Αρχική Blog Σελίδα 1641

Δ. Τσαϊλάς: Μια πρόταση για συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στην Ελλάδα

3
του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.
Σήμερα, όχι μόνο η εξωτερική πολιτική, αλλά και τα εσωτερικά, οικονομικά και κοινωνικοπολιτικά ζητήματα ασφάλειας επηρεάζουν περισσότερο από τις δράσεις των τριών παραδοσιακά αρμοδίων υπουργείων (του Υπουργείου Εξωτερικών, του Υπουργείου Άμυνας και του Υπουργείου Ανάπτυξης).
Πτυχές πέραν του πυρήνα της εθνικής άμυνας όπως η κυβερνοπειρατεία, η κλιματική ή μεταναστευτική πολιτική αποκαλύπτουν πόσο ευρύ είναι το φάσμα των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας που πρέπει να αντιμετωπίσει σήμερα η δημοκρατική διακυβέρνηση.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι λογικό να αντιμετωπίζονται αυτά τα ζητήματα με ομαδοποιημένο τρόπο όσον αφορά τη συνέπειά τους για τις κυβερνητικές αποφάσεις. Για παράδειγμα, υπάρχει το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας στις ΗΠΑ, το οποίο βρίσκεται στον Λευκό Οίκο. Και στην Ελλάδα, αυτό το μοντέλο έχει συζητηθεί επανειλημμένα. Ποτέ όμως δεν ήταν δυνατό να επιτευχθεί, διότι αυτό θα σήμαινε ότι οι ευθύνες θα συγκεντρώνονταν στον Πρωθυπουργό.
Ωστόσο, αυτό θα σήμαινε ότι κρίσιμες αρμοδιότητες θα είχαν απομακρυνθεί από υπουργεία. Αυτή η απώλεια εξουσίας, ακόμη και αν είναι μόνο σχετική, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η λύση θα ήταν να κατοχυρωθεί ένα Ελληνικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας χωρίς εκτελεστικές εξουσίες στην Ελληνική Βουλή. Ιδιαίτερα στην περίπτωση εξελίξεων που ισοδυναμούν με συμμετοχή της εκτελεστικής εξουσίας σε ξένες αποστολές, ή στην περίπτωση μέτρων που θα μπορούσαν να βλάψουν σοβαρά τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα (όπως συμβαίνει συχνά με τα μνημόνια), το Κοινοβούλιο θα συμμετέχει σε κάθε περίπτωση με συμβουλευτικό τρόπο, σε αντίθεση με το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο είναι επιτροπή του υπουργικού συμβουλίου.
Ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας στην Ελληνική Βουλή θα διασφάλιζε τη συμμετοχή όλων των αρμόδιων υπουργείων και την έγκαιρη συμμετοχή του κοινοβουλίου. Αυτό θα προσέφερε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ιδίως σε θέματα που συχνά πρέπει να συντονίζονται μεταξύ της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας υπό πίεση χρόνου, όπως οι αποφάσεις για στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Το τυπικό καθεστώς του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας θα πρέπει να αντιστοιχεί σε εκείνο των κοινοβουλευτικών επιτροπών, καθώς αυτό θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό ενόψει των σημαντικών απαιτήσεων εμπιστευτικότητας και ασφάλειας.

Δ. Μάρδας: Τι λένε οι αριθμοί για την φορολογική πολιτική ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ

0

Παραμονές εκλογών γίνεται πολλή συζήτηση για τα φορολογικά βάρη και τις ελαφρύνσεις των προγραμμάτων των κομμάτων. Η ΝΔ διατείνεται ότι έχει εισαγάγει στην οικονομική της ατζέντα ένα μεγάλο σύνολο φορολογικών ελαφρύνσεων, ενώ από την άλλη κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για μη φιλική προς τον φορολογούμενο πολίτη πολιτική! Η επικοινωνιακή πολιτική, όμως, σταματά εκεί όπου αρχίζουν οι αριθμοί.

Προτού προβούμε σε μια συγκριτική παράθεση των πολιτικών ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ σημειώνεται το εξής: Επί ΣΥΡΙΖΑ (2015-19) επιβλήθηκαν φόροι, ιδίως έμμεσοι, που απέφεραν στο κράτος  5,5 δισ. ευρώ σε πέντε χρόνια. Από την άλλη, το αποτέλεσμα των πρόσθετων φόρων, λόγω επιβολής του αμείωτου ΦΠΑ στις αυξημένες τιμές προϊόντων εξαιτίας του πληθωρισμού για το 2022, ήταν 4,5 δισ. ευρώ σε μια χρονιά!

Η πρόταξη της διαφοράς του ενός δισ. ευρώ στο πλαίσιο οποιασδήποτε σύγκρισης πενταετίας και έτους θεωρείται κακότεχνη αν όχι υπερβολική. Να υπενθυμίσουμε ότι η πολιτική 2015-19 άφησε ένα κρατικό ταμείο 30 δισ. ευρώ (και 7 δισ. στα Ταμεία και Οργανισμούς) παραλαμβάνοντας το 2015 ένα άλλο της τάξης του 1,6 δισ. ευρώ και όχι 2,6 δισ. όπως ισχυρίζεται ο κ Σταϊκούρας (με 2,4 δισ. ευρώ στα Ταμεία και Οργανισμούς). Με τα 37 δισ. ευρώ ταμείο μια αναδιανεμητική πολιτική μετά το 2019 μπορούσε κάλλιστα να επιστρέψει στους φορολογούμενους μεγάλο μέρος των απωλειών του εισοδήματος τους λόγω των φόρων που επιβλήθηκαν κατά την περίοδο 2015-19.

Ως προς τις πρόσφατες εξελίξεις, εδώ σημειώνεται ότι ο εκτροχιασμός του κρατικού προϋπολογισμού στο σκέλος των δαπανών για το 2022 ήταν γύρω στα 6,5 δισ. ευρώ, ενώ το κρατικό χρέος έχει εκτοξευθεί στα 400 δισ. ευρώ ακολουθώντας το ιδιωτικό χρέος που ανέρχεται σε 380 δισ. ευρώ ενώ επισήμως στα 256 δισ. ευρώ. Και το όλο προφίλ κλείνει με το εκρηκτικό έλλειμμα των εμπορικών μας σχέσεων με το εξωτερικό (ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών) που ανέρχεται στα 20 δισ. ετησίως το 2022, όταν το 2019 ήταν της τάξης των 2,7 δισ. ευρώ.

Όταν οι όποιες φορολογικές απαλλαγές συνοδεύονται από επιδείνωση του δημόσιου χρέους όπως και πολλών οικονομικών μεγεθών μιας χώρας, τότε αυτή τάση προκαλεί προσδοκίες για μελλοντικούς φόρους και ανεπιθύμητες για το πραγματικό εισόδημα των πολιτών εξελίξεις.

Η σύγκριση των δύο προγραμμάτων

Ακολουθεί συγκριτική παρουσίαση των δυο προγραμμάτων-φορολογικών ελαφρύνσεων των δυο κομμάτων από όπου προκύπτει ότι οι φορολογικές απαλλαγές του ΣΥΡΙΖΑ, πιο οριζόντιες δίνοντας έμφαση στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, είναι ανταγωνιστικές της ΝΔ οι οποίες δείχνουν, εκτός των άλλων, μια εύνοια προς τα υψηλά εισοδήματα.

  Πως λειτουργεί το ινδικό “πλυντήριο” του ρωσικού πετρελαίου

Τέλος, μειώθηκε ο ΦΠΑ κατά 30% στα πέντε ανατολικά νησιά του Αιγαίου (Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω, Λέρο). Το μέτρο αυτό υπήρχε επί ΣΥΡΙΖΑ και το συνέχισε η ΝΔ, η οποία μείωσε τον ΦΠΑ στην εστίαση στο 13%. Η πρόταση ΣΥΡΙΖΑ ήταν να μειωθεί ο ΦΠΑ στο 11%.

Οι προτάσεις για μειώσεις φόρων του ΣΥΡΙΖΑ είχαν, όπως ήδη τονίστηκε, έναν πιο οριζόντιο χαρακτήρα ιδίως στο ΦΠΑ που αφορά τα τρόφιμα, ενώ της ΝΔ είχαν πιο επιλεκτικό χαρακτήρα. Επί διακυβέρνησης της ΝΔ έγιναν και άλλες μειώσεις (15 μειώσεις με μικρές όμως αποδόσεις), ενώ αντίστοιχες και παράλληλες προτάσεις για μειώσεις υπάρχουν και στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ( όπως, λόγου χάριν για το μεταφορικό ισοδύναμο – Μείωση φόρου στους συνεταιρισμένους αγρότες από 13% στο 11% – Αύξηση του ποσοστού των αποσβέσεων από το 100 % στο 150 %).

 

Η Σουηδία διχάζει την Ουάσιγκτον και την Άγκυρα: Ο Μπλίνκεν ζήτησε από τον Χακάν Φιντάν να επιτρέψει η Τουρκία ΤΩΡΑ την ένταξη…

1

Τη σημασία της ενότητας του ΝΑΤΟ, με την ένταξη και της Σουηδίας στη Δυτική Συμμαχία, τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν στον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν, με τον οποίο συναντήθηκε στο Λονδίνο.

Και στην ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση, και στις δηλώσεις που έγιναν πριν από αυτήν, η αμερικανική πλευρά αναφέρεται για τη σουηδική ένταξη.

Ο κ. Φιντάν, ενώπιον του κ. Μπλίνκεν  δεν έκανε καμία αναφορά στο θέμα που «καίει» αυτή τη στιγμή το ΝΑΤΟ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο εκπρόσωπος Μάθιου Μίλερ, δήλωσε τα εξής:

Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν (Antony J. Blinken) συναντήθηκε σήμερα με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν (Hakan Fidan), στο περιθώριο της Διάσκεψης για την Ανάκαμψη της Ουκρανίας στο Λονδίνο. Ο υπουργός Blinken και ο υπουργός Fidan συζήτησαν ορισμένες κοινές περιφερειακές προτεραιότητες.

Ο υπουργός Blinken χαιρέτισε την υποστήριξη της Τουρκίας προς την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένου του έργου της για την Πρωτοβουλία για τα σιτηρά στη Μαύρη Θάλασσα. Τόνισε επίσης τη σημασία της ενότητας του ΝΑΤΟ σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή και ενθάρρυνε την υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Σουηδία για να ενταχθεί τώρα στη Συμμαχία του ΝΑΤΟ.

Οι δύο υπουργοί μίλησαν στους δημοσιογράφους πριν ξεκινήσει η συνάντηση στο Λονδίνο:

ΜΠΛΙΚΕΝ: Λοιπόν, καλησπέρα σε όλους, και είναι μεγάλη χαρά που έχω αυτή την ευκαιρία να συναντηθώ με έναν επί πολλά χρόνια συνάδελφο, τον Χακάν Φιντάν, τον νέο υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας. Είμαι πολύ χαρούμενος που συνεργάζομαι μαζί σας.

