Αρχική Blog Σελίδα 1706

ΕΚΤΑΚΤΟ: Ουκρανική αντεπίθεση έσπασε τον αποκλεισμό του Μπάκχμουτ – Ανεφοδιάστηκε η πολιορκημένη φρουρά – Ανοιξε ο δρόμος στα δυτικά

0

Οι Ουκρανοί επιτίθενται με δυτικά ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ στην 72η ρωσική Μηχανοκίνητη Μεραρχία

Οι Ουκρανοί εξαπέλυσαν την πρώτη μεγάλη αντεπίθεσή τους με δυτικά ΤΟΜΠ-ΤΟΜΑ εναντίον της ρωσικής 72ης Μηχανικίνητης Μεραρχίας στο Ντονέτσκ. 

Έχουν προχωρήσει σε κάποια σημεία, αλλά οι Ρώσοι αντιστέκονται και επιχειρούν να μεταφέρουν επιπλέον δυνάμεις.

Οι Ουκρανοί κατάφεραν να σπάσουν την ρωσική πολιορκία στο Μπάκχμουτ και να επαναχρησιμοποιήσουν τον αυτοκινητόδρομο Τ 0504 και να ανεφοδιάσουν τις δυνάμεις τους με προσωπικό και εφόδια.

Πρόκειται για μεγάλη αποτυχία των ρωσικών δυνάμεων αφού ήλπιζαν ότι μέχρι το τέλος Μαρτίου θα καταφέρουν να πάρουν την πόλη εκμεταλλευόμενοι τον αποκλεισμό της. Κάτι που δεν φαίνεται πλέον εφικτό.

 

Πάντως οι Ρώσοι μεταφέρουν άρματα μάχης T-80BVM τα οποία λαμβάνουν θέσεις γύρω από το Μπάκχμουτ, με αποστολή να απορροφήσουν τις πρώτες επιθέσεις από τα δυτικά άρματα μάχης.

Επίσης μεταφέρουν παλιά άρματα μάχης Τ-62, παραγωγής δεκαετίας του 1960, τα οποία είναι όμως ίσως και κατώτερα από τα LEO1A5 καθώς μπορεί να έχουν πυροβόλο των 115 χλστ., αλλά τα ηλεκτροοπτικά τους είναι χειρότερα από της έκδοσης Α5 του LEO1

 

 

Για πολλούς οι Ρώσοι έχουν ετοιμάσει μεγάλους θύλακες τύπου «Κουρσκ» όπου πιστεύουν πως θα αναλωθούν οι τελευταίες εναπομείνασες ουκρανικές δυνάμεις και θα καταστραφούν τα δυτικά άρματα μάχης και εν συνεχεία θα αναλάβουν την πλήρη πρωτοβουλία των κινήσεων στο ουκρανικό μέτωπο.

Το «Κουρσκ» ήταν το αριστούργημα του στρατηγού Ζούκοφ το 1943 όπου παγίδεψε τις τελευταίες εφεδρείες των Γερμανών σε μία ανούσια για την Βέρμαχτ μάχη, κατά την οποία δεν κέρδισαν ούτε ένα μέτρο έδαφος.

Στην συνέχεια οι Ρώσοι ανέλαβαν την πρωτοβουλία των κινήσεων, την οποία δεν έχασαν ποτέ, μέχρι την είσοδό τους (ως Σοβιετικοί τότε), το 1945 στο Βερολίνο.

Το αν θα τα καταφέρουν οι Ρώσοι θα φανεί τον επόμενο μήνα, καθώς τα δυτικά άρματα μάχης LEO2A6/Α4, M1 Abrams, Chalenger 2 είναι σαφώς ανώτερα από τα T-80BVM και μόνο τα LEO1A5 που επίσης παραδίδουν οι δυτικοί θεωρούνται αντιμετωπίσιμα από τα ρωσικά άρματα λόγω του μικρού διαμετρήματος πυροβόλου των 105 χλστ. και της ελαφράς θωράκισής τους.

Οι Ουκρανοί θα έχουν σχηματίσει ολοκληρωμένες επιλαρχίες με δυτικά άρματα μάχης και ΤΟΜΑ, το αργότερο το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου βάσει των ροών που αφικνούνται στο ρωσικό έδαφος.

Οι Ρώσοι υπερέχουν σε αριθμούς, αλλά οι Ουκρανοί σε ποιότητα

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/metafora-rosikon-t-80-bvm-sto-metopo-tou-mpakxmout-apo-tin-wagner-ayta-tha-antimetopisoun-ta-dytika-armata-maxis/

Ο αναβαθμισμένος ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια

2

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, υπό την πίεση που δημιουργεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, έχει εστιάσει ξανά το ενδιαφέρον της στην περιοχή, ενώ και η χώρα μας επανέκτησε σε μεγάλο βαθμό τη θέση της

Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από την ιστορική «Σύνοδο της Θεσσαλονίκης», που είχε δημιουργήσει μεγάλες και τελικά ανεκπλήρωτες προσδοκίες για την ένταξη των βαλκανικών χωρών στην Ε.Ε. Ηταν επίσης μια εποχή που η Ελλάδα είχε δεσπόζουσα θέση οικονομικά και πολιτικά στην περιοχή και το γεγονός ότι η σύνοδος είχε γίνει στη Θεσσαλονίκη είχε συμβολική αλλά και πρακτική σημασία.

Δυστυχώς οι εξελίξεις δεν δικαίωσαν τις τότε προσδοκίες. Η Ε.Ε. ολιγώρησε στο θέμα της ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων ενώ η Ελλάδα, που θα μπορούσε να έχει ηγετικό ρόλο, από το 2010 και μετά, υπό το βάρος της κρίσης, οδηγήθηκε σε μια βίαιη αποεπένδυση από τα Βαλκάνια που συνοδεύτηκε από απώλεια κύρους και επιρροής. Επιπλέον τα «ιστορικά» προβλήματα του παρελθόντος, που υπέβοσκαν, ξαναήρθαν στην επιφάνεια και το πολιτικό κενό που δημιουργήθηκε έσπευσαν να το καλύψουν «τρίτες» χώρες όπως η Τουρκία, η Ρωσία αλλά και η Κίνα.

Η κατάσταση σήμερα είναι διαφορετική. Η Ε.Ε. (και η Δύση γενικότερα), υπό την πίεση που δημιουργεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, έχει εστιάσει ξανά το ενδιαφέρον της στην περιοχή, ενώ και η χώρα μας επανέκτησε σε μεγάλο βαθμό τη θέση της. Πράγματι, έπειτα από πολλά χρόνια μπορούμε να πούμε πως σήμερα η Αθήνα έχει πλέον καλές σχέσεις με όλες τις βαλκανικές χώρες, γεγονός που της επιτρέπει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής έναντι των χωρών της περιοχής. Είναι ενδεικτικό ότι συνολικά ο υπουργός Εξωτερικών έχει πραγματοποιήσει 31 διμερείς συναντήσεις με ανώτατους αξιωματούχους των Δυτικών Βαλκανίων (προέδρους, πρωθυπουργούς και ομολόγους του).

Με τις παραδοσιακά φίλες χώρες όπως το Μαυροβούνιο και η Σερβία οι σχέσεις παραμένουν εξαιρετικές παρά την προσπάθεια πολιτικής και οικονομικής διείσδυσης της Τουρκίας. Επιπλέον, η εντατικοποίηση επαφών της Αθήνας με την Πρίστινα, όχι μόνο δεν επηρέασε αρνητικά τη σχέση με τη Σερβία αλλά αντίθετα κατέστησε την Ελλάδα αξιόπιστο συνομιλητή των δύο πλευρών, οι οποίες επιθυμούν τον ενεργό ρόλο της χώρας μας. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες ημέρες πριν από τη Συνάντηση του Σαββάτου στην Αχρίδα μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου, με τη συμμετοχή εκπροσώπων Ε.Ε. και ΗΠΑ, ο Ελληνας ΥΠΕΞ συναντήθηκε στην Πρίστινα με την πολιτική ηγεσία του Κοσόβου, ενώ με την επιστροφή του είχε επαφή με τον διαμεσολαβητή της Ε.Ε. Μίροσλαβ Λάιτσεκ, προκειμένου να τον ενημερώσει για τα διαμειφθέντα.

Με τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη η Ελλάδα προσφέρει επίσης καλόπιστες υπηρεσίες στην ίδια κατεύθυνση, να αποσοβηθεί δηλαδή μία νέα μεγάλη κρίση, συνομιλώντας επίσης με όλες τις πλευρές και την Ε.Ε. Στην προσπάθεια αυτή σημαντικό ρόλο παίζει και η σύσφιγξη των σχέσεων με την Κροατία, τα τελευταία χρόνια. Με τη Βόρεια Μακεδονία, παρά τα προβλήματα που κατά καιρούς βλέπουν το φως τη δημοσιότητας για την πιστή εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών, η Ελλάδα έχει μία ομαλή φιλική εταιρική σχέση εντός των πλαισίων του ΝΑΤΟ, έχοντας μάλιστα αναλάβει την επιτήρηση του εναέριου χώρου της γειτονικής χώρας, ενώ στηρίζει παράλληλα την ενταξιακή της προοπτική στην Ε.Ε. Οι σχέσεις με τα Σκόπια έχουν πολλαπλασιαστεί και στο οικονομικό πεδίο, ενώ δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός της στήριξης της Βόρειας Μακεδονίας προς τη χώρα μας, την εποχή που η Τουρκία είχε εξαπολύσει την υβριδική επίθεση στον Εβρο.

Με την Αλβανία επίσης, υπάρχει σημαντική μεταστροφή του κλίματος. Η επικείμενη επίσκεψη Ράμα, για να εγκαινιάσει μάλιστα μια δική του έκθεση ζωγραφικής, έρχεται να πιστοποιήσει τη σημαντική βελτίωση των διμερών σχέσεων. Σημαντικό ήταν από άποψη συμβολισμού και το γεγονός ότι η Αλβανία κήρυξε εθνικό πένθος για τα θύματα των Τεμπών. Αλλά και από άποψη ουσίας, υπάρχει κατ’ αρχήν συμφωνία για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για το θέμα οριοθέτησης της ΑΟΖ, που είναι ένα σημαντικό βήμα για τις σχέσεις των δύο κρατών. Φυσικά τα προβλήματα (όπως κατά καιρούς με την ελληνική εθνική μειονότητα) δεν εξαφανίσθηκαν ως διά μαγείας. Μπορούν όμως να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα σε σχέση με το παρελθόν, σε ένα περιβάλλον κοινής βούλησης για βελτίωση των σχέσεων, από την οποία έχουν να κερδίσουν και οι δύο πλευρές.

Στα ανατολικά Βαλκάνια οι σχέσεις μας είναι καλύτερες και από αυτές της προ κρίσης εποχής. Ο πόλεμος της Ουκρανίας έχει αναδείξει τη σημασία της Αλεξανδρούπολης για την ασφάλεια της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ενώ εξίσου σημαντική είναι και η ενεργειακή διασύνδεση για την ενεργειακή ασφάλεια της Βουλγαρίας. Ακόμα, η εξαγορά της Enel Romania από τη ΔΕΗ είναι ενδεικτική της επενδυτικής/οικονομικής επανόδου της χώρας μας.

Υπάρχει τέλος, σε αυτή τη γεωπολιτική συγκυρία, μια θετική αλληλεπίδραση μεταξύ της σύσφιγξης των στρατηγικών σχέσεών μας με τις ΗΠΑ και της αναβάθμισης του ρόλου μας στα Βαλκάνια. Το ένα βοηθάει και ανατροφοδοτεί το άλλο.

Με τη δημοσιότητα στραμμένη στην Τουρκία και την τουρκική επιθετικότητα, έχει περάσει απαρατήρητη αυτή η ουσιαστική επανάκαμψη και ο αναβαθμισμένος ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια, που αποτελούν τη φυσική της ενδοχώρα. Δεν απαιτείται παρά μια μικρή γνώση της Ιστορίας και της Γεωγραφίας για να αντιληφθεί κανείς τη σημασία της σταθερότητας και της ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης των Βαλκανίων, για την ασφάλεια αλλά και την οικονομία της χώρας μας. Μια Ελλάδα που διατηρεί καλές σχέσεις με όλα τα μέρη, με μια ανεπτυγμένη οικονομία και ισχυρές Ε.Δ., μπορεί με αυτοπεποίθηση να αρθεί πάνω από τους μικροκαβγάδες, τις εθνοτικές έριδες και τους αναχρονιστικούς αλυτρωτισμούς, που ιστορικά ταλανίζουν την περιοχή, για να επιτελέσει τον σταθεροποιητικό και ηγετικό της ρόλο στη ΝΑ Ευρώπη.

* Ο κ. Αλέξανδρος Διακόπουλος είναι αντιναύαρχος Π.Ν. (ε.α.), πρώην σύμβουλος Εθν. Ασφαλείας, ειδικός σύμβουλος ΕΛΙΑΜΕΠ.

Καθημερινή

Αίγυπτος και Τουρκία συντονίζουν τη σύνοδο κορυφής μεταξύ Σίσι και Ερντογάν

0

 

Κυριακή – 27 Shaaban 1444 AH – 19 Μαρτίου 2023 μ.Χ. Αριθμός τεύχους [16182]

Κάιρο: «Asharq Al-Awsat»

Κάιρο και Άγκυρα συντονίζονται για τη διεξαγωγή μιας προσεχούς συνάντησης κορυφής μεταξύ του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ Ελ-Σίσι και του Τούρκου ομολόγου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χωρίς όμως να ορίσουν αποφασιστική ημερομηνία γι’ αυτήν.

Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών Sameh Shoukry, κατά τη διάρκεια κοινής διάσκεψης στο Κάιρο (Σάββατο) με τον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, «υπάρχει βούληση και πολιτικές οδηγίες για να ξεκινήσει ένας δρόμος για την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρων.”  Οι δύο υπουργοί ανακοίνωσαν ότι συζήτησαν «την αποκατάσταση των σχέσεων σε επίπεδο πρεσβευτών και τον συντονισμό μιας συνόδου κορυφής μεταξύ Σίσι και Ερντογάν».

Ο Αιγύπτιος υπουργός είπε: «Υπάρχει πολιτική βούληση και οδηγίες από τους προέδρους των δύο χωρών όταν συναντήθηκαν στη Ντόχα (κατά την τελετή έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου) και εντολή στους δύο υπουργούς Εξωτερικών να ξεκινήσουν τον δρόμο για την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων, μετά τις εξελίξεις των προηγούμενων ετών».

