Αρχική Blog Σελίδα 1719

Ουκρανία, ένας χρόνος πολέμου. Ντοκουμέντα, γεγονότα και δυνητικές προβλέψεις

2

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας Αναλυτής, Ιστορικός Ερευνητής

Μελέτη

Εισαγωγή

Κίνητρό μου σε αυτή τη μελέτη είναι η αμετακίνητη πίστη μου στην Ειρήνη. Στην Ουκρανία πρέπει να υπάρξει το συντομότερο δυνατόν εκεχειρία. Μια φανερή ή μυστική Νέα Γιάλτα είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος.

Από την πρώτη ημέρα αυτού του πολέμου, και επί ένα χρόνο, έχοντας συναίσθηση του τι διακυβεύεται όταν συγκρούονται οι δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις του πλανήτη, αναζήτησα την αλήθεια και μόνο και παρουσίασα μέσα από συνεχόμενα κείμενα και συνεντεύξεις μου περισσότερα από 80 ντοκουμέντα, έγγραφα και χάρτες πολλοί από τους οποίους είναι δικής μου κατασκευής βάσει της Google.com/maps.

Μία από τις πολλές συνεντεύξεις μου δόθηκε την πρώτη ημέρα του πολέμου, 24/2/2022, με τίτλο: «Τι δεν κατάλαβε η Δύση για τη Ρωσία…» και είχε στο You Tube 304.000 προβολές μέσα σε 11 μήνες. Αυτή η ανταπόκριση αποτέλεσε και αποτελεί πρόκριμα για συνέχιση της έρευνάς μου.

  1. Τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία

Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ουσιαστικά ένας «Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος». Ο στρατηγός Μαρκ Μίλεϋ, Γενικός Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, δήλωσε ότι «στον πόλεμο της Ουκρανίας συμμετέχουν 54 χώρες». Από αυτές 30 χώρες ανήκουν στο ΝΑΤΟ εκ των οποίων οι 3 είναι πυρηνικές δυνάμεις: Αμερική, Γαλλία, Αγγλία.

Στις 20/1/2023, συνεδρίασε στη Γερμανία η «Ομάδα Ramstein», υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, με μοναδικό θέμα, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση στο (www.ramstein.af.mil/News), την: «Οπλική και οικονομική στήριξη της Ουκρανίας και την με κάθε τρόπο ήττα της Ρωσίας». Συμμετείχαν τα 30 μέλη του ΝΑΤΟ και 50 προσκεκλημένες χώρες, ήτοι 80 χώρες συνολικά. Στο έδαφος της Ουκρανίας πολεμούν στρατιωτικοί πολλών από αυτές τις χώρες, σαν μισθοφόροι. Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Λόιντ Όστιν, δήλωσε: «Η δουλειά που έχουμε εκτελέσει μαζί σε χρόνο ρεκόρ έχει κάνει τεράστια διαφορά στο πεδίο της μάχης.» Η «Ομάδα Ramstein» ουσιαστικά διοικεί την Ουκρανία. Ως Γενικό Επιτελείο εκπονεί τα σχέδια μάχης του στρατού της και καλύπτει όλα τα θέματα εφοδιασμού, παροχής όπλων, στελεχών, τεχνικής και οικονομικής βοήθειας.

Από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, οι 80 αυτές χώρες συγκρούονται με 1 χώρα, την Ρωσία. Μετά τις «Κυρώσεις» κατά της Ρωσίας ο πλανήτης πληθυσμιακά τάχθηκε κατά το 1/3 με τις ΗΠΑ και τα υπόλοιπα 2/3 με την Ρωσία, είτε ευθέως είτε μέσω μιας διαφανούς ουδετερότητος. Οι κυρώσεις έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα: ισχυροποίησαν το ρούβλι έναντι του δολαρίου σε τέτοιο βαθμό ώστε να επεμβαίνει η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας και να κρατάει τεχνητά χαμηλά το ρούβλι στην συγκεκριμένη ισοτιμία. Οι εξαγωγές πετρελαίου και ενέργειας της Ρωσίας αυξήθηκαν κατά πολύ μέσα στο 2022 με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έσοδά της με τα οποία αντιμετωπίζει τα τεράστια έξοδα του πολέμου. Αντίθετα οι οικονομίες της Δύσης και των ΗΠΑ χτυπήθηκαν από κρίση πληθωρισμού με την ακρίβεια να μαστίζει πρωτίστως όλη την ΕΕ.

  1. Το βασικό αίτιο του πολέμου

Κορυφαίο αίτιο ήταν το ότι διακυβεύεται η ισχύς και η μονιμότητα της οικονομικής, πρώτα, και μετά την κυρίαρχης πολιτικής τάξης (με αυτή τη σειρά…) που έχει εδραιωθεί και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, σε ΗΠΑ και Ευρώπη, μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους. Το διακύβευμα αυτό το βεβαιώνει κατηγορηματικά και ο Λάρι Φινκ, Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος της Black Rock, του μεγαλύτερου διαχειριστή περιουσιακών στοιχείων στον κόσμο, που ελέγχει περισσότερα από 10 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο Φινκ στις 24/3/2022, με την «Επιστολή Προς Μετόχους, 2022», γνωστοποίησε μεταξύ άλλων ότι: «άλλαξε οικονομικά ο πλανήτης για πρώτη φορά μετά τον Β΄ΠΠ». Με δεδομένο ότι η «Επιστολή» εστάλη ένα μήνα μ ε τ ά  την έναρξη των ρωσικών επιχειρήσεων σημαίνει, ότι αυτή ήταν προϊόν ώριμων στοιχείων/σκέψεων/αναλύσεων.

Τις τελευταίες δεκαετίες οι 800 αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον πλανήτη ΔΕΝ μπόρεσαν να εμποδίσουν την ροή ενέργειας από την Ρωσία προς την Ευρώπη και από την Ρωσία προς την Ινδία και τον υπόλοιπο κόσμο. Ένα χρόνο μετά την έναρξη του πολέμου έχει δημιουργηθεί παγκοσμίως ένας τεράστιος στόλος από 700-800 τάνκερ τα οποία μεταφέρουν ρωσικής προέλευσης πετρέλαιο και αμόλυβδη βενζίνη (από την Ινδία στην Αγγλία κ.α.) το οποίο έχει προηγουμένως διυλιστεί είτε στα μεγαλύτερα διαλυστήρια του κόσμου – της Ινδίας- είτε αλλού.

Στην μέχρι τις 24/2/2022 παγιωμένη κατάσταση φτηνής ρωσική ενέργειας βάσισε η Ευρώπη την ευημερία της τα τελευταία 30 χρόνια. Αυτό κλονίστηκε ραγδαία και κλιμακώθηκε αρνητικά για τις χώρες τις ΕΕ μετά την έναρξη του πολέμου, όταν οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ εξήγγειλαν την ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Η κατάσταση οδηγήθηκε στην έκρηξη του πολέμου, όταν στις 20 Φεβρουαρίου 2022, στην «Σύνοδο του Μονάχου», δόθηκε το πράσινο φως προσωπικά στον πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι να αποκτήσει η χώρα του πυρηνικά.

Η επίσκεψη του Γερμανού καγκελάριου στις ΗΠΑ, τον Νοέμβριο του 2022, σημαδεύτηκε από την αναγγελία του προέδρου Μπάιντεν, και όχι του ίδιου του κ. Σολτς, ότι «σταματά η οποιαδήποτε λειτουργία των αγωγών North Stream 1 και 2». Σε ερώτηση δημοσιογράφων ο κ. Μπάιντεν αποκάλυψε, ότι, θα φροντίσει να μη λειτουργήσουν ξανά οι αγωγοί. Τελικά τους αγωγούς τους ανατίναξαν οι ΗΠΑ και η Νορβηγία, όπως αποκάλυψε ο πολυβραβευμένος Αμερικανός δημοσιογράφος Seymour Hersh με μελέτη του που δημοσιεύθηκε στον διεθνή τύπο.

Το ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία προετοιμάστηκε με δόλο το είπε κυνικά η π. Καγκελάριος της Γερμανίας, Μέρκελ, όταν στις 7/12/2022 δήλωσε στην εφημερίδα Die Zeit, ότι οι Συμφωνίες Ειρήνης του Μινσκ, του 2014, έδωσαν χρόνο στην Ουκρανία να προετοιμαστεί για το σημερινό πόλεμο.

  1. Ιστορικά στοιχεία, τρεις χάρτες ντοκουμέντα για την Ουκρανία

Η περιοχή της Ουκρανίας, ως τμήμα της Ρωσίας, αποτυπώνεται σε χάρτη το 1779, επί μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας και καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Ουκρανίας.

Τον 9ο αιώνα οι Ρως του Κιέβου ίδρυσαν σε εδάφη της σημερινής Ουκρανίας την Κιεβινή Ρωσία, το Κράτος των Ρως, και από το όνομά τους δημιουργήθηκε το όνομα της Ρωσίας. Οι Ρως εκχριστιανίστηκαν από το Βυζάντιο και συμμάχησαν με αυτό. Το Κίεβο έγινε γνωστό και για τις πολλές χριστιανικές εκκλησίες του με ονομαστή την Αγία Σοφία, ως απόδοση τιμής στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης. Έκτοτε οι δεσμοί «κεντρικής» Ρωσίας και Ουκρανίας που σημαίνει «Χώρα των Συνόρων» είναι αδιάρρηκτοι. Γι’ αυτό κατ’ επανάληψη πολλοί Ρώσοι ιθύνοντες ομιλούν σήμερα περί «εμφύλιου ρωσικού πολέμου».

Συναφής με τον ιστορικό χάρτη του 1779 είναι ο χάρτης νεότερων χρόνων όπου αποτυπώνεται η «Malo Russia», δηλαδή η «Μικρή Ρωσία».

Αρχικά επί Λένιν, 30 Δεκεμβρίου 1922, η χώρα αναγνωρίστηκε ως «Σοβιετική Δημοκρατία». Το 1954 η Κριμαία με πρωτοβουλία του Κρούτσεφ μεταφέρθηκε στην επικράτεια της Ουκρανίας. Ήδη από το 1945 η ΕΣΣΔ αποσκοπούσε στο να έχει στον ΟΗΕ διπλό ψήφο πράγμα που έγινε, αφού την ίδια χρονιά η Σ.Σ. Δημοκρατία της Ουκρανίας έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΟΗΕ.

Ο Εθνολογικός και Γλωσσολογικός χάρτης της Ουκρανίας που ακολουθεί δείχνει την πολυδιάσπαση της χώρας, ως προς τις εθνότητες και τις γλώσσες.

Οι περιοχές με καφέ χρώμα είναι αυτές όπου κατοικούν όσοι έχουν εθνική καταγωγή από την Ρωσία και με κίτρινο αυτές στις οποίες μιλούν ως επί το πλείστον ή κυρίως ρωσικά. Οι περιοχές αυτές συμπίπτουν με σημερινές διεκδικήσεις της Ρωσίας. Σε τμήματα της Κεντρικής και ΒΔ Ουκρανία, η περιοχή με κόκκινο χρώμα, ομιλείται ως επί το πλείστον, αλλά όχι αποκλειστικά, η ουκρανική γλώσσα, ενώ αυτή ομιλείται κυρίως στις περιοχές με ροζ χρώμα, προς την Λευκορωσία, που είναι και οι μικρότερες στον χάρτη. Σημειώνω ότι ο σημερινός πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκι μιλούσε Ρωσικά και έμαθε τα ουκρανικά τα τελευταία χρόνια.

  1. Η ολοσχερής γεωπολιτική και γεωστρατηγική εξάλειψη της Ρωσίας

και η αμερικανική έκθεση RAND, 2019

Οι Αμερικανοί και μετά τον Β΄ΠΠ εκπονούν με αυξανόμενο ρυθμό σχέδια για τον ολοκληρωτικό έλεγχο του πλανήτη, στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό. Οι ρωσοαμερικανικές σχέσεις διήλθαν από αλλεπάλληλες κρίσεις, ιδιαίτερα κατά το διάστημα 1962-1972, ενώ και τις επόμενες δεκαετίες η ένταση ήταν αυξομειούμενη. Έτος ορόσημο, μετά το 1989, οπότε αυτοδιαλύθηκε η ΕΣΣΔ, ήταν το 1990. Τότε με τις συνομιλίες Τζ. Μπους–Μ. Γκορμπατσόφ, αποφασίστηκε η μη επέκταση του ΝΑΤΟ πέραν του ποταμού Έλβα, ουσιαστικά πέραν του Βερολίνου, όπως αποδεικνύεται σε περισσότερες από 240 σελίδες υπαρκτών… αμερικανικών εγγράφων. Κατόπιν οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ αθέτησαν τις υποσχέσεις τους, επεκτάθηκαν έως και σε επαφή με τα σύνορα της Ρωσίας εντάσσοντας στο ΝΑΤΟ δεκατέσσερις (14) χώρες επιρροής της Ρωσίας, μέχρι και πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Η προετοιμασία της Ουκρανίας για άμεση ένταξη στο ΝΑΤΟ, όπως και οι άλλοι κρίσιμοι λόγοι που προαναφέρθηκαν, οδήγησαν στον πόλεμο.

Τα έγγραφα που δημοσιεύω στη συνέχεια αποδεικνύουν, ότι τα σχέδια των ΗΠΑ για ολοσχερή γεωπολιτική και γεωστρατηγική εξάλειψη της Ρωσίας βρίσκονται σε απόλυτη συνέχεια, από το 1960 μέχρι σήμερα με αλλεπάλληλες «Eκθέσεις». Αυτά τα σχέδια τα εκπονούν μία σειρά από κρατικές αμερικανικές «Υπηρεσίες», «Δεξαμενές Σκέψης» και «Ειδικοί Οργανισμοί». Εκ των κορυφαίων είναι η RAND Corporation, ένας αμερικανικός κρατικός, αλλά «παγκόσμιος οργανισμός με γραφεία σε όλο τον κόσμο» (όπως αναφέρει η ίδια στο site της). Οι συνεργάτες της, (βάσει των αριθμών που δίνει η ίδια), υπολογίζονται, στα 2.060 άτομα. Οι εκθέσεις της πάντοτε αποκρυσταλλώνουν τα βαθύτερα σχέδια της αμερικανικής πολιτικής.

Η Έκθεση της RAND 2019, έχει τίτλο πρωτοτύπου: «Overextending and Unbalancing Russia / Assessing the Impact of Cost-Imposing Options», και βρίσκεται στον σύνδεσμο: https://www.rand.org/pubs/research_briefs/RB10014.html Σε μία ελεύθερη μετάφραση/απόδοση αυτό σημαίνει: «Πρόκληση υπερβολικών ζημιών κατά της Ρωσίας και ανισορροπία (σε όλες τις δομές της)», υπολογίζοντας το κόστος αυτών των δράσεων (για τη Ρωσία και την Αμερική).» Παραθέτω το εξώφυλλο και δύο ακόμη σελίδες εξαιρετικού ενδιαφέροντος και υψίστης αποδεικτικότητας.

Η Έκθεση αυτή, για την οποία εργάστηκαν περισσότεροι από 1.880 συνεργάτες της RAND σε όλον τον κόσμο, συνδέεται ρητώς με εκείνη της ιδίας, του 1972 (!) η οποία εμμένει στο ίδιο παλιό σχέδιο: τον αφανισμό της Ρωσία σήμερα –τότε ΕΣΣΔ. Έτσι οι ΗΠΑ δείχνουν απόλυτη διαχρονική συνέπεια και εμμονή στον στόχο τους.

Ήδη στην πρώτη σελίδα της Έκθεσης, του 2019, γράφεται: «Μια θεμελιώδης έκθεση της RAND, το 1972, υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να μετατοπίσουν τη στρατηγική τους σκέψη από την προσπάθεια να παραμείνουν μπροστά από τη Σοβιετική Ένωση (Ρωσία) σε όλα τα επίπεδα και να προσπαθήσουν να ελέγξουν τον ανταγωνισμό και να τον διοχετεύσουν σε τομείς πλεονεκτήματος των ΗΠΑ.»

Από το άφθονο υλικό της Έκθεσης του 2019 που έχω στα χέρια μου δημοσιεύω μόνο τρεις απολύτως ενδεικτικές εικόνες, με το σχετικό link των εσωτερικών ηλεκτρονικών σελίδων στο άνω μέρος κάθε εικόνας. Σε αυτές αποδεικνύεται, ότι τα γεγονότα της Ουκρανίας είναι μικρό μέρος του υποβόσκοντος πολυετούς ψυχρού πολέμου των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας, κάτι που αποτελεί και τίτλο άρθρου μου που υπάρχει στο Διαδίκτυο.

Από το κείμενο της Έκθεσης, 2019, μεταφέρονται μόνο μερικοί αποκαλυπτικοί τίτλοι των Αμερικανικών σχεδίων στα επιμέρους θέματα και κάποια αποσπάσματα:

I.«Μέτρα που επιβάλλουν το οικονομικό κόστος (στη Ρωσία)

Η επιβολή βαθύτερων εμπορικών και χρηματοοικονομικών κυρώσεων θα υποβάθμιζε επίσης τη ρωσική οικονομία, ειδικά εάν αυτές οι κυρώσεις είναι ολοκληρωμένες και πολυμερείς. Έτσι, η αποτελεσματικότητά τους θα εξαρτηθεί από την προθυμία άλλων χωρών να συμμετάσχουν σε μια τέτοια διαδικασία.»

(Γ.Ρ.: Ήδη αυτό συμβαίνει.)

II.«Η ενθάρρυνση της μετανάστευσης ειδικευμένου εργατικού δυναμικού και καλά μορφωμένων νέων από τη Ρωσία έχει μικρό κόστος ή κινδύνους και θα μπορούσε να βοηθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες υποδοχής και να βλάψει τη Ρωσία». (Γ.Ρ. Και επ’ αυτού εργάζονται σκληρά οι ΗΠΑ.)

