Αρχική Blog Σελίδα 1664

Κ. Κυριακόπουλος: Κυβέρνηση ειδικού σκοπού – Η επιθετική Ελληνική απάντηση στις περιφερειακές εξελίξεις

2

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι εκλογές στην γειτονική Τουρκία, αντιμετωπίζονται ως ένα κρίσιμο ορόσημο με ευρύτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον, αφού τόσο η δυναμική του αποτελέσματός τους, όσο και οι διεργασίες που ενδέχεται να πυροδοτήσουν οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί, θα καθορίσουν εν πολλοίς ΚΑΙ την φυσιογνωμία αλλά ΚΑΙ το ειδικό βάρος που θα προσλάβουν οι γεωπολιτικοί της προσανατολισμοί στο σκηνικό της επόμενης μέρας…

Αυτός είναι και ο λόγος που οι Τουρκικές εκλογές αλλά και οι συνακόλουθες εξελίξεις, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον, όχι μονάχα των περιφερειακών μικρών και μεγαλύτερων δρώντων, αλλά και των κορυφαίων κέντρων ισχύος του πλανήτη.

Στην Ελλάδα, η προεκλογική διεργασία ολοκληρώνεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας το οποίο εγκαινιάστηκε με το άτυπο ελληνοτουρκικό μορατόριουμ που παραμέρισε προσωρινά τις εντάσεις, γεγονός που επεδίωξε και η Ελληνική αλλά και η Τουρκική πολιτική ελίτ.

Η Τουρκική πολιτική ελίτ το επεδίωξε προκειμένου να αξιοποιήσει την προεκλογική περίοδο, ασχολούμενη όχι με τις παραδοσιακές διμερείς εντάσεις και αντιπαραθέσεις κατατριβής, αλλά για να τονίσει στους ισχυρούς ότι είναι παρούσα, ότι ΔΕΝ είναι δεδομένη και ότι επιμένει να διεκδικεί αυξημένο ρόλο στην νέα Αρχιτεκτονική της Ισχύος.

Η Ελληνική πολιτική ελίτ από την άλλη, επεδίωξε να εξασφαλίσει αυτό το μορατόριουμ, για να μπορεί να επιδοθεί απερίσπαστη στην παραδοσιακή πολιτική Κατινιά, στην μικρότητα και στην κενολογία μιας φαιδρής πολιτικής αντιπαράθεσης που αποσκοπεί στο να φανατίσει και να συσπειρώσει κομματικά κουκιά με περιορισμένη έως ανύπαρκτη ικανότητα πολιτικής σκέψης, που ανταγωνίζονται για καθρεφτάκια και κάθε λογής φούμαρα, κάτω από τα εκλογικά μπαλκόνια της γελοιότητας.

Στην απόλυτα προβλέψιμη και στην καταφανώς δεδομένη Ελλάδα, οι εκλογές δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον που θα μπορούσε να συγκινήσει, όχι τα κέντρα Ισχύος που διαχειρίζονται το μέλλον του πλανήτη, αλλά ούτε καν τους φτωχοπρόδρομους της εγγύς μας γειτονιάς, οι οποίοι τολμούν (όπως η Αλβανία του τυχοδιώκτη Ράμα) να προκαλούν, να ταπεινώνουν και να προσβάλουν, χωρίς να παίρνουν την ενδεδειγμένη απάντηση από τους καιροσκόπους της Ελληνικής πολιτικής τάξης.

Πολύ δε περισσότερο, οι Ελληνικές εκλογές και το διαφαινόμενο αποτέλεσμά τους, δεν προβληματίζουν την επιθετικά αναθεωρητική Τουρκία, η πολιτική τάξη της οποίας γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως μόλις κλείσει τους λογαριασμούς της με τις φαύλες προσδοκίες των υπερατλαντικών επιτελείων, θα βρει την περιφερειακή ατζέντα όπως ακριβώς την άφησε και στο σημείο που την παρκάρισε πριν από το «μορατόριουμ για καφέ». Και φυσικά θα αρκεί μια χορογραφημένη μικρής έκτασης προβοκάτσια για να επανέλθουν τα πάντα στην προτέρα κατάσταση και με πολλαπλά αποδυναμωμένη την Ελληνική επιχειρηματολογία, έναντι των απρόθυμων Ευρωπαίων και λοιπών εταίρων και συμμάχων μας.

Η περίοδος της φαυλότητας την οποία «αγόρασε» η κυβέρνηση μέσα από απαράδεκτες μυστικές συμφωνίες, υπήρξε το ιδανικό περιβάλλον στο οποίο έσπευσαν να επενδύσουν οι πάντες πουλώντας φούμαρα, αλλαγές, επαναστάσεις, ρήξεις, ανατροπές, αντιστάσεις και λοιπά φλύαρα υποπροϊόντα πολιτικής σκοπιμότητας, επιδιδόμενοι σε παράλληλους μονολόγους και με το βλέμμα στραμμένο στην νομή της εξουσίας, της κοινοβουλευτικής γκλαμουριάς και φυσικά της διόλου ευκαταφρόνητης κρατικής επιχορήγησης που παραμένει αδιασάλευτη και διαχρονική συστημική αξία.

Η Απλή Αναλογική, ήρθε για να τονώσει την επίπλαστη «περηφάνια» στην ομήγυρη του αγοραίου μικρομεγαλισμού, όπου κανείς δεν συνεργάζεται με κανέναν, διότι οι πάντες θεωρούν ότι είναι καλύτεροι από όλους τους υπόλοιπους, στον τρόπο αναδιανομής του ξεροκόμματου στους μη έχοντες συμπολίτες μας.

Η Ελλάδα οδηγείται στις πρώτες εκλογές, με το πολιτικό της προσωπικό να κλείνει από τώρα το μάτι στις δεύτερες, με απαγορεύσεις κομμάτων και με την απουσία κουλτούρας πολιτικής συνεργασίας να κυριαρχεί, σε ένα περιβάλλον πρωτοφανούς και αδιέξοδης πολιτικής νοσηρότητας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο πολιτικός αντίλογος ευτελίζεται. Στον σκληρό πυρήνα της θεματολογίας του, δεν βρίσκονται τα μεγάλα προβλήματα που σχετίζονται με την υπόσταση της πατρίδας μας και την στρατηγική επιβίωση του Ελληνισμού. Και ο πολιτικός ανταγωνισμός επικεντρώνεται στο κυνήγι διαχειριστικών ευκαιριών και όχι στην ανάληψη στρατηγικών πολιτικών δεσμεύσεων για τις προκλήσεις της επόμενης μέρας.

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο κυρίαρχος συστημικός προβληματισμός επικεντρώνεται πρωτίστως στο ζήτημα της κυβερνησιμότητας, ενώ όταν οι πολιτικές δυνάμεις υποχρεώνονται να τοποθετηθούν επί του πρακτέου, τότε οι πάντες καταφεύγουν σε γενικόλογους νεολογισμούς μιλώντας οι μεν για «κυβέρνηση ευθύνης» και οι δε για «προοδευτική κυβέρνηση» και λοιπά κουραφέξαλα. Ωστόσο και οι μεν και οι δε, επιλέγουν την καθ’ όλα ένοχη σιωπή, όταν «σκάνε» ανησυχητικές πληροφορίες για μυστικές συναντήσεις και δι’ αντιπροσώπων συμφωνία για συγκρότηση «κυβέρνησης ειδικού σκοπού», που θα μπορεί να εξασφαλίζει ευρύτατη κοινοβουλευτική στήριξη προκειμένου να βγουν στο σφυρί, κεκτημένα, κυριαρχία και αδιαπραγμάτευτα Εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Είναι ενδεδειγμένη λύση μια «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» στις παρούσες συνθήκες;;;

Κατά την γνώμη μας ΝΑΙ. Είναι… Όχι όμως υπό το καθεστώς της επιτηρούμενης χορογραφίας με ενορχηστρωτές τους Αμερικανονατοϊκούς «συμμάχους» μας και σε καμία περίπτωση με προκαθορισμένη την αρμοδιότητα να συνηγορήσει στην συρρίκνωση του κυριαρχικού αποτυπώματος της χώρας και εν τέλει του Εθνικού αποτυπώματος του Ελληνισμού στο σύνολό του.

Η «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε, για λόγους ιστορικούς αλλά και ευρύτερους γεωπολιτικούς. Οι περιφερειακές ισορροπίες επαναπροσδιορίζονται. Μικροί και μεγάλοι δρώντες, διατυπώνουν και προωθούν την δική τους επικαιροποιημένη ατζέντα, διεκδικώντας ενισχυμένο ρόλο στην υπό διαμόρφωση νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται αμέριμνη σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά ασταθές, κουνώντας την πλαστική σημαία του Διεθνούς Δικαίου και επαναλαμβάνοντας εμμονικά ότι επιφυλάσσεται να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της εις το απροσδιόριστο διηνεκές.

Η Ελλάδα εάν θέλει να θεμελιώσει ρόλο στο περιφερειακό γίγνεσθαι, με τρόπο και σε βαθμό ικανό να εξασφαλίσει την στρατηγική επιβίωση του Ελληνισμού και να αναβαθμίσει την ευρύτερη γεωστρατηγική της θέση, οφείλει να εκπέμψει αποφασιστικότητα, αυτοπεποίθηση και αδιαπραγμάτευτη εθνική ομοθυμία. Αυτό προϋποθέτει ότι το πολιτικό της προσωπικό θα αποκτήσει επιτέλους επίγνωση αυτού που συνιστά αντικειμενικά η χώρα στο περιφερειακό στερέωμα, αλλά και της ιστορικής ευθύνης που του αναλογεί, προκειμένου να το διαχειριστεί εποικοδομητικά, πριν απωλέσει και την τελευταία ευκαιρία.

Ας αφήσουν επομένως κατά μέρος τις μεγαλοστομίες οι εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων και ας συνειδητοποιήσουν όσο είναι καιρός, πως η αντιπαράθεση ιδεών, πολιτικών, προγραμματικών θέσεων και αντιθέσεων, έχει νόημα να διεξάγεται σε μια χώρα που έχει υπόσταση, μέλλον και προοπτική, αλλά είναι τραγικό να αποτελεί το αποκλειστικό στοίχημα των πολιτικών ταγών μιας πατρίδας της οποίας η δημογραφική κατάρρευση είναι μεταξύ άλλων κακών και προάγγελος του επερχόμενου γεωπολιτικού της ακρωτηριασμού και αυτό δυστυχώς δεν συμπεριελήφθη ούτε ως τριτεύουσα υποσημείωση σε αυτό το απαράδεκτο προεκλογικό σόου.

Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν, για μια Κυβέρνηση πραγματικά «ειδικού σκοπού» αλλά και περιορισμένου χρόνου διάρκειας το πολύ ενός έτους, η οποία επιβάλλεται να συγκροτηθεί στις 22 Μαΐου με την πρώτη κιόλας διερευνητική εντολή και με την αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση να φέρει σε πέρας το παρακάτω πλαίσιο προγραμματικών στόχων:

1.Την αυτονόητη εκτέλεση του προϋπολογισμού με την επιπρόσθετη δέσμευση ότι θα συμπεριληφθεί κατά την διαδικασία της εκτέλεσής του και μέχρι την εκπνοή της θητείας της συγκεκριμένης κυβέρνησης, η θεσμοθέτηση του συνόλου των δεσμεύσεων των πολιτικών κομμάτων για την βελτίωση της οικονομικής θέσης των εργαζομένων και των συνταξιούχων καθώς και για την ισχυροποίηση του ΕΣΥ και της δημόσιας εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων. Πλήρης απορρόφηση και στοχευμένη αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων.

2.Επεξεργασία και άμεση εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου προγράμματος ικανού να ανακόψει την δημογραφική κατάρρευση της χώρας και να οδηγήσει σε ραγδαία αντιστροφή των δεδομένων, με προσανατολισμό και στην οργανωμένη και σταθερή ενίσχυση της Ελληνικής περιφέρειας.

3.Επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 νμ

4.Ανακήρυξη και σταδιακή έναρξη της διαδικασίας οριοθέτησης της ΑΟΖ.

5.Συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.

