Αρχική Blog Σελίδα 1650

Explainer: What is World Ocean Day?

0

This year’s World Ocean Day, celebrated on 8 June, will focus on how the world can work together to protect marine health and biodiversity.

By Silvia Pellegrino

Your waste, their threat. World Ocean Day on 8 June is used to promote solutions that protect our seas and marine life. (Photo by Rich Carey via ShutterStock)
  • World Ocean Day aims to remind us of the huge role that oceans play in our future.
  • It’s tied to SDG14, Life Below Water, of which one of the ambitions is to significantly reduce all types of marine pollution by 2025…
  • … But we are behind target. Of all the SDGs that are investable, SDG14 is the least funded.

World Ocean Day is an annual event organised by the United Nations (UN) in collaboration with the Division of Ocean Affairs and the Law of the Sea of the Office of Legal Affairs. Every 8 June, it aims to remind people of the vital role that oceans play in the survival of our planet overall.

This year’s theme is ‘Planet Ocean: Tides are Changing’. In particular, it will focus on how the world can work together to protect the ocean’s health and biodiversity.

What is SDG14?

Life Below Water is the name of the 14th Sustainable Development Goal established by the UN. Its main objectives revolve around eliminating pollution and overfishing in order to ensure the health of the oceans and the survival of marine life, both of which are key to global economic development and regulating the climate.

This goal includes ten targets:

  1. Significantly reduce all types of marine pollution by 2025.
  2. Protect and restore ecosystems by continuing to manage and protect marine and coastal ecosystems in order to maintain balance.
  3. Reduce ocean acidification by enhancing scientific cooperation.
  4. Promote sustainable fishing by regulating harvesting, overfishing and destructive fishing practices, and setting up science-based management plans.
  5. Conserve coastal and marine areas.
  6. End subsidies contributing to overfishing and recognise that appropriate treatment should be given to developing and least developed countries, which should be an integral part of the World Trade Organisation fisheries subsidies negotiation.
  7. Increase the economic benefits from the sustainable use of marine resources, with the objective to increase the economic benefits to small island states and less developed countries by 2030.
  8. Increase scientific knowledge, research and technology for ocean health following the Intergovernmental Oceanographic Commission Criteria and Guidelines on the Transfer of Marine Technology.
  9. Support small-scale fisheries.
  10. Implement and enforce international sea law.

Why do we need to raise awareness of ocean preservation?

According to the UN, there are several reasons why raising awareness of SDG14 and ocean preservation is important. First of all, the ocean regulates our climate and provides oxygen that makes up the air we all breathe. Water bodies produce 50% of our breathable oxygen while also absorbing 25% of carbon emissions. When it comes to climate, oceans regulate temperatures by absorbing over 90% of the heat. In short, climate action is directly linked to oceans, and vice versa.

The issue is that more than half of the marine industry use unsustainable practices, putting at risk the majority of marine ecosystems. Pollution is also a pressing issue, with 11 million tons of plastic being discarded in the ocean, costing $13bn annually in clean-up costs and financial losses in the fishing industry. If pollution does not ease, the livelihoods derived from the oceans might be in danger.

Raffi Schieir, director of Prevented Ocean Plastic, a recycling collection centre, told Capital Monitor: “Floating marine life ends up among ocean plastics. This marine life is a key part of the marine ecosystem, and ocean clean-up is interfering with their environments. That’s not to say that clean-up shouldn’t happen – obviously it should – but it makes ocean plastic prevention all that more important.

“Once it’s in the ocean, sun and saltwater cause the plastic to degrade, but by catching it early we maintain its value and create a responsibly sourced circular economy supply chain.”

The United Nations Development Program (UNDP) estimates that up to $3trn per year, 5% of global GDP, derives from the market value of marine and coastal resources.

Tourism is also a vital element to the global economy with 80% of it primarily focused in coastal areas, producing $134bn every year. If the oceans are not preserved, over $12bn could be lost annually due to lower tourism numbers. In addition, ocean levels are rising alongside temperatures, putting at risk both coastal tourism and energy industries, as well as all the people living in the areas, which are projected to be one billion by 2050.

If SDG14 fails by 2030, it could mean food, livelihoods and economic progress are other factors in danger too.

How much investment goes into SDG14?

According to a 2020 study by Johansen and Vestvik, at least $175bn per year should be invested in SDG14 if it is to be achieved by 2030. However, it is the least funded out of all the SDGs. The World Economic Forum (WEF) reported that between 2015–19, the cause received less than $10bn overall.

Further funding is also needed due to the fact that some of the targets of SDG14 have not yet been met and are behind schedule. For instance, the goal of conservation of at least 10% of coastal marine areas and the ban on harmful fisheries both had 2020 deadlines, but only 25% of the end goal was achieved in 2022.

Schieir explained: “By academic definition, ocean-bound plastic exists in areas where there is no formal waste collection or infrastructure, so it’s obvious that governments alone cannot fix the problem. They need the investment of business, based on consumer demand, to make a positive change.”

Some of the investment that has gone towards SDG14 includes a combined total of $1.92bn from the top 25 official development assistance (ODA) providers in 2019, which corresponds to 1% of the required $175bn needed.

Research from 2020 showed only 15% of the needed financing for SDG14 has been achieved, which jeopardises the achievement of every other SDG too since they are all heavily interlinked. As of after the pandemic, the financing gap for SDG14 stands at around 70%, corresponding to $1.7tn.

What technological opportunities are there for investors to support oceans?

Up until recently, the main ocean-based investments focused on fishing, oil and gas, which are not sustainable for our oceans’ ecosystems. However, the tides are changing now.

Reece Pacheco, a partner at Propeller, told TechCrunch: “There is tremendous potential for the ocean to provide more food, more efficiently, with less environmental impact and even regeneratively.” This is why more companies are being founded with the preservation of marine ecosystems in mind, and investors are starting to be more interested in the conservation and enhancement of the ocean’s resources.

There are a couple of projects from the marine field with a more practical approach. For instance, Carbon Kapture and SafetyNet Technologies. The former’s plan is to have one million metres of seaweed rope in the water by the end of 2024 in order to absorb CO2 and trap the carbon. The latter created a device, called Pisces, to avoid bycatch by emitting different types of lights to deter specific fish, estimating that it could reduce bycatch by 90%.

From a recycling point of view, Prevented Ocean Plastic is also investing in a project called ‘25 by 2025’ for World Ocean Day, with the aim to build 25 high-capacity collection and aggregation centres in areas at risk of ocean-bound plastic pollution by 2025. The company has already received significant investments from the US Agency for International Development USAID and Circulate Capital.

Even though the funding of SDG14 and the blue economy is behind schedule, there are also some technological developments investors should keep their eye on to help preserve the oceans.

capitalmonitor.ai/

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

2
Παντελής Σαββίδης
Φωτογραφία: Κτίριο Διοίκησης του Αγίου Όρους (όχι της πολιτικής, της αγιορειτικής διοίκησης)
Στην διεθνή πρακτική η επίκληση μιας ασθένειας για να ακυρωθεί μια επίσκεψη ή μια συνάντηση που έχει ανακοινωθεί είναι συνήθης πρακτική. Στην περιθωριακή Ελλάδα η υπονόηση ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει εμπίπτει στην αρμοδιότητα των τρολς για να “ξεκάνουν” αυτόν που το διανοήθηκε. Είναι η αποκαλούμενη “διπλωματική ασθένεια” και αποβλέπει στο να μην διαταρχούν περαιτέρω οι σχέσεις που δεν επέτρεψαν την συνάντηση ή την επίσκεψη.
Το θέμα απασχόλησε την επικαιρότητα με αφορμή την ακύρωση (η αναβολή, δεν γνωρίζω) της επίσκεψης Μητσοτάκη στο Όρος.
Η σχέση Όρους και Πολιτείας έχει καταστεί προβληματική. Όχι, βεβαίως, εξαιτίας του Μητσοτάκη. Χρονολογείται εδώ και αρκετά χρόνια.
Το ‘Αγιο Όρος δεν ζει, απλώς, με το βυζαντινό τυπικό. Όλο του το είναι θυμίζει Βυζάντιο. Δεν θα τα βγάλουν πέρα οι επικοινωνιολόγοι του Μητσοτάκη με το Όρος.
Ένα απο τα πολλά λάθη της Πολιτείας σε σχέση με το Όρος είναι ότι παρέβλεψε τη διοίκησή του. Την είδε, απλώς, διαχειριστικά. Και φρόντισε να τοποθετεί διοικητές με μόνο προσόν την καλή σχέση τους με τους Πατέρες. Δεν αρκεί. Διοικητικά, αυτήν την στιγμή στο ‘Ορος υπάρχει ένα σοβαρό κενό. Ένα κενό που έχει ως αποτέλεσμα τηω αδυναμία της Πολιτείας να επηρεάσει τις διεθνείς ισορροπίες στο Όρος αλλά και παράγει φαινόμενα σαν και αυτά που απασχολούν τον ευρύτερο δημόσιο βίο το τελευταίο διάστημα.
Πριν συνεχίσω μια διευκρίνηση. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν πολύ τα δογματικά της Εκκλησίας. Δεν με ενδιαφέρει, δηλαδή, αν ο Πατριάρχης μιλά με τον Πάπα. Είτε μιλά είτε δεν μιλά εγώ πηγαίνω στην Εκκλησία μερικές σημαντικές, για μένα, στιγμές του έτους και προσεγγίζω την Εκκλησία ως μέρος της παράδοσης. Όχι δογματικά. Απο αυτής της πλευράς, με ενδιαφέρει η καλή σχέση του Όρους και με την Ελληνική Πολιτεία και με το Πατριαρχείο. Και με ανησυχεί η μεγάλη επιρροή της Ρωσίας η οποία αποβλέπει στον γενικότερο έλεγχο της Ορθοδοξίας. Στο Όρος μπορεί και να τον πετύχει. Θέλει να ελέγξει, όμως, η Ρωσία και το Πατριαρχείο. Εκεί τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα αλλά το επιθυμεί.
Επιθυμεί, δηλαδή, αυτό που λέμε να δημιουργήσει την Τρίτη Ρώμη. Και αυτό ως Έλληνες και Ελλάδα δεν μας συμφέρει.
Αλλά οι άλλοι χριστιανοί στην Ελλάδα μπορεί να βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα. Δίνουν τεράστια σημασία στο αν ο Πατριάρχης μιλά με τον Πάπα και στην διάσταση που εισάγει στον ορθόδοξο χριστιανισμό η Ρωσία.
Ο Πατριάρχης είναι ο πνευματικός ηγέτης των Αγιορειτών και έχει και διοικητικές αρμοδιότητες στο Όρος. Το Όρος υπάγεται στο Πατριαρχείο. Οι μοναχοί λένε πως υπάγεται πνευματικά. Αλλά στην Ορθόδοξη Εκκλησία και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Αυτό δεν εμπόδισε ορισμένες μονές να έρθουν σε αντίθεση μαζί του. Και, μάλιστα, δημοσίως, Απο όσα θυμάμαι, ο διάλογος του Πατριάρχη με τον Πάπα ήταν η αφορμή για την πρώτη ρήξη τους.
Έτσι, οι μονές διχάστηκαν. Τον διχασμό αυτό, επι αρκετό καιρό, τον κρατούσαν περιορισμένο και εντός των εσωτερικών διαδικασιών τους. Εδω και μερικά χρόνια έχει γίνει δημοσίως γνωστός. Είναι κοινό μυστικό.
Πάνω στον διχασμό αυτό πάτησε η Ρωσία. Και τον βάθυνε με την επιρροή που επεδίωξε να έχει σε μονές, σκήτες, κελιά και μοναχούς. Η παρουσία της Ρωσίας στο ‘Ορος είναι καταλυτική. Οι μονές που άμεσα ή έμμεσα έχουν επαφή μαζί της μπορεί να έχουν πρόβλημα να χρηματοδοτηθούν απο “δυτικά-παπικά” ευρωπαϊκά κονδύλια. Δεν έχουν πρόβλημα να ενισχυθούν απο την Ρωσία την οποία βλέπουν ως μέρος της χριστιανικής οικουμένης. Στο Όρος, οι μοναχοί και όσοι το επισκέπτονται δεν έχουν την ίδια αντίληψη με τους κοσμικούς Έλληνες εκτός Όρους για την παρουσία της Ρωσίας, ή των άλλων χριστιανικών λαών στο Περιβόλι της Παναγιάς. Γι αυτούς ο χριστιανικός κόσμος είναι ο κόσμος του Θεού. Και δεν κάνουν διάκριση. Είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή στον κοσμικό Έλληνα η πρόσληψη του χριστιανισμού και βίωσή του στο Όρος απο τους Αγιορείτες Πατέρες.
Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει και καλώς δεν μπορεί να αλλάξει.
Εκείνο, όμως που πρέπει να προσεχθεί είναι η παρουσία ξένων δυνάμεων που επιδιώκουν σκοπούς πέραν της χριστιανικής οικουμενικής αντίληψης. Και τέτοιες δυνάμεις υπάρχουν.
Το Όρος δεν είναι αυτόνομη περιοχή. Είναι αυτοδιοικούμενη. Έχει την Διοίκησή του με την οποία διοικείται αλλά υπάρχει και παρουσία του ελληνικού κράτους. Υπάρχει, δηλαδή, η λεγόμενη Πολιτική Διοίκηση του Αγίου Όρους..
Τον Διοικητή και τον Υποδιοικητή τους ορίζει το κράτος. Παλαιότερα, υπήρχε παράδοση τις θέσεις αυτές να αναλαμβάνουν καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Εδώ και καιρό με τον ολοκληρωτισμό που διακρίνει τις επιλογές του ελληνικού κράτους, οι διορισμοί γίνονται με πρόσωπα απο την Αθήνα τα οποία έχουν την δυνατότητα να βοηθούν τους μοναχούς και γι αυτό γίνονται ευκόλως αποδεκτά. Ο Ψυχάρης ήταν ένας απο αυτούς. Έλυνε τα προβλήματα των Αγιορειτών με τις προσωπικές επαφές που είχε. Και ο σημερινός διοικητής αποτελεί μια τέτοια περίπτωση. Είναι πιστός χριστιανός, αγαπάει το Όρος και τους μοναχούς του και βοηθάει και με δικά του χρήματα. Πέραν αυτού, όμως, ουδέν.
Την γραφειοκρατική δουλειά της διοίκησης την έχει αναλάβει εδώ και καιρό ο κ. Αρίστος Κασμίρογλου, υποδιοικητής του Όρους. Και τα πήγε καλά. Πρέπει να του αναγνωρισθεί.
Ο κ. Κασμίρογου προσέφερε πολλά στο Όρος. Εχουν περάσει τα χρόνια, όμως, και το Όρος χρειάζεται ανανέωση. Και νέες αντιλήψεις για το πως θα διατηρηθεί ο χριστιανικός, ο οικουμενικός και ο ελληνικός χαρακτήρας του Όρους.
Χρειάζεται, δηλαδή, στην διοίκηση ένα πρόσωπο που να συνδυάζει διοικητικές ικανότητες με γνώση του Όρους, καλές σχέσεις με τους Πατέρες και ικανότητα και αποφασιστικότητα να περιορίσει τις υπερβολές ξένων δυνάμεων που δεν αποβλέπουν στην ορθοδοξία αλλά στην εξυπηρέτηση δικών τους εθνικών στόχων. Με διεθνή εμπειρία διοίκησης, Εθνικής Ασφαλείας, Πληροφοριών, Πολιτικής Προστασίας.
Υπάρχουν τέτοια πρόσωπα και αν η Πολιτεία θελήσει μπορούμε να τα υποδείξουμε.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΜΙΧΑΗΛ ΚΩΣΤΑΡΑΚΟ

