Αρχική Blog Σελίδα 1604

Αιφνιδιαστική ουκρανική αποβατική ενέργεια στον Δνείπερο: Πέρασαν στην αριστερή όχθη και αιχμαλώτισαν Ρώσους Κοζάκους!

0

Δημιούργησαν προγεφύρωμα και το επεκτείνουν!

Με μία αιφνιδιαστική επιθετική ενέργεια οι Ουκρανοί διέσχισαν τον ποταμό Δνείπερο κοντά στην πόλη της Χερσώνας, πέρασαν στην αριστερή όχθη και δημιούργησαν προγεφύρωμα αιχμαλωτίζοντας μάλιστα Ρώσους στρατιώτες.

Λόγω της πολύ άσχημης τακτικής κατάστασης στα μέτωπα της Ζαπορίζια και του Ντόνμπας, οι Ουκρανοί αναζητούν τρόπους να δημιουργήσουν αντιπερισπασμούς και να πετύχουν τουλάχιστον κάποιες νίκες που θα τους αποφέρουν εντυπώσεις.

Συγκεκριμένα την περιοχή είχε υπό την επίβλεψή του ένα τάγμα Ρώσων Κοζάκων, το οποίο φέρεται να αιφνιδιάστηκε ολοκληρωτικά. Το προγεφύρωμα αυτό οι Ουκρανοί το δημιούργησαν πριν από μερικές ημέρες και έκτοτε όχι μόνο δεν υποχρεώθηκαν να το εγκαταλείψουν αλλά το έχουν επεκτείνει.

Οι Ρώσοι θα πρέπει να το αντιμετωπίσουν γρήγορα και με ισχύ όπως είχαν κάνει και την πρώτη φορά στην γέφυρα Αντονόφσκι πριν από ενάμισυ μήνα, όταν «εξαέρωσαν» την δύναμη των Ουκρανών Πεζοναυτών που και τότε είχαν δημιουργήσει ένα απειλητικό προγεφύρωμα στην αριστερή όχθη του Δνείπερου, με πύραυλο Iskander-Μ.

Το νέο ουκρανικό προγεφύρωμα απέχει από την Κριμαία 83 χλμ. Η ουκρανική επίθεση έλαβε χώρα δυτικά του τάγματος των Ρώσων Κοζάκων. Προς το παρόν οι Ρώσοι συγκεντρώνουν δυνάμεις για να το εξαλείψουν.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/aifnidiastiki-oukraniki-apovatiki-energeia-ston-dneipero-perasan-stin-aristeri-oxthi-kai-aixmalotisan-rosous-kozakous/

Ισημερινός: Ένοπλοι δολοφόνησαν και δεύτερο υψηλόβαθμο πολιτικό παραμονές των προεδρικών εκλογών

0

Ένας υψηλόβαθμος αριστερός πολιτικός έπεσε νεκρός από τις σφαίρες ενόπλων στον Ισημερινό, πέντε μέρες μετά τη δολοφονία ενός προεδρικού υποψηφίου, που ήταν από τα φαβορί των εκλογών της ερχόμενης Κυριακής.

Ο Πέδρο Μπριόνες, στέλεχος του κόμματος Επανάσταση Πολιτών (Revolución Ciudadana) του πρώην προέδρου Ραφαέλ Κορέα (2007-2017) στην επαρχία Εσμεράλδας, δολοφονήθηκε χθες, ανέφερε μέσω X (του πρώην Twitter) η Λουίσα Γκονσάλες, υποψήφια της παράταξης για την προεδρία, κατά δημοσκοπήσεις μεγάλο φαβορί της αναμέτρησης.

Η υποψήφια εξέφρασε «την αλληλεγγύη μου στην οικογένεια του συντρόφου Πέδρο Μπριόνες, νέου θύματος της βίας» στον Ισημερινό.

«Ο Ισημερινός ζει την πιο αιματηρή περίοδο» της ιστορίας του, τόνισε η κυρία Γκονσάλες, κατακεραυνώνοντας την «απόλυτη εγκατάλειψη» της χώρας από την «ανίκανη κυβέρνηση», καταγγέλλοντας ότι το κράτος «έχει αλωθεί από τις μαφίες».

Ούτε η αστυνομία, ούτε η κυβέρνηση του απερχόμενου προέδρου Γκιγιέρμο Λάσο (δεξιά) επιβεβαίωσαν αμέσως την δολοφονία.

Σύμφωνα με τον Τύπο, που επικαλέστηκε αστυνομική πηγή, ο Πέδρο Μπριόνες δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του, στην κοινότητα Σαν Ματέο, από δυο άνδρες που κινούνταν με μοτοσικλέτα και μπόρεσαν να διαφύγουν.

Η Εσμεράλδας γειτονεύει με την Κολομβία.

Κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον Ισημερινό
Η νέα δολοφονία καταγράφεται λίγα εικοσιτετράωρα έπειτα από αυτήν του κεντρώου υποψήφιου Φερνάντο Βιγιαβισένσιο, φαβορί των προεδρικών εκλογών, στην πρωτεύουσα Κίτο, την 9η Αυγούστου.

Ο πρώην δημοσιογράφος, 59 ετών, σταυροφόρος κατά της διαφθοράς, ο οποίος καταλάμβανε τη δεύτερη θέση ως προς τις προθέσεις ψήφου στις δημοσκοπήσεις, δολοφονήθηκε καθώς έφευγε έπειτα από προεκλογική συγκέντρωση.

Όταν ήταν δημοσιογράφος, είχε συμβάλει με έρευνά του να παραπεμφθεί σε δίκη ο πρώην πρόεδρος Κορέα για διαφθορά. Ο κ. Κορέα, που ζει στο Βέλγιο, την πατρίδα της συζύγου του, που του έχει δώσει πολιτικό άσυλο, καταδικάστηκε ερήμην να εκτίσει 8 χρόνια κάθειρξη. Συνεχίζει πάντα να αρνείται ότι παρανόμησε.

Μετά τη δολοφονία του Φερνάντο Βιγιαβισένσιο, στον Ισημερινό κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλη την επικράτεια.

Ο απερχόμενος πρόεδρος Λάσο επέρριψε την ευθύνη για τον φόνο του υποψήφιου στο οργανωμένο έγκλημα και διαβεβαίωσε πως «δεν θα μείνει ατιμώρητη».

Έξι Κολομβιανοί έχουν συλληφθεί στο πλαίσιο της έρευνας για τη δολοφονία, ενώ έβδομος Κολομβιανός σκοτώθηκε στην ανταλλαγή πυρών με τους σωματοφύλακες του υποψήφιου.

“https://www.iefimerida.gr/kosmos/isimerinos-enoploi-dolofonisan-ypsilobathmo-politiko-paramones-proedrikon-eklogon”>Ισημερινός: Ένοπλοι δολοφόνησαν και δεύτερο υψηλόβαθμο πολιτικό παραμονές των προεδρικών εκλογών – iefimerida.gr</a></p>

Δ. Κωνσταντακόπουλος: Στα πρόθυρα μεγάλου πολέμου η Αφρική…

1

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 13 Αυγούστου 2023

Δεν μας φτάνει η σύγκρουση στην Ουκρανία, η επικίνδυνη ένταση στη Μέση Ανατολή και στα στενά της Ταϊβάν, ο πόλεμος κατά της Φύσης, που επιταχύνει την κλιματική καταστροφή και φέρνει κοντύτερα το τέλος της ανθρωπότητας, δεν μας φτάνει η εκρηκτική κατάσταση ενός πλανήτη πρωτοφανούς ανισότητας, οι μισοί κάτοικοι του οποίου δεν έχουν να φάνε, τώρα ήρθε να προστεθεί και η σοβαρή πιθανότητα ενός πολέμου που κινδυνεύει να αγκαλιάσει όλη την υποσαχάρια Αφρική, το περίφημο Σαχέλ, αλλά και να εμπλέξει δυνάμεις εκτός της περιοχής…

‘Hδη άλλωστε ο πόλεμος αυτός άρχισε με οικονομικά μέσα με τις άγριες κυρώσεις που επέβαλαν οι Γάλλοι και τα τσιράκια τους στην Αφρική, είς βάρος της Μπουρκίνα Φάσο και του Νίγηρα, στον τελευταίο κόβοντάς του, κυριολεκτικά, η Νιγηρία, το ηλεκτρικό. Δεδομένου ότι μιλάμε για τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα τα αποτελέσματα τέτοιων «αγριανθρωπικών» μεν, τελείως συνηθισμένων όμως μέτρων στην ιστορία της δυτικής αποικιοκρατίας (άλλωστε όχι μόνο τους Αφρικανούς, και μας, που είμαστε μάλιστα υποτίθεται μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ δεν κατέστρεψαν και λεηλάτησαν και εξακολουθούν να το κάνουν οι δυνάμεις της «συλλογικής Δύσης» με τη συνδρομή των εγχώριων ολιγαρχών και κομμάτων μας;)

Ο λόγος που συμβαίνουν αυτά μια σειρά τεσσάρων εθνικιστικών στρατιωτικών κινημάτων που αμφισβητούν τους νέο-αποικιακούς δεσμούς της περιοχής με την παληά αποικιακή δύναμη τη Γαλλία . Το πιο προχωρημένο από αυτά το κίνημα στο Μπουρκίνα Φάσο, που σημαίνει «Χώρα των Ακέραιων Ανθρώπων», ο πρόεδρος της οποίας εμπνέεται από τον Τομά Σανκαρά, τον δολοφονημένο προκατοχό του και θεωρούμενου ως «Τσε Γκεβάρα» της Αφρικής.

‘Ενας τέτοιος πόλεμος – στον οποίο οι Αμερικανοί σπρώχνουν τους Γάλλους και οι Γάλλοι τις χώρες της περιοχής με επικεφαλής τη Νιγηρία -, πόλεμο για τον οποίο ήδη ετοιμάζονται οι μαύροι μισθοφόροι της Λεγεώνας των Ξένων, αλλά ίσως και ο ISIS, ελεγχόμενος πιθανότατα από υπηρεσίες της «συλλογικής Δύσης», θα ανατινάξει όλες τις ισορροπίες της Αφρικής σπρώχνοντας στο Χάος αυτή την ήπειρο, κινδυνεύει να προκαλέσει μείζονα ανθρωπιστική κρίση, να διαταράξει την εξαγωγή ενέργειας και πρώτων υλών στην Ευρώπη και να προκαλέσει τεράστιο προσφυγικό κύμα.

Στην υπόθεση μπορεί να εμπλακεί και η Ελλάδα λόγω της ανεκδιήγητης «κυβέρνησης» Μητσοτάκη, ασυνάρτητων «φωστήρων» και «πρωταθλητών» της ξένης εξάρτησης και της διαφθοράς, που από τη μια παρέλειψε να περιλάβει την Κύπρο στη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τη Γαλλία, προκαλώντας μείζον πρόβλημα στην άμυνα και της Ελλάδας και της Κύπρου και καθιστώντας, εξ αυτού του λόγου επιβλαβή την ελληνογαλλική συμφωνία, αφετέρου φρόντισε να ικανοποιήσει αίτημα του Παρισιού συμφωνώντας να το συνδράμει στρατιωτικά στο Σαχέλ!!! (βλ. ενδεικτικά https://tinyurl.com/mry3h9jh, και, https://tinyurl.com/efznznne).

Δε φτάνει στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ότι δεν μπορούν να φυλάξουν τα στρατόπεδα στην Ελλάδα, να μην τινάζονται μόνα τους στον αέρα, θέλουν, τρομάρα τους, να εκστρατεύσουν και στην Αφρική κατά των Μαύρων. Μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απωλέσαι. Εν προκειμένω την Ελλάδα.

Να σημειώσουμε ότι ο πρώην Πρόεδρος της Νιγηρίας, που πιέζουν οι Αμερικανο-Γάλλοι να εισβάλλει στον Νίγηρα, είναι ένας πρώην καταδικασμένος στις ΗΠΑ για λαθρεμπόριο ναρκωτικών!!!