6.Ανάκληση της Εθνικής υπογραφής από το Σύμφωνο του Μαρακές. Συνολική επανεξέταση στην κατεύθυνση της αυστηροποίησης της Εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής και ιδιαίτερα της πολιτικής απονομής ασύλου και πολιτογράφησης. Συγκρότηση μηχανισμού για την ουσιαστική επανεξέταση του συνόλου των περιπτώσεων που επιδίδονται σε παραβατική συμπεριφορά.

7.Ενεργοποίηση μηχανισμού συστηματικής παρακολούθησης της τήρησης των συμπεφωνηθέντων από την πολιτική ηγεσία και τους διοικητικούς μηχανισμούς των Σκοπίων.

8.Άμεση οριοθέτηση και εφαρμογή χωρίς εκπτώσεις ενός ενεργού πλαισίου κλιμάκωσης των πιέσεων στην Αλβανία, τόσο σε διμερές όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, προκειμένου να εφαρμόσει πλήρως όλα όσα υποχρεούται για την προστασία και την ουσιαστική κατοχύρωση των δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας στην Β. Ήπειρο.

9.Επεξεργασία και άμεση εφαρμογή ενός νέου πλαισίου παρουσίας και λειτουργίας των ΜΚΟ εντός της Ελληνικής επικράτειας.

10.Επεξεργασία ενός πλαισίου κινήτρων, ρυθμίσεων και παράπλευρων υποστηρικτικών πολιτικών που θα μπορούσαν να στηρίξουν την ιδέα της ανάδειξης της Θεσσαλονίκης σε ισχυρό Εθνικό οικονομικό κέντρο στο πλαίσιο μιας διαρκούς, ενεργής, ισορροπημένης και εξωστρεφούς πολιτικής, με ευρύτερο περιφερειακό ρόλο. Το παραπάνω πλαίσιο, ουσιαστικά επεξεργασμένο ως προς την δομή, την μορφή και τους κανόνες της λειτουργίας του, θα μπορούσε να κληροδοτηθεί για άμεση εφαρμογή στην επόμενη (μη ειδικού σκοπού) κυβέρνηση, με την σύμφωνη γνώμη των κομμάτων.

Όλα τα παραπάνω, προφανώς παραπέμπουν σε μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα του πολιτικού προσωπικού, σε μια χώρα που οι πολίτες της θα απαιτούν λύσεις, αρνούμενοι να στοιχηθούν  πίσω από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα κενά περιεχομένου. Σε μια χώρα που οι πολίτες της θα απαιτούν και δεν θα διχάζονται παρασυρμένοι από την κίβδηλη ρητορική των καιροσκόπων που δυστυχώς στον τόπο μας, την περίοδο της πανδημίας υπήρξε έκρηξη υπερπαραγωγής.

Όλα τα παραπάνω, τόσο για το πολιτικό προσωπικό που θα τα αποτολμήσει, όσο και για την κοινωνία που θα τα απαιτήσει και εν τέλει θα τα επιβάλει, θα συνιστούν μια κορυφαία μεταστροφή στην Εθνική στάση που θα επηρεάσει τις εξελίξεις, την συμπεριφορά των ισχυρών, το περιεχόμενο της περιφερειακής ατζέντας, τον τρόπο με τον οποίο θα εκλαμβάνουν οι πάντες την χώρα μας ως πρωταγωνιστική συνιστώσα στις εξελίξεις της επόμενης μέρας. Θα το τολμήσουμε;;;

Live οι εκλογές-θρίλερ στην Τουρκία: Ερντογάν 50,43%, Κιλιτσντάρογλου 43,77% στο 80,48% των ψήφων -Όλα δείχνουν β’ γύρο

0

Σε θρίλερ εξελίσσονται οι εκλογές στην Τουρκία, καθώς ο Ερντογάν φέρεται να προηγείται του Κιλιτσντάρογλου, με τον ηγέτη της αντιπολίτευσης όμως να λέει ότι «είμαστε μπροστά», αμφισβητώντας τα αποτελέσματα που ανακοινώνονται!

Ο Ερντογάν προηγείται σταθερά έναντι του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ωστόσο σιγά-σιγά η διαφορά μειώνεται καθώς ενσωματώνονται οι ψήφοι των μεγάλων αστικών κέντρων.

Μάλιστα, και τα δύο στρατόπεδα δηλώνουν στο Reuters ότι πλέον το πιθανότερο σενάριο είναι υπάρξει δεύτερος γύρος για την ανάδειξη του 13ου προέδρου της Τουρκίας.

Η συμμετοχή στις φετινές κάλπες στην Τουρκία έφτασε στο εντυπωσιακό 93,6%, ξεπερνώντας κατά πολύ το 86% των εκλογών του 2018

Σύμφωνα με τα τελευταία αποτελέσματα και με καταμετρημένο το 79,95% των ψήφων, η πιθανότητα να κριθεί η μάχη των προεδρικών εκλογών στον δεύτερο γύρο, ενισχύεται ολοένα και περισσότερο καθώς ο Ερντογάν βλέπει τα ποσοστά του να συρρικνώνονται διαρκώς:

Ερντογάν: 50,5%

Κιλιτσντάρογλου: 43,70%

Ογάν: 5,31%

Reuters: Πιθανός ο δεύτερος γύρος, λένε και τα δύο στρατόπεδα

Επικαλούμενο πηγές του κυβερνώντος κόμματος AKP του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης του αντιπάλου του, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, το πρακτορείο Reuters μεταδίδει ότι με βάση τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα, ουδείς εκ των δύο υποψηφίων είναι πιθανό να ξεπεράσει το όριο του 50% που απαιτείται για τη νίκη από τον πρώτο γύρο.

Με καταμετρημένο το 75% των ψήφων, το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu δίνει στον Ερντογάν ποσοστό 50,76% και στον Κιλιτσντάρογλου 43,43%. Το ιδιωτικό πρακτορείο Anka φέρνει επίσης μπροστά τον Ερντογάν, αλλά με πολύ μικρότερη διαφορά. Η σταθερή επίδοση του τρίτου υποψηφίου, του εθνικιστή Σινάν Ογκάν, αμετάβλητη λίγο πάνω από το 5,3%, κάνει τον δεύτερο γύρο –που έχει προγραμματιστεί για δεκαπενθήμερο στις 28 Μαΐου– πιο πιθανό, είπαν αρκετοί αναλυτές.

0Share
16 minutes ago
Ο Ερντογάν στο 50,68% με ενσωματωμένο το 77,05%

 

Νίκη του Ερντογάν απόψε και πιθανότατα δεύτερο γύρο με ρυθμιστή τον τρίτο προεδρικό υποψήφιο, Σινάν Ογάν, δείχνουν τα αποτελέσματα με καταμετρημένο το 77,05%:

Ερντογάν: 50,68%

Κιλιτσντάρογλου: 43,52%

Ογάν: 5,31%

0Share
22 minutes ago
Κωνσταντινούπολη: Ασυνήθιστα ήσυχοι οι πολυσύχναστοι δρόμοι

 

Σύμφωνα με την ανταποκρίτρια του Al Jazzeera στην Κωνσταντινούπολη επικρατεί ασυνήθιστη ηρεμία στην συνήθως πολυσύχναστη κεντρική λεωφόρο του Πέραν:

«Βλέπουμε τουρίστες κυρίως από τη Μέση Ανατολή, αλλά όχι ντόπιους», είπε η Σινέμ Κοσέογλου. Και πρόσθεσε: «Είναι ασυνήθιστα ήσυχα».

 

0Share
25 minutes ago
Ο Ιμάμογλου κατηγορεί το AKP του Ερντογάν ότι υποβάλλει ενστάσεις όπου χάνει

 

Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης και υποψήφιος αντιπρόεδρος σε μια νέα κυβέρνηση υπό το CHP κατηγόρησε το κυβερνών κόμμα AKP του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι υποβάλλει ενστάσεις σε περιοχές όπου προηγείται ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

«Αυτή είναι μια προεκλογική τακτική, τη σεβόμαστε. Γι’ αυτό τα δεδομένα έρχονται πολύ αργά» δήλωσε.

0Share
28 minutes ago
Κοντά στο 50% υποχωρεί ο Ερντογάν – Προς δεύτερο γύρο

 

Το σενάριο του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερες πιθανότητες με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα αφού με καταμετρημένο το 74,47% των ψηφοδελτίων

 

Ερντογάν: 50,83%

Κιλιτσντάρογλου: 43,36%

Ογάν: 5,31%

0Share
35 minutes ago
Haber Turk: Κοντά στο 62% ο Κιλιτσντάρογλου στη Σμύρνη

 

Η Σμύρνη – παραδοσιακό προπύργιο των κεμαλιστών – φαίνεται ότι θα δώσει μεγάλη νίκη στον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Όπως μεταδίδει το Haber Turk με ενσωματωμένο το 59% των αποτελεσμάτων ο προεδρικός υποψήφιος της εξακομματικής συμμαχίας της αντιπολίτευσης εξασφαλίζει ποσοστό 61,95% έναντι 32,65% του Ερντογάν.

 

 

0Share
38 minutes ago
Anadolu: Mπροστά ο Ερντογάν με 50,97% με ενσωματωμένο το 71,91% των ψήφων

 

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που μεταδίδει το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu με καταμετρημένο το 71,91% των ψηφοδελτίων

 

Ερντογάν: 50,97%

Κιλιτσντάρογλου: 43,22%

Ογάν: 5,31%

0Share
40 minutes ago
Ντεμιρτάς από τη φυλακή: «Προστατέψτε τις ψήφους σας, κερδίζει όλη η Τουρκία»

 

Μήνυμα από τη φυλακή όπου κρατείται στους πολίτες και τους αξιωματούχους που επιβλέπουν τη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων έστειλε ο Κούρδος πολιτικός Σελαχατίν Ντεμιρτάς.

«Μην αφήνετε ποτέ τις κάλπες και τις εκλογικές επιτροπές, ακόμα κι αν χρειαστούν μέρες για να οριστικοποιηθούν τα αποτελέσματα», έγραψε στο Twitter ο πρώην ηγέτης του φιλοκουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών, του τρίτου μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα. «Προστατέψτε τις ψήφους σας, κερδίζει όλη η Τουρκία»,τόνισε προσθέτοντας ότι η αντιπολίτευση αναμένεται να διεκδικήσει τη νίκη στον πρώτο γύρο.

0Share
43 minutes ago
Ο Ερντογάν ετοιμάζεται να βγει στο μπαλκόνι

Πυρετώδεις προετοιμασίες κάνουν στο κεντρικό αρχηγείο του AKP στην τουρκική πρωτεύουσας προκειμένου να βγει στο μπαλκόνι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

 

Φιλοκυβερνητικοί δημοσιογράφο, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΚΑϊ, μεταδίδουν ότι γίνονται προετοιμασίες στο μπαλκόνι για μια πιθανή επινίκια ομιλία του Τούρκου προέδρου.

href=”https://www.iefimerida.gr/kosmos/live-ekloges-stin-toyrkia-erntogan-kilitsntarogloy”>Live οι εκλογές-θρίλερ στην Τουρκία: Ερντογάν 50,43%, Κιλιτσντάρογλου 43,77% στο 80,48% των ψήφων -Όλα δείχνουν β’ γύρο – iefimerida.gr</a></p>

Εκλογές στην Αλβανία: Έκλεισαν οι κάλπες – Σε λίγες ώρες αναμένονται τα πρώτα αποτελέσματα

0

Μικρότερη η συμμετοχή από το ’21

Πριν από λίγη ώρα έκλεισαν οι κάλπες για τις δημοτικές εκλογές στην Αλβανία. Τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται απόψε.

Η συμμετοχή πάντως, κινήθηκε σε χαμηλότερα ποσοστά συγκριτικά με τις εκλογές του 2021. Σύμφωνα με αλβανικά μέσα ενημέρωσης, έως τις 6 το απόγευμα ψήφισαν περίπου 36.39%. Την ίδια ώρα το 2021 είχε ψηφίσει το 45.48%.

