Αρχική Blog Σελίδα 1692

Analyst on Tehran’s Nuclear Game What Iran Wants for a New Deal

0

 


Tehran could be capable of building a nuclear weapon within just a few weeks. In an interview, scholar Nasser Hadian says that Tehran is interested in more than just calculated provocation – and discusses what the West should do next.
Interview Conducted by Susanne Koelbl in Teheran
05.04.2023, 17.29 Uhr

Ballistic missiles being launched as part of a Revolutionary Guard exercise in 2021. Foto: IRGC / ZUMA Wire / IMAGO

Tehran continues to enrich uranium. The nuclear deal with Iran is dead and negotiations aimed at resuscitating it have been suspended.

U.S. President Joe Biden has said he would not tolerate a nuclear-armed Iran, and Israel has also threatened to attack the country should Tehran build a nuclear weapon.

Recently, the U.S. again established contact with Iran through intermediaries, says Nasser Hadian, an Iranian professor of political science who regularly participates in background discussions. Here, the Tehran analyst, who earned his Ph.D. in the U.S., explains Tehran’s risky strategy and why the West must take action now.

DER SPIEGEL: You say that the nuclear deal, officially called the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), may soon be relaunched, despite all contrary indications. What makes you so optimistic?

Hadian: All the alternatives to the JCPOA are inconvenient and costly. They are bad options for all sides, as they may lead towards war.

About Nasser Hadian

Foto: Privat
Nasser Hadian, 65, is an Iranian political scientist at the University of Tehran. He earned his Ph.D. in the U.S. and taught for a time at Columbia University in New York. Hadian is considered to have significant influence among the Iranian elite. Because of his critical stance toward his own government, he is also respected internationally. Hadian lives in Tehran.

DER SPIEGEL: How so?

Hadian: Let’s take a look at the two possible alternatives to the JCPOA currently under discussion in Iran. One is the continuation of the status quo, and the other is escalation.

DER SPIEGEL: What does that mean in concrete terms?

Hadian: The continuation of the status quo would involve a temporary agreement with Iran, whereby Iran would agree to some conditions and, in return, would receive sanctions relief – similar to the predecessor of the JCPOA, called the JPOA.

Iran, for example, would be allowed to sell more oil or petroleum products to earn revenues in exchange for turning the cameras back on (cameras at nuclear facilities that monitor activity there) and reduce uranium enrichment. A second possible pathway is called “freeze-for-freeze.” It basically means Iran would cease enriching uranium at the current level, and the U.S. and Europe would keep nuclear-related sanctions in place but would refrain from imposing any new sanctions. In other words, it could prevent escalation.

A Member of the IAEA inspection team examines the process inside Natanz uranium enrichment plant on January 20, 2014 in Natanz, Iran. Iran has halted its most sensitive nuclear activity under a new deal with world powers which will ease sanctions on the Iranian economy. PUBLICATIONxINxGERxSUIxAUTxHUNxONLY IRN20140120112

An IAEA inspector in Natanz in 2014. Foto: imago stock&people / UPI / IMAGO

DER SPIEGEL: Would that be a solution?

Hadian: In the absence of the JCPOA, freeze-for-freeze is the most practical option, in my opinion. But could not be an end deal.

“If Iran were to leave the Non-Proliferation Treaty and the JCPOA, inspectors would be expelled from the country, the cameras would be switched off and there would no longer be any sort of monitoring.”

DER SPIEGEL: What about escalation? What does that actually mean?

Hadian: Escalation would involve the International Atomic Energy Agency (IAEA) officially accusing Iran of a violation and then sending the dossier to the United Nations Security Council.

DER SPIEGEL: Such a step could be taken if Iran were to produce weapons-grade uranium, thus deliberately violating the Nuclear Non-Proliferation Treaty it once signed.

Hadian: Still, any Security Council resolution regarding sanctions against Iran would be vetoed by China and/or Russia. This situation then would lead other European members to consider the “snapback mechanism.”

(FILES) A picture taken on September 21, 2008 shows Iran’s elite Revolutionary Guards marching during a military parade in Tehran to commemorate the 28th anniversary of Iran’s 1980-1988 war with Iraq. Several senior officers in Iran’s elite Revolutionary Guards Corps were killed in an attack on October 18, 2009 in the south-eastern province of Sistan-Baluchestan, Fars news agency reported. AFP PHOTO/BEHROUZ MEHRI 

Iran’s Revolutionary Guard at a 2008 military parade in Tehran. Foto: Behrouz Mehri / AFP

DER SPIEGEL: That mechanism is an agreement allowing any JCPOA party to request further sanctions at the UN Security Council – sanctions which cannot then be vetoed, not even by Russia or China.

Hadian: Exactly. Iran has already warned that if the snapback mechanism is activated, it will leave not only the JCPOA, but also the Nuclear Non-Proliferation Treaty.

DER SPIEGEL: That would be a dangerous step. What exactly would Iran be intending to accomplish with such a move?

Hadian: If Iran were to leave the Non-Proliferation Treaty and the JCPOA, inspectors would be expelled from the country, the cameras would be switched off and there would no longer be any sort of monitoring. This would lead to a condition of complete ambiguity regarding its nuclear program.

“Any accidents, miscalculations or misunderstandings could lead to a major war.”

DER SPIEGEL: A calculated provocation that would naturally spread concern and fear internationally. With what aim?

Hadian: The situation would escalate. In order to make its threat credible, the U.S. would send aircraft carriers to the region and prepare for an attack on Iran, together with its allies. Iran then would assume a regional war posture. The situation would become tense, and any accidents, miscalculations or misunderstandings could lead to a major war.

DER SPIEGEL: That would be extremely risky for Tehran. In the event of a war, Iran would also suffer extensive damage.

Hadian: Iran would suffer most in the event of a conflict. But the main point is that it would not be a war between the U.S. and Iran, but a regional conflict with many countries involved. Thus, while Iran would suffer, all countries in the region would be tremendously harmed by such a war. Thus, on the basis of any reasonable calculations, one would want to avoid such a situation and would consider returning to the JCPOA as the most efficient, practical and least costly option.

March 20, 2023, Tehran, Tehran, Iran: A handout picture provided by the office of Iran s Supreme Leader Ayatollah ALI KHAMENEI on March 20, 2023, shows him addressing the nation on the Persian New Year Nowruz in Tehran. Tehran Iran – ZUMAi98_ 20230320_zih_i98_003 Copyright: xIranianxSupremexLeader SxOfficex

Supreme Leader Ayatollah Khamenei in his office in Tehran. Foto: Iranian Supreme Leader’S Office / ZUMA Wire / IMAGO

 In 2019, Iranian drones attacked the Aramco oil facility in Saudi Arabia as an act of revenge for the U.S. withdrawal from the JCPOA. Foto: Susanne Koelbl/ DER SPIEGEL

DER SPIEGEL: Such a scenario suggests that Tehran wants to reach an agreement at almost any price and is even willing to risk a possible Israeli-American attack.

Hadian: Nobody wants war. But Iran would respond strongly in the face of a military attack. It has shown its determination before. After General Soleimani was killed in 2020, the Revolutionary Guard fired 21 missiles at U.S. bases in Iraq, and they didn’t care how strong the retaliation would be. In another incident, Iran also fired drones at Saudi Aramco oil facilities …

DER SPIEGEL: … and destroyed 50 percent of its oil production, in an act of revenge for U.S. President Donald Trump’s withdrawal from the JCPOA, a decision Riyadh had pressured him to make.

Hadian: Then, too, the Revolutionary Guard took the risk of a strong retaliation. For me, that is an indication that they will react strongly if they find themselves pushed into a corner.

DER SPIEGEL: In Tehran, the word is that the Iranian leadership, Ayatollah Khamanei, President Ebrahim Raisi, the foreign minister and even the Quds Brigades are now in favor of the JCPOA agreement. But not the powerful Revolutionary Guard. Why not?

Hadian: They want Iran to stay in a stronger position. They want a better, longer and stronger agreement. But that would take years to negotiate. None of us have that time.

 

“The balance of power in Iran is, at present, in favor of the JCPOA, but this may not be the case in the future.”

DER SPIEGEL: How powerful is the Revolutionary Guard when it comes to this issue in Iran?

Hadian: As is the case in all countries that have signed the JCPOA, there are differing political forces in Iran, some who are in favor of this deal, and some who are opposed. The balance of power in Iran is, at present, in favor of the JCPOA, but this may not be the case in the future. Thus, I believe the U.S. and Europe are better off seizing the current opportunity to return to the JCPOA.

DER SPIEGEL: What could a nuclear agreement look like, following the last failed attempt in August 2022?

Hadian: At the moment, ideas are being discussed which I helped formulate some time ago, and which are now being advocated by some experts and policymakers in Iran. Iran’s absolute first priority is to ensure the sustainability of the treaty so that no future U.S. president could out of the nuclear agreement, as President Donald Trump did in 2018.

(FILES) In this file photo taken on January 9, 2020 US President Donald Trump speaks during a “Keep America Great” campaign rally at Huntington Center in Toledo, Ohio. – The head of a Canadian food giant appeared to blame US President Donald Trump for the deaths of Canadians, including an employee’s wife and child, in the downing of a jetliner in Iran. The Ukraine International Airlines Boeing 737 was shot down by a missile shortly after taking off from Tehran before dawn last January 8, 2020, killing all 176 passengers and crew on board. Fifty-seven of the victims were Canadian. Maple Leaf Foods chief executive Michael McCain said late January 12, 2020 in a Twitter message that a colleague lost his wife and child to a “needless, irresponsible series of events in Iran.” (Photo by SAUL LOEB / AFP)

U.S. President Trump in Ohio in 2020: “The U.S. withdrawal from the JCPOA proved its unreliability and untrustworthiness, and proved Europe’s strategic irrelevance.” Foto: Saul Loeb / AFP

DER SPIEGEL: How might that be possible? No U.S. president can dictate to the next what to do during their term.

Hadian: One possible path would be for Iran to uninstall its centrifuges and put them into storage with the enriched uranium inside Iran.

DER SPIEGEL: Not in Russia, like the last time?

Hadian: Exactly. It could be both sealed and monitored by the International Atomic Energy Agency inside Iran. Should the United States pull out of the agreement, Iran could rapidly access the material and expand its nuclear program again. That would have a deterrent effect on the decision of future U.S. presidents to withdraw from the JCPOA.

“Tehran wants a committee of experts and diplomats to review compliance with the JCPOA agreement in the U.S. and Europe as well.”

DER SPIEGEL: Is that Tehran’s primary demand?

Hadian: There are four main demands. The second is the snapback mechanism, allowing any signatory to the agreement to request the re-imposition of UN sanctions if Iran “materially fails to comply” with its obligations. Iran is demanding that either a consensus or a majority of the six major powers be required to invoke the mechanism, not just one country. The third concern for Iran is ensuring that the commitments made by Western powers are also monitored by an observing body.

DER SPIEGEL: How might that look in practice?

Hadian: Tehran wants a committee of experts and diplomats to review compliance with the JCPOA agreement in the U.S. and Europe as well. Even when the JCPOA was completely implemented, Iran did not receive the full economic benefits that had been agreed upon.

DER SPIEGEL: And the fourth demand?

Hadian: The fourth issue, which has been discussed among policy circles involved in the nuclear deal in Iran, involves compensation for the damage caused by the reimposition of U.S. sanctions. The government estimates that the sanctions have cost Iran more than $240 billion.

DER SPIEGEL: Who should pay those costs?

Hadian: In Iran, it has been frequently argued that, while Iran fulfilled its part of the deal, the U.S. completely ignored its obligations and walked out of the agreement, putting the Europeans in a position where they, too, had to disregard their JCPOA obligations. There are some other technical issues, which, for reasons of simplicity, don’t need to be discussed here.

DER SPIEGEL: How realistic do the Iranians actually think their demands are? In August 2022, talks collapsed because the demands were unacceptable for Europe and the U.S.

Hadian: The Iranian negotiators know that the Biden administration may not be able to pay Iran directly, due to domestic political considerations. Compensation could come in the form of credit lines or other tangible economic benefits. France and Japan have also made proposals centered on investing tens of billions in Iran.

“Relying on the naive and simplistic analysis that the Iranian government is on the verge of collapse can have catastrophic consequences.”

DER SPIEGEL: What about the other side? What would the West get out of a renegotiated deal?

Hadian: Iran is prepared to take into account U.S. demands. For example, Iran could agree to the extension of all the sunset clauses within the JCPOA by an additional five years.

DER SPIEGEL: That would inject a bit more security into the agreement, but it still isn’t likely to be even close to enough.

Hadian: Additionally, instead of the 300 kilograms of enriched uranium at 3.67 purity noted in the JCPOA, just 200 kilograms could remain in Iran. Iran could also reduce the number of centrifuges from 5,000 to 3,000 and open up access to more nuclear sites.

People gather during a protest for Mahsa Amini, a woman who died after being arrested by the Islamic republic’s “morality police”, in Tehran on September 19, 2022. – Fresh protests broke out on September 19 in Iran over the death of a young woman who had been arrested by the “morality police” that enforces a strict dress code, local media reported. Public anger has grown since authorities on Friday announced the death of Mahsa Amini, 22, in a hospital after three days in a coma, following her arrest by Tehran’s morality police during a visit to the capital on September 13. (Photo by AFP)

Demonstrators in Tehran in September 2022. Some fear that a new deal with Iran could boost the country’s current leadership. Foto: AFP

DER SPIEGEL: There are some in the West who are opposed to any new agreement with Iran because it would stabilize an ailing regime that they would like to see collapse. Are such concerns justified?

Hadian: Relying on the naive and simplistic analysis that the Iranian government is on the verge of collapse can have catastrophic consequences – consequences that could lead to the escalation discussed earlier.

“A significant share of the political elite believe that Iran should instead shift its focus to China and Russia.”

DER SPIEGEL: What does the Iran leadership still have to offer the younger generation in lieu of this agreement?

Hadian: Many of the youth and others who enthusiastically supported the JCPOA in 2015 and hoped for better relations with the U.S. and Europe as a result lost their hope in 2018, when the U.S. withdrew from the deal and Europe failed to live up to its obligations. A significant share of the political elite believe that Iran should instead shift its focus to China and Russia.

11.04.2021, Iran, Natans: Das Satellitenfoto von Planet Labs Inc. zeigt die iranische Nuklearanlage Natans am 07.04.2021. In der iranischen Atomanlage Natans ist es nach Angaben der staatlichen Atomorganisation AEOI in der Nacht zum 11.04.2021 zu einem «Zwischenfall» gekommen. Foto: –/Planet Labs Inc./AP/dpa – ACHTUNG: Nur zur redaktionellen Verwendung und nur mit vollständiger Nennung des vorstehenden Credits +++ dpa-Bildfunk +++

Satellite image of the Iranian nuclear facility in Natanz (2021) Foto: Planet Labs / AP / dpa

DER SPIEGEL: What would such a strategy shift entail?

Hadian: Those who favor the “pivot to the East,” as it is called here, argue that the U.S. withdrawal from the JCPOA proved its unreliability and untrustworthiness, and proved Europe’s strategic irrelevance. Though Europe verbally supported the JCPOA and positioned itself against President Trump politically, in practical terms, it did what the Trump administration demanded. As such, many elites and experts hope that a closer relationship with China and Russia would enhance Iran’s economic situation and thus satisfy the young population.

“Most Iranians are still more oriented towards the West.”

DER SPIEGEL: What do China and Russia have to offer?

Hadian: China has already significantly increased its scholarships for Iranian students. Chinese companies in Iran have employed many Iranians.

DER SPIEGEL: What do young Iranians themselves want?

Hadian: Most Iranians are still more oriented towards the West, as indicated by the hundreds of private English language institutes. The U.S. and Europe should take advantage of this opportunity. I too am wary of being in China’s orbit and hope that the decisions made in the U.S. and Europe do not push Iran in that direction.

