Αρχική Blog Σελίδα 1645

Ελληνοτουρκικά: Η Συνθήκη της Λωζάνης και τα αγωνιώδη 35 λεπτά στην κρίση του Σισμίκ

1

Στα 100 χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάνης οι κρίσεις στα ελληνοτουρκικά καλά κρατούν – Οταν φτάσαμε στην εντολή βυθίσατε το Σισμίκ!

Ενώ βρισκόμαστε στα 100 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, που έθεσε ουσιαστικά τα θεμέλια της γειτονίας των δύο χωρών Ελλάδας και Τουρκίας, οι Τούρκοι όχι μόνον δεν την σεβάστηκαν, αλλά θέλησαν ακόμα και την αναθεώρησή της, όπως ζήτησε ο Πρόεδρος Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, μιλώντας στο Προεδρικό Μέγαρο, με τον τότε Πρόεδρο Προκόπη Παυλόπουλο.

Η αλήθεια είναι ότι στα 100 αυτά χρόνια οι κρίσεις στα ελληνοτουρκικά ήταν πολλές με αποκορύφωμα την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τα Ίμια, την κρίση του Oruc Reis αλλά και την κρίση του Μαρτίου του 1987, όταν Ελλάδα και Τουρκία ήρθαν πολύ κοντά σε μια ένοπλη σύγκρουση. Ήταν τότε που δόθηκε σαφής εντολή από τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, να χτυπήσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις. Ήταν και η μοναδική εντολή που δόθηκε για επίθεση σε περίπτωση που τα παραβιάζονταν κυριαρχικά μας δικαιώματα. Πώς όμως φτάσαμε στην εντολή βυθίσατε το Σισμίκ!

Εκείνο το πρωί της 27ης Μαρτίου 1987, ο Θάλαμος Επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ (της πιο απόρρητης αίθουσας της ελληνικής επικράτειας) βρισκόταν σε κόκκινο συναγερμό. Ανάμεσα σε χάρτες, οθόνες, πίνακες, ασυρμάτους, τηλέφωνα, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, οι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων παρακολουθούσαν τις κινήσεις του τουρκικού στόλου, του σεισμογραφικού «Σισμίκ» και ετοιμάζονταν παράλληλα να υποδεχθούν στην απόρρητη αυτή αίθουσα, τον τότε Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Ένας πρωθυπουργός στον Θάλαμο Επιχειρήσεων, στα υπόγεια του Πενταγώνου δεν ήταν καθόλου σύνηθες φαινόμενο και μάλιστα σε περίοδο κρίσεως με την Τουρκία.

Στις 10.30 το πρωί, ένας μοτοσικλετιστής προπομπός του Παπανδρέου περνούσε την πύλη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Σε λίγο εμφανίζεται και το πρωθυπουργικό αυτοκίνητο. Ο Παπανδρέου βρισκόταν ήδη στο Πεντάγωνο, συνοδευόμενος από την πιστή του Γραμματέα Αγγέλα Κοκκόλα, τον διπλωματικό του σύμβουλο Χρήστο Μαχαιρίτσα και τους άνδρες της προσωπικής του ασφάλειας, με τον υπουργό Άμυνας Γιάννη Χαραλαμπόπουλο να τον υποδέχεται, ενώ ένα άγημα σμηνιτών απέδιδε τιμές.

Όταν βρέθηκε στον Θάλαμο Επιχειρήσεων, οι επιτελείς άρχισαν να τον ενημερώνουν για τις κινήσεις του τουρκικού στόλου. Ζήτησε να μάθει πού ακριβώς βρισκόταν το Σισμίκ, κι αν υπήρξε παραβίαση των χωρικών μας υδάτων όταν ξαφνικά γυρνάει προς το μέρος του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ πτέραρχου Νίκου Κουρή και του δίνει μια εντολή που πάγωσε όλους τους επιτελείς και όλους όσους βρίσκονταν στον Θάλαμο: «Εάν οι Τούρκοι επιχειρήσουν γεώτρηση θα χτυπήσουμε. Πρέπει να κινητοποιήσουμε τους πάντες, όλοι να καταλάβουν τις ευθύνες τους, νατοϊκοί, κοινοτικοί (έτσι αποκαλούσε του Ευρωπαίους), όλοι. Πρέπει να καταλάβουν ότι οι προειδοποιήσεις μας δεν είναι μόνον λόγια. Κυρίως οι Αμερικανοί», είπε με σταθερή φωνή. Ήταν φανερό ότι εκείνη την ώρα ο πρωθυπουργός της χώρας δεν μπλόφαρε ή για να χρησιμοποιήσω μια φράση επίκαιρη «δεν έκανε καθόλου πλάκα, μιλούσε σοβαρά». Ουδείς γνώριζε τι θα γινόταν τις επόμενες ημέρες ή ώρες , ουδείς επίσης γνώριζε εάν οι αποφάσεις Παπανδρέου ήταν οι εθνικά πρέπουσες: «Θα το κρίνει στο μέλλον η Ιστορία», ειπώθηκε από πολλούς τότε..

Μια βασανιστική ησυχία επικράτησε εκείνη την ώρα, στον συνήθως πολύβουο Θάλαμο Επιχειρήσεων, τη στιγμή που απεικονίζονταν σε χάρτες οι κινήσεις των τουρκικών πλοίων. Ο Παπανδρέου έδωσε ήδη την εντολή «να χτυπήσουμε», δηλαδή εάν οι Τούρκοι αρχίσουν γεωτρήσεις, εάν το Σισμίκ βγει σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, τότε η διαταγή ήταν «χτυπήστε τους». Στην ουσία έδωσε εντολή για βύθιση του τουρκικού σεισμογραφικού πλοίου. Για να αρθεί ή για να ακυρωθεί μια τέτοια διαταγή έπρεπε πάλι να γίνει από τον τότε Πρωθυπουργό. Η χώρα φαινόταν πως πήγαινε σε πόλεμο, οι ώρες κρίσιμες, οι Ένοπλες Δυνάμεις σε πλήρη ετοιμότητα, γινόταν λόγος για επιστράτευση.

Ωστόσο εκείνο το πρωί, ο Παπανδρέου, όπως έλεγε στον πτέραρχο Νίκο Κουρή έκανε άλλες δύο κινήσεις. Είπε να καλέσουν τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Αθήνα Κίλι, και να του πουν ότι εάν οι Αμερικανοί δεν συγκρατήσουν τους Τούρκους τότε θα κλείσει τη βάση της Νέας Μάκρης και έκανε λόγο για τη συμφωνία του 1983 περί αμερικανικών βάσεων. Επιπλέον αποκάλυψε ότι ο υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας ταξιδεύει προς Βουλγαρία μεταφέροντας προσωπικό (και απόρρητο) μήνυμα προς τον Βούλγαρο Πρόεδρο Ζίφκοφ. Ποτέ κανένας δεν έμαθε τι ήταν αυτό το μήνυμα, αν και όλοι καταλάβαιναν. Όπως και οι Τούρκοι δεν γνώριζαν, αλλά ανησύχησαν, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των τουρκικών ΜΜΕ..

Ο Παπανδρέου μετά από 35 λεπτά φεύγει από τον Θάλαμο και πάει κατευθείαν στο Καστρί, όπου συγκαλεί έκτακτη σύσκεψη, λέγοντας πως έδωσε εντολή στις Ένοπλες Δυνάμεις για απάντηση σε περίπτωση που οι Τούρκοι προχωρήσουν σε έρευνες. Ήδη, είπε, 60 πλοία του Πολεμικού μας Ναυτικού βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα στα νερά του Αιγαίου και τα πολεμικά αεροσκάφη σε συναγερμό.

Να σημειώσω ότι όπως το 1987, στην κρίση του Μαρτίου, έτσι και σήμερα με τις νέες απειλές της Τουρκίας, στην ηγεσία της γείτονος βρίσκονταν ισλαμιστές, το 1987 ο Οζάλ και το 2022 ο Ερντογάν.

Ελληνοτουρκικά: Η Συνθήκη της Λωζάνης και τα αγωνιώδη 35 λεπτά στην κρίση του Σισμίκ

 Η πρώτη επίσκεψη Ερντογάν μετά τις εκλογές στην Κατεχόμενη Κύπρο

0

Ο Πρόεδρος Ερντογάν πραγματοποιεί την πρώτη του επίσκεψη στο εξωτερικό στην Κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα Κύπρο,  μετά την εκλογή του ως πρόεδρος.

 Ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει προγραμματίσει να μεταβεί στο Αζερμπαϊτζάν μετά την επίσκεψή του στο Κατεχόμενο μέρος της Κύπρου.

Τον Πρόεδρο Ερντογάν υποδέχθηκαν στο αεροδρόμιο Ερτζάν ο πρόεδρος Τουρκοκυπρίων Ερσίν Τατάρ και η σύζυγός του  Σιμπέλ Τατάρ, ο Πρόεδρος του κοινοβουλίου του Ψευδοκράτους Ζορλού Τόρε, ο «πρωθυπουργός» Ουνάλ Ουστέλ και ο πρέσβης της Τουρκίας στη Λευκωσία Μετίν Φεϊζίογλου και άλλοι αξιωματούχοι.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν και η σύζυγός του Εμινέ Ερντογάν, ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας  Γιασάρ Γκιουλέρ,  ο επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, Ιμπραήμ Καλίν και άλλοι αξιωματούχοι, συνόδευσαν τον Τούρκο πρόεδρο στη Λευκωσία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Ερντογάν στην Κατεχόμενη Κύπρο θα ανταλλαχθούν απόψεις για τα βήματα που πρέπει να γίνουν προς όλες τις κατευθύνσεις όσον αφορά τις διμερείς σχέσεις και θα συζητηθούν διεξοδικά οι εξελίξεις στο νησί με τις περιφερειακές και παγκόσμιες διαστάσεις τους, σημειώνει το Anadolu.

—

The Hellenic Information Team

https://echedoros.blog/2023/06/12/%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%88%ce%b7-%ce%b5%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%ac%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b5%ce%ba/

Ρωσία και Ουκρανία αντάλλαξαν 200 αιχμαλώτους πολέμου

0

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε σε σημερινή ανακοίνωσή του στο κανάλι Telegram ότι μετά από επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, 94 Ρώσοι που συνελήφθησαν στην Ουκρανία αφέθηκαν ελεύθεροι και θα μεταφερθούν σε ιατρικό κέντρο όπου θα εξεταστούν.

Ο επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης της Ουκρανίας, Αντρίι Γιέρμακ, από την άλλη πλευρά, δήλωσε ότι 95 Ουκρανοί στρατιώτες, μεταξύ των οποίων και κάποιοι τραυματίες, επιστράφηκαν στη χώρα. Ανάμεσά τους είναι μέλη της εθνοφρουράς και συνοριοφύλακες.

Ο Γιέρμακ πρόσθεσε ότι οι απελευθερωμένοι στρατιώτες συμμετείχαν στις μάχες κοντά στην πόλη Μαριούπολη, η οποία βρισκόταν υπό ρωσική πολιορκία για εβδομάδες πέρυσι, κοντά στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ, ο οποίος κατελήφθη για λίγο από τις ρωσικές δυνάμεις πέρυσι, στο Φιδονήσι στον βόρειο Εύξεινο Πόντο και στο Μπαχμούτ,  το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο των εχθροπραξιών στο ανατολικό τμήμα της χώρας.

The Hellenic Information Team

https://echedoros.blog/2023/06/11/%cf%81%cf%89%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%b1%ce%bd-200-%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bc%ce%b1%ce%bb/

ICAN: «Οι ΗΠΑ ανέπτυξαν μυστικά 150 πυρηνικές κεφαλές στην Ευρώπη για το ενδεχόμενο πολέμου με την Ρωσία»

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Δόθηκαν δορυφορικά τηλέφωνα σε Αμερικανούς γερουσιαστές για να μπορούν να επικοινωνούν σε έκτακτη ανάγκη!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει περίπου 150 πυρηνικά κεφαλές σε αεροπορικές βάσεις στην Ευρώπη χωρίς καμία επίσημη ανακοίνωση, όπως αποκάλυψε η Alicia Sanders-Zakre, συντονιστής πολιτικής και έρευνας για τη Διεθνή Εκστρατεία για την Κατάργηση των Πυρηνικών Όπλων (ICAN).

Όπως είπε οι πυρηνικές κεφαλές βρίσκονται στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Τουρκία και την Ιταλία.

«Σύμφωνα με ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, περίπου 150 κεφαλές έχουν αναπτυχθεί σε αμερικανικές αεροπορικές βάσεις σε αυτές τις χώρες», είπε σε μια ενημέρωση με διαπιστευμένους δημοσιογράφους του ΟΗΕ.

Η είδηση αυτή σε συνδυασμό με το γεγονός ότι εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών για κινδύνους για την ασφάλεια των μελών του Κογκρέσου και της Γερουσίας, δόθηκαν σε πάνω από 50 γερουσιαστές δορυφορικά τηλέφωνα για επικοινωνία έκτακτης ανάγκης, δημιουργεί εύλογες ανησυχίες πως οι ΗΠΑ ετοιμάζονται για το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου.

Γνωρίζουν πως στο τέλος η πίεση η οποία ασκούν στην Ρωσία με πρόσχημα την Ουκρανία, αυξάνει τις πιθανότητες για μία τέτοια κατάληξη.

Η Sanders-Zakre πρόσθεσε ότι η ICAN ανησυχεί απίστευτα για την ανάπτυξη αυτού του τύπου όπλων σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα.

