Αρχική Blog Σελίδα 1726

Άρθρο του Μ. Ρούμπιν στην «Κ»: Η Ευρώπη 2.0 ξεκινάει με την Ελλάδα και την Κύπρο

0

Πριν από 70 και πλέον χρόνια δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Aνθρακα και Χάλυβα. Η ιδέα ήταν απλή: για να διασφαλιστεί η ειρήνη, η Ευρώπη θα έσπαγε το μονοπώλιο που σχεδόν κατείχε η Γερμανία σε δύο από τα σημαντικότερα ενεργειακά και βιομηχανικά αγαθά της εποχής

Πριν από 70 και πλέον χρόνια δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Aνθρακα και Χάλυβα. Η ιδέα ήταν απλή: για να διασφαλιστεί η ειρήνη, η Ευρώπη θα έσπαγε το μονοπώλιο που σχεδόν κατείχε η Γερμανία σε δύο από τα σημαντικότερα ενεργειακά και βιομηχανικά αγαθά της εποχής. Με τη διαφοροποίηση του εφοδιασμού, η μεταπολεμική Ευρώπη ήλπιζε ότι θα μπορούσε να διατηρήσει την ειρήνη και να μετριάσει την αλαζονεία της εξουσίας που εξασφάλιζαν τα ανθρακωρυχεία και η χαλυβουργία της Γερμανίας. Το σχέδιο λειτούργησε καλύτερα απ’ ό,τι φαντάζονταν οι εμπνευστές του και, μία γενιά αργότερα, αποτέλεσε τη βάση για την Ευρωπαϊκή Eνωση.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η Ρωσία χρησιμοποιεί το ενεργειακό της μονοπώλιο για να απειλήσει, να πιέσει και να εκβιάσει την Ευρώπη. Η Τουρκία δεν είναι και πολύ καλύτερη, απειλώντας κάθε χώρα που υπονομεύει το μονοπώλιο και τις ροές εσόδων που απολαμβάνει ως διαμετακομιστικός κόμβος. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι προσπάθειες της Τουρκίας να επωφεληθεί από την κρίση θα πρέπει να είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι.

Εάν η Ευρωπαϊκή Eνωση σκοπεύει να διατηρήσει την ειρήνη και την ασφάλεια και, όντως, να επιβιώσει, είναι καιρός να επιστρέψει στις ρίζες της. Το φυσικό αέριο σήμερα είναι ο άνθρακας και ο χάλυβας του χθες. Η Τουρκία και η Ρωσία σήμερα, όπως ακριβώς έκαναν και τα ρεβανσιστικά κράτη της εποχής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επιδιώκουν να διεκδικήσουν εδάφη –τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα– προκειμένου να αποσπάσουν την προσοχή από τις οικονομικές αποτυχίες τους και να υφαρπάξουν νέους πόρους.

Τα νησιά του Αιγαίου δεν είναι κάτι για το οποίο οι ευρωκράτες των Βρυξελλών πρέπει να παζαρεύουν, αντίθετα είναι εδάφη που πρέπει να υπερασπιστούν σαν να ήταν ισπανικά, γαλλικά ή γερμανικά. Το ζήτημα δεν είναι μόνο η Ελλάδα, αλλά η τάξη που βασίζεται σε κανόνες και στην οποία η Ελλάδα είναι πλέον στην πρώτη γραμμή.

Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Αν η Τουρκία μπορεί να καταλάβει, να κάνει εθνοκάθαρση και να στείλει Τούρκους εποίκους στη βόρεια Κύπρο, μόνο και μόνο για να καταλήξουν οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της για αναγνώριση της κατεχόμενης ζώνης ως ανεξάρτητου κράτους, τότε η μεταπολεμική τάξη που αποτελεί τον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Eνωσης απέθανε. Το Κρεμλίνο, για παράδειγμα, θα στραφεί στο προηγούμενο ενός νέου κράτους στην Κύπρο για να στηρίξει τις διεκδικήσεις του όχι μόνο στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ στην Ουκρανία, αλλά και στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, ακόμη και στις χώρες της Βαλτικής.

Οι κανόνες του θαλάσσιου δικαίου βρίσκονται επίσης σε κίνδυνο. Το να επιτραπεί στην Τουρκία να αμφισβητήσει τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) της Ελλάδας ή της Κύπρου σημαίνει ότι ενθαρρύνεται η ελεύθερη πρόσβαση σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία δεν θα σταματήσει στη λεηλασία του κυπριακού φυσικού αερίου, αλλά θα χρησιμοποιήσει επίσης τους εντολοδόχους της στη Λιβύη για να αποσπάσει τους εκεί πόρους. Η Aγκυρα θα χρησιμοποιήσει επίσης οποιαδήποτε αναγνώριση των φαιδρών θαλάσσιων διεκδικήσεων για να εμποδίσει την ανάπτυξη αγωγών της Ανατολικής Μεσογείου που θα μπορούσαν να μεταφέρουν ισραηλινό ή κυπριακό φυσικό αέριο στην Ελλάδα και στα Νότια Βαλκάνια. Ο στόχος της Τουρκίας, τελικά, είναι απλώς να διατηρήσει το μονοπώλιό της και να κρατήσει την Ευρώπη εξαρτημένη.

Η επίγνωση ότι ο EastMed είναι το μέλλον θα αναζωογονούσε την Ευρώπη και θα εξασφάλιζε νέες ευκαιρίες για ειρήνη από το Καλαί μέχρι το Καστελλόριζο.

Και άλλες χώρες θα πέσουν θύματα των φιλοδοξιών της Τουρκίας, αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες πιστεύουν ότι μπορούν να κατευνάσουν τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Eνα από τα μόνα λαμπρά στοιχεία στην οικονομία της Αιγύπτου, για παράδειγμα, ήταν η ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου στα ανοικτά των βόρειων ακτών της. Η ιταλική Eni βοήθησε το Κάιρο να τα αξιοποιήσει. Το παρελθόν έχει σημασία. Το να επιτρέψουμε στην Τουρκία να ανατρέψει σχεδόν οκτώ δεκαετίες θαλάσσιου δικαίου στην Κύπρο σημαίνει ότι θα θέσουμε σε κίνδυνο τις ευρωπαϊκές επενδύσεις στην Αίγυπτο και σε άλλες περιοχές, ενθαρρύνοντας παράνομους διεκδικητές να προβάλλουν όλο και πιο παράδοξες αξιώσεις.

Εδώ, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών υπήρξε ιδιαίτερα κοντόφθαλμο. Αποσύροντας την υποστήριξη για τον αγωγό EastMed, υποτίθεται λόγω της έλλειψης οικονομικής σκοπιμότητας, η Ουάσιγκτον θέτει σε κίνδυνο τους συμμάχους της. Το γεγονός ότι το πράττει με εσφαλμένη συλλογιστική κάνει την απόφαση χειρότερη: ο αγωγός EastMed μπορεί να είναι ακριβότερος από τους διατουρκικούς αγωγούς, αλλά μπορεί να προσφέρει περισσότερα, όπως τη μεταφορά κυπριακού πράσινου καυσίμου υδρογόνου. Η εκτίμηση των Αμερικανών διπλωματών για τις ενεργειακές αγορές είναι αφελής. Ενώ η τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου μπορεί να πέσει, οι προσπάθειες της Σαουδικής Αραβίας για διαφοροποίηση σημαίνουν ότι το βασίλειο θα κινηθεί για να επαναφέρει το πετρέλαιο τουλάχιστον στα 100 δολάρια/βαρέλι. Το γεγονός ότι η επιρροή της Ουάσιγκτον στο Ριάντ βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 80 ετών σημαίνει ότι ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν θα κάνει ό,τι θέλει.

Ωστόσο, αν το περασμένο έτος θα έπρεπε να έχει δείξει κάτι στους Ευρωπαίους ηγέτες είναι ότι η ενεργειακή ασφάλεια και τα αυταρχικά μονοπώλια είναι αμοιβαίως αποκλειόμενα. Η Ρωσία προσπάθησε να αξιοποιήσει το μονοπώλιό της για να αναγκάσει την Ευρώπη να υποχωρήσει, και η Τουρκία θα κάνει το ίδιο αν τελικά η Ευρώπη δεν στηρίζεται πλέον στον Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά στον Ερντογάν. Κανείς από τους δύο δεν έχει την καλή θέληση, ούτε το συμφέρον της Ευρώπης κατά νουν.

Το σπάσιμο του μονοπωλίου της Γερμανίας στον άνθρακα και τον χάλυβα συνετέλεσε στο να επέλθουν σχεδόν 80 χρόνια ειρήνης στην Ευρώπη. Το σπάσιμο του μονοπωλίου της Ρωσίας και της Τουρκίας στις μεταφορές φυσικού αερίου θα μπορούσε να κάνει το ίδιο. Η Ευρώπη θα πληρώσει τη λάθος επιλογή της με αίμα, όχι με ευρώ. Η επίγνωση ότι ο EastMed είναι το μέλλον, όμως, θα αναζωογονούσε την Ευρώπη και θα εξασφάλιζε νέες ευκαιρίες για ειρήνη από το Καλαί μέχρι το Καστελλόριζο.