Der Spiegel

Τουρκία: Αλλάζουν άραγε οι ισορροπίες στο Αιγαίο, εάν καταφέρει και πάρει τα F-16;

0

Η Ελληνική Αεροπορία «έχει ξεκάθαρα το πάνω χέρι», αλλά…

Ενώ η πρόταση του προέδρου Τζο Μπάιντεν για την πώληση και αναβάθμιση F-16 στην Τουρκία και την πώληση των F-35 στην Ελλάδα, βρίσκεται ήδη στο Κογκρέσο, ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντεζ βάζει «τάκους» προκειμένου να μην αποφασίσουν οι συνάδελφοί του να ευνοήσουν την Τουρκία. Αν όμως ο Αμερικανός γερουσιαστής δεν τα καταφέρει, άραγε τι θα συμβεί;

Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για πώληση 40 νέων F-16 τύπου Block 70/72 Viper και πακέτα αναβάθμισης Block 70/72 για 79 υπάρχοντα μαχητικά μαζί με 900 πυραύλους αέρος-άερος και 800 βόμβες, με εκτιμώμενη συνολική αξία τα 20 δις. δολ.. Οπότε, εάν οι Αμερικανοί τελικά δώσουν πράσινο φως στη βιομηχανία τους, τότε η Τουρκική Αεροπορία θα μπορεί να υπολογίζει σε 120 σύγχρονα μαχητικά F-16.

Σημειώνεται, ότι η Ελλάδα έχει ήδη καταφέρει να συμφωνήσει για την αναβάθμιση 83 F-16, μετατρέποντάς τα σε Viper. Ήδη η Ελληνική Αεροπορία «ξηλώνει» τα παλιά ηλεκτρονικά συστήματα και τοποθετεί καινούργια, καθιστώντας τα εξαιρετικά επίφοβα σε οτιδήποτε διαθέτει η Τουρκία σήμερα.

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα παραλαμβάνει γαλλικά μαχητικά Fafale, ενώ όπως όλα δείχνουν η χώρα μας θα καταφέρει να λάβει το πράσινο φως και για αγορά F-35. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, για την Ελλάδα δεν υπάρχουν σοβαρά εμπόδια για την αγορά F-35, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση θέλει σίγουρα να προχωρήσει στην πώληση προς την Ελλάδα.

Συνεπώς, η Ελληνική Αεροπορία διαθέτοντας αναβαθμισμένα F-16, Rafale και F-35 «έχει ξεκάθαρα το πάνω χέρι», λένε πηγές που παρακολουθούν τις εξελίξεις με αποτέλεσμα «η Τουρκία να έχει μείνει με ένα μοντέλο μαχητικού που είναι βρίσκεται 20 χρόνια πίσω».

«Θα είναι πολύ πολύ πίσω»

Στην περίπτωση, τώρα, που η Τουρκία καταφέρει να αναβαθμίσει τον στόλο της, αυτό θα σημαίνει ότι η Ελλάδα θα έχει 83 «φρέσκα» F-16, έναντι 120 τουρκικών. Δεδομένου ότι η Τουρκία θα διαθέτει ήδη περισσότερα μαχητικά «θα αφαιρεθεί ένα μικρό δυναμικό από τα πλεονεκτήματα που αρχίζουμε να αποκτούμε», λέει στο in ο αντιπτέραρχος ε.α. και επίτιμος Διευθυντής Αεράμυνας του ΓΕΑ και μέλος του ΕΛΙΣΜΕ Παναγιώτης Κατσαρός.

«Και πάλι δεν θα είναι επίφοβη η Τουρκία, θα έχει συστήματα πολύ πολύ πίσω από τα δικά μας, ενώ η δική μας η ισχύς προβάλλεται μετά το 2025 που θα έχουμε συντριπτικά πλεονεκτήματα» λόγω της έλευσης του συνόλου των όπλων.

Πράγματι, καλά ενημερωμένες πηγές από τον χώρο της άμυνας επισημαίνουν ότι μπορεί «τα τουρκικά μαχητικά να βάλουν σύγχρονα ηλεκτρονικά, κυρίως ραντάρ, αλλά και πάλι η ισορροπία θα είναι υπέρ μας βασικά, καθώς τα Rafale έχουν κάποια πλεονεκτήματα έναντι του F-16».

Μπορεί «σε απόλυτους αριθμούς να είναι μπροστά οι Τούρκοι, αλλά η Ελλάδα έχει πλεονέκτημα ποιοτικό», επισημαίνεται. «Μη ξεχνάμε ότι ο Ερντογάν κατέστρεψε την αεροπορία του το 2016, έδιωξε και φυλάκισε πολλούς καλούς πιλότους». Συνεπώς τονίζουν ότι «η ισορροπία θα είναι περίπου ισοδύναμη με ένα μικρό ελληνικό πλεονέκτημα, λόγω Rafale και F-35».

Εάν πάρουν όμως και F-35, η ισορροπία αλλάζει

Βέβαια, η ανησυχία ότι η Τουρκία θεωρείται σημαντική από τη Δύση είναι διάχυτη, γι΄αυτό και ο κίνδυνος να επανενταχτεί η Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35 είναι υπαρκτός και πολύ πιθανός. Αν τελικά οι Τούρκοι καταφέρουν να πάρουν και F-35 θα τα προμηθευτούν σε μεγαλύτερους αριθμούς, από την Ελλάδα, δηλαδή 100.

Συνεπώς, γνώστες του τρόπου που δουλεύει το αμερικανικό σύστημα θεωρούν ότι το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα επηρεάζει καταλυτικά την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και γι΄ αυτό εκτιμούν ότι η βιομηχανία θα πιέσει την Ουάσιγνκτον να δώσει και F-35 στην Τουρκία και τότε θα επηρεαστεί ξεκάθαρα η ισορροπία εναντίον της Ελλάδας, λένε πηγές από την άμυνα. Η Τουρκία είναι ακόμα αναγκαία, ίσως και περισσότερο, καθώς η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα ισχυροποιούνται. Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία αγόρασε τα ρωσικά S-400 οι ΗΠΑ δεν παραιτούνται από τον στόχο τους να τα «ξεφορτωθούν» ώστε να επαναφέρουν την Τουρκία στη Δύση.

«Το αμερικανικό κατεστημένο δεν θέλει η Τουρκία να φύγει από τη Δύση» εκτιμάει ο κ. Κατσαρός. «Οι Αμερικανοί, εάν δεν γίνει κάτι σημαντικό και σε βάθος χρόνου τους αναγκάσουν να πουλήσουν τους S-400 -με τη σύμφωνη γνώμη της Ρωσίας- θα ανοίξει έτσι ο δρόμος για να μπουν οι Τούρκοι και πάλι στο πρόγραμμα των F-35».

Εάν συμβεί αυτό, τότε, παρά τις αγορές F-35, Rafale, F-16 από την Ελλάδα, ο κ. Κατσαρός εκτιμά με προβληματισμό ότι «οι ισορροπίες ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία θα πάνε σε άλλες διαστάσεις στον αέρα».

Συμφέροντα και παραγωγή όπλων

Όπως επισημαίνει ο Αντιπτέραρχος, οι Αμερικανοί διαμορφώνουν το περιβάλλον σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα τα οποία, προς το παρόν, συμπίπτουν με τα δικά μας. «Εγώ θα ήθελα να μας έχουν όπως το Ισραήλ, αλλά δεν μας έχουν».

Για τον ίδιο, μια χώρα που έχει προβλήματα ασφαλείας, όπως η Ελλάδα, πρέπει να στραφεί και στη δική της παραγωγή, θυμίζοντας παράλληλα την ειλικρίνεια του Ουίνστων Τσώρτσιλ προς τους στρατιωτικούς: «δεν θέλω να προσβάλλω τις αρμάδες του ναυτικού, αλλά εάν δεν έχεις υπεροχή στην αεροπορία δεν μπορείς να κερδίσεις τον πόλεμο».

in.gr

Μπορεί η AI να προβλέψει τι θα ψηφίζουμε;

0

Επιστήμονες του Brigham Young διαπίστωσαν πως ορισμένα AI bots μπορούν να αποτυπώνουν με ακρίβεια πολιτικές απόψεις και προθέσεις ψήφου για ομάδες ανθρώπων, εγείροντας σημαντικά ηθικά ζητήματα για το μέλλον

Πού να πάω διακοπές; Τι να φάω σήμερα; Ποιο βιβλίο ή ταινία να επιλέξω; Οι νέες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, όπως το ChatGPT , φαίνεται πως έχουν μια απάντηση για όλα. Ή σχεδόν για όλα. Μπορούν όμως να προβλέψουν το βασικότερο ερώτημα του δημοκρατικού πολιτεύματος, δηλαδή το τι θα ψηφίσουν οι διάφορες δημογραφικές ομάδες στις επόμενες εκλογές; Και πόσο πιθανό είναι οι μελλοντικοί πολιτικοί δημοσκόποι να ρωτούν την τεχνητή νοημοσύνη, αντί για πραγματικούς ανθρώπους, σχετικά με τις πολιτικές τους απόψεις και την πρόθεση ψήφου τους;

Προκειμένου να απαντήσουν στα παραπάνω ερωτήματα, ερευνητές στους τομείς της πολιτικής επικοινωνίας και της επιστήμης των υπολογιστών στο πανεπιστήμιο Brigham Young «ένωσαν» τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν «προσωπικότητες τεχνητής νοημοσύνης», στις οποίες προσέδωσαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όσον αφορά τη φυλή, την ηλικία, την ιδεολογία και τη θρησκεία. Στη συνέχεια τους ζήτησαν να απαντήσουν τι θα ψήφιζαν στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2012, το 2016 και το 2020.

 

«Ουσιαστικά περάσαμε ένα σύνολο οδηγιών στις εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για να τους ζητήσουμε να μπουν στη νοοτροπία ανθρώπων με διαφορετικό υπόβαθρο. Πήραμε δηλαδή τα δημογραφικά χαρακτηριστικά πραγματικών ερωτηθέντων σε πραγματικές έρευνες, τα «δώσαμε» στα AI bots και στη συνέχεια ζητήσαμε από αυτά να απαντήσουν με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά. Οι ερωτήσεις που κάναμε προέρχονταν από διάφορες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες σε διάφορες χρονικές στιγμές. Τέλος, συγκρίναμε τις απαντήσεις των ανθρώπων με τις απαντήσεις των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης», εξηγεί μιλώντας στην «Κ» ο επίκουρος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Brigham Young, Ethan Busby, ο οποίος ειδικεύεται στην πολιτική ψυχολογία, στον εξτρεμισμό, στην κοινή γνώμη, τη φυλετική και εθνοτική πολιτική και στις ποσοτικές μεθόδους.

«Ακριβείς προσομοιώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς»

Οι απαντήσεις που έδωσαν τα AI bots τους έφεραν προ εκπλήξεως. Οι «τεχνητές προσωπικότητες» είχαν απαντήσει σε πολλές ερωτήσεις ό,τι και οι πραγματικοί άνθρωποι. 

«Η έρευνα διαπιστώνει ότι, τουλάχιστον στον τομέα της πολιτικής επιστήμης, τα γλωσσικά μοντέλα είναι σε θέση να κάνουν κάποιες ακριβείς προσομοιώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον δεδομένου ότι τα γλωσσικά μοντέλα δεν εκπαιδεύτηκαν ειδικά για την πολιτική επιστήμη. Απλώς εκπαιδεύτηκαν σε μια ευρεία ποικιλία δεδομένων που συλλέχθηκαν από το Διαδίκτυο» τονίζει, σχολιάζοντας τα συμπεράσματα της έρευνας, ο David Wingate, επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Brigham Young, ο οποίος έχει επιτελέσει μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο MIT.

Ωστόσο, παρότι οι «τεχνητές προσωπικότητες» απάντησαν σε αρκετές ερωτήσεις ό,τι απάντησαν και οι πραγματικοί ψηφοφόροι σχετικά με τις προηγούμενες εκλογές, αυτό δεν σημαίνει πως μπορούν να προβλέψουν με ακρίβεια μία μεμονωμένη πρόθεση ψήφου.

 

Αστάθμητοι παράγοντες

«Οι λόγοι που ένα AI bot δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια τι θα ψηφίσει ένας πολίτης είναι κυρίως δύο. Πρώτα απ’ όλα, τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση του μοντέλου είναι ξεπερασμένα, οπότε το μοντέλο δεν «γνωρίζει» τα τρέχοντα πολιτικά γεγονότα. Δεύτερον, είναι δύσκολο να προβλέψει τι θα ψήφιζαν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, όπως οι ανεξάρτητοι ή οι αναποφάσιστοι, οι οποίοι συχνά επηρεάζονται διαφορετικά σε κάθε εκλογική αναμέτρηση», αναφέρει ο David Wingate.

Μαζί του συμφωνεί και ο Ethan Busby, επισημαίνοντας πως η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να προβλέψει τον τρόπο με τον οποίο ένα συγκεκριμένο άτομο θα ψηφίσει ή θα σκεφτεί, αλλά μπορεί να προβλέψει αρκετά καλά «προς τα πού κλίνουν» διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.

AI στην πολιτική επικοινωνία

Το γεγονός αυτό ανοίγει μοιραία τη συζήτηση για μια πιθανή μελλοντική χρήση των AI bots στις δημοσκοπήσεις -ειδικά σε μια περίοδο που φθίνει η συμμετοχή των πολιτών στα ερωτηματολόγια κοινής γνώμης-, αλλά και η αξιοποίηση των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στην πολιτική επικοινωνία.

«Πιστεύω ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μας βοηθήσει να σκεφτούμε ποιες ομάδες ανθρώπων έχουν πιο ευέλικτες στάσεις, ή είναι πιο ανοιχτές στην “πειθώ” ή θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν ευκολότερα για να ψηφίσουν. Επίσης, τα AI bots μπορούσαν να κάνουν διάφορες εκτιμήσεις για ορισμένες από αυτές τις ομάδες», επισημαίνει σχετικά ο Ethan Busby.

Επίσης, λαμβάνοντας υπόψιν το μεγάλο κόστος μίας δημοσκόπησης, αλλά και το μεγάλο ποσοστό της δημοσκοπικής αστοχίας (σ.σ.: όπως έγινε στις ελληνικές εκλογές του 2015), η ιδέα να στραφεί ένας πολιτικός ή ένα κόμμα στα AI bots, εφόσον αυτά αντικατοπτρίζουν με σχετική ακρίβεια τις πολιτικές απόψεις και τις προθέσεις ψήφου για συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, ενδεχομένως να είναι αρκετά ελκυστική.

 

Ηθικά ερωτήματα

Σε κάθε περίπτωση, τα πρώτα αποτελέσματα μιας έρευνας με τέτοια θεματολογία «βρίσκει» τους ερευνητές διχασμένους, καθώς, όσο συναρπαστική μπορεί να μοιάζει αρχικά η προσομοίωση ανθρώπων μέσω των γλωσσικών μοντέλων, η δυνατότητα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και με κακόβουλους τρόπους.

«Αρχικά πρέπει να συζητήσουμε, ως κοινότητα, ποιες είναι οι ηθικές προϋποθέσεις για τέτοιες προσομοιώσεις. Βλέπουμε ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη για να πείσουμε πιο εύκολα τους ανθρώπους. Αυτό, ενδεχομένως, μπορεί να γίνει για καλό σκοπό – όπως, παραδείγματος χάριν, για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να γίνουν λιγότερο ρατσιστές. Μπορεί όμως να γίνει και για κακό σκοπό – όπως για να τους ριζοσπαστικοποιήσουμε», αναφέρει ο David Wingate.

Από την πλευρά του, ο Ethan Busby επισημαίνει ότι υπάρχουν ήδη πολλές οργανώσεις και χώρες που χρησιμοποιούν τέτοια εργαλεία για κακόβουλους σκοπούς. «Οι ερευνητές θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν την τεχνητή νοημοσύνη για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης, τη μείωση του διχασμού, την προώθηση της κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων και όχι για την παραπλάνησή τους με ανήθικους τρόπους», καταλήγει ο ίδιος.

Καθημερινή

Οι Πρέσπες του Αιγαίου – Αν. Μεσογείου: Ο χάρτης Μπάιντεν και οι μυστικές συμφωνίες!