Είχα μια καταπληκτική σχέση και συνεργασία με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου και τώρα είμαι χαρούμενος που συνεργαζόμαστε γιατί – είχαμε την ευκαιρία εδώ και πολλά χρόνια να συνεργαστούμε και υπάρχουν τόσα πολλά που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία κάνουν μαζί για τα πιο ουσιαστικά και ζωτικά ζητήματα της εποχής μας, οπότε έχουμε πολλά να πούμε.

Φυσικά, θα μιλήσουμε για την επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της ενταξιακής διαδικασίας για τη Σουηδία, της δικής μας αμυντικής συνεργασίας και προχωρώντας σε μια σειρά ζητημάτων, όπως η ενεργειακή και οικονομική συνεργασία.

Αλλά η σχέση μεταξύ των χωρών μας είναι βαθιά, είναι πλούσια και, όπως είπα, αφορά πολλά από τα πιο σημαντικά ζητήματα της εποχής μας. Έτσι, η ευκαιρία να περάσω λίγο χρόνο μαζί σας εδώ στο Λονδίνο, εκτιμάται πολύ.

ΦΙΝΤΑΝ: Λοιπόν, ευχαριστώ. Ευχαριστώ, Τόνι. Είναι χαρά να συναντηθώ μαζί σας εδώ – σήμερα. Μιλήσαμε προηγουμένως στο τηλέφωνο μετά τον διορισμό μου. Σήμερα, βρισκόμαστε εδώ στο Λονδίνο για να δείξουμε την υποστήριξή μας στην Ουκρανία.

Σε αυτή τη συνάντηση θα συζητήσουμε και τα διμερή μας θέματα. Και όπως γνωρίζετε, η αλήθεια είναι ότι μπορεί να μην βλέπουμε από κοντά σε κάθε ζήτημα, αλλά η μακροχρόνια συμμαχία μας στο ΝΑΤΟ και σε άλλες πλατφόρμες μας αναγκάζει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί.

Και όπως γνωρίζετε, ο Πρόεδρος Ερντογάν και ο Πρόεδρος Μπάιντεν είχαν δημιουργήσει τον Στρατηγικό Μηχανισμό ΗΠΑ-Τουρκίας, πέρυσι στη Μαδρίτη της Ισπανίας και στόχος του μηχανισμού είναι η αντιμετώπιση των εκκρεμών θεμάτων και η διερεύνηση των ευκαιριών για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας μας. Ανυπομονώ λοιπόν να συνεργαστώ με τον υπουργό Blinken για αυτό το σκοπό. Ευχαριστώ.

https://hellasjournal.com/2023/06/i-souidia-dichazi-tin-ouasigkton-ke-tin-agkira-o-blinken-zitise-apo-ton-chakan-fintan-na-epitrepsi-i-tourkia-tora-tin-entaxi/

Νίκος Χριστοδουλίδης στο ΒΗΜΑ: «Συμφωνία για το Κυπριακό μόνο εντός πλαισίου»

1

Ο Πρόεδρος της Κύπρου εξηγεί γιατί προκρίνει την εμπλοκή της ΕΕ στην επανεκκίνηση του διαλόγου για το Κυπριακό και μιλά για πιθανές συνέργειες στην εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Λίγες ημέρες μετά τη συμπλήρωση των πρώτων 100 ημερών του στην κυπριακή Προεδρία, ο Νίκος Χριστοδουλίδης μιλά εφ’ όλης της ύλης στο «Βήμα». Εξηγεί γιατί δεν θα κουραστεί να επαναλαμβάνει πόσο σημαντική είναι η επανέναρξη των συνομιλιών με την Τουρκία, ενώ αναφέρεται και στον ρόλο της επανεκλογής του Ταγίπ Ερντογάν. Παράλληλα, μιλά για τις κινήσεις της κυβέρνησης αυτούς τους πρώτους τρεις μήνες και για τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση για σύσταση υφυπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Συμπληρώθηκαν 100 ημέρες από την εκλογή σας στο ανώτατο αξίωμα της χώρας σας. Δικαιούμαι λοιπόν να σας ρωτήσω ποιος είναι ο απολογισμός σας για αυτές τις πρώτες 100 ημέρες.

«Πριν ακόμα την ανάληψη των καθηκόντων μου την 1η Μαρτίου, είχα καθορίσει τις προτεραιότητες και όλα αυτά τα οποία θα έπρεπε να διαχειριστούμε μέσα από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Αμέσως ξεκινήσαμε τις ενέργειες ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για σπάσιμο του αδιεξόδου και επανέναρξη των συνομιλίων για επίλυση του Κυπριακού, προτάσσοντας συγκεκριμένη πρόταση για πρωταγωνιστικό ρόλο από πλευράς της ΕΕ, πάντοτε εντός του πλαισίου και της αιγίδας των Ηνωμένων Εθνών. Δώσαμε ταυτόχρονα προτεραιότητα στον επανακαθορισμό της πολιτικής μας στον τομέα της ενέργειας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις προκλήσεις που προκύπτουν στον εν λόγω τομέα, ενώ την ίδια ώρα αντιμετωπίσαμε, θεωρώ με επιτυχία, αποτελεσματικότητα και κατά τρόπο που αποδεικνύεται η αξιοπιστία της Κύπρου, θέμα υψίστης σημασίας για εμένα, το θέμα των κυρώσεων κατά φυσικών και νομικών προσώπων που ανακοίνωσαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Την ίδια στιγμή, τις πρώτες 100 ημέρες δώσαμε λύσεις και σε σοβαρά εσωτερικά ζητήματα, όπως η επαναφορά της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής κατά 2/3, εξασφαλίζοντας την εργατική ειρήνη, ετοιμάσαμε και στείλαμε στη Βουλή νομοσχέδιο για ένα νέο σύστημα αξιολόγησης των μαθητών, σχεδιάσαμε το πρόγραμμα «ΚτίΖω» το οποίο άρχισε να εφαρμόζεται και αφορά την ανοικοδόμηση των επικίνδυνων προσφυγικών πολυκατοικιών, αυξήσαμε επιδόματα σε πολύτεκνους, όπως επίσης το επίδομα μάνας, θέσαμε σε πιλοτική εφαρμογή τον θεσμό του κοινωνικού λειτουργού της γειτονιάς και συστήνουμε Γραμματεία και Μηχανισμό Παρακολούθησης υλοποίησης του προγράμματος του κυβερνητικού έργου. Ταυτόχρονα μειώσαμε τον συντελεστή του ΦΠΑ σε προϊόντα, ξεκινήσαμε την εργασία για φορολογικό μετασχηματισμό της χώρας, όπως επίσης πάρα πολλά άλλα που θα παρουσιάσω σε συνέντευξη Τύπου σε λίγες μέρες».

Η λύση του Κυπριακού παραμένει ψηλά στη δική σας ατζέντα; Και σε ποια κατεύθυνση; Θα δούμε στη δική σας θητεία ένα τρίτο κομβικό σημείο μετά το σχέδιο Ανάν και τις συνομιλίες στο Κραν Μοντανά;

«Οπως έχω αναφέρει, ύψιστη προτεραιότητά μου είναι η άρση του αδιεξόδου και η επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά. Και είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που ανέπτυξα την πρότασή μου για ενεργότερη και πρωταγωνιστική εμπλοκή της ΕΕ, ειδικότερα στην παρούσα συγκυρία, που στόχος είναι το σπάσιμο του αδιεξόδου. Η ΕΕ έχει όλα εκείνα τα εργαλεία και τα κίνητρα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το πλήρες φάσμα των ευρωτουρκικών σχέσεων, που με την επανέναρξη των συνομιλιών και την επίλυση του Κυπριακού μπορεί να οδηγήσει σε μια αμοιβαία επωφελή κατάσταση πραγμάτων για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, περιλαμβανομένης και της ίδιας της ΕΕ. Την πρότασή μου αυτή την ανέπτυξα τόσο ενώπιον του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως επίσης και στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τη διάρκεια της πρόσφατης παρουσίας μου εκεί, αλλά και κατά τη διάρκεια των επισκέψεών μου στο Παρίσι με τον πρόεδρο Μακρόν και στο Βερολίνο με τον καγκελάριο Σολτς. Είχα, επίσης, την ευκαιρία σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με άλλους ηγέτες, όπως με τον ολλανδό πρωθυπουργό και τον αυστριακό καγκελάριο, να συζητήσω το θέμα εκτενώς. Και θεωρώ θετικό το γεγονός ότι οι συνομιλητές μου προσεγγίζουν θετικά και την πρωτοβουλία και την ετοιμότητά μας και, το πιο σημαντικό, εργάζονται προς την κατεύθυνση υλοποίησής της. Να διευκρινίσω με την ευκαιρία ότι μιλάμε πάντα εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και ο ρόλος της ΕΕ είναι υποστηρικτικός και ενισχυτικός των ΗΕ».

Στο μεταξύ, πάντως, οι εξελίξεις τρέχουν. Το άνοιγμα των Βαρωσίων από τις κατοχικές αρχές προδικάζει εποικισμό της περιοχής; Και τι προτίθεστε να κάνετε για αυτό; Είναι στα σχέδιά σας η προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας;

«Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση όπως εξελίσσεται από τουρκικής πλευράς και τις παραβιάσεις στην Αμμόχωστο και κινούμαστε σε όλα τα διεθνή φόρα, προβαίνοντας σε όλες τις δέουσες διπλωματικές ενέργειες»

«Μόνο η επίλυση του Κυπριακού στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου θα αποτρέψει νέα τετελεσμένα. Γι’ αυτό δεν θα κουραστώ να υπενθυμίζω ότι η παρούσα κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να αποτελεί τη λύση του Κυπριακού και η πάροδος του χρόνου δημιουργεί νέα τετελεσμένα και απομακρύνει ακόμη περισσότερο την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού. Είναι γι’ αυτό που θεωρούμε ότι θα πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για επανέναρξη των συνομιλιών. Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση όπως εξελίσσεται από τουρκικής πλευράς και τις παραβιάσεις στην Αμμόχωστο και κινούμαστε σε όλα τα διεθνή φόρα, προβαίνοντας σε όλες τις δέουσες διπλωματικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης και της προσφυγής στα ΗΕ, για να αναχαιτίσουμε τα όποια σχέδια της Τουρκίας».

Αποφασίσατε τη σύσταση υφυπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Ποια ανάγκη σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση; Και πώς θα χειριστείτε τις μεταναστευτικές ροές;

«Το Μεταναστευτικό αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα για την Κύπρο καθώς οι μεταναστευτικές ροές στο νησί ξεπερνούν το 6% του πληθυσμού της χώρας μας. Η συντριπτική πλειοψηφία, σχεδόν το 95%, έρχεται από την Τουρκία στα κατεχόμενα και στη συνέχεια περνά στις ελεύθερες περιοχές ή απευθείας στα εδάφη που ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο η Δημοκρατία από την Τουρκία διά θαλάσσης. Μια από τις προεκλογικές μου εξαγγελίες είναι πράγματι η δημιουργία του υφυπουργείου Μετανάστευσης και προς αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε πυρετωδώς, ευελπιστώντας ότι το αμέσως επόμενο διάστημα η σχετική πρόταση θα προωθηθεί στη Βουλή. Από την αρχή στοχεύσαμε στην εντατικοποίηση και μείωση του χρόνου εξέτασης των αιτήσεων παροχής ασύλου, όπως επίσης στις γρήγορες επιστροφές. Πρόσφατα πετύχαμε να επιστρέψουν στις χώρες τους περισσότεροι μετανάστες από αυτούς που αφίχθηκαν παράνομα στην Κύπρο και αυτός είναι ένας στόχος που θέλουμε να πετύχουμε. Την ίδια στιγμή χρειαζόμαστε τη βοήθεια της ΕΕ τόσο προς την κατεύθυνση μείωσης των ροών από την Τουρκία όσο και στο θέμα των επιστροφών. Η σύσταση του υφυπουργείου θα βοηθήσει στο να υπάρχει καλύτερος συντονισμός (σήμερα εμπλέκονται στο θέμα πολλές υπηρεσίες του κράτους) και πιο γρήγορες διαδικασίες».