Στη συνέχεια παραθέτουμε έναν αριθμό άρθρων στα αγγλικά και στα γαλλικά που δίνουν μια εικόνα του τι και γιατί συμβαίνει και τι μπορεί να συμβεί στην Αφρική:

https://www.defenddemocracy.press/macron-va-en-guerre-en-niger/

https://www.defenddemocracy.press/niger-non-a-lintervention-militaire-non-aux-sanctions-imperialisme-francais-hors-dafrique/

https://www.thecitizen.in/opinion/the-coup-in-niger-distinct-narratives-of-multipolarity-954659

https://www.defenddemocracy.press/african-peoples-hope-russia-will-help-them-against-neo-colonialism-and-imperialism/

http://www.defenddemocracy.press/the–conflict–in–ukraine–and–the–political–battle–over–feeding–a–hungry–world/

http://www.cadtm.org/Africa-the-debt-trap-and-how-to-get-out-of-it

konstantakopoulos.gr

9 Best Things To Do In Thessaloniki, Greece’s Culture Capital

0

Story by Penny Zibula •5h
Simon Lock / MyEclecticImages© TravelAwaits

Thessaloniki, capital of the region of Central Macedonia and Greece’s second largest city, is a shimmering jewel on the Thermaic Gulf. She basks in the Aegean sun, beckoning all to come and partake of her many delights. Renowned for rich history, stunning architecture, exquisite cuisine, and friendly citizens, this enchanting destination offers visitors many unique one-of-a-kind experiences.

The city enthralled my husband and me with its timeless allure. We walked miles each day, exploring monuments, museums, and other points of interest. Then, we rested our feet at an outdoor café in Thessaloniki’s bustling Aristotelous Square and engaged in the popular pastime of people watching.

Totally fascinated and thoroughly exhausted, we settled into our comfortable room at the Bristol Capsis Historical Boutique Hotel. The next morning, following a hearty hotel buffet breakfast, we were ready to do it all again. Although Thessaloniki is overflowing with fascinating things to see and do, these are the nine we recommend as an introduction to this vibrant and awe-inspiring city.

We are grateful to Pass Partout – Tourism Marketing and Bristol Capsis Historical Boutique Hotel for their generous support and assistance during our Thessaloniki visit. However, all opinions are entirely my own.

1. The Archaeological Museum Of Thessaloniki

Showcasing the rich history and culture of the region, from prehistoric times to late antiquity, the Archaeological Museum is one of the most important museums in Greece.

This spacious, thoughtfully laid out museum houses a wealth of artifacts, including priceless pottery, magnificent jewelry, sculptures, coins, and mosaics. These and other artifacts combine to trace the development of Macedonian civilization and that of Greece.

Among other treasures, my husband and I were in awe of the gold salvaged from the royal tombs of Vergina and the Derveni papyrus — the oldest surviving book in Europe.

Byzantine mosaics on the Dome of the Rotunda Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages

Byzantine mosaics on the Dome of the Rotunda Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages© Provided by TravelAwaits

2. Museum Of Byzantine Culture

Discover another important chapter of Thessaloniki’s story at the Museum of Byzantine Culture. The extensive collection, spanning from the 4th to the 15th century, consists of more than 3,000 objects. Icons, frescoes, manuscripts, textiles, and other artifacts convey the history, art, and splendor of the Byzantine Empire.

The exhibits were grouped in thematic sections representing various aspects of Byzantine life. This arrangement made it easy for us to gain a basic understanding of how the society functioned in the areas of religion, politics, economy, and culture.

White Tower, a Thessaloniki landmark Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages

White Tower, a Thessaloniki landmark Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages© Provided by TravelAwaits

3. White Tower

Standing tall on the waterfront, the White Tower is Thessaloniki’s most recognizable landmark. The Ottomans constructed the tower in the 15th century and it served as the city’s fortifications as well as a prison and place of execution. Today, it houses a museum that tells the story of Thessaloniki through various multimedia exhibits on six levels.

We climbed the stairs, stopping on all six floors. Each display focused on a different period and theme, such as the Roman, Byzantine, Ottoman, and modern eras. Reaching the top, we were rewarded with stunning panoramic views of Thessaloniki and the sea sparkling in the sun.

You can purchase a pass that gives you access to the above museums, as well as other attractions.

4. Jewish Museum Of Thessaloniki

Thessaloniki has an intriguing Jewish history spanning 2 millennia. Romaniote Jews, who had been living in Greece since ancient times, formed a vibrant and diverse community. They welcomed Jewish arrivals during Roman times, Sephardic Jews fleeing Spain in the 15th century, and Ashkenazi Jews escaping the pogroms and persecution of the 19th and 20th centuries in Eastern Europe.

Through the centuries, the Jewish community made substantial contributions to Thessaloniki’s culture and economy. At its peak, the city had more than 30 synagogues and was known as the “Mother of Israel.” During the Nazi occupation of WWII, more than 56,000 Thessaloniki Jews were deported to the Auschwitz-Birkenau extermination camps. Fewer than 2,000 returned. Two synagogues now serve Thessaloniki’s greatly diminished Jewish community.

We found the Jewish Museum of Thessaloniki in a former city center bank building. Artifacts, documents, photographs, and testimonies captured the religious traditions, social life, economic activities, and artistic expressions of Thessaloniki’s Jewish community from ancient times to the present.

The Holocaust Section was especially heart-wrenching and disturbing. Obviously, the curators had poured much care and consideration for the truth into assembling the exhibit.

Rotunda of Galerius Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages

Rotunda of Galerius Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages© Provided by TravelAwaits

5. Rotunda Of Galerius

Originally built as a mausoleum for Roman Emperor Galerius, Thessaloniki’s Rotunda didn’t take long to explore. But this brief interlude packed a sizable punch. The Roman and Byzantine architecture combined to create a treat for the eyes and some welcome shade on a hot afternoon.

Intricate mosaics adorned the grand interior and we marveled at the workmanship dating back nearly 2 millennia. A fine example of Thessaloniki’s multicultural heritage, the Rotunda gave our saturated brains a respite, while gently handing us yet another piece of the Thessaloniki historical puzzle.

Since it was nearby, we walked over to and around the Arch of Galerius. It struck us how these monuments, dating back to the Roman and Byzantine periods, reflected the architectural styles and influences of the eras that are so prominent in Thessaloniki’s cultural framework.

6. The Waterfront Promenade

In an effort to wind down from our long but exhilarating days, we treated ourselves to leisurely strolls along the waterfront promenade, passing tavernas, cafés, and smiling people also partaking in the early evening cool-down. We enjoyed tranquil views of the Thermaic Gulf, as well as glimpses of the White Tower.

It felt as if we had one foot firmly planted in the past and the other in the present. We knew then we had fallen under Thessaloniki’s spell, because this sensation seemed perfectly natural.

The main nave of Agios Dimitriosa Church dedicated to the patron saint of Thessaloniki Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages

The main nave of Agios Dimitriosa Church dedicated to the patron saint of Thessaloniki Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages© Provided by TravelAwaits

7. Historic Churches

The Greek Orthodox Church plays a prominent role in Greek culture and Thessaloniki is home to several of the most impressive churches in Greece. The interior of Hagia Sophia was breathtaking, with its stunning mosaics and frescoes that transported us back to the days of the Byzantine Empire. Another architectural gem was Agios Dimitrios, dedicated to the city’s patron saint and awe-inspiring both inside and out.

Thessaloniki has more stunning churches than most can pack into one visit. But considering the wonders each church holds, you can’t go wrong, even if you manage to see only one.

Fourth-century city walls in Thessaloniki Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages

Fourth-century city walls in Thessaloniki Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages© Provided by TravelAwaits

8. Ano Poli

A climb up winding streets led to Ano Poli (Upper Town), the city’s old town. A maze of narrow cobblestone alleys, traditional colorful houses, quaint squares, and picturesque Byzantine churches greeted us, along with the imposing Byzantine walls and the breathtaking views they offered.

After catching our breath and soaking up the authentic atmosphere of Ano Poli, we continued our climb up to the Castle of Thessaloniki, located on a hill above the ancient neighborhood. The castle was built in 316 B.C. and the existing walls date back to the 4th century A.D. Our exhaustion from the climb was replaced with spectacular views of the city, the port, and the Aegean Sea from atop the Trigonian (Chain) Tower.

Part of the Kapani Market Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages

Part of the Kapani Market Photo credit: Simon Lock / MyEclecticImages© Provided by TravelAwaits

9. The Phenomenal Flavors Of Thessaloniki

To our delight, Thessaloniki was a food lover’s paradise influenced by various cultures and cuisines. Our first stop was the bustling Kapani Market, where we indulged our senses in fresh produce, spices, and local specialties.

Thessaloniki was an abundant grazing ground, so we opted for snacks and street food during the day, and tiny family-run restaurants — unpronounceable names, limited menus, and no websites — for dinner. Our favorites included tender calamari, grilled octopus, spicy meatballs, gyros, mpougatsa (a savory cheese or meat pie), creamy stewed fava beans, and smoky eggplant dishes. For dessert, we usually indulged in the classic flaky baklava, washed down with Greek coffee. And not a day went by without a fresh Greek salad dressed in some of the best olive oil we’ve ever tasted.

Thessaloniki is a captivating concoction of old and new. No matter where you stand or what you touch, you come into contact with a piece of the city’s history. At the same time, Thessaloniki invites you to enjoy modern amenities and participate in its vibrant nightlife. Ancient ruins, a first-rate food scene, and a welcoming vibe make exploring this Greek gem an unforgettable adventure. In fact, you could continue the adventure by making Thessaloniki your first stop on a Macedonia road trip.

msn.com

Αλ. Ιωαννίδου: Α’ Αθηναϊκή Συμμαχία: Ίσως το πρώτο «τρανταχτό» παράδειγμα εκμετάλλευσης των Ελλήνων από Έλληνες

4

Γράφει η Αλεξία Ιωαννίδου

Δ. Τσαϊλάς: Η ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΠΕΘΑΝΕ. ΖΗΤΩ Η ΑΠΟΤΡΟΠΗ

1

του Δημήτρη Τσαϊλά*

Παρά τις ολοένα και πιο ανησυχητικές γεωπολιτικές εξελίξεις, οι παλινδρομήσεις και η αναβλητικότητα εξακολουθούν να καταπνίγουν τη θεσμική σκέψη του Πολεμικού Ναυτικού σχετικά με την αρχιτεκτονική δομής δυνάμεων του Στόλου που θα αντιμετώπιζε καλύτερα αυτές τις αναδυόμενες προκλήσεις ασφαλείας. Η αντίληψη ότι η πρόσκτηση παλαιού σχεδιασμού πλοίων είναι αδύνατη στο τρέχον περιβάλλον και ισοδυναμεί με την παραχώρηση του πεδίου της μάχης στους αντιπάλους μας.

Αρκεί να δει κανείς την επίθεση στο ρωσικό δεξαμενόπλοιο SIG κοντά στην Κριμαία από μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (θαλάσσιο drone), για να καταλάβει πώς η σύγχρονη τεχνολογία των drone θα μπορούσε σύντομα να καταστήσει τις σημερινές τακτικές μάχης ξεπερασμένες. Με μια τέτοια επιχειρησιακή επίδειξη πολυπλοκότητας, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη ζημιά που θα μπορούσε να προκληθεί κατά της δύναμης ενός αντιπάλου εάν μια μαζική επίθεση εκατοντάδων drones οπλισμένα και διαμορφωμένα αναζητήσουν για να καταστρέψουν εχθρικούς σχηματισμούς. Τα μικρά μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα που διατίθενται ακόμα και στο εμπόριο μπορούν εύκολα να τροποποιηθούν για να μεταφέρουν διάφορα θανατηφόρα ωφέλιμα φορτία, να εντοπίζουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις και να εκτελούν ένα ευρύ φάσμα επιθέσεων. Η εκθετική πρόοδος της τεχνολογίας και η εμφάνιση της παραγωγής χαμηλού κόστους επέτρεψε σε κρατικούς και μη κρατικούς φορείς να αναπτύξουν μικρά μη επανδρωμένα συστήματα σταθερών και περιστροφικών πτερύγων.

