Αρχική Blog Σελίδα 1680

Κίεβο: Ιερέας ανταλλάχθηκε με 28 Ουκρανούς στρατιώτες

0

 

Η Ουκρανία αντάλλαξε έναν από τους ιερείς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας- Πατριαρχείου Μόσχας- UOC-MP που είχε συλληφθεί για συνεργασία με τη Ρωσία με 28 Ουκρανούς στρατιωτικούς.

Σύμφωνα με το Ιντερφάξ – Ουκρανίας ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας, Βασίλι Μαλιούκ ανακοίνωσε την ανταλλαγή αυτή, επισημαίνονταε ότι κατά το 2022 έχουν κινηθεί ποινικές διαδικασίες εναντίον 61 κληρικών.

Συνολικά, τα δικαστήρια έχουν ήδη εκδώσει 7 ποινές σε μεμονωμένους κληρικούς που τάχθηκαν στο πλευρό των Ρώσων.

«Θέλω να τονίσω ότι ο εχθρός εκτιμά πραγματικά τους πράκτορες του με ράσα – ναι, ένα τέτοιο άτομο ανταλλάχθηκε με 28 Ουκρανούς στρατιωτικούς», δήλωσε ο Μαλιούκ σε σχετική ερώτηση.

Το δημοσίευμα κλείνει με τις δηλώσεις του Μαλιούκ: «Σύμφωνα με τα αρχεία της SBU, έχει αφαιρεθεί η υπηκοότητα της Ουκρανίας από 19 ιερείς της UOC-MP.

https://www.echedoros-a.gr

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Λιβύης απορρίπτει την εμπλοκή της Ιταλίας σε θέματα ασφαλείας

0

 

 

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Λιβύης οποιαδήποτε εμπλοκή για «οποιαδήποτε έργα που θα μπορούσαν ενδεχομένως να επηρεάσουν την εθνική ασφάλεια, ειδικά όσον αφορά ζητήματα μετανάστευσης», αναφέρουν τοπικά δημοσιεύματα.

Σε δελτίο Τύπου του Συμβουλίου, υπάρχει προτροπή προς όλους τους ξένους οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στη Λιβύη να ακολουθούν τους νόμους της χώρας και να ολοκληρώσουν τις απαραίτητες διαδικασίες εγγραφής.

Η προτροπή έρχεται ως απάντηση σε μια πρωτοβουλία που ξεκίνησαν οι ιταλικές οργανώσεις στη Λιβύη, η οποία «στοχεύει στην ενίσχυση των ευκαιριών απασχόλησης και των καλύτερων συνθηκών εργασίας πλήρους απασχόλησης και εποχικών μεταναστών και ντόπιων εργαζομένων στις Σάμπχα, Μουρζούκ, Γκατ και Ουαντί αλ Χαγιά περιοχές της περιοχής Φεζάν.

Το διετές έργο που θα υλοποιηθεί από τον ιταλικό διακυβερνητικό οργανισμό CIHEAM Bari, του οποίου ο ιστότοπος αναφέρει ότι το έργο χρηματοδοτείται με  5 εκατομμύρια ευρώ από τη Γενική Διεύθυνση Ιταλών Εξωτερικού και Μεταναστευτικών Πολιτικών του Ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών και Διεθνούς Συνεργασίας (MAECI – DGIT) μέσω του Ταμείου Μετανάστευσης της Ιταλίας.

Το Συμβούλιο της Λιβύης χαιρέτισε έργα που στοχεύουν να συμβάλουν στην ανάπτυξη διαφόρων τοπικών τομέων στη Λιβύη.

Ωστόσο, προειδοποίησε έντονα για έργα που «θα μπορούσαν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη στη Λιβύη, όπως η μετανάστευση και η παράνομη μετανάστευση», δηλώνοντας την απόρριψη τέτοιων έργων.

Το συμβούλιο προέτρεψε «όλα τα λιβυκά θεσμικά όργανα, υπουργεία και τομείς να ενωθούν και να αποτρέψουν έργα που θα μπορούσαν να παραβιάσουν τις δυνατότητες του λιβυκού λαού, να βλάψουν την εθνική ασφάλεια και να θέσουν σε κίνδυνο την κοινωνική ειρήνη».

Τόνισε επίσης τη σημασία της λήψης των απαραίτητων εγκρίσεων από τις αρμόδιες αρχές, ιδίως το Υπουργείο Εξωτερικών και Διεθνούς Συνεργασίας, πριν αποδεχτεί οποιεσδήποτε προσκλήσεις συμμετοχής σε τέτοια έργα από ξένες χώρες ή οργανισμούς, εντός ή εκτός Λιβύης.

https://www.echedoros-a.gr

 

Μύκονος: Έγκλημα χωρίς τιμωρία

0

Πρόστιμα που δεν πληρώνονται, αυθαίρετα που νομιμοποιούνται …παράνομα, αλλοίωση του φυσικού αναγλύφου, μηδέν κατεδαφίσεις: στη Μύκονο μπορείς να παραβιάσεις όλους τους πολεοδομικούς κανόνες, χωρίς ποτέ να τιμωρηθείς.

Εκατοντάδες οικοδομικές άδειες αλλά και φακέλους τακτοποιήσεων αυθαιρέτων ερευνά η εισαγγελία εφετών Αιγαίου, ενώ ο επικεφαλής της, Οδυσσέας Τσορμπατζόγλου, έχει δώσει εντολή να ελεγχθούν όλα τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί για τις αυθαίρετες κατασκευές, καθώς αρκετά από αυτά έχουν μειωθεί δραματικά, από την αρχική πράξη επιβολής έως την πληρωμή. Συνολικά εννέα κτίσματα μπορούν να γκρεμισθούν άνευ ετέρου, αλλά χρειάζονται αστυνομικοί και μηχανήματα για να γίνει αυτό και για την ώρα λείπουν και τα δύο. Σύμφωνα με πληροφορίες της προέδρου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, που επισκέφθηκε το νησί μετά τον ξυλοδαρμό του συναδέλφου της Μανώλη ΨαρρούΜύκονος: Τα Ζωνιανά του ελληνικού τουρισμού, η αποκεντρωμένη διοίκηση στις Κυκλάδες διαθέτει μηδέν πιστώσεις για κατεδαφίσεις – από το ύψος τους όμως κρίνεται η ειλικρίνεια των δεσμεύσεων της διοίκησης.

 

 

Από το προηγούμενο ρεπορτάζΜύκονος: Το «σύστημα» του inside story, η μόνη χειροπιαστή αλλαγή που συνέβη –εκτός από τη διαγραφή του μηχανικού Θεμιστοκλή Τζιότζιου από το ΤΕΕ, μετά την αποκάλυψη ότι σύμφωνα με την εισαγγελία εφετών Αιγαίου είχε καταχωρήσει ψευδώς το έτος κατασκευής ενός προς νομιμοποίηση αυθαιρέτου, δηλώνοντάς το αρχικά ως κατασκευασθέν το 1982 και στη συνέχεια το 2011, ενώ η εκσκαφή είχε γίνει το 2013 (νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων μετά τις 28/7/2011 δεν προβλέπονται από τον νόμο)– ήταν η σύλληψη επτά ατόμωνΣύλληψη επτά ατόμων για πολεοδομικές παραβάσεις στη Μύκονο | ΕΡΤNews στη Μύκονο επί τω εργω: την κατασκευή αυθαιρέτων.

Κι ενώ οι κάτοικοι του νησιού που ζουν από την οικοδομή τρέμουν, όσοι θα έπρεπε να έχουν πραγματικό πρόβλημα πιστεύουν ότι θα ανοίξουν για τη σεζόν χωρίς προβλήματα. Την ίδια ώρα, μία σειρά άλλων πολεοδομικών διατάξεων παραβιάζονται, με τη μετακίνηση ή την καταστροφή τεράστιων βράχων, την επέκταση του αιγιαλού και τη δημιουργία ακτογραμμών που προηγουμένως δεν υπήρχαν.

Η εντολή Ντογιάκου

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος εξέδωσε εγκύκλιο προς τον κ. Τσορμπατζόγλου και τους συνεργάτες του να προχωρήσουν σε μια σειρά ενεργειών, αφού συγκέντρωσε υλικό μετά από σχετικές συναντήσεις για τον ξυλοδαρμό του αρχαιολόγου Μανώλη Ψαρρού. Ο κ. Ντογιάκος καθόρισε 13 μαγαζιά υγειονομικού ενδιαφέροντος τα οποία θα έπρεπε να ελέγξουν οι τοπικές εισαγγελικές αρχές του Αιγαίου. Αλλά αυτά αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Και να γιατί:

  • Στους οικισμούς της χώρας της Μυκόνου και της Άνω Μεράς έχουν γίνει εκατοντάδες τακτοποιήσεις αυθαίρετων κατασκευών, που εξ ορισμού απαιτούν άδεια της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Αυτή έχει ληφθεί κατά πληροφορίες του inside story μόλις τρεις ή τέσσερις φορές, ενώ οι υπόλοιπες βεβαιώσεις των μηχανικών είναι ψευδείς, όπως έδειξε μια πρώτη δειγματοληπτική έρευνα από τις εισαγγελικές αρχές.
  • Η παραπάνω πράξη, αν αποδειχθεί, είναι πλημμέλημα. Όταν όμως η ψευδής βεβαίωση επιφέρει οικονομική ωφέλεια σε εκείνον που τη χρησιμοποιεί ύψους άνω των 120.000 ευρώ με αντίστοιχη ζημιά του δημοσίου, τότε πρόκειται για κακουργηματική απιστία με χαμένο το κράτος. Αυτό συμβαίνει όταν μειώνονται τα πρόστιμα που έχει επιβάλει ο έλεγχος της πολεοδομίας για ανέγερση και διατήρηση αυθαιρέτου. Η διαφορά ανάμεσα στο πρόστιμο, που ορίζεται ως αποτέλεσμα των εκθέσεων αυτοψίας των σχετικών κλιμακίων της πολεοδομίας, και στο ποσό που τελικά εισπράττεται από το δημόσιο συνιστά τη ζημία του δημοσίου. Πολλά πρόστιμα μειώνονται από το ΣΥΠΟΘΑ –το δευτεροβάθμιο όργανο της πολεοδομίας, του οποίου συχνά προΐσταται ο προϊστάμενος της πολεοδομίας, ενσαρκώνοντας τον ρόλο του «εφέτη» στη δική του «πρωτόδικη» απόφαση– στο όνομα μιας δικαστικής προσφυγής του πολίτη που καλείται να πληρώσει το πρόστιμο. Κάποιοι από τους φακέλους των υποθέσεων όταν αναζητούνται «έχουν χαθεί». Τώρα το ΣΥΠΟΘΑ με τη νέα αλλά κυρίως με την προηγούμενη σύνθεσή του θα πρέπει να εξηγήσει στην εισαγγελία πώς δικαιολογεί τις διαφορές.

Τις προηγούμενες εβδομάδες το inside story εξέτασε τις υπαγωγές αυθαιρέτων για νομιμοποίηση από οκτώ μηχανικούς που δραστηριοποιούνται στην Μύκονο. Για δύο από αυτές βρήκε μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στο πρόστιμο που αρχικά καταλογίσθηκε στους πελάτες τους και σε εκείνο που τελικά επιβλήθηκε. Εντυπωσιακό είναι και το στοιχείο ότι, ενώ σε γειτονικά νησιά οι υπερβάσεις που συνιστούν την αυθαιρεσία είναι της τάξης των 20 και 30 τετραγωνικών μέτρων, στην Μύκονο συχνότατα προσεγγίζουν τα 200, 300, ακόμα και τα 1.000 τετραγωνικά μέτρα. Οι αλλοδαποί δείχνουν εξίσου μεγάλη ευκολία στην αυθαιρεσία με τους ντόπιους· ορισμένοι «προσαρμόζονται» αρκετά γρήγορα. Ένας επενδυτής από τη Μέση Ανατολή τιμωρήθηκε με πρόστιμο 1,5 εκατομμυρίου ευρώ επειδή ο εργολάβος του υποσχέθηκε να κτίσει σπίτι …οκτώ φορές μεγαλύτερο. «Γίνεται», άκουσε αλλά φυσικά «δεν γινόταν». Ο συνδεδεμένος με κέντρο υγειονομικού ενδιαφέροντος στη χώρα της Μυκόνου επιχειρηματίας πίστεψε τη βεβαίωση του κατασκευαστή-εργολάβου του νησιού, που σε λίγες μέρες γκρέμισε το σπίτι που του είχε κτίσει χωρίς άδεια, για να το ξανακτίσει αμέσως μετά (δεν υπάρχουν αθώα θύματα).

