Αρχική Blog Σελίδα 1670

Τα Σκόπια δεν επέτρεψαν την είσοδο σε Βούλγαρους πολιτικούς που προκαλούν το λαό – Διαμαρτυρία στη Βουλγαρία

0

 

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εσωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας, Τόνι Αγγελόφσκι, ανέφερε σε δήλωσή του ότι ο ευρωβουλευτής Αντρέι Κοβάτσεφ και ο πρόεδρος του Ιδρύματος «Βουλγαρική Μνήμη», Μίλεν Βραμπέφσκι, δεν επετράπη να εισέλθουν στη χώρα «γιατί δενπληρούνται οι προϋποθέσεις εισόδου στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».

«Η αστυνομία της Βόρειας Μακεδονίας δεν θα επιτρέψει, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, να εισέλθουν στη χώρα άτομα που είναι πιθανοί παραβάτες της δημόσιας τάξης και ηρεμίας και που προσβάλλουν και υποτιμούν τους πολίτες και το κράτος», δήλωσε ο Αγγελόφσκι στο Channel 5.

Ο Αντρέι Κοβάτσεφ και ο Μίλεν Βραμπέφσκι, καθώς και άλλοι τρεις  σημαίνοντες Βούλγαροι πολίτες, ακινητοποιήθηκαν σήμερα στο συνοριακό πέρασμα του Νόβο Σέλο, καθώς ταξίδευαν στο βουλγαρικό στρατιωτικό νεκροταφείο κοντά στο Νόβο Σέλο, για να τιμήσουν την Ημέρα του Θάρρους και του Βουλγαρικού Στρατού.

Η Βουλγαρία διαμαρτύρεται για την απαγόρευση εισόδου Βουλγάρων στη Βόρεια Μακεδονία

Η Βουλγαρία θα παρουσιάσει στις αρχές της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας και στους διεθνείς εταίρους της, το ζήτημα της άρνησης εισόδου στη χώρα χθες του ευρωβουλευτή Αντρέι Κοβάτσεφ και ο Μίλεν Βραμπέφσκι και τριών άλλους Βούλγαρων πολιτών.

Σε ανακοίνωσή του, το  βουλγαρικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει επίσης ότι τέτοιες ενέργειες έχουν αρνητικό αντίκτυπο στις σχέσεις καλής γειτονίας.

Η ανακοίνωση υπενθυμίζει επίσης ότι οι διατυπωμένες διεκδικήσεις για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της Βόρειας Μακεδονίας απαιτούν την παύση των προκλήσεων προς τη Βουλγαρία, τους Βούλγαρους και τους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών θεσμών, όπως αναφέρει η βουλγαρική «Faktι».

https://www.echedoros-a.gr

Μυστικά έγγραφα: Ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Κολ έπαιξε διπλό ρόλο στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα

1

 

Ενώ ο πρώην καγκελάριος, που έφυγε από τη ζωή το 2017, και η κυβέρνησή του έκαναν δηλώσεις σε απόρρητα έγγραφα που επί χρόνια υποστήριζαν επίσημα την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, φαίνεται ότι το αντίθετο αυτής της άποψης εκφράστηκε πίσω από τις πόρτες, γράφουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Στα εμπιστευτικά έγγραφα που δημοσίευσε το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών το 1992, αποκαλύφθηκε ότι ο Καγκελάριος της εποχής, Χέλμουτ Κολ, «έπαιξε διπλό» για τη στάση της Τουρκίας απέναντι στην ενταξιακή διαδικασία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΚ).

 από το δημοσίευμα του Spiegel

Σύμφωνα με εμπιστευτικά έγγραφα, ο τότε υπουργός Εξωτερικών του Κολ, Κλάους Κίνκελ (FDP) είπε στον Τούρκο ομόλογό του, Χικμέτ Τσετίν, στην Άγκυρα στις 13 Ιουλίου 1992, ότι η γερμανική κυβέρνηση αγωνίζεται για την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΚ και ότι «η Τουρκία βρίσκεται στο ο δρόμος προς αυτόν τον στόχο. Αν και υπάρχουν ακόμη σημαντικά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν, η εντύπωση ότι η Τουρκία δεν είναι πλέον επιθυμητή μεταξύ των Δυτικοευρωπαίων και έχει υποβαθμιστεί σε δευτερεύοντα ρόλο είναι εσφαλμένη», είπε.

 

«Η Ανατολία γεωγραφικά δεν είναι μέρος της Ευρώπης»


Τρεις ημέρες μετά τη συνάντηση αυτή, ο καγκελάριος Κολ (CDU) επισκέφθηκε το Όσλο και συναντήθηκε με τη Νορβηγό πρωθυπουργό Gro Harlem Brundtland.

Ο Κολ είπε στην Brundtland, «Υπάρχει έντονη πίεση για πλήρη ένταξη από την Τουρκία» πρόσθεσε «Ωστόσο, είμαστε ενάντια σε αυτό. Η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει μέλος, ανήκει σε άλλη διάσταση».

Σε έγγραφα που επιλέχθηκαν και δημοσιεύθηκαν από το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ιστορίας του Μονάχου για λογαριασμό του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών, φαίνεται επίσης ότι ο Κολ είπε στην Hanna Suchocka, την Πολωνή πρωθυπουργό της εποχής, σε μια συνάντηση στη Βόννη στις 5 Νοεμβρίου 1992 ότι η πλήρης ένταξη της Τουρκίας ήταν «αδιανόητη» για τη Γερμανία.

«Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι ο πρόδρομος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Η συμφωνία σύνδεσης τους με την Άγκυρα το 1963 προέβλεπε ήδη τη δυνατότητα ένταξης. Το 1987 η Τουρκία υπέβαλε επίσημη αίτηση για ένταξη. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ συνεχίζονται από το 2005, αλλά έχουν παραμείνει στάσιμες εδώ και χρόνια», γράφει ο Spiegel στο σχετικό άρθρο «Η κυβέρνηση Κολ εξαπάτησε την Τουρκία σχετικά με τη θέση της σχετικά με την ένταξη στην ΕΚ».

https://www.echedoros-a.gr

Κρίστιαν Βουλφ στην «Κ»: Χωρίς την Ελλάδα, δεν μπορεί να νοηθεί Ευρωπαϊκή Ενωση

0

Ο πρώην πρόεδρος της Γερμανίας μιλά στην «Κ» για τη σχέση Βερολίνου – Αθήνας, τα ελληνοτουρκικά και τον ρόλο της Γερμανίας, τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη Ρωσία και τις προκλήσεις του προσφυγικού.

Ο κ. Βουλφ παραδέχεται ότι ήταν λάθος της Γερμανίας η υπερβολική εξάρτηση από τη Ρωσία, θέτοντας, ωστόσο τον αστερίσκο ότι τα χρόνια που οικοδομήθηκε αυτή η πολιτική «ουσιαστικά ισοδυναμούσε με την ελπίδα».

Παράλληλα, αναφέρεται και στην Τουρκία, σημειώνοντας ότι τα τελευταία χρόνια «έχει απομακρυνθεί από την ΕΕ, τις ευρωπαϊκές αξίες και τις βασικές ελευθερίες». Η ρητορική Ερντογάν μας θυμώνει, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «αυτό που θα πρέπει να κάνουμε, είναι να επενδύσουμε σε έναν διαμεσολαβητικό ρόλο» και «να δούμε μια καλύτερη επαναπροσέγγιση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας».

– Πως βλέπετε να εξελίσσεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και υπάρχουν δυνατότητες ειρήνης στο εγγύς μέλλον;

– Εχουμε εκπλαγεί από τον τρόπο που ο Βλοντομίρ Ζελένσκι και ο ουκρανικός λαός έχει δείξει έμπρακτα τη βούλησή του να υπερασπιστεί και να προασπιστεί τα σύνορα της χώρας του. Η Ρωσία έχει κάνει αρκετά λάθη έχοντας παραγνωρίσει αυτή την ετοιμότητα των ανθρώπων. Δεν έχουμε φτάσει όμως στο σημείο όπου μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως η αξίωση αυτή των Ρώσων για μετακίνηση, για αλλαγή των συνόρων, θα μπορέσει να ανατραπεί άμεσα.

– Σε ό,τι αφορά τη μεγάλη γεωπολιτική εικόνα, θεωρείτε ότι ήταν σωστοί οι χειρισμοί της Δύσης, γιατί παρατηρούμε μια προσέγγιση Κίνας – Ρωσίας αλλά και πολλές τρίτες χώρες να μην αποστασιοποιούνται από τη Μόσχα.

– Σε πολλά μέρη του κόσμου αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι κοιτούν στο πεδίο, είτε πρόκειται για την Ιαπωνία, είτε για την Ταϊβάν, ακόμα και οι Έλληνες σε σχέση με τους Τούρκους, όλοι έχουν στραμμένο το βλέμμα στην Ουκρανία και στο εάν εν τέλει η αλλαγή των συνόρων, αυτή η επιθετική αλλαγή των συνόρων, οι εδαφικές αξιώσεις θα επιτραπούν ή θα ανασχεθούν. Πρέπει να δείξουμε, η Ευρωπαική Ενωση, το ΝΑΤΟ, ο ΟΗΕ, και το έχουμε κάνει, ότι συνασπιζόμαστε ενάντια σε αυτό, όλοι θέλουμε την ειρήνη, ωστόσο θα πρέπει να αποταθούμε στον επιτιθέμενο αυτή τη στιγμή.

– Θεωρείτε ότι ήταν λάθος η υπερβολική ενεργειακή εξάρτηση της Γερμανίας από τη Ρωσία;

– Από τη σημερινή σκοπιά, ήταν ένα λάθος. Ωστόσο, τότε, τα χρόνια εκείνα, ουσιαστικά ισοδυναμούσε με την ελπίδα. Πρέπει να σκεφτείτε ότι ο Γερμανικός λαός έχει ένα αίσθημα ευθύνης λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και τρέφει και ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης απέναντι στον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ για το Γκλασνοστ και την Περεστρόικα, οπότε, από τη μια πλευρά, αυτό το αίσθημα ευθύνης, για τις πράξεις στον πόλεμο, και από την άλλη το αίσθημα ευγνωμοσύνης, μας έφερε στην θέση τότε αυτή απέναντι στην Ρωσία. Σήμερα, βλέποντας το πράγμα, ήταν λανθασμένη. Δεν εκτιμήσαμε σωστά την κατάσταση, βλέπουμε μια επιστροφή της Ρωσίας στο καθεστώς του Στάλιν, πολύ σωστά ο Γάλλος φιλόσοφος Ανρί Λεβί είχε πεί ότι ο 21ος αιώνας δεν έχει καν ξεκινήσει ακόμα, γιατί κυριαρχούν οι δαίμονες του 20ου αιώνα.

– Ησασταν πρόεδρος της Γερμανίας στην αρχή της ελληνικής κρίσης. Κοιτώντας πίσω θεωρείτε ότι έγιναν λάθη, επέβαλαν οι δανειστές, και κυρίως η καθοριστική χώρα, η Γερμανία, υπερβολική λιτότητα στην Ελλάδα;

– Στο εσωτερικό της Γερμανίας, υπήρχαν όντως κάποια ανθελληνικά αν θέλετε αισθήματα απ’ όποια πλευρά και εάν προέρχονταν και υπήρχαν και άδικα δημοσιεύματα για την Ελλάδα, τελικά η Ελλάδα ωστόσο κατάφερε να βγεί από αυτή την κατάσταση και να επωφεληθεί τα μέγιστα από τον ψηφιακό μετασχηματισμό της, από την μεταρρύθμιση των φορολογικών της, αποτελεί πλέον πρότυπο, μετά από δύσκολα χρόνια που έζησε. Εχουμε ρυθμούς ανάπτυξης αξιόλογους, έχουμε τους άλλους δείκτες να βελτιώνονται και έχουμε και καλές αξιολογήσεις από το εξωτερικό. Οπότε θα έλεγα, τέλος καλό, όλα καλά. Και βάζοντας βέβαια αυτήν την κατάσταση στο ιστορικό πλαίσιο, θα έλεγα ότι αυτό που χρειαζόμασταν – και εγώ προσωπικά, ήμουν ιδιαίτερα φιλέλληνας, γιατί γνώριζα ότι χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη. Η Ευρώπη ξεκινάει από το Βερολίνο και φτάνει στην Αθήνα και περνάει μέσα απ’ όλα τα Βαλκάνια. Χωρίς τα Βαλκάνια, χωρίς την Ελλάδα, δεν μπορεί να νοηθεί Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς αποτελεί και την κοιτίδα της Δημοκρατίας, οπότε μπορώ να σας πω, ότι εγώ είχα μια φιλοελληνική στάση, και απέναντι στον τότε Υπουργό Οικονομικών τον Βολφγκανγκ Σόιμπλε, αλλά και πάντα λόγω της θέσης μου με έναν διακριτικό τρόπο. Ταυτόχρονα είχαμε και εκρηκτικά δημοσιεύματα στις εφημερίδες, αλλά γνωρίζετε οι εφημερίδες έχουν τους δικούς τους εκδότες και τους δικούς τους κανόνες.

– Πως βλέπετε την «επόμενη μέρα» στη σχέση Ελλάδας – Γερμανίας, με την έννοια ότι και από την ελληνική πλευρά υπήρξε μια δυσφορία με τη Γερμανία στη διάρκεια της κρίσης, ειδικά τα πρώτα χρόνια.

– Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για το γεγονός ότι αναπτύσσονται και υπάρχουν ανθρώπινες σχέσεις μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων, και έχουν εξελιχθεί από την κρίση και μετά. Ταυτόχρονα, η Γερμανία αποτελεί πολύ σημαντικό εμπορικό εταίρο της Ελλαδας τόσο στις εισαγωγές όσο και στις εξαγωγές. Είμαστε η πολυπληθέστερη ομάδα τουριστών, έχουμε συνεργασίες και εταιρικές σχέσεις στα αεροδρόμια, σε τομείς όπως στην ανάπτυξη λογισμικών, στα logistics, στην φαρμακοβιομηχανία, αλλά και στα φωτοβολταικά και την αιολική ενέργεια, ένας κλάδος όπου η Ελλάδα και η Γερμανία έχουν ολοένα και αυξανόμενη συνεργασία. Υπάρχουν πολλά θετικά λοιπόν, και θα έλεγα ότι ουσιαστικά, έχοντας κατά νου αυτά, ένα κεφάλαιο, που ήταν αυτό το κεφάλαιο στο οποίο αναφέρεστε, έχει κλείσει. Κοιτώντας μάλιστα τα πράγματα από μια οικουμενική σκοπιά, κοιτώντας δηλαδή τον κόσμο βλέπω ότι η Ελλάδα και η Γερμανία είναι σταθερές δημοκρατίες σε έναν ασταθή κόσμο.