III.«Η παροχή θανατηφόρου βοήθειας στην Ουκρανία θα εκμεταλλευόταν το μεγαλύτερο σημείο εξωτερικής ευπάθειας της Ρωσίας. Αλλά οποιαδήποτε αύξηση των αμερικανικών στρατιωτικών όπλων και συμβουλών προς την Ουκρανία θα πρέπει να βαθμονομηθεί προσεκτικά για να αυξηθεί το κόστος για τη Ρωσία από τη διατήρηση της υπάρχουσας δέσμευσής της χωρίς να προκληθεί μια πολύ ευρύτερη σύγκρουση στην οποία η Ρωσία, λόγω εγγύτητας, θα είχε σημαντικά πλεονεκτήματα.» (Γ.Ρ.: Υλοποιείται ήδη στην καταστρεφόμενη, όμως…, Ουκρανία.)

ΙV.«Η προώθηση της απελευθέρωσης της Λευκορωσίας.» (Γ.Ρ.: Προφανώς κάθε χώρα που δεν ανήκει στην σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ χρήζει, κατ’ αυτές, «απελευθέρωση».)

V.«Η επέκταση των δεσμών στον Νότιο Καύκασο.» (Γ.Ρ.: εννοεί δεσμών των ΗΠΑ.)

VI.«Η μείωση της ρωσικής επιρροής στην Κεντρική Ασία.» (Γ.Ρ. Ως προς τα 5,6: έγινε ήδη μια πολύ αιματηρή και μαζική επίθεση κατά του Καζακστάν από στρατό μισθοφόρων –συμφερόντων ΗΠΑ-ΝΑΤΟ– την οποία κατέστειλαν Ρώσοι κομάντος.)

VII.«Η ανατροπή στην Υπερδνειστερία και η εκδίωξη των ρωσικών στρατευμάτων από την περιοχή θα ήταν πλήγμα για το ρωσικό κύρος.»

VIII.«Μέτρα Ιδεολογικού και Πληροφοριακού Κόστους».

IX.«Η μείωση της πίστης στο ρωσικό εκλογικό σύστημα.»

X.«Η δημιουργία της αντίληψης ότι το καθεστώς δεν επιδιώκει το δημόσιο συμφέρον.»

XI.«Η ενθάρρυνση εγχώριων διαμαρτυριών και άλλης μη βίαιης αντίστασης θα επικεντρωνόταν στην απόσπαση της προσοχής ή στην αποσταθεροποίηση του ρωσικού καθεστώτος…»

XII.«Η υπονόμευση της εικόνας της Ρωσίας στο εξωτερικό θα επικεντρωνόταν στη μείωση της θέσης και της επιρροής της Ρωσίας, υπονομεύοντας έτσι τους ισχυρισμούς του καθεστώτος για επαναφορά της Ρωσίας στην παλιά της δόξα. Περαιτέρω κυρώσεις, η απομάκρυνση της Ρωσίας από διεθνή φόρουμ εκτός του ΟΗΕ και το μποϊκοτάρισμα τέτοιων εκδηλώσεων όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο θα μπορούσαν να εφαρμοστούν από δυτικά κράτη και θα έβλαπταν το ρωσικό κύρος.[…] κάποιο ή όλα αυτά θα προκαλούσαν τις βαθύτερες ανησυχίες του ρωσικού καθεστώτος και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αποτρεπτική απειλή για τον περιορισμό των ενεργών εκστρατειών παραπληροφόρησης και υπονόμευσης της Ρωσίας στο εξωτερικό.»

ΧΙΙ.«Η ανάπτυξη πρόσθετων τακτικών πυρηνικών όπλων σε τοποθεσίες στην Ευρώπη και την Ασία θα μπορούσε να αυξήσει το άγχος της Ρωσίας αρκετά ώστε να αυξήσει σημαντικά τις επενδύσεις στην αεράμυνά της…»

ΧΙV.«Η επανατοποθέτηση βομβαρδιστικών εντός εύρους εύκολης προσβολής βασικών ρωσικών στρατηγικών στόχων.»

XV.«Η επανατοποθέτηση μαχητικών έτσι ώστε να είναι πιο κοντά στους στόχους τους από τα βομβαρδιστικά.» (Γ.Ρ. Στην Έκθεση, ως «στόχοι» εννοούνται οι ρωσικοί.)

XVI.«Η επανατοποθέτηση των αμερικανικών και των συμμαχικών συστημάτων βαλλιστικής άμυνας πυραύλων για καλύτερη εμπλοκή με ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους θα ανησυχούσε επίσης τη Μόσχα…»

XVII.«Ο έλεγχος της συσσώρευσης στη Μαύρη Θάλασσα θα συνεπαγόταν την ανάπτυξη ενισχυμένης άρνησης πρόσβασης και άρνησης περιοχής (εκ μέρους) του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) στη Μαύρη Θάλασσα -ίσως με τη μορφή αντιπλοϊκών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, με βάση την ξηρά- για να αυξηθεί το κόστος υπεράσπιση των ρωσικών βάσεων στην Κριμαία και μείωση του οφέλους για τη Ρωσία από την κατάληψη αυτής της περιοχής.»

XVIII.«Μέτρα επιβολής κόστους σε γη και πολλαπλούς τομείς. Η Άσκηση Artemis Strike ήταν μια άσκηση τακτικής με αληθινά πυρά υπό την ηγεσία της Γερμανίας με πραγματικούς πυραύλους Patriot και Stinger στην εγκατάσταση πυραύλων ΝΑΤΟ στα Χανιά, Ελλάδα…»

XIX.«Η αύξηση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, η αύξηση των χερσαίων δυνατοτήτων των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ και η ανάπτυξη μεγάλου αριθμού δυνάμεων του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα.» (Γ.Ρ.: Και αυτό ήδη συμβαίνει τώρα.)

Δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται περισσότερα στοιχεία για να σχηματίσει κάποιος μία ασφαλή άποψη, τόσο σε σχέση με τον ουκρανικό όλεθρο (και μάλιστα μετά από όσα ρητώς δηλώνονται στο ως άνω σημείο 3) όσο και για το ότι τα ευρύτερα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας δεν συνάδουν με την παγκόσμια ειρήνη.

  1. Έγγραφα επιθετικών ασκήσεων ΝΑΤΟ, του 2022, στα σύνορα και

την περίμετρο της Ρωσίας

Επτά μήνες πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, από τις 28 Ιουνίου 2021 μέχρι τις 23 Ιουλίου 2021, έγινε η άσκηση του ΝΑΤΟ Sea Breeze 2021 στα σύνορα της Ρωσίας, στον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη Θάλασσα). Σε αυτήν πήραν μέρος 32 χώρες του ΝΑΤΟ ή συνεργαζόμενες. Επρόκειτο για την επιθετικότερη άσκηση του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας με την μεγαλύτερη συγκέντρωση δυνάμεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετεκλήθησαν και έλαβαν μέρος χώρες όπως από όλον τον κόσμο, όπως οι: Αυστραλία, Βραζιλία, Σενεγάλη και Νότιος Κορέα κ.α.

Το 2022, στο επίσημο όργανο του ΝΑΤΟ Ευρώπης: SHAPE NATO, στο https://shape.nato.int/nato-exercises αναφέρεται, ότι οι Αμερικανοί εξήγγειλαν ένα βαρύ πρόγραμμα ασκήσεων και σεναρίων πολέμου –(με το οποίο εντείνουν την περικύκλωση και στραγγαλισμό της Ρωσίας). Οι ασκήσεις ξεκινούσαν από τον Αρκτικό κύκλο και μέσω Νορβηγίας, Γεωργίας, και Εύξεινου Πόντου (κατ’ επανάληψη), επεκτείνονταν στην Τουρκία και την Αν. Μεσόγειο.

Από το πρόγραμμα, NATO EXERCISES AND ACTIVITIES, αναφέρω επιλεκτικά μερικές μόνο ασκήσεις, σχεδόν σε επαφή με τα ρωσικά σύνορα, ενώ εντόπισα και μία άσκηση ΝΑΤΟ–Σερβίας, παρ’ όλο που αυτή δεν ανήκει στον οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Παραθέτω τις σχετικές εικόνες/ντοκουμέντα με τα link να φαίνονται στο άνω μέρος της κάθε εικόνας.

  1. Η πρώτη πετυχημένη προπαγάνδα της Δύσης στον πόλεμο, και

οι δυνάμεις των αντιπάλων

Από την πρώτη ημέρα του πολέμου στην Δύση απαγορεύτηκε η ενημέρωση από κάθε ρωσικό ΜΜΕ, όπως και οτιδήποτε ρωσικό, από τα μπαλέτα Μπολσόι μέχρι τον Τσαϊκόφσκι, και από αθλητές και αθλητικές ομάδες μέχρι καλλιτέχνες και πολιτιστικούς συλλόγους. Έτσι η αναζήτηση της αλήθειας στις δυτικές χώρες, πίσω από το νέο, δυτικό «Σιδηρούν Παραπέτασμα», έγινε μια πολύ δύσκολη υπόθεση και ακόμη δυσκολότερο το έργο όσων πιστεύουμε στην ανάγκη της Ειρήνης. Κι όμως όλοι, στον ένα χρόνο του πολέμου, σπεύδουν να αναζητήσουν ρωσικές πηγές ως τις κατ’ εξοχήν αξιόπιστες, μέχρι και Ινστιτούτο Μελέτης Πολέμου της Ουάσιγκτον, ISW, το οποίο σε όλες τις εκθέσεις του αφιερώνει πολλές σελίδες σε πληροφορίες που προέρχονται από Ρώσους Military Bloggers.

Η πιο επιτυχημένη προπαγάνδα της Δύσης, της CIA, ήταν η διάδοση των πρώτων ημερών που έλεγε πως «οι Ρώσοι θα καταλάμβαναν ολόκληρη την Ουκρανία σε 90 ώρες» και όταν αυτό δεν έγινε το απέδωσαν σαν «ήττα του ρωσικού στρατού». Ωστόσο μία χώρα, όπως η Ουκρανία, με έκταση 603.500 τ.χλμ. και με μέτωπο επιχειρήσεων 1.500 χλμ. ήταν αδύνατον να καταληφθεί και να καλυφθεί από τον ρωσικό στρατό που αριθμούσε τότε μόλις 150.000 άνδρες.

Το θέμα της λειψανδρίας των Ρώσων στα μέτωπα είναι και σήμερα κομβικό για την εξέλιξη αυτού του πολέμου. Ένα χρόνο μετά, οι Ρώσοι στρατιωτικοί, σύμφωνα με πρόσφατες ανακοινώσεις του ουκρανικού υπουργείου άμυνας ανέρχονται σε περίπου 300.000 άνδρες. Το μέτωπο που μετά τον Σεπτέμβριο και ειδικά από τον Νοέμβριο, 2022, μειώθηκε σταδιακά σε 1.000 χλμ., μετά τις ρωσικές αποχωρήσεις από Κίεβο, Χάρκοβο και Χερσώνα, άρχισε και πάλι σταδιακά, λόγω της μετέπειτα ρωσικής προέλασης να αυξάνεται, και σήμερα είναι ξανά 1.500 χλμ.

Από την πρώτη στιγμή κατέγραψα τις πραγματικές δυνάμεις των εμπολέμων και το τεράστιο μήκος του μετώπου, ενώ ακόμη και σήμερα αυτά τα στοιχεία σχεδόν ουδείς αναλυτής τα συνεκτιμά ως δύο από τα σημαντικότερα.

Κατ’ επανάληψη έχω παρουσιάσει το σχετικό έγγραφο του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας, που ακολουθεί και βάσει του οποίου ο ουκρανικός στρατός το 2022, αποτελείτο από 1.000.000 άνδρες, ως Ενεργό Προσωπικό, και 900.000, ως Εφεδρικό Προσωπικό, οι οποίοι επιστρατεύονταν σταδιακά από το 2014 και έτσι το 2022 ήταν πλήρως διαθέσιμοι. Αν σε αυτούς προστεθούν και περίπου 70-100.000 ξένοι μισθοφόροι τότε οι μάχιμοι στρατιωτικοί στις ουκρανικές δυνάμεις ανέρχονται σε 2.000.000.

Στην ίδια εικόνα, στο κάτω μέρος, φαίνονται και οι πολεμικές δαπάνες της Ουκρανίας που από 4,6 δισεκατομμύρια, το 2020 εκτοξεύθηκαν σε 136 δισεκατομμύρια το 2022, λόγω εισροών κονδυλίων της Δύσης για τα οποία μένει να διευκρινιστεί εάν επρόκειτο για δωρεάν βοήθεια ή για δάνεια και με ποιους όρους. Το ποσό αυτό ξεπερνά τον ετήσιο προϋπολογισμό της Ουκρανία που για το 2023 θα κυμανθεί λίγο πιο πάνω από τα 100 δισεκατομμύρια, αν και δύσκολα μπορεί κάποιος να φανταστεί πώς μία κατεστραμμένη χώρα θα εκδώσει προϋπολογισμό αυτού του ύψους.

Η σαφής υστέρηση των Ρώσων σε άνδρες σε σχέση με τις τεράστιες απώλειες των Ουκρανών εξηγεί κατά κύριο λόγο, γιατί οι μάχες είναι σκληρές, επίπονες και η προώθηση του ρωσικού στρατού είναι βραδεία. Σε αυτά πρέπει να προστεθούν δύο ακόμη λόγοι: α. τα εμφανή σφάλματα του ρωσικού στρατού, τα οποία αποδείχθηκαν με τις 3 αποχωρήσεις από Κίεβο, Χάρκοβο και Χερσώνα, και β. στις αρχικές, τουλάχιστον, αδυναμίες των ρωσικών επιχειρήσεων οι οποίες ήταν σχεδιαστικές, επιτελικές, δικτυοκεντρικές, πληροφοριών, επιμελητείας και άλλες.

  1. Οι απώλειες

Το ζήτημα αυτό κρατείται από την Δύση και τους Ουκρανούς σαν επτασφράγιστο μυστικό. Από την πλευρά της Ρωσίας, στις 21/9/2022, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού, σε συνέντευξή του στο ρωσικό κρατικό δίκτυο «Ρωσία 24», δήλωσε ότι «οι απώλειες από την ρωσική πλευρά στην “ειδική στρατιωτική επιχείρηση”, είναι 5.937.» Έκτοτε δεν υπήρξε άλλη ανακοίνωση για ρωσικές απώλειες.

Στις συνολικές απώλειες της Ουκρανίας πρέπει να προσμετρηθεί και η μαζική μετανάστευση περίπου 16.000.000 Ουκρανών, με περισσότερους από 9.000.000 στο εξωτερικό, ενώ οι υπόλοιποι βρίσκονται είτε στην Ρωσία είτε σε πόλεις της Δυτικής Ουκρανίας. Αυτό το στοιχείο μαζί με τις εκατοντάδες χιλιάδες νεκρών Ουκρανών στα μέτωπα είναι ζητήματα εξαιρετικά κρίσιμα για την περαιτέρω ύπαρξη της Ουκρανίας.

Συγκλίνουσες πληροφορίες στη Δύση δείχνουν πως ο ουκρανικός στρατός πλησιάζει σε κρίσιμο σημείο απωλειών. Ήδη τον Νοέμβριο, 2022, οι συνολικές απώλειες σε νεκρούς, τραυματίες, αγνοουμένους, σύμφωνα με ανοιχτές πηγές της Δύσης, ήταν περί τις 400.000. Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φον Ντερ Λάιεν, δήλωσε περί μήνα Δεκέμβριο 2022, ότι (μόνο) οι νεκροί στον ουκρανικό στρατό είναι 100.000.

Ειδικότερα: Στις 1/2/2023 ο συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ, πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου, σε συνέντευξή του στο κανάλι Judging Freedom, του YouTube, είπε πως: «η Ουκρανία κινδυνεύει να εξαφανιστεί» και απειλείται με «ολοκληρωτική καταστροφή της από σοβαρή δημογραφική κρίση, λόγω μετανάστευσης.»

Ο ίδιος, στις 5/2/2023 δήλωσε, πως: «Όταν ο αρχηγός στρατού της Ουκρανίας, στρατηγός Zaluzhny βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, συναντήθηκε με τον Υπουργό Άμυνας Lloyd Austin και με τον Στρατηγό Mark Millie, Πρόεδρο του Μικτού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ και σε μυστική ενημέρωση τους πληροφόρησε, ότι η Ουκρανία είχε χάσει 257.000 ανθρώπους από την αρχή (των εχθροπραξιών)».

Στην γλώσσα των στρατιωτικών απωλειών 257.000 νεκροί σημαίνει και άλλους τόσους τραυματίες, στους οποίους πρέπει να προστεθούν και οι επισήμως δηλωθέντες σαν «Αγνοούμενοι», που με ήπιους υπολογισμούς ξεπερνούν τις 60.000 άνδρες. Το συνολικό άθροισμα είναι 574.000, απώλειες Ουκρανών. Αυτά πολύ πριν τις πρόσφατες λυσσώδεις μάχες, στις «κρεατομηχανές», όπως αποκάλεσε ο Αμερικανός στρατηγός Κλαρκ τις πόλεις, Σολεντάρ, Μπάκχμουτ και τις άλλες πέριξ αυτών. Βάσει προσφάτων στοιχείων του ΟΗΕ, σε αυτές τις απώλειες μόνο 7.000 είναι άμαχοι.

Εκτός από τον αριθμητικό παράγοντα είναι σοβαρότατος και ο ποιοτικός. Οι Ουκρανοί σε κρίσιμα αξιόμαχες «Ειδικές Μονάδες», όπως η 24η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία της Ουκρανίας, από το Lviv, κ.α., μετά την προώθησή τους στην πρώτη γραμμή των Σολεντάρ, Μπάκχμουτ, είχαν απώλειες μέχρι και 70% των ανδρών τους. Αυτό, εκτός από τον ΜακΓκρέγκορ, το βεβαιώνει και ο οργανωτής και Διοικητής των αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων «Μότσαρτ», Συνταγματάρχης, κομάντος Μίλμπουρν, και άλλοι δυτικοί αξιωματικοί.