Σε πολλές περιπτώσεις γείτονες καταγγέλλουν γείτονες για πολεοδομικές αυθαιρεσίες, ενώ οι ίδιοι είναι αυθαίρετοι, όπως συνέβη με αυτόν που κατήγγειλε μεγάλο γαλλικό εστιατόριο που απεδείχθη καθ’ όλα εντάξει, ενώ ο καταγγέλλων είχε σοβαρά προβλήματα πολεοδομικής νομιμότητας. Σε άλλη περίπτωση, μία μηχανικός ζήτησε επιπλέον χρήματα από πελάτη της που είχε «τακτοποιήσει» πριν από κάποιο διάστημα, γιατί η «τακτοποίηση» δεν «ήταν πλήρης». Όσοι καταλαβαίνουν κλαίνε γιατί δεν μπορούν να γελάσουν. Την ίδια ώρα επιχειρηματίας που ελέγχεται για τον ξυλοδαρμό του Μανώλη Ψαρρού βεβαιώνει τους πάντες ότι «θα ανοίξει» σε λίγε εβδομάδες, με μικρές μόνο αλλαγές σε ένα ακίνητο το οποίο βαρύνεται με πρόστιμα άνω των οκτώ εκατομμυρίων, από τις παραβάσεις που εντοπίσθηκαν εφέτος τον Απρίλιο.

Το προεδρικό διάταγμα που δεν τηρείται

Στις 8 Μαρτίου 2005 πήρε ΦΕΚ το προεδρικό διάταγμαΚατεβάστε εδώ το ΦΕΚ 243/Δ/2005 για τον καθορισμό ζώνης οικιστικού ελέγχου, με το οποίο ορίζεται πώς και πόσο μπορείς να κτίσεις σε κάθε περιοχή της Μυκόνου. Σε κάποιες περιοχές επιτρέπονται κάποιες χρήσεις και σε άλλες όχι. Τα όρια αυτά δεν τηρούνται στην Μύκονο, όπου κτίζεται κατά κόρον η λεγόμενη καφέ ζώνη (όπου δεν μπορούν να κτιστούν ξενοδοχεία, καταλύματα, μπαρ κ.ά.). Οι διατάξεις απέχουν από το να είναι τέλειες, το 2005 είναι 18 χρόνια πίσω, αλλά και αυτές που υπάρχουν παραβιάζονται βάναυσα. Για παράδειγμα στο άρθρο 4 προβλέπεται ότι «απαγορεύεται η καταστροφή χαρακτηριστικών βραχωδών εξάρσεων, είτε αυτές είναι συμπαγείς είτε συντίθενται από μεμονωμένους ογκόλιθους. Επιπλέον απαγορεύεται η καταστροφή μεμονωμένων ογκολίθων, ελάχιστου εμβαδού 4 τμ και άνω εντός των γηπέδων». «Είναι μία πολύ καλή διάταξη χωρίς να προβλέπονται ποινές», λέει ο δήμαρχος του νησιού Κωνσταντίνος Κουκάς στο inside story, «άρα δεν τηρείται, καθώς ουδείς φοβάται ότι θα τιμωρηθεί». Όταν ρωτάμε τον κ. Κουκά για τον αντιδήμαρχό του, Αλέκο Κουκά, που είναι και εργολάβος, ο οποίος πάνω από το νέο λιμάνι έχει προκαλέσει δύο φορές, με διαφορά δύο δεκαετιών, την αποκόλληση βράχων, μας λέει πως «ό,τι κάνει αφορά την ιδιωτική του δραστηριότητα».

Η πρώτη φορά πάντως ήταν προτού ισχύσει το διάταγμα του 2005. Το 2004 τον κατήγγειλαν οι κάτοικοι που βρίσκονταν κάτω από το σημείο εκσκαφής, που γινόταν σε ακίνητα του σχεδιαστή μόδας Πάνου Ζήνα. Στις 6 Μαρτίου εκείνου του χρόνου, ένας βράχος κύλησε στην οικία Ρουσουνέλου. Οι διάσπαρτοι ογκόλιθοι κύλησαν στα γειτονικά ακίνητα. Στις 9 Μαρτίου 2004, 17 κάτοικοι της περιοχής ζήτησαν διακοπή εργασιών με εξώδικη δήλωσή τους και έλεγχο της άδειας. Η άδεια 167/4.5.2001 αφορούσε την κατασκευή δύο κατοικιών με υπόγειο, γκαράζ και πισίνα. Οι συγκεκριμένες εργασίες καλύπτονταν από άδεια μικρής κλίμακας (!), για να γίνει υπόσκαφο κτίριο στο βουνό. Οι εργασίες σταμάτησαν, αν και ο τότε δήμαρχος του νησιού Χρήστος Βερώνης κάλεσε τους κατοίκους να μην κοιμούνται το βράδυ στα σπίτια τους και ο υπάλληλος της πολεοδομίας Φ. Βαγενάς ζήτησε να δημιουργηθεί τοίχος αντιστήριξης, να ταυτοποιηθούν οι ασταθείς περιφερειακές ενότητες βράχων, να γίνεται συνεχής αποκομιδή των μπάζων ώστε να αποφευχθεί η συγκέντρωσή τους σε σημεία του οικοπέδου με κλίση και να τοποθετηθεί πλέγμα γύρω από το σκάμμα.

Μία γεωλογική μελέτη που έγινε με πρωτοβουλία του κ. Ζήνα οδήγησε στο συμπέρασμα ότι «η φυσική διαδικασία του υγιούς πετρώματος δημιουργεί προϋποθέσεις αποκόλλησης από την κύρια μάζα ογκολίθων και μετακίνησή τους προς το κατάντι λόγω βαρύτητας». «Ήταν αποσαθρωμένα βράχια που ξεκόλλησαν», είπε στο inside story ο εργολάβος Αλέκος Κουκάς, που δεν ήταν τότε αντιδήμαρχος. Όμως στην γεωλογική γνωμάτευση που είναι στη διάθεση του inside story, ο γεωλόγος Βασίλης Περλέρος σημειώνει ότι «οι εκσκαφές που πραγματοποιούνται σήμερα στο ανάντι του οικοπέδου, το σχετικά ήπιο μορφολογικά, πρέπει να γίνονται με προσοχή ώστε να μην πέφτουν ογκόλιθοι προς το κατάντι, όπως έγινε πρόσφατα». Ο κύριος του οικοπέδου απάντησε στην υπηρεσία ότι «δεν θα πάρω μέτρα προστασίας για να αποτρέψω την πτώση των βράχων από φυσικά φαινόμενα. Πρέπει να τα πάρει δημόσιος φορέας» (σ.σ.: λες και τα βράχια θα ξεκολλούσαν χωρίς τις εκσκαφές).

 

 

Στις 6 Μαρτίου του 2023, ακριβώς 19 χρόνια μετά και ενώ πλέον ίσχυε το προεδρικό διάταγμα, ένα σκαπτικό μηχάνημα (μηχανικό σφυρί) του ίδιου εργολάβου, Αλέξανδρου Κουκά, που εν τω μεταξύ είχε εκλεγεί αντιδήμαρχος Μυκόνου, εμφανίστηκε στο διπλανό από τον κύριο Ζήνα οικόπεδο, λίγα μέτρα πιο αριστερά από το σημείο που έγινε η πτώση του βράχου το 2004, να πραγματοποιεί τις ίδιες ακριβώς ενέργειες, χωρίς να έχουν ληφθεί μέτρα προστασίας. Μία μέρα αργότερα έγινε καταγγελία στην αστυνομία. Ο κ. Κουκάς σύμφωνα με περιοίκους υποσχέθηκε να μην συνεχίσει χωρίς προστατευτικό πλέγμα σε μια εξαιρετικά επικλινή περιοχή, αλλά το σφυρί συνέχισε να «χτυπάει» για ένα διήμερο. Τελικά ο υπάλληλος της πολεοδομίας Σύρου κ. Σόφιλος, που έτυχε να βρίσκεται στο νησί, διέταξε τη διακοπή των οικοδομικών εργασιών.

Οι βράχοι δεν ταλαιπωρούνται μόνο σε αυτό το σημείο του νησιού. Και στη «μπούκα» της Μυκόνου, κάτω από τους τρεις μύλους, το παλιό SeaSatin απέκτησε ξαφνικά επέκταση στη θάλασσα με την απόθεση γιγάντιων βράχων – που θα έπρεπε κανονικά να είναι στην ξηρά. Οι αρχαιολόγοι ζήτησαν να διακοπούν οι εργασίες. Αμέσως μετά ξυλοκοπήθηκε ο συνάδελφός τους, Μανώλης Ψαρρός.

 

Απόρριψη ογκωδών λίθων στον αιγιαλό μπροστά από το SeaSatin. Φωτογραφίες από το σήμα διακοπής εργασιών που έστειλε ο προϊστάμενος της Εφορίας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων στις 20 Ιανουαρίου 2023.

 

Εικόνα etriantafillou
Σπούδασε κατά λάθος Οικονομική Επιστήμη στην ΑΣΟΕΕ και το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το 2010 δημιούργησε την πρώτη αντιγραφή του σατιρικού Τhe Onion, στην Ελλάδα. Παραμένει στον χώρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Είναι ανορθόγραφη.
Εικόνα telloglou
Σπούδασε νομικά κι από το 1986 εργάζεται σε εφημερίδες και κανάλια ως δημοσιογράφος. Εκπομπές-σταθμοί ήταν «Το μαύρο κουτί» (Mega), «Φάκελοι» (Mega), «Νέοι Φάκελοι» (ΣΚΑΪ), «Ιστορίες» (ΣΚΑΪ), «Special Report» (Ant1).

Στρασβούργο: Φλεγόμενα κοκτέιλ και γρονθοκόπηση ενός ευρωβουλευτή: πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περνά στην πόλη

1

Politico EDDY WAX

22 Απριλίου 2024

Το Κοινοβούλιο ζωντανεύει τη νύχτα στο Στρασβούργο.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο | Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ — Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βγαίνει έξω, τα πράγματα είναι δύσκολα.

Μια βραδιά που άρχισε με τσούγκρισμα ποτηριών κοκτέιλ μεταξύ ευρωβουλευτών και διπλωματών σε ένα αριστοκρατικό νυχτερινό κέντρο διασκέδασης τελείωσε στις 4 το πρωί με έναν αποτυχημένο αξιωματούχο του Κοινοβουλίου να γρονθοκοπεί έναν ευρωβουλευτή.

Μια τεράστια συνοδεία πολιτικών και στελεχών της ΕΕ κατεβαίνει στην πόλη της Αλσατίας για τέσσερις ημέρες το μήνα για μια ξέφρενης θολούρας πολιτική εργασία, διαπραγματεύσεις και ψηφοφορίες στην κόψη του ξυραφιού.

Τα βράδια της Τετάρτης, οι ευρωβουλευτές και οι βοηθοί τους βγαίνουν σε μερικά αγαπημένα μπαρ όπου η συνηθισμένη θεσμική νοοτροπία και οι ιεραρχίες εξαφανίζονται. Αυτά τα γευστικά σουαρέ σε στυλ σχολικής εκδρομής αποτελούν κρίσιμο χώρο αναπνοής για το Κοινοβούλιο, καλλιεργώντας φιλίες μεταξύ πολιτικών διαφορών και παρέχοντας μια βαλβίδα διαφυγής για όλο αυτό το εκκρεμές κοινοβουλευτικού άγχους.

Αλλά σύμφωνα με ιστορίες που αφθονούν, ορισμένοι ευρωβουλευτές συμπεριφέρονται ανάρμοστα προς τους υπαλλήλους στις πίστες των grotty clubs.

Το Στρασβούργο τη νύχτα βρίθει ιστοριών που απειλούν να βγουν στο φως.

Φλεγόμενο ζόμπι
Πιέζοντας με ζήλο μια αλλόκοτη πόρτα με καθρέφτη στο πίσω μέρος μιας άδειας πιτσαρίας ανοίγει μια πύλη σε ένα κέντρο διασκέδασης που ονομάζεται Aedaen, το οποίο γεμίζει από μέλη της ΕΕ, μερικοί εξακολουθούν να φορούν στολαιμό τους τα σήματα εισόδου στο Κοινοβούλιο.

Κάτω από τους πολυελαίους που τρεμοπαίζουν και το απειλητικό βλέμμα ενός κεφαλιού ελαφιού καρφωμένου στον τοίχο, ο μπάρμαν φωτίζει ένα φλεγόμενο κοκτέιλ «Zombie» και το γλιστράει στο μπαρ σε μερικούς διπλωμάτες με σηκωμένα τα μανίκια του πουκαμίσου τους και λυμένους γιακάδες.