* Ο κ. Μάικλ Ρούμπιν είναι senior fellow στο American Enterprise Institute.

Καθημερινή

Guardian: Ποιο είναι το μέλλον του Ερντογάν μετά τον σεισμό;

0

Με τις μέρες να περνούν, το σοκ γύρω από την καταστροφή μετατράπηκε σε θυμό και απογοήτευση, με τους Τούρκους πολίτες να κατηγορούν την κυβέρνηση ότι απέφυγε να λογοδοτήσει για τα κακά οικοδομικά πρότυπα και για την ολιγωρία στην ανταπόκριση του διασωστικού μηχανισμού

Guardian: Ποιο είναι το μέλλον του Ερντογάν μετά τον σεισμό;

Eχουν περάσει δύο εβδομάδες από τότε που ο καταστροφικός σεισμός των 7,8 Ρίχτερ έπληξε τη νότια Τουρκία και τη βορειοδυτική Συρία. Ο συνολικός αριθμός των νεκρών ξεπερνά πλέον τις 46.000 – περισσότεροι από 40.000 εντοπίζονται στην Τουρκία. Ορισμένες πόλεις και κωμοπόλεις έχουν καταστραφεί και τουλάχιστον δύο εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χάσει τα σπίτια τους, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα αυτοσχέδιο δίκτυο σκηνών και προσωρινών κατοικιών σε κοντέινερ. Το Σάββατο, η Τουρκία ανακοίνωσε ότι τερμάτισε τις προσπάθειες διάσωσης σε όλες τις επαρχίες  εκτός από δύο που επλήγησαν περισσότερο, σε Αντάκια και Καχραμανμαράς.

Με τις μέρες να περνούν, το σοκ γύρω από την καταστροφή μετατράπηκε σε θυμό και απογοήτευση, με τους Τούρκους πολίτες να κατηγορούν την κυβέρνηση ότι απέφυγε να λογοδοτήσει για τα κακά οικοδομικά πρότυπα, σύμφωνα με την πρωινή ενημέρωση του Guardian και της Νίμο Ομέρ. Η καθυστερημένη και αποδιοργανωμένη αντίδραση του μηχανισμού έκτακτης ανάγκης δεν βοήθησε την κατάσταση, θέτοντας τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ολοένα και πιο επισφαλή θέση, καθώς η χώρα οδεύει προς τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ο Guardian μίλησε με τον δρα Καραμπεκίρ Ακογιουνλού, ειδικό στην τουρκική πολιτική με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο και λέκτορα στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου, σχετικά με τον αντίκτυπο που είχε ο σεισμός στις πιθανότητες του Ερντογάν για επιπλεόν θητεία.

H θέση του Ερντογάν πριν από τον σεισμό

Guardian: Ποιο είναι το μέλλον του Ερντογάν μετά τον σεισμό;-1
Ο πρόεδρος Ερντογάν στους σεισμόπληκτους. (©Reuters)

Τα τελευταία δύο χρόνια, ο Ερντογάν δεν τα πάει καλά πολιτικά. «Αν και έχει τον έλεγχο του δικαστικού σώματος, των μέσων ενημέρωσης και της εκτελεστικής εξουσίας, η αντιπολίτευση κατάφερε να σχηματίσει συμμαχίες που λειτουργούν αρκετά αποτελεσματικά σε καίριες στιγμές που τον έχουν ζημιώσει πολιτικά», λέει ο Ακογιουνλού. «Για παράδειγμα, στις τοπικές εκλογές του 2019, κατάφεραν να “αρπάξουν” τους δήμους της Κωνσταντινούπολης και της Αγκυρας από τα χέρια του κυβερνώντος κόμματος έπειτα από 24 χρόνια, κάτι που ήταν ένα τεράστιο πισωγύρισμα για το ΑΚΡ».

Η πτώση της δημοτικότητας του Ερντογάν οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην αποδυνάμωση της οικονομίας της Τουρκίας: η λίρα καταρρέει εδώ και χρόνια, φτάνοντας πρόσφατα σε χαμηλά επίπεδα ρεκόρ έναντι του δολαρίου. Και ενώ ο πληθωρισμός μειώθηκε τους τελευταίους δύο μήνες, ο μέσος άνθρωπος στην Τουρκία είναι απίθανο να αισθανθεί άμεση ανακούφιση, καθώς η χώρα είχε σταθερά από τους υψηλότερους ρυθμούς πληθωρισμού στην Ευρώπη – τον Οκτώβριο έφτασε στο υψηλό 24 ετών του 85,5%.

Για να καταπολεμήσει τις δυσοίωνες δημοσκοπήσεις, ο Ερντογάν άρχισε να ανακοινώνει τα «τελευταία λαϊκιστικά μέτρα», λέει ο Ακογιουνλού, τα οποία μπορεί να μην είναι σε θέση να τα φέρει εις πέρας. Τον Οκτώβριο αποκάλυψε αυτό που αποκάλεσε «το μεγαλύτερο έργο κοινωνικής στέγασης στην ιστορία της τουρκικής δημοκρατίας», υποσχόμενος να χτίσει 500.000 νέες κατοικίες. «Αρχισε να βγάζει αυτές τις πολιτικές από το σακούλι, παρότι προφανώς θα έχουν τεράστιο κόστος για τα ήδη άδεια κρατικά ταμεία της Τουρκίας», λέει ο Ακογιουνλού.

Τι πιστεύουν τώρα οι πολίτες;

Καθώς τα κτίρια που θα έπρεπε να ήταν σε θέση να αντέξουν τον σεισμό κατέρρευσαν, η κυβέρνηση αντιμετώπισε σφοδρή κριτική για την έλλειψη εποπτείας των κατασκευαστικών εταιρειών που μπορούσαν να παραβιάσουν τους κανονισμούς ασφαλείας για χάρη της ταχύτητας και του κόστους, λέει ο Guardian. «Κανένα από αυτά δεν ήταν κρυφό, επισημάνθηκαν από ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, ακτιβιστές και πολιτικούς συνασπισμούς στο παρελθόν, αλλά συχνά αγνοήθηκαν ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, φυλακίστηκαν λόγω του ακτιβισμού τους», λέει ο Ακογιουνλού. Τώρα, με μια σειρά από τουρκικές πόλεις να έχουν μετατραπεί σε ερείπια, το ενδιαφέρον έχει επιστρέψει σε αυτό που πολλοί αποκαλούν «συστημική διαφθορά».

Ενώ η κοινή γνώμη θα αλλάξει καθώς η χώρα αρχίζει να ανοικοδομείται και ο Ερντογάν πιθανότατα παίρνει όλα τα εύσημα της προσπάθειας για να σταθεί ξανά η Τουρκία στα πόδια της, η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να αποτινάξει αυτήν την κρίση, όπως συχνά συνέβη στο παρελθόν. «Από αυτή την πλεονεκτική θέση, λιγότερο από δύο εβδομάδες από την καταστροφή, νομίζω ότι η κυβέρνηση δεν θα βγει αλώβητη από την άποψη της κοινής γνώμης. Πιστεύω ότι θα οδηγήσει σε μεγάλη απώλεια στην υποστήριξη των πολιτών», λέει ο Ακογιουνλού.

Οι εκλογές

Guardian: Ποιο είναι το μέλλον του Ερντογάν μετά τον σεισμό;-2
Οι «έξι» της ενωμένης τουρκικής αντιπολίτευσης. (©Associated Press)

Ο Ερντογάν έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν επιθυμεί να εγκαταλείψει τον έλεγχο και θα κάνει ό,τι μπορεί για να παραμείνει στην εξουσία, και αυτό μπορεί να μην είναι πάντα στο πλαίσιο της δημοκρατικής διαδικασίας, λέει ο Guardian. Επί του παρόντος, τα επίσημα σχέδια είναι ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν τον Μάιο ή το αργότερο τον Ιούνιο και, αν συμβεί αυτό, οι προοπτικές του Ερντογάν δεν φαίνονται ευοίωνες. Αυτός είναι ίσως ο λόγος που προωθεί αντισυνταγματικές κινήσεις για καθυστέρηση των εκλογών, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν μπορεί να πραγματοποιήσει εκλογές υπό αυτές τις συνθήκες.

«Εχουμε περίπου τέσσερις μήνες μέχρι τον Ιούνιο και οι εκλογές έχουν οργανωθεί κανονικά σε αυτή τη χώρα σε πολύ αντίξοες συνθήκες, επομένως αυτή είναι μια σαφής προσπάθεια αποφυγής λογοδοσίας», λέει ο Ακογιουνλού.