Πρόσφατα, εμφανίστηκαν σχετικές πληροφορίες στην τουρκική εφημερίδα Hurseda, καθώς και σε άλλες ελεύθερες πηγές οι οποίες επικαλούνται τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, και αναφέρουν πως οι νεκροί στον ουκρανικό στρατό ανέρχονται σε 157.000. Με τον προαναφερθέντα υπολογισμό προκειμένου για συνολικές στρατιωτικές απώλειες θα πρέπει να προσθέσουμε άλλους τόσους ως τραυματίες και να προσθέσουμε τους αγνοουμένους. Υπάρχουν όμως και οι απώλειες του ΝΑΤΟ, οι οποίες, όπως γράφεται έχουν ως εξής: οι νεκροί ανέρχονται σε 5.360 μισθοφόρους, και επιπροσθέτως 2.458 μέλη των τακτικών στρατών των χωρών της συμμαχίας, καθώς και 234 στρατιωτικούς εκπαιδευτές. Έτσι οι συνολικές απώλειες φτάνουν σχεδόν τις 400.000 στρατιωτικούς. Όμως είτε οι απώλειες ξεπερνούν τις 500.000 είτε τις 400.000 δεν παύουν να είναι κολοσσιαίες. Από τις ίδιες πηγές αναφέρεται ο ουκρανικός εξοπλισμός που καταστράφηκε από τα ρωσικά στρατεύματα. Έτσι, έχουν καταστραφεί περισσότερα από 6.000 άρματα μάχης, περισσότερα από 7.000 συστήματα πυροβολικού και σχεδόν 3.000 drones.

Από την αρχή του πολέμου μέχρι σήμερα η αναλογία απωλειών υπολογίζεται σε 9 Ουκρανούς για κάθε 1 Ρώσο στρατιώτη. Έτσι, εάν οι Ουκρανοί έχουν απώλειες 574.000 στρατιωτικούς, αυτό αναλογικά για τους Ρώσους σημαίνει ότι οι απώλειες τους είναι 63.777 στρατιωτικοί. Ενώ, εάν οι ουκρανικές απώλειες είναι περί τις 400.000, αναλογικά, οι αντίστοιχες ρωσικές θα πρέπει να υπολογίζονται σε 44.444 στρατιωτικούς, σε ένα χρόνο. Εάν συμβαίνει αυτό το τελευταίο, τότε οι Ρώσοι έχασαν σε ένα χρόνο τόσους στρατιωτικούς όσους έχασαν οι Ουκρανοί τους τελευταίους μήνες στις μάχες του Σόλενταρ, του Μπάκχμουτ και περιχώρων.

  1. Το Εδαφικό

Όπως δείχνει, στις 26/3/2022, ο χάρτης μαχών του Twitter war mapper, δηλαδή ένα μήνα μετά την έναρξη των επιχειρήσεων, οι ρωσικές δυνάμεις διατηρούν την συνοχή τους στον νότο, αλλά ΒΑ και προς Β είναι πολυδιασπασμένες, τόσο κοντά στο Κίεβο όσο και πλησίον του Χάρκοβο. Εδώ αποδεικνύεται ανάγλυφα και ο κακός σχεδιασμός των ρωσικών επιχειρήσεων των 150.000 ανδρών που ήταν εξαιρετικά λίγοι μπροστά σε 2.000.000 άνδρες του ουκρανικού στρατού και των μισθοφόρων του.

Την ίδια μέρα, στις 26 Μαρτίου του 2022, το Ινστιτούτο Σπουδών Πολέμου, της Ουάσιγκτον, (ISW), όταν ρωσικές δυνάμεις βρισκόταν κοντά σε Κίεβο, Χάρκοβο και ήλεγχαν την Χερσώνα κατά 80%, είχε δημοσιεύσει έκθεση με σχετικό χάρτη που έδειχνε καθαρά πως το έδαφος που ήλεγχαν (ροζ χρώμα) ή διεκδικούσαν (κίτρινο χρώμα) οι Ρώσοι ήταν το 25% της Ουκρανίας.

Είναι εμφανές ότι στον χάρτη του ISW τα εδάφη που ελέγχουν οι Ρώσοι είναι περισσότερα από εκείνα που αποτυπώνονται στον καλύτερα πληροφορημένο (προηγούμενο) χάρτη του Twitter. Οι χάρτες του Twitter αναδεικνύουν επί ένα χρόνο την αξιοπιστία τους, καθώς συγκρίνονται επιτυχώς καθημερινά με τους χάρτες των Military Bloggers οι οποίοι μεταδίδουν πληροφορίες έως και μέσα από τα πεδία των μαχών και λίγη ώρα μετά την κάθε μάχη. Από την αρχή του πολέμου μέχρι σήμερα το ISW ευτελίζεται συνεχώς, με αποτέλεσμα να είναι πλέον ένα αναξιόπιστο όργανο αμερικανικής προπαγάνδας.

Στον επόμενο χάρτη, αποδεικνύεται πως ένα χρόνο μετά, στις 24 Φεβρουαρίου, 2023, περίπου 20% του εδάφους της Ουκρανίας ελέγχεται από τις ρωσικές δυνάμεις.

Σε αυτό πρέπει να προστεθεί κατά προσέγγιση ένα 5-7% εδαφών που αποτελούν εμπόλεμη ζώνη. Άρα συνολικά σήμερα το 25-27% της Ουκρανίας είτε ελέγχεται είτε διεκδικείται άμεσα από τους Ρώσους. Έτσι μετά την τριπλή εθελοντική απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων το 2022, από: Κίεβο, Χάρκοβο, και το 1/3 της Χερσώνας, (Νοέμβριος του 2022), το ποσοστό που ελέγχουν ή διεκδικούν σήμερα οι Ρώσοι παραμένει περίπου το ίδιο ή κατά τι λιγότερο.

  1. Η γραμμή του μετώπου σε χιλιόμετρα, και τα οχυρωματικά έργα

Στο τέλος Μαρτίου 2022, η γραμμή αντιπαράθεσης και μαχών ήταν 1.500 χιλιόμετρα, βάσει δυτικών παρατηρητών, αλλά και επίσημης παραδοχής του προέδρου Πούτιν. Ο ίδιος τον Σεπτέμβριο του 2022 εξαγγέλλοντας την ενσωμάτωση των 4 επαρχιών: Λούχανσκ, Ντόνετσκ, Ζαπορίζα, Χερσώνα είπε σε διάγγελμά του ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα περιοριστούν σε ένα μέτωπο 1.000 χιλιομέτρων. Παρ’ όλα αυτά με την συμπλήρωση ενός χρόνου μαχών η γραμμή του μετώπου είναι και πάλι περί τα 1.500 χιλιόμετρα,  ίσως και περισσότερα. Και αυτό γιατί από τον Σεπτέμβριο 2022 και εντατικότερα μετά τον Νοέμβριο μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 2023, οι Ρώσοι επεξέτειναν την γραμμή μετώπου επιχειρήσεών τους κατά 500 χιλιόμετρα.

Βάσει δορυφορικών φωτογραφιών, στις 31/1/2023, τα οχυρωματικά έργα του ρωσικού στρατού σε όλη την γραμμή του μετώπου και πολύ πέραν αυτής, ανέρχονται σε μήκος περισσότερο από 3.000 χλμ. χωρίς να υπολογιστούν οι εσωτερικές διακλαδώσεις, σε Κριμαία και Χερσώνα, όπου υπάρχουν αλλεπάλληλες οχυρωματικές γραμμές.

Για να κατασκευαστεί αυτή η τεράστια γραμμή οχυρωματικών έργων δουλεύουν εθελοντικά κάτοικοι των προσαρτημένων ρωσικών επαρχιών μαζί με άνδρες και μηχανήματα του ρωσικού στρατού.

  1. Πλάτος πρόσφατης ζώνης ρωσικού ελέγχου στο Ανατολικό

και Νότιο μέτωπο

Κατά μήκος αυτών των πρόσθετων 500 χιλιομέτρων μετώπου δημιουργήθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις μια νέα ζώνη ελέγχου και εμπόλεμων περιοχών με διαφορετικό πλάτος αναλόγως επικρατουσών συνθηκών. Έτσι εξηγείται και το ότι τα εδάφη που ελέγχουν/διεκδικούν αμέσως οι Ρώσοι μαζί με τις εμπόλεμες περιοχές φτάνουν και πάλι στο 25-27%. Αυτή η ζώνη που περιλαμβάνεται πλέον σε όλους τους χάρτες, ακόμη και σε αυτούς του ISW, αν και μερικές φορές προσπαθεί να την μειώσει, εντοπίζεται κυρίως στην Ανατολική Ουκρανία, το Ντόνετσκ και το Λούχανσκ. Σε αυτές τις επαρχίες οι Ρώσοι έχουν σταδιακά πλέον ενοποιήσει τα εδάφη που ελέγχουν πράγμα που δεν συνέβαινε μέχρι τον Αύγουστο του 2022, ειδικά στις περιοχές μεταξύ Χάρκοβο, Λούχανσκ και Ντόνετσκ, κάτι που φαίνεται και στους χάρτες του Μαρτίου 2022 τους οποίους παρουσίασα πιο πάνω.

Στον δικό μου χάρτη Google που ακολουθεί παρουσιάζεται η σημερινή κατάσταση των εμπολέμων. Δεξιά με μαύρη διακεκομμένη γραμμή τα παλαιά σύνορα της Ρωσίας. Στη μέση με μπλε γραμμή ο κύριος οδικός άξονας ο οποίος αποτελεί και γραμμή σκληρών μαχών. Τον άξονα αυτόν ελέγχουν άμεσα οι Ρώσοι είτε έμμεσα με το πυροβολικό τους. Η αριστερά του οδικού άξονα, κόκκινη διακεκομμένη γραμμή, σημειώνει τα για τους Ρώσους επιθυμητά σύνορα των 3 από τις 4 προσαρτημένες επαρχίες: Λούχανσκ, Ντόνετσκ, Ζαπορίζα. Με κάθετες κίτρινες γραμμές, ανάμεσα στον κύριο οδικό άξονα και τα επιθυμητά για τους Ρώσους νέα σύνορα, σημειώνονται οι περιοχές που ελέγχονται από τους Ουκρανούς. Με κόκκινους αστερίσκους οι συχνότερα βομβαρδιζόμενες περιοχές. Το Βούγκλενταρ, Νο 6 είναι πόλη που σήμερα γίνονται έντονες μάχες. Τα σημεία/πόλεις: 3. Σλάβιανκς και 4. Κράματορσκ είναι δύο πόλεις κλειδιά, περί τα 30 χιλιόμετρα δυτικά του Μπάκχμουτ, οι οποίες μετά βεβαιότητος θα αποτελέσουν σημεία σφοδρών μαχών στο εγγύς μέλλον.

Από τον Σεπτέμβριο του 2022, και κυρίως από τον Νοέμβριο, το πλάτος αυτής της ζώνης αυξάνει προς τα δυτικά. Πρόσφατά πέριξ του Χαρκόβου και της Λίμαν οι Ρώσοι ήλεγξαν 23 χωριά και κοινότητες.

Ο επόμενος χάρτης μαχών του Μπάκχμουτ, πόλη στην οποία γίνονται σκληρές μάχες από το καλοκαίρι του 2022, είναι σαφής. Με κόκκινα βέλη η πορεία των ρωσικών δυνάμεων. Σημειώνονται τα ονόματα των οικισμών ή χωριών που ελέγχουν οι Ρώσοι περικυκλώνοντας το Μπάκχμουτ, καθώς και μέσα σε κυκλικές περιοχές με κίτρινο χρώμα οι κρίσιμοι στρατηγικοί λόφοι από τους οποίους βάλει το ρωσικό πυροβολικό.

Σημειώνεται με βέλος και ο δρόμος που οδηγεί στο Κάσιβ Γιάρ και ο οποίος είναι ο τελευταίος αμαξιτός δρόμος από τον οποίο μπορούν να υποχωρήσουν οι Ουκρανοί.

Το Μπάκχμουτ τυπικά δεν έχει ακόμη πέσει. Είναι εμφανές, εκτός από την εξαιρετικά σημαντική στρατηγική αξία της πόλης, ότι οι Ουκρανοί χρειάζονται κι άλλο χρόνο για να ετοιμάσουν οχυρές θέσεις μετά την πιθανή υποχώρησή τους σε βάθος 20-30 χλμ. Ωστόσο εκτός του Μπάκχμουτ δημιουργήθηκε και ένα άλλο σκληρό μέτωπο στην πόλη Βούγκλενταρ η οποία εάν πέσει ανοίγει ο δρόμος για την Ζαπορίζια. Και εδώ το μέλλον των μαχών προβλέπεται ιδιαίτερα σκληρό.

Στο ανατολικό μέτωπο οι ρωσικές δυνάμεις έχουν τον έλεγχο δεκάδων μικρών πόλεων, χωριών και κοινοτήτων, πράγμα που μετέθεσε προς τα δυτικά το σύνορο ελεγχόμενων εδαφών, με πρόσφατα σημαντικότερη πόλη το Σολεντάρ, βορείως του πολιορκούμενου Μπάκχμουτ, όπως και στα πέριξ αυτού χωριά και οχυρές θέσεις. Προς βορά: Κράσνα Χόρα, Μπερχίβκα, Γιαχίντνε και προς νότο: Στουπόσκι, Κλισβιίκα, Οπίτνε, Παρασκοβίιβκα και άλλα. Μεγάλη σημασία έχει και το ότι οι Ρώσοι ελέγχουν τους μεγάλους και μικρούς αυτοκινητοδρόμους, όπως τον Μ03 τον ΤΟ513 κ.α., οι οποίοι σημειώνονται στον χάρτη που ακολουθεί. Με βέλη οι κινήσεις των ρωσικών στρατευμάτων.

Στον επόμενο γεωφυσικό χάρτη φαίνεται η πόλη του Μπάκχμουτ με τις ελεγχόμενες από τους Ρώσους κοινότητες/χωριά και γύρω από αυτές οι επίπεδες αγροτικές εκτάσεις οι οποίες δεν προσφέρονται στους Ουκρανούς για άμυνα.

Ανάλογο φαινόμενο υπάρχει και στο νότιο μέτωπο. Εκεί οι ρωσικές δυνάμεις έχουν προωθηθεί στο Βούγκλενταρ, που προαναφέρθηκε, ελέγχοντας κατά ποσοστό αυτή την πόλη, ενώ προέλασαν μερικά χιλιόμετρα και προς την πόλη της Ζαπορίζα.

  1. Το μέλλον του πολέμου. Τα νέα όπλα προς τους Ουκρανούς

και τα κρίσιμα βεληνεκή

Τα νέα όπλα που δίνει/θα δώσει η Δύση στην Ουκρανία είναι βέβαιο ότι θα κλιμακώσουν και άλλο τον πόλεμο και θα φέρουν ακόμη πιο καταστροφική αντίδραση της Ρωσίας. Έχει εξαγγελθεί ότι θα σταλούν στους Ουκρανούς τανκς, πράγμα που σημαίνει ότι ο ουκρανικός στρατός δεν διαθέτει πλέον αξιόλογο αριθμό τανκς γιατί τα περισσότερα έχουν καταστραφεί από τους Ρώσους. Έτσι η αποτελεσματικότητα αυτού του όπλου θα εξαρτηθεί από τον αριθμό, καθώς ακόμη και 300 δυτικά τανκς είναι λίγα σε ένα μέτωπο 1.500 χλμ. το οποίο χρειάζεται περί τα 2.000 τανκς. Πρόβλημα αποτελεί το από ποιες γέφυρες θα περάσουν αυτά τα τανκς, οι περισσότερες των οποίων είναι ανατιναγμένες, η πολυτυπία τους, η υποστήριξη με καύσιμα, κυρίως των Άμπραμς που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες καυσίμου, πρωτίστως η υποστηρικτική επιμελητεία τους, τα ανταλλακτικά, όπως και οι ειδικές μονάδες υποστήριξης που, π.χ. οι Άγγλοι, επιβάλλουν να υπάρχουν, ώστε σε περίπτωση που βληθεί ένα άρμα τους να αποσυρθεί αμέσως από το πεδίο της μάχης, ώστε η τεχνολογία της θωράκισης και άλλα ειδικά τεχνικά χαρακτηριστικά του να μη γίνουν γνωστά στους Ρώσους.

Το ζήτημα των αεροπλάνων, F- 16, είναι επίσης πολύπλοκο, χρειάζεται χρόνο εκπαίδευσης, κυρίως εμπειρία μάχης, υποδομές υποστήριξης και πάνω από όλα χρειάζονται αεροδρόμια με εκτεταμένους διαδρόμους τους οποία τώρα δεν διαθέτει η Ουκρανία και που προφανώς όταν θα γίνουν θα βομβαρδίσει η Ρωσία.

Ωστόσο η κλιμάκωση του πολέμου θα γίνει άμεσα κυρίως με τα όπλα μακρού ή μακρύτερου βεληνεκούς. Όπλα όπως τα GLSDB, που τοποθετούνται επάνω στην ρουκέτα Μ26, του συστήματος MLRS, με εμβέλεια 150 χλμ, ή και με τους αγγλικούς πύραυλους Storm Shadow, με βεληνεκές 250 – 300 χλμ και ταχύτητα έως και 1.000 χιλιόμετρα την ώρα, θα δώσουν στους Ουκρανούς την δυνατότητα να χτυπούν σε όλο το βάθος των εδαφών που ελέγχουν οι Ρώσοι στο Ντονμπάς, ακόμα και μέσα στην Ρωσία.

  1. Τα κρίσιμα βεληνεκή γύρω από την Κριμαία

Τον χάρτη που ακολουθεί τον κατασκεύασα και δημοσίευσα για πρώτη φορά μετά τις 11/11/202. Σε αυτόν σημειώνονται οι χιλιομετρικές αποστάσεις πόλεων στόχων στην Κριμαία με κέντρο την ελεγχόμενη από τους Ουκρανούς πόλη της Χερσώνας. Οι αριθμοί των χιλιομετρικών αποστάσεων είναι αποκαλυπτικοί ως προς τι και πού θα συμβεί στο μέλλον.

Βεληνεκή με βάση τα 150 χλμ.