Υπενθύμισε επίσης την κουβανική πυραυλική κρίση και πρόσθεσε ότι τέτοιες ενέργειες αποτελούν ένα πιθανό σημείο ενεργοποίησης που αυξάνει τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου.

Όπως σημείωσε στην παρούσα κατάσταση, οι ευρωπαϊκές χώρες που καλούν όλο τον κόσμο για διαφάνεια σχετικά με τα πυρηνικά όπλα είναι ξεκάθαρα υποκριτικές.

«Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να δούμε τα εργαλεία που έχουμε για να βελτιώσουμε αυτή τη διαφάνεια και να θέσουμε ερωτήσεις: Ποιες είναι αυτές οι κεφαλές και πού βρίσκονται;»

Η ICAN είναι ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε το 2007.

Σκοπός του είναι να προωθήσει την έγκριση και εφαρμογή της Συνθήκης για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων. Το 2017, ο οργανισμός έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης.

Τον Μάρτιο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ότι η Μόσχα και το Μινσκ συμφώνησαν να αναπτύξουν τακτικά πυρηνικά όπλα στη Λευκορωσία.

Όπως εξήγησε ο λόγος για ένα τέτοιο βήμα ήταν η δήλωση του Ηνωμένου Βασιλείου για την προμήθεια πυρομαχικών με απεμπλουτισμένο ουράνιο στην Ουκρανία .

Σημείωσε ότι αυτό δεν παραβιάζει τις διεθνείς υποχρεώσεις, αφού η Ρωσία δεν μεταφέρει το οπλοστάσιό της στη γειτονική δημοκρατία, αλλά «κάνει αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες».

Με τη σειρά τους, οι δυτικοί επικριτές αυτής της πρωτοβουλίας δεν αναφέρουν το πρόβλημα της αποθήκευσης αμερικανικών πυρηνικών όπλων στη Γερμανία.

Επισήμως, οι γερμανικές αρχές δεν σχολιάζουν την ύπαρξή τους στη χώρα. Ωστόσο, κορυφαίοι διεθνείς αναλυτές εκτιμούν τον αριθμό των αμερικανικών πυρηνικών βομβών στη Γερμανία σε αρκετές δεκάδες.

Την ίδια στιγμή, τα αντιπολιτευόμενα γερμανικά κόμματα ζητούν εδώ και πολλά χρόνια την απόσυρση των αμερικανικών πυρηνικών όπλων από τη χώρα.

To NATO έχει εκπονήσει και θα εγκρίνει μυστικά σχέδια για το ενδεχόμενο ενός πολέμου με την Ρωσία μέσα στον Ιούλιο, δημιουργώντας επισήμως για πρώτη φορά από τέλος του Ψυχρού Πολέμου το πλαίσιο για μία ολική πολεμική-πυρηνική αντιπαράθεση με την Μόσχα όπως αναφέρει το αμερικανικό Newsweek.

 

Σκοτώθηκε ο ηθοποιός Τριτ Γουίλιαμς σε τροχαίο με τη μοτοσικλέτα του: Εγινε γνωστός από την ταινία Hair και τη σειρά Everwood

0

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 71 ετών άφησε ο ηθοποιός Τριτ Γουίλιαμς (Treat Williams) μετά από τροχαίο με τη μοτοσικλέτα του.

Ο ηθοποιός ο οποίος έγινε γνωστός ως ο πρωταγωνιστής της ταινίας Hair και της τηλεοπτικής σειράς Everwood σκοτώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 12/6 όταν ένα ΙΧ σε στροφή έπεσε πάνω του.

«Είμαι συντετριμμένος. Ήταν ο πιο καλός άνθρωπος. Ήταν τόσο ταλαντούχος», δήλωσε ο ατζέντης του Barry McPherson στο αμερικανικό περιοδικό People. «Οι κινηματογραφιστές τον λάτρευαν. Ήταν η καρδιά του Χόλιγουντ από τα τέλη της δεκαετίας του 1970» είπε.

Ο ηθοποιός γεννήθηκε στο Κονέκτικατ το 1951. Έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στο θρίλερ Deadly Hero, αλλά ήταν η ταινία Hair του 1979, βασισμένη στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, που τον έκανε να ξεχωρίσει.

Η ερμηνεία του ως ηγέτης της ομάδας χίπις Τζορτζ τού χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα ως νέος σταρ της χρονιάς.

Ο Γουίλιαμς κέρδισε μια δεύτερη υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού σε κινηματογραφικό δράμα για τον ρόλο του στην ταινία Prince of the City του 1981.

Έλαβε επίσης υποψηφιότητα για Emmy καλύτερου ηθοποιού το 1996 για την ταινία The Late Shift και τρίτη υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία του ως Stanley Kowalski στην κινηματογραφική μεταφορά του A Streetcar Named Desire το 1984.

Δύο δεκαετίες αργότερα, ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Dr Andy Brown στην τηλεοπτική σειρά Everwood.

Πρωταγωνίστησε και στις τέσσερις σεζόν και κέρδισε υποψηφιότητες για το βραβείο SAG Award για εξαιρετική ερμηνεία από άνδρα ηθοποιό το 2002 και το 2003.

Έχει περισσότερες από 120 υποκριτικές συμμετοχές στο ενεργητικό του, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Heart of Dixie, 127 Hours και The Eagle Has Landed.

Ο Williams αφήνει πίσω του τη σύζυγό του, την ηθοποιό Pam Van Sant και τα δύο τους παιδιά Gille και Ellie.

https://hellasjournal.com/2023/06/skotothike-o-ithopios-trit-gouiliams-se-trocheo-me-ti-motosikleta-tou-egine-gnostos-apo-tin-tenia-hair-ke-ti-sira-everwood/

Οι πενήντα πυρηνικές κεφαλές στο Ιντσιρλίκ που έμειναν είκοσι! “Η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον αποδεκτό τόπο εγκατάστασής τους” είναι το μήνυμα…

0

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑ* 

Αντίθετα από ότι θα ανέμενε κανείς η χρονική σύμπτωση προεκλογικών περιόδων σε Ελλάδα και Τουρκία δεν οδήγησε σε κλιμάκωση λεκτικών και μη προκλήσεων αλλά σε σεμνότυφη σιγή.

Η Ελληνική βοήθεια στους Τούρκους σεισμόπληκτους προσφέρει κάποια εξήγηση αλλά όχι απόλυτα πειστική εάν λάβει κανείς υπόψη ότι οι αποκαλούμενοι «εθνικιστές» στη Τουρκία αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό του εκλογικού σώματος και υπερεκπροσωπούνται και στα πολιτικά κόμματα και στα στρατόπεδα των δύο υποψήφιων Προέδρων

Όμως η επόμενη ημέρα του δεύτερου γύρου των Τουρκικών Εκλογών φέρνει στο προσκήνιο προβλήματα και πολιτικές της γειτονικής μας χώρας σε μια σειρά ζητημάτων πολύ ευρύτερων από τα πεδία της Ελληνο-Τουρκικής αντιπαράθεσης.

Το πλέον άμεσο και κρίσιμο θα είναι η αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων του Τουρκικού καθεστώτος και η απάντηση στο ερώτημα εάν θα υπάρξει άμεση προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ή θα συνεχισθεί η στήριξη του από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τη Ρωσία, χώρες που δεν συνδέουν τη στήριξη τους με επιδόσεις  στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

  • Θα ήθελα στο σημείο αυτό να εστιάσω σε δύο ζητήματα που άπτονται  το μεν πρώτο με τις σχέσεις της Τουρκίας με τις Ευρωπαϊκές χώρες και το δεύτερο με τις ΗΠΑ.

Μία από τις πολλές  υποθέσεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Τουρκικό καθεστώς είναι  εκείνη του Τούρκου μεγιστάνα Osman Kavala, η οποία  έχει προσλάβει διεθνείς διαστάσεις και οδήγησε τον Οκτώβριο του 2021 σε ένα  πρωτοφανές διάβημα διαμαρτυρίας 10 Πρέσβεων Δυτικών χωρών  στην Άγκυρα, συμπεριλαμβανομένων  εκείνων των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Γαλλίας, που στη συνέχεια  απειλήθηκαν από τον Ερντογάν με άμεση απέλαση.

Ας σημειωθεί ότι δύο από τις δέκα αυτές χώρες η Φινλανδία και η Σουηδία, υπέβαλαν, μετά τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ με τη γνωστή Τουρκική αντίδραση: τελική  αποδοχή της Φινλανδίας και συνεχιζόμενη άρνηση εισδοχής της Σουηδίας.

Οι δύο αυτές χώρες μαζί με τη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης έχουν ζητήσει την έναρξη διαδικασίας αποπομπής της Τουρκίας από τον οργανισμό για την συνεχιζόμενη άρνησή της να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Παρά τη καθυστέρηση που παρατηρείται στη διαδικασία,χαρακτηριστική της αμηχανίας που δημιουργει το θέμα σε πολλές Ευρωπαικές πρωτεύουσες,  το Συμβούλιο της Ευρώπης  μετά την επανεκλογή Τούρκου Προέδρου, πρέπει ή να αυτοκαταργηθεί ή τελικά να προχωρήσει στην αποπομπή της Άγκυρας πραγματοποιόντας ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την απομάκρυνση της Τουρκίας από την Ευρώπη και τους θεσμούς της.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά μια  συγκεκριμένη  πτυχή των Τουρκο-Αμερικανικών στρατιωτικών σχέσεων και «αμυντικών» συμφωνιών. Στις 26  Αυγούστου 2020, σε άρθρο μου με τίτλο «Οι 50 Πυρηνικές Βόμβες στο Ιντσιρλίκ»(1) αναφερόμουν στις 50 πυρηνικές κεφαλές τύπου M61 που είναι αποθηκευμένες στην αεροπορική βάση του ΝΑΤΟ στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας, 400 χιλιόμετρα από τα Τουρκο-Συριακά σύνορα.

  • Οι βόμβες αυτές μπορούν να μεταφερθούν για ρίψη από ειδικά διασκευασμένα αεροπλάνα F-15 ή F16 -τα οποία δεν διαθέτει η Τουρκία- ενώ εκείνα των Αμερικανών ιδιοκτητών των βομβών αυτών χρειάζονται την άδεια των τουρκικών αρχών για να προσγειωθούν στο Ιντσιρλίκ.

Η αρπαγή και χρησιμοποίηση των πυρηνικών του Ιντσιρλίκ από τους Τούρκους προϋποθέτει πρόσβαση στους ειδικούς κωδικούς που εμποδίζουν τη μη εξουσιοδοτημένη χρήση τους. Ωστόσο, αμερικανικές πηγές θεωρούν ότι σε περίπτωση αρπαγής οι κωδικοί δεν αποκλείουν τη χρησιμοποίηση υλικού των βομβών για την κατασκευή άλλων πυρηνικών όπλων.

Ο κίνδυνος αρπαγής των πυρηνικών αυτών κεφαλών είτε από τον τουρκικό στρατό είτε από παρακρατικές ομάδες, απασχόλησε την αμερικανική πολιτική ηγεσία και τα ΜΜΕ στο τέλος του 2019 στη διάρκεια των τουρκικών επιχειρήσεων εναντίον των Κούρδων σε συριακό έδαφος.

Aπό τα εγκυρότερα σχετικά δημοσιεύματα ήταν εκείνο της Ομοσπονδίας Αμερικανών Επιστημόνων (FAS) με τίτλο «Επείγον: Πάρτε τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα από την Τουρκία» και ημερομηνία 16.10.2019 που εφερε την υπογραφή του Χανς Μ. Κρίστενσεν, διευθυντού του Τμήματος Πυρηνικής Ενέργειας της Ομοσπονδίας.

Καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Οτιδήποτε και εάν σκέφτεται κάποιος για την ανάπτυξη αμερικανικών πυρηνικών όπλων στην Ευρώπη, η Τουρκία δεν αποτελεί πλέον αποδεκτό τόπο εγκατάστασής τους».

Επίσης ενδιαφέρον είχε η δήλωση, τον Ιανουάριο του 2020  του μετέπειτα Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάϊντεν στη διάρκεια συνέντευξής του στη Συντακτική Επιτροπή των  New York Times όταν ερωτήθηκε για τις βόμβες αυτές και εάν ήταν βέβαιος ότι ο Τούρκος  Πρόεδρος δεν θα προχωρούσε σε κινήσεις που θα έπλητταν Αμερικανικά συμφέροντα :

«Όποια ασφάλεια και εάν αισθανόμουν τώρα έχει ελαττωθεί σημαντικά» δήλωση που είχε προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση του Ιμπραήμ Καλίν τότε εκπροσώπου του Τούρκου Προέδρου σήμερα επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της γειτονικής μας χώρας.

  • Τι έκαναν οι ΗΠΑ με αυτά τα πυρηνικά όπλα στη διάρκεια σχεδόν της τελευταίας τριετίας; Την απάντηση δίνει πάλι ο Χάνς Κρίνστενσεν στο «Πυρηνικό Σημειωματάριο» της Ομοσπονδίας Αμερικανών Επιστημόνων σε κείμενο του με τίτλο «ΗΠΑ Πυρηνικά Όπλα, 2023» που δημοσιεύτηκε στις 16 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους:

«O αριθμός των πυρηνικών όπλων στο Ιντσιρλίκ δείχνει να έχει μειωθεί από 50 σε 20 κεφαλές. Εάν οι ΗΠΑ αποφάσιζαν να τις αποσύρουν θα μπορούσαν πλέον να το κάνουν με μία μόνο πτήση  ενός αεροσκάφους C-17». Δηλαδή ενός μεγαλύτερου, τελευταίου τύπου αεροσκάφους.