3
Χάρτης-1: Χάρτης Μπάιντεν. Πηγή: mcclatchydc.com
iEpikaira.- [δημοσιεύτηκε 15:22-05/04/23, ανανεώθηκε 16:12-06/04/23] Σε προηγούμενα άρθρα μας (09/01/2022 και 19/12/2022) παρουσιάσαμε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι παράνομες τουρκικές άδειες για έρευνα και εκμετάλλευση σε περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, συμπίπτουν με τις προβλέψεις του γνωστού χάρτη Μπάιντεν, ο οποίος βρίσκεται ήδη στη δεύτερη φάση υλοποίησής του. Ο χάρτης έχουμε εξηγήσει ότι σχεδιάστηκε σύμφωνα με τουρκικές υποδείξεις και διεκδικήσεις, οι οποίες εισακούστηκαν από τον «αρχιτέκτονά» του, τον πρώην Ειδικό Απεσταλμένο και νυν Ανώτερο Σύμβουλο Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν.
Ο ίδιος ο Χόκσταϊν ομολόγησε ότι: «Από το 2015-2017 [περίοδο κατά την οποία ο γνωστός χάρτης Μπάιντεν παρουσιάστηκε στον Ερντογάν και τους Ε/κ ενώ χρησιμοποιήθηκε ως δέλεαρ κατευνασμού μετά την ισραηλοτουρκική κρίση του Μαβί Μαρμαρά] υπήρχε πολιτική δραστηριότητα για να υποστηρίξουμε μια λύση στο κυπριακό πρόβλημα και η ενέργεια ήταν νέο αντικείμενο για τη διαπραγμάτευση και την ειρηνευτική διαδικασία επί του εδάφους. Αν υπήρχε επιτυχής κατάληξη, θα υπήρχε η προοπτική να εμπλακεί και η Τουρκία. Δυστυχώς η Τουρκία δεν επιθυμούσε να ολοκληρώσει τη συμφωνία και εκείνο το παράθυρο έκλεισε».
Δηλαδή την περίοδο 2015-2017 γινόταν παρασκηνιακά προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού (φυσικά με τη σύμφωνη γνώμη και συνέργεια του Φόρεϊν Όφις) με όχημα την ενέργεια και με απώτερο σκοπό τον διαμοιρασμό των θαλασσίων ζωνών/ορυκτού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου, χωρίς όμως την εμπλοκή της Ελλάδας. Παλαιότερα θέσαμε το ερώτημα: Είναι απαξίωση ή συναίνεση το γεγονός ότι η Ελλάδα ωθείται εκτός νυμφώνος της Ανατολικής Μεσογείου;
Παρακάτω σταχυολογούνται γεγονότα που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την στάση των ελληνικών κυβερνήσεων, ειδικά από το 2010 και μετέπειτα. Παραθέτοντας λοιπόν χρονολογικά επίμαχες δηλώσεις πολιτικών προσώπων αλλά και εξελίξεις που αφορούν στο Αιγαίο και κυρίως στην Αν. Μεσόγειο, θα επιχειρήσουμε να ρίξουμε φως στο παρασκήνιο που δεν είναι ευρύτερα γνωστό.
Χάρτης-2: Χάρτης Νόμου Μανιάτη (Ν.4001/2011). Πηγή: Ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία
Ο πρώτος σταθμός που θα αναφερθούμε είναι η επίσημη επίσκεψη του Ρ.Τ. Ερντογάν στην Αθήνα τον Μάιο του 2010 για διερευνητικές επαφές με τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Ο Ερντογάν προέβη σε δηλώσεις υιοθετώντας πρώτη φορά τον όρο «win-win» τον οποίο είχε εισάγει στο δημόσιο διάλογο ο Γ. Παπανδρέου. Συγκεκριμένα, λίγη ώρα μετά την αναχώρησή του από την Αθήνα (στις 16/05/2010) ο Ερντογάν είπε ότι: «Τόσο για το θέμα της υφαλοκρηπίδας όσο και για το θέμα του εναέριου χώρου μπορούμε να πάμε στη Χάγη. Μπορούμε να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα με την αντίληψη του win-win».
Σημειώνεται ότι εκ των υστέρων ο Γ. Παπανδρέου αποκάλυψε ότι ο ίδιος πρότεινε στον Ερντογάν την ιδέα να εκμεταλλευθούν την ενέργεια για την επίλυση του Κυπριακού (σε πλήρη σύμπνοια με τις προθέσεις των Αμερικανών και των Βρετανών όπως προαναφέρθηκε από τον Α. Χόκσταϊν) και πρόσθεσε ότι και το Αιγαίο μπορεί να έχει «αποθέματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας» κλείνοντας το μάτι και προκρίνοντας την «συνεκμετάλλευση».
Ένα χρόνο περίπου αργότερα, στις 22/08/2011, η Ελλάδα έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της και προσδιόρισε ότι διεκδικεί συγκεκριμένες θαλάσσιες ζώνες με τον Νόμο Μανιάτη (Ν.4001/2011, ΦΕΚ Α’179/22.8.2011) εφαρμόζοντας την αρχή της μέσης γραμμής, σύμφωνα με τις καθόλα νόμιμες προβλέψεις του Δίκαιου της Θάλασσας. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι το ανατολικό όριο των θαλασσίων ζωνών που διεκδικήθηκαν σταματούσε στην Κρήτη (Χάρτης-2). Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε για τους λόγους αυτής της επιλογής η οποία όμως -όπως θα δούμε παρακάτω- ενδέχεται να μην ήταν αθώα, χωρίς αυτό να καταλογίζεται απαραίτητα στον εμπνευστή του νόμου.
Στις 04/03/2013, κατά τη διάρκεια του «2ου Ανώτατου Συμβούλιου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας», στην Κωνσταντινούπολη, επί πρωθυπουργίας Α. Σαμαρά και Ρ.Τ. Ερντογάν, ο Τούρκος τότε πρωθυπουργός επανέλαβε την παραπάνω δήλωσή του και ανέφερε ότι «μοιραστήκαμε την κοινή πεποίθηση στηριζόμενοι στην αρχή της αμοιβαίας επωφελούς λύσης, «καζάν-καζάν», ότι πρέπει να γίνουν από κοινού βήματα για την ΑΟΖ στην Ανατ. Μεσόγειο».
Τον Μάρτιο του 2019 ο πρώην ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Αλ. Τσίπρα, Ν. Κοτζιάς, δήλωσε: «Αν αρχίσεις και γίνεσαι στις διεθνείς σχέσεις μοναχοφάης, λέγοντας «όλα δικά μου», «όλα στον έλεγχο μου», «όλα μόνος μου», τότε είσαι κι εσύ μέρος του προβλήματος. Αυτό που πρέπει να κάνεις και που προσπάθησα να κάνω είναι και να εξασφαλίσεις την ασφάλεια […] και να δώσεις μια προοπτική ότι η Τουρκία, όχι στην κυπριακή ΑΟΖ αλλά στη Μεσόγειο συνολικά, θα συμμετάσχει σε αυτή την οικονομική ανάπτυξη. […] Αν νομίζεις, όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ, δεν έχει τίποτα και όλη η ΑΟΖ είναι ξέρω ‘γω το Καστελόριζο, έχει το 100% έχει όλη την περιοχή […], δεν είναι έτσι. Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο και να τον βάζεις και τον άλλο στο παιχνίδι, για να κατευνάζεις».
Στις 05/06/2019 αποδεσμεύεται για πρώτη φορά ο χάρτης Μπάιντεν (Χάρτης-1) από το mcclatchydc.com και όπως αναφέραμε σε προηγούμενες αναλύσεις, εμφανίζει διάφορες «παραδοξότητες» ενώ έχει «προφητικά» αποτυπωμένες όλες τις εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο -παρότι δημιουργήθηκε το 2015 και συνέχισε να εμπλουτίζεται μέχρι το 2017 καθ’ υπόδειξη των Τούρκων (1 και 2)- με λεπτομέρειες που δεν μπορεί να θεωρηθούν τυχαίες (όπως θα εξηγηθεί παρακάτω).
Χάρτης-3: Ο χάρτης Μπάιντεν (Χάρτης-1) με αντιπαραβολή με πράσινο/κόκκινο καρό των βυθοτεμαχίων του χάρτη Μανιάτη (Ν4001/2011). Με γαλάζια γραμμή την Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ (A,B,C,D,E).  Με κόκκινη γραμμή το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο (A,B)
Στις 27/11/2019 η Τουρκία υπογράφει -παρανόμως- με την μεταβατική κυβέρνηση της Τρίπολης το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο το οποίο εν συνεχεία κατέθεσε στον ΟΗΕ (A/74/757) στις 18/03/2020. Αμφισβητεί εμπράκτως την δικαιοδοσία της Ελλάδας ανατολικά της Κρήτης, με μια δική της αυθαίρετη προσέγγιση περί διαμοιρασμού των θαλασσίων ζωνών, η οποία δεν δίνει στα νησιά -ακόμη και στην Κρήτη- επήρεια στην ΑΟΖ, καταπατώντας κατάφορα το Δίκαιο της Θάλασσας και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το τουρκολιβυκό ψευδομνημόνιο αφορούσε μόνο δύο σημεία (τα οποία προστέθηκαν στον χάρτη Μπάιντεν στον Χάρτη-3, με κόκκινη γραμμή τα σημεία Α,Β). Παρά ταύτα η Τουρκία εκμεταλλευόμενη την παράνομη συμφωνία με την κυβέρνηση της Τρίπολης, κατέθεσε στον ΟΗΕ τα όρια του Χάρτη-4 (Χάρτης-4: Τα όρια της υφαλοκρηπίδας που διεκδικεί με κόκκινη γραμμή τα σημεία A,B,C,D,E,F,G) διεκδικώντας -όπως πάντα- την μερίδα του λέοντος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Χάρτης-4: Σε συνέχεια του τουρκολιβυκό ψευδομνημονίο (σημεία F,E) η Τουρκία χάραξε τα όρια της υφαλοκρηπίδας που παρανόμως διεκδικεί και τα κατέθεσε στον ΟΗΕ (με κόκκινη γραμμή A,B,C,D,E,F,G). Έγινε αντιπαραβολή των βυθοτεμαχίων που προκήρυξε αρχικά η Αίγυπτος για έρευνα υδρογονανθράκων (πορτοκαλί κύκλος το Οικόπεδο 11 και κόκκινος κύκλος το Οικόπεδο 18), καθώς και των ελληνικών βυθοτεμαχίων του Ν4001/2011 του χάρτη Μανιάτη (με γκρι/πράσινο καρό).
Αυτό που πρέπει να τονισθεί όμως είναι ότι η Τουρκία «σεβάστηκε» τα όρια του χάρτη Μανιάτη (Χάρτης-4: Με γκρι/πράσινο καρό τα ελληνικά βυθοτεμάχια του νόμου Μανιάτη του Χάρτη-2) κατά τη σύναψη του τουρκολιβυκό ψευδομνημονίου αλλά και στα όρια που κατέθεσε στον ΟΗΕ (Χάρτης-4: Με κόκκινη γραμμή τα σημεία A,B,C,D,E,F,G). Το γεγονός αυτό από μόνο του, κινεί υποψίες για υπόγειες διεργασίες οι οποίες ενδεχομένως να πηγαίνουν πίσω στο 2011 (χρονολογία δημοσίευσης Νόμου Μανιάτη) ή και νωρίτερα.
Στις 09/12/2019, η Τουρκία δημοσιεύει εκ νέου (πρώτη δημοσίευση 27/05/2019) τις παράνομες αδειοδοτήσεις της TPAO (του 2009, 2011 και 2012) με την υποτιθέμενη τουρκική υφαλοκρηπίδα η οποία αγνοεί την επήρεια του Συμπλέγματος Μεγίστης και σταματά στον 28ο Μεσημβρινό ο οποίος τέμνει την Ρόδο (Χάρτης-5).
Χάρτης-5: Παράνομες αδειοδοτήσεις της TPAO του 2009-2011-2012 (με κόκκινο η υποτιθέμενη τουρκική υφαλοκρηπίδα που αγνοεί την επήρεια Συμπλέγματος Μεγίστης και με ροζ η υποτιθέμενη υφαλοκρηπίδα των κατεχομένων) μαζί με τις σύννομες αδειοδοτήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας  στην ΑΟΖ της το 2009 (κίτρινο). Πηγή: mfa.gov.tr (09/12/2019)
Αντιπαραβάλλοντας τον Χάρτη-5 με το όριο της διεκδικούμενης υφαλοκρηπίδας του Χάρτη-4 (κόκκινη γραμμή A,B,C,D,E,F,G) που κατέθεσε η Τουρκία στον ΟΗΕ και τον χάρτη Μπάιντεν (Χάρτης-1), προκύπτει ο Χάρτης-6. Το γεγονός ότι τα εξωτερικά όρια της υποτιθέμενης τουρκικής υφαλοκρηπίδας συμπίπτουν με τα όρια του χάρτη Μπάιντεν ασφαλώς και δεν είναι συμπτωματικό, γιατί όπως προαναφέρθηκε ο χάρτης Μπάιντεν δημιουργήθηκε πιθανότατα αρχές του 2015 και συνέχισε να εμπλουτίζεται σύμφωνα με τις τούρκικες υποδείξεις μέχρι το 2017.
Χάρτης-6: Ο χάρτης Μπάιντεν (Χάρτης-1) με αντιπαραβολή των παράνομων αδειοδοτήσεων της τουρκικής TPAO του 2009-2011-2012 (με κόκκινη σκίαση, από Χάρτη-5) και με τον τουρκικό χάρτη που κατέθεσε στον ΟΗΕ (Χάρτης-4, με κόκκινη γραμμή τα σημεία A,B,C,D,E,F,G). Πηγή: slpress.gr
Λίγους μήνες αργότερα, στις 13/07/2020, η τότε διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη, Ελένη Σουρανή, και ο εκπρόσωπος της τουρκικής Προεδρίας Ιμπραήμ Καλίν, σε συνάντηση που είχαν υπό γερμανική επιδιαιτησία στο Βερολίνο (η οποία πραγματοποιήθηκε εν αγνοία του Έλληνα ΥΠΕΞ Ν. Δένδια κατά ομολογία του ιδίου), κατέληξε σε μυστική συμφωνία που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες. Ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης το ομολόγησε αργότερα σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Γιάννη Πρετεντέρη (δημοσιεύτηκε 12/10/2020).
Στις 21/07/2020, σχεδόν μια εβδομάδα μετά τη μυστική συμφωνία του Βερολίνου, το Oruc Reis συνοδευόμενο από αρμάδα τουρκικών πολεμικών πλοίων, ξεκίνησε τις παράνομες έρευνές του εντός των ελληνικών θαλασσίων ζωνών (Χάρτης-7, σκίαση με διάφορα χρώματα ανατολικά της Ελληνοαιγυπτιακής οριοθέτησης ΑΟΖ), σε συγκεκριμένη επίμαχη περιοχή που αποκόπτει/παρεμβάλλεται στο κοινό θαλάσσιο σύνορο Ελλάδας-Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και στην όδευση του EastMed.
Στις 06/08/2020 υπεγράφη η Ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία τμηματικής οριοθέτησης ΑΟΖ (Ν.4717/2020-ΦΕΚ 164/28.8.20) η οποία πήρε σάρκα και οστά ένα σχεδόν μήνα μετά την συμφωνία Καλίν-Σουρανή στο Βερολίνο και αφού το Oruc Reis ήδη όργωνε τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού. Δηλαδή, προηγήθηκε η μυστική συμφωνία Καλίν-Σουρανή, μετά ακολούθησαν οι παράνομες έρευνες του Oruc Reis, και εν συνεχεία υπογράφηκε η Ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση. Είναι ξεκάθαρο ότι ο κοινός παρονομαστής της αλληλουχίας αυτών των γεγονότων, είναι το όριο του 28ου Μεσημβρινού που τέμνει την Ρόδο, όπως ακριβώς αποτυπώνεται και στον χάρτη Μπάιντεν (Χάρτης-7).