Καθώς πλησιάζει η εκατονταετηρίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας, οι επερχόμενες εκλογές είναι μια κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα. Ακόμα πέντε χρόνια διακυβέρνησης του Ερντογάν θα σήμαιναν περαιτέρω διολίσθηση προς τον αυταρχισμό και την ευνοιοκρατία. «Αυτές οι εκλογές θα καθορίσουν εάν υπάρχει μια τελευταία ευκαιρία για τη διάσωση της τουρκικής δημοκρατίας».

Ο Ακογιουνλού σημειώνει επίσης ότι είναι σημαντικό να τοποθετηθεί η Τουρκία στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. «Πολλοί διεθνείς οργανισμοί έχουν επαινέσει την ώθηση της τουρκικής οικονομίας προς την ανάπτυξη και ο κατασκευαστικός τομέας βρέθηκε στο επίκεντρο της οικονομικής άνθησης της Τουρκίας». Ο Ακογιουνλού προσθέτει ότι «η Τουρκία είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση του τι συμβαίνει όταν ο νεοφιλελευθερισμός και η διάβρωση της δημοκρατίας ενώνονται».

Η αντιπολίτευση –ένας εξακομματικός συνασπισμός– έχει τη δική της δύσκολη μάχη για να ανέλθει στην εξουσία και δεν έχει ακόμη ανακοινώσει ποιος θα είναι ο προεδρικός υποψήφιός της. Εάν κερδίσει, οι δημόσιοι θεσμοί θα μπορούσαν εύκολα να παραμείνουν στελεχωμένοι με πιστούς του Ερντογάν, κάτι που θα δυσκόλευε τη διακυβέρνησή τους. Ή μπορεί να κληρονομήσουν κενά κυβερνητικά τμήματα που απλώς δεν είναι λειτουργικά. Ο Ακογιουνλού λέει στον Guardian, ωστόσο, ότι αυτό έχει λιγότερο να κάνει «με το πόσο τέλεια μπορεί να γίνουν τα πράγματα και περισσότερο με το να κάνουμε ένα βήμα για να αποσοβήσουμε τα χειρότερα».

Η κυβέρνηση του Ερντογάν ήρθε πριν από δύο δεκαετίες υποσχόμενη να καθαρίσει την Τουρκία, έπειτα από μια σειρά από σκάνδαλα διαφθοράς, οικονομικές κρίσεις και έναν καταστροφικό σεισμό. «Νομίζω ότι είναι μια πολύ τραγική εικόνα», προσθέτει ο Ακογιουνλού. «Φαίνεται ότι η Τουρκία έχει κάνει τον κύκλο της και κατά κάποιον τρόπο, όσον αφορά τη δημοκρατία, έχει κάνει βήματα πίσω».

Πηγή: Guardian, Καθημερινή

Δ. Βερδελής: Εν αρχή ην ο Λόγος (Κατά Ιω. 1, 1)

0

του Δημήτρη Βερδελή*

Επέλεξα κυρίες και κύριοι να σας μιλήσω για το Λόγο και τη σχέση του με τη γλώσσα γενικότερα αλλά και με την Ελληνική γλώσσα ειδικότερα αφού αυτή είναι ο λόγος που βρισκόμαστε σήμερα εδώ. Αυτή που μίλησαν και έγραψαν ο Όμηρος, ο Ηράκλειτος, η Σαπφώ, ο Ευκλείδης, οι επτά σοφοί της Αρχαιότητας, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Αλέξανδρος, τη γλώσσα που γράφτηκαν τα 3 από τα 4 Ευαγγέλια, οι Πράξεις και οι Επιστολές των Αποστόλων και η Αποκάλυψη. Για αυτή τη γλώσσα θα σας μιλήσω, αυτή τη γλώσσα θα υμνήσω και αυτού του Λόγου όντας μέτοχος θα εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου ως άλλος Αλέξανδρος ότι γεννήθηκα Έλληνας και έχω την ευλογία να λέω τον ουρανό ουρανό και τη θάλασσα θάλασσα όπως και εκείνοι. Εκείνοι που οικοδόμησαν τον κόσμο όπως τον ξέρουμε σήμερα.  Αλλά τι να πει κανείς για τον Έλληνα Λόγο. Μιλώ για Λόγο γιατί η γλώσσα είναι γραπτή ή προφορική του έκφραση. Ο Λούντβιχ Βιττγκενστάιν έλεγε ότι τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου άρα κυρίες και κύριοι ο κόσμος μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ελληνικός και κατά τον Κωνσταντίνο Καβάφη ιδιότητα δεν έχει η ανθρωπότης τιμιοτέραν. Ο Κικέρων έλεγε πως ει θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται. Ξεκίνησα με την αρχή του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου του θεολογικοτέρου Ευαγγελίου γιατί μας λέει ότι ο Θεός μας, αυτός που σαρκώθηκε είναι Λόγος είναι Αυτός που εξαιτίας Του ο κόσμος έχει εξ αρχής λογικότητα και τάξη και όχι χάος γιατί εντροπία δεν υπάρχει σε έναν κόσμο που έχει ως δημιουργό του το Λόγο. Αλλά ας μιλήσουμε για τη γλώσσα μας, την Ελληνική, αυτή που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός ο οποίος δεν είχε τίποτε άλλο στο νου του πάρεξ ελευθερία και γλώσσα και τις μνημόνευσε και τις δύο εκεί όπου έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη κι η φύση ήβρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα.

Πρόσφατα Γάλλοι ιστορικοί, αρχαιολόγοι και φιλόλογοι ζήτησαν από την UNESCO να συμπεριληφθούν τα Αρχαία Ελληνικά και τα Λατινικά στην άυλη πολιτισμική κληρονομιά τής Ευρώπης ώστε να προστατευθούν και να διδαχθούν. Την πρόταση τους υιοθέτησε ο Γάλλος υπουργός Παιδείας και θα εντάξει στη διδακτέα ύλη τα Αρχαία Ελληνικά και τα Λατινικά τα οποία είναι οι βάσεις πάνω στις οποίες δομήθηκαν οι Ευρωπαϊκές γλώσσες. Την ώρα που στην Ελλάδα δεν μπορούμε να αποφασίσουμε αν θα έχουμε τον Επιτάφιο του Περικλή και την Αντιγόνη στις τάξεις του Λυκείου.

 Αυτά είναι ενδεικτικά του πόσο σεβόμαστε και τιμάμε την κληρονομιά που μας άφησαν οι πρόγονοί μας αλλά και του πόσο μακρυά θέλουμε ή δεν θέλουμε να πάμε ως έθνος και ως λαός.

Η γλώσσα μας, κυρίες και κύριοι, είναι η πατρίδα μας. Όταν κάποιος ξένος ρώτησε τον Γ. Σεφέρη: Μα καλά στα αλήθεια πιστεύετε ότι είστε απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή; Ο νομπελίστας ποιητής απάντησε: «Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, αυτής που μας μίλησε ΕΛΛΗΝΙΚΑ, που προσευχήθηκε ΕΛΛΗΝΙΚΑ, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, το Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα κ’ ένιωθε την ψυχή της να βουρκώνει τη Μ. Παρασκευή μπροστά στο ξόδι του Θεανθρώπου. 

*Ο Δημήτρης Βερδελής είναι Νομικός. Γενικός Διευθυντής ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΙΔΡΎΜΑΤΟΣ “ΚΟΙΝΟΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ”. Παρουσιάζει, μαζί με τον Ανδρέα Νικολόπουλο την εκπομπή “Έρως Ελευθερίας” στην διαδικτυακή τηλεόραση “Ανιχνεύσεις web tv”. 

Ανδρέας Θεοφάνους: Η δύσκολη επόμενη μέρα για το πολιτικό σύστημα

0

Ανδρέας Θεοφάνους*

19/2/2023

Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κύπρος θα ήταν μια θετική εξέλιξη για τη χώρα αν ήταν δυνατό να προκύψει μια ισχυρή κυβέρνηση ευρείας αποδοχής. Με βάση τις πρόσφατες εξελίξεις και την αντιπαλότητα του επίσημου ΔΗΣΥ με τον εκλελεγμένο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη το κόμμα αυτό θα είναι στην αντιπολίτευση. Το ίδιο και το ΑΚΕΛ. Ως εκ τούτου ο Νίκος Χριστοδουλίδης στο παρόν στάδιο θα αναμένει στήριξη στην κυβέρνησή του μόνο από τα κόμματα που τον υποστήριξαν, δηλαδή το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ και τη ΔΗΠΑ. Και τούτο σε μια περίοδο κατά την οποία υπάρχουν πολλά ζητήματα τα οποία χρήζουν αποτελεσματικών χειρισμών.

