Αρχική Blog Σελίδα 160

Κ.Κούσαντας: γιατί η Τουρκία δεν θα πάρει ποτέ F-35

Από
anixneuseis
-
1
 του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
O βασικός αντικειμενικός σκοπός της Τουρκίας στην Σύνοδο Κορυφής του  ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ήταν ασφαλώς να επανέλθει στο πρόγραμμα των F35, από όπου έχει αποκλειστεί από το 2019 λόγω της αγοράς των S400. Εκεί επικεντρώθηκε το πλάνο της Τουρκίας είτε σε συζητήσεις είτε παρασκηνιακά.
1. Ακόμα και τους S400 να επιθυμεί να ξεφορτωθεί η Τουρκία στο Κατάρ ή στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα,  δεν θα συναινέσει η Ρωσία δίπλα στα σύνορά της να υπάρχουν F35 από την  αναθεωρητική Τουρκία.
Ακόμα και να το επιθυμεί ο Τραμπ, το Κογκρέσο των ΗΠΑ δεν θα συμφωνήσει ποτέ λόγω του παράγοντα Ισραήλ που αποτελεί το δεξί χέρι των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και όχι μόνο.
Υπενθυμίζεται ότι το 2019 οι κυρώσεις  CAATSA που επιβλήθηκαν από τον ίδιο τον Τραμπ ήταν με συντριπτική πλειοψηφία τότε 403 έναντι συνόλου 435 ψήφων  μέσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων και 18 με 4 μέσα στην Γερουσία στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων
2. Γεωπολιτικά, ο ρόλος της Τουρκίας θα μπορούσε στην Μέση Ανατολή να υποκατασταθεί για τις ΗΠΑ από το Ισραήλ (όπως γίνεται στην πράξη με τον πόλεμο Ισραήλ Χαμάς), με την λογική ότι οι δύο χώρες μοιράζονται τις ίδιες αξίες και αρχές της Δύσης.
Το Ισραήλ διαθέτει τεράστια αεροπορική ισχύ με 300 σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη και θα αποτελεί μελλοντικά για τις ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή μία σημαντική αξιόπιστη περιφερειακή δύναμη κυρίως μετά την αναβάθμιση του από τον πόλεμο Ιράν Ισραήλ και Ιράν ΗΠΑ
3. Για κάθε μεγάλη πώληση αμερικανικών όπλων σε χώρα της Μέσης Ανατολής, εκτός του Ισραήλ, ο Πρόεδρος και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρέπει να πιστοποιήσουν στο Κογκρέσο ότι η πώληση δεν θα επηρεάσει αρνητικά το “Ποιοτικό Στρατιωτικό Πλεονέκτημα” (Qualitative Military Edge – QME) του Ισραήλ –  Νόμος  2008 περί Arms Export Control Act (AECA), πολύ περισσότερο τώρα που η Τουρκία έχει ξεκάθαρες εχθρικές σχέσεις με το Ισραήλ
4. Τα νέα αεροσκάφη 4,5ης και 5ης γενιάς έχουν μεγαλύτερη επιχειρησιακή ακτίνα δράσης και μπορούν να δρουν στα πλαίσια του ΝΑΤΟ από κράτη της Βαλτικής ή των Βαλκανίων.
Τα νέα μελλοντικά 40 F35 της Ελλάδας και τα 48 F35 της Ρουμανίας ενισχύουν την παρουσία του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή σε συνδιασμό με τα 300 αεροσκάφη του Ισραήλ (4,5ης και 5ης γενιάς)
5. Ο λόγος που η Τουρκία επέκρινε το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ δεν είναι μόνο ο πόλεμος Ισραήλ Χαμάς ή Ισραήλ Ιραν.  Ο κύριος λόγος είναι ότι η Τουρκία έχει αλλάξει υψηλή στρατηγική διαφορετικής αντίληψης και δόγματος –  αξιών τα 23 τελευταία χρόνια που ο Ερντογάν είναι στην εξουσία.
Ως άμεσο αποτέλεσμα είναι να έχει αλλοιωθεί η ιδεολογία στην πλειοψηφία των πολιτών που είναι πλέον ισλαμιστές αντί των κεμαλικών (60% – 40% αντίστοιχα).
Δεν είναι τυχαίο ότι το ΝΑΤΟ των 32 κρατών πλην Τουρκίας και Αλβανίας κατά 65% είναι χριστιανικό, γεγονός που λαμβάνεται πάντα υπόψη από την παρούσα διακυβέρνηση των ΗΠΑ

Από τον ΙΔΕΑ στα Ιουλιανά και από την Αποστασία στη Χούντα

Από
anixneuseis
-
0

Μια αναδρομή στις σκοτεινές μεταπολεμικές δεκαετίες που επηρέασαν και το σημερινό πολιτικό σύστημα.- Που βρίσκοται οι ρίζες της αστάθειας.

Η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 δεν εμφανίστηκε ξαφνικά, σαν ένα πραξικόπημα χωρίς προϊστορία. Προηγήθηκαν σχεδόν δύο δεκαετίες κατά τις οποίες ο στρατός λειτουργούσε όχι μόνο ως αμυντικός μηχανισμός, αλλά και ως ιδιαίτερο κέντρο πολιτικής εξουσίας. Στο μετεμφυλιακό κράτος, η αντικομμουνιστική ιδεολογία, η σύνδεση των Ενόπλων Δυνάμεων με το Στέμμα και η δράση δικτύων όπως ο Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών διαμόρφωσαν την αντίληψη ότι οι αξιωματικοί είχαν δικαίωμα να παρεμβαίνουν όταν θεωρούσαν πως κινδύνευε το καθεστώς.

Αυτή η στρατιωτική αυτονομία δεν εξαφανίστηκε με το τέλος του Εμφυλίου. Αντίθετα, παρέμεινε ενσωματωμένη στο μετεμφυλιακό πολιτικό σύστημα. Οι εκλογές του 1961, οι καταγγελίες για το σχέδιο «Περικλής», η δράση της ΚΥΠ, η στενή σχέση ανώτατων αξιωματικών με το Παλάτι και αργότερα η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ έδειξαν ότι ο έλεγχος του στρατεύματος αποτελούσε ένα από τα βασικότερα πεδία σύγκρουσης ανάμεσα στην εκλεγμένη κυβέρνηση και τους μηχανισμούς του κράτους. Η σχετική ιστορική έρευνα επισημαίνει ότι η διάλυση της Ένωσης Κέντρου δεν προέκυψε από ένα και μοναδικό επεισόδιο, αλλά από συσσωρευμένες αντιθέσεις γύρω από την οικονομία, το Κυπριακό, τον στρατό, την εσωτερική λειτουργία του κόμματος και την ταχύτατη άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η μεγάλη νίκη και οι εσωτερικές ρωγμές

Η Ένωση Κέντρου κέρδισε τις εκλογές του Φεβρουαρίου 1964 με περίπου 53% και ο Γεώργιος Παπανδρέου σχημάτισε μια κυβέρνηση που φαινόταν πανίσχυρη. Κάτω όμως από την εκλογική επιτυχία υπήρχαν σοβαρές αντιθέσεις. Η παράταξη περιλάμβανε από συντηρητικούς βενιζελικούς και παλαιούς αντικομμουνιστές μέχρι στελέχη που επιδίωκαν βαθύτερες δημοκρατικές αλλαγές.

Στο κέντρο αυτών των αντιθέσεων βρέθηκαν δύο διαφορετικές πολιτικές προσωπικότητες: ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ο πρώτος εξέφραζε τη ριζοσπαστικότερη πτέρυγα, ασκούσε κριτική στο Παλάτι και στην αμερικανική επιρροή και αποκτούσε γρήγορα μεγάλη απήχηση. Ο δεύτερος, ήδη κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης, υποστήριζε μια πιο μετριοπαθή οικονομική και πολιτική γραμμή και αντιμετώπιζε με δυσπιστία την άνοδο του Ανδρέα.

Η αντιπαράθεσή τους δεν ήταν μόνο προσωπική. Αντιπροσώπευε δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το μέλλον της Ένωσης Κέντρου και τη σχέση της με το Στέμμα, τον στρατό και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Κυπριακό επιδείνωσε τις διαφωνίες. Η αποστολή ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο, οι προτάσεις Άτσεσον, η σχέση της Αθήνας με τον Μακάριο και ο φόβος μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης πίεζαν μια κυβέρνηση που ταυτόχρονα προσπαθούσε να αποκτήσει ουσιαστικό έλεγχο στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εμφανίστηκε η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, στην οποία ενεπλάκη πολιτικά και το όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τα Ιουλιανά και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Η τελική σύγκρουση ξέσπασε γύρω από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Ο Γεώργιος Παπανδρέου επιδίωκε να απομακρύνει τον Πέτρο Γαρουφαλιά και να αναλάβει ο ίδιος το υπουργείο, προκειμένου να ελέγξει την έρευνα για τον ΑΣΠΙΔΑ και, ευρύτερα, το στράτευμα. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε να εγκρίνει την τοποθέτησή του, υποστηρίζοντας ότι ο πρωθυπουργός δεν μπορούσε να εποπτεύει μια έρευνα στην οποία εμφανιζόταν αναμεμειγμένος ο γιος του.

Πριν από την οριστική ρήξη, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν εμφανίζεται απλώς ως οργανωτής μιας προαποφασισμένης ανατροπής. Η ιστορική έρευνα καταγράφει ότι προσπάθησε να επιτύχει συμβιβασμό. Στις 14 Ιουλίου, μαζί με τους Τσιριμώκο, Παπασπύρου, Αλλαμανή και Μπακατσέλο, επισκέφθηκε τον Παπανδρέου στο Καστρί για να τον πείσει να μην οδηγήσει τη σύγκρουση στα άκρα. Είχε επίσης προτείνει να συζητηθεί το ζήτημα στα όργανα της Ένωσης Κέντρου και να γίνει ανασχηματισμός από τον οποίο θα αποκλείονταν τόσο ο ίδιος όσο και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Αυτό όμως δεν αναιρεί την καθοριστική πολιτική επιλογή που ακολούθησε. Μετά την παραίτηση του Γεωργίου Παπανδρέου, ο βασιλιάς έδωσε αμέσως εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα. Ο Μητσοτάκης αποδέχθηκε να συμμετάσχει στη νέα κυβέρνηση ως υπουργός Συντονισμού και προσωρινά Εμπορικής Ναυτιλίας. Η συμμετοχή του καταγράφεται επισήμως στην κυβερνητική σύνθεση.

Εδώ βρίσκεται ο πραγματικός ιστορικός του ρόλος στα Ιουλιανά. Ο Μητσοτάκης δεν ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος για την κρίση ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι «έφερε μόνος του τη Χούντα». Ήταν όμως ένας από τους κεντρικότερους πρωταγωνιστές της διάσπασης της Ένωσης Κέντρου. Ως ισχυρός υπουργός, έμπειρος κοινοβουλευτικός και πιθανός διεκδικητής της ηγεσίας του κεντρώου χώρου, προσέφερε στη βασιλική επιλογή του Νόβα ένα πολιτικό βάρος που δύσκολα θα είχε χωρίς αυτόν.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι ο Παπανδρέου είχε προκαλέσει μια σύγκρουση η οποία μπορούσε να αποφευχθεί και ότι η διαφωνία με τον βασιλιά δεν αποτελούσε πραγματικό ζήτημα αρχών. Στη Βουλή κατηγόρησε επίσης την Ένωση Κέντρου ότι δεν διέθετε λειτουργικά δημοκρατικά όργανα και ότι ο πρωθυπουργός δεν άκουσε τις προτάσεις των υπουργών του για συμβιβασμό.

Ωστόσο, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του, η πολιτική συνέπεια της επιλογής του ήταν σαφής: συνέβαλε στον σχηματισμό κυβέρνησης από βουλευτές που είχαν εκλεγεί με την Ένωση Κέντρου αλλά κυβερνούσαν πλέον με τη στήριξη της ΕΡΕ και του Παλατιού. Ο Μητσοτάκης μετατράπηκε έτσι στο κυριότερο πρόσωπο της λεγόμενης Αποστασίας στη δημόσια συνείδηση. Η πρώτη κυβέρνηση Νόβα δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης· συγκέντρωσε 131 ψήφους έναντι 167, αλλά η πολιτική κρίση συνεχίστηκε με νέες προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης από αποχωρήσαντα στελέχη του Κέντρου.