Ο Ταγίπ Ερντογάν εξασφάλισε ακόμη μια πενταετία στην ηγεσία της Τουρκίας. Πώς βλέπετε την επόμενη ημέρα ευρύτερα στην περιοχή; Αλλά και ειδικά για την Κύπρο τι σημαίνει αυτή η επανεκλογή;

«Ελπίζω ότι αυτή η νέα θητεία του κ. Ερντογάν δεν θα χαρακτηρίζεται από τα όσα βιώσαμε στην Αν. Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια εξαιτίας του αναθεωρητισμού της Τουρκίας και του μη σεβασμού του διεθνούς δικαίου»

«Κατ’ αρχάς συγχαίρω τον κ. Ερντογάν για την επανεκλογή του στην προεδρία της Τουρκίας και εκφράζω την ελπίδα και την προσδοκία σύντομα να υπάρξουν εξελίξεις που θα είναι θετικές τόσο για το Κυπριακό όσο και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δύο θέματα που είναι άμεσα συνυφασμένα. Ενημερώθηκα ότι μετά την εκλογή του ο κ. Ερντογάν είχε τηλεφωνική επικοινωνία τόσο με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, όπως και με ηγέτες κρατών-μελών της ΕΕ και, ανάμεσα σε άλλα, εξέφρασε την επιθυμία για θετικές εξελίξεις στα ευρωτουρκικά. Αν όντως ο κ. Ερντογάν επιθυμεί κάτι τέτοιο, είναι προς τη θετική κατεύθυνση και είμαστε έτοιμοι να εμπλακούμε εποικοδομητικά, αφού μια τέτοια προοπτική προϋποθέτει, στη βάση αποφάσεων της ίδιας της ΕΕ, θετικές εξελίξεις στο Κυπριακό. Είναι αυτό το γενικότερο πνεύμα και της δικής μου προσέγγισης. Οσον αφορά την ευρύτερη περιοχή και λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία, ελπίζω ότι αυτή η νέα θητεία του κ. Ερντογάν δεν θα χαρακτηρίζεται από τα όσα βιώσαμε στην Αν. Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια εξαιτίας του αναθεωρητισμού της Τουρκίας και του μη σεβασμού του διεθνούς δικαίου, αλλά κινήσεις και ενέργειες προς την κατεύθυνση επικράτησης συνθηκών ασφάλειας, σταθερότητας και καλής γειτονίας στην περιοχή».

Σε παλαιότερή σας δήλωση είπατε ότι η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα έχει θετικές επιπτώσεις στο Κυπριακό. Μου εξηγείτε πώς;

«Είναι – θεωρώ – αυτονόητο ότι η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα έχει θετικές επιπτώσεις στο Κυπριακό. Εξάλλου, είναι πάγια θέση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων ότι η εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων περνάει μέσα από τη λύση του Κυπριακού. Συνεπώς, αν υπάρχει βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δημιουργείται καλύτερο κλίμα και διευκολύνονται οι όποιες προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού».

Το 2023 έχει χαρακτηριστεί από την κυβέρνησή σας έτος-ορόσημο για το κοίτασμα «Αφροδίτη». Θα τρέξετε πιο γρήγορα στο πεδίο της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων; Και σε τι βάθος χρόνου βλέπετε τα πρώτα απτά αποτελέσματα;

«Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις διεθνείς εξελίξεις και τις επιπτώσεις από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, στόχος μας είναι να δημιουργηθούν συνέργειες από τη μια για κάλυψη των εσωτερικών αναγκών της Κύπρου και για μείωση της τιμής του ηλεκτρισμού, καθώς και για την αξιοποίηση της ανάγκης και της προσπάθειας της ΕΕ για απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο. Οι συνέργειες, δηλαδή, που επιθυμούμε να πετύχουμε αφορούν συγκεκριμένα δύο βασικά δεδομένα. Το πρώτο αφορά την εσωτερική αγορά της Κύπρου και πώς αντιμετωπίζουμε το υψηλό κόστος ηλεκτρισμού και το δεύτερο πώς αξιοποιούμε τη συγκυρία της προσπάθειας της ΕΕ για να βρει νέους ενεργειακούς διαδρόμους. Συνεπώς, κινούμαστε σε αυτές τις δύο κατευθύνσεις με ξεκάθαρο και συγκεκριμένο προσανατολισμό και στρατηγική, επιθυμώντας να χτίσουμε συνέργειες και συνεργασίες με τα γειτονικά κράτη».

Και μια τελευταία ερώτηση…

Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται. Τι πιστεύετε πως θα έθετε τέλος στη ρωσική εισβολή; Σε ποια κατεύθυνση θα πρέπει να εργαστεί η ΕΕ;{ERT}
«Να ξεκινήσω λέγοντας ότι η Κύπρος από την πρώτη στιγμή, χωρίς κανένα δισταγμό και αμφιταλάντευση, στάθηκε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, στο πλευρό του ουκρανικού λαού, και συμμετείχε σε όλες τις αποφάσεις τις ΕΕ κατά της κατάφωρης παραβίασης του διεθνούς δικαίου με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ούσα μια χώρα που υποφέρει από συνεχιζόμενη κατοχή και κατάφωρη παραβίαση της εδαφικής της ακεραιότητας, δεν υπάρχει για εμάς άλλη επιλογή. Οσον αφορά το τέλος του πολέμου, τα δεδομένα και οι προοπτικές δεν είναι δυστυχώς θετικά. Ευελπιστώ ότι η πίεση της διεθνούς κοινότητας θα λειτουργήσει προς την κατεύθυνση του τερματισμού της εισβολής και της επαναφοράς της διεθνούς νομιμότητας στην Ουκρανία. Προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να εντατικοποιηθούν και οι διπλωματικές προσπάθειες, πέραν των όποιων κυρώσεων επιβάλλονται».

tovima.gr

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Δόγμα Μπαϊντεν για κατάρρευση της Ρωσίας

1

 

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Γιατί οι ΗΠΑ ποντάρουν στη συνέχιση της αιματοχυσίας;

του Pierre Van Buren*

Το δόγμα Μπάιντεν αποβλέπει στην κατάρρευση της Ρωσίας μέσω της παράτασης του πολέμου στην Ουκρανία και όσο περισσότερες καταστροφές τόσο περισσότερα συμβόλαια ανοικοδόμησης για τις αμερικανικές εταιρείες, όταν κλείσει ο κύκλος του αίματος…

Ο Μπάιντεν δημιούργησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες έναν πρωτοφανή πόλεμο, έναν πόλεμο όπου άλλοι πεθαίνουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες απλώς βρίσκονται στα μετόπισθεν και πληρώνουν τους λογαριασμούς σε γιγαντιαία κλίμακα.

Οι Αμερικανοί δεν αναλαμβάνουν καμία διπλωματική προσπάθεια και οι προσπάθειες άλλων, όπως των Κινέζων [και των Αφρικανών], απορρίπτονται ως κακές για να μην ευοδωθούν.

Ο Μπάιντεν διαχειρίζεται την τελική φάση του αέναου πολέμου του 1984, ενώ διακινδυνεύουν  ελάχιστες ψυχές Αμερικανών.

Έχει μάθει τα μαθήματα του Ψυχρού Πολέμου και τα έχει ήδη κάνει πράξη.

«Δίνεις αίμα, παίρνεις όπλα»!

Μπορούμε να το ονομάσουμε Δόγμα Μπάιντεν;

Η στρατηγική του Μπάιντεν είναι αρκετά ξεκάθαρη τώρα μετά από ένα χρόνο τουλάχιστον σύγκρουσης. Ό,τι έστειλε στην Ουκρανία ξοδεύτηκε σε κράνη και στολές των F-16 σε μόλις δεκαπέντε μήνες και δεν δείχνει σημάδια διακοπής.

Το πρόβλημα είναι ότι τα αμερικανικά όπλα δεν είναι ποτέ αρκετά για τη νίκη και είναι πάντα «αρκετά» για να κρατήσουν τη μάχη μέχρι την επόμενη φάση.

Αν οι Ουκρανοί πιστεύουν ότι χρησιμοποιούνται ως όπλα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, καλύτερα να ελέγξουν ποιος πραγματικά πληρώνει τα πάντα με αίμα.

Ο Πούτιν παίζει, κατά κάποιο τρόπο, ο ίδιος αυτό το παιχνίδι, προσέχει να μην χρησιμοποιήσει κάτι πολύ ισχυρό, όπως στρατηγικά βομβαρδιστικά, και να διαταράξει την ισορροπία. Αν το έκανε, θα πρόσφερε στον Μπάιντεν τη δυνατότητα να παρέμβει άμεσα στον πόλεμο.

Ο ηλικιωμένος Τζο Μπάιντεν ακούγεται στην τηλεόραση να εξηγεί ότι οι αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ είναι απαραίτητες για την πρόληψη της γενοκτονίας, την αναπόφευκτη δικαιολογία που έμαθε στην αγκαλιά του Ομπάμα.

Η Ουκρανία θα μάθει ότι ακόμη και με την υπόσχεση F-16 δεν μπορεί να αποκτήσει αρκετά γρήγορα αεροπλάνα και να εκπαιδεύσει πιλότους (ελάχιστος χρόνος εκπαίδευσης είναι 18-24 μήνες) και στη συνέχεια θα παρακαλεί τις ΗΠΑ να στελεχώσουν την αεροπορία της.

Αυτό σημαίνει ότι αναμένεται κλιμάκωση: δράση της αεροπορικής δύναμης. Στην παρούσα κατάσταση, τα αεροπλάνα πιθανότατα θα έχουν βάση την Πολωνία και τη Ρουμανία, υποδηλώνοντας ότι το ΝΑΤΟ θα αναλάβει τα καθήκοντα (και το κόστος) υψηλής εξειδίκευσης συντήρησης και επισκευής τους.

Ο ρόλος του ΝΑΤΟ στον ανεφοδιασμό αέρος-αέρος, απαραίτητος για τη διατήρηση των αεροσκαφών σε ετοιμότητα στο πεδίο της μάχης, είναι ασαφής.

Εκτός από τα F-16, ένα μπόνους που προκύπτει από όλα αυτά τα δώρα όπλων είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των μεταφορών μέχρι σήμερα ήταν «προεδρικές εισφορές». Αυτό σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν μεταχειρισμένα ή παλαιότερα όπλα στην Ουκρανία, μετά τα οποία το Πεντάγωνο μπορεί να χρησιμοποιήσει κεφάλαια εγκεκριμένα από το Κογκρέσο για να αναπληρώσει τα αποθέματά του αγοράζοντας νέα όπλα.