– Ως πρόεδρος είχατε πει ότι το Ισλάμ είναι μέρος της Γερμανίας. Πως βλέπετε σήμερα το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα, και τον ρόλο της Ελλάδας στην διαχειρισή του και σε ποιο βαθμό θα πρέπει να στηριχθεί η Ελλάδα με δεδομένη τη γεωγραφική της θέση;

– Σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Αυστρία, η Ελλάδα, υπάρχουν βαθιά τραύματα, τραυματικές συγκρούσεις που έχουν να κάνουν με τους μουσουλμάνους, αλλά και τα ισλαμικά κράτη, οπότε είναι ένα θέμα στο οποίο προσπαθώ να είμαι πάρα πολύ προσεκτικός στις απόψεις που διατυπώνω. Θα είμαι λοιπόν πάρα πολύ προσεκτικός με το θέμα. Είναι υποχρέωση των 27 κρατών μελών της Ευρωπαικής Ένωσης να προστατεύσουν, να προασπίσουν από κοινού τα Ευρωπαικά σύνορα, και να φροντίσουν από κοινού η μετανάστευση να γίνεται με νόμιμο τρόπο, ενώ η παράνομη μετανάστευση να περιοριστεί και να οριοθετηθεί. Η ΕΕ πρέπει να προασπίσει τα συμφέροντά της. Πρέπει να δουμε ποιος έρχεται στην Ευρώπη, ποιοι μένουν από αυτούς που έρχονται και όσοι δεν δικαιούνται να μείνουν θα πρέπει να επιστρέψουν πίσω. Χρειάζεται να έχουμε μια συνοχή, μια συνεκτική πολιτική στην Ευρώπη, υπάρχουν χώρες του αφρικανικού ή του ισλαμικού κόσμου, από τις οποίες έρχονται άνθρωποι. Θα πρέπει να δουμε ποιες προοπτικές υπάρχουν για αυτούς τους ανθρώπους, και εάν υπάρχουν προοπτικές, με βάση τα συμφέροντά μας να μπορούμε να τους δώσουμε μια προοπτική να μείνουν στην χώρα. Η παράνομη μετανάστευση στην Ευρώπη φυσικά ταυτόχρονα εγκυμονεί τον κίνδυνο αύξησης του εθνικισμού, της απομόνωσης, αλλά ταυτόχρονα του διχασμού της κοινωνίας, και είναι κάτι που δεν το θέλουμε.

– Πρακτικά πως μπορεί να στηριχθεί η Ελλάδα στην διαχείριση του προσφυγικού; Με οικονομική βοήθεια; Με περαιτέρω ενίσχυση της Frontex;

– Σίγουρα στην προστασία των συνόρων έχουν εισρεύσει αρκετά κεφάλαια, όπως και στο σκέλος επιστροφής ανθρώπων. Είναι ένα πρόγραμμα το οποίο έχει στηριχθεί πολύ το πρόγραμμα της Frontex. Έχουν δοθεί αρκετά κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως Ευρωπαίοι πρέπει να δούμε και τα προγράμματα, σε χώρες και καταστάσεις όπως είναι η Λαμπεντούζα, θα πρέπει δηλαδή σε ευρωπαϊκό πλαίσιο να φροντίσουμε για την παροχή στήριξης, για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αυτών των ανθρώπων, και να μην τα αφήσουμε μόνο στις χώρες που είναι στα εξωτερικά σύνορα, στις παράκτιες χώρες εάν θέλετε, ή στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαικής Ενωσης να διαχειριστούν από μόνες τους την κατάσταση. Αυτό που περιμένω από την ΕΕ είναι μια συνεκτική εξωτερική πολιτική. Η Ευρώπη θα πρέπει να δει καταστάσεις όπως εξελίσσονται στην Τυνησία, όπου έχουμε νέες μεταναστευτικές ροές και έχουμε αυξανόμενες ροές προσφύγων. Η ΕΕ ουσιαστικά θα πρέπει να τοποθετηθεί και στο θέμα των αφρικανικών κρατών. Πολλές φορές ξέρετε είναι και θέμα εσωτερικών καταστάσεων η δημιουργία τέτοιων ρευμάτων.

– Η Γερμανία έχει πολλούς κατοίκους τουρκικής καταγωγής και άρα έχει ένα κατανοητό ενδιαφέρον για την Τουρκία. Πώς αποτιμάτε τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή και τη συμπεριφορά του προέδρου Ερντογάν γενικότερα, αλλά και ειδικότερα σε σχέση με την Ελλάδα;

– Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από την ΕΕ, έχει απομακρυνθεί από τις ευρωπαϊκές αξίες και τις βασικές ελευθερίες. Διαπιστώνουμε ότι η Τουρκία αυξάνει την ένταση της ρητορικής σε επίπεδα που δεν έχουμε συνηθήσει στην ΕΕ. Πιστεύω ότι αυτό που χρειάζεται είναι να δούμε μια καλύτερη επαναπροσέγγιση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, μια πιο κόσμια αντιπαράθεση εάν θέλετε από αυτό το οποίο ζούμε τον τελευταίο καιρό, και πραγματικά δεν έχω παρά να σας πω ότι νιώθω τους Έλληνες σε αυτό το θέμα, τους συμπονώ. Είναι έντονη η ιστορικότητα αυτής της σχέσης, υπάρχουν έντονες ιστορικές επιρροές. Αντίστοιχα, θα μπορούσα να αναφέρω τη σχέση Νοτίου Κορέας και Ιαπωνίας ή Σαουδικής Αραβίας και Ιράν. Πρόκειται για έντονα ιστορικά αφηγήματα και πρέπει κανείς να καταβάλλει την προσπάθεια του να δημιουργήσει μια σύγκλιση μέσα από αυτά.

– Η Ελλάδα υπομένει μια συνεχή αμφισβήτηση ακόμη και της εδαφικής της ακεραιότητας ή κυριαρχίας που φθάνει και σε ευθείες απειλές του τύπου «θα έρθουμε ένα βράδυ ξαφνικά». Σας ενοχλεί αυτή η συμπεριφορά; Το υπονοήσατε, αλλά σας το ρωτώ ευθεως. Πως θα πρέπει να αντιδράσει η ΕΕ; Και με δεδομένο το ειδικό βάρος της Γερμανίας, θεωρείτε ότι μπορεί το Βερολίνο να διαδραματίσει έναν μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, κάτι που έχει ήδη κάνει έως έναν βαθμό;

– Σίγουρα η ρητορική αυτή που αναφέρετε, ιδιαίτερα έχοντας κατά νου το ιστορικό υπόβαθρο, είναι κάτι που μας θυμώνει. Είχα πράγματι αναφέρει ότι το Ισλάμ είναι μέρος της Γερμανίας. Δύο εβδομάδες αργότερα, στην τουρκική εθνοσυνέλευση, είχα αναφέρει παράλληλα, ότι ο Χριστιανισμός ήταν ανέκαθεν μέρος της Τουρκίας. Ξέρετε στην Ανατολία είμαι επίτιμος δημότης της Τάρσου, της γενέτειρας του Απόστολου Παύλου. Στις 6 Δεκεμβρίου μάλιστα είχα παρευρεθεί κατόπιν πρόσκλησης της τοπικής μειονότητας στην Κωσταντινούπολη, και μαζί με τον πατριάρχη Βαρθολομαίο είχαμε περάσει μια εξαιρετική ημέρα. Μάλιστα αναπτύξαμε ιδέες για το πως θα μπορούσαν να διαμορφωθούν τα μοναστήρια και η εκπαίδευση των κληρικών εκεί. Είμαι, λοιπόν, ένας άνθρωπος ο οποίος θα σας έλεγα ότι εκπροσωπώ τόσο τα ελληνορθόδοξα συμφέροντα όσο όμως και τα συμφέροντα των μουσουλμάνων. Δηλαδή, καθένα από αυτά εάν θέλετε σχηματικά βρίσκεται στον κάθε μου ώμο. Οπότε θα έλεγα ότι συνολικά, αυτό που θα πρέπει να κάνουμε, είναι να επενδύσουμε σε έναν διαμεσολαβητικό ρόλο.

– Επειδή το αναφέρατε – στο μυαλό μας έχουμε συνήθως τις ΗΠΑ σε ρόλο μεσολαβητή – έχετε κάποια αίσθηση, κάποια ιδέα, για το τι θα μπορούσε να κάνει η Γερμανία;

– Στη Γερμανία υπάρχουν 5 εκατομμύρια πολίτες που έχουν Τούρκους προγόνους, ενίοτε είναι και Τούρκοι πολίτες. Υπάρχει πάρα πολύ στενή δηλαδή σχέση μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας. Και μέσα από την θρησκευτική ανοχή, εάν θέλετε, προσπαθούμε ακριβώς να διαμεσολαβήσουμε ώστε οι Τούρκοι, ο πληθυσμός τουρκικού υπόβαθρου στη Γερμανία, να χρησιμοποιεί τις επαφές που έχει στην Τουρκία ώστε να αυξάνει την ανοχή και να φέρνει πιο κοντά την Γερμανία και την Τουρκία. Είναι βέβαια ένα μακρόπνοο σχέδιο εάν θέλετε.

Εκτιμώ ότι η στενή σχέση αυτή μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας, και η στενή σχέση μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας μπορεί να βοηθήσει, να μεταφερθεί προς τους Τούρκους αυτό το κλίμα ανοχής. Αλλά και πάλι επαναλαμβάνω ότι είναι ένα μακρόπνοο σχέδιο. Και επειδή με ρωτήσατε και από τη μεριά του πολίτη πια, βλέπω ότι ενισχύονται οι πόλοι. Και αυτό ίσως και να οφείλεται και στα κοινωνικά δίκτυα. Δηλαδή, έχουμε μεγαλύτερη διάσταση απόψεων και μειώνονται τα περιθώρια για τη δημιουργία γεφυρών επικοινωνίας. Μια κατάσταση, τη συντετμημένη, δηλαδή μέσω από τα κοινωνικά δίκτυα μου φαίνεται ότι οξύνει και η τεχνητή νοημοσύνη. Ανησυχώ ιδιαίτερα για το γεγονός ότι πολλοί, πόση μάλλον θα είναι η κριτική μάζα που θα απομείνει που θα αναζητά περισσότερο τις ομοιότητες παρά τα στοιχεία που διχάζουν.

Καθημερινή

Η «Ενάτη» του Μπετόβεν

0

Για πολλούς, το κορυφαίο ανθρώπινο δημιούργημα στον τομέα της μουσικής και ασφαλώς το σπουδαιότερο έργο του γερμανού συνθέτη Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Ένας ύμνος στη χαρά και την παγκόσμια συναδέλφωση.

Η Συμφωνία αρ. 9 (Symphony No. 9) υπήρξε αρχικά παραγγελία προς τον συνθέτη της Φιλαρμονικής Εταιρείας του Λονδίνου, το 1817, η οποία στη συνέχεια δεν ευοδώθηκε. Δώδεκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της Όγδοης Συμφωνίας, ο Μπετόβεν άρχισε να δουλεύει το νέο του έργο το 1818 και το ολοκλήρωσε το 1824. Έξι χρόνια για τη σύνθεση ενός κολοσσιαίων διαστάσεων έργου δεν ήταν και μεγάλο διάστημα, δεδομένων και των έντονων προβλημάτων κωφότητας που αντιμετώπιζε.

Στο μυαλό του από το 1793 στριφογύριζε η μελοποίηση του ποιήματος του Φρίντριχ Σίλερ «Για τη Χαρά» ή όπως το γνωρίζουμε «Ωδή στη Χαρά». Ήδη είχε κάνει κάποιες απόπειρες, αλλά η σύνθεση της «Ενάτης» του έδωσε την ευκαιρία να επιχειρήσει κάτι μοναδικό μέχρι τότε, να ενσωματώσει φωνητική μουσική σε ένα συμφωνικό έργο.

Στα τρία πρώτα μέρη της Συμφωνίας («Allegro ma non tropo, un poco maestoso», «Molto Vivace», «Adagio molto e cantabile») δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες, αλλά το τέταρτο («Presto… Prestissimo») που θα περιείχε και το ποίημα του Σίλερ, τον δυσκόλεψε αρκετά. Άλλωστε, το τέταρτο μέρος είναι από μόνο μία Συμφωνία με τέσσερα διακριτά μέρη που εκτελούνται χωρίς διακοπή.

Ο Μπετόβεν επιθυμούσε η πρεμιέρα της «Ενάτης» να δοθεί στο Βερολίνο και όχι στη Βιέννη, όπως τον προέτρεπαν φίλοι και χρηματοδότες, επειδή το έργο ήταν αφιερωμένο στον Πρώσσο βασιλιά Φρειδερίκο – Γουλιέλμο τον 3ο και ο ίδιος δεν συμφωνούσε με το μουσικό κλίμα της πρωτεύουσας των Αψβούργων. Τελικά, πείσθηκε και η πρεμιέρα της «Ενάτης» δόθηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου του 1824 στο κατάμεστο «Κερντνερτορτεάτερ» της Βιέννης.

Η συναυλία περιελάμβανε ακόμη αποσπάσματα από τη «Missa Solemnis» και την εισαγωγή «Die Weihe des Hauses». Εκτός του αρχιμουσικού Μίκαελ Ουμλάουφ, που διηύθυνε τη συναυλία, στη σκηνή βρισκόταν και ο κωφός Μπετόβεν. Η κοινή συνύπαρξη των δύο επί σκηνής είχε αποδειχθεί καταστροφική σε μια γενική πρόβα της όπερας Φιντέλιο πριν από δύο χρόνια. Έτσι, ο Ούμλαουφ είπε στους μουσικούς και τους μονωδούς να αγνοήσουν τις υποδείξεις του Μπετόβεν και να υπακούουν μόνο σ’ αυτόν.

Η συναυλία κύλησε ομαλά και το νέο έργο φαίνεται ότι ενθουσίασε το ακροατήριο, που ξέσπασε σε επευφημίες και χειροκροτήματα στο φινάλε. Ο κουφός Μπετόβεν, με γυρισμένη την πλάτη στο κοινό και προσηλωμένος στο έργο, φυσικό ήταν να μην καταλάβει τίποτα. Όταν η κοντράλτο Καρολίν Ούνγκερ τον βοήθησε να στραφεί προς το ακροατήριο και να αντιληφθεί τις αντιδράσεις του, συγκινήθηκε βαθύτατα.

Η παρουσίαση της «Ενάτης» αποδείχτηκε θρίαμβος για τον Μπετόβεν. Δέχθηκε πέντε μπιζαρίσματα, γεγονός που θεωρήθηκε απαράδεκτο έως και απρεπές για ένα κοινό θνητό, καθώς οι ανάλογες τιμές προς τον βασιλιά δεν ξεπερνούσαν τα τρία μπιζαρίσματα. Παρά την αποδοχή του κόσμου, το έργο δέχθηκε χλιαρές έως αρνητικές κριτικές κι έτσι στην επανάληψη της συναυλίας στις 23 Μαΐου, το θέατρο ήταν μισογεμάτο.

Τη σφραγίδα τους στην Ενάτη Συμφωνία έχουν βάλει μεγάλοι μαέστροι: Βίλχελμ Φουρτβέγκλερ, Αρτούρο Τοσκανίνι, Όττο Κλέμπερερ, Μπέρναρντ Χάιτνικ, Καρλ Μπεμ, Ραφαέλ Κούμπελικ, Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, Λέοναρντ Μπερνστάιν, Τζον Ελιοτ Γκάρντινερ, Σάιμον Ρατλ, οι οποίοι διηύθυναν σπουδαίες ορχήστρες: Φιλαρμονική Βερολίνου, Φιλαρμονική Βιέννης, Συμφωνική Ορχήστρα του NBC, Συμφωνική της Νέας Υόρκης, Συμφωνική της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, Συμφωνική του Κλίβελαντ και Φιλαρμόνια του Λονδίνου.

Η «Ενάτη Συμφωνία» είναι ένα από τα γνωστότερα έργα της κλασικής μουσικής, με πολλές διασκευές για τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη λαϊκή μουσική. Ένα τμήμα της και συγκεκριμένα η «Ωδή στη Χαρά» στην οργανική διασκευή του Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν είναι ο επίσημος ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κυκλοφορεί ως αστικός μύθος ότι η χωρητικότητα του CD στα 74 λεπτά προσδιορίστηκε από τη διάρκεια της «Ενάτης», που είναι γύρω στα 71 λεπτά. Θρυλείται ότι ήταν μια πρόταση του μαέστρου Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν προς τον πρόεδρο και συνιδρυτή της SONY Ακίο Μορίτα για να ακούγεται το έργο χωρίς διακοπή.