Την ίδια ώρα, ελληνοαμερικαικές οργανώσεις, ζητούν την παρέμβαση των ΗΠΑ για την απελευθέρωση του υποψήφιου δήμαρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη. Πιο συγκεκριμένα, με κοινή επιστολή τους προς τον αναπληρωτή υφυπουργό Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων, Γκάμπριελ Εσκομπάρ, οι ελληνοαμερικανικές οργανώσεις, ζητούν «η Ουάσιγκτον θα πρέπει να έχει μια πολιτική μηδενικής ανοχής για οποιαδήποτε δημοκρατική οπισθοδρόμηση στα Δυτικά Βαλκάνια με δεδομένο ότι η Ρωσία συνεχίζει τις προσπάθειες για την αποσταθεροποίηση της περιοχής, ιδιαίτερα μετά την εισβολή στην Ουκρανία».

Την επιστολή υπογράφουν η Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ), η ΑΧΕΠΑ, ο ‘Αντι Μάνατος, το AHI, το HALC, η Χιακή Ομοσπονδία, το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο και η Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής.

Η Επιστολή των Ελληνοαμερικανικών Οργανώσεων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ:

«Γράφουμε για να εκφράσουμε την ανησυχία μας για τη μεταχείριση της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας κατά τις επικείμενες δημοτικές εκλογές στη χώρα.

Λιγότερο από 48 ώρες πριν ανοίξουν τα εκλογικά τμήματα στην Αλβανία για τις δημοτικές εκλογές της Κυριακής, η αλβανική κυβέρνηση επέφερε ένα τεράστιο πλήγμα στη διεξαγωγή δίκαιων και ελεύθερων εκλογών και στα δικαιώματα των μειονοτήτων στη χώρα.

Χθες το βράδυ, άνδρες της μυστικής αστυνομίας συνέλαβαν τον υποψήφιο δήμαρχο της ελληνικής εθνικής μειονότητας κ. Φρέντι Μπελέρη και μέλη της προεκλογικής του ομάδας με αβάσιμες κατηγορίες. Ο πολιτικός αντίπαλος του κ. Μπελέρη δεν είναι άλλος από τον υποψήφιο του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού κόμματος της Αλβανίας, κ. Γκιόργκι Γκόρο. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειξαν μια στενή εκλογική μάχη μεταξύ των δύο υποψηφίων.

Ο κ. Μπελέρη είναι μέλος της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Αλβανίας και ηγετική προσωπικότητα του μειονοτικού πολιτικού Κόμματος Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΚΕΑΔ), το οποίο στηρίζει την υποψηφιότητα του.

Ένα τέτοιο πλήγμα στην καρδιά της δημοκρατίας, δηλαδή στην ίδια την εκλογική διαδικασία, θέτει σοβαρές αμφιβολίες για τη δέσμευση της Αλβανίας να εκπληρώσει τα κριτήρια για την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δυστυχώς, η σύλληψη του κ. Μπελέρη έλαβε χώρα σχεδόν ένα χρόνο αφότου και τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, συμφώνησαν να ξεκινήσουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Αλβανία. Είναι ακόμη πιο λυπηρό υπό το πρίσμα των αδιάκοπων προσπαθειών της Ρωσίας να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη γενικότερα, και τα Δυτικά Βαλκάνια ειδικότερα, στο πλαίσιο της βίαιης επιθετικότητάς της κατά της Ουκρανίας. Σε μια εποχή που οι απολυταρχίες ενώνουν τις δυνάμεις τους, δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή οποιαδήποτε απόκλιση από τις δημοκρατικές αρχές από μια χώρα που φιλοδοξεί να ενταχθεί στην ΕΕ.

Σας ζητάμε να απαιτήσετε την άμεση απελευθέρωση του κ. Μπελέρη και να προτρέψετε την αλβανική κυβέρνηση να διεξαγάγει ελεύθερες και δίκαιες εκλογές την Κυριακή. Δεν διακυβεύονται μόνο η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αλβανία, αλλά και οι σχέσεις της Αλβανίας με την Ελλάδα και συνεπώς η υποψηφιότητά της για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υποχώρηση της δημοκρατίας στην Τουρκία υπό τον Ερντογάν θα έπρεπε να έχει λειτουργήσει αφυπνιστικά και θα έπρεπε να υπάρξει μια πολιτική μηδενικής ανοχής για οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση της δημοκρατίας στα Δυτικά Βαλκάνια».

https://www.pronews.gr/kosmos/valkania/ekloges-stin-alvania-ekleisan-oi-kalpes-se-liges-ores-anamenontai-ta-prota-apotelesmata/

Βασίλης Κόντης: Γιατί δεν κατεβαίνει ανεξάρτητος υποψήφιος στην Χιμάρα από το κόμμα της Ελληνικής Μειονότητας

0
του Βασίλειου Κ’οντη, Ομότιμου Καθηγητή ΑΠΘ
Στην Αλβανία δεν είχε γίνει ποτέ αγροτική μεταρρύθμιση. Όταν έπεσε το καθεστώς του Χότζα, ο Ραμίζ Αλία (ο οποίος και αυτός ήταν φυσικά καθεστωτικός) πέρασε τον νόμο 7501 με τον οποίο και η αγροτική γη θα περνούσε στα χέρια του Αλβανικού λαού. Παρεμπιπτόντως δεν άφηναν τίποτα στους «πρώην ιδιοκτήτες», εν αντιθέσει με άλλες βαλκανικές πρώην κομμουνιστικές χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία που άφηναν έναν αριθμό στρεμμάτων στους νόμιμους ιδιοκτήτες.
Ο νόμος αυτός δεν εφαρμόστηκε κεντρικά αλλά κάθε κοινότητα θα αποφάσιζε για τον τρόπο διανομής της γης. Για την περιοχή της Κορυτσάς που γνωρίζω το θέμα από πρώτο χέρι, κοινοτάρχες από τα γύρω χωριά χρησιμοποίησαν τον νόμο, ώστε να μοιράσουν οικόπεδα μέσα στην Κορυτσά στους ίδιους και στα μέλη της οικογένειάς τους.
Οι Χιμαριώτες επειδή κάποια από τα χωριά τους είναι παραθαλάσσια, μοίρασαν και την γη της παραλίας, ως αγροτική, γη που αποτελεί κομμάτι της περιζήτητης σήμερα Αλβανικής Ριβιέρας. Οι Χιμαριώτες δηλώνουν πως δεν υπήρξε κάποιος Αλβανός μπέης στην περιοχή και πως η γη αυτή ανήκε στην κοινότητα και στην εκκλησία πριν από το 1945. Καλώς έπραξαν και η γη της Χιμάρας πέρασε στα χέρια της ελληνικής μειονότητας.
Ο Μπερίσα μετά από δύο χρόνια μόλις κατάλαβε τι είχε συμβεί, τροποποίησε τον νόμο 7501, ώστε να εξαιρεθούν ρητά όλες οι τουριστικές περιοχές από το πεδίο εφαρμογής του. Έτσι όλη η παραλία της Αλβανίας παρέμεινε στα χέρια του κράτους. Όλοι οι τίτλοι ιδιοκτησίας που είχαν εκδώσει οι Χιμαριώτες κατέστησαν άκυροι και από τότε άρχισε ο πόλεμος της μειονότητας με τον Μπερίσα.
Όσο αφορά το σήμερα στην Χιμάρα οι υποψήφιοι δήμαρχοι είναι δύο. Ο γνωστός Διονύσιος-Φρέντυ Μπελέρης που κατεβαίνει με τον συνασπισμό των Σαλί Μπερίσα-Ιλίρ Μέτα και ο νυν δήμαρχος Γιώργο Γκόρο ( που έχει και ελληνική υπηκοότητα από το 2014) που εκλέγεται ανελλιπώς από το 2011 με την παράταξη του Ράμα.
Το πρόβλημα είναι πως οι Αλβανοί κατάφεραν να διασπάσουν την ελληνική μειονότητα και να την εντάξουν στα δικά τους πολιτικά κόμματα. Σήμερα έχουν να επιλέξουν μεταξύ Μπερίσα και Ράμα. Το δικό μου ερώτημα είναι γιατί η ελληνική εθνική μειονότητα της Χιμάρας, ανέκαθεν η πιο δυναμική από όλες στην Αλβανία, δεν κατεβάζει δικό της ανεξάρτητο υποψήφιο. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει κάποιος νομικός περιορισμός-φραγμός από τον αλβανικό εκλογικό νόμο ή αν υπάρχει κάποια διαμάχη μεταξύ των μελών της μειονότητας.

Δ. Κόντης: ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΚΑΙ Η ΧΙΜΑΡΑ

1

του Δημήτριου Κόντη*

Η έναρξη του Ά Βαλκανικού Πολέμου και οι επιτυχίες του ελληνικού στρατού στην Ήπειρο είχαν επιφέρει σημαντικές αλλαγές στις γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής. Στις 18 Νοεμβρίου του 1913, ο Σπυρομήλιος θα απελευθέρωνε την Χιμάρα. Στις 24 Νοεμβρίου ο ελληνικός στρατός θα έμπαινε στο Αργυρόκαστρο. Οι Μεγάλες Δυνάμεις όμως είχαν ανέκαθεν διαφορετική άποψη. Με την συνθήκη του Λονδίνου του 1864, τα Επτάνησα είχαν περάσει από την βρετανική επικυριαρχία στο Βασίλειο της Ελλάδας. Η Κέρκυρα και οι Παξοί θα παρέμεναν ουδετεροποιημένες, ώστε να μην μπορεί η Ελλάδα να τις χρησιμοποιήσει ως βάση για να επιτεθεί στις απέναντι ηπειρωτικές ακτές, που παρέμεναν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Το ζήτημα των Στενών της Κέρκυρας ήταν μέγιστης σημασίας για τους Ιταλούς, καθώς πίστευαν πως μια συγκέντρωση πολεμικών πλοίων στην περιοχή θα αποτελούσε εμπόδιο στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα από τα Στενά του Οτράντο προς την Αδριατική. Έτσι δεν ήταν διατεθειμένοι να επιτρέψουν στην Ελλάδα να ελέγχει και τις δύο πλευρές από τα Στενά της Κέρκυρας. Μάλιστα τον Μάιο του 1913 η Ιταλική Κυβέρνηση θα ανακοίνωνε στην Ελλάδα πως κάτι τέτοιο θα αποτελούσε για αυτούς αιτία πολέμου. Ο Βενιζέλος μετά από τις δηλώσεις του Ιταλού πρέσβη στην Αθήνα, θα ζητούσε άμεσα την βοήθεια των Βρετανών. Όμως ο υπουργός των Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Έντουαρντ Γκρέι δεν ασχολούνταν με μεμονωμένα ζητήματα. Προσπαθούσε με κάθε τρόπο να διατηρήσει τις ευαίσθητες ισορροπίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, ώστε να μην ξεσπάσει ένας Ευρωπαϊκός πόλεμος. Ενέταξε λοιπόν το ζήτημα των Στενών της Κέρκυρας στην ατζέντα τον θεμάτων που συζητούσαν εκείνη την εποχή στην Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, ώστε να επιτευχθεί μια συνολική συμφωνία. Οι Ιταλοί είχαν επίσης ζητήσει την πλήρη ουδετεροποίηση των Στενών της Κέρκυρας, καθώς και την παραχώρηση της νήσου Σάσωνα στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος.

Ο υπουργός των Εξωτερικών της Ιταλίας, ο μαρκήσιος Σαν Τζουλιάνο είχε θέσει πολύ γλαφυρά το όλο ζήτημα:

 

 

«Τα νησιά του Αιγαίου φρονώ πως έχουν μεγαλύτερη αξία για την Ελλάδα από λίγα παραπάνω ή λίγα λιγότερα χιλιόμετρα ακτογραμμής στην Βόρειο Ήπειρο.»