Η Αποστασία δεν κατήργησε τυπικά τον κοινοβουλευτισμό. Τον αποδυνάμωσε όμως ουσιαστικά. Η λαϊκή εντολή του 1964 παραμερίστηκε χωρίς να γίνουν άμεσα εκλογές, ενώ κυβερνήσεις χωρίς αυτόνομη εκλογική νομιμοποίηση αναζητούσαν βουλευτές για να σχηματίσουν πλειοψηφία. Οι μεγάλες διαδηλώσεις των Ιουλιανών, η καταστολή και η δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα βάθυναν την πόλωση.

Από την πολιτική κρίση στην 21η Απριλίου

Οι συνταγματάρχες εκμεταλλεύτηκαν ένα σύστημα που είχε ήδη χάσει μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας του. Το Παλάτι φοβόταν την επιστροφή του Γεωργίου Παπανδρέου και κυρίως την αυξανόμενη επιρροή του Ανδρέα. Οι ανώτατοι αξιωματικοί προετοίμαζαν τα δικά τους σχέδια επέμβασης. Οι κατώτεροι συνωμότες γύρω υπό τον Γεώργιο Παπαδόπουλο κινήθηκαν ταχύτερα και κατέλαβαν την εξουσία στις 21 Απριλίου 1967.

Επομένως, η σχέση των Ιουλιανών με τη Χούντα δεν είναι μια απλή, ευθεία γραμμή. Η Αποστασία δεν έκανε το πραξικόπημα αναπόφευκτο, αλλά διέλυσε την Ένωση Κέντρου, αποδυνάμωσε τη δημοκρατική νομιμοποίηση, κατέστησε τον στρατό ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων και επέτρεψε στους πραξικοπηματίες να εμφανιστούν ως υποτιθέμενη λύση απέναντι στο «χάος». 

Η Χούντα αναζητά δρόμο προς την Ουάσινγκτον

Μετά το πραξικόπημα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ακολούθησαν εξαρχής μια ενιαία πολιτική. Η πρεσβεία, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Πεντάγωνο, η CIA, ο Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο είχαν συχνά διαφορετικές προτεραιότητες. Υπήρξαν αντιδράσεις για την κατάλυση της δημοκρατίας και επιβλήθηκε περιορισμός στη στρατιωτική βοήθεια. Παράλληλα, όμως, η γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδας για το ΝΑΤΟ εμπόδιζε μια ολοκληρωτική ρήξη.

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος προσπάθησε να παρακάμψει τα επίσημα διπλωματικά κανάλια χρησιμοποιώντας τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τομ Πάππας. Ο Πάππας διέθετε ισχυρές σχέσεις με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και ανέλαβε ανεπίσημο ρόλο μεσολαβητή ανάμεσα στη Χούντα και την Ουάσινγκτον. Ο Αμερικανός πρέσβης δυσαρεστήθηκε από τη χρήση ενός ιδιώτη ως ενδιάμεσου, αλλά ο Παπαδόπουλος έκρινε ότι η παρέμβαση του Πάππας είχε αποδώσει.

Ο Πάππας χρηματοδότησε επισήμως την προεκλογική εκστρατεία του Ρίτσαρντ Νίξον με 100.000 δολάρια. Ο δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος υποστήριζε ότι υπήρξε και πολύ μεγαλύτερη μυστική χρηματοδότηση από τη Χούντα μέσω του επιχειρηματία.

Ο Νίξον, ο Κίσινγκερ και η στρατηγική προτεραιότητα

Η εκλογή του Νίξον άλλαξε αισθητά το κλίμα. Ο νέος πρόεδρος είχε επισκεφθεί την Αθήνα ήδη από τον Ιούνιο του 1967 και είχε συνομιλήσει τόσο με τον βασιλιά όσο και με στελέχη του δικτατορικού καθεστώτος.

Για τον Νίξον και τον Χένρι Κίσινγκερ, η Ελλάδα ήταν κυρίως ένα στρατηγικό τμήμα της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Οι αμερικανικές βάσεις, ο Έκτος Στόλος, η σοβιετική παρουσία στη Μεσόγειο, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και η αστάθεια στη Λιβύη είχαν μεγαλύτερη βαρύτητα από τον χαρακτήρα του ελληνικού καθεστώτος. Ο Κίσινγκερ πίεσε για την άρση του εμπάργκο όπλων, ενώ ο πρέσβης Χένρι Τάσκα υποστήριζε ότι η Ελλάδα και το γεωγραφικό της «οικόπεδο» ήταν κρίσιμα για τα αμερικανικά συμφέροντα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ολόκληρο το αμερικανικό κράτος «αγαπούσε» τη Χούντα. Το Κογκρέσο αντιδρούσε, ενώ τμήματα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επιδίωκαν τουλάχιστον έναν περιορισμένο εκδημοκρατισμό. Ο Νίξον έδειχνε προσωπική συμπάθεια προς το καθεστώς, την ώρα που οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο ασκούσαν κριτική και διπλωμάτες προσπαθούσαν να πιέσουν τον Παπαδόπουλο.

Ο Μακάριος και ο Καραμανλής

Η αμερικανική στάση απέναντι στον Μακάριο ήταν επίσης αντιφατική. Πολλοί στην Ουάσινγκτον τον θεωρούσαν δύσκολο και αναξιόπιστο συνομιλητή, εξαιτίας της πολιτικής των Αδεσμεύτων και των σχέσεών του με τη Μόσχα. Ταυτόχρονα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τον αντιμετώπιζε ως παράγοντα σταθερότητας και θεωρούσε ότι η ανατροπή του θα μπορούσε να προκαλέσει ανεξέλεγκτη κρίση. Ο Αμερικανός πρέσβης Ντέιβιντ Πόπερ υποστήριζε ότι, παρά την επιφυλακτικότητα απέναντί του, θα ήταν παράλογο να συμμετάσχουν οι ΗΠΑ στην απομάκρυνσή του.

Την ίδια περίοδο, ο εξόριστος στο Παρίσι Κωνσταντίνος Καραμανλής επιχειρούσε να πείσει τους Αμερικανούς ότι μπορούσε να αποτελέσει τη γέφυρα για μια ομαλή μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία. Δεν ζητούσε κατ’ ανάγκην άμεση αμερικανική επέμβαση. Επιδίωκε κυρίως να διασφαλίσει ότι η Ουάσινγκτον δεν θα αντιτασσόταν σε μια επιστροφή του και θα ασκούσε πίεση υπέρ της αποκατάστασης της πολιτικής ομαλότητας.

Οι Αμερικανοί, ωστόσο, δίσταζαν. Μια ανοικτή συνάντηση του Καραμανλή με τον Νίξον θα εξόργιζε τη Χούντα και θα μπορούσε να πλήξει τις στρατηγικές σχέσεις των δύο χωρών. Έτσι, ενώ η Ουάσινγκτον διατηρούσε επαφές με όλες τις πλευρές, απέφευγε για μεγάλο διάστημα να επενδύσει αποφασιστικά σε μια δημοκρατική εναλλακτική λύση.

Μια δημοκρατία που κατέρρευσε σταδιακά

Η πορεία από τον ΙΔΕΑ μέχρι τη Χούντα δεν εξηγείται από έναν μόνο άνθρωπο, έναν μόνο πολιτικό χώρο ή μια εντολή που δόθηκε σε κάποιο «σκοτεινό δωμάτιο». Ήταν το αποτέλεσμα της συνάντησης πολλών παραγόντων: της αυτονόμησης του στρατού, της παρέμβασης του Στέμματος, της αδυναμίας της Ένωσης Κέντρου να διαχειριστεί τις εσωτερικές της αντιθέσεις, των προσωπικών συγκρούσεων, του Κυπριακού και μιας αμερικανικής πολιτικής που έθετε τη στρατηγική σταθερότητα πάνω από τη δημοκρατική νομιμότητα.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης καταλαμβάνει ουσιαστική θέση σε αυτή την αφήγηση. Δεν σχεδίασε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και δεν ευθύνεται μόνος του για τη διάλυση της δημοκρατίας. Η απόφασή του όμως να συμμετάσχει στην πρώτη κυβέρνηση της Αποστασίας συνέβαλε καθοριστικά στην αποδυνάμωση της εκλεγμένης κυβέρνησης και στη μετατροπή μιας σύγκρουσης του πρωθυπουργού με το Παλάτι σε μακροχρόνια κρίση νομιμοποίησης. Αυτός είναι ο ρόλος που πρέπει να του αποδοθεί: κεντρικός και βαρύς, αλλά μέσα σε ένα πολύ ευρύτερο σύστημα πολιτικών, στρατιωτικών και διεθνών ευθυνών.

Αύριο: Η δικτατορία και οι αντιθέσεις της. Προετοιμασία του πραξικοπήματος στην Κύπρο

Ἡ στρατηγική τῆς ὑστερίας

Από
pcuser
-
1

Ὁ Ἰούλιος ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι ἕνας ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρων μῆνας, καθώς σχηματοποιήθηκε σέ πρώτη φάση ἡ στρατηγική τῆς Νέας Δημοκρατίας στόν δρόμο πρός τίς ἐκλογές, ὀψέποτε διεξαχθοῦν αὐτές.

Σχηματοποιήθηκε, ἐπίσης, ἡ νέα ἡγετική ὁμάδα τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἡ ὁποία θά ἀναλαμβάνει ἐφεξῆς τήν «βρώμικη» δουλειά γιά λογαριασμό τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος θά ἐμφανίζεται ὡς ὁ… μετριοπαθής Πόντιος Πιλᾶτος τοῦ πολιτικοῦ συστήματος πού πολεμᾶ τήν… τοξικότητα.

Σχηματοποιήθηκε, τέλος, καί τό ὕφος τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας τῆς Νέας Δημοκρατίας. Τό ὁποῖο ἐμφανίζεται πρός τά ἔξω ὡς ἐπιθετικό, ἀλλά στήν οὐσία, ἄν ἀφαιρέσουμε τήν ὀξύτητα τῶν διατυπώσεων, θά διαπιστώσουμε ὅτι εἶναι καθαρά ἀμυντικό. Στήν λογική τοῦ «φταῖμε κι ἐμεῖς, φταῖτε κι ἐσεῖς, φταῖνε καί οἱ ἄλλοι». Ὅτι «εἴμαστε κι ἐμεῖς διεφθαρμένοι, εἴσαστε κι ἐσεῖς, εἶναι καί οἱ ἄλλοι». Καί ὅτι, «ἄν δέν καθίσετε ἥσυχοι», ὅπως δήλωσε μπροστά σέ τηλεοπτικό μικρόφωνο ὁ ἐξ ἀπορρήτων δημοσιογράφος ἑνός ὑπουργοῦ, «τότε δέν θά καθίσουμε οὔτε κι ἐμεῖς». Στήν οὐσία, γίνονται τεράστια νομικά ἅλματα πού κατατείνουν στήν διατύπωση δημοσίων ἐκβιασμῶν, γιά νά μήν βρεθεῖ μέ τήν πλάτη στόν τοῖχο ἡ φιλελεύθερη παράταξη στήν προεκλογική περίοδο, ἀπολογούμενη γιά τά σκάνδαλά της. Ἀπειλές διατυπώνονται, γιά νά κλείσουν στόματα.

Ἀπειλές διατυπώνονται ἀπό κάποιους τούς ὁποίους ὁλόκληρη ἡ ἐπιχειρηματική ἀγορά θεωρεῖ βαρειά διεφθαρμένους. Καί, βεβαίως, ἐπιλέγονται ὑψηλοί ἀκροδεξιοί τόνοι, προκειμένου νά συσπειρωθεῖ τό πόπολο ἐναντίον τοῦ κομμουνιστικοῦ «ἐχθροῦ», ὥστε νά μήν τοῦ μείνει χρόνος νά ἀξιολογήσει τί συνέβη καί τί δέν συνέβη σέ αὐτήν τήν ἑπταετία. Ὅσα ζοῦμε εἶναι ἐξαιρετικά διδακτικά.