0

ΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΜΗΧΙΩΤΗ

Απευθύνω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του Στρατηγού Μιχάλη Κωσταράκου, στη σύζυγό του-Κατερίνα, τίς κόρες του-Άσπα Αγνή.Τον ηξερα,μιλούσαμε,διεκδικώ την εκτίμησή Του και Εκείνος την ιδιαίτερη αγάπη που Τού έτρεφα.Έφυγε νωρίς,το πάλαιψε αλλά έχασε αυτή τη μάχη,άνιση μάχη.Άλλες-πολλές μάχες έδωσε και κέρδισε πολλές,τιμώντας τον όρκο και την στολή που φορούσε.Χαίρε,αγαπητέ μου Μιχάλη,υποκλίνομαι στην μνήμη σου-φωτοδότη γιά εμάς τους περιλειπόμενους….

 
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ
ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΜΙΧΑΛΗ ΚΩΣΤΑΡΑΚΟ
ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ
“Όχι Μιχάλη! Όχι!Καλό σου ταξίδι, Μιχάλη μας! Ήσουν αγγελος στη γη και άγγελος θα παραμείνεις στην καρδιά μου.Η Θεσσαλονικη θρηνεί και οι Ένοπλες Δυνάμεις!, Αλησμόνητος καλέ μου Μιχάλη.Κουράγιο και δύναμη στην εξαίρετη οικογένεια σου.Σ’ αγαπάμε!”
Μεταφέροντας τον προηγούμενο σχολιασμό από τα κοινωνικά δίκτυα, από τους πάμπολλους που έχω δει αυτό το τριήμερο, όπου, όπου Μιχάλης, δεν πρόκειται παρά γιά τον Στρατηγό Μιχάλη Κωσταράκο, επιχειρώ, με αυτό το σημείωμα τιμής και έκφρασης αναγνώρισης κορυφαίας προσφοράς υπηρεσιών στην Πατρίδα, να αναδείξω των προσωπικότητα του εκλιπόντος Επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, που έφυγε από τη ζωή την περασμένη Παρασκευή.
Ο Στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος, τέκνο Στρατηγού του Πεζικού και ήρωος του πολέμου στην Κορέα, Μανιάτης στην καταγωγή και περήφανος γι’ αυτήν, γεννήθηκε το 1956 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου διατηρούσε πάντοτε την κατοικία του.
Εκεί, στην αγαπημένη του Θεσσαλονίκη, άφησε την τελευταία του πνοή, στο 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκη.

Η εξόδιος ακολουθία γιά τον εκλιπόντα Στρατηγό Μιχάλη Κωσταράκο θα πραγματοποιηθεί αύριο, Τρίτη-6 Ιουνίου 2023 στις 12:00 από τον Ιερό Ναό Αγίας Θεσσαλονίκης. Θα ακολουθήσει η ταφή του στο Κοιμητήριο Θέρμης.

