Αρχική Blog Σελίδα 1547

What Is the Global South?

0

In the absence of an alternative shorthand, politicians and journalists most likely will continue to use “Global South” for the foreseeable future. Yet anyone interested in a more accurate description of the world should be wary of such a misleading and increasingly loaded term.

CAMBRIDGE – The term “Global South” is in constant use nowadays. For example, some commentators warn that Israel’s incursion into Gaza is “alienating the Global South,” and we often hear that the “Global South” wants a ceasefire in Ukraine. But what do people mean when they use it?

Geographically, the term refers to the 32 countries below the equator (in the southern hemisphere), in contrast to the 54 countries that lie entirely north of it. Yet it is often misleadingly used as shorthand for a global majority, even though most of the global population is above the equator (as is most of the world’s landmass). For example, we often hear that India, the world’s most populous country, and China, the second most populous, are vying for leadership of the Global South, with both having recently held diplomatic conferences for that purpose. Yet both are in the northern hemisphere.

The term, then, is more of a political slogan than an accurate description of the world. In this sense, it seems to have gained traction as a euphemism to replace less acceptable terms. During the Cold War, countries that were not aligned with either the United States or the Soviet Union blocs were said to belong to the “Third World.” Non-aligned countries held their own conference in Bandung, Indonesia, in 1955, and there are still 120 countries constituting a weak non-aligned movement today.

Nonetheless, with the Soviet Union’s demise in 1991, the idea of a non-aligned Third World no longer made much sense. For a time, it became common to refer to “less-developed countries.” But that term had a pejorative ring to it, so people soon began to refer to “developing countries.”

Although that term has its own problems – not all low-income countries are developing, after all – it proved useful in the context of United Nations diplomacy. The Group of 77 (G77) now comprises 135 countries, and exists to promote their collective economic interests. Outside the UN context, however, there are too many differences between members for the organization to serve a meaningful role.

Another fad term that has come into vogue is “emerging markets,” which refers to countries like India, Mexico, Russia, Pakistan, Saudi Arabia, China, Brazil, and a few others. In 2001, Jim O’Neill, then a managing director at Goldman Sachs, coined the acronym BRIC in a paper that identified Brazil, Russia, India, and China as emerging economies with high growth potential. Though he was offering investment analysis, some political leaders, including Russian President Vladimir Putin, seized on the grouping as a potential diplomatic platform to counter American global influence.

After a series of meetings, the first BRIC summit was held in Yekaterinburg, Russia, in 2009. With the addition of South Africa the following year, the group became the BRICS. Then, at the 15th BRICS summit this past August, South African President Cyril Ramaphosa announced that six emerging-market countries (Argentina, Egypt, Ethiopia, Iran, Saudi Arabia, and the United Arab Emirates) would join the bloc on January 1, 2024.

Ever since it became a conference-holding body, the BRICS has often been seen as representing the Global South. But, again, Brazil and South Africa (and now Argentina) are the only members from the Southern Hemisphere, and even as a political replacement for the Third World, BRICS is rather limited conceptually and organizationally. While a few of its members are democracies, most are autocracies, and many have ongoing conflicts with each other.

For example, India and China have fought over a disputed border in the Himalayas; Ethiopia and Egypt have disputes over Nile River water; and Saudi Arabia and Iran are competitors for strategic influence in the Persian Gulf. Moreover, Russian participation makes a mockery of any claim to represent the Global South.

The term’s main value is diplomatic. Though China is a middle-income country in the Northern Hemisphere that is competing with the US for global influence, it likes to describe itself as a developing country that plays an important leadership role within the Global South. Still, in conversations with Chinese academics on a recent trip to Beijing, I found differences among them. Some saw the term as a useful political tool; others suggested that more accurate terminology would divide the world into high-, middle-, and low-income countries. But even then, not all low-income countries have the same interests or priorities. Somalia and Honduras, for example, have very different problems.

For journalists and politicians, the high-, middle-, low-income terminology does not roll easily off the tongue or fit well in headlines. For want of an alternative shorthand, they will continue to rely on “Global South.” But anyone interested in a more accurate description of the world should be wary of such a misleading term.

Project Syndicate

Once pro-Palestinian, Greece is now one of Israel’s closest European allies

0

The two countries share energy ambitions, defence partnerships and a mistrust of Turkey, analysts say.