Πρῶτα, ἀκούσαμε πρώην ὑπουργό νά διατυπώνει τό «νομικό» ἐπιχείρημα ὅτι ἡ ἐπωνυμία ἑνός κόμματος λειτουργεῖ ὡς παρότρυνση σέ βία καί ὅτι αὐτός πού ἐπέλεξε τήν ἐπωνυμία αὐτοῦ τοῦ κόμματος εἶναι ὁ ἠθικός αὐτουργός γιά μία ποινική πράξη, μέ τήν ὁποία ἐκ πρώτης ὄψεως δέν φαίνεται νά ἔχει καμμία σχέση. Τά γκαζάκια. Ὅσο κι ἄν ἀντιπαθοῦμε καί ἀποστρεφόμαστε αὐτόν τόν πολιτικό, ἐναντίον τοῦ ὁποίου διατυπώθηκε ἡ ἀναφερθεῖσα κατηγορία, μεγαλύτερη νομική βαρβαρότητα ἀπό αὐτήν δέν θά μποροῦσε νά ὑπάρξει.

Μετά ἀκούσαμε ἀπό πολιτικό πρόσωπο, τό ὁποῖο ὠρυόταν μπροστά στίς κάμερες κατά τό παρελθόν, ὅτι εἶναι θῦμα σκευωρίας, ὅταν κατηγορήθηκε ὅτι τά «ἔπιανε» ἀπό ἑταιρεία γιά νά κάνει ἀκριβῶς τό ἴδιο. Νά κατηγορεῖ πολιτικό ἀρχηγό ὅτι χρηματίστηκε, ἐπειδή ψηφίστηκαν ἀπό τό Κοινοβούλιο νέες διατάξεις γιά τόν ποινικό μας κώδικα. Δέν ἀποκλείεται νά συνέβη αὐτό, ὅπως δέν ἀποκλείεται –κατά τόν ἴδιο τρόπο σκέψης (ὑπόθεση ἐργασίας μέ βάση τό ἐπιχείρημα)– νά χρηματίζεται καί ὁ πολιτικός του προϊστάμενος, ὅταν νομοθετεῖ ἀντίστοιχες διατάξεις σήμερα γιά τό ἀκαταδίωκτο τῶν τραπεζῶν. Μέ τήν λογική ὅτι, ἐπειδή κάποιος γλυτώνει τήν ποινική διαδικασία μέ νομοθετική ρύθμιση, μπορεῖ νά διατυπωθεῖ τό ἐπιχείρημα ὅτι καί ὁ Τσίπρας χρηματίστηκε καί ὁ Μητσοτάκης χρηματίστηκε. Ὁ ἕνας γιά τούς κώδικες καί ὁ ἄλλος γιά τούς τραπεζῖτες. Μπορεῖ νά τό ἀποδείξει ὅμως;

Ἡ βάσανος τοῦ ποινικοῦ νόμου χρειάζεται τίς ἀποδείξεις. Τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι, ὅταν λές πώς ὁ Τσίπρας χρηματίστηκε, αὐτό εἶναι ἐξόχως ἐνδιαφέρον, μᾶς κινεῖς τήν περιέργεια νά μάθουμε ἄν ἰσχύει, ἀλλά πρέπει νά μᾶς πεῖς ἀπό ποιόν χρηματίστηκε, γιά ποιόν λόγο χρηματίστηκε, τά τεκμήρια τοῦ χρηματισμοῦ καί τά λοιπά. Αὐτό σημαίνει κράτος δικαίου. Τό ἴδιο πρᾶγμα θά ἴσχυε, ἄν ἔλεγε κάτι σχετικό γιά τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη καί γιά τήν νομοθέτηση τοῦ ἀκαταδίωκτου τῶν τραπεζιτῶν, πού εἶναι νομοθετική πρωτοβουλία ἀντίστοιχης σημασίας. Ὅποιος βγεῖ νά πεῖ ὅτι ὁ Πρωθυπουργός χρηματίστηκε τότε πρέπει νά πεῖ ἀπό ποιόν τραπεζίτη χρηματίστηκε καί μέ ποιόν τρόπο χρηματίστηκε. Αὐτός εἶναι ὁ δρόμος.

Γίνεται ἀντιληπτό ὅτι, στήν φάση πού ἔχει εἰσέλθει ἡ πολιτική ἀντιπαράθεση, οἱ εὐθεῖες ἐπιθέσεις πολιτικῶν κατά πολιτικῶν, χωρίς ἀποδείξεις, ὅτι δωροδοκήθηκαν βάζουν τήν χώρα σέ μία καινούργια πίστα. Ἀπό τήν ὁποία ὅσοι μποῦν μπροστά στό τέλος θά βγοῦν ἀπό τίς μετωπικές σκόνη καί θρύψαλα. Ἀδιακρίτως. Οἱ πρωταγωνιστές, ἐπειδή τό ξέρουν αὐτό, εἶναι προφανές ὅτι λειτουργοῦν προληπτικά, προκειμένου νά γλυτώσουν τυχόν καταγγελίες γιά σκάνδαλα μέ συγκεκριμένες ἀποδείξεις μέσα στήν προεκλογική περίοδο.

Ὡστόσο, ἡ ὀμερτά αὐτή πού ἐπιδιώκεται νά ἐπιβληθεῖ μπορεῖ νά ἔχει τά ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπό τά προσδοκώμενα. Μπορεῖ, πράγματι, κάποιοι νά σιωπήσουν γιά νά μήν γίνει καί αὐτή ἡ συζήτηση, ἀλλά ὡστόσο ἐπαναφέρει καί ὑπενθυμίζει μέ πᾶσα ἐπισημότητα τό ζήτημα τῆς διαφθορᾶς, τό ὁποῖο ἡ Κυβέρνηση τόσο προσπάθησε νά ἐξαφανίσει ἀπό τήν δημόσια συζήτηση. Τώρα τό ὑπογραμμίζει. Καί στήν συνείδηση τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι, γιά νά δικάσουν τίς κυβερνήσεις πίσω ἀπό τό παραβάν, δέν χρειάζονται τήν προσκόμιση ἀποδείξεων ἀλλά αἴσθηση καί ἔνστικτο, αὐτό λειτουργεῖ ἀκόμη καί ὡς πρόκληση.

Στήν ἴδια λογική τῆς στρατηγικῆς τῆς ὑστερίας ἐντάσσεται καί ἡ κατακόρυφη αὔξηση τῶν τόνων ἀπό μία σειρά φιλόδοξων στελεχῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας, μετά τήν ἐκλογή τοῦ νέου γενικοῦ γραμματέα τοῦ κόμματος Κωνσταντίνου Κυρανάκη στό ἀξίωμά του. Παρατηροῦμε ὅτι στελέχη ὅπως ὁ Ἄδωνις Γεωργιάδης, ὁ Παῦλος Μαρινάκης καί ὁ Μάκης Βορίδης συναγωνίζονται, μᾶλλον ἀγχωμένα, σέ ὀξύτητα τόν νεαρό γραμματέα τοῦ κόμματος, ὁ ὁποῖος μέ τήν παρουσία του ἄλλαξε τήν ἐπετηρίδα στήν κορυφή τῆς ἱεραρχίας καί μᾶλλον ἐνοχλεῖ. Αὐτή ἡ τετράδα μπορεῖ νά ὁδηγήσει στήν αὔξηση τῆς συσπείρωσης τῆς Νέας Δημοκρατίας, μπορεῖ ὅμως μέ τόν ἀνταγωνισμό της νά ἀνατινάξει τήν Νέα Δημοκρατία.

Ἀπό τήν ὥρα πού ἐμφανίστηκε ὁ Κωνσταντῖνος πάνω στήν πίστα, οἱ ἄλλοι τρεῖς… δίνουν ρέστα. Ὁ Ἄδωνις καταγγέλλει τούς «διεφθαρμένους», ὁ Μαρινάκης τούς «ἀλῆτες», ὁ Βορίδης τήν «ἀκτιβίστρια» Κοβέσι, καί πάει λέγοντας. Ὁ ἀνταγωνισμός τους, εἴτε εἶναι σέ συνεννόηση μέ τήν ἡγεσία τῆς Νέας Δημοκρατίας εἴτε λειτουργεῖ μέ τήν ἀνοχή της, δίδει ἕνα συγκεκριμένο στίγμα στό κόμμα. Μπορεῖ νά συσπειρώνει σέ πρώτη φάση κόσμο, ἀλλά δημιουργεῖ στό εὐρύτερο ἐκλογικό σῶμα μεγάλες ἀντισυσπειρώσεις. Οἱ ὁποῖες «Κύριος οἶδε» ποῦ θά συγκεντρωθοῦν. Ὅσα λένε οἱ τέσσερεις ἀκούγονται ὡς μουσική στά αὐτιά τοῦ πτοημένου κόσμου τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος τά τελευταῖα τέσσερα χρόνια βρίσκεται διαρκῶς ἀπολογούμενος γιά πράξεις ἤ παραλείψεις τους· ἐνδέχεται ὅμως νά λειτουργοῦν καί ὡς «κόκκινο πανί» ἀντισυσπείρωσης σέ πλειονότητες πού μποροῦν νά συσπειρωθοῦν σέ ἀπροσδόκητους πολιτικούς χώρους. Ἀκόμη καί συντηρητικούς.

Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια, ἡ στρατηγική τῆς ὑστερίας μπορεῖ νά δώσει «μπόυ» καί σταυρούς σέ πολιτικά πρόσωπα πού αὔριο ἐνδέχεται νά θελήσουν νά πλασαριστοῦν στήν κούρσα διαδοχῆς τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀλλά σίγουρα μπορεῖ νά ἀποτελέσει καί μεγάλη στρατηγική ζημιά. Ὄχι γιά τήν «κεντρώα» φυσιογνωμία τοῦ κόμματος. Ἀλλά γιά τό γεγονός ὅτι ἡ Νέα Δημοκρατία ἐπιτιθέμενη, στήν οὐσία, ἐμφανίζεται διαρκῶς ἀπολογούμενη. Σέ βάθος χρόνου στίς ἐκλογές, ἐφ᾿ ὅσον συντρέξουν αὐτές οἱ προϋποθέσεις, ἡ πεποίθηση αὐτή θά παγιωθεῖ. Αὐτό δέν ἀφορᾶ σέ «δελφίνους» καί «δελφινάκια», πού θά πάρουν σταυρούς καί σταυρουδάκια, ἀλλά σίγουρα ἐνδιαφέρει ὅλους ὅσοι παρατηροῦν τήν ἀναδιάταξη τοῦ πολιτικοῦ συστήματος καί ἀποστρέφονται αὐτό τό εἶδος τοῦ «πολιτεύεσθαι». Θά κάνουν τίς τελικές ἐπιλογές τους καί αὐτοί.

estianews.gr

Τό ΝΑΤΟ σέ νευρική κρίση

Από
pcuser
-
2

Ἦταν νά μήν γίνει ἡ ἀρχή

Ἡ πρόσφατη Σύνοδος τοῦ ΝΑΤΟ θά μείνει στήν ἱστορία ὄχι γιά τίς ἐξοπλιστικές συμφωνίες δισεκατομμυρίων πού ὑπεγράφησαν, στίς ὁποῖες συμμετέχουν φυσικά καί ἀμερικανικές ἑταιρεῖες, ἀλλά γιά τό ἀπόλυτο γεωπολιτικό real estate πού ἐπεχείρησε νά ἐπιβάλει ὁ Ντόναλντ Τράμπ.

Καί ἐντός αὐτοῦ τοῦ κλίματος νευρικῆς κρίσεως, ἡ Τουρκία ἀπεδείχθη ἡ μεγάλη εὐνοημένη. Ἡ Ἄγκυρα, ἐπειδή ἴσως στό μυαλό τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου δέν ἀνήκει στήν Εὐρώπη, γλύτωσε ἀπό τό μένος του. Διότι γιά τούς ὑπολοίπους Εὐρωπαίους ἑταίρους ἡ ἐπίθεσις ἦταν δριμεῖα καί προσωπική.