Γύρω στα μεσάνυχτα, εισέρχονται τρεις ευρωβουλευτές, δύο Γερμανοί Πράσινοι — ο Damian Boeselager και ο Niklas Nienaß — και ο Ούγγρος ευρωβουλευτής Katalin Cseh από τη φιλελεύθερη παράταξη Renew — αλλά αφήνω ένα στυφό ουίσκι και σπρώχνω τη βελούδινη κρυφή πόρτα για να φύγω.

Στο σοβιετικό θέμα La Perestroïka – όπου οι εικόνες του Λένιν και του Γκορμπατσόφ κοσμούν τους τοίχους – ανακαλύπτω ότι δεν είναι το στέκι της ΕΕ που ήταν κάποτε.

Η μόνη μαρτυρία των Ευρωκρατών είναι έξι Έλληνες αξιωματούχοι από το Κοινοβούλιο που δεν θέλουν να μιλήσουν. «Είναι αυτό το μέρος υπέρ της Ρωσίας;» Ρώτησα τον μπάρμαν, ο οποίος δείχνει βιαστικά τη σημαία της Ουκρανίας κολλημένη στο παράθυρο.

Ένας Γάλλος κωμικός που ονομάζεται Aymeric Lompret πίνει ποτά μετά το σόου με φίλους, ένας από τους οποίους εργάζεται ως ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο του Στρασβούργου. Με χτυπάει ελαφρά στην πλάτη και λέει ότι έχει πάρα πολλές ιστορίες βουλευτών που συμπεριφέρονται άσχημα στις πτήσεις, αλλά δεν θα το τραβήξει.

Το Στρασβούργο τη νύχτα βρίθει ιστοριών που απειλούν να βγουν | Patrick Hertzog/AFP μέσω Getty Images
Έτσι, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να σκοντάψετε, στα πλακόστρωτα δρομάκια του νυσταγμένου Στρασβούργου, απέναντι από το κανάλι προς τον καθεδρικό ναό που φαίνεται τερατώδης στο σκοτάδι. Ένα άδειο τραμ περνά δίπλα από ένα γαϊτανάκι.

Καλέστε ένα ασθενοφόρο
Αφού μπήκα στο Code Bar, κάνω ένα pitstop για να συναναστραφώ με κοινοβουλευτικούς βοηθούς από αντίπαλες ομάδες που ήταν σκαρφαλωμένοι σε σκαμπό του μπαρ, έπιναν τζιν και τονωτικά και συζητούσαν αμφιλεγόμενες τροποποιήσεις στη γεωργική νομοθεσία που θα διαπραγματευόταν την επόμενη μέρα.

Αλλά σε λίγο βρίσκομαι στο Les Aviateurs, το πιο διαβόητο από τα σαλόνια του Στρασβούργου, όπου υπάρχει μέρος χορού πίσω σε μια υπερυψωμένη πλατφόρμα και σερβίρονται μπίρες και σφηνάκια τεκίλα.

Ένας καλοντυμένος Σουηδός ευρωβουλευτής του ΕΛΚ — ο Tomas Tobé — βρίσκεται στο μπαρ και φωνάζει πάνω από τη δυνατή μουσική για να ακουσθεί. Ο ακροδεξιός Εσθονός ευρωβουλευτής Jaak Madison λικνίζεται, στον δρόμο ο ευρωβουλευτής που είδα στο κέντρο διασκέδασης, ο Damian Boeselager, είναι τυλιγμένος με ένα κασκόλ και ρουφάει ένα τσιγάρο. Φαίνεται να τον καταδιώκω.

Ένας άλλος ευρωβουλευτής — ο Γερμανός Πράσινος Erik Marquardt — και ένας βοηθός από την ομάδα του προσπαθούν να βοηθήσουν έναν ιδιαίτερα μεθυσμένο αξιωματούχο του Κοινοβουλίου που είναι μόνος με μπλουζάκι και όχι σε κατάσταση να επιστρέψει σπίτι του. «Πού μένεις, αγάπη μου;» ρωτάει ο βοηθός θέλοντας να του πάρει ταξί.

Αλλά ο αξιωματούχος δεν θέλει ή δεν μπορεί να πει. Απομακρύνομαι για λίγα λεπτά, καθώς δεν έχω την υπομονή να περιμένω αυτούς τους δύο.

Όταν επιστρέφω, ο ευρωβουλευτής —που θέλει μόνο να βοηθήσει— δέχτηκε γροθιές, αλλά εξακολουθεί να προσπαθεί υπομονετικά να βοηθήσει.

Μετά από λίγο, καλέσαμε ασθενοφόρο και τον πήγαμε στους γιατρούς.

Η Ολομέλεια ανοίγει στις 9 π.μ., δηλαδή σε τέσσερις ώρες.

Politico

A New White Gold Frontier

0
SALAR DE ATACAMA, CHILE - AUGUST 24: A lithium mine worker inspects machinery at an evaporation pond in the Atacama Desert on August 24, 2022 in Salar de Atacama, Chile. Albemarle Corporation, based in Charlotte, N.C. is expanding mining operations at their Salar Plant to meet the rising global demand for lithium carbonate, a main component in the manufacture of batteries, increasingly for electric vehicles. To extract the lithium, natural brine is pumped from under the salt flats to a series of evaporation ponds. During an 18-month process, the liquid is concentrated through a series of 15 ponds, eventually turning from blue to yellow with a lithium concentration of 6 percent. It is then trucked to an Albemarle chemical plant in Antofagasta, where it is processed into battery grade lithium carbonate powder and shipped out internationally. The evaporation process produces large quantities of salt byproduct, much of which is then reprocessed and sold. Chile is the second largest global producer of lithium, after Australia. (Photo by John Moore/Getty Images)

Alexandra Sharp

Chile’s left-wing government is moving to exert more state control over one of the country’s most valuable natural resources. Chilean President Gabriel Boric announced on Thursday that he will nationalize the country’s lithium industry to boost the economy and protect biodiversity. Chile is the second-largest producer in the world of the lucrative metal, also known as white gold, which is critical for producing the batteries used in electric vehicles and other clean energy technologies. According to the World Bank, lithium demand is expected to explode in the coming decades. Economists predict that production must increase by more than 450 percent by 2050 to accommodate skyrocketing need.

Under the plan, the government will negotiate with the two lithium-mining companies in the country, SQM and the U.S.-based Albemarle, for a larger stake in their current contracts; these negotiations, as well as any new contracts, will be overseen by the state-owned copper producer Codelco, which has also been tasked with creating a framework for establishing a new state-owned lithium company in the future. Boric must still seek approval from Chile’s National Congress, where he lacks a majority, in the second half of this year to solidify the move—meaning the plan could undergo significant changes before all is said and done.

Boric argued that the country’s lithium reserves represent “an opportunity for economic development that will likely not be repeated in the short term” and that nationalizing the industry will enable the country to build “a Chile that distributes wealth we all generate in a more just way.”

“This is the best chance we have at transitioning to a sustainable and developed economy,” Boric said. “We can’t afford to waste it.”

The rest of the world is certainly hungry for Latin America’s lithium—some 60 percent of the world’s reserves of the metal can be found in the so-called lithium triangle, a region that encompasses Chile, Argentina, and Bolivia. Chinese Belt and Road Initiative (BRI) investments in lithium and copper have surged in Latin America over the last few years, with Chile joining the BRI in 2018. The European Union secured lithium and copper trade deals with Chile in December 2022, and German Chancellor Olaf Scholz visited Chile and Argentina in January to strengthen lithium ties so Berlin becomes less reliant on Beijing. To solidify Latin American control over the resource, Mexico and Bolivia both proposed the creation of a lithium OPEC, with Chile, Argentina, and Peru as fellow members. Mexico also nationalized its own lithium deposits last year.

Whether Boric’s nationalization plan will actually benefit Chile the way he envisions is yet to be seen. Some analysts are skeptical, saying nationalization is difficult to implement and could freeze new production players from entering Chile. “I think it could send a chill through foreign direct investment into the country in the coming years,” Chris Berry, president of House Mountain Partners, an independent metals analyst, told Foreign Policy.

foreignpolicy.com

56 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

8

 

Του Παντελή Σαββίδη

Παπαδόπουλος-Παττακός-Μακαρέζος

Σαν σήμερα, πριν 56 χρόνια, μια χούντα αξιωματικών κατέλαβε την εξουσία και επέβαλε δικτατορία στην Ελλάδα. Τα ονόματα των τριών πρωτεργατών: Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός, Νικόλαος Μακαρέζος. Πίσω τους, βρισκόταν και η αρσακειάδα, όπως τον αποκαλούσαν, λόγω της συμπεριφοράς του, Δημήτριος Ιωαννίδης ο μοιραίος άνθρωπος που επρόκειτο, με τις άφρονες κινήσεις του, να παραδώσει μέρος της Κύπρου στην Τουρκία.

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΛΑΙΣΙΟ

Η Ελλάδα εισήρχετο σε ένα σκοτεινό τούνελ με τραγική κατάληξη την στιγμή που η Ευρώπη και ο λοιπός δυτικός κόσμος ετοιμαζόταν να περάσει μια τομή της μεταπολεμικής ιστορίας του με τις παγκόσμιες εξεγέρσεις που έθεταν νέα πολιτισμικά και πολιτικά πρότυπα. Το πέρασμα δεν έγινε ανώδυνα. Από εκείνες τις εξεγέρσεις διαμορφώθηκαν νέα, αριστερού-κατά βάσιν- προβληματισμού κινήματα των οποίων η δράση έφθανε μέχρι και την τρομοκρατία.

Ήταν μια εποχή που η αντιπαράθεση του Ψυχρού Πολέμου κορυφωνόταν και στο διεθνές προσκήνιο εκτός της Σοβιετικής Ένωσης εμφανίσθηκε και η Κίνα με την δική της πολιτική και την δική της προσπάθεια να επηρεάσει τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Μάης 68

Το αποτέλεσμα της αντιπαράθεσης Δύσης-Ανατολής όχι, μόνο, δεν διαφαινόταν αλλά η εξέλιξή της ήταν ανοικτή. Η Δύση πίστευε στην αξία του πολιτικού της συστήματος και η Ανατολή στον δυναμισμό της κομμουνιστικής ιδεολογίας.

Τα αρχικά κομμουνιστικά διακυβεύματα, λενινιστικού ή τροτσκιστικού χαρακτήρα περί παγκόσμιας επανάστασης είχαν εγκαταληφθεί και αντικατασταθεί στην αρχή με τον σοσιαλισμό σε μια χώρα του Στάλιν ο οποίος χρησιμοποιούσε τα διεθνή κομμουνιστικά κινήματα ως βραχίονες της εξωτερικής πολιτικής της ΕΣΣΔ και μετά την Ειρηνική Συνύπαρξη του Χρουτσώφ, σύμφωνα με την οποία τα ειρηνικά επιτεύγματα του σοβιετικού κομμουνισμού αποτελούσαν εγγύηση για την επικράτησή του χωρίς πόλεμο.

Η περίοδος Χρουστσώφ χαρακτηρίστηκε από μια προσπάθεια εγκατάλειψης των σταλινικών ακροτήτων η οποία ονομάστηκε αποσταλινοποίηση και η οποία παρερμηνεύθηκε στις ευρωπαϊκές κομμουνιστικές χώρες που επεδίωξαν να «φιλελευθεροποιοήσουν», κάπως, τα καθεστώτα τους.

Σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία 1968

Ο Μπρέζνιεφ που διαδέχθηκε τον Χρουστσώφ διατύπωσε το δικό του δόγμα.

Το Δόγμα Μπρέζνιεφ διακήρυσσε ότι οποιαδήποτε απειλή για τη σοσιαλιστική κυριαρχία σε οποιοδήποτε κράτος του σοβιετικού μπλοκ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη ήταν απειλή για όλα, και ως εκ τούτου δικαιολογούσε την παρέμβαση άλλων σοσιαλιστικών κρατών. Το τι ακολούθησε είναι γνωστό.

Η Κίνα είχε διαφοροποιηθεί από την Σοβιετική Ένωση και προσέγγισε τις ΗΠΑ, η Σοβιετική Ένωση είχε πετύχει στρατηγική ισοτιμία με τις ΗΠΑ (αν υπήρχε πυραυλικό χάσμα ήταν υπέρ της ΕΣΣΔ) και η Ουάσιγκτον μετά την ήττα στο Βιετνάμ ανησυχούσε για την εξέλιξη της αντιπαράθεσης.

Μια πολιτική ύφεσης η οποία κατέληξε σε διάσκεψη και τη δημιουργία της ΔΑΣΕ ευνόησε την Σοβιετική Ένωση αλλά ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρήγκαν ανέτρεψε την πολιτική αυτή, όξυνε την αντιπαράθεση με τη Ρωσία και η τελική κατάληξη ήταν η πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων.

ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Αλέξανδρος Παπάγος

Όπως φαίνεται από την παράθεση των διεθνών εξελίξεων, όταν έγινε δικτατορία στην Ελλάδα το διακύβευμα του ποιος θα κερδίσει ήταν ανοικτό. Ο Ψυχρός Πόλεμος βρισκόταν στο αποκορύφωμά του.

Παράλληλα, στη Μέση Ανατολή επρόκειτο να διεξαχθεί ο Πόλεμος των Έξι Ημερών και το Ισραήλ είχε ανάγκη την αμερικανική υποστήριξη η οποία διήρχετο και μέσω της Ελλάδας.

Το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος δεν θύμιζε σε τίποτε δυτικού τύπου δημοκρατία. Ερωτοτροπούσε, συνεχώς, με ακραίες καταστάσεις. Ο στρατός διαδραμάτιζε κυρίαρχο ρόλο και ο βασιλιάς είχε περιορισμένη επιρροή επάνω του.

Αρκετοί, μάλιστα, στρατιωτικοί είχαν οργανωθεί στον ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών), οργάνωση που εμφορείτο από ακραίο αντικομμουνιστικό πνεύμα και επιχείρησε τα ξημερώματα της 30ης προς 31η Μαίου 1951 να πραγματοποιήσει πραξικόπημα στο όνομα του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου. Ο ίδιος ο Παπάγος αντέδρασε και τους έστειλε στους στρατώνες. Εδώ βρίσκεται η ρίζα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου.

ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ

Βασιλεύς Παύλος

Ήταν η πρόβα τζενεράλε για το πραξικόπημα που θα ακολουθούσε 16 χρόνια μετά. Μεταξύ των συμμετεχόντων στην απόπειρα του ΙΔΕΑ ήταν και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ο συνταγματάρχης, αργότερα, που ηγήθηκε του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967.

Οι αξιωματικοί του ΙΔΕΑ κινήθηκαν πραξικοπηματικά επειδή ο Παπάγος θέλησε να κατέβη στις εκλογές αλλά δεν το επιθυμούσε ο βασιλιάς Παύλος. Μάλιστα, ο Παύλος, μετά από μια αντιπαράθεση με τον στρατάρχη, διέταξε και την σύλληψή του η οποία, φυσικά, δεν έγινε.

Αντιδρώντας οι στρατιωτικοί του ΙΔΕΑ  κατέλαβαν τα γραφεία του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ καθώς και άλλα κρίσιμα σημεία στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ο στρατάρχης κατέβηκε από το σπίτι του στην Εκάλη στα κατειλημμένα γραφεία διέταξε μονάδες  να επιστρέψουν στη βάση τους και επέπληξε τους επίδοξους πραξικοπηματίες.

Ο Παπάγος δεν είχε λόγους να επιθυμεί πραξικόπημα εκείνη τη στιγμή. Εξάλλου, και οι ΗΠΑ εκείνη την περίοδο προέκριναν, ακόμη, κοινοβουλευτικές λύσεις για την Ελλάδα, έστω και σε πιο δεξιά κατεύθυνση, καθώς το κεντρώο πείραμα μετά τον εμφύλιο έδειχνε να εξαντλεί σταδιακά τη δυναμική του.

Οι στρατιωτικοί καταδικάστηκαν για εσχάτη προδοσία, ο Παπάγος άσκησε την επιρροή του για να τους δοθεί αμνηστία και το 1952, όταν ο Στρατάρχης ανέλαβε την εξουσία τους επανέφερε στο στράτευμα.

Η δυναμική του κεντρώου χώρου επανήλθε τη δεκαετία του 60 αλλά οι Αμερικανοί έκριναν πως θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν καλύτερα τα συμφέροντά τους με μια στρατιωτική κυβέρνηση.

Ιστορικές μελέτες καταλήγουν στην εκτίμηση πως η επαφή των χουντικών ήταν με την CIA. Ο βασιλιάς ετοίμαζε το δικό του πραξικόπημα με τους στρατηγούς του αλλά οι συνταγματάρχες τον πρόλαβαν.

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ

Ελληνοτουρκική συνάντηση στον Εβρο

Στην εξωτερική πολιτική και στα ελληνοτουρκικά η χουντική κυβέρνηση είχε καταστρεπτικές, για την χώρα, επιλογές.

Στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου 1967 ο Παπαδόπουλος συναντήθηκε στην Κεσσάνη (Έβρος) με τον Ντεμιρέλ και του πρότεινε την διπλή Ένωση της Κύπρου. Ο Ντεμιρέλ απέρριψε την πρόταση διότι η Τουρκία από τα μέσα της δεκαετίας του 50 ακολουθεί το σχέδιο του Νιχάτ Ερίμ περί διχοτόμησης του νησιού (σχέδιο το οποίο εφαρμόσθηκε, σχεδόν, κατά γράμμα) αλλά η άγνοια του δικτάτορα περί διεθνούς πολιτικής πρόδωσε τις αδυναμίες του.

Με βάση την εικόνα που σχημάτισε ο Ντεμιρέλ, η Τουρκία μεθόδευσε την κρίση της Κοφίνου αποτέλεσμα της οποίας ήταν η απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από το νησί την οποία έστειλε λίγα χρόνια νωρίτερα ο Γεώργιος Παπανδρέου.

Οι εθνικιστές Έλληνες στρατιωτικοί άρχισαν την παράδοση στους Τούρκους. Η συνέχεια είναι γνωστή.

Ο Παπαδόπουλος, φέρεται να έκανε νερά στους Αμερικανούς σε ό,τι αφορά την στάση της Ελλάδας στην αμερικανική υποστήριξη του Ισραήλ στον πόλεμο του 1973 και αντικαταστάθηκε από τον Δημήτριο Ιωαννίδη, μετά από μια φοιτητική εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Ο Δημήτριος Ιωαννίδης παρέδωσε την μισή Κύπρο στην Τουρκία ακολουθώντας τις αμερικανικές υποδείξεις, μετά από ένα πραξικόπημα που έκανε κατά του Μακαρίου και έδωσε την αφορμή στην Άγκυρα να επέμβει στο νησί.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ

Σπυρίδων Μουστακλής

Στο εσωτερικό η δικτατορία συνελάμβανε και βασάνιζε  ‘Ελληνες αντιστασιακούς και τους έστελνε εξορία. Αντίσταση κατά της δικτατορίας υπήρξε αλλά δεν είχε μαζικά χαρακτηριστικά, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Το χαρακτηριστικό της αντίστασης ήταν πως δεν έγινε, μόνο, από αριστερούς ή άλλους δημοκρατικούς πολίτες αλλά αντιστάθηκε και το ίδιο το στράτευμα.

Ο ίδιος ο βασιλιάς νοιώθοντας ότι χάνει την εξουσία του έκανε ένα αποτυχημένο αντιπραξικόπημα στις 13 Δεκεμβρίου 1967, γεγονός που έδωσε την ευκαιρία στην χούντα να απαλλαγεί από αυτόν.

Στο ναυτικό τον Μάϊο του 1973 εκδηλώθηκε το «Κίνημα του Ναυτικού» με σκοπό την ανατροπή της δικτατορίας. Το κίνημα είχε αρχίσει να σχεδιάζεται από δημοκράτες αξιωματικούς στα 1969, τελικά προδόθηκε μια ημέρα πριν την εκδήλωσή του και καταπνίγηκε εν τη γενέσει του.

Η αντίδραση της δικτατορίας υπήρξε άμεση, με σύλληψη όλων σχεδόν των μυημένων στο κίνημα, πολλοί εκ των οποίων βασανίσθηκαν απάνθρωπα, όπως ο απόστρατος τότε ταγματάρχης Σπύρος Μουστακλής τον οποίον κατέστησαν ανάπηρο.

Δυο μέρες μετά την καταστολή του κινήματος, το αντιτορπιλικό «Βέλος» το οποίο βρίσκεται στον κόλπο του Θερμαϊκού σήμερα, εγκατέλειψε το σχηματισμό σκαφών που μετείχαν σε άσκηση του ΝΑΤΟ στα ανοικτά της Σαρδηνίας και προσορμίσθηκε στο λιμένα του Φιουμιτσίνο. Ήταν ένα σοβαρό πλήγμα κατά της δικτατορίας.

Η ΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Η δικτατορία έπεσε λόγω των τραγικών γεγονότων της τουρκικής επέμβασης στην Κύπρο και των αποτελεσμάτων που δημιούργησε.

Η κυπριακή τραγωδία οδήγησε σε ορισμένα συμπεράσματα τα οποία ισχύουν ως σήμερα:

-Οι ακραίοι εθνικιστές στην Ελλάδα είναι οι πρώτοι πρόθυμοι να παραδώσουν, ακόμη, και εδαφική επικράτεια προκειμένου να ελέγχουν την εξουσία και να συνταχθούν με τις ΗΠΑ. Η ιστορία της αριστεράς οδηγεί στα ίδια συμπεράσματα. Η δεξιά, ή κεντροδεξιά, όπως προτιμάτε, κυβέρνηση Μητσοτάκη με την απαγόρευση κρατικών αξιωματούχων να επισκεφθούν νησιά που αμφισβητεί η Τουρκία επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Το ίδιο και η υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών απο την αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα.

-Δεν μπορεί να υπάρχει καμιά εμπιστοσύνη στην πολιτική που διαμορφώνεται στην Αθήνα. Οι κύπριοι έχουν άμεση εμπειρία από αυτήν την διαπίστωση.

-Σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση με την Τουρκία, οι ΗΠΑ, απέδειξαν μέχρι σήμερα ότι στο τέλος παίρνουν την πλευρά της Άγκυρας. Ακόμη και σήμερα, μετά τα όσα συνέβησαν με την συμπεριφορά της γειτονικής χώρας η Ουάσιγκτον πιέζει την Ελλάδα να κάνει υποχωρήσεις για να ικανοποιήσει την Τουρκία από την οποία ζητά να παραμείνει στο δυτικό στρατόπεδο και να εγκρίνει την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

-Αν εξαιρέσει κανείς μια περίοδο της μεταπολίτευσης με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου, όλες ανεξαιρέτως οι ελληνικές κυβερνήσεις είναι υπάκουες στην Ουάσιγκτον. Οποιοσδήποτε προβληματισμός να εκτελέσουν την αμερικανική πολιτική αίρεται με ένα απλό δημοσίευμα διεθνούς ΜΜΕ.

Η ηγεσία της Δικτατορίας του 1967. Αριστερά η Αρσακειάδα, Δημήτριος Ιωαννίδης.

-Η Ελλάδα στα 200 χρόνια του βίου της δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει στοιχειώδη βαθμό αυτονομίας στην εξωτερική της πολιτική. Λειτουργεί οιονεί ως προτεκτοράτο.

-Πρόκειται για ένα συγκεντρωτικό κράτος, με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, η εκάστοτε εξουσία του οποίου ασκεί πολιτική εσωτερικής αποικιοκρατίας για να εκτονώσει τα συμπλέγματα που της δημιουργεί η εξάρτησή της. Αυτή η ολοκληρωτική νοοτροπία έχει επηρεάσει και την κοινωνία, ιδίως, τα γραφειοκρατικά στρώματα τα οποία ευνοούνται από την ύπαρξη και λειτουργία της.

-Η ιστορία της Ελλάδας γέμει πραξικοπημάτων. Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 ήταν το τελευταίο μιας σειράς από αρχής δημιουργίας του κράτους. Το κρισιμότερο από αυτά ήταν του Στρατηγού Κονδύλη το 1935 το οποίο επανέφερε την μοναρχία, εξεδίωξε τους φιλελεύθερους δημοκρατικούς στρατιωτικούς από το στράτευμα και επέβαλε την δεξιά στην Ελλάδα. Ακολούθησε η Δικτατορία του μέντορα της ελληνικής δεξιάς Ιωάννη Μεταξά με την διαστρέβλωση των διαχρονικών ελληνικών αξιών και την προσαρμογή τους στο φασιστικό πνεύμα του μεσοπολέμου.

-Η τραγωδία του Εμφυλίου, το μεταπολεμικό ακροδεξιό κράτος, η χούντα του 67 έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους ακόμη και στην σύγχρονη ζωή στην Ελλάδα.

-Η δημοκρατία είναι καχεκτική και λειτουργεί με ένα αυστηρά συγκεντρωτικό πρωθυπουργικό σύστημα το οποίο έχει καταργήσει κάθε μορφής διάκριση των εξουσιών.

-Πολιτικές μετριότητες, μια αθηναϊκή ολιγαρχία, απίστευτη διαπλοκή και ένα κοινωνικό σώμα που βολεύεται με όλα αυτά και τα υποστηρίζει κρατούν δέσμια την χώρα.