Πρόσφατα εξαγγέλθηκε από την Δύση ότι θα προμηθεύσουν κατ’ αρχάς… στους Ουκρανούς όπλα με βεληνεκές τα 150 χιλιόμετρα. Τα βεληνεκή που σημειώνονται στον επόμενο χάρτη δείχνουν και το άμεσο μέλλον του πολέμου. Όλες οι περιοχές που ελέγχονται από τους Ρώσους βρίσκονται μέσα στο βεληνεκές των 150 χιλιομέτρων, όπως και αρκετές περιοχές της Ρωσίας πίσω από τα παλαιά της σύνορα. Εάν τα παρεχόμενα στις ουκρανικές δυνάμεις όπλα έχουν βεληνεκές μεγαλύτερο, δηλαδή 200-300 χιλιόμετρα είναι αυτονόητο ότι τα όπλα αυτά θα χτυπούν στόχους σε όλο το Ντονμπάς και πολύ πιο μέσα από τα παλαιά σύνορα της Ρωσίας.

Σημειώνω πως από τα βόρεια σύνορα της Ουκρανίας η Μόσχα απέχει μόνο 430 χλμ., απόσταση η οποία μπορεί να υπερκαλυφθεί από ουκρανικά Drones καμικάζι τα οποία δύσκολα ανχαιτίζονται. Γι’ αυτό και είδαμε πρόσφατα αντιαεροπορικά όπλα μέχρι και στην σκεπή του Κρεμλίνου.

Ένα άλλο όπλο που θα αλλάξει επίσης αυτόν τον πόλεμο είναι τα αντιαρματικά Άκερον, 5ης γενιάς. Ο Γαλλικός τηλεκατευθυνόμενος αντιαρματικός πύραυλος φορητός από άνθρωπο, με λειτουργικό εύρος από 150 μέτρα μέχρι 5 χλμ., βάρους 15 κιλών και με μήκος 1,30μ. Ο πύραυλος αυτός δεν χρειάζεται οπτική επαφή με τον στόχο, δηλαδή είναι NLOS, έχει δυνατότητα κλειδώματος μετά την εκτόξευσή του και εκτοξεύεται ακόμη και υπό μεγάλη γωνία. Είναι ιδανικός για σκόπευση από κλειστές θέσεις στις αστικές περιοχές μεγάλων πόλεων ή και μικρών οικισμών.

Ένας βελτιωμένος πύραυλος μεγάλης εμβέλειας, εκτοξευόμενος από τον αέρα της ίδιας οικογένειας, ο Akeron LP (Akeron Longue Portée), βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη.

Ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων υπονόησε σιωπηρή προμήθεια των πολλά υποσχόμενων ATGM 5ης γενιάς της οικογένειας MMP (Missile Moyenne Porte) / Akeron στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, στο περιθώριο παροχής στρατιωτικής βοήθειας από το Παρίσι, όταν συζητιόταν η προμήθεια κλασικών ATGM Milan-2T 2ης γενιάς, που είναι λιγότερο αποτελεσματικοί από τους Άκερον 5ης γενιάς.

Εξαιρετικά σημαντικός τομέας αυτού του πολέμου βρίσκεται στο Διάστημα. Περισσότεροι από 4.000 δορυφόροι που ελέγχουν οι Αμερικανοί βοηθούν καταλυτικά τους Ουκρανούς. Το θέμα του δικτυοκεντρικού – διαστημικού πολέμου είναι μεγάλο και έχει τεράστια σημασία στο μέλλον αυτού του πολέμου.

Πρέπει να τονίσουμε ότι ήδη τόσο από το Πεντάγωνο όσο και από τον ΓΓ ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ έχει επανειλημμένα δηλωθεί η μεγάλη κατασπατάληση πυρομαχικών και όπλων από τους Ουκρανούς οι οποίοι μέσα σε 11 μήνες πολέμου έχουν ξοδέψει 13 ετών αποθέματα πυραύλων Στίγκερ, 5 ετών αποθέματα πυραύλων Τζάβελιν και 1.000.000 οβίδες διαμέτρου 155 χιλιοστών. Οι ΗΠΑ έχουν δυνατότητα παραγωγής 13.000 οβίδων τον μήνα. Με αυτό τον ρυθμό θα χρειαστούν περίπου τεσσεράμισι χρόνια για να αναπληρώσουν τα αποθέματά τους. Ακόμη και εάν διπλασιάσουν την παραγωγή τους, πάλι θα χρειαστούν περισσότερο από 2 χρόνια για να καλύψουν τα ελλείματα.

  1. Το μέλλον του πολέμου

Είναι σαφές ότι από τον πόλεμο των πόλεων, με όμηρους τους αμάχους, γίνεται μετάβαση στον πόλεμο των εξοπλισμών και των στρατηγικών αποθεμάτων, και πάλι με ομήρους αμάχους. Για το μέγιστο ζήτημα της χρησιμοποίησης των αμάχων ως «ασπίδα πολέμου» η Ουκρανία έχει καταδικαστεί από την Διεθνή Αμνηστία, το 2022.

Ακόμη και εάν δεχτούμε, βάσει των προαναφερθέντων, ότι οι απώλειες των Ουκρανών είναι 500.000 οι διαθέσιμοι στρατιωτικοί της Ουκρανίας είναι ακόμη 1.500.000. Έτσι η Ρωσία εκτός του ότι θα πρέπει να ανταπεξέλθει στο ανταγωνισμό των όπλων θα αναγκαστεί να αυξήσει και άλλο τον αριθμό των δυνάμεών της.

Η Δύση αυτή τη στιγμή αρχίζει να δίνει ό,τι έχει και δεν έχει σε όπλα στην Ουκρανία, βρίσκεται σχεδόν με άδειες αποθήκες και αναμένεται να εντατικοποιήσει την παραγωγή της. Έτσι ο πόλεμος θα κριθεί αφενός από τους διαθέσιμους άνδρες και αφετέρου από τα πυρομαχικά, τα όπλα και το είδος των όπλων κάθε πλευράς.

Είναι βέβαιο ότι οι Αμερικανοί θα θελήσουν να εξαντλήσουν οπλικά την Ρωσία, πράγμα όχι εύκολο, καθώς όλη η παραγωγή της Ρωσίας έχει γίνει πλέον πολεμική παραγωγή και τα εργοστάσια όπλων της παράγουν όπλα σε τρείς βάρδιες ημερησίως όλο τον χρόνο, πράγμα που πιστοποιεί η μεγαλύτερη αμερικανική επιθεώρηση όπλων/στρατού Jane’s Defense.

Παράλληλα η Ρωσία αντιμετωπίζει τα μεγάλα έξοδα του πολέμου, που σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο οικονομικών ξεπερνούν το ένα τρισεκατομμύριο ρούβλια, δηλαδή πολλά δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία εν μέρει καλύπτονται από τα ρωσικά υπερκέρδη από το πετρέλαιο και την ενέργεια.

Κρισιμότατο ζήτημα είναι ότι μελλοντικά θα προκύψουν για τους Ρώσους δύο σημαντικοί παράμετροι:

α. Θα ήταν ακατανόητο, από καθαρά τυπική γεωστρατηγική άποψη, μετά από τέτοιας έκτασης πόλεμο να μην ελέγξουν την Οδησσό και το Νικολάγιεφ και να μη μετατρέψουν την Ουκρανία σε περίκλειστο κράτος, στερώντας από Αμερικανούς–ΝΑΤΟ και γενικώς τη Δύση αυτά τα δύο πολύ σημαντικά λιμάνια.

β. Στρατιωτικά απαιτείται απυρόβλητο βάθος για τους συνοριακούς πληθυσμούς των τεσσάρων ενσωματωμένων πλέον ρωσικών επαρχιών. Με αυτή την παράμετρο θα πρέπει να ελεγχθούν από τους Ρώσους και άλλα ουκρανικά εδάφη, τουλάχιστον περί το 38% ή και περισσότερο, της προ του πολέμου Ουκρανίας.

  1. Η κλιμάκωση και ο ρόλος της πολιτικής

Γενικότερη κλιμάκωση θα φέρει η ένταξη Σουηδίας, Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ. Κλιμάκωση σημαίνει ήδη η αποχώρηση της Ρωσίας από την συμφωνία για τα πυρηνικά New Start, όπως και το ότι ο πρόεδρος Πούτιν ακύρωσε το διάταγμα εδαφικής κυριαρχίας της Μολδαβίας, πράγμα που φέρνει στο προσκήνιο και την Υπερδνειστερία με τις εκεί λίγες σχετικά ρωσικές δυνάμεις, όπως και τις μεγάλες αποθήκες όπλων τους.

Τεράστιας σημασίας γεγονός είναι η πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών της Κίνας στην Ρωσία και η άνευ όρων και ορίων υποστήριξη που της παρέχει. Η στήριξη της Κίνας θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην συνολική έκβαση του πολέμου. Η «Πρόταση 12 Σημείων Ειρήνης», 24/2/23, από την Κίνα είναι αδύνατον να γίνει αποδεκτή από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, γιατί στο σημείο 3 προβλέπει: «…η περιφερειακή ασφάλεια δεν μπορεί να διατηρηθεί μέσω της ενίσχυσης και της επέκτασης των στρατιωτικών μπλοκ». Αυτό σημαίνει αδρανοποίηση και ουσιαστική κατάργηση του ΝΑΤΟ, δια του οποίου οι ΗΠΑ έχουν μετατραπεί σε Ηνωμένες Πολιτείες ΝΑΤΟ και έχουν επεκταθεί με περίπου 800 βάσεις τους σε όλον τον πλανήτη.

Κλιμάκωση σημαίνει και το ότι ΗΠΑ εφαρμόζοντας κατά γράμμα όσα λέει η Έκθεση RAND, 2019, ενθαρρύνουν ακόμη σήμερα αντάρτικο στο Τατζικιστάν ενώ συνεχώς προσπαθούν να διεισδύσουν περισσότερο σε όλες τις χώρες που βρίσκονται στο ασιατικό υπογάστριο της Ρωσίας. Κλιμάκωση αποτελούν και οι πρόσφατες δηλώσεις Νούλαν για βομβαρδισμό της Κριμαίας, όπως και οι ακραία φιλοπόλεμες δηλώσεις των Κάμαλα Χάρις, Φον ντερ Λάιεν, Μπρέμποκ, Σολτς κ.α.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι ο εσωτερικός «πόλεμος» στις ΗΠΑ μεταξύ Ρεπουμπλικάνων, που θέλουν το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία, και των Δημοκρατικών, που θέλουν την συνέχιση. Κομβικό ζήτημα αποτελεί ήδη το εάν τα ποσά για την βοήθεια της Ουκρανίας εγγραφούν στον αμερικανικό προϋπολογισμό ή όχι. Το ότι οι Αμερικανοί ψάχνουν μια κάποια λύση φάνηκε και από το γεγονός, όταν προ ημερών ο επικεφαλής της CIA, William Burns, πρόσφερε στη Ρωσία ως αντάλλαγμα το 20% του εδάφους της Ουκρανίας προκειμένου να σταματήσει τις επιχειρήσεις της. Η πρόταση απορρίφθηκε από την Ρωσία.

Καθημερινά γίνεται όλο και πιο εμφανές, ότι οι Ρώσοι εξακολουθούν να κάνουν οικονομία δυνάμεων περιμένοντας έναν ολοκληρωτικό πόλεμο από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Έτσι όσο κλιμακώνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και εμπλέκονται και άλλα στρατηγικά σημεία όπως η Μολδαβία, η Υπερδνειστερία, ή και κάποια στιγμή η Γεωργία… τόσο γίνεται πιθανότερη η γενίκευση του πολέμου.

Όπως έχω πει πριν από μήνες η Ρωσία έχει μόνο δυο εναλλακτικές ή να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο ή να αυτοκτονήσει και να διαλυθεί. Χθες ο π. πρόεδρος της Ρωσίας Μεντβέντεφ είπε πως «η ήττα της Ρωσία θα σημάνει και την διάλυσή της». Είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια τόσο δραματική δήλωση. Παρεμφερή δήλωση έκανε και ο Υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, στρατηγός Σοϊγκού.

Με αυτά τα δεδομένα και παρά το «σάλπισμα υποχώρησης» των ΗΠΑ που σήμανε η τελευταία Έκθεση RAND, 2023, θα ήταν ευτύχημα εάν τα πράγματα οδηγούνταν σύντομα σε μία «παγωμένη σύγκρουση» τύπου Συρίας. Μόνο που εκεί Αμερικανοί, Γάλλοι και Τούρκοι ελέγχουν κάποιες περιοχές για τα τοπικά τους συμφέροντά, αλλά στο σύνολο της χώρας κυριαρχούν οι Ρώσοι.

Δεν πρέπει να αγνοηθεί, ότι η επεισοδιακή απομάκρυνση του πρώην Συμβούλου του Ζελένσκι, του Oleksiy Arestovich, συνδυάστηκε και με ένα σχέδιο διχοτόμησης της Ουκρανίας με όριο τον Δνείπερο, (σε μεγάλο του τμήμα), στα πρότυπα της Βορείου και Νοτίου Κορέας που χωρίζονται στον 38ο παράλληλο. 

Είναι πασιφανές, ότι η κλιμάκωση επιτείνει τον ουκρανικό όλεθρο, σε ουκρανικό έδαφος και όχι κάπου στις ΗΠΑ ή την ΕΕ. Η Αμερική οφείλει να έλθει σε άμεσες διαπραγματεύσεις με την Ρωσία και να επιτευχθεί Ειρήνη πριν να είναι πολύ αργά για όλο τον πλανήτη, καθώς πάντοτε επικρέμαται η πυρηνική απειλή. Το ότι οι Αμερικανοί ζήτησαν και έλαβαν εγγυήσεις από τους Ρώσους για το ταξίδι του Μπάιντεν στην Ουκρανία είναι μία μικρή, θετική ένδειξη.

Σε κάθε περίπτωση η «Έσχατη Κοινή Ανάγκη» θα καθορίσει τις εξελίξεις. Η Ειρήνη ήδη είναι «καταναγκαστική» –ας γίνει μια ώρα αρχύτερα, όχι άλλο αίμα! Θα το επαναλαμβάνω: Μια Νέα Γιάλτα φανερή ή μυστική είναι η  μ ό ν η  ρεαλιστική διέξοδος!

Η επιδίωξη του Ιράν για ήπια επιρροή στα Βαλκάνια

0

 

Mohammad Salami 20 Φεβρουαρίου 2023

Φωτογραφία:The Cradle

Τα Βαλκάνια αποτελούν έναν κρίσιμο κόμβο για την Τεχεράνη ως σημείο πρόσβασης στη Δυτική Ευρώπη και μια λεωφόρο για την προώθηση των περιφερειακών πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της.

Η περιοχή των Βαλκανίων είναι στρατηγικά σημαντική για τις δυτικές χώρες ως γεωγραφικό μπλοκ μέσω του οποίου μπορούν να αυξήσουν την επιρροή τους στα πρώην σοβιετικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας.
Τον 20ο αιώνα, τα Βαλκάνια ήταν ένα θέατρο συγκρούσεων μεταξύ ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών και πυροδότησαν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο όταν ο Αρχιδούκας της Αυστροουγγαρίας δολοφονήθηκε στο Σεράγεβο το 1914.

Το Ιράν αντιμετωπίζει σήμερα τα Βαλκάνια ως πύλη προς τη δύση και τις αγορές του. Ιρανοί αξιωματούχοι και ειδικοί θεωρούν την περιοχή ως τον «ανατολικό κόσμο στα δυτικά» λόγω ομοιοτήτων στον πολιτισμό, τη θρησκεία και τον λόγο.

Για παράδειγμα, η Περσική Πρωτοχρονιά – το Νοβρούζ – γιορτάζεται τόσο στην Αλβανία όσο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (Β-Ε). Η περσική γλώσσα ήταν δημοφιλής σε ορισμένες περιοχές των Βαλκανίων κατά την αρχαιότητα, και πάνω από 1.700 περσικές λέξεις εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στη βοσνιακή γλώσσα σήμερα.

Το Ιράν ξεκίνησε τη σύγχρονη επιρροή του στα Βαλκάνια με την έναρξη του πολέμου στη Βοσνία το 1992. Η Τεχεράνη παρενέβη ενεργά για να μειώσει τη σφαγή και από τις δύο πλευρές στέλνοντας εκπαιδευτές του στρατού, αξιωματικούς πληροφοριών, τρόφιμα, χρήματα και ανθρωπιστική βοήθεια σε Βόσνιους που αγωνίζονταν ενάντια στους βαριά οπλισμένους αντιπάλους τους.

Η πύλη του Ιράν στην Ευρώπη

Μεταπολεμικά, και τα πιο πρόσφατα χρόνια, τα βαλκανικά κράτη έχουν κάνει προσπάθειες να ενσωματωθούν στην ευρωπαϊκή οικονομία. Ορισμένες χώρες, όπως η Βουλγαρία και η Κροατία, είναι ήδη μέλη της ΕΕ, ενώ άλλες, όπως η Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο, η Β-Ε και η Σερβία, επιδιώκουν να ενταχθούν. Υπό αυτή ντην έννοια, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν βλέπει τα Βαλκάνια ως μια πιθανή ευκαιρία να αυξήσει τις εξαγωγές της προς την Ευρώπη.

Το 2020, το Ιράν εξήγε αγαθά αξίας περίπου 16 εκατομμυρίων δολαρίων στη Σερβία, καθιστώντας την τον 37ο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο του. Η Σερβία, με τη σειρά της, εξήγε αγαθά αξίας 7 εκατομμυρίων δολαρίων στο Ιράν. Παρά το γεγονός ότι έχουν πολλά περιθώρια ανάπτυξης, ο όγκος των οικονομικών ανταλλαγών μεταξύ των δύο χωρών αυξήθηκε κατά 50 τοις εκατό τον περασμένο χρόνο.

