Αρχική Blog Σελίδα 158

#OYΔΕΝ_ΝΕΟΤΕΡΟΝ_ΑΠΟ_ΤΟ_ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ_ΜΕΤΩΠΟ…”

0
Γράφει ο Ευθύμιος.
#ΑΡΩΜΑ_ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!! 
#Constantinople: Σαν χθες εκοιμηθη ο Οσιος Παισιος ο Αγιορειτης!! την ευχη του να εχουν ολοι!!
Κυριως στην Κονιτσα, χιλιαδες λαου,στην Σουρωτη,στο Αγιον Ορος και σε καθε ναο ο λαος δεν τον ξεχασε!!
Ο Οσιος προεβλεψε σωστα οτι θα απελευθερωθει η Κωνσταντινουπολη ,θα απελευθερωθει η Κυπρος,θα απελευθερωθουν τα κατεχομενα εδαφης του Κουρδισταν και της Αρμενιας!! και οτι το τεχνιτο κρατος της Τουρκιας θα διαλυθει.Το κυριοτερο οφελος ομως δεν ειναι τα εδαφη,αλλα οτι το 1/3 των λαων της Τουρκιας θα γινουν χριστιανοι! και οτι κοσμος στην Ελλαδα που ειναι αθεοι ,η ολιγοπιστοι με τα γεγονατα θα πιστεψουν.
Η σελιδα μας θα δικαιωθει συντομα.
Μεσα απο  Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
Η Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού συγκλήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1919. Οι Έλληνες αντιπρόσωποι διαμαρτυρήθηκαν για τη βρετανική μεταφορά βαρέος πυροβολικού και πυρομαχικών που άφησαν πίσω τους οι Τούρκοι στην ελληνοκρατούμενη ζώνη στην Κωνσταντινούπολη. ( Zeki Sarıhan, Ημερολόγιο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, 1994, τόμος 2, σελ. 170).
Το Κεμαλικό Καθεστώς με Δυτική Επιρροή: ❝Σχεδόν σε κάθε περίοδο που ζητούνταν ξένη βοήθεια για την αναδιοργάνωση του τουρκικού στρατού, η στρατιωτική, οικονομική και πολιτική εξάρτηση από τη χώρα ή τις χώρες που παρείχαν τη βοήθεια αυξανόταν.❞Erhan Çifci, «Δυτική Επιρροή στον Τουρκικό Στρατό», 2022, σελ. 47.
Στις 21 Απριλίου 1921 , ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Μπαλτάτζης συναντήθηκε με τον Λόρδο Γκράνβιλ, τον Βρετανό επιτετραμμένο στην Αθήνα. Επέκρινε την απόφαση της βρετανικής κυβέρνησης να απαγορεύσει την πώληση στρατιωτικού εξοπλισμού στην Ελλάδα, ενώ η Γαλλία και η Ιταλία πουλούσαν όπλα στους Εθνικιστές [Μ. Κεμάλ].
29 Οκτωβρίου 1921 Σε μυστική συνεδρίαση της TBMM, ο Υπουργός Άμυνας Mirliva Refet (Bele) ομολογεί: ❝..Κατά τη μάχη του Σακαρίας, τουλάχιστον τριάντα χιλιάδες άτομα δραπέτευσαν και ο Ρεφέτ Πασάς βρήκε τριάντα χιλιάδες τουφέκια, τα τοποθέτησε στη θέση τους. Πήρε από εκεί, πήρε από εδώ. Απευθύνθηκε στους Άγγλους..❞
10 Ιανουαρίου 1922 Ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εμπορίου των ΗΠΑ J. E. Gillespie έστειλε ειδική έκθεση στον Έκτακτο Επίτροπο των ΗΠΑ Ναύαρχο Bristol. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ρεφέτ (Μπελέ) παρήγγειλε 20.000 τουφέκια και πυρομαχικά από τους #Βρετανούς λαθρέμπορους όπλων “Edwards, Henry και Κομπανία”.
1 Αυγούστου 1922 Ο Έλληνας Αρχιστράτηγος Στρατηγός #Χατζανέστης έστειλε επιστολή στον Αρχιστράτηγο των Συμμαχικών Δυνάμεων Κατοχής Στρατηγό #Χάρινγκτον. Ο Χατζανέστης παραπονιέται ότι οι Σύμμαχοι έχουν παράσχει στον Μουσταφά Κεμάλ βοήθεια σε στρατιωτικό, στρατηγικό, πληροφοριακό και πολλούς άλλους τομείς.
 Aυτη ειναι η δηθεν <<σωστη πλευρα της ιστοριας..>> που χωρις ντροπη επαναλαμβανει ο Μητσοτακης, αυτα να τα βλεπουν κυριως οι Μικρασιατες,ποντιοι,θρακιωτες.
 
Το 1923, η Γκρέις Μαίρη Έλισον δήλωσε: «Όλοι πιστεύουν ότι οι Γάλλοι προμήθευσαν αυτά τα πυρομαχικά. Αλλά οι Τούρκοι πλήρωσαν εμάς, την Αγγλία, 5.000 λίρες (σε σημερινά χρήματα). Εμείς λάβαμε αυτά τα πυρομαχικά από τους Γάλλους και οι Τούρκοι τα έλαβαν από Βρετανούς αξιωματικούς».
 Η Έλισον μια φιλοτούρκος συγγραφέας που επισκέφθηκε την Άγκυρα και έγραψε το βιβλίο «Μια Αγγλίδα στην Αγκύρα», επισημαίνει ρεαλιστικές αγγλοτουρκικές συμφωνίες που έρχονταν σε αντίθεση με τις επίσημες πολιτικές ουδετερότητας.
 
Η σελιδα μας θα συνεχιζει να αποδομει την δηθεν καλη πλευρα της ιστοριας που δημιουργησε την Μικρασιατιτη Καταστροφη και το τεχνιτο κρατος της Τουρκιας με τους προσηλοιτους της Θεσσαλονικης.
-#Ιran:  Κύμα  της Επιχείρησης «#Αληθινή_Υπόσχεση_4»
Aντίποινα του Ιράν στις 12-13 Ιουλίου 2026, με στόχο αμερικανικές βάσεις και εγκαταστάσεις στο Κατάρ (Al-Udeid), το Μπαχρέιν (Πέμπτος Στόλος), το Κουβέιτ, την Ιορδανία (Πρίγκιπας Χασάν) και το Ομάν, χρησιμοποιώντας πυραύλους Zolfaghar SRBM και drones μετά από αμερικανικές επιθέσεις σε ιρανικές παράκτιες και πυραυλικές εγκαταστάσεις.
 
Σύμφωνα με πληροφορίες, ιρανικοί πύραυλοι στοχεύουν την αεροπορική βάση Μουάκαμπ αλ-Σαλτάνι της Ιορδανίας. Η Ιορδανία, βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ και σχετικά σταθερός παράγοντας στην περιοχή, σύρεται κατευθείαν στη φωτιά. 
 
Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars ανέφερε ότι ακούστηκαν εκρήξεις ανατολικά του Μπαντάρ Αμπάς και γύρω από το νησί Κεσίμ. 

Μέχρι στιγμής, αυτές οι περιοχές έχουν στοχοποιηθεί: Bandar Abbas, Sirik, Kangan, Bandar Dir , Asaluyeh , Chabahar, Jask , Bushehr, Konarak.
  Οι ΗΠΑ απευθύνουν τελεσίγραφο στο Ιράν Η Ουάσινγκτον έδωσε στο Ιράν προθεσμία μέχρι το τέλος του Σαββάτου, 11 Ιουλίου, για να σταματήσει τις επιθέσεις σε νηοπομπές στον Περσικό Κόλπο και να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ. Διαφορετικά, θα υπάρξουν σοβαρές συνέπειες. Τις τελευταίες 48 ώρες, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον ιρανικών θέσεων στο νότο και το κέντρο, ενώ επιθέσεις εναντίον αμερικανικών θέσεων στο Ιράκ σημειώθηκαν μετά την ανακοίνωση ιρακινών ομάδων αντίστασης ότι όχι μόνο απέρριψαν τη διάλυσή τους, αλλά ανακοίνωσαν επίσης την ενίσχυση και επέκταση των δυνατοτήτων τους ενόψει των «κλιμακούμενων σιωνιστικών-αμερικανικών απειλών».
-#Rojhilat: Τις τελευταίες ημέρες, ένας Κούρδος πολίτης από την Περιφέρεια Κουρδιστάν του Ιράκ, ο οποίος έβοσκε τα ζώα του στις παραμεθόριες περιοχές «Σιντακάν», έχασε τη ζωή του μετά από συνεχή πυρά πολυβόλου Ντούσκα από δυνάμεις του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) σε αυτήν τη συνοριακή ζώνη. Στη συνέχεια, η σορός του και όλα τα ζώα του κατασχέθηκαν από στρατιωτικές δυνάμεις και η σορός του επιστράφηκε στην οικογένειά την Κυριακή.
-#Turkey: Λεπτομέρειες του νομικού πλαισίου που θα εισαχθεί ως μέρος της διαδικασίας ειρήνης (PKK-Τουρκία) έχουν ανακοινωθεί:  Ένας νόμος πλαισίου θα ψηφιστεί από το κοινοβούλιο, αλλά αναμένεται απόφαση επιβεβαίωσης από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας (MGK) που θα δηλώνει ότι «η PKK έχει διαλυθεί και τα όπλα έχουν κατατεθεί.»  Δεν θα γίνει καμία ειδική νομική ρύθμιση για τον Abdullah Öcalan ή ανώτερους ηγέτες της PKK.  Μέλη της PKK που έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη με επιβαρυντικές περιστάσεις θα εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας.  Μέλη της οργάνωσης που επιστρέφουν στην Τουρκία θα τεθούν υπό δικαστική εποπτεία για 3-5 χρόνια.
-#Syria: Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε βίντεο που δείχνουν την κατασκευή στρατιωτικής γέφυρας πάνω από τον ποταμό Ευφράτη στο Ντέιρ εζ-Ζορ.
Πολλοί νέοι στις πόλεις Τιλ Χάμις και Χολ, οι οποίες έχουν περιέλθει στον έλεγχο της κυβέρνησης της Δαμασκού, μεταναστεύουν στον Λίβανο. Σύμφωνα με τοπικές πηγές, η ανεργία έχει αυξηθεί σε αυτές τις περιοχές τους τελευταίους μήνες και οι κάτοικοι δεν μπορούν πλέον να βιοποριστούν.
Η Τουρκία έχει αναπτύξει το σύστημα ραντάρ HTRS-100 στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό, για την παρακολούθηση των ισραηλινών αεροπορικών επιχειρήσεων στην περιοχή, ενώ συνεχίζει να αναπτύσσει συστήματα αεράμυνας στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Δαμασκού.
-#US: O  θάνατος του γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ που βοηθησε πολλες φορες τους Κουρδους και το Ισταηλ.
-#Israel: Καθώς μεγάλο μέρος της παγκόσμιας προσοχής παραμένει στραμμένο στο Ιράν, ο  Δρ. Dan Diker Πρόεδρος του Κέντρου Ιερουσαλήμ για την Ασφάλεια και τις Εξωτερικές Σχέσεις (JCFA), προειδοποιεί ότι η Τουρκία του Ερντογάν αναδύεται ως αυξανόμενη στρατηγική πρόκληση για το Ισραήλ, το ΝΑΤΟ και τη Δύση. Υποστηρίζει ότι ο συνδυασμός νεο-οθωμανικών φιλοδοξιών, δεσμών με τη Χαμάς και μιας ολοένα και πιο επιθετικής περιφερειακής πολιτικής απαιτεί επανεκτίμηση των σχέσεων με την Άγκυρα. «Η Τουρκία δεν είναι πλέον απλώς σύμμαχος του ΝΑΤΟ», γράφει ο Ντίκερ. «Οι ενέργειές της αντανακλούν όλο και περισσότερο αυτές ενός απατεώνα κράτους που απολαμβάνει τη νομιμοποίηση της Δύσης». Προσθέτει ότι «όσο το Ιράν και η Τουρκία συνεχίζουν να προωθούν συμφέροντα που υπονομεύουν την περιφερειακή σταθερότητα, η Δύση πρέπει να προσαρμόσει τη στρατηγική ασφαλείας της σε αυτή την νέα πραγματικότητα.»
Ισραηλινοί αξιωματούχοι άμυνας ανησυχούν ότι η Τουρκία θα μπορούσε να παρακάμψει νομοθεσία που ψήφισε το Κογκρέσο των ΗΠΑ και περιορίζει τις συνθήκες πώλησης F-35, επηρεάζοντας την ικανότητα του Ισραήλ να υπερασπιστεί τον εαυτό του από περιφερειακές απειλές.
–#Gaza: Στρατεύματα του Κοσσυφοπεδίου φέρονται να έχουν φτάσει στο Ισραήλ για να ενταχθούν στην προγραμματισμένη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης για τη Γάζα. Αναμένεται να υποστηρίξουν επιχειρήσεις υλικοτεχνικής υποστήριξης και αστικών υποθέσεων. Μαροκινό προσωπικό έχει ήδη αναπτυχθεί, ενώ η Αλβανία και το Καζακστάν αναμένεται επίσης να συνεισφέρουν στρατεύματα. Μια πολυεθνική δύναμη για τη μεταπολεμική Γάζα αρχίζει να διαμορφώνεται.
-#Lebanon: Ένας έκτος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ θα πραγματοποιηθεί αύριο στη Ρώμη… Οι συζητήσεις θα επικεντρωθούν στην ενεργοποίηση των «πειραματικών ζωνών»
-#Druze: Ο Σειχης Χίζρι για την πρώτη επέτειο της γενοκτονίας των #Δρούζων από τους τρομοκράτες του HTS: «Στόχος μας είναι η ανεξαρτησία και δεν θα ξεχάσουμε όσους στάθηκαν μαζί μας». Τα όπλα είναι έτοιμα, αλλά δεν θα ρίξουμε τον πρώτο πυροβολισμό. Δεν θα είχαμε φύγει από τα χωριά μας αν δεν υπήρχε η προδοσία.
-#Albania:  43η ημέρα μαζικών διαμαρτυριών στα Τίρανα της Αλβανίας. Οι ολιγάρχες, ο Κούσνερ και μια  κυβέρνηση που βρίσκεται στα άκρα του οργανωμένου εγκλήματος έκλεψαν τη γη και το μέλλον. Αλλά οι άνθρωποι είναι ακόμα εδώ — πιο δυνατοί, πιο δυνατοί και απαιτούν αυτό που τους ανήκει.
-#Hellas: H κατασταση φετος των αγροτων ειναι ΤΡΑΓΙΚΗ… με 0,19 στο μαλακο  σιταρι και 0,22 στο σκληρο σιταρι εχουν μπει απο μεσα οι περισοτεροι… οι 430000 σε λιγο καιρο δεν θα υπαρχουν,αρα δεν θα υπαρχει πρωτογεννης παραγωγη,,,, αρα με την πρωτη επισιτυστικη κριση η Ελλαδα θα πεινασει.Η κυβερνηση Μητσοτακη 7 χρονια( και πιον πριν ο Τσιπρας) δεν εκανε τιποτα για να κανει ελκυστικο το επαγγελμα των Αγροτων, αντιθετα με το σκανδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και με την αντιαγροτικη πολιτικη του εξοντωσε τους Αγροτες. Στην Τουρκια που στηριζονται οι αγροτες σε σπορο κλπ η τιμη του σιτου ειναι 0,30 λεπτα. Οι Οικογεννεια Μητσοτακη ζει απ το δημοσιο.. το ιδιο και ο Τσιπρας οποτε δεν τους νοιαζει αν εξοντωθουν οι αλλοι.
 ΜΑΥΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 2 ΣΤΗΣ ΕΚΛΟΓΕΣ !!
 ΨΗΦΙΣΤΕ ΟΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΘΕΛΕΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ._
-#Rojava: Οι κάτοικοι του Ντερίκ δήλωσαν ότι απορρίπτουν όλες τις προσπάθειες αλλαγής των ονομάτων των κουρδικών πόλεων και χωριών στη Ροζάβα και ζήτησαν σεβασμό στην πολιτιστική ταυτότητα του κουρδικού λαού και την αναγνώριση των δικαιωμάτων του.
-#Rum_Pontos: Στη Σαμψούντα , το φέρι Μπαντίρμα μετακινήθηκε 3,5 χιλιόμετρα χερσαίας διαδρομής στη νέα του τοποθεσία.Eιναι το πλοιο που με εντολη των Βρετανων μετεφερε τον Ντονμε Μουσταφα Κεμαλ στη Σαμσουντα.

Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”

Η στρατηγική βαθιών πληγμάτων της Ουκρανίας

0

Από το The Morning Dispatch — 13 Ιουλίου 2026, 13:55 

Evan Spear • James P. Sutton • Daniel Sipes • Ross Anderson / 13 Ιουλίου 2026

Διαβάζετε το The Morning Dispatch, το βασικό καθημερινό ενημερωτικό μας δελτίο, το οποίο εξηγεί όλες τις ειδήσεις που πρέπει να γνωρίζετε σήμερα σε λιγότερο από 15 λεπτά.

Καλή Δευτέρα! Ο Pitbull —γνωστός και ως Mr. Worldwide— κατέγραψε το πρώτο Ρεκόρ Γκίνες για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ανθρώπων που φορούσαν φαλακρές περούκες, αφού 22.141 θαυμαστές τις φόρεσαν στη συναυλία του στο Λονδίνο την Παρασκευή. Ήταν επίσης ο μοναδικός άνθρωπος που επιχείρησε ποτέ κάτι τέτοιο, αλλά παραμένει εντυπωσιακό. Φανταστείτε το με μια Kodak.

Σύντομες ειδήσεις: Τα κυριότερα θέματα της ημέρας

1. Ο Λίντσεϊ Γκράχαμ πέθανε σε ηλικία 71 ετών

Ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο αρχαιότερος Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνας, πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 71 ετών, έπειτα από «σύντομη και αιφνίδια ασθένεια», όπως ανέφερε το γραφείο του σε ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε την Κυριακή.

Σε προκαταρκτική έκθεσή του, το γραφείο του ιατροδικαστή της Ουάσινγκτον διαπίστωσε ότι ο Γκράχαμ πέθανε από διαχωρισμό της αορτής — ρήξη στο τοίχωμα της αορτής, της κύριας αρτηρίας που μεταφέρει αίμα από την καρδιά.

Ο Γκράχαμ είχε επιστρέψει το Σάββατο από ταξίδι στην Ουκρανία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ανταποκρίθηκαν στη συνέχεια σε κλήση για άτομο που παρουσίαζε πόνο στο στήθος στη διεύθυνση κατοικίας του στην Ουάσινγκτον.

Εξελέγη το 2002, αντικαθιστώντας τον πρώην γερουσιαστή Στρομ Θέρμοντ. Έθεσε για σύντομο διάστημα υποψηφιότητα για την προεδρία το 2016, διετέλεσε επικεφαλής της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Γερουσίας κατά την πρώτη θητεία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και, κατά τον χρόνο του θανάτου του, ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας.

Ο γερουσιαστής, ο οποίος τον περασμένο μήνα κέρδισε τις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών, ήταν ένας από τους πιο σταθερά παρεμβατικούς υποστηρικτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στο Κογκρέσο. Υποστήριζε την αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία στον πόλεμό της με τη Ρωσία και στήριζε με ενθουσιασμό τον συνεχιζόμενο πόλεμο με το Ιράν.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Γκράχαμ, διαβάστε σήμερα το άρθρο του Μάικ Γουόρεν στην ιστοσελίδα.

Ο κυβερνήτης της Νότιας Καρολίνας, Χένρι ΜακΜάστερ, θα διορίσει αντικαταστάτη για το υπόλοιπο της θητείας του Γκράχαμ. Ο υποψήφιος του κόμματος για την έδρα στις εκλογές του 2026 θα επιλεγεί μέσω ειδικής εκλογικής διαδικασίας, η οποία έχει οριστεί για τις 11 Αυγούστου.

Η Ρεπουμπλικανή βουλευτής της Νότιας Καρολίνας Νάνσι Μέις εξετάζει, σύμφωνα με πληροφορίες, πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να διεκδικήσει την έδρα, όπως και ο επίσης Ρεπουμπλικανός βουλευτής της πολιτείας Τζο Γουίλσον.

Μετά τον θάνατο του Γκράχαμ και τη συνεχιζόμενη νοσηλεία του γερουσιαστή Μιτς Μακόνελ —το γραφείο του οποίου ανακοίνωσε την Κυριακή ότι οφείλεται σε πτώση που τον άφησε για λίγο αναίσθητο και στη συνέχεια σε ήπια πνευμονία— η πλειοψηφία τριών εδρών των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία έχει προσωρινά περιοριστεί σε μία.

2. Νέα πλήγματα μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ το Σαββατοκύριακο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπέλυσαν τρία κύματα αεροπορικών επιδρομών κατά του Ιράν μέσα σε 24 ώρες το Σαββατοκύριακο, ως αντίποινα για τις ιρανικές επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ.

Οι επιθέσεις στόχευσαν πυραυλικά και αντιαεροπορικά συστήματα, καθώς και μικρά επιθετικά σκάφη κοντά στα Στενά.

«Στις 5 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής, οι δυνάμεις της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ άρχισαν να εξαπολύουν νέα πλήγματα κατά του Ιράν, προκειμένου να συνεχίσουν να περιορίζουν την ικανότητά του να επιτίθεται σε άμαχους ναυτικούς και εμπορικά πλοία που διέρχονται ελεύθερα από τα Στενά του Ορμούζ», ανέφερε την Κυριακή το απόγευμα η CENTCOM σε ανάρτησή της, ανακοινώνοντας το τρίτο κύμα επιθέσεων, το οποίο έπληξε δεκάδες στόχους.

Ένας ξεχωριστός και μεγαλύτερος γύρος επιθέσεων το προηγούμενο βράδυ είχε πλήξει περίπου 140 στόχους.

Το Σάββατο, το Ιράν απέρριψε την προθεσμία που είχε θέσει η κυβέρνηση Τραμπ για να κηρύξει τα Στενά του Ορμούζ ανοιχτά σε όλα τα πλοία και να δεσμευτεί ότι δεν θα επιτεθεί σε άλλα σκάφη.

Στη συνέχεια έπληξε αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ιορδανία, στο Κατάρ, στο Κουβέιτ, στο Μπαχρέιν και στο Ομάν, καθώς και ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που επιχειρούσε να διασχίσει τα Στενά.

Οι Ιρανοί υποστήριξαν ότι η θαλάσσια οδός θα παραμείνει κλειστή «μέχρι να τερματιστεί η αμερικανική ανάμειξη στην περιοχή».

Οι ιρανικές δυνάμεις ακινητοποίησαν το υπό κυπριακή σημαία M/V GFS Galaxy με πύραυλο και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με αποτέλεσμα ένα μέλος του πληρώματος να αγνοείται στη θάλασσα.

Το Σάββατο, οι διαπραγματευτές του Ομάν φέρεται να πρότειναν στους Ιρανούς ομολόγους τους μια λύση δύο θαλάσσιων διαδρόμων για τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ, με τη νότια διαδρομή, από την πλευρά του Ομάν, να παραμένει ανοιχτή χωρίς περιορισμούς για όλα τα πλοία.

Η τιμή του αργού Brent αυξήθηκε τη Δευτέρα κατά περισσότερο από 4%, φτάνοντας τα 79,26 δολάρια το βαρέλι —το υψηλότερο επίπεδο από τις 22 Ιουνίου και περίπου 9% υψηλότερα από τις τιμές πριν από τον πόλεμο.

Την ίδια στιγμή, η ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών, από όπου διέρχεται συνήθως περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, περιορίστηκε σε ένα μικρό κλάσμα του συνηθισμένου όγκου της.

3. Ο Τραμπ απέλυσε μέλη της ομοσπονδιακής Επιτροπής Εκλογικής Βοήθειας

Την Πέμπτη, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απομάκρυνε και τα τρία εν ενεργεία μέλη της ομοσπονδιακής Επιτροπής Εκλογικής Βοήθειας, μιας διακομματικής υπηρεσίας που συνδράμει τις πολιτείες στη διεξαγωγή και στη διοίκηση των εκλογών.

Η Επιτροπή δεν διαθέτει άμεση εξουσία επί των εκλογών, οι οποίες αποτελούν αρμοδιότητα των επιμέρους πολιτειών. Επιβλέπει, όμως, το ομοσπονδιακό σύστημα εγγραφής ψηφοφόρων μέσω ταχυδρομείου και είναι αρμόδια για την πιστοποίηση συστημάτων καταμέτρησης ψήφων, όπως οι εκλογικές μηχανές.

Ο πρόεδρος απέλυσε τους δύο Δημοκρατικούς επιτρόπους, Τόμας Χικς και Μπέντζαμιν Γ. Χόβλαντ, και ζήτησε από τη Ρεπουμπλικανή επίτροπο Κρίστι ΜακΚόρμικ να παραιτηθεί.

Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε ότι και οι τρεις θα αντικατασταθούν. Ωστόσο, κάθε διορισμός απαιτεί επικύρωση από τη Γερουσία και δεν επιτρέπεται περισσότερα από δύο μέλη να προέρχονται από το ίδιο πολιτικό κόμμα.

Το Reuters μετέδωσε την Παρασκευή ότι ο Λευκός Οίκος αναζητούσε επί αρκετούς μήνες τρόπους να παρακάμψει την υπηρεσία, επιχειρώντας να προωθήσει κυβερνητικές προτεραιότητες σχετικά με τις εκλογικές μηχανές και την εγγραφή των ψηφοφόρων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Λευκός Οίκος ήθελε η Επιτροπή να δημοσιεύσει νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις εκλογικές μηχανές και να τροποποιήσει το ομοσπονδιακό έντυπο εγγραφής ψηφοφόρων μέσω ταχυδρομείου, ώστε να περιλαμβάνει απαίτηση προσκόμισης αποδεικτικού ιθαγένειας.

Η κυβέρνηση φέρεται επίσης να είχε ενοχληθεί από την απάντηση της Επιτροπής στις ανησυχίες κυβερνητικών αξιωματούχων σχετικά με τους ισχυρισμούς περί νοθείας στις προεδρικές εκλογές του 2020.

Το προσωπικό της Επιτροπής μπορεί να συνεχίσει να πιστοποιεί και να ελέγχει εκλογικές μηχανές, να δημοσιεύει έρευνες και να παρέχει χρηματοδότηση στις πολιτείες.

Από το 2018, η Επιτροπή έχει διαθέσει περισσότερα από 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια για τη διοργάνωση και τη διαχείριση των εκλογών.

4. Η Apple μηνύει την OpenAI, κατηγορώντας την για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας

Η Apple κατέθεσε την Παρασκευή αγωγή κατά της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης OpenAI, της μονάδας ανάπτυξης συσκευών io Products, του επικεφαλής υλικού Τανγκ Ταν και του Τσανγκ Λιου, μέλους του τεχνικού προσωπικού της, κατηγορώντας τους ότι «έκλεψαν εμπορικά απόρρητα και εμπιστευτικές πληροφορίες της Apple».

Σύμφωνα με την αγωγή, ο Ταν και ο Λιου, οι οποίοι εργάζονταν στο παρελθόν στην Apple, επιχείρησαν να αποσπάσουν ιδιόκτητη τεχνολογία της εταιρείας στο πλαίσιο της προσπάθειας της OpenAI να αναπτύξει τη δική της σειρά συσκευών.

Ο Ταν φέρεται να έστειλε στον προσωπικό του λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου πληροφορίες σχετικά με εταιρείες που προμήθευαν την Apple. Κατηγορείται επίσης ότι ζήτησε από υποψήφιους εργαζομένους, οι οποίοι εξακολουθούσαν να εργάζονται στην Apple, να φέρουν «πραγματικά εξαρτήματα» της εταιρείας στις συνεντεύξεις τους για θέσεις εργασίας στην OpenAI.

Η αγωγή υποστηρίζει ότι ο Λιου κράτησε τον φορητό υπολογιστή που του είχε παραχωρήσει η Apple και μετά την αποχώρησή του από την εταιρεία, εκμεταλλεύτηκε ένα κενό στο σύστημα ταυτοποίησης για να αποκτήσει πρόσβαση στον αποθηκευτικό χώρο του δικτύου της και χρησιμοποίησε τον υπηρεσιακό υπολογιστή συναδέλφου του για να κατεβάσει εμπιστευτικά αρχεία.

Στην καταγγελία αναφέρεται ακόμη ότι η OpenAI, μέσω της io Products, ανέθεσε σε έναν από τους κατασκευαστικούς συνεργάτες της Apple να εφαρμόσει για λογαριασμό της μια ιδιόκτητη διαδικασία κατεργασίας και φινιρίσματος μετάλλων. Ο συνεργάτης φέρεται να οδηγήθηκε στην πεποίθηση ότι η Apple είχε εγκρίνει τη συγκεκριμένη εργασία.

Η Apple ζητά την έκδοση δικαστικής εντολής που θα απαγορεύει στην OpenAI να χρησιμοποιεί ή να κατέχει τα εμπορικά της απόρρητα και θα την υποχρεώνει να επιστρέψει την πνευματική ιδιοκτησία της εταιρείας.

Ζητά επίσης αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη, πρόσθετες τιμωρητικές αποζημιώσεις, επιστροφή των ωφελημάτων που αποκομίστηκαν, καταβολή δικαιωμάτων εκμετάλλευσης και κάλυψη των δικηγορικών εξόδων.

Η OpenAI εξαγόρασε την io, τη νεοφυή εταιρεία υλικού που ίδρυσε ο πρώην επικεφαλής σχεδιασμού της Apple Τζόνι Άιβ, στο πλαίσιο συμφωνίας αξίας περίπου 6,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία ανακοινώθηκε τον Μάιο του 2025. Στόχος ήταν να συμβάλει στον σχεδιασμό μιας συσκευής, οι ακριβείς προδιαγραφές της οποίας δεν έχουν ακόμη γνωστοποιηθεί.

Περισσότεροι από 400 πρώην εργαζόμενοι της Apple απασχολούνται πλέον στην OpenAI.

Ο εκπρόσωπος της OpenAI, Ντρου Πουζατέρι, δήλωσε ότι η εταιρεία «δεν ενδιαφέρεται για τα εμπορικά απόρρητα άλλων εταιρειών».

«Παραμένουμε επικεντρωμένοι στην ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών που ενδυναμώνουν τους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο», πρόσθεσε.

5. Η βρετανική αστυνομία προχώρησε σε σύλληψη για την πιθανή δολοφονία πρώην υπουργού

Η βρετανική αστυνομία ανακοίνωσε το Σάββατο ότι συνέλαβε έναν άνδρα 28 ετών στο Νότιο Γιορκσάιρ, ως ύποπτο για τη δολοφονία της Αν Γουίντεκομ.

Η Γουίντεκομ ήταν πρώην βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος και είχε υπηρετήσει ως υπουργός στο υπουργείο Εσωτερικών και ως υπουργός Απασχόλησης στην κυβέρνηση του Τζον Μέιτζορ. Αργότερα εξελίχθηκε σε εξέχουσα εκπρόσωπο του κοινωνικού συντηρητισμού και σε στέλεχος του δεξιού λαϊκιστικού κόμματος Reform UK.

Βρέθηκε νεκρή την Πέμπτη στο σπίτι της στο Ντέβον, στη νοτιοδυτική Αγγλία, μία ημέρα αφότου είχε εμφανιστεί στο TalkTV από το ίδιο σπίτι, στις 8:05 το πρωί της Τετάρτης.

Η αστυνομία πιστεύει ότι δέχθηκε επίθεση περίπου στις 12:30 το μεσημέρι της ίδιας ημέρας.

Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί ότι η Γουίντεκομ δολοφονήθηκε, θα είναι η τρίτη εξέχουσα Βρετανίδα πολιτικός που δολοφονείται από το 2016.