Ο Ιταλός αναφέρθηκε ξεκάθαρα σε ένα quid pro quo: Η Ελλάδα έπρεπε να δώσει κάτι για να πάρει τα νησιά του Αιγαίου. Η συνεννόηση που υπήρχε μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων στο παρασκήνιο της υπογραφής της Συνθήκης του Λονδίνου στις 30 Μαΐου του 1913 ήταν πολύ συγκεκριμένη: Η Ελλάδα θα έπαιρνε όλα τα νησιά του Αιγαίου που είχε καταλάβει το ελληνικό ναυτικό στον Ά Βαλκανικό Πόλεμο και τα Δωδεκάνησα από τους Ιταλούς. Θα επέστρεφε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την Ίμβρο και την Τένεδο, ενώ επίσης θα επέστρεφε την Θάσο στην Βουλγαρία. Η τύχη της Θάσου ήταν άμεσα συνυφασμένη με αυτήν της Καβάλας, που από τον Δεκέμβριο του 1912 οι Μεγάλες Δυνάμεις την είχαν επιδικάσει στην Βουλγαρία. Ως αντάλλαγμα, η Ελλάδα θα αποδεχόταν την γραμμή Στύλος-Κορυτσά ως την γραμμή των ελληνοαλβανικών συνόρων. Για την Κορυτσά το ενδιαφέρον και οι πιέσεις, ώστε να αποδοθεί στην Αλβανία, ήταν κυρίως από τους Αυστριακούς.

Ο Έλληνας πρέσβης στο Λονδίνο Ιωάννης Γεννάδιος προέβη σε έντονες διαμαρτυρίες στον Γκρέι, καθώς ο Βενιζέλος επιζητούσε τα νησιά, αλλά δεν ήθελε να θυσιάσει την Βόρεια Ήπειρο. Η απάντηση του Γκρέι ήταν διπλωματική, αλλά και απόλυτα ρεαλιστική:

«Η Ελλάδα δεν μπορούσε να έχει τα πάντα.»

Ο Γκρέι προσπάθησε να εξηγήσει στον Γεννάδιο της δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τις διαπραγματεύσεις με τις λοιπές Δυνάμεις στο Λονδίνο. Με μεγάλη δυσκολία είχε κατορθώσει να πείσει τους Γερμανούς να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους στο να επιστραφούν η Μυτιλήνη και η Χίος στους Τούρκους. Με δυσκολία είχε πείσει την σύμμαχο Ρωσία να δεχτεί η Ελλάδα να κρατήσει την Λήμνο και την Σαμοθράκη. Θεωρούσε πως ήταν γενναία η απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης να αποχωρήσουν από τα Δωδεκάνησα. Έπρεπε όμως να ικανοποιηθούν τα ιταλικά συμφέροντα, όπως και αυτά των Αυστριακών. Η συμφωνία «πακέτο» που είχε συμφωνηθεί λίγες μέρες πριν στο Λονδίνο ήταν εκ των πραγμάτων πολύ εύθραυστη. Η Ελλάδα είχε κάθε δικαίωμα να την αρνηθεί, αλλά σε αυτήν την περίπτωση θα έπρεπε να πορευτεί μόνη της. Έμμεσα ο Γκρέι θα προειδοποιούσε τον Γεννάδιο να μην προσμένουν στην Αθήνα σε βρετανική βοήθεια, εάν η Ελλάδα αρνούνταν την συμφωνία και εμπλεκόταν σε περιπέτειες είτε με τους Ιταλούς, είτε με τους Αυστριακούς.

Έτσι η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ενδώσει στις πιέσεις και να αποδεχτεί το ακρωτήριο του Στύλου ως δυτικότερου σημείου των υπό καθορισμό ελληνοαλβανικών συνόρων. Ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών Λάμπρος Κορομηλάς θα ενημέρωνε τον Έλιοτ στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου του 1913 πως η θυσία της Χιμάρας και των Αγίων Σαράντα έγινε, ώστε η Ελλάδα να εξασφαλίσει τα νησιά. Μερικούς μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1913, θα υπέβαλλε την παραίτησή του, καθώς ο Βενιζέλος θα συναινούσε να παραχωρηθεί και η Κορυτσά.

Στις 28 Ιουλίου του 1913 ο Σαν Τζουλιάνο θα ανακοίνωνε στον Γκρέι πως η συνεννόηση που υπήρχε μεταξύ τους ήταν άκυρη. Η επίσημη εξήγηση της ιταλικής κυβέρνησης για την αλλαγή της πολιτικής της ήταν πως η Ελλάδα μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο είχε σημαντικά εδαφικά οφέλη και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια εν δυνάμει ναυτική δύναμη. Έτσι τα Δωδεκάνησα θα επιστρέφονταν στην Τουρκία, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα της Συνθήκης του Ουσύ , την συνθήκη ειρήνης του ιταλοτουρκικού πολέμου του 1911-1912. Ο Γκρέι είχε και αυτός τα δικά του σχέδια, πίστευε πως η Ελλάδα όντως είχε μεγάλα εδαφικά κέρδη από τους Βαλκανικούς Πολέμους και προτιμούσε να επιστραφούν τα Δωδεκάνησα στην Τουρκία, ώστε να τα χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης για να αποχωρήσουν οι Τούρκοι από την Αδριανούπολη που μόλις είχαν ανακαταλάβει από την Βουλγαρία. Ούτε αυτό το σενάριο ευδοκίμησε, ενώ ο Βενιζέλος τον Δεκέμβριο του 1913 αποδεχόταν να παραμείνουν τα Δωδεκάνησα στους Τούρκους και διεκδίκησε την αυτονομία τους. Τελικά οι Ιταλοί αποφάσισαν να τα κρατήσουν για τους ίδιους για αρκετά χρόνια ακόμα.

Μπορεί οι Ιταλοί να άλλαξαν πολιτική μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο στο ζήτημα των Δωδεκανήσων, αλλά το ιταλικό αίτημα ως προς τα Στενά της Κέρκυρας έγινε για δεύτερη φορά αποδεκτό από την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη τον Αύγουστο του 1913.  Bάσει των όσων αποφασίστηκαν στο Λονδίνο, η Επιτροπή καθορισμού των ελληνοαλβανικών συνόρων τα προσδιόρισε στο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας στις 17 Δεκεμβρίου του 1913. Οι Άγιοι Σαράντα και η Χιμάρα ανήκαν σε αυτά τα «λίγα χιλιόμετρα» που η Ελλάδα παραχώρησε καλόπιστα στην Αλβανία για να αποκτήσει τα Δωδεκάνησα.

 

 

Η ελληνικότητα της περιοχής της Χιμάρας δεν εξετάστηκε ποτέ από την επιτροπή καθορισμού των ελληνοαλβανικών συνόρων, καθώς από τον Ιούνιο του 1913 η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ενδώσει στις πιέσεις τον Μεγάλων Δυνάμεων. Τα σύνορα του 1913 επικυρώθηκαν για δεύτερη φορά στην Συνδιάσκεψη των Παρισίων το 1919-1920. Η Κυβέρνηση Τσαλδάρη θα έκανε μια τελευταία προσπάθεια για την Β. Ήπειρο το 1946, για την τιμή των όπλων

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι ερευνητής και έχει συγγράψει μια μονογραφία για το ζήτημα των νησιών του Αιγαίου 1912-1914 που θα κυκλοφορήσει σύντομα από το Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου.

Δ. Κόντης: ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΚΑΙ Η ΧΙΜΑΡΑ

0

του Δημήτριου Κόντη*

Η έναρξη του Ά Βαλκανικού Πολέμου και οι επιτυχίες του ελληνικού στρατού στην Ήπειρο είχαν επιφέρει σημαντικές αλλαγές στις γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής. Στις 18 Νοεμβρίου του 1913, ο Σπυρομήλιος θα απελευθέρωνε την Χιμάρα. Στις 24 Νοεμβρίου ο ελληνικός στρατός θα έμπαινε στο Αργυρόκαστρο. Οι Μεγάλες Δυνάμεις όμως είχαν ανέκαθεν διαφορετική άποψη. Με την συνθήκη του Λονδίνου του 1864, τα Επτάνησα είχαν περάσει από την βρετανική επικυριαρχία στο Βασίλειο της Ελλάδας. Η Κέρκυρα και οι Παξοί θα παρέμεναν ουδετεροποιημένες, ώστε να μην μπορεί η Ελλάδα να τις χρησιμοποιήσει ως βάση για να επιτεθεί στις απέναντι ηπειρωτικές ακτές, που παρέμεναν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Το ζήτημα των Στενών της Κέρκυρας ήταν μέγιστης σημασίας για τους Ιταλούς, καθώς πίστευαν πως μια συγκέντρωση πολεμικών πλοίων στην περιοχή θα αποτελούσε εμπόδιο στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα από τα Στενά του Οτράντο προς την Αδριατική. Έτσι δεν ήταν διατεθειμένοι να επιτρέψουν στην Ελλάδα να ελέγχει και τις δύο πλευρές από τα Στενά της Κέρκυρας. Μάλιστα τον Μάιο του 1913 η Ιταλική Κυβέρνηση θα ανακοίνωνε στην Ελλάδα πως κάτι τέτοιο θα αποτελούσε για αυτούς αιτία πολέμου. Ο Βενιζέλος μετά από τις δηλώσεις του Ιταλού πρέσβη στην Αθήνα, θα ζητούσε άμεσα την βοήθεια των Βρετανών. Όμως ο υπουργός των Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Έντουαρντ Γκρέι δεν ασχολούνταν με μεμονωμένα ζητήματα. Προσπαθούσε με κάθε τρόπο να διατηρήσει τις ευαίσθητες ισορροπίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, ώστε να μην ξεσπάσει ένας Ευρωπαϊκός πόλεμος. Ενέταξε λοιπόν το ζήτημα των Στενών της Κέρκυρας στην ατζέντα τον θεμάτων που συζητούσαν εκείνη την εποχή στην Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, ώστε να επιτευχθεί μια συνολική συμφωνία. Οι Ιταλοί είχαν επίσης ζητήσει την πλήρη ουδετεροποίηση των Στενών της Κέρκυρας, καθώς και την παραχώρηση της νήσου Σάσωνα στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος.

Ο υπουργός των Εξωτερικών της Ιταλίας, ο μαρκήσιος Σαν Τζουλιάνο είχε θέσει πολύ γλαφυρά το όλο ζήτημα:

«Τα νησιά του Αιγαίου φρονώ πως έχουν μεγαλύτερη αξία για την Ελλάδα από λίγα παραπάνω ή λίγα λιγότερα χιλιόμετρα ακτογραμμής στην Βόρειο Ήπειρο.»

Ο Ιταλός αναφέρθηκε ξεκάθαρα σε ένα quid pro quo: Η Ελλάδα έπρεπε να δώσει κάτι για να πάρει τα νησιά του Αιγαίου. Η συνεννόηση που υπήρχε μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων στο παρασκήνιο της υπογραφής της Συνθήκης του Λονδίνου στις 30 Μαΐου του 1913 ήταν πολύ συγκεκριμένη: Η Ελλάδα θα έπαιρνε όλα τα νησιά του Αιγαίου που είχε καταλάβει το ελληνικό ναυτικό στον Ά Βαλκανικό Πόλεμο και τα Δωδεκάνησα από τους Ιταλούς. Θα επέστρεφε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την Ίμβρο και την Τένεδο, ενώ επίσης θα επέστρεφε την Θάσο στην Βουλγαρία. Η τύχη της Θάσου ήταν άμεσα συνυφασμένη με αυτήν της Καβάλας, που από τον Δεκέμβριο του 1912 οι Μεγάλες Δυνάμεις την είχαν επιδικάσει στην Βουλγαρία. Ως αντάλλαγμα, η Ελλάδα θα αποδεχόταν την γραμμή Στύλος-Κορυτσά ως την γραμμή των ελληνοαλβανικών συνόρων. Για την Κορυτσά το ενδιαφέρον και οι πιέσεις, ώστε να αποδοθεί στην Αλβανία, ήταν κυρίως από τους Αυστριακούς.

Ο Έλληνας πρέσβης στο Λονδίνο Ιωάννης Γεννάδιος προέβη σε έντονες διαμαρτυρίες στον Γκρέι, καθώς ο Βενιζέλος επιζητούσε τα νησιά, αλλά δεν ήθελε να θυσιάσει την Βόρεια Ήπειρο. Η απάντηση του Γκρέι ήταν διπλωματική, αλλά και απόλυτα ρεαλιστική:

«Η Ελλάδα δεν μπορούσε να έχει τα πάντα.»