Πηγή: https://www.sansimera.gr
© SanSimera.gr

Ελευθερία Τύπου: Καθηλωμένη στην τελευταία θέση της Ευρώπης η Ελλάδα και το 2023

7

Η παρακολούθηση ελλήνων δημοσιογράφων από την ΕΥΠ και το παράνομο λογισμικό Predator κρίνεται ως η μεγαλύτερη παραβίαση της ελευθερίας του Τύπου στην ΕΕ.
Ο χάρτης της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα για την ελευθερία του Τύπου παγκοσμίως το 2023. [rsf.org]

Στην 107η θέση βρέθηκε η Ελλάδα στη φετινή κατάταξη της διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSFRSF), η οποία επί 21 συναπτά χρόνια δημοσιεύειΚατακρημνίζεται χρόνο με τον χρόνο η ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα τον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου. Η δημοσίευση γίνεται σήμερα, 3 Μαΐου, στην Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου και το inside story παρουσιάζει πρώτο τα φετινά ευρήματα.

Η χώρα μας συνεχίζει και φέτος να κατέχει την χαμηλότερη θέση σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, με διαφορά 24 θέσεων από το αμέσως προηγούμενο κράτος-μέλος της ΕΕ, τη Μάλτα, που βρίσκεται στην 84η θέση. Η φαινομενική βελτίωση της θέσης της Ελλάδας –από την 108η που κατείχε πέρυσι– μόνο για πανηγυρισμούς δεν είναι αφού, όπως εξηγούν οι RSF στο inside story, η συνολική ποιότητα της ελευθερίας του Τύπου έχει ελαφρώς επιδεινωθεί στη χώρα, από 55,52 σε 55,20 σε κλίμακα του 100. «Αυτό υποδηλώνει ότι η βελτιωμένη θέση της Ελλάδας (σε σύνολο 180 χωρών) μπορεί να αποδοθεί στην υποχώρηση άλλων χωρών», αναφέρει ο o Πάβολ Σζάλαϊ, επικεφαλής στους RSF για την περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Βαλκανίων.

Σε επίπεδο Ευρώπης, η χώρα μας κατέχει άλλη μία θλιβερή διάκριση. Σύμφωνα με τους RSF, η παρακολούθηση δημοσιογράφων από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και μέσω του spyware Predator αποτελεί «τη μεγαλύτερη παραβίαση της ελευθερίας του Τύπου στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2022 και εξηγεί γιατί η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη κατάταξη από οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ στον Δείκτη του 2023».

Παγκόσμια, η Ελλάδα μαζί με άλλες χώρες όπως οι: Ρουμανία (53η θέση), Πολωνία (57η), Νίγηρας (61η), Μποτσουάνα (65η), Βουλγαρία (71η), Ουγγαρία (72η), Σερβία (91η), Αλβανία (96η) και το Κατάρ (105η) ανήκουν στην ομάδα των χωρών στις οποίες η κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου χαρακτηρίζεται ως «προβληματική». Η πεντάδα με την καλύτερη κατάταξη είναι οι: Νορβηγία (στην πρώτη θέση για έβδομη συναπτή χρονιά), Ιρλανδία, Δανία, Σουηδία και Φινλανδία, ενώ στις πέντε χειρότερες θέσεις της παγκόσμιας λίστας βρίσκονται το Τουρκμενιστάν, το Ιράν, το Βιετνάμ, η Κίνα και η Βόρεια Κορέα.

Σε σύνολο 180 χωρών/περιοχών η κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου είναι «πολύ κακή» σε 31 χώρες, σε 42 είναι «κακή», σε 55 είναι «προβληματική» και «καλή» ή «αρκετά καλή» σε 52 χώρες. «Με άλλα λόγια», εξηγούν οι RSF, το δημοσιογραφικό περιβάλλον είναι «κακό» σε 7 στις 10 χώρες και «ικανοποιητικό» μόνο στις υπόλοιπες 3 στις 10.

 

Η κατάταξη των χωρών παγκοσμίως για το 2023. [rsf.org]

 

 

Τι είναι η ελευθερία του Τύπου και πώς μετριέται από τους RSF
Ο φετινός είναι ο δεύτερος Παγκόσμιος Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου που καταρτίζεται σύμφωνα με τη νέα μεθοδολογία, που σχεδιάστηκε το 2021 από ομάδα ακαδημαϊκών και εμπειρογνωμόνων που ασχολούνται με τα μίντια.

Η μεθοδολογία βασίζεται στον ορισμό της ελευθερίας του Τύπου ως εξής: είναι «η ικανότητα των δημοσιογράφων ως ατόμων και συλλογικοτήτων να επιλέγουν, να παράγουν και να διαδίδουν ειδήσεις με βάση το δημόσιο συμφέρον και ανεξάρτητα από πολιτικές, οικονομικές, νομικές και κοινωνικές παρεμβάσεις, χωρίς απειλές για τη σωματική και ψυχική τους ασφάλεια».

Για την κατάρτιση του δείκτη χρησιμοποιούνται πέντε νέοι υποδείκτες, που παρέχουν μια εικόνα της ελευθερίας του Τύπου σε όλη την πολυπλοκότητά της: πολιτικό πλαίσιο, νομικό πλαίσιο, οικονομικό πλαίσιο, κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο και ασφάλεια.

Στις 180 χώρες που περιλαμβάνονται στην κατάταξη των RSF, οι δείκτες αυτοί αξιολογούνται με βάση την ποσοτική καταγραφή των παραβιάσεων κατά των δημοσιογράφων και των μέσων ενημέρωσης, καθώς και μια ποιοτική ανάλυση με βάση τις απαντήσεις εκατοντάδων εμπειρογνωμόνων σε θέματα ελευθερίας του Τύπου που επιλέχθηκαν από τους RSF (μεταξύ των οποίων δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) σε περισσότερες από 100 ερωτήσεις.

Λόγω της αλλαγής της μεθοδολογίας, χρειάζεται προσοχή στη σύγκριση των κατατάξεων και των βαθμολογιών πριν και μετά το 2021.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η διεθνής οργάνωση RSF έχει συμβουλευτικό ρόλο στον ΟΗΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Unesco. Ο δε Παγκόσμιος Δείκτης που καταρτίζει κάθε χρόνο αποτελεί σημείο αναφοράς για πολλές επίσημες εκθέσεις, όπως η κατάσταση του κράτους δικαίου στα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Δολοφονία Καραϊβάζ: Θετική εξέλιξη οι δύο συλλήψεις, αλλά δεν αρκούν

Οι RSF επισημαίνουν στην έκθεσή τους για την Ελλάδα πως η ελευθερία του Τύπου υπέστη σημαντική οπισθοχώρηση μεταξύ των ετών 2021 και 2023 (με έτη αναφοράς τα 2020 και 2022 αντίστοιχα), μεταξύ άλλων εξαιτίας του σκανδάλου των υποκλοπών και την αποκάλυψη ότι η ΕΥΠ παρακολουθούσε αρκετούς δημοσιογράφους. Επιπλέον οι καταχρηστικές αγωγές κατά ΜΜΕ, δημοσιογράφων και άλλων (γνωστές ως SLAPPs – Στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού) αποτελούν συνηθισμένη πρακτική. «Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η δολοφονία του αστυνομικού ρεπόρτερ Γιώργου Καραϊβάζ το 2021 παραμένει ανεξιχνίαστη» αναφέρουν οι RSF που με ανάρτησή τους στα social media χαιρέτησαν τις όψιμες εξελίξεις στην υπόθεση, με τη σύλληψη δύο φερόμενων ως υπόπτων για τη δολοφονία του δημοσιογράφου την Παρασκευή 29 Απριλίου, «οι οποίες σηματοδοτούν πρόοδο στην έρευνα», συμπληρώνοντας παράλληλα ότι «όλοι οι υπεύθυνοι για το έγκλημα, συμπεριλαμβανομένου του ιθύνοντος νου, πρέπει να συλληφθούν».

H Ρεμπέκα Βενσάν, επικεφαλής Δράσεων και Εκστρατειών των RSF, στη συνομιλία που είχαμε τόνισε ότι: «Οι δύο συλλήψεις είναι ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της απόδοσης δικαιοσύνης. Επίσης καλωσορίζουμε την ανακοίνωση που εκδόθηκε από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ωστόσο είναι εξαιρετικά σημαντικό η έρευνα να προχωρήσει και να ταυτοποιηθούν και να διωχθούν ποινικά όλοι οι εμπλεκόμενοι στη δολοφονία. Είναι πολύ σημαντικό να ταυτοποιηθεί οποιοσδήποτε είχε ανάμειξη και οι ηθικοί αυτουργοί. Δυστυχώς πολύ συχνά βλέπουμε έναν βαθμό ατιμωρησίας σχεδόν σε όλες τις δολοφονίες δημοσιογράφων παγκοσμίως. Επομένως αν η αστυνομική έρευνα απλώς σταματήσει με τη σύλληψη δύο ατόμων, δεν θα έχουμε την πλήρη εικόνα. Τονίζουμε ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι πρέπει να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης».

Εκτός από την απαραίτητη πρόοδο στην (αστυνομική και δικαστική) έρευνα για τη δολοφονία Καραϊβάζ, «είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχαστεί η υπόθεση, όχι μόνο η δολοφονία αλλά και το περιβάλλον που της επέτρεψε να συμβεί, διότι διαφορετικά τέτοια περιστατικά μπορεί να επαναληφθούν» επισημαίνει η κ. Βενσάν, η οποία είχε ενεργό ρόλο στην καμπάνια για την απονομή δικαιοσύνης στην υπόθεση της δολοφονίας της δημοσιογράφου Δάφνη Καρουάνα Γκαλιζία στη Μάλτα (#JusticeforDaphne).

Η κατάσταση του Τύπου στην Ελλάδα

Το μιντιακό τοπίο στην Ελλάδα σύμφωνα με τους RSF είναι γκρίζο. «Η εμπιστοσύνη των πολιτών στα ΜΜΕ βρίσκεται σταθερά σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα στην Ευρώπη και κλονίστηκε περαιτέρω από τη μεροληπτική δημοσιογραφική κάλυψη του πρόσφατου σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Λίγοι μεγάλοι δημοσιογραφικοί όμιλοι, όπως η Alter Ego Media, συνυπάρχουν μαζί με εκατοντάδες online μέσα ενημέρωσης, γεγονός που συμβάλλει στον μεγαλύτερο κατακερματισμό του μιντιακού τοπίου. Η συντριπτική πλειονότητα των μίντια ανήκει σε μικρό αριθμό ατόμων, που δραστηριοποιούνται και σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς. Επιπλέον, ορισμένοι [μιντιάρχες] έχουν στενούς δεσμούς με την πολιτική ελίτ. Ο Τύπος είναι ιδιαίτερα πολωμένος πολιτικά».

«Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει υπό την επίβλεψή του τα κρατικά ΜΜΕ, γεγονός που υπονομεύει τη δημοσιογραφική τους ανεξαρτησία», αναφέρουν ακόμα οι RSF. Υπενθυμίζουμε ενδεικτικά πως όταν δημοσιεύτηκε ο περσινός Δείκτης των RSF, όπου αποτυπώθηκε κατακρήμνιση της Ελλάδας κατά κατά 38 θέσεις, το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων «παρέλειψε» να αναφέρει στο σχετικό κείμενο που δημοσίευσε την εξαιρετικά χαμηλή θέση της χώρας μας και προτίμησε να εστιάσει στον υπόλοιπο πλανήτη.

Κληθείσα να σχολιάσει τις έντονες αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, που προκλήθηκαν από τη δημοσίευση του περσινού δείκτη των RSF, όπου αποτυπώθηκε η ραγδαία επιδείνωση της θέσης της Ελλάδας και τις ευθείες βολές κατά της αξιοπιστίας της οργάνωσης, η Ρεμπέκα Βενσάν αναφέρει στο inside story: «Ακόμη και αν η πρώτη αντίδραση είναι αρνητική, δείχνει ότι οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονται σε ποια θέση βρίσκονται οι χώρες τους· η μόνη χώρα που δεν έχει παραπονεθεί για την κατάταξή της είναι η Νορβηγία, που εδώ και επτά χρόνια είναι στην πρώτη θέση. Υπάρχουν περιοχές για βελτίωση σε όλες τις χώρες. Προσπαθούμε να περιγράψουμε μια όσο το δυνατόν πιο λεπτομερή εικόνα της κατάστασης που επικρατεί σε κάθε χώρα. Σκοπός μας δεν είναι να εκθέτουμε κυβερνήσεις. Αυτό που θα έλεγα σε όποιον ενδιαφέρεται από την ελληνική κυβέρνηση είναι πως είμαστε χαρούμενοι να συζητήσουμε απευθείας μαζί τους και να ανταλλάξουμε απόψεις. Σκοπός μας είναι να δούμε βελτίωση (στην Ελλάδα και αλλού)».

«Το θετικό, ειδικά μετά την περσινή δημοσίευση, είναι ότι πλέον στην Ελλάδα τα ζητήματα ελευθερίας του Τύπου προσελκύουν μεγαλύτερη προσοχή από ποτέ. Πιστεύω ότι ξεκινήσαμε μια πολύ σημαντική συζήτηση, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης. Τώρα που γνωρίζουμε τόσα πολλά για τις περιοχές που επιδέχονται βελτίωσης, η Ελλάδα θα μπορούσε την επόμενη χρονιά να έχει μια καλύτερη ιστορία να αφηγηθεί, να αποτελέσει παράδειγμα (προς μίμηση) και να έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην υπόθεση της δολοφονίας Καραϊβάζ, να έχει διασφαλίσει ότι δεν χρησιμοποιούνται spyware κατά δημοσιογράφων».

Συνεχίζοντας στους επιμέρους υποδείκτες της έκθεσης για Ελλάδα, οι RSF σημειώνουν μεταξύ άλλων ότι:

  • Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης έχει κατηγορηθεί για αργή και αναποτελεσματική λήψη αποφάσεων, ωστόσο ούτε η παρούσα αλλά ούτε και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν καταφέρει να προχωρήσουν σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις στον τρόπο λειτουργίας του.
  • Παρά το γεγονός ότι το κοινοβούλιο ψήφισε νέα νομοθεσία με σκοπό να προσφέρει στους πολίτες καλύτερη προστασία απέναντι στην αυθαίρετη παρακολούθηση, ως απάντηση στο μείζον σκάνδαλο των υποκλοπών, οι αλλαγές δεν ανταποκρίνονται στα ευρωπαϊκά πρότυπα.
  • Μένει να φανεί η αποτελεσματικότητα του νέου νομοσχεδίου για τα μέσα ενημέρωσης, που προσπαθεί να ρυθμίσει τη διαφήμιση που χορηγείται από τον δημόσιο τομέα, θεσπίζοντας, μεταξύ άλλων, ένα μητρώο για τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.
  • Στο κομμάτι της ασφάλειας, οι RSF κάνουν αναφορά στις επιθέσεις ατόμων από τον ακροδεξιό και ακροαριστερό χώρο σε εγκαταστάσεις ΜΜΕ που οι δράστες θεωρούν ως ιδεολογικούς εχθρούς τους. «Επιπροσθέτως, οι γυναίκες δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν συχνά σεξιστικές συμπεριφορές στον εργασιακό τους χώρο».
  • Ακόμα, «η αστυνομία τακτικά καταφεύγει στη βία και στις αυθαίρετες απαγορεύσεις για τον περιορισμό της δημοσιογραφικής κάλυψης διαδηλώσεων και της προσφυγικής κρίσης στα νησιά. Γνωστός φωτορεπόρτερ ήρθε αντιμέτωπος με ποινικές διώξεις μετά τη σύλληψή του σε αστυνομική επιχείρηση στην Αθήνα, την οποία κάλυπτε. Άλλος δημοσιογράφος που υπήρξε θύμα αστυνομικής βίας έπρεπε να περιμένει 12 χρόνια για να δικαιωθεί στο δικαστήριο. Η ομάδα δράσης που συγκροτήθηκε για την προστασία των δημοσιογράφων δεν έχει ακόμη αποφέρει αποτελέσματα».
Η εικόνα στον υπόλοιπο κόσμο

Ο Δείκτης του 2023 αναδεικνύει τις ραγδαίες επιπτώσεις που είχε η βιομηχανία των fake news στην ελευθερία του Τύπου. Σε 118 χώρες (δηλαδή στα δύο τρίτα των χωρών από τις 180 που αξιολογεί ο Δείκτης), οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες/θείσες στο πλαίσιο του ερωτηματολογίου ανέφεραν ότι πολιτικοί φορείς στις χώρες τους εμπλέκονται συχνά ή συστηματικά σε μαζικές εκστρατείες παραπληροφόρησης ή προπαγάνδας. Η διαφορά μεταξύ αληθινού και ψεύτικου, πραγματικού και τεχνητού, γεγονότων και επινοήσεων θολώνει, θέτοντας συνολικά σε κίνδυνο το δικαίωμα στην πληροφόρηση. Η άνευ προηγουμένου δυνατότητα αλλοίωσης του περιεχομένου χρησιμοποιείται για να υπονομεύσει όσα μέσα κάνουν ποιοτική δημοσιογραφία και να αποδυναμώσει την ίδια τη δημοσιογραφία.