Είχαν προηγηθεί η βουλευτής των Εργατικών Τζο Κοξ, η οποία δολοφονήθηκε από ακροδεξιό εξτρεμιστή έξω από βιβλιοθήκη το 2016, και ο Συντηρητικός βουλευτής Ντέιβιντ Έιμες, ο οποίος μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου το 2021 από άνδρα που είχε εμπνευστεί από το Ισλαμικό Κράτος.

«Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες που να υποδηλώνουν ότι πρόκειται για περιστατικό σχετιζόμενο με την τρομοκρατία και, σε αυτή τη φάση, δεν αναζητούμε άλλο πρόσωπο σε σχέση με τη δολοφονία», δήλωσε την Κυριακή ο Ματ Λόνγκμαν, βοηθός αρχηγός της αστυνομίας του Ντέβον και της Κορνουάλης.

«Στο παρόν στάδιο δεν υπάρχει τίποτα που να δείχνει ότι το κίνητρο ήταν πολιτικό», πρόσθεσε.

Το Reform UK άρχισε έκτοτε να χρηματοδοτεί την παροχή εικοσιτετράωρης ασφάλειας στους βουλευτές του.

Οικοδομώντας καλύτερη υγεία στις τοπικές κοινότητες

Η παροχή περίθαλψης σε τοπικό επίπεδο οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα.

Στο Δυτικό Τενεσί, η UnitedHealth Group δημιούργησε Κόμβους Υγείας σε συνεργασία με το Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τενεσί.

Περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι τους επισκέφθηκαν και το 54% από αυτούς κατάφερε να μειώσει την αρτηριακή του πίεση.

Όταν η περίθαλψη παρέχεται τοπικά, οι κοινότητες γίνονται ισχυρότερες.

Η στρατηγική βαθιών πληγμάτων της Ουκρανίας

Ένα ελικόπτερο πυρόσβεσης μεταφέρει νερό, ενώ πυκνός μαύρος καπνός υψώνεται από το διυλιστήριο πετρελαίου της Gazprom Neft στη Μόσχα, στα νοτιοανατολικά προάστια της ρωσικής πρωτεύουσας, στις 18 Ιουνίου 2026, μετά από ουκρανική επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Φωτογραφία: Sefa Karacan/Anadolu μέσω Getty Images.

Το διυλιστήριο πετρελαίου του Σιζράν στη Ρωσία, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση άνω των 500 μιλίων από τη γραμμή του μετώπου στον πόλεμο με την Ουκρανία, επεξεργάζεται συνήθως από 7 έως 8,5 εκατομμύρια τόνους αργού πετρελαίου ετησίως.

Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, διαδοχικά κύματα ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών έπληξαν τις εγκαταστάσεις για τρίτη φορά από τον Ιανουάριο. Ορισμένοι αναλυτές υπηρεσιών πληροφοριών εκτίμησαν ότι η επίθεση έθεσε εκτός λειτουργίας και τις δύο βασικές μονάδες απόσταξης αργού πετρελαίου του διυλιστηρίου.

Στις 6 Ιουλίου, η Ουκρανία έστειλε μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας σε απόσταση περίπου 1.800 μιλίων, προκειμένου να πλήξει το διυλιστήριο του Ομσκ —το μεγαλύτερο της Ρωσίας και τον σημαντικότερο παραγωγό βενζίνης της χώρας.

Η επίθεση έπληξε μία από τις βασικές μονάδες επεξεργασίας αργού πετρελαίου και προκάλεσε πυρκαγιά, η οποία οδήγησε στην πλήρη διακοπή της λειτουργίας του εργοστασίου.

Στις 8 Ιουλίου, ουκρανικά drones έπληξαν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις αποθήκευσης του Σταυρούπολ και της Κράσναγια Ζβέζντα, οι οποίες βρίσκονται και οι δύο σε απόσταση μεγαλύτερη των 300 μιλίων από τη γραμμή του μετώπου.

Η εκστρατεία έχει πλέον επεκταθεί και στη ρωσική ναυσιπλοΐα. Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ουκρανικά drones έπληξαν ένα ρωσικό πετρελαιοφόρο στη Διώρυγα Ντον–Αζόφ, το οποίο ανήκε στον ρωσικό «σκιώδη στόλο» που μεταφέρει πετρέλαιο υποκείμενο σε κυρώσεις.

Τα πλήγματα σε μεγάλο βάθος εναντίον της ρωσικής ενεργειακής υποδομής αποτελούν μέρος μιας επιχείρησης άσκησης επιρροής διάρκειας 40 ημερών, η οποία εγκρίθηκε τον Ιούνιο από τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με στόχο να εξαναγκαστεί η Ρωσία να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ο Ζελένσκι συνδυάζει τη στρατιωτική πίεση με μια πολιτική αναδιάταξη. Την Κυριακή ανακοίνωσε ότι η πρωθυπουργός Γιούλια Σβιριντένκο θα παραιτηθεί, καθώς ο ίδιος στρέφεται προς μια πιο επιθετική στρατηγική.

Παρότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει απορρίψει τις εκκλήσεις για διαπραγματεύσεις —και πηγές στο εσωτερικό του Κρεμλίνου υποστηρίζουν ότι είναι πιθανότερο να κλιμακώσει παρά να τερματίσει τον πόλεμο— οι Ουκρανοί έχουν προκαλέσει τεράστιες ζημιές.

Ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν πλήξει επιτυχώς και τα 11 μεγαλύτερα διυλιστήρια πετρελαίου της Ρωσίας. Το πετροχημικό εργοστάσιο του Ανγκάρσκ στη Σιβηρία είναι η μοναδική μεγάλη εγκατάσταση που δεν έχει ακόμη πληγεί.

Η παραγωγή ντίζελ της Ρωσίας μειώθηκε κατά 1 εκατομμύριο μετρικούς τόνους τον Απρίλιο του 2026 και κατά επιπλέον 600.000 μετρικούς τόνους τον Μάιο.

Από τις 6 έως τις 12 Ιουλίου, η Ουκρανία έπληξε 90 ρωσικά πλοία στην Αζοφική Θάλασσα, αναγκάζοντας τη Ρωσία να αναστείλει τις ναυτιλιακές δραστηριότητες στα συνδεόμενα Στενά του Κερτς.

Η Ρωσία χρησιμοποιούσε τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό για να εξάγει πετρέλαιο, σιτηρά και χάλυβα στις διεθνείς αγορές, καθώς και για να εφοδιάζει τις δυνάμεις της στην Κριμαία.

Παράλληλα, η ουκρανική πολιορκία της πρώην επικράτειάς της ανάγκασε τις ρωσικές αρχές να κηρύξουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Ατσάλινος Θόλος: Το φιλόδοξο σχέδιο της Τουρκίας για την αεράμυνα

0
Φώτο: Shutterstock

Η Τουρκία επενδύει 24 δισ. δολάρια στον «Ατσάλινο Θόλο», ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας με τεχνητή νοημοσύνη, εγχώρια βιομηχανία και ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2032.

Προϋπολογισμό ύψους 24 δισ. δολαρίων θα διαθέσει η Τουρκία για τον Ατσάλινο Θόλο (Çelik Kubbe) που αναπτύσσει, ένα ενοποιημένο σύστημα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας (IAMD).

Την αναφορά έκανε  ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά την εναρκτήρια ομιλία του στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, χαρακτηρίζοντας «απαραίτητες για τη συμμαχία» τις δυνατότητες του τουρκικού «θόλου».

Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς ΗΠΑ, Ισπανία, Γερμανία αλλά και Ιταλία για την προστασία που παρείχαν στη χώρα του μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

ΗΠΑ, Ισπανία και Γερμανία έσπευσαν να ενεργοποιήσουν ή να ενισχύσουν τα νατοϊκά οπλικά συστήματα που κατέχουν στο έδαφος της Τουρκίας, η οποία δέχθηκε τέσσερις επιθέσεις από ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους.

Οι δύο επιθέσεις αναχαιτίστηκαν από τα νατοϊκά Patriot (κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς αμερικανικής κατασκευής) στην τουρκική επικράτεια και οι έτερες από ναυτικές δυνάμεις της συμμαχίας.

Γιατί η Άγκυρα επενδύει στον «Ατσάλινο Θόλο»

Οι επιθέσεις ανέδειξαν την ευαλωτότητα της Τουρκίας σε πυραυλικές επιθέσεις και τα υπαρκτά κενά της (αχανούς) αεράμυνας της, τα οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι μπορεί να καλύψει με το νέο της εγχείρημα. Αυτός ίσως είναι και ένας από τους λόγους που -σύμφωνα με Έλληνες ανώτατους στρατιωτικούς αξιωματούχους- μια από τις βασικές προτεραιότητες των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας είναι η αύξηση της δυνατότητας τους για στρατηγικά πλήγματα βάθους.

Το σχέδιο για τον τουρκικό Ατσάλινο Θόλο παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2024. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη, πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική αεράμυνας, η φιλοσοφία της οποίας παραπέμπει στον ισραηλινό Σιδερένιο Θόλο. Περιλαμβάνει τέσσερα επίπεδα άμυνας: πολύ μικρής, μικρής, μεσαίας και μεγάλης εμβέλειας.

Ο «θόλος» θα λειτουργεί ως «ομπρέλα» ενσωματώνοντας ραντάρ, αισθητήρες, πυραύλους και κέντρο διοίκησης και ελέγχου με Τεχνητή Νοημοσύνη κάτω από μια κοινή δομή δικτύου.

Η φιλοσοφία του συστήματος είναι να «βλέπει» όλους τους τύπους των απειλών (μη επανδρωμένα αεροχήματα, πύραυλοι κρουζ, μαχητικά αεροσκάφη, βαλιστικοί πύραυλοι), από χαμηλό υψόμετρο έως το διάστημα, σε μια ενιαία ολοκληρωμένη αεροπορική εικόνα και να τους εξουδετερώνει με τα κατάλληλα πυρομαχικά.

Η τεχνητή νοημοσύνη στον πυρήνα του συστήματος

Το Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου Αεράμυνας (HAKIM) που αναπτύχθηκε από την εταιρεία ASELSAN (τη μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας) θα λειτουργεί ως «εγκέφαλος» της δομής. Μέσα σε δευτερόλεπτα, χρησιμοποιώντας Τεχνητή Νοημοσύνη θα αναθέτει την αναχαίτηση του στόχου στην κατάλληλη μονάδα αεράμυνας.

Η αυτόματη διαχείριση εμπλοκών (battle management) υπηρετεί τόσο την οικονομία πυρός όσο και την αντιμετώπιση πιθανού κορεσμού της αεράμυνας.

Σύμφωνα με το «millisavunma», μια μπαταρία του Ατσάλινου Θόλου μπορεί ταυτόχρονα να «κλειδώσει» και να καθοδηγήσει πυραύλους σε περισσότερους από 10 στόχους.

«Ένα από τα πράγματα που κάνουν τον ‘’Ατσάλινο Θόλο’’ μοναδικό είναι η ενσωμάτωση του ηλεκτρονικού πολέμου σε αυτό. Αισθητήρες ηλεκτρονικού πολέμου σχεδιάστηκαν επίσης για να ενσωματωθούν σε αυτό το σύστημα», ανέφερε ο γενικός  διευθυντής της ASELSAN, Αχμέτ Ακιόλ, προαναγγέλλοντας ότι το 2027 η εταιρεία του θα παραδώσει περισσότερα από 100 συστήματα για τον θόλο.

Τα οπλικά συστήματα που συνθέτουν τον «Ατσάλινο Θόλο»

Ο «θόλος» δοκιμάστηκε στη φετινή στρατιωτική άσκηση «Έφεσος» (15 Απριλίου – 21 Μαΐου). Το σύστημα, όπως παρουσιάστηκε εκεί, συνδυάζει:

  1. τον πύραυλο αναχαίτισης μεγάλου βεληνεκούς Siper,
  2. τον πύραυλο μεσαίου βεληνεκούς Hisar-O,
  3. τον πύραυλο μικρής εμβέλειας Hisar-A,
  4. το φορητό σύστημα αεράμυνας Sungur, και
  5. το σύστημα αεράμυνας μικρού βεληνεκούς TOLGA.

Η πακιστανική αμυντική ιστοσελίδα «Quwa» υπογραμμίζει ότι κατά την διάρκεια της άσκησης παρουσιάστηκε και δοκιμάστηκε η δικτυοκεντρική λειτουργία του τουρκικού «θόλου» χωρίς -όπως αναφέρει- να έχει επιβεβαιωθεί δημοσίως ότι πραγματοποιήθηκαν ζωντανές αναχαιτίσεις εναέριων στόχων με πραγματικά πυρά.

Η τουρκική αμυντική βιομηχανία και οι ξένες συνεργασίες

Υπό το πρίσμα της εξέλιξης της αμυντικής της βιομηχανίας και δεδομένου ότι η Άγκυρα επιθυμεί την απελευθέρωση των δυνατοτήτων της αεράμυνας της από ξένα συστήματα και πιθανούς περιορισμούς, η Προεδρία Αμυντικής Βιομηχανίας (SSB) ισχυρίζεται ότι ο «θόλος» θα βασίζεται σε εγχώριες αμυντικές λύσεις.

Οι κύριες εταιρείες – ανάδοχοι του προγράμματος είναι οι τουρκικές ASELSAN, ROKETSAN, HAVELSAN, TÜBİTAK SAGE και MKE. Άλλες τουρκικές εταιρείες θα μετάσχουν έμμεσα ως προμηθευτές υποσυστημάτων όπως ραντάρ, αισθητήρες, οχήματα (πχ Otokar) κλπ.

Μπορεί η τουρκική «αυτονομία» να επιτευχθεί στον απόλυτο βαθμό; Η ανάγκη για αμερικανικούς κινητήρες στο εγχώριας ανάπτυξης μαχητικό πέμπτης γενιάς τύπου KAAN δείχνει πώς πρόκειται για εγχείρημα.

Όσον αφορά την περεταίρω ανάπτυξη του «θόλου», η Άγκυρα ενδιαφέρεται για την απόκτηση του SAMP/T. Το προηγμένο κινητό σύστημα αεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας αποτελεί προϊόν γαλλο-ιταλικής συνεργασίας.

Το Παρίσι, σύμφωνα με το Reuters, παρουσιάζεται πλέον ανοιχτό σε μια πώληση του στην Άγκυρα. Γαλλία, Το 2017, Γαλλία, Ιταλία και Τουρκία, ξεκίνησαν συζητήσεις συνεργασίας, περιλαμβανομένων μελετών για συμπαραγωγή και ανάπτυξη.

Η αντιπαράθεση Παρισιού και Άγκυρας σε μια σειρά πεδίων (Λιβυκό, Συρία, τουρκική επιθετικότητα εναντίον Ελλάδος και Κύπρου) πάγωσε το εγχείρημα.

Σε κάθε περίπτωση, ορισμένα τμήματα του Ατσάλινου Θόλου βρίσκονται ήδη σε επιχειρησιακή λειτουργία. Ωστόσο, η πλήρης ανάπτυξη του προγράμματος εκτιμάται ότι θα απαιτήσει αρκετά ακόμη χρόνια, καθώς συμβάσεις με τις εμπλεκόμενες εταιρείες εκτείνονται έως το 2032.

businessdaily.gr

Οι αντιθέσεις της δικτατορίας και η προετοιμασία του πραξικοπήματος στην Κύπρο

2

Ξεκινήσαμε, χθες, απο τον ΙΔΕΑ και φθάσαμε στα Ιουλιανά και στην Δικτατορία του Γ. Παπαδόπουλου.-Συνεχίζουμε σήμερα με την αποσύνθεση του καθεστώτος Παπαδόπουλου, την άνοδο του Δημητρίου Ιωαννίδη και την πορεία προς την απόφαση ανατροπής του Μακαρίου. Το ίδιο το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 θα εξεταστεί στο επόμενο μέρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ Α’ ΜΕΡΟΣ

Στο προηγούμενο μέρος παρακολουθήσαμε τη διαδρομή του στρατιωτικού παρακράτους από τον ΙΔΕΑ και τις μετεμφυλιακές οργανώσεις αξιωματικών έως τα Ιουλιανά, την αποσύνθεση της πολιτικής νομιμότητας και τελικά την 21η Απριλίου 1967.