Απευθύνω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του Στρατηγού Μιχάλη Κωσταράκου, στη σύζυγό του-Κατερίνα, τίς κόρες του-Άσπα Αγνή.Τον ηξερα,μιλούσαμε,διεκδικώ την εκτίμησή Του και Εκείνος την ιδιαίτερη αγάπη που Τού έτρεφα.Έφυγε νωρίς,το πάλαιψε αλλά έχασε αυτή τη μάχη,άνιση μάχη.Άλλες-πολλές μάχες έδωσε και κέρδισε πολλές,τιμώντας τον όρκο και την στολή που φορούσε.Χαίρε,αγαπητέ μου Μιχάλη,υποκλίνομαι στην μνήμη σου-φωτοδότη γιά εμάς τους περιλειπόμενους….
Με τον υποκειμενισμό μίας προσωπικής κατάθεσης γιά τον εξαιρετικό δημόσιο άνδρα, που απεφοίτησε με την τάξη 1978 της ΣΣΕ, ονομασθείς Ανθυπολοχαγός(ΠΒ), θα επιχειρήσω,στη συνέχεια να φωτίσω σταθμούς της ζωής του, αρχίζοντας από τους δύο κορυφαίους:
-Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, από την 1η Νοεμβρίου 2011 μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2015
-Πρώτος Έλληνας Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ (EU/MC) τριετούς θητείας, στο χρονικό διάστημα από 06/11/15-06/11/18
Και να τονίσω, σε αυτό το σημείο, ότι προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στην Πατρίδα υπό συνθήκες οξείας κρίσης, απολαμβάνοντας της εμπιστοσύνης τριών διαδοχικών διαφορετικών κυβερνήσεων στον τόπο, δύο μονοκομματικών και μιάς πολυκομματικής…
Προηγουμένως, ως ανώτατος αξιωματικός στους βαθμούς του Υποστρατήγου-Ταξιάρχου, διετέλεσε:
· Bοηθός Επιτελάρχη στο Γ’ΣΣ/NDC-GR,
· Διοικητής της 96 Ανωτέρας Διοικήσεως Ταγμάτων Εθνοφυλακής “ΧΙΟΣ”,
· Διευθυντής του 3ου ΕΓ/ΓΕΣ,
· Διευθυντής της Διευθύνσεως Επιχειρήσεων του ΓΕΣ,
· Διευθυντής του Α’ Κλάδου/ΓΕΣ,
· Διοικητής της ΧΙΙης Μηχανοκίνητης ΜΠ “ΕΒΡΟΥ”,
· Διοικητής του Γ’ΣΣ “Μέγας Αλέξανδρος”,
· Διοικητής του NATO Deployable Corps Greece
Και.όπως διαβάζω σε άλλη ανάρτηση που μεταφέρω, επισης: Υπήρξε προσηνής, ανθρώπινος προς όλους τους υφιστάμενους του , εύστροφος, εργατικός, ευπροσήγορος και βέβαια πολύπλευρα μορφωμένος και καταξιωμένος σε διεθνές επίπεδο. Πάντα θεσμικός και με απόλυτο σεβασμο προς τους Αρχηγούς των Κλάδων !!!!! Και βέβαια Αριστος Επιχειρησιακός Αξιωματικός .
Ακόμη, ήταν πτυχιούχος του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού «Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών».
Αισθανόμενος υποχρέωση να παρουσιάσω συνοπτικά το έργο του Στρατηγου Μιχάλη Κωσταράκου, μεταφέρω την καταγραφή του εξαιρετικού μου συναφέλφου-στρατιωτικού συντάκτη Λεωνίδα Μπλαβέρη:
Αν και Πυροβολητής ο ίδιος πολλές φορές δρούσε ως «Καταδρομέας» σε σκέψη, ταχύτητα ενεργείας και πρακτικότητα!
Σε αυτόν οφείλεται η πρωτοβουλία της διενέργεια και τελικώς πραγματοποιήσεως της πρώτης και μοναδικής έκτοτε βολής αποδοχής των βλημάτων S-300PMU-1 της Πολεμικής Αεροπορίας στο Πεδίο Βολής Κρήτης, όταν το εισηγήθηκε και έγινε αμέσως δεκτό από τον τότε Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Δημήτρη Αβραμόπουλο.
Σε αυτόν οφείλεται η ενεργοποίηση της διακλαδικής δύναμης αμέσου αντιδράσεως «Δέλτα» και οι αιφνιδιαστικοί συναγερμοί που τούς έδινε για ταχεία ανάπτυξη σε οποιοδήποτε σημείο της ελληνικής επικράτειας (π.χ. Ασκήσεις «Πυρπολητής»).
Σε αυτόν οφείλεται η συγκρότηση του Μικτού Λόχου Αποδόσεως Τιμών (ΜΛΑΤ) με μία διμοιρία από κάθε Κλάδο για να εκτελεί καθήκοντα αποδόσεως τιμών σε υψηλούς προσκεκλημένους και όχι να καλούνται κάθε τρεις και λίγο για τα καθήκοντα αυτά οι Αμφίβιοι Καταδρομείς της τότε 13ης ΔΕΕ ή οι αλεξιπτωτιστές της 2ας Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, αφήνοντας έτσι τα άλλα σοβαρά τους καθήκοντα. Τότε τον κορόϊδευαν, αλλά τώρα, όταν είδαν τα επιχειρησιακά οφέλη από την κίνηση αυτή τον ευγνωμονούν και βεβαίως το συνεχίζουν.
Σε αυτόν οφείλεται η επαναφορά των επισήμων στολών των στελεχών του Πυροβολικού και του Ιππικού – Τεθωρακισμένων στην προτέρα της αίγλη, κάτι που επίσης τότε κατηγορήθηκε αλλά σήμερα είναι αποδεκτή από όλους.
Σε αυτόν οφείλεται η δημιουργία λογαριασμού στο τουίτερ ως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ για να ενημερώνει τον κόσμο για τις καθημερινές δραστηριότητές του, κάτι που επίσης τότε κατηγορήθηκε από πολλούς, αλλά σήμερα όλοι τον μιμούνται.
Και όταν έγινε Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ γύριζε όλο τον κόσμο φορώντας τη στολή παραλλαγής του Ελληνικού Στρατού και έχοντας στο ένα μανίκι το σήμα της Ε.Ε. και στο άλλο το patch με την Ελληνική Σημαία και την Αγία Βαρβάρα, την Προστάτιδα των Πυροβολητών!
Ο Στρατηγός είχε αληθινό πάθος και τεράστιες γνώσεις με την Ιστορία, ενώ είχε μία τεράστια και πολύτιμη συλλογή με μολυβένια στρατιωτάκια, για την οποία ήταν πολύ περήφανος και την οποία είχε εμπλουτίσει κατά την παραμονή του στις Βρυξέλλες. Μάλιστα όπως μας είχε αποκαλύψει μέσα στις μελλοντικές του προθέσεις, που δεν μπόρεσε δυστυχώς να υλοποιήσει, ήταν και η συγγραφή ενός βιβλίου – παρουσιάσεως της συλλογής του αυτής.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι τη στολή του στρατηγού πατέρα του, που ως υπολοχαγός φορούσε στα πεδία των μαχών της Κορέας παρέδωσε ενώ ήταν ακόμα εν ζωή στο Πολεμικό Μουσείο, όπου και εκτίθεται.
Και ακόμη, όπως μού εμπιστεύθηκε ένας άλλος καλός συνάδελφος, ο Κυριάκος Ζηλάκος, Μανιάτης στην καταγωγή, γιά πρώτη φορά, επί των ημερών του Στρατηγού Μιχάλη Κωσταράκου, ως Α/ΓΕΕΘΑ, τιμήθηκε στη Μάνη, με τη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων, η επέτειος της νικηφόρας μάχης των μανιατισσών γυναικών, οι οποίες με μόνα “όπλα” τα δρεπάνια τους απέτρεψαν το 1826 την αποβίβαση των δυνάμεων του Ιμπραήμ στον κόλπο Δυρού, σε μία άπελπι προσπάθειά αντιπερισπασμού στην από ξηράς πολιορκία από τη Βέργα Αλμυρού, στα περίχωρα της Καλαμάτας.Τρία αγήματα αποκλειστικώς γυναικείας σύνθεσης και από τους τρεις Κλάδους των ΕΔ ήταν η συμβολή του ίδιου του Στρατηγού Κωσταράκου στον εορτασμό στην Μάνη “του”, το 2015.
Είχε τιμηθεί με όλα τα προβλεπόμενα στρατιωτικά μετάλλια και παράσημα του βαθμού του.
Ο Στρατηγός ήταν ο άνθρωπος των υπεύθυνων λόγων και της ευθύνης. Δεν μασούσε τα λόγια του, δεν δίστασε να διαφωνήσει δημοσίως ακόμη και με τον ΥΕΘΑ της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Παν. Καμμένο, πρόεδρο των ΑΝ.ΕΛ. Ποιός δεν θυμάται αυτό που αντέτεινε με εξαιρετική παρρησία γνώμης:
“ Θεωρώ ότι ο πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν νομιμοποιείται να φέρει την οποιαδήποτε στολή, προσθέτοντας μάλιστα δικά του υπουργικά διακριτικά. Από προσωπική πείρα μπορώ να πω ότι το δικαίωμα να φέρεις τη στολή δεν είναι καθόλου εύκολο να το αποκτήσεις. Ο κ. ΥΕΘΑ, ως πολιτικός προϊστάμενος των ΕΔ είναι ένας Υπουργός, απόλυτα σεβαστός, που ως εντεταλμένο μέλος της νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης είναι αυτός που ασκεί τον πολιτικό έλεγχο των ΕΔ, γεγονός που αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της Δημοκρατίας. Δεν είναι ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν είναι πολύ περισσότερο ούτε Αξιωματικός ούτε Υπαξιωματικός ούτε στρατιώτης, ναύτης ή σμηνίτης. Οι πολιτικοί προϊστάμενοι πρέπει να εμφανίζονται όπως προκύπτει από την ιδιότητά τους. Αλλιώς κινδυνεύουν να πάψουν να είναι πολιτικοί και εφόσον δεν είναι ούτε στρατιωτικοί, γίνονται κάτι άλλο που εγώ δυσκολεύομαι να προσδιορίσω.
Νομίζω ότι για να φέρεις διακριτικό ιπτάμενου, όπως έκανε ο κ. Καμμένος δεν αρκεί να γνωρίζεις να πιλοτάρεις πολιτικό ελικόπτερο ή αεροπλάνο. Όπως δεν αρκεί να είσαι κορυφαίος ψαροντουφεκάς ή δύτης για να φοράς το διακριτικό των Ομάδων Υποβρυχίων Καταστροφών (ΟΥΚ). Ειδάλλως τα διακριτικά αυτά χάνουν την αξία τους.
Πέρα όμως από το τυπικό μέρος, δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι δεκάδες παλληκάρια έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να το αποκτήσουν και εκατοντάδες λεβέντες έχασαν την ζωή τους ή τη θέτουν σε κίνδυνο καθημερινά, προσπαθώντας να αποδείξουν ότι είναι ικανοί και άξιοι να το φέρουν. Όλα αυτά, πέραν από τον αυτονόητο σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μας και την υπερηφάνεια που μας προκαλούν, απαγορεύουν κατά τη γνώμη μου, σε οποιονδήποτε δεν δικαιούται να φέρει αυτό το «τιμημένο και πανάκριβο σε αίμα» διακριτικό να το κάνει, μόνο και μόνο επειδή έχει τη δύναμη (και το θράσος) να το κάνει και επειδή ο περίγυρός του δεν θέλει να του στερήσει τη χαρά να παριστάνει ότι είναι ένας από αυτούς. Αποτελεί ύβρη προς εκείνους που το κέρδισαν και που το τιμούν καθημερινά και κυρίως ασέβεια προς εκείνους που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας».
Ο εκλιπών Στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος παρέμεινε και μετά την αποχώρησή του από τα κοινά, επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες όταν παρέδωσε τα καθήκοντα του Προέδρου της EU/MC, μία πληθωρική δημόσια φωνή ευθύνης για τα θέματα της άμυνας και της ασφάλειας της χώρας «φωνή της Θεσσαλονίκης» σε πληθώρα περιπτώσεων και ευκαιριών.
Αμέτρητες είναι οι ομιλίες του με την ιδιότητα του Επιτίμου Α/ΓΕΕΘΑ σε εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη με την ευκαιρία εθνικών επετείων ή ιστορικών συνεδρίων (π.χ. στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), όπως επίσης και με την ιδιότητα του προσκεκλημένου  εισηγητή σε ημερίδες του ΓΕΕΘΑ στην Αθήνα και της ΑΔΙΣΠΟ στη Θεσσαλονίκη. Πυκνότατες, επίσης, ήσαν οι προσωπικές του παρεμβάσεις μέσω των κοινωνικών δικτύων, ως τοποθετήσεων αιχμής απέναντι στην Τουρκική προκλητικότητα και επεκτατικότητα και τον εν γένει αναθεωρητισμό της γείτονος.
Σαν περιοχή Σαχέλ (Sahel) ορίζεται η στεπική γεωγραφική περιοχή νότια της ερήμου Σαχάρας μέχρι την έναρξη της αφρικανικής σαβάνας και εκτείνεται από τον Ατλαντικό ωκεανό μέχρι την Ερυθρά θάλασσα. Πέντε μόνο από τις χώρες τις οποίες περιλαμβάνει χαρακτηρίζονται σαν χώρες της περιοχής του Σαχέλ: Η Μαυριτανία, το Μάλι, ο Νίγηρας, το Τσαντ και η Μπουρκίνα Φάσο. Χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη φτώχεια (το Μάλι έχει ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα 859 δολάρια ενώ ο Νίγηρας 565) και η εξαιρετικά χαμηλή μέση ηλικία του πληθυσμού τους. (Ο Νίγηρας είναι πρώτος παγκοσμίως με Μ.Ο. Ηλικίας τα 15 έτη, ενώ το Τσαντ είναι δεύτερο με 15,8 και το Μάλι τέταρτο με 16,3 έτη.) Το Μάλι αποτελούμενο από δυο εθνικές ομάδες, τους Τουαρέγκ Βερβερίνους στο Βορρά και τις Αφρικανικές φυλές στο Νότο, αντιμετώπισε μια ισλαμική εξέγερση στο βορρά υποκινούμενη από την Αλ Κάιντα, η οποία διέλυσε τον εθνικό, κυρίως αφρικανικό στρατό και απείλησε απευθείας τον αφρικανικό νότο. Η Γαλλία επενέβη με την επιχείρηση Cerval που αναχαίτισε τους ισλαμιστές, τα Ηνωμένα Έθνη έστειλαν μια δύναμη 12.000-15.000 στρατιωτών (MINUSMA) αποτελούμενη σε μεγάλο μέρος από ευρωπαϊκές μονάδες (Γερμανοί, Σουηδοί, Ολλανδοί, Δανοί κ.ά) και δυνατότητες (Ε/Π, drones, κλπ), και η ΕΕ έστειλε δυο μόνιμες πολιτικές αποστολές για την πολιτική/οικονομική υποβοήθηση των κρατών, την EUCAP Sahel Mali και την EUCAP Sahel Niger και μια στρατιωτική εκπαιδευτική αποστολή, την ΕU Training Mission (EUTM) Mali.
Η κατάσταση φάνηκε ότι σταθεροποιήθηκε, καθώς υπεγράφη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των αντιμαχομένων, οπότε και η Γαλλία αντικατέστησε την Επιχείριση Cerval με μια νέα Επχση Berkhane. Ωστόσο, η πολιτική αστάθεια στο Μάλι συνεχίστηκε με πραξικοπήματα και εμπλοκή της Ρωσίας και της Τουρκίας στην περιοχή, ενώ πολιτικά προβλήματα και τρομοκρατικές ενέργειες σημειώθηκαν και στο Τσαντ, στη Μπουρκίνα Φάσο καθώς και στον Νίγηρα. Οι χώρες του Σαχέλ συνασπίστηκαν και δημιούργησαν την ομάδα G5 Sahel. Οι στρατιωτικές δυνάμεις όμως των πέντε τοπικών χωρών φάνηκε ξεκάθαρα ότι αδυνατούν να αναχαιτίσουν τους ισλαμιστές και εμφανίστηκε και πάλι η ανάγκη για Ευρωπαϊκή παρουσία.
Ο λόγος είναι εμφανής. Οι χώρες του Σαχέλ συνιστούν πάμφτωχες δημογραφικές βόμβες που αν δεν σταθεροποιηθούν και δεν μπουν σε αναπτυξιακή τροχιά, τα δεκάδες εκατομμύρια των νεαρών κατοίκων τους θα αναζητήσουν την επιβίωση τους είτε σαν πρόσφυγες και μετανάστες στην Ευρώπη και τις γειτονικές χώρες ή θα μετάσχουν σε τοπικές ομάδες που με ή χωρίς ιδεολογική κάλυψη, θα αποσταθεροποιήσουν βίαια την περιοχή. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να λάβει μέτρα και να μην επιτρέψει την περαιτέρω αποσταθεροποίηση των χωρών αυτών και την άλωση τους από τους ισλαμιστές. Η σταθερότητα και η ασφάλεια αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την οποιαδήποτε ανάπτυξη και τελικά την αποκατάσταση κάποιου επιπέδου ζωής αλλά κυρίως της ελπίδας στους λαούς των χωρών αυτών.
Στις 27 Μαρτίου 2020, οι κυβερνήσεις του Βελγίου, της Τσεχίας, της Δανίας, της Εσθονίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Μάλι, του Νίγηρα, των Κάτω Χωρών, της Νορβηγίας, της Πορτογαλίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου εξέδωσαν μια πολιτική δήλωση εκφράζοντας υποστήριξη για τη δημιουργία μιας Τακτικής Δύναμης (Task Force) ενσωματωμένης στη διοίκηση της γαλλικής επιχείρησης Barkhane, με στόχο την αντιμετώπιση των τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή. Υπό το όνομα Takuba (τοπικό πολεμικό ξίφος) η Τακτική αυτή Δύναμη θα συμβουλεύει, θα βοηθά και θα συνοδεύει τις Ένοπλες Δυνάμεις του Μάλι, σε συντονισμό με τις λοιπές χώρες της G5 Sahel και άλλους προαναφερθέντες διεθνείς παράγοντες που έχουν αναπτυχθεί επί τόπου. Στο πλαίσιο αυτό, η Γαλλία ανακοίνωσε ότι θα τερματίσει την Επχση Berkane το καλοκαίρι του 2022.
Η Τακτική Δύναμη Takuba συνεργάζεται στενά με την Επχση Berkhane και τις τοπικές δυνάμεις του G5 Sahel. Στις 2 Απριλίου 2021 η Τακτική Δύναμη Takuba κηρύχθηκε Πλήρως Eπιχειρησιακή (FOC) και έκτοτε μετέχει σε επιχειρήσεις κατά των ισλαμιστών.
Η οργάνωση της Takuba περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Διοίκησης με έδρα τη Menaka στο Μάλι με επικεφαλής τη Γαλλία και επάνδρωση από Βέλγους, Τσέχους, Εσθονούς, Ιταλούς, Ολλανδούς, Πορτογάλους και Σουηδούς αξιωματικούς. Μια Γαλλική Δύναμη (που ενδεχομένως στο μέλλον να αντικατασταθεί από Έλληνες Καταδρομείς) αποτελεί την Δύναμη Προστασίας του Στρατοπέδου του ΚΔ. Επιπλέον, υφίσταται μια Χειρουργική Ομάδα Ειδικών Επιχειρήσεων (SOST) και πέντε Τακτικές Ομάδες εκ των οποίων έχουν ενεργοποιηθεί ήδη οι τρεις (Μια Σουηδική ως Δύναμη Αμέσου Αντιδράσεως, μια Γάλλο-Εσθονική και μια Γάλλο-Τσεχική). Η Δύναμη αποτελείται κυρίως από ευρωπαϊκές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων με υψηλό επίπεδο αυτονομίας. Πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν υποσχεθεί συνεισφορές στρατιωτικών τμημάτων και επιτελών αξιωματικών.
Εν κατακλείδι, κατά τη γνώμη μου η αναγκαιότητα της συμμετοχής στα δρώμενα του Σαχέλ είναι ξεκάθαρη για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Υπο αυτό το πρίσμα αποφασίστηκε και υλοποιείται η συμμετοχή της Ελλάδος στην EUTM Mali ήδη από 2013 με δυο τουλάχιστον εκπαιδευτές. Δεν είμαστε ξένοι στη περιοχή, ούτε το πρόβλημα είναι πρωτόγνωρο. Οι εξελίξεις στην περιοχή αυτή, (όπως και σε άλλες παρόμοιες περιοχές φτώχειας και ελλείμματος ασφαλείας) μας αφορούν και μας επηρεάζουν. Είναι καιρός να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και «πονηρά» να προσπαθούμε πάντα να αφήνουμε τους άλλους να λύσουν προβλήματα που αφορούν και εμάς. Δεν είμαστε οι μόνοι «ξύπνιοι». Εξάλλου όταν ζητάμε και χρειαζόμαστε αλληλεγγύη από φίλους, εταίρους και συμμάχους, για να είμαστε δικαιολογημένοι και «εν δικαίω» θα πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε δείξει αλληλεγγύη και υποστήριξη στους άλλους όταν την χρειάζονται, ιδίως σε διεθνή θέματα που μας αφορούν.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2018, με την ιδιότητα της προσκεκλημένης προβεβλημένης προσωπικότητας, ο Στρατηγός Κωσταράκος εισηγήθηκε στο 12ο Συνέδριο της ΝΔ το θέμα «Νέος Υπεύθυνος Πατριωτισμός». Στην τότε ομιλία του, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην πρόσφατη τότε Συμφωνία των Πρεσπών, για την οποία ανέφερε καταχειροκροτούμενος: “Ήταν μία αναίτια ήττα, την οποία υποστήκαμε χωρίς καν να πολεμήσουμε, σε μία μάχη από την οποία δεν είχαμε τίποτε να κερδίσουμε και την οποία κανείς δεν μάς πίεσε να δώσουμε.Με τη διαδικασία επικύρωσης να προχωρεί κανονικά από την άλλη πλευρά, παράγονται μη αναστρέψιμα αποτελέσματα.Είμαστε ιδανικοί αυτόχειρες, καταφέρνοντας να απεμπολήσουμε δικαιώματά μας και να αδρανοποιήσουμε κάθε πλεονέκτημά μας και να παρουσιάσουμε μία άνευ όρων παράδοση ως υπερήφανη διαπραγμάτευση γιά την επίλυση ενός προβλήματος που ήταν, κατά βάση, πρόβλημα των άλλων”.
 