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu meets with Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis in Jerusalem, October 23, 2023. Dimitris Papamitsos/Greek Prime Minister's Office/Handout via REUTERS THIS IMAGE HAS BEEN PROVIDED BY A THIRD PARTY REFILE - CORRECTING LOCATION FROM "TEL AVIV" TO "JERUSALEM
Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu meets with Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis in Jerusalem, on October 23, 2023 [Dimitris Papamitsos/Greek Prime Minister’s Office/Handout]

Athens, Greece – Greece has emerged as a key supporter of Israel in the Eastern Mediterranean, a position unimaginable little more than a decade ago and apparently at odds with public opinion.

“I come here not just as an ally but as a true friend,” Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis told his Israeli counterpart, Benjamin Netanyahu, in Tel Aviv on October 23, as the latest Middle East conflict flared.

end of list

“Greece, from the very first moment, supported the right of Israel to defend itself in line with international law,” he said.

Unlike some other European leaders who demonstrated similar solidarity, Mitsotakis did not also pay a courtesy visit to Mahmoud Abbas, leader of the Fatah Palestinian movement.

That may rankle with the two-thirds of Greeks, who support neutrality in the current war.

While just 18.4 percent are in favour of a pro-Israel position, 11.5 percent want Greece to be openly pro-Palestinian, according to an opinion poll aired by Star Channel two days after Mitsotakis’s visit.

Despite championing humanitarian aid for Palestinian civilians trapped in Gaza, Greece was one of 45 abstentions from a UN General Assembly vote calling for an immediate humanitarian truce between Israel and Hamas, on October 27. A majority of 120 countries voted in favour.

“Eight EU members voted for the UN call for a humanitarian ceasefire. Greece, under Mitsotakis, chose not to be among them,” European Parliament member for the opposition Syriza party, Dimitris Papadimoulis, told Al Jazeera.

UN resolution calling for humanitarian truce passes-Gaza
UN resolution calling for humanitarian truce passes [File: Al Jazeera]

Anyone who “wants humanity and peace to prevail” would follow a “more balanced position that also maintains good relations with the Arab world – a position that is conducive to a solution for the Palestinians,” Papadimoulis said.

Greece did, however, join a European Council call for “safe and unhindered humanitarian access” in Gaza on October 27, “including humanitarian pauses and corridors”.

But Greece has gone beyond statements in helping Israel.

According to Greek media, large numbers of United States C-17 and C-130 transport aircraft have been stationed at the US air and naval base at Souda Bay, in Crete, and the Greek air force base at Elefsina, near Athens, in case a mass evacuation of US citizens from Israel should be necessary.

An historic change

Greece’s official foreign policy position, now backed by right- and left-wing parties when in power, is starkly different to its traditionally pro-Palestinian policy during the Cold War, when Greece and Israel still had not developed full diplomatic relations.

When Netanyahu’s predecessor, Menachem Begin, invaded Lebanon to destroy the military wing of the Palestine Liberation Organization in 1982, Greek ships spirited the organisation’s leader, Yasser Arafat, to safety in Athens.

Back then, expatriate Palestinians frequently held demonstrations on the streets of Athens with Greek left-wing party support, to trumpet their cause on European soil.

Protesters march outside the Israeli embassy, during a pro-Palestinian protest in Athens, Greece, October 29, 2023. REUTERS/Louisa Gouliamaki
Protesters march outside the Israeli embassy during a pro-Palestinian protest in Athens, Greece, on October 29, 2023 [Louisa Gouliamaki/Reuters]

The support for Palestinians was not merely sentimental.

Greek-owned tankers carry a third of the world’s crude oil, and that trade dictated good relations with the Arab world for decades.

Another reason was Turkey’s invasion of Cyprus in 1974.

“Greece was very interested in getting UN votes in favour of its position on the Cyprus issue,” Aristotle Tziampiris, professor of international relations at the University of Piraeus told Al Jazeera. “You had to weigh one Israeli vote versus 20 or so Arab votes.”

The beginnings of rapprochement occurred in 1990, when Mitsotakis’s father, former prime minister Konstantine Mitsotakis, fully and legally recognised Israel, which he considered necessary “for the restoration and establishment of peace in the region”.