Η επίσκεψη του Τσαβούσογλου είναι η πρώτη του είδους του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στην Αίγυπτο εδώ και 11 χρόνια και έρχεται εβδομάδες μετά την επίσκεψη του Αιγύπτιου ομολόγου του στην Άγκυρα, η οποία είπε ότι ήταν ανθρωπιστικής φύσης για να δείξει αλληλεγγύη και να παράσχει βοήθεια στα θύματα. τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε περιοχές στη Συρία και την Τουρκία τον περασμένο μήνα.

Ο Σούκρι είπε ότι είχε «διαφανείς και ειλικρινείς» συνομιλίες με τον Τούρκο υπουργό, οι οποίες κάλυψαν τις διμερείς σχέσεις, τις περιφερειακές συνθήκες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δύο χώρες.

Ο Σούκρι πρόσθεσε, «Ανυπομονούμε να ανοίξουμε διαύλους επικοινωνίας μεταξύ των κυβερνητικών υπηρεσιών και να συνεχίσουμε την εντατική μας εργασία μέχρι να φτάσουμε σε αυτό που φιλοδοξούμε μαζί όσον αφορά την αποκατάσταση σημαντικών σχέσεων» μεταξύ των δύο χωρών.

https://aawsat.com/home/article/4220151/مصر-وتركيا-تُنسقان-لقمة-بين-السيسي-وإردوغان

Σήμερα, Σάββατο 18-3-2023, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ξεκίνησε επίσημη επίσκεψη στο Κάιρο, η πρώτη του είδους του για Τούρκο αξιωματούχο αυτού του επιπέδου, από τότε που συναντήθηκαν οι πρόεδροι της Τουρκίας και της Αιγύπτου, στο περιθώριο της παρουσίας τους στην έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ, τον περασμένο Νοέμβριο, μια συνάντηση που έδωσε τέλος στο αδιέξοδο και την ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών από το 2013.

Αιγυπτιακές πηγές που γνωρίζουν τον φάκελο των τουρκοαιγυπτιακών σχέσεων είχαν αναφέρει ότι ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι θα δεχθεί τον Τσαβούσογλου και την αντιπροσωπεία που τον συνοδεύει κατά την επίσκεψη του στο Κάιρο.

Οι πηγές, που ζήτησαν να μην κατονομαστούν, δήλωσαν ότι στη συνάντηση αναμένεται να συζητηθούν «πιο προηγμένα μέτρα» στην πορεία εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και ότι το Κάιρο «είναι ανοιχτό σε μια σειρά μελλοντικών μέτρων, κάτι που θα συνέβαλε στην προσέγγιση των δύο χωρών». Απόψεις, είτε σε διμερές επίπεδο, είτε σε σχέση με περιφερειακά θέματα που είναι σημαντικά για τις δύο χώρες.

Από την πλευρά του, ο Πρέσβης Ahmed Abu Zeid, επίσημος εκπρόσωπος του Αιγυπτιακού Υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσε ότι η επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών στην Αίγυπτο «είναι η απαρχή του δρόμου για την αποκατάσταση ομαλών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και την έναρξη εις βάθος διαλόγου για διάφορες πτυχές των διμερών σχέσεων και περιφερειακά και διεθνή ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος, με στόχο την επίτευξη κοινής κατανόησης που να επιτυγχάνει τα συμφέροντα των δύο χωρών και των δύο αδελφών λαών.

Η επίσκεψη, σύμφωνα με αρκετούς παρατηρητές, αποτελεί ένα «ποιοτικό άλμα» στην πορεία και το επίπεδο των σχέσεων μεταξύ Καΐρου και Άγκυρας, καθώς πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στο Κάιρο εδώ και 11 χρόνια και μόλις δύο εβδομάδες μετά την επίσκεψη του Αιγύπτιου υπουργού Εξωτερικών στην Τουρκία, η οποία είχε ανθρώπινο χαρακτήρα, και στόχο να εκφράσει την αλληλεγγύη του τουρκικού λαού, μετά τον σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου.

Ο Πρέσβης Rakha Ahmed Hassan, μέλος του Αιγυπτιακού Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, θεώρησε την επίσκεψη, ως ένδειξη του αυξανόμενου ρυθμού στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, στον απόηχο αυτού που περιέγραψε ως «λιώσιμο του πάγου» μεταξύ των δύο χωρών, κατά τη συνάντηση όπου οι πρόεδροι της Τουρκίας και της Αιγύπτου στο περιθώριο της έναρξης του τουρνουά «Παγκοσμίου Κυπέλλου», σημειώνοντας ότι «η αναβάθμιση του επιπέδου των συναντήσεων», από τους ηγέτες των υπηρεσιών ασφαλείας και τους αναπληρωτές υπουργούς Εξωτερικών, στο επίπεδο υπουργών, αντανακλά την επιθυμία των δύο χωρών να προχωρήσουν προς την εξομάλυνση των σχέσεων.

Ο Πρέσβης Χασάν ανέφερε, σε δηλώσεις του, ότι η επίσκεψη θα καταλήξει σε διμερή μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης της αμοιβαίας διπλωματικής εκπροσώπησης σε επίπεδο Πρέσβεων, καθώς και σημαντικές συναινέσεις σε μια σειρά διμερών και περιφερειακών φακέλων, κυρίως το θέμα της Λιβύης.  Το μέλος του Αιγυπτιακού Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων δήλωσε ότι ο φάκελος των μισθοφόρων και των ξένων δυνάμεων στη Λιβύη, είναι υψίστης σημασίας στις βλέψεις των δύο χωρών και εάν επιτευχθεί σχετική συνεννόηση, οι σχέσεις μεταξύ Καΐρου και Άγκυρας ενδέχεται να σημειώσουν ταχεία ανάπτυξη με μεγάλους ρυθμούς στο επόμενο στάδιο και ενδέχεται να προχωρήσουν σε υψηλότερο επίπεδο συναντήσεων μεταξύ των αξιωματούχων των δύο χωρών.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών υπήρξαν μάρτυρες σοβαρής έντασης μετά την ανατροπή του πρώην Προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι το 2013, μετά από μαζικές λαϊκές διαδηλώσεις, και περιφερειακοί φάκελοι όπως η κρίση στη Λιβύη και η ένταση στην ανατολική Μεσόγειο τροφοδότησαν περαιτέρω τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Οι δύο χώρες πραγματοποίησαν δύο γύρους διερευνητικών συνομιλιών που ξεκίνησαν το 2021, με επικεφαλής τον Τούρκο Υφυπουργό Εξωτερικών Πρέσβη Sedat Onal και τον Αιγύπτιο ομόλογό του Hamdi Loza, αλλά δεν κατέληξαν σε πρόοδο στην πορεία των σχέσεων.

Ο σεισμός της 6ης Φεβρουαρίου συνέβαλε στην προώθηση των διμερών σχέσεων, καθώς ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έλαβε τηλεφώνημα από τον Αιγύπτιο ομόλογο του, κατά τη διάρκεια του οποίου εξέφρασε την αλληλεγγύη του στα θύματα του σεισμού και η Αίγυπτος έστειλε βοήθεια στους πληγέντες.

Ο Δρ Tareq Fahmy, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου, θεώρησε την επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στο Κάιρο, ως συνέχεια των συνομιλιών που ξεκίνησε ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Τουρκία, επισημαίνοντας ότι η ανταλλαγή επισκέψεων στο υπουργικό επίπεδο «βάζει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών στον σωστό δρόμο».

Ο Fahmy δήλωσε σε αραβικά ΜΜΕ, ότι η επίσκεψη του Τούρκου υπουργού «αντανακλά τη σοβαρότητα της Άγκυρας στην προσπάθεια της να εξομαλύνει τις σχέσεις με το Κάιρο», σημειώνοντας ότι το Κάιρο, σε αντάλλαγμα, «ανταποκρίνεται στις τουρκικές κινήσεις».

Ο καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου πρόσθεσε ότι ο φάκελος της Λιβύης, η κατάσταση στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και η τουρκική συμπεριφορά στην περιοχή θα αποτελέσουν το επίκεντρο των θεμάτων συζήτησης κατά την επίσκεψη Νταβούτογλου και ότι αυτή η επίσκεψη «θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα σε μια ευρύτερη περιφερειακή προσέγγιση που επεκτείνεται και σε άλλες χώρες».

Κάιρο και Άγκυρα συντονίζονται για τη διεξαγωγή μιας επερχόμενης συνάντησης κορυφής μεταξύ του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ Ελ-Σίσι και του Τούρκου ομολόγου του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χωρίς όμως να ορίσουν συγκεκριμένη ημερομηνία γι’ αυτήν.

Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών Sameh Shoukry, κατά τη διάρκεια κοινής διάσκεψης στο Κάιρο (Σάββατο) με τον Τούρκο ομόλογό του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, «υπάρχει βούληση και πολιτικές οδηγίες για να ξεκινήσει ένας δρόμος για την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.”

Οι δύο υπουργοί ανακοίνωσαν ότι συζήτησαν «την αποκατάσταση των σχέσεων σε επίπεδο Πρέσβεων και ότι βρίσκεται σε εξέλιξη συντονισμός για τη διεξαγωγή συνόδου κορυφής μεταξύ Σίσι και Ερντογάν».

Ο Αιγύπτιος υπουργός είπε, «Υπάρχει πολιτική βούληση και οδηγίες από τους προέδρους των δύο χωρών όταν συναντήθηκαν στη Ντόχα (κατά την τελετή έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ) προς τους δύο υπουργούς Εξωτερικών, να ξεκινήσουν τον δρόμο για την επίτευξη πλήρους εξομάλυνσης των σχέσεων μετά τις εξελίξεις των τελευταίων ετών».

Ο Σούκρι είπε ότι είχε «διαφανείς και ειλικρινείς» συνομιλίες με τον Τούρκο υπουργό, οι οποίες κάλυψαν τις διμερείς σχέσεις, τις περιφερειακές συνθήκες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δύο χώρες.

Ο Σούκρι πρόσθεσε, «Ανυπομονούμε να ανοίξουμε διαύλους επικοινωνίας μεταξύ των κυβερνητικών υπηρεσιών και να συνεχίσουμε τις εντατικές εργασίες μέχρι να φτάσουμε σε αυτό που φιλοδοξούμε από κοινού, όσον αφορά την αποκατάσταση της σημαντικής σχέσης μεταξύ των δύο χωρών».

Ο Αιγύπτιος υπουργός είπε ότι οι συνομιλίες με τον Τούρκο ομόλογό του περιελάμβαναν περιφερειακά θέματα όπως την Παλαιστίνη, τη Λιβύη και το Ιράκ, την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν και την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων όπως η τρομοκρατία.

Ανέφερε επίσης ότι οι συζητήσεις μεταξύ των δύο πλευρών έθιξαν την ουκρανορωσική κρίση και τις επιπτώσεις της.

Με τη σειρά του, ο Τούρκος υπουργός είπε ότι γίνονται βήματα για την άμεση αποκατάσταση των σχέσεων με την Αίγυπτο,  και πρόσθεσε, ότι «είμαστε παρόντες τώρα για να ενισχύσουμε τις σχέσεις και να τις επαναφέρουμε στην κανονική τους πορεία… Από εδώ και πέρα ​​θα γίνουν θετικά βήματα για τη βελτίωση των σχέσεων με την Αίγυπτο».

Ο Τσαβούσογλου είπε ότι «συμφωνήθηκε να γυρίσουμε σελίδα στην ένταση με την Αίγυπτο… Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να αποκαταστήσουμε πλήρως τις σχέσεις και ότι η Τουρκία και η Αίγυπτος πρωταγωνιστούν στα περιφερειακά ζητήματα».

Πρόσθεσε ότι συζήτησε με τον Αιγύπτιο ομόλογό του την ανάπτυξη της συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα και το άνοιγμα διπλωματικών οδών μεταξύ των δύο χωρών.

Το θέμα της εξερεύνησης φυσικού αερίου στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου αντιπροσώπευε σημαντικό σημείο διαμάχης μεταξύ Καΐρου και Άγκυρας τα τελευταία χρόνια και οι δύο χώρες αντάλλαξαν απορριπτικές δηλώσεις για τις κινήσεις της άλλης πλευράς, ιδίως όσον αφορά τον μηχανισμό συνεργασίας της Αιγύπτου με Ελλάδα και Κύπρο.

Ο Τσαβούσογλου είπε ότι συζήτησε επίσης, με τον Σούκρι σχετικά με τη ρωσο-ουκρανική κρίση, επισημαίνοντας ότι ένας πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας μπορεί να οδηγήσει σε πυρηνική κρίση.

Πρόσθεσε επίσης, ότι “η Αίγυπτος έχει μεγάλο ρόλο σε πολλά ζητήματα, ειδικά στο Παλαιστινιακό. Επιδιώκουμε να μην υπάρξει αναταραχή στο Αλ Άκσα στην Παλαιστίνη, τον μήνα του Ραμαζανιού που πλησιάζει”.

Ενώ, ο Τούρκος υπουργός προέτρεψε τους επενδυτές της χώρας του να εργαστούν στην Αίγυπτο και να ενισχύσουν τις εμπορικές συναλλαγές, ο Αιγύπτιος υπουργός είπε ότι «οι εμπορικές συναλλαγές με την Τουρκία ανήλθαν σε εννέα δισεκατομμύρια δολάρια».

Όταν η τοξική θετικότητα εισβάλει στη ζωή μας

0
LIFE

Μπορεί οι θετικές παραινέσεις να είναι καλές στη βάση τους, όμως ο «βομβαρδισμός» θετικότητας μπορεί να καταλήξει επιβαρυντικός για την ψυχική μας υγεία

Σε μια από τις πιο δυνατές στιγμές της σειράς «Euphoria» του ΗΒΟ, η Κατ έχει απαίσια διάθεση και κάνει αυτό που θα έκανε οποιοσδήποτε στη θέση της: έχει ξαπλώσει στο κρεβάτι της με ένα τόνο πατατάκια και βλέπει ριάλιτι στο λάπτοπ. Ξαφνικά, φαντάζεται μια σειρά από influencers με τέλειο δέρμα, μαλλιά και αναλογίες να εμφανίζονται στο δωμάτιό της και να της φωνάζουν ρυθμικά «αγάπα τον εαυτό σου».

Φράσεις σαν και αυτή αποτελούν κλισέ που επαναλαμβάνουν οι κάθε είδους γκουρού ευεξίας, γιόγκι, life coaches και συγγραφείς αυτοβελτίωσης. Την ίδια ώρα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δώσει βήμα σε πολλούς άλλους «ειδικούς»: διάσημους σταρ και influencers που ευαγγελίζονται ότι «όλα θα πάνε καλά», αν βέβαια τους πατήσετε like (στην καλύτερη περίπτωση) ή αγοράσετε το τάδε προϊόν.