Η επιβολή της δικτατορίας, όμως, δεν έλυσε τις αντιθέσεις που είχαν συσσωρευτεί στο κράτος και στις Ένοπλες Δυνάμεις. Τις έκρυψε προσωρινά κάτω από ένα καθεστώς φόβου, λογοκρισίας και στρατιωτικής πειθαρχίας. Και επειδή η δικτατορία δεν διέθετε νόμιμους μηχανισμούς ελέγχου, διαδοχής και επίλυσης των διαφορών, κάθε εσωτερική σύγκρουση μπορούσε να λυθεί μόνο με εκκαθαρίσεις, συνωμοσίες και νέα πραξικοπήματα.

Αυτό ακριβώς συνέβη. Η δικτατορία δεν ανατράπηκε αρχικά από τους αντιπάλους της. Ανατράπηκε από τον ίδιο της τον εαυτό.

Ένα καθεστώς που δεν ήταν ποτέ ενιαίο

Η εικόνα μιας απολύτως συμπαγούς «χούντας των συνταγματαρχών» είναι παραπλανητική. Πίσω από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο υπήρχαν διαφορετικές ομάδες αξιωματικών, προσωπικά δίκτυα, παλαιότεροι στρατηγοί, φιλόδοξοι συνταγματάρχες και νεότεροι αξιωματικοί που θεωρούσαν ότι η «Επανάσταση» είχε προδοθεί.

Ο Παπαδόπουλος επιδίωκε σταδιακά να μετατρέψει την προσωρινή στρατιωτική εξουσία σε προσωπικό, θεσμοποιημένο καθεστώς. Ήθελε να απομακρύνει ή να περιορίσει τους παλαιούς συνεργάτες του, να αποκτήσει πολιτική νομιμοποίηση και να εμφανιστεί όχι πλέον ως πραξικοπηματίας, αλλά ως μόνιμος αρχηγός ενός νέου πολιτεύματος.

Απέναντί του βρίσκονταν οι λεγόμενοι «σκληροί»: αξιωματικοί που απέρριπταν κάθε επιστροφή των πολιτικών, κατηγορούσαν την ηγεσία για νεποτισμό και διαφθορά και πίστευαν ότι η χώρα έπρεπε να παραμείνει υπό στρατιωτική επιτήρηση επί δεκαετίες. Κεντρικό πρόσωπο αυτού του μηχανισμού ήταν ο διοικητής της ΕΣΑ Δημήτριος Ιωαννίδης.

Ήδη τον Ιούλιο του 1973, αμερικανική Εθνική Εκτίμηση Πληροφοριών περιέγραφε ένα καθεστώς που παρουσίαζε σημάδια φθοράς, είχε χάσει τον αρχικό του προσανατολισμό και αντιμετώπιζε δυσαρέσκεια για τη διαφθορά, τον πληθωρισμό, τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και το κίνημα του Ναυτικού. Η ίδια έκθεση ξεχώριζε τον Ιωαννίδη ως πρόσωπο-κλειδί, επειδή έλεγχε τον μηχανισμό στρατιωτικών πληροφοριών και διέθετε την προσωπική αφοσίωση νεότερων αξιωματικών.

Η βασική αντίφαση ήταν ήδη ορατή: ο Παπαδόπουλος ήθελε να διατηρήσει τη δικτατορία μεταμορφώνοντάς την. Οι σκληροί ήθελαν να τη διατηρήσουν εμποδίζοντας κάθε μεταμόρφωσή της.

Η ελεγχόμενη «φιλελευθεροποίηση»

Το 1973 ο Παπαδόπουλος προσπάθησε να βγει από το αδιέξοδο. Μετά το κίνημα του Ναυτικού κατάργησε τη μοναρχία, ανακήρυξε προεδρική δημοκρατία, διοργάνωσε ένα απολύτως ελεγχόμενο δημοψήφισμα και αναδείχθηκε Πρόεδρος με υπερεξουσίες.

Τον Οκτώβριο διόρισε πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη, ο οποίος εξήγγειλε εκλογές και επιστροφή σε μια μορφή συνταγματικής ομαλότητας. Δεν επρόκειτο για πλήρη αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ο Παπαδόπουλος θα παρέμενε Πρόεδρος, οι Ένοπλες Δυνάμεις θα διατηρούσαν τον ρόλο του εγγυητή και το καθεστώς θα καθόριζε τους όρους της πολιτικής μετάβασης.

Ήταν μια προσπάθεια ελεγχόμενης πολιτικοποίησης της δικτατορίας, όχι παράδοση της εξουσίας.

Ακόμη και αυτή η περιορισμένη κίνηση, όμως, θεωρήθηκε προδοσία από τους νεότερους αξιωματικούς. Στο δικό τους μυαλό, η 21η Απριλίου είχε γίνει για να απομακρύνει τους πολιτικούς· τώρα ο Παπαδόπουλος τους επανέφερε και διαπραγματευόταν μαζί τους. Η επιστροφή του Μαρκεζίνη και η προοπτική εκλογών απειλούσαν όχι μόνο τις ιδεολογικές βεβαιότητες των σκληρών αλλά και τη θέση, την ασυλία και την εξουσία τους.

Ταυτόχρονα, η κοινωνική πίεση αυξανόταν. Η κατάληψη της Νομικής, το κίνημα του Ναυτικού και οι φοιτητικές κινητοποιήσεις αποκάλυπταν ότι ο φόβος είχε αρχίσει να υποχωρεί. Η δικτατορία είχε χάσει το πλεονέκτημα της ακινησίας: κάθε υποχώρηση ενθάρρυνε την κοινωνία, ενώ κάθε νέα καταστολή ακύρωνε την υποτιθέμενη φιλελευθεροποίησή της.

Το Πολυτεχνείο ως πρόσχημα και επιταχυντής

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν δημιούργησε τη συνωμοσία του Ιωαννίδη. Η προετοιμασία για την ανατροπή του Παπαδόπουλου είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα. Το Πολυτεχνείο, όμως, έδωσε στους συνωμότες το πρόσχημα που χρειάζονταν.

Μετά την εισβολή του άρματος, την αιματηρή καταστολή και την εκ νέου επιβολή στρατιωτικού νόμου, το «πείραμα Μαρκεζίνη» είχε ουσιαστικά καταρρεύσει. Ο Παπαδόπουλος εμφανιζόταν ταυτόχρονα υπερβολικά κατασταλτικός για την κοινωνία και υπερβολικά υποχωρητικός για τους σκληρούς του καθεστώτος.

Ο Ιωαννίδης μπορούσε πλέον να τον κατηγορήσει ότι είχε προκαλέσει χάος, είχε εκθέσει τον Στρατό και είχε προδώσει τους αρχικούς στόχους της 21ης Απριλίου. Στην πραγματικότητα, οι συνωμοτικές κινήσεις είχαν προηγηθεί των γεγονότων του Πολυτεχνείου, ενώ ο ίδιος ανησυχούσε μήπως οι μετακινήσεις στρατιωτικών μονάδων για την καταστολή διατάρασσαν τον δικό του επιχειρησιακό σχεδιασμό.

Στις 25 Νοεμβρίου 1973, μία εβδομάδα μετά το Πολυτεχνείο, δυνάμεις πιστές στον Ιωαννίδη περικύκλωσαν τη βίλα του Παπαδόπουλου στο Λαγονήσι και τον έθεσαν υπό κράτηση. Ήταν ένα πραξικόπημα μέσα στο πραξικόπημα.

Ο «αόρατος δικτάτορας»

Ο Ιωαννίδης δεν ανέλαβε επισήμως την προεδρία ή την πρωθυπουργία. Τοποθέτησε στην Προεδρία τον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη και στην κυβέρνηση τον Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο, ενώ ο ίδιος παρέμεινε στο παρασκήνιο, στο γραφείο του στην ΕΣΑ.

Η αμερικανική πρεσβεία τον χαρακτήρισε αμέσως «νέο αφεντικό της Ελλάδας». Σε τηλεγράφημα της 26ης Νοεμβρίου σημείωνε ότι είχε σχεδιάσει ολόκληρη την ανατροπή, ότι ο Γκιζίκης θα ήταν υποταγμένος στις επιθυμίες του και ότι ο Ανδρουτσόπουλος θα εκτελούσε όσα του ζητούσε. Ο πρέσβης Χένρι Τάσκα προειδοποιούσε ότι η νέα ηγεσία δεν πίστευε σε δημοκρατία αποδεκτή από τη Δυτική Ευρώπη και ότι η περαιτέρω καταστολή θα οδηγούσε σε βαθύτερη πόλωση και νέα αστάθεια.

Η δεύτερη χούντα ήταν περισσότερο κλειστή, περισσότερο βίαιη και λιγότερο ικανή από την πρώτη. Δεν διέθετε ούτε τη σχετική πολιτική ευελιξία του Παπαδόπουλου ούτε κάποιο συνεκτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Είχε μόνο έναν μυστικό μηχανισμό εξουσίας, την ΕΣΑ, και έναν αρχηγό που πίστευε ότι η μυστικότητα μπορούσε να υποκαταστήσει την πολιτική.

Ο Ιωαννίδης έβλεπε τον εαυτό του ως «καθαρό» στρατιώτη που θα διόρθωνε τη διαφθορά και τις παρεκκλίσεις της προηγούμενης ηγεσίας. Σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις, απέρριπτε τη δυτικού τύπου δημοκρατία και θεωρούσε ότι απαιτούνταν ακόμη δέκα ή είκοσι χρόνια στρατιωτικού ελέγχου για να «καθαριστεί» το πολιτικό σύστημα. Παράλληλα ήταν φανατικά αντικομμουνιστής, φιλοαμερικανός και προσανατολισμένος προς το ΝΑΤΟ, θεωρώντας ότι η στρατηγική σημασία της Ελλάδας εξασφάλιζε την ανοχή της Δύσης ανεξαρτήτως καθεστώτος.

Αυτή η βεβαιότητα θα αποδεικνυόταν καταστροφική.

Η Κύπρος ως προσωπική και ιδεολογική εμμονή

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον Παπαδόπουλο και τον Ιωαννίδη βρισκόταν στην Κύπρο.

Ο Παπαδόπουλος, μετά την κρίση του 1967 και την απόσυρση της ελληνικής Μεραρχίας, είχε καταλήξει σε έναν δύσκολο συμβιβασμό με την πραγματικότητα. Δεν συμπαθούσε τον Μακάριο, αλλά είχε αντιληφθεί ότι η βίαιη ανατροπή του μπορούσε να προκαλέσει τουρκική επέμβαση και ελληνοτουρκικό πόλεμο. Όπως έλεγαν συνεργάτες του, είχε «μάθει να ζει με τον Μακάριο».

Ο Ιωαννίδης δεν είχε μάθει τίποτε παρόμοιο. Από τη θητεία του στην Κύπρο τη δεκαετία του 1960 είχε αναπτύξει έντονη εχθρότητα προς τον Μακάριο, τον οποίο θεωρούσε εμπόδιο στην Ένωση, ύποπτο για σχέσεις με τους αδέσμευτους και τους κομμουνιστές και υπεύθυνο για την αποδυνάμωση της ελληνικής επιρροής στο νησί.

Στο μυαλό του, το Κυπριακό δεν ήταν ένα διεθνές πρόβλημα που απαιτούσε ισορροπίες, συμμαχίες και υπολογισμό των τουρκικών αντιδράσεων. Ήταν μια υπόθεση εθνικής «κάθαρσης», στην οποία αρκούσε να απομακρυνθεί ο Μακάριος για να επιβληθεί μια λύση. Αμερικανικές εκτιμήσεις κατέγραφαν ότι ο Ιωαννίδης θεωρούσε το Κυπριακό το σημαντικότερο εξωτερικό πρόβλημα της Ελλάδας και εξέταζε μια μορφή «Διπλής Ένωσης», με διαμοιρασμό του νησιού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Η ΕΟΚΑ Β και ο κυπριακός εμφύλιος

Το έδαφος για την καταστροφή είχε ήδη προετοιμαστεί.

Ο Γεώργιος Γρίβας επέστρεψε κρυφά στην Κύπρο το 1971 και ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β, με διακηρυγμένο στόχο την Ένωση. Η δράση της στράφηκε κυρίως εναντίον της κυβέρνησης Μακαρίου. Μετά το καλοκαίρι του 1973 οι δολοφονίες, οι απαγωγές, οι επιθέσεις σε αστυνομικούς σταθμούς και οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν. Παράλληλα, η κυβέρνηση Μακαρίου δημιούργησε τους δικούς της μηχανισμούς ασφαλείας.

Η Κύπρος βρισκόταν ουσιαστικά σε μια κατάσταση εσωτερικού πολέμου, ενώ ήταν γνωστές οι σχέσεις στελεχών της ΕΟΚΑ Β με Ελλαδίτες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς. Μετά τον θάνατο του Γρίβα τον Ιανουάριο του 1974, ο έλεγχος της οργάνωσης κατακερματίστηκε και η επιρροή του καθεστώτος των Αθηνών ενισχύθηκε.

Η υπονόμευση του νόμιμου κυπριακού κράτους γινόταν στο όνομα της Ένωσης. Στην πραγματικότητα, όμως, διασπούσε τον κυπριακό Ελληνισμό, αποδιοργάνωνε την άμυνα και δημιουργούσε ακριβώς τις συνθήκες που θα επέτρεπαν στην Τουρκία να επέμβει ως εγγυήτρια δύναμη.

Η σύγκρουση για την Εθνική Φρουρά

Ο Μακάριος γνώριζε ότι η Εθνική Φρουρά, υπό τη διοίκηση Ελλαδιτών αξιωματικών, μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Επιχείρησε επομένως να περιορίσει τη δύναμή της και να απομακρύνει μέρος των αξιωματικών που θεωρούσε ότι λειτουργούσαν ως όργανα της Αθήνας.

Για τον Ιωαννίδη αυτή ήταν κόκκινη γραμμή. Δεν επρόκειτο μόνο για στρατιωτικό ζήτημα. Η υποχώρηση απέναντι στον Μακάριο θα υπονόμευε το κύρος του μέσα στον κύκλο των νεότερων αξιωματικών που τον είχε φέρει στην εξουσία.

Σε συσκέψεις την άνοιξη του 1974 υποστήριζε ότι η απομάκρυνση του Μακαρίου ήταν αναγκαία για να αναδιοργανωθεί η Εθνική Φρουρά, να ενισχυθεί η άμυνα της Κύπρου και να επιβληθεί διαφορετική λύση του Κυπριακού. Όταν οι συνεργάτες του εξέφρασαν φόβους για διεθνή επέμβαση, τους διαβεβαίωσε ότι κανένας εξωτερικός παράγοντας δεν θα αντιδρούσε.

Αυτή ήταν η μοιραία αυταπάτη: πίστευε ότι μπορούσε να ανατρέψει τον αναγνωρισμένο Πρόεδρο ενός ανεξάρτητου κράτους, να αλλάξει τη στρατηγική ισορροπία στην ανατολική Μεσόγειο και να διαπραγματευτεί κατόπιν με την Τουρκία, χωρίς η Τουρκία να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία.

Τι γνώριζαν οι Αμερικανοί

Το ζήτημα του αμερικανικού ρόλου απαιτεί προσοχή. Οι διαθέσιμες πηγές δεν τεκμηριώνουν ότι η Ουάσινγκτον σχεδίασε ή διέταξε το πραξικόπημα. Τεκμηριώνουν, όμως, ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες γνώριζαν τις προθέσεις του Ιωαννίδη, είχαν συχνές επαφές μαζί του και αντιλαμβάνονταν τον κίνδυνο.