Σημειώνω επίσης ότι το κομματικό σύστημα καλείται να διαχειρισθεί τόσο τις δυσκολίες όσο και τις αντιφάσεις που αντιμετωπίζει. Θεωρώ ότι όλα τα κόμματα θα έχουν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους ζητήματα καθώς ο παλαιοκομματισμός έχει ηττηθεί. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης κέρδισε τις εκλογές χωρίς τη στήριξη της ηγεσίας ενός από τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας. Στηρίχθηκε από την ευρύτερη κοινωνία, τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου και τον απερχόμενο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη. Επιπρόσθετα, μπορεί να λεχθεί ότι το εκλογικό σώμα επέλεξε συνέχεια αλλά και ανανέωση.

Ο ΔΗΣΥ ήταν ο μεγάλος ηττημένος των εκλογών καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του απεκλείσθη από τον δεύτερο γύρο. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο ΔΗΣΥ κατηγόρησαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη για τη διάσπαση του κόμματος. Μάλιστα υπήρξαν βαριοί χαρακτηρισμοί – «προδότης» και «αποστάτης». Πέραν τούτου, τις τελευταίες μέρες λέχθηκε ανοικτά αυτό που όλοι σιγοψιθύριζαν μεταξύ τους τους προηγούμενους μήνες: ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενθάρρυνε και στήριζε την υποψηφιότητα Νίκου Χριστοδουλίδη. Η διάσπαση του ΔΗΣΥ όμως ήταν περισσότερο σύμπτωμα μεγαλύτερων προβλημάτων ιδεολογικοπολιτικής κατεύθυνσης παρά η αιτία της ήττας.

Μεταξύ άλλων, στο Κυπριακό οι θέσεις Αναστασιάδη και Χριστοδουλίδη αφ΄ ενός και του επίσημου ΔΗΣΥ αφ΄ ετέρου διαφέρουν. Σπεύδω να σημειώσω επίσης ότι η συντριπτική πλειοψηφία των προσωπικοτήτων και οπαδών του ΔΗΣΥ που τάχθηκαν στον δεύτερο γύρο των εκλογών με τον Ανδρέα Μαυρογίαννη, ήταν υπέρμαχοι του Σχεδίου Ανάν και της θέσης ότι εν πολλοίς στο Κραν Μοντανά ήταν ο Αναστασιάδης που ευθύνετο για την κατάρρευση των συνομιλιών. Στις κάλπες όμως η συντριπτική πλειοψηφία των Συναγερμικών ψήφισαν Νίκο Χριστοδουλίδη.

Σημειώνω συναφώς ότι η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε σύμφωνα με την οποία «με τον Μαυρογιάννη πάμε για λύση ενώ με τον Χριστοδουλίδη για εδραίωση της διχοτόμησης» ήταν κατά την άποψή μου εσφαλμένη. Υπενθυμίζω ότι όταν είχε εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας το 2008 και ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας ήταν ο ομοϊδεάτης του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, δεν υπήρξε λύση παρά τις ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες. Είναι καιρός να αντικρισθεί το Κυπριακό με διεκδικητικό πραγματισμό και όχι με ιδεολογικές παρωπίδες. Μια τέτοια αντιμετώπιση θα βοηθήσει και τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ να ανακάμψουν αλλά και την Κύπρο γενικότερα.

Το ΑΚΕΛ χάνει εκλογές για τρίτη συνεχόμενη πενταετία. Μπορεί η ηγεσία του να ήταν ευχαριστημένη από το γεγονός ότι ο υποψήφιος που το κόμμα στήριξε πέρασε στον δεύτερο γύρο των εκλογών, όμως δεν είναι δυνατό να είναι ικανοποιημένοι χωρίς να κερδίζουν. Η ηγεσία του κόμματος καλείται να αξιολογήσει εκείνους τους παράγοντες που θα αποκαταστήσουν την αξιοπιστία του. Μετά από δύο θητείες Αναστασιάδη και παρά τη φθορά της απερχόμενης κυβέρνησης το ΑΚΕΛ χάνει ξανά τις εκλογές από τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος ήταν ο στενότερος συνεργάτης του απερχόμενου Προέδρου. Και τούτο παρά τη σοβαρή διάσπαση του ΔΗΣΥ. Στην περίπτωση που η ηγεσία του ΔΗΣΥ επέλεγε να στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη και να συμμετέχει στη νέα κυβέρνηση, το αποτέλεσμα θα ήταν συντριπτικό και το ΑΚΕΛ θα βρισκόταν σε μια μορφή απομόνωσης.

Τα κόμματα ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ καλούνται σε δύσκολες στιγμές να παράξουν πολιτική και να συμβάλουν θετικά και δημιουργικά στην επιτυχία του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη που στήριξαν από την αρχή. Θα έχουν να αντιμετωπίσουν, μεταξύ άλλων, την κατηγορία ότι επέλεξαν μια υποσχόμενη υποψηφιότητα από τον χώρο του ΔΗΣΥ που ήταν ο στενότερος συνεργάτης του απερχόμενου Προέδρου για να έχουν συμμετοχή στη διακυβέρνηση της χώρας παρά το γεγονός ότι – κυρίως το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ – κατηγορούσαν τη διακυβέρνηση Αναστασιάδη ως διεφθαρμένη.

Ως εκ τούτου πέραν της συμμετοχής στην κυβέρνηση θα απαιτηθεί και ένα συγκεκριμένο πολιτικό αφήγημα. Ταυτόχρονα το ΔΗΚΟ, ιδίως, μπορεί να προβάλει τη θέση ότι στο παρελθόν στήριξε σε προεδρικές εκλογές τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ αλλά και τις πολιτικές του για το καλό της χώρας. Επιπρόσθετα, το ΔΗΚΟ μπορεί να ισχυρισθεί ότι η επίσημη ηγεσία του ΔΗΣΥ στη συγκεκριμένη περίπτωση τοποθετήθηκε μικρόψυχα.

Το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών θα πρέπει, εάν επιθυμεί να έχει πρωταγωνιστική παρουσία στο πολιτικό γίγνεσθαι, όχι μόνο να τοποθετείται σε προεδρικές εκλογικές αναμετρήσεις αλλά κάποια στιγμή να υποστηρίξει συγκεκριμένη υποψηφιότητα και από τον πρώτο γύρο. Σε μια περίοδο όπου υπήρξαν πολλές κατηγορίες για διαπλοκή και διαφθορά και το Κίνημα Οικολόγων παρέμεινε αλώβητο αλλά χωρίς να κεφαλαιοποιήσει τη στάση του με ουσιαστική αύξηση των ποσοστών του, επέστη η στιγμή για μια πολύ πιο διεκδικητική προσέγγιση. Σε διαφορετική περίπτωση η δύναμη του Κινήματος θα παραμείνει περιορισμένη.

Τέλος σημειώνω ότι δεν θα αποτελέσει έκπληξη εάν κατά την επόμενη περίοδο δημιουργηθεί ένα ή περισσότερα κόμματα τα οποία θα εκφράσουν θέσεις και απόψεις που δεν καλύπτονται στο σημερινό πολιτικό κομματικό σύστημα. Και ενώ τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα θα έχουν να αντιμετωπίσουν αρκετές προκλήσεις, η Κύπρος είναι ενώπιων πολλαπλών ζητημάτων για τα οποία απαιτείται αποτελεσματική διαχείριση. Ο νέος Πρόεδρος έχει πλέον τον πρώτο λόγο αλλά και την κύρια ευθύνη.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Γ. Χαρβαλιάς: Έχουν απομείνει δικασταί εις τας Αθήνας;

0

19/02/2023

Του Γιώργου Χαρβαλιά 

Νομίζω ότι και ο τελευταίος Έλληνας αντιλαμβάνεται πως ο αποκλεισμός του κόμματος του Ηλία Κασιδιάρη, με φωτογραφική διάταξη «μαϊμού» που καταργεί βασικές πρόνοιες του Συντάγματος, δεν έχει καμία σχέση με δημοκρατικές ευαισθησίες για το «αυγό του φιδιού» και άλλα τέτοια χιλιοειπωμένα στερεότυπα.

Φαίνεται ακόμη και στις πειραγμένες δημοσκοπήσεις όπου το ένα τρίτο και πλέον των ερωτώμενων αντιτίθεται στην συγκεκριμένη διάταξη, ενώ κάποιοι την επικροτούν μόνο και μόνο επειδή απεχθάνονται το πρώην πρωτοπαλίκαρο της Χρυσής Αυγής. Αλλά κι αυτοί οι τελευταίοι ξέρουν ότι πρόκειται περί αντισυνταγματικού εξαμβλώματος που μοναδικό στόχο έχει να εξυπηρετήσει την πρεμούρα επανεκλογής του Κ. Μητσοτάκη με κάθε μέσο, τρόπο και κόστος.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βέβαια έχει αποδείξει ότι είναι αδίστακτος. Στην αγωνία του να ξαναπάρει την εξουσία, δεκάρα δε δίνει για τους θεσμούς και τη διαφύλαξη του πολιτεύματος. Έφτασε μέχρι και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ να παρακολουθεί για να διαπιστώσει αν «κάνει ταμείο» μόνος του και μετά ισχυριζόταν ότι δεν ήξερε. Έφταιγαν τα… ρυπαρά κέντρα.