Η αξιοσημείωτη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης επίσης υποδαυλίζει τον κόσμο των μίντια, ο οποίος είχε ήδη υποβαθμιστεί από το Web 2.0. Την ίδια στιγμή, ο ιδιοκτήτης του Twitter Ίλον Μασκ προωθεί μια αυθαίρετη και επί πληρωμή προσέγγιση απέναντι στην πληροφορία, αποδεικνύοντας ουσιαστικά ότι οι πλατφόρμες δεν αποτελούν παρά κινούμενη άμμο για τη δημοσιογραφία.

Το έδαφος ήταν αρκετά εύφορο για να αυξηθεί η προπαγάνδα της Ρωσίας (164η θέση), η οποία υποχώρησε κατά εννέα θέσεις στον Δείκτη του 2023. Σε χρόνο ρεκόρ, η Μόσχα κατάφερε να δημιουργήσει ένα νέο οπλοστάσιο μέσων ενημέρωσης, που ασχολείται με τη διάδοση του μηνύματος του Κρεμλίνου στα κατεχόμενα εδάφη της νότιας Ουκρανίας, ενώ κατέστειλε σκληρότερα από ποτέ τα τελευταία εναπομείναντα ανεξάρτητα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία έχουν απαγορευτεί, μπλοκαριστεί ή/και κηρυχθεί «ξένοι πράκτορες». Τα εγκλήματα πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία (79η θέση) συνέβαλαν στο να λάβει η χώρα μία από τις χειρότερες βαθμολογίες του Δείκτη για την ασφάλεια.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες (45η θέση) υποχώρησαν τρεις θέσεις. Όσοι/ες ερωτήθηκαν απάντησαν ότι είναι αρνητικό το περιβάλλον για τους δημοσιογράφους (ιδίως ως προς νομικό πλαίσιο σε τοπικό επίπεδο, αλλά και την εκτεταμένη βία) παρά την καλή θέληση που έχει δείξει η κυβέρνηση Μπάιντεν. Οι δολοφονίες δύο δημοσιογράφων (του Τζεφ Τζέρμαν από το Las Vegas Review Journal τον Σεπτέμβριο του 2022 και του Ντίλαν Λάιονς του Spectrum News 13 τον Φεβρουάριο του 2023) είχαν αρνητικό αντίκτυπο στην κατάταξη της χώρας.

Η Βραζιλία (92η) ανέβηκε 18 θέσεις ως αποτέλεσμα της αποχώρησης του Ζαΐρ Μπολσονάρου, η προεδρική θητεία του οποίου χαρακτηρίστηκε από ακραία εχθρότητα προς τους δημοσιογράφους, και της εκλογής του Λούλα ντα Σίλβα, προαναγγέλλοντας βελτίωση.

Εικόνα etriantafillou
Σπούδασε κατά λάθος Οικονομική Επιστήμη στην ΑΣΟΕΕ και το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το 2010 δημιούργησε την πρώτη αντιγραφή του σατιρικού Τhe Onion, στην Ελλάδα. Παραμένει στον χώρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Είναι ανορθόγραφη.

Οι ξεχωριστοί συμβολισμοί που θα συνοδεύσουν τη στέψη του βασιλιά Καρόλου

0

Η τελετή ενθρόνισης του νέου Βασιλιά της Αγγλίας Καρόλου Γ’ αναμένεται να είναι το πιο δημοφιλές γεγονός διεθνώς. Θα λάβει τυπικά τα ηνία της βασιλείας, όπως είθισται ως πρωτότοκος διάδοχος μετά τον θάνατο της πολύ δημοφιλούς και μακροβιότερης Βασίλισσας της χώρας Ελισάβετ, το Σάββατο 6 Μαΐου 2023, εν μέσω τιμητικών εκδηλώσεων που θα ακολουθήσουν για τρεις ημέρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κάρολος είναι ο 41ος μονάρχης στη σειρά – και ο γηραιότερος που θα στεφθεί, μέχρι σήμερα.

Η «σύντομη» και «σύγχρονη» τελετή της Στέψης

Είναι άξιο επισήμανσης πως είναι η πρώτη φορά που θα δούμε μια διαφορετική τελετή. Είναι γνωστό πως από νεαρή ηλικία ο τότε πρίγκιπας της Ουαλίας είχε δηλώσει τις απόψεις του περί πίστης και ανεξιθρησκίας.

Για το λόγο αυτό ζήτησε μια πιο σύντομη και απλή θρησκευτική τελετή που ναι μεν σέβεται το τελετουργικό και την ιερότητα του Αββαείου του Ουέστμινστερ, αλλά την έχει προσαρμόσει στα δικά του γούστα, αφού επέλεξε προσωπικά τα 12 κομμάτια που θα ακουστούν κατά τη διάρκεια της τελετής.

Επέλεξε να διατηρήσει μέρη των τελετών που παρουσιάστηκαν στην υπηρεσία της Βασίλισσας Ελισάβετ, όπως το χρίσμα με αφιερωμένο λάδι, η παράδοση της σφαίρας και η ίδια η ενθρόνιση.
  • Το λάδι με το οποίο θα χριστούν ο Βασιλιάς και η βασιλική σύζυγος, το οποίο καθαγιάστηκε στον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ τον Μάρτιο, θα περιέχεται μέσα σε χρυσό δοχείο με τη μορφή αετού.
  • Το ασημένιο επίχρυσο κουτάλι της στέψης είναι το παλαιότερο αντικείμενο που χρησιμοποιείται στην τελετή στέψης, έχοντας καταγραφεί για πρώτη φορά το 1349 μεταξύ των εμβλημάτων του Αγίου Εδουάρδου στο Αββαείο του Ουέστμινστερ και είναι το μόνο κομμάτι του έργου των βασιλικών χρυσοχόων που επιβίωσε από τον 12ο αιώνα.
  • Η σφαίρα του Μονάρχη κατασκευάστηκε από χρυσό τον 17ο αιώνα και συμβολίζει τον χριστιανικό κόσμο. Χωρίζεται σε τρία τμήματα με ζώνες κοσμημάτων, για καθεμία από τις τρεις ηπείρους που ήταν γνωστές στη μεσαιωνική περίοδο.
  • Το Ξίφος της Εγκόσμιας Δικαιοσύνης, που απεικονίζει τον ρόλο του Μονάρχη ως Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, το Ξίφος της Πνευματικής Δικαιοσύνης, που σημαίνει τον Μονάρχη ως Υπερασπιστή της Πίστης, και το Ξίφος του Ελέους ή Curtana, το οποίο έχει μια αμβλυμμένη άκρη, συμβολίζοντας το έλεος του Κυρίαρχου. Τα σπαθιά χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στη στέψη του βασιλιά Καρόλου Α’ το 1626.
  • Το Δαχτυλίδι του Μονάρχη, ένα σύμβολο βασιλικής αξιοπρέπειας, το οποίο δημιουργήθηκε για τη στέψη του βασιλιά Γουλιέλμου Δ’ το 1831 και όλοι οι ηγεμόνες από τον βασιλιά Εδουάρδο Ζ’ και μετά το έχουν χρησιμοποιήσει στις τελετές ενθρόνισης τους. Αποτελείται από ζαφείρι με ρουμπινί σταυρό σε διαμάντια.

Για πρώτη φορά ζητήθηκε από τον νέο μονάρχη να ακουστεί ελληνορθόδοξη μουσική στη λειτουργία προς τιμήν του αείμνηστου πατέρα του, Δούκα του Εδιμβούργου, την οποία θα ερμηνεύσει το χορωδιακό σύνολο Byzantine Chant Ensemble.

Η στέψη του βασιλιά θα περιοριστεί σε 2.000 άτομα για να ληφθούν υπόψη οι περιορισμοί υγείας και ασφάλειας. Είναι το 1/4 του πλήθους που έδωσε το παρών στην αντίστοιχη τελετή της μητέρας του.

Τα στέμματα και τα κοσμήματα

Το Αυτοκρατορικό Κρατικό Στέμμα ή Στέμμα του Κράτους, είναι το στέμμα που ανταλλάσσει ο μονάρχης με το Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου στο τέλος της Υπηρεσίας Στέψης. Το Αυτοκρατορικό Κρατικό Στέμμα χρησιμοποιείται επίσης σε τελετουργικές περιστάσεις, όπως το άνοιγμα του Κοινοβουλίου, με την αείμνηστη βασίλισσα να αστειεύεται ότι ήταν το «καπέλο του κόμματος» της.Το στέμμα ζυγίζει σχεδόν 5 κιλά και έχει ένα συμπαγές χρυσό πλαίσιο και 444 πέτρες.

Ο Κάρολος θα στεφθεί Βασιλιάς με το στέμμα του Αγίου Εδουάρδου και θα αποχωρήσει από το Αββαείο φορώντας το Αυτοκρατορικό Κρατικό Στέμμα.

Με το στέμμα της βασίλισσας Μαρίας θα στεφθεί η Καμίλα, το οποίο έχει τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει μερικά από τα κοσμήματα της αείμνηστης βασίλισσας, όπως τα διαμάντια Cullinan III, IV και V που αποτελούσαν μέρος της προσωπικής της συλλογής κοσμημάτων για πολλά χρόνια.

Το βασιλικό ζευγάρι θα μεταφέρει η άμαξα που χρησιμοποιήθηκε στο Διαμαντένιο Ιωβηλαίο της Βασίλισσας το 2012 από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Αβαείο του Ουέστμινστερ. Η άμαξα είναι καλυμμένη με περισσότερα από 400 φύλλα χρυσού και έχει πάνω της κομμάτια ξύλου από το σκάφος «Μαίρη Ρόουζ», τη ναυαρχίδα του στόλου του βασιλιά Ερρίκου του 8ου που βυθίστηκε το 1545.

Θα επιστρέψουν με τη 260χρονη άμαξα του Γκολντ Στέιτ, που χρησιμοποιείται σε κάθε στέψη. Έχει μήκος 7 μέτρα, ύψος 3,6 μέτρα και ζυγίζει 4 τόνους, εξού και κινείται με πολύ αργό ρυθμό.

Κάρολος Γ’ του Ηνωμένου Βασιλείου

Ο Κάρολος Γ’ (Charles III) είναι ο βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας από τις 8 Σεπτεμβρίου 2022. Ως πρωτότοκος γιος της βασίλισσας Ελισάβετ και διάδοχος του θρόνου πριν από τον θάνατό της, έφερε τους τίτλους του πρίγκιπα της Ουαλίας και του κόμη του Τσέστερ, του δούκα της Κορνουάλης, του δούκα του Ρόθσι, του κόμη του Κάρικ και βαρώνου του Ρένφριου, του Λόρδου των Νήσων και του Πρίγκιπα και Μέγα Επόπτη της Σκωτίας.

O Κάρολος Φίλιππος Αρθούρος Γεώργιος (Charles Philip Arthur George) γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο στις 14 Νοεμβρίου 1948, τη δωδέκατη χρονιά της βασιλείας του παππού του Γεωργίου ΣΤ’. Ήταν ο πρωτότοκος γιος της τότε πριγκίπισσας Ελισάβετ και του ελληνικής καταγωγής συζύγου της πρίγκιπα Φίλιππου, δούκα του Εδιμβούργου.

Από τη γέννησή του, ο Κάρολος ανατρεφόταν για να γίνει μια μέρα βασιλιάς. Ήταν μόλις τριών ετών όταν έγινε διάδοχος του θρόνου μετά τον θάνατο του παππού του και την ανάρρηση στο θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου της μητέρας του Ελισάβετ.

Ανατροφή και εκπαίδευση

Η ανατροφή του ήταν διαφορετική σε σύγκριση με τους προηγούμενους μονάρχες. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, που εκπαιδεύτηκαν από ιδιωτικούς δασκάλους, ο Κάρολος γράφτηκε το 1956 ως εξωτερικός μαθητής στο ιδιωτικό σχολείο Χιλ Χάουζ και από το 1957 έως το 1962 παρακολούθησε μαθήματα στο Σχολείο Τσιμ στο Μπερκσάιρ, όπου είχε φοιτήσει και ο πατέρας του, ο πρίγκιπας Φίλιππος.

 

Από το 1962 έως το 1967 φοίτησε στο αυστηρό προπαρασκευαστικό σχολείο στο Γκόρντονστουν, ένα «σκληρό» οικοτροφείο στη Σκωτία, όπου επίσης είχε φοιτήσει ο πατέρας του. Περιέγραψε εκείνη την περίοδο σαν την κόλαση ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης.Σπάζοντας την παράδοση, έγινε δεκτός στο Τρίνιτι Κόλετζ του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ το 1967 για να σπουδάσει αρχαιολογία και ανθρωπολογία, όμως άλλαξε τομέα και προτίμησε την ιστορία. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο της Ουαλίας Αμπερύστγουιθ, για να μάθει την ουαλική γλώσσα, εν όψει της απονομής σ’ αυτόν του τίτλου του πρίγκιπα της Ουαλίας την 1η Ιουλίου 1969. Το 1971 έγινε ο πρώτος διάδοχος του Ηνωμένου Βασιλείου που έλαβε πτυχίο πανεπιστημίου.

Όπως πολλά άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας πριν από αυτόν, εντάχθηκε στις ένοπλες δυνάμεις, αρχικά στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία και κατόπιν στο Ναυτικό. Η ενεργός υπηρεσία του τερματίστηκε το 1976.

Η αναζήτηση του ρόλου του ως πρίγκιπας

Ως νεαρός πρίγκιπας, αγαπούσε το σκι, το σερφ και τις καταδύσεις. Ήταν δεινός παίκτης του πόλο και καλός ιππέας. Το 1979 ο θείος του, λόρδος Μαουντμπάντεν, τον οποίο περιέγραφε ως «τον παππού που δεν είχα ποτέ», δολοφονήθηκε από τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (IRA), ένας θάνατος που του στοίχισε πολύ. «Μου φαινόταν ότι τα θεμέλια όσων αγαπούσαμε στη ζωή είχαν γκρεμιστεί ανεπανόρθωτα», θα έλεγε αργότερα.