However, Israel’s close relationship with Turkey in the 1990s was a problem for Greece.

PALESTINIAN PRESIDENT YASSER ARAFAT WALKS HAND IN HAND WITH GREEK ARCHBISHOP OF ATHENS (L) AND HEAD MUSLIM CLERIC IN JERUSALEM.Palestinian President Yasser Arafat (C) walks hand in hand with Christodoulos (L), the Greek Archbishop of Athens and head of the Church of Greece, and Mufti Ikrema Sabri, the head muslim cleric in Jerusalem, prior to their meeting in Bethlehem August 25, 2000. Christodoulous will be visiting the Holy Land for a week.
Then-Palestinian President Yasser Arafat (C) walks hand in hand with Christodoulos (L), the Greek archbishop of Athens and head of the Church of Greece, and Mufti Ikrema Sabri, the then-Muslim leader in Jerusalem, prior to their meeting in Bethlehem on August 25, 2000 [File: Reuters]

“The Turkish criterion, a permanent fixture in the Greek foreign ministry, dictates that we can’t have good relations with Israel if it is also developing its relations with Turkey,” a senior Greek government official told Al Jazeera on condition of anonymity.

“We put this dilemma to them and the Israelis in those days had much more strategic interests in Turkey, so we forced them to pick Turkey.”

In 2010, another clash between the Israeli army and Hamas changed everything.

Turkish President Recep Tayyip Erdogan sent a flotilla with humanitarian assistance to the Palestinians’ aid. Israeli commandos attacked the flotilla, suspecting it of carrying weapons, killing nine people.

The breakdown in Turkish-Israeli relations was a void Greece’s political establishment moved to fill “with astonishing speed”, said Tziampiris.

“Israel has been looking at Greece all these years as a gateway to the European Union that could facilitate Israel’s relationship with the EU and soften its isolation due to Israel’s behaviour towards the Palestinians,” said the government official.

Greece’s budding friendship with Israel “is not personal or partisan, but represents a national strategy that is going on for close to 15 years”, said Tziampiris.

In a country whose politicians are given to infighting and frequently placing party interests above national interests, that, he said, is “something to be admired”.

Greece had its own reasons to embrace Israel.

It had essentially gone bankrupt that year, and needed a bailout from its eurozone partners and the International Monetary Fund in Washington. By signalling support for Israel, it drew closer to the US.

Greece was also becoming part of a budding energy partnership. 2010 was the year in which Israel discovered Leviathan, holding an estimated 566 billion cubic metres of gas and turning Israel overnight into the Eastern Mediterranean’s biggest owner of exportable gas.

The following year, Greece and Israel started discussing building EastMed – a 1,900km-long (1,180-mile), $7bn mostly undersea pipeline to carry 10-20 billion cubic metres of Israeli gas to Europe via Greece each year.

Greek hydrocarbon companies have formed a consortium to build that pipeline, and one Athens-based company already plays a strategic role in the Israeli economy. Partly through Israeli financing, Energean now operates a floating production, storage and offloading (FPSO) platform anchored offshore Israel, which extracts and liquefies Israeli offshore gas for export.

Defence relationship

When in 2020 Greek-Turkish relations became tense, Greece sought a relationship with Israel’s sophisticated defence industry.

Greece signed its first military agreement with Israel on May 6 2020, leasing two Heron UAVs to monitor the Aegean. Greece had been caught unawares by Turkey’s development of its Bayraktar drones and needed the Herons as an interim solution before developing its own UAVs – something the Hellenic Aerospace Industry is now doing in collaboration with Greek universities.

In 2022, Greece would also buy the Drone Dome anti-drone defence system from Israel’s Rafael Advanced Defense Systems, and in 2023 it would buy dozens of Orbiter 3 surveillance and reconnaissance drones, also from Rafael.

Mitsotakis signed cybersecurity cooperation protocols with Netanyahu in June 2020, and invited Israeli investors to use Greece as a base from which to reach the EU single market, especially in IT.

Unlike in 2010, when Greece’s economy was teetering, the invitation now had takers.

In February 2021, Israeli defence manufacturers SK Group and Plasan took control of the defunct Hellenic Vehicles Industry (ELVO).