Το πρόβλημα είναι ότι σ’ αυτό το συνταγματικό πραξικόπημα επιχειρεί να «εργαλειοποιήσει» ανώτατους δικαστικούς. Και αυτοί, προκειμένου να τον ικανοποιήσουν καλούνται όχι μόνο να ξεχάσουν την δικονομική… προπαίδεια, αλλά και να καταπατήσουν τον όρκο τους, που τους επιβάλλει «να απέχουν από κάθε ενέργεια η οποία αντίκειται στην ιδιότητα και το ήθος του υποψήφιου δικαστικού λειτουργού».

   Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά και δεν σηκώνουν δεύτερη ερμηνεία: Με την ισχύουσα πλέον φωτογραφική ρύθμιση που θέτει εκτός νόμου – γιατί περί αυτού πρόκειται και το ομολογούν οι πάντες – το κόμμα Κασιδιάρη, περνάει ο έλεγχος ενός κρίσιμου τομέα της πολιτειακής μας ζωής, και συγκεκριμένα εκείνος της εκλογής των μελών του Κοινοβουλίου, στην αρμοδιότητα των δικαστηρίων! Αρχικά στο Α’ τμήμα και εν συνεχεία στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

Πέραν του ότι αυτό είναι εντελώς πρωτόγνωρο στην μεταπολιτευτική ιστορία και δημιουργεί τεράστια συνταγματικά κωλύματα σύμφωνα με την συντριπτική πλειονότητα των συνταγματολόγων (εκτός των γνωστών και μη εξαιρετέων αυλοκολάκων της εκάστοτε εξουσίας που «πήγαν απέναντι» και ξέχασαν την… προπαίδεια με κυβερνητική καθοδήγηση) προκύπτουν σοβαρά αντικειμενικά προβλήματα.

Γιατί χωρίς καμία αμφιβολία – αυτό όλοι οι συνταγματολόγοι το ομολογούν – οι σχετικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου δεν είναι δικαστικές! Είναι κατ’ ουσίαν διοικητικές αποφάσεις. Οι οποίες κρίνονται ως προς την συνταγματικότητα τους μετά τις εκλογές από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Το τελευταίο δύσκολα θα μπορούσε να ανατρέψει αποφάσεις του Αρείου Πάγου, αφού αυτό, κατά βάση, θα ακύρωνε το αποτέλεσμα των εκλογών. Γεγονός που γνωρίζει καλά ο αδίστακτος κύριος Μητσοτάκης γι’ αυτό και προχώρησε στην επίμαχη ρύθμιση. Για να μην μπορεί να ελεγχθεί δικαστικά.

Με άλλα λόγια η κυβέρνηση εισήγαγε και ψήφισε μία διάταξη επιδιώκοντας να εκβιάσει ένα είδος «δικαστικής ασυλίας» ως προς τον έλεγχο της συνταγματικότητας της. Ο Άρειος Πάγος (Α’ Τμήμα και Ολομέλεια), καλείται να αποφασίσει ποιός υπονομεύει το πολίτευμα μέσα σε ένα ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο που δεν υπερβαίνει τις τρείς μέρες, λόγων των προθεσμιών του εκλογικού νόμου!

Η κυβέρνηση δηλαδή σκοπίμως επιχειρεί να φέρει τους ανώτατους δικαστές «προ τετελεσμένων», ώστε να βρεθούν μπροστά σε ένα τεράστιο πολιτικό και πολιτειακό δίλημμα. Τους καλεί να επωμιστούν ένα πελώριο ηθικό βάρος, το οποίο στην πραγματικότητα είναι αδύνατο να σηκώσουν.

Κυρίως όμως οι δικαστές καλούνται να αποφασίσουν με πρωτοφανώς συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς να μπορούν να αξιολογήσουν τα δεδομένα στο πλαίσιο μίας εγγυημένης, από δικονομικής πλευράς, ακροαματικής διαδικασίας. Χωρίς να μπορούν να εισέλθουν στο βάθος της υπόθεσης θα πρέπει να στηριχθούν στις αποφάσεις της ΕΛΑΣ και της ΕΥΠ, της ίδιας που παρακολουθούσε το άπαν σύμπαν. Βάλαμε δηλαδή τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα!

Επιπλέον η ρύθμιση αυτή, παρά τη φωτογραφική στόχευση, είναι τόσο γενική, ώστε με μία στοιχειωδώς διασταλτική ερμηνεία κανένα κόμμα στο μέλλον δε θα μείνει στο «απυρόβλητο». Ακόμη και η ΝΔ αν κάποια στιγμή υπάρξουν καταδίκες για μέλη της από κάποιο Ειδικό Δικαστήριο (σημ. μεταξύ μας, με όσα γίνονται, απίθανο το βλέπετε;).

Η σχετική διάταξη επομένως έχει πολιτικά αυτό-υπονομευθεί εν τη γενέσει της, αφού ενώ υπήρχε τόσος χρόνος να θωρακισθούν οι δημοκρατικές ευαισθησίες έρχεται μέσα στην προεκλογική περίοδο για τους λόγους που αναφέραμε. Επιπλέον ψηφίστηκε ως τροπολογία, σε άσχετο νομοσχέδιο, κάτι καταφανώς αντίθετο με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Και κυρίως ψηφίσθηκε από μία οριακή και εφήμερη πλειοψηφία με την συντριπτική πλειονότητα των συνταγματολόγων απέναντι.

Το ερώτημα είναι θα υπάρξουν δικαστές να υπηρετήσουν τέτοιο εξόφθαλμα αντισυνταγματικό «κόλπο»; Ή θα βρεθούν λειτουργοί της δικαιοσύνης να μας εκπλήξουν ευχάριστα σε αντίθεση με εκείνους που νομιμοποίησαν τα «κόλπα» των funds; Για να δούμε αν πραγματικά έχουν απομείνει «δικασταί εις τας Αθήνας».

*Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία στις 19-2-23.

Από τις 15 Φεβρουαρίου 2023 κυκλοφορεί το βιβλίο του Γιώργου Χαρβαλιά « Η άγνωστη ελληνογερμανική ιστορία – Γιαβόλ! – Αίμα, λήθη και υποτέλεια», από τις εκδόσεις «Πεδίο».  

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΖΗΤΟΥΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

0

Επισημαίνουμε υπαρξιακούς κινδύνους και ζητάμε να λυθούν τα προβλήματα που καθιστούν υποβαθμισμένη την πόλη της Θεσσαλονίκης και ιδίως την δυτική και έχουν άμεσες επιπτώσεις στην υπόλοιπη χώρα! Μετά την ηχηρή εκδήλωση των 475 μεγάλων επιχειρήσεων της Θεσσαλονίκης για την ανάταξη της περιοχής, το σύνθημα παραμένει το ίδιο: απομάκρυνση από αθέμιτες συνθήκες και η μεγαλύτερη και πάνδημη σύμπνοια για την ανάπτυξη.

Πραγματοποιήθηκε εποικοδομητική συνάντηση 10 μεγάλων επιχειρήσεων της Θεσσαλονίκης από τις 475.

Εκπροσωπήθηκαν οι Εταιρείες: Άλμα, Αύρα, Ότο Ντιλ, Vimatec, Μπετόν Ευστρατίου, ΕΛΓΕΚΑ, Indigo Blue, Μινέρβα Πλεκτήρια, Unismack, Νικολαίδου, Φιλίππου, Χαίτογλου!

Η τελευταία  συνάντηση τόσο με τον Πρωθυπουργό όσο και με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας εστίασε στα κύρια προβλήματα άρσης των εμποδίων για την ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα της δυτικής. Η διάθεση ήταν θετική ωστόσο, υπάρχουν καθυστερήσεις. Η Θεσσαλονίκη είναι σε μακροχρόνια δυστοκία ανάπτυξης.

Πάγιο αίτημα είναι να ξεπεραστούν οι αγκυλώσεις με μηδενικό κόστος. Εκτός από δικό μας αίτημα είναι και αίτημα των 2 μεγάλων δήμων με 400.000 κατοίκους, μεγάλων επιχειρήσεων και πολιτών με πωλήσεις που αφορούν στο 50% του ΑΕΠ της Μακεδονίας και περίπου 11.000 εργαζομένους, 8 βουλευτών και 4 Ευρωβουλευτών.

Θα αφήσετε τις επιχειρήσεις αυτές να κλείσουν; Δεν υπάρχουν αποτελέσματα, σύσσωμη η κοινωνία, οι δήμοι και οι επιχειρήσεις έχουν αγωνίες. Δε γίνεται να συνεχιστεί η καταστροφή της περιοχής!