Όσο εμείς προσανατολιζόμαστε σε λύσεις που περιφραστικά θα τις περιγράφαμε σαν τον πνιγμένο που από τα μαλλιά του πιάνεται, και ακόμη δεν είναι ορατές οι πραγματικότητες που στην Ελλάδα περιγράφονται ως επιστημονική φαντασία, οι εχθροί μας τόσο περισσότερο υιοθετούν νέες τεχνολογίες.

Η έλευση της τεχνητής νοημοσύνης και η εξέλιξη της μηχανικής σε συνδυασμό με τη δυνατότητα παραγωγής νέων φτηνών αυτόνομων μοντέλων μη στελεχωμένων πλατφορμών σε επιφάνεια αέρα και υποβρύχια, θα αντιπροσωπεύσει ένα κβαντικό άλμα στον χαρακτήρα των μελλοντικών συγκρούσεων. Τα αυτόνομα drones μπορούν επίσης να λειτουργήσουν με αναγνώριση εικόνας και ηλεκτρομαγνητικές ή ακουστικές υπογραφές χωρίς να απαιτούν καθοδήγηση του χειριστή από την εκτόξευσή τους. Οι άμυνες με εκρηκτικά βλήματα εναντίον των drones μπορεί να αποδειχθούν μέτριας αποτελεσματικότητος, και μάλλον δύσκολο να αντιμετωπισθούν. Εάν υποθέσουμε δε, ότι ένα σμήνος drones επιτεθεί σε μια εχθρική θέση από πολλές κατευθύνσεις, τα αμυντικά όπλα πρέπει επίσης να προσβάλλουν περιμετρικά με μεγάλη ταχύτητα προς κάθε κατεύθυνση και κάθε αντικείμενο. Οπότε μόνο όπλα με χρήση λέιζερ (κατευθυνόμενης ενέργειας) ή με μικροκύματα παρουσιάζουν δυνατότητες ως άμυνες έναντι επιθέσεων σμήνους drones. Οι κατευθυνόμενες ενεργές άμυνες πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται στις σημαντικές απαιτήσεις ισχύος έναντι των drones και του χρόνου που απαιτείται για την παρακολούθηση και τον εγκλωβισμό κάθε στόχου. Οι δυσκολίες στο να νικήσουμε αυτή την απειλή μπορούν να επιδεινωθούν από τα «έξυπνα σμήνη drones», τα οποία συγχρονίζουν την άφιξή τους στον στόχο σε αριθμούς που εγγυημένα θα κατακλύσουν κάθε φιλική άμυνα πλατφόρμας. Οπότε γίνεται αντιληπτό το πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουν όλα αυτά τα πανάκριβα πεπαλαιωμένα συστήματα που επιμένουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να προμηθεύονται από τα «εκπτωτικά καταστήματα των συμμάχων». Αντί αυτού χρειάζεται ολόκληρη η κοινωνία να μεταμορφωθεί, αναγκάζοντας τις ένοπλες δυνάμεις της να αλλάξουν σε κάθε επίπεδο ταυτόχρονα, από τεχνολογία και αμυντική βιομηχανία, σε στρατηγική, τακτική, εκπαίδευση, δόγμα και διοικητική μέριμνα. Όταν συμβεί αυτό, η σχέση οικονομίας και κοινωνίας θα μεταμορφωθεί και θα δούμε και την πολυπόθητη ανάπτυξη.

Συμπεράσματα-Προτάσεις

Παρά την έμφαση που δίνει η κυβέρνηση στην ενίσχυση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, η αμυντική πολιτική δεν μπορεί να υπάρξει από μόνη της, αλλά θα πρέπει να εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική πολιτική του Ελληνισμού. Σε αυτό το πνεύμα, η κυβέρνηση θα πρέπει να εκδώσει στρατηγική καθοδήγηση σχετικά με την πολιτική του Ελληνισμού προς τη ναυτική ισχύ με ειδική προτροπή προς το ΥΕΘΑ, το Υπουργείο Ανάπτυξης, το Υπουργείο Οικονομικών και τους άλλους εμπλεκόμενους στην εθνική ασφάλεια, πλαισιώνοντας τον ρόλο κάθε υπηρεσίας και τα επόμενα βήματα εφαρμογής. Για να διατηρεί τις υπηρεσίες υπόλογες, η κυβέρνηση θα πρέπει να δημοσιεύει ετήσιο στρατηγικό έγγραφο που θα αξιολογεί την πρόοδο σε κάθε γραμμή προσπάθειας και τον ρόλο που διαδραματίζουν αυτές οι ενέργειες στην ευρύτερη στρατηγική προς την περιοχή.

Το ΥΕΘΑ θα πρέπει να επικεντρωθεί σε ζωτικής σημασίας στρατηγικά ζητήματα προτού προκύψει μια κρίση ή σύγκρουση. Για παράδειγμα, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να επιδιώξουν να απαντήσουν εάν ο Ελληνισμός πρέπει να σκεφτεί το προληπτικό κτύπημα, ή το ισοδύναμο τετελεσμένο στον ενιαίο αμυντικό χώρο. Τέτοιοι σχεδιασμοί είναι απαραίτητοι εάν η κυβέρνηση ελπίζει να είναι σε θέση να εγείρει αξιόπιστες αποτρεπτικές απειλές στις «αμφισβητούμενες θαλάσσιες ζώνες», καθώς και για τη διατήρηση της σταθερότητας στην κρίση, αλλά και για να μπορεί να συζητήσει με τον αντίπαλο τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και λύσεις στον Ελληνοτουρκικό διάλογο..

Όσον αφορά τη διατήρηση της ελευθερίας των θαλασσών, το ΥΕΘΑ θα πρέπει να δηλώσει ξεκάθαρα είτε εσωτερικά είτε δημόσια ότι η διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι ύψιστης προτεραιότητας. Ο Ελληνισμός θα πρέπει επίσης να καθορίσει τα συμφέροντα και τους στόχους του στις Θάλασσες του Αιγαίου, και της Μεσογείου. Με αυτόν τον τρόπο, οι προσπάθειες για την αναβάθμιση της ισχύος και η βελτίωση της ασφαλείας μπορούν να στοχευθούν για την καλύτερη επίτευξη αυτών των στόχων. Για να διατηρήσει τη στρατιωτική υπεροχή ο Ελληνισμός, το ΥΕΘΑ θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην έρευνα και την ανάπτυξη δυνατοτήτων με βραχυπρόθεσμες εφαρμογές. Οι εξελιγμένες μη στελεχωμένες πλατφόρμες, επιφανείας-αέρος –υποβρυχίως, θα είχαν μεγάλη αξία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Ενώ οι πολλαπλές επιχειρησιακές έννοιες που αντιμετωπίζουν ένα φάσμα απρόοπτων συμβάντων αξίζουν και θα πρέπει να επιδιωχθούν, έτσι η κυβέρνηση θα πρέπει επίσης να ηγηθεί των προσπαθειών για τη δημιουργία μιας ιδέας καταπολέμησης του εξαναγκασμού.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI). Συγγραφέας του βιβλίου «Ο Σύγχρονος Πόλεμος» Προκλήσεις για την Ελληνική Ασφάλεια. Εκδόσεις Ινφογνώμων.

Πηγή: Εφημερίδα “Μακεδονία”

Μιχάλης Ψύλος: Τσάρος, Στάλιν, Πούτιν

0

REUTERS/Evgenia Novozhenina

Το παρόν και το παρελθόν ξαναγράφεται με βάση τις απόψεις του Πούτιν.

Στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς, οι 16χρονοι και 17χρονοι Ρώσοι μαθητές της 11ης και τελευταίας τάξης θα παραλάβουν ένα νέο βιβλίο ιστορίας. «Η Ρωσική ιστορία από το 1945 έως τις αρχές του 21ου αιώνα», γράφει στο εξώφυλλο που παρουσίασε ο υπουργός Παιδείας Σεργκέι Κράβτσοφ.

Απεικονίζεται επίσης η γέφυρα του Κερτς που κατασκευάστηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν για να οποία συνδέσει τη ρωσική ενδοχώρα με την Κριμαία.

Οι έπαινοι για τον ρωσικό στρατό, που διατρέχουν το βιβλίο, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακοί: ένας τίτλος κεφαλαίου, που περιγράφει τα επιτεύγματα των στρατιωτών, γράφει «Η Ρωσία είναι χώρα ηρώων». Μόνο χάρη στον ρωσικό στρατό «εξασφαλίστηκε» η ειρήνη στην Κριμαία το 2014. Αλλού, οι δυτικές κυρώσεις  λέγεται ότι είναι χειρότερες από την επίθεση του Ναπολέοντα στη Ρωσία το 1812.

Εκ πρώτης όψεως, το νέο βιβλίο της σύγχρονης ρωσικής ιστορίας φαίνεται, και σίγουρα είναι, τυπική πολεμική προπαγάνδα. Σκοπό έχει να πείσει και να παρακινήσει τους υποψήφιους νεοσύλλεκτους στρατιώτες να πολεμήσουν για το αυτοκρατορικό πεπρωμένο της πατρίδας του προέδρου Πούτιν.

Σε αυτή την εκδοχή, η νίκη ενάντια στον εισβολέα  Χίτλερ το 1945 δίνεται ως σύμβολο του αναβάπτισης της Ρωσίας και της αποστολής της, στην οποία αντιτίθεται η διεφθαρμένη Ουάσιγκτον του διαβόλου Μπάιντεν και ο «πράκτορας Ουκρανία» της Δύσης, μαζικά στρατιωτικοποιημένος και ναζιστικός.

Όποιος έχει το μαχαίρι, κόβει και το πεπόνι, όπως λέει ο λαός. Σωστή είναι μόνο άποψη της εξουσίας, τα υπόλοιπα είναι ψέμματα.

Η κατευθυντήρια ιδέα είναι ότι η Ρωσία, και μόνο η Ρωσία, υπάρχει αναγκαστικά ως μια αυτοκρατορία που ενώνει τους ευρασιατικούς λαούς χάρη στην αληθινή πίστη και την Ορθοδοξία, που προδόθηκε από Λατίνους και Έλληνες, από Ευρωπαίους και τελικά από τους Αμερικανούς.

Το παρόν και το παρελθόν ξαναγράφεται με βάση τις απόψεις του Πούτιν. Από τους τσάρους στον Στάλιν και τώρα στον Πούτιν. Όχι ο Λένιν,αυτός δυσφημείται επειδή έδωσε κομμάτια της Μητέρας Ρωσίας στον Κάιζερ το 1917. Αντίθετα, ο Στάλιν έχει την υπέρτατη αξία, και πάλι για τον Πούτιν, ότι νίκησε τον Χίτλερ και διεύρυνε την αυτοκρατορία.

Άρα: Τσάρος – Στάλιν – Πούτιν, αυτή είναι η «σωστή» γραμμή διαδοχής.

Γιατί όμως ο Πούτιν, τελικά, νοιάζεται τόσο πολύ για την ανοικοδόμηση μιας χιλιόχρονης ιστορίας και δεν αρκείται στην πιο άμεση προπαγάνδα; Γιατί η μνήμη του παρελθόντος είναι καθοριστική για τη συνείδηση ​​ενός λαού. Όλες οι επαναστάσεις – για να μην πάμε πολύ πίσω στον χρόνο, από τη γαλλική μέχρι σήμερα-στοχεύουν να διαγράψουν το παρελθόν, καταστρέφοντας τα ίχνη και τις μαρτυρίες του. Και όλες οι εξουσίες, οι πιο αυταρχικές και με όραμα μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, στοχεύουν στη δημιουργία μιας «λειτουργικής» ιστορικής μνήμης για τους δικούς τους σκοπούς.