Ο Γκρέι προσπάθησε να εξηγήσει στον Γεννάδιο της δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τις διαπραγματεύσεις με τις λοιπές Δυνάμεις στο Λονδίνο. Με μεγάλη δυσκολία είχε κατορθώσει να πείσει τους Γερμανούς να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους στο να επιστραφούν η Μυτιλήνη και η Χίος στους Τούρκους. Με δυσκολία είχε πείσει την σύμμαχο Ρωσία να δεχτεί η Ελλάδα να κρατήσει την Λήμνο και την Σαμοθράκη. Θεωρούσε πως ήταν γενναία η απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης να αποχωρήσουν από τα Δωδεκάνησα. Έπρεπε όμως να ικανοποιηθούν τα ιταλικά συμφέροντα, όπως και αυτά των Αυστριακών. Η συμφωνία «πακέτο» που είχε συμφωνηθεί λίγες μέρες πριν στο Λονδίνο ήταν εκ των πραγμάτων πολύ εύθραυστη. Η Ελλάδα είχε κάθε δικαίωμα να την αρνηθεί, αλλά σε αυτήν την περίπτωση θα έπρεπε να πορευτεί μόνη της. Έμμεσα ο Γκρέι θα προειδοποιούσε τον Γεννάδιο να μην προσμένουν στην Αθήνα σε βρετανική βοήθεια, εάν η Ελλάδα αρνούνταν την συμφωνία και εμπλεκόταν σε περιπέτειες είτε με τους Ιταλούς, είτε με τους Αυστριακούς.

Έτσι η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ενδώσει στις πιέσεις και να αποδεχτεί το ακρωτήριο του Στύλου ως δυτικότερου σημείου των υπό καθορισμό ελληνοαλβανικών συνόρων. Ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών Λάμπρος Κορομηλάς θα ενημέρωνε τον Έλιοτ στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου του 1913 πως η θυσία της Χιμάρας και των Αγίων Σαράντα έγινε, ώστε η Ελλάδα να εξασφαλίσει τα νησιά. Μερικούς μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1913, θα υπέβαλλε την παραίτησή του, καθώς ο Βενιζέλος θα συναινούσε να παραχωρηθεί και η Κορυτσά.

Στις 28 Ιουλίου του 1913 ο Σαν Τζουλιάνο θα ανακοίνωνε στον Γκρέι πως η συνεννόηση που υπήρχε μεταξύ τους ήταν άκυρη. Η επίσημη εξήγηση της ιταλικής κυβέρνησης για την αλλαγή της πολιτικής της ήταν πως η Ελλάδα μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο είχε σημαντικά εδαφικά οφέλη και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια εν δυνάμει ναυτική δύναμη. Έτσι τα Δωδεκάνησα θα επιστρέφονταν στην Τουρκία, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα της Συνθήκης του Ουσύ , την συνθήκη ειρήνης του ιταλοτουρκικού πολέμου του 1911-1912. Ο Γκρέι είχε και αυτός τα δικά του σχέδια, πίστευε πως η Ελλάδα όντως είχε μεγάλα εδαφικά κέρδη από τους Βαλκανικούς Πολέμους και προτιμούσε να επιστραφούν τα Δωδεκάνησα στην Τουρκία, ώστε να τα χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης για να αποχωρήσουν οι Τούρκοι από την Αδριανούπολη που μόλις είχαν ανακαταλάβει από την Βουλγαρία. Ούτε αυτό το σενάριο ευδοκίμησε, ενώ ο Βενιζέλος τον Δεκέμβριο του 1913 αποδεχόταν να παραμείνουν τα Δωδεκάνησα στους Τούρκους και διεκδίκησε την αυτονομία τους. Τελικά οι Ιταλοί αποφάσισαν να τα κρατήσουν για τους ίδιους για αρκετά χρόνια ακόμα.

Μπορεί οι Ιταλοί να άλλαξαν πολιτική μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο στο ζήτημα των Δωδεκανήσων, αλλά το ιταλικό αίτημα ως προς τα Στενά της Κέρκυρας έγινε για δεύτερη φορά αποδεκτό από την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη τον Αύγουστο του 1913.  Bάσει των όσων αποφασίστηκαν στο Λονδίνο, η Επιτροπή καθορισμού των ελληνοαλβανικών συνόρων τα προσδιόρισε στο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας στις 17 Δεκεμβρίου του 1913. Οι Άγιοι Σαράντα και η Χιμάρα ανήκαν σε αυτά τα «λίγα χιλιόμετρα» που η Ελλάδα παραχώρησε καλόπιστα στην Αλβανία για να αποκτήσει τα Δωδεκάνησα.

Η ελληνικότητα της περιοχής της Χιμάρας δεν εξετάστηκε ποτέ από την επιτροπή καθορισμού των ελληνοαλβανικών συνόρων, καθώς από τον Ιούνιο του 1913 η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ενδώσει στις πιέσεις τον Μεγάλων Δυνάμεων. Τα σύνορα του 1913 επικυρώθηκαν για δεύτερη φορά στην Συνδιάσκεψη των Παρισίων το 1919-1920. Η Κυβέρνηση Τσαλδάρη θα έκανε μια τελευταία προσπάθεια για την Β. Ήπειρο το 1946, για την τιμή των όπλων

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι ερευνητής και έχει συγγράψει μια μονογραφία για το ζήτημα των νησιών του Αιγαίου 1912-1914 που θα κυκλοφορήσει σύντομα από το Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου.

 

 

Όνειρο θερινής νυχτός οι “Πρέσπες του Αιγαίου”: Οι ομογενείς μπορούν και το αποδεικνύουν, “παρέα” με τον Μπάιντεν, τον Μενέντεζ και άλλους…

0

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Hellas Journal, Ουάσιγκτον

 US President Joe Biden (L) holds a child after speaking about his administration’s conservation efforts from the Rose Garden of the White House in Washington, DC USA, 11 May 2023. EPA, JIM LO SCALZO


 

Την περασμένη Τετάρτη, δύο γεγονότα, έδειξαν πόσο πολύ προχώρησαν οι ομογενείς μας στις Ηνωμένες Πολιτείες και στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της υπερδύναμης. Διότι στην Παιδεία και στα πλούτη, πρωτοπορούν εδώ και πολλά χρόνια.

Για το Κυπριακό, το Αιγαίο σε συνδυασμό με τις απειλές της Τουρκίας και για τις πληροφορίες ότι (δήθεν) μετά τις εκλογές της 21ης Μαϊου θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας για την διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Και θα αρχίσουν όποιος και αν είναι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας…

  • Να υποκύψει, δηλαδή, στις ορέξεις της κατοχικής δύναμης, που απαιτεί, λίγο-πολύ, το μισό Αιγαίο. Δείξτε μου ένα πολιτικό, εκτός από τους υποστηρικτές των Χουντικών, που θα βάλει την υπογραφή του σε ένα τέτοιο κείμενο.

Οι κουβέντες που κυκλοφορούν υπόγεια, ακόμα και για συμφωνία -πριν από τις εκλογές- με την Τουρκία είναι ένα τεράστιο fake news. Για τις τύχες του, αποφασίζει ΜΟΝΟ ο ελληνικός λαός. Κανένας άλλος. Και τέτοιες συμφωνίες, επειδή αφορούν το μέλλον της Πατρίδας, πρέπει να τίθενται σε δημοψήφισμα. Όμως, για να είμαστε δίκαιοι δημοσιογραφικά, δεν υπάρχει τίποτα στον ορίζοντα.

  • Την ίδια μέρα, σε μία πολύ πλούσια οικία στο Μανχάταν, ήταν καλεσμένος ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν για να μιλήσει σε εκδήλωση συλλογής χρημάτων για την προεδρική του εκστρατεία.

Οικοδεσπότης ήταν ο Ελληνοαμερικανός Τζόρτζ Λογοθέτης, ο οποίος κάλεσε τους φίλους του για να ενισχύσουν τον Αμερικανό Πρόεδρο και το Δημοκρατικό Κόμμα. Παρόν ήταν ο και ο στενός φίλος του Προέδρου των ΗΠΑ, ο π. Αλέξανδρος Καρλούτσος και άλλοι ομογενείς. Συνολικά μόνο 25 άτομα που πρέπει να πρόσφεραν πολλά χρήματα ο καθένας.

Ο κ. Λογοθέτης, ο περίφημος π. Άλεξ, που λύνει και δένει στην Ουάσιγκτον -και όχι μόνο-, και οι καλεσμένοι του Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν με τον κ. Μπάιντεν πέραν της μίας ώρας. Όλα τα παραπάνω αναφέρονται σε γραπτή «κλειστή» ενημέρωση του Λευκού Οίκου που ετοιμάστηκε και δόθηκε μόνο στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους.

Σύμφωνα με την ενημέρωση, ο οικοδεσπότης μίλησε με θερμά λόγια για τον κ. Μπάιντεν και αυτός απάντησε, με το γνωστό αφήγημα ότι λέγεται «Μπαϊντενόπουλος» και μίλησε επίσης για τη σχέση του με την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα.

Ο Λευκός Οίκος σημείωσε ότι ο κ. Μπάιντεν κάθισε ανάμεσα στα παιδιά του κ. Λογοθέτη, τον Phillip και την Daisy.

Υποδεχόμενος τον πρόεδρο μαζί με τη σύζυγό του Nitzia, ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας δήλωσε ότι «δεν γίνεται συχνά κάποιος να πει, κύριε Πρόεδρε, καλώς ήρθατε στο σπίτι μας».

Ο κ. Μπάιντεν τον ευχαρίστησε θερμά για τη φιλοξενία.

Δύο γεγονότα σε δύο διαφορετικά μέρη που δείχνουν την ισχύ της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας. Από τη μία οι ομογενείς μας συναντούσαν στην Ουάσιγκτον τα πιο ισχυρά στελέχη του Κογκρέσου και από την άλλη ο Πλανητάρχης να συναγελάζεται με αρκετούς Ελληνοαμερικανούς στο σπίτι του κ. Λογοθέτη.

Δεν το λες και μικρό πράγμα να γίνονται τα παραπάνω σε μία μέρα, σε μία εποχή κατά την οποία ο Πρόεδρος της Αμερικής μετρά τους φίλους του. Βεβαίως, πρέπει να μην ξεχνά ο Πλανητάρχης, όταν καβαλλικεύει το άλογο της Προεδρίας, ποιοι του συμπαραστάθηκαν και ποιοι τον εξέλεξαν Πρόεδρο. Οι πρώτοι που του δίνουν πάντα χρήματα, πολλά μάλιστα, είναι οι ομογενείς μας.

  • Γι’ αυτό πρέπει να ξεχάσει από τώρα κάθε σκέψη για πίεση της Ελλάδας να εισέλθει σε ένα διάλογο “κωφών” με την Τουρκία, που θα την εξυπηρετήσει και θα φέρει σε τρομακτικά δύσκολη θέση την Ομογένεια και τους φίλους της στο Κογκρέσο. Διαβάσαμε όλοι τι είπε ο κ. Μενέντεζ. Ότι ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών δεν θα επιλέξει τη σύγκρουση μαζί του για τα μαχητικά F-16 που απαιτεί να αγοράσει η Τουρκια.

Ακούγεται, λοιπόν, ότι όποιος και αν εκλεγεί Πρωθυπουργός και εφόσον κερδίσει τις αυριανές εκλογές στην Τουρκία, ο Ταγίπ Ερντογάν, θα γίνουν πράματα και θάματα στο Αιγαίο. Εικάζω ότι κάποιοι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, που είναι ο ελληνικός λαός και τολμώ να προσθέσω στην εξίσωση και τους Έλληνες πολιτικούς.