Η ειρωνεία είναι ότι οι παλιές πολεμικές μηχανές άλλοτε στο Ιράκ επί προέδρου Ομπάμα ανακυκλώνονται τώρα στο έδαφος στην Ουκρανία υπό τον πρώην Αντιπρόεδρό του!

Η στρατηγική των ΗΠΑ φαίνεται να βασίζεται στη δημιουργία κάποιου είδους τρομερού δεσμού, δύο πλευρές παραταγμένες σε ένα γήπεδο πυροβολώντας η μία την άλλη μέχρι η μία πλευρά να αποφασίσει να ξεκουραστεί για την ημέρα.

Η ίδια στρατηγική ίσχυε το 1865 και το 1914, αλλά ο νέος παράγοντας σήμερα είναι ότι αυτοί οι στρατοί συγκρούονται σε αυτά τα εδάφη με πυροβόλα HIMARS του 21ου αιώνα, πολυβόλα και άλλα εργαλεία θανάτωσης πολύ πιο αποτελεσματικά από ένα μουσκέτο ή ακόμα και ένα πολυβόλο Gatling.

«Μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό»

Είναι ανυπόφορο, κυριολεκτικά εξαφανίζεις ανθρώπους, αλλά όχι φυσικά τους Αμερικανούς.

Στο ερώτημα πόσοι ακόμη Ουκρανοί πρέπει να πεθάνουν, ο Μπάιντεν  απαντά ιδιωτικά  «δυνητικά όλοι». Όλα τα άλλα είναι για να σας αναγκάσουν κυνικά να πιστέψετε ότι ο Μπάιντεν πιστεύει ότι μπορεί απλώς να αγοράσει τη νίκη. Όλα αυτά, μέχρι τώρα, ήταν το βιβλίο παιχνιδιού του ψυχρού πολέμου.

Κατά τον Pierre Van Buren: «Ο Μπάιντεν δημιούργησε για τις ΗΠΑ έναν πρωτοφανή πόλεμο, όπου άλλοι πεθαίνουν και η Αμερική απλώς βρίσκεται στα μετόπισθεν και πληρώνει γιγαντιαίους λογαριασμούς»

Η μάχη μέχρι το τελευταίο Αφγανό ήταν μια στρατηγική που τελειοποιήθηκε στο σοβιετικό Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980. Αυτό που είναι διαφορετικό τώρα είναι η κλίμακα – από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στείλει περισσότερα από 40 δις δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια για να υποστηρίξουν την πολεμική προσπάθεια του Κιέβου. η μεγαλύτερη μεταφορά όπλων στην ιστορία των ΗΠΑ και που δεν δείχνει σημάδια διακοπής.

Ένα μόνο F-16 κοστίζει έως και 350 εκ. δολάρια ανά μονάδα εάν αγοραστεί με όπλα, εξοπλισμό συντήρησης και ανταλλακτικά.

Ωστόσο, παρά τις ομοιότητες με τη Στρατηγική 101 του Ψυχρού Πολέμου, μερικά διδάγματα έχουμε αποκομίσει τα τελευταία χρόνια.

Μία από τις αποτυχίες της Αμερικής καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας ήταν η χρήση κυβερνήσεων-ανδρείκελων που επιβλήθηκαν σε μεγάλο βαθμό ή διατηρήθηκαν ζωντανές από τα αμερικανικά χρήματα και σθένος. Επειδή αυτές οι κυβερνήσεις δεν είχαν την υποστήριξη του λαού ( Βιετνάμ, Ιράκ και Αφγανιστάν), δεν επρόκειτο να διαρκέσουν περισσότερο από τις μύγες των φρούτων.

Η Ουκρανία είναι διαφορετική: η κυβέρνηση-μαριονέτα είναι η κυβέρνηση που η επιβίωσή της εξαρτάται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά υποστηρίζεται λίγο πολύ άμεσα από τον λαό προς το παρόν.

Πανέτοιμες οι εταιρείες ανοικοδόμησης…

Το άλλο μάθημα που μάθαμε έχει να κάνει με την οικοδόμηση του έθνους, την ανοικοδόμηση – όπως θέλετε να ονομάσετε τις τεράστιες μεταπολεμικές δαπάνες σε αυτή τη σύγκρουση.

Πιο άμεσες κυβερνητικές προσπάθειες όπως στο Βιετνάμ, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Όχι, αυτή τη φορά θα είναι ιδιωτική εταιρεία. « Είναι σαφές ότι οι αμερικανικές εταιρείες μπορούν να γίνουν η κινητήρια δύναμη που θα οδηγήσει ξανά την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη προς τα εμπρός », δήλωσε ο πρόεδρος Zelensky, διαφημίζοντας τις BlackRock, JP Morgan και Goldman Sachs.  Άλλοι, είπε, ” είναι ήδη μέρος του ουκρανικού μας τρόπου του επιχειρείν.”

Το Ουκρανικό Εμπορικό Επιμελητήριο αποκάλεσε τη χώρα « το μεγαλύτερο εργοτάξιο στον κόσμο ».

Οι New York Times επανέλαβαν μια πρόβλεψη ότι οι προσπάθειες ανοικοδόμησης θα κοστίσουν 750 δις δολάρια.

Η ανοικοδόμηση της Ουκρανίας θα είναι, σύμφωνα με τους Times , «χρυσοφόρα»…

Η Ρωσία εντείνει την επίθεσή της καθώς κλείνει ο δεύτερος χρόνος του πολέμου, αλλά ήδη το τρομακτικό έργο της ανοικοδόμησης είναι εμφανές. Εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία και εργοστάσια καταστράφηκαν, μαζί με βασικές ενεργειακές εγκαταστάσεις και μίλια δρόμων, σιδηροδρόμων και θαλάσσιων λιμένων.

Η βαθιά ανθρώπινη τραγωδία είναι αναπόφευκτα και μια τεράστια οικονομική ευκαιρία. Νωρίτερα αυτό το έτος, η JP Morgan και ο Zelensky υπέγραψαν ένα μνημόνιο κατανόησης ότι η Morgan θα βοηθήσει στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας.

Και ίσως αυτές οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες να έχουν μάθει τα μαθήματα από το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Από τα δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν, μεγάλο μέρος των χρημάτων σπαταλήθηκε αντιπαραγωγικά και μεγάλο μέρος «απορροφήθηκε» από τη  διαφθορά. Αλλά επιτυχία ή αποτυχία, οι εργολάβοι πάντα πληρώνονταν στους πολέμους του τρόμου μας. Σε αυτό το πνεύμα, περισσότερες από 300 εταιρείες από 22 χώρες εγγράφηκαν για μια έκθεση και συνέδριο Rebuild Ukraine στη Βαρσοβία. Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στην Ελβετία, όρθιο ήταν το πλήθος  στη διάσκεψη Ukraine House Davos για να συζητήσει τις επενδυτικές ευκαιρίες.

Το ενδεχόμενο κυνήγι του χρυσού στην ανοικοδόμηση είναι μια ενδιαφέρουσα προσθήκη στη στρατηγική του Μπάιντεν να πολεμήσει μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό. Όσο περισσότερες καταστροφές υπάρχουν, τόσο περισσότερο έργο ανοικοδόμησης, κάτι που προσφέρει περισσότερα χρήματα σε αμερικανικές εταιρείες, αρκετά έξυπνες ώστε να περιμένουν να περάσει το κύμα των δολοφονιών.

Αλλά γιατί να περιμένουμε;

Τα δανικά drones έχουν ήδη χαρτογραφήσει κάθε βομβαρδισμένη δομή στην περιοχή του Μικολάιβ, με στόχο να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για τα συμβόλαια ανακατασκευής θα πρέπει να εκδοθούν.

Το δόγμα Μπάιντεν

Βάλτε λοιπόν κραγιόν σε αυτή τη βρώμικη στρατηγική και πείτε την Δόγμα Μπάιντεν.

Το 1ο Μέρος είναι να περιορίσει την άμεση ανάμειξη των ΗΠΑ στον πόλεμο ενώ υποδαυλίζει φωτιές για άλλους.

Το 2ο Μέρος είναι η παροχή τεράστιων ποσοτήτων όπλων για να συνεχιστεί ο πόλεμος μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό.

Το 3ο Μέρος αφορά τη μετατροπή της εθνικής κυβέρνησης σε μαριονέτα. 

Το 4ο Μέρος αφορά τη μετατροπή της διαδικασίας ανοικοδόμησης σε κερδοφόρο κέντρο για τις αμερικανικές επιχειρήσεις.

Η διάρκεια του πολέμου και ο αριθμός των νεκρών δεν συγκαταλέγονται στους καθοριστικούς παράγοντες της στρατηγικής.

Η ράμπα εξόδου στην Ουκρανία, ένα διπλωματικό αποτέλεσμα που επαναφέρει τον χάρτη στα προ της εισβολής επίπεδα του 2022, είναι αρκετά σαφής για την Ουάσιγκτον.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν φαίνεται ανεπιφύλακτα να αρκείται να μην ζητά διπλωματικές προσπάθειες, αλλά μάλλον να αιμορραγεί τους Ρώσους, όπως το Αφγανιστάν το 1980, αν και αυτή τη φορά πρόκειται για την καρδιά της Ευρώπης.

*Ο Peter van Buren (γεν. το 1960) υπήρξε για 24 χρόνια  ανώτερος υπάλληλος της Υπηρεσίας Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών (για ένα έτος στο Ιράκ, επικεφαλής Ομάδας Ανασυγκρότησης). Συγγραφέας δύο μυθιστορημάτων και δύο βιβλίων για στρατιωτικές υποθέσεις, κατηγορήθηκε από την Υπηρεσία για αποκαλύψεις διαβαθμισμένου υλικού.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή : The American Conservative

 

 

Turkey’s new ambassador in Moscow leaked Russian Foreign Minister Sergey Lavrov letter

0

Abdullah Bozkurt/Stockholm

Tanju Bilgiç, Turkey’s newly appointed ambassador to Russia, was identified by a crime syndicate as a valuable asset for obtaining classified foreign ministry documents including a confidential letter that detailed an exchange with Russian Foreign Minister Sergey Lavrov, in return for sexual favors, an indictment filed in March 2013 in Turkey revealed.

According to the case file, Bilgiç supplied about a dozen highly classified documents on Russia, Greece and Cyprus to the syndicate when he was head of the Cyprus-Greece desk at the foreign ministry between 2008 and 2011. He later served as consul general in St. Petersburg.

Bilgiç’s profile, prepared by the syndicate, stated that he required “extra special care,” suggesting that he needed to pampered by women working for the syndicate. The profile listed each and every document that he handed over to the syndicate, exposing Bilgiç to possible criminal charges for breaking multiple Turkish laws on national security.

A review of the case file indicates that his name appeared in an encrypted file named Pandora on a seized hard drive that was found during the execution of a search and seizure warrant at the summer home of the main suspect, Bilgin Özkaynak, a far-right figure and crime syndicate boss.