Αυτό δείχνει τη δέσμευση και των δύο κρατών να ενισχύσουν τις οικονομικές τους αλληλεπιδράσεις. Σύμφωνα με ανακοίνωση του πρέσβη του Ιράν στο Βελιγράδι Ρασίντ Χασάνπουρ, 15 έγγραφα συνεργασίας ετοιμάζονται για υπογραφή κατά την επικείμενη επίσκεψη του Σέρβου προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς στην Τεχεράνη. Και η Πρώτη Κυρία της Σερβίας Tamara Vucic βρέθηκε στην Τεχεράνη μόλις τον περασμένο μήνα για να παρευρεθεί στο Διεθνές Συνέδριο για τις Γυναίκες με Επιρροή.

Μεταξύ των βαλκανικών χωρών, η Σερβία έχει τις πιο εύρωστες οικονομικές συναλλαγές με το Ιράν. Λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και της διακοπής του ρωσικού πετρελαίου στην Ευρώπη, η Σερβία επιδιώκει να εισάγει πετρέλαιο και χημικά λιπάσματα από το Ιράν και να εξάγει σιτάρι.

Τον Ιούλιο του 2022, περισσότεροι από 80 Σέρβοι και Ιρανοί επιχειρηματίες, εκπρόσωποι επιχειρηματικών ενώσεων και κυβερνητικοί αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν στο Βελιγράδι για ένα επιχειρηματικό φόρουμ που σηματοδότησε την πιθανή έναρξη των ενισχυμένων οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ως αποτέλεσμα αυτών των δεσμών – και παρά το γεγονός ότι είναι υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ – η Σερβία δεν έχει ενταχθεί στις κυρώσεις της ΕΕ κατά του Ιράν.

Η Β-Ε έχει επίσης εμπορικές σχέσεις με το Ιράν. Κατά την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών του Ιράν Χοσεΐν Αμίρ-Αμπντολαχιάν στις 6 Δεκεμβρίου 2022, ανακοίνωσε αύξηση 53% στο εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών τους τελευταίους εννέα μήνες.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, αμφότερες οι πλευρές έδωσαν προτεραιότητα στη συνεργασία στους τομείς του τουρισμού, των μετάλλων, του ξύλου, της εξόρυξης και της γεωργίας και λήφθηκαν αποφάσεις για τη δημιουργία απευθείας πτήσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Έλλειψη οικονομικής στρατηγικής

Ωστόσο, οι οικονομικές σχέσεις του Ιράν με τα Βαλκάνια αντιμετωπίζουν προκλήσεις. Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι μια επαναστατική χώρα όπου η ιδεολογία παίζει ισχυρό ρόλο και οι οικονομικές της αλληλεπιδράσεις δεν βασίζονται πάντα σε στρατηγικούς προβληματισμούς.

Η Τεχεράνη δεν διαθέτει μια ολοκληρωμένη στρατηγική οικονομικής διπλωματίας που να ταιριάζει με τις οικονομικές προτεραιότητες σε κάθε περιοχή, με βάση τις συγκεκριμένες ανάγκες της.

Ένα παράδειγμα αυτής της έλλειψης στρατηγικής μπορεί να φανεί στην περίπτωση της Συρίας. Η Τουρκία θεωρεί την κυβέρνηση του Μπασάρ αλ Άσαντ ως παράνομη, έχει καταλάβει τη βόρεια Συρία και έχει πραγματοποιήσει τέσσερις στρατιωτικές επιχειρήσεις εκεί χωρίς την έγκριση της Δαμασκού.

Ωστόσο, η Τουρκία μπόρεσε να εξάγει προίόντα που ανέρχονται στα 2,11 δισεκατομμύρια δολάρια στη Συρία το 2021, ενώ το Ιράν, που έχει υποστηρίξει τη συριακή κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της 11χρονης σύγκρουσης, δεν εξάγει περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια στη Συρία – επτά φορές λιγότερα από την Τουρκία.

Στην περίπτωση των Βαλκανίων, τα εξαγωγικά εμπόδια ήταν εμφανή λόγω της καθυστερημένης, εκ μέρους του, της εφαρμογής της συμφωνίας αεροπορικών υπηρεσιών με τη Σερβία, για παράδειγμα. Το ιρανικό κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία το 2022, τέσσερα χρόνια μετά την αρχική σύνταξή της, ενώ το σερβικό κοινοβούλιο την ενέκρινε το 2020.

Οι ξένες πιέσεις αποτελούν, επίσης, σημαντική πρόκληση για τις επιχειρηματικές συναλλαγές του Ιράν. Παρά το γεγονός ότι η Σερβία συμφώνησε να εισέρχονται χωρίς βίζα οι Ιρανοί στη χώρα, τον Οκτώβριο του 2017, η απόφαση αυτή ακυρώθηκε μόλις ένα χρόνο αργότερα, υπό την πίεση της ΕΕ.

Η κατάργηση της πολιτικής “χωρίς βίζα” καθιστά δύσκολη την ελεύθερη είσοδο των Ιρανών επιχειρηματιών στη Σερβία, εμποδίζοντας το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών. Μέχρι να μπορέσει το Ιράν να αντιμετωπίσει τα χρηματοοικονομικά και τραπεζικά του ζητήματα, δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα αυξήσει το εμπόριο με τις βαλκανικές χώρες.

Οι οικονομικές και τραπεζικές προκλήσεις του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων των ΗΠΑ στην οικονομία του, των περιορισμών στην χρήση νομισμάτων, των κυρώσεων στην Κεντρική του Τράπεζα και της αποσύνδεσης των ιρανικών τραπεζών από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθιστούν το εμπόριο με τα Βαλκανικά κράτη μια επικίνδυνη επιχειρηματική πρόταση.

Ήπια δύναμη και διακρατικά δίκτυα

Η θρησκεία διαδραματίζει θεμελιώδη και σημαντικό ρόλο στις βαλκανικές κοινωνίες, όπου οι πληθυσμοί θεωρούν τους εαυτούς τους πιο θρησκευόμενους από ό,τι σε άλλα μέρη της Ευρώπης.

Σε μια έρευνα του 2018, οι πιο θρησκευόμενες χώρες στα Βαλκάνια προσδιορίστηκαν ως εξής:

Η Βόρεια Μακεδονία με 88%, το Κοσσυφοπέδιο με 83%, η Ρουμανία 77% και η Σερβία, η Κροατία, το Μαυροβούνιο και η Ελλάδα με το 70-72% του πληθυσμού τους. Μετά έρχονται η Β-Ε με 65%, η Βουλγαρία με 52% και η Αλβανία, όπου μόνο το 39% παραδέχτηκε έναν εξέχοντα ρόλο της θρησκείας στη ζωή τους.

Ως θεμελιώδης ιδεολογία, το σιιτικό Ισλάμ είναι πολύ σημαντικό για την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Στην πραγματικότητα, τα δύο στοιχεία της «θρησκείας» και της «ιδεολογίας» έχουν αποτελέσει τη βάση της νομιμότητας της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979. Αυτό είναι εμφανές στο 11ο άρθρο του συντάγματος, το οποίο τονίζει τη σημασία της θρησκείας στην ιρανική κοινωνία.

Το Ιράν ελπίζει να εισάγει ως παράμετρο την πολιτιστική-θρησκευτική του επιρροή στην πολιτική του επιδίωξη στα Βαλκάνια. Δεδομένων των περιορισμών του, επιτυγχάνει αυτόν τον στόχο χρησιμοποιώντας ήπια δύναμη μέσω διακρατικών δικτύων και της κοινωνίας των πολιτών στην περιοχή.

Επί του παρόντος, το Ιράν επιδιώκει τους στόχους του με τους εξής τρεις τρόπους:

Πρώτον, ασκώντας την πολιτιστική του επιρροή μέσω θρησκευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων και ιδρυμάτων που απευθύνονται σε μουσουλμανικές κοινότητες, όπως οι ετερόδοξες κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των Μπεχτάσι και των Αλεβιτών (Κιζιλμπάς).

Ένα από τα πιο σημαντικά από αυτά τα ιδρύματα είναι το Ινστιτούτο Ibn Sina, που ιδρύθηκε στο Σεράγεβο της Β-Ε το 1996. Στόχος αυτού του ιδρύματος είναι να συγκεντρώνει και να μεταφράζει ισλαμικά και ακαδημαϊκά βιβλία και έχει δημιουργήσει πολλές διασυνδέσεις με τη Σχολή Ισλαμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Σεράγεβο.

Μέσα από πολιτιστικές δραστηριότητες, ο θεσμός στοχεύει στη διάδοση του επίσημου λόγου της Ισλαμικής Δημοκρατίας στην περιοχή των Βαλκανίων και διεθνώς προβάλλοντας τις πολιτικές εξελίξεις στη Δυτική Ασία.

Δεύτερον, η Τεχεράνη επιδιώκει να προωθήσει τον πολιτισμό της μέσω πολιτιστικής βοήθειας και φεστιβάλ. Το Ιράν έχει δημιουργήσει διαφορετικούς ιστότοπους σε τοπικές βαλκανικές γλώσσες για τη διάδοση πληροφοριών σχετικά με τον ιρανικό πολιτισμό και την τέχνη. Το Βοσνιακό Ραδιόφωνο, για παράδειγμα, ανήκει στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό του Ιράν, Balkan Sahar TV, ο οποίος βοηθά τη διδασκαλία στην περσική γλώσσα.

Το Ιράν παρέχει επίσης οικονομική βοήθεια σε ιδρύματα όπως το ιδιωτικό ινστιτούτο εκπαίδευσης γλωσσών OAK στη Β-Ε και διοργανώνει φεστιβάλ για ιρανικές ταινίες, όπως η Εβδομάδα Ιρανικού Κινηματογράφου, η οποία χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού του Ιράν στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Τρίτον, υποστηρίζοντας τη σιιτική κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των προσήλυτων. Η Ισλαμική Δημοκρατία προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την επιρροή αυτών των Μουσουλμάνων για να δημιουργήσει ένα δίκτυο επικοινωνίας και – με τη βοήθεια των μελών τους με κύρος – τους εμπιστεύεται τη διαχείριση των ιρανικών θεσμών προκειμένου να μειώσει τις αρνητικές αντιλήψεις για το Ιράν.

Ένας από αυτούς τους είναι ο Αμάρ Ιμάμοβιτς, ένας Βόσνιος Σιίτης που διαχειρίζεται το Ίδρυμα Πνευματικής Κληρονομιάς (Fodacije “Baština dhuhonosti”) του Ιράν στην πόλη Μόσταρ. Ο σκοπός αυτού του ιδρύματος είναι να προωθήσει τις πνευματικές αξίες, να αναβιώσει τη βοσνιακή ισλαμική πνευματική κληρονομιά, να δημοσιεύσει βιβλία και να προωθήσει τα έργα του Sayyid Muhammad Husayn Tabatabai (1903-1981), ενός διάσημου Ιρανού Σιίτη θεοσοφιστή.

Εμπόδια στην προβολή ήπιας ισχύος

Αν και το Ιράν μπόρεσε να δημιουργήσει κάποιο βαθμό θρησκευτικής και πολιτιστικής επιρροής στα Βαλκάνια, αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις και ανταγωνιστές στη διατήρηση αυτών των σχέσεων – σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από εθνοτική ποικιλομορφία, εξτρεμισμό και ξένη παρέμβαση.

Για παράδειγμα, ορισμένα φιλοδυτικά άτομα είναι δύσπιστα στις δραστηριότητες του Ιράν, και υπάρχουν επικρίσεις από προσωπικότητες με επιρροή, όπως ο Δρ Jamaludin Latić, καθηγητής στη Σχολή Ισλαμικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Σεράγεβο και ένας εξέχων Βόσνιος συγγραφέας που έχει επικρίνει τη δράση του Δρ. Hafizović για τις συνδέσεις του με το Ιράν.

Οι δραστηριότητες του Ιράν στην περιοχή αντιμετωπίζουν επίσης ανταγωνισμό από άλλες χώρες, ιδιαίτερα τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία, που επιδιώκουν, επίσης, θρησκευτική επιρροή στα Βαλκάνια. Η Σαουδική Αραβία, με τον τεράστιο πετρελαϊκό της πλούτο, σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία στην προώθηση των ουαχαμπιστικών πεποιθήσεων μέσω των πολυάριθμων φιλανθρωπικών ιδρυμάτων της και μπόρεσε να δημιουργήσει σημαντική παρουσία στην περιοχή.

Η έναρξη των θρησκευτικών δραστηριοτήτων της Σαουδικής Αραβίας συνέπεσε με τον πόλεμο στη Βοσνία, κατά τον οποίο το Ριάντ έστειλε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στην περιοχή. Το 1992, η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας δημιούργησε την Ανώτατη Σαουδική Επιτροπή Βοήθειας στη Β-Ε, που φέρεται να είναι ο μεγαλύτερος μεμονωμένος μουσουλμανικός δωρητής στη Β-Ε, και παρείχε κεφάλαια μέσω πολλών ισλαμικών φιλανθρωπικών οργανώσεων.

Περιλαμβάνουν τη Μουσουλμανική Παγκόσμια Ένωση, το Ίδρυμα Al Haramain, τη Διεθνή Οργάνωση Ισλαμικής Αρωγής, την Παγκόσμια Συνέλευση της Μουσουλμανικής Νεολαίας, την Ερυθρά Ημισέληνο της Σαουδικής Αραβίας, την Ισλαμική Οργάνωση Βακφ και την Ανθρωπιστική Οργάνωση Μέκκα.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα 245 φιλανθρωπικά ιδρύματα που έχουν χρηματοδοτήσει τη διάδοση συντηρητικών και εξτρεμιστικών εκδοχών του Ισλάμ στην περιοχή.

Αυτό αποτελεί απειλή για τις σιιτικές δραστηριότητες του Ιράν, καθώς πολλοί Γουαχαμπί μελετητές θεωρούν τους Σιίτες ως άπιστους.

Παρά τις προσπάθειες του Ιράν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, οι περισσότερες βαλκανικές χώρες εξακολουθούν να ενδιαφέρονται να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ και είναι πιθανό να δώσουν προτεραιότητα στις σχέσεις τους με τη Δύση σε σχέση με το Ιράν.

Ένα άλλο μέρος των προβλημάτων του Ιράν προκαλείται από πολιτικά προβλήματα και αντιφάσεις. Η Αλβανία φιλοξενεί τους Μουτζαχεντίν e-Khalq (MEK), οργάνωση η οποία απαγορεύεται στο Ιράν ως τρομοκρατική ομάδα, και διαγράφηκε από τον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ το 2012. Αυτή η ομάδα είχε έδρα στο Ιράκ κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Σαντάμ Χουσεΐν και μετά την ανατροπή του, μεταφέρθηκε στην Αλβανία με την υποστήριξη των ΗΠΑ. Τα Τίρανα δέχτηκαν επίσημα περισσότερα από 2.000 μέλη της MEK στην περιοχή Manëz το 2016.

Η ιρανική κυβέρνηση έχει διαμαρτυρηθεί στην Αλβανία για το MEK, το οποίο έχει προκαλέσει συγκρούσεις και διαφορές μεταξύ των δύο κρατών. Στην τελευταία πολιτική εξέλιξη, στις 7 Σεπτεμβρίου 2022, ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με το Ιράν λόγω ισχυρισμών ότι το Ιράν εμπλέκεται σε κυβερνοεπιθέσεις στην ψηφιακή υποδομή της Αλβανίας. Το περιστατικό στάθηκε αφορμή να διακοπούν οι πολιτιστικές και θρησκευτικές δραστηριότητες του Ιράν στην Αλβανία, η οποία είχε παράσχει την υποδομή της ήπιας δύναμής του με μεγάλο κόστος και για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Εάν το Ιράν θέλει να ασκήσει επιρροή στα Βαλκάνια, πρέπει να καταλάβει ότι ο δρόμος για την επιρροή στην περιοχή περνάει από τη Δυτική Ευρώπη αυτές τις μέρες και όχι απαραίτητα μέσω της Μόσχας. Το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (JCPOA) – ή η πυρηνική συμφωνία του Ιράν – θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος για το Ιράν να ενισχύσει τη συνεργασία του με την Ευρώπη και, κατα συνέπεια, τη σχέση του με τα Βαλκάνια. Αλλά ακόμη και αυτό θα μπορούσε να αλλάξει ανάλογα με την έκβαση του τρέχοντος πολέμου στην Ουκρανία.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα εκείνες του The Cradle.

 
Mohammad Salami
@moh_salami

 

China and Russia

0

There has been a great deal of discussion about Chinese military aid to Russia. The United States warned Beijing against sending such aid, and Beijing responded by saying these continued reckless accusations would have consequences. The specter of a Chinese-Russian alliance against the United States seems catastrophic to many Americans, and the idea of Chinese weapons on the Ukrainian battlefield seems like a preface to disaster. But these concerns are misplaced.

It’s true that China and Russia entered into a treaty just before the war in Ukraine. But it’s also the case that the Chinese recoiled from the alliance once the war broke out. In fact, China was one of the few countries to abstain from a U.N. vote to condemn Russia just after the war started. The alliance was portrayed by both sides as a long-term commitment, not a collective defense pact. Beijing saw the war as something to avoid. With serious economic problems, a degree of domestic unrest at home, and the U.S. Navy lurking in and near the South China Sea, China’s participation in a war – or even simply supporting Russia at the U.N. – rendered the alliance little more than a diplomatic bluff.

There are several reasons why China is unlikely to provide significant aid to Russia. Perhaps the most important is that China’s economy continues to struggle. It relies heavily on exports and foreign investment. The threat of American sanctions alone would likely deter the Chinese, but involvement in Ukraine would probably incur sanctions from Europe too. Europe has invested much in containing Russia in Ukraine and in maintaining relations with the United States. Europe has nothing to gain from a Russian victory and potentially much to lose. The Chinese could not pay the price of American and European sanctions.

A second reason – one that dovetails from the first and is admittedly improbable – is the potential military response. Assuming China was undeterred by economic sanctions, the U.S. maintains significant military options. China’s export-oriented economy can thrive only through maintaining access to open trade, specifically trade exiting its eastern ports. If another state blocks these ports and their sea lanes, however imperfectly, it could be catastrophic for Beijing. China could retaliate, of course, but doing so would likely not paralyze the U.S. war machine. The subsequent naval battle would, in any case, cripple Chinese trade even if Beijing “won” – and there’s no guarantee that it would win. The bottom line is that China must keep trade routes open, and it would look to other avenues to save face.