Ήδη από τις 6 Μαΐου 1974, επίσημη αμερικανική μελέτη αντιμετώπιζε ως ρεαλιστικό ενδεχόμενο είτε πραξικόπημα φιλοενωτικών δυνάμεων με τη βοήθεια Ελλαδιτών αξιωματικών είτε επιχείρηση της ελληνικής κυβέρνησης για την ανατροπή του Μακαρίου. Η ίδια μελέτη προειδοποιούσε ότι ένα τέτοιο εγχείρημα μπορούσε να προκαλέσει ελληνοτουρκική στρατιωτική σύγκρουση και εισηγούνταν έγκαιρη διπλωματική παρέμβαση.  

Σε συνάντηση της 29ης Μαΐου, ο Ιωαννίδης δήλωσε σε στελέχη της CIA ότι η Ελλάδα μπορούσε να απομακρύνει τον Μακάριο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, με μικρή αιματοχυσία, και υποστήριξε ότι οι Τούρκοι θα αποδέχονταν σιωπηρά την ανατροπή του. Στα τέλη Ιουνίου οι αναφορές έγιναν ακόμη πιο ανησυχητικές: οι αμερικανικές υπηρεσίες κατέληξαν ότι εξέταζε σοβαρά την ανατροπή και την απευθείας συνεννόηση με την Άγκυρα για το μέλλον του νησιού.

Στις 29 Ιουνίου το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έστειλε τηλεγράφημα στην Αθήνα, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτο τον κίνδυνο και δίνοντας εντολή στον πρέσβη Τάσκα να μεταφέρει στον Ιωαννίδη ότι οι ΗΠΑ θα αντιτίθεντο σθεναρά σε οποιαδήποτε βίαιη απομάκρυνση του Μακαρίου.

Η προειδοποίηση, όμως, δεν έφτασε με τρόπο που να αποκλείει κάθε παρερμηνεία. Ο Ιωαννίδης απέφευγε να συναντήσει τον Τάσκα και προτιμούσε τις ανεπίσημες επαφές με τη CIA. Ο πρέσβης χρησιμοποίησε ενδιάμεσα πρόσωπα και διαβεβαίωσε την Ουάσινγκτον ότι είχε μεταφέρει το μήνυμα. Αμερικανοί διπλωμάτες αμφέβαλλαν αργότερα αν ο «αόρατος δικτάτορας» είχε πράγματι λάβει μια άμεση και κατηγορηματική προειδοποίηση.

Ο υπεύθυνος ελληνικών υποθέσεων Τζον Ντέι θεωρούσε ότι η απουσία σαφούς απάντησης μπορούσε να εκληφθεί από τον Ιωαννίδη ως «πράσινο φως». Ο ίδιος ο Ιωαννίδης φαίνεται ότι πίστευε πως οι επίσημες αμερικανικές αντιρρήσεις αφορούσαν κυρίως την αποφυγή επιθέσεων εναντίον των Τουρκοκυπρίων και όχι κατ’ ανάγκη την ανατροπή του Μακαρίου.

Επιστολή Μακαρίου στον Γκιζίκη

Η απόφαση είχε ληφθεί πριν από την επιστολή του Μακαρίου

Στις 3 Ιουλίου 1974 ο Μακάριος έστειλε τη γνωστή επιστολή του προς τον Γκιζίκη. Κατηγορούσε ευθέως στελέχη του ελληνικού στρατιωτικού καθεστώτος ότι υποστήριζαν και κατεύθυναν την ΕΟΚΑ Β, χρηματοδοτούσαν την αντικυβερνητική δράση και χρησιμοποιούσαν Ελλαδίτες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς για την υπονόμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έγραφε χαρακτηριστικά ότι «η ρίζα του κακού» έφθανε μέχρι την Αθήνα.

Η επιστολή παρουσιάστηκε αργότερα ως η αιτία της απόφασης για το πραξικόπημα. Η χρονική ακολουθία, όμως, δείχνει κάτι διαφορετικό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώνει ο Αλέξης Παπαχελάς, η τελική απόφαση είχε ληφθεί στις 2 Ιουλίου, σε σύσκεψη στο γραφείο του αρχηγού Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγορίου Μπονάνου, μία ημέρα πριν φτάσει η επιστολή του Μακαρίου.

Η επιστολή δεν δημιούργησε το σχέδιο. Το επιτάχυνε, το νομιμοποίησε στα μάτια των συνωμοτών και τους έδωσε το πρόσχημα της «πρόκλησης».

Η επιχείρηση είχε ήδη περάσει από το επίπεδο της ιδεολογικής εμμονής στο επίπεδο του στρατιωτικού σχεδιασμού. Είχαν επιλεγεί οι μονάδες, είχαν δοθεί αποστολές σε αξιωματικούς, είχε συζητηθεί ακόμη και η τύχη του Μακαρίου.

Όταν συνεργάτες του ρώτησαν τι θα συνέβαινε εάν επενέβαινε η Τουρκία, ο Ιωαννίδης απάντησε με απόλυτη βεβαιότητα ότι οι Τούρκοι δεν θα αποβιβάζονταν στην Κύπρο.

Η βεβαιότητα αυτή δεν βασιζόταν σε συσχετισμό δυνάμεων, σε επίσημη συμφωνία ή σε σοβαρή διπλωματική εγγύηση. Βασιζόταν σε ανεπίσημες επαφές, προσωπικές ερμηνείες, ασαφή μηνύματα και στην πεποίθηση ενός δικτάτορα ότι καταλάβαινε καλύτερα από όλους τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων.

Η δικτατορία προετοίμαζε τη δική της καταστροφή

Η πορεία προς το πραξικόπημα της Κύπρου δεν ήταν ένα μεμονωμένο λάθος της τελευταίας στιγμής. Ήταν το αποτέλεσμα όλων των αντιθέσεων της επταετίας:

της σύγκρουσης ανάμεσα στην προσωπική δικτατορία του Παπαδόπουλου και στους σκληρούς αξιωματικούς·
της αδυναμίας ενός παράνομου καθεστώτος να επιλύσει ειρηνικά τις εσωτερικές του διαφορές·
της χρησιμοποίησης του εθνικισμού ως υποκατάστατου πολιτικής νομιμοποίησης·
της σύγχυσης ανάμεσα στην επιθυμία και στην πραγματικότητα·
της υποκατάστασης της διπλωματίας από τις μυστικές επαφές·
και της πεποίθησης ότι η Ελλάδα μπορούσε να μεταβάλει βίαια την κατάσταση στην Κύπρο χωρίς να υπολογίσει την Τουρκία.

Ο Ιωαννίδης πίστευε ότι θα απομάκρυνε τον Μακάριο, θα ενίσχυε την ελληνική επιρροή και θα επέβαλλε τη λύση του. Στην πραγματικότητα, ετοίμαζε την αποδιοργάνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη διάσπαση των δυνάμεών της και τη δημιουργία του νομικού και στρατιωτικού προσχήματος που περίμενε η Άγκυρα.

Η δικτατορία ισχυριζόταν ότι είχε καταλάβει την εξουσία για να σώσει το έθνος από την αστάθεια. Επτά χρόνια αργότερα, μέσα από τις δικές της συνωμοσίες, τις εσωτερικές της εκκαθαρίσεις και τη στρατηγική τύφλωση της ηγεσίας της, οδηγούσε τον Ελληνισμό στη μεγαλύτερη μεταπολεμική του καταστροφή.

Στο επόμενο μέρος: 15 Ιουλίου 1974 — η εκτέλεση του πραξικοπήματος, η διαφυγή του Μακαρίου, η τοποθέτηση του Νίκου Σαμψών και οι πρώτες ώρες της πορείας προς την τουρκική εισβολή. 

Εξαπλάσιος ο χρόνος για μια δικαστική απόφαση σε σχέση με την Ευρώπη -Τροχοπέδη για την ασφάλεια δικαίου και το επενδυτικό κλίμα στην Ελλάδα

0

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΟΥΣ

«Βραδείας καύσης» είναι οι μεταρρυθμίσεις στην απονομή δικαιοσύνης στη χώρα μας, αν λάβει κανείς υπόψιν ότι για μια πρωτόδικη απόφαση για μια αστική ή εμπορική υπόθεση απαιτούνται ως και 2 χρόνια!

Τα στοιχεία από τη μελέτη του ΚΕΦΙΜ, που επεξεργάστηκε τα δεδομένα του EU Justice Scoreboard είναι αποκαλυπτικά, συνάμα απογοητευτικά κι αν μη τι άλλο δικαιώνουν τις σχετικές παρατηρήσεις και συστάσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το 2024, έτος με τα νεότερα στοιχεία σε επίπεδο ΕΕ, ο χρόνος επίλυσης αστικών, εμπορικών και διοικητικών υποθέσεων στην Ελλάδα ανήλθε σε 638 ημέρες έναντι μόλις 100 ημερών στη διάμεσο της ΕΕ, δηλαδή περίπου 541% ή 6,4 φορές περισσότερο!

Οι απίστευτες καθυστερήσεις 
Ο συνολικός χρόνος επίλυσης αστικών, εμπορικών και διοικητικών υποθέσεων σε πρώτο βαθμό μειώθηκε οριακά σε σχέση με το 2023 (-0,7%), παραμένει όμως κατά 25,2% υψηλότερος σε σχέση με το 2010. Ακόμη πιο προβληματική είναι η εικόνα στις εκκρεμείς αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπου ο χρόνος επίλυσης έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί από το 2010 (+287,7%) και παραμένει αυξημένος κατά 15,8% σε σχέση με το 2019, παρά τη μικρή βελτίωση του τελευταίου έτους (-4,3%). Υπολογίζεται ότι ο χρόνος επίλυσης φθάνει τις 737 ημέρες, δηλαδή τα 2 χρόνια!

Οι καθυστερήσεις δεν περιορίζονται στις εμπορικές διαφορές. Η μέση διάρκεια των διαδικασιών δικαστικού ελέγχου έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 2019 (+99,1%), παρά τη μικρή βελτίωση του 2024 (-3,8%). Παράλληλα, οι υποθέσεις προστασίας καταναλωτή απαιτούν πλέον κατά μέσο όρο 1.643 ημέρες για την έκδοση τελεσίδικης απόφασης, επίδοση που κατατάσσει την Ελλάδα μεταξύ των πιο αργών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Όπως επισημαίνει η μελέτη, η μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών συνδέεται άμεσα με τη δυσκολία του συστήματος να εκκαθαρίζει εγκαίρως τις νέες υποθέσεις. Το ποσοστό επίλυσης εκκρεμών αστικών και εμπορικών υποθέσεων υποχώρησε περαιτέρω το 2024 (-11,8% σε σχέση με το 2023 και -5,9% σε σχέση με το 2019), γεγονός που σημαίνει ότι το δικαστικό σύστημα δεν καταφέρνει να διεκπεραιώνει όσες νέες υποθέσεις εισέρχονται σε αυτό.

Οι δυσκολίες στην εκκαθάριση των υποθέσεων αποτυπώνονται άμεσα στη συσσώρευση εκκρεμοτήτων. Ανησυχητική κρίνεται η εικόνα στις εκκρεμείς αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Οι εκκρεμότητες αυξήθηκαν κατά 26,5% μέσα σε ένα έτος, κατά 16,5% σε σχέση με το 2019 και έχουν πλέον υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με το 2010 (+103,5%). Η εξέλιξη αυτή υποδηλώνει ότι η εισροή νέων υποθέσεων εξακολουθεί να υπερβαίνει την ικανότητα του συστήματος να τις επιλύει. Αντιθέτως, οι εκκρεμείς διοικητικές υποθέσεις συνεχίζουν τη μακροχρόνια καθοδική τους πορεία. Το 2024 μειώθηκαν κατά 7,9% σε σχέση με το προηγούμενο έτος και κατά 82,4% σε σχέση με το 2010.

Η πιο εντυπωσιακή βελτίωση καταγράφεται στις υποθέσεις νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, όπου η μέση διάρκεια μειώθηκε κατά 89% μέσα σε ένα έτος. Ωστόσο, σημαντική επιδείνωση παρατηρείται στις υποθέσεις δωροδοκίας (+61,8%) και στις διαδικασίες ενώπιον των αρχών ανταγωνισμού (+53,2%). Οι εξελίξεις αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς αφορούν τομείς που συνδέονται άμεσα με την καταπολέμηση της διαφθοράς, την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Οι συστάσεις από Βρυξέλλες και Τράπεζα της Ελλάδας 
Είναι ενδεικτικό ότι ECOFIN κι Ευρωπαϊκή Επιτροπή επανέρχονται στα προβλήματα της απονομής δικαιοσύνης, ως μια βασική μεταρρυθμιστική εκκρεμότητα, παρά το ότι αναγνωρίζουν πως έχουν γίνει βήματα προόδου π.χ. με την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με την ψηφιοποίηση των δικαστικών διαδικασιών, με την κατάρτιση κώδικα μηχανισμών εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

Ποια είναι τα “αγκάθια”; ενώ πρόσφατα έχουν τεθεί σε εφαρμογή ορισμένα εργαλεία ψηφιακής δικαιοσύνης, η ενσωμάτωση της τεχνολογίας των πληροφοριών στις δικαστικές διαδικασίες παραμένει ατελής, καθώς περιορίζεται ακόμη σε ορισμένα δικαστήρια και δεν καλύπτει όλες τις ροές εργασιών η διάρκεια των διαδικασιών ενώπιον των αστικών, ποινικών και διοικητικών δικαστηρίων εξακολουθεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, προκαλώντας σημαντική συσσώρευση εκκρεμοτήτων, η οποία επηρεάζει ιδίως την επιβολή των συμβατικών και περιουσιακών δικαιωμάτων, την εφαρμογή των διαδικασιών εκτέλεσης και την επίλυση διαφορών δημοσίων συμβάσεων, αν και έχει σημειωθεί πρόοδος ως αποτέλεσμα πρόσφατων μεταρρυθμίσεων υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω πρόοδο στην αναθεώρηση του νομικού πλαισίου σχετικά με την οργάνωση των δικαστηρίων και το καθεστώς των δικαστών.

Δεν είναι τυχαίο ότι και η Τράπεζα της Ελλάδας σε μια ακόμα Έκθεση της, αναδεικνύει την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, ως ένα από τα προαπαιτούμενα- μαζί με τη μείωση της γραφειοκρατίας, τη διαφάνεια του φορολογικού πλαισίου, την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και την ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού- για την προσέλκυση επενδύσεων και την ενίσχυση της παραγωγικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Πόσο μακριά είμαστε από αυτό το σημείο; Αρκετά, αν κρίνει κανείς από την τελευταία αξιολόγηση του Δείκτη Εφαρμογής Έκθεσης Επιτροπής Πισσαρίδη. Το 36% των προτάσεων έχει εφαρμοσθεί σε κάποιον βαθμό, το 56% είναι σε εξέλιξη ενώ το 8% δεν έχει εφαρμοσθεί. Συγκεκριμένα, εκκρεμούν κρίσιμες αλλαγές που σχετίζονται με τη βελτίωση της αποδοτικότητας των δικαστηρίων, τη συστηματική αξιολόγηση δικαστών και δικαστηρίων, τη δημιουργία εξειδικευμένων τμημάτων, την καλύτερη υποστήριξη της ψηφιακής λειτουργίας της Δικαιοσύνης και τη μείωση των καθυστερήσεων στην απονομή δικαίου. Ταυτόχρονα, ορισμένες προτάσεις δεν έχουν προχωρήσει ουσιαστικά. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η διεύρυνση του ωραρίου κατάθεσης εγγράφων στα δικαστήρια και η δημιουργία κινήτρων για μεγαλύτερη χρήση εξωδικαστικών μηχανισμών από τους δικηγόρους

 

“https://www.iefimerida.gr/oikonomia/exaplasios-hronos-dikastiki-apofasi-se-shesi-me-eyropi”>Εξαπλάσιος ο χρόνος για μια δικαστική απόφαση σε σχέση με την Ευρώπη -Τροχοπέδη για την ασφάλεια δικαίου και το επενδυτικό κλίμα στην Ελλάδα – iefimerida.gr</a></p>

Γεωργιάδης: Θα συνεργαζόμασταν μετεκλογικά με το κόμμα Σαμαρά αν δεν έβαζε βέτο να είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης

0

Ανοιχτό άφησε το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ενδεχόμενο κόμμα Σαμάρα, ο Άδ. Γεωργιάδης, με την προϋπόθεση όμως ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.ΣΥΝΟΨΗ ΑΡΘΡΟΥ ΜΕ ΑΙ
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επανέρχεται στη διαμάχη του με τον Αλέξη Τσίπρα, ισχυριζόμενος ότι ο πρώην πρωθυπουργός απέφυγε να του υποβάλει μήνυση για τον χαρακτηρισμό «κλέφτης».
Σχολιάζοντας τις δημοσκοπήσεις, αποδίδει την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέδιο του ίδιου του Τσίπρα, ενώ τονίζει πως αν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση, η μόνη συνταγματική λύση είναι η προσφυγή σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι να υπάρξει αποτέλεσμα.
Για το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, εκτιμά ότι είναι πιθανό και δηλώνει ανοιχτός σε μετεκλογική συνεργασία, με απαράβατο όμως όρο την παραμονή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία της χώρας.
Αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Νίκο Ανδρουλάκη, παρά τις αποφάσεις του ΠΑΣΟΚ, αλλά αποκλείει κατηγορηματικά κάθε σύμπραξη με τον Κυριάκο Βελόπουλο, επικαλούμενος θεμελιώδεις ιδεολογικές διαφορές που καθιστούν αδύνατη την κοινή διακυβέρνηση.
«Εφόσον ο ελληνικός λαός επιλέξει το κόμμα του κ. Σαμαρά να είναι στη Βουλή, προφανώς θα μιλάγαμε και με τον Σαμαρά για πιθανή μετεκλογική συνεργασία, αλλά εάν ο όρος είναι “με άλλον πρωθυπουργό”, αυτό δεν μπορεί να γίνει» ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1.