Στην πραγματικότητα, οι αξίες αντιστέκονται και διαρκούν αν ζωντανεύουν από ανθρώπους και ομάδες που ζουν για να αγωνίζονται. Ξεκινώντας από την ελευθερία της εκπαίδευσης. Εκπαίδευση των νέων με αντικειμενική και κριτική, ελεύθερη διάσταση. Και όχι αντιμετωπίζοντας τους νέους σαν «βάζα που πρέπει να γεμίσουν» με εξουσιοδοτημένη και υποχρεωτική ερμηνεία.Και αυτό ισχύει για όλα τα κράτη. Δυτικά και ανατολικά…

naftemporiki.gr

Αλέξης Παπαχελάς: αναζητούνται επειγόντως «τρελοί αλλά και καθαροί»

9

Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο που χρειαζόμαστε «τρελούς αλλά και καθαρούς» σε μερικά κρίσιμα πόστα για να γίνουμε μια κανονική χώρα. Οταν λέμε τρελούς εννοούμε ανθρώπους που δεν ξημεροβραδιάζονται σε πολιτικά γραφεία και σε καφέδες με νταραβερτζήδες κάθε τύπου, αλλά ασχολούνται 24 ώρες, 7 ημέρες, με τη δουλειά τους. Δεν θα τους νοιάζει αν θα τους κράξει το Χ σάιτ ή αν θα τα βάλουν μαζί τους κάποιοι συνδικαλιστές. Θα φτιάχνουν γύρω τους ομάδες από νεότερους αστυνομικούς, υπαλλήλους πολεοδομίας, ελεγκτές που θα τους εμπνέουν και θα τους ρίχνουν στη μάχη. Καθαρούς γιατί «τα λεφτά είναι πολλά», οι πειρασμοί μεγάλοι. Ολοι θέλουν ένα «επίδομα», ένα παραπάνω iPhone ή κάποια εξασφάλιση για την οικογένειά τους. Ολοι φοβούνται, και είναι λογικό, ότι θα γίνουν στόχος σε κάποια καμπάνια «δολοφονίας χαρακτήρα» ή και στόχος κανονικής δολοφονίας ή ξυλοδαρμού. Πρέπει να είσαι υπεράνθρωπος, ενδεχομένως και λίγο «ψώνιο» θα έλεγε κάποιος κυνικός, για να αναλάβεις επικίνδυνες αποστολές. Και βέβαια να είσαι «καθαρός», γιατί αλλιώς…

Οι πολιτικοί προτιμούν τους βολικούς για τις κρίσιμες θέσεις, όμως την ώρα της κρίσης ανακαλύπτουν ότι ο βολικός βολεύει μέχρι να καταρρεύσει, μαζί με όλο το σύστημα, και να σε πλακώσει.

Υπάρχουν «τρελοί», ικανοί και καθαροί στον ζωτικό πυρήνα του ελληνικού κράτους; Ναι, και γι’ αυτό το κράτος συνεχίζει να λειτουργεί και να αντέχει. Το είδαμε στον Εβρο το 2020 ή στην περίπτωση του αρχαιολόγου της Μυκόνου. Πληρώνονται λίγα, αγαπούν τη δουλειά τους και πιστεύουν ότι αυτό είναι καθήκον τους. Με μεγάλο προσωπικό κόστος αρνούνται να ενταχθούν στις δύο συνήθεις κατηγορίες: των ωχαδελφιστών που βλέπουν την υπηρεσία τους σαν μία ακόμη ΔΕΚΟ και των νταραβερτζήδων που έχουν κάνει καριέρα με πεσκέσια, επαφές με πολιτικούς και πάρε-δώσε. Το πρόβλημα είναι ότι θέλει κότσια για να τους διαλέξεις και να τους αφήσεις να κάνουν τη δουλειά τους. Να τους δημιουργήσεις τη βεβαιότητα ότι δεν θα χτυπήσει το κινητό τους για να ακούσουν εκείνο το καταραμένο «μην ασχολείσαι με τον Χ, είναι δικός μας» ή «άσ’ το αυτό, είναι τζιζ». Οι πολιτικοί μας προτιμούν δυστυχώς τους βολικούς από τους τρελούς. Ετσι καταλήγουν να επιλέγουν αστυνομικούς σε ανώτατες θέσεις που χρειάζονται GPS για να πάνε από την Ομόνοια στο Σύνταγμα. Προτιμούν τους βολικούς γιατί έχουν κατασκευάσει ένα γκρίζο, θολό και μπερδεμένο σύστημα όπου τα πάντα περνούν στο τέλος μέσα από τα πολιτικά ή κυβερνητικά γραφεία. Την ώρα της κρίσης ανακαλύπτουν ότι ο βολικός βολεύει μέχρι να καταρρεύσει, μαζί με όλο το σύστημα, και να σε πλακώσει.

Καθημερινή

ΟΙ ΜΗΔΟΙ ΘΑ ΔΙΑΒΟΥΝΕ;

4
του Παντελή Σαββίδη
Υπάρχουν μερικές αρχές, διαχρονικά επιβεβαιωμένες, που κρατούν τα κράτη ζωντανά και τις κοινωνίες ενεργές. Οι αρχές αυτές μπορεί να μην έχουν νομοθετηθεί αλλά είναι στοιχεία της παράδοσης των λαών.
Μία απο τις αρχές αυτές την ανέφερα και την σχολίασα όταν ο πρωθυπουργός έδωσε συνέντευξη σε συγγενή του. Γενικώς η οικογένεια έχει μια αντίληψη ιδιοκτησίας της χώρας. Κανέναν δεν ενοχλεί, αντιθέτως πολλοί επιχαίρουν.
Η δεύτερη ανάλογη περίπτωση είναι η παραμονή του κ. Χαρδαλιά στο υπουργείο Άμυνας με την ιδιότητα του υφυπουργού. Ο κ. Χαρδαλιάς διεξάγει προεκλογικό αγώνα με τα χρήματα του ελληνικού λαού και με δυσμενείς προϋποθέσεις για τους αντιπαλους του. Κανείς δεν ενοχλείται.
Η τρίτη περίπτωση είναι η υποψηφιότητα, με το ψηφοδέλτιο Χαρδαλιά, συζύγου σημαίνουσας προσωπικότητας του κράτους. Δεν απαγορεύεται αλλά είναι μια λεπτή απόχρωση δημοκρατίας που στα καθ ημάς δεν υπάρχει και δεν απασχολεί κανέναν. Κανέναν απο οσους επαίρονται για την δημοκρατία των προγόνων τους. Οι πρόγονοί τους θα εξόριζαν τους υπαίτιους τέτοιων νοοτροπιών.
Όλα αυτά σε συνδυασμό με την αμίμητη δήλωση Μητσοτάκη “δεν γνώριζα” στις παρακολουθήσεις χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός, είναι στοιχεία αποδόμησης λεπτών αρμών που κρατούν συνεκτική μια κοινωνία και μια πολιτεία.
Υπάρχουν και πολλά άλλα που μπορεί να μου διαφεύγουν αυτήν την στιγμή.
Θα υπογραμμίσω μόνο την απόφαση του Υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια για τάπλετ στο στρατό και για δεξιότητες που θα αποκτούν οι στρατιώτες.
Η διάλυση έχει εισχωρήσει και στο στράτευμα, τελευταίο θεσμό που κρατούσε άμυνες.
Με τη νοοτροπία που αναπτύσσεται στο στράτευμα και τη συγκέντρωσή του στο λεκανοπέδιο προβάλλει το ερώτημα “ποιος ο ρόλος του στρατού”;
Ο στρατός υπάρχει για την άμυνα της χώρας και η επιλογή της σύνθεσής του απο κληρωτούς έχει μια λογική. Ο στρατός δέν είναι ΟΑΕΔ. Ούτε προθάλαμος για την διεκδίκηση της ηγεσίας των κομμάτων. Ούτε για να περνάν την ώρα τους στην πρωτεύουσα τα καλόπαιδα της περιοχής. Η στράτευση αποβλέπει στην εκπαίδευση των νέων Ελλήνων για την άμυνα της χώρας.
Μέσα στη γενική απάθειά μας τίποτε απο αυτά δεν μας ενοχλεί.
Αν υπάρχει ένας Εφιάλτης είναι αυτή η νοοτροπία που κυριάρχησε στη χώρα. Και όπως λέει ο Καβάφης, “ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε”.
Πάμε για γιουσουφάκια;

Το εθνοκρατικό σύστημα τον 21ο αιώνα: Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός

0

«Μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus Έθνος και Πολιτισμός». Ο Παναγιώτης Ήφαιστος στοχάζεται και παρουσιάζει το νέο του βιβλίο (Εκδόσεις Ποιότητα)

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑ

Ο πόλεμος της Ουκρανίας καταμαρτύρησε τις παθογένειες και τα αδιέξοδα της Μεταψυχροπολεμικής εποχής. Καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα το βιβλίο εξετάζει την φυσιογνωμία, τις δομές, τις λειτουργίες και τους προσανατολισμούς του σύγχρονου διεθνούς συστήματος, το οποίο αποτελείται από δύο εκατοντάδες κράτη. Η ανάλυση των δομών, των προσανατολισμών και των παθογενειών ενός τέτοιου συστήματος απαιτεί αξιολογικά ουδέτερη περιγραφή και ερμηνεία της ισχύουσας πραγματικότητας. Δεν έχει σχέση με δόγματα, εσχατολογίες και κανονιστικές επιθυμίες του αναλυτή. Ο ορισμός των κανονιστικών δομών και των προσανατολισμών τους είναι υπόθεση των μελών των κοινωνιών και των κρατών τους και όχι των αναλυτών.

Εν τούτοις, παρά το γεγονός ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου κατέστησε τα ιδεολογικά δόγματα παρωχημένα, μεταψυχροπολεμικά εκκολάφθηκαν διάδοχες ιδεολογικές παραδοχές «νέας κοπής». Χαρακτηριστικά ουκ ολίγοι υποστήριζαν ότι έχουμε πλέον μια μυστήρια και περίπου ανθόσπαρτη «παγκοσμιοποίηση», εντός ενός δήθεν ήδη ενοποιημένου πλανήτη. Κατ’ επέκταση, υποστήριζαν ουκ ολίγοι, περιττεύουν οι εθνικοί πολιτισμοί, οι ιστορικές μνήμες και οτιδήποτε άλλο διαχρονικά χαρακτηρίζει την ιδιοσυστασία και την πνευματική φυσιογνωμία των κοινωνικών οντοτήτων. Σύμφωνα με τα νέα ιδεολογήματα ο ρόλος του κράτους μειώνεται ή και εκμηδενίζεται. Κινητήρια δύναμη είναι υλιστικά-ωφελιμιστικά κριτήρια και πρωταγωνιστές μη κυβερνητικοί διεθνικοί δρώντες.

Επειδή αυτή η περιγραφή δεν είναι συμβατή με την ισχύουσα πραγματικότητα, η ευρεία διάδοση τέτοιων ιδεολογικών δογματικά διατυπωμένων παραδοχών αναμενόμενα θόλωσε την πολιτική σκέψη πολλών και αποδυνάμωσε περαιτέρω τον πολιτικό και στρατηγικό ορθολογισμό εντός και μεταξύ των κρατών. Εν τέλει, όπως σωστά έγραψε ο Παναγιώτης Κονδύλης, έχουμε πλανητικοποίηση αλλά όχι «παγκοσμιοποίηση». Τουτέστιν, απουσιάζει μια παγκόσμια εξουσία και ένα παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό σύστημα. Αυτό που έχουμε είναι πλανητικοποίηση των οικονομικών δραστηριοτήτων, των επικοινωνιών και πολλών άλλων φαινομένων, γεγονός που εξ αντικειμένου απαιτεί όχι αποδυνάμωση ή και εκμηδένιση των κρατών αλλά αντίθετα ενδυνάμωσή τους, περισσότερους κοινωνικοπολιτικούς ελέγχους εντός των κρατών και καινοτόμους διεθνείς θεσμούς διαχείρισης των πλανητικής εμβέλειας διακρατικών σχέσεων.