Με άλλα λόγια οι ΗΠΑ στη διάρκεια μιάς τετραετίας κατά την οποία  οι διμερείς σχέσεις τους με την Άγκυρα δεν εξομαλύνθηκαν επέλεξαν τη μη απομάκρυνση όλων των πυρηνικών κεφαλών από την ιδιόρρυθμη αυτή χώρα, εταίρος της οποίας  στην ενεργειακή αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας είναι ο αντίπαλός της στο ΝΑΤΟ, δηλαδή η Ρωσία, αλλά τη μείωση του αριθμού τους ώστε να μπορεί να επιταχυνθεί η μεταφορά τους σε Αμερικανικό έδαφος.

Ακόμη μία ενδιαφέρουσα πτυχή της φάσης που διέρχονται σήμερα οι σχέσεις των δύο χωρών.

1. Εφημερίδα των Συντακτών

*Ιδρυτικός Διευθυντής (1989-2005) του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ),

https://hellasjournal.com/2023/06/i-peninta-pirinikes-kefales-sto-intsirlik-pou-eminan-ikosi-i-tourkia-den-apoteli-pleon-apodekto-topo-egkatastasis-tous-ine-to-minima/

Γ. Αϋφαντής: Τι έζησα ως διπλωματικός σύμβουλος του Τσίπρα – Τα “δανεικά” της ΝΔ

12

H πρόσφατη αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για το εκλογικό αποτέλεσμα στο νομό Ροδόπης είναι αποκαλυπτική της συνέργειας του ελληνικού πολιτικού συστήματος στην μακροχρόνια προσπάθεια της Άγκυρας να αποσπάσει, με εργαλείο την μουσουλμανική μειονότητα, την Θράκη από την ελληνική κυριαρχία. Επίκεινται πάλι εκλογές. Ήδη γνωρίζουμε από την χρήση του αποτελέσματος των προηγούμενων στις 21/5/23 ότι, ιδίως οι νικητές, θα τις εμφανίσουν σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για σύμπασες τις πολιτικές (και όχι μόνον) αμαρτίες τους καθώς και σαν λευκή επιταγή για την διάπραξη νέων, ίσως χειρότερων (“κριθήκαμε-δικαιωθήκαμε”).

Ακριβώς γι’ αυτό, θεωρώ χρήσιμο να καταθέσω πολύ συνοπτικά την βιωματική μου εμπειρία από την εκλογική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στην Θράκη, όπως και την αναπόσπαστη εκτίμησή μου για την αντίστοιχη εκλογική πολιτική της ΝΔ. Στις παραμονές των ευρωεκλογών του Ιουνίου του 2014, προτάθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν αρμόδια να εγκρίνει το ψηφοδέλτιο του κόμματος η υποψηφιότητα της Θρακιώτισας ακτιβίστριας για τα δικαιώματα των γυναικών Ρομά, Σαμπιχά Σουλεϊμάν.

Την πρόταση είχαν καταθέσει μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, τα οποία διατηρούσαν σχέσεις με τους Λαοκράτη Βάση, Λουκά Αξελό και Ρούντι Ρινάλντι. Με τους ανωτέρω τρεις είχα συζητήσει την ανάγκη το κόμμα να συμπεριλάβει στους 42 υποψήφιους του ψηφοδελτίου και άτομα που είχαν αναδειχθεί στις τοπικές κοινωνίες μέσα από τους αγώνες τους για κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

Η Σαμπιχά Σουλεϊμάν είχε πίσω της 10 και πάνω χρόνια πάλης, με επίκεντρο τον συνοικισμό Δροσερό στην Ξάνθη, για να εξασφαλισθούν στα παιδιά των Ρομά και ιδίως στα κορίτσια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκπαίδευση στα ελληνικά. Η Σαμπιχά είχε η ίδια ζήσει στο πετσί της την παιδική εργασία και εκμετάλλευση, τον κοινωνικό αποκλεισμό που συνεπάγεται η έλλειψη εκπαίδευσης στην ελληνική γλώσσα, την ιδιαίτερη, λόγω φύλου, καταπίεση που υφίστανται οι Ρομά γυναίκες, συχνότατα θύματα ενδοοικογενειακής βίας αλλά και τις άθλιες συνθήκες ζωής στον εκτός σχεδίου οικισμό του Δροσερού.

Η Σαμπιχά εκτός ψηφοδελτίων

Έτσι, η Σαμπιχά πρωτοστάτησε στην ίδρυση το 2006 της συλλογικότητας “Ελπίδα” μαζί με 20 άλλες γυναίκες Ρομά με στόχο να αλλάξουν την μοίρα τους. Η προσπάθεια αυτή συνάντησε την αμηχανία, αδιαφορία και συχνά την ψυχρότητα των αρμόδιων ελληνικών Αρχών, ακόμη και της Υπηρεσίας του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών που εδρεύει στην Ξάνθη. Διότι δεν είχαν δημιουργήσει και δεν ήλεγχαν αυτό το αυτοφυές, ατίθασο αγριόχορτο που ξεπήδησε από το τοπικό λούμπεν προλεταριάτο και δεν ήταν ούτε “πρασινοφρουροί”, ούτε αμέμπτου “εθνικοφροσύνης”, όσο τουλάχιστον μπορεί να μπει κάποιος Ρομά σε τέτοια καλούπια.

Αντίθετα, η παράλληλη εξουσία του τουρκικού προξενείου στην περιοχή δεν είχε δισταγμούς να ξεκινήσει αμείλικτο πόλεμο κατά της Σαμπιχά και των συναγωνιστριών της, φθάνοντας συχνά πυκνά και να απειλήσει την σωματική τους ακεραιότητα! Ακούς εκεί να μη θέλουν τουρκόφωνο (αποκλειστικά) παιδικό σταθμό και νέα τεμένη στο Δροσερό, να μην οργανώνουν μαζικές τελετές περιτομής των μικρών αγοριών του Δροσερού (εξόδοις βεβαίως του προξενείου!), ακούς, τέλος-τέλος, να ζητάνε ελληνική εκπαίδευση και να αυτοπροσδιορίζονται μουσουλμάνες Ρομά, ελληνικής όμως και όχι τουρκικής συνείδησης!

Και μόνον η απροκάλυπτη εχθρότητα του προξενείου και των ανθρώπων του απέναντι σε μουσουλμάνες Ρομά γυναίκες που είχαν την γενναιότητα να μην τουρκοφρονούν, να μην θέλουν να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε σχολεία όπου υποχρεώνονταν να μαθαίνουν ως μητρική τους μια ξένη γλώσσα, τα τουρκικά, ακόμη και μόνον το έμπρακτο αίτημα και η πάλη τους για ελληνική παιδεία, πίστευα ότι αποτελούσε αναγκαία και ικανή συνθήκη ώστε να συμπεριλάβει ο ανατρεπτικός, ο αριστερός και απελευθερωτής των καταπιεσμένων ΣΥΡΙΖΑ την Σαμπιχά Σουλεϊμάν στο ευρωψηφοδέλτιό του!

Αυτό είχε θεωρήσει και η αρμόδια Κεντρική Επιτροπή, εγκρίνοντας με 167 ψήφους υπέρ και 2 αποχές την υποψηφιότητα της εν λόγω ελληνικής συνείδησης μουσουλμάνας Ρομά. Υπερβολικά καλό για να ήταν αληθινό! Με απ’ ευθείας παρέμβασή της στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, η τουρκική πρεσβεία απαίτησε και πέτυχε να μην συμπεριληφθεί η Σουλεϊμάν Σαμπιχά στους 42 του ευρωψηφοδελτίου!

Η σκανδαλώδης επιρροή της τουρκικής πρεσβείας

Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής ετσιθελικά αγνοήθηκε από την ηγεσία, δίχως να υπάρξει ακύρωσή της, ή κάποιο άλλο πρόσχημα καταστατικής διαδικασίας. Πέρα από την απ’ ευθείας παρέμβαση του Τούρκου πρέσβυ στο Νίκο Παππά, ως υποστηρικτική χορωδία λειτούργησαν οι Νίκος Φίλης, Νίκος Βούτσης, Μαρία Ρεπούση και Μαρία Γιαννακάκη (οι δύο τελευταίες βουλευτές ΔΗΜΑΡ ακόμη τότε, αλλά διαπραγματευόμενες την προσχώρησή τους στον ΣΥΡΙΖΑ) και οι καθηγητές Δημήτρης Χριστόπουλος και Κώστας Τσιτσελίκης.

Όλοι αυτοί (εκ παραλλήλου με τον Τούρκο πρέσβυ) είχαν βεβαιώσει “αυθεντικά” τον Αλέξη Τσίπρα ότι η Σαμπιχά Σουλεϊμάν ήταν εθνικιστικό κατασκεύασμα της ΕΥΠ, άρα απαράδεκτη για το ψηφοδέλτιο. Ο δε υποψήφιος ευρωβουλευτής Χριστόπουλος είχε προχωρήσει τις αμέσως επόμενες ημέρες σε αναίσχυντη επίθεση κατά της Σαμπιχά, καταγγέλλοντας ότι αποτελεί «μειονότητα μέσα στην μειονότητα» (λόγω ελληνοφροσύνης) και ότι «προσπαθεί τάχα να μας πει ότι η μειονότητα δεν είναι ένα ενιαίο, συμπαγές τουρκικό πράγμα»!

Διαβεβαίωσα αμέσως τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ πως γνώριζα μέσα από την υπηρεσία μου στο Υπουργείο Εξωτερικών την πορεία της Σαμπιχά για πάνω από 10 χρόνια και –όπως και άλλοι συνάδελφοί μου– είχα άριστη γνώση ότι ούτε υβρίδιο ούτε υποτακτικό προϊόν της ΕΥΠ ήταν, αλλά αυθεντικό “αγριόχορτο” των κοινωνικών αγώνων στην περιοχή. Εις μάτην!

Ήλθα, λοιπόν, κατάμουτρα αντιμέτωπος σε ανύποπτο χρόνο (Ιούνιος 2014) με την πικρή αλήθεια της προνομιακής επιρροής της τουρκικής πρεσβείας στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και με απτή συναλλαγή: προώθηση τουρκοφρόνων πολιτευτών τύπου Ζεϊμπέκ (τώρα πλέον και του Οζγκιούρ, 2 στα 2!) στην ελληνική Βουλή μέσω ΣΥΡΙΖΑ, έναντι μαζικής κατάθεσης στο εκλογικό ταμείο του κόμματος των 30-40.000 περίπου μειονοτικών ψήφων, χονδρεμπορικής επιρροής της τουρκικής πρεσβείας σε Ροδόπη και Ξάνθη.

Συνειδητοποίησα, ακόμη, ότι για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ η άποψή μου ως διπλωματικού του συμβούλου μετρούσε πολύ λιγότερο από ό,τι οι απαιτήσεις και προσφορές του Τούρκου πρέσβυ. Ως ύστατο μέσο προειδοποίησης και διαμαρτυρίας για τον κατήφορο που επέλεξε ο πρόεδρος και οι λοιποί –νεόκοποι τότε– πολιτικοί ταγοί της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να βαδίσουν, υπέβαλα πάραυτα και αμετάκλητα την παραίτηση μου από την θέση του διπλωματικού συμβούλου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επερχόμενου Πρωθυπουργού.

Η ανακοίνωση της παραίτησής μου έγινε μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2014, οπότε επέστρεψα στο υπουργείο Εξωτερικών και μετά από λίγο τοποθετήθηκα πρέσβυς της Ελλάδας στην Τεχεράνη. Κοντολογίς, έφυγα όταν εισέρρεαν στον ΣΥΡΙΖΑ τα μιλιούνια στελεχών που ανακάλυψαν ότι είχαν κάποιο θείο ή αδελφό της γιαγιάς τους στο ΕΑΜ. Διέσωσα –όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε– την αξιοπρέπειά μου, διότι λίγο αργότερα η κα Μπαρουκτσού (τρίτη στην ιεραρχία στην τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα) απέκτησε, μέσω του συντρόφου της, που ήταν ο νέος διπλωματικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, προνομιακή πρόσβαση στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον πρωθυπουργό…

Η στάση της ΝΔ

Έχοντας καταθέσει ανωτέρω την βιωματική μου εμπειρία από την συναλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ με την τουρκική πρεσβεία με αντικείμενο την εκχώρηση ψήφων της μειονότητας στη Θράκη έναντι της προώθησης τουρκοφρόνων “εργαλείων” στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, θεωρώ καθήκον μου να καταθέσω συνοπτικά και την αναπόσπαστη εκτίμησή μου για τους λόγους που η ΝΔ επέλεξε να καταγγείλει εσχάτως επ’ αυτού τον ΣΥΡΙΖΑ. Η εκτίμησή μου αυτή στηρίζεται σε όσα παρατήρησα ως προς την συμπεριφορά της ΝΔ στην διάρκεια της 36χρονης θητείας μου ως διπλωμάτη και ιδιαίτερα κατά την υπουργία της Ντόρας Μπακογιάννη.