Διότι, απ’ ότι γνωρίζω ούτε ο σημερινός Πρωθυπουργός ούτε ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχουν συμφωνήσει σε διάλογο “για όλα”. Ως γνωστό, οι λεγόμενες ελληνοτουρκικές διαφορές είναι μόνο μία, και σίγουρα δεν αφορά τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου…

  • Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

Γιατί Bρυξέλλες, Παρίσι, Βερολίνο, ΗΠΑ απεύχονται μια νίκη του Ερντογάν -H Monde αναλύει

0

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν / Φωτογραφία: Shutterstock
ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΚΑΪΣΕΡΛΙΔΗΣ
13/05/2023  22:25  UPD: 13/05/2023  22:55
O Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει και τις πλέον εγκάρδιες σχέσεις με πολλούς ηγέτες ανά την υφήλιο, εξαιρουμένου πρωτίστως του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Τα εγκαίνια μέσω βιντεοσύνδεσης από Ερντογάν και Πούτιν  του πρώτου ρωσικής κατασκευής και διαχείρισης πυρηνικού σταθμού της Τουρκίας στο Ακούγιου στις 27 Απριλίου μεσούσης της προεκλογικής καμπάνιας στη γείτονα δίνει μια εικόνα για το γεωπολιτικό διακύβευμα των σημερινών εκλογών στην Τουρκία, σχολιάζει σε ανάλυσή της Monde.

«Μια νίκη του  Ερντογάν θα είναι νίκη για τον Πούτιν», εκτιμά ο πρώην πρέσβης της ΕΕ στην Άγκυρα και συνεργάτης του Carnegie Europe,  Μαρκ Πιερίνι. Από την άλλη, μια νίκη του υποψήφιου της εξακομματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, θα βόλευε τη Δύση, μολονότι οι Βρυξέλλες, το Παρίσι, το Βερολίνο και η Ουάσιγκτον κινούνται διακριτικά για να αποφύγουν μια νέα έκρηξη οργής του απερχόμενου Προέδρου της Τουρκίας. Ωστόσο  η Δύση λαμβάνει πλέον στα σοβαρά το επί μακρόν απατηλό και ενδόμυχα επιθυμητό σενάριο της αλλαγής εξουσίας στην Άγκυρα παρά τις επίμονες αμφιβολίες για το κατά πόσον θα είναι δίκαιες οι εκλογές αλλά και για την αντίδραση του Ερντογάν σε περίπτωση που δεν εξελιχθούν τα πράγματα ευνοϊκά γι’ αυτόν στην κάλπη.

Ελπίδες για ανατροπή του Ερντογάν
Η οικονομική κρίση στην Τουρκία – απότοκο σε μεγάλο βαθμό των ανορθόδοξων οικονομικών πολιτικών του Ερντογάν –  η χαοτική διαχείριση του διπλού φονικού πλήγματος του Εγκέλαδου τον Ιανουάριο από την κυβέρνησή του και η κόπωση μερίδας των ψηφοφόρων έναντι μιας ολοένα και πιο αυταρχικής εξουσίας τρέφουν τις ελπίδες του συνασπισμού της αντιπολίτευσης – και ενδόμυχα της Δύσης. «Αν οι Τούρκοι ψηφοφόροι καταφέρουν να απομακρύνουν τον Ερντογάν από το προεδρικό του μέγαρο, αυτό θα αποτελέσει μια μεγάλη γεωπολιτική καμπή», σύμφωνα με την πρώην υπουργό Εξωτερικών της Ισπανίας, Αράντσα Γκονζάλεζ.

Αν και δεν σκοπεύει να θυσιάσει τους οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία ή να εγκαταλείψει το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής στο Ακούγιου, ο Κιλιτσντάρογλου έχει κάνει γνωστή την επιθυμία του για εξομάλυνση των σχέσεων με τους δυτικούς εταίρους της Τουρκίας.

Μια υπόσχεση που φαντάζει μεν αυτονόητη για οποιονδήποτε ηγέτη κράτους -μέλους του ΝΑΤΟ και υποψήφιου προς ένταξη στην ΕΕ, αλλά διόλου προφανή μετά την εικοσαετία στην εξουσία του Ερντογάν, που έθεσε σε δοκιμασία τις σχέσεις με τους δυτικούς ομολόγους του κι έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει «ναζί» την πρώην καγκελάριο της Γερμανίας,  Άνγκελα Μέρκελ  και να ισχυριστεί ότι ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν «χρειάζεται ψυχοθεραπεία».

Προειδοποιήσεις προς την Τουρκία για τις σχέσεις με τη Μόσχα
Ο πόλεμος στην Ουκρανία δίνει μια καλή ιδέα για το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας του Ερντογάν, σχολιάζει η γαλλική εφημερίδα.

Μολονότι ο πόλεμος επανένωσε  το ΝΑΤΟ, η Τουρκία καταδίκασε μεν τον πόλεμο του Πούτιν, πούλησε drones στην Ουκρανία,  έκλεισε τα στενά του Βοσπόρου για όλα τα πολεμικά πλοία, αλλά δεν εφάρμοσε τις κυρώσεις που αποφάσισε για τη Ρωσία η Δύση, η οποία θεωρεί μάλιστα ότι η Άγκυρα συνδράμει τη Μόσχα στην παράκαμψή τους, ενώ οι εμπορικές συναλλαγές τους εκτοξεύτηκαν στα ύψη από την αρχή του πολέμου.

«Οι προειδοποιήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί, οι Τούρκοι έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται το πρόβλημα, αλλά πρέπει να κάνουν τα λόγια τους πράξη», είπε Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Στην τρέχουσα κατάσταση, το κύριο ζήτημα για τους Ευρωπαίους όπως και για όλους τους Δυτικούς είναι η σχέση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ σε σύγκριση με αυτή που διατηρεί με τη Ρωσία», παρατηρεί ο Πιερίνι.  «Δύο ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά: θα συμμετάσχει η Τουρκία σε επιχειρήσεις καθησυχασμού των συμμάχων στο ανατολικό κέρας του ΝΑΤΟ;  Και τι θα κάνει με τους ρωσικούς πυραύλους (S-400)»;

Τι θα γίνει με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας;
Ο  Ερντογάν είναι επίσης από τους λιγοστούς νατοΪκούς ηγέτες που δεν προέβη σε καμία ενέργεια για να διασφαλίσει από τις ρωσικές απειλές το ανατολικό κέρας της Συμμαχίας, ενώ αντίθετα έβαλε βέτο στην ένταξη της Σουηδίας, εμπόδιο που η τουρκική αντιπολίτευση είναι έτοιμη να άρει το συντομότερο δυνατό, σύμφωνα με αξιωματούχους στη Στοκχόλμη.

«Αν ο Ερντογάν ηττηθεί και αποδεχθεί την ήττα του, αυτό θα αλλάξει  πολλά πράγματα. Όποια κι αν είναι η έκβαση των εκλογών, καλό θα ήταν να επανεκκινήσουμε τις σχέσεις με την Τουρκία», είπε διπλωματική πηγή, ευχόμενη να προσαρμόσει η Ένωση τη στάση της έναντι της Άγκυρας στο βαθμό της «δημοκρατικής ανανέωσης» και της αποκατάστασης του κράτους δικαίου που έχει υποσχεθεί η αντιπολίτευση.

«Ουδείς σκέφτεται προς το παρόν μια επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την ΕΕ», σχολιάζει η Monde. «Αν και θα ήταν απαραίτητη γεωπολιτικά και εφικτή οικονομικά η ένταξη της Τουρκίας είναι πολύ δύσκολη από πολιτική άποψη λόγω της αντίδρασης που προκαλεί σε ορισμένα κράτη μέλη», λέει η Αράντσα Γκονζάλεζ.

Ωστόσο, οι 27 θα μπορούσαν να προτείνουν επέκταση της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία, ενδεχομένως και απελευθέρωση της βίζας για Τούρκους πολίτες και σύνδεση της Άγκυρας με ορισμένα ενεργειακά πρότζεκτ στη Μεσόγειο, προκειμένου να μειωθούν οι διαφορές με την Ελλάδα, σημειώνει η γαλλική εφημερίδα «Τα ερωτήματα θα παραμείνουν δύσκολα, αλλά το κλίμα θα ηρεμήσει», ελπίζει ο Πιερίνι,  προειδοποιώντας, πάντως, για πιθανά σημεία τριβής αναφορικά με το Συριακό, καθώς η τουρκική αντιπολίτευση εξετάζει την πιθανότητα να αναγνωρίσει το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ και να στείλει τους Σύρους πρόσφυγες στην πατρίδα τους.

iefimerida.gr

Ερντογάν κατά Μπάιντεν: «Ξέρω ότι θέλει να με ρίξει» -Τον κατηγόρησε ότι συνεργάζεται με τον Κιλιτσντάρογλου

0

Θέλοντας να χρησιμοποιήσουν σύμβολα και με αναφορές στον εξωτερικό παράγοντα έκλεισαν οι δύο βασικοί υποψήφιοι για την προεδρία της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, την προεκλογική τους καμπάνια εν όψει των αυριανών εκλογών στην γείτονα.

Ο Ερντογάν σε ομιλία του στην Κωνσταντινούπολη «εξαπέλυσε πυρά» με αποδέκτη τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου αναφορικά με την κατηγορία του υποψηφίου του CHP πως η Ρωσία βρισκόταν πίσω από τις απειλές για διαρροή ροζ βίντεο, που έθεσαν εκτός κούρσας τον Μουχαρέμ Ιντζέ.

«Τι είπε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου; Πώς αυτός (σ.σ. ο Κιλιτσντάρογλου) ψεύδεται, πως πρέπει να το αποδείξει», είπε ο Ερντογάν, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Anadolu, για να συνεχίσει:

«Έχετε αποδείξεις; Όχι[…]. Μετά λέει “Ακούσαμε για αυτό. Δεν υπάρχουν αποδείξεις, αλλά είναι πιθανό”. Τι είδους πολιτική είναι αυτή; Το έθνος μου δεν θα παραδοθεί σε εσάς», είπε ο Ερντογάν, που χαρακτηρίζει τη Ρωσία ως έναν από τους σημαντικούς συμμάχους της Τουρκίας σε γεωργία, αμυντική βιομηχανία και τουρισμό.

Ερντογάν: Ξέρω ότι ο Μπάιντεν θέλει να με ρίξει, οι κάλπες θα δώσουν απάντηση
Στη συνέχεια, ο Ερντογάν κατηγόρησε ευθέως τον Μπάιντεν πως κατευθύνει τον Κιλιτσντάρογλου στο να συμμορφωθεί η Τουρκία με την πολιτική επιβολής κυρώσεων στη Ρωσία, λέγοντας, σύμφωνα με το Anadolu:

«Ο Μπάιντεν έχει δώσει εντολή: “Πρέπει να ρίξουμε τον Ερντογάν”. Το ξέρω αυτό, όλος ο λαός μου το ξέρει. Αύριο οι κάλπες θα δώσουν απάντηση στον Μπάιντεν», προσέθεσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Οι συμβολισμοί Ερντογάν από την Αγία Σοφία
Ασφαλώς, η επιλογή της Κωνσταντινούπολης για να κλείσει ο Ερντογάν την καμπάνια του δεν ήταν τυχαία: αφενός μεγάλωσε στην συνοικία Κασίμπασα, στην οποία και έδωσε λόγο σήμερα, αφετέρου μετέτρεψε την Αγία Σοφία από μουσείο σε τζαμί πριν από τρία χρόνια, σε μια κίνηση που προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων, αλλά εκείνος την προβάλει ως μια σημαντική επιτυχία της προεδρίας του.

Έτσι, δεν προκαλεί εντύπωση πως έκανε την προσευχή του Σαββάτου στην Αγία Σοφία, «παίζοντας» για άλλη μια φορά το χαρτί του «Ισλάμ» ενόψει της αυριανής εκλογικής αναμέτρησης.

Στην Άγκυρα ο Κιλιτσντάρογλου – Επίσκεψη στο Μαυσωλείο του Κεμάλ, όλη η αντιπολίτευση μαζί στο βήμα
Στον αντίποδα, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου ολοκλήρωσε την καμπάνια του από την Άγκυρα, θέλοντας να επιδείξει διαφορετικούς συμβολισμούς, που συνδέονται απευθείας με την «κοσμική» Τουρκία και τον Κεμάλ Ατατούρκ.

Έτσι, εύκολα εξηγείται η επίσκεψη του Κιλιτσντάρογλου στο Μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ, με τον πρόεδρο του CHP να αποτίει φόρο τιμής στον ιδρυτή της «σύγχρονης» τουρκικής δημοκρατίας.

«Το θάρρος κερδίζει, είμαστε με τον πατέρα μας, είμαστε στο Anitkabir (σ.σ. Μαυσωλείο του Κεμάλ)» ανέφερε σε μήνυμά του στο Twitter.