Υπάρχουν πολλοί – και συνήθως ακριβοί – τρόποι για να «πάνε όλα καλά» και να φτάσει κάποιος «στην τελειότερη εκδοχή του εαυτού του»: πρωινό με γάλα καρύδας και σπόρους τσία, detox με διαλειμματική νηστεία, ενεργειακοί κρύσταλλοι, yoni eggs από την εταιρεία της Γκουίνεθ Πάλτροου, SoulCycle (κάτι σαν το spinning, αλλά με τον εκπαιδευτή να σε εμψυχώνει).

Οι θετικές δηλώσεις που γίνονται τοξικές

Πέρα, όμως, από τη βιομηχανίας της ευεξίας (η οποία ούτως ή άλλως πρέπει να συντηρηθεί από το συνεχές κυνήγι της τελειότητας), υπάρχουν και πιο απλοί, καθημερινοί τρόποι που αυτό το «όλα θα πάνε καλά» εισβάλλει στη ζωή μας. Μπορεί να πάρει τη μορφή της συμβουλής που θα σου δώσει ένας ινφλουένσερ κατά τη διάρκεια ενός Q&A στο Instagram: το είδαμε για παράδειγμα κατά τη διάρκεια του lockdown όταν παρότρυναν τον κόσμο «να παραμείνει θετικός» μέσα από τα τέλεια σπίτια τους.

Ακόμα και ένας/μια φίλος/η θα σας πει συχνά ότι «υπάρχουν και χειρότερα» όταν βιώνετε μια απογοήτευση ή θλίψη και το μόνο που θέλετε να κάνετε είναι να γκρινιάξετε. Σε ένα πιο ακραίο παράδειγμα, ακόμα και μετά από μια απώλεια ή τραγωδία, μπορείτε να διαβάσετε σε κάποιο βιβλίο αυτοβελτίωσης ή κάποιος να σας πει ότι «όλα γίνονται για κάποιο λόγο», ότι δεν πρέπει να σταματήσετε να σκέφτεστε θετικά.

Κάπως έτσι, φτάνουμε στην τοξική θετικότητα. «Αντί να μπορέσουν να μοιραστούν αυθεντικά συναισθήματα και να βρουν υποστήριξη χωρίς όρους, οι άνθρωποι βλέπουν ότι τα συναισθήματά τους απορρίπτονται, αγνοούνται ή ακυρώνονται απροκάλυπτα», επισημαίνει στην «Κ» ο κ. Εμμανουήλ Καργάκης, κλινικός ψυχολόγος και επικεφαλής του Κέντρου Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας Internus.

Το κυνήγι της αυτοβελτίωσης και οι εύκολες λύσεις

«Το άτομο δεν έχει τον χώρο και το δικαίωμα να εκφράσει τα συναισθήματά του»

Ο κ. Καργάκης επισημαίνει βέβαια ότι καλοπροαίρετες, θετικές, αισιόδοξες συμβουλές – όπως το «μη σκέφτεσαι αρνητικά» ή το «αγάπα τον εαυτό σου όπως και αν είσαι» – δεν είναι στη βάση τους προβληματικές, όταν οδηγούν το άτομο σε μια διαδικασία αναζήτησης ουσιαστικών τρόπων για να τις κάνει πραγματικότητα.

Επηρεασμένος, όμως, από τον συνεχή βομβαρδισμό υπερβολικής θετικότητας – ειδικά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – ο κόσμος κάνει δύο λάθη: είτε μπαίνει σε μια διαδικασία «κυνηγιού αυτοβελτίωσης», είτε ψάχνει την εύκολη και γρήγορη (και συνήθως ατελή) λύση για βγει από μια δύσκολη κατάσταση.

Για το πρώτο από τα δύο λάθη, ο κ. Καργάκης τονίζει: «Η ευεξία και η αυτοβελτίωση είναι και οι δύο όροι που είναι πράγματι σημαντικοί για την ψυχική υγεία του ανθρώπου. Οταν όμως η επίτευξή τους γίνεται κυνήγι, καταλήγει σαφώς να προκαλεί πίεση και άγχος στο άτομο».

Και συνεχίζει: «Οι άνθρωποι επηρεασμένοι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να κυνηγούν με τρόπο εμμονικό κάτι που στην πραγματικότητα δεν φέρνει στους ίδιους ευεξία αλλά άγχος, γιατί είναι έξω από τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις τους».

Στη δεύτερη περίπτωση, η αναζήτηση μιας γρήγορης λύσης για να επιτευχθεί ο εκάστοτε «θετικός» στόχος (η αγάπη προς τον εαυτό, η ανακούφιση από μια περίοδο με δυσκολίες) συχνά έχει το αντίστροφο αποτέλεσμα. «Το άτομο δεν έχει τον χώρο και το δικαίωμα να εκφράσει τα συναισθήματά του γύρω από το πρόβλημα που βιώνει. Παράλληλα, μπορεί να αισθανθεί ντροπή, θυμό ή ακόμα και απογοήτευση επειδή δεν μπορεί να διαχειριστεί το πρόβλημά του», επισημαίνει ο κλινικός ψυχολόγος.

Οι συνέπειες της τοξικής θετικότητας

Εν τέλει, ο βομβαρδισμός υπερβολικής θετικότητας, όχι μόνο δεν είναι βοηθητικός, αλλά καταλήγει να είναι και επιβλαβής για την ψυχική υγεία του ατόμου. Η προσκόλληση και η εμμονή με μια συνεχώς θετική νοοτροπία έχει τις εξής συνέπειες:

  1. Προκαλεί ντροπή και ενοχή: Η τοξική θετικότητα λέει στους ανθρώπους ότι αν δεν βρίσκουν τρόπο να αισθανθούν θετικά, ακόμη και μπροστά στην τραγωδία, τότε τα συναισθήματά τους είναι «λάθος» και πρέπει να αλλάξουν.
  2. Λειτουργεί ως μηχανισμός αποφυγής πραγματικού συναισθήματος, καθώς εκπαιδευόμαστε να μην αποδεχόμαστε τα αρνητικά μας συναισθήματά και να τα ακυρώνουμε.
  3. Εμποδίζει την προσωπική ανάπτυξη: Μέσω της αποφυγής βίωσης δυσάρεστων συναισθημάτων, στερεί τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε συναισθήματα που αποτελούν πρόκληση και που μπορούν τελικά να οδηγήσουν σε ανάπτυξη και βαθύτερη κατανόηση.

Δυνητικά επικίνδυνο είναι και το γεγονός ότι μαθαίνοντας να αποφεύγει τα αρνητικά συναισθήματα, ο κόσμος μπορεί να αποθαρρυνθεί από το να αναζητήσει επαγγελματική βοήθεια, προτιμώντας να βασίζεται στις συμβουλές διάφορων μη ειδικών. Όσο καλοπροαίρετοι, όμως, και αν είναι οι άλλοι (είτε είναι φίλοι μας, είτε γκουρού και ινφλουένσερ), δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τους ειδικούς ψυχικής υγείας.

«Είναι πραγματικά εξοργιστικό. Η ψευδοεπιστήμη εξαπλώνεται όλο και περισσότερο και πολλοί άνθρωποι χωρίς καμία γνώση ή εξειδίκευση παρέχουν υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Αυτό μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στην ζωή των ανθρώπων που θα ζητήσουν υποστήριξη από κάποιον που παίρνει αυτόν τον ρόλο χωρίς την αντίστοιχη κατάρτιση», σημειώνει ο επικέφαλης του κέντρου Internus.

Πώς να αντιμετωπίσουμε την τοξική θετικότητα

Τέλος, ο κ. Εμμανουήλ Καργάκης δίνει 3+1 απλές συμβουλές για όσους νιώθουν να επιβαρύνονται από την τοξική θετικότητα:

  1. Αναγνωρίστε τα αρνητικά συναισθήματα ως φυσιολογικά και ως σημαντικό μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας.
  2. Μην αποφεύγετε τα συναισθήματα σας, αλλά αναγνωρίστε και ονοματίστε τα.
  3. Αναζητήστε υποστήριξη και μιλήστε για όλα τα συναισθήματά σας (ναι, και τα αρνητικά) με έμπιστα, μη επικριτικά άτομα, όπως οι φίλοι, η οικογένεια ή ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας.

Κυρίως, όμως, για τους ανθρώπους που προσπαθούν να βοηθήσουν όποιον ή όποια βιώνει κάποια δυσκολία έχει να πει το εξής: «Θα ήταν καλύτερο αντί για “όλα καλά θα πάνε στο τέλος” να πούμε στο άτομο “αυτό που περνάς είναι δύσκολο, θα είμαι εδώ σε ότι χρειαστείς“».

Καθημερινή

Βασίλης Φλωρίδης: Να μη χαθούν κι αυτά τα δάκρυα

2

Αν θέλουμε πραγματικά να μην πάνε χαμένα κι αυτά τα δάκρυα, αν θέλουμε σ’ αυτή τη χώρα να σταματήσουμε πια να χτίζουμε μνημεία για τους νεκρούς μας, είτε αυτοί χάνουν τη ζωή τους από δόλο είτε από αμελείς πράξεις και παραλείψεις των υπευθύνων, τότε θα πρέπει να μπούμε στον πυρήνα του προβλήματος

Κι αν δεν πονέσαμε με το τελευταίο δυστύχημα του τρένου των Τεμπών. Κι αν δεν βουρκώσαμε για τον άδικο χαμό τόσων, κυρίως νέων, ανθρώπων. Η κάλυψη του συμβάντος από τα ΜΜΕ ήταν ομολογουμένως υποδειγματική. Αν εξαιρέσουμε τα κροκοδείλια δάκρυα κάποιων σεσημασμένων τηλεπαρουσιαστών, σε γενικές γραμμές φωτίστηκαν και τα πιο σκοτεινά σημεία αυτής της υπόθεσης. Και ο τελευταίος πολίτης αντιλήφθηκε το εύρος των ευθυνών αυτού του δυστυχήματος. Αλλά και το ιστορικό τους βάθος.

Έγιναν και οι απαραίτητες πορείες και διαδηλώσεις στους δρόμους. Τώρα, σε μια δημοκρατία τι θέση έχουν οι διαδηλώσεις και πορείες, αυτό δύσκολα γίνεται αντιληπτό. Όλοι αυτοί που συμμετείχαν σ αυτές τις μαζικές εκδηλώσεις, που συνήθως καταλήγουν σε ταβέρνες και μπαράκια, αν αντί να κραυγάζουν συγκεντρώνονταν για να επεξεργαστούν θέσεις και προτάσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα και να τις υποβάλλουν με θεσμικό τρόπο στην Πολιτεία, θα ήταν ασφαλώς πιο αποτελεσματικό. Η μαζική διαδήλωση έχει νόημα να γίνεται σε περιόδους κατάλυσης της δημοκρατίας, όπου τότε δεν λειτουργούν οι θεσμοί. Ήμουν μικρό παιδί τότε αλλά φαντάζομαι ότι κατά την περίοδο π.χ. της επταετούς δικτατορίας θα γίνονταν συνεχώς  διαδηλώσεις. Ή αυτές γίνονταν μόνο στα ασφαλή εδάφη του εξωτερικού;

Οπωσδήποτε, στα πλαίσια των διαδηλώσεων θα γίνουν και οι απαραίτητες καταστροφές από νεαρά, κυρίως, άτομα. Όχι ασφαλώς για να «θρηνήσουν», όπως θα πουν, τους αδικοχαμένους νεκρούς. Αλλά για να «θρηνήσουν» τα δύσκολα παιδικά τους χρόνια, τα χρόνια της συναισθηματικής τους απόρριψης. Τα χρόνια που φρόντισαν να τους προσφέρουν κάποιοι ασυνείδητοι ενήλικες.

Αν θέλουμε όμως πραγματικά να μην πάνε χαμένα κι αυτά τα δάκρυα, αν θέλουμε σ’ αυτή τη χώρα να σταματήσουμε πια να χτίζουμε μνημεία για τους νεκρούς μας, είτε αυτοί χάνουν τη ζωή τους από δόλο είτε από αμελείς πράξεις και παραλείψεις των υπευθύνων, τότε θα πρέπει να μπούμε στον πυρήνα του προβλήματος. Να εντοπίσουμε τι πραγματικά φταίει διαχρονικά και να δώσουμε την σωστή λύση. Γιατί ακόμη κι αν λυθεί το θέμα της ασφάλειας των σιδηροδρόμων, θα προκύψει με μαθηματική ακρίβεια πρόβλημα σε κάποιο άλλο τομέα της κοινωνικής μας ζωής.

Όπως σε όλες τις παρόμοιες υποθέσεις, έτσι και σ αυτή του πρόσφατου δυστυχήματος των Τεμπών, το πρόβλημα εντοπίζεται κατά βάση σε ένα όρο : «Ρουσφέτι». Ή πιο σύγχρονα «εξυπηρέτηση».

Το ρουσφέτι που προέρχεται από την τουρκική λέξη rüşvet δηλ. δωροδοκία, αναφέρεται στην πρακτική της αναξιοκρατικής εύνοιας κάποιων ατόμων εις βάρος άλλων, με σκοπό την εξαγορά υπηρεσιών. Κλασσική μορφή της είναι  η «πώληση» ψήφων σε πολιτικούς που αποσκοπούν να κατέβουν σε εκλογές με σκοπό κάποιο μεγάλο ή μικρό αντάλλαγμα. Σχετικές έννοιες στην καθομιλουμένη είναι το μέσον, βύσμα, άκρη ή δόντι, οι οποίες αναφέρονται στο άτομο το οποίο έχει την δυνατότητα να κάνει τη χάρη.

Η πρακτική αυτή όμως παραβιάζει τους κανόνες της ισότητας της αξιοκρατίας και αμεροληψίας οι οποίοι εμπεριέχονται στην  Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Είναι συνακόλουθα και αντισυνταγματική κατά τους ορισμούς των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 4 του Συντάγματος, που επιβάλουν την ισονομία, την αξιοκρατία και την αμεροληψία: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις».

Ο μόνος ορατός και άμεσα αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης της διαφθοράς στη χώρα μας, για την οποία έχουμε καταταχθεί πρώτοι σε όλη την Ευρώπη, είναι η κατάργηση του σταυρού προτίμησης στις εθνικές και ευρωπαϊκές εκλογές.

Είναι πια αποδεδειγμένο διαχρονικά πως ο σταυρός προτίμησης οδηγεί σε κάθε είδους εξαρτήσεις, ιδιαίτερα από πολλά και διάφορα ισχυρά κέντρα εξουσίας. Οι υπόγειες οικονομικές χρηματοδοτήσεις και οι συναλλαγές «μαύρου πολιτικού χρήματος» είναι στην ημερήσια διάταξη.