Στο ερώτημα, γιατί η Τουρκία περιορίστηκε με τις έρευνές της ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού ενώ στον ΟΗΕ κατέθεσε (στις 18/03/2020) συντεταγμένες μέχρι τα ανοιχτά της Κρήτης (Χάρτης-4 και 6); Η απάντηση είναι ότι η γείτονα γνωρίζει πολύ καλά, όταν πηγαίνει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (σσ. εν όψει της συνάντησης Καλίν-Σουρανή στο Βερολίνο στις 13/7/2020) να φορτώνει την ατζέντα των διεκδικήσεων. Το ότι ο 28ος Μεσημβρινός ήταν μέρος της συμφωνίας Καλίν-Σουρανή απλώς επιβεβαιώθηκε από την Ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία (Χάρτης-7) η οποία ακολούθησε.
Χάρτης-7: Αντιπαραβολή στον Χάρτη-3 των παράνομων Navtex του Oruc Reis (σκίαση με διάφορα χρώματα).
Σημειώνεται παρενθετικά ότι η Ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση για πολιτικούς λόγους δεν έλαβε υπόψη το ανατολικό όριο του χάρτη Μανιάτη (Χάρτης-7 και Χάρτης-4, πορτοκαλί κύκλος το Οικόπεδο 11) διότι η συμφωνία προέβλεπε την οριοθέτηση μεταξύ του 26ου και του 28ου Μεσημβρινού. Ως εκ τούτου, το ανατολικό όριο του χάρτη Μανιάτη (Χάρτης-7, Οικόπεδο 20 και 15 με γκρι/πράσινο καρό) αλληλοκαλύπτεται/τέμνεται από  το δυτικό όριο της Ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας (Χάρτης-7, σημείο «Ε» της Ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας). Αυτό δημιουργεί σημαντικό τεχνικό πρόβλημα το οποίο οφείλει να επιλυθεί, όπως εξηγήσαμε και παλαιότερα.
Συνεχίζοντας με το χρονολόγιο, παραμονές Δεκαπενταύγουστου το 2020 και ενώσω το Oruc Reis όργωνε τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες, ο Ρ.Τ. Ερντογάν δήλωνε εκ νέου ότι: «Ο δρόμος της λύσης στην Ανατολική Μεσόγειο περνάει μέσα από τον διάλογο και τις διαπραγματεύσεις. Αν λειτουργήσουμε ευσυνείδητα και με λογική μπορεί να βρεθεί μία φόρμουλα σε μία λογική «Καζάν-Καζάν» (μία λύση από την οποία θα βγουν όλοι κερδισμένοι «win-win»), που θα προστατεύει τα δικαιώματα όλων των πλευρών».
Στις 30/11/2020, το υπουργείο Ενέργειας της Τουρκίας ανακοίνωσε ότι το Oruc Reis, ολοκλήρωσε μετά από 4,5 μήνες την αποστολή που άρχισε στις 21/07/2020 (ημερομηνία πρώτης παράνομης Navtex 0977/20). «Το πλοίο μας, το οποίο συνέλεξε 10.995 χλμ 2D σεισμικών δεδομένων, επέστρεψε στο λιμάνι της Αττάλειας», ανέφερε η ανακοίνωση. Με άλλα λόγια, η αποστολή του να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα δημιουργώντας ένα τετελεσμένο άνευ προηγουμένου, είχε εκτελεσθεί, ενώ οι Ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις είχαν διαταχθεί σε ρόλο παρατηρητή από απόσταση. Αυτό το τετελεσμένο αφορά στον 28ο Μεσημβρινό, ανατολικά του οποίου οι θαλάσσιες ζώνες «χαρίζονται» από τον χάρτη Μπάιντεν -πιθανότατα και με την μυστική συμφωνία Καλίν-Σουρανή- στην Τουρκία, η οποία είχε ήδη διεκδικήσει την εν λόγω περιοχή με τον Χάρτη-5. Εάν τώρα αντιπαραβάλουμε τον Χάρτη-5 με τον Χάρτη-3 προκύπτει ο Χάρτης-8, ο οποίος αποκαλύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας τί συμβαίνει στην Αν. Μεσόγειο.
Χάρτης-8: Αντιπαραβολή του Χάρτη-5 στον Χάρτη-3.
Επειδή είναι προφανές ότι και η Αίγυπτος συμμετέχει στα «μαγειρέματα» για τον διαμοιρασμό της Αν. Μεσογείου, στις 03/03/2021, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε ότι «όταν η Αίγυπτος υπέγραψε συμφωνία με την Ελλάδα, σεβάστηκε τα νότια σύνορα της υφαλοκρηπίδας μας, δηλαδή ανατολικά της 28ου μεσημβρινού, που έχουμε δηλώσει στον ΟΗΕ. Τώρα δίχως να μπει στη δική μας υφαλοκρηπίδα, συνεχίζει τις σεισμικές έρευνες και την αδειοδότηση μέσα στη δική της υφαλοκρηπίδα και αυτό το βλέπουμε θετικά». Την ίδια δήλωσε επανέλαβε τρία χρόνια αργότερα (στις 18/03/2023), μετά την επιστροφή από το ταξίδι του στο Κάιρο, όπου συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, Σάμεχ Σούκρι όταν είπε ότι «η αιγυπτιακή πλευρά, ακόμα και όταν οι σχέσεις μας ήταν ψυχρές, σεβάστηκε τα όρια της υφαλοκρηπίδας μας».
Ο λόγος της δήλωσης γίνεται κατανοητός στον Χάρτη-4 (με κόκκινο κύκλο το Οικόπεδο 18) όπου φαίνεται ότι η Αίγυπτος, όταν προχώρησε τον Μάρτιο του 2021 σε προκήρυξη διαγωνισμού για τα βυθοτεμάχια στην ΑΟΖ της, ακολούθησε ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού την χάραξη των ορίων της παράνομης υφαλοκρηπίδας που κατέθεσε η Τουρκία στον ΟΗΕ (τα οποία φυσικά συμπίπτουν με τον χάρτη Μπάιντεν όπως φαίνεται στον Χάρτη-6). Αυτό έγινε κατά παράβαση της Ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας, η οποία προβλέπει την από κοινού οριοθέτηση πέραν του 26ου και 28ου Μεσημβρινού, σύμφωνα με το Άρθρο 1 Παράγραφος “α” της συμφωνίας Ν.4717/2020-ΦΕΚ164/28.8.20. Στη συνέχεια βέβαια η Αίγυπτος, μετά από παρέμβαση του ΥΠΕΞ Ν. Δένδια, διόρθωσε το συγκεκριμένο βυθοτεμάχιο διακόπτοντάς το στον 28ο Μεσημβρινό, αλλά -όπως ήταν αναμενόμενο- η πρόθεσή της καταγράφηκε από τους Τούρκους.
Θα ήταν παράληψη εάν δεν αναφερθούμε και στον EastMed, ο οποίος είναι πρόδηλο ότι λάμπει δια της απουσίας του (1 και 2) από τον χάρτη Μπάιντεν (Χάρτης-1). Το γνωστό αμερικανικό non-paper με πρωτεργάτη του τον Α. Χόκσταϊν, διέρρευσε τον Ιανουάριο του 2022 (εικάζεται ότι είχε διανεμηθεί τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 2021), είχε έντονο τουρκικό άρωμα (1, 2 και 3), και ήταν απλώς η επιβεβαίωση των όσων οι Αμερικανοί -με εξαίρεση τον π. ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο- δήλωναν εις βάρος του αγωγού τα προηγούμενα χρόνια.
Ας έρθουμε όμως και στις αποκαλύψεις του Κωστή Χατζηκωστή (πολύπειρου εκδότη και καναλάρχη, ιδιοκτήτη του συγκροτήματος «Δίας» στην Κύπρο) στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε υπό τον τίτλο «7 Προεδρικά Πορτραίτα». Εκεί (σελίδες 351-352) ο Ε/κ εκδότης μας μεταφέρει τον διάλογό του με τον απερχόμενο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη στις 19/08/2021 :
«Κωστή, μου ανοίγεις το θέμα Μητσοτάκη. Είναι σοβαρό. […] Ο Μητσοτάκης μου ανέφερε ότι μια από τις εισηγήσεις του για βελτίωση των σχέσεων Ελλάδος-Τουρκίας ήταν και η παράκαμψη της Κύπρου από την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη και η κατεύθυνσή του προς την Τουρκία, και από εκεί προς την Ελλάδα και Ευρώπη. […] Του έδειξα στον χάρτη ότι σε τέτοια περίπτωση γιατί να μην παρακάμψει και την Ελλάδα. Πέραν δε τούτου, εφόσον θα περάσει από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία δικαιούται να ζητήσει ενοίκιο-αποζημιώσεις για τη χρήση του δικού της θαλάσσιου χώρου. Είναι συγκλονιστικό το πόσο εκτός πραγματικότητας κινείται ο Μητσοτάκης στα θέματα με την Τουρκία. Οι περίεργοι σύμβουλοί του, του υποβάλλουν ότι πρέπει να απομονώσει την Κύπρο από τις Ελλαδοτουρκικές διαφορές. Και πρέπει σε ό,τι πράττει η Τουρκία, και στην Κύπρο και στο Αιγαίο, η επίσημη Αθήνα να είναι κατευναστική. Να προσέχει ιδιαίτερα να μην εκνευρίζει τον Ερντογάν. Άσε, δεν θέλω να πω περισσότερα…».
Η εισήγηση του Κ. Μητσοτάκη για αγωγό φυσικού αερίου (δεν είναι σαφές πότε τοποθετείται χρονικά, αλλά έγινε πριν τον Αύγουστο του 2021) που προτείνεται να ξεκινά από τα ισραηλινά κοιτάσματα και να διέρχεται από την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με όδευση βορειοανατολικά προς την Τουρκία, είναι αποτυπωμένος στον χάρτη Μπάιντεν (Χάρτης-9) όπως εξηγήσαμε σε προηγούμενο άρθρο μας (27/03/2023). Δηλαδή, ο Κ. Μητσοτάκης, εκτός του ότι επέτρεψε με τις ενέργειές του το Oruc Reis να γκριζάρει/αμφισβητήσει ανενόχλητο μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή μείζονος σημασίας, πρότεινε και αγωγό φ/α που αποτελεί πάγια επιδίωξη των τούρκων, ανταγωνιστική στον EastMed -τον οποίο οι Αμερικάνοι έτσι κι αλλιώς δεν ήθελαν-. Και όλα αυτά «τυχαίνει» να εναρμονίζονται πλήρως με τον χάρτη Μπάιντεν…
Εκτός τούτου, δημοσίευμα της «Εστίας» στις 12/02/2023 αποκάλυψε ότι ο Γιώργος Γεραπετρίτης -γνωστός για τις αλήστου μνήμης δηλώσεις περί 6νμ και όχι μόνο- «συναντά τακτικά τον Τούρκο [πλέον πρώην] πρεσβευτή σε οικίες προσωπικοτήτων των Αθηνών και συζητούν ατύπως εφ’ όλης της ύλης σε χωριστό κανάλι επικοινωνίας ερήμην του Υπουργείου Εξωτερικών» ενώ ταυτόχρονα «η διπλωματική σύμβουλος του πρωθυπουργού Άννα Μαρία Μπούρα [η οποία ανέλαβε μετά την Ελένη Σουρανή που σύναψε την μυστική συμφωνία στο Βερολίνο] συζητά με τον εξ απορρήτων του προέδρου Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν, σε διάφορες πρωτεύουσες της Ευρώπης το «μοντέλο Νταβός» με βάση το οποίο θα διεξαχθεί μετεκλογικώς ο ελληνοτουρκικός διάλογος», περιορίζοντας και υπονομεύοντας τις όποιες επιλογές και δυνατότητες ελιγμού της επόμενης κυβέρνησης.
Παράλληλα, σύμφωνα πάντα με το ίδιο δημοσίευμα, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Θάνος Ντόκος, προανήγγειλε έναν «μεγάλο συνεταιρισμό κρατών» κατά τα πρότυπα της συνεργασίας Κατάρ-Ιράν «που θα συνεκμεταλλευτεί τους ενεργειακούς πόρους της Μεσογείου», επιβεβαιώνοντας τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος από τον Δεκέμβριο του 2022 δήλωνε ότι, «οι ΗΠΑ εστιάζουν στο πώς θα δημιουργήσουν μια εταιρική δυναμική για να αποφύγουμε τις διαμάχες που συνοδεύονται με ένα οικονομικό κόστος».
Ο δε Ιμπραήμ Καλίν στις 06/04/2023 ομολόγησε ότι Ελλάδα-Τουρκία βρίσκονται σε διαδικασία αναζήτησης διεξόδων (έχουν ήδη στήσει μηχανισμό εξομάλυνσης πριν από τον εγκέλαδο… είπε), ενώ ξεκαθάρισε ότι επιθυμία της Άγκυρας είναι να υπάρξει συνεννόηση χωρίς την ανάμειξη τρίτων -κατονομάζοντάς τους: Παρίσι, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον-, και αφού άφησε το Βερολίνο έξω από την λίστα του για προφανείς λόγους, δήλωσε με νόημα ότι: «[Πρέπει] να μπορούμε να βρίσκουμε λύσεις μόνοι μας. Το έχουμε κάνει στο παρελθόν, μπορούμε να το κάνουμε και σήμερα. Ο πρόεδρός μας έχει θέληση σε αυτό το θέμα. Θέληση έχει και ο κ. Μητσοτάκης. Το βλέπω αυτό». Την ίδια ημέρα -συντονισμένα- ο Ρ.Τ. Ερντογάν δήλωσε ότι: «Ελπίζω η πρόσφατη ατμόσφαιρα με την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο θα αξιοποιηθεί ως ευκαιρία για την επίλυση των προβλημάτων».
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, θα ήταν υπερβολή εάν λέγαμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινήθηκε «γιαβάς-γιαβάς για λύση καζάν-καζάν», όπως και προηγούμενες; Η υφέρπουσα αίσθηση είναι ότι το σαθρό πολιτικό σύστημα έχει ήδη πάρει τις αποφάσεις του και ψάχνει τον τρόπο για να προετοιμάσει τον κυρίαρχο λαό για τις «Πρέσπες του Αιγαίου – Αν. Μεσογείου», όπως ο Νίκος Φίλης (νυν βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης) πρότεινε σε συνέντευξή του τις 27/03/2023. Ίσως μάλιστα γι’ αυτό να προωθείται η συγκυβέρνηση (ή κυβέρνηση τεχνοκρατών/εντολοδόχων μετά από παρατεταμένη ακυβερνησία) που θα επωμιστεί την διαφαινόμενη επονείδιστη εθνική ταπείνωση.
Εδώ και καιρό το στενό οικογενειακό περιβάλλον του Κ. Μητσοτάκη καλλιεργεί την ιδέα της «συνεκμετάλλευσης», ενώ διαπιστώνεται ότι η Ελληνική πολιτική σκηνή βρίθει από διάφορους πρόθυμους, έτοιμους να θυσιάσουν το εθνικό συμφέρον στις επιταγές συγκεκριμένων κέντρων. Έτσι εξηγείται γιατί η Ελλάδα συνεχίζει να παραμένει «εκτός νυμφώνος της Ανατολικής Μεσογείου», παρότι από το 2010 μέχρι και σήμερα έχουν κυβερνήσει έξι (συν δύο υπηρεσιακοί) πρωθυπουργοί…
Ακόμη αναρωτιόμαστε γιατί η αδελφή Κύπρος έχει αφεθεί στην τύχη της; Όταν για τις ελλαδικές πολιτικές ελίτ το ίδιο το Καστελόριζο «κείται μακράν», ποιά η τύχη της Μεγαλόνησου;