Profile note about Tanju Bilgiç that was kept by the crime syndicate was entered into evidence as part of an indictment filed with a court in Turkey:

The encryption was cracked by IT specialists authorized by the court, and the content of the file revealed the names of assets, operatives, marks and a huge archive of secret military and government documents obtained through honey-trap and other schemes.

The evidence submitted to the court showed that Bilgiç was connected to a suspect named Aylin Muslu, a then-21-year-old prostitute who went by the assumed of Merve. The information notes about Bilgiç were passed to the gang by her, most likely after intimate encounters. In a statement to the prosecutor’s office during the investigation, Bilgiç denied knowing the woman, but his official testimony for the court during the trial was not possible because he was listed at an overseas address at the time.

Bilgiç had for years served as the ministry’s spokesman but never appeared in court.

Internet archive Wayback Machine shows that Muslu had run sexually explicit ads on several escort sites, suggesting that the syndicate used web advertising for its operatives to lay a trap and identify and develop targets for the acquisition of confidential documents and the collection of sensitive information.

Archived web page of Aylin Muslu, a prostitute who obtained classified documents from a Turkish diplomat and passed them to a crime syndicate

 

Zoom 100%

 

 

The documents listed as obtained from Bilgiç in the case file included documents, some marked secret and processed on foreign ministry computers, two maps, a letter and a draft speech for the foreign minister to be delivered at a high-level intergovernmental meeting in Iraq. One document, saved in .jpg format and stored in the syndicate’s archive, detailed a letter involving an exchange with Russian Foreign Minister Lavrov.

The discovery of Bilgiç’s involvement in the organized crime syndicate was made after the police in Izmir received a tip on August 10, 2010 that informed the authorities about a sex trafficking and human smuggling network that was involved in blackmail, prostitution, privacy violations and other criminal activities. The case did not appear to be high profile in the beginning and was handed over to the local police.

Police briefed the prosecutor’s office on the tip and submitted preliminary research on the people named in it. The prosecutor ordered the organized crime unit on October 26, 2010 to investigate the claims and suspects named in the whistleblower’s account. As the investigation moved forward, authorities were shocked to find out how the gang infiltrated sensitive military bases, recruited and developed assets and enlisted a number of government officials from practically every agency and ministry.

 

List of documents that were leaked to the crime gang by Turkish diplomat Tanju Bilgiç, according to the indictment: 

 

Page 2 / 3

 

Zoom 100%

 

 

The report, dated December 3, 2010, shows the police investigated the claims made in the tip and identified nine people, including Russian and Belarusian women, who were involved in the gang. The report indicated that the gang forced women to engage in sex and seized the passports of foreign women who were lured to Turkey and compelled to work in honey trap schemes. The gang recorded the sexual encounters in order to blackmail government officials.

The investigators had worked on the case for two years, obtained wiretaps from the courts and ran surveillance on suspects to uncover the network. It turned out the gang was much more than a sex trafficking network and resembled more of an espionage group collecting top secret information from various government and military officials through honey traps, sexual favors or blackmail.

Among the thousands of pages of secret documents were classified NATO and FBI documents that were shared with the Turkish government as a member of the alliance.

The first wave of arrests was launched on May 9-10, 2012 at the order of prosecutors, and more criminal evidence was gathered from the homes and offices of suspects during the execution of search and seizure warrants. The police detained 28 people in the first wave including nine active duty military officers.

Bilgin Özkaynak, the leader of a gang that used escort women to obtain classified documents from Turkish military officers.

According to an internal memo submitted to the Smuggling and Organized Crime Department (KOM) in Ankara on May 11, 2012, a copy of which was obtained by Nordic Monitor, investigators drew up profiles of the detained suspects and the content of the materials seized from the suspects.

The indictment revealed how NATO and US security was compromised. For example, NATO documents seized from suspect Narin Korkmaz during the execution of a search warrant identified Alparslan Yücel Soysal, also a suspect in the case, as revealing in detail the assets and capabilities of the Explosive Ordnance Disposal (EAD) units operating in every NATO member state. The note next to his name clearly singles out Russia, China and Iran as potential clients for these documents.

A suspect named Bülent Karaaslan, a bomb expert, supplied secret US and NATO directives in bomb-making and bomb-diffusion techniques to the spy ring. Suspect Aydın Şit, an air force officer, handed over FBI bomb-making analyses to the gang that explained, among other things, how to make improvised bombs manually and where in the car these bombs should be planted. Suspect Ersin Kapucu, an air force pilot, was identified as an important source for electronic warfare data and information on how it was used by the Turkish Air Force (THK) and NATO. He supplied 22 Power Point presentation files dated 2009. A note in his file says he was soon expected to supply passcodes, which the gang believed would be beneficial.

Turkish police detained dozens of suspects who were involved in extortion, sex trafficking, espionage and organized crime.

The gang obtained from a mark named İsmail Demir a hard copy of top secret details on AIM-120 missiles used on Turkish F-16 fighter jets. The note recommends that he be rewarded for supplying this sensitive information. Another mark named Andaç Keskin, an officer at the field corps school of engineering in İzmir, was identified as an important asset in hooking up with NATO officers. The note about him says he knows many NATO officers and coordinates logistics for them. It says Keskin operated out of the Aktur Hotel in İzmir, where many NATO officers stayed, in a room fitted with surveillance equipment.

Suspect Nuri Dereli, a flight lieutenant, supplied the gang with a sensitive file titled “Tur_AEM_F16.pdf,” which is 954 pages long in English and classified as “Secret Releasable to USA, TUR.” It details technical, tactical and procedural data for F-16s. The note attached to this file says it should not be obtained by anybody else. It even warned that when a file of a similar nature was previously leaked, it created problems between Turkey and the US. “I repeat it should not be leaked in order not to experience similar problems with the US,” the note added.

Similarly, suspect Okay Yalçın, an air force officer, leaked sensitive information on US-made Hawk medium-range surface-to-air missile systems, including a 24-page secret document titled “60G-2-2-70 Hawk Passive Engagement System.pdf.” Another set of documents seized from suspect Saygın Özdemir details performance reports of pilots assigned to the 151st squadron and their evaluations on war preparedness. A document titled “F-1” reveals frequencies and positions pilots use with ground control at the 5th Air Base and was described as vital information that cannot be allowed to be leaked to the enemy in wartime.

Another document explains how the ammunition loaded on F-16s should be used and under what conditions. It says this document cannot be transferred to any country other than Turkey and the US. A document leaked by Gökhan Gülbalar explains the nuts and bolts of a signal intelligence system named Milsis-23u, used within the General Staff’s Electronic Systems Command (GES), the military’s most comprehensive and top secret communications interception unit.

The criminal case against the gang members was quashed by the Erdoğan government, and all suspects were let go. Many returned to their duties in the Turkish military, advancing in the ranks despite their controversial records.

Prosecutors, judges and police investigators who uncovered this massive espionage ring were punished either by dismissal or arrest on trumped-up charges.

photo:Tanju Bilgiç, Turkish ambassador in Russia.

https://nordicmonitor.com/2023/06/turkeys-new-ambassador-in-moscow-leaked-russian-foreign-minister-sergey-lavrov-letter/

Αγορά ακινήτων: ανάγκη για ομαλότερη εκτόξευση

1

Είναι σαφές ότι χρειάζεται και παρέμβαση στην προσφορά.

Με δέος αντιμετωπίζουν πολλοί την αύξηση στις τιμές των ακινήτων. Αναρωτιούνται εάν υπάρχουν ακραίες μεταβολές. Η αλήθεια είναι ότι παρατηρούνται υπερβολές σε κάποιες περιοχές, αλλά δεν είναι ο κανόνας. Σε καμία περίπτωση, δηλαδή, δεν παρατηρούνται συνθήκες «φούσκας», σαν αυτές που είδαμε στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Αντίθετα, η αγορά ψάχνει ακόμα την ισορροπία της, επιχειρώντας να καλύψει το χαμένο έδαφος της πρόσφατης ελληνικής κρίσης και της απόστασης που δημιουργήθηκε από τις άλλες ευρωπαϊκές αγορές. Στην προσπάθεια αυτή, παρατηρούνται φυσιολογικές μεν αλλά επώδυνες για πολλούς συμπολίτες μας αναταράξεις.

Το θέμα πυροδότησε η χθεσινή ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι τιμές των ακινήτων αυξήθηκαν στο πρώτο τρίμηνο φέτος κατά 14,5%, σε συνέχεια της αύξησης 11% στο σύνολο του 2022, 7% του 2021 και περίπου 4% του 2020. Συμπληρώνεται δηλαδή μία τετραετία ανόδου των τιμών.

Αν είναι υπερβολή όμως αυτό που συμβαίνει τώρα, τότε πώς λέγεται αυτό που συνέβη τη δεκαετία του 2010. Μέσα σε 10 χρόνια έπεσαν οι τιμές πώλησης των ακινήτων κατά 23% στην Ελλάδα, όταν σχεδόν παντού στην Ευρώπη ανέβαιναν. Αντιλαμβάνεστε ότι το κενό που πρέπει να καλυφθεί από το να θεωρηθεί μια αγορά «παραφουσκωμένη» είναι μεγάλο. Το διάστημα που σε εμάς οι αξίες των ακινήτων κατέρρεαν, σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες οι τιμές υπερδιπλασιάστηκαν. Το ίδιο συνέβη και στα ενοίκια. Στο -24% κατρακύλησαν οι τιμές τους στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία, σε μια περίοδο που παντού στην Ευρωπαϊκή Ενωση αυξάνονταν με διψήφιο ρυθμό.

Η τετραετία της ανόδου της αγοράς ακινήτων που συμπληρώνεται φέτος, με το ζόρι καλύπτει τις απώλειες της προηγούμενης δεκαετίας. Ούτε κατά διάνοια δεν πλησιάζει τις αυξήσεις που κατέγραψαν τα ακίνητα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Το απότομο ωστόσο του πράγματος είναι πρόβλημα. Οι ανατιμήσεις στην ελληνική αγορά ακινήτων, οι οποίες το πιθανότερο είναι να συνεχιστούν προσεγγίζοντας ακόμα περισσότερο τα ευρωπαϊκά επίπεδα, προκαλούν μια σειρά από επιπτώσεις. Κάποιες θετικές. Κάποιες άλλες ξεκάθαρα αρνητικές, που χρήζουν μεγαλύτερης παρέμβασης.

Πρώτα από όλα αυξάνεται η αξία της περιουσίας των Ελλήνων. Βελτιώνονται επίσης οι αξίες των ακινήτων που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι ελληνικές τράπεζες, κάνοντας ακόμα πιο υγιείς τους ισολογισμούς τους. Ξεκάθαρα και στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Από την άλλη μεριά η αύξηση του κόστους στέγασης επιβαρύνει σημαντικά τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, οδηγώντας σημαντικό ποσοστό των πολιτών να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο αυξημένο κόστος στέγασης.

Εξ αυτού του λόγου και όχι μόνο, η πολιτική οικονομία της στέγης απειλεί να γίνει το επόμενο μεγάλο κοινωνικό ζήτημα. Οι πολιτικές παρέμβασης στη ρίζα του προβλήματος σύντομα θα αποτελούν αναγκαιότητα, προκειμένου η σύγκλιση των ελληνικών τιμών των ακινήτων με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές να γίνει με τρόπο ομαλό. Πρώτα από όλα χρειάζεται παρέμβαση στη ζήτηση. Οσο οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και οι επενδύσεις από το εξωτερικό πιέζουν ανοδικά τις τιμές των ακινήτων και των ενοικίων, τόσο θα πρέπει να μπουν ρήτρες περιορισμού ακραίων πρακτικών τύπου Airbnb και πλήρους επανεξέτασης κινήτρων προσέλκυσης επενδύσεων τύπου Golden Visa.