Είναι καταστροφικό να αφεθούν τα κύρια ώριμα και άμεσα θέματα :

1) Να υλοποιηθεί η νόμιμη διόρθωση του χωροταξικού από το ΥΠΕΝ, σύμφωνα με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής και του Προέδρου Γιούνκερ. Η διόρθωση για απρόσκοπτες επενδύσεις δυτικά και εκτός ορίων υψηλής όχλησης, είναι η νόμιμη επιταγή της Κομισιόν. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει πρόβλημα σε όλη την Ευρώπη και την Αττική και να υπάρχει βρόγχος μόνο στη δυτική Θεσσαλονίκη;

2) Η δημιουργία νέας καταστροφικής ομηρίας στις επιχειρήσεις δυτικά Καλοχώρι -Πόντου. Όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις της περιοχής έχουν υπογράψει κατά του επιχειρηματικού πάρκου και θέλουν διορθώσεις. Άλλωστε είναι ιδιωτικό και δεν έχει χρονικό ορίζοντα. Περιέχει νέες επαχθείς δουλείες, νέες πρόσθετες διπλές εισφορές σε γη και χρήμα (30%), αλλαγές χρήσεων, αναστολές αδειών, κ. α. Δεν ξανάγινε πουθενά 3 χλμ από το κέντρο. Στην Αττική δημιουργείται το Σχηματάρι 80 χλμ, όχι στο Αιγάλεω- Περιστέρι.

Το αφήγημα επόμενων δεκαετιών και της πόλης των υπηρεσιών.

Απέτυχε 20 χρόνια και δεν είχε αποτέλεσμα. Υπάρχουν θετικές αναφορές από όλους για την αναστροφή της υποβάθμισης στη δυτική Θεσσαλονίκη. Δεν παράγεται ΑΕΠ και πλούτος από την πρωτεύουσα των υποσχέσεων.  Η Θεσσαλονίκη δεν επιδέχεται 3η δεκαετία οικονομικής βύθισης. Μεγαλώνει  το χάσμα προσδοκιών – αποτελέσματος. Η κοινωνία είναι θυμωμένη με την επιλεκτική υποβάθμιση της περιοχής κατά 65%.

Παρουσιάστηκαν σε σημαντική εκδήλωση με επίσημα στοιχεία η οικονομική κατάσταση στην περιοχή,  ιεραρχήθηκαν τα προβλήματα και προτάθηκαν πλήρως τεκμηριωμένες λύσεις.  Να διορθωθούν οι νομικές παρανομίες και οι αθέμιτες συνθήκες στη Θεσσαλονίκη με την υπόλοιπη Ελλάδα και την ΕΕ. Να αναστρέψουμε την παρατεταμένη  βύθιση, να βαδίσουμε στον δρόμο της ανάταξης.

Τα κύρια θέματα – πέραν των ανωτέρω:

Για τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία τα θέματα που αναπτύχθηκαν είναι:  1) διόρθωση του Προεδρικού Διατάγματος  του Ειδικού Χωρικού Σχεδίου  για το θαλάσσιο μέτωπο, ώστε  να προβλέπει δυτικά επενδύσεις , όπως ανατολικά και όχι έναν ημι- βούρκο και απλά ένα πεζόδρομο, 2) διόρθωση του επικείμενου προς ολοκλήρωση Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Θεσσαλονίκης,  από τις καταστρεπτικές διατάξεις μείωσης πληθυσμού, λουκέτων στην παραγωγή και επαμφοτερίζουσες θέσεις, για την κατάργηση των χαρτών Σεβέζο!

Για την Ελλάδα προτάθηκαν στον κώδικα οφειλών ~340 δις €:  Μοναδική πηγή και  δημιουργίας οικονομικού πλούτου είναι λύση η επιβολή πλαφόν στην αναζήτηση δανείων στο διπλάσιο (2πλάσιο) του κόστους αγοράς τους (π.χ. Ισπανία, Πορτογαλία). Η νομιμότητα προβλέπει λύσεις οριζοντίων διαγραφών προστίμων και προσαυξήσεων 300-1000%. Θα απελευθερωθούν μεγάλα ποσά και παραγωγικές δυνάμεις ~150 δις€.

Τι είπε ο Jürgen HΑΒΕRΜΑΣ και του επιτίθενται: Η Δύση πρέπει να μιλήσει με τη Ρωσία

2

Jürgen Χάμπερμας: «Η παράδοση όλο και πιο σύγχρονων όπλων θα μπορούσε να μας ωθήσει ανεπαίσθητα στα πρόθυρα ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου».

 Η Δύση πρέπει να «πάρει τη δική της πρωτοβουλία» για ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Ρωσία, ανεξάρτητα από την ουκρανική κυβέρνηση, με βάση το δούναι και λαβείν, προέτρεψε ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας σε άρθρο για γερμανική εφημερίδα.

Ο Χάμπερμας παρουσίασε τις σκέψεις του για την τρέχουσα σύγκρουση στην Ουκρανία σε άρθρο του στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, στις

16 Φεβρουαρίου.

Ο Γερμανός στοχαστής υποστήριξε ότι οι δυτικές χώρες, που υποστηρίζουν την Ουκρανία στη ρωσική επίθεση με παραδόσεις όπλων, θα μπορούσαν εύκολα να βρεθούν «υπνοβάτες στην άκρη ενός γκρεμού», επειδή δεν έχουν καθορίσει τον ακριβή στόχο της βοήθειας και αναθέτουν στο Κίεβο την ευθύνη της απόφασης έναρξης των διαπραγματεύσεων για τερματισμό των συγκρούσεων. Μπορεί να έρθει μια στιγμή που θα πρέπει αναγκαστικά είτε να εγκαταλείψουν την Ουκρανία είτε να συμμετάσχουν οι ίδιοι στον πόλεμο.

Δύο ασαφείς και ανταγωνιστικοί ορισμοί του σκοπού της μεταφοράς όπλων έχουν προκύψει, γράφει. Ο ένας είναι ότι η Ουκρανία δεν μπορεί να χάσει και ο άλλος είναι ότι η Ρωσία πρέπει να ηττηθεί. Το να μην προσδιορίζεται ο ακριβής στόχος της δυτικής υποστήριξης είναι μοιραίο λάθος και είναι ασυνεπές και ανεύθυνο να αφήνουμε στο Κίεβο να αποφασίσει πότε θα διαπραγματευτεί το τέλος του πολέμου και ποια θα είναι η βάση των διαπραγματεύσεων.

«Ανησυχώ για τον προληπτικό χαρακτήρα των έγκαιρων διαπραγματεύσεων, οι οποίες εμποδίζουν έναν μακροχρόνιο πόλεμο να προκαλέσει ακόμη περισσότερα θύματα και καταστροφές και τελικά μας θέτει μπροστά σε μια απελπιστική επιλογή: είτε να παρέμβουμε ενεργά στον πόλεμο, είτε, να μην ξεκινήσουμε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων, αφήνοντας την Ουκρανία στη μοίρα της», έγραψε.

Ο Χάμπερμας τόνισε ότι η ικανότητα της Ουκρανίας να πολεμήσει, για όσο χρονικό διάστημα μπορεί, εξαρτάται από τη δυτική υποστήριξη· εξήγησε ότι η Δύση φέρει επίσης ηθική ευθύνη για την καταστροφή που προκαλείται από τα όπλα που προμηθεύει.

Πρόσθεσε ότι η παράδοση όλο και πιο σύγχρονων όπλων έχει πυροδοτήσει μια δυναμική που θα μπορούσε να μας ωθήσει ανεπαίσθητα στα πρόθυρα ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Σύμφωνα με τον Χάμπερμας, αυτό δείχνει ότι η Δύση πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία στις ειρηνευτικές συνομιλίες. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι πρόθυμος να διαπραγματευτεί και η κατάληψη εδαφών στην ανατολική Ουκρανία έχει δημιουργήσει μια απαράδεκτη κατάσταση για το Κίεβο.

Ωστόσο, αυτό μπορεί να είναι μια απάντηση στο λάθος των δυτικών συμμάχων που σκόπιμα άφησαν τη Ρωσία στο σκοτάδι από την αρχή σχετικά με τον σκοπό της στρατιωτικής υποστήριξης, επειδή αυτή η ασάφεια άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να ερμηνευτεί ο πραγματικός στόχος της Δύσης ως αλλαγή καθεστώτος στη Ρωσία, κάτι που είναι απαράδεκτο για το Κρεμλίνο, πρόσθεσε.

Εκτός από τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, ο πόλεμος καταναλώνει καθημερινά περισσότερους υλικούς πόρους, οι οποίοι δεν μπορούν να αντικατασταθούν επ’ αόριστον. Ο Χάμπερμας εξήγησε ότι αυτό το γεγονός από μόνο του αποτελεί ένδειξη ότι η Δύση πρέπει να πιέσει για την έναρξη των διαπραγματεύσεων.