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Μιχάλης Ψύλος: Γερμανικός δυναμίτης στις Βρυξέλλες

0

REUTERS/Kai Pfaffenbach

Το Βερολίνο φοβάται ότι η προτεινόμενη μεταρρύθμιση του Συμφώνου θα αφήσει -άκουσον άκουσον- πάρα πολλά περιθώρια σε διμερείς συναλλαγές μεταξύ Βρυξελλών και των κρατών-μελών.

«Από τον Μεσαίωνα ήταν γνωστό ότι υπάρχουν δύο τρόποι για να υποτάξεις μια χώρα: με το σπαθί ή με το χρέος. Εκτός από τα Ουράλια, ο προτιμώμενος τρόπος στη Δύση σήμερα είναι το χρέος» γράφει η ισπανική El Pais και εξηγεί: «Πριν από 15  χρόνια, η απάντηση του Βερολίνου και των Βρυξελλών στη Μεγάλη Ύφεση ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις μαύρης μαγείας στην πρόσφατη οικονομική ιστορία: μια λογιστική χρηματοπιστωτική κρίση, με τις τράπεζες να κατακλύζονται από τοξικά περιουσιακά στοιχεία, αντιμετωπίστηκε σαν κρίση χρέους. Για να ακολουθήσει μια σκληρή επεκτατική λιτότητα στην ΕΕ».

Μια πολιτική που πλήρωσε ακριβά η Ελλάδα, με τρία μνημόνια που φτωχοποίησαν τη χώρα. Και απογείωσαν το ελληνικό χρέος, που από 129% του ΑΕΠ το 2010, σκαρφάλωσε στο 210% σε 10 χρόνια. Υποτάσσοντας τη χώρα στα δεσμά που το χρέος προκαλεί. Χωρίς να χρειαστεί το γερμανικό… σπαθί.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται τώρα: Το Βερολίνο, μέσω του νέο-φιλελεύθερου υπουργού Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ προσπαθεί να τινάξει στον αέρα την προσπάθεια των Βρυξελλών να κάνει τους δημοσιονομικούς κανόνες λίγο λιγότερο ανόητους και να χαλαρώσει τον ζουρλομανδύα του νέου Συμφώνου Σταθερότητος.
Έγγραφο  που έστειλε το Βερολίνο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αποκάλυψε το Politico, δείχνει ότι η γερμανική κυβέρνηση θέλει «να εισαγάγει διασφαλίσεις για τη μεταρρύθμιση των δημοσιονομικών κανόνων της ΕΕ για τις κρατικές δαπάνες», ώστε να υπάρξει «μια ρεαλιστική, έγκαιρη και επαρκής σταδιακή μείωση των δεικτών χρέους και ελλείμματος».

Το Βερολίνο φοβάται ότι η προτεινόμενη μεταρρύθμιση του Συμφώνου θα αφήσει -άκουσον άκουσον- πάρα πολλά περιθώρια σε διμερείς συναλλαγές μεταξύ Βρυξελλών και των κρατών-μελών.

Ο ίδιος κορσές

Το Βερολίνο θέλει να εισαγάγει έναν κοινό «κορσέ» για όλους τους «υποτακτικούς»: μια «κοινή διασφάλιση» σύμφωνα με την οποία οι χώρες με αναλογίες χρέους προς ΑΕΠ πάνω από 60% θα πρέπει να το μειώνουν κατά «τουλάχιστον» μία ποσοστιαία μονάδα ετησίως, όσες χώρες -όπως η Ελλάδα -με υψηλά επίπεδα χρέους και κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες, όσες έχουν «μεσαία» επίπεδα χρέους.

Η Γερμανία ζητά επίσης ένα «κοινό ποσοτικό σημείο αναφοράς» για να διασφαλίσει ότι οι δαπάνες δεν θα  ξεπερνούν την ανάπτυξη, όπου η διαφορά μεταξύ της δυνητικής ανάπτυξης μιας χώρας και των καθαρών πρωτογενών δαπανών θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον 1%. Έτσι, για παράδειγμα, εάν η παραγωγή μιας χώρας αναμένεται να είναι 1,5% σε ένα δεδομένο έτος, θα μπορούσε να δαπανήσει μόνο έως και 0,5% του ΑΕΠ.

Η Γερμανία με αυτόν τον τρόπο, συρρικνώνει τα «προσαρμοσμένα κοστούμια» που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη μείωση των τεράστιων δημοσίων υποχρεώσεων που δυστυχώς απογειώθηκαν με τον συνδυασμό τριών συστημικών κρίσεων τα τελευταία 15 χρόνια (οικονομική, πανδημία,πόλεμος)…

«Οι τρέχουσες ιδέες της Κομισιόν θα πρέπει να αλλάξουν ώστε τα μεσοπρόθεσμα οικονομικά σχέδια να οδηγούν σε μείωση των υψηλών δεικτών χρέους κάθε χρόνο», προειδοποιούν οι Γερμανοί στο τρισέλιδο έγγραφο-διαταγή που εστάλη από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες.

Σε μόλις τρεις σελίδες, το Βερολίνο καταρρίπτει ορισμένες από τις βασικές ιδέες που προτάθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη μεταρρύθμιση των κανόνων που διέπουν το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Ενα Σύμφωνο που καταρτίστηκε στη σημερινή του μορφή στα χρόνια των σκληρότερων μέτρων λιτότητας του παρελθόντος.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απαιτεί μάλιστα να αλλάξουν «οι τρέχουσες ιδέες της Επιτροπής», ώστε η μείωση του χρέους να ξεκινήσει από την πρώτη ημέρα έναρξης ισχύος της μεταρρύθμισης». Deutscheland Uber alles…Και όποιος αντέξει.

naftemporiki.gr

Οι αιωνόβιοι Γάλλοι καλά κρατούν, ζωή νάχουν. Το ασφαλιστικό τους σύστημα να δούμε πόσο θα κρατήσει ;

0

 

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Χθες πραγματοποιήθηκε η 11η μαζική απεργία, ενάντια στο Συνταξιοδοτικό του Μακρόν, σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας και ήδη έχει προγραμματιστεί η 12η για την επόμενη Πέμπτη 13-4-2023. Δηλαδή την παραμονή της προαναγγελθείσας έκδοσης της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου που θα κρίνει τη συνταγματικότητα ή μη του Συνταξιοδοτικού και του αιτήματος των πολέμίων του για τη διενέργεια σχετικού δημοψηφίσματος τους επόμενους μήνες.

Η κοπιαστικότητα (la pénibilité) είναι η επαναλαμβανόμενη λέξη που επικαλούνται οι πολέμιοι του Συνταξιοδοτικού για να αποφύγουν την παράταση του ορίου ηλικίας από τα 62 στα 64 χρόνια και την ασφάλιση 43 ετών για να έχει ο Γάλλος στο μέλλον δικαίωμα πλήρους σύνταξης. Με άλλα λόγια οι πολέμιοι (αριστεροί και δεξιοί που ζητούν να επιστρέψουν στα 60 χρόνια, όχι να πάνε στα 64 !) θεωρούν ότι η δουλειά που κάνουν οι συμπατριώτες τους είναι αυτό που εμείς εδώ αποκαλούμε «βαριά δουλειά», δηλαδή κοπιαστική (pénible). Και μάλιστα το προταθέν από τον Μακρόν Συνταξιοδοτικό και εγκριθέν από τη Γερουσία, είναι ιδιαίτερα αρνητικό για τις Γαλλίδες, ισχυρίζονται οι πολέμιοι.

Ο γράφων σέβεται απόλυτα την συντριπτικά πλειοψηφούσα αντίθεση των Γάλλων στο Συνταξιοδοτικό του Μακρόν. Αλλά να μου επιτρέψουν οι τελευταίοι να διαφωνήσω μαζί τους. Και τούτο διότι θυμάμαι, ως να ήταν χθες, κάτι συγκρίσιμο που ζήσαμε κι εμείς, τηρουμένων των αναλογιών βέβαια, επί κυβερνήσεως Κώστα Σημίτη, όταν σύμπαντα τα ελληνικά κόμματα, ακόμα και το ΠΑΣΟΚπου ήταν στην εξουσία(!) και η ελληνική Δεξιά (που αρέσκεται στη θεωρία στα νοικοκυρεμένα οικονομικά), αντιτάχθηκαν σφόδρα στην αναγκαία μεταρρύθμιση του δικού μας Ασφαλιστικού Συστήματος.Ο Σημίτης σύρθηκε τότε να την αποσύρει (παρόλο που είχε την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, κάτι που δεν έχει σήμερα ο Μακρόν) και μερικά χρόνια αργότερα (2010) οδηγηθήκαμε στην σχεδόν χρεοκοπία. Και αφού πορευθήκαμε έτσι στην λογική «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει…» ήρθε η βίαιη μεταρρύθμιση των Δανειστών μας, με μεγάλες περικοπές συντάξεων, μισθών, εφάπαξ και καταλήξαμε πια στην συνταξιοδότηση στα 67 χρόνια.

Θα με ρωτήσετε : «μα καλά η Γαλλία, η 2η οικονομία της ευρωζώνης, διατρέχει παρόμοιο με εμάς κίνδυνο» ;

Κακός προφήτης δεν είμαι.

Αλλά τα παρακάτω δημογραφικά στοιχεία για την γήρανση του γαλλικού πληθυσμού (1,8  Γάλλοι εργάζονται σήμερα για 1 συνταξιούχο), σε συνδυασμό με το εξωτερικό χρέος της χώρας τους, μόνο ανησυχία προκαλούν σε κάθε λογικό οικονομολόγο. Πράγματι, σύμφωνα με την Στατιστική Υπηρεσία (INSEE), το γαλλικό χρέος έφτασε τα 2.950 δισεκατομμύρια ευρώ (σχεδόν 3 τρις εκατομμύρια) στο τέλος του 2022 και παραμένει η δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των Γάλλων, σύμφωνα με το άρθρο των Elsa Conesa και Audrey Tonnelier, με τίτλο : «Το γαλλικό χρέος αγγίζει τα 3.000 δισ. Ευρώ» (La dette française frôle les 3 000 milliards d’euros), στην ηλεκτρονική έκδοση του Le Monde, στις28-3-2023.

Τώρα θα σας παραθέσω και τα φρέσκα στοιχεία για τους αιωνόβιους, ζωή νάχουν,  κι εσείς, με αντικειμενικότητα, βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Τα στοιχεία τα πήρα από τον Guillaume Dosda που τα δημοσίευσε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Le journal du Dimanche, στις 6-4-2023, με τίτλο : «Η Γαλλία είναι η ευρωπαϊκή χώρα με τους περισσότερους αιωνόβιους» (La France est le pays européen qui compte le plus de centenaires). Πώς τα συνοψίζει ; «Υπάρχουν 30.000 αιωνόβιοι στη Γαλλία, η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων είναι γυναίκες. Ένας αριθμός που έχει αυξηθεί κατακόρυφα από το 1960».

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 5-4-2023, η Στατιστική Υπηρεσία (INSEE) ανέφερε ότι η Γαλλία είχε 30.000 αιωνόβιους, ή «σχεδόν 30 φορές περισσότερους από ό,τι κατά τα έτη 1960-1975». Και αυτή η τάση θα συνεχιστεί σύμφωνα με την εν λόγω υπηρεσία που έκανε μια προβολή στο μέλλον. Πράγματι, το 2040, η χώρα θα μπορούσε να έχει 76.000 αιωνόβιους. Το 2070, ο αριθμός των αιωνόβιων θα κυμανθεί μεταξύ 100.000 και 600.000, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις.

Αναλυτικότερα, από το 1975 έως το 2015 ο αριθμός των αιωνόβιων «αυξανόταν συνεχώς 8% κατά μέσο όρο ετησίως». Από το 2015 έως το 2019, ο αριθμός των αιωνόβιων μειώθηκε από 24.100 άτομα σε 18.500. Από το 2020, ο αριθμός των αιωνόβιων έχει αυξηθεί απότομα (+15% ετησίως κατά μέσο όρο μεταξύ 2020 και 2023). Αυτή η αύξηση θα ήταν ακόμη ταχύτερη αν δεν υπήρχε η επιδημία Covid-19, εκτιμά η Στατιστική Υπηρεσία.

«Αυτός ο υψηλός αριθμός αντικατοπτρίζει εν μέρει το γεγονός ότι αυτή η χώρα είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες, αλλά αντικατοπτρίζει επίσης και το γεγονός ότι είναι πιο πιθανό από αλλού να γίνεις αιωνόβιος εκεί», δήλωσε η Υπηρεσία INSEE.

Μήπως γιατί το υφιστάμενο Ασφαλιστικό Σύστημα της Γαλλίας, αν δεν είναι το πρώτο, είναι τουλάχιστον από τα πρώτα στον Κόσμο ; Θα αναρωτιόμουν εγώ.

Ο αριθμός των αιωνόβιων γυναικών είναι πολύ σημαντικός

Επί του παρόντος, από τους 30.000 αιωνόβιους που ζουν στη Γαλλία, το 86% είναι γυναίκες, ανέφερε η Στατιστική Υπηρεσία INSEE. «Σε οποιαδήποτε ηλικία, η θνησιμότητα των γυναικών είναι χαμηλότερη από αυτήν των ανδρών», ανέφερε. Από την ηλικία των 60 ετών, το χάσμα μεταξύ του αριθμού των ατόμων του κάθε φύλου διευρύνεται: οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν το 53% των εξηντάρηδων, το 61% των ογδοντάρηδων και το 73% των ενενηντάρηδων.

Δεν λέω ότι δεν το αξίζουν οι γυναίκες. Το αξίζουν με το σπαθί τους, αφού είναι αυτές που γενούν και μεγαλώνουν τα παιδιά μας, είναι αυτές που εργάζονται και επωμίζονται το κύριο βάρος, ενίοτε και όλο, της δουλειάς του σπιτιού. Πρέπει να ζουν δικαιωματικά παραπάνω από εμάς τους άνδρες, που όπως μου είπε κάποτε η διευθύντρια ενός γηροκομείου της Θεσσαλονίκης, «εσείς οι άνδρες παραιτείστε εύκολα από τη ζωή», όταν την ρώτησα πώς εξηγεί ότι λίγοι άνδρες βρίσκονταν στο ιδιωτικό ίδρυμά της.

Τέλος η εν λόγω μελέτη της γαλλικής Στατιστικής Υπηρεσίας έβγαλε κι ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο : το να γίνει κανείς αιωνόβιος είναι πολύ πιο συχνό φαινόμενο μεταξύ των αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι «έχουν γενικά ένα υψηλότερο βιοτικό επίπεδο, το οποίο ευνοεί την πρόσβασή τους στην υγειονομική περίθαλψη».

Τα συμπεράσματα λοιπόν δικά σας.

Η ταπεινότητά μου θεωρεί ότι κάνει λάθος η πλειονότητα των Γάλλων που αντιτίθεται σφόδρα στην αλλαγή του Συνταξιοδοτικού της συστήματος. Δεν θέλει να παραδεχθεί ότι δίχως μεταρρύθμιση θα υπερχρεώσει τα παιδιά της, υποθηκεύοντας το μέλλον τους.

Μακάρι με έναν θαυματουργό τρόπο να μην το πληρώσει, όπως έγινε με εμάς.

Επιστολή στον κ. Πρωθυπουργό. Αυτοψία για τη δυτική Θεσσαλονίκη και οι άμεσες λύσεις. 

0

Να υλοποιηθεί η ανάταξη της Θεσσαλονίκης- δυτικά όπως εξαγγέλθηκε

ή θα συνεχίσει το αφήγημα … ότι όλα πάνε καλά;

Αξιότιμε κ.  Πρωθυπουργέ,

Σας παρακαλούμε να δείτε σε πραγματικό χρόνο μια σύντομη περιοδεία 6 λεπτών:

https://youtu.be/dhRYwxW7Xq0 – 6 λ. Αυτοψία δυτικής Θεσσαλονίκης, από την υποβάθμιση, στην ελπίδα και οι άμεσες λύσεις!

 

Θα γίνουν κατανοητές οι λύσεις που συμπλέουν όλοι, επιχειρήσεις, Δήμοι, πολίτες!! Συμφωνούν θετικά και υπόσχονται οι Υπουργοί ΥΠΕΝ. Μετά η γραφειοκρατία παρελκύει. Άλλοι ανακοινώνουν τα αντίθετα για την περιοχή.

Υπάρχουν συμφέροντα του depreciation shorting. Δεκάδες Υπουργοί  πάνε και έρχονται. Να υπάρχει αποτέλεσμα.