Είναι σαφές ότι χρειάζεται και παρέμβαση στην προσφορά. Με τους ειδικούς να υπολογίζουν το σημερινό έλλειμμα διαθέσιμων κατοικιών σε πάνω από 100.000, αναρωτιέται κανείς εύλογα εάν η εξαγγελία της προηγούμενης κυβέρνησης για την αξιοποίηση 750.000 κενών σπιτιών, όπως δηλώνονται στην ΑΑΔΕ, μπορεί να έχει κάποιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα ή αν αποτελούν απλά μια ακόμα εστία αδιερεύνητης ελληνικής φοροδιαφυγής…

ot.gr

Δ. Κωνσταντακόπουλος: Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και κλιματική αλλαγή

1

* του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Είναι, δυστυχώς, όλο και πιο σπάνια όμως εξακολουθούν να υπάρχουν και μερικά καλά νέα σχετικά με το κλίμα. Περίπου το 60% των Ελβετών πολιτών ψήφισαν υπέρ της λήψης νέων μέτρων για τη δραστική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίων. Η Ελβετία παρακολουθεί τρομοκρατημένη την ταχύτητα με την οποία λειώνουν οι χιλιάδων χρόνων πάγοι στις Άλπεις. Τα μέτρα θέτουν ως επιδίωξη «μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων θερμοκηπίου» το 2050 και προβλέπουν ένα κονδύλι τριών δισ. ελβετικών φράγκων για να ενισχύσουν τη διακοπή χρήσης ορυκτών καυσίμων από εταιρείες και σπίτια. Πάντως, το πρόγραμμα που εγκρίθηκε είναι λιγότερο φιλόδοξο από αυτό που ζητούσαν οι επιστήμονες και οι ακτιβιστές-οικολόγοι.

Η Ελβετία και η Ιταλία είναι οι δύο ευρωπαϊκές χώρες όπου οι πολίτες έχουν εύκολα τη δυνατότητα να προκαλούν δημοψηφίσματα για την έγκριση ή την απόρριψη μέτρων και πολιτικών. Το συγκεκριμένο δημοψήφισμα το είχε προκαλέσει το ελβετικό Λαϊκό Κόμμα, το μεγαλύτερο σε επιρροή κόμμα της χώρας, το οποίο οι αναλυτές χαρακτηρίζουν ως «εθνικιστικό», «δεξιό συντηρητικό» ή «λαϊκιστικό». Το βασικό επιχείρημα του Λαϊκού Κόμματος ήταν ότι τέτοια μέτρα θα αυξήσουν τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος.

Μετατοπίζεται η κοινή γνώμη

Το αποτέλεσμα δείχνει μία σταδιακή αλλά σημαντική μετατόπιση της ελβετικής κοινής γνώμης, αφού μόλις το 2021 οι Ελβετοί είχαν απορρίψει με μικρή πλειοψηφία (51%) τα κυβερνητικά σχέδια για έναν φόρο επί των καυσίμων των αυτοκινήτων και των αεροπορικών εισιτηρίων.

Βέβαια, αν και θετικό, το αποτέλεσμα έχει και κάτι απογοητευτικό. Διερωτάται κανείς πώς είναι δυνατό τρεις δεκαετίες μετά την αναγνώριση από όλη την παγκόσμια κοινότητα στη διάσκεψη του Ρίο του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής και την υπογραφή της πρώτης παγκόσμιας συμφωνίας για την αντιμετώπισή της, ενώ βλέπουν πια με τα μάτια τους τους πάγους να λειώνουν και ακούν για όλο και συχνότερα «ακραία καιρικά φαινόμενα» από όλον τον κόσμο, τέσσερις στους δέκα πολίτες της πάμπλουτης Ελβετίας να θεωρούν πιο σημαντική την ενδεχόμενη αύξηση των λογαριασμών από την αντιμετώπιση ενός φαινομένου που απειλεί την επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού, αν όχι του ανθρώπινου είδους;

Το Βερολίνο

Αντίθετα, σε πρόσφατο τοπικό δημοψήφισμα στο Βερολίνο δεν έγινε δυνατή η έγκριση πρότασης για δραστικότερη αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Σήμερα, το Βερολίνο, όπως και όλη η Γερμανία, έχει θέσει ως επιδίωξη να πετύχει κατάσταση «μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου» το 2045. Η πρόταση που ετέθη σε δημοψήφισμα προέβλεπε να έρθει αυτή η επιδίωξη στο 2030 αντί του 2045. Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων (50,9%) τάχθηκε υπέρ, όμως δεν συμμετείχαν αρκετοί πολίτες για να θεωρηθεί έγκυρο το δημοψήφισμα. Η επίσπευση της επίτευξης μηδενικού ισοζυγίου θεωρείται πολύ δύσκολη και δαπανηρή λόγω της μεγάλης εξάρτησης της γερμανικής πρωτεύουσας από ορυκτά καύσιμα για τη θέρμανση και τις μεταφορές της και ίσως εκεί οφείλεται η αποτυχία του δημοψηφίσματος. Μερικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι ο λόγος αποτυχίας ήταν ακριβώς η συνείδηση του κόστους της μετάβασης και η αμφιβολία για το κατά πόσο τέτοιοι στόχοι μπορούν όντως να πραγματοποιηθούν, ακόμα και αν προβλεφθούν από νόμους.

Αν και απέτυχαν να αποσπάσουν το «ναι» στο δημοψήφισμα, οι οργανωτές του σημείωσαν μία μερική επιτυχία. Άσκησαν μεγάλη πίεση στα κόμματα και τα ανάγκασαν να δεσμευτούν στη διάθεση ενός κονδυλίου τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ για κλιματική προστασία. Όπως σχολίασε στην Tagesspiegel ο δημοσιογράφος Daniel Böldt, «χωρίς αυτούς, το κονδύλι πιθανότατα δεν θα είχε υπάρξει. Με τη μη ρεαλιστική νομοθετική πρότασή τους, τουλάχιστον έχουν βοηθήσει στην τήρηση του ισχύοντος νόμου προστασίας του κλίματος».

Από τους δρόμους και τα δημοψηφίσματα στα δικαστήρια

Πάντως, οι ενδιαφερόμενοι για το περιβάλλον δεν περιορίζονται πλέον στις πολιτικές καμπάνιες, αλλά έχουν μεταφέρει τον αγώνα τους και στις δικαστικές αίθουσες. Μία ομάδα ηλικιωμένων γυναικών από την Ελβετία ήδη προσφεύγει κατά της ελβετικής κυβέρνησης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποστηρίζοντας ότι η κλιματική πολιτική της θέτει την υγεία και τα ατομικά δικαιώματά τους σε κίνδυνο.

Προηγήθηκε μία εξαετής δικαστική μάχη, που έχασαν, στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, το ανώτερο δικαστήριο της Ελβετίας. Η κυβέρνηση κέρδισε τη δίκη υποστηρίζοντας ότι είναι αλήθεια πως η κλιματική αλλαγή μπορεί να επηρεάσει την υγεία, όμως δεν μπορούν οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου να συνδεθούν συγκεκριμένα με την κλιματική αλλαγή. Επιπλέον, η κυβέρνηση υποστήριξε ότι η κλιματική πολιτική πρέπει να αποφασιστεί από τους πολιτικούς και όχι από τα δικαστήρια.

Η απόφαση που θα πάρει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα δημιουργήσει προηγούμενο και θα έχει πολύ μεγάλες συνέπειες όχι μόνο για την Ελβετία αλλά για όλη την Ευρώπη, αφού σχεδόν όλα τα κράτη της ηπείρου έχουν αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του.

Ευαίσθητες ισορροπίες στις σχέσεις Γερμανίας – Κίνας

0

 

Αφού ο Γερμανός καγκελάριος Olaf Scholz υποδέχθηκε τον Κινέζο πρωθυπουργό Li Qiang τη Δευτέρα, οι υπουργοί των δύο χωρών αναμένεται να συναντηθούν την Τρίτη για να ενισχύσουν τη συνεργασία σε διάφορα θέματα. [Shutterstock/rawf8]

Η γερμανική ακροβασία μεταξύ της ελαχιστοποίησης των πολιτικών της σχέσεων με την Κίνα και της ταυτόχρονης διατήρησης ισχυρών οικονομικών σχέσεων θα είναι μία από τις κύριες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν οι δύο χώρες κατά τη διάρκεια των κυβερνητικών διαβουλεύσεων την Τρίτη, δήλωσε στη EURACTIV η Claudia Schmucker, επικεφαλής του Κέντρου Γεωπολιτικής στο Γερμανικό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (DGAP).

Αφού ο Γερμανός καγκελάριος Olaf Scholz υποδέχθηκε τον Κινέζο πρωθυπουργό Li Qiang τη Δευτέρα, οι υπουργοί των δύο χωρών αναμένεται να συναντηθούν την Τρίτη για να ενισχύσουν τη συνεργασία σε διάφορα θέματα – από την προστασία του κλίματος έως τη βιωσιμότητα.

Ο Schmucker δήλωσε ότι ο συμβιβασμός αυτών των διαφορετικών συμφερόντων είναι μία από τις σημαντικές «εξισορροπητικές πράξεις» στις σημερινές διαβουλεύσεις.

«Η Γερμανία προσπαθεί πραγματικά να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί, μεταξύ του να μην αποσυνδεθεί εντελώς (από την Κίνα) και του να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο (στις διμερείς σχέσεις), ενώ ταυτόχρονα (προσπαθεί) να διατηρήσει ισχυρές εμπορικές σχέσεις και να κινηθεί περισσότερο προς τους Αμερικανούς», εξήγησε.

Ενώ η Γερμανία έχει υιοθετήσει έναν πολύ πιο επικριτικό τόνο απέναντι στον ανατολικό γίγαντα από τις τελευταίες διαβουλεύσεις του 2018, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την Κίνα, καθώς περίπου το 45,1% των προϊόντων με υψηλή εξάρτηση από τις εισαγωγές προέρχεται από εκεί.

Η Γερμανία προσπάθησε ήδη να τετραγωνίσει τον κύκλο, όταν η κυβέρνηση παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα την πολυαναμενόμενη στρατηγική εθνικής ασφάλειας. Ο Scholz τόνισε ότι δεν θέλει να αποσυνδέσει τη σχέση με την Κίνα, αλλά προτιμά αντ’ αυτού την «ελαχιστοποίηση κινδύνου» – απηχώντας την ομιλία της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen στην Κίνα τον Μάρτιο.

Ωστόσο, ο Scholz δεν έχει ακόμη περιγράψει τι θα πρέπει να περιλαμβάνει αυτή η νέα προσέγγιση, καθώς το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του εξακολουθεί να παλεύει με τον αναπροσανατολισμό της εξωτερικής του πολιτικής.