In 2022, Greece and Israel’s Elbit launched a joint flight training centre in the southern Greek town of Kalamata. Israel had once sought training airspace from Turkey. Now it had the use of Athens’ vast flight information region.

In 2023, Greece bought 34 Spike NLOS short-range missile defence systems with about 500 missiles from Israel’s Elbit to protect its east Aegean islands.

Turkey has moved in the opposite direction during this time, offering Hamas leaders passports and offices on Turkish soil.

Erdogan recently frustrated Washington when he said Hamas was not a “terrorist” organisation and called Israel an occupier.

That places Greece and Turkey on opposite sides during the conflict in Gaza.

“Hosting Hamas was always an issue between Israel and Turkey and when we talked about rapprochement it was an issue that was on the table, and it’s still on the table,” Israeli ambassador Noam Katz told Greece’s Open TV.

aljazeera.com

Ο πατέρας της Αντζελίνα Τζολί τα έβαλε με την κόρη για όσα είπε για το Ισραήλ-«Είμαι πολύ απογοητευμένος»

0

Ο διάσημος ηθοποιός, Γιόν Βόιτ σχολίασε τις δηλώσεις της κόρης του, Αντζελίνα Τζολί αφού εκείνη επιτέθηκε στο Ισραήλ και κατηγόρησε τη χώρα ότι μετατρέπει τη Γάζα σε «μαζικό τάφο».

Ο Βόιτ απάντησε το Σάββατο στα σχόλια της κόρης του μέσα από ένα βίντεο.

«Είμαι πολύ απογοητευμένος που η κόρη μου, όπως και πολλοί άλλοι, δεν έχει κατανόηση της δόξας του Θεού, της αλήθειας του Θεού», δήλωσε ο Βόιτ σε ένα βίντεο που ανήρτησε στις σελίδες του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Το θέμα εδώ είναι η καταστροφή της ιστορίας της γης του Θεού, της ιερής γης, της γης των Εβραίων. Ο ισραηλινός στρατός πρέπει να προστατεύσει τη γη του Ισραήλ και το λαό του, πρόκειται για πόλεμο».

«Αυτά τα ζώα θέλουν να εξαλείψουν τους Εβραίους, τον Χριστιανισμό»
«Το Ισραήλ δέχθηκε επίθεση μέσω απάνθρωπης τρομοκρατίας, αθώα παιδιά, μητέρες, πατέρες, παππούδες και γιαγιάδες. Και εσείς, ανόητοι, λέτε ότι το Ισραήλ είναι το πρόβλημα; Πρέπει να κοιτάξετε τον εαυτό σας και να ρωτήσετε: “Ποιος είμαι εγώ; Τι είμαι;”», είπε σε άλλο σημείο.

«Ρωτήστε τον Θεό: ”μαθαίνω την αλήθεια; Ή μου λένε ψέματα και κάνω όπως όλοι οι άλλοι;”, γιατί φίλοι μου, όσοι καταλαβαίνουν την αλήθεια βλέπουν το ψέμα. Βλέπουν ότι το Ισραήλ δέχθηκε επίθεση και αυτά τα ζώα θέλουν να εξαλείψουν τους Εβραίους, τον Χριστιανισμό», δήλωσε.

«Όλοι θέλουμε δικαιοσύνη και αγάπη, αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί με αυτά τα ζώα, που θέλουν να εξαφανίσουν τους Εβραίους και τους Χριστιανούς από προσώπου γης», συνέχισε ο Vόιτ στο βίντεο, “Είναι ψέμα ότι το Ισραήλ σκοτώνει αθώους ανθρώπους, όλοι έχουν την ελεύθερη βούληση να φύγουν. Είναι αιχμάλωτοι του βάρβαρου κράτους που τους χρησιμοποιεί ως ασπίδα…κάνουν τους πάντες να πιστεύουν ότι το Ισραήλ αφαιρεί αυτές τις ζωές και αυτό ήταν στην πραγματικότητα το σχέδιο της Χαμάς. Να δημιουργήσει τον πόλεμο του καλού ενάντια στο κακό».

 

Ο πατέρας της Τζολί υποστηρίζει το κράτος του Ισραήλ και τον πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνδέεται με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα εδώ και πολλά χρόνια και ήταν ένας από τους εξέχοντες υποστηρικτές του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της θητείας του.