-Η σημερινή Ελλάδα υποχωρεί σε ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας χωρίς καμιά λαϊκή αντίδραση.

-Οι ιδεολογικοί μηχανισμοί κοινωνικής ενσωμάτωσης είναι δυναμικοί και αποτελεσματικοί και ο κύριος διαχωρισμός είναι ο Διχασμός του 1916.

Αυτή η Ελλάδα δεν έχει κανένα μέλλον. Σε όλα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις. Οι ατομικές εξαιρέσεις είναι ατομικές. Δεν έχουν κανένα κρατικό χαρακτηριστικό.

 

 

 

 

 

 

 

Flaming cocktails and an MEP getting punched: EU Parliament hits the town

0
The European Parliament in Strasbourg | European Parliament

STRASBOURG — When the European Parliament goes out, it goes hard.

A night that began clinking cocktails among MEPs and diplomats in a classy speakeasy ended at 4 a.m. with a wasted Parliament official punching an MEP outside a nightclub.

A huge entourage of EU politicians and staffers descend on the Alsatian city for four days per month for a frenetic blur of policy work, negotiations and knife-edge voting.

On Wednesday nights MEPs and their assistants venture out to a handful of favorite bars where the usual institutional stuffiness and hierarchies melt away. These boozy school-trip style soirées are a crucial breathing space for the Parliament, fostering friendships across political divides and providing an escape valve for all that pent-up parliamentary stress.

But according to stories that abound, they’re also when some MEPs behave inappropriately toward staffers on the dancefloors of grotty clubs.

Strasbourg by night bristles with stories threatening to come out.

Flaming Zombie

Pushing gingerly on a nondescript mirror-clad door at the back of an empty pizzeria opens a portal to a speakeasy called Aedaen, which is teeming with members of the EU crowd, some still wearing their Parliament entry badges around their necks.

Under the flickering chandeliers and the menacing gaze of a stag’s head nailed to the wall, the bartender sets light to a flaming “Zombie” cocktail and slides it down the bar to some diplomats with shirt sleeves rolled up and collars loosened.

Around midnight, three MEPs saunter in, two German Greens — Damian Boeselager and Niklas Nienaß — and Hungarian MEP Katalin Cseh from the liberal Renew faction — but I’m polishing off a whisky sour and pushing on the velvet-cushioned secret door to leave.

At the Soviet-themed La Perestroïka — where images of Lenin and Gorbachev adorn the walls — I discover it’s not the EU hangout it once was.

The only evidence of Eurocrats is six Greek functionaries from the Parliament who don’t want to talk. “Is this place pro-Russia?” I asked the barman, who hastily points to the Ukraine flag stuck in the window.

A French comedian called Aymeric Lompret is having post-show drinks with friends, one of whom works as an air traffic controller at the Strasbourg airport. He backslaps me and says he has oh-so-many stories of MEPs misbehaving on flights but he won’t be drawn.

Strasbourg by night bristles with stories threatening to come out | Patrick Hertzog/AFP via Getty Images

So all there is to do is stumble on, down the cobbled streets of sleepy Strasbourg, across the canal toward the cathedral that looms up monstrously out of the dark. An empty tram shuttles past a boarded-up merry-go-round.

Call an ambulance

After being buzzed into Code Bar, I make a pitstop to mingle with parliamentary assistants from rival groups who were perched on barstools quaffing gin and tonics and discussing controversial amendments to agricultural legislation that would be negotiated the next day.

But before long I find myself in Les Aviateurs, the most infamous of the Strasbourg saloons, where there’s dancing way at the back on a raised platform and beers and tequila shots are being served.

A well-dressed Swedish EPP MEP — Tomas Tobé — is at the bar shouting over the thumping music in order to talk. Far-right Estonian MEP Jaak Madison rocks up in a suit; in the street outside the MEP I saw in the speakeasy, Damian Boeselager, is wrapped in a scarf and puffing on a cigarette. I appear to be stalking him.

Another MEP — German Green Erik Marquardt — and an assistant from his group are trying to help one particularly drunk Parliament official who’s alone in a T-shirt and not in a state to get home solo. “Where do you live, honey?” the assistant asks, wanting to get him a taxi.

But the official won’t or can’t say. I move away for a few minutes, as I don’t have the patience of these two.

When I return the MEP — who only wants to help — has been punched but is still patiently trying to assist.

After a while, we called an ambulance and palmed him off to the medics.

Plenary opens at 9 a.m. That’s in four hours.

Politico

Μιγκέλ ντε Θερβάντες

0

Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες είναι χωρίς καμία αμφιβολία ένας από τους μεγαλύτερους λογοτέχνες όλων των εποχών. Η περιπετειώδης και γεμάτη οδύνες ζωή του κύλησε ανάμεσα στην περίοδο του μεγαλείου της Ισπανίας και στην αρχή της παρακμής της, πράγμα που αποτυπώνεται στο αριστούργημά του «Δον Κιχώτης», που θεωρείται ένα από τα κορυφαία και επιδραστικότερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το έργο αυτό επηρέασε γενιές πεζογράφων, όχι μόνο στον ισπανόφωνο, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι το πιο πολυμεταφρασμένο βιβλίο, μετά τη Βίβλο.

Θερβάντες: Η γέννηση, τα πρώτα του βήματα και η αγάπη του για το διάβασμα

Ο Μιγέλ δε Θερβάντες Σααβέδρα (Miguel de Cervantes Saavedra), όπως είναι το πλήρες ονοματεπώνυμό του, γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1547 στα περίχωρα της Μαδρίτης, στην πόλη Αλκαλά δε Ενάρες. Ήταν το τέταρτο από τα επτά παιδιά του Ροδρίγο δε Θερβάντες, ενός πλανόδιου χειρουργού και φαρμακοποιού με άστατο βίο.

Από πολύ μικρός αγαπούσε να διαβάζει ό,τι έβρισκε μπροστά του και να γράφει στίχους. Το 1569 δημοσίευσε το πρώτο γνωστό του έργο σ’ έναν τόμο με ελεγείες για την τρίτη σύζυγο του βασιλιά Φιλίππου Β’, Ελισάβετ, ο πρόωρος θάνατος της οποίας είχε βυθίσει στο πένθος ολόκληρη την Ισπανία.

Η κατάταξη στο στρατό και η συμμετοχή του στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου

 

Το 1570 και σε ηλικία 23 χρονών κατατάχθηκε στο στρατό και την επόμενη χρονιά είχε την τύχη και την ατυχία μαζί να πάρει μέρος στην περίφημη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, στις 7 Οκτωβρίου 1571.Στην «πιο μεγαλόπρεπη στιγμή που γνώρισαν οι περασμένοι ή τούτοι οι σημερινοί καιροί, ή που θα δούνε οι μελλούμενοι», όπως είχε πει ο ίδιος, ο χριστιανικός στόλος υπό τον ισπανό πρίγκιπα Δον Χουάν της Αυστρίας με αρτιότερο οπλισμό και καλύτερη τακτική νίκησε κατά κράτος τον στόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ήταν σχεδόν αήττητος έως τότε, και ανέκοψε την επεκτατική πολιτική του Σουλτάνου προς την Ευρώπη.

Το πλοίο «Μαρκησία», στο οποίο ήταν στρατολογημένος ο Θερβάντες, βρέθηκε στο επίκεντρο της μεγάλης σύγκρουσης και κανείς από το πλήρωμά του δεν τον ξεπέρασε σε γενναιότητα, όπως μαρτυρούν πολλές αξιόπιστες πηγές. Αν και ταλαιπωρούνταν από πυρετό, αρνήθηκε να κατέβει από το κατάστρωμα και τραυματίστηκε δύο φορές στο στήθος, ενώ μία τρίτη σφαίρα τού έκοψε το αριστερό χέρι «προς μεγαλύτερη δόξα του δεξιού», όπως είπε.

Έπειτα από μία περίοδο ανάρρωσης στη Μεσίνα της Σικελίας, ο Θερβάντες επέστρεψε στην Ισπανία και τον Απρίλιο του 1572 πήρε μέρος στην αποτυχημένη εκστρατεία για την κατάληψη της Τύνιδας. Το 1575, υπηρετώντας στη Νεάπολη (Νάπολι) ζήτησε ακρόαση από τον βασιλιά, με αίτημα να προαχθεί στο βαθμό του λοχαγού, παρότι είχε μόλις πέντε χρόνια υπηρεσίας στο στράτευμα.

Η αιχμαλωσία του Θερβάντες από κουρσάρους και οι προσπάθειές του για απόδραση

 

Στις 20 Σεπτεμβρίου αναχώρησε με πλοίο για τη Μαδρίτη, προκειμένου να υποστηρίξει το αίτημά του. Έξι ημέρες αργότερα, το πλοίο του αποκόπηκε από τα υπόλοιπα και δέχθηκε επίθεση κουρσάρικων καραβιών. Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον αδελφό του Ροδρίγο και οι δυο τους μαζί με τους υπόλοιπους επιβαίνοντες οδηγήθηκαν στο Αλγέρι, έδρα διαβόητων πειρατών για πολλά χρόνια.Έως το 1580, οπότε απελευθερώθηκε με την καταβολή λύτρων, προσπάθησε πολλές φορές να δραπετεύσει, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1576 οργάνωσε μία τέτοια απόπειρα, αλλά ένας ντόπιος που είχε πληρωθεί για να απελευθερώσει τον Θερβάντες, τον αδελφό του και άλλους ισπανούς αιχμαλώτους, τους εγκατέλειψε με αποτέλεσμα να συλληφθούν και να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη αυστηρότητα.

Στις αρχές του 1577, κληρικοί από το Τάγμα του Ελέους έφθασαν στο Αλγέρι με 300 κορόνες, που είχαν συγκεντρώσει οι συγγενείς του Θερβάντες. Τα χρήματα αυτά απέφεραν μόνο την απελευθέρωση του αδελφού του Ροδρίγο, ο οποίος μηχανεύτηκε ένα τολμηρό σχέδιο για την απελευθέρωση και του αδελφού του Μιγέλ.

Στα περίχωρα του Αλγερίου, ένας άρχοντας της πόλης είχε ένα παραλιακό εξοχικό σπίτι και μέσα στον κήπο υπήρχε μια σπηλιά. Με τη συνδρομή του ισπανού κηπουρού, που ήταν κι αυτός αιχμάλωτος, ο Θερβάντες κρύφτηκε στη σπηλιά μαζί με άλλους 13 συγκρατούμενούς του, περιμένοντας την άφιξη μιας φρεγάτας που θα τους μετέφερε πίσω στην πατρίδα.

Η ηρωική στάση του Θερβάντες

Το πλοίο έφθασε όπως ήταν προγραμματισμένο στη διάρκεια της νύχτας, αλλά έγινε αντιληπτό και οι 14 φυγάδες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον του κυβερνήτη Χασάν Πασά, ενός Οθωμανού αξιωματούχου, διαβόητου για τη σκληρότητά του. Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες στάθηκε θαρραλέα απέναντί του και ανέλαβε όλη την ευθύνη για την απόδραση των 14. Ο Χασάν εντυπωσιάστηκε από την ηρωική του στάση και τον εξαγόρασε για την προσωπική του υπηρεσία.

Ο Θερβάντες επιχείρησε και άλλες φορές να αποδράσει, παρότι για μεγάλο χρονικό διάστημα παρέμενε αλυσοδεμένος. Σε μία από τις απόπειρές του καταδικάστηκε σε 2.000 μαστιγώσεις, σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, αλλά η ποινή δεν εκτελέστηκε.

Η οικογένειά του συνέχισε τις προσπάθειες για την απελευθέρωσή του. Ο πατέρας του απηύθυνε έκκληση στον βασιλιά, υπενθυμίζοντάς του τις υπηρεσίες που είχε προσφέρει ο γιος του, ενώ η μητέρα του συγκέντρωνε χρήματα, τα οποία εμπιστεύθηκε σε δύο μοναχούς του Τάγματος της Αγίας Τριάδας.

Οι δύο μοναχοί έφθασαν στο Αλγέρι στις 29 Μαΐου 1580, ακριβώς την περίοδο που έληγε η θητεία του Χασάν Πασά. Τα χρήματα ήταν λιγότερα από τα 500 χρυσά δουκάτα που ζητούσε ο Οθωμανός αξιωματούχος, αλλά χριστιανοί έμποροι της πόλης προθυμοποιήθηκαν να καλύψουν τη διαφορά.

Έτσι, στις 19 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου, ο Θερβάντες, που επρόκειτο να ακολουθήσει τον Χασάν στην Κωνσταντινούπολη ως δούλος του, κηρύχθηκε ελεύθερος και του επετράπη να αναχωρήσει από το Αλγέρι. Στις 24 Οκτωβρίου 1580, πάτησε επί ισπανικού εδάφους ύστερα από χρόνια και αμέσως κατευθύνθηκε προς την Μαδρίτη.