Ο γάμος με την Νταϊάνα και η Καμίλα

Για πολλούς στη Βρετανία και όχι μόνο, ο Κάρολος θα είναι για πάντα συνδεδεμένος με τον αποτυχημένο γάμο του με τη Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ και τη σχέση του με την Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς, τον έρωτα της ζωής του. Όταν παντρεύτηκε τη Νταϊάνα στις 29 Ιουλίου 1981, ενώπιον ενός τηλεοπτικού κοινού 750 εκατομμυρίων ανθρώπων, η νεαρή νύφη φαινόταν ότι ήταν η τέλεια επιλογή για τον μελλοντικό βασιλιά.

 

Ο πρίγκιπας Κάρολος με τη Νταϊάνα και τους δύο γιους τους, Γουίλιαμ και Χάρι
Ο πρίγκιπας Κάρολος με τη Νταϊάνα και τους δύο γιους τους, Γουίλιαμ και Χάρι

Αρχικά όλα πήγαιναν καλά. Τα παιδιά τους, ο Γουίλιαμ και ο Χάρι, γεννήθηκαν το 1982 και το 1984 αντίστοιχα. Αλλά στα παρασκήνια, ο γάμος είχε προβλήματα και η Νταϊάνα κατηγορούσε την Καμίλα για τη διάλυσή του, το 1992. «Υπήρχαν τρεις σ’ αυτόν τον γάμο», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. Ο Κάρολος υποστήριζε ότι παρέμεινε πιστός «μέχρι να διαλυθεί (ο γάμος) ανεπανόρθωτα».Το διαζύγιο εκδόθηκε το 1996. Όταν η Νταϊάνα σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στο Παρίσι, τον επόμενο χρόνο, τα δημοσιεύματα στον Τύπο εναντίον του ίδιου και της Καμίλας ήταν βιτριολικά. Η δημοτικότητά του καταβαραθρώθηκε.

Τις επόμενες δεκαετίες, η θέση του βελτιώθηκε, αν και παρέμεινε λιγότερο δημοφιλής από τη μητέρα του. Το 2005 παντρεύτηκε τελικά την Καμίλα, η οποία κέρδισε την αποδοχή των Βρετανών. Για πολλούς, πάντως, η σκιά της Νταϊάνα παραμένει και η ζωή της εξακολουθεί να μαγεύει το κοινό.

Ιδιωτικές στιγμές

Μακριά από τα βασιλικά καθήκοντα, ο Κάρολος είναι ευτυχής στον κήπο του στο Χάιγκροουβ, στη δυτική Αγγλία ή – όπως και η μητέρα του – όταν κάνει πεζοπορία ή ψαρεύει στα βασιλικά κτήματα στη Σκωτία. Του αρέσει επίσης να ζωγραφίζει. Έχει γράψει ένα παιδικό βιβλίο, με τίτλο «Ο γέρος του Λοχνάγκαρ». Έχει επίσης πάθος με τις τέχνες, ιδίως με τα έργα του Σαίξπηρ, την όπερα και τη μουσική του Λέοναρντ Κοέν.

 

Ο Κάρολος με την Καμίλα
Ο Κάρολος με την Καμίλα

Στις ιδιωτικές στιγμές του, είναι αστείος με μία «κατεργάρικη αίσθηση του χιούμορ», αλλά είναι και απαιτητικός, σύμφωνα με τους συνεργάτες του. Πιστεύει ότι πρέπει να εμφανίζεται «βασιλικός» όταν το απαιτεί η κατάσταση, αλλά δεν του αρέσουν οι πολυτέλειες. Κάποιοι από τους στενούς συνεργάτες του λένε ότι είναι ευγενικός κι εργάζεται σκληρά. Φίλοι και εχθροί συμφωνούν σε ένα πράγμα: ότι είναι αφοσιωμένος στο καθήκον και τις περισσότερες ημέρες δουλεύει μέχρι τα μεσάνυχτα.Παρότι η αναμονή μέχρι την άνοδο στο θρόνο ήταν μεγάλη, δεν το σκεφτόταν συχνά, σύμφωνα με την Καμίλα. Όταν ρωτήθηκε αν το συζητούσε, η σύζυγός του απάντησε: «Όχι πολύ, όχι. Είναι απλώς κάτι που θα συμβεί». Το ίδιο συναίσθημα είχε μοιραστεί πριν από χρόνια και ο Κάρολος: «Δυστυχώς, αυτό είναι το αποτέλεσμα του θανάτου της μητέρας σου, του γονιού σου, και αυτό δεν είναι τόσο ευχάριστο, γι’ αυτό είναι καλύτερα να μην το σκεφτόμαστε και πολύ», είπε το 2010.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

© SanSimera.gr

Δ. Τσαϊλάς: Έγινε απόπειρα δολοφονίας του Πούτιν με Drones. Είναι προβοκάτσια ή τρομοκρατική ενέργεια;

1
του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.
Με αυτή την πράξη επανέρχεται το σύγχρονο ερώτημα που πλανάται. Η χρησιμότητα της βίας που τόσο λάτρεψε ο Κλάουζεβιτς θα πεταχτεί στον κάδο των αχρήστων ή οι πολεμιστές των μελλοντικών πολέμων θα προτιμήσουν να είναι ύπουλοι και να ευνοήσουν την οικονομία της βίας και της αγριότητας;
Φανταστείτε ένα στρατιώτη εγκλωβισμένο στο πεδίο της μάχης. Δεν βρέθηκε εκεί για μια σημαντική συνάντηση που θα αύξανε την περιουσία του, αλλά για να πολεμήσει εναντίον του εχθρού. Δυστυχώς γι’ αυτόν το περιβάλλον δεν ήταν αυτό που νόμιζε ότι θα βρει, στην πραγματικότητα γίνεται μια κολοσσιαία μάχη μεταξύ δύο αντιπάλων στρατοπέδων όσο βρίσκεται εκεί. Οι πυροβολισμοί αντηχούν από κάθε κατεύθυνση. Οι στρατιώτες φωνάζουν, κλαίνε, πονάνε ενώ το αίμα χύνεται. Διάσπαρτα μέλη σωμάτων των στρατιωτών μετά από κάθε έκρηξη οβίδας πετάγονται παντού. Όταν σκοτεινιάζει, εκατοντάδες τραυματίες και σκοτωμένοι εγκαταλείπονται στο πεδίο των μαχών. Κάποιοι κλαίνε και οι άλλοι είναι απλά άψυχοι, νεκροί. Μια αιματηρή στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ στρατών δύο ή πολλών κρατών. Αυτός ο τύπος πολέμου λέμε ότι έχει κανόνες που πρέπει να σέβονται όλοι οι εμπόλεμοι διαφορετικά, διαπράττουν εγκλήματα πολέμου.
Αν και αυτή η περιγραφή απεικονίζει σχεδόν πιστά τους πολέμους όπως τους φανταζόμαστε ωστόσο τα όπλα εξελίσσονται. Το ίδιο και ο χαρακτήρας του πολέμου, αν και η φύση του παραμένει αμετάβλητη. Αυτό σημαίνει ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι είναι πιθανό να είναι διαφορετικοί από αυτό που γνωρίζουμε. Ωστόσο, πιστεύω ότι η βία και η αγριότητα του πολέμου ήταν, είναι και θα είναι κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα. Η τεχνολογία μάλλον θα παίξει σημαντικό ρόλο αλλά δεν θα κερδίσει απαραίτητα τους αυριανούς πολέμους παρά μόνο θα αλλάξει τον τρόπο που θα πολεμούν. Οι τρόποι και τα μέσα των μελλοντικών πολέμων θα είναι στοιχεία όπως οι πληροφορίες, η ιδεολογία και ο χρόνος. Αυτά θα είναι τα κύρια στοιχεία που θα οπλίσουν τους πολεμιστές του μέλλοντος για να πετύχουν τη νίκη. Οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως όπλο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα ενός μαχητή θα είναι πολύ χρήσιμο. Αυτοί θα είναι οι τρόποι και τα μέσα του αύριο και έχει ήδη ξεκινήσει από σήμερα και το βλέπουμε καθημερινά. Η διαρκής διαταραχή είναι μια εποχή όπου κανείς δεν νοιάζεται για τους κανόνες του πολέμου. Οι εμπόλεμοι δεν θα νοιάζονται για τον σεβασμό των νόμων περί εξοπλιστικών συγκρούσεων και διαπράττουν φρικαλεότητες και εγκλήματα πολέμου. Η προπαγάνδα και η εύλογη άρνηση θα είναι ισχυρότερες από τη δύναμη πυρός. Στο μέλλον, η νίκη μπορεί μερικές φορές να μην εξαρτάται από το ποιανού ο στρατός κερδίζει, αλλά από το ποιανού η ιστορία κερδίζει.

Συγκλονιστικές στιγμές στο ΑΠΘ: Ρίγη συγκίνησης στα αποκαλυπτήρια του μνημείου για του φοιτητές-θύματα της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών

1

Συγκλονιστικές στιγμές εκτυλίχθηκαν νωρίτερα σήμερα έξω από το κτήριο της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) καθώς έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου που έφτιαξαν οι φοιτητικοί σύλλογοι για τους νεαρούς φοιτητές που έχασαν τη ζωή τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Το μνημείο είναι φτιαγμένο από μάρμαρο και πάνω σε αυτό έχουν γραφτεί τα 13 ονόματα των φοιτητών από το ΑΠΘ, το ΠΑΜΑΚ και το ΔΙΠΑΕ που ήταν θύματα της σιδηροδρομικής τραγωδίας.

Στο μνημείο οι φοιτητές έχουν γράψει ένα μήνυμα που αναφέρει πως το έγκλημα δεν θα ξεχαστεί, ούτε τα θύματα.

Στην παρουσίαση έδωσαν το παρών αρκετοί φοιτητές καθώς και συγγενείς θυμάτων.

Μάλιστα, είναι χαρακτηριστική η στιγμή που η μητέρα μιας αδικοχαμένης φοιτήτριας αντικρίζει το μνημείο μα δάκρυα στα μάτια.

Οι φοιτητές μίλησαν για «προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη» και αναφέρθηκαν στις κινητοποιήσεις που έγιναν καθώς είναι πλέον η «φωνή» των νεκρών.

«Δυο μήνες έχουν περάσει από την μέρα που 57 συνάνθρωπο μας, 13 φοιτητές δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Πήραμε όρκο να γίνουμε η φωνή των νεκρών συναδέλφων μας, να μην επιτρέψουμε αλλα Τεμπη. Είδαμε σκεπές να πέφτουν στην οδοντιατρική, φοιτητής να πέφτει από το παράθυρο της Νομικής», δήλωσε ο πρόεδρος του φοιτητικού Συλλόγου Μαθηματικού Γιώργος Θεοδωρίδης.

Η πρόεδρος του ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Χημικού δήλωσε ότι «το έγκλημα αυτό συνεχίζει να μένει στα μυαλά μας, μας γέμισε με θλίψη αλλά και με οργή. Όλοι οι συμφοιτητές μας δώσαμε όρκο ότι δε θα ξεχάσουμε ποτέ τους συμφοιτητές μας με τους οποίους μοιραζόμασταν τα ίδια έδρανα».

Δείτε βίντεο από το μνημείο

https://europost.gr/sygklonistikes-stigmes-apth-rigi-sygkinisis-sta-apokalyptiria-mnimeioy-foitites-thymata/

DEFCON 2: Σε δεύτερο επίπεδο ετοιμότητας εξαπόλυσης πυρηνικών όπλων τέθηκαν οι αμερικανικές στρατηγικές δυνάμεις

0

Ως απάντηση στις φημολογία για ρωσικό επικείμενο πυρηνικό κτύπημα

Oι αμερικανικές στρατηγικές δυνάμεις τέθηκαν σε κατάσταση συναγερμού Επιπέδου ΙΙ, το υψηλότερο επίπεδο που έχουν τεθεί εδώ και πολλά χρόνια, ως απάντηση στις φήμες που διέρρεε η Μόσχα περί φόρτωσης πυρηνικών όπλων σε ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά στην ΑΒ Ένγκελς.

Τι σημαίνει DEFCON II: Υψηλή επιφυλακή για πιθανή εξαπόλυση πυρηνικού πλήγματος κατά της Ρωσίας. Απόπλου στρατηγικών υποβρυχίων, ετοιμότητα απογείωσης στρατηγικών βομβαρδιστικών από τις αμερικανικές βάσεις της ενδοχώρας, της Ιαπωνία και το νησί Ντιέγκο Γκαρσία.

Στο αμέσως επόμενο επίπεδο DEFCON I, έχουμε απογείωση στρατηγικών Β-1. Β-2, Β-52 έμφορτών με πυρηνικά όπλα εν αναμονή της τελικής εντολής. Μια ανάσα πριν από έναν πυρηνικό πόλεμο που απλά δεν θα αφήσει σε αυτό τον πλανήτη, ίδιο με αυτό που υπήρχε ποτέ πριν…

Η πυρηνική ετοιμότητα των ΗΠΑ ήρθε ως απόρροια της ρωσικής πυρηνικής ετοιμότητας, που προκάλεσε η απόπειρα εξόντωσης του Ρώσου προέδρου Β.Πούτιν από ουκρανικά drone στο Κρεμλίνο.

Δεν προβλέπεται να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά αν δεν πληγούν αμερικανικά στρατεύματα ή ΝΑΤΟϊκά, αλλά εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση όλα είναι πιθανά.

Οι Ρώσοι θεωρείται βέβαιο πλέον ότι θα προχωρήσουν σε χρήση πυρηνικών όπλων αν σπάσει το μέτωπο του Δνείπερου και οι Ουκρανοί (έχουν συγκεντρώσει περί τις 150.000 προσωπικού με 250 δυτικά άρματα, 150 ουκρανικά-πολωνικά και 1500 ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ) διαρραγεί και ο ποταμός ζευχθεί.

Το αποτέλεσμα θα είναι πρώτον να κινδυνέψει με κατάληψη η ρωσική Μελιτόπολη και να αποκοπεί ο διάδρομος που συνδέει την Κριμαία με την Μαριούπολη και δεύτερον να κινδυνεύσει η ίδια η Κριμαία. Σε αυτή την περίπτωση η χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων μικρής ισχύος θεωρείται βέβαια στην βόρεια όχθη του Δνείπερου, προκειμένου να καταστραφούν οι ουκρανικές Follow-on-Forces.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/defcon-2-se-deytero-epipedo-etoimotitas-eksapolysis-pyrinikon-oplon-tethikan-oi-amerikanikes-stratigikes-dynameis/

Εκτός κάδρου οι Τούρκοι: Επιστολή της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη, στηρίζει την Αίγυπτο και αποδοκιμάζει το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο

0

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ, Liberal

Επιστολή στον ΟΗΕ με την οποία η Ελλάδα στηρίζει την Αίγυπτο και την οριοθέτηση της ΑΟΖ της, έναντι της Λιβύης και συγχρόνως επαναλαμβάνει ότι κάθε «οριοθέτηση» που προκύπτει από το Τουρκολυβικό Μνημόνιο θεωρείται άκυρη που δεν παράγει νομικά αποτελέσματα, δημοσιεύθηκε ως επίσημο έγγραφο του ΟΗΕ στις 24 Απριλίου.