Οι δηλώσεις της Τζολί που προκάλεσαν το παραλήρημα του πατέρα της- «Η Γάζα είναι μια υπαίθρια φυλακή»
Η Αντζελίνα Τζολί πραγματοποίησε μια ανάρτησή της με μία φωτογραφία από την ισοπεδωμένη Γάζα με τους ανθρώπους σε απόγνωση, γράφοντας:

«Αυτός είναι ο σκόπιμος βομβαρδισμός ενός παγιδευμένου πληθυσμού που δεν έχει πού να διαφύγει. Η Γάζα είναι μια υπαίθρια φυλακή για σχεδόν δύο δεκαετίες και γίνεται γρήγορα ομαδικός τάφος. Το 40% των νεκρών είναι αθώα παιδιά. Ολόκληρες οικογένειες δολοφονούνται. Ενώ ο κόσμος παρακολουθεί και με την ενεργή υποστήριξη πολλών κυβερνήσεων, εκατομμύρια Παλαιστίνιοι άμαχοι -παιδιά, γυναίκες, οικογένειες- τιμωρούνται συλλογικά, ενώ στερούνται τρόφιμα, φάρμακα και ανθρωπιστική βοήθεια ενάντια στο διεθνές δίκαιο. Αρνούμενοι να απαιτήσουν ανθρωπιστική εκεχειρία και εμποδίζοντας το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να την επιβάλει και στα δύο μέρη, οι παγκόσμιοι ηγέτες είναι συνένοχοι σε αυτά τα εγκλήματα».

iefimerida.gr

Σερβία: Ο Αλεξάνταρ Βουλίν αναφέρει τους λόγους παραίτησής του από διευθυντής των μυστικών υπηρεσιών

0

 

Ο Αλεξάνταρ Βουλίν, διευθυντής των μυστικών υπηρεσιών της Σερβίας- BIA, ανακοίνωσε σήμερα ότι υποβάλλει την αμετάκλητη παραίτησή του από τη θέση αυτή.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εστάλη στα σερβικά ΜΜΕ αναφέρει τους λόγους της απόφασής του:

Ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς και η Σερβία αντιμετωπίζουν απειλές και εκβιασμούς που μπορούν να συγκριθούν μόνο με το αυστροουγγρικό τελεσίγραφο του 1914. Μας ζητείται να αναγνωρίσουμε το Κοσσυφοπέδιο, να εγκαταλείψουμε τη Δημοκρατία Σέρπσκα και να πάψουμε να είμαστε κυρίαρχη χώρα και έθνος επιβάλλοντας κυρώσεις στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Εάν συμφωνούσαμε να το κάνουμε, το επόμενο αίτημα θα ήταν η εκδίωξη των κινεζικών επενδύσεων, η άνευ όρων τεχνολογική και οικονομική εξάρτηση από τη Δύση, καθώς και η συνέχιση της πολιτικής και εδαφικής διάλυσης της Σερβίας και η αποδοχή των δυτικών αξιών στις οποίες δεν υπάρχει θέση για την παραδοσιακή οικογένεια και το έθνος, και τελικά για την κοινωνική δικαιοσύνη.

 Οι ΗΠΑ και η ΕΕ ψάχνουν το κεφάλι μου ως προϋπόθεση για να μην επιβληθούν κυρώσεις στη Σερβία.

 Δεν είμαι η αιτία του εκβιασμού και της πίεσης στη Σερβία και στον σερβικό κόσμο, αλλά δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να γίνω η αιτία του εκβιασμού και της πίεσης στη Σερβία και στον σερβικό κόσμο.

Γι’ αυτό υποβάλλω την αμετάκλητη παραίτησή μου από τη θέση του διευθυντή της Υπηρεσίας Ασφαλείας και Πληροφοριών – BIA.

Οι κυρώσεις που μου επιβλήθηκαν είναι απόδειξη του επίμονου αγώνα μου για την ενότητα των Σέρβων, αλλά η επιβολή κυρώσεων στη Σερβία, για την οποία θα χρησιμοποιούταν η συνεχής ηγεσία μου στη BIA, θα ήταν απόδειξη του εγωισμού μου.