Η νέα του ζωή, ο γάμος του και η αναζήτηση εργασίας

 

Προτομή της Καταλίνα δε Σαλαθάρ ι Παλάθιος
Προτομή της Καταλίνα δε Σαλαθάρ ι Παλάθιος

Με την επιστροφή του στη Μαδρίτη άρχισε και πάλι να γράφει ποιήματα και θεατρικά έργα, που όμως δεν τού απέφεραν έσοδα. Έπρεπε να αναζητήσει εργασία έξω από τη λογοτεχνία για τα προς το ζην.Στις 12 Δεκεμβρίου 1584 νυμφεύτηκε την κατά 18 χρόνια νεώτερή του Καταλίνα δε Σαλαθάρ ι Παλάθιος, παρά τις αντιρρήσεις των γονέων της. Του προσφέρθηκαν ως προίκα μερικοί αμπελώνες κι ένας κήπος με οπωροφόρα δέντρα, ποικιλία από έπιπλα, τέσσερις κυψέλες και 45 πουλερικά. Ένα ή δύο χρόνια νωρίτερα, ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες είχε αποκτήσει μία κόρη, την Ισαβέλα, από μία πρόσκαιρη σχέση του με την Άννα Φράνκα δε Ρόχας. Από τη γυναίκα του δεν απέκτησε παιδιά.

Ο θάνατος του πατέρα του, τον Ιούνιο του 1585, αύξησε τις ευθύνες του και τα οικονομικά του προβλήματα, αφού τώρα πια είχε να φροντίσει μια οικογένεια με πολλές γυναίκες, στις οποίες περιλαμβάνονταν οι αδελφές του και μία ανιψιά του. Το γράψιμο εξακολουθούσε να μην του προσπορίζει έσοδα.

Το 1587 μετακόμισε στη Σεβίλλη και ανέλαβε υπηρεσία στον εφοδιασμό του ισπανικού ναυτικού. Όμως, η παράνομη κατάσχεση ενός φορτίου σιταριού της Εκκλησίας τού στοίχισε λίγες μέρες φυλάκισης κι ένα αφορισμό. Παράλληλα, συνέχιζε να γράφει και τον Μάιο του 1595 κέρδισε το πρώτο βραβείο στον ποιητικό διαγωνισμό της Θαραγόθα, με έπαθλο τρία χρυσά κουτάλια.

Τον Σεπτέμβριο του 1597 βρέθηκε και πάλι στη φυλακή, όπου παρέμεινε για τρεις μήνες, επειδή παράκουσε μία διαταγή να παρουσιαστεί στη Μαδρίτη εντός 20 ημερών.

«Δον Κιχώτης»: Το σπουδαιότερο έργο που τον έκανε “αθάνατο”

 

Αγάλματα του Δον Κιχώτη και του Σάντσο Πάντσα στη Μαδρίτη
Αγάλματα του Δον Κιχώτη και του Σάντσο Πάντσα στη Μαδρίτη

Το 1605 εξέδωσε τον πρώτο τόμο από το έργο που τον έκανε αθάνατο, τον «Δον Κιχώτη» με τον τίτλο «Η ζωή και οι άθλοι του εφευρετικού ευπατρίδη Δον Κιχώτη της Μάντσας». Το έργο αυτό, ως το 1615, όταν κυκλοφόρησε ο δεύτερος τόμος του, γνώρισε τεράστια επιτυχία. 

Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες έζησε σε μία κρίσιμη ιστορική περίοδο της Ισπανίας, όταν άρχιζε να καταρρέει το παλιό καθεστώς της φεουδαρχίας και των ευγενών. Γι’ αυτό σατιρίζει με λεπτή ειρωνεία εκείνους που πίστευαν στα παλιά ιδανικά και ήθελαν να νεκραναστήσουν τις δόξες των ιπποτών.

Ένας ξεπεσμένος ιππότης της Ισπανίας, ο Αλφόνσος Κιχάνο, που μεταβαπτίζεται από τον συγγραφέα σε Δον Κιχώτη – κιχότε ισπανικά σημαίνει πανοπλία – νομίζοντας πως είναι ο μεγαλοπρεπέστερος και γενναιότερος ιππότης του καιρού του, ντύνεται μία πανάρχαια και σκουριασμένη πανοπλία, καβαλικεύει ένα ψωραλέο άλογο, τον Αχαμνόεντα, κι έχοντας για ιπποκόμο του έναν πονηρό και φιλοχρήματο χωριάτη, τον Σάντσο Πάντσα, ξεκινάει για να καταπλήξει τον κόσμο με τα κατορθώματά του.

Η ξαναμμένη φαντασία του βλέπει παντού εχθρούς, που τους πολεμάει και γελοιοποιείται πάντοτε. Το πρώτο χάνι που συναντάει προβάλλει στα μάτια του σαν τεράστιο φρούριο. Μερικοί ανεμόμυλοι του φαίνονται πελώριοι γίγαντες. Ένα κοπάδι πρόβατα τα εκλαμβάνει σαν πολυάριθμο στρατό. Τα γεμάτα με κρασί ασκιά ενός πανδοχείου θεωρούνται πελώριοι γίγαντες.

Ο Δον Κιχώτης επιτίθεται εναντίον όλων αυτών και συνεχώς ρεζιλεύεται. Οι ανεμόμυλοι τον παρασύρουν με τα φτερά τους, οι βοσκοί των κοπαδιών τον κυνηγούν με τις πέτρες και τα κατατρυπημένα ασκιά καταβρέχουν με το περιεχόμενό τους τον Σάντσο. Πάντοτε γελοιοποιημένος, ο Δον Κιχώτης συλλαμβάνεται από τους φίλους του και επιστρέφει στην πόλη κλεισμένος σ’ ένα κλουβί και φορτωμένος σε μία άμαξα, που τη σέρνουν βόδια.

Πάντα, όμως, αμετανόητος ξαναφεύγει και φιλοξενείται από ένα ζεύγος ευγενών, που αφού διασκεδάσει μαζί του, τον πείθει να ξαναγυρίσει πίσω στο σπίτι του. Ο Δον Κιχώτης πείθεται τελικά και όταν πεθαίνει, αφήνει παραγγελία «τα δικά του παθήματα να γίνουν μαθήματα στους άλλους».

Ο ευεργέτης του κόμης Λέμος και η τελευταία δημιουργική περίοδος της ζωής του

 

Για τον συγγραφέα του «Δον Κιχώτη», όλος αυτός ο θρίαμβος είχε ασήμαντη οικονομική σημασία. Λίγο μετά την έκδοση του βιβλίου, θα δανειστεί 450 ρεάλια από τον τυπογράφο του για να τα βγάλει πέρα.Ένας καβγάς με μαχαιρώματα έξω από το σπίτι του στο Βαγιαδολίδ τον Ιούνιο του 1605, γεγονός που οδήγησε αυτόν και τους δικούς του στη φυλακή ως υπόπτους, του θύμισε ότι εξακολουθούσε να ζει κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Για τρία ολόκληρα χρόνια ύστερα απ’ αυτό το περιστατικό ο Θερβάντες χάθηκε από τον κόσμο, για να ξαναεμφανιστεί το 1608 στη Μαδρίτη. Εκεί τον περίμεναν καινούργιοι μπελάδες νομικού χαρακτήρα γύρω από πολλά και ποικίλα οικονομικά και οικογενειακά ζητήματα.

Ο σωτήρας του ήταν τελικά ο Κόμης Λέμος, αντιβασιλιάς της Νεάπολης, που τον βοήθησε να ξεπεράσει τα οικονομικά του προβλήματα και να αφοσιωθεί απερίσπαστος στο γράψιμο τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το 1613 εκδόθηκε ένα από τα σημαντικά έργα του με τίτλο «Υποδειγματικά Μυθιστορήματα», το οποίο αφιέρωσε στον Κόμη Λέμος, όπως και το δεύτερο μέρος του «Δον Κιχώτη».

Στον πρόλογο του έργου διαβάζουμε αυτοπροσωπογραφία του συγγραφέα, που είναι τώρα 65 χρονών. «Χαρακτηριστικά αετήσια, μαλλιά καστανά, φρύδια λεία και δίχως αυλακιές, μύτη κανονική, ασημένιο γένι που πριν από είκοσι χρόνια ήταν χρυσάφι, μακριά μουστάκια, μικρό στόμα, δόντια μόλις έξι, κι αυτά σε κακή κατάσταση και άσχημα κατανεμημένα, ώστε να μην ανταποκρίνονται το ένα στο άλλο, ύψος ανάμεσα στα δυο άκρα, ούτε ψηλός ούτε κοντός, χρώμα μάλλον ανοιχτό παρά σκούρο, με βαριούς κάπως ώμους και όχι τόσο σβέλτος στα πόδια».

Ο Θερβάντες πέθανε στις 22 Απριλίου 1616, σε ηλικία 68 ετών, και την επομένη τάφηκε στη Μονή της Αγίας Τριάδας στη Μαδρίτη.

© SanSimera.gr

Λάζαρος Α. Μαύρος:  Επαίσχυντη Επονείδιστη Δουλοφροσύνη

2

Η Άλωση ολόκληρης της Κύπρου μεθοδεύεται συστηματικά

Λάζαρος Α. Μαύρος 

ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ και επονείδιστη συμπεριφορά δουλοφροσύνης του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί η υποταγή στην – μέσω Γερμανίας – απαίτηση των Τούρκων Κατακτητών για τη σύλληψη και έκδοση τού χαίροντος ήδη εν Κύπρω το άσυλο του πολιτικού πρόσφυγα (άσυλο ως κινδυνεύοντα), Κούρδου δραστήριου επικριτή της τουρκοκρατίας Κενάν Αγιάζ. Με όλες εδώ τις λέξεις, επίθετα και ουσιαστικά, «επαίσχυντη», «επονείδιστη» και «δουλοφροσύνη», φορτισμένες με την πλήρη έννοιά τους:

– Ολόκληρης της ντροπής – αισχύνης, την οποία το κράτος εξανάγκασε τους πολίτες του να βιώσουν και να υποφέρουν, εξ αιτίας μίας πράξης εξευτελισμού της συλλογικής αξιοπρέπειας του λαού.

– Πράξης εκπέμπουσας αφόρηρη δυσοσμία βορβόρου δουλικότητας – δουλοφροσύνης. Και δη στο παγκοσμίως εγνωσμένης απανθρωπιάς και βαρβαρότητας τρομοκρατικό ερντογανικό, νεοσουλτανικό καθεστώς.

ΟΪΜΕ και αλίμονο. Η κατακρεουργημένη από την Τουρκία, όση εισέτι διασώζεται εδαφικά ακρωτηριασμένη 49 χρόνια από τον τουρκικό Αττίλα Κυπριακή Δημοκρατία και, κατά τ’ άλλα, σθεναρώς αντιστεκόμενη στην πλήρη τουρκοποίηση, σύρεται και σέρνεται και εξευτελίζεται ως υποτελώς υπάκουος υπήκοος σε ένα ακόμη ομηρικό Δούλιον Ήμαρ κατ’ επιταγήν της Τουρκίας. Δρομολογηθείσας και επιτευχθείσας, μέσω της επιστήθιας συμμάχου της, της Γερμανίας. Τα γερμανικά άρματα μάχης Λέοπαρτ της οποίας, συγκροτούν επιλαρχίες του τουρκικού κατοχικού στρατού στα υπό τουρκική κατοχή ελληνικά εδάφη της Κύπρου.

ΤΕΤΑΡΤΗ της Διακαινησίμου 19η Απριλίου 2023 που ανακοινώθηκε η κυπριακή απόφαση υποταγής στην γερμανιστί διαταγή της Τουρκίας για την έκδοση του Κούρδου αγωνιστή, ανακλήθηκε στη μνήμη το αυτομαστιγωτικό τραγούδι του Γιώργου Νταλάρα, «Προσευχή του Καλού Ραγιά», σε στίχους και μουσική του αείμνηστου Άκη Πάνου:

– «Σ’ ευχαριστώ Θεούλη μου / που μ’ άφησες να ζήσω / άλλη μια μέρα τον αγά / να τον υπηρετήσω»…

Η ουσιωδέστερη ουσία και η αληθέστερη αλήθεια των παλαιόθεν άχρι τούδε Ηττημένων Μυαλών του Ελληνισμού, εν Κύπρω και εν Ελλάδι:

– Να μην κακοφανίσουν, αλλά να υπηρετήσουν υποτελώς και δουλοφρόνως με κάθε είδους μακροχρόνιο Κατευνασμό την Τουρκία. Όπως εκάστοτε το δολιοτεχνουργούν και οι… «προστάτιδες δυνάμεις»!