Ὁ Τράμπ δέν ἐδίστασε νά ἐπιτεθεῖ εὐθέως στήν Βρεταννία, τήν Γαλλία, τήν Γερμανία, ἀλλά καί στήν ἄλλοτε στενή του σύμμαχο, Ἰταλία, κατηγορῶντας τες ὀνομαστικῶς ὅτι στόν πόλεμο μέ τό Ἰράν –ἕναν πόλεμο τόν ὁποῖον, ἄς μήν ξεχνιόμαστε, ξεκίνησε ὁ ἴδιος, χωρίς κἄν νά τούς συμβουλευθεῖ– τοῦ ἔκλεισαν τίς βάσεις τους καί δέν προσέφεραν τήν ἐλαχίστη βοήθεια. Ἐξέφρασε τό παράπονο ὅτι οἱ ΗΠΑ ἔχουν ξοδεύσει ἕνα τρισεκατομμύριο δολλάρια γιά νά προστατεύουν τήν Εὐρώπη, καί ἐκείνη τούς ἐγύρισε τήν πλάτη. Ὅσο γιά τήν Ἱσπανία; Τήν… βάφτισε μέ συνοπτικές διαδικασίες «χαμένη ὑπόθεση» καί «χειρότερο ἑταῖρο», ἐπειδή δέν πληρώνει γιά τίς ὑποχρεώσεις της, ἀπειλῶντας θεούς καί δαίμονες μέ διακοπή κάθε ἐμπορικῆς συναλλαγῆς.

Τό πραγματικό παραλήρημα ὅμως ἐπεφυλάσσετο γιά τό θέμα τῆς Γροιλανδίας. Ὁ Γενικός Γραμματεύς, Μάρκ Ροῦττε, προσεπάθησε νά λειτουργήσει ὡς πυροσβέστης, ὑπενθυμίζοντάς του τήν συμφωνία πού εἶχαν ὑπογράψει παλαιότερα στό Νταβός γιά αὔξηση τῆς ἀμερικανικῆς στρατιωτικῆς παρουσίας στό νησί. Ἀντί ὅμως νά ἠρεμήσει τόν Τράμπ, τοῦ… ἄνοιξε τήν ὄρεξη. Ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος ἤρχισε νά ὠρύεται ἐμπρός στά μάτια τοῦ Ροῦττε, φωνάζοντας ὅτι ἡ Γροιλανδία εἶναι πολύ σημαντική γιά τίς ΗΠΑ ἀλλά καθόλου γιά τήν Δανία.

Ἐνθυμήθηκε μάλιστα τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, λέγοντας μέ ἀπίστευτο κυνισμό πώς «ὅταν οἱ Ναζί κατέλαβαν τήν Δανία σέ λιγώτερο ἀπό μία ἡμέρα, μᾶς ζήτησαν νά ἀναλάβουμε τήν Γροιλανδία, καί ἐμεῖς, βλακωδῶς, τούς τήν δώσαμε πίσω». Κατέληξε νά δηλώνει δυσαρεστημένος μέ τό ΝΑΤΟ, ἐπειδή δέν τόν στηρίζει γιά νά ἀποκτήσει τόν ἔλεγχο τοῦ νησιοῦ. Ἡ πληρωμένη ἀπάντησις ἦρθε σέ αὐστηρό ὕφος ἀπό τήν Δανή Πρωθυπουργό Μέττε Φρεντέρικσεν, ξεκαθαρίζοντας τό αὐτονόητο: ἡ Γροιλανδία δέν πωλεῖται καί ἡ Δανία θά ὑπερασπισθεῖ κάθε ἑκατοστό τῆς κυριαρχίας της.

Εἶναι σαφές ὅτι αὐτό τό σκηνικό δέν παραπέμπει σέ μία ἰσχυρή καί ἀξιόπιστο Συμμαχία, ἀλλά ἐπιβεβαιώνει τίς βαθειές διαλυτικές της τάσεις. Στό σημεῖο πού ἐφθάσαμε, ὅσοι δέν ἔγιναν λεκτικός στόχος τοῦ Τράμπ πρέπει νά νοιώθουν καί τυχεροί. Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἕνας Ἀμερικανός Πρόεδρος ἀνοικτά διεκδικεῖ ἐδάφη ἑνός ἐπισήμου συμμάχου, ἀντικαθιστῶντας τό Διεθνές Δίκαιο μέ μία στενῶς συναλλακτική πολιτική τοῦ «πᾶρε-δῶσε». Αὐτή ἡ στάσις, σέ συνδυασμό μέ τά ἐγκώμια πρός τό τουρκικό ἀναθεωρητικό καθεστώς, ὄχι μόνον διασπᾶ τήν Συμμαχία, ἀλλά ἀποθρασύνει καί τούς ἀντιπάλους της.

Καί τό πιό εἰρωνικό; Ὁ μόνος πού ὕψωσε ἀνάστημα καί προέβαλε ἀντιστάσεις δημοσίως δέν ἦταν κάποιος Εὐρωπαῖος ἡγέτης, ἐξ αὐτῶν πού ἔτρεμαν στίς γωνιές, ἀλλά ἕνας μή-νατοϊκός: ὁ Μπενιαμίν Νετανυάχου. Σέ συνέντευξή του στό CNN, ὁ Ἰσραηλινός Πρωθυπουργός ἐτάχθη ἀνοικτά κατά τῆς πωλήσεως τῶν F-35 στήν Τουρκία, λέγοντας τά πράγματα μέ τό ὄνομά τους. Ὅτι ἡ Ἄγκυρα ἀπειλεῖ τήν Ἑλλάδα, κατέχει τήν μισή Κύπρο καί ἐπιθυμεῖ νά καταστρέψει τήν χώρα του. Ὅταν οἱ ἐπίσημοι σύμμαχοι σιωποῦν γιά νά μήν κακοκαρδίσουν τόν Λευκό Οἶκο, οἱ «τρίτοι» ἀναλαμβάνουν νά ποῦν τίς πιό σκληρές ἀλήθειες. Ἴσως ἐπειδή μποροῦν…

estianews.gr

Ν.Πεσκόφ: «Εάν η Ουκρανία αποσύρει τα στρατεύματά της από το Ντονμπάς ο πόλεμος θα τελειώσει την επόμενη μέρα»

Από
pcuser
-
0

«Όταν ο Β.Ζελένσκι ανέλαβε την εξουσία υποσχέθηκε στον λαό του ότι θα τερματίσει τον πόλεμο»

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, υποστήριξε ότι η Ρωσία θεωρεί πως ο πόλεμος στην Ουκρανία θα μπορούσε να τερματιστεί άμεσα, εφόσον το Κίεβο αποσύρει τα στρατεύματά του από το Ντονμπάς.

Σε δηλώσεις του, ο Ν.Πεσκόφ αναφέρθηκε στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, λέγοντας ότι όταν ανέλαβε την προεδρία της Ουκρανίας είχε δεσμευτεί πως θα τερμάτιζε τη σύγκρουση. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Ουκρανός πρόεδρος «εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να τελειώσει τον πόλεμο».

Image

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου ανέφερε ότι, για να συμβεί αυτό, η Ουκρανία θα πρέπει να λάβει «μια υπεύθυνη απόφαση», η οποία, όπως είπε, περιλαμβάνει την απόσυρση των ουκρανικών δυνάμεων από το Ντονμπάς και τη νομική αναγνώριση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή.

«Εάν γίνει αυτό, ο πόλεμος θα τελειώσει την επόμενη ημέρα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ν.Πεσκόφ.

Οι δηλώσεις του Ρώσου αξιωματούχου επαναφέρουν τις πάγιες θέσεις της Μόσχας σχετικά με τους όρους που θέτει για την επίτευξη συμφωνίας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/n-peskof-ean-i-oukrania-aposyrei-ta-strateymata-tis-apo-to-ntonmpas-o-polemos-tha-teleiosei-tin-epomeni-mera/

Το Ιράν χτύπησε τις βάσεις του αμερικανικού Ναυτικού στον Κόλπο – Αδυναμία των αεροπλανοφόρων να ανεφοδιαστούν

Από
pcuser
-
0

Ιρανική πυραυλική απάντηση στα αμερικανικά αεροπορικά πλήγματα

Οι «140 βομβαρδισμοί σε ιρανικές θέσεις» που ανακοίνωσε η αμερικανική CENTCOM έφερε την άμεση απάντηση των ιρανικών πυραυλικών δυνάμεων που εκτός από το κυπριακό πλοίο έθεσαν στο στόχαστρο στρατηγικές θέσεις των αμερικανικών δυνάμεων σε όλες τις χώρες του κόλπου.

Συνεχιζόμενες ήταν οι επιθέσεις στην έδρα του 5ου Στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν δημιουργώντας έτσι μεγάλο πρόβλημα στον αμερικανικό στόλο να επιχειρήσει από μικρές αποστάσεις και να εμπλέξει όλα του τα μέσα κατά του Ιράν.

Η φωτογραφία δείχνει καπνό από φωτιά πάνω από τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση στην περιοχή μετά την πρώτη σειρά πυραυλικών επιθέσεων, και το βίντεο δείχνει τα επακόλουθα της δεύτερης σειράς επιθέσεων.

 

Η Τεχεράνη ανακοίνωσε επίσημα πυραυλική επίθεση σε συγκρότημα ανεφοδιασμού, υλικοτεχνικής και ανεφοδιασμού του Ναυτικού των ΗΠΑ, που βρίσκεται στο Ντουκμ του Ομάν.

Αυτή η εγκατάσταση λειτουργεί ως το κύριο κέντρο υλικοτεχνικής υποστήριξης για τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα αποτρέποντάς τα ουσιαστικά από το να επιχειρήσουν επί μακρόν στην περιοχή.

Σημειώνεται ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί επιθέσεις στο Ομάν από το τέλος του Μαρτίου.

 

Επιπλέον οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν υποστήριξαν ότι κατέστρεψαν ένα κέντρο διοίκησης και ελέγχου και υπόστεγα drones στην Ιορδανία, στόχευσαν μια βάση ραντάρ των ΗΠΑ στο Κουβέιτ, επιτέθηκαν σε πλατφόρμες υποστήριξης και ανεφοδιασμού αμερικανικών αεροπλανοφόρων στο Ομάν και κατέστρεψαν ένα κέντρο συντήρησης αεροσκαφών και μια εγκατάσταση διοίκησης στο Κατάρ.

 

Η κυβέρνηση του Κατάρ δήλωσε ότι τρία άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού, τραυματίστηκαν από θραύσματα που έπεσαν.

«Το γενικό επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων διευκρινίζει ότι οι κρότοι έκρηξης που ακούγονται οφείλονται στην επέμβαση των συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας που αναχαιτίζουν εχθρικές επιθέσεις», ανέφερε το Κουβέιτ σε ανακοίνωσή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δήλωσαν ότι τα αμυντικά τους συστήματα αναχαίτισαν πυραύλους και drones από το Ιράν, ενώ οι σειρήνες προειδοποίησης ήχησαν στο Μπαχρέιν και ακούστηκαν εκρήξεις στη Ντόχα.

Ο ιορδανικός στρατός δήλωσε ότι τρεις ιρανικοί πύραυλοι έπεσαν στη χώρα, αλλά δεν προκάλεσαν θύματα αν και αναφορές θέλουν να έχει γίνει χτύπημα στην βάση που φιλοξενεί και αμερικανικά F-35.

Όταν ο Λίντσεϊ Γκράχαμ δήλωνε: «Δόξα τω Θεώ για τα εμβόλια mRNA κατά του COVID-19»

Από
pcuser
-
2

Ο πολιτικός των ΗΠΑ που είχε εμβολιαστεί από τους πρώτους δημόσια

Ο αιφνίδιος θάνατος του πανίσχυρου συντηρητικού Αμερικανού γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ φέρνει ξανά στο προσκήνιο την έντονη δημόσια παρουσία του κατά την περίοδο της πανδημίας του COVID-19.

Ο Γκράχαμ δεν ήταν απλώς ένας υποστηρικτής των εμβολίων, αλλά ένας από τους πρώτους πολιτικούς στις ΗΠΑ που έσπευσαν να εμβολιαστούν μπροστά στις κάμερες, μετατρέποντας τον εαυτό του σε «πρόσωπο» της εμβολιαστικής εκστρατείας, προχωρώντας μάλιστα σε δηλώσεις που σήμερα αποκτούν άλλη διάσταση.

Ήταν Δεκέμβριος του 2020 όταν ο Ρεζπουμπλικάνος γερουσιαστής έγινε από τους πρώτους αξιωματούχους που έλαβαν τις αρχικές δόσεις του εμβολίου δημόσια, ανεβάζοντας μάλιστα φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να παρακινήσει τους πολίτες.