Η Αθήνα επέλεξε να παρέμβει στη διαμάχη της Αιγύπτου με τη Λιβύη, καθώς η προσωρινή κυβέρνηση της Τρίπολης με την επιστολή της 13ης Φεβρουαρίου προκειμένου να αντικρούσει και να εναντιωθεί στη μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ Αιγύπτου – Λιβύης, την οποία ανακοίνωσε ο πρόεδρος Σίσι επικαλείται το τουρκολυβικό Μνημονιο και κατέθεσε μάλιστα χάρτη της Λιβυκής ΑΟΖ, ο οποίος έχει χαραχθεί βάσει του Τουρκολυβικού Μνημονίου.

Στην ίδια επιστολή εκτός του χάρτη η Τρίπολη έχει καταθέσει και συντεταγμένες βασισμένες στο Τουρκολυβικό αλλά και στη μονομερώς ανακηρυχθείσα Αλιευτική Ζώνη της Λιβύης, που παραβιάζουν το  Δίκαιο της Θάλασσας και κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Στην Επιστολή του Έλληνα Μόνιμου Αντιπροσώπου Ε.Σέκερη επισημαίνεται ότι το Τουρκολυβικό Μνημόνιο παραβιάζει τα δικαιώματα της Ελλάδας μην αναγνωρίζοντας το δικαίωμα των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες, δεν έχει επικυρωθεί από τη Λιβυκή Βουλή και συνεπώς η οποιαδήποτε επίκληση «ανατολικών συνόρων» της λιβυκής ΑΟΖ είναι άκυρη. Η Αθήνα μάλιστα προειδοποιεί ότι τέτοιες κινήσεις όπως αυτή της Λιβύης συνιστούν απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.

Έχει ενδιαφέρον πάντως ότι, ενώ η Αθήνα επέλεξε να απαντήσει σε αυτή την επιστολή της Λιβύης, ακόμη δεν έχει στείλει απάντηση στην κοινή επιστολή Λιβύης – Τουρκίας της 9ης Δεκεμβρίου, η οποία αποτελούσε συντονισμένη και ευθεία παρέμβαση  υπονόμευσης των ελληνικών συμφερόντων, πιθανότατα στο πλαίσιο της προσπάθειας συντήρησης του «θετικού» κλίματος.

  • Η Ελληνική επιστολή:

«Αναφορικά με τη ρηματική διακοίνωση της 13ης Φεβρουαρίου 2023 της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Λιβύης στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα (A/77/742), η Ελλάδα αναφέρει τα εξής:

Η αναφερόμενη ρηματική διακοίνωση διανέμει επιστολή της ίδιας ημερομηνίας προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, με την οποία η Λιβύη εκφράζει την αντίθεσή της στο αιγυπτιακό προεδρικό διάταγμα αριθ. 595 (2022), σχετικά με τα δυτικά θαλάσσια σύνορα της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου.

Για τον σκοπό αυτό, η Λιβύη επισυνάπτει στην επιστολή έναν κατάλογο συντεταγμένων και έναν χάρτη των υποτιθέμενων ανατολικών θαλάσσιων συνόρων της.

Η Ελλάδα αντιτίθεται και απορρίπτει τις αξιώσεις της Λιβύης σχετικά με τα ανατολικά θαλάσσια σύνορά της, στον βαθμό που παραβιάζουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Αυτά τα υποτιθέμενα ανατολικά θαλάσσια σύνορα της Λιβύης παραβιάζουν την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, όπως οριοθετείται, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, από τη Συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ των δύο χωρών, η οποία υπεγράφη στις 6 Αυγούστου 2020.

Η Λιβύη, προς στήριξη των επιχειρημάτων της σχετικά με αυτά τα υποτιθέμενα ανατολικά θαλάσσια σύνορα, επικαλείται, μεταξύ άλλων, το «Μνημόνιο Συνεννόησης του 2019 μεταξύ της κυβέρνησης εθνικής συμφωνίας – κράτους της Λιβύης και της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο», καθώς και τη λιβυκή νομοθεσία του 2005 σχετικά με την ανακήρυξη και οριοθέτηση προστατευόμενης αλιευτικής ζώνης της Λιβύης.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα θα ήθελε να επαναλάβει ότι το μνημόνιο του 2019 είναι άκυρο και δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα, όπως έχει ήδη δηλώσει η Ελλάδα [βλ. επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας της 9ης Δεκεμβρίου 2019, συνημμένη σε επιστολή της 14ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/706)].

Το μνημόνιο αυτό παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις κανόνες του δικαίου της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος των νησιών να δημιουργούν θαλάσσιες ζώνες όπως κάθε άλλο χερσαίο έδαφος, και αγνοεί πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Επιπλέον, αποτελεί σαφή παραβίαση του γράμματος της Πολιτικής Συμφωνίας της Λιβύης του 2015, καθώς δεν κυρώθηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, όπως απαιτείται από το άρθρο 8, παράγραφος 2 (στ), της παρούσας Συμφωνίας, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών με το ψήφισμά του 2259 (2015).

Κατά συνέπεια, τυχόν υποτιθέμενα ανατολικά θαλάσσια σύνορα της Λιβύης που βασίζονται στο Μνημόνιο του 2019, καθώς και οι σχετικές συντεταγμένες τους, στερούνται οποιασδήποτε νομικής ισχύος. Τέτοιες αξιώσεις της Λιβύης, οι οποίες παραβιάζουν κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, συνιστούν, επιπλέον, απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μεσόγειο.

Όσον αφορά τη λιβυκή ζώνη προστασίας της αλιείας που ανακηρύχθηκε το 2005 και αναφέρεται στην ίδια λιβυκή επιστολή, η Ελλάδα θα ήθελε να υπογραμμίσει ότι η ζώνη αυτή δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαμαρτυρηθεί έντονα κατά της εν λόγω ζώνης για υπέρβαση της μέσης γραμμής μεταξύ Λιβύης και Ελλάδας, καθώς και για τη χρήση γραμμών βάσης που έχουν χαραχθεί και δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε από τη λιβυκή πλευρά να προσαρμόσει το εξωτερικό όριο της δηλωθείσας ζώνης προστασίας της αλιείας κατά τρόπο που να μην υπερβαίνει τη διάμεση γραμμή μεταξύ των ακτών της Λιβύης και των ακτών των γειτονικών κρατών (διπλωματική διακοίνωση της βρετανικής πρεσβείας της 21ης Δεκεμβρίου 2005 και ρηματική διακοίνωση της γερμανικής πρεσβείας στην Τρίπολη της 13ης Ιουνίου 2007, εκδόθηκε στο όνομα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, έχει επίσης εκφράσει σε πολλές περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένου του υψηλότερου επιπέδου, τις έντονες αντιρρήσεις της προς την κυβέρνηση της Λιβύης σχετικά με την ανακήρυξη αυτής της ζώνης.

Τέλος, επιφυλασσόμενη όλων των δικαιωμάτων της βάσει του διεθνούς δικαίου, η Ελλάδα θα ήθελε να επαναλάβει ότι παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην επίλυση οποιουδήποτε ζητήματος οριοθέτησης με γειτονικές χώρες της ανατολικής Μεσογείου με ειρηνικά μέσα, καλή τη πίστει και σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, όπως έχει ήδη πράξει με την Ιταλία και την Αίγυπτο.

Θα σας ήμουν ευγνώμων αν η παρούσα επιστολή διανεμηθεί ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, υπό το σημείο 72 (α) της ημερήσιας διάταξης, και δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του Τμήματος Ωκεάνιων Υποθέσεων και στην επόμενη έκδοση του Law of the Sea Bulletin.

Ευάγγελος Σέκερης
Μόνιμος Αντιπρόσωπος».

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2023/05/ektos-kadrou-i-tourki-epistoli-tis-elladas-sta-inomena-ethni-stirizi-tin-egipto-ke-apodokimazi-to-tourkoliviko-mnimonio/

“True Justice”

0

By Alexandra Sharp

In a rare foreign trip on Thursday, Ukrainian President Volodymyr Zelensky called for Russian President Vladimir Putin to face “true justice.” In a 15-minute speech delivered in The Hague, the Netherlands city that hosts the International Criminal Court (ICC), the Ukrainian president renewed his demand to establish a special tribunal like the Nuremberg trials to try Putin for the crime of aggression, which is when a state’s leader uses armed force “against the sovereignty, territorial integrity or political independence of another State,” as defined by United Nations General Assembly Resolution 3314.

The ICC issued an arrest warrant in March for Putin and another top Russian official for their role in Russia’s abduction and deportation of Ukrainian children. Part of the official definition of genocide includes “forcibly transferring children of [one] group to another group.” However, the ICC cannot prosecute the crime of aggression itself. “If we want true justice, we should not look for excuses and should not refer to the shortcomings of the current international law but make bold decisions that will correct the shortcomings of those norms,” Zelensky said. He alleged that Russia committed 6,139 war crimes in April alone—killing 207 Ukrainian civilians, including 11 children. Just the day before Zelensky’s speech, Russian shelling killed 23 Ukrainians in Kherson.

Zelensky’s call for Putin to face justice in a court of law for his crimes was particularly notable at this time, as it comes amid accusations from Moscow that Ukraine tried to assassinate the Russian president in a foiled drone attack on the Kremlin on Wednesday.

The Ukrainian president also discussed his country’s prospects for joining NATO, admitting that Kyiv will likely not join the 31-member bloc while the war with Russia continues. In an address to the Dutch parliament, he asked the international community to continue isolating Russia with aggressive Western sanctions, advocated for NATO to begin planning for a Ukrainian membership bid, and urged NATO allies to send more powerful and longer-range weapons to Kyiv. “I’m grateful to you for the fact that we’ve achieved the greatest unity in Europe, which people only dreamed of for decades,” Zelensky said.

Meanwhile, Moscow continues to hammer Ukrainian cities. Russia fired two dozen combat drones on Thursday, hitting a university campus in Odesa and targeting Kyiv for the third time in four days. Kremlin spokesperson Dmitry Peskov also accused Ukraine of acting on U.S. orders to launch Wednesday’s attempted drone strike on the Kremlin. Peskov did not provide evidence of U.S. involvement, and U.S. National Security Council spokesperson John Kirby denied the allegations, saying Peskov was “just lying.”

foreignpolicy.com

Άγνωστες πτυχές του “Σκοπιανού”και η Συμφωνία των Πρεσπών

3

Δημήτριος Γιουματζίδης

ΤΑ  ΣΚΟΠΙΑΝΑ

Στις 29 Νοεμβρίου 1943, κατά την διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, σε απελευθερωμένο από τους Παρτιζάνους έδαφος του πρώην «Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας», το «Αντιφασιστικό Συμβούλιο Εθνικής Απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας» «Antifašističko Vijeće Narodnog Oslobođenja Jugoslavije» (AVNOJ) αποφάσισε, την ίδρυση της «Λαοκρατικής Ομοσπονδιακής  Γιουγκοσλαβίας», που θα αποτελούνταν από έξι ισότιμες νοτιοσλαβικές Δημοκρατίες. Το όνομα «Γιούγκο-σλαβία» μεταφράζεται στα Ελληνικά ως «Νότια Σλαβία». Ηγετική μορφή της συνεδρίασης ήταν ο Κροάτης ηγέτης των Παρτιζάνων και του Κομουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας, Ιωσήφ Μπρόζ Τίτο. Η νοτιότερη από τις νοτιοσλαβικές ομόσπονδες Λαϊκές Δημοκρατίες προτάθηκε να ονομαστεί «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Στις 2 Αυγούστου 1944, κοντά στο Κουμάνοβο, πραγματοποιήθηκε, κατόπιν εντολής της (AVNOJ), η πρώτη συνεδρίαση του λεγόμενου «Αντιφασιστικού Συμβουλίου Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας» «Antifašističko sobranie za narodno osloboduvanje na Makedonija» (ASNOM) η οποία, εντελώς ανιστόρητα και αυθαίρετα, μεταξύ των άλλων,αποφάσισε:

  • την μετατροπή της Επαρχίας Βαρδαρίου (Vardarska Banovina) της Γιουγκοσλαβίας σε «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» και
  • την μετονομασία και μετασχηματισμό των δυτικών Βουλγαρικών ιδιωμάτων που μιλούσαν οι σλάβοι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων σε μία νέα γλώσσα με το όνομα «Μακεδονική γλώσσα».

Εικόνα 1:  Στον παρακάτω χάρτη του 1929 φαίνεται η διοικητική διαίρεση του «Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας» από το 1929 έως το 1941. Το «Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας» αποτελείτο από εννέα επαρχίες (Banovina). Καμία δεν ονομαζόταν  «Μακεδονία».

Εικόνα 2:  Γραμματόσημο του 1939 με τις επαρχίες του «Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας»

Στις 21 Μαΐου 1945 εκδίδεται το διάταγμα που δημοσιοποιεί το όνομα και το αλφάβητο της νέας γλώσσας που δημιούργησε πολυπληθής αρμόδια επιτροπή.

Η επιτροπή έγινε γνωστή και με το όνομα «Επιτροπή Κολισέφσκι» από το όνομα του προϊστάμενού της Λάζαρου Κολισέφσκι, γραμματέα του τοπικού Κομμουνιστικού Κόμματος Γιουγκοσλαβίας και μετέπειτα πρωθυπουργού της νέας Γιουγκοσλαβικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Η επιτροπή  βασιζόμενη στις σλαβικές διαλέκτους που ομιλούνταν στην περιοχή, και ιδιαίτερα αυτές του Μοναστηρίου (Βιτόλια, Bitola), Περλεπέ (Prilep) και Βέλες δημιούργησε ένα νέο αλφάβητο απογυμνωμένο, όσο ήταν δυνατό, από Βουλγαρικά στοιχεία. Η εντολή ήταν η νέα γλώσσα να διαφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο από την Βουλγαρική και την Σερβική για να μπορέσει να υποστηριχθεί η δημιουργία νέας εθνότητας όσο το δυνατόν διαφορετικής από την Βουλγαρική και την Σερβική.

Παράλληλα απαγορεύθηκε η χρήση οποιουδήποτε άλλου αλφαβήτου εντός της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και η κυβέρνηση της Ομόσπονδης Δημοκρατίας έκλεισε τα σύνορα με την Βουλγαρία.

Εικόνα 3:   Στη φωτογραφία φαίνονται ορισμένα από τα μέλη της επιτροπής που δημιούργησε το αλφάβητο της λεγόμενης «Μακεδονικής γλώσσας». Πίσω από τα μέλη της επιτροπής επάνω σε μαύρο πανί είναι τοποθετημένα τα γράμματα του νέου αλφαβήτου που δημιούργησε.

Εικόνα 4:  Στη φωτογραφία είναι η απόφαση που  παρουσιάζει και επιβάλλει την χρήση του νέου αλφαβήτου. Υπογράφεται από τον Λάζαρο Κολισέφσκι, ως Πρωθυπουργού της Κυβέρνησης, τον Ν.Μίντσεβ ως υπουργό παιδείας και τον Στεφάνοφσκι ως προϊστάμενο των σχολείων.

Παρατήρηση 1η: Συγκρίνοντας το νέο αλφάβητο, που δημιούργησε η επιτροπή, με το Βουλγαρικό και το Σερβικό προκύπτουν πάρα πολύ σημαντικές πληροφορίες που δείχνουν αδιαμφησβήτητα τις προθέσεις της επιτροπής δημιουργίας του. 