Νέα στρατηγική για την Κίνα

Η Κίνα αποτελεί ήδη ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα της στρατηγικής εθνικής ασφάλειας της Γερμανίας. Ενώ το έγγραφο είχε αρχικά προγραμματιστεί να δημοσιευθεί τον περασμένο Νοέμβριο, αναβλήθηκε λόγω διαφωνιών σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του Πεκίνου.

Οι διαφωνίες μεταξύ των εταίρων του συνασπισμού είναι ορατές και στην επερχόμενη στρατηγική της για την Κίνα. Ένα πρώτο προσχέδιο της στρατηγικής διέρρευσε τον περασμένο Νοέμβριο και υιοθέτησε έναν πιο συγκρουσιακό τόνο.

Το σχέδιο στρατηγικής προβλέπει, για παράδειγμα, τη διακοπή των εισαγωγών προϊόντων από κινεζικές περιοχές με παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ένα υποχρεωτικό τεστ αντοχής για τις εταιρείες όσον αφορά τους «ειδικούς για την Κίνα» κινδύνους.

Η διαρροή του εγγράφου προκάλεσε ήδη την οργή της κινεζικής κυβέρνησης, η οποία το χαρακτήρισε  «κληρονομιά της σκέψης του Ψυχρού Πολέμου».

Οι Πράσινοι είναι ιδιαίτερα ειλικρινείς όταν πρόκειται για την Κίνα. Κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Κινέζο ομόλογό της, Qin Gang, η υπουργός Εξωτερικών των Πρασίνων Annalena Baerbock επέκρινε ανοιχτά την Κίνα για τις εντάσεις στο στενό της Ταϊβάν.

Προέτρεψε επίσης τη Λαϊκή Δημοκρατία «να πείσει τη Ρωσία να τερματίσει την επιθετικότητά της» στην Ουκρανία.

«Αυτό που χρειάζεται λιγότερο η Κίνα είναι ένας δάσκαλος από τη Δύση», αντέτεινε ο Gang.

Ωστόσο, ενώ το υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Οικονομίας υπό την ηγεσία των Πρασίνων υιοθέτησαν μια πιο «αυστηρή» προσέγγιση έναντι της Κίνας, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) του Scholz είναι ακόμη διχασμένο.

Ειδικά η δεξιά πτέρυγα του SPD, ο Seeheimer Kreis, επιτέθηκε ανοιχτά στους Πράσινους και προειδοποίησε για μια «μονοδιάστατη γερμανική εξωτερική και οικονομική πολιτική έναντι της Κίνας» σε ένα έγγραφο θέσεων.

Αυτή η πιο παρηγορητική προσέγγιση του SPD απέναντι στην Κίνα παρατηρείται και στο Πεκίνο. Όταν ο ηγέτης του SPD Lars Klingbeil ταξίδεψε στην Κίνα για να υποστηρίξει τον διάλογο με το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) νωρίτερα αυτό το μήνα, έγινε δεκτός με ανοιχτές αγκάλες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Li Qiang.

Ο Qiang τόνισε την ελπίδα ότι «το SPD θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη Γερμανία και την Ευρώπη» – τονίζοντας ότι το SPD θεωρείται ο λογικός εταίρος σε έναν συνασπισμό που κατά τα άλλα τείνει να είναι επικριτικός απέναντι στην Κίνα.

Έλεγχοι εξαγωγών

Ως ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Γερμανίας και κρίσιμη εξαγωγική αγορά για την πολύτιμη αυτοκινητοβιομηχανία της, το SPD δεν τολμά να θέσει σε κίνδυνο τις οικονομικές σχέσεις και εξακολουθεί να αναζητά μια συνεκτική θέση επί του θέματος.

Ωστόσο, οι κυβερνητικές διαβουλεύσεις της Τρίτης έρχονται επίσης σε μια κρίσιμη στιγμή για την ΕΕ, καθώς η Επιτροπή πρόκειται να προτείνει τη στρατηγική της για τον έλεγχο των επενδύσεων και των εξαγωγών προς την Κίνα.

Ο Scholz έχει ήδη δηλώσει ότι δεν είναι οπαδός τέτοιων μέτρων, καθώς θα υπήρχαν ήδη αρκετοί κανόνες για να «εγγυηθούν την ασφάλεια της οικονομίας μας».

Οι εμπειρογνώμονες έχουν εν τω μεταξύ προειδοποιήσει για μια πιθανή γερμανική προσέγγιση «go it alone» όσον αφορά την Κίνα.

«Νομίζω ότι πρέπει να έχουμε πολύ μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνοχή στις συζητήσεις μας ή στις σχέσεις μας με την Κίνα από ό,τι έχουμε αυτή τη στιγμή. Η Γερμανία συχνά κατηγορείται ότι ακολουθεί τη δικιά της πορεία (σε αυτόν τον τομέα)», δήλωσε ο εμπειρογνώμονας Schmucker.

«Και τότε ίσως μπορέσουμε να κάνουμε το σκοινί λιγότερο τεντωμένο, αν το προσπαθούμε να ισορροπήσουμε εντός της ομάδας των 27 χωρών», κατέληξε.

Από Nick Alipour and Oliver Noyan | EurActiv.de | Μεταφρασμένο από Μαριάνθη Πελεκανάκη

Αυξάνεται η ακροδεξιά βία στη Γερμανία

1

Δήμητρα Κυρανούδη, Βερολίνο 

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος καταγράφεται αύξηση των κρουσμάτων ακροδεξιάς βίας στη Γερμανία. Ανησυχία για τις διασυνδέσεις του AfD με τη ρωσική πρεσβεία.

Από διαδήλωση νεοναζί στο Τσβίκαου της Σαξονίας, 2022Εικόνα: Sebastian Willnow/dpa/picture alliance

Πρόκειται δίχως αμφιβολία για μια σοβαρή προειδοποίηση που δεν μπορεί να αγνοηθεί, προκαλώντας τουλάχιστον έντονο προβληματισμό: Η νέα έκθεση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, την οποία παρουσίασε η Γερμανίδα υπ. Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ μαζί με τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Τόμας Χάλντενβανγκ καταγράφει σημαντική αύξηση των εγκληματικών πράξεων με εξτρεμιστικό υπόβαθρο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας, το 2022 καταγράφηκαν συνολικά στη Γερμανία 58.916 εγκλήματα με πολιτικά κίνητρα, σημειώνοντας μάλιστα αύξηση της τάξης του 7% σε σχέση με το 2021. Το 60% εξ αυτών είχε εξτρεμιστικό υπόβαθρο.

Η ακροδεξιά μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία

Νάνσι Φέζερ και Τόμας Χάλντενβανγκ
Η υπ. Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ με τον επικεφαλής της Υπ. Προστασίας του Συντάγματος Τόμας ΧάλντενβανγκΕικόνα: Christoph Soeder/dpa/picture alliance

Η πλειοψηφία των καταγεγραμμένων από τις γερμανικές αρχές εγκλημάτων με εξτρεμιστικό υπόβαθρο, προέρχεται κυρίως από τον χώρο της ακροδεξιάς. Σε απόλυτους αριθμούς πρόκειται για 23.493 περιστατικά βίας υποκινούμενα από ακροδεξιά κίνητρα.

Όπως προκύπτει επίσης από τα επίσημα στοιχεία, κομβικό ρόλο στην αύξηση της ακροδεξιάς βίας φαίνεται να διαδραμάτισε  η επιρροή των αυτοαποκαλούμενων «Πολιτών του Ράιχ», κορυφαία μέλη των οποίων συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Η επιρροή της συγκεκριμένης οργάνωσης που είχε ως απώτερο στόχο την ανατροπή διά της βίας της γερμανικής συνταγματικής τάξης «ήκμασε» μάλιστα την περίοδο της πανδημίας,  αντλώντας μέλη μεταξύ άλλων και από τον χώρο των αντιεμβολιαστών.

Αύξηση γύρω στο 15% παρουσιάζεται και στον αριθμό των ατόμων που σύμφωνα με τις γερμανικές αρχές σχετίζονται με τον χώρο του «δεξιού εξτρεμισμού», αγγίζοντας πλέον σχεδόν τις 39.000. Σύμφωνα με τη Νάνσι Φέζερ ο «δεξιός εξτρεμισμός αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία» στη Γερμανία.

Από την άλλη πλευρά, τα περιστατικά βίας με πολιτικό υπόβαθρο που σχετίζονται με τον χώρο της άκρας αριστεράς στη Γερμανία ανέρχονται σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Εγκληματολογική Υπηρεσία σε 6.976. Τα άτομα που εμφανίζουν σύμφωνα με τις γερμανικές αρχές αυξημένο κίνδυνο για χρήση ακροαριστερής βίας ανέρχονται σχεδόν στις 36.000 το 2022, καταγράφοντας μικρή αύξηση γύρω στο 5% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Στο μικροσκόπιο για άλλη μια φορά το AfD

Αντικυβερνητική διαδήλωση υποστηρικτών του AfD έξω από την Μπούντεσταγκ
Αντικυβερνητική διαδήλωση υποστηρικτών του AfD έξω από την Μπούντεσταγκ, Οκτώβριος 2022Εικόνα: Michael Kuenne/ZUMAPRESS.com/picture alliance

Από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν την Τρίτη στο Βερολίνο ιδιαίτερη έμφαση δίνεται πάντως στο «εθνολαϊκιστικό κόμμα» Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Σύμφωνα με τον Τόμας Χάλντενβαγκ το ένα τρίτο των μελών του AfD εμφανίζει «εξτρεμιστικές τάσεις». Πρόκειται ουσιαστικά για περίπου 10.000 άτομα που πρόσκεινται στο συγκεκριμένο κόμμα.

Στο μικροσκόπιο όμως των γερμανικών αρχών βρίσκονται και οι διασυνδέσεις του AfD με τη Ρωσία αλλά και η αυξανόμενη επιρροή από τα «αφηγήματα» του Κρεμλίνου. Μάλιστα αίσθηση προκαλεί το ότι σύμφωνα με τον επικεφαλής της Υπηρεσίας του Συντάγματος παρατηρήθηκε μέσα στην περασμένη χρονιά (τον πρώτο δηλαδή χρόνο του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία) αύξηση των «επαφών» μελών του AfD με τη ρωσική πρεσβεία στο Βερολίνο.

Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις η Εναλλακτική για τη Γερμανία αγγίζει σε ομοσπονδιακό επίπεδο υψηλά ποσοστά της τάξης του 19% ή 19,5%.  Στη μία δημοσκόπηση εξ αυτών (για λογαριασμό της εφημερίδας Bild) έρχεται μάλιστα δεύτερο κόμμα, μετά τους Χριστιανοδημοκράτες.

DW

La Chine et les Etats-Unis d’accord pour « stabiliser leur relation »

0
U.S. Secretary of State Antony Blinken meets with Chinese President Xi Jinping in the Great Hall of the People in Beijing, China, Monday, June 19, 2023. (Leah Millis/Pool Photo via AP)

 

Par (Pékin, correspondant )

Le secrétaire d’Etat américain, Antony Blinken, s’est entretenu avec le président chinois, Xi Jinping, lundi 19 juin à Pékin, lors d’une visite au cours de laquelle les deux parties ont assumé leur désaccord sur Taïwan.