ΑΛΗΘΕΣΤΕΡΗ αλήθεια, την οποία πρωτίστως γνωρίζει και μεθοδικώς αξιοποιεί «φέτα-φέτα» επ’ ωφελεία των στρατηγικών της επεκτατικών επιδιώξεων, με υπομονή, μεθοδικότητα και αταλάντευτη επιμονή, διαχρονικώς η Τουρκία και όλες ανεξαιρέτως οι διαδοχικές κυβερνήσεις της.

– Η Άλωση ολόκληρης της Κύπρου, μετά το τουρκικό επίτευγμα του 1974, μεθοδεύεται συστηματικά από το 1956 και από τις «Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ» σε βάθος χρόνου, με τη βεβαιότητα που προσφέρουν στην Άγκυρα τα αλλεπάλληλα δείγματα των ελληνικών (ελλαδικών και κυπριακών) Φοβικών Συνδρόμων.

– Εκ των οποίων πηγάζει η πολιτική του Κατευνασμού. Κορυφαία έκφανση του οποίου υπήρξε από το 1977 η ελληνική υποταγή, Αθηνών και Λευκωσίας, στην τουρκική απαίτηση για «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο.

– Κατ’ ουσίαν όμοια και παραπλήσια του Κατευνασμού που προσέφεραν οι της Βρετανίας Τσάμπερλεν και της Γαλλίας Νταναντιέ στον Φύρερ Αδόλφο Χίτλερ της ναζιστικής Γερμανίας το 1938 με το Σύμφωνο του Μονάχου, αυξάνοντας την βουλιμία του που οδήγησε στον όλεθρο του Β΄ Παγκ. Πολέμου 1939-1945. Όπως το είχε εγκαίρως αλλ’ ανεπιτυχώς υποδείξει ο μετέπειτα Πατέρας της Νίκης Ουίνστων Τσώρτσιλ…

ΤΟ ΔΙΔΑΞΕ από πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια στους ανεπίδεκτους μαθήσεως απογόνους του ο πατέρας του πολιτικού ρεαλισμού και πρωτεπιστήμων των διεθνών σχέσεων Θουκυδίδης στο Α-140 της Ξυγγραφής του, με αφορμή το Μεγαρικό Ψήφισμα του 433 π. Χρ. και την κατάδειξη του Ενδοτισμού ως παράγωγου του Φόβου:

«Διότι αυτό το ασήμαντο είναι δοκιμασία του φρονήματός σας και της αποφασιστικότητάς σας γενικά. Αν υποχωρήσετε θα προβάλουν, αμέσως, άλλη μεγαλύτερη απαίτηση, γιατί θα είναι βέβαιοι ότι και τώρα ενδώσατε από φόβον». (Τὸ γὰρ βραχύ τι τοῦτο πᾶσαν ὑμῶν ἔχει τὴν βεβαίωσιν καὶ πεῖραν τῆς γνώμης. οἷς εἰ ξυγχωρήσετε, καὶ ἄλλο τι μεῖζον εὐθὺς ἐπιταχθήσεσθε ὡς φόβῳ καὶ τοῦτο ὑπακούσαντες·)

– Υπάρχει, άραγε, κάτι άλλο, εκτός από τον ελληνικό (Αθηνών τε και Λευκωσίας) Ενδοτισμό, που να εξηγεί τις αυξανόμενες τουρκικές απαιτήσεις των τελευταίων δεκαετιών και των ημερών μας;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ η Κύπρος ήταν το… πρόγευμα. Ακολουθεί το… κυρίως γεύμα, αλλά και το… επιδόρπιο: «Καὶ ἄλλο τι μεῖζον εὐθὺς ἐπιταχθήσεσθε ὡς φόβῳ καὶ τοῦτο ὑπακούσαντες»:

–  Το Αιγαίο και η Θράκη. Το εξήγγειλαν προ πολλού όλοι οι διαδοχικώς εν Τουρκία κυβερνήσαντες και κυβερνώντες και όλοι ανεξαιρέτως οι επίδοξοι να κυβερνήσουν.

– Το διετύπωσε με παρρησία ομολογίας «επιστημονικότατα» και λεπτομερώς στο «Στρατηγικό Βάθος της Τουρκίας» από το 2001 ο και πρωθυπουργός διατελέσας Αχμέτ Νταβούτογλου.

– Το συνειδητοποίησαν άπαντες με τις σαφείς απειλές Ερντογάν ότι «ξαφνικά ένα βράδυ» θα εξαπολύσει τα στρατεύματά του εισβολείς στα νησιά της Ελλάδος στο Αιγαίο και θα εκτοξεύσει τους «Ταϊφούν» πυραύλους του ως την Αθήνα.

ΙΔΟΥ ΤΩΡΑ που έχουν κιόλας μεθοδεύσει παγκοσμίως την νέα επινόηση προετοιμασίας της διεθνούς Κοινής Γνώμης για τα επεκτατικά τους σχέδια τουρκοποίησης και του Αιγαίου.

– Μετά από δεκαετίες επίμονων επιχειρήσεων «γκριζοποίησης» του ελληνικού αρχιπελάγους και στοχοποίησης κάθε ελληνικής βραχονησίδας, η τουρκική βουλιμία, αξιοποιώντας την εκάστοτε έξαρση του ελλαδικού Κατευνασμού και Ενδοτισμού (βλέπε π.χ. Νταβός, Ίμια, συμφωνίες Μαδρίτης κοκ) αμφισβητεί πλέον ευθέως και την ελληνική κυριαρχία των «στρατιωτικοποιημένων» νησιών. Του αιγαιοπελαγιτικού μας Ελληνισμού:

ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ επινόησαν την… «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», για να καταστεί αποδεκτή ακόμη και από τους ηγέτες των υποδούλων Ελλήνων Κυπρίων υπό την δόλια επωνυμία «τουρκοκυπριακή κοινότητα» ως… «ισότιμος και συγκυριάρχος ομοσπονδιακός συνέταιρος και συνιδιοκτήτης ολόκληρης της Κύπρου», με την ίδια περίπου «συνταγή» επινόησαν προς διεθνή διαφημιστική προβολή και τον όρο «Turk–Aegean» («Τουρκο-Αιγαίο») για να εμπεδώσουν παγκοσμίως και να προλειαίνουν στις αντιλήψεις, ιδίως των Ελλήνων, το «έδαφος» της… συμβιβαστικής (kazan–kazan και win–win situation) για τον επιδιωκόμενο θρίαμβο της τουρκικής επεκτατικότητας.

ΠΡΙΝ ΧΡΟΝΙΑ ο αείμνηστος Δάσκαλος Νεοκλής Σαρρής, Κωνσταντινουπολίτης κορυφαίος Τουρκολόγος, προέβλεπε ότι «σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέφτονται σαν Τούρκοι και αυτή θα είναι η μεγαλύτερη μας ήττα». Δεν εννοούσε προφανώς ότι οι Έλληνες θα επιτύχουμε να γίνουμε εξίσου καλοί στρατηγιστές με τους επικεφαλής των Τούρκων, αλλά τουρκόφρονες ραγιάδες. Πειθήνιοι υπάκουοι υπήκοοι, «άλλη μια μέρα τον αγά να τον υπηρετήσω»…

Λάζαρος Α. Μαύρος

infognomonpolitics.gr

Κύπρος: Τέλος εποχής για τις «χρυσές» σχέσεις με τους Ρώσους

0

Κλείνουν 6.000 λογαριασμοί Ρώσων

Ενώπιον του πρώτου μείζονος ζητήματος που καλείται να διαχειριστεί αφότου ανέλαβε την προεδρία -και το οποίο έχει σοβαρές προεκτάσεις για την οικονομία και τη διεθνή εικόνα της Κύπρου-, ο Νίκος Χριστοδουλίδης εκπέμπει το μήνυμα ότι δεν θα επιτραπούν φαινόμενα που εκφεύγουν του πλαισίου των κυρώσεων, η χώρα συμμορφώνεται πλήρως με το πλαίσιο και δεν θα επιτραπεί η αμαύρωση του ονόματός της, ενώ την ίδια στιγμή οι κυπριακές τράπεζες αυξάνουν την πίεση στους Ρώσους πελάτες τους.

Έως και 6.000 Ρώσοι, φυσικά πρόσωπα και οντότητες, έχουν παραλάβει ήδη ειδοποίηση από την Τράπεζα Κύπρου ότι οι λογαριασμοί τους θα κλείσουν εφόσον δεν παρουσιάσουν εντός διμήνου αξιόπιστα στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται οι εφημερίδες Πολίτης και Φιλελεύθερος. Οι επιστολές αφορούν πελάτες με ρωσικά διαβατήρια που δεν κατοικούν σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σχετικά ρεπορτάζ είχαν προηγηθεί στη ρωσική έκδοση του Forbes και το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, βάσει των οποίων το κλείσιμο λογαριασμών Ρώσων πελατών τους δρομολογούν και υποκαταστήματα της Ελληνικής Τράπεζας και της Alpha Bank.

Κύπριοι οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα ζητήματα που εγείρονται με τη δημοσιοποίηση των ανανεωμένων καταλόγων κυρώσεων σηματοδοτούν την αρχή του τέλους της «χρυσής» εποχής της βιομηχανίας των υπηρεσιών που ήταν προσανατολισμένες προς τη Ρωσία, και όσες εταιρείες δεν κατάφεραν να απεξαρτηθούν από τη Ρωσία και να δημιουργήσουν νέες πηγές εισοδήματος από την Ασία, την Αφρική ή τις ΗΠΑ, πλέον θα αντιμετωπίσουν σημαντικό πρόβλημα, και οι ίδιες και το προσωπικό τους.

«Μπαίνουν πολλά ερωτηματικά στις σχέσεις της Κύπρου ως χρηματο-οικονομικό κέντρο. Είναι ακόμη μία πληγή στο όνομα της χώρας, ένα ακόμη εμπόδιο στο να κάνουμε δουλειές με χώρες της Δύσης. Είναι μία κατάσταση που αναμέναμε εν πολλοίς, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα, ξέραμε ότι ένα κομμάτι του τομέα των χρηματοικονομικών υπηρεσιών ασχολείται και έχει πάρε-δώσε με τη Ρωσία, και ενδεχομένως με Ρώσους ολιγάρχες, αλλά δεν προλάβαμε τη ζημιά» αναφέρει ο αναλυτής Γιώργος Γεωργίου στον Alpha Κύπρου.

Ηνωμένες Πολιτείες και Βρετανία κινούνται πλέον πιο συντονισμένα, και πιο «επιθετικά», προς περαιτέρω αποδυνάμωση της ρωσικής οικονομίας και κυρίως των ολιγαρχών που περιβάλλουν το καθεστώτος του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο πρώτος χρόνος του πολέμου στην Ουκρανία συνοδεύτηκε από πρωτοφανές μπαράζ διεθνών κυρώσεων με ζητούμενο να αποκοπεί η Ρωσία από την παγκόσμια οικονομία και να υποβαθμιστεί η αμυντική της βιομηχανία. Σήμερα, και ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς ορατή ημερομηνία λήξης, η Δύση εστιάζει στο να σφραγίσει τις ρωγμές που επιτρέπουν σε ολιγάρχες και εταιρείες-κέλυφος να παρακάμπτουν τα περιοριστικά μέτρα.

Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν από την Ουάσινγκτον και το Λονδίνο, αναμένεται να υιοθετηθούν και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και οι κυπριακές τράπεζες ήδη έχουν παγώσει τους λογαριασμούς φυσικών και νομικών προσώπων που περιλαμβάνονται στις σχετικές λίστες.

Ανάμεσά τους βρίσκονται εννέα Κύπριοι που κατηγορούνται ότι λειτουργούσαν ως οικονομικοί μεσάζοντες για λογαριασμό του Ρώσου κροίσου και πρώην ιδιοκτήτη της ποδοσφαιρικής ομάδας Τσέλσι, Ρομάν Αμπράμοβιτς, καθώς και του ολιγάρχη Αλισέρ Ουσμάνοφ και της USM Holdings, της κύριας οντότητας μέσω της οποίας ο τελευταίος κατέχει και ελέγχει την πλειοψηφία των εταιρειών του. Στοχοθετούνται επίσης έξι φυσικά πρόσωπα ρωσικής καταγωγής που έχουν αποκτήσει κυπριακό διαβατήριο, προφανώς μέσω του αμφιλεγόμενου προγράμματος «χρυσής βίζας» που ανακλήθηκε το 2019, ορισμένα εκ των οποίων διατηρούσαν στενές σχέσεις με το καθεστώς Πούτιν, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Γραφείου Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.