Άλλος ένας συμβολισμός φάνηκε ξεκάθαρα στην τελική ευθεία για την κάλπη: Στην ομιλία του χθες από την Άγκυρα, ο Κιλιτσντάρογλου δεν ήταν μόνος. Στο βήμα, ανέβηκαν σημαίνοντα πρόσωπα της Συμμαχίας των «6» και εν γένει της τουρκικής αντιπολίτευσης, όπως η Μεράλ Ακσενέρ (πρόεδρος του «Καλού Κόμματος»), ο Αχμέτ Νταβούτογλου (πρόεδρος του «Κόμματος του Μέλλοντος»), ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και ο δήμαρχος της Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς. Το μήνυμα ήταν σαφές: «τέλος η απολυταρχία, θα φέρουμε πίσω την δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την ειρηνική συνύπαρξη».

Υπενθυμίζεται επίσης πως η στόχευση Κιλιτσντάρογλου σε βάρος του Ερντογάν δεν ήταν μόνο επί του πεδίου του εκδημοκρατισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντίθετα ιδιαίτερο βάρος έριξε στην οικονομία και την ακρίβεια, με τα… «ημερολόγια κουζίνας» να αποτελούν μια άμεση αναφορά στα οικονομικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα τουρκικά νοικοκυριά.

“https://www.iefimerida.gr/kosmos/erntogan-se-mpainten-kalpes-tha-dosoyn-apantisi”>Ερντογάν κατά Μπάιντεν: «Ξέρω ότι θέλει να με ρίξει» -Τον κατηγόρησε ότι συνεργάζεται με τον Κιλιτσντάρογλου

Θα μπορούσαν Ελλάδα και Τουρκία να συμφιλιωθούν μετά τις εκλογές; -H ανάλυση του Al Jazeera

0

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου / ΑΡ
13/05/2023  18:01  UPD: 13/05/2023  18:06
Για το κατά πόσο θα μπορούσαν Ελλάδα και Τουρκία να συμφιλιωθούν μετά τις εκλογές, για το τι θα σημάνει το ένα ή το άλλο εκλογικό αποτέλεσμα στη γείτονα και τον αστάθμητο παράγοντα της εσωτερικής κρίσης στην Αγκυρα μετά και τις επαναληπτικές τουρκικές εκλογές της 28ης Μαϊου και κατά πόσο όλα αυτά θα μπορούσαν να έχουν συνέπειες -θετικές ή αρνητικές- στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, γράφει σε εκτενές του δημοσίευμα το Al Jazeera.

Ξεκινώντας λέγοντας ότι «η Ελλάδα και η Τουρκία προσέρχονται ταυτόχρονα στις κάλπες, γεγονός που σύμφωνα με τους ειδικούς θα μπορούσε να ανοίξει δυνατότητες προσέγγισης» το Al Jazeera επιχειρεί να αναλύσει την κατάσταση προσθέτοντας ότι «η λεγόμενη διπλωματία του σεισμού είναι μια πιθανή ευκαιρία για την Άγκυρα και την Αθήνα να γεφυρώσουν τις διαφορές τους μετά τις εκλογές και στις δύο χώρες αυτόν τον μήνα».

Μάλιστα, το μέσο σημειώνει ότι αυτή φαίνεται να είναι η επικρατούσα θεωρία στο αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, μετά τους σεισμούς του Φεβρουαρίου με τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και τις ανυπολόγιστες καταστροφές.

«Είναι προς το συμφέρον όλων εδώ να εργαστούμε προς την κατεύθυνση της ειρήνης», δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Γιώργος Τσούνης στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών στις 27 Απριλίου. «Στο τέλος της ημέρας, οι πράξεις δεν ακολούθησαν τη ρητορική της προεκλογικής χρονιάς. Υπάρχει η επιθυμία και στις δύο πλευρές του Αιγαίου να αναζητηθεί η ειρήνη και ο συμβιβασμός».

Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που έστειλε ομάδες ΕΜΑΚ στην Τουρκία, ενώ ακολούθως οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας των δύο χωρών συναντήθηκαν και διακήρυξαν τη βελτίωση των σχέσεων.

«Όμως αυτό μπορεί να είναι επιφανειακό», γράφει το aljazeera,

Αφού εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τo δυστύχημα των Τεμπών στις 28 Φεβρουαρίου που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους στην Ελλάδα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επανέλαβε τις αμφισβητήσεις της Άγκυρας σχετικά με την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Το ίδιο έκανε και ο υπουργός Εξωτερικών του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Πέρυσι, ο νεότερος εταίρος του Ερντογάν στον συνασπισμό προκάλεσε αναστάτωση όταν δημοσίευσε έναν χάρτη που απεικόνιζε ορισμένα νησιά ως τουρκικά. Και τον περασμένο μήνα, ο Ερντογάν ακολούθησε το ίδιο παράδειγμα σε μια τηλεοπτική προεκλογική διαφήμιση.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απέρριψε τους χάρτες αυτούς ως «προκλητικούς και απαράδεκτους». Ο υπουργός Άμυνας της Ελλάδας Νίκος Παναγιωτόπουλος, δήλωσε ότι η δημοσίευσή τους ήταν ένδειξη του γεγονότος ότι «οι μακροπρόθεσμοι τουρκικοί στόχοι δεν αλλάζουν».

Ετοιμάζει γερμανική διαμεσολάβηση μετά τις εκλογές σε Ελλάδα και Τουρκία;
Ωστόσο συνεχίζει το aljazeera «παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μια επίμονη φήμη ότι μετά τις εκλογές της 14ης Μαΐου στην Τουρκία και τις εκλογές της 21ης Μαΐου στην Ελλάδα, οι ΗΠΑ θα ενθαρρύνουν τη Γερμανία να αναλάβει διπλωματική πρωτοβουλία για να ξεκινήσουν οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες».

«Οι πηγές μου λένε ότι οι ΗΠΑ συζητούν εδώ και καιρό μια γερμανική διπλωματική πρωτοβουλία», δήλωσε στο Al Jazeera ο καθηγητής Κωνσταντίνος Φίλης.

Και συνεχίζει το Al Jazeera παραθέτοντας ένα μίνι ιστορικό για τις εντάσεις Τουρκίας-Ελλάδας τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωνα το καλοκαίρι του 2020 και τα όσα έγιναν με τις απίστευτες τουρκικές προκλήσεις νότια της Κρήτης, ενώ ακολούθως επιστρέφει στις κρίσιμες εκλογές της Τουρκίας και το αποτέλεσμα που θα βγάλει η κάλπη:

Τι θα αλλάξει αν κερδίσει ο Κιλιτσντάρογλου
«Ο αντίπαλος του Ερντογάν, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, έχει ένα μικρό προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. Αναμένεται ευρέως να έχει καλή επίδοση στις 14 Μαΐου και να είναι ο αντίπαλος του Ερντογάν στις επαναληπτικές εκλογές της 28ης Μαΐου.

”Αν κερδίσει ο Κιλιτσντάρογλου, θα έχουμε σίγουρα δύο αλλαγές. Η μία είναι στο ύφος της πολιτικής. Ο Ερντογάν είναι αρκετά απότομος και τραχύς… Δεν περιμένει κανείς αυτού του είδους τη συμπεριφορά από τον Κιλιτσντάρογλου”, δήλωσε ο Φίλης στο Al Jazeera.

”Η δεύτερη είναι ότι ο Ερντογάν θεωρείται ως μια αυταρχική φιγούρα που χειροτερεύει και ο Κιλιτσντάρογλου διαφημίζει ότι η Τουρκία του θα γίνει πιο δημοκρατική… Θα πλησιάσει περισσότερο την ΕΕ”».

Και συνεχίζει το Al Jazeera παραθέτοντας τη δήλωση ενός ανώτερου Ελληνα διπλωμάτη που μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, λέγοντας ότι μια Τουρκία που πλησιάζει περισσότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας. «Η Τουρκία προτιμά γενικά να διατηρεί τα ελληνοτουρκικά θέματα σε διμερές επίπεδο … Γιατί; Η Τουρκία είναι ισχυρότερη από την Ελλάδα και σε διμερές πλαίσιο είναι το ισχυρότερο μέρος», δήλωσε ο διπλωμάτης. Και προσέθεσε: «Η Ελλάδα ακολουθεί την ακριβώς αντίθετη στρατηγική προσπαθώντας να επιτύχει ισορροπία μέσω του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και της ισχυρής σχέσης της με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία – ισχυρές δυτικές χώρες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κύριο σύνθημα της Τουρκίας είναι “μην φέρνετε τρίτους στις υποθέσεις μας”».

Πώς οι σεισμοί και η ανάγκη για μετρητά αλλάζουν τη στάση της Τουρκίας
Και συνεχίζει παρακάτω την ανάλυση του το Al Jazeera:

«Οι σεισμοί της Τουρκίας δεν άλλαξαν μόνο τη ρητορική. Δημιούργησαν την ανάγκη για μετρητά. Οι εκτιμήσεις για το κόστος ανοικοδόμησης της Τουρκίας ανέρχονται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

Ορισμένοι παρατηρητές πιστεύουν ότι αυτό δημιουργεί μοχλό πίεσης για τη Δύση να στηρίξει την Τουρκία ώστε να εγκαταλείψει τη γεωπολιτική της αντιπαλότητα με την Ελλάδα».

Φίλης: Χρειάζεται τελωνειακή ένωση της Τουρκίας με την ΕΕ
Ο Κ.Φίλης μιλώντας στο Al Jazeera εξέφρασε ωστόσο τη διαφωνία του σχετικά: «Χρειάζεται κάτι πιο διαρθρωτικό, και αυτό είναι η τελωνειακή ένωση με την ΕΕ», δήλωσε. Ο Ερντογάν επιδιώκει εδώ και χρόνια να πουλήσει τουρκικά αγροτικά προϊόντα στην Ευρώπη και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει μοχλό πίεσης, πιστεύει ο καθηγητής, προσθέτει στη συνέχεια το Al Jazeera.

Το σενάριο για ένταση σε περίπτωση που το αποτέλεσμα στην Τουρκία στις 28 Μαϊου είναι οριακό
Kαι ακολούθως κλείνουν την ανάλυσή τους, με το σενάριο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιδείνωση των σχέσεων των δύο χωρών, με τον Κ.Φίλη να εξηγεί.

Γράφει συγκεκριμένα το Al Jazeera:

«Υπάρχει ένα σενάριο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε δραστική επιδείνωση των σχέσεων. Η Ελλάδα είναι πιθανόν να μην βγάλει κυβέρνηση στις 21 Μαΐου, επειδή κανένα κόμμα δεν προβλέπεται να κερδίσει 151 έδρες στη Βουλή και τα τρία κορυφαία κόμματα έχουν δηλώσει ότι δεν θέλουν να συνεργαστούν μεταξύ τους. Αυτό θα οδηγήσει σε επαναληπτικές εκλογές στις 2 Ιουλίου, αφήνοντας την Ελλάδα με μια υπηρεσιακή κυβέρνηση για τον Ιούνιο.

Εάν η Τουρκία δεν έχει ένα σαφές εκλογικό αποτέλεσμα, αυτό θα μπορούσε να σημάνει πρόβλημα για την Ελλάδα, λέει ο Φίλης.

“Μόνο ένα σενάριο με προβληματίζει – το σενάριο κατά το οποίο η Τουρκία έχει μια εσωτερική κρίση, κατά την οποία στις 28 Μαΐου … υπάρχει ένα κοντινό αποτέλεσμα που η μία ή η άλλη πλευρά δεν αναγνωρίζει … και υπάρχει μια κρίση που κάποιοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για να κάνουν κάτι απροσδόκητο”».

iefimerida.gr

Erdogan Could Lose The Election In Turkey. It Would Be A Blow To Putin.

0

As Russia’s invasion of Ukraine ground on last month, President Vladimir Putin joined his Turkish counterpart, President Recep Tayyip Erdogan, via video link to celebrate the loading of fuel into the NATO member state’s first civilian nuclear project.