Ο Αδ. Γεωργιάδης μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην πρόσφατη κόντρα του με τον Αλέξη Τσίπρα, στις δημοσκοπήσεις και στα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ο ίδιος σημείωσε ότι με τον κ. Ανδρουλάκη θα μπορούσαν να συνεργαστούν, αλλά δεν γίνεται κάτι τέτοιο μετά τα άρθρο που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ, ενώ απέκλεισε κάθε συνεργασία με τον κ. Βελόπουλο λόγω μεγάλων ιδεολογικών διαφορών.

Τέλος ο υπουργός Υγείας αναφερόμενος στην κόντρα με τον πρώην πρωθυπουργό είπε ότι «ο κ. Τσίπρας έκανε τον Κινέζο ή κατά το κοινώς λεγόμενο την πάπια, είναι προφανές ότι δεν μπορούσε να πάει στα δικαστήρια για αυτό το θέμα».

Είπα κλέφτη τον Τσίπρα και δεν μου κάνει μήνυση, «το καταλάβατε όλοι»
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την πρόσφατη κόντρα του με τον Αλέξη Τσίπρα για το θέμα των Ποινικών Κωδίκων, ο Άδωνις Γεωργιάδης ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Τον είπα “κλέφτη” δεν μου κάνει μήνυση, το καταλάβατε όλοι, πάμε παρακάτω. Πιστεύω θα συνέλθει, θα σταματήσει… δεν μου έστειλε λουλούδια… Ο Τσίπρας έκανε πολύ ωραία τον Κινέζο ή κατά το κοινώς λεγόμενο την πάπια, είναι προφανές ότι δεν μπορούσε να πάει στα δικαστήρια για αυτό το θέμα. Ο Τσίπρας μέχρι τώρα δεν έχει πει ούτε μια φορά για ποιο λόγο κράτησε την Βουλή ανοιχτή και ψήφισε τους νέους ποινικούς κώδικες θα το κάνει τώρα;».

Για δημοσκοπήσεις και δίπολο ΝΔ-ΕΛΑΣ
Αναφερόμενος στα αποτελέσματα πρόσφατης δημοσκόπησης, που δείχνει ότι τα δύο πρώτα κόμματα είναι η ΝΔ και η ΕΛ.Α.Σ., ο Άδωνις Γεωργιάδης σχολίασε μεταξύ άλλων, ότι: «Ο κ.Τσίπρας όταν έχασε το ’23 συνειδητοποίησε εκείνο το βράδυ, ότι, αν δεν διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτός θα καταστραφεί πολιτικά και ξεκίνησε ένα σχέδιο καταστροφής του ΣΥΡΙΖΑ. Προς το παρόν αυτό το σχέδιο του βγαίνει. Τα ποσοστά που μαζεύει τώρα είναι τα ποσοστά που πήρε στις εκλογές του ’23, δεν έχει κάνει κάτι εντυπωσιακό».

Όσον αφορά στη διαφορά 12 μονάδων ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ. σε πρόσφατη δημοσκοπηση της GPO, ο υπουργός Υγείας είπε: «Η πολιτική είναι συγκριτικό μέγεθος, Στη συγκεκριμένη δημοσκόπηση, κερδίζει ο Μητσοτάκης με 12 μονάδες». Ερωτηθείς τι θα γίνει αν τα δημοσκοπικά ποσοστά αποδειχθούν ότι είναι και τα εκλογικά ποσοστά είπε: «Θα κάνουμε εκλογές. Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, το σύνταγμα λέει κάνεις προσπάθεια να κάνεις κυβέρνηση, δεν κάνεις κυβέρνηση, διαλύεται η Βουλή. Εκλογές ως ότου υπάρξει κυβέρνηση, αυτό που λέει το σύνταγμα».

Σε επισήμανση των δημοσιογράφων ότι «το Σύνταγμα δεν αποκλείει να γίνονται συμμαχικές κυβερνήσεις ή κυβερνήσεις ειδικού σκοπού», ο υπουργός απάντησε:

«Αυτό επιτρέπεται εάν υπάρχουνε κόμματα πρόθυμα να συνεργαστούν. Βλέπετε εσείς κανένα πρόβλημα στο να συνεργαστεί με κανέναν;».

Για κόμμα Σαμαρά
Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, είπε: «Πιστεύω ότι θα κάνει κόμμα. Το ότι ο Σαμαράς μπορεί να μας βλάψει ως προς την συντηρητική μας ψήφο μπορεί, προφανώς κάτι θα μας κόψει».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Αντώνη Σαμαρά, αν δεν θέλει να είναι άλλος πρωθυπουργός από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είπε πως: «Εάν ο κ. Σαμάρας δεν έθετε ως προϋπόθεση να είναι άλλος πρωθυπουργός θα σας έλεγα εφόσον ο ελληνικός λαός τον επιλέξει να είναι στην Βουλή όπως θα μιλάγαμε με τα υπόλοιπα κόμματα προφανώς θα μιλάγαμε και με τον Σαμαρά αλλά εάν ο όρος είναι «με άλλον πρωθυπουργό» προφανώς αυτό δεν μπορεί να γίνει».

Συνεργασία με Ανδρουλάκη
Ο υπουργός δεν απέρριψε το ενδεχόμενο συνεργασίας και με τον Νίκο Ανδρουλάκη. Όπως είπε: «Με τον κ. Ανδρουλάκη βεβαίως θα μπορούσε να γίνει αλλά πήγε και ψήφισε στο συνέδριό του αυτό το βλακώδες άρθρο ότι δεν μπορεί να κάνει συγκυβέρνηση μαζί μας άρα πως; Εγώ γενικά πιστεύω στις αυτοδύναμες κυβερνήσεις, εάν ο λαός μας διατάξει και πει «θέλω κυβέρνηση συνεργασίας» εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προσπαθήσουμε κάνουμε κυβέρνηση συνεργασίας».

Ωστόσο, τόνισε ότι: «Είμαι υπέρ της αυτοδύναμης κυβέρνησης, αλλά αν πρέπει να υπάρχει συνεργασία, εφόσον αυτό θα θέλει ο λαός, θα το δούμε».

Συνεργασία με Βελόπουλο
Όσον αφορά, το ενδεχόμενο συνεργασίας μετεκλογικά με τον Κυριάκο Βελόπουλο, είπε ότι: «Πιστεύω ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με τον Βελοπουλο και ο λόγος είναι ότι πιστεύουμε διαφορετικά πράγματα. Μια κυβέρνηση δεν φτάνει να αποκτήσει πλειοψηφία στη Βουλή το κυριότερο που πρέπει να έχει είναι να μπορεί να κυβερνά, να αποφασίζει. Με τον Βελόπουλο μας χωρίζουν στα ιδεολογικά θέματα μεγάλες διαφορές δηλαδή έχουμε ουσιώδεις διαφορές».

F-35 και Τουρκία
Ο Άδωνις Γεωργιάδης σε ερώτηση των δημοσιογράφων, σχετικά με το κατά πόσο η Τουρκία θα αποκτήσει F-35, είπε: «Εγώ δεν το βλέπω (σ.σ. να αποκτά), τουλάχιστον όχι σύντομα εννοώ ως προς την απόφαση να μπει στο πρόγραμμα. Επίσης, το να τους πάρει, σημαίνει ότι θα τσακωθεί με τη Ρωσία».

Για Τραμπ
Ωστόσο δε θέλησε να σχολιάσει τις κινήσεις του Προέδρου της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ, λέγοντας ότι: «Δεν μπορώ να τον κρίνω. Είμαι υπουργός, από τη θέση μου δεν μπορώ και δεν επιτρέπεται να κάνω τέτοια κριτική».
Επίσκεψη σε αντικαρκινικό “Άγιος Σάββας”.

Καταλήγοντας, απάντησε σε ερώτηση ακροατή, γιατί κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο αντικαρκινικό νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» δεν μπήκε σε δωμάτια ασθενών, λέγοντας ότι: «Πήγαμε για συγκεκριμένο λόγο, λόγω βλάβης μηχανήματος. Δεν έκανα επίσκεψη σε θαλάμους. Παρολ΄αυτά, μίλησα με ασθενείς».

“https://www.iefimerida.gr/politiki/georgiadis-komma-samara-prothypoyrgos-mitsotakis”>Γεωργιάδης: Θα συνεργαζόμασταν μετεκλογικά με το κόμμα Σαμαρά αν δεν έβαζε βέτο να είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης – iefimerida.gr</a></p>

Σοφία Αντωνιάδη: Ποια ήταν η πρώτη Ελληνίδα καθηγήτρια που δίδαξε σε ξένο πανεπιστήμιο

0
Γιώργος Βενιέρης
Στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν οι ακαδημαϊκές έδρες των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Ευρώπης ανήκαν ακόμη σχεδόν αποκλειστικά σε άνδρες, μια νεαρή Ελληνίδα από τον Πειραιά έφθανε στο Παρίσι για να σπουδάσει Φιλολογία

Στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν οι ακαδημαϊκές έδρες των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Ευρώπης ανήκαν ακόμη σχεδόν αποκλειστικά σε άνδρες, μια νεαρή Ελληνίδα από τον Πειραιά έφθανε στο Παρίσι για να σπουδάσει Φιλολογία. Παρακολουθώντας με προσήλωση τους καθηγητές να διδάσκουν στα αμφιθέατρα της Σορβόνης, διαβάζοντας στη βιβλιοθήκη φιλολογικά και γλωσσικά κείμενα και ανταλλάσσοντας ιδέες με τους συμφοιτητές της, άρχισε να διαμορφώνει την πορεία που λίγα χρόνια αργότερα θα την οδηγούσε στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν, στην ομώνυμη ολλανδική πόλη. Εκεί θα γινόταν η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στην ιστορία του ιδρύματος και, ταυτόχρονα, θεωρείται η πρώτη Ελληνίδα καθηγήτρια σε ξένο πανεπιστήμιο.

Τέτοιες μέρες πριν από 131 χρόνια

Η Σοφία Αντωνιάδη μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό, ωστόσο ήταν μια από τις σημαντικότερες λόγιες που έβγαλε ο τόπος μας. Γεννήθηκε τέτοιες μέρες πριν από 131 χρόνια, στις 31 Ιουλίου 1895, στον Πειραιά, και μεγάλωσε σε οικογένεια με ισχυρές πνευματικές καταβολές και κρητική καταγωγή. Ο πατέρας της, Ανδρέας Αντωνιάδης, ήταν δικηγόρος, ενώ η μητέρα της, Ευφροσύνη, ήταν μέλος γνωστής αθηναϊκής οικογένειας της εποχής.

Σοφία Αντωνιάδη: Ποια ήταν η πρώτη Ελληνίδα καθηγήτρια που δίδαξε σε ξένο πανεπιστήμιο-1
Η ιστορική Academiegebouw (Ακαδημία) του Πανεπιστημίου του Leiden. Κτίστηκε το 1516 ως μοναστηριακός ναός και σήμερα χρησιμοποιείται για τελετές, ορκωμοσίες και απονομές (πηγή φωτογραφίας Wikipedia).

Τα πρώτα χρόνια της μικρής Σοφίας πρέπει να τα φανταστούμε μέσα στο περιβάλλον ενός Πειραιά που άλλαζε γρήγορα: το λιμάνι είχε πάρει την πρωτοκαθεδρία της εμπορικής κίνησης σε σχέση με αυτό της Ερμούπολης Σύρου και ισχυροποιούνταν ως το κυριότερο ναυτιλιακό και βιομηχανικό κέντρο της χώρας, οι γειτονιές πλήθαιναν, οι αστικές οικογένειες έδιναν βαρύτητα στη μόρφωση και οι ξένες γλώσσες άνοιγαν νέους ορίζοντες σε όσους είχαν τη δυνατότητα να τις μάθουν.

Στην περίπτωσή της, τα πρώτα αυτά χρόνια της μόρφωσης είχαν έντονο γαλλικό χρώμα. Παρακολούθησε εγκύκλιες σπουδές στην Ελληνογαλλική Σχολή της Αικατερίνης Διαμαντοπούλου, σε μια εποχή που τα γαλλικά αποτελούσαν γλώσσα παιδείας, κοινωνικής καλλιέργειας και ευρωπαϊκής επικοινωνίας. Από εκείνη την πρώτη μαθητεία άρχισε να διαμορφώνεται η γυναίκα που αργότερα θα μπορούσε να σταθεί με άνεση σε αμφιθέατρα του εξωτερικού και να μιλήσει για την ελληνική γλώσσα μπροστά σε ξένους φοιτητές.

Το Παρίσι υπήρξε για τη Σοφία Αντωνιάδη ο μεγάλος σταθμός της νεότητάς της. Εκεί, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), παρακολούθησε φιλολογικές σπουδές και ήρθε σε επαφή με τον κύκλο των Γάλλων νεοελληνιστών. Η Σορβόνη, με τις επιβλητικές αίθουσες, τα πολύβουα αμφιθέατρα, τις πλούσιες βιβλιοθήκες και τους καθηγητές που μελετούσαν τη συμβολή του αρχαιοελληνικού πνεύματος στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας, της έδωσε το επιστημονικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο δομήθηκε η πορεία της. Θα λάμβανε το πτυχίο κλασικών σπουδών το 1920 και δύο χρόνια αργότερα, στρεφόμενη προς τη νεοελληνική λογοτεχνία, θα τύπωνε σε νεότερη έκδοση το σημαντικό κρητικό θρησκευτικό δράμα «Η Θυσία του Αβραάμ» με δική της κατατοπιστική εισαγωγή. Ενδιαφερόταν για την παράδοση που ενώνει την κρητική αναγέννηση, τη δημώδη γραμματεία και τη νεότερη λογοτεχνία. Η ίδια έβλεπε την εγχώρια γραμματεία σαν ποτάμι που άλλαζε κοίτες, περνούσε από διαφορετικά τοπία, δεχόταν νέα νερά, αλλά συνέχιζε να κυλά. Αυτή η εικόνα θα καθόριζε ολόκληρη την επιστημονική της ταυτότητα. Η αρχαιότητα, το Βυζάντιο και η νεότερη Ελλάδα εμφανίζονταν στο έργο της ως διαδοχικοί σταθμοί ενός πολιτισμού που μπορούσε να μελετηθεί στη μακρά διάρκειά του και όχι ως μεμονωμένες εποχές.