Και στο κοινωνικο-πολιτικό όμως πεδίο οι συνέπειες του σταυρού προτίμησης είναι εξαιρετικά αρνητικές. Ευνοούνται οι οικονομικά ισχυροί υποψήφιοι καθώς και εκείνοι που χρηματοδοτούνται από ισχυρά οικονομικά κέντρα. Δημιουργούνται στενοί ρουσφετολογικοί δεσμοί με τους ψηφοφόρους ή με αυτούς που ελέγχουν μικρά ή μεγάλα τμήματα ψηφοφόρων. Αυτό μειώνει σημαντικά την ανεξαρτησία της γνώμης τους ενώ ταυτόχρονα αποθαρρύνει σημαντικές προσωπικότητες της χώρας στο αναμειχθούν στην πολιτική. Αυτό όμως, συνακόλουθα, μειώνει την ποιότητα του πολιτικού μας προσωπικού και εμποδίζει την πρόοδο της Χώρας.

Κατά τη ρήση ενός παλαιού σημαντικού Έλληνα πολιτικού, ο σταυρός προτίμησης «υποσκάπτει αποφασιστικά το θεσμό των κομματικών αρχών και διαστρεβλώνει τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».

Χρειαζόμαστε λοιπόν μια νέα γενιά πολιτικών. Έντιμων, καταρτισμένων, με γνώσεις και εργασιακή εμπειρία. Ο σταυρός προτίμησης, σε γενικές γραμμές, δεν μπορεί να μας εξασφαλίσει τέτοιους πολιτικούς.

Αν δεν γίνει άμεσα αυτή η σημαντική θεσμική αλλαγή, τότε δεν αποκλείεται να δούμε και ψαράδες να οδηγούν τα τρένα μας. Και ξανά δάκρυα και ξανά μνημεία.

Καθημερινή

Γ. Μαγκριώτης: Τα κόμματα αλλάζουν εκλογικά αφηγήματα, όχι όμως τους στόχους.

0

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην υφυπουργού εξωτερικών, υποψηφίου βουλευτή ΠΑΣΟΚ

Ο σεισμός στην Τουρκία και η τραγωδία των Τεμπών, δυο απρόβλεπτα φονικά και καταστροφικά γεγονότα, ακύρωσαν τα δύο βασικά προεκλογικά αφηγήματα της κυβέρνησης: Τον Πρωθυπουργό που φοβάται ο Ερντογάν, και της καλύτερης κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης.

Η κυβέρνηση, στην μόνη πολιτική που είχε πάνω από 50% θετικές γνώμες, σε όλες τις έρευνες της κοινής γνώμης, ήταν η εξωτερική πολιτική και η πολιτική ασφάλειας.
Το δεδομένο αυτό, ανεξάρτητα εάν αντανακλά την πραγματικότητα, ήταν ένα από τα δύο ισχυρά χαρτιά της κυβέρνησης.
Η ένταση μεταξύ των δύο χωρών, επιλογή πρωτίστως της Άγκυρας, ενίσχυε εκλογικά τον Ερντογάν, βοηθούσε και τον Έλληνα Πρωθυπουργό.
Η ένταση φοβίζει μεγάλο μέρος του κόσμου, ο φόβος τον στρέφει προς την κρατούσα κυβέρνηση, και μειώνει την διάθεση κάθε αλλαγής, το είδαμε και στην περίοδο της πανδημίας.
Όλοι θυμόμαστε, το βασικό επιχείρημα του κ. Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, τον Σεπτέμβριο, για την ακύρωση της διαφαινόμενης επιλογής του από τον Μάιο, να πάει την χώρα σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο: «Δεν θέλω να αφήσω την χώρα με υπηρεσιακή και άπειρη κυβέρνηση, απέναντι στον επιθετικό Ερντογάν».
Φυσικά, ο πραγματικός λόγος ήταν οι δημοσκοπήσεις στα τέλη Αυγούστου, που έδειχναν έλλειψη δυναμικής αυτοδυναμίας της ΝΔ στις δεύτερες εκλογές με το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και το τέλος της δικής του πρωθυπουργίας.
Τελικά έφερε τις εκλογές τις ίδιες ημέρες με τις τουρκικές, τότε που ο Ερντογάν θα «παίζει το κεφάλι» του και η ένταση με την χώρα μας θα χτυπούσε κόκκινο.
Οι φονικός και καταστροφικός σεισμός, σε συνδυασμό με την άμεση και έμπρακτη αλληλεγγύη της χώρας μας, εξουδετέρωσε κάθε σκέψη του Ερντογάν, για αύξηση της έντασης στο Αιγαίο.

Η ανείπωτη τραγωδία των Τεμπών, προκάλεσε θυμό και αγανάκτηση, που ήδη καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις και στις αυθόρμητες διαμαρτυρίες των πολιτών και κυρίως των νέων.
Οι εξόφθαλμες ευθύνες της κυβέρνησης, πέραν των χρόνιων παθογενειών των ελληνικών σιδηροδρόμων, ακύρωσαν και το δεύτερο  αφήγημα της κυβέρνησης, αυτό των «Αρίστων και αποτελεσματικών πολιτικών», που έφτιαξαν την Ελλάδα σε 3,5 χρόνια: «Πρότυπο χώρας στην ΕΕ», όπως είπε ο Πρωθυπουργός, στην τελευταία του ομιλία στο Τόκιο.

Εάν. ο φονικός σεισμός στην Τουρκία, ακύρωσε ένα δυνητικό αφήγημα της κυβέρνησης, η τραγωδία των Τεμπών ακύρωσε το μόνιμο και υπερτονισμένο αφήγημά της: «των αρίστων, των γρήγορων και των αποτελεσματικών».

Ακόμη χειρότερα για την κυβέρνηση, τώρα δεν υπάρχουν εισαγόμενες κρίσεις, όπως η πανδημία και η ακρίβεια, για να κρύβει τις δικές της ανεπάρκειες, το πρόβλημα είναι αποκλειστικά εσωτερικό και οι δικές της ευθύνες μεγάλες.
Γεγονός, που θα κάνει, ακόμη πιο πολλούς, να καταλάβουν ότι, τόσο τα χειρότερα υγειονομικά αποτελέσματα της πανδημίας, από τις περισσότερες χώρες της ΕΕ, όσο και η διπλή κερδοσκοπία, των “άτυπων καρτέλ” και της κυβέρνησης, εις βάρος της οικονομίας και της πλειοψηφίας των καταναλωτών, οφείλονται και στις αβελτηρίες της κυβέρνησης.

Φυσικά, η κυβέρνηση θα επανασχεδιάσει τα αφηγήματά της, ήδη μιλάει ότι: Η επόμενη τετραετία θα είναι των αυξήσεων των μεσαίων και των χαμηλότερων εισοδημάτων και της καταπολέμησης των κρυφών, αυτών που δεν είδε και δεν κατάλαβε, παθογενειών του κράτους.

Βασικός στόχος, να μην τρωθεί το προφίλ του Πρωθυπουργού, να παραμείνει “Άριστος”, και ας καούν οι υπουργοί του, ακόμη και ένας Καραμανλής.

Ο Κινέζικος μύθος με τα τρία πιθηκάκια: «Δεν άκουσα, δεν είδα, δεν ξέρω», που υιοθετήθηκε για τις παρακολουθήσεις, προβάλετε και για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες.

Εκείνο όμως, που δεν αλλάζει ο Πρωθυπουργός είναι ο εκλογικός του στόχος. Η ακύρωση την ανεκβίαστης ψήφου του ελληνικού λαού, με το σύστημα της απλής αναλογικής, με το οποίο θα γίνουν οι επόμενες εκλογές, για να διεκδικήσει, εκβιάζοντας τους ψηφοφόρους και κυρίως εκείνους του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, στις επόμενες εκλογές, που θα διεξαχθούν σε ένα περίπου μήνα μετά, με το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, που ψήφισε μόλις ανέλαβε την εξουσία.

Τον ίδιο εκβιαστικό εκλογικό στόχο έχει και ο Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία, απέναντι στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, αφού η θέση που διατύπωσε ο κ. Τσίπρας στην ΔΕΘ τον περασμένο Σεπτέμβριο, ότι: «Δεν θα σχηματίσει κυβέρνηση ηττημένων, εάν το κόμμα του είναι δεύτερο, δηλαδή ούτε καν, ως υπόθεση εργασίας δεν έθεσε την περίπτωση να σχηματιστεί κυβέρνηση, μεταξύ του Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία και του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, αν τα δύο κόμματα έχουν την δεδηλωμένη στην βουλή, ακόμη και εάν το κόμμα του είναι δεύτερο.

Φυσικά, για να βγει πρώτο κόμμα ο Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία, πρέπει να αποσπάσει και άλλους ψήφους από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής.

Αλήθεια, είναι υπεύθυνη μια ηγεσία, όταν ο λαός της δίνει την πρώτη ή την δεύτερη θέση και αρνείται να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση με τα άλλα κόμματα ή τουλάχιστον με ένα, αν διαθέτουν την δεδηλωμένη;
Και θα είναι ανεύθυνο το τρίτο κόμμα, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αν δεν δεχθεί να συμμετέχει σε κυβέρνηση, που δεν θα συμφωνεί με το πρόγραμμά της;

Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, όπως δήλωσε ο πρόεδρός του Νίκος Ανδρουλάκης, πρόσφατα στην Θεσσαλονίκη: «Θα είναι μέλος της κυβερνητικής λύσης το βράδυ των εκλογών, αρκεί το πρόγραμμα της κυβέρνησης να απαντά δεσμευτικά στις μεγάλες ανάγκες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας». Αρκεί δηλαδή, να είναι σε αντίθετη κατεύθυνση, από την ασκούμενη μέχρι σήμερα πολιτική.

 

 

ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΑ DRONES;

1

Συνέπειες για την Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”

Το 2018 ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν δεν σχεδίαζε, ακόμη, την επέμβαση στην Ουκρανία, ούτε και την άμεση αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, όπως έγινε με την κατάρριψη, έστω με τον τρόπο που υπαινίσσεται η Μόσχα, του αμερικακινού drone MQ9 Reaper.

Τότε, το 2018, στην επικαιρότητα βρισκόταν ο εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ- Κίνας. Άλλωστε, και σήμερα, ο μεγάλος πονοκέφαλος της Ουάσιγκτον δεν είναι η Ρωσία αλλά η Κίνα.

Τον Σεπτέμβριο του 2018 ο αξιωματικός πληροφοριών της αμερικανικής αεροπορίας, ο Ελληνοαμερικανός Τζέικ Σωτηριάδης, έγραψε ένα άρθρο που είναι σήμερα επίκαιρο μετά την υπόθεση του MQ9 Reaper. Μια υπόθεση που είναι πολύ σοβαρή διότι φέρνει για πρώτη φορά σε άμεση- οχι δι αντιπροσώπου- αντιπαράθεση ΗΠΑ και Ρωσία.

Εν ολίγοις στο πολύ ενδιαφέρον αυτό άρθρο του ο κ. Σωτηριάδης υποστηρίζει πως η χρήση μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων περιπλέκει τις πολιτικές και στρατιωτικές προσπάθειες για την επιβολή των «κανόνων» εναέριας κυριαρχίας.

Οι συνέπειες της καταστροφής των εχθρικών UAV υπόκεινται σε διαφορετικές νομικές ερμηνείες. Είναι δύσκολο για μια κυβέρνηση να απαντήσει με δυνητικά δυσανάλογη στρατιωτική ή πολιτική δράση με βάση την απώλεια ενός «μη επανδρωμένου» περιουσιακού στοιχείου. Αυτή η πραγματικότητα ενθαρρύνει τις ένοπλες δυνάμεις να αναλάβουν επιθετική δράση, αντί να αποφεύγουν την κλιμάκωση, όπως συμβαίνει γενικά όταν διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές.

Στο Αιγαίο η απώλεια- κατά τις αναχαιτίσεις- ανθρώπινων ζωών ανάγκασε αρκετές φορές Ελλάδα και Τουρκία να έρθουν σε διαπραγματεύσεις. Η αφαίρεση αυτού του στοιχείου μέσω μη επανδρωμένων συστημάτων μπορεί στην πραγματικότητα να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Η επιβολή των παραδοσιακών κανόνων εναέριας κυριαρχίας θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Η έλλειψη πιλότου μπορεί να ενθαρρύνει τις στρατιωτικές δυνάμεις να αναλάβουν επιθετικές ενέργειες κατά της δραστηριότητας των drone που διαφορετικά δεν θα το έκαναν.

[Δηλαδή, τα UAV, μπορεί να οδηγήσουν πιο εύκολα σε αντιπαράθεση].

 Διαβάστε ολόκληρο το ενδιαφέρον άρθρο του κ. Τζέικ Σωτηριάδη με τίτλο

Τα drones μας κάνουν να είμαστε χαρούμενοι; Συνέπειες για τη Θάλασσα της Αατολικής Κίνας.

Τζέικ Σωτηριάδης Αξιωματικός πληροφοριών της Πολεμικής Αεροπορίας

4 Σεπτεμβρίου 2018

Ενώ η σημερινή συζήτηση κυριαρχείται από την αυξημένη και υπερβολική εστίαση στον εμπορικό πόλεμο ΗΠΑ-Κίνας, η πολύ πραγματική απειλή ενός ακούσιου στρατιωτικού επεισοδίου στην Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας παραμένει έντονη. Οι παρατεταμένες οικονομικές εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών ενδέχεται να προμηνύουν απρόβλεπτες συνέπειες σε σχέση με τη λεπτή ισορροπία ασφαλείας σε αυτήν την αμφισβητούμενη περιοχή. Στη βάση αυτής της αφήγησης βρίσκεται μια συντονισμένη προσπάθεια της Κίνας να «ομαλοποιήσει» την αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα – συγκεκριμένα εναέριες και θαλάσσιες επιδρομές – στην αμφισβητούμενη περιοχή των νησιών Diaoyu/Senkaku (την οποία διεκδικούν τόσο η Κίνα όσο και η Ιαπωνία).