Στον αντίποδα των παραδοχών για αποδυνάμωση του ρόλου του κράτους και για ανάπτυξη διεθνικών ιδιωτικών δράσεων μη κυβερνητικών δρώντων, βρίσκονται οι διαχρονικές αναλύσεις του διεθνούς συστήματος Θουκυδίδειων προδιαγραφών, οι οποίες, αναλύουν τις δομές, την φυσιογνωμία και τις παθογένειες (τα αίτια πολέμου) κάθε κρατοκεντρικού συστήματος της ιστορίας:

α) Εκλαμβάνουν ως δεδομένη την ύπαρξη των κρατών, τον αξονικό τους ρόλο και την ανάγκη να είναι εθνικά ανεξάρτητα (να διαθέτουν εσωτερική και εξωτερική κυριαρχία)

β) περιγράφουν και ερμηνεύουν το σύγχρονο καθεστώς της κρατικής κυριαρχίας όπως ορίζεται στον Καταστατικό Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και

γ) ερμηνεύουν τον ρόλο, τους περιορισμούς και τις προοπτικές των διεθνών θεσμών που αφορούν την εκάστοτε διεθνούς τάξης όπως ορίζεται από το διεθνές δίκαιο και τις Συνθήκες.

Μεταψυχροπολεμικά, οι αναλύσεις αυτές συνέχισαν να περιγράφουν και να ερμηνεύουν με αξιολογικά ουδέτερο τρόπο το πώς εξελίσσεται το υπάρχον κρατοκεντρικό σύστημα, το οποίο, από διπολικό κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου μετατρέπεται ταχύρρυθμα σε πολυπολικό. Το μείζον ζήτημα Μεταψυχροπολεμικά εντός ενός πολυπολικού συστήματος πολλών μεγάλων δυνάμεων, υποστηρίζουν οι αναλύσεις Θουκυδίδειων προδιαγραφών, είναι κρατικές στρατηγικές -ιδιαίτερα των μεγάλων δυνάμεων- που προσανατόλιζαν τον κόσμο προς ένα modus vivendi πλανητικών και περιφερειακών στρατηγικών ισορροπιών.

Αυτό, μεταξύ άλλων σημαίνει, αφενός αποφυγή άσκοπων ηγεμονικών και αναθεωρητικών στρατηγικών επιλογών που εκκολάπτουν διλήμματα ασφαλείας και προκαλούν περιφερειακές διενέξεις και αφετέρου, αποφυγή αποφάσεων και ενεργειών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια ευθεία αντιπαράθεση των ηγεμονικών δυνάμεων και ένα πλανητικό πυρηνικό ολοκαύτωμα. Συναφώς, αναφέρεται ότι παρά τις προπαγάνδες και τις ανυπόστατες γνώμες, στα πεδία των αναλυτών της στρατηγικής είναι πολύ γνωστά τα αίτια που οδήγησαν στον πόλεμο της Ουκρανίας, με ορατό πλέον το ενδεχόμενο έναρξης ενός πυρηνικού πολέμου.

Παρά το πασίδηλο γεγονός ότι τα ιδεολογικά δόγματα του παρελθόντος μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου είναι εξ αντικειμένου παρωχημένα, λόγω κεκτημένης ταχύτητας, συνέχισαν και συνεχίζουν να επηρεάζουν πολλούς. Βασικά, συγχωνεύτηκαν μέσα σ’ ένα μεγάλο άναρχο συνονθύλευμα σύγχρονων μηδενιστικών ιδεολογημάτων, τα οποία εξ αντικειμένου ροκανίζουν και αποδυναμώνουν τον πολιτικό και στρατηγικό ορθολογισμό εντός των κρατών και μεταξύ των κρατών.

Επιπλέον, στην ακόμη πιο έντονη ηγεμονική διαπάλη εντός του πολυπολικού διεθνούς συστήματος, τα ιδεολογήματα αυτά αποτελούν κύριο μέσο των στρατηγικών των ηγεμονικών δυνάμεων («soft power» που αποδυναμώνει τα κράτη που επιδιώκεται να «ελεγχθούν»). Ταυτόχρονα, οι μηδενιστικά προσανατολισμένες παραδοχές και τα παράγωγα ιδεολογήματα ευνοούν την εκπλήρωση των σκοπών των εν πολλοίς κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτων και πλανητικής εμβέλειας διεθνικών δρώντων, δηλαδή της εν πολλοίς κοινωνικοπολιτικά ανένταχτης και ανεξέλεγκτης διεθνικής ιδιωτείας. Μεταξύ πολλών άλλων, των χρηματοοικονομικών δρώντων, των κατόχων επικοινωνιακών δικτύων, των τρομοκρατών και των δικτύων παράνομης μετανάστευσης.

Υποβαθμίζοντας την σημασία του κράτους, των εθνικών θεσμών και των εθνικών πολιτισμών, αποδυναμώνονται ή ακυρώνονται οι κοινωνικοπολιτικοί έλεγχοι και η αποτελεσματικότητα των θεσμών διακρατικής διακυβέρνησης. Συνειδητά ή ανεπίγνωστα, επιπλέον, εξυπηρετείται έτσι ένας ακόμη σκοπός. Πιο συγκεκριμένα, προκαλούν πνευματική και πολιτισμική αποδυνάμωση των πολιτών με σκοπό την εξυπηρέτηση των «λειτουργικών σκοπών» της «μεταμοντέρνας εποχής»: α) Της κοινωνικοπολιτικά και διακρατικά εν πολλοίς αθέσπιστης εκμηχάνισης, β) της μαζικής παραγωγής και μαζικής κατανάλωσης καταναλωτικών προϊόντων χαμηλότερων ποιοτικών βαθμίδων, γ) της αστικοποίησης που αυτά προϋποθέτουν και δ) της αποδυνάμωσης του πολιτειακού γίγνεσθαι ούτως ώστε να διευκολύνεται η κυριαρχία και η εκπλήρωση των σκοπών των διεθνικών δρώντων.

Η υποβάθμιση του πολιτειακού γίγνεσθαι και των πνευματικών και πολιτισμικών ιδιοτήτων των πολιτών των κρατών για να εκπληρωθούν «λειτουργικές ανάγκες» εντός και μεταξύ των κρατών, σημαίνει αποδυνάμωση ή και αναίρεση του Αριστοτελικά νοούμενου διαχρονικού κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι που προϋποθέτει σύμμειξη και μέθεξη των πνευματικών με τα αισθητά για να ορίζεται και αλλάζει διαρκώς ο συλλογικός τρόπος ζωής εντός κάθε κράτους. Τουτέστιν, να ορίζονται και να αλλάζουν εντός κάθε κράτους η διανεμητική δικαιοσύνη, η νομιμοποιητική κοινωνικοπολιτικά προσδιορισμένη συλλογική πολιτική ηθική και οι συμβατοί με αυτή νόμοι. Το κοινωνικοπολιτικό γεγονός έτσι νοούμενο προϋποθέτει ανθρωποκεντρικά θεμελιωμένους εθνικούς πολιτισμούς, πολίτες υψηλής πολιτικής υπόστασης προικισμένους με πολιτική παιδεία, αξιώσεις των μελών της κοινωνίας να είναι εντολείς της εξουσίας και αξιώσεις που θα προσανατολίζουν σταθερά το πολιτειακό τους σύστημα προς την πολιτική ελευθερία επιτυγχάνοντας έτσι ολοένα υψηλότερες δημοκρατικές βαθμίδες.

Για να γίνουν κατανοητά τα πιο πάνω και πολλά άλλα συναφή και σχετικά, με αξιολογικά ουδέτερο και εσχατολογικά στερημένο τρόπο, στα κεφάλαια που ακολουθούν συνεκτιμούνται οι πολύτιμες εμπειρίες των κοσμοϊστορικών διαδρομών από την προκλασική στην κλασική εποχή και στην συνέχεια στην χιλιετή μετακρατοκεντρική Βυζαντινή κοσμοπολιτεία. Η συγκριτική ανάλυση των διαχρονικών κοσμοϊστορικών διαδρομών των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου κατά την διάρκεια πέντε περίπου χιλιετιών γνωστής ιστορίας, δείχνει ότι είναι μια Οδύσσεια. Το μείζον είναι ο σταθερός προσανατολισμός προς την Ιθάκη υψηλότερων βαθμίδων πολιτικού πολιτισμού.

Το ζητούμενο είναι ο ανθρωποκεντρικά θεμελιωμένος εθνικός πολιτισμός και ο σταθερός δημοκρατικός προσανατολισμός του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι με τρόπο που καθιστά τους πολίτες ολοένα και περισσότερο εντολείς μιας εντολοδόχου και ανακλητής πολιτικής εξουσίας. Εξ ου και καθώς κινούμαστε βαθύτερα στην Μεταψυχροπολεμική εποχή, αποτελεί μείζον ζήτημα η ορθή κατανόηση του ρόλου και της σημασίας της εθνικής ανεξαρτησίας και των εθνικών πολιτισμών που βρίσκονται στα θεμέλιά όλων των κρατών. Εξ ου και απαιτείται, όπως ήδη υπαινιχθήκαμε, ορθή κατανόηση του καθεστώτος της κρατικής κυριαρχίας όπως αποτυπώνεται στον Καταστατικό Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

Καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα ο πολιτικός και στρατηγικός ορθολογισμός εντός των κρατών και μεταξύ των κρατών εξαρτάται από την γνώση των παθογενειών του σύγχρονου κρατοκεντρισμού και των αιτίων που τα προκαλούν, ιδιαίτερα μετά το 1990. Επιπλέον, εξαρτάται από γνώση και σωστή θέαση της μεγάλης κοσμοϊστορικής εικόνας πέντε περίπου χιλιετιών γνωστής ιστορίας του πολιτικού πολιτισμού, ούτως ώστε να αντλούνται διαρκώς διδάγματα από τις εμπειρίες ιστορικών φάσεων που κορύφωσαν τον ανθρωποκεντρικό πολιτικό πολιτισμό της δημοκρατίας και της ελευθερίας ή αντίστροφα να αντλούνται διδάγματα για τα αίτια των εκτροπών, των αντιστροφών και των οπισθοδρομήσεων.

Συνοψίζοντας, υπογραμμίζεται ότι η ανάλυση του παρόντος βιβλίου επιχειρεί να φωτίσει επαρκώς το γεγονός ότι μια σημαντική πτυχή των σύγχρονων παθογενειών εντός και μεταξύ των κρατών είναι οι μηδενιστικές παραδοχές, οι οποίες, αφενός αναβιώνουν τον προ-πολιτικών προδιαγραφών «συνεπή μηδενισμό» (εύστοχος όρος του Παναγιώτη Κονδύλη) του 17ου και 18ου αιώνα, και αφετέρου, βαίνουν αντίρροπα στην ανθρωποκεντρική συγκρότηση και τον δημοκρατικό προσανατολισμό των κοινωνικοπολιτικών συστημάτων, ενώ αποδυναμώνουν τον πολιτικό και στρατηγικό ορθολογισμό εντός και μεταξύ των κρατών.

Επιπλέον, πλήττουν απρόσεκτα ή άτυχα κράτη και οξύνουν τα προβλήματα της πλανητικής εποχής που απαιτούν νέες προσεγγίσεις διεθνούς διακυβέρνησης οι οποίες δεν θα είναι εξομοιωτικές και εξισωτικές αλλά θα θεμελιώνονται εδραία στη λογική της πολιτικής κυριαρχίας/εθνικής ανεξαρτησίας των εθνοκρατικών οντοτήτων. Την αυτονομία τους και την αυτεξούσια πολιτική τους οργάνωση με όρους εθνικής ιδιοσυστασίας. Στο πλανητικό επίπεδο, η ύπαρξη φαινομένων που προκαλούν κοινούς κινδύνους όπως τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα και ο κίνδυνος πυρηνικού ολοκαυτώματος, τα κράτη έχουν κοινό συμφέρον αναζήτησης προσεγγίσεων διεθνούς διακυβέρνησης στην βάση καινοτόμων προσεγγίσεων διεθνούς διακυβέρνησης που αντλούν από τις πολύτιμες εμπειρίες του παρελθόντος και κυρίως από το χιλιετές μετακρατοκεντρικό Βυζάντιο.