Διδακτορική διατριβή υπό την εποπτεία του Pernot

Καθοριστική ωστόσο υπήρξε η μαθητεία της κοντά στον Hubert Pernot, τον γνωστό Γάλλο γλωσσολόγο και πρωτοπόρο των νεοελληνικών σπουδών, ο οποίος υπήρξε καθηγητής της στο Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόνης. Ο Pernot είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μελέτη της ελληνικής γλώσσας και του νεότερου πολιτισμού μας. Στο πρόσωπο της νεαρής Σοφίας έβλεπε, πιθανότατα, μια μαθήτρια ικανή να υπηρετήσει με επιστημονική αυστηρότητα τη συνέχεια των ελληνικών γραμμάτων. Υπό την καθοδήγησή του εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή για το Ευαγγέλιο κατά Λουκάν, προσεγγίζοντας το βιβλικό κείμενο με εργαλεία φιλολογικά, γλωσσικά και ιστορικά. Για την Αντωνιάδη, το Ευαγγέλιο πέρα από ένα ιερό κείμενο αντιμετωπιζόταν κι ως ένα γλωσσικό μνημείο, ένα πεδίο όπου μπορούσε κανείς να διακρίνει τη συνέχεια, τις μεταμορφώσεις και τις αποχρώσεις της ελληνικής γλώσσας.

Σοφία Αντωνιάδη: Ποια ήταν η πρώτη Ελληνίδα καθηγήτρια που δίδαξε σε ξένο πανεπιστήμιο-2
Φιλοτεχνημένο πορτρέτο της Σοφίας Αντωνιάδη που βρίσκεται στην Αίθουσα της Συγκλήτου του Πανεπστημίου του Λάιντεν της Ολλανδίας (Leiden University). Στο κάτω μέρος αναφέρει ότι είναι γεννημένη στον Πειραιά.

Η Ελληνίδα στο Λάιντεν

Το 1929, σε ηλικία 34 ετών, ήρθε η στιγμή που θα σφράγιζε τη θέση της στην ευρωπαϊκή ακαδημαϊκή ιστορία. Το Πανεπιστήμιο του Λάιντεν, ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης και το πρώτο που λειτούργησε στην Ολλανδία το μακρινό 1575, την κάλεσε να αναλάβει ως έκτακτη καθηγήτρια την έδρα της Παλαιοχριστιανικής, Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας. Διαδεχόταν τον Ολλανδό βυζαντινολόγο και νεοελληνιστή, Dirk Christiaan Hesseling, που δίδασκε στο εν λόγω ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα από το 1907 και τώρα είχε έρθει η ώρα της συνταξιοδότησης σε ηλικία περίπου 70 ετών. Σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες, θα έπρεπε να υποδείξει τον διάδοχό του. Προτάθηκαν τρία πρόσωπα και τον τελικό λόγο θα τον είχε η Σύγκλητος. Προτεινόμενοι ήταν δύο Ολλανδοί βυζαντινολόγοι και η Αντωνιάδη. Η διδακτορική διατριβή για τη γλωσσολογική μελέτη του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, όπου σημείωνε μεταξύ άλλων πως ο Ευαγγελιστής, αν και καλός γνώστης της ελληνικής, απλοποιούσε τη γλώσσα γραφής προκειμένου να γίνει ευρύτερα κατανοητός στην Ανατολή, όπου διαδιδόταν ο Χριστιανισμός, της έδινε το πρόκριμα.

Η Ελληνίδα καθηγήτρια αντιλαμβανόταν ότι έμπαινε σε έναν νέο και απαιτητικό κόσμο. Το Λάιντεν, με την παράδοση αιώνων στις ανθρωπιστικές σπουδές, στη μελέτη χειρογράφων και στην ιστορική έρευνα, αποτελούσε χώρο υψηλών απαιτήσεων. Στις αίθουσές του είχαν διδάξει και είχαν σπουδάσει άνθρωποι που σημάδεψαν την ευρωπαϊκή επιστήμη. Εκεί λοιπόν, σ’ ένα περιβάλλον με έντονη την ανδρική παράδοση, εμφανίστηκε μια Ελληνίδα φιλόλογος με γαλλική παιδεία και βαθιά γνώση της ελληνικής γραμματείας. Η παρουσία της προκάλεσε αίσθηση. Το ίδιο το Πανεπιστήμιο του Λάιντεν τη θυμάται σήμερα ως την πρώτη γυναίκα καθηγήτριά του, όπως αναφέρει και στην ιστοσελίδα του.

Η Αντωνιάδη εξηγούσε στους φοιτητές ότι η νέα ελληνική δεν αποτελούσε κάποια υποδεέστερη συνέχεια μιας ένδοξης αρχαιότητας, αλλά το κλειδί για την κατανόηση του ελληνικού κόσμου στη μακρά πορεία του. Μέσα από τη διδασκαλία της, το Ευαγγέλιο, η βυζαντινή υμνογραφία, τα κρητικά κείμενα, η δημοτική παράδοση και οι νεότεροι συγγραφείς έμπαιναν στην ίδια μεγάλη συνομιλία.

Ο ρόλος της στην Εθνική Αντίσταση

Τα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου θα έδιναν στη ζωή της μια άλλη διάσταση. Η Αντωνιάδη επέστρεψε στην Ελλάδα και συνδέθηκε γρήγορα με την Εθνική Αντίσταση. Το σπίτι της στην οδό Ξενοφώντος, πολύ κοντά στο Σύνταγμα, αναφέρεται σε βιογραφικές μαρτυρίες ως χώρος συνάντησης πατριωτών που οργανώνονταν εναντίον του κατακτητή. Η εικόνα είναι χαρακτηριστική: σε ένα αθηναϊκό σπίτι της Κατοχής, ανάμεσα σε βιβλία, χαμηλές φωνές και τις αγωνίες της εποχής, η καθηγήτρια των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων συμμετέχει σε έναν αγώνα που ξεπερνούσε τα όρια της επιστήμης.

Σοφία Αντωνιάδη: Ποια ήταν η πρώτη Ελληνίδα καθηγήτρια που δίδαξε σε ξένο πανεπιστήμιο-3
Τελετή αποφοίτησης στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν περίπου το 1650, φιλοτεχνημένη από τον Hendrick van Burgh.

Η στάση της αυτή εξηγεί γιατί αργότερα τιμήθηκε όχι μόνο για το επιστημονικό της έργο, αλλά και για την εθνική της προσφορά, καθώς το ελληνικό κράτος τής απένειμε το 1950 το παράσημο του Φοίνικος και τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας. Η προσωπικότητά της συνδύαζε την αυστηρότητα της φιλολόγου με την αίσθηση καθήκοντος απέναντι στη χώρα.

Η καριέρα στη Βενετία

Μετά τον πόλεμο, η ακαδημαϊκή της δράση συνεχίστηκε στην Ολλανδία. Από το 1948 συνδέθηκε και με το Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ, καθώς είχε εκλεγεί και στην έδρα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας. Η ταυτόχρονη παρουσία της σε δύο ολλανδικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα δείχνει τόσο τον βαθμό αναγνώρισης όσο και την εμβρίθειά της. Για περίπου ένα τέταρτο του αιώνα η Σοφία Αντωνιάδη υπηρέτησε τις ελληνικές σπουδές στην Ολλανδία. Το 1955 η Ακαδημία Αθηνών που λίγα χρόνια νωρίτερα την είχε εκλέξει αντεπιστέλλον μέλος την καλεί να αναλάβει πρώτη διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας. Η Βενετία, με τα κανάλια, τις γέφυρες, τον Αγιο Γεώργιο των Ελλήνων, τη Φλαγγίνειο Σχολή που λειτουργούσε από το 1662 έως το 1905 και τα ίχνη της παλαιάς ελληνικής κοινότητας, ήταν για εκείνη φυσικός τόπος εργασίας. Εκεί, η ελληνική μνήμη δεν βρισκόταν κλεισμένη σε βιβλία· ήταν χτισμένη σε πέτρες, ναούς, εικόνες, χειρόγραφα και αρχεία.

Η Αντωνιάδη εργάστηκε για την οργάνωση του Ινστιτούτου, την ανάδειξη των χώρων του και τη συγκρότηση ενός επιστημονικού κέντρου αφιερωμένου στον βυζαντινό και μεταβυζαντινό ελληνισμό. Στα χρόνια της ενδεκαετούς διεύθυνσής της ενισχύθηκε η ερευνητική φυσιογνωμία του ιδρύματος και άρχισε η έκδοση των «Θησαυρισμάτων», του περιοδικού που θα εξελισσόταν σε βασικό επιστημονικό βήμα για τις μελέτες γύρω από τον ελληνισμό της Βενετίας και τις βενετοκρατούμενες ελληνικές περιοχές.

Σοφία Αντωνιάδη: Ποια ήταν η πρώτη Ελληνίδα καθηγήτρια που δίδαξε σε ξένο πανεπιστήμιο-4
Η καθηγήτρια Σοφία Αντωνιάδη (1895-1972) φωτογραφημένη γύρω στο 1930. Οι συνάδελφοί της και οι φοιτητές τη φώναζαν Madame Grèce (Κυρία Ελλάδα).

Η Βενετία και η υστεροφημία

Η επιστροφή της στην Αθήνα την έφερε ξανά κοντά στον χώρο από όπου είχε ξεκινήσει. Στο μικρό διαμέρισμά της, ανάμεσα σε βιβλία, φωτογραφίες, παλαιές αφιερώσεις και αναμνήσεις από την Ολλανδία και τη Βενετία, η Σοφία Αντωνιάδη παρέμεινε μέχρι τέλους συνδεδεμένη με την επιστήμη των ελληνικών γραμμάτων. Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1972, αφήνοντας πίσω της έργο που απλώνεται σε διαφορετικές χώρες, γλώσσες και ιδρύματα. Το όνομά της συνδέθηκε με τη Σορβόνη, το Λάιντεν, το Αμστερνταμ, τη Βενετία και την Αθήνα. Κυρίως όμως συνδέθηκε με μια ιδέα που διαπέρασε ολόκληρη τη ζωή της: ότι η ελληνική γλώσσα και γραμματεία δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά μπορούν να συνομιλούν με την Ευρώπη, να διδάσκονται στα μεγάλα πανεπιστήμιά της και να φωτίζουν τις αθέατες συνέχειες της Ιστορίας.

Σοκ από τη «λίστα θανάτου» ιρανικής εφημερίδας: Στο στόχαστρο Τραμπ, Μακρόν, Μελόνι, Μερτς και Στάρμερ

0

Εφημερίδα του Ιράν δημοσίευσε φωτογραφίες δυτικών ηγετών και Ισραηλινών αξιωματούχων ως υπεύθυνων για τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ.

Λίστα θανάτου με ονόματα κορυφαίων δυτικών ηγετών δημοσίευσε, το Σάββατο (11/7), η ιρανική εφημερίδα «Hamshari», η οποία ανήκει στον Δήμο της Τεχεράνης, παρουσιάζοντάς τους ως υπεύθυνους για τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ.

Συγκεκριμένα, ανάμεσα στα πρόσωπα που εμφανίζονται στη δημοσίευση, βρίσκονται ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, και ο καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς.

 

Μελόνι, Τραμπ και Νετανιάχου στο δημοσίευμα

Στην εικόνα που δημοσίευσε η «Hamshari» από το Ιράν, η Τζόρτζια Μελόνι απεικονίζεται να φορά πορτοκαλί στολή κρατουμένου, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, φαίνονται με στόχο ζωγραφισμένο στο μέτωπό τους.

Η δημοσίευση έγινε λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση γραπτού μηνύματος του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, γιου και διαδόχου του ανώτατου ηγέτη, ο οποίος έκανε λόγο για «αναπόφευκτη εκδίκηση» απέναντι σε όσους θεωρεί υπεύθυνους για τη δολοφονία του πατέρα του.

Ποιοι περιλαμβάνονται στη «λίστα θανάτου» του Ιράν

Εκτός από τους Ντόναλντ Τραμπ, Τζόρτζια Μελόνι, Εμανουέλ Μακρόν, Κιρ Στάρμερ και Φρίντριχ Μερτς, στη δημοσίευση εμφανίζονται ακόμη ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, ο διοικητής της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), Μάικλ Κούπερ, ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, καθώς και οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι, Ίσραελ Κατς, Γκίντεον Σάαρ και Εγιάλ Ζαμίρ.

Πάντως, η εν λόγω δημοσίευση εντάσσεται στο κλίμα έντονης αντιπαράθεσης που επικρατεί μετά τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ κατά τη διάρκεια των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων στο Ιράν και τις επανειλημμένες δηλώσεις περί εκδίκησης από την πλευρά της Τεχεράνης.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/819920/iran-lista-thanatoy-apo-efimerida-sto-stochastro-tramp-makron-meloni-merts-kai-starmer/

Κυβέρνηση «Δένδια – Ανδρουλάκη – Σαμαρά»

1
ˉ͉́ ԏՠЅɑInʼnʏͅӠPϠ؇ˁ.֙ԏÑVɁ Mԙ͇Ӡ͉ʏˏЏՋϓ/EUROKINISSI

Το γεύμα και οι πολιτικές παρενέργειες που προκάλεσε.

Το κουίζ είναι μεγάλης δυσκολίας, αλλά ως άσκηση ας το καταγράψουμε.

Πριν από 20 μέρες, συναντήθηκαν για lunch κορυφαίος υπουργός, σημαίνων επιχειρηματίας και εκδότης δεξιάς εφημερίδας.

Λίγες μέρες αργότερα σε διάφορα ρεπορτάζ άρχισε να παιανίζει ένα σενάριο, σχεδόν με copy paste. Ότι αν στις εκλογές το ποσοστό της ΝΔ είναι χαμηλό, τότε ανεβαίνει άμεσα το «ρεπερτόριο» κυβέρνησης Δένδια – Σαμαρά -Ανδρουλάκη. Με «κριτική στήριξη» της κυβέρνησης και από την ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα και προφανώς… εξόριστο τον Κ. Μητσοτάκη.

Μάλιστα, ο κορυφαίος επιχειρηματίας κομπορρημονούσε στους συνδαιτημόνες του ότι τα έχει «κουμαντάρει» τα πράγματα, λόγω των καλών σχέσεων που διαθέτει και με τον Σαμαρά και με τον Τσίπρα και με τον Ανδρουλάκη.

Λέτε οι δύο «πραγματικότητες» να έχουν κάποια σχέση; Πάντως, αν έχουν, μία συμβουλή: Διώξτε τον σεφ γιατί το ψάρι ήταν χαλασμένο. Και προκάλεσε παρενέργειες και ψυχεδελικές καταστάσεις τύπου LSD.

Και μια σημείωση: ο μόνος που δεν έχει καμία σχέση με τα έργα «πολιτικής φαντασίας» των συνδαιτημόνων είναι ο Νίκος Δένδιας. Απλώς ένα ψάρι πήγε να φάει ο άνθρωπος και του βγήκε «μπακαλιάρος».

Κ.Π.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/820483/kyvernisi-dendia-androylaki-samara/

Δημογραφικό: Κατέρρευσαν 44% οι γεννήσεις στην Ελλάδα σε 20 χρόνια – Πρώτη στην Ευρώπη

1
Σημαντικές αλλαγές έχουν επέλθει όμως και στην κατανομή στις γεννήσεις ανά ηλικία της μητέρας.

Σημαντικές είναι οι αλλαγές που επήλθαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες στην γεννητικότητα, σύμφωνα με όσα τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ o καθηγητής Δημογραφίας και διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) κ. Βύρωνας Κοτζαμάνης με βάση τις αναλύσεις του Ινστιτούτου.