Προσωπικώς,  τέλος κρατώ ως κίνηση προσωπικής εκτίμησης και φιλίας την άμεση ανταπόκρισή του στην πρόσκληση των Εκδόσεων “Κασταλία” να είναι εκ των συνεισηγητών στην εκδήλωση παρουσίασης της επετειακής έκδοσης-συλλογικού τόμου “ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ: Διεθνείς, θεσμικές και πολιτικές προσεγγίσεις” που έγινε στη Θεσσαλονίκη, στις 25 Νοεμβρίου 2021, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της  εκεί  Διεθνούς ‘Εκθεσης Βιβλίου.
Θα κλείσω αυτό το σημείωμα τιμής προς τον εκλιπόντα Στρατηγό Κωσταράκο,με την επισήμανση του Λεωνίδα Μπλαβέρη, στον οποίο αναφέρθηκα και πιό πριν: Ελπίζω να θελήσουν οι δικοί σου, κάποτε, να προχωρήσουν στην έκδοση του βιβλίου – παρουσίαση της πολύτιμης συλλογής σου με τα μολυβένια στρατιωτάκια που τόσο πολύ αγαπούσες και φρόντιζες!
ΓΑΙΑΝ ΕΧΟΙ ΕΛΑΦΡΑΝ…
Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Ν. Λυμπεράκη: Αυτογκόλ και πονηριές

2

Κανείς δεν ξέρει αν στις 25 Ιουνίου το ΠαΣοΚ θα πετύχει τον εκπεφρασμένο του στόχο να είναι η επόμενη αξιωματική αντιπολίτευση. Αν ένα πράγμα ξεκαθάρισε αυτή την εβδομάδα όμως, αυτό είναι πως η θέση του ΠαΣοΚ στον δημόσιο διάλογο έχει ήδη αναβαθμιστεί. Ως τις κάλπες η προπορευόμενη Νέα Δημοκρατία έχει επιλέξει για αντίπαλο τη Χαριλάου Τρικούπη και όχι την Κουμουνδούρου.

Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ περιδινίζεται στον απόηχο μιας συντριπτικής ήττας και επιχειρεί να ανακάμψει βγάζοντας στη βιτρίνα όχι τα πρόσωπα που θα περίμενε κανείς από ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά αντιθέτως φυσιογνωμίες μηδενικού ιδεολογικού βάθους και πολιτικού εκτοπίσματος, Πειραιώς και Χαριλάου Τρικούπη ακονίζουν τα μαχαίρια τους.

Με την Αριστερά σε βαθιά κρίση, είναι η μάχη του Κέντρου που μονοπωλεί το ενδιαφέρον. Αλλωστε ούτε το ΠαΣοΚ μπορεί να ανέβει σημαντικά χωρίς να επαναπατρίσει και κάποιους δικούς του που στις 21 Μαΐου ψήφισαν Μητσοτάκη από τον φόβο μιας δεύτερη φορά Αριστεράς, ούτε όμως από την άλλη η ΝΔ μπορεί να πετύχει την αυτοδυναμία αν επιτρέψει μια επιστροφή του «καλού ΠαΣοΚ», όπως το αποκαλεί ο κ. Μητσοτάκης, στην κομματική του μήτρα.

Χρήσιμο είναι όλο αυτό καθώς αποτελεί και μια ευκαιρία να συγκρουστούν και να κριθούν οι θέσεις των κομμάτων, κάτι που στις προηγούμενες εκλογές δεν συνέβη, γιατί χαθήκαμε στη μετάφραση του θολού αφηγήματος του ΣΥΡΙΖΑ για τις κυβερνήσεις συνεργασίας και την απλή αναλογική.

Στον προεκλογικό δημόσιο διάλογο όμως, πέρα από την ουσία, υπάρχει και η επικοινωνία. Και στην επικοινωνία η ΝΔ διατηρεί ένα προβάδισμα συντριπτικό, πολύ μεγαλύτερο και από το 20% που της έδωσε η κάλπη. Γιατί θέλει μεγάλη ικανότητα και πολύ ισχυρό μηχανισμό προπαγάνδας για να καταφέρεις να περάσεις το μήνυμα ότι αφορολόγητες γονικές παροχές 1,6 εκατ. ευρώ και μερίσματα 100.000 ευρώ αφορούν τη μεσαία τάξη. Αντιθέτως, τα αυτογκόλ που βάζουν πράσινα στελέχη το τελευταίο διάστημα αρχίζουν να θολώνουν επικίνδυνα το μήνυμα της Χαριλάου Τρικούπη. Ας πάρουμε για παράδειγμα την πολυσυζητημένη δήλωση της κυρίας Χρονοπούλου «θα αυξήσουμε τους φόρους που βλέπουμε ότι ουσιαστικά πλήττουν τη μεσαία τάξη». Υπάρχει κανείς που ακούγοντας τη δήλωση δεν κατάλαβε από την εκφορά και τα συμφραζόμενα ότι ήταν σαρδάμ και εννοούσε το ακριβώς αντίθετο; Από τη μια λοιπόν, lapsus linguae όπως αυτό μπορούν να κάνουν σημαντική ζημιά, από την άλλη όμως και το να κάνεις σημαία ένα προφανές σαρδάμ του αντιπάλου σου προδίδει καιροσκοπισμό, δείχνει πως, παρά την πρωτοκαθεδρία σου, δεν σε ενδιαφέρει να δώσεις «τον αγώνα τον καλό».

Το Βήμα

Η Άλωση είναι διαρκές ενδεχόμενο: Να ξυπνήσουμε, οι Τούρκοι επιδιώκουν σταθερά την εξάλειψη του ελληνικού έθνους από το ιστορικό προσκήνιο…

8

 

Του ΜΕΛΕΤΗ Η. ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ*

Η επέτειος της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως στις 29 Μαΐου 1453 δεν είναι μόνον το τέλος του ελληνορθόδοξου Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους ούτε μόνον η αρχή της ζοφερής Τουρκοκρατίας. Αποτελεί ταυτόχρονα την κορύφωση μίας διαχρονικής υπαρξιακής απειλής για τον Ελληνισμό.

Μετά την μάχη του Μαντζικέρτ το 1071 και την (οφειλόμενη σε προσεκτικά σχεδιασμένη προδοσία) καταστροφή του βυζαντινού στρατού, εισήλασαν στην Μικρά Ασία οι εξισλαμισμένοι Σελτζούκοι Τούρκοι συνοδευόμενοι από δερβίσηδες και χιλιάδες τουρκομάνους νομάδες και αποδύθηκαν σε μείζονα επιχείρηση αφομοίωσης διά της βίας ή εξάλειψης του ελληνικού πληθυσμού.

Αποτέλεσμα της μακραίωνης αυτής επιχείρησης εθνοκάθαρσης, που περιγράφει ο καθηγητής του Harvard Σπύρος Βρυώνης στο εμβληματικό του έργο “Η παρακμή του μεσαιωνικού Ελληνισμού και ο εξισλαμισμός της Μικράς Ασίας”, είναι η εντυπωσιακά μεγάλη παρουσία ελληνικού γονιδιώματος στους σημερινούς κατοίκους της Τουρκίας.

Ο Αλέξιος Κομνηνός (1081-1118) έκανε αυτό που καλείται στο αγγλοσαξονικό managment “damage control”. Στο Φιλομήλιον το 1116 συνέτριψε τους Σελτζούκους και τους περιόρισε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.

Ο εγγονός του Μανουήλ επεχείρησε να τους εξοβελίσει τελείως από την Μικρά Ασία, αλλά ο στρατός του καταστράφηκε στο Μυριοκέφαλον το 1169 και έκτοτε οι Τούρκοι μονιμοποιήθηκαν στην περιοχή. Στις αρχές του 14ου αιώνος ένα άλλο τουρκομογγολικό φύλο, οι Οθωμανοί Τούρκοι, εισέβαλαν στην Μικρά Ασία, εγκαταστάθηκαν στην Βιθυνία και το 1361 πέρασαν στην Θράκη, εκμεταλλευόμενοι εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Βυζαντινών Ελλήνων.

  • Το 1401 η Κωνσταντινούπολη απειλείται για πρώτη φορά και τελικώς καταλαμβάνεται το 1453. Ακολουθεί μακρά περίοδος Τουρκοκρατίας, διακοπτόμενη από συνεχή ελληνικά επαναστατικά κινήματα.

Το 1770 πραγματοποιείται η μεγάλη επανάσταση των Ορλωφικών, το 1821 η Ελληνική Επανάσταση και το 1830 η Απελευθέρωση, απαρχή της διάλυσης του οθωμανικού κράτους.

Το 1854 ο Κριμαϊκός πόλεμος, κατά τον οποίον επιχειρήθηκε (ανεπιτυχώς λόγω παρέμβασης των Αγγλογάλλων) η ολοκλήρωση του ανολοκλήρωτου 1821, το 1897 ο «ατυχής» ελληνοτουρκικός πόλεμος (που ευτυχώς διεκόπη λόγω σωτήριας παρέμβασης των Συμμάχων), το 1912-3 οι Βαλκανικοί πόλεμοι κατά τους οποίους η Ελλάς συνέτριψε την Οθωμανική αυτοκρατορία και απελευθέρωσε την Μακεδονία, την Θράκη, την Ήπειρο, την Κρήτη και το Αιγαίο.

Το 1919-22 επιχειρήθηκε η ολοκλήρωση της Μεγάλης Ιδέας με την ενσωμάτωση της Μικράς Ασίας, αλλά το εγχείρημα για πολλούς λόγους (εθνικός διχασμός, φιλοτουρκική στάση των Μεγάλων Δυνάμεων) κατέληξε στην Μικρασιατική Καταστροφή.

Μετά το 1922 εγκαθιδρύθηκε μία σχετική ισορροπία δυνάμεων με επιδιαιτητή την Δύση, την οποία οι Τούρκοι παραβίασαν συστηματικά προκαλώντας σοβαρά πλήγματα στον Ελληνισμό, καταστρέφοντας το 1955 την Ελληνική Κοινότητα της Κωνσταντινούπολης και εισβάλλοντας το 1974 στην βόρεια Κύπρο.

Από το 1976 οι Τούρκοι αποδύθηκαν σε κλιμακωτή αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στην Δυτική Θράκη και στο Αιγαίο. Το 2020 Ελλάς και Τουρκία έφθασαν στα όρια του πολέμου, τον οποίον απέτρεψαν οι σεισμοί στην Τουρκία στις αρχές του 2023.

  • Συμπέρασμα: η ελληνοτουρκική διαμάχη μαίνεται αδιάκοπη επί χίλια χρόνια, οι δε Τούρκοι επιδιώκουν σταθερά την εξάλειψη του ελληνικού έθνους από το ιστορικό προσκήνιο. Το εγχείρημα αυτό ακυρώθηκε λόγω της διαρκούς αντίστασης των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας.

Η μόνη στάση η οποία απέτρεψε την ολική εξαφάνιση των Ελλήνων από το ιστορικό προσκήνιο υπήρξε η αδιάλλακτη άρνηση «διαπραγμάτευσης» για την ελευθερία και την ανεξαρτησία, όπως αυτή αποτυπώνεται στο “Μολών Λαβέ” των Θερμοπυλών, στην “Προς Μαρδόνιον Αθηναίων Απάντησιν”, στο “Την Πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστίν” του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, στο “Ελευθερία ή Θάνατος” του 1821, στο “Έλληνες σήμερα γεννηθήκαμε και σήμερα θα πεθάνουμε για την Πατρίδα” του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια και στο “Λόρδε μου εμείς συμβιβασμόν δεν κάνουμε” επίσης του Κολοκοτρώνη στον Λόρδο Χάμιλτον, στο ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά και ολόκληρου του ελληνικού λαού το 1940.

Η μετακίνηση από την γραμμή της αδιαλλαξίας στην γραμμή του κατευνασμού, του φοβικού συνδρόμου, των διαπραγματεύσεων για τα ίδια τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, των υποχωρήσεων στο Αιγαίο με το σκεπτικό ότι «η Τουρκία έχει μεγάλη ακτογραμμή» κλπ. κλπ. υπηρετεί την εξάλειψη του ελληνικού έθνους και την μετακίνησή του στον κάδο απορριμμάτων της παγκόσμιας ιστορίας.