Καθώς η Κίνα σημειώνει ραγδαίες προόδους στην ανάπτυξη, εξαγωγή και διάθεση μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV), ποιες είναι οι συνέπειες απο την αυξημένη δραστηριότητα UAV στην  Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας;

Το 2013, οι κινεζικές πτήσεις UAV πάνω από τα αμφισβητούμενα νησιά επιδείνωσαν τις εντάσεις μεταξύ του Πεκίνου και του Τόκιο, προκαλώντας προτροπές του πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε να «καταρρίψουν» τα εν λόγω UAV. Στην πραγματικότητα, οι συνολικές κινεζικές εισβολές στον ιαπωνικό εναέριο χώρο σχεδόν διπλασιάστηκαν κατά σειρά μεγέθους μεταξύ 2012-2015. Ενώ αυτοί οι αριθμοί είχαν μειωθεί το περασμένο έτος, είναι αρκετά κατανοητό ότι το Πεκίνο θα μπορούσε να επιστρέψει στα προηγούμενα επίπεδα δραστηριότητας σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η Κίνα ακολουθεί μια στρατηγική ομαλοποίησης της στρατιωτικής της δραστηριότητας στα νησιά Diaoyu/Senkaku για να μειώσει την ευαισθησία Ιαπωνίας και ΗΠΑ να αυξήσουν την παρουσία τους.

Είναι ένα στοίχημα που αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την τουρκική στρατιωτική δραστηριότητα στις αμφισβητούμενες εναέριες και θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο Πέλαγος. Σε αυτή την περίπτωση, η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν εδαφικές διεκδικήσεις σε αρκετές βραχονησίδες (όχι διαφορετικές απο τις νήσους Diaoyu/Senkaku) που αποτελούν πηγή αυξημένων στρατιωτικών εντάσεων. Το 2015, τουρκικά αεροσκάφη παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο σχεδόν 1.500 φορές ως μέρος αυτής της στρατηγικής «ομαλοποίησης».

Εδώ, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπόρεσαν να κατευθύνουν την Τουρκία και την Ελλάδα —και τα δύο μέλη του ΝΑΤΟ— μακριά από την ανοιχτή στρατιωτική σύγκρουση.

Ωστόσο, στην περίπτωση των νησιών Diaoyu/Senkaku, η Ουάσιγκτον έχει πάρει ξεκάθαρα το μέρος του Τόκιο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα δεν θα είναι σε θέση να μειώσουν τις εντάσεις τόσο αποφασιστικά όσο στο τουρκικό/ελληνικό σενάριο, εάν συμβεί ένα ακούσιο αεροπορικό ατύχημα ή κατάρριψη μεταξύ κινεζικών και ιαπωνικών δυνάμεων.

Η συμβατική σοφία υποδηλώνει ότι η αύξηση της δραστηριότητας UAV στην Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας μπορεί να μην αποτελεί τόσο σοβαρή απειλή όσο οι πολεμικές αεροπορικές περιπολίες από οπλισμένα μαχητικά αεροσκάφη.

Ωστόσο, η χρήση μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων – τα οποία ολοένα και περισσότερο οπλίζονται – σε αμφισβητούμενες ζώνες όπως τα νησιά Diaoyu/Senkaku περιπλέκει τις πολιτικές και στρατιωτικές προσπάθειες για την επιβολή των «κανόνων» εναέριας κυριαρχίας.

Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά αεροσκάφη, τα UAV είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστούν.

Οι συνέπειες της καταστροφής των εχθρικών UAV υπόκεινται επίσης σε διαφορετικές νομικές ερμηνείες. Στη σύγχρονη πρακτική, είναι δύσκολο για μια κυβέρνηση να απαντήσει με δυνητικά δυσανάλογη στρατιωτική ή πολιτική δράση με βάση την απώλεια ενός «μη επανδρωμένου» περιουσιακού στοιχείου. Αυτή η πραγματικότητα ενθαρρύνει τις ένοπλες δυνάμεις να αναλάβουν επιθετική δράση, αντί να αποφεύγουν την κλιμάκωση, όπως συμβαίνει γενικά όταν διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές.

Επιστρέφοντας στο προηγούμενο παράδειγμα, οι εντάσεις στο Αιγαίο μπορεί να ρίξουν φως στο πώς θα μπορούσαν να εξελιχθούν τα γεγονότα στην Ανατολική Σινική Θάλασσα. Είναι ενδιαφέρον ότι η απώλεια τόσο ελληνικών όσο και τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών και πιλότων λόγω «κυνομαχιών» στο Αιγαίο δεν έχει φέρει τις δύο χώρες πιο κοντά σε σύγκρουση. Ενώ οι εντάσεις αρχικά αυξήθηκαν, η απώλεια ανθρώπινων ζωών ανάγκασε σε διαπραγματεύσεις. Η αφαίρεση αυτού του στοιχείου μέσω μη επανδρωμένων συστημάτων μπορεί στην πραγματικότητα να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Καθώς η Κίνα και άλλοι περιφερειακοί παράγοντες αναπτύσσουν και αποκτούν UAV – αλλά και βελτιώνουν τα δίκτυα διοίκησης, ελέγχου, επικοινωνιών και πληροφοριών – η επιβολή των παραδοσιακών κανόνων εναέριας κυριαρχίας θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Η δεδηλωμένη πρόθεση της Κίνας να επιβάλει την αυτοαποκαλούμενη ζώνη ταυτοποίησης αεροπορικής άμυνας (ADIZ) που περιλαμβάνει τα νησιά Diaoyu/Senkaku αυξάνει την πιθανότητα εντονότερης δραστηριότητας UAV στην περιοχή.

Μια πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Project 2049 προειδοποιεί, μάλλον δυσοίωνα, για έναν «σύντομο, οξύ πόλεμο που ξεκίνησε από την Κίνα» για τα νησιά Diaoyu/Senkaku. Δίνοντας πίστη στην πολυπλοκότητα που εισάγουν τα UAV στην επίμαχη ζώνη, η έκθεση αναφέρει επίσης: «δεδομένης της δραματικής αύξησης της προκλητικής δραστηριότητας της αεροπορίας PLA και των ιαπωνικών απαντήσεων σε αυτήν στην Ανατολική Σινική Θάλασσα. . . η πιθανότητα για ένα εκρηκτικό επεισόδιο έχει αυξηθεί πολύ. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα δεδομένου ότι το Τόκιο και το Πεκίνο δεν διαθέτουν δίκτυο επικοινωνίας «hotline» που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους στρατιωτικούς τους για να αποφευχθούν τυχαίες εναέριες ή θαλάσσιες συγκρούσεις».

Τα ανεπίλυτα νομικά ζητήματα σχετικά με την απόδοση και την αναλογικότητα θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την επιχειρησιακή εφαρμογή των UAV στα νησιά Diaoyu/Senkaku. Η συνεχής ανάπτυξη της τεχνολογίας UAV, ιδίως οι βελτιώσεις αισθητήρων, οι δυνατότητες όπλων και η εκτεταμένη εμβέλεια πτήσης θα έχουν σαρωτικά αποτελέσματα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Η διάδοση αυτής της τεχνολογίας και η εξάπλωση και η εξομάλυνσή της θα συμβάλουν στην αμφισβήτηση της εναέριας κυριαρχίας στην αμφισβητούμενη περιοχή του νησιού Diaoyu/Senkaku.

Βεβαίως, η Κίνα συνεχίζει να σημειώνει ραγδαίες προόδους στην ανάπτυξη, παραγωγή, εξαγωγή και λειτουργία UAV, καθώς και στα σχετικά δίκτυα διοίκησης, ελέγχου, επικοινωνιών και πληροφοριών που είναι απαραίτητα για τη χρήση αυτών των συστημάτων σε ευρύτερη επιθετική ικανότητα.

Ο μελλοντικός οπλισμός αυτών των συστημάτων από περιφερειακούς δρώντες και η χρησιμοποίησή τους σε αμφισβητούμενες περιοχές όπως τα νησιά Diaoyu/Senkaku έχει σημαντικές επιπτώσεις:

1) αυξάνουν την πιθανότητα ενός ακούσιου περιστατικού ή κλιμάκωσης στρατιωτικών εχθροπραξιών μεταξύ των περιφερειακών δρώντων.

2) διαβρώνουν την ικανότητα των περιφερειακών δρώντων να ανιχνεύουν, να επιβάλλουν και να διατηρούν την εναέρια ακεραιότητα τόσο του νόμιμου όσο και του αμφισβητούμενου εναέριου χώρου·

3) η έλλειψη πιλότου μπορεί να ενθαρρύνει τις στρατιωτικές δυνάμεις να αναλάβουν επιθετικές ενέργειες κατά της δραστηριότητας των drone που διαφορετικά δεν θα το έκαναν.

Ο τρέχων εμπορικός πόλεμος θα συνεχίσει να κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα στο εγγύς μέλλον, αλλά οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον και σε ολόκληρη την περιοχή της Ινδο-Ασίας του Ειρηνικού δεν μπορούν να παραβλέψουν τις εντάσεις στη Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας που σιγοβράζουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια.

chinausfocus.com

Η “κακιά η (Χ)ώρα”!

6

Γράφει ο Θανάσης Κ.

“Φταίει η κακιά η (Χ)ώρα”, είναι το νέο σύνθημα που ακούγεται πια στους δρόμους.
Συμφωνώ απολύτως!
Μόνο που καιρός είναι να πάψουμε πια να καταγγέλλουμε “την κακιά την
(Χ)ώρα” αφού γίνει το κακό…
Και να αρχίσουμε να την πολεμάμε – την “κακιά τη Χώρα” – εκεί που βρίσκεται! ΠΡΙΝ θρηνήσουμε θύματα.
Γιατί “η κακιά η Ώρα” δεν βρίσκεται πουθενά. Έρχεται ξαφνικά κι ύστερα εξαφανίζεται αφήνοντας πίσω της συντρίμμια.
Αντίθετα, η “κακιά η Χώρα”, βρίσκεται παντού, γύρω μας.
Και ΜΕΣΑ μας.
Είναι όλα όσα ξέρουμε ότι συμβαίνουν γύρω μας και προϊδεάζουν ότι κάτι κακό θα συμβεί κάποια στιγμή.
Κι εμείς τα ξέρουμε, και δεν κάνουμε τίποτα. Τα ανεχόμαστε ή και τα συντηρούμε κάποιες φορές…
Όλοι μας έχουμε “συναντηθεί” κάποια στιγμή της ζωής μας με την “κακιά τη Χώρα”. Κάποιοι την έχουμε πολεμήσει κι όλα. Κι έχουμε πέσει πάνω σε τοίχο…

* Σκηνή πρώτη: Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 2000, είχε εμφανιστεί το φαινόμενο να κλέβουν κάποιοι μεταλλικά αντικείμενα – χάλκινα, μπρούτζινα, τσίγκινα – από όπου τα έβρισκαν: Από πινακίδες ονομάτων σε παλαιές πολυκατοικίες, μέχρι εξαρτήματα από φανοστάτες, από παγκάκια στους δρόμους, μανουάλια εκκλησιών, ακόμα και από υλικά του σιδηροδρομικού δικτύου.
Επρόκειτο για συμμορίες λαθρομεταναστών που είχαν οργανωθεί κυρίως από “Ρομά”, οι οποίοι τα μάζευαν, τα προωθούσαν σε παράνομα χυτήρια κι ύστερα τα πούλαγαν (στη μαύρη αγορά υλικών).
Όταν κάποια στιγμή, κάποιοι τολμήσαμε να πούμε ότι αυτό το παράνομο εμπόριο έπρεπε να σταματήσει, μας είπαν…”ρατσιστές”!
Όταν αντιτείναμε ότι, πέρα από την παρανομία, μπορούσε να συμβεί και κάποιο ατύχημα – ιδιαίτερα στο σιδηροδρομικό δίκτυο – μας απάντησαν ότι αυτό είναι “ακραίο” – σιγά να μην εκτροχιαστεί τρένο επειδή κάποιοι κλέβουν ό,τι περισσεύει ή έχει σκουριάσει από τις σιδηροδρομικές γραμμές.
Συμπέρασμα: μάθαμε να θεωρούμε “αποδεκτό” και “ακαταδίωκτο μικροπαράπτωμα”, κάτι που μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την δημόσια ασφάλεια των συγκοινωνιών.
Αν ψάχνετε να βρείτε την “κακιά της Χώρα”, μόλις είδατε μια πλευρά της.

* Σκηνή δεύτερη: όταν ρωτούνταν οι πάσης φύσεως εργολάβοι που αναλάμβαναν έργα συντήρησης υποδομών στο σιδηροδρομικό δίκτυο – και όχι μόνο – γιατί υπάρχουν καθυστερήσεις και υπερτιμολογήσεις – η μόνιμη απάντηση όλων ήταν ότι εγκαθιστούν τα υλικά κι ύστερα από λίγο πάνε “κάποιοι” και τα κλέβουν!
Και σε αυτό είχαν δίκιο…
Όμως οι ίδιοι δεν είχαν ιδιαίτερο πρόβλημα. Γιατί ύστερα έπαιρναν πρόσθετες “πιστώσεις” (και πρόσθετες μίζες) για να τα αντικαταστήσουν.
Αυτό βέβαια δεν το έλεγαν…
Κι ακόμα χειρότερα, κάποιους “εργολήπτες” πολύ τους βόλευε αυτό. Γιατί έβαζαν “σκάρτα” υλικά, μετά τα έκλεβαν οι συμμορίες, κι οι ίδιοι τα είχαν πληρωθεί για “καλά” – κι ύστερα έπαιρναν πρόσθετες πιστώσεις για να εγκαταστήσουν καινούργια.
Μια περίεργη συμπαιγνία είχε δημιουργηθεί ανάμεσα σε παράνομες συμμορίες και νόμιμους εργολήπτες για τη λεηλασία των δημοσίου χρήματος και την ανοιχτή υπονόμευση της δημοσίας ασφάλειας.
Το ήξεραν όλοι, αλλά δεν το σταματούσε κανείς!
Κι όποιος τολμούσε να πει ότι “κάτι πρέπει να κάνουμε γι’ αυτό”, τον αντιμετώπιζαν ως… “ακραίο”!
Αν ψάχνετε να βρείτε την “κακιά τη Χώρα”, μόλις αντικρίσατε μιαν ακόμα πλευρά της…