Η διαδοχή φάσεων και σταδίων είναι αυτή τη φορά ραγδαία λόγω τεχνολογίας αλλά τα βασικά ζητήματα που αφορούν τον άνθρωπο και το πολιτικό γίγνεσθαι παραμένουν ακριβώς τα ίδια:

α) Όπως εδραίωσε η Αριστοτελική πολιτική σκέψη, εντός της πόλεως-κράτους ο άνθρωπος είναι έλλογο ον και εκτός της πόλεως-κράτους θηρίο (συγκαιρινά κυρίως η ανεξέλεγκτη διεθνική ιδιωτεία κάθε είδους).

β) Το πολιτικό γίγνεσθαι και κυρίως ο ανθρωποκεντρικά θεμελιωμένος δημοκρατικός προσανατολισμός προς την Ιθάκη της πολιτικής ελευθερίας απαιτεί προϋποθέσεις που επιτρέπουν στα μέλη της κοινωνίας να καθίστανται ολοένα και περισσότερο εντολείς μιας εντολοδόχου και ανακλητής εξουσίας

γ) Όπως πάντα ίσχυε υπάρχουν πολλές κοινωνικές οντότητες διαφορετικής εθνικής ιδιοσυστασίας που στον σύγχρονο κόσμο συγκροτούν δύο εκατοντάδες εθνοκράτη μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Ως εκ τούτου η ανθρωπολογική εξομοίωση και πολιτική εξίσωση του πλανήτη όπως υποστηρίζουν τα ανθρωπολογικά εξομοιωτικά και πολιτικά εξισωτικά ιδεολογικά δόγματα ήταν πάντα ανέφικτη. Εξ αντικειμένου θα συνεχίσει να είναι ανέφικτη, και όπως και στο παρελθόν καταμαρτυρήθηκε, όταν επιχειρείται να εξομοιωθεί και να εξισωθεί ο πλανήτης ο κόσμος οδηγείται σε γενοκτονίες, εθνοκαθάρσεις και αβάστακτες συμφορές κάθε είδους.

δ) Ο ανθρωποκεντρικά θμελιωμένος εθνικός πολιτισμός ενσαρκώνει τα πολιτισμικά και όλα τα άλλα κριτήρια και παράγοντες που συγκροτούν και συγκρατούν συνεκτική μια κοινωνική οντότητα και την προσανατολίζουν δημοκρατικά. Όσο πιο εδραίοι και ανθρωποκεντρικά προσανατολισμένοι είναι οι εθνικοί πολιτισμοί τόσο περισσότερο επιτυγχάνονται υψηλότερες βαθμίδες δημοκρατικού γίγνεσθαι (ατομική ελευθερία, κοινωνική ελευθερία και πολιτική ελευθερία). Τόσο περισσότερο, επίσης, ενισχύεται ο πολιτικός και στρατηγικός ορθολογισμός εντός και μεταξύ των κρατών.

Καταληκτικά, καθώς κινούμαστε βαθύτερα τον 21ο αιώνα το μεγάλο στοίχημα είναι να γίνουν κατανοητές και να αντιμετωπιστούν οι κληρονομημένες παθογένειες των τεσσάρων τελευταίων αιώνων οι οποίες Μεταψυχροπολεμικά οξύνθηκαν. Προϋπόθεση είναι η εσχατολογικά στερημένη σκέψη, η κατανόηση των αιτίων που αποδυναμώνουν τον πολιτικό πολιτισμό των ανθρώπων, η αδιάλειπτη καλλιέργεια της πολιτικής παιδείας εντός κάθε κράτους, ο δημοκρατικός προσανατολισμός που θα καθιστά τους πολίτες ολοένα και περισσότερο εντολείς και η διασφάλιση προϋποθέσεων πολιτικού και στρατηγικού ορθολογισμού εντός και μεταξύ των κρατών.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 13

ΜΕΡΟΣ Ι. Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑ-ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ.

ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ, ΚΑΘΟΔΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ, ΑΔΙΕΞΟΔΑ

ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1. Εισαγωγικά προαπαιτούμενα: Περί Δέοντος, προ-πολιτικής εποχής, πολιτικής εποχής, «πολιτικής σκέψης», ιδεολογικής εσχατολογίας, εθνομηδενισμού κ.τ.λ 25

1.1. Μεταμοντέρνος Εθνομηδενισμός και η μεγάλη εικόνα στην οποία εντάσσεται 25

1.2. Παθογένειες του σύγχρονου κρατοκεντρισμού καθώς κινούμαστε βαθύτερα

στον 21ο αιώνα και μετακρατοκεντρικές λογικές. 30

1.3. Προ-πολιτική εποχή και μετάβαση στην Πολιτική εποχή: Πολιτικό-πολιτειακό γίγνεσθαι και το ΔΕΟΝ των αναλυτών και των πολιτισμένων ανθρώπων 35

1.4. «Παγκόσμια πανεπιστημιακή Ιερουσαλήμ», ιδεολογίες, εθνομηδενισμός και η κληρονομιά παθογενειών ….. 45

1.5. Η άνιση αναμέτρηση των υλιστικών-μηδενιστικών και εθνομηδενιστικών

ιδεολογημάτων με την εθνοκρατική oντολογία 51

1.6. Τεχνολογία, οικονομία, φυσικός και φυσιολογικός τρόπος ζωής και κοινωνικοπολιτικές θεσπίσεις 54

1.7. Τα τρία επίπεδα ανάλυσης, οι προσανατολισμοί της ιστορίας, τα υλιστικά τείχη

και ο μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός 57

1.8. Περί παραπομπών, αξιόπιστων κειμένων και η κυριαρχία της ιδεολογικής πολιτικής θεολογίας 59

1.9. Κανένα δεν θίγει προσωπικά η παρούσα ανάλυση. Σκοπός είναι η διάγνωση των αιτίων πασίδηλων παθογενειών και η καλλιέργεια γόνιμου προβληματισμού 62

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. Περί μηδενισμού και μεταμοντέρνου εθνομηδενισμού προαπαιτούμενα 75

2.1. Ο άνθρωπος, το κράτος, το διεθνές σύστημα, η πολιτική υπόσταση του ανθρώπου και οι τεχνολογικές εξελίξεις75

2.2. Πολιτική και πολιτικός πολιτισμός ως όροι και ως έννοιες versus μηδενιστική προ-πολιτική βαρβαρότητα 96

2.3. Νεφελοβατώντας εσχατολογικά και εθνομηδενιστικά versus περιγραφή και γνώση της πραγματικότητας 104

2.4. Πολιτικός στοχασμός, μηδενισμός, εθνομηδενισμός και η παγκόσμια πανεπιστημιακή Ιερουσαλήμ 124

2.5. Απαιτείται στοχαστική επανάσταση και αλλαγή Παραδείγματος στα πεδία του πολιτικού στοχασμού 132

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 3. Η Οδύσσεια των Νέων Χρόνων τους τα βράχια και τους κρημνούς. Εθνοκρατοκεντρισμός και Εθνομηδενιστικές παθογένειες τον 21ο αιώνα 141

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 4. Χωρίς κράτη και με άτομα στερημένα πνεύματος; Αριστοτέλης: «Σύμφωνα με τη φύση των πραγμάτων, η πόλη είναι πιο σημαντική από την οικία και τον καθένα από μας» 151

4.1. Αριστοτέλης και Πολιτεία versus ιδιωτεία και προ-πολιτική θηριωδία.149

4.2. «Αντί-Αριστοτελικό ατύχημα»: Παραμερίζοντας το Κοινωνικό-Πολιτικό γεγονός για να «κατασκευαστούν» άνθρωποι, κράτη και ένας ανθρωπολογικά εξομοιωμένος και εξισωμένος πλανήτης 159

4.3. Μεταμοντέρνοι εθνομηδενιστές: «Επάξιοι» διάδοχοι των συνεπών μηδενιστών 177

4.4. Οι υλιστικές-μηδενιστικές αμφιταλαντεύσεις των διαφωτιστών και ο συνεπής μηδενισμός 183

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 5. Ιδεολογική και εθνομηδενιστική πολιτική θεολογία versus εθνοκρατοκεντρική Οντολογία.

5.1. Πρωταθλητές της ιδεολογικής εσχατολογίας και του μεταμοντέρνου εθνομηδενισμού versus Έθνος και εθνικοί πολιτισμοί. 189

5.2. Λογική και ορθολογιστική πολιτική σκέψη ή θολές και ανυπόστατες οικουμενιστικές εσχατολογίες που εθελοτυφλούν μπροστά την εθνοκρατική οντολογία 200

5.3. Προσανατολισμός προς ανθρωποκεντρικό πολιτικό πολιτισμό ή προς προ-πολιτικό προορισμό; 204

ΜΕΡΟΣ ΙΙ. ΑΦΕΤΗΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΣΥΝΕΠΟΥΣ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΥ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 6. Η Εθνεγερσία του Ελληνικού Έθνους ως το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός. Σύγκριση με τους θολούς και μπερδεμένους προσανατολισμούς των μετά-Μεσαιωνικών αιώνων: civitas maxima, imperium mundi, societas quasi politica et moralis κ.τ.λ

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 7. Υλιστικά-μηδενιστικά τείχη: Αθεϊσμός → αντί-μεταφυσική → υλισμός → αντί-πνευματικές παραδοχές → μηδενισμός → εθνομηδενισμός 235

7.1. Περί μηδενισμού/συνεπούς μηδενισμού, μεταμοντέρνου εθνομηδενισμού προλεγόμενα και η Οδύσσεια των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου 235

7.2. Υλιστική/αντί-πνευματική αυτοπαγίδευση: Κράτος → έθνος αντί έθνος → κράτος/εθνοκράτος 245

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 8. Αντιφατικές διαδρομές και η εκκόλαψη ενός εθνοκρατοκεντρικά δομημένου κόσμου

8.1. Τα βαθύτερα αίτια της διολίσθησης στον αθεϊσμό, τον υλισμό, την αντί-πνευματικότητα, τον μηδενισμό, τον θηριώδη προ-πολιτικό συνεπή μηδενισμό και τον σύγχρονο εθνομηδενισμό 265

8.2. Μηδενισμός: Αναβάθμιση της ύλης, φυσιοκρατία και παραδοχές που αντιβαίνουν στην πολιτική θέσπιση της ισχύος 274

8.3. Παλινωδίες, αμφιταλαντεύσεις και αντιφάσεις που θρέφουν τον μηδενισμό. Υλιστική-μηδενιστική θεότητα αθέσπιστη ισχύς προ-πολιτικών προδιαγραφών 278

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 9. Επιστροφή στο προ-πολιτικό μεταμοντέρνο εθνομηδενιστικό μέλλον;

9.1. Πολιτικός πολιτισμός και εθνοκρατική βιωσιμότητα σημαίνει απουσία μηδενιστικών παραδοχών 297

9.2. La Mettrie και Μαρκήσιος de Sade, οι πρόγονοι του μεταμοντέρνου εθνομηδενισμού 301

9.3. Νίτσε: Άρματα (σύγχρονα), άλογα (διαφωτιστές) και ηνίοχοι (κλασικοί) 309

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 10. Ο μηδενισμός εντός ενός διαφοροποιημένου διαφωτισμού και ο μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ. ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΔΟΜΕΣ: ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 11. Μεταμοντέρνες δομές, εθνομηδενισμός και η Οδύσσεια του πολιτικού γίγνεσθαι 327

11.1. Εισαγωγικά προαπαιτούμενα: Μεταμοντέρνες δομές εν μέσω ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων που ευνοούν και θρέφουν τον μεταμοντέρνο εθνομηδενισμό 327