Τα 30 Βουλγαρικά γράμματα:

Από τις παραπάνω παρατηρήσεις φαίνεται καθαρά και χωρίς καμία δυνατότητα αμφισβήτησης ότι:

  • η βάση του σκοπιανού αλφαβήτου είναι το Βουλγαρικό αλφάβητο από το οποίο αφαιρέθηκαν έξι (6) γράμματα (Й Щ  Ъ   Ь  Ю  Я)  κάνοντας φανερή την προσπάθεια αποβουλγαροποίησης του μέχρι τότε χρησιμοποιούμενου αλφαβήτου.
  • έγινε προσπάθεια μερικής Σερβοποίησης του νέου αλφαβήτου με την προσθήκη τεσσάρων (4) σερβικών γραμμάτων (Ј  Љ  Њ  Џ)   και επίσης
  • έγινε προσπάθεια διαφοροποίησης και από τα δύο άλλα αλφάβητα με την υιοθέτηση τριών (3) άλλων γραμμάτων  (Γ’ S   K’) που δεν υπήρχαν ούτε στο Βουλγαρικό ούτε στο Σερβικό αλφάβητο.

Ουσιαστικά αφαίρεσαν από το Βουλγαρικό αλφάβητο έξι (6) γράμματα και προσέθεσαν άλλα επτά (7) (4 Σέρβικα και 3 νέα) και έτσι το Σκοπιανό αλφάβητο το έκαναν να αποτελείται από τριάντα ένα (31) γράμματα.

Παρατήρηση 2η:  Τα κείμενα του εγγράφου είναι γραμμένα στα Βουλγαρικά αφού η γραφομηχανή στην οποία γράφηκαν έχει μόνον Βουλγάρικα γράμματα. Αυτό γίνεται πολύ πιο ξεκάθαρο εάν κάποιος παρατηρήσει προσεκτικά ότι τα τέσσερα (4) Σερβικά γράμματα και τα τρία (3) καινούργια που υιοθετήθηκαν στο νέο αλφάβητο είναι γραμμένα με το χέρι. Άρα εκείνη την εποχή ακόμα και το υπουργείο παιδείας που εξέδωσε την απόφαση χρησιμοποιούσε Βουλγαρική γραφομηχανή γιατί προφανώς και οι κάτοικοι έγραφαν και μιλούσαν Βουλγάρικα.

Αναλυτικά άρθρα για την νέα γλώσσα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπάρχουν σε άρθρα των πανεπιστημιακών καθηγητών Νικόλαου Ανδριώτη και Σπυρίδωνα Σφέτα.

Ο  ΣΛΑΒΙΚΟΣ  ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ  ΤΩΝ  ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ 

Πριν μερικά χρόνια για να διευκολυνθεί ο προσηλυτισμός Μακεδόνων Ελλήνων που γνώριζαν τα «εντόπικα», στην Σκοπιανή πλευρά, κυκλοφόρησε εντός Ελλάδος βιβλιαράκι γραμμένο στα Ελληνικά το οποίο προσπαθούσε να πείσει τους ευκολόπιστους ότι δεν υπάρχει παρουσία  σλάβων άρα οι Σκοπιανοί δεν είναι σλάβοι και κατ’επέκταση τα Σκοπιανά δεν είναι μία σλάβικη γλώσσα. Φυσικά έγινε ελάχιστα πιστευτό αλλά ακόμα και τώρα κυκλοφορούν φωτογραφίες όπως η παρακάτω:

Τα δεδομένα όμως είναι συντριπτικά κατά αυτής της καθαρά προπαγανδιστικής άποψης. Ο ίδιος ο πρώτος πρόεδρος του γειτονικού κράτους Κ.Γκλιγκόρωφ, αλλά και επόμενοι γνωστοί πρωθυπουργοί, όπως πχ ο Λ.Γκεοργκιέφσκι και ο Ζ.Ζάεφ έχουν δηλώσει κατηγορηματικά ότι είναι σλάβοι και μιλούν μία σλάβικη γλώσσα.

Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και η επιστημονική κοινότητα των Σκοπίων γνωρίζουν πολύ καλά τον σλαβικό χαρακτήρα της γλώσσας τους. Όπως φαίνεται και στο παρακάτω αυθεντικό άρθρο με την μετάφρασή του, που δημοσιεύτηκε στον ιστοχώρο www.echedoros-a.gr , θριαμβολογούν γιατί  η γλώσσα τους έγινε ισότιμα δεκτή στην οικογένεια των σλαβικών γλωσσών.

——————————————————————————————————

Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013

Διεθνές Συνέδριο:   Η σλαβική γλώσσα των Σκοπιανών ισότιμη στην οικογένεια των σλαβικών γλωσσών

10:21 μ.μ. |  Αναρτήθηκε από mikres-ekdoseis |

Σεπτέμβριος 2, 2013.

     Δεκαεννέα Νοτιοσλάβοι των Σκοπίων συμμετείχαν στο 15ο Παγκόσμιο  Σλαβικό Συνέδριο που έλαβε χώρα στο Μίνσκ, γράφει η εφημερίδα ‘Βέτσερ’ των Σκοπίων και συνεχίζει:    Φέτος υπήρχαν 550 σλαβιστές από 34 χώρες και μολονότι η σχεδιαζόμενη ποσόστωση για τα Σκόπια ήταν 15 Σλαβιστές τελικά έγιναν δεκτοί 18. Η Σλαβική Επιτροπή των Σκοπίων έκανε ιδιαίτερες προσπάθειες για την οργάνωση της συμμετοχής των Σλάβων από τα Σκόπια, αφού το συνέδριο αυτό γίνεται κάθε πενταετία. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Σλαβικής Επιτροπής των Σκοπίων, Μαξίμ Καρανφιλόφσκι,     «η χώρα αγωνίστηκε για να λάβει τη θέση που της αρμόζει, ώστε η «μακεδονική» να γίνει ισότιμη και αναγνωριστεί στην οικογένεια των σλαβικών γλωσσών».

     Οι εκπρόσωποι των Σκοπίων παρουσίασαν στην παραδοσιακή έκθεση βιβλία της χώρας που είναι γραμμένα στη σλαβική γλώσσα των Σκοπίων, ώστε όλος ο κόσμος να μάθει τις τελευταίες  παραγωγές στον κόσμο των Σλάβων. Στην Επιτροπή των Σλάβων από τα Σκόπια συμμετείχαν επιστήμονες, φιλόλογοι, και  κοινωνιογλωσσολόγοι.

——————————————————————————————————————-

Αφού παραδέχονται ότι η σκοπιανή γλώσσα είναι σλαβική αυτονόητο είναι ότι δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική Μακεδονική, η οποία είναι  διάλεκτος της Αρχαίας Ελληνικής και την οποία μιλούσαν οι Αρχαίοι Μακεδόνες. Οι σλάβοι εμφανίστηκαν στα Βαλκάνια μετά το 600 μΧ δηλαδή 900 χρόνια μετά τον Μέγα Αλέξανδρο. Είναι όμως τόσο έντονη η παραπληροφόρηση που υπάρχει στον απλό κόσμο ώστε ο «Μακεδονισμός» στους περισσότερους έχει γίνει έμμονη ιδέα και δεν μπορούν να σκεφτούν λογικά.

Εκτός όμως από τα λεγόμενα προέδρων, πρωθυπουργών και υπηρεσιακών     παραγόντων του γειτονικού κράτους η γραφή της σκοπιανής γλώσσας με το Κυριλλικό αλφάβητο προσδίδει στην Σκοπιανή γλώσσας ξεκάθαρο Σλαβικό χαρακτήρα που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

     Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ

Στις 26 Δεκεμβρίου 1944, πέντε (5) μήνες πριν την δημοσιοποίηση του νέου Σκοπιανού  αλφαβήτου από την «Επιτροπή Κολισέφσκι»,  ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Φραγκλίνος Ρούσβελτ, δια του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησής του, Έντουαρτ Ράϊλι Στετίνιους, με την εγκύκλιο υπ’ αριθ. 868014/24.12.1944 προς τους Πρεσβευτές και Προξένους των ΗΠΑ, διατύπωσε την ξεκάθαρη θέση ότι :

     «Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει επισημάνει αύξουσα προπαγάνδα και ημιεπίσημες δηλώσεις περί Αυτόνομης Μακεδονίας κυρίως από την Βουλγαρική πλευρά, αλλά και από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους καθώς και άλλες πηγές, συμπεριλαμβάνοντας και Ελληνικό έδαφος στο σχεδιαζόμενο Κρατίδιο.   Η Κυβέρνησή μας θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», Μακεδονικής «Πατρίδας», ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» ως αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση, και στην παρούσα επαναφορά του μοιάζει πιθανή πρόφαση για επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος.  

     Η εγκεκριμένη πολιτική της Κυβερνήσεώς μας είναι να αντιτάσσεται σε κάθε αναβίωση του Μακεδονικού που εμπλέκει την Ελλάδα. Η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας κατοικείται κατά μεγάλο μέρος από Έλληνες, οι Έλληνες δε αυτοί δεν έχουν καμία πρόθεση (αυτονομήσεως) και αντιτάσσονται στην δημιουργία Μακεδονικού Κρατιδίου. Ο ισχυρισμός για σοβαρή συμμετοχή Ελλήνων σε μια τέτοια ανακίνηση θεωρείται ψευδής. Η Κυβέρνησή μας  θα θεωρήσει υπεύθυνη κάθε Κυβέρνηση ή ομάδες Κρατών που ανέχονται ή ενθαρρύνουν απειλές ή επιθετικές ενέργειες «Μακεδονικών δυνάμεων» εναντίον της Ελλάδος» 

Το έγγραφο της εγκυκλίου είναι το παρακάτω:

      Στις 17 Φεβρουαρίου 1950 η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) των ΗΠΑ σε απόρρητο πληροφοριακό δελτίο, που αποχαρακτηρίσθηκε το 2001 αναφέρει επι λέξη ότι:

  • Η Μακεδονική γλώσσα κατασκευάσθηκε
  • Είναι μεταξύ Σερβικής και Βουλγαρικής γλώσσας με μεγαλύτερη σχέση με την Βουλγαρική
  • Αυτή η γλώσσα ποτέ δεν γράφηκε σε βιβλία
  • Μερικοί κομουνιστές αντιτίθενται στην νέα γλώσσα

Η 1η και η 6η σελίδα του πληροφορικού δελτίου είναι οι παρακάτω:

Δυστυχώς τα επόμενα χρόνια οι ΗΠΑ, ξεχνώντας την τεράστια συνεισφορά των Ελλήνων στην νίκη των συμμαχικών δυνάμεων κατά της Γερμανίας στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο (1940-1944), και ποια ήταν η αρχική θέση τους για την σκοπιανή προπαγάνδα εις βάρος της Ελλάδος, άλλαξαν πολιτική και μετατράπηκαν στους πιο φανατικούς υποστηρικτές του «Μακεδονισμού» των σλάβων της περιοχής των Σκοπίων, για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Ακόμα και στις μέρες μας, ενώ διακηρύττουν την δήθεν φιλία τους προς την Ελλάδα την μαχαιρώνουν πισώπλατα.

Έτσι ο πρόεδρος Τζόρτζ Μπούς ο νεώτερος αναγνώρισε το 2004 το κράτος των Σκοπίων με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», λίγο πριν εγκαταλείψει την προεδρία των ΗΠΑ και ενώ ακόμα ήταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις στον ΟΗΕ  για την οριστική ονομασία του γειτονικού κράτους.

Επίσης, πολύ πρόσφατα, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, σε μία πρωτοφανή αυταρχική και ανθελληνική ενέργεια,  με διάταγμά του, στις 8 Ιουνίου 2021, συμπεριέλαβε την «Συμφωνία των Πρεσπών» σε εκείνα τα κείμενα στα οποία  απαγορεύεται να ασκείται οποιοδήποτε εμπόδιο εφαρμογής με κυρώσεις για όποιον το κάνει. Στους μη Αμερικανούς, δηλαδή και στους Έλληνες,  θα υπάρχει πρόβλημα εισόδου στις ΗΠΑ και για δε τους Ελληνοαμερικανούς  κυρώσεις στα  περιουσιακά τους  στοιχεία από τις οικονομικές υπηρεσίες των ΗΠΑ.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

Η Βουλγαρία ποτέ δεν αποδέχθηκε το κατασκευασμένο αλφάβητο της «Επιτροπής Κολισέφσκι» και μέχρι σήμερα θεωρεί την γλώσσα που χρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί ως δυτική διάλεκτο της Βουλγαρικής. Έχουν ακυρωθεί συναντήσεις υψηλόβαθμων κρατικών λειτουργών των δύο κρατών επειδή οι σκοπιανοί για σπάσιμο ζητούν μεταφραστή και οι Βούλγαροι λένε σας καταλαβαίνουμε δεν θέλουμε μεταφραστή από τα βουλγαρικά στα βουλγαρικά.

Ο  πρώην διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Σόφιας, Μπόζινταρ Ντιμιτρόφ, σε συνέντευξή του στο βουλγαρικό πρακτορείο focus, εκφράζει την Βουλγαρική άποψη για τα σκοπιανά. Παρακάτω παρατίθενται αποσπάσματα από αυτή την συνέντευξη όπως δημοσιεύτηκαν στον ιστοχώρο www.echedoros-a.gr.

—————————————————————————————————–

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

«Η ελίτ στα Σκόπια δεν θέλει ένταξη στην ΕΕ, γιατί θα χάσει το προνόμιο της κλεψιάς από το λαό»

11:38 μ.μ. |  Αναρτήθηκε από mikres-ekdoseis |

Ιούνιος 3, 2014.

Σόφια.

Το ιδίωμα αυτό έγινε με βάση τη βουλγαρική γραμματική, αλλάζοντας μερικά γράμματα βουλγαρικά και μερικές εκατοντάδες λέξεις, προσθέτοντας πολλές σερβικές λέξεις καθώς και ξένες (λατινικές) λέξεις.

Είναι μια τεχνητή γλώσσα και αυτήν διδάσκονται στα σχολεία, ενώ όταν γυρίσουν στο σπίτι ομιλούν την τοπική διάλεκτο που είναι κατά βάση βουλγαρική. Αυτή είναι η «μακεδονική» γλώσσα- και είναι αστείο να διατείνονται ότι είναι μια γλώσσα των Μακεδόνων…

———————————————————————————————————-

 

     Μετά την υπογραφή της «Συμφωνίας των Πρεσπών» από Έλληνες πολιτικούς η Βουλγαρική Κυβέρνηση αρνήθηκε να συμφωνήσει στην είσοδο των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλοντας ορισμένες απαιτήσεις. Δύο από αυτές, που η Βουλγαρία θέλει να περιέχονται στην συμβιβαστική Γαλλική πρόταση μεταξύ των δύο κρατών, είναι:

  • να συμπεριληφθούν στο Σύνταγμα των Σκοπίων, ως συστατική ομάδα του κράτους των Σκοπίων, και οι Βούλγαροι που κατοικούν στα Σκόπια.
  • οι Σκοπιανοί να αποδεχθούν ότι η λεγόμενη «Μακεδονική Γλώσσα» προέρχεται από δυτικά Βουλγάρικα γλωσσικά ιδιώματα.

Οι Σκοπιανοί αξιωματούχοι έχουν δεχθεί τους όρους της Γαλλικής πρότασης, το τελικό κείμενο της οποίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί, και έχουν συστήσει επιτροπή για την αναθεώρηση του συντάγματός τους.

Όπως απαίτησε η Βουλγαρία, θα μπορούσε και η Ελληνική πλευρά να διεκδικήσει αναγνώριση δικαιωμάτων στους πολυπληθείς γηγενείς κατοίκους Ελληνικής καταγωγής των Σκοπίων, που εγκλωβίσθηκαν το 1913, με την συνθήκη του Βουκουρεστίου, εντός των κρατικών ορίων της τότε Σερβίας και μετέπειτα  Γιουγκοσλαβίας και  που ο ίδιος ο Γκλιγκόροφ, πρώτος πρόεδρος του κράτους των Σκοπίων,  έχει δηλώσει δημοσίως ότι είναι τουλάχιστον 100.000.