* Σκηνή τρίτη: επί δεκαετίες το ελληνικό δημόσιο λειτουργούσε ως χαοτικό χαρτοβασίλειο. Που όσο πήγαινε και χειροτέρευε…
Η γραφειοκρατία οργίαζε, το “γρηγορόσημο” κυριαρχούσε και οι πολίτες βλαστημούσαν την ώρα και την στιγμή.
Όποτε πήγε να εφαρμοστεί η πιο στοιχειώδης καινοτομία, για να οργανωθεί το χάος και να εξαπλουστευθεί η εξυπηρέτηση του πολίτη, οι “εργαζόμενοι” του Δημοσίου βρίσκονταν “στα κάγκελα”. Διότι κάθε μέτρο εκσυγχρονισμού, μηχανογράφησης και μηχανοργάνωσης θα μείωνε τη γραφειοκρατία, θα καταργούσε θέσεις εργασίας (στο Δημόσιο) και θα καταργούσε – ή θα ελαχιστοποιούσε – τα “γρηγορόσημα”.
Όποιος τόλμησε ποτέ να προωθήσει τέτοια μέτρα τεχνολογικής αναβάθμισης του Δημοσίου ήλθε σε “μετωπική σύγκρουση” με τις πανίσχυρες συντεχνίες της δημοσιοϋπαλληλίας.
Όπου παραδοσιακά κυριαρχούσε η ΠΑΣΚΕ, η συνδικαλιστική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ. Η οποία συνέχισε να κυριαρχεί στο Δημόσιο, ακόμα κι όταν το ΠΑΣΟΚ καταποντίστηκε εκλογικά.
Οι συνδικαλισμένοι στην ΠΑΣΚΕ ψήφιζαν πια ΣΥΡΙΖΑ!
Ακόμα και όπου κυριαρχούσε η ΔΑΚΕ (η συνδικαλιστική οργάνωση της ΝΔ) κατά κανόνα ευθυγραμμιζόταν κι αυτή με την “αριστερή” ΠΑΣΚΕ! Το συντεχνιακό συμφέρον ήταν πάνω από την κομματική προτίμηση…

* Ενδιαφέρον ήταν το “πρόσχημα” που επικαλούνταν πάντα οι συντεχνίες του Δημοσίου, όταν ακύρωναν κάθε τεχνολογική αναβάθμιση. Ήταν λέει “αντίθετοι στις ιδιωτικοποιήσεις”!
Όμως παντού στον κόσμο η “ιδιωτικοποιήσεις” ΔΕΝ οδήγησαν στην κατάργηση του κρατικού ελέγχου! Αντίθετα όπου το κράτος έπαψε να είναι “παραγωγός” μπορούσε καλύτερα να γίνει “ελεγκτής”! Διασφαλίζοντας το δημόσιο συμφέρον…
Οι ιδιωτικοποιήσεις οδηγούσαν σε καλύτερο εποπτικό και ρυθμιστικό ρόλο για το κράτος! Παντού αλλού. Εκτός από την Ελλάδα, όπου οι συντεχνίες είχαν ήδη ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ το κράτος.
Με αυτό το πρόσχημα – την αντίθεση στις “καταραμένες ιδιωτικοποιήσεις” – αντιστάθηκαν και στον εκσυγχρονισμό των τρένων.

* Το 2014 με την περιβόητη “Σύμβαση 717”, η τότε κυβέρνηση, κατάφερε να βάλει μια τάξη στο χάος. Και προχώρησε σε μια συμφωνία με την οποία θα αναβαθμιζόταν το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Και από πλευράς εξυπηρέτησης του πολίτη και – το κυριότερο – από πλευράς ασφαλείας. Με τη γενικευμένη εφαρμογή της τηλεματικής…
Η συμφωνία εκείνη συνόδευε την – ξεχωριστή – πρόσκληση για ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ με τίμημα 300 εκατομμύρια. Αλλά η ιδιωτικοποίηση εκείνη καταγγέλθηκε από την τότε Αντιπολίτευση…
Δηλαδή από τον ΣΥΡΙΖΑ!
Ο οποίος λίγους μήνες αργότερα ήλθε στην κυβέρνηση, ακύρωσε την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ για 300 εκατομμύρια (που του είχαν φανεί “λίγα”) και τρία χρόνια αργότερα προχώρησε εκείνος σε ιδιωτικοποίηση μέρους του ΟΣΕ για 45 εκατομμύρια (στην πραγματικότητα για 39).
Την ίδια εποχή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πάγωσε τη σύμβαση 717 για την αναβάθμιση των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών και στη συνέχεια προχώρησε στην υλοποίηση του ενός τρίτου, της σύμβασης – που είχε προηγουμένως “παγώσει”.
Στο μεταξύ το κόστος της αρχικής συμφωνίας (που επρόκειτο να είχε ολοκληρωθεί στα τέλη του 2016), ανέβηκε κατά μερικά εκατομμύρια, προχώρησε κατά… το ένα τρίτο και δεν εφαρμόστηκε ποτέ!
Τα συνδικάτα ματαίωσαν μερικώς την ιδιωτικοποίηση και καθυστέρησαν την εφαρμογή της αναβάθμισης.
Μόλις αντικρίσατε μιαν ακόμα πλευρά της “κακιάς της Χώρας”.

* Ύστερα έφυγε ο ΣΥΡΙΖΑ κι ήλθε η επόμενη κυβέρνηση, η οποία προσπάθησε να προωθήσει κι αυτή ένα ακόμα μέρος της σύμβασης του 2014, που είχε στο μεταξύ καθυστερήσει πολύ. Έπεσε πάνω σε νέες κωλυσιεργίες, άλλοτε από τις συντεχνίες, άλλοτε από τους εργολάβους – άλλες “δικαιολογημένες”, άλλες όχι.
Δόθηκαν νέες παρατάσεις, προστέθηκαν κάποια ακόμα εκατομμύρια στο τελικό τίμημα. Και τελικώς η συμφωνία του 2014, αρκετά τροποποιημένη στο μεταξύ, επρόκειτο να ολοκληρωθεί το φθινόπωρο του 2023, αντί για τα τέλη του 2016, όπως είχε αρχικά συμφωνηθεί.
Με επτά χρόνια καθυστέρηση και με 13 εκατομμύρια παραπάνω κόστος (για μικρότερο έργο)!
Πλην δεν πρόκανε.
Γιατί στο μεταξύ η ασφάλεια των τρένων είχε καταρρεύσει και δύο τρένα συγκρούστηκαν μετωπικά. Με πενήντα επτά νεκρούς – όλοι τους σχεδόν νέα παιδιά…
Επί ένα σχεδόν αιώνα, όταν στην Ελλάδα υπήρχε αισθητά μεγαλύτερο δίκτυο, πολύ περισσότεροι συρμοί και παντού μονή γραμμή, τέτοια μετωπική σύγκρουση τρένων ΔΕΝ είχε γίνει ΠΟΤΕ!
Και… “κατάφερε” να γίνει τώρα, όταν το δίκτυο έχει συρρικνωθεί, ο αριθμός των δρομολογίων έχει μειωθεί κι έχει εγκατασταθεί σε μεγάλο μέρος διπλή γραμμή!
Αυτό κι αν είναι μοναδικό “κατόρθωμα”!

* Και στο μεταξύ αυτοί που παρέλαβαν έτοιμη σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό των τρένων και την αναβάθμιση της ασφάλειάς του, και την ακύρωσαν κι ύστερα την καθυστέρησαν, κι ύστερα την εφάρμοσαν μόνο μερικά, κατηγορούν όλους τους υπόλοιπους που δεν πρόλαβαν να διορθώσουν τις δικές τους παραλήψεις, ως… “εγκληματίες”….
Και όσοι ματαίωσαν την συμφωνία εκείνη, κατηγορούν τις “ιδιωτικοποιήσεις” που ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν! Ξεχνώντας ότι ο κύριος υπεύθυνος για το τραγικό σφάλμα, δηλαδή ο σταθμάρχης, ανήκε στην υπό κρατικό έλεγχο εταιρία των δικτύων κι όχι στην ιδιωτική εταιρία που διαχειρίζεται τους συρμούς!
Αυτός ο “απίθανος” – και μοιραίος – άνθρωπος, όπως αποκαλύπτεται από τις τηλεφωνικές συνομιλίες του λίγο μετά το δυστύχημα, δεν ήταν υπάλληλος μιας ιδιωτικής εταιρίας. Ήταν δημόσιος υπάλληλος!
Που είχε προσληφθεί στο Δημόσιο του 1989, είχε “μεταταχθεί” σε άλλη υπηρεσία το 2010 και είχε επανέλθει στον ΟΣΕ στις αρχές του 2019 (υπάρχει και ευχαριστήρια επιστολή του προς υπουργό της εποχής εκείνης για την “μετάταξη”).
Σταθμάρχης έγινε πέρσι, στον Δημόσιο ΟΣΕ, όταν ζητήθηκαν 18 γι’ αυτή τη θέση και παρουσιάστηκαν μόνο δύο…

Κατηγορούν ότι ο σταθμάρχης που έκανε το μοιραίο λάθος ήταν “άπειρος” και “ανεκπαίδευτος” – και όπως αποδείχθηκε ήταν και ανεπίδεκτος!
Παράλληλα όμως, παραδέχονται ότι λάθος έκανε και ο μηχανοδηγός της επιβατικής αμαξοστοιχίας που δεν ειδοποίησε από το σύστημα ενδοεπικοινωνίας των τρένων ότι μπήκε στη γραμμή της καθόδου. Κι αυτός τουλάχιστον ήταν έμπειρος.
Όπως έμπειρος ήταν και ο μηχανοδηγός της αμαξοστοιχίας της ΤΡΑΙΝΟΣΕ (πριν την ιδιωτικοποίηση) που εκτροχιάστηκε στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης στις 13 Μαΐου του 2017, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 4 άτομα, να τραυματιστούν σοβαρά άλλα δέκα και να σωθούν από θαύμα – πηδώντας από τα μπαλκόνια – οι κάτοικοι της αγροικίας πάνω στην οποία έπεσε το τρένο και την κατέστρεψε…
Αιτία του δυστυχήματος τότε ήταν η “υπερβολική ταχύτητα”, καθώς το όριο στην περιοχή εκείνη ήταν 60 χιλιόμετρα την ώρα – και η μοιραία αμαξοστοιχία έτρεχε με 144 χιλιόμετρα την ώρα!
Τότε δεν μιλούσε κανένας ούτε για “απειρία” του υπεύθυνου ούτε για “ιδιωτικοποιήσεις”, ούτε για “ρουσφοτολογικές προσλήψεις”.
Το καμπανάκι χτύπαγε από τότε. Κανείς δεν το άκουσε.

Ακόμα και σήμερα, κανείς δεν λέει το προφανές: Ότι αν είχαν εφαρμοστεί οι τεχνολογίες ασφαλείας της Σύμβασης του 2014, θα είχε διορθωθεί το λάθος στα Τέμπη αυτόματα, με ακαριαία “πέδηση” μόλις το σύστημα ανακάλυπτε ότι δύο τρένα κινούνται το ένα προς το άλλο πάνω στην ίδια γραμμή.
Κι ακόμα θα είχε αποφευχθεί και το προηγούμενο δυστύχημα στο Άδενδρο, με αυτόματη επιβράδυνση της αμαξοστοιχίας που έτρεχε 84 χιλιόμετρα πάνω από το όριο (!), μόλις το σύστημα “έβλεπε” ότι η υπερβολική ταχύτητα οδηγούσε σε εκτροχιασμό.
Αν είχαν εφαρμοστεί όσα συμφωνήθηκαν το 2014 και πληρώθηκαν από το Ελληνικό Δημόσιο, δεν θα είχε γίνει ΚΑΝΕΝΑ απ’ αυτά αιματηρά δυστυχήματα. Ούτε από “άπειρους”, ούτε από “έμπειρους”…

Μια συμπαιγνία συνδικαλιστών που ΔΕΝ θέλουν την εφαρμογή της τηλεματικής – που αναβαθμίζει την ασφάλεια αλλά καταργεί θέσεις εργασίας – συνεπικουρούμενοι από συμμορίες παρανόμων, που εξακολουθούν να λεηλατούν τα δίκτυα και τον εξοπλισμό τους, σε αγαστή συνεργασία με εργολάβους – και με πολιτικούς που είτε τα ανέχονται όλα αυτά είτε δεν τολμούν να τα βάλουν με τα κακοήθη “κυκλώματα”, εξακολουθούν και ακυρώνουν κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού.
Όλοι όσοι ξέρουν από τρένα βεβαιώνουν ότι ακόμα κι αν είχε ολοκληρωθεί “στα χαρτιά” η σύμβαση, σε λίγο θα είχε αχρηστευθεί, αφού οι συμμορίες που λεηλατούν τον εξοπλισμό παραμένουν πάντα ακαταδίωκτες.
Και η συντεχνία που ματαίωσε ως τώρα τα πάντα, ζητάει απλώς περισσότερες …”προσλήψεις”.
Προσοχή! Όχι “μετατάξεις” – προσλήψεις.
Για να διοριστούν, ει δυνατόν, όλοι στο δημόσιο…
Σε μια εποχή που οι νέες τεχνολογίες ΜΕΙΩΝΟΥΝ το προσωπικό και ΑΥΞΑΝΟΥΝ τα όρια ασφαλείας, προσπαθούν με κάθε τρόπο, να ματαιώσουν τις νέες τεχνολογίες και να αυξήσουν το προσωπικό (στο Δημόσιο) μειώνοντας την ασφάλεια των τρένων.

Αν θέλετε να καταγγείλετε την “κακιά των Χώρα” έχετε δει κάμποσες πλευρές της. Μεταξύ άλλων, είναι αυτοί που τώρα φωνάζουν περισσότερο και προσπαθούν να επωφεληθούν από την τραγωδία, αν και οι ίδιοι έχουν πολύ μεγάλες ευθύνες που έφτασαν τα πράγματα ως εδώ…
Η “κακιά η Χώρα” είναι ακόμα όσοι ονειρεύονται ένα νέο “κίνημα Γρηγορόπουλου”, όπως εκείνο του 2008.
Και επιδιώκουν να “εργαλειοποιήσουν” μια τραγωδία και τα θύματά της για να καεί – ξανά – η Αθήνα!
Κι όλα αυτά, όχι για να ΦΥΓΟΥΝ οι υπεύθυνοι για την καταστροφή, αλλά για να ΕΛΘΟΥΝ οι πραγματικοί “ολετήρες”.