            Να υλοποιηθούν άμεσα οι λύσεις που επιζητούν ΟΛΟΙ:

1) επικαιροποίηση της ΥΑ του χωροταξικού Κ. Μακεδονίας, για τις επενδύσεις δυτικά όπως επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συμφώνησε ο ΥΠΕΝ,

2) αποφόρτιση  των καταστροφικών διατάξεων εισφορών και αναστολών αδειών που απειλούν τις επιχειρήσεις στο Καλοχώρι- Πόντου, μόλις 3χλμ από Θεσσαλονίκη,

3) οι διατάξεις του θαλασσίου μετώπου, να περιέχουν χρήσεις γης και επενδύσεις δυτικά, όπως ανατολικά.  Όχι μόνο ημιβούρκο και πεζόδρομο.

4) αξιοποίηση των κενών κτιρίων ~1.000.000μ2 με διπλές χρήσεις γης και αυτόματες διαδικασίες, όπως Αθήνα.

            Υπάρχει μεγάλη δημόσια αποδοχή.  Δεν λύνονται τα κύρια θέματα αίτια της βύθισης. Να μην αναφερόμεθα μόνο στις επόμενες δεκαετίες.

Δηλώσεις ΠΘ το 2022:

Επανέρχομαι στα της δυτικής Θεσσαλονίκης συνολικά. Είπε ο κ. Μητσοτάκης: «θέλω να διαβεβαιώσω όλους τους δημάρχους της δυτικής Θεσσαλονίκης, αλλά και όλους τους πολίτες της δυτικής Θεσσαλονίκης ότι θα είμαι προσωπικά κοντά στην προσπάθεια αυτή να μειώσουμε τις ανισότητες. Διότι υπάρχουν σήμερα ανισότητες, όπως υπήρχαν ανισότητες στις υποδομές μεταξύ Θεσσαλονίκης και υπόλοιπης Ελλάδας, έτσι υπάρχουν και εσωτερικές ανισότητες στον ευρύτερο πολεοδομικό ιστό της Θεσσαλονίκης, τις οποίες είμαστε εδώ να διορθώσουμε και να γιατρέψουμε».

Με εκτίμηση,

Νίκος Φιλίππου, Έλλη Νικολαίδου, Μενέλαος Ναξιάδης, Χρήστος Μπόγιας, Ανδρέας Ευστρατίου

 

 

 

 

 

«Κόλαση» στη Λωρίδα της Γάζας και στο νότιο Λίβανο: Το Ισραήλ πλήττει στρατόπεδα της Χαμάς

0

Σε επιφυλακή τέθηκαν και οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ

Το Ισραήλ προχώρησε το βράδυ της Πέμπτης προς Παρασκευή σε αεροπορικά πλήγματα στη Λωρίδα της Γάζας και στο νότιο Λίβανο μετά την επίθεση με τριάντα και πλέον ρουκέτες από το έδαφος του Λιβάνου που αποδόθηκε σε ομάδες της σουνιτικής παλαιστινιακής οργάνωσης «Χαμάς».

Η «Χαμάς» αν και σουνιτική χρηματοδοτείται και εξοπλίζεται από το σιιτικό Ιράν.

 Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου διεμήνυσε πως θα υπάρξει σθεναρή ανταπόδοση, ότι «οι εχθροί» θα «πληρώνουν το τίμημα» για «κάθε» επίθεση.

Σειρήνες της αεράμυνας ηχούν σε ισραηλινές πόλεις γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας μέσα στη νύχτα.

Νωρίτερα, δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου άκουσαν τουλάχιστον τρεις ισχυρές εκρήξεις, περί τις 23:15. Κατά πηγή προσκείμενη στις παλαιστινιακές υπηρεσίες ασφαλείας, στο στόχαστρο μπήκαν τρία στρατόπεδα εκπαίδευσης της Χαμάς κοντά στην πόλη της Γάζας κι άλλο ένα στο κεντρικό τμήμα του παλαιστινιακού θύλακα υπό τον έλεγχο της ισλαμιστικής παράταξης.

Τα πλήγματα συνεχίζονταν κάπου μισή ώρα αργότερα, ακούγονταν καθαρά μηχανές ισραηλινών αεριωθούμενων.

Τουλάχιστον τρεις ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν και στην περιοχή της Τύρου, σημαντικού λιμανιού του νότιου Λιβάνου, τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα.

 

Οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ ανακοίνωσαν ότι «δεν θα επιτρέψουν στην τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς να επιχειρεί από το έδαφος του Λιβάνου», διαμηνύοντας πως «καθιστούν υπεύθυνο το κράτος του Λιβάνου» για κάθε επίθεση εναντίον της ισραηλινής επικράτειας «από το έδαφός του».

Κάπου 34 ρουκέτες εκτοξεύθηκαν χθες εναντίον του Ισραήλ από την λιβανέζικη επικράτεια, στη μεγαλύτερη τέτοια επίθεση από το 2006. Το σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας Σιδηρούς Θόλος κατέρριψε τις 25, σύμφωνα με τον στρατό. Ωστόσο τουλάχιστον επτά έπεσαν στο ισραηλινό έδαφος. Δύο άνθρωποι, ένας 19χρονος και μια 60χρονη, τραυματίστηκαν ελαφρά, σύμφωνα με ισραηλινή υπηρεσία άμεσης βοήθειας.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, επικεφαλής μιας από τις πιο δεξιές κυβερνήσεις στην ιστορία της χώρας, δήλωσε πως «θα πλήττουμε τους εχθρούς μας και θα πληρώνουν το τίμημα για κάθε επίθεση», ανοίγοντας συνεδρίαση του υπουργικού του συμβουλίου σε στενή σύνθεση, με τη συμμετοχή μόνο υπουργών αρμόδιων για ζητήματα ασφαλείας.

Η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετικά τεταμένη στα σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου, όπου μαχητές της Χεζμπολάχ έγινε γνωστό πως τέθηκαν σε συναγερμό.

Η δύναμη των κυανοκράνων του ΟΗΕ στον Λίβανο, προειδοποιώντας πως η κατάσταση είναι «πολύ σοβαρή», κάλεσε να επιδειχθεί αυτοσυγκράτηση από όλα τα μέρη, να «αποφευχθεί η περαιτέρω κλιμάκωση».

Από τεχνική άποψη, Ισραήλ και Λίβανος παραμένουν σε εμπόλεμη κατάσταση.

Η νέα έξαρση της έντασης στην περιοχή ακολουθεί τα επεισόδια για δυο συνεχόμενα βράδια ανάμεσα στην ισραηλινή αστυνομία και πιστούς στο ισλαμικό τέμενος Αλ Ακσά, στην ανατολική Ιερουσαλήμ, τον παλαιστινιακό τμήμα της ιερής πόλης που έχει καταλάβει και προσαρτήσει το Ισραήλ.

Εκπρόσωπος του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς καταδίκασε χθες «τη συνέχιση των βάρβαρων ισραηλινών επιθέσεων εναντίον πιστών» εν μέσω Ραμαζανιού κι ενώ από χθες οι εβραίοι εορτάζουν το Πάσχα.

Η Χεζμπολάχ του Λιβάνου εξέδωσε ανακοίνωση χθες με την οποία καταδικάζει τις επιχειρήσεις της ισραηλινής αστυνομίας μέσα στο Αλ Ακσά κι εκφράζει την απόλυτη αλληλεγγύη της στους Παλαιστίνιους.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/israil-isxyres-ekrikseis-sti-lorida-tis-gazas/

ΝΥΤ: Διαρροή απόρρητων αμερικανικών στρατιωτικών εγγράφων για την Ουκρανία – Τι περιέχουν

0

Απόρρητα στρατιωτικά έγγραφα που περιγράφουν λεπτομερώς τα μυστικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ για την ενδυνάμωση του ουκρανικού στρατού ενόψει μιας σχεδιαζόμενης επίθεσης κατά της Ρωσίας δημοσιεύθηκαν σε κανάλια κοινωνικής δικτύωσης, δήλωσαν ανώτεροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπάιντεν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, το αμερικανικό Πεντάγωνο ερευνά ποιος μπορεί να είναι πίσω από τη διαρροή των εγγράφων, τα οποία εμφανίστηκαν στο Twitter και στο Telegram, μια πλατφόρμα με περισσότερους από μισό δισεκατομμύριο χρήστες και η οποία είναι ευρέως διαθέσιμη στη Ρωσία.

Στρατιωτικοί αναλυτές είπαν ότι τα έγγραφα φαίνεται να έχουν τροποποιηθεί σε ορισμένα σημεία από την αρχική τους μορφή, υπερεκτιμώντας τις αμερικανικές εκτιμήσεις για τους νεκρούς στην Ουκρανία από τον πόλεμο και υποτιμώντας τις εκτιμήσεις για τους νεκρούς Ρώσους στρατιώτες.

Οι τροποποιήσεις θα μπορούσαν να υποδηλώνουν μια προσπάθεια παραπληροφόρησης από τη Μόσχα, όπως είπαν αναλυτές. Αλλά οι αποκαλύψεις στα πρωτότυπα έγγραφα, που εμφανίζονται ως φωτογραφίες με χάρτες των παραδόσεων όπλων που αναμένονται, δυνάμεις στρατευμάτων και τάγματα καθώς και άλλα σχέδια, αντιπροσωπεύουν μια σημαντική παραβίαση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στην προσπάθεια να βοηθήσουν την Ουκρανία.

Οι αξιωματούχοι του Μπάιντεν εργάζονταν για να διαγραφούν, αλλά δεν τα κατάφεραν από το απόγευμα της Πέμπτης, σημειώνουν οι ΝΥΤ.

«Γνωρίζουμε τις αναφορές για αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εξετάζεται το θέμα», δήλωσε η Σαμπρίνα Σινγκ, αναπληρώτρια γραμματέας Τύπου στο Πεντάγωνο

Τι περιέχουν τα απόρρητα έγγραφα που διέρρευσαν

αποκαλυψη, nyt, πολεμος ουρκανια, απορρητα εγγραφα

Τα έγγραφα δεν παρέχουν συγκεκριμένα σχέδια μάχης, όπως πώς, πότε και πού η Ουκρανία σκοπεύει να ξεκινήσει την επίθεσή της. Και επειδή τα έγγραφα χρονολογούνται προ πέντε εβδομάδων, προσφέρουν ένα στιγμιότυπο του χρόνου – την αμερικανική και την ουκρανική άποψη, από την 1η Μαρτίου, για το τι μπορεί να χρειαστούν τα ουκρανικά στρατεύματα για τον πόλεμο.

Ωστόσο, στο εκπαιδευμένο μάτι ενός Ρώσου στρατηγού ή αναλυτή πληροφοριών, τα έγγραφα προσφέρουν αναμφίβολα πολλές δελεαστικές ενδείξεις. Τα έγγραφα αναφέρουν, για παράδειγμα, το ποσοστό δαπανών πυρομαχικών του HIMARS – του συστήματος πυραύλων πυροβολικού υψηλής κινητικότητας – που παρέχει η Αμερική, τα οποία μπορούν να εξαπολύσουν επιθέσεις εναντίον στόχων όπως αποθήκες πυρομαχικών, υποδομές και στρατεύματα, από μεγάλη απόσταση. Το Πεντάγωνο δεν έχει πει δημόσια κατά πόσο χρησιμοποιούν τα ουκρανικά στρατεύματα τα πυρομαχικά HIMAR. Αλλά τα έγγραφα το κάνουν.

HIMARS

Δεν ήταν σαφές πώς κατέληξαν τα έγγραφα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ωστόσο, τα φιλορωσικά κυβερνητικά κανάλια μοιράζονται και κυκλοφορούν τις διαφάνειες με τις πληροφορίες, όπως ανέφεραν στρατιωτικοί αναλυτές.

Οι αναλυτές προειδοποίησαν ότι τα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν από ρωσικές πηγές θα μπορούσαν να τροποποιηθούν επιλεκτικά για να παρουσιάσουν την παραπληροφόρηση του Κρεμλίνου.

«Είτε αυτά τα έγγραφα είναι αυθεντικά είτε όχι, οι άνθρωποι θα πρέπει να φροντίζουν για οτιδήποτε δημοσιεύεται από ρωσικές πηγές», δήλωσε ο Michael Kofman, διευθυντής Ρωσικών Σπουδών στο CNA, ένα ερευνητικό ινστιτούτο στο Arlington.

Μία από τις διαφάνειες ανέφερε ότι 16.000 έως 17.500 Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν ενώ η Ουκρανία είχε υποστεί έως και 71.500 θανάτους στρατιωτών. Το Πεντάγωνο και άλλοι αναλυτές έχουν υπολογίσει ότι η Ρωσία έχει υποστεί πολύ περισσότερες απώλειες και ότι σχεδόν 200.000 στρατιώτες από κάθε πλευρά σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν.

«Άκρως απόρρητο: Ο πόλεμος στην Ουκρανία»

Ωστόσο, οι αναλυτές είπαν ότι τμήματα των εγγράφων φαίνονται αυθεντικά και θα μπορούσαν να παρέχουν στη Ρωσία πολύτιμες πληροφορίες, όπως τα χρονοδιαγράμματα για την παράδοση όπλων και στρατευμάτων, τον αριθμό συσσώρευσης ουκρανικών στρατευμάτων και άλλες στρατιωτικές λεπτομέρειες.

Ένα έγγραφο με την ένδειξη «άκρως απόρρητο» αναφέρεται στην «Κατάσταση της σύγκρουσης από την 1η Μαρτίου». Εκείνη την ημέρα, οι Ουκρανοί αξιωματούχοι βρίσκονταν σε μια αμερικανική βάση στο Βάισμπαντεν της Γερμανίας για συνεδρίες πολεμικών παιγνίων και μια μέρα αργότερα, ο στρατηγός Mark A. Milley, ο αρχηγός του Μικτού Επιτελείου, και ο στρατηγός Christopher Cavoli, ο ανώτατος συμμαχικός διοικητής για την Ευρώπη, ήταν σις συνεδριάσεις.

Ένα άλλο έγγραφο περιλαμβάνει στήλες που απαριθμούν μονάδες ουκρανικών στρατευμάτων, εξοπλισμό και εκπαίδευση, με χρονοδιαγράμματα από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο. Το έγγραφο περιέχει μια περίληψη 12 ταξιαρχιών μάχης που συγκεντρώνονται, ενώ οι εννέα από αυτές προφανώς εκπαιδεύονται και προμηθεύονται όπλα από τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Από αυτές τις εννέα ταξιαρχίες, τα έγγραφα ανέφεραν ότι οι έξι θα ήταν έτοιμες μέχρι τις 31 Μαρτίου και οι υπόλοιπες έως τις 30 Απριλίου. Μια ουκρανική ταξιαρχία έχει περίπου 4.000 έως 5.000 στρατιώτες, όπως λένε αναλυτές.

Το έγγραφο ανέφερε ότι οι χρόνοι παράδοσης του εξοπλισμού θα επηρεάσουν την εκπαίδευση και την ετοιμότητα για την τήρηση του χρονοδιαγράμματος. Ο συνολικός εξοπλισμός που χρειαζόταν για εννέα ταξιαρχίες, ανέφερε το έγγραφο, ήταν περισσότερα από 250 άρματα μάχης και περισσότερα από 350 τεθωρακισμένα οχήματα.

Η διαρροή είναι η πρώτη σημαντική ανακάλυψη των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών που έχει δημοσιοποιηθεί από την έναρξη του πολέμου. Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν στην Ουκρανία πληροφορίες για θέσεις διοίκησης, αποθήκες πυρομαχικών και άλλους βασικούς κόμβους στις ρωσικές στρατιωτικές γραμμές.

Τέτοιες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο επέτρεψαν στους Ουκρανούς να στοχοποιήσουν ρωσικές δυνάμεις, να σκοτώσουν ανώτερους στρατηγούς και να αναγκάσουν τον εφοδιασμό για τις προμήθειες πυρομαχικών να μετακινηθεί πιο μακριά από τις ρωσικές γραμμές του μετώπου, αν και Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι η Ουκρανία έπαιξε τον αποφασιστικό ρόλο στον σχεδιασμό και την εκτέλεση αυτών των επιθέσεων.

Ωστόσο, νωρίς κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Ουκρανοί αξιωματούχοι ήταν διστακτικοί σχετικά με το να μοιραστούν τα σχέδια μάχης τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον φόβο διαρροών, όπως δήλωσαν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Μόλις το περασμένο καλοκαίρι, αξιωματούχοι των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών δήλωσαν ότι συχνά είχαν καλύτερη κατανόηση των στρατιωτικών σχεδίων της Ρωσίας παρά της Ουκρανίας.