 

«Δόξα τω Θεώ για εκείνους που δημιούργησαν αυτά τα εμβόλια. Αν το κάνουμε αρκετοί από εμάς, θα επιστρέψουμε στις κανονικές μας ζωές», είχε δηλώσει τότε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την απόλυτη πίστη του στα σκευάσματα των φαρμακοβιομηχανιών.

Πιο ειδικά είχε δηλώσει:

«Δόξα τω Θεώ για τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που βοηθούν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και ξέρουν πώς να χρησιμοποιούν τη βελόνα.

Δόξα τω Θεώ για εκείνους που δημιούργησαν αυτά τα εμβόλια.

Αν το κάνουμε αρκετοί από εμάς, θα επιστρέψουμε στις κανονικές μας ζωές.

Η βοήθεια είναι καθ’ οδόν».

Λίγους μήνες αργότερα, το 2021, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του σε εμβολιαστικό κέντρο, συνέχιζε να στηρίζει με θέρμη την καμπάνια, αναφέροντας μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του (lgraham.senate.gov):

«Έχω εμβολιαστεί και είμαι χαρούμενος που το έκανα. Πιστεύω ότι το εμβόλιο είναι ασφαλές, πιστεύω ότι είναι αποτελεσματικό».

Η λοίμωξη και η επιμονή

Η πίστη του Γκράχαμ στα εμβόλια δοκιμάστηκε τον Αύγουστο του 2021, όταν παρά το γεγονός ότι ήταν πλήρως εμβολιασμένος, προσβλήθηκε από τη μετάλλαξη «Δέλτα» (λοίμωξη παραλλαγή του COVID-19). Αν και παρουσίασε συμπτώματα, ο ίδιος έσπευσε αμέσως να υπεραμυνθεί του εμβολιασμού, δηλώνοντας:

«Είμαι πολύ χαρούμενος που εμβολιάστηκα, καθώς χωρίς αυτό τα συμπτώματα θα ήταν πολύ χειρότερα».

Μέχρι και το τέλος, ο Γκράχαμ παρέμεινε ένας από τους πιο ένθερμους πολιτικούς υποστηρικτές των σκευασμάτων στις ΗΠΑ, γεγονός που είχε προκαλέσει ουκ ολίγες φορές αντιδράσεις σε μερίδα των ψηφοφόρων του, και η ιστορία αυτή έρχεται ξανά στην επιφάνεια μετά την είδηση του ξαφνικού χαμού του.

Σημειώνεται, πάντως, ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία επίσημη ιατρική σύνδεση ή αναφορά που να συσχετίζει τον αιφνίδιο θάνατο του Αμερικανού πολιτικού με τον παρελθόντα εμβολιασμό του κατά της νόσου COVID-19, καθώς τα ακριβή αίτια της ξαφνικής ασθένειάς του δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα από την οικογένειά του ή τους θεράποντες ιατρούς του.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/otan-o-lintsei-gkraxam-dilone-doksa-to-theo-gia-ta-emvolia-gia-ton-covid-19/

«Μαμααά, θέλουν να με ορκίσουν Πρωθυπουργό»… -Παιδί μου, έρχομαι στην Αθήνα, μην κάνεις τίποτα αν δεν σου πω!

Από
anixneuseis
-
2
  Ιστορία  ┋  11.07.2026 07:55
Νίκος Τζιανίδης

Νίκος ΤζιανίδηςΣυντάκτης-Αρθρογράφος

«Μαμά, ο Βασιλιάς θέλει να με κάμει Πρωθυπουργό»… Αυτό θρυλείται ότι ψέλλισε στο αγωνιώδες τηλεφώνημα του ο (ετών 67!) Στέφανος Στεφανόπουλος στην, σχεδόν αιωνόβια, μητέρα του.

Η κυρία Φανή και ο Στέφανος είχαν μια σχέση που- το δίχως άλλο- ένας ψυχολόγος θα χαρακτήριζε ως οιδιπόδειο σύμπλεγμα· ο όρος οφείλει το όνομά του στον αρχαίο ελληνικό μύθο του Οιδίποδα, ο οποίος σκότωσε τον πατέρα του, Λάιο, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι πατέρας του και παντρεύτηκε τη μητέρα του, Ιοκάστη επίσης δίχως να γνωρίζει τη σχέση αίματος· όλα τούτα τα ιστορεί ο Σοφοκλής στην τραγωδία του «Οιδίπους Τύραννος».

Η τραγωδία για τη μεταπολεμική Ελλάδα είχε τον τίτλο «Αποστασία». Έτος 1965, Ιούλιος- καλή ώρα- και απερίγραπτη πολιτική αστάθειας που ακολούθησε την αποπομπή της Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου από τον βασιλιά Κωνσταντίνο.
Πρωταγωνιστές του σύγχρονου δράματος, ο άναξ Κωνσταντίνος ή Κοκός, η βασιλομήτωρ Φρειδερική- Φρίκη για τον λαό, τότε- και οι πολιτικοί που ενεπλάκησαν στην όλη υπόθεση: Γεώργιος Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Πέτρος Γαρουφαλιάς, ένας εκδότης εφημερίδας («Ελευθερία»), ο Πάνος Κόκκας και πολυμελής θίασος που προκαλούσε οργή, θυμηδία, γέλιο και κλάμα.
Κι’ ανάμεσά τους, ο Στέφανος Στεφανόπουλος και η μητέρα του, η κυρία Φανή το γένος Βακαλοπούλου, ετών 95, τότε που η Ελλάδα συνταράσσεται από τους αλλεπάλληλους πολιτικούς σεισμούς.

Ο Στεφανόπουλος είχε γεννηθεί το 1899 στον Πύργο της Ηλείας και ήταν γιος του γιατρού- δημάρχου της πόλης και βουλευτή Χρήστου Στεφανόπουλου και της Φανής Βακαλοπούλου, μιας γυναίκας με έντονη προσωπικότητα και κοινωνική δράση. Ο Στέφανος είχε σπουδάσει Νομικά στην Αθήνα και Οικονομικά στο Παρίσι, όπου έλαβε και διδακτορικό· ήταν γόνος ιστορικής πολιτικής οικογένειας προερχόμενης από τη Δίβρη Ηλείας και το αρχικό επώνυμό της οικογενείας ήταν Σκανδαμής· μέλη της, πριν από την Επανάσταση, ήταν προεστοί της Δίβρης ενώ μετά την Εθνική Παλιγγενεσία ασχολήθηκαν με την πολιτική εκλεγόμενοι βουλευτές και δήμαρχοι. Η οικογένεια Στεφανόπουλου είχε εκπροσώπους στο Κοινοβούλιο από την ίδρυση του ελληνικού κράτους έως τη δεκαετία του 1990. Υπουργοί της ιδίας πολιτικής οικογένειας κατά τον 20ο αιώνα ήταν ο Βάσος Στεφανόπουλος, πρώτος εξάδελφος του Στέφανου, καθώς και ο Γεώργιος Στεφανόπουλος, αδερφός του. Τελευταίος εκπρόσωπος της πελοποννήσιας πολιτικής οικογένειας υπήρξε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και της Πολιτικής Άνοιξης, Στέφανος Β. Στεφανόπουλος.

Ο Στέφανος Στεφανόπουλος, δεύτερος από αριστερά, στη Βουλή έχοντας στα αριστερά του τον Σπύρο Μαρκεζίνη. Πίσω διακρίνεται ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Ο Στέφανος Στεφανόπουλος, δεύτερος από αριστερά, στη Βουλή έχοντας στα αριστερά του τον Σπύρο Μαρκεζίνη. Πίσω διακρίνεται ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Τον «λέρωσε» η Αποστασία

Ο Στέφανος Στεφανόπουλος, για πρώτη φορά εισήλθε στην Κυβέρνηση μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα από το Παρίσι, το 1929. Το 1930, έχοντας αντίπαλο τον ισχυρό Βενιζελισμό, ο Στεφανόπουλος, εξελέγη Βουλευτής Ηλείας με το Λαϊκό Κόμμα· οι γνώσεις του στο σταφιδικό ζήτημα και η ρητορική δεινότητά του τον έκαναν διάσημο. Ο Στέφανος Στεφανόπουλος ήταν- όπως λέγεται- σπουδαίος ρήτωρ και ηθικός πολιτικός.
Το 1951 λόγω αποκαλύψεων σκανδάλου σε βάρος του Λαϊκού Κόμματος και για λόγους «ηθικής τάξης», μαζί με 27 Βουλευτές, ο Στεφανόπουλος, αποχωρεί και προσχωρεί στο νεοσυσταθέν Κόμμα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, το Λαϊκό Ενωτικό Κόμμα και αργότερα προσχωρούν όλοι τους στο υπό τον στρατάρχη Παπάγο «Συναγερμό του Ελληνικού Λαού» υπό του οποίου και εκλέχθηκε Βουλευτής. Ο Αλέξανδρος Παπάγος διόρισε τον Στεφανόπουλος Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών.
Λίγες ώρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ο Αλέξανδρος Παπάγος, έχρισε, δια χειρογράφου, τον Στεφανόπουλο διάδοχό του στην ηγεσία του Εθνικού Συναγερμού. Ο βασιλιάς Παύλος και η σύζυγός του Φρειδερίκη «έσχισαν» την ιδιόχειρη διαθήκη του Στρατάρχη και έστεψαν Πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή· αλλά αυτή είναι μια άλλη τραγωδία της ελληνικής πολιτικής δραματουργίας…

Και ο Στεφανόπουλος– ισχυρός πολιτικός παράγων της Ηλείας- προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.
Στις κυβερνήσεις του Γέρου της Δημοκρατίας, ο Στεφανόπουλος, διορίστηκε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου· το 1964 διετέλεσε και υπουργός Συντονισμού με αναπληρωτή υπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Όμως, αν και πολιτικός εξαιρετικών δεξιοτήτων με πλούσιο υπόβαθρο, μόρφωση και παιδεία, η Ιστορία κράτησε για τον Στέφανο Στεφανόπουλο ένα σκοτεινό κεφάλαιο της με έναν απεχθή τίτλο: «Αποστασία». Η ιστορία γνωστή…
Μετά την παραίτηση του Παπανδρέου και τις διαβουλεύσεις του Βασιλιά με τους πολιτικούς αρχηγούς, και ενώ ο Γεώργιος Παπανδρέου επέμενε ότι η μόνη λύση ήταν ο διορισμός υπηρεσιακής κυβέρνησης και η διεξαγωγή εκλογών, τελικά ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Στέφανος Στεφανόπουλος, που στην αρχή αρνήθηκε, μετά είπε θα το σκεφτεί και τέλος για να τον πείσουν να λάβει εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης, έφεραν τη μητέρα του, την 95χρονη κυρία Φανή από τον Πύργο για να τον καθοδηγήσει! 

Ο Στεφανόπουλος με τον Μακάριο.
Ο Στεφανόπουλος με τον Μακάριο.

Ένας καλός «δεύτερος» του πολιτικού θεάτρου

Γράφει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιάννης Κάτρης στο βιβλίο του «Η Γέννηση του Νεοφασισμού στην Ελλάδα»: «Στέφανος Στεφανόπουλος ήταν το όνομα του υπ’ αριθμόν 3 πρωθυπουργού, που είχε ανασυρθεί από το βασιλικό ψυγείο. Η φήμη του ήταν αρκετά καλή χωρίς να έχει την ασημαντότητα του Νόβα ή την ευφυία του Τσιριμώκου. Ο Στεφανόπουλος ήταν ένα είδος ουδέτερου πολιτικού όντος. Διαλλακτικός, μετριοπαθής, συντηρητικός, χωρίς ιδανικά και χωρίς εξάρσεις, κατόρθωνε να είναι ανεκτός από όλους, χωρίς όμως και να αγαπιέται από κανέναν. Ήταν ένας καλός «δεύτερος» του πολιτικού θεάτρου. Δέχτηκε αδιαμαρτύρητα, μετά τον θάνατο του στρατάρχη Παπάγου, την ιστορική κλωτσιά των ανακτόρων που προτίμησαν για νέο αρχηγό της δεξιάς, αντί για αυτόν, τον Καραμανλή. Έμεινε άβουλος, αναποφάσιστος, ανέκφραστος και άνευρος. Ποτέ δεν παντρεύτηκε. Ακόμα και όταν είχε περάσει τα 60 εξακολουθούσε να είναι το «παιδί της μαμάς του». Και όχι μόνο η ιδιωτική του ζωή, αλλά και η πολιτική του σταδιοδρομία ήταν εμπιστευμένη στα χέρια της δυναμικής μητέρας του. Όταν ορκίστηκε η κυβέρνηση Νόβα όλοι οι βουλευτές του Κέντρου υπόγραψαν μια ομαδική δήλωση που άρχιζε ως εξής: «Στιγματίζομεν την προδοσίαν…». Πρώτη φιγουράριζε η υπογραφή Στέφανος Στεφανόπουλος. Αργότερα, οι συνωμότες τον πλησίασαν και του υποδαύλισαν όλες τις απωθημένες φιλοδοξίες του. Αντιστάθηκε. Και ίσως να αντιστεκόταν ως το τέλος. Αλλά οι συνωμότες γνώριζαν την αχίλλειο πτέρνα του. Και επιστράτευσαν τη μαμά. Όταν η αιωνόβια κυρία Φανή ξεκίνησε από τον Πύργο Ηλείας για να έρθει στην Αθήνα κανένας δεν αμφέβαλλε ότι ο Στέφανος θα έλεγε το ναι. Όπως και το είπε!».