Ναι η σημερινή Κυβέρνηση Μητσοτάκη ΔΕΝ μπόρεσε να χτυπήσει την “παθογένεια” στα τρένα – και όχι μόνο!
Ίσως και συμβιβάστηκε με την “παθογένεια”.
Ναι είναι εξοργιστικό να καμαρώνουν για την “ψηφιακή αναβάθμιση” του 112, που μας πληροφορεί ότι έρχεται… κακοκαιρία, αλλά δεν μπορεί να εμποδίσει δύο τρένα να συγκρουστούν μετωπικά…
Ναι, όλα αυτά δείχνουν αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει την παθογένεια.
Αλλά αυτοί που σήμερα φωνάζουν ΕΙΝΑΙ η παθογένεια!
Και ζητάνε από πάνω και τα ρέστα.
Κι αυτή είναι η χειρότερη εικόνα της “κακιάς της Χώρας”.
Όχι μόνο δεν μας αφυπνίζει η τραγωδία, αλλά κοντεύει να μας βυθίσει πιο βαθιά στο τέλμα…

lastpoint.gr

Δ. Μακροδημόπουλος: Πελατειακές σχέσεις και τραγωδίες

0

του Δ. Μακροδημόπουλου

Γιατί η βαθύτερη αιτία που οδήγησε στην τραγωδία των Τεμπών δεν ήταν η πλημμελής λειτουργία την τηλεδιοίκησης ή της σηματοδότησης; Διότι ακόμη και στην περίπτωση που καταπέσει το όλο σύστημα λόγω βλάβης ή οποιασδήποτε άλλης αιτίας, ο Γενικός Κανονισμός Κυκλοφορίας είναι τόσο λεπτομερής που η τήρησή του δεν επιτρέπει επ’ ουδενί ένα ατύχημα. Όταν προσλήφθηκα το 1977 στο Τμήμα Μεταλλικών Κατασκευών στη Θεσσαλονίκη μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι είχα καταταχθεί εκ νέου σε μια στρατιωτική μονάδα, υπήρχε θρησκευτική τήρηση των κανονισμών και απόλυτος σεβασμός στην ιεραρχία, απαραίτητες προϋποθέσεις σε θέματα ασφάλειας της κυκλοφορίας. Όταν αποχώρησα το 2010 ο σιδηρόδρομος ήταν σε πορεία διάλυσης αλλά στη συνέχεια η χώρα και μαζί της και ο σιδηρόδρομος περιέπεσαν σε κατάσταση παρακμής. Έχει διαστραφεί το περιεχόμενο των εννοιών των λέξεων, των αξιών που αποτελούν τον συνεκτικό ιστό της κοινωνίας. Προηγήθηκε το Μάτι, η Μάνδρα η Ηλεία, η Εύβοια επανειλημμένα,…σήμερα τα Τέμπη. Αύριο;

Είναι αξιοσημείωτο ότι κατά τη διάρκεια του συμβάντος στα Τέμπη η κυκλοφορία ρυθμίζονταν από δύο σταθμάρχες, ο ένας εκ των οποίων, ο σταθμάρχης της Λάρισας μετατάχθηκε σε μεγάλη ηλικία των 59 ετών, αδιανόητη για τόσο κρίσιμο τομέα, με τρόπο προφανώς ρουσφετολογικό ενώ η σταθμάρχης των Νέων Πόρων, η οποία δεν ευθύνεται για το συμβάν, κόρη σταθμάρχη, εργάζονταν με μπλοκάκι. Βέβαια οι Νέοι Πόροι είναι σταθμός διέλευσης και στάθμευσης και σπανίως διασταυρώσεων, όμως το καθεστώς εργασίας της υπαλλήλου, όπως και άλλων 69 νέων σταθμαρχών που εργάζονται με μπλοκάκι, πραγματικά εκπλήσσει για την άγνοια του πολιτικού κόσμου για τη σοβαρότητα της λειτουργίας του σιδηροδρόμου. Με ποιά κριτήρια προσλήφθηκαν με μπλοκάκι εν κρυπτώ; Προνομιακά ως τέκνα σιδηροδρομικών που αξίωσαν συνδικαλιστές ή βουλευτές; Γιατί αγνοήθηκε το σύνολο της νεολαίας και οι δεξιότητές της; Επιστρέψαμε εν έτει 2023 στις κάστες που χαρακτήριζαν τη λειτουργία της κοινωνίας στον ύστερο Μεσαίωνα και μετά;

Γνωστοποιήθηκε έγγραφο της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) στο οποίο αποκαλύπτονταν η ελλιπής εκπαίδευση των σταθμαρχών, ιδιαίτερα η πρακτική άσκηση, διαβάζουμε καταγγελία συνταξιούχου σταθμάρχη ότι οι υποψήφιοι σταθμάρχες γνώριζαν τα θέματα των εξετάσεων εκ των προτέρων, διαβάζουμε ότι στο έγγραφο της ΡΑΣ γίνονταν αναφορά σε δύο εκτροχιασμούς στο Λιανοκλάδι και στην Τιθορέα στις 10 και στις 21 Οκτωβρίου που αποδίδονταν στον ανθρώπινο παράγοντα, συγκεκριμένα στον σταθμάρχη (Καθημερινή 14/3/2023). Ακολούθησε διαμάχη μεταξύ ΡΑΣ και ΟΣΕ για το επίπεδο εκπαίδευσης των σταθμαρχών με μπλοκάκι αλλά έτσι αγνοήθηκε το ουσιώδες: Όσοι προσλήφθηκαν με μπλοκάκι είχαν τις ικανότητες να ανταποκριθούν στα καθήκοντα του σταθμάρχη; δεδομένου ότι οι προσλήψεις έγιναν με αδιαφάνεια και άλλα κριτήρια εν κρυπτώ;

Για να μην εξωραΐζουμε το παρελθόν, ο σιδηρόδρομος ανέκαθεν χαρακτηρίζονταν για τις πελατειακές σχέσεις σε όλα τα επίπεδα, όπως συνέβαινε πάντοτε στην ελληνική κοινωνία. Όμως υπήρχε μια διαφορά, χωρίς βέβαια να νομιμοποιεί τον αναχρονισμό του. Τότε, ο νέος υπάλληλος που προσλαμβάνονταν εντάσσονταν σε ένα σιδηροδρομικό περιβάλλον που λειτουργούσε πλήρως, μαθήτευε για μεγάλο χρονικό διάστημα δίπλα σε έμπειρους σιδηροδρομικούς, οι σταθμάρχες και ιδιαίτερα οι μηχανοδηγοί εργάζονταν επί χρόνια ως βοηθοί (θερμαστές). Σήμερα η εμπειρία έχει εκλείψει μετά την μαζική εκδίωξη των υπαλλήλων του ΟΣΕ μετά την “εξυγίανσή” του ώστε να μεταβιβαστεί στους νεώτερους ενώ οι απαιτήσεις της κυκλοφορίας λόγω της τεχνολογίας έχουν αυξηθεί.

Εντυπωσίασε αρνητικά ο νέος υπουργός Μεταφορών και Υποδομών όταν αναφερόμενος στον σιδηρόδρομο αναφέρθηκε στην ύπαρξη υπαλλήλων με μπλοκάκι σε καίριες θέσεις ως αυτονόητη. Μάλιστα δεν ανακοίνωσε την ακύρωση της προκήρυξης 1/2022 για την πρόσληψη 90 υπαλλήλων στον ΟΣΕ, η οποία με προσόν την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και κύρια κριτήρια αξιολόγησης των υποψηφίων την εμπειρία και την “πρακτική δοκιμασία”, που αποτελούν την “αχίλλειο πτέρνα” της προκήρυξης, δίνει προτεραιότητα στους εργαζόμενους ήδη με μπλοκάκι προκειμένου  να τους μετατρέψει από εργαζόμενους ορισμένου χρόνου σε αορίστου Εμπαίζοντας έτσι 11 χιλιάδες νέους (σύμφωνα με τη δήλωση του κ. Γεραπετρίτη) που προσέτρεξαν ευελπιστώντας στην αξιοκρατική αξιολόγησή τους αλλά διευρύνοντας παράλληλα τη δεξαμενή των υποψηφίων, καλλιεργώντας προεκλογικά ελπίδες σε χιλιάδες οικογένειες αφού τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν μετεκλογικά..

Ο κ. υπουργός, λοιπόν, συμφωνεί με την αναβάθμιση του σιδηροδρόμου ή όχι; Διότι η επιλογή της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αντί ΑΕΙ ή ΤΕΙ, ως προσόν επιλογής του προσωπικού θα καθορίσει το επίπεδο παροχής υπηρεσιών για την επόμενη 25ετία τουλάχιστον αρνητικά, αντιστοιχεί σε άλλες εποχές και δεν συμβαδίζει με τις προσδοκίες εκσυγχρονισμού και ασφάλειας.  Δεν θα πρέπει να ακυρώσει την προκήρυξη και να αναβαθμίσει τα απαιτούμενα προσόντα; Μάλιστα ανακοίνωσε την επανεκκίνηση των δρομολογίων σταδιακά ανά πενθήμερο από τις 22 Μαρτίου. Δεν έγινε αντιληπτό ότι τον σιδηρόδρομο μπορείς να τον διαλύσεις με έναν νόμο σε μια ημέρα, όπως έγινε στο παρελθόν με την “εξυγίανσή” του, αλλά δεν μπορείς να τον ανασυγκροτήσεις σε τρία πενθήμερα, να αναπληρώσεις τη χαμένη εμπειρία που μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά ούτε το τροχαίο υλικό που σάπιζε στους σταθμούς;

Στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (Hellenic Train) η κατάσταση ήταν ακόμη χειρότερη. Ανακοινώνονταν προκηρύξεις στον Τύπο για θέσεις εργασίας με τα ελάχιστα δυνατά προσόντα, αλλά ποτέ δεν γνωστοποιούνταν τα αποτελέσματα, ο πίνακας αξιολόγησης, απλά ενημερώνονταν προσωπικά μόνον οι επιλεγέντες και κάθε προσπάθεια επικοινωνίας με την διοίκηση, τηλεφωνικά ή εγγράφως ήταν αδύνατη και ανεπιθύμητη. Με τις προκηρύξεις νομιμοποιούσαν τις προειλημμένες επιλογές τους. Αυτό συνέβη κατ’ επανάληψη με τις προκηρύξεις μηχανοδηγών και συνοδών. Ποιοί προσλήφθηκαν; Παιδιά μηχανοδηγών, συνοδών, σιδηροδρομικών εν γένει κατά προτεραιότητα,  χωρίς αξιολόγηση, με τους γνωστούς υποβολείς χάριν της εργασιακής ειρήνης στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Με απαράδεκτο δηλαδή τρόπο που ενέπαιζε και πάλι χιλιάδες υποψηφίους που ευελπιστούσαν στην αξιοκρατική αξιολόγησή τους. Αν ο εμπαιγμός δεκάδων χιλιάδων νέων στον βωμό των πελατειακών σχέσεων που τους οδηγεί στην απογοήτευση και στη μετανάστευση δεν συνιστά παρακμή του κράτους στον μέγιστο βαθμό, τότε πώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

τ. Αρχιμηχανικός ΟΣΕ

Πολιτικός Μηχανικός ΑΠΘ

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

17/3/2023

 

 

 

 

 

 

 

Τουρκία-Αίγυπτος: Οι ΥΠΕΞ των δύο χωρών συζητούν μετά από 10 χρόνια

0

Η Τουρκία θα αναβαθμίσει τις διπλωματικές της σχέσεις με την Αίγυπτο σε επίπεδο πρεσβευτή “το συντομότερο δυνατό”, δήλωσε σήμερα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου κατά την επίσκεψή του στο Κάιρο, την πρώτη ανώτατου τούρκου αξιωματούχου εδώ και μια δεκαετία όταν διερράγησαν οι σχέσεις των δύο χωρών.

“Χαίρομαι ιδιαιτέρως που κάνουμε σαφή βήματα για την εξομάλυνση των σχέσεών μας με την Αίγυπτο…Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να μην διαρρήξουμε τις σχέσεις μας στο μέλλον”, τόνισε ο τούρκος υπουργός σε κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον αιγύπτιο ομόλογό του, Σαμέχ Σούκρι.

Όπως είπε ο Τσαβούσογλου, η Τουρκία θα καταβάλλει προσπάθειες για να επιμηκύνει περαιτέρω τη συμφωνία για τα σιτηρά της Μαύρης Θάλασσας επιτρέποντας τις εξαγωγές από την Ουκρανία την ημέρα που πρόκειται να λήξει η συμφωνία.

“Η Ρωσία συμφώνησε σε μια παράταση της συμφωνίας για τα σιτηρά μόνο για δύο μήνες. Θα προσπαθήσουμε για μια περαιτέρω παράτασή της μετά δύο μήνες”, τόνισε ο ίδιος.

Από την πλευρά του, ο αιγύπτιος ομόλογός του χαρακτήρισε τις σημερινές συνομιλίες με τον Τσαβούσογλου “ειλικρινείς, ενδελεχείς και διαυγείς”, ενώ αναφέρθηκε και ο ίδιος στην πιθανότητα να επαναφέρουν οι δύο χώρες τους πρεσβευτές τους.

“Θα φτάσουμε στο θέμα (της επαναφοράς των πρεσβευτών) στον κατάλληλο χρόνο, ανάλογα με τα θετικά αποτελέσματα που θα έχει αυτό”, σημείωσε ο Σούκρι.

Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου επλήγησαν όταν ο τότε αρχηγός του στρατού της Αιγύπτου Αμπντέλ Φάταχ αλ-Σίσι ηγήθηκε της ανατροπής του Μοχάμεντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, συμμάχου της Άγκυρας, το 2013. Ο Σίσι εξελέγη πρόεδρος το επόμενο έτος.

Τον περασμένο μήνα, ο Σούκρι επισκέφτηκε την Τουρκία σε ένδειξη αλληλεγγύης μετά τους καταστροφικούς σεισμούς που προκάλεσαν περισσότερους από 50.000 νεκρούς στην Τουρκία και τη Συρία.

Οι δύο χώρες είχαν εξάλλου αντιπαράθεση τα τελευταία χρόνια για τη Λιβύη, όπου υποστήριζαν αντίπαλες φατρίες σε μια ανεπίλυτη σύγκρουση, καθώς και για τα θαλάσσια σύνορα στην πλούσια σε φυσικό αέριο Ανατολική Μεσόγειο.

Οι διαβουλεύσεις μεταξύ ανώτατων αξιωματούχων του υπουργείου Εξωτερικών στην Άγκυρα και το Κάιρο ξεκίνησαν το 2021, εν μέσω της προσπάθειας της Τουρκίας να μειώσει τις εντάσεις με την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, η Άγκυρα ζήτησε από τα αντιπολιτευόμενα αιγυπτιακά τηλεοπτικά δίκτυα που λειτουργούν στην Τουρκία να μετριάσουν την κριτική τους για την Αίγυπτο.

Ο Μόρσι πέθανε στη φυλακή στην Αίγυπτο το 2019. Άλλα υψηλόβαθμα στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας είναι φυλακισμένα στην Αίγυπτο ή έχουν διαφύγει στο εξωτερικό και η οργάνωση παραμένει εκτός νόμου.

Τον περασμένο μήνα, η κυβέρνηση της Αιγύπτου, η οποία αγωνίζεται να διαχειριστεί την έντονη έλλειψη ξένου συναλλάγματος, δήλωσε ότι οι τουρκικές εταιρείες έχουν δεσμευτεί για νέες επενδύσεις στην Αίγυπτο ύψους 500 εκατομμυρίων δολαρίων.