Πηγή ανησυχίας για τη Λευκωσία αποτελεί εάν η λίστα κυρώσεων ΗΠΑ-Βρετανίας διευρυνθεί και με άλλα ονόματα Κυπρίων. Υπό το βάρος σχετικής φημολογίας και στο πλαίσιο κατάρτισης ενός «οδικού χάρτη» για τη διαχείριση του ζητήματος, η κυπριακή κυβέρνηση έχει ζητήσει από τις αρμόδιες υπηρεσίες σε Ουάσινγκτον και Λονδίνο να της διαβιβάσουν στοιχεία τα οποία κατόπιν θα αξιολογηθούν από τη Νομική Υπηρεσία. Ταυτόχρονα, σε σύσκεψη που έλαβε χώρα στο Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας, αποφασίστηκε η σύσταση Εθνικής Μονάδας Εφαρμογής Κυρώσεων που θα λειτουργεί με τη συνδρομή της αντίστοιχης υπηρεσίας της Βρετανίας.

Με οικονομικές σχέσεις που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Κύπρος αποτέλεσε ασφαλές «λιμάνι» για τις περιουσίες Ρώσων επενδυτών και ολιγαρχών, προσφέροντας χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές και τραπεζική εχεμύθεια. Οι δεσμοί έγιναν ακόμη ισχυρότεροι μετά το 2003 όταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν άρχισε να περιορίζει την ανεξαρτησία των ολιγαρχών της Ρωσίας. Τα τελευταία χρόνια, η Λευκωσία προσπαθεί να απεμπλακεί σταδιακά από τη ρωσική εγγύτητα, γεγονός που, υπό του φως του πολέμου στην Ουκρανία, ΗΠΑ και ΕΕ αξιώνουν πλέον μετ’ επιτάσεως.

Βάσει των στοιχείων που παρουσίασε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, Κωνσταντίνος Ηροδότου, στη σύσκεψη που έλαβε χώρα υπό την προεδρία του Νίκου Χριστοδουλίδη, τα τελευταία χρόνια 43.000 εταιρείες-κέλυφος έχουν κλείσει στην Κυπριακή Δημοκρατία, 123.000 τραπεζικοί λογαριασμοί έχουν επίσης κλείσει και σήμερα επί του συνόλου των καταθέσεων μόνο 2,2% έχουν τελικούς δικαιούχους Ρώσους υπήκους.

Όσο για τον πλούτο ολιγαρχών, περιουσιακά στοιχεία συνολικού ύψους άνω των 58 δισ. δολαρίων, που ανήκουν ή ελέγχονται από πρόσωπα ενταγμένα στις λίστες κυρώσεων, έχουν μπλοκαριστεί ή κατασχεθεί μέχρι στιγμής παγκοσμίως, βάσει πρόσφατης ανακοίνωσης της διεθνούς task force που έχει συγκροτηθεί με στόχο το συντονισμό και την εφαρμογή των κυρώσεων και «συνενώνει» Ηνωμένες Πολιτείες, Αυστραλία, Καναδά, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Πηγή: liberal.gr

Το ζητούμενο της μακροζωίας

1

Κατανοούμε πλέον πώς η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η αποφυγή του καπνίσματος κ.λπ. μπορούν να οδηγήσουν σε πιο αργοπορημένη εμφάνιση νοσημάτων όπως ο καρκίνος, τα καρδιαγγειακά, η άνοια

Η μακροζωία, δηλαδή ο συνδυασμός περισσότερων χρόνων επιβίωσης με την καλύτερη ποιότητα ζωής, είναι το ζητούμενο της σύγχρονης, βιοϊατρικής, επιστημονικής έρευνας. Για τη διασφάλιση της μακροζωίας, η συνέργεια του περιβάλλοντος, του τρόπου ζωής και του γενετικού υλικού διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο. Η φυσιολογική ομοιόσταση (δηλαδή η διατήρηση σταθερής κατάστασης) ενός οργανισμού απορρυθμίζεται κατά τη διάρκεια της γήρανσης, ως αποτέλεσμα της δυσλειτουργίας των κυτταρικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένου του γενετικού υλικού. Ελαττώματα στις κυτταρικές διαδικασίες μετατροπής του γενετικού υλικού στο τελικό προϊόν, δηλαδή την πρωτεΐνη, μπορεί να αποτελέσουν τη βάση για την εμφάνιση ασθένειας.

Ωστόσο, οι μοριακοί μηχανισμοί που οδηγούν στην απώλεια της μεταγραφικής πιστότητας δεν έχουν διευκρινιστεί, και αυτό έγινε προσπάθεια να διευκρινιστεί στην πρόσφατη δημοσίευση της έγκριτης διεθνούς επιστημονικής επιθεώρησης Nature. Το ένζυμο RNA πολυμεράση II φαίνεται να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία αυτή. Οι ερευνητές βρήκαν ότι η μέση ταχύτητα επιμήκυνσης της μεταγραφής του γενετικού υλικού, που αντιστοιχεί με την ταχύτητα του ενζύμου RNA πολυμεράση II, αυξήθηκε με την αύξηση της ηλικίας. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκαν δύο παρεμβάσεις οι οποίες παρέτειναν τη διάρκεια του κύκλου ζωής. Τόσο η θερμιδική μείωση της καθημερινής διατροφικής πρόσληψης όσο και περίπλοκες ορμονικές διαφοροποιήσεις αντέστρεψαν τις περισσότερες από τις αλλαγές στη διαδικασία της μεταγραφής που σχετίζονται με τη γήρανση.

Συμπερασματικά, η μελέτη έδειξε ότι η αύξηση της ηλικίας σχετίζεται με την αύξηση της ταχύτητας του ενζύμου RNA πολυμεράση II και την επακόλουθη αύξηση της ταχύτητας της επιμήκυνσης της μεταγραφής του DNA σε RNA. Επιπλέον, η μείωση της ταχύτητας της RNA πολυμεράσης II οδηγεί σε επέκταση του κύκλου ζωής, δηλαδή αυξημένο προσδόκιμο ζωής. Τα ευρήματα της μελέτης κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικά καθώς αποκαλύπτουν θεμελιώδεις μοριακούς μηχανισμούς που διέπουν τη γήρανση και περιγράφουν πιθανές παρεμβάσεις για την επιμήκυνση της διάρκειας ζωής, και αποτελούν τη βάση για τη διερεύνηση πιθανών προληπτικών μέτρων για τη μακροζωία. Με τη βοήθεια τέτοιων ερευνητικών επιπέδων σε επίπεδο βασικής ανάλυσης, μπορούμε να κατανοούμε πλέον πώς παρεμβάσεις όπως η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η υγιεινή διατροφή ή η αποφυγή του καπνίσματος μπορούν να οδηγήσουν σε όλο και πιο αργοπορημένη εμφάνιση των χρόνιων μη μεταδοτικών νοσημάτων που εμφανίζονται κατά τη γήρανση, όπως ο καρκίνος, τα καρδιαγγειακά νοσήματα ή η άνοια. Παράλληλα, φαίνεται ότι όλο και πιο εξελιγμένες γενετικές εξετάσεις με πολυγονιδιακό έλεγχο θα βοηθούν τον άνθρωπο να κάνει τις καταλληλότερες επιλογές για να δια-σφαλίσει τη μακροζωία του.

* Η κ. Θεοδώρα Ψαλτοπούλου είναι παθολόγος, καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ.

Καθημερινή

«Το ChatGPT δεν μπορεί να νικήσει τους ανθρώπους… για την ώρα»

0

«Πιστεύω πολύ στη θεωρία ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι η πιο ισχυρή μηχανή. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να νικήσει το ανθρώπινο μυαλό», τονίζει ο ιδρυτής του κολοσσού της πληροφορικής Infosys.

«Τίποτα δεν μπορεί να νικήσει το ανθρώπινο μυαλό – ούτε καν τα chatbots με τεχνητή νοημοσύνη, όπως το ChatGPT», υποστηρίζει ο Ναραγιάνα Μέρτι, ιδρυτής του ινδικού γίγαντα υπηρεσιών πληροφορικής Infosys.

«Το ChatGPT βοηθάει πολύ στην εκτέλεση ορισμένων εργασιών, για παράδειγμα για τη συγγραφή μιας έκθεσης», δήλωσε ο Μέρτι στο CNBC. «Πιστεύω πολύ στη θεωρία ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι η πιο ισχυρή μηχανή. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να νικήσει το ανθρώπινο μυαλό», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο Μέρτι ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της Infosys από το 1981 έως το 2002. Το 2014 κατατάχθηκε 13ος μεταξύ των 25 παγκόσμιων επιχειρηματικών ηγετών του CNBC που είχαν τη μέγιστη δυνατή επίδραση στην κοινωνία.

«Το ανθρώπινο μυαλό κάνει τη διαφορά», δήλωσε ο Ινδός δισεκατομμυριούχος. «Αν γίνει ένας διαγωνισμός μεταξύ μας με τη χρήση του ChatGPT, πρέπει να προσθέσει ο καθένας μας τη δική του οπτική, να κάνει τις δικές του ερωτήσεις και οι κριτές στο τέλος να κρίνουν την ανθρώπινη σκέψη», συνέχισε ο Μέρτι. «Μόνο οι έξυπνοι θα πάρουν άριστα, οι τεμπέληδες θα πάρουν κάτω από τη βάση», πρόσθεσε. «Ως εκ τούτου, δεν ανησυχώ τόσο πολύ για το ChatGPT για την ώρα».

Το 1981, ο Μέρτι και άλλοι έξι μηχανικοί ίδρυσαν την Infosys με αρχικό κεφάλαιο μόλις 250 δολάρια. Η Infosys παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες για επιχειρήσεις, τεχνολογία πληροφοριών, μηχανική λογισμικού και υπηρεσίες εξωτερικής ανάθεσης.

Σήμερα, η εταιρεία έχει κεφαλαιοποίηση 62 δισεκατομμυρίων δολαρίων και απασχολεί περισσότερους από 346.000 υπαλλήλους σε όλο τον κόσμο, από την Ασία – Ειρηνικό έως τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.

300 εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε κίνδυνο

Πρόσφατα η Goldman Sachs ανέφερε ότι τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, όπως το ChatGPT, θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια έκρηξη παραγωγικότητας που τελικά θα αύξανε το ετήσιο παγκόσμιο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν κατά 7% σε μια περίοδο 10 ετών.

Τονίζεται, ωστόσο, ότι, «αν η τεχνολογία ανταποκρινόταν στις υποσχέσεις της, θα έφερνε σημαντική αναστάτωση στην αγορά εργασίας ισοδύναμη με 300 εκατ. θέσεις εργαζομένων πλήρους απασχόλησης σε μεγάλες οικονομίες».

Οι δικηγόροι και το διοικητικό προσωπικό θα είναι μεταξύ εκείνων που κινδυνεύουν περισσότερο.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι περίπου τα δύο τρίτα των θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη είναι εκτεθειμένες σε κάποιο βαθμό αυτοματοποίησης με τεχνητή νοημοσύνη, με βάση στοιχεία για τα καθήκοντα που τυπικά εκτελούνται σε χιλιάδες επαγγέλματα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα δουν λιγότερο από το ήμισυ του φόρτου εργασίας τους να αυτοματοποιείται και πιθανότατα θα συνεχίσουν να εργάζονται στις θέσεις εργασίας τους, με μέρος του χρόνου τους να απελευθερώνεται για πιο παραγωγικές δραστηριότητες.

Τα επαγγέλματα που θα επηρεαστούν λιγότερο

Από την άλλη πλευρά, οι θέσεις εργασίας που θα επηρεαστούν λιγότερο από την τεχνολογία είναι οι μάγειρες, οι μηχανικοί μοτοσικλετών και οι εργαζόμενοι σε εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι ερευνητές δεν προέβλεψαν αν θα χαθούν πράγματι οι θέσεις εργασίας, δήλωσε ο Ματ Μπιν, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα, ο οποίος μελετά τον αντίκτυπο της τεχνολογίας στην αγορά εργασίας και δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Στην έκθεση δεν υπάρχει, επίσης, ακριβής πρόβλεψη σχετικά με το τι θα αλλάξει και πότε στο εργασιακό περιβάλλον», πρόσθεσε ο ίδιος.

Ο Μπιν επισήμανε πως η πραγματική πρόκληση αφορά τις εταιρείες, τα σχολεία και τους φορείς χάραξης πολιτικής, οι οποίοι μελλοντικά θα πρέπει να βοηθήσουν τους ανθρώπους να προσαρμοστούν.

Πάντως, άλλες πρόσφατες μελέτες διαπίστωσαν ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να εξοικονομήσει σημαντικό χρόνο και να παράγει καλύτερα αποτελέσματα απ’ ό,τι ο άνθρωπος.

Mε πληροφορίες από CNBC, Wall Street Journal