Ο πρώτος δείκτης της ορθότητας της απόφασής μου θα είναι οι υποκριτικές δηλώσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ και της ΕΕ στις οποίες θα ορκιστούν ότι δεν ήθελαν καν να μας επιβάλουν ποινές και κυρώσεις.

Η παραίτησή μου δεν θα αλλάξει την πολιτική των ΗΠΑ και της ΕΕ έναντι της Σερβίας, αλλά θα επιβραδύνει νέες απαιτήσεις και εκβιασμούς.

Δεν πήραν κυρώσεις κατά της Ρωσίας, δεν πήραν τη σερβική αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, αλλά πήραν ένα σερβικό κεφάλι.

Αρνούμαι να γίνω μέρος της αντιρωσικής και αντισερβικής υστερίας λόγω οποιασδήποτε θέσης, να πάψω να νοιάζομαι για τη Δημοκρατία Σέρπσκα και την επιβίωσή της και να πάψω να πιστεύω στο αναπόφευκτο της ένωσης των Σέρβων και της δημιουργίας του σερβικού κόσμου.

Αρνούμαι να εγκαταλείψω την πολιτική της στρατιωτικής ουδετερότητας και της αδελφοσύνης με τη Ρωσία και την Κίνα.

Αυτή είναι μια μικρή νίκη για τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αλλά και μια μεγάλη νίκη για μένα γιατί απέδειξα ότι η Σερβία και ο σερβικός λαός αξίζουν κάθε θυσία. Η θυσία μου είναι μικρή σε σύγκριση με το μεγαλείο των ιερών που υπερασπίζομαι.

Ευχαριστώ τον Πρόεδρο Βούτσιτς για την ευκαιρία να υπερασπιστεί τους Σέρβους και τη Σερβία και του ζητώ να παραμείνει πρόεδρος όλων των Σέρβων, ο τελευταίος ελεύθερος ηγέτης στην Ευρώπη, προς υπερηφάνεια όλων των Σέρβων. Ελπίζω ότι σε αυτές τις εκλογές θα αγωνιστούμε μαζί για μια ελεύθερη Σερβία.

Ζήτω η Σερβία

Ζήτω η Δημοκρατία Σέρπσκα

Ζήτω ο σερβικός κόσμος

Kurir.rs

—

https://echedoros.blog/2023/11/03/%cf%83%ce%b5%cf%81%ce%b2%ce%af%ce%b1-%ce%bf-%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%81-%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%81%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf/

 

Η Ουκρανία παρόπλισε τα drone Bayraktar TB2 της Τουρκίας: Οι Ρώσοι ανακάλυψαν τις αδυναμίες τους και τα καταρρίπτουν σαν… μύγες

0

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2 της Τουρκίας πέφτουν σε δυσμένεια μεταξύ των ουκρανικών δυνάμεων, καθώς η μάχη για κυριαρχία χωρίς πλήρωμα ενισχύεται πάνω από τις γραμμές του μετώπου στην ανατολική και νότια Ουκρανία

Αναφέρεται σε δημοσίευμα της Ellie Cook στο Newsweek με τίτλο Why Ukraine’s Once-Feared Bayraktar Drones Are Becoming Obsolete

Το TB2, κατασκευασμένο από την τουρκική αμυντική εταιρία Baykar, δεν άργησε να εντυπωσιάσει τους πρώτους μήνες του πολέμου. Το drone μεσαίου υψομέτρου, μεγάλης αντοχής εκτινάχθηκε πάνω από το πεδίο της μάχης τόσο ως μέσο επιτήρησης όσο και ως επιθετικό drone και έγινε σύμβολο της ουκρανικής μάχης χωρίς πλήρωμα τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης. Αλλά η ξαφνική εξαφάνισή του, καθώς προχωρούσε η σύγκρουση δημιούργησε ερωτήματα σχετικά με τη συνεχιζόμενη χρησιμότητα του στις δυνάμεις της Ουκρανίας.

Το TB2 εκμεταλλεύτηκε την αποδιοργάνωση της Ρωσίας, καθώς ξεκίνησε την εισβολή του στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, αλλά μόλις η Μόσχα τα αντιλήφθηκε, τα TB2 έχασαν το στοιχείο του αιφνιδιασμού που μπορούσαν να εκμεταλλευτούν, λένε αναλυτές και μέλη του στρατού της Ουκρανίας.