The third reason is a matter of practicality. The sheer distance between China’s industrial base and the Ukrainian battlefield is substantial. Russia would likely need China’s high-tech communication, battlefield management equipment and relatively lightweight weapons. These kinds of weapons require trained technicians and integration into Russian systems. Transporting large amounts of equipment and personnel would require air transport or rail. Any amount of equipment that would make a difference would require supply lines that would have to be protected. It’s a daunting task that demands much more involvement than many think.

There are probably other reasons China won’t send anything of import to Russia, but they are all subservient to the reality that China cannot afford the economic consequences. Things are difficult enough in China without opening up a front against the U.S. To be clear, Beijing could send small numbers of relatively inconsequential equipment, but that’s hardly a prelude to World War III.

32 νεκροί, 53 νοσηλεύονται από τη σύγκρουση τρένων κοντά στα Τέμπη – Tι λένε διασωθέντες (βίντεο)

0
Κατεστραμμένα βαγόνια μετά τη σύγκρουση των δύο τραίνων, σε δυστύχημα που σημειώθηκε έξω από την Λάρισα, Τετάρτη 1 Μαρτίου 2023. Μία επιβατική αμαξοστοιχία συγκρούσθηκε με μία εμπορευματική έξω από τη Λάρισα, ενώ εκτροχιάστηκαν τα δύο πρώτα βαγόνια της επιβατικής αμαξοστοιχίας και εκδηλώθηκε πυρκαγιά. Τουλάχιστον 29 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι 85 τραυματίστηκαν, πολλοί από τους οποίους βρίσκονται σε σοβαρή κατάσταση, στη σύγκρουση επιβατικής με εμπορευματική αμαξοστοιχία στα Τέμπη αργά το βράδυ της Τρίτης.Το τραγικό δυστύχημα έγινε στην περιοχή Ευαγγελισμός, σε μικρή απόσταση από τη Λάρισα και τα Τέμπη. Στην επιχείρηση απεγκλωβισμού και διάσωσης συμμετέχουν 150 πυροσβέστες και το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας με 40 ασθενοφόρα. Στο έργο τους συνδράμουν 32 αστυνομικοί με 15 περιπολικά. Παράλληλα, έχουν σπεύσει επιτόπου γερανοφόρα οχήματα.ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΗΡΑΣ

Σε 32 ανέρχονται μέχρι στιγμής οι επιβεβαιωμένοι νεκροί εξαιτίας της σύγκρουσης επιβατικής αμαξοστοιχίας με εμπορευματική αργά το βράδυ χθες Τρίτη στην περιοχή Ευαγγελισμός, κοντά στα Τέμπη, σύμφωνα με νεότερη ενημέρωση από τον εκπρόσωπο Τύπου του Πυροσβεστικού Σώματος, τον πύραρχο Βασίλη Βαθρακογιάννη. Όπως ανέφερε ο κ. Βαθρακογιάννης από τους 85 τραυματίες που είχαν μεταφερθεί σε νοσοκομεία παραμένουν για νοσηλεία οι 53, ενώ οι υπόλοιποι έχουν αποχωρήσει.

Η επιχείρηση έρευνας και απεγκλωβισμού ατόμων, στον τόπο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στην είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών παραμένει σε εξέλιξη. Οι προσπάθειες των πυροσβεστικών δυνάμεων αυτή τη στιγμή επικεντρώνονται στα δύο πρώτα βαγόνια της επιβατικής αμαξοστοιχίας τα οποία έχουν ανατραπεί και εκεί παρουσιάζεται μεγαλύτερη δυσκολία απεγκλωβισμού.

Διαβάστε επίσης: Εικόνες χάους μετά τη σύγκρουση των αμαξοστοιχιών περιγράφουν   διασωθέντες από το τραγικό δυστύχημα

Η επιχείρηση των πυροσβεστών στα συγκεκριμένα βαγόνια γίνεται με τη βοήθεια 4 ειδικών γερανοφόρων οχημάτων που θα ανασηκώσουν τους συρμούς. Παράλληλα, όπως είπε ο κ. Βαθρακογιάννης, η ελληνική αστυνομία με τον ιατροδικαστή έχει ξεκινήσει τη διαδικασία αναγνώρισης και ταυτοποίησης στο γενικό νοσοκομείο Λάρισας όπου μεταφέρονται οι σοροί. Στο νοσοκομείο βρίσκονται αξιωματικοί της αστυνομίας μαζί με ειδικούς ψυχολόγους προκειμένου να συνδράμουν στη διαδικασία και να υποστηρίξουν με κάθε τρόπο τους συγγενείς των θυμάτων.

Επιπρόσθετα, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Κωνσταντία Δημογλίδου , τόνισε ότι οι συγγενείς των επιβατών της αμαξοστοιχίας που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη μπορούν να καλούν στα τηλέφωνα 2410683175 και 2410683176 της Διεύθυνσης αστυνομίας Λάρισας, προκειμένου να πάρουν πληροφορίες για τους επιβάτες που μετακινήθηκαν με ασφάλεια στην Θεσσαλονίκη και για αυτούς έχουν μεταφερθεί στα νοσοκομεία. Στο γενικό νοσοκομείο Λάρισας έχει αρχίσει η διαδικασία αναγνώρισης και ταυτοποίησης των θυμάτων όπου επισημαίνεται ότι υπάρχει αριθμός νεκρών για την οριστική αναγνώριση των οποίων θα πρέπει να πραγματοποιηθεί διαδικασία βιολογικής ταυτοποίησης.

To Τμήμα Τροχαίας της Λάρισας ανέλαβε την έρευνα για τα αίτια του δυστυχήματος

Την έρευνα για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη έχει αναλάβει το Τμήμα της Τροχαίας της Λάρισας.  Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για το περιστατικό, ενώ στο Αστυνομικό τμήμα Λάρισας δίνονται ήδη καταθέσεις, ώστε να διερευνηθούν τα αίτια της τραγωδίας.

Στα νοσοκομεία όπου νοσηλεύονται τραυματίες ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης

Τα νοσοκομεία στα οποία μεταφέρθηκαν οι τραυματίες από το τραγικό δυστύχημα που σημειώθηκε από τη σύγκρουση εμπορικού με επιβατικό τρένο στα Τέμπη, επισκέπτεται διαδοχικά αυτήν την ώρα ο υπουργος Υγείας Θάνος Πλεύρης, συνοδευόμενος από τον επικεφαλής της 5ης ΥΠΕ Φώτη Σερέτη, προκειμένου να ενημερωθεί για την κατάστασης της υγείας τους.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, ο απολογισμός του θανατηφόρου δυστυχήματος είναι 32 νεκροί, ενώ νοσηλεύονται 53 επιβάτες στα εξής νοσοκομεία: Στο Πανεπιστημιακό της Λάρισας, στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, στο Γεννηματά Θεσσαλονίκης, στο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης και στο νοσοκομείο της Κατερίνης.

Ο υπουργός μόλις πληροφορήθηκε το τραγικό δυστύχημα στη 1 μετά τα μεσάνυχτα μετέβη στον τόπο του δυστυχήματος συνοδευόμενος από τον πρόεδρο της ΕΚΕΠΥ ΕΚΑΒ, Νίκο Παπαευσταθίου, ενώ σε σύντομη δήλώσή του ο κ. Πλεύρης τόνισε πως η επιχείρηση είναι σε εξέλιξη και τα νοσοκομεία βρίσκονται σε ετοιμότητα.

 Στο ΑΧΕΠΑ, όπου νοσηλεύονται τραυματίες η αν. υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα

«Λυπάμαι πάρα πολύ γι’ αυτό που συνέβη, για τους γονείς των παιδιών που χάθηκαν. Πραγματικά δεν το χωράει ο νους μας», δήλωσε η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα, η οποία επισκέφθηκε νωρίς σήμερα το πρωί το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλεύονται κάποιοι από τους τραυματίες του τραγικού δυστυχήματος με τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών, αργά χθες το βράδυ, στην περιοχή Ευαγγελισμός, κοντά στα Τέμπη.

«Εδώ, στο ΑΧΕΠΑ, οι ασθενείς που ήρθαν ήταν περισσότεροι από 30 κι έμειναν 14 για παρακολούθηση και δύο λίγο πιο σοβαρά. Ελπίζω να πάνε όλα καλά, τα νοσοκομεία ήταν επί ποδός πολέμου. Έγινε όλη η διαδικασία πολύ γρήγορα, ήρθε όλο το προσωπικό σε όλα τα νοσοκομεία και τους ευχαριστώ πολύ. Για τους τραυματίες κάνουμε ό,τι χρειάζεται», σημείωσε η κ. Γκάγκα, την οποία περίμενε στο ΑΧΕΠΑ ο διοικητής της 4ης ΥΠΕ Δημήτρης Τσαλικάκης.

Στα Τέμπη ο τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς, κατόπιν εντολής του Αλ. Τσίπρα

   Στα Τέμπη βρίσκεται ο τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νίκος Παππάς.

Ο κ. Παππάς μετέβη στην περιοχή τα ξημερώματα με εντολή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξη Τσίπρα. Επιπλέον στα Τέμπη βρίσκεται και η αναπληρώτρια τομεάρχης Υγείας του κόμματος, Δώρα Αυγέρη.

Έκτακτη αιμοδοσία από τον Ερυθρό Σταυρό για τη βοήθεια των τραυματιών του δυστυχήματος

Έκτακτη αιμοδοσία για τη βοήθεια των τραυματιών του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, αποφάσισε να διεξάγει ο Ερυθρός Σταυρός, στη κεντρική πλατεία της Λάρισας. «Οι πολίτες που θέλουν να συνδράμουν στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών μπορούν να προσέλθουν σήμερα Τετάρτη 1 Μαρτίου την Έκτακτη Αιμοδοσία που θα πραγματοποιηθεί στην Κεντρική Πλατεία Λάρισας με τη συνδρομή του Ερυθρού Σταυρού. Η αιμοδοσία θα διεξαχθεί από τις 9 το πρωί έως και τις 2 το μεσημέρι», αναφέρει σε ανακοίνωση του ο Ερυθρός Σταυρός.

Διαβάστε επίσης:  Η Ιερά Μητρόπολη Λάρισας και Τυρνάβου για την πολύνεκρη τραγωδία στα Τέμπη 

Hellenic Train: «Βαθιά θλίψη για το τραγικό δυστύχημα»

«Τη βαθιά της θλίψη για το τραγικό δυστύχημα» που προκλήθηκε από τη σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη στο ύψος του Ευαγγελισμού, εκφράζει με νέα της ανακοίνωση η Hellenic Train.

Στην ανακοίνωσή της αναφέρει ότι «εργάζεται από την πρώτη στιγμή επί τόπου σε πλήρη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές» και ενημερώνει ότι «θέτει στη διάθεση των νοσοκομείων, στα οποία έχουν μεταφερθεί οι τραυματίες του ατυχήματος, την τράπεζα αίματος που έχει δημιουργηθεί από τους εργαζόμενους της εταιρείας για την κάλυψη των άμεσων αναγκών».

   Ακολουθεί η αναλυτική ανακοίνωση

“H Hellenic Train εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για το τραγικό δυστύχημα που προκλήθηκε από τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη στο ύψος του Ευαγγελισμού.

Το προσωπικό της Hellenic Train, που εργάζεται από την πρώτη στιγμή επί τόπου σε πλήρη συνεργασία με τις αρμόδιες Αρχές, προσφέρει τη μέγιστη δυνατή υποστήριξη στις οικογένειες των θυμάτων, των τραυματιών και όλων των επιβατών.

Η Hellenic Train θέτει στη διάθεση των νοσοκομείων, στα οποία έχουν μεταφερθεί οι τραυματίες του ατυχήματος, την τράπεζα αίματος που έχει δημιουργηθεί από τους εργαζόμενους της εταιρείας για την κάλυψη των άμεσων αναγκών.

Η εταιρεία, με αίσθημα ευθύνης, ενημερώνει ότι πρωταρχικό και αποκλειστικό της μέλημα αυτή τη στιγμή είναι η φροντίδα και η απρόσκοπτη ολοκλήρωση της επιχείρησης εκκένωσης”.

Τα δρομολόγια που ακυρώνονται, λόγω της σύγκρουσης αμαξοστοιχιών

Λόγω της σύγκρουσης των δυο αμαξοστοιχιών στον Ευαγγελισμό, σύμφωνα με ενημέρωση της Hellenic Train, δεν θα πραγματοποιηθούν όλα τα δρομολόγια σε:

Αθήνα- Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη – Αθήνα

Αθήνα -Καλαμπάκα

Καλαμπάκα -Αθήνα

Αθήνα – Λειανοκλάδι

Λειανοκλάδι – Αθήνα

Θεσσαλονίκη – Λάρισα

Λάρισα-Θεσσαλονίκη

Παλαιοφάρσαλος – Καλαμπάκα

Καλαμπάκα – Παλαιοφάρσαλος

Βόλος – Λάρισα

Λάρισα – Βόλος

Λειανοκλάδι -Στυλίδα

Στυλίδα – Λειανοκλάδι

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΗΡΑΣ

ΕΚΤΑΚΤΟ: Εντοπίστηκαν τα πρώτα πολωνικά Leopard-2Α4 κοντά στο Μπακχμούτ – Ουκρανική επιχείρηση για να σπάσει η πολιορκία;

0

Οι Ουκρανοί τα στέλνουν στην πρώτη γραμμή

 

Τα πρώτα άρματα μάχης Leopard 2 αναφέρουν ότι εντόπισαν οι αρχές του Ντόνετσκ κοντά στο Μπακχμούτ.

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά πρόκειται για τρια άρματα τα οποία προωθούνται προς τον θύλακα του Μπακχμούτ. Αυτό ανέφερε ο Yan Gagin αξιωματούχος ασφάλειας του Ντόνετσκ.

Εάν οι πληροφορίες ευσταθούν τότε πιθανόττα θα πρόκειται για πολωνικά Leopard 2A4 καθώς στις 25 Φεβρουαρίου ο Ουκρανός πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει ότι τα πρώτα 4 από τα 14 Leopard 2A4 φτάνουν στην Ουκρανία.

 

 

Σημειώνεται ότι στο 5.500 Ουκρανοί στρατιώτες (άλλες πηγές αναφέρουν 2.500) έχουν εγκλωβιστεί στο Μπακχμούτ της περιφέρειας του Ντόνετσκ.

Είναι ο μεγαλύτερος εγκλωβισμός ουκρανικών δυνάμεων από την μάχη της Μαριούπολης και δύσκολα θα επιβιώσουν αν  οι υπόλοιπες ουκρανικές δυνάμεις δεν καταφέρουν να σπάσουν την πολιορκία.

Ο επικεφαλής του ουκρανικού καθεστώτος Βολοντίμιρ Ζελένσκι αναγνώρισε ότι η κατάσταση για τον ουκρανικό στρατό γύρω από την πόλη Μπακχμούτ, στο ανατολικό τμήμα της χώρας, γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Στο πλαίσιο αυτό τοποθετείται και η εμφάνιση των Leopard 2 μέρος ίσως κάποιου σχεδίου για να σπάσουν την πολιορκία.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ntonetsk-entopistikan-ta-prota-polonika-leopard-2-konta-sto-mpakxmout/

Συνελήφθη Παλαιστίνιος που κατηγορείται ότι σχεδίαζε να δολοφονήσει τον υπουργό Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ

0

Ο ισραηλινός υπουργός Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ ανακοίνωσε αργά το βράδυ της Τρίτης ότι ένας Παλαιστίνιος που «σχεδίαζε να τον δολοφονήσει» συνελήφθη «πριν από λίγες εβδομάδες» από την αστυνομία.

«Ένας άραβας ύποπτος, κάτοικος Ιερουσαλήμ, ο οποίος σχεδίαζε να δολοφονήσει τον υπουργό Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, συνελήφθη πριν από λίγες εβδομάδες από την αστυνομία σε συνεργασία με τη Σιν Μπετ, την υπηρεσία Εσωτερικής Ασφαλείας», αναφέρει η ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του ισραηλινού υπουργού.

Ο συλληφθείς κατηγορείται ότι συγκέντρωνε πληροφορίες για τις κινήσεις του υπουργού και έλαβε χρήματα από «τρομοκράτες γειτονικής χώρας» για να διαπράξει το έγκλημα που σχεδίαζε, σύμφωνα με την ίδια πηγή, που δεν κατονομάζει τη χώρα στην οποία αναφέρεται.

«Θα εξακολουθήσω να ακολουθώ μια ισχυρή, δεξιά πολιτική (…) προκειμένου να καταπολεμήσω την τρομοκρατία και να αποκαταστήσω την ασφάλεια και την τάξη στους δρόμους της χώρας», υπογραμμίζει ο ισραηλινός υπουργός.

Ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος «Εβραϊκή Δύναμη» που εκπροσωπείται στην κυβέρνηση Νετανιάχου, είναι γνωστός για τις σκληρές θέσεις του έναντι των Παλαιστινίων. Είναι υπέρμαχος της προσάρτησης της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ και της μεταφοράς σε γειτονικές χώρες ορισμένων αράβων ισραηλινών, απογόνων των Παλαιστινίων που παρέμειναν στα εδάφη τους μετά τη δημιουργία του εβραϊκού κράτους το 1948.

Είχε δεσμευτεί προεκλογικά ότι θα προωθούσε την επιβολή θανατικής ποινής στους καταδικασθέντες για τρομοκρατικές επιθέσεις που στοίχισαν τη ζωή σε Ισραηλινούς.

Με πληροφορίες από ΑFP μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Ιερουσαλήμ, Ισραήλ 

Ακολουθήστε τη HELLAS JOURNAL στη NEWS GOOGLE

https://hellasjournal.com/2023/03/sinelifthi-palestinios-pou-katigorite-oti-schediaze-na-dolofonisi-ton-ipourgo-ethnikis-asfalias-tou-israil/

Πρώην γιατρός του Λευκού Οίκου αμφισβητεί την κατάσταση υγείας του Μπάιντεν: Το μισό χρόνο, δεν ξέρει πού βρίσκεται 

0


Η επιδείνωση της ψυχικής κατάστασης του προέδρου Τζο Μπάιντεν αποτελεί κίνδυνο για όλη την Αμερική, δήλωσε ο πρώην γιατρός του Λευκού Οίκου και Ρεπουμπλικανός βουλευτής Ρόνι Τζάκσον.