*Μελέτης Η. Μελετόπουλος
Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης – Από τις εκδόσεις Παπαζήση κυκλοφορεί το βιβλίο του ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ

Hellas Journal

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

8

του Παντελή Σαββίδη

φωτογραφία: το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής

Όσο παρακολουθώ την Θράκη, υπήρξαν δύο, μόνο, στιγμές που το αθηναϊκό σύστημα (το ελληνικό κράτος, το ίδιο είναι), αντέδρασε.

Η μια ήταν το 2020 όταν απειλήθηκε με κατάρρευση (το Σύστημα) απο το ενδεχόμενο μιας οργανωμένης, απο την Τουρκία, εισβολής δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στην ελληνική επικράτεια μεταξύ των οποίων πολλοί που αναζητούσαν στον ήλιο μοίρα. Και η άλλη τις τελευταίες ημέρες μετά την συνειδητοποίηση απο το αθηναϊκό σύστημα ότι στη Θράκη υπάρχει τουρκικό προξενείο το οποίο χειραγωγεί μέρος της μειονότητας και επηρεάζει, ακόμη, και την σύνθεση της βουλής.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Το τι συμβαίνει στη Θράκη η Αθήνα το γνωρίζει άριστα. Όμως, δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο όταν απειλείται το σύστημα που έχει οικοδομήσει. Οι δεκάδες χιλιάδες καθοδηγούμενοι μετανάστες το 2020 θα αποδομούσαν, με τουρκικές οδηγίες, την χώρα και η υποστήριξη συγκεκριμένων υποψηφίων απο το τουρκικό προξενείο που επηρεάζονται, ή προτείνονται, απο αυτό δεν καθορίζει, πράγματι, το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά δημιουργεί έναν πυρήνα στη βουλή άμεσα ελεγχόμενο απο την Άγκυρα.

Και αυτό ενόχλησε.

Το Προξενείο, όμως, βρίσκεται εκεί εδω και πολλά χρόνια και, ουσιαστικά, συνδιοικεί με τις υπηρεσίες του ελληνικού κράτους. Το ιλαροτραγικό είναι ότι οι τοπικοί άρχοντες για να έχουν πιθανότητες εκλογής πρέπει να απολαύουν, αν όχι της υποστήριξης του προξενείου, τουλάχιστον, της ανοχής του. Και σε οριμένες περιοχές η απουσία του ελληνικού κράτους είναι εκκωφαντική.

Το ελληνικό κράτος γνωρίζει πως να παραπλανά την ελληνική κοινή γνώμη και σε πολλές περιπτώσεις καταφέρνει και παίρνει την συναίνεσή της. Την αδυναμία του- η την αβουλία του- να διαμορφώσει πολιτική, την απέδωσε σε μια στάση ανοχής προς την μειονότητα. Η ανοχή ή η συμμόρφωση του ελληνικού κράτους με τις διεθνείς δεσμεύσεις και τον σεβασμό του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα, ατομικά και μειονοτικά δικαιώματα είναι βεβαίως εκτός συζήτησης. Πρέπει να τηρούνται. Αλλά εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τέτοιες περιπτώσεις.

Έχουμε να κάνουμε με συνεχή έλεγχο και καθοδήγηση απο το τουρκικό προξενείο ενός μέρους της μειονότητας, προσπάθεια ελέγχου του συνόλου της και επηρεασμού της τοπικής ηγεσίας των ελληνικών θεσμών, οι άρχοντες των οποίων για να ανταποδώσουν την εύνοια σκαρφίζονται διάφορες καινοφανείς θεωρίες της σχέσης τους με το προξενείο.

Η παρέμβαση του προξενείου στις ελληνικές εκλογές είναι το ελάχιστο απο όσα γίνονται. Τα άλλα που συμβαίνουν δεν τα γνωρίζει ο κ. Μητσοτάκης; Και αν τα γνωρίζει, γιατί δεν τα αντιμετωπίζει-ούτε αυτός, ούτε οι άλλες κυβερνήσεις που προηγήθηκαν;

Στη δήλωση Μητσοτάκη αντέδρασε ο Συριζα λέγοντας πως η εκλογική του επιτυχία στους επίμαχους νομούς οφείλεται στο ενδιαφέρον του για την μειονότητα. Στην ουσία οφείλεται σε υπόγεια ρεύματα επαφών με το προξενείο ή με μηχανισμούς και εκτός αυτού.

Ο Συριζα έχει γεμίσει τον κόσμο με ψέματα μεταξύ των οποίων και η προσπάθειά του να πείσει για την Συμφωνία των Πρεσπών. Ένα από τα επιχειρήματά του, υπέρ της Συμφωνίας, ήταν ότι η Ελλάδα θα αναλάμβανε τις αεροπορικές περιπολίες στον εναέριο χώρο της γειτονικής χώρας στο πλαίσιο της προστασίας που της προσφέρει το ΝΑΤΟ. Απέφυγε, επιμελώς, όμως, ο Συριζα να μας πει πως αυτή η ανάληψη είχε ημερομηνία λήξης και γίνεται σε συνεργασία με άλλες ΝΑΤΟϊκές χώρες (rotation). Την ευθύνη τώρα, έχει η Ιταλία. και αυτό είναι ελάχιστο μπροστά στα γενικότερα ψεύδη του.

Αλλά τα ψεύδη του Συριζα και οι θέσεις του για ζητήματα που απασχολούν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό τον έριξαν στο 20% και απειλούν να τον ρίξουν και άλλο.

Με τα ψεύδη και την υποκρισία της ΝΔ τι γίνεται;

Για να γίνει αποδεκτό ένα σύστημα εξουσίας πρέπει να παρέχει τρία πράγματα στον λαό που διοικεί: ασφάλεια, αξιοπρέπεια και εργασία. Το ελληνικό κράτος δεν τα παρέχει αυτά στην Θράκη. Το αίσθημα ανασφάλειας γίνεται σαφές σε οποιονδήποτε επισκεφθεί την περιοχή. Επανειλημμένως επιχειρήθηκε από το κεντρικό κράτος να γίνουν ορισμένες επενδύσεις που θα έδιναν εργασία στον πληθυσμό αλλά όλες ναυάγησαν (και η τελευταία με πρόεδρο της σχετικής επιτροπής της βουλής την κ. Μπακογιάννη). Και αν ο άνθρωπος δεν έχει εργασία και δεν αισθάνεται ασφάλεια μειώνεται και το αίσθημα αξιοπρέπειας που νοιώθει. Είμαι αυτήκοος μάρτυρας στελέχους της περιοχής του βορείου Έβρου να λέει πως «ευτυχώς που υπάρχει και το μεταναστευτικό και βλέπουμε κάνα μεροκάματο».

Η αμερικανική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη θα βοηθήσει την πόλη από κάθε άποψη αλλά είναι λογικό να διαμορφώσει έναν πόλο σχετικής ευημερίας που δεν θα αγγίζει τις άλλες περιοχές της Θράκης.

Δύο αδέλφια σπαρτιατικής καταγωγής, οι αδελφοί Πολιτόπουλοι που έζησαν χρόνια στις ΗΠΑ (ο ένας ζει ακόμη εκεί) επένδυσαν στην Ροδόπη και παράγουν την επιτυχημένη μπύρα Βεργίνα. Το τι τράβηξαν μέχρι η προσπάθειά τους στεφθεί, σήμερα, από επιτυχία, δεν περιγράφεται. Η Θράκη φημιζόταν για τα καπνά της αλλά σε μια εποχή που το κάπνισμα περιορίσθηκε, η παραγωγή καπνού αντιμετώπισε κρίση. Ο Πολιτόπουλος ενθάρρυνε τους κατοίκους να καλλιεργήσουν κριθάρι για την μπύρα του. Μια σημαντική διέξοδος στους πρώην καλλιεργητές καπνού και νυν κριθαριού υπήρξε. Έκαναν και κάτι άλλο επιχειρηματικό και εθνικό. Ενθάρρυναν τους Πομάκους στην ορεινή Θράκη να καλλιεργήσουν τσάι. Η σχετική παραγωγή τσαγιού από την επιχείρησή τους κατακτά την αγορά.

Οι αδελφοί Πολιτόπουλοι παράγουν στην Θράκη εθνικό και διεθνές έργο. Το ελληνικό κράτος υπονομεύει την παρουσία του στην περιοχή και την θυμάται όποτε ενοχλείται από την αποχαύνωσή του.

Την περίπτωση Ιβάν Σαββίδη και την ΣΕΚΑΠ δεν θέλω να την αναφέρω. Παρακλήθηκε να την αγοράσει για να αποφευχθεί η πώλησή της σε τούρκο και βρήκε τον μπελά του.

Αν ένα κράτος και μια κοινωνία δεν θέλει να σωθεί, κανείς δεν μπορεί να τα σώσει.

Δ. Νατσιός: Γι΄αυτήν την Ελλάδα αγωνιζόμαστε….

4

Δημοσιεύω ένα παλιότερο κείμενό μου… Αυτοί που πρωταγωνιστούν στις οκτώ παραπομπές «κρύβονται» από πίσω μας… 

Πρώτον: Κάποτε η Διοίκηση διορίζει τον Μακρυγιάννη “αρχηγό των Αθηναίων”. Τον πλησιάζει ο Γρόπιος (Gropius), πρόξενος της Αούστριας και του λέει να δεχτεί τον “Γκόρδον”, τον Άγγλο, ως αρχηγό, διότι θα
βάλει τα χρήματα. Απαντά ο πατριδοφύλακας στρατηγός: “Σύρε πες του, όποιος είναι αυτός οπού θα βάλει τα χρήματα, όχι αρχηγόν τον κάνω καμπούλι (= δέχομαι να γίνει), διά την αγάπη της πατρίδος μου, αλλά όπου κατουράγει να μου δίνει να πίνω εγώ το κάτουρο. Το κάνω αυτό και του το δίνω εγγράφως”. (Απομνημονεύματα, εκδ. Ζαχαρόπουλος, σελ. 483

Δεύτερον: Αποσπώ από το “Συναξάρι” των ηρώων του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου μας, το 1955, από το πολυτίμητο βιβλίο του Σπύρου Παπαγεωργίου «Διά χειρός ηρώων», μιαν
επιστολή του Ιακώβου Πατάτσου. Διαβάζω και «προσκυνώ» τα πάθη του λαού μας.  Γράμμα στην μάνα του, στις 8 Αυγούστου του 1956: «Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ των αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από τον θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαρείς, όπως κι εγώ.  Αν κλαις, θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την Πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσεις το παιδί σου.  Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι αγγέλοι.  Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα.  Μη κλαίς για να ακούσεις την αγγελική φωνή μου που ψάλλει:
Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν  σ’ όλη σου την ζωήν». Αυτό δεν είναι επιστολή, είναι δοξαστικό αθλητού του Έθνους μας.

Τρίτον: Ο Παύλος Μελάς, ο αητός της Μακεδονίας μας, ψυχορραγούσε λέγοντας: «Τον σταυρό να τον δώσεις στην γυναίκα μου και το τουφέκι του Μίκη και να τους πεις ότι το καθήκον μου έκαμα». Έχουμε,οι τωρινοί Έλληνες, τέτοια αγάπη για την πατρίδα;
Τέταρτον: Μάχη του Κιλκίς. 20 Ιουνίου 1913. Στρατιώτης του 22ου Σ.Π. τραυματίζεται στο χέρι. Του λένε να φύγει για το χειρουργείο. «-Τι έκανε, λέει; Για μια τσουγκρανιά να φύγω; Το παλιοτόμαρό μου
βαστάει ακόμη. Και συνεχίζει τον αγώνα. Παίρνει δεύτερο βόλι και εξακολουθεί να μάχεται και το δεύτερο τραύμα γίνεται τρίτο και έπεται συνέχεια. Όταν δεν ήτο δυνατόν πλέον να συνεχίσει τον αγώνα, λέει: «-Μωρέ δεν μπορούσα να είχα κι άλλο παλιοτόμαρο, να βγάλω αυτό το τρυπημένο και να βάλω το καινούργιο;». (σελ. 76). Με εκείνα τα ηρωικά… παλιοτόμαρα είναι ραμμένη η γαλανόλευκη.

Πέμπτον: Διασώζει ο συγγραφέας Χρ. Ζαλοκώστας στο βιβλίο του «Το περιβόλι των θεών», σ. 135, να… αξιοπερίεγο επεισόδιο: Περιγράφει την επίσκεψη του πρωθυπουργού Μεταξά στο στρατιωτικό νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και την στιχομυθία με πληγωμένο στρατιώτη:
«-Πού πληγώθηκες εσύ, παιδί μου;
-Στο Ιβάν!
-Ε, το Ιβάν το τιμωρήσαμε! Έπεσε χθες το
βράδυ.
-Ναι, έπεσε κ. Πρόεδρε. Θα μπορούσε όμως να είχε πέσει εδώ και πέντε μέρες. Όταν βρήκαμε την πρώτη αντίσταση, έπρεπε να μας θυσιάσει ο συνταγματάρχης μας. Θα το παίρναμε από τότε».