En visite officielle à Pékin dimanche 18 et lundi 19 juin, le secrétaire d’Etat américain, Antony Blinken, a d’abord rencontré son homologue chinois, Qin Gang, durant plus de sept heures ; puis, lundi, Wang Yi, directeur du bureau de la Commission centrale du Parti communiste pour les affaires étrangères pendant environ deux heures ; et, enfin, le président Xi Jinping, pendant trente-cinq minutes. Il s’agissait de la première visite de M. Blinken à Pékin depuis sa nomination en janvier 2020, et du premier entretien de Xi Jinping avec un membre de l’administration américaine depuis sa rencontre avec le président Biden, en novembre 2022.

« Nous sommes d’accord sur la nécessité de stabiliser nos relations », a déclaré M. Blinken lors d’une conférence de presse. Le secrétaire d’Etat a réaffirmé que les Etats-Unis n’étaient pas favorables à un « découplage » des économies, mais a insisté sur le « derisking » (« atténuation des risques »), une notion initialement portée par la présidente de la Commission européenne, Ursula von der Leyen puis reprise par l’administration Biden. On ignore si les Chinois ont été convaincus. Ces dernières semaines, ces derniers n’ont cessé d’affirmer que les deux termes, équivalents à leurs yeux, relevaient au final d’un objectif identique : « contenir » la Chine – ce qu’a démenti M. Blinken.

« Il y a de nombreuses questions sur lesquelles nous sommes en profond, voire véhément désaccord », a déclaré le secrétaire d’Etat américain. Taïwan en fait partie. Les Chinois ont réaffirmé que Taïwan constituait « le noyau » de leurs intérêts fondamentaux et que ce sujet était « purement interne ». Antony Blinken a réaffirmé que les Etats-Unis « s’opposent au changement du statu quo par quelque partie que ce soit » et qu’ils ne soutiennent pas l’indépendance de Taïwan. Tout en indiquant : « Nous sommes, comme beaucoup d’autres, profondément préoccupés par certaines des provocations menées par la Chine ces dernières années, depuis 2016 », dans le détroit de Taïwan.

Assurances sur l’Ukraine

Il a rappelé qu’une « crise » dans le détroit aurait forcément un impact mondial, car 50 % du commerce maritime international transite par le détroit, et que 70 % des microprocesseurs sont fabriqués sur l’île. Devant la presse, il a annoncé que les Etats-Unis s’étaient engagés à donner à Taïwan les moyens de se défendre, ce qui est la position officielle des Etats-Unis. Mais les Chinois – et les Taïwanais – notent que Joe Biden a déclaré, à quatre reprises depuis qu’il est président, que les Etats-Unis « défendraient Taïwan » en cas d’attaque chinoise. A trois reprises, ses conseillers ont démenti ses propos.

Si le secrétaire d’Etat américain a mis en avant l’intérêt qu’avaient les deux pays à coopérer sur des questions telles que le climat, la sécurité alimentaire mondiale, la santé publique, il a reconnu que la Chine n’avait pas accepté de rouvrir des canaux de communication directe entre militaires. Pour les Etats-Unis, « il est absolument vital que nous ayons ce genre de communication. Nous allons continuer d’y travailler », a dit M. Blinken. Début juin, le ministre chinois de la défense, Li Shangfu – qui fait l’objet de sanctions américaines –, avait explicitement refusé de rencontrer son homologue américain Lloyd Austin en marge du Dialogue de Shangri-La qui s’est tenu à Singapour. Durant ce sommet, un chasseur chinois avait coupé la route à un avion américain qui survolait les eaux internationales du détroit de Taïwan.

A propos de la guerre en Ukraine, Antony Blinken a déclaré que la Chine avait renouvelé sa promesse de ne pas envoyer d’armes à la Russie : « Nous, ainsi que d’autres pays, avons reçu l’assurance de la part de la Chine qu’elle ne fournit pas et ne fournira pas d’aide létale à la Russie pour une utilisation en Ukraine. »

Simplement accueilli à sa descente d’avion, dimanche, par le responsable des affaires sino-américaines au ministère chinois des affaires étrangères, Antony Blinken a eu un entretien puis un dîner plus longs que prévu avec son homologue, Qin Gang. Devant les caméras, les deux hommes ont apparemment échangé courtoisement. En revanche, lundi, Wang Yi, qui est membre du bureau politique du Parti communiste, alors que M. Qin n’est que membre du comité central, s’est montré plus réservé, n’allant pas à la rencontre de son visiteur et ne lui adressant pas la parole durant la séance photo. Quant à Xi Jinping, il présidait une grande table ovale, avec à sa droite la délégation américaine et à sa gauche Wang Yi, Qin Gang et d’autres officiels chinois.

A l’issue de la discussion entre MM. Blinken et Wang, la Chine a publié un communiqué disant qu’« un choix doit être fait entre le dialogue et la confrontation, la coopération et le conflit ». Pour la Chine, l’administration Biden veut certes discuter avec Pékin, mais cherche parallèlement à l’affaiblir. Notant que les relations bilatérales sont « à un point bas », M. Wang « a souligné que la cause fondamentale est la perception erronée [des Etats-Unis] envers la Chine ». Wang Yi a « exhorté la partie américaine à ne pas projeter sur la Chine l’hypothèse selon laquelle un pays fort est tenu de chercher l’hégémonie, et de ne pas se méprendre en jugeant que la Chine emprunte la voie prise par les puissances occidentales traditionnelles ». « Une visite ne résout pas tous les problèmes », a reconnu Antony Blinken.

https://www.lemonde.fr/international/article/2023/06/19/la-chine-et-les-etats-unis-d-accord-pour-stabiliser-leur-relation_6178313_3210.html

Ένας ακήρυκτος… παγκόσμιος πόλεμος: 110 εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες αναζητούν ασφαλή πατρίδα

0

Ο αριθμός μεταναστών και προσφύγων που έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους ξεπερνά κάθε προηγούμενο, τονίζει ο ΟΗΕ με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.

Κάθε χρόνο καταρρίπτεται ένα νέο ρεκόρ, δυστυχώς το ίδιο συμβαίνει και φέτος: Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ο αριθμός των μεταναστών, προσφύγων και εκτοπισμένων που έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους για να προστατευθούν από διώξεις και ένοπλες συγκρούσεις έχει πλέον ξεπεράσει τα 110 εκατομμύρια.

Στα τέλη του 2022 ο αριθμός αυτός είχε εκτιμηθεί στα 108,4 εκατομμύρια, έναν χρόνο πριν έφτανε τα 89 εκατομμύρια, ενώ το 2015 δεν ξεπερνούσε τα 63,5 εκατομμύρια.

Οι περισσότεροι δεν διαφεύγουν στο εξωτερικό ή τουλάχιστον δεν είναι αυτή η πρώτη τους επιλογή. Η Ύπατη Αρμοστεία εκτιμά ότι περίπου 62,5 εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν σε οικείο περιβάλλον και απλώς μετακινούνται εντός συνόρων, σε περιοχές που δεν μαστίζονται (ακόμη) από πόλεμο ή εμφύλια σύρραξη. Κατά τεκμήριο, όσο πιο κοντά βρίσκονται στις εστίες τους, τόσο πιο γρήγορα θα καταφέρουν να επιστρέψουν. Στον αντίποδα ωστόσο, πάνω από 35 εκατομμύρια άνθρωποι διέσχισαν σύνορα το 2023, αναζητώντας ασφάλεια ή μία καλύτερη ζωή σε άλλη χώρα.

«Όλο και πιο επικίνδυνες οι προσφυγικές οδοί»

Μεγαλύτερος από ποτέ είναι ο αριθμός των γυναικών, αλλά και των ασυνόδευτων ανηλίκων που παίρνουν τον δρόμο της προσφυγιάς. «Όπως αποδεικνύει και το τελευταίο τραγικό ναυάγιο στην Ελλάδα, οι προσφυγικές οδοί γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες», προειδοποιούν οι οργανώσεις αρωγής της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.

«Οι άνθρωποι έχουν όλο και λιγότερες επιλογές για μία ασφαλή ζωή, ενώ τα δικαιώματά τους- και κατ’ εξοχήν το δικαίωμα για διεθνή προστασία- ψαλιδίζονται», υποστηρίζει η Ντάγκμαρ Προύιν, επικεφαλής των οργανώσεων αρωγής.

Η ίδια επικρίνει την τελευταία «απόφαση-συμβιβασμό» της ΕΕ για το άσυλο. Θεωρεί ότι «η Ευρώπη έχει επιλέξει την απομόνωση» και αυτή η επιλογή «όχι μόνο είναι απάνθρωπη, αλλά και παραγνωρίζει ότι ήδη σήμερα οι περισσότεροι πρόσφυγες αναζητούν ή έχουν βρει καταφύγιο σε φτωχές χώρες, οι οποίες εκ των πραγμάτων επιβαρύνονται οικονομικά».

Την ίδια στιγμή, επισημαίνει η οργάνωση CARE, επικαλούμενη στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, οι δυνατότητες οικονομικής βοήθειας προς τους εκτοπισμένους διαρκώς περιορίζονται. Για το 2023 θα χρειαστούν περίπου δέκα δισεκατομμύρια δολάρια για τη στήριξη των απανταχού μεταναστών και προσφύγων, αλλά μέχρι στιγμής έχει συγκεντρωθεί μόλις το 22% αυτού του ποσού, όπως επισημαίνει ο Γενικός Γραμματέας της CARE Καρλ Ότο Τσέντελ.

Περικοπές στο.. Μπαγκλαντές

Τί συνέπειες έχουν όλα αυτά; Οι οργανώσεις αρωγής της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας αναφέρουν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στο Μπαγκλαντές έχουν βρει προσωρινό καταφύγιο περισσότεροι από 500.000 μουσουλμάνοι πρόσφυγες Ροχίνγκια από τη γειτονική Μιανμάρ, που κυβερνάται από στρατιωτική χούντα. Λόγω περικοπών τα Ηνωμένα Έθνη αναγκάζονται να μειώσουν την ανθρωπιστική βοήθεια προς τους Ροχίνγκια κατά 30%, με αποτέλεσμα οι συνθήκες διαβίωσης στο Μπαγκλαντές να γίνονται όλο και πιο απάνθρωπες.

Σημαντικά προβλήματα αντιμετωπίζει και το Τσαντ, μία από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου, όπου τις τελευταίες εβδομάδες κατέφυγαν τουλάχιστον 115.000 άνθρωποι, μετά την αναζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου στο γειτονικό Σουδάν. Προστίθενται και αυτοί στους 600.000 συμπατριώτες τους, που είχαν ήδη διασχίσει τα σύνορα τα προηγούμενα χρόνια. Μέχρι τώρα η διεθνής κοινότητα έχει αποστείλει στο Τσαντ μόλις το 12% της βοήθειας που θα ήταν απαραίτητη, για να συντηρηθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι.

Με πληροφορίες από epd, dpa μέσω DW / Γιάννης Παπαδημητρίου
Βερολίνο, Γερμανία

https://hellasjournal.com/2023/06/enas-akiriktos-pagkosmios-polemos-110-ekatommiria-prosfiges-ke-metanastes-anazitoun-patrida-videos/