11.2. Κοινωνικοπολιτικά αθέσπιστη εκμηχάνιση και «λειτουργικές ανάγκες» versus Αριστοτελική οντολογία και δημοκρατικά προσανατολισμένο πολιτικό γίγνεσθαι 344

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 12. Μεταμοντέρνες δομές, εκμηχάνιση, λειτουργικές ανάγκες και η πολιτική υπόσταση των πολιτών

12.1. Εθνομηδενισμός versus πολιτισμός, πολιτική υπόσταση των πολιτών. Τεχνολογία, εκμηχάνιση και τα έλλογα ανθρώπινα όντα 361

12.2. Μηδενισμός, λειτουργισμός και «εκπνευμάτωση-επιπεδοποίηση» της προσωπικότητας 379

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 13. Πνεύμα, πολιτισμός, δημοκρατία, ελευθερία και εχθρικά εθνομηδενιστικά ιδεολογήματα

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 14. Γιατί ο μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός μεθοδικά πλήττει τον πολίτη μέσα στην ιδιωτική σφαίρα 395

ΜΕΡΟΣ ΙV. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Παράρτημα Ι. Περί διεθνούς πολιτικής. Πολιτική Θεωρία του Διεθνούς Συστήματος. Παράδειγμα, Αξιώματα, Οντολογία, Αξιολογική Ουδετερότητα 409

Παράρτημα ΙΙ. «Κριτικές» και άλλες μεταμοντέρνες τάσεις εντός και εκτός της παγκόσμιας πανεπιστημιακής Ιερουσαλήμ 423

Παράρτημα ΙΙΙ. Προσανατολιστική Θεώρηση – Ιστορία πολιτικού γίγνεσθαι, ανθρωποκεντρικού πολιτικού πολιτισμού και διεθνούς συστήματος 436

Παράρτημα IV. Πηγές, παραπομπές, Γ. Κοντογιώργης και Π. Κονδύλης 451

ΗΟδύσσεια των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα εν μέσω κληρονομημένων παθογενειών και αδιεξόδων. Π. Ήφαιστος, η Οδύσσεια των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα εν μέσω κληρονομημένων παθογενειών και αδιεξόδων.

Σύντομη περιγραφή και αποσπάσματα από τον πρόλογο του βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε «ΤΟ ΕΘΝΟΚΡΑΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ. Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός. Μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus Έθνος και Πολιτισμός» (Εκδόσεις Ποιότητα – www.piotita.gr).

Huffington Post

ΤΑΜΠΛΕΤ ΣΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΙΜΟΥΣ … !! …. ‘ΑΚΟΥΕΙ Η ΒΑΣΗ”…???