«Είναι τρομακτικό για τη χώρα μας που ο Μπάιντεν είναι ο αρχιστράτηγος». Τον μισό χρόνο, δεν ξέρει πού βρίσκεται και κάθε μέρα μας φέρνει πιο κοντά σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με τη Ρωσία και την Κίνα. Η ψυχική του κατάρρευση θα κάνει τους ανθρώπους να πεθάνουν», έγραψε ο Τζάκσον στο Twitter.

Ο Ρόνι Τζάκσον, ο οποίος ήταν γιατρός στον Λευκό Οίκο κατά τις προεδρικές κυβερνήσεις του Μπαράκ Ομπάμα και του Ντόναλντ Τραμπ μέχρι το 2018, έχει επικρίνει στο παρελθόν την αμερικανική κυβέρνηση ότι δεν δημοσίευσε την αλήθεια για την ψυχική υγεία του Μπάιντεν, αναφέρει το Sputnik. Προηγουμένως, ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε έκθεση για την υγεία του προέδρου, η οποία ανέφερε ότι ο Μπάιντεν είναι «ένας υγιής και δυνατός 80χρονος που μπορεί να φέρει εις πέρας τα καθήκοντά του».

Ο Τζάκσον σχολίασε επίσης αυτή την αναφορά, δηλώνοντας ότι ήταν ένα «αστείο» και μια «συγκάλυψη». Τόνισε ότι ο Μπάιντεν, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Ντόναλντ Τραμπ, δεν πέρασε σε γνωστικό τεστ και ότι «η ικανότητά του να σκέφτεται έχει εξαφανιστεί» και ότι δεν πρέπει να είναι στο αξίωμα.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από το Κέντρο Αμερικανικών Πολιτικών Μελετών του Χάρβαρντ και την εταιρεία Harris, το 57% των Αμερικανών έχει αμφιβολίες για την ψυχική κατάσταση του Μπάιντεν, ενώ το 67% πιστεύει ότι είναι πολύ μεγάλος για να ηγηθεί της χώρας.

Οι εικασίες για την ψυχική υγεία του Μπάιντεν έχουν επίσης αυξηθεί μετά τις πολυάριθμες γκάφες του κατά τη διάρκεια της προεδρίας του.

  ertnews.gr   

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Νόμιμη η προπαγάνδα LGBT στους ανήλικους!

1

 

του Alain Belot, δικηγόρου

Στις 23 Ιανουαρίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) εξέδωσε μια απόφαση που σηματοδοτεί μια σημαντική καμπή υπέρ της προπαγάνδας LGBT που απευθύνεται σε ανηλίκους: η Λιθουανία καταδικάστηκε επειδή περιόρισε τη διάδοση ενός ανοιχτά LGBT παιδικού βιβλίου.

Το 2013, ένας λιθουανικός εκδοτικός οίκος εξέδωσε μια λεσβία «συγγραφέα» την Neringa Dangvydė (1975-2020). Το βιβλίο περιείχε έξι παραδοσιακές ιστορίες κυρίως με χαρακτήρες από μειονοτικές ομάδες (μετανάστες, άτομα με αναπηρία και ομοφυλοφιλικά). Δύο από αυτές τις ιστορίες περιελάμβαναν το γάμο και τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Δεν έλειπε τίποτα.

Αρκετές ενώσεις, που υπερασπίζονται την οικογένεια και τις παραδοσιακές αξίες, εκτίμησαν ότι το βιβλίο ενθάρρυνε την ομοφυλοφιλία μεταξύ των παιδιών και ζήτησαν την προστασία του κράτους. Η κυβέρνηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω ιστορίες «ενθάρρυναν μια αντίληψη του γάμου και του θεμελίου της οικογένειας διαφορετική από αυτή που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα και στον Αστικό Κώδικα της Δημοκρατίας της Λιθουανίας» και συνέστησε την τοποθέτηση στα αντίτυπα μιας αυτοκόλλητης προειδοποίησης να μην γίνεται ανάγνωση από παιδιά μικρότερα από 14 χρόνια.

Η συγγραφέας κατέφυγε στο ΕΔΑΔ καταγγέλοντας διάκριση κατά των LGBT και κατά του σεξουαλικού της προσανατολισμού της ίδιας (άρθρο 14 της Σύμβασης) και επίσης επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης (άρθρο 10 της Σύμβασης).

Το Δικαστήριο δεν έλαβε την απόφασή του βάσει των διακρίσεων, αλλά θεώρησε ότι οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν από το λιθουανικό κράτος στόχευαν στο περιεχόμενο του βιβλίου και όχι στο πρόσωπο του συγγραφέα. Ορισμένοι δικαστές, ωστόσο, μειοψηφία, πιστεύουν ότι το άρθρο 14 δεν πρέπει να προστατεύει μόνο τα ΛΟΑΤ άτομα αλλά και τις απόψεις υπέρ των LGBT ως τέτοιες.

Οι δικαστές καταδίκασαν τη Λιθουανία με αιτιολογικό ότι περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης. Σύμφωνα με το άρθρο 10 της Σύμβασης, αυτή η ελευθερία μπορεί να περιοριστεί από το νόμο μόνο εάν αυτός επιδιώκει νόμιμο σκοπό. Ωστόσο, η νομοθεσία αυτής της χώρας παρέχει τη δυνατότητα «να αποτρέπεται η πρόσβαση των παιδιών σε περιεχόμενο που αντιπροσωπεύει σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου ως ισοδύναμο με ετεροφυλοφιλικές σχέσεις». Με δυο λόγια, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι αυτός ο νόμος του λιθουανικού κράτους δεν επιδίωκε νόμιμο σκοπό!

Για τη θέσπιση αυτής της νέας νομολογίας, οι δικαστές εξήγησαν επίσης ότι, στην εθνική νομοθεσία των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, «δεν υπάρχουν νομικές διατάξεις που να περιορίζουν ρητά την πρόσβαση των ανηλίκων σε περιεχόμενο που σχετίζεται με την ομοφυλοφιλία εκτός από ένα μόνο κράτος μέλος“.

Προσθέτουν, μάλιστα, ότι οι αποφάσεις των ελβετικών, αμερικανικών και καναδικών δικαστηρίων έκριναν ότι «το γεγονός και μόνο ότι ορισμένοι άνθρωποι θεωρούν αμφισβητούμενους ή ανήθικους ορισμένους τύπους οικογενειών ή σχέσεων δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αποτροπή της ενημέρωσης των παιδιών για αυτούς».

Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε. Με αυτή την απόφαση, το Δικαστήριο δημιουργεί ένα «κοινό ηθικό πρότυπο» για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Μπορούμε εύκολα να δούμε την έλευση ενός δικαστικού γουοκισμού που δεν έχει όρια.

Τέλος, και προκειμένου να εξαλειφθεί οποιαδήποτε μελλοντική διαμάχη, οι δικαστές επιβεβαιώνουν ότι μέτρα που περιορίζουν τη δημοσίευση αυτού του έργου LGBT για ανηλίκους θα ήταν ασύμβατα «με την έννοια της ισότητας, του πλουραλισμού και της ανεκτικότητας που είναι αδιαχώριστα σε μια δημοκρατική κοινωνία“.

La CEDH fait un pas vers l’autorisation du discours LGBT aux mineurs

 

Φ.Αργυρού-«Διπλωματία των σεισμών με το 37% της Κύπρου υπό τουρκική κατοχή»; 

1

 

Αίφνης με το  αμείλικτο θανατηφόρο κτύπημα  των σεισμών,  βγήκαν από τα «κλουβιά» τους ο ένας μετά τον άλλο σαν κουρδισμένα παπαγαλάκια να διαλαλούν σε όλα τα «μήκη και πλάτη»  από Ελλάδα, ΗΠΑ, ότι … Έλληνες και Τούρκοι είναι φίλοι,  πρέπει να ξαναχτιστεί η εμπιστοσύνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας,  «συγκινητική»  η εικόνα των εναγκαλισμών Δένδια-Τσαβούσογλου, κεφαλαιοποίηση από Τουρκία του κλίματος διπλωματικά για αγωγό μέσω Τουρκίας με την επίσκεψη Άντονυ Μπλίνκεν στη περιοχή, πολύτιμοι σύμμαχοι οι δύο χώρες των ΗΠΑ (οι οποίες έχουν παρουσία και συμφέροντα  στο Αιγαίο και πρέπει να διασφαλίζονται οι σχέσεις μεταξύ συμμάχων) να δούμε αυτά που μας ενώνουν (δηλαδή αγωγούς μέσω Τουρκίας;) , όχι αυτά που μας χωρίζουν (δηλαδή τουρκική εισβολή και κατοχή ΚΔ)  η γεωγραφία δεν θα αλλάξει αλλά πρέπει να βρούμε επιτέλους Ελλάδα και Τουρκία μια ΚΟΙΝΗ ΖΩΝΗ, να προσγειωθούμε και να προχωρήσουμε τα ζητήματα που μας διχάζουν επί δεκαετίες.  Και πάει λέγοντας και που είμαστε ακόμα!  (Δέστε συμμαζευμένα εδώ  16.2.2023 «iEpikaira»:  «Από του σεισμούς… στην επίλυση του Κυπριακού και τέλος στην συνεκμετάλλευση!» https://i-epikaira.blogspot.com/2023/02/blog-post_408.html  και εδώ: Νίκου Μελέτη -«Εν μέσω καταστροφής, «σφήνα» Άγκυρας στην ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ» https://www.liberal.gr/amyna-diplomatia/en-meso-tis-katastrofis-i-agkyra-epiheirei-sfina-stin-energeiaki-synergasia και επίσης εδώ μεταξύ άλλων: Μύρνας Νικολαΐδου:  «Πως η «Διπλωματία των Σεισμών» Μπορεί να Καταλήξει σε Πιέσεις για Συνεκμετάλλευση»https://www.energia.gr/article/199411/pos-h-diplomatia-ton-seismon-mporei-na-katalhxei-se-pieseis-gia-synekmetalleysh )

Τι … προσφέρει αλήθεια μια τραγωδία!

Αυτή η τραγωδία με σχεδόν 50,000 νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες πληγωμένους , εκατομμύρια άστεγους στους δρόμους να κλαίνε την μαύρη τους μοίρα σε Τουρκία και Συρία με ορφανά βρέφη και παιδιά, δεν συγκινούν προφανώς όσο …το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου! Ενώ η τουρκική κατοχή του  37%  και ο εποικισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεχίζεται !

Και αυτή η «συντονισμένη» συμπεριφορά,  μου έφερε αβίαστα στο μυαλό κάποιες αναφορές/αποκαλύψεις στα αποδεσμευμένα βρετανικά επίσημα έγγραφα του Βρετανικού Κράτους. Όταν για να κατορθώσουν ένα στόχο κάποιες δυνάμεις διαβουλεύονταν (διαβουλεύονται;)  μυστικά ότι μόνο με μια τραγωδία, ή πραξικόπημα, μπορούσαν να το κατορθώσουν!

Η επιστροφή της δημοκρατίας στην Ελλάδα με  Κωνσταντίνο Καραμανλή

Τον Μάρτιο, λοιπόν, του 1969 δύο ακαδημαϊκοί, ο Peter Calvocoressi καθηγητής διεθνών σχέσεων του πανεπιστημίου του Sussex, (Αγγλία) και ο  Jean Siotis Professor διεθνών σχέσεων Graduate από το πανεπιστήμιο της Γενεύης (Ελβετία) επεξεργάστηκαν σχέδιο επαναφοράς της δημοκρατίας στην Ελλάδα με τον Κ. Καραμανλή, ως τον επικρατέστερο για πρωθυπουργό. Το σχέδιο δόθηκε και στον βρετανό Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, τον Φεβρουάριο του 1969.  Οι συγγραφείς αναφέρθηκαν σε διάφορους τρόπους επαναφοράς της χώρας στη δημοκρατία, ένας από τους οποίους περιελάβανε και λύση μέσω μιας εθνικής τραγωδίας. Το πώς θα γινόταν αυτό, οι συγγραφείς το άφηναν στους ειδικούς. Χειρόγραφο σημείωμα αξιωματούχου του Φόρειν ΄Οφις στις 7.3.1969 προς συνάδελφό του : « … Θα δείτε ότι εισηγούνται όπως εμείς και οι σύμμαχοί μας, συνωμοτήσουμε στο να ρίξουμε την ελληνική κυβέρνηση με ένα στρατιωτικό πραξικόπημα και να επαναφέρουμε τη δημοκρατία με τον Καραμανλή ως τον ηγέτη ο οποίος θα χαίρει πλατιάς αποδοχής. Δεν πιστεύω να χρειάζεται να σχολιάσετε αυτή τη φαντασία (αναμφίβολα δημιούργημα απογοητευμένων πολιτικών στο εξωτερικό) , όμως αν έχετε το χρόνο, θα θέλαμε τις απόψεις σας πάνω σε ορισμένα σημεία όπως π.χ. στην αφοσίωση των Ελλήνων αξιωματικών και τους ισχυρισμούς για αυξανόμενο αντι-αμερικανισμό…»

Στις 23 Απριλίου 1969 ο  Peter Calvocoressi είχε συνάντηση στο Φόρειν ΄Οφις με τον αξιωματούχο R. H. G. Edmonds  και αποφάνθηκαν ότι θα ήταν χρήσιμο να γινόταν κάποια επαφή με τον Κ. Καραμανλή μέσω της βρετανικής πρεσβείας στο Παρίσι, κάτι που δεν είχαν κάνει μέχρι τότε.  Ο κ. Edmonds το βρήκε λογικό, όμως επικίνδυνο, γιατί αν μαθευόταν ότι οι Βρετανοί προσέγγισαν τον Κ. Καραμανλή θα χαρακτηριζόταν ως «συνομωσία». Εισηγήθηκε όμως στη  βρετανική πρεσβεία στο Παρίσι, να ενημερώνει το Φόρειν Όφις για οποιαδήποτε «κουτσομπολιά» κατόρθωνε να εξασφαλίσει για τις προθέσεις του Καραμανλή.

Ας πάμε όμως τέσσερα χρόνια πιο πίσω στο Τμήμα Σχεδιασμού του Φόρειν ΄Οφις. Επικεφαλής  του οποίου τότε ήταν ο μ. Sir  Crispin Tickell,   το τμήμα του οποίου από τις αρχές Ιανουαρίου 1964 ξεκίνησε μελέτη για ανασύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δύο συνιστώντα κράτη (“two consistuent states”)  όπως ζητούσαν οι Τούρκοι της Κύπρου και η Άγκυρα. (Το 1990  ως αντιπρόσωπος του ΗΒ στο Συμβούλιο Ασφαλείας ο Sir Tickell πέρασε το διζωνικό 649/90 επί Γιώργου Βασιλείου.)

Ας δούμε τι εισηγήθηκε o αξιωματούχος  R. L. Wade-Gery, δεύτερος στη τάξη στο Τμήμα εκείνο.

Πραξικόπημα αλλά εμείς να μην γνωρίζουμε τίποτα!

Στις 20 Αυγούστου 1964, παραμονές του ναυαγίου των διαπραγματεύσεων Dean Acheson στη Γενεύη, ο αξιωματούχος R. L. Wade-Gery   σε ένα άκρως απόρρητο εσωτερικό σημείωμά του, κατέθεσε κάποιες σκέψεις για το κυπριακό.  Αναφερόμενος στην ιδέα πραξικοπήματος, που είχε εκφράσει τις ημέρες εκείνες, εν βρασμό  ψυχής, ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, πιεζόμενος από τον Αμερικανό DeanAcheson να επέβαλλαν  στην Κύπρο ένα είδος ΄Ενωσης με την Ελλάδα, αλλά με αντάλλαγμα μία βάση με 50 χρόνια lease στην Τουρκία και εν όψει των αντιδράσεων της Λευκωσίας, έγραψε μεταξύ άλλων:

«… Σίγουρα ένα πραξικόπημα πολιτικά θα ήταν αδύνατο για τους Έλληνες να το δικαιολογήσουν ή τους Τούρκους να το  ανεχτούν, εάν φαινόταν ότι προερχόταν από μια επίσημη και δημόσια συμφωνία στη Γενεύη. Όμως, μπορεί να έλθει η στιγμή όπου ένα επιτυχημένο πραξικόπημα, μπορεί να ανοίξει το δρόμο για μια πραγματική λύση, αν λάμβανε χώρα βάση μιας παρασκηνιακής και μυστικής μισο-συμφωνίας στη Γενεύη. Η δυσκολία θα ήταν να κρατηθεί η ελληνο-τουρκική στρατιωτική δράση από το να βγει  εκτός ελέγχου μέσα στην υψηλά φορτισμένη συναισθηματική ατμόσφαιρα που θα δημιουργηθεί.  Δεδομένης της σημερινής έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ ελληνικής και τουρκικής κυβέρνησης, αυτό μπορεί  να γίνει κατορθωτό μόνο αν έχουμε χέρι εμείς και οι Αμερικανοί.  Εμείς δεν πρέπει να γνωρίζουμε προκαταβολικώς τίποτα για το πραξικόπημα  (θα είναι πραγματικά πολύ ανεπιθύμητο αν γνωρίζαμε) , όμως θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε γρήγορα έτσι και λάβει χώρα. Εκείνο που χρειαζόμαστε, είναι να εξασφαλίσουμε τις  μίνιμουμ αναγκαίες μυστικές μονομερείς υποσχέσεις από την κάθε πλευρά, ότι οι δυνάμεις των δεν θα επιτεθούν η μία της άλλης…» Η υπογράμμιση της λέξης πραξικόπημα από τον βρετανό αξιωματούχο.