Έκτον: Στο εξαιρετικό βιβλίο του Χρήστου Αγγελομάτη «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας», στις σελίδες 183-184, περιέχεται μια επιστολή του Θεοδ. Μουτσούλα, υποναυάρχου του Λιμενικού Σώματος ε.α., ο οποίος αναφέρεται στον πατέρα του, ταγματάρχη πεζικού Κωνσταντίνο Μουτσούλα.
Διαβάζω:  «Ήτο, τότε, η μοιραία ημέρα της 26ης Αυγούστου 1922, ότε τα πάντα είχον διαλυθή. Όλως τυχαίως, όμως, συνήντησε τον ταγματάρχην Μουτσούλαν ο υπολιμενάρχης Σμύρνης Αντώνιος Μπαχάς
και τον επιβίβασε βιαίως επί τον αποπλεύσαντος την ημέραν εκείνην τελευταίον επιτάκτου ατμοπλοίου
“Νάξος”. Άμα τη εισόδω της “Νάξος” εις τον λιμένα της Χίου, ο ταγματάρχης Μουτσούλας, ανελθών επί του καταστρώματος του πλοίου, το οποίον ήτο κατάμεστον από αξιωματικούς και οπλίτας, ανεφώνησεν: ” Έπειτα από το αίσχος αυτό, την εθνικήν αυτήν συμφοράν, δεν μας επιτρέπεται να πατήσωμεν χώμα ελληνικόν!. Όλοι οι Έλληνες να πάμε να πνιγούμε! Και, πρώτος, δίδω το παράδειγμα εγώ!!”. Και πράγματι ερρίφθη εις την θάλασσαν και επνίγη. Οι Χιώτες ενεταφίασαν αυτόν εκβρασθέντα μετά τριήμερον, εις την
εκκλησίαν Άγιος Ιωάννης και επί μαρμαρίνης στήλης άγνωστός μοι μέχρι τούδε, εχάραξε: «Ή καλώς ζην ή καλώς τεθνάναι τον ευγενή χρή».

 Έβδομον: Τον Απρίλιο του 1804 στο Μοναστήρι του Σέλτσου, έγινε ο ξακουσμένος «χαλασμός των Μποτσαραίων». Σκοτώθηκαν πολλοί, μεταξύ αυτών και η περίφημη κόρη του Νότη, Λένω (Ελένη) Μπότσαρη. Διαβάζω: «Ο Νότης κείτεται στο πεδίο της μάχης, διάτρητος από τις πληγές πνιγμένος στο
αίμα κατάμαυρος από το μπαρούτι, Εφτά πληγές είχε και την σοβαρότερη στο δεξί μάτι. Την ώρα εκείνη η κόρη του Ελένη, λεβεντοκόριτσο 22 χρονών, λυγερή, ξανθή, ήρθε μετά τον ηρωικό θάνατο του θείου
της Νίκηζα, με τον οποίο συμπολεμούσε, και βρήκε τον πατέρα της μισοπεθαμένο. Με το ματωμένο γιαταγάνι στο χέρι, έσκυψε και τον ρώτησε:
– Τι να κάνω πατέρα;
– Παιδί μου ήρθε η ώρα σου. Σκοτώσου! Της αποκρίθηκε ψιθυριστά. Χίμηξε η Ελένη με το γιαταγάνι, αναμέρισε τους εχθρούς και πνίγηκε στον Αχελώο», για να μην την μαγαρίσουν, την κόρη, την ατρόμητη
Σουλιωτοπούλα. («Μνήμη Σουλίου», συλλογικό έργο του 1971).

Όγδοον: Γεώργιος Γεννάδιος, Δάσκαλος του Γένους. Πέθανε πάμφτωχος. Λίγο μετά την πτώση του Μεσολογγίου, στο Ναύπλιο, προσπαθεί να αναπτερώσει το ηθικό. Ο αυτήκοος και αυτόπτης Αλ. Ραγκαβής, στα απομνημονεύματά του, μεταφέρει την σκηνή και τα λόγια του Δασκάλου του Γένους. «Η πατρίς καταστρέφεται, ο αγών ματαιούται, η ελευθερία εκπνέει. Απαιτείται βοήθεια σύντονος. Πρέπει οι ανδρείοι ούτοι, οίτινες έφαγον πυρίτιν και ανέπνευσαν φλόγας και ήδη αργοί και λιμώττοντες μας περιστοιχίζουν, να σπεύσωσιν όπου νέος κίνδυνος τους καλεί. Προς τούτο απαιτούνται πόροι και πόροι ελλείπουσιν. Αλλ’ αν θέλωμεν να έχωμεν πατρίδα, αν είμεθα άξιοι να ζώμεν άνδρες ελεύθεροι, πόρους ευρίσκομεν. Ας δώση έκαστος ό,τι έχει και δύναται. Ιδού η πενιχρά προσφορά μου. Ας με μιμηθεί όστις θέλει. Και επικροτούντος του πλήθους εκένωσε κατά γης το ισχνόν διδασκαλικόν βαλάντιόν του… Αλλά όχι, επανέλαβε μετ’ ολίγον, η συνεισφορά αύτη είναι ουτιδανή. Οβολόν άλλον δεν έχω να δώσω, αλλ’ έχω εμαυτόν και ιδού τον πωλώ. Τις θέλει διδάσκαλον επί τέσσαρα έτη διά τα παιδιά του; Ας καταβάλη ενταύθα το τίμημα». Tέσσερα χρόνια «ιδιαίτερα» και το αντίτιμο για την πατρίδα.

Από αυτήν την Ελλάδα κρατιόμαστε και γι΄αυτήν αγωνιζόμαστε….

Δημήτρης Νατσιός

δάσκαλος-Κιλκίς

 

Reuters: Η κρυφή παγκόσμια συνάντηση εκπροσώπων των Μυστικών Υπηρεσιών και «η σκιώδης ατζέντα»

0

«Η συνάντηση των Μυστικών Υπηρεσιών αποτελεί σημαντικό στοιχείο της διεθνούς σκιώδους ατζέντας» δήλωσε πηγή στο Reuters.

Ανώτεροι αξιωματούχοι από περίπου 24 μεγάλες Μυστικές Υπηρεσίες του κόσμου συναντήθηκαν κρυφά στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του Διαλόγου για την Ασφάλεια Shangri-La στη Σιγκαπούρη, αυτό το Σαββατοκύριακο (03-04/06), όπως έγινε γνωστό την Κυριακή (04/06).

Τέτοιες συναντήσεις οργανώνονται από την κυβέρνηση της Σιγκαπούρης και πραγματοποιούνται διακριτικά σε ξεχωριστό χώρο παράλληλα με τη Σύνοδο Κορυφής για την Ασφάλεια εδώ και αρκετά χρόνια, είπαν πέντε άτομα στο Reuters. Ανάλογες συναντήσεις, όμως, δεν έχουν αναφερθεί προηγουμένως.

Οι ΗΠΑ εκπροσωπήθηκαν από τη διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Άβριλ Χέινς, επικεφαλής της κοινότητας πληροφοριών της χώρας της. Παρούσα στην εν λόγω συνάντηση ήταν και η Κίνα παρά τις εντάσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων. Μεταξύ των χωρών που συμμετείχαν, ήταν και η Ινδία, σύμφωνα με πηγή.

«Η συνάντηση αποτελεί σημαντικό στοιχείο της διεθνούς σκιώδους ατζέντας», δήλωσε άτομο με γνώση των συζητήσεων, προσθέτοντας: «Δεδομένου του εύρους των χωρών που συμμετέχουν, δεν πρόκειται για ένα φεστιβάλ εμπορικής τέχνης, αλλά μάλλον για έναν τρόπο προώθησης μιας βαθύτερης κατανόησης των προθέσεων και των βασικών στόχων. Υπάρχει ένας ανομολόγητος κώδικας μεταξύ των Υπηρεσιών Πληροφοριών ότι μπορούν να μιλούν όταν η πιο επίσημη και ανοιχτή διπλωματία είναι πιο δύσκολη – είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας σε περιόδους έντασης και η εκδήλωση της Σιγκαπούρης συμβάλλει στην προώθηση αυτού του γεγονότος».

Φυσικά, και οι πέντε πηγές που αναφέρθηκαν στην εν λόγω συνάντηση, μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας του θέματος.

Εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας της Σιγκαπούρης δήλωσε ότι κατά τη συμμετοχή τους στον Διάλογο Shangri-La, «οι συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένων των ανώτερων αξιωματούχων των Υπηρεσιών Πληροφοριών, αξιοποιούν επίσης την ευκαιρία να συναντήσουν τους ομολόγους τους». Ο ίδιος συμπλήρωσε: «Το Υπουργείο Άμυνας της Σιγκαπούρης μπορεί να διευκολύνει ορισμένες από αυτές τις διμερείς ή πολυμερείς συναντήσεις. Οι συμμετέχοντες έχουν βρει τέτοιες συναντήσεις, που πραγματοποιούνται στο περιθώριο του Διαλόγου, ωφέλιμες».

Η πρεσβεία των ΗΠΑ στη Σιγκαπούρη δήλωσε ότι δεν έχει καμία πληροφορία σχετικά με τη συνάντηση. Οι κυβερνήσεις της Κίνας και της Ινδίας δεν απάντησαν αμέσως σε αιτήματα του Reuters για σχόλια. Πάντως, οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία λειτουργούν στο λεγόμενο δίκτυο «Five Eyes» για τη συλλογή και την ανταλλαγή ενός ευρέος φάσματος πληροφοριών και οι αξιωματούχοι των Υπηρεσιών Πληροφοριών τους συναντώνται συχνά. Βέβαια, οι ευρύτερες συναντήσεις της κοινότητας των Μυστικών Υπηρεσιών είναι σπανιότερες και δεν δημοσιοποιούνται σχεδόν ποτέ.

Τι συζητήθηκε και η απουσία της Ρωσίας

Αν και λίγες λεπτομέρειες ήταν διαθέσιμες σχετικά με τις συγκεκριμένες συζητήσεις στη Σιγκαπούρη, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία αποτέλεσαν αντικείμενο των συνομιλιών, που έγιναν την Παρασκευή (02/06), όπως πρόσθεσε πρόσωπο που είχε γνώση των συζητήσεων. Μάλιστα, το βράδυ της Πέμπτης (01/06), οι επικεφαλής των Μυστικών Υπηρεσιών πραγματοποίησαν μια άτυπη συνάντηση.

Κανένας εκπρόσωπος της Ρωσίας δεν ήταν παρών, ανέφερε μία από τις πηγές. Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Β. Χαβρίλοφ, βρισκόταν στον Διάλογο Shangri-La, αλλά δήλωσε ότι δεν συμμετείχε στη συνάντηση των Μυστικών Υπηρεσιών. Μια άλλη από τις πηγές είπε ότι ο τόνος στη συνάντηση ήταν συναινετικός και όχι συγκρουσιακός.

Στον κύριο Διάλογο για την Ασφάλεια, περισσότεροι από 600 αντιπρόσωποι από 49 χώρες πραγματοποίησαν τριήμερες συνεδριάσεις, καθώς και διμερείς και πολυμερείς συναντήσεις κεκλεισμένων των θυρών. Επισημαίνεται, τέλος, ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν, την Παρασκευή (01/06), ότι ο διευθυντής της CIA, Ουίλιαμ Μπερνς, επισκέφθηκε την Κίνα τον περασμένο μήνα για συνομιλίες με Κινέζους ομολόγους του, καθώς η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν επιδιώκει να ενισχύσει την επικοινωνία με το Πεκίνο.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/200883/reuters-i-kryfi-pagkosmia-synantisi-ekprosopon-ton-mystikon-ypiresion-kai-i-skiodis-atzenta

Μπέλγκοροντ: Μάχες εντός ρωσικού εδάφους με Ουκρανούς ενόπλους – Έχουν φτάσει σε βάθος 3 χλμ.!

0

Κρίσιμη η κατάσταση στη συνοριακή γραμμή

Μέχρι και τρία χιλιόμετρα σε βάθος στην ρωσική επικράτεια στην περιφέρεια του Μπέλγκοροντ έχουν φτάσει ένοπλοι, ενεργούμενα του Κιέβου  σύμφωνα με πληροφορίες, ενώ ο κυβερνήτης της περιφέρειας δήλωσε σήμερα πως μάχες με μια «ουκρανική ομάδα σαμποτέρ» σημειώνονται στην πόλη Νόβαγια Ταβολζάνκα, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία, και πρόσθεσε πως είναι πρόθυμος να συναντηθεί με την ομάδα των φιλοουκρανών Ρώσων μαχητών που έχει αιχμαλωτίσει δύο ρώσους στρατιώτες.

Νωρίτερα σήμερα αυτοί οι ένοπλοι, που συμμετείχαν στις πρόσφατες επιδρομές στη ρωσική μεθοριακή περιφέρεια του Μπέλγκοροντ, είχαν ανακοινώσει πως έχουν αιχμαλωτίσει δύο Ρώσους στρατιώτες και πως προσφέρονται να τους ανταλλάξουν με μια συνάντηση με τον περιφερειακό κυβερνήτη.

Η «Λεγεώνα Ελευθερία της Ρωσίας» και το «Ρωσικό Σώμα Εθελοντών» και οι δύο φιλοουκρανικές οργανώσεις  ανέφεραν τις τελευταίες ημέρες πως δίνουν μάχες στην περιοχή.