1
του Παναγιώτη Γερογλής, Ταξιάρχου ε.α.
Θα γυρίσω πίσω στο 2008….τότε δεν είχαμε ΜΚΔ,, αλλά ξεκινώντας την εθνική περιπέτεια που εξελίχθηκε σε τραγωδία , είχα λάβει στο εμαιλ μου, ένα μήνυμα που ήταν χαρακτηριστικό για όλα αυτά που ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε…
Το μήνυμα ήταν δυο-τρεις λέξεις..: ΣΗΜΕΡΑ ΚΗΔΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ…
Δυστυχώς τόσο απλά και τόσο αληθινά… 15 χρόνια μετά, ακόμη την αναζητούμε…ακόμη παραμένει ζητούμενο…
Όλοι οι διατελέσαντες κυβερνώντες, χαρακτηρίστηκαν από ενέργειες , πέρα από κάθε λογική, οι οποίες επιδείνωσαν κατά πολύ τα πράγματα και φτάσαμε, εδώ που φτάσαμε…
Ετσι λοιπόν , φτάσαμε και στο σήμερα, στα “τάμπλετ των στρατευσίμων”…
Και αναρωτιέται κάθε εχέφρων αν υπάρχει απλή, κοινή λογική σε αυτά τα πράγματα…
Ο “στρατός” , οι ΕΔ της χώρας, τι αποστολή έχουν ???
Σε τι ορκίζονται, ποιοί είναι οι στόχοι τους, οι επιδιώξεις τους, και πως θα τους επιτύχουν ???
Με δεομένο το πρόβλημα του δημογραφικού, το οποίο παραμένει πρωτίστως και εξόχως ένα εθνικό πρόβλημα ( το οποίο το κάνει έτι δυσμενέστερο ο λαθροεποικισμός ) , ήταν νομοτελειακά αναμενόμενο, ότι θα επιδρούσε δυσμενώς και στην επάνδρωση των Μονάδων, ιδιαίτερα του ΣΞ…
Αντίστοιχα, τη χαμηλή επάνδρωση, επιδείνωσε η μειωμένη θητεία , ο μεγάλος αριθμός χορηγουμένων αναβολών και η άρνηση στράτευσης για κάθε λόγο…
Από τη μία πλευρά λοιπόν έχουμε χαμηλή επάνδρωση σε προσωπικό θητείας, σε συνδυασμό με τη χαμηλή στελέχωση σε μόνιμο προσωπικό.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε αυξανόμενο έργο και υποχρεώσεις των Μονάδων, καθόσον στις τυπικές στρατιωτικές υποχρεώσεις και δραστηριότητες ( εθνική ασφάλεια, επιτήρηση, παρατήρηση, αποτροπή, ετοιμότητα, επιφυλακή, λειτουργία Μονάδας, φύλαξη, κινήσεις, μεταφορές, εφοδιασμός, καθήκοντα ασφαλείας, εκπαίδευση, πορείες, βολές, συνεκπαιδεύσεις, συμμαχικές υποχρεώσεις και λοιπές αντιστοίχων διεθνών οργανισμών, κ.ο.κ. ), προστέθηκε και κάθε είδους πιθανό έργο και απίθανο πάρεργο.
Στο “πιθανό ” έργο, ενδεικτικά παραθέτω, πυρασφάλεια, δασοπυρόσβεση, αποχιονισμοί και συνδρομή σε φυσικές καταστροφές, κάθε είδους διακομιδές, έρευνα και διάσωση, αιμοδοσία, αντιμετώπιση πανδημίας κ.λπ.
Ομοίως στο ” απίθανο” πάρεργο, παραθέτω, καθαρισμοί παραλιών, δενδροφυτεύσεις, αποκομιδές απορριμάτων, παροχή μεταφορικού έργου δημοσίων συγκοινωνιών, αποχιονισμοί ιδιωτικών οδών, στήσιμο σκηνών για θεατρικές παραστάσεις, στήσιμο “προσφυγικών δομών” και διαχείριση τους επί 8ετία και πλέον, αντιπροσωπείες σε κάθε είδους δρώμενα για να “γεμίζει ο χώρος” , και πολλά άλλα ευφάνταστα που διαφεύγουν τούτη τη στιγμή…
Βέβαια , όλα αυτά υπό τη μορφή συνδρομής και υποχρεώσεων ” κοινωνικής προσφοράς ” , ώστε να ακούγεται εύηχα στο πόπολο, να μην υπάρχουν αντιδράσεις εντός στρατεύματος, και οι πολιτικοί προϊστάμενοι και η ιεραρχία, να καρπώνεται τα σχετικά credits, εν μέσω φωτογραφιών και αλληλοσυγχαρητηρίων…
Να υπενθυμίσω, ότι σύμφωνα με τα ΝΑΤΟικά πρότυπα τα οποία και ακολουθούμε πιστά (ευρισκόμενοι στη σωστή πλευρά της ιστορίας γαρ) αν μιά Μονάδα είναι κάτω από ένα ποσοστό στελέχωσης (όχι πολύ μακριά από το 100% ) δεν θεωρείται αξιόμαχη και ικανή να αναλάβει πολεμική αποστολή…
Να υπενθυμίσω τα ποσοστά επανδρωσης των Μονάδων του Έβρου και της παραμεθορίου, , τα οποία πριν λίγα έτη αποκάλυψε δημόσια, προηγούμενος ΥΕΘΑ ακ ιμετά ας αναρωτηθούν οι “αρμόδιοι”, αν τέτοιες Μονάδες, θεωρούνται αξιόμαχες και ικανές προς ανάληψη αποστολής…
Να διευκρινίσω επίσης, ότι πέρα από τα χαμηλά ποσοστά επάνδρωσης-στελέχωσης, σημασία έχει και ο αριθμός των παρατακτών σε μιά Μονάδα, δηλαδή πόσοι είναι “ζωντανοί” καθημερινά σε μια Μονάδα, πέρα από τα χαρτιά και τα εφευρήματα “δημιουργικής λογιστικής” με πατέντες τύπου ΣΥΠΟ αντί ΚΕΝ, κ.ο.κ ( θα πρέπει δηλαδή, καθημερινα να αφαιρούνται αποσπασμένοι, αδειούχοι, απαλλαγές, νοσηλευόμενοι, φρουρά, φυλάκια, περίπολα, δασοπερίπολα, κινήσεις, φύλλα πορείας, κ.ο.κ…)
Να υπενθυμίσω ότι ο στρατός μας, παρά τα “βαφτίσια” , σε “επαγγελματικό” ή ” ημιεπαγγελματικό” (κατά άλλους λιγότερο αισιόδοξους), συνεχίζει να στηρίζεται στην ΕΦΕΔΡΕΙΑ !!!
Την οποία βέβαια, θα ήθελες να την έχεις πραγματικά εκπαιδευμένη, και όχι να τη νομίζεις ή να τη θεωρείς a priori εκπαιδευμένη…..
Και εν τέλει είναι..???
Για όποιον έχει επαφή με την πραγματικότητα, έχει πάρει αληθινά μυρουδιά, τι συμβαίνει στις Μονάδες, και δεν αμολάει χαρταετό με καλούμπα δίφτερη, θα πρέπει να είναι κατανοητό, ότι η καθημερινή παρουσία του όποιου τοποθετημένου μόνιμου προσωπικού είναι περιορισμένη, ενώ για τους στρατιώτες θητείας, η λέξη “ελεύθερος χρόνος”, τείνει να καταστεί άγνωστη λέξη…
Ειδικά για τους στρατεύσιμους, η μάχη δίνεται για την “άδεια”, ενω πολλές φορές η “έξοδος,” πάει υπερ πατρίδος…
Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και για τους μόνιμους , με τις “απαλλαγές” να πηγαίνουν μαζι με το παλιάμπελο, ειδικά για τους πιό φιλότιμους, ενώ στο τέλος του μήνα, άριστοι-καλοί-μέτριοι-κακοί, όλοι στην τράπεζα παίρνουν τα ίδια…Και μια φορά το χρόνο όλοι παίρνουν το ίδιο κατοστάρι… (που να μπλέκω τώρα , λέει ο κ.δκτας, ” βάλτε σε όλους 100αρια τώρα να τελειώνουμε”…γιατί η σωστή αξιολόγηση , θέλει δουλειά και χρόνο…όλο το έτος…!)
Οπότε μην απορείτε οι “συννεφοκατοικούντες” , γιατί ο υπαξκος επιτέθηκε στο δκτη του, ούτε γιατί ο άλλος κάνει απεργία πείνας, ούτε γιατί δεν είχε γίνει σωστή αποψίλωση, ούτε γιατί οι παραιτήσεις πέφτουν βροχή, ούτε γιατί παραμένουν κενές θέσεις στις στρατιωτικές σχολές, ούτε γιατί οι βάσεις στις στρατιωτικές σχολές έπεσαν σε πρωτόγνωρα χαμηλά επίπεδα, ούτε γιατί ο οδηγός που πήγαινε να παρει τον Ταξχο από το σπίτι του τα ξημερώματα ξέφυγε από την πορεία του και έκανε σμπαράλια το 4Runner (“μαζεμένο” προ 12ετίας μέσω πλειστηριασμού από Κόσσοβο με κόστος αγοράς 100-200 ευρώ/όχημα, ενώ το τάμπλετ τώρα 5.600 ευρώ…για το παλικάρι που οδηγούσε, εύχομαι να ναι καλά) ..
Ομοίως μην απορείτε για τόσα άλλα που δεν έγιναν γνωστά, καθώς και για αυτά που έρχονται…γίνουν δεν γίνουν γνωστά…
Σε αυτό το προσωπικό θητείας, για το οποίο υπάρχουν σαφή ερωτηματικά (θα τα παραθεσω παρακάτω), το ενδιαφέρον του κ.ΥΕΘΑ , είναι να τους χορηγήσει τάμπλετ, για να “επαυξήσει τις ψηφιακές τους δεξιότητες”…παράλληλα θα τους αποδίδεται και πιστοποιητικό , ανάλογα με το που καταπιάστηκε ο κάθε στρατιώτης στη θητεία (υπόψιν ότι η βεβαίωση εργασιακής εμπειρίας προϋπάρχει εδώ και χρόνια) , ενώ παράλληλα, γίνονται και βήματα, για τη “θητεία ευκαιρίας”…!!
Από πομπώδη ανούσια λόγια, άλλο τίποτα…
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς…
Αυτή είναι η αποστολή του στρατού???…των ΕΔ..???…ειδικότερα για το προσωπικό θητείας …??
Μήπως, … λέω μήπως…Η λέξη ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ , η λέξη ΜΑΧΗΤΗΣ…η λέξη ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ…σας λέει τίποτα..???…
Μήπως προτεραιότητα σας, θα έπρεπε να είναι η έγνοια, για το πως θα καταστήσετε αυτά τα νέα παιδιά, αξιόπιστους μαχητές, άγρυπνους φρουρούς, βλοσυρούς φύλακες , με αύξηση σωματικής ρώμης, με δεξιότητες επιβίωσης σε αντίξοο και εχθρικό περιβάλλον, με ικανότητες αυτοάμυνας αλλά και φονικού πλήγματος στον αντίπαλο , σοβαρούς χειριστές έστω απλών οπλικών συστημάτων, με ανεπτυγμένο αίσθημα φιλοπατρίας, πειθαρχίας, συνεργασίας, αλληλεγγύης, ομαδικότητας, υπευθυνότητας, πρωτοβουλίας, αλλά κυρίως ευθύνης !! (άγνωστη λέξη για το σύνολο , πλην εξαιρέσεων, των πολιτικών-πολιτικάντηδων και όχι μόνον..)
Αντί αυτών, πάρτε και δώστε στους στρατιώτες τάμπλετ…και αν τους επιτεθεί κανείς, να του κάνουν γρήγορα…. dislike… στη χειρότερη, αυτά που θα εφοδιαστεί ο στρατός, ελπίζω να είναι τουλάχιστον 10ιντσα, οπότε ας του ρίξουν μια με το ταμπλετ…
Τώρα βέβαια με κόστος 57 εκ. ευρώ, για 10 χιλιάδες τάμπλετ, κάνεις μια αναγωγή και έρχεται περίπου 5,7 χιλ. ευρώ το τάμπλετ….
Ούτε οι πρώτες μπράντες, δεν κάνουν τόσο που τις βρίσκεις και στο 1/10 αυτής της τιμής…που να παραγγείλλεις 10 χιλ κομμάτια…
Αλλά λες, είναι και το κόστος της εκπαίδευσης…και φαντάζεσαι εκπαίδευση διά ζώσης στις Μονάδες…
Ή μήπως θα είναι εκπαίδευση εξ αποστάσεως με τίποτα προγραμματάκια, βιντεάκια και Ρ. point του στυλ “σκόιλ ελικικίκου” (για να μην ξεχνιόμαστε…)…
Κάτι κακές γλώσσες μιλάνε για εμπλοκή αποστράτου, στο κομμάτι της εκπαίδευσης, αλλά δεν τα πιστεύω… μέχρι να αποδειχθούν…
Και δεν με πειράζει καθόλου, που θα “λαϊκίσω”, κατά κάποιους, …είτε τρολς, είτε συνήθως κομματικά φερέφωνα-παπαγαλάκια με ανταλλάγματα ή χωρίς…
Αλλά …μιας και η αντιπολίτευση έχει παραμείνει ιδιαίτερα άφωνη παρά τα όσα προεκλογικά όλοι υποσχέθηκαν και παρά τα όσα δυστυχώς συμβαίνουν, αναρωτιέμαι αν προτίθενται να καταθέσουν καμιά κοινοβουλευτική ερώτηση επί των τεκταινομένων με ερωτήματα, όπως¨:
Οι στρατιώτες θητείας λαμβάνουν όλα τα προβλεπόμενα είδη ένδυσης και υπόδησης, κατά την κατάταξή τους???
Οι στρατιώτες θητείας, κατά την απόλυσή τους, κρατάνε έστω τιμής ένεκεν μια φόρμα παραλλαγής, ένα μπερέ, ή μήπως παραδίδουν όλα τα παρεχόμενα είδη ένδυσης και υπόδησης???
Τα τυχόν παραδιδόμενα είδη ένδυσης και υπόδησης, πως αξιοποιούνται και αν αποθηκεύονται , για ποιό λόγο και χρήση, και αν επαναχρησιμοποιούνται???
Τι απέγινε με το περιβόητο πρόγραμμα του “εθνικού τυφεκίου” για τους στρατιώτες , το οποίο ήταν να παρελάσει και προ τριετίας???
Ποιό είναι το μέσο κόστος ενός ατομικού τυφεκίου και πόσα θα μπορούσαμε να προμηθευτούμε με 57 εκ. ευρώ???
Τα λοιπά ατομικά υλικά που δίδονται στους στρατιώτες, κράνη, εξαρτήσεις, σάκκοι, σακίδια, αληθεύει ότι χρονολογούνται από εποχής Βιετνάμ??..Αν όχι, από πότε χρονολογούνται και πότε προβλέπεται να αντικατασταθούν???
Γιατί το πρόγραμμα ανάπτυξης ψηφιακών δεξιοτήτων δεν εφαρμόζεται στις τελευταίες τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ώστε να μην σπαταλάται ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος των οπλιτών θητείας, προκειμένου να παραμείνουν απερίσπαστοι στην έχουσα τεράστιες δυνατότητες βελτίωσης στην όποια παρεχόμενη εκπαίδευση???
Σύμφωνα και με τις αναρτητέες στη διαύγεια αποφάσεις του αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, ποιά η συμμετοχή της Ε.Ε. στο υπόψη πρόγραμμα, ποιά η τυχόν δανειοδότησή του και από ποιούς πόρους, και ποιά η εθνική συμμετοχή στο υπόψη πρόγραμμα τριετίας και με ποιά χρηματοδότηση???…
Καθόσον φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητά σας η απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων από τους στρατιώτες, ποιές οι προβλέψεις και η χρηματοδότηση για την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων των στρατευσίμων, μετά την τριετία???
Πως το εν λόγω πρόγραμμα ανάπτυξης ψηφιακών δεξιοτήτων σε οπλίτες θητείας ( και παρότι όλοι έχουν κινητά τηλέφωνα τύπου smart phone, παρά τις σχετικές απαγορεύσεις), θα συνεισφέρει στην επαύξηση της μαχητικής ικανότητας των στρατιωτών, στην εαύξηση της μαχητικής ισχύος των Μονάδων και στην αναβάθμιση των αμυντικών δυνατοτήτων των ΕΔ???
Καλό θα είναι να εκφραστούν τέτοιες ερωτήσεις από το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης, και να δοθούν υπεύθυνα οι αντίστοιχες απαντήσεις στα υπόψη ερωτήματα, για να σταματήσουν και κάτι φωνές από τυχόν κακεντρεχείς που κακοχαρακτηρίζουν και την αντιπολίτευση για αφωνία και σύμπραξη , αλλά και το υπόψη πρόγραμμα ως “μπίζνα” για να ροκανίσουν ορισμένοι χρήματα είτε από τον Π/Υ της Ε.Ε. , είτε από τον κρατικό κορβανά…
Αναφορικά με τη στάση των εμπλεκομένων σε κάθε επίπεδο καλό θα ήταν να ακουστούν οι αιτολογημένες απόψεις τους…
Υ.Γ. : Οι κατοικοσυννεφούντες, οι αμολάω χαρταετό και οι λοιποί της συνομοταξίας, ΄καλό θα είναι να μιλήσουν με στρατιώτες θητείας, ή έστω με κανά δύσμοιρο δκτη που προσπαθεί καθημερινά να λύσει το σταυρόλεξο και να ακούσουν το προσωπικό…
Εν προκειμένω, τους στρατιώτες θητείας , που κοινός τόπος τους είναι το “μου λείπει ύπνος”, και να ακούσουν τι εφόδια και ικανότητες θα ήθελαν οι στρατιώτες να είχαν πάρει κατά τη διάρκεια της θητείας τους…
Γιατί τελικά έχει χαθεί η επαφή με τη βάση…
Και το πρώτο πράγμα που κάναμε στον ασύρματο, είτε όταν βγαίναμε, είτε όταν γυρνάγαμε από ασκήσεις και λοιπές δραστηριότητες , ήταν το ¨”ΑΚΟΥΕΙ Η ΒΑΣΗ” ???…
Και όταν άκουγες το “ΔΙΑΒΙΒΑΣΕ” , ήξερες πως, ότι ώρα και να ήταν, ότι καιρό και να είχε, ότι χαλασμός και να γινόταν….
Ήξερες ότι κάποιος ακούει ….
ΚΑΙ ΥΠΗΡΧΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ…αμφίδρομη…
Σήμερα υπάρχει???
Απο την σελίδα του κ. Π. Γέρογλη στο fb

Οδησσός: Άλλοι πολεμούν στα μέτωπα και σκοτώνονται και άλλοι διασκεδάζουν στις παραλίες

0

Η Ουκρανία των δύο «κόσμων»

Στην Ουκρανία υπάρχει σοβαρό πρόβλημα λειψανδρίας και αυτό φαίνεται στα μέτωπα των μαχών και ενώ ένα μεγάλο μέρος του ανδρικού πληθυσμού έχει φύγει από την χώρα, ένα άλλο εξίσου σημαντικό αρνείται να καταταχτεί και μάλιστα πληρώνει μέχρι και 10.000 δολάρια για να αποφύγει την στράτευση.

Πολλοί από τους άνδρες αυτούς τώρα το καλοκαίρι διασκεδάζουν στις παραλίες της Οδησσού και δημιουργείται το ερώτημα ποιοι πολεμούν τελικά στα πεδία των μαχών;

Υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές πως ένα μεγάλο μέρος των ουκρανικών δυνάμεων αποτελείται από ξένους Δυτικούς μισθοφόρους.

Η είδηση έρχεται την ώρα που ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ξεκινήσει μια μαζική στρατιωτική εκκαθάριση, απολύοντας περιφερειακούς στρατιωτικούς αξιωματούχους και επικαλούμενος πολλαπλά σκάνδαλα διαφθοράς που συγκλονίζουν τη χώρα. Σύμφωνα με το σχέδιο του Κιέβου, οι αξιωματικοί στρατολόγησης θα πρέπει να αντικατασταθούν από βετεράνους πολέμου.

Κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης σύγκρουσης, χιλιάδες Ουκρανοί έχουν αποφύγει τη στράτευση μέσω διαφόρων συστημάτων σε μια κουλτούρα διαφθοράς. Το Κίεβο απαγόρευσε στους άνδρες ηλικίας 18 έως 60 ετών να εγκαταλείψουν τη χώρα όταν επέβαλε για πρώτη φορά κατάσταση έκτακτης ανάγκης τον Φεβρουάριο του 2022, αλλά η κίνηση αυτή απλώς τροφοδότησε περισσότερες πρακτικές διαφθοράς. Μία από τις πιο δημοφιλείς επιλογές ήταν η αγορά εγγράφων ιατρικής απαλλαγής για περίπου 6.000 δολάρια κατά μέσο όρο, ανέφεραν οι FT, με τους Ουκρανούς να πληρώνουν έως και 10.000 δολάρια για να αποφύγουν την επιστράτευση.