Πρώτα απ’ όλα οφείλω απερίφραστα να πω ότι η κυνική απειλή της κας Μπακογιάννη ότι «εάν δεν μας στηρίξετε τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα» ουσιαστικά δεν απευθύνεται μόνο στην μειονότητα, αλλά σε όλους τους Έλληνες πολίτες που είχαν το… θράσος να μην συνταχθούν με τους “ορθοφρονούντες” του 41%! Όντως για όλους αυτούς (και ακόμη πιο πολύ για τους εξ ορισμού ευάλωτους μειονοτικούς) τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα, όσο αυτό περνάει από το χέρι της αδελφής του Πρωθυπουργού. Και θα της περνάει τόσο περισσότερο όσο πιο ανεξέλεγκτη και θηριώδης είναι η κοινοβουλευτική παντοδυναμία που επιδιώκει να αποσπάσει η ΝΔ…

Μετά από αυτή την απαραίτητη επισήμανση, προχωρώ στην ουσία της εκτίμησης μου για την επιδίωξη της ΝΔ στην Θράκη εν όψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου. Είμαι πεπεισμένος ότι η ηγεσία της ΝΔ δεν ενοχλείται από την συναλλαγή με το τουρκικό προξενείο και την Τουρκία για τις ψήφους των μειονοτικών που επηρεάζουν. Την ενοχλεί, όμως, η επιλογή της τουρκικής πλευράς να συναλλαχθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Διεκδικεί πλέον η ΝΔ, μετά την επικράτησή της στις 21 Μαΐου, να αντιστραφεί η συναλλαγή και να επιχορηγηθεί από τους Τούρκους η ίδια, όπως συνέβαινε παλαιότερα! Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά παραδείγματα. Περιορίζομαι να θυμίσω ότι ο σε βαθμό εξαλλοσύνης τουρκόφρων Σαδίκ είχε μεν εκλεγεί βουλευτής Ξάνθης το 1990 ως ανεξάρτητος, αλλά στήριζε με θρησκευτική συνέπεια τον πρωθυπουργό των 151 εδρών Κώστα Μητσοτάκη, μαζί με τον έτερο ανεξάρτητο βουλευτή Ροδόπης Φαΐκογλου!

Το τίμημα που παρασκηνιακά θα καταβληθεί στην Τουρκία για την ικανοποίηση αυτής της απαίτησης εκτιμώ ότι θα το δούμε όλοι όταν αρχίσει η προαναγγελθείσα, κατεπείγουσα μετεκλογική διαπραγμάτευση Αθηνών- Άγκυρας. Η ΝΔ ζητάει από τους Τούρκους “δανεικά” (τις ψήφους της μειονότητας). Εκτιμώ ότι εάν της δοθούν, θα καταβάλει υπέρογκο τοκοχρεωλύσιο από τα κυριαρχικά δικαιώματα, ενδεχομένως και από την κυριαρχία της Ελλάδας. Ας μην το ξεχάσει το συμπέρασμά μου αυτό η Ομάδα Αλήθειας…

SLpress.gr

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ

15
Το πολιτικό παιχνίδι φαίνεται να παίζεται μεταξύ των τριών πρώτων πολιτικών κομμάτων και είναι, δυστυχώς, αδιέξοδο.
Η Νέα Δημοκρατία θα πετύχει, κατά τις ενδείξεις, μια νίκη με σημαντική διαφορά απο το δεύτερο κόμμα και με σημαντική άνεση εδρών. Για τους τυφλούς υποστηρικτές της, η πολιτική της ήταν ό,τι καλύτερο είχαν να δουν, πιθανώς, καθόλη την μεταπολίτευση. Για τους πιο συντηρητικούς οπαδούς της ο Μητσοτάκης είναι η καλύτερη επιλογή απο τις υπάρχουσες και για τους κριτικά σκεπτόμενους η πολιτική Μητσοτάκη ήταν απο τις χειρότερες που είχε η χώρα. Αυστηρός έλεγχος των ΜΜΕ, αδιαφορία για τους θεσμούς, συγκεντρωτισμός, αποκλεισμός όσων δεν στοιχίζονται αυστηρά στο κόμμα και την πολιτική του, παρακολουθήσεις, μεγαλοποίηση αλλαγών που έπρεπε να γίνουν εδώ και χρόνια. Και που αλλού έχουν συντελεστεί εδώ και καιρο. Παράδειγμα, ο ψηφιακός μετασχηματισμός ο οποίος παρουσιάζεται ως θαύμα ενώ η χώρα βρίσκεται προτελευταία στην Ευρώπη.
Ο Συριζα επικαλείται την αριστερά χωρίς τίποτε να δείχνει ότι έχει κάποια σχέση μαζί της. Το μόνο που παρουσιάζει για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του είναι τα επιδόματα που έδινε στις ασθενέστερες τάξεις επι κυβερνήσεώς του, αλλά το ίδιο έκανε και η Νέα Δημοκρατία. Όλα τα ανατιλαϊκά μέτρα που υλοποιούνται και σήμερα έχουν τις ρίζες τους στην κυβέρνηση Συριζα (π.χ. πλειστηριασμοί).
Εκεί που έχει υψηλές επιδόσεις είναι στον δικαιωματισμό. Η ηγετική του ομάδα έχει κατακλυσθεί απο πρόσωπα με αντιλήψεις κυρίαρχες και στο παλιό ΚΚΕ εσ. Οι οικονομικές ανάγκες των πολιτών, όπως και οι ανάγκες στοιχειώδους επιβίωσής τους, θεωρούνται λαϊκισμός ενώ υψηλή πολιτική θεωρείται το δικαίωμα επιλογής κοινωνικού φύλου. Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν το φύλο τους (κατά βάσιν κοινωνικό, αφού το βιολογικό το δίνει η φύση) αλλά δεν μπορεί η εστίαση σε αυτό να είναι το κύριο πρόταγμα μιας αριστερής πολιτικής.
Ο δικαιωματισμός, εξάλλου έχει ενδογενείς αντιφάσεις. Γιατί έχει δικαίωμα ο αποδομητής της εθνικής ταυτότητας να το κάνει και δεν έχει δικαίωμα να υποστηρίζει την ταυτότητά του αυτός που το επιθυμεί; Γιατί είναι δικαίωμα η επιβολή της μπούρκας και δεν είναι δικαίωμα η άρνηση να την φέρει μια γυναίκα. Το τι είναι αριστερά σήμερα είναι ζητούμενο αλλά ο Συριζα δεν συντρέχει κανένας λόγος να θεωρείται αριστερά. Το αν η αριστερή πολιτική είναι καλή ή κακή είναι άλλη υπόθεση.
Ο καιροσκοπισμός της ηγετικής του ομάδας που έχει λύσει το βιοτικό της πρόβλημα και οράται αφ υψηλού την κοινωνία είναι ένα άλλο ζήτημα.
Το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει πρόβλημα ταυτότητας. Είναι λογικό σε ένα κόμμα που επικαλείται την ιστορική του συνέχεια αλλά παρουσιάζει χάσμα με το παρελθόν του. Το ΠΑΣΟΚ απο την ιδρυτική του γενιά πέρασε στην σημερινή νέα γενιά του η οποία μπορεί να μην γνωρίζει ποιος ήταν ο ιδρυτής του και πια η ιστορία του. Λείπει η γέφυρα μεταξύ της παλιάς ιδρυτικής γενιάς και της σημερινής και αυτό του δημιουργεί ένα ταυτοτικό πρόβλημα. Δυστυχώς, όχι, μόνο, ταυτοτικό αλλά και ηλικιακού ρατσισμού. Στο ΠΑΣΟΚ για να επιβιώσεις πολιτικά πρέπει να είσαι νέος, ωραίος και άλλα παρεμφερή τα οποία δεν έχουν σχέση με την πολιτική ενός ιστορικού κινήματος το οποίο ξεκίνησε με άλλες αρχές έστω και αν στην πορεία εκφυλίστηκε.
Τα ψήγματα επιβίωσης παλαιών πολιτικών στο Κίνημα ενώ δεν έχουν καμιά δύναμη να επηρεάσουν την πολιτική του, αντιμετωπίζονται με απέχθεια και μια επίμονη τάση εξοβελισμού τους.
Επειδή η τρέχουσα πολιτική είναι κάτι πολύ σκληρό και πραγματικό, αυτό δεν θα είχε καμιά σημασία αν το ΠΑΣΟΚ κατάφερνε να αποκτήσει ταυτότητα.
Σήμερα, η εύλογη προτεραιότητά του είναι να επιβιώσει με κυρίαρχη παρουσία της νέας γενιάς του και τα άλλα θα τα δει αργότερα. Τα δείγματα προτεραιότητας των “άλλων” δεν είναι διαφορετικά απο του Συριζα.
Αυτή είναι επιγραμματικά μια περιγραφή της πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα με βάση τα τρία μεγάλα κόμματα.
Το τι συμπληρωνει το πολιτικό φάσμα λειτουργεί περισσότερο ως αντίδραση παρά ως πολιτική πρόταση.
Π.Σ.

Grégoire Leménager:Όταν ο πλανήτης επανεξοπλίζεται

0

του Grégoire Leménager (*)

Το τέλος της Ιστορίας δεν κράτησε πολύ. Ορισμένοι, βέβαια, το είχαν πιστέψει. Είχαν αναγγείλει ότι το σοβιετικό ναυάγιο είχε εμβολιάσει, επιτέλους, την ανθρωπότητα κατά των πολεμοχαρών ιδεολογιών. Ότι ο εμπορικός ανταγωνισμός, με φόντο τη φιλελεύθερη δημοκρατία, θα απορροφούσε τα αρπακτικά ένστικτα. Ότι ο ΟΗΕ θα κατόρθωνε να διευθετήσει με πολιτισμένο τρόπο τις εδαφικές διαμάχες, δικαιώνοντας τον Ρούσβελτ και τον Τσόρτσιλ που είχαν πει το 1941 ότι «έχει σημασία να αφοπλιστούν τα έθνη». Ναι, ορισμένοι πίστευαν στον αφοπλισμό του πλανήτη. Θα υπάρχουν, όμως, πάντα εκείνοι που προτιμούν να εκφράζονται με τα κανόνια. Κι από τότε που ο Βλαντίμιρ Πούτιν έστειλε τα τανκς του, τα αεροπλάνα του και τα drones του εναντίον της Ουκρανίας, στις 24 Φεβρουαρίου του 2022, δεν πρέπει να έχει κανείς, πλέον, αμφιβολίες γι’ αυτό.

To σοκ είναι παγκόσμιο, πόσο μάλλον που στην άλλη άκρη του πλανήτη η Κίνα δείχνει να ορέγεται την Ταϊβάν. Ένας αριθμός είναι πιο αποκαλυπτικός από οποιαδήποτε ανάλυση: Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη, που εδρεύει στη Στοκχόλμη, επενδύθηκαν πέρυσι, παγκοσμίως, στο στρατιωτικό πεδίο 2,24 τρισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για ιστορικό ρεκόρ. Ακόμη και χώρες όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία, που αρκούνταν ως τώρα σε «δυνάμεις αυτοάμυνας», αποφάσισαν να διαθέσουν σημαντικούς πόρους για να αναπτύξουν τις Ένοπλες Δυνάμεις τους. Η μεταπολεμική περίοδος έλαβε τέλος. Ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο, και είναι άγνωστο.

Είναι τα 2,24 τρισεκατομμύρια δολάρια το τίμημα της ειρήνης; Για τις περισσότερες από τις εμπλεκόμενες χώρες, ο σκοπός είναι, φυσικά, πρωτίστως αποτρεπτικός. «Αν θέλεις ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο», έλεγαν στην αρχαιότητα. Η ρωσική επίθεση έβαλε τέλος σε μία ευρωπαϊκή αφέλεια που κρατούσε πολλές δεκαετίες: Η γηραιά μας ήπειρος είναι τώρα καταδικασμένη να τρέξει για να αναπληρώσει την καθυστέρησή της στο πεδίο των εξοπλισμών. Σε αυτό το πλαίσιο, ανακοινώθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση ότι θα διατεθούν 413 δισεκατομμύρια ευρώ την επόμενη επταετία σε στρατιωτικά προγράμματα. Με άλλα λόγια, η Γαλλία θα δίνει περισσότερα χρήματα για όπλα από ό,τι για την παιδεία.

Θα μπορούσε, τουλάχιστον, να γίνει μία συζήτηση. Για το ίδιο το ποσό, σε μία περίοδο που πρέπει να χρηματοδοτηθεί μία πραγματική ενεργειακή μετάβαση. Αλλά και για τον τρόπο που θα αξιοποιηθεί, δεδομένου ότι δεν έχει πολύ νόημα στην εποχή μας ο στόχος της αυτονομίας του γαλλικού στρατού. Το 2018, η Άγγελα Μέρκελ έλεγε ότι η Ευρώπη πρέπει να πάρει την τύχη της στα χέρια της. Δεν θα ήταν καλύτερα να γίνει αυτό με συντονισμένο τρόπο;

(*) Ο Γκρεγκουάρ Λεμεναζέ είναι αναπληρωτής διευθυντής του περιοδικού L’ Obs

(Πηγή: L’ Obs)

Δ. Κωνσταντακόπουλος: O Μητσοτάκης θέλει την παντοδυναμία του – Ο Ανδρουλάκης συμφωνεί;

0

Αν έδρασε όπως έδρασε αυτή η κυβέρνηση παρά τις εκλογές, εύκολα φανταζόμαστε τι θα πράξει αν επιδοκιμαστεί για τα έργα της στις εκλογές.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
12 Ιουνίου 2023

Η στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη (και των Αμερικανών συμβούλων του) είναι σαφής. Θέλει αυτοδύναμη και παντοδύναμη τη Δεξιά και, με τα παρόντα εκλογικά και πολιτικά δεδομένα (επιπλέον, και με τον σχεδόν πλήρη έλεγχο στα μέσα ενημέρωσης και την απουσία οργανωμένης στη βάση Αριστεράς) θα το πετύχει, έστω και προκαλώντας τρίτη εκλογή.