Built by the state-controlled Russian nuclear corporation Rosatom, the massive, $20 billion Akkuyu Nuclear Power Plant perhaps best symbolizes the flourishing bilateral energy and economic ties the two leaders forged during their two decades in power as president or prime minister of their respective countries.

Putin’s virtual participation in the grand ceremony may have been driven less by a domestic need to demonstrate Moscow’s sway abroad than to support a fellow authoritarian leader in need.

The April 27 event came less than three weeks before Turkey’s May 14 presidential election, Erdogan’s toughest challenge ever at the ballot box. Amid deep economic woes, polls have indicated he is trailing Kemal Kilicdaroglu, head of the center-left Republican People’s Party (CHP).

Putin offered a thinly veiled hint of his preferred outcome in an election that will have repercussions for Moscow, Kyiv, Washington, and Brussels.

“The construction of the first nuclear power plant in Turkey and…the creation of a new, advanced, high–tech industry from scratch is another convincing example of how much you, President Erdogan, are doing for your country, for the growth of its economy, for all Turkish citizens,” Putin said during the live stream broadcast across Turkey. “I want to say it clearly: You are able to set ambitious goals and confidently move toward their implementation.”

Putin’s flattery was just the latest sign of his support for Erdogan, 69, whose authoritarian rule and anti-Western rhetoric have served Moscow’s interests by undermining unity in NATO and undercutting sweeping Western sanctions imposed on Russia for its invasion of Ukraine.

Last summer, Russia transferred billions of dollars to Rosatom’s Turkish unit for future construction work well ahead of schedule, a move experts say was aimed at propping up Turkey’s troubled currency.

Putin’s investment in Erdogan could fall flat if Kilicdaroglu, 74, a former bureaucrat who ran the country’s social security agency, comes out on top.

Kilicdaroglu has said he will seek to rebuild relations with Europe and the United States that Erdogan undermined through his political repression and foreign intervention in places like Syria and Nagorno-Karabakh. That could, among other things, open the door to the quick incorporation of Sweden into NATO, a move Russia has strongly opposed.

Kemal Kilicdaroglu addresses the media following a meeting of the opposition alliance in Ankara in March.
Kemal Kilicdaroglu addresses the media following a meeting of the opposition alliance in Ankara in March.

“Erdogan’s defeat would not be good for Putin,” said Mark Katz, a professor of political science at George Mason University who focuses on Russia’s relations with the Middle East. “Putin will have little choice but to court Kilicdaroglu if he is the winner. He will have to accept Kilicdaroglu moving closer to the West to some degree in order to dissuade him from moving even closer to it.”

Washington and Brussels have been troubled by the rise of strongmen like Erdogan and Putin since the start of the century, as pluralistic progress achieved in the decade following the fall of communism in Central and Eastern Europe has been eroded. Erdogan’s defeat would show that democratic forces around the world continue to be “robust,” says Steven Cook, a senior fellow for Middle East and Africa Studies at the New York-based Council on Foreign Relations.

“It would be a blow to that kind of global, populist authoritarianism of which Putin is obviously a leader,” said Cook, who cautions that Turkish democracy would still not be out of the woods following the weakening of institutions under Erdogan.

‘Authoritarian Bromance’

Putin has probably met with Erdogan more frequently than he has with any other foreign leader outside the former Soviet Union. Since Erdogan became prime minister in 2003, during Putin’s first presidential term, the two have developed a good working relationship some describe as a “bromance.”

Putin and Erdogan have been deeply at odds at times — in 2015, Putin said the downing of a Russian warplane by Turkish fighter jets near the Syrian-Turkish border was a “stab in the back” — and have taken opposite sides on several key foreign policy issues, most notably Russia’s invasion of Ukraine. Ankara continues to supply lethal drones to Kyiv. But they are bound by a shared opposition to what they call a Western-dominated global order and a shared disdain for some of the values championed widely in the West.

“They both see themselves as [leaders of] aggrieved great powers not respected sufficiently, and they both have grievances against the West. That’s where Erdogan and Putin found each other,” Katz said. “Whatever differences existed between them, as long as Erdogan was anti-Western, that was the main thing for Putin.”

Opinion polls have given Kilicdaroglu, who is backed by a diverse, six-party alliance, a slight lead over Erdogan. If none of the three candidates receives more than 50 percent of the vote, a runoff will be held on May 28.

While serving in the 2000s as prime minister — then the most powerful office in Turkey — Erdogan enjoyed widespread popularity as the economy boomed. However, his star has fallen as surging inflation and falling living standards in recent years take their toll on many voters.

Strained Western Relations

His star in the West has also fallen as he rolled back democracy, undermined freedom of the press, weakened government institutions like the courts, and pursued what analysts call an “aggressive,” independent foreign policy, including closer ties with Putin, all leading to deeply strained relations with Washington and Brussels.

Following a 2016 coup attempt that he blamed on a U.S.-based cleric, Erdogan reached an agreement with Putin to purchase a Russian S-400 antiaircraft missile system, triggering U.S. defense industry sanctions.

The United States opposed the $2.5 billion deal, fearing the Russian platform would potentially allow Moscow to collect intelligence on its F-35 fighter, which Turkey ordered and was also helping to construct.

Erdogan may have underestimated the willingness of the United States to impose the defense sanctions and felt he couldn’t simply walk away from the S-400 without damaging his reputation, experts say.

Erdogan has also tangled with European Union members in recent years. He has clashed with France over Turkish intervention in Libya and with Greece and Cyprus over energy deposits and maritime borders in the Eastern Mediterranean.

More recently, Erdogan held up efforts by Sweden and Finland to join NATO following the full-scale Russian invasion of Ukraine, accusing the Nordic countries of housing Kurdish “terrorist organizations.” Turkey approved Finland’s NATO membership at the end of March but continues to block Sweden’s entry.

Kilicdaroglu has promised to restore the rule of law in Turkey, return the country to a parliamentary form of government, and resolve the issue with the United States over the S-400. Analysts expect him to quickly back Sweden’s NATO membership.

Russian Invasion

For all the frustration he has caused in the West, Erdogan has been instrumental in getting Moscow and Kyiv to agree to a deal allowing Ukraine to export grain through the Black Sea. Russia blocked Ukraine’s ports in an attempt to strangle its economy, driving up global grain prices.

An Erdogan defeat at the ballot box could raise questions about the longer-term sustainability of the agreement, Cook says. The deal is set to expire just days after the May 14 election. “It’s going to be more difficult to maintain this grain deal because part of it has to do with a Putin-Erdogan thing, and the measure of trust that they’ve established with each other,” he said. “When we’re talking about strongmen, I think we tend to underestimate the personal chemistry among them.”

Kilicdaroglu is described as a soft-spoken technocrat who lacks Erdogan’s charisma.

Erdogan has been walking a tightrope since Russia invaded Ukraine, calling Moscow’s aggression “unacceptable” and supplying Ukraine with lethal drones while continuing to do business with Moscow. Turkey has also been a key conduit for sanctioned Western goods destined for Russia.

Even if Kilicdaroglu is victorious, Turkey will continue to balance Ukrainian and Russian interests, including resisting Western sanctions on Moscow, analysts say.

Part of the reason is Turkey’s ailing economy and high dependence on Russian energy and investment. The economy is suffering from its steepest bout of inflation in decades, making it very susceptible to an outside shock, such as another surge in energy prices.

Turkey receives about 45 percent of its natural gas and significant amounts of oil and coal from Russia. Its emerging civil nuclear industry will also be dependent on Russia to fuel the power plants.

Putin cut energy flows to the EU last year after it imposed sweeping sanctions on Russia, causing a surge in prices.

The Western sanctions have made Turkey a more attractive destination for Russian tourists and businesses, who are bringing needed cash and investment to the country, and trade between the two countries surged following their imposition.

No ‘Rainbows And Unicorns’

While Kilicdaroglu would focus on Europe in the immediate aftermath of an election victory, he will not leave Putin hanging for long, says Asli Aydintasbas, a fellow at the Brookings Institution in Washington. “Sooner or later he would reach out to Putin that they are not planning to jeopardize Russia’s interest in Turkey. The key question is how Putin would respond to that,” she said.

Even if ties with Russia remain robust under Kilicdaroglu, any progress on restoring the rule of law would still be very important for mending the current “dysfunctional” relations with the United States, Aydintasbas says.

“That is something that overnight removes some of the irritants in the bilateral relationship,” she said. But she adds that some will remain, buffeted by anti-American and anti-NATO sentiment in the country, tempering the prospects for significantly improved bilateral relations under a new leader in Ankara.

Cook, of the Council on Foreign Relations, concurs. “I just don’t think it’s going to be rainbows and unicorns for the United States and Turkey after the election, no matter what the outcome is,” he said.

https://www.rferl.org/a/turkey-erdogan-russia-putin/32406311.html

Άρθρο του Αλ. Μαλλιά στην «Κ»: Ενα ακόμη ράπισμα κατά των ευρωπαϊκών αξιών και κανόνων

3

Κάθε εκλογική διαδικασία στη Χειμάρρα αποτελεί δοκιμασία. Εκεί η Αλβανία αποκαλύπτει τις πραγματικές της διαθέσεις.

Οι δημοτικές εκλογές στην Αλβανία είναι καταλύτης και ορόσημο για την Ελληνική Εθνική Μειονότητα. Η Αλβανία και επί του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Εντι Ράμα ακολουθεί την πρακτική των Ενβέρ Χότζα και Ραμίζ Αλία.

Δεν αναγνωρίζει τον Ελληνισμό της Χειμάρρας ως εθνική μειονότητα. Πάνω από τριάντα χρόνια έλλειψης σταθερού σχεδίου, συνέχειας, σταθερότητας και διακομματικής συνεννόησης είναι χαρακτηριστικό της πολιτικής μας. Η κατευναστική συμπεριφορά έχει πάντοτε τα αντίστροφα του επιδιωκομένου αποτελέσματα.

Πέραν της Ελληνικής Μειονότητας, ο διωγμός του υποψηφίου δημάρχου Φρέντι Μπελέρη –οργάνωσε και υποδέχθηκε τον πρωθυπουργό στη Χειμάρρα τον Δεκέμβριο– αποτελεί ένα ακόμη ράπισμα κατά των ευρωπαϊκών αξιών και κανόνων. Επίσης, καταστρατήγηση των προβλεπομένων από το Συμβούλιο της Ευρώπης και τον ΟΑΣΕ προτύπων και διαδικασιών για τη διεξαγωγή ελεύθερων και ανόθευτων εκλογών.

Αποτελεί επίσης ράπισμα κατά της Ελλάδος και της πολιτικής μας εδώ και πολλά χρόνια απέναντι στο βαθύ κράτος των Τιράνων και της εδώ και πολλά χρόνια στάσης μας απέναντι στον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Εντι Ράμα.

Φαντάζεται κανείς στα γραφεία της κυβέρνησης και των πολιτικών κομμάτων στην Αθήνα πώς θα γίνουν την Κυριακή οι εκλογές στη Χειμάρρα; Κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας και απειλών για τα μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και δη τους υποψηφίους και ψηφοφόρους του Κόμματος Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;

Υπάρχει καταγεγραμμένη και συνεπής πρακτική. Το 2000 ο ΟΑΣΕ διαπίστωσε εκφοβισμό και νοθεία. Το 2003 «απήχθη» η κάλπη και μεταφέρθηκε στα Τίρανα. Κάθε εκλογική διαδικασία στη Χειμάρρα αποτελεί μια δοκιμασία. Εκεί έχει αποφασίσει η Αλβανία να αποκαλύπτει τις πραγματικές της διαθέσεις.

Τη σημασία της Χειμάρρας, προπύργιο της Ελληνικής Μειονότητας, ανέδειξαν εδώ και 25 χρόνια οι βάναυσες πρακτικές των Τιράνων.

Επιτρέψτε μου να σημειώσω τέλος ότι αντί της λεγόμενης σκληρής ή της ήπιας πολιτικής μας απέναντι στην Αλβανία εξακολουθεί να απουσιάζει εκείνη που κυρίως απουσιάζει. Η σταθερή. Τα παθήματα ας γίνουν μαθήματα. Επιτέλους.

* Πρώην πρέσβης της Ελλάδος στην Αλβανία 1999-2000.

Καθημερινή