«Δεν έκανε τίποτα χωρίς να ρωτήσει τη μαμά του»

Γράφει ο Βασίλης Ραφαηλίδης: «Ο Τσιριμώκος έπεσε και αυτός στη Βουλή κατά την ψηφοφορία της 28ης Αυγούστου του 1965. Έλειπαν τότε 16 κεντρώα κεφάλια από τα 20 που έλειπαν στον Νόβα (σ.τ.σ ο πρώτος δοτός Πρωθυπουργός μετά την παραίτηση Παπανδρέου, που δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης). Θα τα βρει ο Στέφανος Στεφανόπουλος, κεντρώος και αυτός εκείνη την εποχή. Πιο σωστά, θα τα βρει η περίπου αιωνόβια μαμά του Στέφανου, η περιβόητη κυρία Φανή, που ζούσε στον Πύργο και που την φέρνουν με φορείο γιατί ο Στέφανος ήταν τόσο μαλάκας που δεν έκανε τίποτα χωρίς να ρωτήσει τη μαμά του! Κύριοι, έχετε συνείδηση σε τι χώρα ζούμε; Στη χώρα της κυρίας Φανής· η οποία και παίρνει επιτέλους δια του υιού ψήφο εμπιστοσύνης στις 24 Σεπτεμβρίου του 1965. Η Αποστασία συμπληρώθηκε, τα προβλεπόμενα κονδύλια δαπανήθηκαν, η δημοκρατία ενίκησε!»…

«Ο γιός της κυρίας Φανής»

Έγραφαν οι «New York Times» σε άρθρο τους τον Ιούλιο του 1965: «Πριν από 35 χρόνια, όταν η κυρία Φανή Στεφανοπούλου «έσπρωξε» τον γιο της Στέφανο Στεφανόπουλο στις εκλογές για το Κοινοβούλιο, εν αγνοία του, πιθανότατα ονειρευόταν ότι κάποια μέρα θα τον καμάρωνε Πρωθυπουργό. Ο γιός της κυρίας Φανής, αντίθετα, έγινε γνωστός ως ο πολιτικός που έχασε το λεωφορείο [για τον πρωθυπουργικό θώκο]. Απόψε τελικά το πρόλαβε…». Με καθυστέρηση μιας δεκαετίας, θα συμπληρώναμε.
Και συνεχίζει η αμερικανική εφημερίδα: «Ο κ. Στεφανόπουλος χρειάστηκε πολύ χρόνο, αλλά αυτή είναι η συνήθης μοίρα των πολιτικών που έχουν ως δυνατό τους χαρτί τον συμβιβασμό παρά την ηγετική προσωπικότητα. Ο κ. Στεφανόπουλος, ένας φαλακρός, καλοπροαίρετος, εργένης, με γυαλιά, στα 66 του χρόνια θεωρείται εδώ και καιρό «ο τρίτος άνθρωπος» στην ελληνική πολιτική σκηνή· οι ψηφοφόροι στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ηλεία, τον συμπαθούν· σε 13 εκλογικές αναμετρήσεις έχει ηττηθεί μόνο μία φορά· έχει λειτουργήσει σε διάφορες υπουργικές θέσεις, κυρίως στα οικονομικά». Ο Στέφανος Στεφανόπουλος ανέλαβε την πρωθυπουργία της Ελλάδας από τις 17 Σεπτεμβρίου του 1965 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.
Η παρεμβάσεις της κυρίας Φανής στη ζωή και στην καριέρα του ιού της είναι κάτι μεταξύ αστικού μύθου και πραγματικότητας.

 

Νόβας δεξιά και Στεφανόπουλος στη μέση. Δύο από τους πρωταγωνιστές της Αποστασίας.
Νόβας δεξιά και Στεφανόπουλος στη μέση. Δύο από τους πρωταγωνιστές της Αποστασίας.

Ο θηλυκός «Γκρούεζας»…

Λέγεται ότι η κυρία Φανή ήταν η κομματάρχισα της Ηλείας. Ο Στέφανος βρισκόταν στην Αθήνα για τις δουλειές του και όταν «κατέβαινε» στον Πύργο δεχόταν τους ψηφοφόρους του στο Γραφείο του, όπου η κυρία Φανή υποδεχόταν τον καθένα με το όνομά του· τους γνώριζε όλους! Η κυρία Φανή- Φανιώ την φώναζαν οι δικοί της- ήταν η ισχυρή κομματική ηγέτιδα που δίχως χωρίς τη δική της εύνοια δεν γινόταν διορισμός.
Επίσης θρυλείται για τον Στέφανο Στεφανόπουλο, ότι ήταν αναβλητικός και αναποφάσιστος. Λέγεται ότι, ο Στέφανος, όταν έχτιζαν ένα πολυτελές σπίτι είχε απαιτήσει να φτιάξουν 10 τουαλέτες, μία σε κάθε δωμάτιο· η μητέρα του, η κυρία Φανή, είχε προστάξει: «μόνο μία να φτιάξετε, γιατί μέχρι να αποφασίσει ο Στέφανος σε ποια θα πάει, θα τα κάνει πάνω του»!
Ο Στέφανος Στεφανόπουλος δεν παντρεύτηκε ποτέ και έζησε με την μητέρα του στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του· λόγω της τεράστιας επιρροής που είχε πάνω του και στις παρεμβάσεις της στις πολιτικές του αποφάσεις, οι Ηλείοι την αποκαλούσαν «Χάμκω», παρομοιάζοντάς την με τη σκληρή μάνα του Αλή Πασά. Όταν πέθανε η κυρία Φανή, κοντά στα 100, ο Στέφανος έπεσε σε βαριά κατάθλιψη, μάλιστα είχε εκμυστηρευθεί σε δικούς του ότι δεν έχει πλέον κανένα νόημα η ζωή του!

Το ηχηρό χαστούκι του πρέσβη και το κλάμα του… μικρού

Υπάρχει και μια ακόμα ιστορία με πρωταγωνιστή τον Στέφανο Στεφανόπουλο· αστικό μύθο να την αποκαλέσεις, τραγική αλήθεια; Πάντως δεν διαψεύστηκε ποτέ. Τι είχε συμβεί;
Η εφημερίδα της ελληνικής ομογένειας του Σικάγου «The Greek Star», δια των αναμνήσεων του Ουίλιαμ Ρούσις, Ελληνοαμερικανού που υπηρετούσε στην Ελλάδα ως αξιωματούχος του οργανισμού που συντόνιζε το έργο της αμερικανικής βοήθειας προς την Ευρώπη, απότοκο του Δόγματος Τρούμαν, περιγράφει τον τότε αμερικανό πρέσβη στη χώρα μας Πολ Πόρτερ: «Όταν πήγε στην Αθήνα [το 1947] έγινε ένας διαφορετικός άνθρωπος, ένας δικτάτορας. Η συμπεριφορά του προς τους έλληνες αξιωματούχους, αρχίζοντας από τον πρωθυπουργό, ήταν βλοσυρή και κάποτε τραχιά, προκαλώντας αλγεινή εντύπωση στη σκέψη του ελληνικού λαού. Ο Πόρτερ, συζητώντας για οικονομικό θέμα με τον Στέφανο Στεφανόπουλο, τότε υπουργό Συντονισμού, οργίστηκε τόσο ώστε σήκωσε το χέρι του και του κατάφερε ένα ηχηρό ράπισμα στο πρόσωπο, τόσο που ο υπουργός ξέσπασε σε κλάματα! Ο υπουργός αποχώρησε από το γραφείο και λίγες ημέρες αργότερα δώρισε στην κυρία Πόρτερ ένα διαμαντένιο περιδέραιο, για να κατευνάσει τον Πόρτερ». Και χαστούκι στον υπουργό!

Παραγκωνισμένος, μετά τη Μεταπολίτευση, ο 80χρονος πλέον Στέφανος Στεφανόπουλος, ηγήθηκε της χουντοβασιλικής Εθνικής Παράταξης το 1977· στις εκλογές έφτασε το 6,82% και εξέλεξε 5 βουλευτές. Ο Στέφανος Στεφανόπουλος πέθανε τον Οκτώβριο του 1982 στην Αθήνα σε ηλικία 84 χρονών.
Το έχει γράψει κάποιος: «Το χέρι που κουνάει την κούνια, είναι το χέρι που κυβερνά τον κόσμο»! Η κυρά Φανή λίκνισε έναν ταπεινό και άβουλο βουλευτή, που όμως ευτύχησε να τον καμαρώσει Πρωθυπουργό της Ελλάδας, έστω δεμένο ακόμα από τον ομφάλιο λώρο της…

ΕΘΝΟΣ

Νέος «κλεφτοπόλεμος» στα Στενά του Ορμούζ: ΗΠΑ – Ιράν ανταλλάσσουν χτυπήματα και απειλούν με κλιμάκωση

Από
pcuser
-
0
A small motorboat passes anchored vessels in the Strait of Hormuz off Bandar Abbas, Iran, Wednesday, June 17, 2026.(Amirhosein Khorgooi/ISNA via AP)
Ιρανικές επιθέσεις σε Κατάρ και Εμιράτα – «Κλειστά επ’ αόριστον» τα Στενά του Ορμούζ ισχυρίζεται η Τεχεράνη.

Τα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της διεθνούς κρίσης καθώς, την Κυριακή (12/7), οι ΗΠΑ και το Ιράν αντάλλαξαν νέες πυραυλικές και επιθέσεις με drones, επεκτείνοντας τις συγκρούσεις σε ολόκληρη την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι έκλεισε εκ νέου τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό, ενώ οι ΗΠΑ απάντησαν ότι η ναυσιπλοΐα συνεχίζεται κανονικά και πως οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν ανεπτυγμένες για να διασφαλίσουν την ελεύθερη διέλευση των πλοίων.

Οι τελευταίες επιθέσεις, σύμφωνα με το Reuters, σηματοδοτούν νέα κλιμάκωση της σύγκρουσης που ξεκίνησε μετά τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα κατά του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου. Παράλληλα, ενισχύονται οι αμφιβολίες για το μέλλον της προσωρινής συμφωνίας μεταξύ της Ουάσινγκτον και της Τεχεράνης, η οποία είχε στόχο την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και την αποκλιμάκωση της κρίσης.

Τι συνέβη στα Στενά του Ορμούζ

Επισημαίνεται ότι το Ιράν εξαπέλυσε επιθέσεις εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων σε κράτη του Περσικού Κόλπου, με το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να αναφέρουν ότι ενεργοποίησαν την αεράμυνά τους για την αναχαίτιση πυραύλων και drones.

Η Τεχεράνη υποστήριξε ότι τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά, επικαλούμενη τις «παράνομες κινήσεις» των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή. Όπως ανακοίνωσε η νεοσύστατη Αρχή των Στενών του Περσικού Κόλπου, η διέλευση των πλοίων δεν είναι προσωρινά εφικτή και οι σχετικές άδειες θα εκδοθούν μόνο όταν αποκατασταθεί η σταθερότητα.