Ο αξιωματούχος R. L. Wade-Gery, τότε μιλούσε για επιβολή λύσης με μια βάση της Τουρκίας στην περιοχή Καρπασίας, που ισοδυναμούσε σχεδόν με διπλή ένωση, αλλά και με παραχώρηση στην Τουρκία του Καστελόριζου. (Διαπραγματεύσεις Γενεύης με Αμερικανό D. Acheson).   Το σενάριο εκείνο δεν πραγματοποιήθηκε τότε. Όμως  η τολμηρή εκείνη πρόταση/σκέψη του ανώτερου αξιωματούχου Wade–Gery, προβληματίζει σοβαρά ως προς πιθανή αναθεώρηση και εφαρμογή της τον Ιούλιο του 1974, σε συνδυασμό με άλλα έγγραφα…

Σημειώνω ότι λίγες εβδομάδες αργότερα  τον Σεπτέμβριο του 1964 οι Αρχηγοί των Επιτελείων στο βρετανικό υπ. Άμυνας είχαν προετοιμάσει και σχέδια πως θα αντιμετώπιζαν σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, πρόσφυγες και πόσους,  που θα  ζητούσαν καταφύγιο στις βρετανικές βάσεις. Δεκέλεια -Ελλληνοκύπριοι μέχρι 20-25000, Τουρκοκύπριοι μέχρι 2000. Ακρωτήρι – Ελληνοκύπριοι μέχρι 10-15000, Τουρκοκύπριοι μέχρι 7000. Μέχρι και  σχέδιο διάσωσης του Αρχ. Μακαρίου σε περίπτωση που ζητούσε βοήθεια/άσυλο από τους ίδιους, σχέδιο που εφαρμόστηκε κατά γράμμα το 1974…

(Πηγές στα βιβλία της γράφουσας από μελέτη των βρετανικών αποδεσμευμένων εγγράφων στο Βρετανό Εθνικό Αρχείο).

 

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ

https://www.militaire.gr/diplomatia-ton-seismon-me-to-37-tis-kyproy-ypo-toyrkiki-katochi-f-argyroy/

ΗΠΑ εναντίον Κίνας: «Έχει πάρει ξεκάθαρα το μέρος της Ρωσίας»!

0

Η Κίνα είναι «οτιδήποτε άλλο εκτός από ένας έντιμος μεσολαβητής» στις προσπάθειες για ειρήνη στην Ουκρανία και «πολύ ξεκάθαρα» έχει πάρει το μέρος της Ρωσίας, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Νεντ Πράις.

Η Κίνα παρείχε στη Ρωσία «διπλωματική υποστήριξη, πολιτική υποστήριξη, οικονομική υποστήριξη, ρητορική υποστήριξη», τόνισε ο Πράις σε συνέντευξη Τύπου.

Ουκρανία: Η κατάσταση στην Μπαχμούτ γίνεται όλο και πιο δύσκολη για τον ουκρανικό στρατό, δηλώνει ο πρόεδρος Ζελένσκι

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι αναγνώρισε χθες το βράδυ ότι η κατάσταση για τον ουκρανικό στρατό γύρω από την πόλη Μπαχμούτ, στο ανατολικό τμήμα της χώρας, γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

«Στον τομέα της Μπαχμούτ, η κατάσταση γίνεται συνεχώς πιο δύσκολη», είπε ο Ζελένσκι. «Ο εχθρός καταστρέφει αδιάκοπα οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προστασία των θέσεων μας για οχύρωση και άμυνα. Οι στρατιώτες μας που υπερασπίζονται την περιοχή γύρω από την Μπαχμούτ είναι αληθινοί ήρωες», συμπλήρωσε.

https://www.militaire.gr/ipa-enantion-kinas-echei-parei-xekathara-to-meros-tis-rosias/

Κ. Μπλιάτκας: Ο Ν. Ανδρουλάκης στοχεύει εκεί που πονά η κυβέρνηση.

0

Κ. Μπλιάτκας
Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν είναι διατεθειμένος να επιτρέψει σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να μεταθέσουν στο ΠΑΣΟΚ την ευθύνη για το αδιέξοδο που θα προκύψει από την απλή αναλογική αλλά και από το τοξικό και πολωτικό κλίμα που οι δυο μεγάλοι δημιούργησαν

 21/02/2023 10:30     

Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν είναι διατεθειμένος να επιτρέψει σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να μεταθέσουν στο ΠΑΣΟΚ την ευθύνη για το αδιέξοδο που θα προκύψει από την απλή αναλογική αλλά και από το τοξικό και πολωτικό κλίμα που οι δυο μεγάλο δημιούργησαν. « Μια είναι η προϋπόθεση για να μπούμε στην συζήτηση για σχηματισμό κυβέρνησης» λέει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

«Να έχουμε ισχυρό ποσοστό ώστε να μπορούμε να επιβάλουμε τις προγραμματικές μας προτεραιότητες ως πεδίο συγκλίσεων, όπως συμβαίνει στα κράτη με ισχυρή φιλελεύθερη δημοκρατία. Σε άλλη περίπτωση, δεν είναι αυτοσκοπός η εξουσία για την εξουσία». Εμμέσως στέλνει μήνυμα και στον ταλαντευόμενο ψηφοφόρο πως «αν τους ψηφίσεις και προκύψει αδιέξοδο μην στείλεις σε μας τον λογαριασμό».

«Οι προτεραιότητές μας, είπε ο ίδιος σε συνέντευξη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, είναι:

– Η Αναγέννηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας -Καλές θέσεις εργασίας για τη νέα γενιά και προγράμματα κοινωνικής κατοικίας

– Η Μείωση των ανισοτήτων με μόνιμες ουσιαστικές παρεμβάσεις και όχι προσωρινά επιδόματα

– Ένα νέο εθνικό παραγωγικό μοντέλο»

Οι πιο παρατηρητικοί είδαν πως στοχεύει εκεί που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δυσκολεύεται να πείσει. Στην πάταξη της αισχροκέρδειας (γι αυτό και η αναφορά σε νέο παραγωγικό μοντέλο), στον φόβο για υποταγή της υγείας σε οικονομικά συμφέροντα , στην ανάγκη σταθερής αύξησης του εισοδήματος ειδικά των ευάλωτων και όχι στα «προσωρινά επιδόματα» και στην ανάγκη για δουλειά και στέγη στους νέους.

Στο ΠΑΣΟΚ παρατηρούν ότι η κοινή καταφυγή ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην εύκολη λύση να ρίξουν ευθύνες ακυβερνησίας στο κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη πιθανόν να απέδωσε καρπούς στην Αττική όπου το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει χαμηλότερα ποσοστά απ’ ό,τι στην περιφέρεια.

Έπονται όπως φαίνεται και επόμενες κινήσεις της Χαριλάου Τρικούπη στο μέτωπο των υποκλοπών(μετά τις παρεμβάσεις στο Ευρωκοινοβούλιο) και γενικά το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να αφήσει το θέμα να ξεχαστεί, ενώ διαρκώς θα υπενθυμίζει στον ψηφοφόρο πως στην απόφασή του στην κάλπη θα πρέπει να συνυπολογίσει και το σκάνδαλο των υποκλοπών. Υπάρχουν όμως και συνεχείς υπόγειες διεργασίες για πιθανές κυβερνητικές συνεργασίες.

Όσοι έχουν επενδύσει προσωπικά και πολιτικά στην προοπτική της «προοδευτικής κυβέρνησης» με την σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ -ΠΑΣΟΚ, ξέρουν πολύ καλά πως η μεγάλη ευκαιρία γι αυτούς είναι μετά το αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών (της απλής αναλογικής). Είναι ευάριθμοι και στα δυο κόμματα και κινούνται ανεξάρτητα από το αν «συζητούν» ο Τσίπρας με τον Παπανδρέου ή αν «εκδίδουν» χρησμούς παλιά εμβληματικά στελέχη που λόγω ηλικίας θέλουν ρόλο τώρα και όχι μετά από τέσσερα χρόνια όταν μετά από μια πιθανή νέα πρωθυπουργία Μητσοτάκη θα έχουν αλλάξει όλα και για όλα τα κόμματα. Τ

α σενάρια είναι στα συρτάρια αλλά και σε πλήθος παραπολιτικών ρεπορτάζ και περιλαμβάνουν από ΚΚΕ μέχρι Βελόπουλο και από Βαρουφάκη (αν μπει στη Βουλή), μέχρι προσωπικότητες που θα μπορούσαν να ηγηθούν «κυβέρνησης ειδικού σκοπού». Την δε κυβέρνηση των «ηττημένων» δεν την αποκλείουν παλιοί έμπειροι πολιτικοί καθώς από την κάλπη της απλής αναλογικής μπορεί να βγουν αποτελέσματα για να τρίβεις τα μάτια σου.

makthes.gr

Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης στην «Κ»: Η δυναμική των ελληνοβουλγαρικών ενεργειακών σχέσεων

0

Η υπογραφή στις 16 Φεβρουαρίου των δύο συμφωνητικών ελληνοβουλγαρικής συνεργασίας στον τομέα φυσικού αερίου και πετρελαίου σηματοδοτεί ένα ακόμη πολύ σημαντικό βήμα για την εμβάθυνση της διμερούς μας συνεργασίας με τη σημαντικότερη, ίσως, βαλκανική σύμμαχό μας

Η υπογραφή στις 16 Φεβρουαρίου των δύο συμφωνητικών ελληνοβουλγαρικής συνεργασίας στον τομέα φυσικού αερίου και πετρελαίου σηματοδοτεί ένα ακόμη πολύ σημαντικό βήμα για την εμβάθυνση της διμερούς μας συνεργασίας με τη σημαντικότερη, ίσως, βαλκανική σύμμαχό μας. Τα τελευταία τρία περίπου χρόνια έχουμε βρεθεί σε ανάλογα θετικά ορόσημα, που επιβεβαιώνουν, όχι μόνο το άριστο επίπεδο των σχέσεών μας, αλλά και το κοινό μας όραμα για τον ρόλο της ενέργειας ως καταλύτη συνεργειών και συντελεστή ειρήνης και όχι ως όπλο γεωπολιτικού εκβιασμού, θύμα του οποίου έπεσε η Βουλγαρία τον περασμένο Απρίλιο, όταν η Ρωσία διέκοψε μονομερώς την παροχή αερίου.

Εκτοτε η Ελλάδα συνέδραμε αποφασιστικά τη Βουλγαρία για την αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων διασφαλίζοντας την τροφοδοσία της και μέσω της απρόσκοπτης πρόσβασης βουλγαρικών εταιρειών στη Ρεβυθούσα και μέσω της ενίσχυσης της αντίστροφης ροής των δικτύων στο Σιδηρόκαστρο και μέσω της επιτάχυνσης της ολοκλήρωσης του διασυνδετηρίου αγωγού IGB που εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 2022. Σύμφωνα με στοιχεία του ΔΕΣΦΑ, για τη χρήση του Εθνικού Δικτύου Φυσικού Αερίου (ΕΣΦΑ) της χώρας μας το 2022, οι συνολικές εξαγωγές του Δικτύου ανήλθαν στα 2,58 ΔΚΜ/Ε (δισ. κυβικά μέτρα/έτος) και κατευθύνθηκαν σχεδόν όλες προς τη Βουλγαρία. Οι εξαγωγές αυτές αποτέλεσαν ιστορικό ρεκόρ για τη χώρα μας, αναλογώντας στο 34,5% της συνολικής χρήσης του ΕΣΦΑ και μαζί με τον IGB κάλυψαν σχεδόν το σύνολο των βουλγαρικών αναγκών.

Η έναρξη λειτουργίας του τερματικού επαναεριοποίησης της Αλεξανδρούπολης τον Ιανουάριο του 2024, η ολοκλήρωση της αύξησης της δυναμικότητας του IGB στα 5 δισ. κυβικά μέτρα/έτος από το φθινόπωρο του 2025 και η προοπτική διπλασιασμού της δυναμικότητας του αγωγού ΤΑΡ στα 22 δισ. κυβικά μέτρα/έτος από το 2028 και μετά, περιγράφουν ένα πλαίσιο περαιτέρω εμβάθυνσης της ενεργειακής μας συνεργασίας με τη Βουλγαρία, δημιουργώντας υποδομές που στο μέλλον θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για τη μεταφορά υδρογόνου. Ηδη ελληνικές και βουλγαρικές εταιρείες συνεργάζονται στο πλαίσιο υποβολής σημαντικών σχεδίων Η2 ως υποψήφιων έργων PCI.

Τα δίκτυα αυτά παράλληλα επιτρέπουν, με δεδομένη τη δημιουργία και νέων τερματικών επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ελλάδα, την από κοινού συνεργασία Ελλάδας – Βουλγαρίας για την υλοποίηση του λεγόμενου «κάθετου άξονα» που θα συνδέσει τα ελληνικά τερματικά με το βουλγαρικό και ρουμανικό δίκτυο αγωγών επιτρέποντας – υπό προϋποθέσεις– την εξαγωγή μη ρωσικού αερίου έως τη Μολδαβία και την Ουκρανία.

Η στρατηγική σύζευξη των δικτύων μας, αλλά και των αγορών φυσικού αερίου των δύο χωρών επιβάλλει παράλληλα και τη λήψη μέτρων που θεσμοθετούν τη μεταξύ μας συστηματική αλληλοβοήθεια στο πλαίσιο των υφιστάμενων ευρωπαϊκών κανονισμών. Η διακρατική συμφωνία για την ασφάλεια φυσικού αερίου Ελλάδας – Βουλγαρίας που υπογράφηκε στο Μέγαρο Μαξίμου στις 16 Φεβρουαρίου, διασφαλίζει τη δυνατότητα αποθήκευσης φυσικού αερίου από ελληνικές εταιρείες στη βουλγαρική εγκατάσταση στο Chiren, δίνοντας ανάλογη πρόσβαση σε βουλγαρικές εταιρείες στη Ρεβυθούσα.

Η συμφωνία αυτή, ανάλογη της οποίας έχει υπογράψει η Ελλάδα με την Ιταλία σε ό,τι αφορά την παράμετρο της αποθήκευσης φυσικού αερίου, αυξάνει κατά τρόπο αμοιβαίο την ανθεκτικότητα του συστήματος ενεργειακής ασφάλειας των δύο χωρών, εδραιώνοντας έμπρακτα τη μεταξύ μας ενεργειακή αλληλεγγύη σε περίοδο έντονης αβεβαιότητας που προκαλεί η συνεχιζόμενη ενεργειακή κρίση, η οποία ακόμη δεν έχει τελειώσει.

Ο αγωγός IGB, σε συνδυασμό με τις εξαγωγές αερίου μέσω του ελληνικού δικτύου, κάλυψε πέρυσι το σύνολο των αναγκών της Βουλγαρίας.

Εκτός από τον τομέα του φυσικού αερίου υπάρχει και μια νέα δυναμική παράμετρος διμερούς συνεργασίας, που σχετίζεται με την ανάγκη της Βουλγαρίας να απεξαρτηθεί το συντομότερο δυνατόν από τις εισαγωγές ρωσικού αργού πετρελαίου. Η κατασκευή ενός ελληνοβουλγαρικού αγωγού από την Αλεξανδρούπολη στο Μπουργκάς, όπου βρίσκεται το διυλιστήριο Neftochim της Βουλγαρίας, μπορεί να υποκαταστήσει τις ρωσικές εξαγωγές ανοίγοντας παράλληλα μια νέα ενεργειακή δίοδο μεταξύ του Αιγαίου και της Μαύρης Θάλασσας, που θα ελέγχεται από τη Δύση και όχι από τη Ρωσία.

Ο πετρελαιαγωγός Αλεξανδρούπολης – Μπουργκάς εξυπηρετεί δύο βασικές γεωπολιτικές προτεραιότητες: α) την ανάγκη της ταχύρρυθμης και πλήρους απεξάρτησης των ευρωπαϊκών οικονομιών από τις εξαγωγές ρωσικών υδρογονανθράκων και β) τη δημιουργία νέων οδεύσεων που παρακάμπτουν τα Στενά του Βοσπόρου σε εμπορικό, μεταφορικό (σιδηροδρομικό δίκτυο) και ενεργειακό δίκτυο υποδομών. Παράλληλα ο αγωγός αυτός μειώνει τον κίνδυνο ενός καταστρεπτικού περιβαλλοντικού ατυχήματος που θα μπορούσε να συμβεί στα Στενά του Βοσπόρου λόγω του υπερκορεσμού της χρήσης τους από δεκάδες δεξαμενόπλοια και εκατοντάδες εμπορικά και επιβατικά πλοία, τα οποία διατρέχουν τη στενή θαλάσσια δίοδο μεταξύ ευρωπαϊκής και ασιατικής ακτής της Κωνσταντινούπολης.

Το έργο αυτό εμβαθύνει τη στρατηγική συνεννόηση Ελλάδας – Βουλγαρίας κατά τρόπο που επιβεβαιώνει τον ρόλο της ενέργειας ως πολλαπλασιαστή της στρατηγικής μας συνεργασίας, η οποία έχει ήδη αποφέρει πολύ σημαντικά και απτά αποτελέσματα, όπως ο αγωγός IGB, το FSRU της Αλεξανδρούπολης και η νέα γραμμή ηλεκτρικής διασύνδεσης Νέας Σάντας – Marista, που ολοκληρώνεται μέσα στους επόμενους μήνες.

Για να προχωρήσει ωστόσο χρειάζεται την άμεση στήριξη των εμπλεκομένων κρατών, αλλά πρωτίστως και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς εξυπηρετεί ένα θεμελιώδη στόχο της στρατηγικής του RepowerEU: την απεξάρτηση από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες έως το 2027. Πέραν του ενεργειακού επιπέδου ο εν λόγω πετρελαιαγωγός υπογραμμίζει ακόμη περισσότερο (μαζί με το FSRU και το εργοστάσιο ηλεκτρισμού) τη στρατηγική σπουδαιότητα του λιμένα της Αλεξανδρούπολης για την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, τονώνοντας παράλληλα την τοπική οικονομία με νέες άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας.

Ο δρ Θεόδωρος Τσακίρης είναι αναπληρωτή καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Καθημερινή