Σε βίντεο στο κανάλι της «Λεγεώνας Ελευθερία της Ρωσίας» στην εφαρμογή Telegram, ένας άνδρας, που δηλώνει πως είναι ο διοικητής του «Ρωσικού Σώματος Εθελοντών», λέει πως θα παραδώσει τους δύο αιχμαλώτους στον κυβερνήτη του Μπέλγκοροντ Βιατσεσλάβ Γκλάντκοφ, αν αυτός ο τελευταίος συναντήσει τους μαχητές στο χωριό Νόβαγια Ταβολζάνκα πριν από τις 5 μ.μ. (τοπική ώρα και ώρα Ελλάδας).

Στο βίντεο εικονίζονται οι δύο αιχμάλωτοι, ο ένας από τους οποίους φαίνεται πως είναι τραυματισμένος και βρίσκεται σε χειρουργικό τραπέζι.

«Σήμερα μέχρι τις 17:00 έχετε την ευκαιρία να επικοινωνήσετε χωρίς όπλα και να πάρετε πίσω δύο ρώσους πολίτες, απλούς στρατιώτες τους οποίους εσείς και η πολιτική ηγεσία σας στέλνετε στη σφαγή», αναφέρεται σε δήλωση που αναρτήθηκε μαζί με το βίντεο.

Πριν από λίγο, ο Γκλαντκόφ δήλωσε: «Το πιθανότερο είναι ότι τους σκότωσαν, όσο σκληρό κι αν είναι που το λέω. Αν όμως είναι ζωντανοί, από 5-6 μ.μ. – σημείο ελέγχου Σεμπέκινο. Εγγυώμαι ασφάλεια».

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/mpelgkoront-maxes-entos-rosikou-edafous-me-oukranous-enoplous-exoun-ftasei-se-vathos-3-xlm/

Πρώτα ελληνοτουρκικά, μετά το Κυπριακό, εκτιμούν οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί, που προωθούν πρωτοβουλίες: Συγκοινωνούντα δοχεία με δέλεαρ τα ενεργειακά

0

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, Φιλελεύθερος

Προτεραιότητα στα ελληνοτουρκικά και στη συνέχεια στο Κυπριακό φαίνεται ότι θα δοθεί με βάση σχεδιασμούς, που έχουν εκπονηθεί παρασκηνιακά από βασικούς διεθνείς παίκτες.

Όπως συναφώς σημειώνουν ενημερωμένες δυτικές πηγές, διαπιστώνεται πρόσφορο έδαφος για ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, στη βάση της πολιτικής των «ήρεμων νερών», που διαμορφώθηκε μετά τους φονικούς σεισμούς του περασμένου Φεβρουαρίου στην Τουρκία.

Επιχειρώντας να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο με την μορφή συγκοινωνούντων δοχείων, ελληνοτουρκικών και Κυπριακού, φαίνεται πως βασικός στοιχείο και εργαλείο των όποιων πρωτοβουλιών βρίσκονται σε εξέλιξη είναι το θέμα της ενέργειας.

Ο απώτερος στόχος είναι, εάν αυτό καταστεί εφικτό, μια συμφωνία πακέτο, ελληνοτουρκικών και Κυπριακού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτό θα γίνει ταυτόχρονα.

Πρωτοβουλίες αναπτύσσουν σε αυτή τη φάση οι Αμερικανοί αλλά και οι Γερμανοί. Οι Αμερικανοί προκρίνουν μια προσέγγιση, που να διατηρεί την σχετική… ηρεμία στην περιοχή και παράλληλα να ξεκινήσει ένας διάλογος, ο οποίος τουλάχιστον να συντηρεί  το «καλό κλίμα».

Στην Ουάσινγκτον βλέπουν ότι ως πρώτο βήμα μπορεί να γίνει μια- χωρίς εκατέρωθεν πολιτικό κόστος- συνεργασία στο πεδίο της ενέργειας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί χωρίς, σε πρώτη φάση, να ανοίξουν θέματα κυριαρχίας. Μπορεί, για παράδειγμα, να ξεκινήσει με την μεταφορά υγροποιημένου αερίου σε τερματικά στις δυο χώρες.

  • Το γεγονός ότι οι κινήσεις γίνονται με φόντο την ενέργεια επιβεβαιώνεται και από τους Αμερικανούς αξιωματούχους, που φαίνεται να εμπλέκονται στην προσπάθεια. Είναι ο τέως πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζέφρεϊ Πάιατ, που είναι σήμερα υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για Ενεργειακούς Πόρους και ο σύμβουλος του Προέδρου Μπάιντεν για την ενεργειακή ασφάλεια, Άμος Χόκστάϊν.

Ο τελευταίος είχε καταλυτικό ρόλο στην πρόσφατη συμφωνία Ισραήλ και Λιβάνου για καθορισμό θαλάσσιων ζωνών. Αυτή η συμφωνία, λόγω του βαθμού δυσκολίας που υπήρχε καθώς εμπλέκονταν δυο εχθρικές χώρες, δημιούργησε, όπως σημειώνουν οι Αμερικανοί, δυναμική και για άλλες πρωτοβουλίες.

Οι Αμερικανοί θεωρούν πως η συγκυρία είναι ευνοϊκή για τα ελληνοτουρκικά και πως μπορεί να επιτευχθεί μια συμφωνία μέσα από μικρά και μεγάλα βήματα. Μια συμφωνία, όπως τονίζεται, συνολική στο Αιγαίο. Την ίδια ώρα, οι Γερμανοί αναζητώντας ρόλο επιχειρούν να μεσολαβήσουν και να φιλοξενήσουν συναντήσεις σε διάφορα επίπεδα.

Στην Αθήνα, κρατάνε μικρό καλάθι καθώς δεν μπορούν να εκτιμήσουν με βεβαιότητα ότι ο Ερντογάν θα αλλάξει συμπεριφορά. Το αντίθετο, οι ενδείξεις δείχνουν πως ο Τούρκος Πρόεδρος με τον… αέρα του νικητή δεν έχει λόγους να εγκαταλείψει την επιθετική πολιτική του και τα επεκτατικά του σχέδια σε βάρος Ελλάδος και Κύπρου.

Είναι σαφές πως για τους Αμερικανούς κτίζοντας «καλό κλίμα» θεωρούν πως θα επωφεληθεί όλη η περιοχή. Είναι, πάντως, σαφές πως ενώ η Άγκυρα παρουσιάζεται να θέλει να αφήσει ανοικτά παράθυρα ή και χαραμάδες στα ελληνοτουρκικά, στο Κυπριακό, η στάση της είναι διαφορετική. Γνωρίζει πως οι χώρες που παρεμβαίνουν δίνουν προτεραιότητα στα ελληνοτουρκικά και πολύ λιγότερο στο Κυπριακό.

Άλλωστε η Τουρκία σε σχέση με την Κύπρο δεν άλλαξε ποσώς στάση και συμπεριφορά. Ούτε καν για τις εντυπώσεις. Κι αυτό επιβεβαιώνεται από κινήσεις επί του εδάφους.

  • Πρώτο, μεθοδευμένα επιχειρεί να επιβάλει τετελεσμένα επί του εδάφους με «οικοδομική ανάπτυξη» σε διάφορες περιοχές των κατεχομένων. Δίνεται βάρος στο θέμα της περίκλειστης περιοχής της κατεχόμενης Αμμοχώστου, στην οποία γίνονται βήματα προς την κατεύθυνση του ανοίγματος της και εποικισμού.

Είναι σαφές πως το θέμα των περιουσιών προκαλεί πονοκέφαλο στη Λευκωσία, η οποία ωστόσο έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο κινήσεων σε πολιτικό, διπλωματικό και νομικό επίπεδο, ώστε να αντιμετωπίσει αρνητικές εξελίξεις.

  • Δεύτερο, η ενίσχυση και αναβάθμιση των στρατιωτικών υποδομών της Τουρκίας στα κατεχόμενα αποτελεί μήνυμα πως αυτή η «επένδυση» δεν γίνεται για να εγκαταλειφθεί.

Συνδέεται με τους ευρύτερους γεωστρατηγικούς στόχους της Άγκυρας για ενίσχυση της επιρροής της στην ευρύτερη περιοχή. Είναι ξεκάθαρο πως αποτελούν υποδομές, που αυξάνουν τις πολιτικές ισχύος και ελέγχου από πλευράς της κατοχικής δύναμης.

  • Τρίτο, στο θέμα της ενέργειας η κατοχική δύναμη επιχειρεί να διαμορφώσει συνθήκες για να καταστεί μέρος των ενεργειακών εξελίξεων. Προσεγγίζει Αίγυπτο και Ισραήλ, στέλνει μηνύματα προς τις εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ ότι καμία κίνηση δεν θα γίνει εάν δεν συμφωνεί η Τουρκία.

Οι τελευταίες εξελίξεις στα ενεργειακά δεν φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη αυτή την προειδοποίηση, ωστόσο, όλα θα κριθούν την ώρα της αξιοποίησης, ανάπτυξης του αερίου.

Η Λευκωσία έχοντας συνολική εικόνα των διαφόρων κινήσεων, κυρίως των τουρκικών, κινείται παράλληλα σε πολλούς άξονες.

Προωθεί την πρόταση της για ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στο Κυπριακό. Η πρόταση εξηγήθηκε στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της Ένωσης και τους  ευρωπαϊκούς θεσμούς. Τα κράτη-μέλη έχουν ενημερωθεί ότι η Λευκωσία προτίθεται να θέσει προς συζήτηση το θέμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που θα πραγματοποιηθεί αυτόν τον μήνα.

Την ίδια ώρα, διατηρεί ανοικτή γραμμή με Ουάσινγκτον, Παρίσι και Βερολίνο. Σε ό,τι αφορά τα ενεργειακά, οι πρωτοβουλίες για μεταφορά αερίου από ισραηλινά θαλασσοτεμάχια προς την Κύπρος με αγωγό  και η συνεργασία με τις χώρες της περιοχής, δεν είναι άσχετη με τις άλλες πρωτοβουλίες.

Η στρατηγική προίκα της Κύπρου αναδεικνύεται με συνεργασίες με τις χώρες της περιοχής, αλλά και τις κινήσεις στα ενεργειακά, γεγονός που θα πρέπει να αφορά και τους εταίρους μας στην Ε.Ε.

https://hellasjournal.com/2023/06/prota-ellinotourkika-meta-to-kipriako-ektimoun-i-amerikani-ke-i-germani-pou-proothoun-protovoulies-sigkinonounta-dochia-me-delear-ta-energiaka/

«Ο σκοτεινός, απρόβλεπτος, συγκρουσιακός, ορίζοντας των διεθνών εξελίξεων και η Ελλάδα»-Χ.Καπούτσης

0

Του Χρήστου Καπούτση

Ο ορίζοντας των διεθνών εξελίξεων (γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομία), απέχει από το να χαρακτηρισθεί ορατός , διαυγής, με ελεγχόμενες αναταράξεις και γενικά προβλέψιμος και διαχειρίσιμος. Οι αντίθετες έννοιες,  σκοτεινός, απρόβλεπτος, συγκρουσιακός, πιθανόν να απηχούν καλύτερα , πιο ρεαλιστικά, την  διεθνοπολιτική , διπλωματική και στρατιωτική πραγματικότητα και να «χρωματίζουν» έντονα τον ορίζοντα των διεθνών γεγονότων.

Η ασταθής ισορροπία του διεθνούς συστήματος ασφάλειας, που εξασφάλιζε μια ανεκτική ειρηνική συνύπαρξη των  Κοσμοκρατορικών  δυνάμεων, με τις αναπόφευκτες αλλά ελεγχόμενες περιφερειακές συγκρούσεις, τείνει να γίνει παρελθόν, αντικείμενο έρευνας των ιστορικών.

Ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ , όπως μετέδωσε το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, απευθυνόμενος σε υψηλόβαθμα στελέχη του κομμουνιστικού  κόμματος  της Κίνας, τους κάλεσε,  να σκεφτούν τα σενάρια της «χειρότερης περίπτωσης» στα διεθνή και να προετοιμαστούν για «φουρτουνιασμένες θάλασσες» στα εσωτερικά.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ-ΝΑΤΟ

Στην Ουκρανία, η πολεμική σύγκρουση κλιμακώνεται. Τα επιτιθέμενα ρωσικά στρατεύματα καταστρέφουν κρατικές δομές και μεγάλα αστικά κέντρα  της Ουκρανίας. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας ζητά περισσότερα όπλα από τη Δύση και ένταξη  της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. «Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες που έχουν σύνορα με την Ρωσία,  θα πρέπει να είναι πλήρη μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ», δήλωσε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα γίνει τον Ιούλιο (11-12.07.2023) στην πρωτεύουσα της Λιθουανίας, Βίλνιους,  έγινε μια προπαρασκευαστική Σύνοδος των Υπουργών Εξωτερικών της Συμμαχίας  στο Όσλο, την  πρωτεύουσα  της Νορβηγίας.

Η διεύρυνση προς ανατολάς του ΝΑΤΟ με την ένταξη της Ουκρανίας, διχάζει τους συμμάχους. Το ΝΑΤΟ, στα 75 χρόνια λειτουργίας του, δεν έχει κάνει μέλος του, μία χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο. Και ο λόγος είναι ότι  θα μπορούσε να επικαλεσθεί το άρθρο 5 της Συμμαχίας (συλλογική άμυνα)  από την πρώτη κιόλας  ημέρα της ένταξής της. Ειδικά, στην περίπτωση της Ουκρανίας, αυτό θα σήμαινε απευθείας πόλεμο ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Ρωσία, δηλαδή Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Αναλένα Μπέρμποκ,   δήλωσε από το Όσλο ότι   «βρισκόμαστε σε πόλεμο,  άρα δεν μπορώ να μιλήσω για  ένταξη της Ουκρανία στο ΝΑΤΟ». Ουσιαστικά, η Γερμανία απορρίπτει το αίτημα της Ουκρανίας για  ένταξη στο ΝΑΤΟ, ενώ οι ΗΠΑ αναζητούν φόρμουλα περεταίρω στρατιωτικής ενίσχυσης της Ουκρανίας, ακόμη και με μαχητικά αεροσκάφη.  Η Ελλάδα σταθερά, στη «γραμμή» των ΗΠΑ, θα συνεχίσει να ενισχύει με στρατιωτικό υλικό την Ουκρανία.