Από την πλευρά της, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αποκλεισμού, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν δεν ελέγχει τη θαλάσσια οδό και ότι η εμπορική κίνηση συνεχίζεται, έστω και υπό αυξημένα μέτρα ασφαλείας.

Οι επιθέσεις σε Κατάρ, Ομάν, Κουβέιτ και Ιορδανία

Πάντως, σύμφωνα με τους Φρουρούς της Επανάστασης, ιρανικά πλήγματα στόχευσαν κέντρο διοίκησης και υπόστεγα drones στην Ιορδανία, αμερικανικό ραντάρ στο Κουβέιτ, εγκαταστάσεις υποστήριξης αεροπλανοφόρου στο Ομάν και κέντρο συντήρησης αεροσκαφών στο Κατάρ.

Το Κατάρ ανακοίνωσε ότι τρεις άνθρωποι, ανάμεσά τους ένα παιδί, τραυματίστηκαν από θραύσματα, καταλογίζοντας στο Ιράν πλήρη νομική ευθύνη για την επίθεση.

Από την πλευρά τους, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανέφεραν ότι εντόπισαν πυραυλικές απειλές εκτός των συνόρων τους, ενώ το Μπαχρέιν ανακοίνωσε αναχαίτιση ιρανικών εναέριων επιθέσεων. Η Ιορδανία επιβεβαίωσε πυραυλικά πλήγματα και το Ομάν έκανε λόγο για επιθέσεις με drones σε περιοχές της επικράτειάς του.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Ομάν κάλεσε τον Ιρανό πρεσβευτή για εξηγήσεις, ενώ η αμερικανική πρεσβεία συνέστησε στους πολίτες των ΗΠΑ που βρίσκονται στις περιοχές Ντουκμ και Μουσαντάμ να παραμείνουν σε ασφαλή καταφύγια.

Οι ΗΠΑ απαντούν με νέα πλήγματα

Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι, μόνο το Σάββατο (11/7), πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις σε 140 στρατιωτικούς στόχους στο Ιράν, ενώ συνολικά τις τελευταίες τρεις ημέρες επλήγησαν περισσότεροι από 300 στόχοι.

Μάλιστα, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, οι επιχειρήσεις αποσκοπούν στη μείωση της δυνατότητας του Ιράν να επιτίθεται σε εμπορικά πλοία που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ.

Την ίδια ώρα, ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι σημειώθηκαν εκρήξεις σε λιμενικές πόλεις και ότι σκοτώθηκε αξιωματικός του ιρανικού στρατού από αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα.

Σε αδιέξοδο οι διαπραγματεύσεις

Η νέα κλιμάκωση έρχεται λίγες ώρες μετά τις συνομιλίες που είχαν στο Ομάν ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, με τον ομόλογό του από το Ομάν, Μπαντρ Αλμπουσαΐντι, με αντικείμενο τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ.

Παράλληλα, ο Αμπάς Αραγτσί συνομίλησε τηλεφωνικά με τον υπουργό Εξωτερικών του Πακιστάν, Ισάκ Νταρ, σε μια ακόμη προσπάθεια διατήρησης διαύλων επικοινωνίας.

Υπενθυμίζεται ότι, την προηγούμενη εβδομάδα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι θεωρεί την εκεχειρία ουσιαστικά λήξασα, αφήνοντας πάντως ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων διαπραγματεύσεων.

Ο επικεφαλής διαπραγματευτής του Ιράν, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, έστειλε νέο μήνυμα μέσω του X, γράφοντας: «Η εποχή των μονομερών συμφωνιών τελείωσε. Σας προειδοποιήσαμε: Τηρήστε τον λόγο σας ή θα πληρώσετε το τίμημα. Η πραγματικότητα χτυπά την πόρτα».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/820204/stena-toy-ormoyz-neos-kleftopolemos-metaxy-ipa-kai-iran/

Γιάννης Καρυπίδης: Έφυγε από τη ζωή ένας σπουδαίος Πόντιος – Ο πρώτος πρόεδρος ελληνικού συλλόγου στην ΕΣΣΔ και παντοτινός σύμμαχος των παλιννοστούντων

Από
anixneuseis
-
0

Σε ηλικία 74 ετών, μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο

12/07/2026 – 2:55μμ

Στην Παναγία Σουμελά, στον Πόντο

Σύσσωμος ο ποντιακός χώρος αποχαιρετά με βαθιά συγκίνηση τον Γιάννη Καρυπίδη, έναν άνθρωπο που ταύτισε το όνομά του με τον ελληνισμό της πρώην ΕΣΣΔ, έναν άνθρωπο για τον οποίο μόνο καλά λόγια έχουν να πουν όσοι τον γνώρισαν.

Είχε γεννηθεί στην Τιφλίδα στις 21 Απριλίου 1952 και έφυγε από τη ζωή στη Θεσσαλονίκη, τα ξημερώματα του Σαββάτου 11 Ιουλίου 2026. Τα τελευταία χρόνια πάλευε σκληρά με τον καρκίνο.

Από το 1982, όταν ο τότε γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ) της Γεωργίας, Έντβαρντ Σεβαρτνάντζε, έδωσε άδεια να ιδρυθεί στην Τιφλίδα Τμήμα Ελληνικής Νεολαίας στην Κομσομόλ (νεολαία της ΕΣΣΔ), ο Γ. Καρυπίδης ανέλαβε δράση να συσπειρώσει τους Έλληνες της Τιφλίδας. Τον Ιανουάριο του 1983 η Ελληνική Νεολαία Τιφλίδας –η μοναδική σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1988– συγκρότησε Διοικητικό Συμβούλιο και τον εξέλεξε ως πρόεδρο (παρέμεινε μέχρι τη διάλυσή της, το 1991).

Οι Πόντιοι πρόγονοί του είχαν φθάσει στη Γεωργία το 1830 από την περιοχή της Αργυρούπολης, μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο. Οι Ρώσοι νικητές είχαν πάρει μαζί τους περίπου 30.000 Πόντιους, για να γλιτώσουν από το μαχαίρι των Τούρκων, όπως είχε πει σε συνέντευξή του στο Pontos News.

 

Με τη Θία Χάλο στην Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης

Ο Γιάννης Καρυπίδης ήταν απόφοιτος του Κρατικού Πολυτεχνείου της Γεωργίας, του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών. Από το 1974 έως το 1990 εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός και αρχιμηχανικός, ενώ ήταν εισηγητής σε συνέδρια υδροηλεκτρικής νέων επιστημόνων. Τον Μάιο του 1991 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Από τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου και έως το 1995 υπήρξε υπεύθυνος του Γραφείου Υποδοχής Παλιννοστούντων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ).

Ήταν πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Παλιννοστούντων Ελληνοποντίων της πρώην ΕΣΣΔ «Μαυροθαλασσίτες», με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Το 1996 διατέλεσε ειδικός σύμβουλος της Γενικής Γραμματείας Παλιννοστούντων του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, ενώ από τον Μάιο του 1997 έως το 2010 ήταν συνεργάτης του Κέντρου Μελέτης και Ανάπτυξης του Ελληνικού Πολιτισμού της Μαύρης Θάλασσας της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, ως υπεύθυνος σχέσεων με τις ελληνικές κοινότητες της πρώην ΕΣΣΔ και υλοποίησης διαφόρων προγραμμάτων του Κέντρου.

«Άνθρωπο του καθήκοντος και της προσφοράς» και «αφανή ήρωα» τον χαρακτηρίζουν πολλοί εξ όσων συνεργάστηκαν μαζί του, σε αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

pontosnews.gr

Η NASA ανακοινώνει το πρόγραμμα κάλυψης της εκτόξευσης του αστροναύτη Ανίλ Μένον προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Από
anixneuseis
-
0

 

Τζέσικα Ταβό
9 Ιουλίου 2026 
Κεντρικά γραφεία της NASA

Ο αστροναύτης της NASA Ανίλ Μένον και οι κοσμοναύτες της Roscosmos Πιοτρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, μέλη του βασικού πληρώματος της αποστολής Soyuz MS-29, ποζάρουν για φωτογραφία στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών Γκαγκάριν στη Ρωσία.
Πηγή: GCTC

Ο αστροναύτης της NASA Ανίλ Μένον θα εκτοξευθεί την Τρίτη 14 Ιουλίου με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-29 της Roscosmos προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μαζί με τους κοσμοναύτες Πιοτρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα. Εκεί θα ενταχθούν στο πλήρωμα της Αποστολής 74, συμβάλλοντας στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας.

Οι Μένον, Ντουμπρόφ και Κίκινα θα εκτοξευθούν στις 10:47 π.μ. ώρα ανατολικής ακτής ΗΠΑ, δηλαδή στις 7:47 μ.μ. τοπική ώρα Μπαϊκονούρ, από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν.

Η ζωντανή κάλυψη της εκτόξευσης και της πρόσδεσης θα είναι διαθέσιμη μέσω των NASA+, Amazon Prime και του καναλιού της υπηρεσίας στο YouTube. Η NASA παρέχει επίσης οδηγίες για την παρακολούθηση του περιεχομένου της μέσω διαφόρων διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Μετά από ταξίδι δύο τροχιών και διάρκειας περίπου τριών ωρών, το διαστημόπλοιο θα προσδεθεί αυτόματα στις 1:56 μ.μ. στη μονάδα Prichal. Λίγο αργότερα, θα ανοίξουν οι καταπακτές μεταξύ του Soyuz και του τροχιακού εργαστηρίου.

Μετά την άφιξή τους, οι τρεις θα συναντήσουν τους αστροναύτες της NASA Τζέσικα Μιρ, Τζακ Χάθαγουεϊ και Κρις Γουίλιαμς, την αστροναύτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος Σοφί Αντενό, καθώς και τους κοσμοναύτες της Roscosmos Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, Σεργκέι Μίκαεφ και Αντρέι Φεντιάεφ.

Πρόγραμμα κάλυψης της NASA

Όλες οι ώρες είναι ώρα ανατολικής ακτής ΗΠΑ και ενδέχεται να αλλάξουν ανάλογα με την εξέλιξη των επιχειρήσεων.

Τρίτη 14 Ιουλίου

9:45 π.μ. – Έναρξη της κάλυψης της εκτόξευσης μέσω NASA+, Amazon Prime και YouTube.

 

10:47 π.μ. – Εκτόξευση.

1:10 μ.μ. – Έναρξη της κάλυψης της προσέγγισης και της πρόσδεσης μέσω NASA+, Amazon Prime και YouTube.

1:56 μ.μ. – Πρόσδεση.

3:30 μ.μ. – Έναρξη της κάλυψης για το άνοιγμα των καταπακτών και την υποδοχή του πληρώματος μέσω NASA+, Amazon Prime και YouTube.

3:55 μ.μ. – Άνοιγμα καταπακτών.

Οι Μένον, Ντουμπρόφ και Κίκινα θα παραμείνουν περίπου οκτώ μήνες στο τροχιακό συγκρότημα ως μέλη των Αποστολών 74 και 75 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, προτού επιστρέψουν στη Γη τον Απρίλιο του 2027.

Αυτή θα είναι η πρώτη διαστημική πτήση του Μένον και η δεύτερη τόσο για τον Ντουμπρόφ όσο και για την Κίκινα.

Κατά την παραμονή του στον σταθμό, ο Μένον θα πραγματοποιήσει επιστημονική έρευνα και τεχνολογικές επιδείξεις με στόχο την προώθηση της ανθρώπινης εξερεύνησης του Διαστήματος και τη βελτίωση της ζωής στη Γη.

Θα συνεχίσει έρευνες για τη βελτίωση της παραγωγής κρυστάλλων ημιαγωγών στο Διάστημα, με σκοπό να καταστεί δυνατή η μαζική παραγωγή εξαρτημάτων που απαιτούνται για υπολογιστές υψηλών επιδόσεων, εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και βελτιωμένες ιατρικές συσκευές.

Ο Μένον θα πραγματοποιήσει επίσης εξετάσεις υπερήχων με τη χρήση επαυξημένης πραγματικότητας και μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες θα μπορούσαν σε μελλοντικές διαστημικές αποστολές να περιορίσουν ή ακόμη και να εξαλείψουν την ανάγκη ιατρικής υποστήριξης από τη Γη.

Θα συμμετάσχει ακόμη ως ερευνητικό υποκείμενο σε μελέτες για το πώς επηρεάζεται η ροή του αίματος στο Διάστημα, με στόχο την προστασία των μελλοντικών αστροναυτών.