Οι γεννήσεις στη χώρα μας, πιο αναλυτικά, έχουν καταρρεύσει (117,6 χιλ. ετησίως κατά μέσο όρο το 2008-2009 και 65 χιλ. αντίστοιχα το 2025-26, μείωση κατά 44%), ενώ μέση ηλικία στην απόκτηση των παιδιών συνεχίζει να αυξάνεται απρόσκοπτα (30,2 και 30,3 το 2008 και 2009, 32,2 και 32,3 έτη το 2025 και 2026). Η μείωση αυτή των γεννήσεων που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και συνεχίζεται- αν εξαιρέσουμε την περίοδο 2003-09 που καταγράφεται μια μικρή αύξηση- μέχρι σήμερα, οφείλεται κυρίως στην μείωση της γονιμότητας των γυναικών που γεννήθηκαν μετά 1960, του αριθμού δηλ. των παιδιών που αυτές απέκτησαν (2,0 όσες γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950, λιγότερα από 1,5 όσες γεννήθηκαν γύρω από το 1985). Στην πρόσφατη δε κατάρρευσή τους συνέβαλε και η μείωση του αριθμού των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία καθώς οι 25-44 ετών μειώθηκαν κατά 480 χιλιάδες (- 28%) ανάμεσα στο 2008-09 κα το 2025-26. Η σημαντική μείωση της ηλιακής αυτής ομάδας, σύμφωνα με τον ερευνητή, οφείλεται στο ότι φθάνουν πλέον σε αναπαραγωγική ηλικία όλο και λιγότερα άτομα εξαιτίας της μετά το 1980 μείωσης των γεννήσεων και, δευτερευόντως, εξαιτίας της μετανάστευσης καθώς την τελευταία δεκαπενταετία έφυγε από τη χώρα μας όχι μόνον ένα τμήμα των ολιγοπληθέστερων ατόμων που γεννήθηκαν στην Ελλάδα πριν από 25 έως 45 χρόνια αλλά και πλήθος αλλοδαπών των ίδιων ηλικιών που είχαν εγκατασταθεί μετά το 1990.

Ταυτόχρονα, την τελευταία εικοσαετία οι τιμές των συγχρονικών δεικτών γονιμότητας από 1500 παιδιά/1000 γυναίκες το 2008-2009 έχουν περιορισθεί στα 1240 παιδιά/1000 γυναίκες το 2025-2026, το ειδικό βάρος των εκτός γάμου γεννήσεων έχει υπερδιπλασιασθεί (από 7,4 χιλ. σε 17,8 αντίστοιχα), 10 στα 100 παιδιά (εκτίμηση) έρχονται πλέον στον κόσμο με την μέθοδο της υποβοηθούμενης γονιμότητας και 63 στα 100 έχουν γεννηθεί με καισαρική, ενώ την ίδια περίοδο ένα σημαντικό μέρος των γεννήσεων της περιόδου αυτής (μία στις 7) προέρχονται από αλλοδαπές μητέρες.

Σημαντικές αλλαγές έχουν επέλθει όμως και στην κατανομή των γεννήσεων ανά ηλικία της μητέρας. Έτσι, το 30% προέρχεται σήμερα από μητέρες μικρότερες των 30 ετών, ενώ το ίδιο ποσοστό το 2008-09 ανερχόταν στο 43% (το δε 1980 στο 78%). Αντιθέτως το ποσοστό των γεννήσεων από γυναίκες 40 ετών και άνω υπερ-τριπλασιάσθηκε σχεδόν (4,5% το 2008-09 και 11,2% -εκτίμηση- το 2025-26) και εξαπλασιάσθηκε σε σχέση με το 1980 που ανερχόταν στο 1,8%. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι γεννήσεις ανάμεσα στο 2008-9 και το 2025-26 αυξήθηκαν μόνον στις ηλικίες 40-44 και 45-49 ετών, ενώ μειώθηκαν σε όλες τις άλλες ηλικιακές ομάδες.

Οι αλλαγές που καταγράφονται στην τελευταία εικοσαετία στη χώρα μας οφείλονται αφενός, τονίζει ο κ. Κοτζαμάνης, στην ταχύτατη μείωση της γονιμότητας (του αριθμού δηλ. των παιδιών που έκαναν οι γενεές που γεννήθηκαν μετά το 1960) σε συνδυασμό με την συνεχή μετατόπιση προς τα άνω της μέσης ηλικίας στην απόκτησή τους, μια μετατόπιση που «διευκολύνθηκε» και από τις συνταρακτικές προόδους της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην οποία προσφεύγουν όλο και περισσότερα ζευγάρια που αποφασίζουν σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία να αποκτήσουν απογόνους.

Αλλαγές μεταπολεμικά των αναπαραγωγικών συμπεριφορών των ζευγαριών που αποτυπώνονται και σε πληθώρα δεικτών δεν καταγράφονται φυσικά μόνον στη χώρα μας, αλλά, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, σε όλες ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Σε όλες αυτές τις χώρες, συνεχίζει, αν και με διαφοροποιημένους ρυθμούς, καταγράφονται κοινές τάσεις που έχουν επηρεάσει τις συμπεριφορές αυτές. Έχουμε ειδικότερα παντού -εκτός των άλλων: έξαρση του ατομικισμού και ανάδυση μιας επιθυμίας για αυτό-εκπλήρωση, ταχύτατη αστικοποίηση και μείωση του αγροτικού πληθυσμού, μαζική είσοδος της γυναίκας στην αγορά της εργασίας, αύξηση του χρόνου παραμονής των νεότερων γενεών -ιδιαίτερα δε των γυναικών- στο εκπαιδευτικό σύστημα, δυσκολίες ενίοτε σταθερής ένταξης στην αγορά εργασίας και πρόσβασης σε κατοικία, εμπόδια -στις γυναίκες ιδιαίτερα- για έναν ικανοποιητικό συνδυασμό οικογενειακής ζωής και επαγγελματικής σταδιοδρομίας, έμφυλες διακρίσεις, αύξηση του κόστους μεγαλώματος ενός παιδιού, διάχυση των σύγχρονων και αποτελεσματικών μεθόδων αντισύλληψης. Τα προαναφερθέντα συνοδεύτηκαν και από τον περιορισμό του ρόλου του παραδοσιακού οικογενειακού μοντέλου υπέρ αυτού των δυο εργαζομένων γονέων σε γάμο ή συμβίωση (με αποτέλεσμα και την αύξηση των εκτός γάμου γεννήσεων), ενός μοντέλου ιδιαίτερα εύθραυστου, εξ ου και η ταχύτατη αύξηση των μονογονεϊκών νοικοκυριών.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, διαφοροποιείται σε σχέση με πολλές από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες καθώς είχε την μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση των γεννήσεων από όλες χώρες της ΕΕ27 -των πρώην σοσιαλιστικών εξαιρουμένων- τόσο ανάμεσα στο 1980 και το 2008-09 όσο και το ανάμεσα στο 2008-09 και το 2025-26 (-20% και -45% αντίστοιχα). Συμπεριλαμβάνεται επίσης και στη μικρή εκείνη ομάδα χωρών που είχαν αφενός μεν την μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση του αριθμού των παιδιών ανάμεσα στις γυναίκες που γεννήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και σε αυτές που γεννήθηκαν τριάντα χρόνια αργότερα (αρχές της δεκαετίας του ’80), αφετέρου δε την ταχύτερη αύξηση της μέση ηλικίας στην τεκνογονία καθώς η ηλικία αυτή αυξήθηκε κατά περισσότερα από 5 χρόνια ανάμεσα στις γυναίκες που γεννήθηκαν το 1952 και σε αυτές που γεννήθηκαν το 1982.

Για να καταλήξει τονίζοντας ο κ. Κοτζαμάνης: «Οι διαφοροποιημένες στην Ελλάδα μεταβολές σε σχέση με άλλες χώρες τόσο της γονιμότητας των γενεών (μείωση του αριθμού των παιδιών που απέκτησαν) όσο και της ηλικίας στην απόκτησή τους (αύξηση) προκάλεσαν και την εκ νέου κατάρρευσή των γεννήσεων μετά το 2008-2009, μια κατάρρευση που επιτάχυνε η μετά το 2010 μαζική μετανάστευση που περιόρισε ακόμη περισσότερο την αναπόφευκτη μείωση του πλήθους των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Η απουσία δε στη χώρα μας ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών από τις νεότερες γενεές που βρίσκονται σε ηλικία δημιουργία οικογένειας μετά το 2005 (όσους-ες δηλαδή γεννήθηκαν μετά το 1980) σε συνδυασμό με- εκτός των άλλων- την αύξηση της ανεργίας, τις δυσκολίες σταθερής ένταξης στην αγορά εργασίας, την μείωση των πραγματικών εισοδημάτων και, μετά το 2020 την στεγαστική κρίση -ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντα στα οποία είναι κυρίως συγκεντρωμένες οι γενεές αυτές-, ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο την αίσθηση ανασφάλειάς για το μέλλον επηρεάζοντας αναπόφευκτα τόσο την δημιουργία οικογένειας όσο και την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού απογόνων».

Όταν οι αυτοκρατορίες πίστεψαν ότι ήταν ανίκητες – Οι πόλεμοι που άλλαξαν την ιστορία μέσα σε λίγες ημέρες

0

Από την Περσική Αυτοκρατορία μέχρι το Τρίτο Ράιχ, η ιστορία αποδεικνύει ότι η αλαζονεία υπήρξε πολλές φορές ο χειρότερος στρατηγικός σύμβουλος

Η ιστορία των πολέμων είναι γεμάτη από πανίσχυρες αυτοκρατορίες που πίστεψαν πως τίποτα δεν μπορούσε να τις σταματήσει. Διέθεταν εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες, τεράστιους οικονομικούς πόρους, εξελιγμένα όπλα για την εποχή τους και ηγέτες που θεωρούσαν ότι η νίκη ήταν δεδομένη.

Κι όμως, σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, όλα ανατράπηκαν μέσα σε λίγες ημέρες ή ακόμη και λίγες ώρες. Μία λανθασμένη απόφαση, μια υποτίμηση του αντιπάλου ή μία στρατηγική ιδιοφυΐα ήταν αρκετές για να αλλάξουν την πορεία ολόκληρων αυτοκρατοριών.

Η Περσική Αυτοκρατορία και η Σαλαμίνα

Το 480 π.Χ. ο Ξέρξης εισέβαλε στην Ελλάδα με μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος. Μετά την κατάληψη και πυρπόληση της Αθήνας, όλα έδειχναν ότι η ελληνική αντίσταση είχε καταρρεύσει.

Όμως ο Θεμιστοκλής κατάφερε να οδηγήσει τον περσικό στόλο στα στενά της Σαλαμίνας. Εκεί, η αριθμητική υπεροχή των Περσών μετατράπηκε σε μειονέκτημα. Τα ελληνικά πλοία εκμεταλλεύτηκαν τον περιορισμένο χώρο και μέσα σε μία ημέρα κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του πανίσχυρου στόλου.

Η νίκη στη Σαλαμίνα δεν έσωσε μόνο τις ελληνικές πόλεις. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν ότι επηρέασε καθοριστικά την εξέλιξη του δυτικού πολιτισμού.

Ο Ναπολέων και η εκστρατεία που κατέστρεψε την αυτοκρατορία του

Το 1812 ο Ναπολέων Βοναπάρτης θεωρούνταν σχεδόν ανίκητος. Είχε υποτάξει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και η «Μεγάλη Στρατιά» αριθμούσε περισσότερους από 600.000 άνδρες.

Η εισβολή στη Ρωσία έμοιαζε με ακόμη μία εύκολη νίκη.

Οι Ρώσοι όμως απέφυγαν τη γενική σύγκρουση, υποχωρώντας συνεχώς και εφαρμόζοντας την τακτική της «καμένης γης». Όταν ο γαλλικός στρατός έφθασε στη Μόσχα, βρήκε μια πόλη σχεδόν άδεια και κατεστραμμένη.

Η υποχώρηση που ακολούθησε μετατράπηκε σε εφιάλτη. Ο βαρύς χειμώνας, η πείνα και οι συνεχείς επιθέσεις διέλυσαν τον μεγαλύτερο στρατό της εποχής μέσα σε λίγες εβδομάδες, σηματοδοτώντας την αρχή του τέλους της ναπολεόντειας αυτοκρατορίας.

Το Τρίτο Ράιχ και το Στάλινγκραντ

Το καλοκαίρι του 1942 η ναζιστική Γερμανία βρισκόταν στο απόγειο της ισχύος της.

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες είχαν ήδη καταληφθεί και ο γερμανικός στρατός προέλαυνε βαθιά μέσα στη Σοβιετική Ένωση.

Η μάχη του Στάλινγκραντ έμελλε να αλλάξει τα πάντα.

Η σοβιετική αντεπίθεση εγκλώβισε την 6η Στρατιά του στρατάρχη Πάουλους, η οποία τελικά παραδόθηκε τον Φεβρουάριο του 1943.

Η απώλεια αυτή δεν ήταν μόνο στρατιωτική. Ήταν και ψυχολογική. Για πρώτη φορά ο μύθος του αήττητου γερμανικού στρατού κατέρρευσε και η στρατηγική πρωτοβουλία πέρασε σταδιακά στους Συμμάχους.

Η Ιαπωνία και οι τέσσερις ημέρες που άλλαξαν τον Ειρηνικό

Μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, η Ιαπωνική Αυτοκρατορία κατέγραφε τη μία επιτυχία μετά την άλλη.

Τον Ιούνιο του 1942, όμως, στη ναυμαχία του Midway, όλα άλλαξαν.

Μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες, η Ιαπωνία έχασε τέσσερα αεροπλανοφόρα, εκατοντάδες αεροσκάφη και πολλούς από τους πλέον έμπειρους πιλότους της.

Οι απώλειες αυτές δεν αναπληρώθηκαν ποτέ και η πρωτοβουλία των επιχειρήσεων πέρασε οριστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Σοβιετική Ένωση στο Αφγανιστάν

Όταν σοβιετικά στρατεύματα εισήλθαν στο Αφγανιστάν το 1979, η ηγεσία της Μόσχας εκτιμούσε ότι η επιχείρηση θα ολοκληρωνόταν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Αντί γι’ αυτό, βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν πολυετή πόλεμο φθοράς σε εξαιρετικά δύσβατο έδαφος.

Η σύγκρουση εξελίχθηκε σε έναν από τους βασικούς παράγοντες που εξάντλησαν οικονομικά και πολιτικά τη Σοβιετική Ένωση, η οποία διαλύθηκε λίγα χρόνια αργότερα.

Το διαχρονικό μάθημα της ιστορίας

Από την αρχαιότητα μέχρι τις σύγχρονες συγκρούσεις, η ιστορία επαναλαμβάνει το ίδιο δίδαγμα: καμία στρατιωτική δύναμη δεν είναι πραγματικά ανίκητη.

Η υπεροχή σε αριθμούς, ο προηγμένος εξοπλισμός και οι οικονομικοί πόροι δεν αρκούν όταν απουσιάζουν η σωστή στρατηγική, η προσαρμοστικότητα και η ρεαλιστική εκτίμηση του αντιπάλου.

Οι μεγαλύτερες αυτοκρατορίες της ιστορίας δεν κατέρρευσαν μόνο από την ισχύ των εχθρών τους. Συχνά η αρχή της πτώσης τους ξεκίνησε από την πεποίθηση ότι δεν μπορούσαν να ηττηθούν.

Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο στρατιωτικό μάθημα όλων των εποχών: στον πόλεμο, η αλαζονεία μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνη από οποιοδήποτε όπλο.

https://www.pronews.gr/uncategorized/otan-oi-aytokratories-pistepsan-oti-itan-anikites-oi-polemoi-pou-allaksan-tin-istoria-mesa-se-liges-imeres/

HAE, Aίγυπτος και Σ.Αραβία στρέφονται προς Κίνα για το J-35

2

Επειδή οι ΗΠΑ δεν τους δίνουν το F-35

Το Πεντάγωνο παραδέχτηκε ότι τα ΗΑΕ (μαζί με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία) γίνονται ο μεγαλύτερος πελάτης της κινεζικής έκδοσης εξαγωγής J-35.

Αυτά τα βήματα έρχονται καθώς τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος απαίτησαν την κορυφαία ισραηλινή έκδοση του F-35, αλλά οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να υπογράψουν συμφωνία. 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/hae-aigyptos-kai-s-aravia-strefontai-pros-kina-gia-to-j-35/