Η σημερινή Νέα Δημοκρατία έχει πολύ μικρή σχέση με το τι αντιπροσώπευσε αυτό το κόμμα στο παρελθόν. Εκφράζει ένα είδος καθεστωτικής «αντι-μεταπολίτευσης», κινείται σε κατεύθυνση συχνά εντελώς αντίστροφη προς το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Κρινόμενη στη βάση όχι των δικών μας αντιλήψεων και προτιμήσεων, αλλά των πεπραγμένων της, είναι μακράν η χειρότερη κυβέρνηση, τουλάχιστο μετά τη μεταπολίτευση του 1974, αν όχι και πιο πριν, για όσους δεν θέλουν για διάφορους λόγους να βάζουν το κεφάλι τους στην άμμο.

Η τυχόν επικράτησή της (και πολύ περισσότερο με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα και με ενισχυμένη πλειοψηφία στη Βουλή) θα αποτελέσει μείζονα ηθική ήττα του Ελληνισμού, γιατί θα επιβραβεύσει άμεσα μια σειρά από πολύ μεγάλα σκάνδαλα. Σε καμιά δυτική χώρα δεν θα επιβίωνε πάνω από 15 μέρες μια κυβέρνηση αν αποκαλυπτόταν ότι παρακολουθούσε τους πάντες. Μια νίκη της ΝΔ θα θέσει σε κίνδυνο όσα δημοκρατικά δικαιώματα έχουν επιβιώσει στη χώρα και, μαζί τους, την όποια εθνική και κοινωνική συνοχή έχει απομείνει (δεν είναι ασφαλώς τυχαία ούτε η δήλωση Γεωργιάδη περί 180 βουλευτών για να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, ούτε και οι απειλές στελεχών της ΝΔ να κλείσουν τα «φιλορωσικά σάιτ» μετά τις εκλογές της 25ης Ιουνίου). Θα προκαλέσει πολύ μεγάλη, ανεπανόρθωτη ζημιά στη ζωή εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Θα σημάνει την απώλεια της τελευταίας ίσως πιθανότητας μιας έστω και μικρής οικονομικής και κοινωνικής ανάταξης της χώρας με τα κονδύλια της Ε.Ε. και θα δώσει τη χαριστική βολή στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Θα ολοκληρώσει την ήδη πολύ προχωρημένη παράδοση της Ελλάδας στην εγχώρια και ιδίως ξένη ολιγαρχία και στις ξένες δυνάμεις που μας διαφεντεύουν.

Μια νίκη της σημερινής ΝΔ κινδυνεύει να ολοκληρώσει τον ήδη προχωρημένο μετασχηματισμό του ελληνικού κράτους σε δυτική (αυτοκαταστρεφόμενη και λεηλατούμενη) αποικία, επιταχύνοντας τη μετατροπή των πολιτών σε ραγιάδες και αποτελώντας σταθμό προς μια «Ελλάδα χωρίς Έλληνες», την κατά Μίκη Θεοδωράκη επιδίωξη των εφαρμοζομένων στη χώρα προγραμμάτων διάσωσης (δηλαδή καταστροφής) μετά το 2010.

Η μόνη, έστω μικρή πιθανότητα, να αποτραπεί αυτό το σενάριο, υπό τις παρούσες συνθήκες θα ήταν μια κυβέρνηση συνεργασίας  ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Προφανώς λίγοι Έλληνες σήμερα έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στα δύο αυτά κόμματα, αλλιώτικα δεν θα βρισκόμαστε στην κατάσταση που βρισκόμαστε. Πολλοί προσάπτουν ορθώς και στα δύο κόμματα ότι δεν υπήρξαν συνεπή στις βασικές υποσχέσεις τους προς τον ελληνικό λαό και τον πρόδωσαν, για αυτό και θέλουν να τα τιμωρήσουν. Μόνο που η «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης» λέει ότι, στις σημερινές συνθήκες, κινδυνεύουν να τιμωρήσουν περισσότερο τον εαυτό τους, παρά αυτά τα κόμματα.

Δεν γνωρίζω τι μπορούν και τι θα θελήσουν να κάνουν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και δεν τους έχω καμιά εμπιστοσύνη. Στο παρελθόν δεν δίστασα να ασκήσω σφοδρότατη κριτική στις ηγεσίες τους, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αλέξης Τσίπρας ήταν (ή τουλάχιστον φαίνονταν να είναι) παντοδύναμοι και, ιδίως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αντιμετώπισε αυτή την κριτική με την ιδιαίτερη μισαλλοδοξία που τη διακρίνει έναντι όσων αμφισβητούν ή επικρίνουν τη μία ή την άλλη επιλογή της. Δεν αναιρώ ούτε λέξη από ό,τι έχω πει και έχω γράψει και φοβάμαι ότι, δυστυχώς, όσα είπα και έγραψα επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά.

Αυτό που ξέρω όμως επίσης με σιγουριά είναι ότι δεν μπορεί μια τέτοια κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να είναι χειρότερη από μια κυβέρνηση της σημερινής ΝΔ, που μοιάζει να αντιπροσωπεύει, στις σημερινές συνθήκες, περίπου το «απόλυτο κακό». Αν έδρασε όπως έδρασε αυτή η κυβέρνηση παρά τις εκλογές που είχε μπροστά της, εύκολα φανταζόμαστε τι θα πράξει αν επιδοκιμαστεί για τα έργα της στις εκλογές.

Η παρακμή των ιστορικών αριστερών, κεντροαριστερών και πρώην αντιμνημονιακών κομμάτων θα ήταν πολύ θετική αν συνέβαλε στην αναμόρφωση της ελληνικής αριστεράς και κεντροαριστεράς και στην εμφάνιση ενός σοβαρού και αξιόπιστου «αντιαποικιακού» (στο σημείο που φτάσαμε!), «δημοκρατικού», «κοινωνικού», «εθνικού» κινήματος. Στις σημερινές συνθήκες, όμως, αυτή η «αναδιάταξη» του πολιτικού συστήματος τείνει να ενισχύσει τις πιο επικίνδυνες και ολοκληρωτικές τάσεις του.

Ωστόσο ο κ. Ανδρουλάκης, παρόλο που κατά καιρούς λέει και κάτι εναντίον του Μητσοτάκη και της ΝΔ, έχει το βασικό του μέτωπο προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Μοιάζει ευτυχής γιατί απέσπασε λίγες μονάδες παραπάνω και ξεχνάει ότι ηγείται ενός ιστορικού κόμματος που κυβέρνησε την Ελλάδα πολλές δεκαετίες και αποσπούσε συχνά πάνω από 40% της ψήφου. Μοιάζει να έχει προκαταβολικά αποδεχθεί ότι η ΝΔ θα είναι ο απόλυτος νικητής των επόμενων εκλογών και, με αυτό τον τρόπο, την βοηθάει να το πετύχει.

Tα προεκλογικά προγράμματα ΠΑΣΟK και ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν τέτοιες διαφορές που να δικαιολογούν άρνηση συνεργασίας. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Ούτε άλλωστε αυτά που ακούσαμε από τα δύο κόμματα στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας έπεισαν κανένα ότι τα χωρίζει άβυσσος. Αμφότερα διεκδικούν την κληρονομιά της λεγόμενης «δημοκρατικής παράταξης» και υποστηρίζουν ότι είναι «σοσιαλδημοκρατικά» και, άρα, δεν μπορεί παρά να τα ενώνει η κοινή αντίθεση προς τις ακραίες νεοφιλελεύθερες πρακτικές των καπιτα-ληστών της ΝΔ, όπως ασφαλώς και η κοινή αντίθεση στον ολοκληρωτισμό του καθεστώτος (παρακολούθηση των πάντων, ολοκληρωτικός έλεγχος των μέσων ενημέρωσης), όπως και στην κατεδάφιση των τελευταίων υπολειμμάτων των μεγάλων κατακτήσεων του ελληνικού λαού, όπως του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).

Επαναλαμβάνουμε: Δεν ελπίζουμε ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ θα μπορέσει/θελήσει να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και τις περίπου «υπαρξιακές» απειλές κατά του ελληνικού λαού. Λόγω όμως των κοινωνικών και ιδεολογικών δεσμών και αναφορών τους, λόγω της ιστορίας τους ακόμα, τα δύο αυτά κόμματα μπορούν πιθανώς να δράσουν ως ένα ανάχωμα προς τις πιο καταστροφικές τάσεις του συστήματος, να επιβραδύνουν αν μη τι άλλο την πορεία προς την καταστροφή του ελληνικού λαού. Και σε καμιά περίπτωση, δεν θα είναι μια κυβέρνηση χειρότερη από αυτή της ΝΔ.

Επιπλέον, μια ενδεχόμενη απόφασή τους να συνεργαστούν θα δώσει θάρρος και κουράγιο στην αποθαρρυμένη και απελπισμένη σήμερα πλειοψηφία του ελληνικού λαού που είναι αντίθετη στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πολύ περισσότερο αν συνοδευτεί από μια προσπάθεια της τελευταίας στιγμής έστω, να γίνει επιτέλους κάποια συζήτηση για τα πεπραγμένα της ΝΔ και για το τι προτίθεται να κάνει αν ξαναπάρει την εξουσία. Γιατί μέχρι τώρα το μόνο που δεν συζητήθηκε ήταν τα προβλήματα της χώρας και προτάσεις για την αντιμετώπισή τους. Το σύστημα των μέσων ενημέρωσης (βοηθούσης και της πολιτικής ανικανότητας της αντιπολίτευσης) κατάφερε να συζητάει μόνο τα υπαρκτά ή και τα ανύπαρκτα ελαττώματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Επομένως η άρνηση συνεργασίας, για να αποτραπεί ό,τι μπορεί ακόμα να αποτραπεί από τις καταστροφές που έρχονται, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί πολιτικά. Η επιμονή του ΠΑΣΟΚ σε μια τέτοια άρνηση, που εξασφαλίζει τη νίκη του κ. Μητσοτάκη, ακόμα και αν δεν πιστέψουμε όσα κυκλοφορούν για σκοτεινές συμφωνίες και εκβιασμούς, θυμίζει, τηρουμένων των αναλογιών, τη στρατηγική που εφήρμοσε η Αριστερά στο παρελθόν κατά του ΠΑΣΟΚ. Όταν το 1989 ΚΚΕ και Συνασπισμός συμμάχησαν, κατά τρόπο κυνικό και πολιτικάντικο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στο λαό και τη χώρα, με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για να βάλουν φυλακή τον Ανδρέα Παπανδρέου και να διαλύσουν το κόμμα του, νομίζοντας ότι οι ψηφοφόροι είναι ιδιοκτησία των κομμάτων και ότι μπορούν να «διαμοιράσουν» με τη ΝΔ την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ. Οι πολίτες δεν εκτίμησαν τότε αυτή την κακοήθη μανούβρα και για αυτό έστειλαν στο περιθώριο την κομμουνιστογενή αριστερά, όπου και θα ήταν ακόμα, αν δεν την είχε αναστήσει ο Γιώργος Παπανδρέου υπογράφοντας τα μνημόνια.

Το σημερινό ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δεν μοιάζει να έχει καταλάβει ότι τα κόμματα και οι πολιτικοί υπάρχουν και όταν είναι κάπως χρήσιμα στους πολίτες που τα ακολουθούν, όχι μόνο στους ηγέτες τους ή τα διάφορα εγχώρια και διεθνή κέντρα που διαφεντεύουν την Ελλάδα όσο σπάνια στο παρελθόν. Χαίρεται και αγαλλιά για την πτώση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που αυτή η κατάσταση θα έχει για τον ελληνικό λαό (ανεξαρτήτως του ότι η ίδια η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει βαρύτατες ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση). Και δεν μοιάζει να είναι σε θέση να συμβάλλει, διατηρώντας ασφαλώς τις διαφορές του και επιβάλλοντας όσους λογικούς όρους θα μπορούσε στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης να επιβάλλει, στη διαμόρφωση μιας δημοκρατικής διεξόδου από τη σημερινή, επικίνδυνη κατάσταση στη χώρα. Έστω μερικής, έστω προσωρινής διεξόδου.

Αν συνεχίσει έτσι, κινδυνεύει στο τέλος, αντί να έχει «οφέλη» από την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, να θεωρηθεί από την ίδια την δική του εκλογική βάση ως συνυπεύθυνο και για την επανεκλογή της ΝΔ και για όσα θα συμβούν μετά από μια τέτοια επανεκλογή. Πάει για μαλλί και θα βγει κουρεμένη η ηγεσία αυτή, αν τουλάχιστο δεν αλλάξει έγκαιρα την πολιτική της.

Πηγή: kosmodromio.gr

*Τα άρθρα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιο, εκφράζουν τις απόψεις των συντακτών τους.