Το TB2 και παρόμοια μοντέλα drones σχεδιάστηκαν κυρίως για να παρατηρούν και να κατευθύνουν άλλα όπλα κρούσης, σύμφωνα με τον ειδικό Steve Wright, που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η τροποποίηση του TB2 σημείωσε «μερικές πρώιμες νίκες» για την Ουκρανία σε έναν εναέριο χώρο που δεν είχε ακόμη σοβαρές δυνατότητες αεράμυνας, είπε στο Newsweek. «Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν πλέον κατανοήσει τις αδυναμίες τους», είπε.

Η Ουκρανία δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να χειριστεί αποτελεσματικά τα drones στο πεδίο της μάχης, ανέφεραν επίσης ουκρανικές πηγές.

«Ήταν πολύ χρήσιμα στην αρχή του πολέμου πλήρους κλίμακας», είπε ο Andriy Pidlisnyi, λοχαγός σε ένα από τα τάγματα αναγνώρισης της Ουκρανίας. Αλλά τώρα που η Ρωσία ενίσχυσε την αεράμυνα της, το Κίεβο αναπτύσσει τα TB2 σε μεγάλο βαθμό για αναγνώριση, είπε στο Newsweek.

  • Φαίνεται να είναι μια άποψη που μοιράζονται μεταξύ άλλων οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας. «Για το TB2, δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τη λέξη άχρηστο, αλλά είναι δύσκολο να βρω καταστάσεις όπου να το χρησιμοποιήσω», δήλωσε ο Ουκρανός συνταγματάρχης Volodymyr Valiukh, σύμφωνα με το Defense News.

Η ευπάθεια του TB2 σε πιο προηγμένα συστήματα αεράμυνας ήταν εμφανής πριν από το ξέσπασμα του πολέμου πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία, σύμφωνα με τον Samuel Bendett του Κέντρου Ναυτικών Αναλύσεων που εδρεύει στις ΗΠΑ. Το TB2 μπορεί ακόμα να χρησιμοποιηθεί ως τρόπος συλλογής πληροφοριών και για αποστολές αναγνώρισης και «ως οδηγός για άλλα drones», είπε στο Newsweek.

«Αυτή τη στιγμή, τα Bayraktar TB2 χρησιμοποιούνται κυρίως για τη διεξαγωγή καθημερινών πτήσεων για την παρακολούθηση των στόχων, οι οποίοι μπορεί να είναι εξίσου πολύτιμοι με την επίθεση», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Baykar, Haluk Bayraktar, στο Defense News.

Από τον Φεβρουάριο του 2022 έως τις αρχές του περασμένου μήνα, η Ουκρανία έχασε επιβεβαιωμένα 24 Bayraktar TB2, σύμφωνα με την Oryx, μια ολλανδική υπηρεσία πληροφοριών ανοιχτού κώδικα. Ωστόσο, ο πραγματικός απολογισμός είναι πιθανό να είναι πολύ υψηλότερος, καθώς αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει μόνο οπτικά επαληθευμένες απώλειες.

Αλλά το TB2 είναι μόνο ένα μοντέλο στην τεράστια γκάμα drone της Ουκρανίας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει επιταχύνει την ανάπτυξη της τεχνολογίας των drone, με το Κίεβο και τη Μόσχα να διοχετεύουν πόρους για την ταχεία παραγωγή και βελτίωση μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, οχημάτων εδάφους και ενός στόλου ναυτικών drones.

Το Κίεβο έχει δημιουργήσει έναν «στρατό από drones» και ο τσάρος του, ο υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού Mykhailo Fedorov, είπε ότι η χώρα βρίσκεται στο δρόμο για να γίνει « παγκόσμιος ηγέτης στην παραγωγή drones».