Η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Ουκρανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών μειώθηκε σημαντικά το περασμένο φθινόπωρο και οι δύο χώρες εργάζονται στενά πάνω στις επιλογές για μια ουκρανική αντεπίθεση. 

Η μεγάλη λεηλασία της Ινδίας: Η γιαγιά Μαίρη, η γλυκιά Ελισάβετ και η ανεκτίμητη αποικιοκρατική λεία του Βρετανικού Στέμματος

0

Το αρχείο της Ινδίας αποκαλύπτει την έκταση της «αποικιακής λείας» στη συλλογή βασιλικών κοσμημάτων. Αρχείο από το αρχείο του India Office περιγράφει λεπτομερώς πώς ανεκτίμητα αντικείμενα εξήχθησαν από την αποικία ως τρόπαια κατάκτησης.

Πριν από 5 χρόνια, στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ διοργανώθηκε, για τον εορτασμό των 70ων γενεθλίων του τότε πρίγκιπα Κάρολου, μια έκθεση των αγαπημένων του κομματιών από τη βασιλική συλλογή, στο επίσημο θησαυροφυλάκιο αντικειμένων της Βρετανίας που συνδέονται με τη μοναρχία. «Ο πρίγκιπας είχε πολύ, πολύ δυνατό χέρι στην επιλογή», είπε ο ανώτερος επιμελητής.

Ανάμεσα στα γλυπτά, τους πίνακες και άλλα εκθέματα ήταν μια μακριά χρυσή ζώνη με ένθετα 19 μεγάλα σμαράγδια που χρησιμοποιούσε κάποτε ένας Ινδός μαχαραγιάς για να διακοσμήσει τα άλογά του. Ήταν μια περίεργη επιλογή να τεθεί στην έκθεση υπό το φως των βίαιων μέσων με τα οποία είχε περιέλθει στα χέρια της βασιλικής οικογένειας.

Ως μέρος της σειράς Cost of the crown, ο Guardian αποκάλυψε ένα αξιοσημείωτο αρχείο 46 σελίδων στα αρχεία του India Office, του κυβερνητικού τμήματος που ήταν υπεύθυνο για την κυριαρχία της Βρετανίας στην ινδική υποήπειρο.

Αναλυτικά μια έρευνα, που προφανώς ανατέθηκε από τη βασίλισσα Μαρία, τη γιαγιά της Ελισάβετ Β’, σχετικά με την αυτοκρατορική προέλευση των κοσμημάτων της.

Η έκθεση, από το 1912, εξηγεί πώς ανεκτίμητα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένης της σμαραγδένιας ζώνης του Καρόλου, εξήχθησαν από την Ινδία ως τρόπαια κατάκτησης και αργότερα δόθηκαν στη βασίλισσα Βικτώρια. Τα αντικείμενα που περιγράφονται ανήκουν πλέον στον μονάρχη ως ιδιοκτησία του βρετανικού στέμματος.

Λεηλατημένες πέτρες

Για να κατανοήσουμε πλήρως το πλαίσιο πίσω από τα κοσμήματα και τη θέση τους στην ιστορία της Ινδίας, ήταν απαραίτητο να επισκεφτούμε τα αρχεία. Ένα περιοδικό καταγράφει μια περιοδεία το 1837 στην περιοχή Παντζάμπ στη βόρεια Ινδία από την ημερολόγια της κοινωνίας Φάνι Έντεν και τον αδερφό της Τζορτζ, γενικό κυβερνήτη του βρετανικού Ρατζ εκείνη την εποχή. Επισκέφτηκαν τον Ranjit Singh, τον μαχαραγιά στη Λαχόρη, ο οποίος είχε υπογράψει μια «συνθήκη φιλίας» με τους Βρετανούς έξι χρόνια νωρίτερα.

Ο ημιτυφλός Σινγκ φορούσε λίγους, αν όχι καθόλου, πολύτιμους λίθους, έγραψε η Έντεν στο ημερολόγιό της. Όμως, ήταν τόσα πολλά τα πετράδια του μαχαραγιά που «βάζει τα ωραιότερα κοσμήματά του στα άλογά του και η λαμπρότητα των ιμάντων και των περιβλημάτων τους ξεπερνά οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε», έγραψε. Η Έντεν εκμυστηρεύτηκε αργότερα στο ημερολόγιό της: «Αν μας επιτραπεί ποτέ να λεηλατήσουμε αυτό το βασίλειο, θα πάω κατευθείαν στους στάβλους τους».

Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο μικρότερος γιος και διάδοχος του Singh, Duleep, αναγκάστηκε να υπογράψει για το Punjab στις κατακτητικές δυνάμεις της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Ως μέρος της κατάκτησης, η εταιρεία λεηλάτησε πράγματι τα σμαράγδια των αλόγων, καθώς και τον πιο πολύτιμο λίθο του Singh, το θρυλικό διαμάντι Koh-i-noor.

Σήμερα, το Koh-i-noor κάθεται στο στέμμα της βασίλισσας Ελισάβετ της Βασίλισσας Μητέρας, που εκτίθεται στον Πύργο του Λονδίνου και έχει γίνει έμβλημα της βασανισμένης σχέσης της Βρετανίας με την αυτοκρατορική της ιστορία.

Η Anita Anand, δημοσιογράφος και ιστορικός που συνέγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Koh-i-noor για το διαμάντι, είπε ότι ήταν «μια όμορφη και ψυχρή υπενθύμιση της βρετανικής υπεροχής κατά τη διάρκεια του Raj», την περίοδο μεταξύ 1858 και 1947 όταν η Ινδία κυριαρχούσε από το στέμμα.

«Οι όψεις του αντικατοπτρίζουν τη μοίρα ενός αγοριού βασιλιά που χωρίστηκε από τη μητέρα του», είπε ο Anand. Και η πέτρα «βρέθηκε πολύ μακριά από το σπίτι της, κόπηκε και μειώθηκε». Ο Ανάντ είπε: «Δεν βλέπει έτσι τον εαυτό της η Ινδία σήμερα».

Τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ γνωρίζουν ξεκάθαρα τις ευαισθησίες γύρω από τα λεηλατημένα αντικείμενα. Αφού η ινδική κυβέρνηση γνωστοποίησε ότι η Camilla, η Queen Consort, να φορέσει το Koh-i-noor στη στέψη του Καρόλου θα προκαλούσε «οδυνηρές αναμνήσεις του αποικιακού παρελθόντος », το παλάτι ανακοίνωσε ότι θα το ανταλλάξει με ένα λιγότερο αμφιλεγόμενο διαμάντι.

Όμως, όπως ανακάλυψε η βασίλισσα Μαίρη, το Koh-i-noor δεν ήταν το μόνο στολίδι που πήρε από το θησαυροφυλάκιο του Singh που βρήκε το δρόμο του προς τη βρετανική μοναρχία.

Βασιλικό με μαργαριταρένιο κολιέ

Μεταξύ των κοσμημάτων που εντοπίστηκαν στο έγγραφο που βρέθηκε από τον Guardian είναι ένα «κοντό περιδέραιο από τέσσερα πολύ μεγάλα ρουμπίνια σπινέλ», το μεγαλύτερο από τα οποία είναι ένα σπινέλιο 325,5 καρατίων που αργότερα αναγνωρίστηκε ως ρουμπίνι Τιμούρ.

Το διάσημο όνομά του είναι λανθασμένο: έρευνα της ακαδημαϊκής Susan Stronge το 1996 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα δεν ανήκε ποτέ στον Τιμούρ, έναν Μογγόλο κατακτητή. Και είναι ένα σπινέλιο, μια κόκκινη πέτρα παρόμοια με, αλλά χημικά διακριτή από, ένα ρουμπίνι.

Η Ελισάβετ Β’ παρουσιάστηκε να το χειρίζεται στο ντοκιμαντέρ του 1969 του BBC Royal Family και γνώριζε ξεκάθαρα τους μύθους γύρω από αυτό. «Η ιστορία, φυσικά, είναι πολύ συναρπαστική. Ανήκε σε τόσους πολλούς βασιλιάδες της Περσίας και αυτοκράτορες Μογγόλους, μέχρι που στάλθηκε στη βασίλισσα Βικτώρια από την Ινδία», παρατήρησε.

Η βασίλισσα δεν φωτογραφήθηκε ποτέ να φοράει αυτό το αντικείμενο. Ωστόσο, μπορεί να είχε φορέσει έναν άλλο από τους θησαυρούς της Λαχώρης, που προσδιορίζεται στην έκθεση του India Office ως «ένα μαργαριτάρι κολιέ που αποτελείται από 224 μεγάλα μαργαριτάρια».

Στη μελέτη της για τα βασιλικά κοσμήματα το 1987, η Leslie Field περιέγραψε «ένα από τα πιο εντυπωσιακά μαργαριταρένια κολιέ δύο σειρών της Βασίλισσας… φτιαγμένο από 222 μαργαριτάρια με ένα κούμπωμα δύο υπέροχων ρουμπίνων που περιβάλλονται από διαμάντια που ανήκαν αρχικά στον άρχοντα του Punjab». – σχεδόν σίγουρα αναφορά στο ίδιο κολιέ.

Το 2012, η Ελισάβετ II παρακολούθησε ένα γκαλά φεστιβάλ στο Royal Opera House του Λονδίνου για να γιορτάσει το διαμαντένιο ιωβηλαίο της. Οι φωτογραφίες την έδειχναν να φοράει ένα μαργαριταρένιο κολιέ με πολλές χορδές με ρουμπίνι κούμπωμα .

Ήταν αυτά τα μαργαριτάρια του Ranjit Singh; Υπήρχαν εικασίες ότι μπορεί να ήταν, αν και τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ δεν μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν με κανέναν τρόπο.

Το ενδιαφέρον της Βασίλισσας Μαρίας φαίνεται να υποκινήθηκε από την περιέργεια για την προέλευση μερικών από τα μαργαριτάρια της και όχι από οποιαδήποτε ηθική ανησυχία για τον τρόπο με τον οποίο αποκτήθηκαν. Ωστόσο, ένας εκπρόσωπος του Παλατιού του Μπάκιγχαμ είπε ότι η δουλεία και η αποικιοκρατία είναι θέματα που «η Μεγαλειότητά του τα παίρνει πολύ σοβαρά».

Ο Shashi Tharoor, πρώην υφυπουργός των Ηνωμένων Εθνών και επί του παρόντος βουλευτής στην Ινδία, δήλωσε: «Επιτέλους έχουμε εισέλθει σε μια εποχή όπου η αποικιακή λεία και λεηλασία αναγνωρίζονται για αυτό που πραγματικά ήταν, αντί να ντύνονται σαν λάφυρα. κάποιας ευγενούς «εκπολιτιστικής αποστολής».

«Όπως βλέπουμε όλο και περισσότερο, η επιστροφή κλεμμένων περιουσιών είναι πάντα καλό. Οι επόμενες γενιές θα αναρωτιούνται γιατί τα πολιτισμένα έθνη χρειάστηκαν τόσο πολύ για να κάνουν το σωστό».

Πηγή Guardian / David Pegg, Manisha Ganguly

https://hellasjournal.com/2023/04/i-megali-leilasia-tis-indias-i-giagia-meri-i-glikia-elisavet-ke-i-anektimiti-apikiokratiki-lia-tou-vretanikou-stemmatos-videos/

Ο Καλίν πρόδωσε το μυστικό: “Όταν υπάρχει απειλή για την κυριαρχία μας, την ζωή μας, την πολιτική μας ενότητα, φυσικά θα απαντήσουμε”…

0

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Hellas Journal, Ουάσιγκτον

Η ιστοσελίδα μας, Hellas Journal (ΕΔΩ), δημοσίευσε όλο το κείμενο των δηλώσεων του Ιμπραϊμ Καλίν, εκπροσώπου του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας, για να γνωρίζουν οι αναγνώστες μας τις πραγματικές σκέψεις των Τούρκων αξιωματούχων.

Διότι αυτή η ξαφνική αγάπη των απογόνων του Αττίλα για την Ελλάδα, μας προβληματίζει. Πως είναι δυνατόν να έχουν αλλάξει συμπεριφορά, πόσο μάλλον θέσεις, επειδή υποτίθεται τους …επανάφερε στην τάξη ένας σεισμός, όσο θανατηφόρος και να ήταν.

Βεβαίως, αν είναι αληθινή η αγάπη των Τούρκων, αυτό μας χαροποιεί αφάνταστα. Ιδιαίτερα αν έχουν αποφασίσει πραγματικά να τερματίσουν τις πολεμικές απειλές εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Και βάζουμε στην εξίσωση και το ημι-κατεχόμενο νησί, διότι έχει ευθύνη η Ελλάδα για την σημερινή κατάσταση του Κυπριακού Ελληνισμού.

  • Το έχουμε γράψει πολλές φορές. Η Χούντα των Αθηνών πρόδωσε την Κύπρο εκείνο το πικρό καλοκαίρι του 1974, όταν οι χουντικοί αξιωματικοί μας εγκατέλειψαν στις ορδές του Αττίλα. Κάνανε και τους …πατριώτες. Ενώ ήταν αισχροί προδότες ο Δημήτριος Ιωαννίδης και η παρέα του.

Μελετώντας, λοιπόν, τις δηλώσεις του Καλίν, ο οποίος υποτίθεται ότι γνωρίζει με ακρίβεια τις σκέψεις του Ερντογάν, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι Τούρκοι διαφορετικά βλέπουν αυτή την περίφημη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Υπό την έννοια ότι τα θέματα που θέτουν κατά καιρούς συνοδεία πολεμικών ιαχών, νομίζουν ότι θα συζητηθούν στο πλαίσιο ενός διαλόγου, που θα ξεκινήσει μετά τις εκλογές και εφόσον επανεκλεγούν ο Ερντογάν και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Θυμίζω ότι σύμφωνα με δήλωση του κ. Γιώργου Κατρούγκαλου, πρώην υπουργού Εξωτερικών, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαφωνεί με την προσέγγιση της κυβέρνησης στο θέμα της νέας ελληνοτουρκικής «φιλίας».

Στο πλαίσιο, λοιπόν, του διαλόγου, θα συζητηθούν ανοικτά όλα τα θέματα που εμποδίζουν την βελτίωση των σχέσεων. Και οι Τούρκοι θα θέσουν όλα τα απαράδεκτα αιτήματα τους. Αυτό λέει ο Καλίν…

Ο Νίκος Δένδιας καλώς επιμένει να ομιλεί για το Διεθνές Δίκαιο ως εργαλείο για την επίλυση των «διαφορών» μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Διότι το Διεθνές Δίκαιο καλύπτει απόλυτα την Ελλάδα εάν «διαγνωστεί» ορθά και όχι μεσοβέζικα. Δεν “αγοράζουμε” με καμία δύναμη, ότι το Διεθνές Δίκαιο θα βοηθήσει τους Τούρκους και ότι θα πάρουν, δήθεν, το Καστελόριζο. Πρόκειται για παραμύθια της Χαλιμάς.

Λόγω του ενδοτικού τρόπου με τον οποίο σκέφτονται οι ελίτ στην Αθήνα και τη Λευκωσία, συχνά επαναλαμβάνουμε ότι η Κύπρος δεν θα θυσιαστεί στο βωμό του διαλόγου, που «μαγειρεύεται», όπως ισχυρίζεται ο Καλίν.

  • Σύμφωνα με το ρεπορτάζ που κάναμε, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ΔΕΝ δέχεται να λάβει μέρος σε διάλογο όπου θα συζητηθούν οι παράνομες απαιτήσεις της Τουρκίας. Και πρέπει να συνεχίσει να απορρίπτει αυτή την προϋπόθεση.