Πηγές: http://www.defenddemocracy.press/prominent-german-philosopher-jurgen-habermas-urges-west-to-initiate-peace-talks-with-russia/

http://euro-synergies.hautetfort.com/archive/2023/02/18/le-philosophe-allemand-jurgen-habermas-exhorte-l-occident-a-entamer-des-pou.html

 

Ο πόλεμος για οκτώ δισεκατομμύρια μυαλά

1

Ρωσία, οικονομικός σωτήρας της Τουρκίας, με αντίτιμο

0

Κ. Χολέβας: Οι θετικές συνέπειες απο την εκλογήτου Ν. Χριστοδουλίδη

0

Ομολογώ ότι χάρηκα όταν είδα πολλές ελληνικές σημαίες να κυματίζουν, μαζί με τις κυπριακές, κατά την τελετή  ανακήρυξης του Νίκου Χριστοδουλίδη στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν είχε εκλεγεί ο αντίπαλός του, ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, θα ανέμιζαν στον χώρο τα κόκκινα λάβαρα του κομμουνιστικού κόμματος ΑΚΕΛ. Ο Μαυρογιάννης είναι αξιόλογος διπλωμάτης και φρόντισε να μην τονίζει τη στήριξή του από το ΑΚΕΛ, αλλά αν είχε νικήσει, η παράταξη που τον υποστήριξε θα διεκδικούσε έντονη παρουσία και ουσιαστική παρέμβαση.

Θυμίζω, για όσους δεν παρακολουθούν τις Κυπριακές εξελίξεις, ότι το ΑΚΕΛ κυβέρνησε κατά την πενταετία 2008-2013 με Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Δημήτρη Χριστόφια. Η περίοδος της αριστερής διακυβέρνησης στην Κύπρο συνδέεται με τη χρεωκοπία, με την έλευση της Τρόικας, με τη φονική έκρηξη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί, με την προσπάθεια εθνικού αποχρωματισμού της παιδείας και με άλλες αρνητικές πτυχές.

Η  ερμηνεία της νίκης του πρώην Υπουργού και διπλωμάτη Νίκου Χριστοδουλίδη με βάση την κομματική στήριξη από τα κεντρώα κόμματα είναι ελλιπής. Είναι γεγονός ότι ο νέος Πρόεδρος, ο οποίος θα αναλάβει καθήκοντα από την 1η Μαρτίου, είχε απέναντί του τον κομματικό μηχανισμό των δύο μεγάλων κομμάτων, του δεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού και του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ. Αλλά για να δούμε την πλήρη εικόνα πρέπει να θυμηθούμε ότι πάνω και από τις κομματικές δεσμεύσεις πολλοί Έλληνες της Κύπρου θέτουν τον προβληματισμό τους για το είδος της λύσης του Κυπριακού. Το είδαμε άλλωστε και το 2004 όταν το συντριπτικό ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν προήλθε και από ψηφοφόρους κομμάτων που είχαν ταχθεί υπέρ.

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης κέρδισε την εμπιστοσύνη των Κυπρίων πολιτών οι οποίοι δεν θέλουν μία λύση, που θα νομιμοποιεί την τουρκική εισβολή και κατοχή. Που προβληματίζονται για την παρουσία πολλών χιλιάδων παρανόμων εποίκων στα Κατεχόμενα. Που ανησυχούν για τη δημογραφική συρρίκνωση του Κυπριακού Ελληνισμού και από την προσπάθεια εισόδου παρατύπων μεταναστών. Ψηφίσθηκε από πολίτες διαφόρων κομματικών προελεύσεων, οι οποίοι δεν επιθυμούν τον αφελληνισμό της παιδείας και γενικότερα της συνειδήσεως. Βεβαίως η Κύπρος είναι ανεξάρτητο κράτος-μέλος της Ευρ. Ένωσης, αλλά είναι δικαίωμα των Ελλήνων κατοίκων της να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα ως αναπόσπαστο κομμάτι του εκτός Ελλάδος Ελληνισμού.

Η εμπειρία του Νίκου Χριστοδουλίδη ως Υπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη τον βοηθεί να κατανοήσει ακόμη καλύτερα ότι το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα συνεννόησης μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Μεγαλονήσου, αλλά πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Ούτε οι σεισμοί ούτε μία πιθανή αλλαγή στην ηγεσία της Τουρκίας πρόκειται να αλλάξουν αυτήν την πραγματικότητα. Ο εκάστοτε Κύπριος Πρόεδρος, όταν συνομιλεί με Τουρκοκυπρίους πολιτικούς, ας έχει υπ’ όψιν του ότι οι συνομιλητές  του ελέγχονται από τον τουρκικό στρατό κατοχής. Είδαμε και την αντίδραση του ψευδοϋπουργού Εξωτερικών των Κατεχομένων, του κ. Ερτουγρούλογλου. Θύμωσε διότι ο Χριστοδουλίδης μίλησε για απαλλαγή από τα κατοχικά στρατεύματα!

Ο νέος Πρόεδρος ενδιαφέρεται για την αμυντική θωράκιση της Κύπρου και για την ανάπτυξη πιο στενής συνεργασίας με την Ελλάδα. Είναι ανάγκη να ενισχυθεί ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος και ο Ενιαίος Πολιτιστικός Χώρος μεταξύ των δύο κρατών. Καλή επιτυχία στον Νίκο Χριστοδουλίδη!

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 18.2.2023

«Το τέλος του κόσμου που γνωρίζαμε»: Το Politico για τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου

0

Όλοι οι Δυτικοί ηγέτες έγιναν «γεράκια» και ζητούν μεγαλύτερους στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

«Είναι το τέλος του κόσμου, όπως το γνωρίζουμε». Έτσι τιτλοφορεί σημερινό του άρθρο το Politico, στο οποίο αναλύει τα όσα ακούστηκαν στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, από τους εκ Δύσης -κυρίως- συμμετέχοντες.

Όπως γράφει το διεθνές μέσο, παρόλο που οι δυτικοί ηγέτες συγχαίρουν τους εαυτούς τους για τη γενναιοδωρία τους προς την Ουκρανία, οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας εξαντλούνται σε πυρομαχικά, εξοπλισμό, ακόμη και άνδρες. Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος άνοιξε τη Διάσκεψη από το Κίεβο την Παρασκευή, προέτρεψε τον ελεύθερο κόσμο να στείλει περισσότερη βοήθεια — και γρήγορα. «Χρειαζόμαστε ταχύτητα», είπε.

Η αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Καμάλα Χάρις έστρεψε τα βέλη προς τη Ρωσία, κατηγορώντας τη χώρα για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». «Ας συμφωνήσουμε όλοι. Εκ μέρους όλων των θυμάτων, τόσο γνωστών όσο και αγνώστων: πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη», είπε.

Με άλλα λόγια, οι Ρώσοι ηγέτες θα μπορούσαν να κοιτάζουν τη Νυρεμβέργη 2.0. Το μόνο βέβαιο, είναι, ότι αυτό θα προκαλούσε ιδιαίτερη νευρικότητα σε μερικούς ανθρώπους στη Μόσχα, ειδικά σε εκείνους που είναι αρκετά μεγάλοι για να θυμούνται τι συνέβη στον ισχυρό άνδρα της Γιουγκοσλαβίας, Σλομποντάν Μιλόσεβιτς, και στο περιβάλλον του.

Με το βλέμμα στραμένο στην Ανατολή

Οι προοπτικές στην Ασία δεν είναι λιγότερο δυσμενείς. Η κατάσταση στην Ταϊβάν παραμένει στα άκρα, καθώς η χώρα προσπαθεί να μαντέψει την επόμενη κίνηση της Κίνας. Και εδώ, τα νέα από το Μόναχο δεν ήταν καθησυχαστικά.

«Αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη σήμερα θα μπορούσε να συμβεί στην Ασία αύριο», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ.

Ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι δεν έκανε τίποτα για να αντικρούσει αυτή την αφήγηση. «Επιτρέψτε μου να διαβεβαιώσω το κοινό ότι η Ταϊβάν είναι μέρος της κινεζικής επικράτειας», είπε ο Γουάνγκ στη Διάσκεψη όταν ρωτήθηκε για τα σχέδια του Πεκίνου στο αυτοδιοικούμενο νησί. Η Ταϊβάν «δεν ήταν ποτέ χώρα και δεν θα είναι ποτέ χώρα στο μέλλον».

Για ορισμένους παρευρισκόμενους, η ατμόσφαιρα στο κατάμεστο ξενοδοχείο Bayerischer Hof όπου πραγματοποιείται η Διάσκεψη είχε έναν απόηχο που θύμισε το… 1938. Εκείνη τη χρονιά, η πρωτεύουσα της Βαυαρίας φιλοξένησε μια Διάσκεψη που κατέληξε στη διαβόητη Συμφωνία του Μονάχου, στην οποία οι ευρωπαϊκές δυνάμεις παραχώρησαν τη Σουδητία στη Γερμανία σε μία άστοχη προσπάθεια που πίστευαν ότι θα μπορούσε να διατηρήσει την ειρήνη.

«Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχει μια καταιγίδα έξω, αλλά εδώ μέσα στο Bayerischer Hof όλα φαίνονται φυσιολογικά», έγραψε ο Άντριου Μίχτα, κοσμήτορας του Κολλεγίου Διεθνών Σπουδών και Ασφαλείας στο Marshall Center με έδρα τη Γερμανία. «Όλα φαίνονται συνηθισμένα, και όμως όλα αλλάζουν ξαφνικά όταν ένας Ουκρανός βουλευτής λέει με έντονο τρόπο στο ακροατήριο ότι αποτυγχάνουμε να ενεργήσουμε αρκετά γρήγορα».

Οι μόνοι άνθρωποι που χαμογελούν στο φετινό συνέδριο ασφαλείας είναι οι εργολάβοι άμυνας. Οι πωλήσεις όπλων αυξάνονται από κάθε άποψη.

Ακόμη και η Γερμανία, η οποία τα τελευταία χρόνια τελειοποίησε την τέχνη να εξηγεί την αποτυχία της να εκπληρώσει τη δέσμευσή της για αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ, υποσχέθηκε να αντιστρέψει την πορεία της.

Ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς υποσχέθηκε να εκπληρώσει «μόνιμα» τον στόχο αμυντικών δαπανών του ΝΑΤΟ για μεμονωμένα μέλη του 2% του ΑΕΠ.

Ο νέος υπουργός Άμυνας της Γερμανίας, Μπόρις Πιστόριους, σοσιαλδημοκράτης όπως ο Σολτς, ζήτησε ακόμη περισσότερα, λέγοντας ότι «δεν θα είναι δυνατό να εκπληρώσουμε τα καθήκοντα που έχουμε μπροστά μας με μόλις δύο τοις εκατό».

Λάβετε υπόψη ότι στις αρχές του περασμένου έτους, κορυφαίοι Σοσιαλδημοκράτες εξακολουθούσαν να ζητούν από τις ΗΠΑ να απομακρύνουν όλες τις πυρηνικές κεφαλές τους από το γερμανικό έδαφος.

Με άλλα λόγια, αν ακόμη και οι Γερμανοί έχουν ξυπνήσει με τους κινδύνους του σημερινού γεωπολιτικού κράτους του κόσμου, αυτή θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η στιγμή να αρχίσουμε πραγματικά να ανησυχούμε.

Με πληροφορίες από Politico

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/185821/to-telos-tou-kosmou-pou-gnorizame-to-politico-gia-ti-diaskepsi-asfaleias-tou-monaxou

Θα τολμήσει το απονενοημένο ο Ερντογάν; Σκέφτεται εκλογές «πάνω στα συντρίμμια» γράφει η Hurriyet* Ποιά η δεύτερη πιθανή ημερομηνία

0

Aναλυτική συζήτηση για την ημερομηνία των εκλογών στην Τουρκία είχε την περασμένη Τετάρτη  με το επιτελείο του ο Ταγίπ Ερντογάν, για πρώτη φορά μετά τον καταστροφικό σεισμό των 7,8 Ρίχτερ.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Hurriyet, ο Τούρκος πρόεδρος εμφανίστηκε αποφασισμένος για τη διεξαγωγή εκλογών στις 14 Μαΐου, όπως είχε ανακοινώσει αρχικά. Ωστόσο, το κομματικό επιτελείο εξέφρασε την άποψη ότι οι εκλογές πρέπει να πάνε πιο πίσω και να διεξαχθούν στις 18 Ιουνίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες τις οποίες επικαλείται η τουρκική εφημερίδα, στη διάρκεια της σύσκεψης εκφράστηκε η άποψη ότι αν οι εκλογές διεξαχθούν στις 14 Μαΐου, μπορεί να υπάρξουν κάποιες δυσκολίες στην προετοιμασία των εκλογικών καταλόγων, καθώς, με δεδομένο πως οι εργασίες απομάκρυνσης των συντριμμιών στις σεισμογενείς περιοχές συνεχίζονται και η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει πολύ καιρό, το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο θα πρέπει να εργαστεί για το πώς θα ψηφίσουν οι πολίτες που ζουν εκεί.

Από την άλλη, σε περίπτωση που μεταφερθούν στις 18 Ιουνίου και με δεδομένο πως η συγκεκριμένη ημερομηνία συμπίπτει με περίοδο προσκυνήματος, περίπου 100.000 άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να ψηφίσουν, ενώ αν γίνει δεύτερος γύρος, μπορεί να συμπέσει με το προσκύνημα των Μουσουλμάνων, Eid al-Adha.

Ακόμη, έγινε γνωστό ότι ο Ερντογάν θα έχει συνάντηση και με τον Ντεβλέτ Μπαχτσελί και τους αναπληρωτές προέδρους της ομάδας του κόμματος, ώστε να συζητηθεί το κρίσιμο θέμα της ημερομηνίας των εκλογών.

Σβήνουν και οι τελευταίες ελπίδες

Στο μεταξύ οι προσπάθειες διάσωσης επιζώντων πλησιάζουν στο τέλος τους σήμερα στην πληγείσα από τον σεισμό Τουρκία, σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την πιο αιματηρή καταστροφή στην σύγχρονη ιστορία της χώρας, ενώ πολλοί είναι αυτοί που προσεύχονται πλέον μόνον για να βρεθούν τα πτώματα των οικείων τους για να μπορέσουν να τους κηδεύσουν.

“Αν θα προσευχόμουν να βρω έναν νεκρό; Ναι (…) πρέπει να παραδώσουμε το σώμα του στην οικογένεια”, είπε ο χειριστής εκσκαφέα Ακίν Μποζκούρτ καθώς απομάκρυνε τα συντρίμμια από κατεστραμμένο κτίριο στην πόλη Καχραμανμαράς.

Βάσει της ισλαμικής παράδοσης, οι νεκροί πρέπει να ενταφιάζονται το συντομότερο δυνατό.

Ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας αντιμετώπισης καταστροφών AFAD Γιούνους Σεζέρ δήλωσε ότι οι προσπάθειες ερευνών και διάσωσης θα τελείωναν σε μεγάλο βαθμό σήμερα το βράδυ.

Περισσότεροι από 46.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από τον σεισμό που σημειώθηκε στην Τουρκία και τη Συρία στις 6 Φεβρουαρίου. Ο απολογισμός αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά, καθώς περίπου 345.000 διαμερίσματα έχει γίνει τώρα γνωστό ότι έχουν καταστραφεί στη χώρα και πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται.

Ούτε η Τουρκία ούτε η Συρία έχουν ανακοινώσει πόσοι άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται μετά τον σεισμό.

Σε μια από τις τελευταίες προσπάθειες ανάσυρσης επιζώντων από τα ερείπια, 12 ημέρες μετά τον φονικό σεισμό, τα σωστικά συνεργεία άρχισαν να απομακρύνουν τα μπάζα με τα χέρια σε σημείο όπου διεξάγονταν επιχειρήσεις διάσωσης στην Αντάκια (Αντιόχεια) χθες, Σάββατο, το βράδυ.

Εκπαιδευμένοι σκύλοι και θερμικές κάμερες είχαν εντοπίσει σημάδια ζωής από δύο ανθρώπους, σύμφωνα με τους διασώστες, αλλά λίγο μετά τα μεσάνυχτα, οκτώ ώρες μετά την έναρξη των προσπαθειών απεγκλωβισμού τους, οι ομάδες σταμάτησαν τις προσπάθειες διάσωσης.

“Κανένας δεν είναι ζωντανός”, δήλωσε ο Μουτζντάτ Ερντογάν, μέλος της AFAD, με τη στολή και το πρόσωπο γεμάτα σκόνη. “Δεν πιστεύω ότι μπορούμε να σώσουμε ανθρώπους πλέον”.

Ομάδα από το Κιργιστάν προσπάθησε να σώσει πενταμελή οικογένεια Σύρων από τα ερείπια κτιρίου στην Αντάκια στη νότια Τουρκία.

Τρεις άνθρωποι, μεταξύ των οποίων ένα παιδί, ανασύρθηκαν ζωντανοί από τα ερείπια. Η μητέρα και ο πατέρας επέζησαν, αλλά το παιδί εξέπνευσε αργότερα λόγω αφυδάτωσης, σύμφωνα με την ομάδα διάσωσης. Η μεγαλύτερης ηλικίας αδελφή του και το δίδυμο αδελφάκι του δεν τα κατάφεραν επίσης.

Εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι περίπου 26 εκατομμύρια άνθρωποι στην Τουρκία και τη Συρία χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια.

Με πληροφορίες από Hurriyet

https://hellasjournal.com/2023/02/ta-sintrimmia-tou-sismou-ke-i-ekloges-dio-imerominies-sizita-o-erntogan-grafi-i-hurriyet/