ΤΟΥΡΚΊΑ.

Στην Τουρκία έχουμε επανεκλογή του Τ. Ερντογάν. Δεν πρόκειται για μια απλή εκλογική νίκη. Πρόκειται για θρίαμβο. Μετά από είκοσι χρόνια άσκησης της εξουσίας και αναπόφευκτης φθοράς,   μετά από σχεδόν μια δεκαετία  «ανυπακοής και ρήξης» με τη Δύση και ταυτόχρονα αναβάθμισης των σχέσεων Τουρκίας – Ρωσίας, παρότι, η Δύση είναι σε εμπόλεμη κατάσταση , λόγω Ουκρανίας,  με τη Ρωσία, ο Τ. Ερντογάν υποχρέωσε  αναλυτές της Δύσης να τον χαρακτηρίσουν «Τιτάνα» της πολιτικής. Η Τουρκία,  από γεωστρατηγική άποψη, είναι εξίσου χρήσιμη και στις ΗΠΑ και στη Ρωσία γι΄αυτό και το «μήλο της έριδος» των υπερδυνάμεων. Επίσης, χωρίς την Τουρκία, η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθίσταται επιχειρησιακά ανεπαρκής. Όμως, μαζί με τον Ερντογάν, θριάμβευσε και ο τουρκικός Εθνικισμός, που περιέχει και το ιδεολόγημα του  ισλαμοφασισμού.

Σε ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά, είναι θέμα χρόνου, ο Τ. Ερντογάν, να δώσει πιο συγκεκριμένο περιεχόμενο στα νέο-οθωμανικά οράματα της «Γαλάζιας πατρίδας». Κατά την εκτίμηση της τουρκικής διπλωματίας, στο θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, η ελληνική θέση είναι νομικά ανίσχυρη, είναι η «αχίλλειος πτέρνα»  της Ελλάδος. Συντονισμένα και μεθοδευμένα,  οι ΗΠΑ και η Γερμανία, πιέζουν την Ελλάδα, για «μερική αποστρατιωτικοποίηση» των νησιών του Αιγαίου, ικανοποιώντας τουρκικό αίτημα, αλλά και διασφαλίζοντας ταυτόχρονα, την συνοχή της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Αρκετοί έλληνες , πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι,  πιστεύουν ότι είναι συζητήσιμη, η μερική  αποστρατιωτικοποίηση, προκειμένου να εξομαλυνθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.  Επισημαίνουμε ότι πρόκειται για καταστροφική επιλογή.  Έστω και ένας στρατιώτης ,  να αποσυρθεί από οποιοδήποτε μικρό νησί η βραχονησίδα του Αιγαίου, το αμέσως επόμενο βήμα,  θα είναι η απαίτηση για συζήτηση σχετικά με  την εθνική κυριαρχία του. Ουσιαστικά, η ελληνική συστημική διανόηση , δέχεται, να συμπεριληφθεί στην ατζέντα του διαλόγου με την Τουρκία, η αποστρατιωτικοποίηση νησιών του Αιγαίου, δηλαδή η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας της Λήμνου, Χίου, Ρόδου, Καστελόριζου , αλλά όλων των μικρονήσων , νησίδων και βραχονησίδων,   θαλάσσιες  περιοχές που η Τουρκία, μετά τα Ίμια θεωρεί «γκρίζες ζώνες». Είναι ιστορικά τουλάχιστον αποδεκτό ότι: «Τα κάστρα πέφτουν από μέσα»….

F-35 : «Πράσινο φως» αναμένεται  από την αμερικανική κυβέρνηση, για την αγορά του υπερσύγχρονου, 5ης γενιάς,  μαχητικού αεροσκάφους F-35.  Από την Ελλάδα, έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον για συνολικά 40  αεροσκάφη,   με το συνολικό κόστος να ξεπερνά τα 4,5 δισεκ. δολάρια. Πάντως, δεν έχει  απαντηθεί αρμοδίως και τεκμηριωμένα το κρίσιμο ερώτημα, αν το συγκεκριμένο πανάκριβο αεροσκάφος, εξυπηρετεί εθνικές επιχειρησιακές ανάγκες ή  συμμαχικές (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ) υποχρεώσεις.  Και αυτό ανεξάρτητα από τις αδιαμφισβήτητες επιχειρησιακές ικανότητες του F-35. Δεν βάζεις έναν 7θέσιο καναπέ σε μια γκαρσονιέρα….

ΑΛΒΑΝΙΑ: 

Τη συνέχιση της προφυλάκισης του εκλεγμένου Δημάρχου Χειμάρρας Φρέντυ Μπελέρη, αποφάσισε  το εφετείο του ειδικού δικαστηρίου Τιράνων. Σε ανακοίνωσή του, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, υπογραμμίζει  πως η απόφαση του αλβανικού Δικαστηρίου, δημιουργεί ερωτήματα ως προς την ύπαρξη πολιτικής σκοπιμότητας για τη διατήρηση της κράτησης.

Η συνεχιζόμενη προφυλάκιση του Φ. Μπελέρη ήταν το θέμα  συνομιλίας του υπουργού Εξωτερικών, Βασίλη Κασκαρέλη, με την Αλβανή ομόλογό του, Όλτα Τζάτσκα στο Όσλο, στο περιθώριο της  Υπουργικής Συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ. Το Υπουργείο Εξωτερικών διατηρεί το θέμα πολύ ψηλά στις προτεραιότητές του και,  θα συνεχίσει να ενημερώνει και να ευαισθητοποιεί τη διεθνή κοινότητα , ιδίως τους Ευρωπαίους εταίρους μας, καθώς η Αλβανία είναι υποψήφια χώρα προς ένταξη στην ΕΕ. Καιρός είναι να καταλάβει η ελληνική πολίτικη ηγεσία, ότι ο κοσμοπολίτης και σοσιαλιστής Εντυ Ράμα,  είναι το στήριγμα της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής στην χερσόνησο του Αίμου. Στόχος του Αλβανού Πρωθυπουργού, είναι,  η εξαφάνιση της ελληνικής μειονότητας και η απαλλοτρίωση των περιουσίων τους.

https://www.militaire.gr/o-skoteinos-aprovleptos-sygkroysiakos-orizontas-ton-diethnon-exelixeon-kai-i-ellada-ch-kapoytsis/

“ΔΙΠΛΗ ΖΩΗ”

1

Πριν από τον πόλεμο των Άστρων, υπήρξαν δύο καθοριστικά στοιχεία που προδίκασαν την αντιπαράθεση του Ψυχρού Πολέμου. Αξίζει να αναφερθούν διότι περιέχουν αξιακά στοιχεία ο προβληματισμός πάνω στα οποία μπορεί να βοηθήσει και την έξοδο και από σημερινά αδιέξοδα.

Το πρώτο ήταν η ιστορία με την Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία της Ευρώπης. Η γνωστή ΔΑΣΕ που μετονομάστηκε σε ΟΑΣΕ.

Η αγωνία της ΕΣΣΔ ήταν να πιέσει την Δύση να αναγνωρίσει τα μεταπολεμικά σύνορα στην Ευρώπη κάτι που η Δύση απέφευγε επιμελώς. Μέσω της ΔΑΣΕ το κατάφερε. Τα κείμενα που υπογράφηκαν παρείχαν τέτοια αναγνώριση. Περιείχαν, όμως, και αναφορές που δεν άρεσαν στον Μπρέζνιεφ και την γηρασμένη πολιτική ηγεσία της Μόσχας: τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Πάνω σε αυτά τα δικαιώματα «πάτησαν» οι διαφωνούντες στα ανατολικά καθεστώτα, όχι, μόνο οι γνωστοί, τότε, διαφωνούντες όπως ο Σολζενίτζιν και ο Ζαχάρωφ αλλά και άλλοι πολλοί για να επικαλεστούν την νομιμοποίηση της διαφορετικής προσέγγισής τους.

Οι άνθρωποι αυτοί με την δυνατότητα που τους παρείχετο έβγαιναν από την «διπλή ζωή” που αναγκάζονταν να διάγουν: άλλη στον δημόσιο χώρο που δεν έπρεπε να έρθει σε αντίθεση με το καθεστώς και άλλη στο σπίτι τους ή στον ιδιωτικό τους χώρο όπου εκδηλώνονταν οι διαφωνίες τους.

Γράφει ο John Lewis Gaddis στο βιβλίο του “Ο Ψυχρός Πόλεμος”:

“Τα αποτελέσματα ήταν- επιεικώς- απρόβλεπτα.Είναι μάλιστα απίθανο, για παράδειγμα, ότι οι γηραλέοι ηγέτες της Μόσχας παρακολουθούσαν τις δραστηριότητες των Plastic People of the Universe, μιας ροκ μπάντας ατημέλητων τσεχοσλοβάκων αντιεξουσιαστών που σχηματίστηκε μετά την εισβολή του 1968. Παρά το ότι έδιναν συναυλίες κρυφά και απέφευγαν την αστυνομία, η τύχη, τελικά, τους εγκατέλειψε το 1976 όταν τα μέλη της συνελήφθησαν. Η δίκη τους, έκανε αρκετές εκατοντάδες διανοούμενους να υπογράψουν την 1η Ιανουαρίου 1977 ένα μανιφέστο με τον τίτλο «Χάρτα 77» το οποίο ζητούσε ευγενικά αλλά με έμφαση από την τσεχοσλοβακική κυβέρνηση να σεβαστεί τις διατάξεις περί ελεύθερης έκφρασης της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι που με την έγκριση του Μπρέζνιεφ είχε υπογράψει. Πολλοί από τους ίδιους τους «χαρτιστές» συνελήφθησαν στη συνέχεια. Ένας από αυτούς, ο θεατρικός συγγραφέας και λάτρης της ροκ μουσικής Βάτσλαβ Χάβελ πέρασε τέσσερα χρόνια στη φυλακή και πολύ περισσότερα υπό στενή παρακολούθηση μετά την απελευθέρωση του.

Αυτό έδωσε στον Χάβελ το κίνητρο και τον χρόνο μέσα από τα δοκίμια και τα έργα του να γίνει ο πιο σημαντικός χρονικογράφος της απογοήτευσης της γενιάς του για τον κομμουνισμό.

Ήταν, όπως ειπώθηκε, «μάλλον λενονιστής παρά λενινιστής. Ο Χάβελ δεν κάλεσε σε ανοιχτή αντίσταση: δεδομένης της δύναμης που είχε η κρατική αστυνομία κάτι τέτοιο δεν θα είχε κανένα νόημα.

Αντί γι αυτό ενθάρρυνε κάτι πιο διακριτικό αναπτύσσοντας πρότυπα ατομικής συμπεριφοράς διαφορετικής από εκείνες του Κράτους. Όσοι δεν το κάνουν αυτό, έγραψε, «επιβεβαιώνουν το σύστημα, ικανοποιούν το σύστημα, φτιάχνουν το σύστημα, είναι το σύστημα».

Αλλά οι άνθρωποι που έμεναν πιστοί σε αυτό που οι ίδιοι πίστευαν- ακόμη και σε τόσο ασήμαντα θέματα όσο το να παρασκευάζει ένας ζυθοποιός καλύτερη μπύρα από αυτήν που όριζαν οι επίσημες προδιαγραφές – θα μπορούσαν τελικά να ανατρέψουν το σύστημα.

” Όταν ένας άνθρωπος φωνάζει «ο αυτοκράτορας είναι γυμνός!»- όταν ένα άτομο παραβιάζει τους κανόνες του παιχνιδιού αφήνοντας το ακάλυπτο ως παιχνίδι – τα πάντα εμφανίζονται ξαφνικά υπό άλλο φως και ολόκληρη η κρούστα μοιάζει τότε να είναι φτιαγμένη από ένα ύφασμα έτοιμο να σκιστεί και να διαλυθεί ανεξέλεγκτα “

Ο Χάβελ έδωσε φωνή- όπως ο Μπρέζνιεφ, άθελά του, έδωσε νομιμότητα- στις πιέσεις που εντείνονταν σε όλη τη Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη να τερματιστεί η «διπλή ζωή» που ο μαρξισμός λενινισμός φαινόταν να απαιτεί: αίφνης ξεπηδούσε το όραμα μιας κοινωνίας όπου η παγκόσμια ηθική, η κρατική ηθική και η ατομική ηθική μπορούσε να είναι ένα και το αυτό. Σε εκείνο το σημείο ο Θεός, ή τουλάχιστον τα όργανα του, παρενέβησαν για να μετατρέψουν αυτό το όραμα σε μία απρόσμενη -και για το Κρεμλίνο μία βαθιά ανησυχητική- πραγματικότητα».

Εμφανίσθηκε ο δεύτερος παράγοντας: ο Πάπας. Αλλά περί αυτού μια άλλη φορά.