Ο προεδρικός εκπρόσωπος του Ερντογάν, ισχυρίστηκε ότι οι Τούρκοι δεν σχεδίασαν ποτέ ένα πόλεμο με την Ελλάδα. Υπονοεί ότι οι απειλές και η αμφισβήτηση μας ελληνικής κυριαρχίας είναι κουβέντες του καφενέ; Πότε λέει την αλήθεια; Τότε, όταν απειλούσε; Ή τώρα που παρουσιάζεται ως λευκό περιστέρι (μας ειρήνης). Δήλωσε:

“Δεν είχαμε ποτέ ατζέντα να ξεκινήσουμε μια σύγκρουση, μια ένταση ή μια διαμάχη με την Ελλάδα. Δεν έχουμε μπει ποτέ σε τέτοια προσπάθεια. Δεν το βρίσκουμε και απαραίτητο. Ούτε βλέπουμε την Ελλάδα ως απειλή. Αλλά όταν υπάρχει απειλή για την κυριαρχία μας, την ζωή μας, την πολιτική μας ενότητα, φυσικά, το πιο φυσικό μας δικαίωμα είναι να απαντήσουμε σε αυτήν”.

Θα ομολογήσω την …«αμαρτία» μου: Οι Τούρκοι παίζουν ένα παιγνίδι και το παίζουν άγαρμπα, διότι οι υπερπτήσεις είναι φρέσκιες στο μυαλό των Ελλήνων, όπως και οι απειλές που εκτοξεύτηκαν κατά καιρούς με εμετικό τρόπο.

Επαναλαμβάνω ότι θα είμαστε οι πρώτοι που θα χαιρετίσουμε την ομαλοποίηση των σχέσεων εφόσον τα λόγια γίνουν πράξεις. Και θα είμαστε επίσης οι πρώτοι που θα φωνάξουμε και θα βγάλουμε κραυγή μεγάλη εάν υπάρχει έστω και σαν σκέψη η θυσία της Κύπρου. Οι Τούρκοι, αυτό θα επιδιώξουν. Και είμαι βέβαιος, στη βάση όσων γνωρίζω, ότι η Αθήνα δεν θα αποδεχθεί την τουρκική πρόταση.

Στην ίδια συνέντευξη ο Καλίν θυμίζει ότι «υπάρχουν θέματα» (με την Ελλάδα).

«Υπάρχει», λέει, «η ασφάλεια των συνόρων (σ.σ.: που οι Τούρκοι παραβιάζουν). Υπάρχει ο αέρας [σ.σ. εναέριος χώρος] (σ.σ.: που επίσης οι Τούρκοι παραβιάζουν). Υπάρχουν θέματα θαλάσσιας υφαλοκρηπίδας (σ.σ. που οι Τούρκοι θέτουν). Υπάρχει το Λιμενικό (σ.σ. που οι Τούρκοι κακολογούν). Υπάρχουν διπλωματικές σχέσεις. Έχουμε πολλά θέματα φυσικά με την Ελλάδα (σ.σ.: προειδοποιεί ο προεδρικός εκπρόσωπος).

Μέσα σε μία φράση τα είπε όλα…

Δίνει και την απάντηση:

«Τι μπορούμε να κάνουμε; Πώς μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματά μας σε διμερές επίπεδο μιλώντας μεταξύ μας; Αυτό είναι το βασικό μας αίτημα. Η Τουρκία και η Ελλάδα να λύσουν τα προβλήματά τους μιλώντας απευθείας μεταξύ τους».

Οι μέρες μετά τις εκλογές θα είναι κρίσιμες, καθώς σε ότι αφορά την Ελλάδα, ο επόμενος Πρωθυπουργός θα συνεχίσει την πορεία της ομαλοποίησης. Το πρόβλημα θα προκύψει και θα είναι μεγαλύτερο εάν δεν εκλεγεί ο ισλαμιστής Ερντογάν…

  • Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

https://hellasjournal.com/2023/04/o-kalin-prodose-to-mistiko-otan-iparchi-apili-gia-tin-kiriarchia-mas-tin-zoi-mas-tin-politiki-mas-enotita-fisika-tha-apantisoume-video/

Αγκαλιές στον Μακρόν, πάγος στην Ούρσουλα: «Διαίρει και βασίλευε» από το Πεκίνο στη διπλή ευρωπαϊκή αποστολή

0

Με την τακτική του διαίρει και βασίλευε και περνώντας μηνύματα που αποδεικνύουν ότι το Πεκίνο αναγνωρίζει μόνο έννοιες όπως ισορροπία δυνάμεων και ισχυρά κράτη αλλά δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία σε οντότητες συλλογικής ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας, η Κίνα υποδέχθηκε Μακρόν και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υπό εντελώς διαφορετικές διαθέσεις.

Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έλαβε πλήρεις τιμές στο κόκκινο χαλί, του παρατέθηκε κρατικό δείπνο και τον χαιρέτησαν στρατιωτικές παρελάσεις με κανονιοβολισμού στην πλατεία Τιενανμέν. Όταν το αεροπλάνο του Μακρόν προσγειώθηκε, ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας τον καλωσόρισε προσωπικά.

Από την άλλη, όταν έφτασε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, βρήκε απλά τον υπουργό Οικολογίας να την προϋπαντά στην απλή έξοδο των επιβατών, σχολιάζει σε ανάλυσή του το Politico.

European Commission President Ursula von der Leyen (C) arrives for a meeting with the Chinese and French presidents at the Great Hall of the People in Beijing, China, 06 April 2023. POOL, EPA, Ng Han Guan

Το μοτίβο εμφανίστηκε ξανά και ξανά την Τετάρτη και την Πέμπτη, καθώς η Κίνα προσπάθησε να παίξει το «διαίρει και βασίλευε» με τους δύο ηγέτες, οι οποίοι είχαν συνεργαστεί ενόψει της επίσκεψης προκειμένου να παρουσιάσουν ένα ενιαίο ευρωπαϊκό μέτωπο.

  • Το πρόγραμμα του Μακρόν ξεχείλιζε από δραστηριότητες. Της φον ντερ Λάιεν ήταν λιτό. Ο Μακρόν παρευρέθηκε σε ένα πλούσιο συμπόσιο την Πέμπτη το βράδυ με τον Κινέζο Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ.

Την ίδια ώρα η φον ντερ Λάιεν έδινε μια ήσυχη συνέντευξη Τύπου στην έδρα της ίδιας της αντιπροσωπείας της ΕΕ.

Τα κρατικά μέσα μαζικής ενημέρωσης διαφήμιζαν τη σχέση Κίνας – Γαλλίας, ενώ τα social media δαιμονοποιούσαν τη φον ντερ Λάιεν περίπου ως αμερικανική μαριονέτα.

Η διαφορετική αντιμετώπιση  δείχνει πάντως και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ευρώπη στην αντιμετώπιση της Κίνας, σχολιάζει το Politico.

Τα 27 μέλη της ΕΕ έχουν μια σειρά από απόψεις σχετικά με τον τρόπο προσέγγισης της Κίνας. Και το Πεκίνο το γνωρίζει αυτό. Και στην περίπτωση του Μακρόν και της φον ντερ Λάιεν, το Πεκίνο βλέπει περισσότερες πιθανότητες να σημειώσει πρόοδο με τον Γάλλο ηγέτη, βάζοντας την εκτελεστική εξουσία της ΕΕ σε μια κάπως υποδεέστερη θέση.

Η αντίληψη αυτή αναδείχθηκε πλήρως την Πέμπτη, καθώς ο Σι κατέβαινε μεγαλοπρεπώς τα μεγάλα σκαλιά της Μεγάλης Αίθουσας του Λαού για να χαιρετήσει τον Γάλλο πρόεδρο με χαμόγελα και χειραψία. Κάτω από μια σειρά από κόκκινες σημαίες που κυμάτιζαν, οι δύο ηγέτες αντήλλαξαν χαιρετισμούς με μια συγκέντρωση στην οποία συμμετείχαν μερικοί από τους συμβούλους του Μακρόν. Αντιθέτως, η η φον ντερ Λάιεν von der Leyen συμμετείχε αργότερα στις συναντήσεις, ανεβαίνοντας τις σκάλες της Μεγάλης Αίθουσας, μες τη μοναξιά της.

Η απόφαση του Μακρόν να προσκαλέσει τη φον ντερ Λάιεν στο ταξίδι προοριζόταν ως επίδειξη ευρωπαϊκής ενότητας. Το αποτέλεσμα ήταν κάθε άλλο παρά τέτοιο.

Αν και αξιωματούχοι της Κομισιόν πριν από το ταξίδι τόνιζαν ότι η φον ντερ Λάιεν θα ακολουθούσε διαφορετικό πρόγραμμα από τον Γάλλο πρόεδρο -και δεν θα αποτελούσε τμήμα της επίσκεψής του- το αποτέλεσμα ήταν μερικές φορές αλλοπρόσαλλο.

Στην αρχική σελίδα του πρακτορείου ειδήσεων Xinhua, μεγάλο μέρος της εστίασης την Τετάρτη επικεντρώθηκε εξ ολοκλήρου στους δεσμούς του Μακρόν και της Κίνας με τη Γαλλία, αφήνοντας την ΕΕ ως ένα σχεδόν αόρατο θέμα.

Περιστερά και ιέραξ

Σε άλλα μέσα ενημέρωσης, η φον ντερ Λάιεν δυσφημίστηκε εντελώς – στάση που επιδεινώθηκε από τη στιγμή που η επικεφαλής της ΕΕ εκφώνησε μια σχετικά επιθετική ομιλία για την Κίνα την περασμένη εβδομάδα.

«Το ταξίδι του Μακρόν στην Κίνα ήρθε με την προσδοκία ότι η Κίνα θα δώσει ώθηση στη Γαλλία… αλλά φέρνοντας την φον ντερ Λάιεν μαζί του, φαίνεται ότι ο Μακρόν δεν είναι πολύ ειλικρινής», αναφέρει άρθρο που δημοσιεύτηκε από πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που συνδέεται με το κινεζικό Υπουργείο Άμυνας . .

Και συνέχιζε: «Η Φον ντερ Λάιεν, γνωστή φιλοαμερικανική προσωπικότητα, που ξεπουλά την Ευρώπη για να ωφελήσει τις ΗΠΑ, που δεν φείδεται προσπάθειας για να ωθήσει την Ευρώπη να αντιμετωπίσει τη Ρωσία. Τα κατάφερε στην Κίνα μόνο με τον Μακρόν».

Αρκετοί σχολιαστές με τεράστιους ακόλουθους στις κινεζικές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης λένε ότι η επίσκεψη της φον ντερ Λάιεν έγινε «με κακή πίστη».

«Ο σκοπός της δεν είναι καθόλου απλός», σύμφωνα με έναν σχολιαστή με λογαριασμό με τέταρτο εκατομμύριο ακολούθους. «Οι Αμερικανοί μπορεί να της ανέθεσαν να παρακολουθεί προσεκτικά τον Μακρόν».

Αλλά δεν ήταν μόνο οι Κινέζοι σχολιαστές που άρπαξαν τη διχόνοια που προέκυψε από το τελικά ασυντόνιστο ταξίδι.

Οι διαφορές πολιτικής του Μακρόν και της φον ντερ Λάιεν όσον αφορά την Κίνα -ο Μακρόν ηγέτης πρόθυμος να συνεργαστεί με το Πεκίνο, η φον ντερ Λάιεν με οπτική πιο κοντά σε αυτή του γερακιού- εμφανίστηκαν και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.

Λίγες ώρες μετά την προσγείωσή του στην Κίνα, την Τετάρτη, ο Γάλλος πρόεδρος είχε ήδη αποστασιοποιηθεί από την κεντρική ομιλία της φον ντερ Λάιεν την περασμένη εβδομάδα.

Κουβέντα για Ταϊβάν από Μακρόν

Ερωτηθείς σχετικά κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Τύπο, ο Μακρόν αρνήθηκε να σχολιάσει την ομιλία της και αντ’ αυτού είπε ότι η ΕΕ «έχει μια στρατηγική που καθορίστηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αυτή η στρατηγική είναι σαφής και καθορισμένη, και αυτή είναι η αναφορά μας».

Ενώ Γάλλοι αξιωματούχοι τόνισαν ότι ο Μακρόν δεν ενδιαφέρεται να θέσει το θέμα της Ταϊβάν στους οικοδεσπότες του, η φον ντερ Λάιεν συζήτησε το καθεστώς του νησιού με τον Σι. «Κανείς δεν πρέπει να αλλάξει μονομερώς το status quo δια της βίας σε αυτήν την περιοχή», είπε. «Η χρήση βίας για την αλλαγή του status quo είναι απαράδεκτη και είναι σημαντικό οι εντάσεις που ενδέχεται να προκύψουν να επιλυθούν μέσω διαλόγου».

Η κινεζική ανάγνωση των συνομιλιών του Σι με τη φον ντερ Λάιεν – πρώτη διμερή τους συνάντηση – έδειξε επίσης ότι αυτή ήταν λιγότερο από φιλική.

«Η Κίνα και η ΕΕ πρέπει να εντείνουν την επικοινωνία για να δημιουργήσουν τη σωστή αμοιβαία κατανόηση και να αποφύγουν την παρερμηνεία ή την εσφαλμένη κρίση», είπε ο Σι, σχολιάζοντας τη σκληρή ομιλία της ντερ Λάιεν για την Κίνα την περασμένη εβδομάδα. «Ελπίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα παίξει έναν εποικοδομητικό ρόλο… με βάση τα θεμελιώδη και μακροπρόθεσμα συμφέροντα της ΕΕ».

Ο Μακρόν υιοθέτησε μια πιο ήπια, ήπια προσέγγιση με τον Σι. Ο Γάλλος πρόεδρος έχει διακυβεύσει τη φήμη του ως διεθνούς πολιτικού στην προσπάθεια να πείσει την Κίνα να χρησιμοποιήσει τη μόχλευση της με τη Ρωσία για να τερματίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία – μια στρατηγική που δοκίμασε ανεπιτυχώς με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν πέρυσι.

Αν και ο Μακρόν πίεσε τον Σι να χρησιμοποιήσει την επιρροή του με τη Ρωσία κατά τη διάρκεια της 90λεπτης συνάντησής του, δεν έχει και πολλά να επιδείξει ως αποτέλεσμα. Ο Σι συμφώνησε να τηλεφωνήσει στον Ουκρανό Πρόεδρο Volodymyr Zelenskyy — αλλά μόνο σε απροσδιόριστο χρόνο.

Επτά ώρες μαζί

Αντίθετα, ο Μακρόν σημείωσε πιο συγκεκριμένη πρόοδο σε οικονομικά ζητήματα, προεδρεύοντας της υπογραφής πολλών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένης της πώλησης 160 αεροπλάνων Airbus. Σύμφωνα με το Elysée, η κινεζική κυβέρνηση ενέκρινε την αγορά 150 αεροπλάνων A320 Neo και 10 A350 – μια παράδοση που ήταν μέρος μιας συμφωνίας ύψους 36 δισεκατομμυρίων ευρώ που ανακοίνωσε η Airbus πέρυσι.

Καθώς ο Μακρόν προετοιμάζεται για την τελευταία ημέρα της επίσκεψής του, ήταν ξεκάθαρο ότι ο Γάλλος πρόεδρος απολάμβανε την φροντίδα του Κινέζχου ομολόγου του: Συνολικά Σι και Μακρόν αναμένεται να περάσουν έξι έως επτά ώρες μαζί, σύμφωνα με αξιωματούχο των Ηλυσίων.

Ο «προσωπικός χρόνος που αφιερώνει ο Σι στην επίσκεψη δείχνει ότι η Γαλλία θεωρείται μια χώρα όπως καμία άλλη», στην Κίνα είπε στους δημοσιογράφους ένας ξεκάθαρα κολακευμένος Μακρόν.

Μένει να δούμε αν οι δυνάμεις πειθούς του Μακρόν μπορούν να υπερβούν τις επιχειρηματικές συμφωνίες με γαλλικές εταιρείες και να πείσουν πραγματικά την Κίνα να ανταποκριθεί στις διεθνείς της ευθύνες και να παροτρύνει τη Ρωσία να τερματίσει την εισβολή της στην Ουκρανία.

Με πληροφορίες από Politico

https://hellasjournal.com/2023/04/agkalies-ston-makron-pagos-stin-oursoula-dieri-ke-vasileve-apo-to-pekino-sti-dipli-evropaiki-apostoli-videos/