Ανδρ. Θεοφάνους: Ανύπαρκτη πολιτική για τις δεξαμενές σκέψης στην Κύπρο

2

Ανδρέας Θεοφάνους*

11/6/2023

Αφορμή για το κείμενο αυτό αποτέλεσε το διεθνές Συνέδριο που διοργάνωσε στις 18-19 Μαΐου, 2023 η Ρουμανική Δεξαμενή Σκέψης The New Strategy Center στο Βουκουρέστι για την ασφάλεια στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα καθώς και για την επόμενη μέρα του πολέμου στην Ουκρανία. Στο Συνέδριο αυτό υπήρχε επίσης ειδικό panel για τις προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο στο οποίο είχα προσκληθεί ως ένας εκ των ομιλητών. Δεν αποτέλεσε έκπληξη για μένα το γεγονός ότι παρευρέθηκε και ο Τούρκος Πρέσβης στο Βουκουρέστι καθώς και Τούρκοι ακαδημαϊκοί από τους οποίους δέχθηκα ερωτήσεις για τα θέματα που ανέπτυξα. Η Τουρκία κατανοεί τη σημασία τέτοιων δραστηριοτήτων και προσπαθεί να αξιοποιήσει τις δεξαμενές σκέψης σε όλα τα επίπεδα.

Στο Συνέδριο υπήρξε συμμετοχή από πολιτικούς, διπλωμάτες, στρατιωτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους από πολλές χώρες. Σημειώνω επίσης ότι υπήρξαν και αρκετά panels που συνδιοργανώθηκαν από διάφορες δεξαμενές σκέψης σε συνεργασία με το The New Strategy Center. Τις εργασίες του Συνεδρίου άνοιξαν οι Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας και Μολδαβίας. Το Συνέδριο διεξήχθη με τη συνεργασία του Ρουμανικού Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Άμυνας και με τη στήριξη του ΝΑΤΟ. Εκτός από τις επιμέρους αναλύσεις ήταν έκδηλη η προσπάθεια προώθησης συγκεκριμένων αφηγημάτων για τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία καθώς και για την αρχιτεκτονική ασφάλειας την επόμενη μέρα του πολέμου.

Αξιολογώντας το εν λόγω Συνέδριο στη Ρουμανία καθώς και τη δράση διάφορων δεξαμενών σκέψης σε πολλές χώρες θα ήταν δύσκολο να μην προβώ σε συγκρίσεις με το τι γίνεται και δεν γίνεται στην Κύπρο. Δυστυχώς στην Κύπρο παρά τις πολυδιάστατες προκλήσεις που υφίστανται, η πολιτεία καθώς και ο επιχειρηματικός κόσμος παρέλειψαν να προχωρήσουν σε συγκεκριμένους τομείς με τα αυτονόητα. Η τεράστια αυτή έλλειψη δεν είναι αποτέλεσμα της μη ύπαρξης πόρων. Το ζήτημα είναι η ανεπαρκής κατανόηση της σημασίας και του ρόλου των δεξαμενών σκέψης. Και αυτό είναι το χειρότερο.

Η Κύπρος αντιμετωπίζει υπαρξιακά διλήμματα καθώς εδώ και 50 χρόνια η Τουρκία κατέχει το 37% του εδάφους της χώρας. Αξιολογώντας σήμερα την όλη κατάσταση διαπιστώνεται ότι η τουρκική πλευρά όχι μόνο εμβαθύνει τα κατοχικά δεδομένα αλλά και προωθεί αφηγήματα δια των οποίων επιχειρείται η απόδοση ευθυνών στην ελληνική πλευρά για την όλη κατάσταση. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι η υφιστάμενη θλιβερή κατάσταση δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του ανισοζυγίου δυνάμεων. Είναι επίσης αποτέλεσμα της απουσίας πειστικού αφηγήματος καθώς και της έλλειψης κατανόησης της σημασίας μιας στοχευμένης παρουσίας στη διεθνή αγορά διακίνησης ιδεών.

Πέραν του Κυπριακού υπάρχουν και άλλα ζητήματα που απασχολούν την πολιτεία, την κοινωνία και τους πολίτες. Είναι η οικονομία με την ευρεία έννοια του όρου, το στεγαστικό, το μεταναστευτικό, το δημογραφικό, τα θέματα περιβάλλοντος περιλαμβανομένης της κλιματικής αλλαγής, η παιδεία, η υγίεια και ούτω καθ΄ εξής. Και στους τομείς αυτούς χρειάζονται να γίνουν πολλά, καθώς υφίστανται προβλήματα και προκλήσεις. Αναμφίβολα, οι δεξαμενές σκέψεις με την επιστράτευση της επιστημονικής γνώσης μπορούν να προσφέρουν πολλά στα ζητήματα αυτά.

Δράττομαι της ευκαιρίας αυτής να αναφέρω ότι αυτή την περίοδο συμπληρώνονται 30 χρόνια από την ίδρυση του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων. Η συμβολή του Κέντρου στον δημόσιο βίο όλα αυτά τα χρόνια ήταν πολυεπίπεδη. Μεταξύ άλλων, το Κέντρο πρωτοστάτησε, μεταξύ άλλων, και στα ακόλουθα:

  • Διοργάνωση Διεθνών Συνεδρίων
  • Συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης
  • Εκδόσεις Βιβλίων και Κειμένων Πολιτικής
  • Κυκλοφορία ηλεκτρονικών περιοδικών
  • Κατάθεση εισηγήσεων για το Κυπριακό και άλλα συναφή ζητήματα
  • Κατάθεση εισηγήσεων για οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα
  • Προώθηση συγκεκριμένου αφηγήματος για το Κυπριακό
  • Προώθηση της Κύπρου και της εικόνας της σε διάφορα επίπεδα
  • Ενημέρωση ξένων πολιτικών, διπλωματών, τεχνοκρατών, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων και φοιτητών για θέματα που αφορούν την Κύπρο και άλλα ζητήματα
  • Συνεργασία με ξένες δεξαμενές σκέψης

Το Κυπριακό Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων έχει να επιδείξει ένα αξιόλογο έργο σε διάφορα επίπεδα. Όμως τα τελευταία χρόνια έχουν περιορισθεί σημαντικά οι πόροι του για οικονομικούς και άλλους λόγους.

Υπογραμμίζω ότι στην Κύπρο λειτουργούν σήμερα ξένα κέντρα ερευνών ή/και δεξαμενές σκέψης που χρηματοδοτούνται από άλλες χώρες. Στις πλείστες περιπτώσεις τα αφηγήματα και οι θέσεις που προβάλλονται δεν συνάδουν με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς παρατηρείται επίσης μια προσπάθεια εξίσωσης της κατοχικής οντότητας με το νόμιμο κράτος. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι αφηγήματα που εκπηγάζουν από ξένα κέντρα αποφάσεων επηρεάζουν το κυπριακό πολιτικό γίγνεσθαι. Πέραν τούτου είναι προφανής η σύγχυση που παρατηρείται τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα για τα ζητήματα που περιστρέφονται γύρω από το Κυπριακό καθώς και για άλλα συναφή θέματα.

Προφανώς θα έπρεπε να υπάρχει μια εθνική στρατηγική η οποία να περιελάμβανε μια πολυδιάστατη πολιτική αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων. Δυστυχώς όμως καμιά κυβέρνηση δεν έδωσε την απαιτούμενη σημασία σε αυτό τον τομέα. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους της σταδιακής διάβρωσης της ηθικής υπεροχής της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ολοκληρωμένη πολιτική ούτε ο αναμενόμενος προγραμματισμός. Στα τελευταία χρόνια όταν ήγειρα το θέμα αυτό η απάντηση ήταν/είναι ότι οι διαδικασίες της Ελεγκτικής Υπηρεσίας δημιουργούν προβλήματα. Θεωρώ ότι η προσέγγιση αυτή δεν είναι πειστική. Ούτως ή άλλως με τις υφιστάμενες διαδικασίες και πρακτικές δεν μπορεί μια δεξαμενή σκέψης να αναμένει κρατική στήριξη η οποία θα συμβάλει στον απαιτούμενο προγραμματισμό και στην αποτελεσματική της λειτουργία.

Υπογραμμίζω επίσης ότι η παρουσία δεξαμενών σκέψης για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης σε μια κοινωνία θεωρείται υψίστης σημασίας. Το ζήτημα αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί ως προτεραιότητα. Επιπρόσθετα, κατ΄ επανάληψιν έχει επισημανθεί ότι το κόστος της απουσίας της γνώσης στη διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι τεράστιο. Ιδίως σήμερα που είμαστε σε μια apolitic εποχή της εικόνας και των εντυπώσεων οι δεξαμενές σκέψης αποτελούν επιτακτική αναγκαιότητα.

Επισημαίνω επίσης ότι κατά γενική ομολογία για χρόνια τώρα ασκείται κριτική στα κόμματα και στο ευρύτερο σύστημα ότι δεν παράγεται πολιτική. Η αρνητική αυτή κατάσταση σχετίζεται και με το γεγονός ότι ο τομέας των δεξαμενών σκέψης είναι υποβαθμισμένος. Έτσι σήμερα παρά τα πολλαπλά προβλήματα προτεραιότητα έχει η εικόνα και όχι η ουσία.

Είναι σημαντικό όπως η Κύπρος αρχίσει να λειτουργεί και σε αυτόν τον τομέα όπως τις προηγμένες χώρες. Το κράτος θα πρέπει να αξιολογήσει το ζήτημα αυτό ως προτεραιότητα. Αλλά και ο μη κρατικός τομέας, θα πρέπει να αγκαλιάσει τον θεσμό αυτό καθώς αποτελεί επιτακτική αναγκαιότητα και όχι πολυτέλεια. Δράττομαι της ευκαιρίας αυτής να υπογραμμίσω ότι τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια διεθνώς συνδέονται ή/και συνεργάζονται με δεξαμενές σκέψης. Εν ολίγοις, η πολιτεία, η κοινωνία και ο επιχειρηματικός κόσμος καλούνται να στηρίξουν θεσμικά τον τομέα αυτό. Καταλήγοντας σε σχέση με το Κυπριακό Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων θα έλεγα ότι και να μην υπήρχε θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί. Στόχος πρέπει να είναι η ουσιαστική αναβάθμιση της εικόνας της Κύπρου διεθνώς, η παραγωγή πολιτικής στο Κυπριακό και στα άλλα ζητήματα που είναι σημαντικά για την καθημερινότητα των πολιτών καθώς και η καλλιέργεια κριτικής σκέψης.

 

 

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Integrated Country Strategy: GREECE

0

FOR PUBLIC RELEASE

Table of Contents

  1. Chief of Mission Priorities 1
  2. Mission Strategic Framework 6
  3. Mission Goals and Objectives 9
  4. Management Objectives 19

1.   Chief of Mission Priorities

Greece is a driver of stability in a region of increasing importance and complexity, in particular given the aspirations of our strategic competitors. This NATO Ally and EU Member State helps protect both organizations’ southeastern flank, and thus our own interests, but continued progress will require sustained and high-level engagement. A change in government (elections must be held by July 2023) could also be a risk factor; though anti-Americanism has largely evaporated in much of the body politic, this is not irreversible. We will seek to leverage Athens’ enhanced military and diplomatic outreach into the Middle East and north Africa as a force multiplier; at the same time, Greece’s more robust leadership in the western Balkans will help stabilize a region that is still struggling to move forward toward Euro-Atlantic integration. Our improved relationship enjoys almost unprecedented public support in Greece, and we will continue to build partnerships across the political spectrum as well as civil society, with a key emphasis on women’s empowerment, the rights of asylum seekers and migrants, and an improved environment for both LGBTQI+ and other minority rights and inclusion. The U.S.- Greece Strategic Dialogue process we inaugurated in 2018 has moved our objectives quickly forward, in large part thanks to cabinet-level attention on both sides; this will continue to serve as the infrastructure on which to pursue our ICS objectives.

Mission Goal 1: Greece further enhances its capability and support of regional and global security and stability, which protects the United States and its interests

2018-2021 saw U.S.-Greece mil-mil cooperation grow at a rate not seen for decades; this is the most visible facet of the burgeoning bilateral relationship, also enjoying strong bipartisan Congressional support. Deployments of U.S. rotational forces and participation in bilateral and multilateral exercises have increased nearly fourfold during this period – with strong public support overall. Thanks to two significant upgrades to the U.S.-Greece Mutual Defense Cooperation Agreement (MDCA) in 2019 and 2021, the port of Alexandroupoli now permits U.S. and Allied military equipment to deploy rapidly into Greece and then on into southeast Europe, bypassing the Bosporus and countering Russian aggression on NATO’s eastern flank. In 2021 alone, U.S., Greek, and Allied forces processed over 2800 pieces of U.S. and Allied equipment, to include more than 165 main battle tanks and tracked vehicles, and 135 utility and attack helicopters. Also in 2021, Greece has committed to spending 3.93% of its GDP on defense with 38.3% of the budget allocated to major equipment purchases and modernization, exceeding its 2014 Wales Summit pledge. Significant military purchases and upgrades in recent years include the procurement of seven MH-60R helicopters, 1,200 Armored Security Vehicles, 4 MK-V Special Operations Craft, and upgrades to their P-3B, S-70B, CH-47D, and F-16 fleet. The Hellenic Navy has been laser-focused on upgrading its fleet as well, with a tentative deal announced with France to procure 3 Belharra Frigates; this modernization effort could also include procurements of additional ships, to include Lockheed Martin frigates, Corvettes, and upgrades to the Hellenic Navy’s MEKO class frigates. The Greek Government has also expressed keen interest in joining the F-35 Joint Strike-Fighter program, as well as future procurements of MQ-9 Unmanned Aerial Systems, AH-64E Apaches, as well as upgrades to their M-270 MLRS and Patriot systems.