Επιπλέον, θα δοκιμάσει τη βιοεκτύπωση αγγειακών δομών σε συνθήκες μικροβαρύτητας, ώστε να βελτιωθεί η κατανόηση της διαδικασίας γήρανσης και να ενισχυθεί η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών εφαρμογών.

Για περισσότερα από 25 χρόνια, άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, διευρύνοντας την επιστημονική γνώση και πραγματοποιώντας ερευνητικές ανακαλύψεις που δεν θα ήταν δυνατές στη Γη.

Ο διαστημικός σταθμός βοηθά τη NASA να κατανοήσει και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ανθρώπινης διαστημικής πτήσης, να διευρύνει τις εμπορικές δυνατότητες σε χαμηλή γήινη τροχιά και να δημιουργήσει τις βάσεις για αποστολές μεγάλης διάρκειας στη Σελήνη, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, καθώς και στον Άρη.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έρευνα, τις επιχειρήσεις και τα πληρώματα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της NASA για τον σταθμό.

NASA

Το CERN αποχαιρετά τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ( LHC) και περνά στην τρίτη μεγάλη περίοδο διακοπής λειτουργίας

Από
anixneuseis
-
0

CERN

Ο LHC μπαίνει στη μεγαλύτερη αναβάθμιση της ιστορίας του

29 Ιουνίου 2026

Ο LHC βρίσκεται αυτή τη στιγμή εκτός λειτουργίας. Οι ομάδες θα αποσυναρμολογήσουν τώρα 1,2 χιλιόμετρα του επιταχυντή, ώστε να εγκαταστήσουν τον νέο εξοπλισμό του HiLumi LHC. Ο εξοπλισμός αυτός θα συνδεθεί με τις εγκαταστάσεις που έχουν ήδη τοποθετηθεί στις νέες υπόγειες στοές του HiLumi LHC, όπως η νέα κρυογενική γραμμή, τμήματα της οποίας παραδόθηκαν την περασμένη άνοιξη.
Εικόνα: CERN

Σήμερα, ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων, ο ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων στον κόσμο, ολοκληρώνει ένα εξαιρετικό κεφάλαιο της επιστημονικής του πορείας. Μετά την τελευταία περίοδο συλλογής δεδομένων φυσικής, ο επιταχυντής τέθηκε εκτός λειτουργίας, σηματοδοτώντας την έναρξη της τρίτης Μεγάλης Διακοπής Λειτουργίας του CERN, γνωστής ως Long Shutdown 3 ή LS3.

Πρόκειται για ένα εκτεταμένο πρόγραμμα συντήρησης, ενίσχυσης, αναβαθμίσεων και εγκατάστασης νέου εξοπλισμού, το οποίο θα προετοιμάσει το Εργαστήριο για τον High-Luminosity LHC, ή HiLumi LHC, την επόμενη φάση στην εξερεύνηση των θεμελιωδών νόμων της φύσης.

Από την πρώτη κυκλοφορία δεσμών σωματιδίων τον Σεπτέμβριο του 2008, ο LHC έχει διευρύνει τα όρια της επιστήμης και της τεχνολογίας, εξελισσόμενος σε ένα από τα πιο φιλόδοξα επιστημονικά όργανα που έχουν κατασκευαστεί ποτέ.

Ο επιταχυντής πραγματοποίησε τις πρώτες συγκρούσεις πρωτονίων το 2009 και γρήγορα καθιερώθηκε ως μια μοναδική μηχανή ανακαλύψεων. Κατά τη διάρκεια των τριών περιόδων λειτουργίας του, των Runs 1 έως 3, παρείχε στα πειράματά του πρωτοφανείς ποσότητες δεδομένων.

Η πιο γνωστή επιτυχία του LHC σημειώθηκε στις 4 Ιουλίου 2012, όταν οι συνεργασίες ATLAS και CMS ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του μποζονίου Higgs, επιβεβαιώνοντας έναν μηχανισμό που είχε προταθεί σχεδόν μισό αιώνα νωρίτερα.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο LHC κατέστησε δυνατές εκατοντάδες σημαντικές επιστημονικές προόδους, μεταξύ των οποίων:

  • η ανακάλυψη περισσότερων από 85 αδρονίων,
  • ο καθορισμός ορίων αποκλεισμού για την πιθανή ανακάλυψη νέων σωματιδίων,
  • η διερεύνηση της ασυμμετρίας μεταξύ ύλης και αντιύλης,
  • η μελέτη της φύσης του πλάσματος κουάρκ-γλουονίων,
  • και μετρήσεις με σημαντικές επιπτώσεις για την αστροφυσική.

Πέρα από την επιστημονική του παραγωγή, ο LHC προώθησε την καινοτομία στην επιστήμη των επιταχυντών, στις υπεραγώγιμες τεχνολογίες, στην πληροφορική και στη διεθνή επιστημονική συνεργασία.

Καθώς ο επιταχυντής εισέρχεται σε μια νέα φάση, το CERN τιμά όχι μόνο τις ανακαλύψεις που πραγματοποιήθηκαν, αλλά και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα που τις κατέστησε δυνατές.

«Ο LHC ξεπέρασε κάθε προσδοκία», δήλωσε ο Όλιβερ Μπρούνινγκ, διευθυντής Επιταχυντών και Τεχνολογίας του CERN.

«Για σχεδόν δύο δεκαετίες, μεταμόρφωσε την κατανόησή μας για το Σύμπαν και ενέπνευσε γενιές επιστημόνων, μηχανικών και πολιτών σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα αποχαιρετούμε τον LHC όπως τον γνωρίζαμε, ενώ προετοιμαζόμαστε να υποδεχθούμε τον διάδοχό του: τον HiLumi LHC, ο οποίος θα επεκτείνει αυτή την επιστημονική περιπέτεια βαθιά στο μέλλον».

Ο HiLumi LHC, του οποίου η έναρξη λειτουργίας προγραμματίζεται για το 2030, θα αυξήσει τη φωτεινότητα του επιταχυντή έως και κατά δέκα φορές σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό του.

Αυτό θα επιτρέψει στους ερευνητές να συλλέγουν πολύ μεγαλύτερα σύνολα δεδομένων, καθιστώντας δυνατές ακριβέστερες μελέτες του μποζονίου Higgs και αυξάνοντας τις πιθανότητες εντοπισμού φαινομένων πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής.

Η LS3 αποτελεί την εκτενέστερη παρέμβαση στο σύμπλεγμα επιταχυντών του CERN από την εποχή της ίδιας της κατασκευής του LHC.

Από τώρα έως το 2030, στη διάρκεια της διακοπής λειτουργίας θα συμμετάσχουν χιλιάδες ειδικοί από το CERN και συνεργαζόμενα ιδρύματα σε όλο τον κόσμο. Οι ομάδες αυτές θα μετατρέψουν τον LHC, τους προεπιταχυντές και τα πειράματά τους στις αντίστοιχες εκδόσεις HiLumi, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιήσουν κρίσιμα έργα ανακαίνισης σε ολόκληρο το σύμπλεγμα επιταχυντών και στις πειραματικές εγκαταστάσεις.

Τα έργα περιλαμβάνουν:

  • την ενίσχυση και αναβάθμιση της Βόρειας Περιοχής του Super Proton Synchrotron,
  • την αποσυναρμολόγηση της περιοχής στόχου του προγράμματος CERN Neutrinos to Gran Sasso,
  • τη μετατροπή του Πειραματικού Σπηλαίου North 3 σε εγκατάσταση σταθερού στόχου υψηλής έντασης,
  • την ανακαίνιση της εγκατάστασης ISOLDE,
  • και την αναβάθμιση των συστημάτων ασφάλειας προσωπικού, του ηλεκτρικού δικτύου και των τεχνικών στοών.

«Η LS3 αποτελεί ένα τεράστιο και εξαιρετικά σύνθετο εγχείρημα από άποψη μηχανικής και εφοδιασμού», δήλωσε ο Ζαν-Φιλίπ Τοκ, επικεφαλής της Ομάδας Συντονισμού της LS3.

«Μόνο στον LHC, 1,2 χιλιόμετρα μαγνητών και εξαρτημάτων θα αφαιρεθούν και θα αντικατασταθούν με νέο εξοπλισμό. Σε ολόκληρο το σύμπλεγμα έχουν προγραμματιστεί δεκάδες έργα, στα οποία θα συμμετάσχουν χιλιάδες μηχανικοί, φυσικοί, τεχνικοί και εργαζόμενοι υποστήριξης».

Στις υπόγειες αίθουσες του LHC, τα πειράματα ATLAS και CMS θα υποβληθούν σε εκτεταμένες αναβαθμίσεις, με αποτέλεσμα να μετατραπούν ουσιαστικά σε ανανεωμένους ανιχνευτές.

Για να αξιοποιήσουν πλήρως τις πρωτοφανείς επιδόσεις του HiLumi LHC, θα πρέπει να μπορούν να διαχειρίζονται από 140 έως 200 συγκρούσεις πρωτονίου–πρωτονίου σε κάθε διασταύρωση δεσμών, σε σύγκριση με περίπου 60 κατά την τελευταία περίοδο λειτουργίας του LHC.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εντοπίζουν και να επιλέγουν τις πιο ενδιαφέρουσες συγκρούσεις μέσα από περισσότερες από πέντε δισεκατομμύρια αλληλεπιδράσεις κάθε δευτερόλεπτο.

Για να ανταποκριθούν σε αυτή την πρόκληση, και τα δύο πειράματα θα αντικαταστήσουν πλήρως τα συστήματα σκανδαλισμού τους, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επιλογή των πιο υποσχόμενων γεγονότων για περαιτέρω ανάλυση.

Τα γεγονότα αυτά θα καταγράφονται με τη χρήση προηγμένων νέων τεχνολογιών ανίχνευσης, μεταξύ των οποίων:

  • συστήματα ιχνηλάτησης εξ ολοκλήρου από πυρίτιο, με δισεκατομμύρια κανάλια ανάγνωσης, πολύ περισσότερα από όσα διαθέτουν οι σημερινοί ανιχνευτές,
  • ανιχνευτές χρονισμού υψηλής ακρίβειας, με ανάλυση λίγων δεκάδων πικοδευτερολέπτων,
  • και νέα συστήματα καλοριμέτρων, ικανά να λειτουργούν σε συχνότητες της τάξης των μεγαχέρτζ.

Παρότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δεν θα κυκλοφορούν δέσμες σωματιδίων, η επιστημονική δραστηριότητα στο CERN θα παραμείνει έντονη.

Χιλιάδες ερευνητές θα συνεχίσουν να αναλύουν τα τεράστια σύνολα δεδομένων που συγκεντρώθηκαν κατά την εποχή λειτουργίας του LHC, εξάγοντας νέα αποτελέσματα φυσικής και, ταυτόχρονα, προετοιμάζοντας τα πειράματα για τις προκλήσεις που ακολουθούν.

Όταν το σύμπλεγμα επιταχυντών αρχίσει σταδιακά να επαναλειτουργεί, από το 2028, θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή για τη φυσική υψηλών ενεργειών.

Βασιζόμενος στην κληρονομιά του LHC, ο HiLumi LHC θα προσφέρει πρωτοφανείς δυνατότητες για την εμβάθυνση της κατανόησής μας για το Σύμπαν και για τη διερεύνηση ορισμένων από τα θεμελιωδέστερα ερωτήματα της επιστήμης.

CERN

Το 2008 η εκπομπή Ανιχνεύσεις της ΕΡΤ3 επισκέφθηκε το CERN. Κατέγραψε τις προετοιμασίες των επιστημόνων για το μεγάλο πείραμα για το σωματίδιο Χίγκς και στις 27 Φεβρουαρίου 2008 παρουσίασε το υλικό που συνέλεξε μαζί με έναν ενδιαφέροντα διάλογο στο στούντιο. Στην εκπομή, κατά την επίσκεψή μας στο CERN, μίλησε και ο νομπελίστας φυσικός Τζάκ Στάϊνμπεργκερ. Στο πάνελ στο στούντιο της ΕΡΤ ήταν οι καθηγητές φυσικής: Χαρά Πετρίδου, Ν. Τράκας και Μ. Δρυς

 

1...159160161...3,031Σελίδα 160 από 3,031