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΩΝ

Από τα παραπάνω στοιχεία γίνεται φανερό ότι εδώ και πολλά χρόνια, από συγκεκριμένες ομάδες εξουσίας, γίνεται συστηματική προσπάθεια «Μακεδονοποίησης» των Σλαβικών πληθυσμών στο νότιο άκρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας και «Σλαβοποίησης» Ελληνικών πληθυσμών στον γεωγραφικό χώρο της ιστορικής Μακεδονίας εντός και εκτός Ελλάδος. Με τον όρο «Μακεδονοποίηση» εννοώ τις προσπάθειες σλαβικών ομάδων να οικειοποιηθούν τις έννοιες «Μακεδόνας» «Μακεδονικός» αλλά και την αντίστοιχη ιστορία των πραγματικών Μακεδόνων που από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα αποτελούν κομμάτι της Ελληνικής ιστορίας, λαογραφίας και παράδοσης. Με τον όρο «Σλαβοποίηση» εννοώ την προσπάθεια ένταξης στην Σλαβική φυλετική ομάδα Ελλήνων της Μακεδονίας επειδή γνωρίζουν τα «εντόπικα». Είναι γνωστό ότι οι παραπάνω παράλληλες ενέργειες στις εκατέρωθεν πλευρές των συνόρων αλλά και στις ομογενειακές ομάδες του εξωτερικού γίνονται από καλά οργανωμένες ομάδες που έχουν δημιουργήσει ανθρώπινα  δίκτυα επηρεασμού συνειδήσεων διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά.

Με την κατασκευή «Μακεδονικής» γλώσσας και ως επακόλουθο την δημιουργία μιας νέας εθνότητας και ενός νέου κρατικού μορφώματος με το όνομα «Μακεδονία» στο νότιο άκρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ο Ιωσήφ Μπρόζ Τίτο, ως ο αναμφισβήτητος ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας κατά την διάρκεια και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο, και οι ξένες δυνάμεις που τον στήριζαν, προσπαθούν :

  • να περιορίσουν την επιρροή των Βουλγάρων σε αυτή την περιοχή.
  • να περιορίσουν την έκταση της επικράτειας της Σερβίας που πριν τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο κυριαρχούσε στο εσωτερικό της Γιουγκοσλαβίας.
  • να παρεμβάλουν ανάμεσα στην Σερβία και την Ελλάδα ένα νέο κρατικό μόρφωμα για να αποτραπούν κοινά σύνορα μεταξύ τους.
  • να οικειοποιηθούν και να αφομοιώσουν ευκολότερα τους πολυπληθείς γηγενείς ΄Έλληνες των Σκοπίων.
  • να οικειοποιηθούν τους Έλληνες που γνωρίζουν τα «εντόπια» προπαγανδίζοντας με κάθε τρόπο και κόστος ότι τα «εντόπια» είναι σκοπιανά και αυτοί που τα μιλάνε είναι σλάβοι «Μακεδόνες» και όχι Έλληνες.
  • να δημιουργήσουν, σε πρώτη φάση, ψευδεπίγραφη «Μακεδονική»  μειονότητα εντός της Ελλάδος.
  • να ενσωματώσουν στο νέο κρατικό μόρφωμα τα εδάφη της Ελληνικής περιφέρειας της Μακεδονίας. (Καταδίκη Τίτο στην 6η ολομέλεια του ΚΚΕ για «κατακτητικά σχέδια εναντίον της Ελληνικής Μακεδονίας», τον Οκτώβριο του 1949)
  • να αποκτήσουν πρόσβαση στην θάλασσα μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης στον Θερμαϊκό κόλπο.

Η  ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΠΛΕΥΡΑ

Τα Ελληνικά κόμματα εξουσίας, ενώ ήξεραν όλα τα παραπάνω, στάθηκαν, εδώ και δεκαετίες, ανίκανα να εμποδίσουν ή να ενημερώσουν τους Έλληνες για τις ανιστόρητες επιδιώξεις και τους πραγματικούς σκοπούς της έντονης Σκοπιανής προπαγάνδας εντός και εκτός Ελλάδος.

Όλα αυτά τα χρόνια μας καθησύχαζαν λέγοντας να μην ανησυχούμε γιατί τα Σκόπια είναι ένα μικρό και αδύναμο κρατίδιο κλπ κλπ ενώ αντιθέτως η Σκοπιανοί, είτε ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας είτε ως ανεξάρτητο κράτος  δούλευαν μεθοδικά, εντός και εκτός Ελλάδος, με οργανωμένα και καλά χρηματοδοτούμενα δίκτυα ανθρώπων για την εδραίωση του «Μακεδονισμού» δηλαδή την αναγνώριση «Μακεδονικής» γλώσσας και εθνότητας.

  • Το 1944 συστήνεται για πρώτη φορά «Μακεδονική» Ομοσπονδιακή διοικητική περιφέρεια στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας και «Μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα. Τότε έλεγαν μην ανησυχείτε είναι μέρος της Γιουγκοσλαβίας.
  • Μετά 2 χρόνια, το 1946, ενώ όλη η Ευρώπη ανασυγκροτείται, στην Ελλάδα ξεκινάει εμφύλιος πόλεμος κατά την διάρκεια του οποίου προτείνεται η απόσχιση του γεωγραφικού χώρου της ιστορικής Μακεδονίας από την Ελλάδα, και η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους των «Σλαβομακεδόνων» στα πλαίσια Βαλκανικής Ομοσπονδίας. Δεν έγινε κατορθωτή αυτή η επιδίωξη και οι πολιτικοί έλεγαν ότι είναι ιδεολογικοί οι λόγοι αντιπαράθεσης.
  • Μετά 47 χρόνια, το 1991, η ομόσπονδη διοικητική περιφέρεια ανεξαρτητοποιείται  από την Γιουγκοσλαβία και δημιουργείται ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Μακεδονία». Οι Έλληνες διαδηλώνουν σε μεγάλα συλλαλητήρια για να δείξουν την δυσαρέσκειά τους. Οι πολιτικοί τα αγνοούν και  συνεχίζουν να μας καθησυχάζουν λέγοντας ότι είναι ένα μικρό και αδύναμο κράτος.
  • Μετά 27 χρόνια, το 2018, Έλληνες πολιτικοί, παρά τις εντονότατες αντιδράσεις Ελλήνων σε κάθε πόλη της Ελλάδος και του εξωτερικού, υπογράφουν την «Συμφωνία των Πρεσπών» που δικαιώνει στο σύνολό της την προπαγάνδα των Σκοπιανών και αναγνωρίζει κράτος με το όνομα «Μακεδονία» στην ονομασία του (Το Βόρεια μπροστά δεν μειώνει διεκδικήσεις από  στους Σκοπιανούς) και το χειρότερο από όλα αναγνωρίζει σκέτο «Μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα, ενισχύοντας τον επεκτατισμό των Σκοπιανών. Τώρα άλλοι πολιτικοί λένε τί καλή συμφωνία είναι, υποτιμώντας την νοημοσύνη φυσιολογικού ανθρώπου,  και άλλοι, δήθεν πατριώτες, λένε δεν φταίμε εμείς, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να δικαιολογήσουν την δική τους απραξία.
  • Μετά 4 χρόνια, το 2022, Ελληνικό δικαστήριο, βασιζόμενο στην «Συμφωνία των Πρεσπών» αναγνωρίζει «Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα». Οι νομικές αντιδράσει, μέχρι στιγμής, δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Και πάλι, άλλοι πολιτικοί λένε τί καλή απόφαση είναι, και άλλοι να κρύβονται ή να λένε δεν φταίμε εμείς για να μην κάνουν τίποτα.
  • Την ίδια χρονιά, το 2022, ήδη έχει γίνει αίτημα διδασκαλίας «Μακεδονικής» γλώσσας σε Ελληνικό πανεπιστήμια σε εφαρμογή της «Συμφωνίας των Πρεσπών». Οι περισσότεροι πανεπιστημιακοί αντιδρούν, ορισμένοι το αποδέχονται, αλλά δεν έχει γίνει αποδεκτό συλλογικά. Υπάρχει όμως η «Συμφωνία των Πρεσπών» που το επιτρέπει.
  • Στο αμέσως επόμενο διάστημα, με αυτή την δυναμική, είναι πολύ πιθανό να ζητηθεί αναγνώριση «Μακεδονικής» μειονότητας εντός της Ελλάδος, Ορισμένοι πολιτικοί θα το δεχθούν ευχαρίστως, άλλοι, απονήρευτοι, θα το υποβαθμίσουν λέγοντας «και τί έγινε» και ορισμένοι, δήθεν πατριώτες, θα εξακολουθήσουν να μας καθησυχάζουν λέγοντας ότι αυτά δεν είναι δυνατό να γίνουν και ότι είναι κινδυνολογίες, για να μην κάνουν, πάλι, καμία ενέργεια. Τελικά θα βρεθούμε προ τετελεσμένου γεγονότος εάν δεν συνειδητοποιήσουμε και δεν αντιδράσουμε εμείς οι ίδιοι για τις επερχόμενες εξελίξεις βάση της «Συμφωνίας των Πρεσπών».
  • Μετά 10, 20 ή 30 χρόνια τί θα συμβεί; Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Οι πολιτικοί και τα ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, για να αποφύγουν τις ευθύνες τους, ήδη μας λένε κινδυνολόγους και συνωμοσιολόγους. Ποιο θα είναι το τετελεσμένο γεγονός που θα προσπαθήσουν να μας πείσουν να αποδεκτούμε, για το καλό της ειρήνης στα βαλκάνια !!!

     Παρά τα όσα λέγονται, Ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αναγνωρίσει αμέσως ή εμμέσως «Μακεδονική» γλώσσα.

     .α)   Η βασική αναγνώριση Μακεδονικής Γλώσσας από Έλληνες πολιτικούς  γίνεται μέσω της «Συμφωνία των Πρεσπών» η οποία με 153 ψήφους βουλευτών του Ελληνικού κοινοβουλίου στις 25 Ιανουαρίου 2019 υπερψηφίζεται και γίνεται νόμος του κράτους.  Είναι αδιανόητο ιστορικά, Έλληνες πολιτικοί, να υπογράψουν ή να υποστηρίξουν με ζήλο μία «Συμφωνία» που νομιμοποιεί  την αυθαίρετη, ανιστόρητη και επεκτατική εις βάρος της Ελλάδος προπαγάνδα των Σκοπιανών και των υποστηρικτών τους για «Μακεδονική»  γλώσσα και έθνος και πολλά άλλα.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 3 εδάφιο γ) και στο άρθρο 7 παράγραφος 4 της «Συμφωνίας των Πρεσπών» αναφέρεται επι λέξη:

     .β)   Η πρώτη, όμως, έμμεση αναγνώριση «Μακεδονικής» Γλώσσας, όπως αναφέρει σαφέστατα το άρθρο 1 παράγραφος 3 εδάφιο γ) της «Συμφωνίας των Πρεσπών», έγινε στην Αθήνα το 1977 μέσα στα πλαίσια της Τρίτης Συνδιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των Γεωγραφικών Ονομάτων.  Σε αυτή την διάταξη αντέδρασε με άρθρο του ο καθηγητής Γ.Μπαμπινιώτης, που συμμετείχε στην Συνδιάσκεψη, λέγοντας ότι στην συγκεκριμένη Συνδιάσκεψη δεν έγινε αναγνώριση «Μακεδονικής» γλώσσας. Το κόμμα όμως που τότε κυβερνούσε και κυβερνάει και σήμερα δεν ζήτησε ποτέ την απάλειψη αυτής της διατύπωσης ως ψευδούς. Αντιθέτως σήμερα επιδιώκει την πλήρη εφαρμογή της «Συμφωνίας των Πρεσπών» και άρα δέχεται ότι τότε έγινε μία μορφή αναγνώρισης που οι Σκοπιανοί την έγραψαν μέσα στην ‘Συμφωνία των Πρεσπών».

      .γ)    Στις 14 Φεβ. 2019, η τότε Ελληνική κυβέρνηση, εφαρμόζοντας την «Συμφωνία των Πρεσπών», αναγνώρισε με τον πιο επίσημο τρόπο την «Μακεδονική» γλώσσα σε μία προκήρυξη του ΑΣΕΠ για την πλήρωση θέσεων μεταφραστών που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Τεύχος ΑΣΕΠ 4/14-2-2019 όπως φαίνεται στις δύο επόμενες εικόνες που μπορεί οποιοσδήποτε να βρει στην ιστοσελίδα https://www.government.gov.gr.

Η τωρινή κυβέρνηση αποσιωπά το γεγονός αυτό γιατί έχει αλλάξει πολιτική μετά τις εκλογές του 2019 και τώρα στηρίζει σθεναρά την πλήρη εφαρμογή της «Συμφωνίας των Πρεσπών» και άρα την ύπαρξη «Μακεδονικής» γλώσσας και εθνότητας.

Γενικά η «Συμφωνία των Πρεσπών» νομιμοποίησε τους περισσότερους από τους σκοπούς που έχουν σχέση με την Ελλάδα, και για τους οποίους ο Ιωσήφ Μπρόζ Τίτο κατασκεύασε ένα  νέο κράτος με το όνομα «Μακεδονία».   Ο μόνος σκοπός των παραπάνω επιδιώξεων του Τίτο που δεν έχει πραγματοποιηθεί  από τους Σκοπιανούς είναι:

  • να ενσωματώσουν στο νέο κρατικό μόρφωμα τα εδάφη της Ελληνικής περιφέρειας της Μακεδονίας.

Οι Έλληνες πολιτικοί εξακολουθούν να μας καθησυχάζουν.

Έδεσσα 30 Απριλίου 2023

Γιουματζίδης Δημήτριος

Υστερόγραφο 1: Η χρήση των όρων Σκόπια – Σκοπιανός – Σκοπιανά δεν περιέχει καμία διάθεση υποτίμησης ανθρώπων ή  καταστάσεων. Εγώ ως Μακεδόνας,  Έλληνας κάτοικος της πραγματικής γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας δεν επιτρέπω στον εαυτόν μου να χαρακτηρίσει με τον όρο που αυτοχαρακτηρίζομαι εγώ με υπερηφάνεια, κάποιους με σλάβικη καταγωγή ή παραπλανημένους Έλληνες από την έντονη, μακρόχρονη και καλά χρηματοδοτούμενη Σκοπιανή προπαγάνδα εντός και εκτός Ελλάδος. Οι Σλάβοι, εντός και εκτός Ελλάδος, που θέλουν να ταυτιστούν με τους Σκοπιανούς, πρέπει να γνωρίσουν την πραγματική τους ιστορία και να είναι υπερήφανοι για αυτή και να μην αναζητούν ξένες ταυτότητες υποκινούμενοι από διάφορα κέντρα εξουσίας που μας εμποδίζουν, για δικό τους όφελος, να ζήσουμε ειρηνικά ως γείτονες. Την διευκρίνιση αυτή την οφείλω κυρίως στους πολλούς Σκοπιανούς αλλά και παραπλανημένους Μακεδόνες Έλληνες, φίλους και φίλες που έχω.  Το ίδιο ισχύει και για τους όρους Σλάβος – Σλαβικός που δείχνουν μία διαφορετική καταγωγή από την Ελληνική και τίποτα παραπάνω.

Υστερόγραφο 2: Όλες οι πληροφορίες που υπάρχουν σε αυτό το άρθρο προέρχονται από αναζήτηση στο διαδίκτυο. Εάν κάποιος θεωρεί ότι κάποιες  παραβιάζουν  πνευματικά του δικαιώματα παρακαλείται να το γνωστοποιήσει στο email: [email protected]