ΜΑΡ.ΜΙ

https://www.militaire.gr/toyrkia-aigyptos-oi-ypex-ton-dyo-choron-syzitoyn-meta-apo-10-chronia/

Εκτός ελέγχου η κατάσταση στο Παρίσι: Ο Μακρόν απαγόρευσε τις διαδηλώσεις– Εκρηκτικό το κλίμα στην Γαλλία για το συνταξιοδοτικό

0

«Αποκεφαλίσαμε τον Λουδοβίκο τον XVI – Μπορούμε και τον Μακρόν»!

Η γαλλική αστυνομία απαγόρευσε σήμερα τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Πλας ντε λα Κονκόρντ, τη μεγαλύτερη πλατεία του Παρισιού, καθώς και στα Ηλύσια Πεδία, έπειτα από δύο συνεχόμενες νύχτες ταραχών στη γαλλική πρωτεύουσα.

«Λόγω του σοβαρού κινδύνου διατάραξης της τάξης και της δημόσιας ασφάλειας (…) κάθε συγκέντρωση σε δημόσιο χώρο στην Πλας ντε λα Κονκόρντ και τη γύρω περιοχή, καθώς και στον τομέα της λεωφόρου των Ηλυσίων Πεδίων απαγορεύεται» ανέφερε η ανακοίνωση.

 

«Τα πρόσωπα που θα επιχειρήσουν να συγκεντρωθούν εκεί θα απομακρύνονται συστηματικά από τις δυνάμεις της τάξης» και μπορεί να τους γίνει προφορική σύσταση, πρόσθεσε η αστυνομία.

Το βράδυ της Παρασκευής, όπως και την αμέσως προηγούμενη νύχτα, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Πλας ντε λα Κονκόρντ. Ακολούθησαν συγκρούσεις με την αστυνομία, με τους συγκεντρωμένους να εκτοξεύουν μπουκάλια και κροτίδες και τους αστυνομικούς να απαντούν με δακρυγόνα, στην προσπάθειά τους να διαλύσουν το πλήθος. Η αστυνομία ανακοίνωσε 61 συλλήψεις.

Την Πέμπτη 10.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο ίδιο σημείο, κοντά στο κτίριο της Εθνοσυνέλευσης, και η αστυνομία έκανε λόγο για 258 προσαγωγές.

Η γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε την Πέμπτη να υιοθετήσει, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού.

Για τον σκοπό αυτόν προσέφυγε στο άρθρο 49.3 του Συντάγματος που δίνει τη δυνατότητα να εγκρίνονται νόμοι χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, εκτός και αν υπερψηφιστεί πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης.

Σήμερα συνεχίζεται η απεργία των εργαζομένων στα διυλιστήρια της TotalEnergies, καθώς και στους σιδηροδρόμους. Μια διαδήλωση είναι προγραμματισμένη στην Πλας ντ’ Ιταλί, στο νότιο Παρίσι, αργά το απόγευμα.

Νωρίτερα, μια ομάδα φοιτητών και ακτιβιστών της συλλογικότητας «Διαρκής Επανάσταση» εισέβαλαν στο εμπορικό κέντρο Forum des Halles κρατώντας πλακάτ και φωνάζοντας το σύνθημα «Παρίσι, ξεσηκώσου».

Το τηλεοπτικό κανάλι BFM πρόβαλε πλάνα από διαδηλώσεις στην Κομπιέν, τη Ναντ και τη Μασσαλία.

Τα συνδικάτα λένε ότι θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους και έχουν προκηρύξει γενική απεργία την επόμενη Πέμπτη.

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ektos-elegxou-i-katastasi-sto-parisi-o-makron-apagoreyse-tis-diadiloseis-ekriktiki-i-katastasi-stin-gallia-gia-to-syntaksiodotiko/

Ποια είναι η Ρωσίδα «Bloody Mary» για την οποία εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης μαζί με τον Πούτιν

0

Η Ρωσίδα Προεδρική Επίτροπος για τα δικαιώματα των παιδιών Μαρία Λβόβα-Μπέλοβα / Φωτογραφία: Mikhail Metzel, Sputnik, Kremlin Pool Phot
18/03/2023  10:48
Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) εξέδωσε την Παρασκευή εντάλματα σύλληψης για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και τη Μαρία Αλεξέγιεβνα Λβόβα-Μπέλοβα
(Maria Alekseyevna Lvova-Belova).

Και οι δύο αντιμετωπίζουν κατηγορίες για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου που σχετίζονται με τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Το ΔΠΔ ισχυρίζεται ότι η Λβόβα-Μπέλοβα και ο Πούτιν διενεργούσαν παράνομες απελάσεις παιδιών από την Ουκρανία στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Η Lvova-Belova -η οποία μερικές φορές αναφέρεται ως «Μητέρα Ρωσία» («Mother Russia») ή «Bloody Mary» («Mατωμένη Μαρία»)- εργάζεται ως Επίτροπος για τα δικαιώματα του παιδιού στη Ρωσική Ομοσπονδία, μια θέση που κατέχει από το 2021, όταν διορίστηκε από τον Πούτιν. Πρόσφατα έγινε πρωτοσέλιδο όταν μοιράστηκε στο κανάλι της στο Telegram πληροφορίες ότι βοηθάει στη διασύνδεση παιδιών από την Ουκρανία με Ρώσους γονείς που ελπίζουν να τα υιοθετήσουν.

Σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό Newsweek, την άνοιξη του 2022, η Lvova-Belova υιοθέτησε έναν Ουκρανό έφηβο στην οικογένειά της. Το παιδί προερχόταν από τη Μαριούπολη, η οποία είχε πρόσφατα δεχθεί επίθεση από τους Ρώσους. Φέρεται να χρησιμοποίησε το παράδειγμα ως μια μετάβαση που κάνουν τα ουκρανικά παιδιά όταν φτάνουν στη Ρωσία. Μετά από αρκετούς μήνες, το ουκρανικό παιδί αρχίζει να «αγαπά» τη Ρωσία.

«Όταν τα φέραμε στο έδαφος της περιοχής της Μόσχας για να συνέλθουν λίγο, άρχισε η ιστορία ότι μιλούσαν αρνητικά για [τον Πούτιν], έλεγαν κάθε είδους άσχημα πράγματα, τραγουδούσαν τον ύμνο της Ουκρανίας, “Δόξα στην Ουκρανία” και όλα αυτά», είπε η Lvova-Belova, σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC. «Οπότε ναι, υπάρχει αυτού του είδους η αρνητικότητα, ίσως στην αρχή, αλλά στη συνέχεια μετατρέπεται σε αγάπη για τη Ρωσία».

 

Τον Φεβρουάριο, το CNN ανέφερε ότι η Lvova-Belova συνεχίζει να επισκέπτεται τα κατεχόμενα από τη Ρωσία εδάφη στην Ουκρανία και συνοδεύει ουκρανικά παιδιά πίσω στη Ρωσία, όπου στη συνέχεια υιοθετούνται από ρωσικές οικογένειες. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Πούτιν χορήγησε στην Lvova-Belova την άδεια να λάβει «πρόσθετα μέτρα» για την ανάκτηση παιδιών χωρίς γονική μέριμνα στα παράνομα προσαρτημένα από τη Ρωσία εδάφη της Ουκρανίας, όπως η Ζαπορίζια, η Χερσώνα, το Λουχάνσκ και το Ντονέτσκ.

Η Lvova-Belova μοιράζεται συχνά φωτογραφίες και βίντεο των παιδιών που φαίνεται να απολαμβάνουν τις νέες τους οικογένειες στο κανάλι της στο Telegram.

Κατηγορείται για παράνομη μεταφορά παιδιών
Ωστόσο, το ΔΠΔ έκρινε ότι το έργο της Lvova-Belova ήταν πιο σκοτεινό από ό,τι εμφανιζόταν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κατηγορείται για παράνομη απέλαση παιδιών και παράνομη μεταφορά παιδιών από κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας στη Ρωσία.

Το ΔΠΔ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ισχυρίζεται ότι τα εγκλήματα διαπράχθηκαν σε ουκρανικό έδαφος, αρχής γενομένης από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, όταν η Ρωσία ξεκίνησε την ειδική στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία. Η επιχείρηση σύντομα εξελίχθηκε σε πόλεμο πλήρους κλίμακας.

 

«Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι η κ. Lvova-Belova φέρει ατομική ποινική ευθύνη για τα προαναφερθέντα εγκλήματα, επειδή διέπραξε τις πράξεις άμεσα, από κοινού με άλλους ή/και μέσω άλλων», αναφέρει το ΔΠΔ στην ανακοίνωσή του.

Η Lvova-Belova απέρριψε το ένταλμα σύλληψης του ΔΠΔ εναντίον της, λέγοντας ότι είναι «υπέροχο» που η διεθνής κοινότητα εκτιμά το έργο της για τα παιδιά, σύμφωνα με το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS την Παρασκευή.

«Είναι σπουδαίο το γεγονός ότι η διεθνής κοινότητα εκτίμησε το έργο της για να βοηθήσει τα παιδιά της χώρας μας, ότι δεν τα αφήνουμε στις εμπόλεμες ζώνες, ότι τα βγάζουμε έξω, ότι δημιουργούμε καλές συνθήκες γι’ αυτά, ότι τα περιβάλλουμε με ανθρώπους που τα αγαπούν και τα φροντίζουν», δήλωσε στους δημοσιογράφους, σύμφωνα με το TASS. «Υπήρχαν κυρώσεις εναντίον όλων των χωρών, ακόμη και της Ιαπωνίας, σε σχέση με εμένα, τώρα υπάρχει ένταλμα σύλληψης, αναρωτιέμαι τι θα συμβεί στη συνέχεια. Και εμείς συνεχίζουμε να εργαζόμαστε».

 

Ο Πούτιν αντιμετωπίζει παρόμοιες κατηγορίες και έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψής του, για την υποτιθέμενη διάπραξη παράνομης απέλασης παιδιών και παράνομης μεταφοράς παιδιών από κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας στη Ρωσία.

Από δασκάλα κιθάρας στην πολιτική
Η 39χρονη Lvova-Belova είναι μητέρα τουλάχιστον δέκα παιδιών – κάποια βιολογικά και κάποια υιοθετημένα – με τον σύζυγό της, ο οποίος είναι ορθόδοξος ιερέας, σύμφωνα με το CNN.

Γεννημένη στη δυτική πόλη Penza, η Lvova-Belova ξεκίνησε την καριέρα της ως δασκάλα κιθάρας για παιδιά. Τελικά ασχολήθηκε με την τοπική πολιτική, ανεβαίνοντας στη δομή της ρωσικής εξουσίας.

Σε ένα τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων που αναρτήθηκε στο κανάλι της στο Telegram τον Νοέμβριο, η Lvova-Belova θυμήθηκε την υιοθεσία ενός έφηβου αγοριού από τη Μαριούπολη, το οποίο είπε ότι είχε βρεθεί στους δρόμους από τους κηδεμόνες που τον είχαν αναλάβει μετά τον θάνατο της μητέρας του από καρκίνο.

Η Lvova-Belova και ο σύζυγός της Pavel Kogelman / Φωτογραφία: missingchildrenukraine
«Πρόκειται για τον πιο όμορφο άνθρωπο που έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου», λέει ο Filip για τη θετή μητέρα του. «Δεν είχα ποτέ κανέναν που να με αγαπάει τόσο πολύ όσο εκείνη».

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο νεαρός έδωσε τη συνέντευξη δεν είναι σαφείς, συμπεριλαμβανομένου του αν έκανε δηλώσεις υπό πίεση.

Για τα παιδιά της Ουκρανίας, έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται «The Day After Tomorrow» για να τα βοηθήσει να ενταχθούν στη ρωσική ζωή.

Η Lvova-Belova και ο υιοθετημένος γιος της από τη Μαριούπολη, Filip, όπως φαίνεται στον λογαριασμό της στο Telegram / Φωτογραφία: missingchildrenukraine
Μαζί με ειδυλλιακές φωτογραφίες από φωτιές σε κατασκηνώσεις δίπλα στη Μαύρη Θάλασσα, δήλωσε τον περασμένο Αύγουστο ότι τα παιδιά από την περιοχή του Ντονέτσκ βρίσκονται σε μια «εξαιρετική περίοδο κατασκηνώσεων».

«Η κατασκήνωση έχει εννέα θεματικά εργαστήρια για να μπορέσουν οι έφηβοι να επεξεργαστούν τα σχέδια ζωής τους και τις επαγγελματικές τους κατευθύνσεις. Ανυπομονούμε για την έναρξη της κατασκήνωσης!», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ακούει τη Ρωσίδα επίτροπο για τα δικαιώματα των παιδιών Μαρία Λβόβα-Μπέλοβα κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στην κρατική κατοικία Novo-Ogaryovo, έξω από τη Μόσχα, Ρωσία, Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2023 / Φωτογραφία: Mikhail Metzel, Sputnik, Kremlin Pool Photo via AP
Η πρεσβεία της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον απέρριψε την Τετάρτη ως «παράλογες» τις κατηγορίες των ΗΠΑ ότι τα ουκρανικά παιδιά μετακινήθηκαν με τη βία.

«Λάβαμε γνώση των παράλογων δηλώσεων του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νεντ Πράις, ο οποίος είχε κατηγορήσει τη χώρα μας για “βίαιη μεταφορά και απέλαση ουκρανικών παιδιών” στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας», ανέφερε η πρεσβεία σε ανακοίνωσή της στο Telegram.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανταλλάσσει χειραψία με τη Μαρία Λβόβα-Μπέλοβα στο Κρεμλίνο, την Τετάρτη 9 Μαρτίου 2022 / Φωτογραφία: Mikhail Klimentyev, Sputnik, Kremlin Pool Photo via AP
«Η Ρωσία δέχθηκε παιδιά που αναγκάστηκαν να φύγουν με τις οικογένειές τους από τους βομβαρδισμούς και τις θηριωδίες των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να κρατήσουμε τους ανηλίκους σε οικογένειες και σε περίπτωση απουσίας ή θανάτου γονέων και συγγενών — να μεταφέρουμε τα ορφανά υπό κηδεμονία. Εξασφαλίζουμε την προστασία της ζωής και της ευημερίας τους».

Η πρεσβεία συνέχισε κατηγορώντας την Ουάσινγκτον, η οποία έχει παράσχει στρατιωτική βοήθεια στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, ότι είναι συνένοχη για τους φερόμενους θανάτους παιδιών στη ρωσοκρατούμενη ανατολική Ουκρανία.

πηγή: iefimerida.gr