The consolidation of the 2018 Prespa Agreement opened the door for Greece finally to realize its key role under the EU’s 2003 Thessaloniki Agenda, and has transformed Greece into a stronger EU partner for us. The current government is focused on the transatlantic bond and less so on strategic autonomy. We and the Greek government will continue to partner to move the countries of the western Balkans toward Euro-Atlantic integration; Greece’s enhanced partnerships with Albania, North Macedonia, and Kosovo are indispensable in this regard. We should harness the potential of the “3+1” process (Cyprus, Greece, Israel plus the United States) for our strategic interests in the broader Eastern Mediterranean region, and also leverage Greece’s significantly enhanced outreach into the Middle East and North Africa, consistent with the Administration’s Interim National Security Strategy’s re-focus on key alliances. We will also work assiduously to calm persistent Greece-Turkey tensions, which could worsen in the out years. Finally, Greece is a strong participant in U.S. law enforcement border security and information sharing platforms. We will enhance this cooperation even as we work with Greece to manage the flow of migrants and asylum-seekers safely and humanely, while integrating refugees into society.

Mission Goal 2: Greece increases trade and investment opportunities for U.S. companies, and enhances its role in advancing European energy security and regional economic integration, consistent with climate goals and while limiting Chinese and Russian economic influence

Greece’s V-shaped recovery in 2021 is strong evidence that the economic reforms carried out by the Greek government are working; we expect the recent strong pace of investments by major U.S. firms to continue — especially in the tech and energy sectors, where Greece will have 32B euros of EU Recovery and Resilience funds to invest in the coming years. We will seek to consolidate Greece’s role as a natural gas hub for the western Balkans and southeast Europe, ideally with U.S. firms playing a leading role, providing an alternative to Gazprom’s non-market based supply. Consistent with our Interim National Security Strategy, we will also simultaneously support Greece’s rapid de-lignitization and its plans to integrate its green energy market into Asia, north Africa, and the EU. Greece’s geostrategic position and abundant sun and wind make it a natural choice in this regard. We will continue to grow our bilateral partnership in mitigating the effects of climate change, including enhancing Greece’s ability to prevent and fight wildfires, as well as to deal with post-fire mitigation. We should also partner with Greece – which still has the largest commercial shipping fleet in the world – in the transformation to a green shipping paradigm.

We anticipate that those Greek industrial and high-tech firms that will have survived the decade-long economic crisis — compounded by the pandemic – will emerge as strong candidates to themselves invest in the United States, and we will focus on this accordingly with our enhanced Foreign Commercial Service presence. In the meantime, we will prioritize limiting the country’s exposure to PRC and other malign investment in key strategic sectors, especially as Greece’s continues to privatize key assets such as ports, shipyards, and the energy infrastructure. More Development Finance Corporation and Department of Commerce attention are necessary for success.

Mission Goal 3: Strong people-to-people ties with Greece foster favorable views of the United States and promote global alliances built upon shared democratic values

Greece has largely moved past populism and a reflexive skepticism about U.S. policies and intentions. We will consolidate these gains as we encourage continued political stability and openness to American education and culture as well as our key values of diversity, equity, and inclusion. The current Greek government is showing unprecedented willingness to partner with

U.S. educational institutions; as the pandemic subsides we expect to see the two-way flow of students and faculty increase dramatically. Russia and China have both attempted to make inroads in the cultural and educational space (and Russia also in the religious space), in an effort to gain influence; Greece now hosts three Confucius Institutes, for example, and both the Chinese and Russian embassies are active. Thus far the Greek public generally favors U.S. values and sees the United States as its primary partner, but this requires our constant engagement.

Greeks appreciated our efforts to help them celebrate their bicentennial as a modern European state in 2021; this effort solidified our common ground as democracies. Consistent with the Administration’s Interim National Security Strategy, we will build on this foundation as well as our strong reach into Greek civil society to promote women’s economic empowerment and improve the full and equitable integration of marginalized people into Greek society, in particular migrants and refugees, other minorities, and the LGBTQI+ community.

Mission Goal 4: Support and serve U.S. citizens traveling or residing in Greece

 U.S. tourism rebounded dramatically in 2021; this will likely continue if the pandemic continues to abate, as political stability and good governance have made Greece even more attractive as a destination (and the dynamic GoG has successfully extended the tourism season and is actively seeking more American visitors). Perhaps one million-plus U.S. citizens will visit Greece in each of the out-years, increasing the demand for both routine and special services on our relatively small Consular team. Additionally, over 100,000 U.S. citizens reside permanently here; this largely aging population will continue to require significant consular and Federal Benefits services. While Greece is rapidly improving access to its own bureaucracy through digitalization, we will need to adapt to ensure our citizens can take advantage of this, as well as improving our own systems for distributing information and services. The likelihood of continued significant wildfires in Greece as well as the lingering effects of the pandemic will require us to enhance our partnerships with Greece’s civil emergency institutions, who are themselves being compelled to transform rapidly.

2.   Mission Strategic Framework

Mission Goal 1: Greece further enhances its capability and support of regional and global security and stability, which protects the United States and its interests

  • Mission Objective 1.1: S. and Greece defense and security cooperation increase Greece’s capacity to support U.S. military operations in the Eastern Mediterranean and beyond
  • Mission Objective 1.2: Greece identifies, investigates, and prosecutes terrorism and other transnational crimes and deploys robust screening measures, sharing relevant information with the United States, while encouraging Greece to follow international law with regard to the rights of asylum seekers and reduce legislative and cultural barriers to the integration of refugees into society
  • Mission Objective 3: U.S. engagement encourages Greece to capitalize on its regional leadership role to promote EU and NATO integration, counter malign influence, and support stability and prosperity in the region

Mission Goal 2: Greece increases trade and investment opportunities for U.S. companies, and enhances its role in advancing European energy security and regional economic integration, consistent with its climate goals and while limiting Chinese and Russian economic influence

  • Mission Objective 2.1: By capitalizing on Greek reforms and EU Relief and Recovery Funds, U.S. exports of goods and services to Greece increase as does Greek investment in the United States
  • Mission Objective 2.2: Greece implements needed administrative and economic reforms, including increased digitalization of services to better and more efficiently provide government services in healthcare, waste management, women’s economic empowerment, and climate response and mitigation
  • Mission Objective 3: Support Greek leadership on climate goals and achieve energy security through U.S. investments that reduce Greek and regional dependency on Russian gas and expanded energy infrastructure

Mission Goal 3: Strong people-to-people ties with Greece foster favorable views of the United States and promote global alliances built upon shared democratic values

  • Mission Objective 3.1: The deepening of exchanges between U.S. and Greek academic institutions, professors, and students advances U.S. best practices in education and supports the internationalization of Greece’s education system
  • Mission Objective 3.2: Greek civil society, businesses, and government partners promote democracy, human rights, equal treatment and support for inclusion of marginalized and vulnerable members of society, including women, refugees, migrants, and individuals with disabilities
  • Mission Objective 3.3: Media engagement plus public diplomacy programs drive Greek capacity-building in innovation, technology, entrepreneurship, digital economy, environmental protection, and the creative industries, while countering malign influence, advancing shared democratic values, and promoting U.S. and NATO military alliances

Mission Goal 4: Support and serve U.S. citizens traveling or residing in Greece

  • Mission Objective 1: U.S. citizens residing or temporarily visiting Greece are protected and supported through the delivery of consular and related federal services in a vigilant, efficient, and timely manner

Management Objective 1: The Mission launches a cost-effective and agile management platform that improves workforce performance, efficiency, and effectiveness

Management Objective 2: The Mission enhances its safe and secure work and living environment enabling personnel to achieve mission goals and promoting wellness and a sense of community

3.   Mission Goals and Objectives

Mission Goal 1 | Greece further enhances its capability and support of regional and global security and stability, which protects the United States and its interests

Description | The Mission will work to further enhance Greece’s security and law enforcement capabilities, in alignment with and support of U.S. interests. We will also work with Greece regionally to help bring security, stability, and prosperity to the Eastern Mediterranean, Black Sea, and Western Balkans regions.

Objective 1.1 | U.S. and Greece defense and security cooperation increase Greece’s capacity to support U.S. military operations in the Eastern Mediterranean and beyond

  • Objective 1.1 Justification | Greece is a strategically located and capable NATO Ally and EU partner that is interested in further expanding its close defense partnership with the United States. The Naval Support Activity at Souda Bay and the Port of Alexandroupoli provide unique capabilities to the U.S. military. The defense relationship is also increasingly important as U.S. operational requirements in the region expand; Greece’s location is critical for EUCOM, CENTCOM, and AFRICOM requirements and directly support strategic competition. Through political advocacy, training and exercises, and implementation of the updated U.S.-Greece Mutual Defense Cooperation Agreement (MDCA), the United States will work to enhance Greek military capabilities and ensure continued, expanded access to sites for exercises, training, and other
  • Objective 1.1 Linkages | Interim National Security Strategy Guidance, JSP Strategic Objective 4, Goals 1 and 4 of the EUR Joint Regional Strategy
  • Objective 1 Risks | Failing to expand our defense and security relationship risks contributing to a less stable region, inhibits our effectiveness vis-a-vis strategic competition, and potentially limits U.S. capability to respond to regional security threats.

Objective 1.2 | Greece identifies, investigates, and prosecutes terrorism and other transnational crimes and deploys robust screening measures, sharing relevant information with the United States, while encouraging Greece to follow international law with regard to the rights of asylum seekers and reduce legislative and cultural barriers to the integration of refugees into society

  • Objective 1.2 Justification | Although the threat of international and domestic terrorism has decreased, Greece’s position on Europe’s front lines, combined with the annual arrival of thousands of migrants and asylum seekers to its borders, necessitates strong border security to prevent terrorist and organized crime transit to Western Europe and Improving institutional capacity to identify, investigate, and prosecute terrorists and criminals involved in transnational organized crimes is critical for Greece as well as the region. Greece is also poised to assume a leading role in improving the regional security landscape, especially through the use of U.S. border security programs. While balancing the need for strong border security and law enforcement activity, Greece should also prioritize the legal and human rights of migrants and asylum- seekers, in accordance with international laws and treaties. The United States can play a critical role in strengthening Greece’s capacity to fight terrorism and organized crime through strategic information and intelligence sharing and well-designed programs, while also helping to integrate asylum-seekers and refugees into Greek society.
  • Objective 1.2 Linkages | The goal is consistent with the 2018 National Strategy for Counterterrorism, the Interim National Security Strategic Guidance and the State-USAID 2022-2026 Joint Strategic Plan, Performance Goal Statements 1.1.4, 1.3.1, 1.3.3 and 3.4, and Strategic Objective 3.4, Performance Goal Statement 3.4.1, which identify ways to combat and prevent terrorism that threaten America’s safety and offer assistance to refugees and asylum seekers experiencing forced displacement.
  • Objective 1.2 Risks | The United States and Greece enjoy robust bilateral cooperation on counterterrorism, and the likelihood of not achieving our law enforcement objectives is low. However, balancing border security while respecting the rights of asylum seekers and migrants presents some implementation Failing to fully achieve this objective could mean a possible degradation of human rights standards in Greece. By focusing on the key objectives below, the United States can play a critical role in mitigating these risks and assisting Greece to achieve the delicate balance between protecting its borders and upholding the rights enshrined in international law.

Objective 1.3 | U.S. engagement encourages Greece to capitalize on its regional leadership role to promote EU and NATO integration, counter malign influence, and support stability and prosperity in the region

  • Objective 1.3 Justification | Improved relationships and enhanced cooperation between Greece and its neighbors will improve regional stability, increase regional economic prosperity, and decrease the region’s vulnerability to malign influence from Russia and other actors. The United States will encourage Greece to resolve any outstanding bilateral issues and to work within the EU and NATO to expand opportunities for its Western Balkan neighbors. The Mission will also encourage Greece to continue to expand its military engagement in the wider region to increase security and
  • Objective 1.3 Linkages | This goal reflects the aim of protecting the security of the American people by reaffirming and modernizing NATO as stated in the Interim National Security Strategy Guidance of March 2021. It also supports the State-USAID Joint Strategic Plan, Goal 1, Objectives 1.3 and 1.4, and Goals 1 and 3 of the EUR Joint Regional
  • Objective 1.3 Risks | Failure to achieve this objective cedes influence to U.S. strategic competitors, sets back EU and NATO integration, and could make the region less prosperous and stable. A loss of strategic access in Greece would also significantly impact the U.S. military’s ability to meet operational and contingency requirements in the region and beyond. The Mission will mitigate these risks through sustained engagement with the GoG and the Hellenic Armed

Mission Goal 2 | Greece increases trade and investment opportunities for U.S. companies, and enhances its role in advancing European energy security and regional economic integration, consistent with its climate goals and while limiting Chinese and Russian economic influence

Description | This goal reflects our Interim National Security Strategic Guidance to join with our partners to tackle the climate crisis; confront threats to our alliances and to international norms posed by Beijing and Moscow; and to ensure our trade and international economic policies serve all Americans, by expanding U.S. exports and creating jobs in the United States by attracting high-quality Greek investment. This goal also reflects the EUR Bureau’s JRS Goal 3 and 4.

Objective 2.1 | By capitalizing on Greek reforms and EU Relief and Recovery Funds (RRF), U.S. exports of goods and services to Greece increase as does Greek investment in the United States

  • Objective 2.1 Justification | The American people and economy benefit from expanded trade and investment with Greece, and the United States strategically needs Greece’s economy to fully recover from its decade-long crisis and the pandemic. The United States also has an interest in ensuring the Greek economy stays open and tied to international norms, while eschewing malign influence from state-controlled PRC or Russian
  • Objective 2.1 Linkages | Interim National Security Strategic Guidance, especially pp 8- 12, 15-16. EUR JRS Goals 3 (Objectives 1 and 2) and 4 (Objective 3)
  • Objective 2.1 Risks | Several of the risks presented by not achieving this objective include: EU RRF-related contracts are awarded exclusively to domestic firms; key infrastructure acquired by malign interests; investment screening mechanisms are not adequate to meet rising risks. The Mission will mitigate these risks by: advocating for transparency and opportunity for U.S. firm participation in RRF projects, given the enormous investment gap Greece faces; engaging with Greek government and U.S. bidders on strategic infrastructure; coordinating the maximum available advice and assistance to encourage a robust investment screening

Objective 2.2 | Greece implements needed administrative and economic reforms, including increased digitalization of services to better and more efficiently provide government services in healthcare, waste management, women’s economic empowerment, and climate adaptation.

  • Objective 2 Justification | Focus on these sectors will leverage key areas of strength in

U.S. technology and innovation, providing increased commercial opportunities for American firms. The objective will also help promote a sorely needed increase in diversity in Greece’s economy and society, ranked lowest for gender equality among the EU.

  • Objective 2 Linkages | Interim National Security Strategic Guidance, esp pp 8-12, 15-
  1. EUR JRS Goals 3 (Objectives 1 and 2) and 4 (Objective 1)
  • Objective 2.2 Risks | Reductions in near-term Russian gas supplies could force delay in meeting climate change goals; mitigation possible through increased U.S. LNG imports and diplomatic engagement to ease renewable energy permitting processes. The Greek government makes no progress on the clawback issue; to mitigate, Mission will ensure the issue is raised as frequently as possible in economic and diplomatic

Objective 2.3 | Support Greek leadership on climate goals and achieve energy security through

U.S. investments that reduce Greek and regional dependency on Russian gas and expanded energy infrastructure

  • Objective 3 Justification | Advancing European independence from Russian energy supplies remains a key U.S. strategic objective, freeing the region from undue malign influence throughout the region’s economies and governments. Climate change mitigation and adaption also remains a top national security imperative.
  • Objective 2.3 Linkages | Interim National Security Strategic Guidance, esp pp 11-12. EUR JRS Goals 3 (Objective 4) and 4 (Objectives 1, 3)
  • Objective 2.3 Risks | Some potential risks include: key regional energy infrastructure is stalled or canceled; lack of U.S. engagement allows malign investors to acquire strategic assets; Greek bureaucratic challenges prevent accomplishment of the government’s ambitious climate To mitigate these risks, the Mission will maintain a high level of engagement with key decision-makers for all strategic infrastructure projects; rally for

U.S. support to compete with other potential investors; and continue to lobby at all levels of the government to help break bureaucratic logjams.

Mission Goal 3 | Strong people-to-people ties with Greece foster favorable views of the United States and promote global alliances built upon shared democratic values

Description | This goal reflects the agenda of the 2021 Interim National Security Guidance. It also supports the State-USAID 2022-2026 Joint Strategic Plan, objectives 1.2 (Climate Change),

  • (Humanitarian Leadership), 1.4 (Peace and Security), 1.5 (Build support for American values), 2.4 (Strengthening Resilience), 3.1 (Democracy and Governance), 3.2 (Equity and Inclusion), 3.4 (Manage Migration), 3.5 (Improve Inclusive Essential Services). It advances Goals 1-4 of the EUR Joint Regional Strategy. Consistent with these strategic plans, the Mission will strengthen respect for individual liberty, the rule of law, separation of powers, democratic institutions, independent media and civil society and promote education modernization to drive inclusive and sustainable development. The Mission will also strengthen the ability of Greek civil society to resist malign influence and counter disinformation.

Objective 3.1 | The deepening of exchanges between U.S. and Greek academic institutions, professors, and students advances U.S. best practices in education and supports the internationalization of Greece’s education system.

  • Objective 3.1 Justification | The current Government of Greece is motivated to internationalize the Greek education system and seeks to forge new global The United States is Greece’s preferred partner, but other actors vie for the Ministry of Education’s attention, most notably China. By expanding and deepening U.S. and Greek educational ties, we help generate graduates who are prepared to meet the demands of the modern economy, while reinforcing the United States as their partner of choice.

Objective 3.1 Linkages | 2021 Interim National Security Guidance, State-USAID 2022- 2026 Joint Strategic Plan Objectives 1.5 and 3.1, Goals 2 and 4 of the EUR Joint Regional Strategy

  • Objective 3.1 Risks | China is actively working to expand its academic relationship with Greece, largely through institutional partnerships and Memoranda of Understanding. If the United States does not stay highly engaged in the Greek educational space and does not maintain its close working relationships at all levels of the Ministry of Education, China will seek to fill that void. Following Brexit, the UK is also actively seeking to increase academic exchanges and may eclipse the S. as a destination of choice.

Objective 3.2 | Greek civil society, businesses, and government partners promote democracy, human rights, equal treatment and support for inclusion of marginalized and vulnerable members of society, including women, refugees, migrants, and individuals with disabilities

  • Objective 3.2 Justification | By encouraging Greeks at all levels to apply democratic values to their most pressing challenges, we promote principles of diversity, equity, and inclusion while mitigating threats to the international rules-based order. In recent years Greek civil society actors have become more reliable partners. We will continue to support their development by providing funding opportunities and capacity building efforts, and by advocating for projects which advance the status of marginalized groups in Greek
  • Objective 3.2 Linkages | 2021 Interim National Security Guidance; State-USAID 2022- 2026 Joint Strategic Plan Objectives 1.4, 1.5, 3.1, 3.2, 3.4, 3.5; Goals 2 and 4 of the EUR Joint Regional Strategy
  • Objective 3.2 Risks | Public perceptions of U.S. credibility remains a risk, especially following the S. withdrawal from Afghanistan and domestic tensions. To mitigate this risk, we will continue to showcase on social media U.S. leadership on global human rights issues. Failure to accomplish objective 3.2 is a threat to the human rights of marginalized groups in Greece. If Greece does not improve inclusivity of women and marginalized groups, its economy will not take advantage of the full range of talentsavailable to it, create the conditions to counter “brain drain,” and may fall behind as a U.S. trade and investment partner. To mitigate this risk, we continue to support capacity building initiatives to help Greece improve inclusivity.

Objective 3.3 | Media engagement plus public diplomacy programs drive Greek capacity- building in innovation, technology, entrepreneurship, digital economy, environmental protection, and the creative industries, while countering malign influence, advancing shared democratic values, and promoting U.S. and NATO military alliances

  • Objective 3.3 Justification | By building Greek capacity in key areas, we ensure Greece is resilient and equipped to respond to challenges of the 21st We encourage U.S.-Greece cooperation in the economy, defense, and civil society, promote positive views of the United States, and promote a Greek public that is able to identify misinformation by malign actors.
  • Objective 3.3 Linkages | 2021 Interim National Security Guidance; State-USAID 2022- 2026 Joint Strategic Plan Objectives 1.2, 1.4, 1.5, 2.4, 3.1; Goals 2 and 4 of the EUR Joint Regional Strategy
  • Objective 3.3 Risks | A Greece that is able to respond to its own challenges effectively is a better global partner. We promote U.S.-Greek partnerships not only to help support Greece, but also to emphasize that the United States is a reliable, transparent partner, and that other global actors may have questionable motivations. Without active U.S. communications emphasizing our shared democratic values, economic opportunities, and the importance of the NATO alliance, Russia and China will succeed in efforts to erode trust and confidence in the U.S. and the transatlantic alliance. We mitigate these risks by supporting local initiatives and civil society organizations, as well as through forward-leaning media content highlighting our

Mission Goal 4 | Support and serve U.S. citizens traveling or residing in Greece

Description | The Mission has no higher priority than the to protect the lives and serve the interests of U.S. citizens overseas. This Mission Goal focuses on supporting U.S. citizens throughout their lives, from documenting the citizenship of children of U.S. citizens, to supporting them with federal benefits and special consular services in their time of need, and even at the end of life. The Mission will provide the full range of both routine and emergency services to U.S. citizens residing in or visiting Greece, and continue to expand and enhance our relationships with host country contacts and develop the Mission’s ability to respond in times of crisis.

Objective 4.1 | U.S. citizens residing or temporarily visiting Greece are protected and supported through the delivery of consular and related federal services in a vigilant, efficient, and timely manner

  • Objective 4.1 Justification | Serving and protecting U.S. citizens abroad is a core responsibility of the Department of State. More than 1.2 million U.S. tourists visited Greece annually before the pandemic, and Greek tourism officials are heavily promoting and expecting a return to those levels. Additionally, over 100,000 U.S. citizen reside in Greece, primarily Greek-Americans. We will protect our citizens by providing a range of Federal Benefits, passport and citizenship, and special consular services in the event of death, destitution, disaster, or medical emergency. Continued success in our mission depends on becoming more efficient and effective through modernization, coordination with Mission Greece colleagues and host country contacts, and by expansion of our capabilities to interact with and inform U.S. citizens in Greece. The Mission will meet 21st century standards for providing timely, vigilant, and efficient services and information to U.S. citizens, which includes providing equitable access to information and services. We will review how we use our communication platforms to improve whom we are reaching, as well as how diverse populations receive information so all residents and travelers in Greece can make informed decisions about travel and access our services. We will also focus on developing and maintaining relationships with contacts essential to best assist S. citizens, and on emergency preparedness.
  • Objective 4.1 Linkages | JSP Objectives 5.1 and 5.2, Bureau of Consular Affairs FBS, Social Security Agency Strategic Plan, O. 14012

Objective 4.1 Risks | Unanticipated increases in demand for services, or unforeseen natural, public, health, or other crises impacting the public and Mission Greece could lead to delays in our ability to provide timely services. Failure to address equity and accessibility in our information and services will result in underserved populations not receiving critical safety and security information or not being able to access our services when they need them. Inadequate resources, to include under-resourcing of both personnel and financial needs, present serious risks to the Mission’s ability to provide timely services and reach populations in need in a country whose geography presents significant challenges. This objective highlights the need for the Mission to be adaptable and employ current best practices in how it provides routine and crisis services and information to U.S. citizens. We seek to mitigate these risks by ensuring that all personnel are trained in crisis management, by working with HR and CA to update position descriptions and fill vacancies, and by planning redundancies and seeking innovation in our information

4.   Management Objectives

Management Objective 1 | The Mission launches a cost-effective and agile management platform that improves workforce performance, efficiency, and effectiveness

  • Management Objective 1 Justification | Mission Greece’s ICS goals demand a strong and agile management support platform. Mission Greece continues to grow because of the expanding alliance and shared efforts to block malign influence in the region. The resulting increase in personnel mission-wide requires that we improve our infrastructure and platform. At the same time, post receives a high number of official visits, which demand considerable support. Mission Greece operates significant infrastructure including an aging chancery, several annex buildings, consulate space in Thessaloniki, a challenging housing pool, and government-owned residences. The chancery major rehabilitation project, with a planned completion in 2025, will provide a modern and secure workspace. The new space will enable the mission to function at its fullest potential, without the current distractions from outdated facilities and loss of community caused by our sprawl across multiple locations. By centralizing our operations at the new facility, we expect to engender a greater sense of community and improve the efficacy and efficiency of our operations. Post has an average customer to service provider ratio among selected comparator missions but seeks to improve performance and
  • Management Objective 1 Linkages | IT Strategic Plan FY2019-2022 Goals 1-5; JSP FY2018-2022 Goal 2.2, Goal 4, Plain Writing Act of 2020, Executive Order on Transforming Federal Customer Experience and Service Delivery to Rebuild Trust in Government, Executive Order 13571, Executive Order 13707, Executive Order 13985
  • Management Objective 1 Risks | Unanticipated increases in demand for services, or unforeseen natural, health, or other crises impacting Mission Greece could lead to delays in our ability to provide timely Unexpected construction project delays may further postpone the move to the new building and increase costs. After moving into a new space, the building is under warranty for one year and changes cannot be made. This is a critical time to evaluate the operation of the building and to determine if staffing and budgetary levels are sufficient. Though the number of LE Staff reaching mandatory retirement does not exceed an average of 3% over the next 5 years, post must develop a system to provide an orderly succession that prevents the loss of institutional knowledge of key positions.

Management Objective 2 | The Mission enhances the safety and security of work and living environments enabling personnel to achieve mission goals and promoting wellness and a sense of community

  • Management Objective 2 Justification | Achieving the first Management Objective requires a physical infrastructure that promotes operational efficiency, is consistent with greening goals, while considering an operating environment that is subject to disruption from natural events. Exercising emergency response plans and upgrading security infrastructure enables personnel to perform the essential functions they are here to carry out.
  • Management Objective 2 Linkages | JSP FY2018-2022 Goal 4
  • Management Objective 2 Risks | With the uncertainty surrounding the pandemic, surveys, drills or exercises may be modified to a virtual platform, be rescheduled, or Participation may be limited due to employees working remotely or other flexible working arrangements. Furthermore, alert levels affect travel and shipments of diplomatic pouch (classified and unclassified) and mail operations. If project funds are not awarded or USG spending decreases, that may affect mission operations. An earthquake or natural disaster such as a forest fire may affect operations.