FILE PHOTO: Ο ισλαμιστής πρόεδρος Ερντογάν υπογράφει ένα από τα μη επανδρωμένα βομβαρδιστικά Bayraktar Πηγή Turkish Presidency

Πηγή Newsweek / Why Ukraine’s Once-Feared Bayraktar Drones Are Becoming Obsolete

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΝΑΣΡΑΛΑ

1

Η ομιλία του Νασράλα και τα καλυμμένα μηνύματα απογοήτευσαν τις ελπίδες της πλειοψηφίας των Παλαιστινίων και των Αράβων ενώ καθησύχασε  τους Ισραηλινούς και Λιβανέζους

Είκοσι οκτώ ημέρες μετά την έναρξη της επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας, ο Γενικός Γραμματέας της Λιβανέζικης Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, έσπασε τη σιωπή του, με μια ομιλία που περίμεναν οι Παλαιστίνιοι, οι Λιβανέζοι και όλοι οι Άραβες. Εκτός από τη Δύση. Μια ομιλία που έφερε μέσα της πολλά ξεκάθαρα και καλυμμένα μηνύματα, που απογοήτευσαν τις ελπίδες της πλειοψηφίας των Παλαιστινίων και των Αράβων, ενώ καθησύχασε  τις καρδιές των Ισραηλινών και πολλών Λιβανέζων που φοβούνταν μια άμεση είσοδο της Χεζμπολάχ στον πόλεμο, που θα οδηγούσε σε Ισραηλινή επιθετικότητα που θα κατέστρεφε τον Λίβανο, σύμφωνα με τα μηνύματα που μετέφεραν οι δυτικοί απεσταλμένοι στη Βηρυτό.

Ο Νασράλα είπε μερικά ειλικρινή και διφορούμενα λόγια και πολλά μπορούν να διαβαστούν μεταξύ των γραμμών του, ξεκινώντας με την επιβεβαίωση, περισσότερες από μία φορές, ότι το κόμμα και το Ιράν δεν γνώριζαν την επιχείρηση πλημμύρας στο Αλ Άκσα που πραγματοποιήθηκε από το κίνημα της Χαμάς την έβδομη του περασμένου Οκτωβρίου. Παρά το σωρό επαίνους για την επιχείρηση και τα αποτελέσματά της και την επιβεβαίωση ότι δεν επηρέασε τη «Συμμαχία της Αντίστασης», αυτό δεν φαίνεται να ισχύει. Ρίχνει  ένα είδος ευθύνης στο κίνημα της Χαμάς και ειδικότερα στον στρατιωτικό του βραχίονα, γιατί δεν ενημέρωσε το κόμμα για αυτό που ετοίμαζε και το ανάγκασε, παρά τη θέληση του, να αναμιχθεί σε έναν πόλεμο που δεν ήθελε ή δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένο.

Στο ίδιο πλαίσιο, η έμφαση του Nasrallah ήταν ότι η επιχείρηση ήταν «εξ ολοκλήρου παλαιστινιακή» και ότι «η μάχη ήταν εξ ολοκλήρου παλαιστινιακή», στην πρώτη ένδειξη η ομιλία ήταν στο σύνολο της, μια αδύναμη πολιτική και στρατιωτική ανάλυση, ότι το κόμμα δεν είχε καμία πρόθεση να μπει σε αυτή την «παλαιστινιακή» μάχη». Εάν η προηγούμενη ένδειξη δεν ήταν ξεκάθαρη για την απροθυμία της Χεζμπολάχ να μπει στον πόλεμο, ο Νασράλα αποφάσισε να το πει αυτό πιο ξεκάθαρα και ειλικρινά, όταν έθεσε μια εξίσωση για το χρόνο κατά τον οποίο το κόμμα θα μπορούσε να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του εναντίον του Ισραήλ. Μια εξίσωση που αποτελείται από δύο στοιχεία, σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα της Χεζμπολάχ. Οι δύο παράγοντες δεν δείχνουν ότι η μάχη θα επεκταθεί στο άμεσο μέλλον. Το πρώτο είναι οι «εξελίξεις της μάχης στο πεδίο» και αυτό που εννοεί εδώ είναι το πεδίο της Λωρίδας της Γάζας. Η ίδια η φράση έχει πολλές σημασίες και υπόκειται σε διακριτικά κριτήρια.Η απόφαση για τις εξελίξεις στο πεδίο και εάν απαιτούν παρέμβαση από τη Χεζμπολάχ, εξαρτάται από το ίδιο το κόμμα που δεν ενδιαφέρεται για πόλεμο.Οι καθημερινές ισραηλινές σφαγές, η έναρξη της χερσαίας επιχείρησης  και η ταχεία πρόοδος προς το σχέδιο εκτόπισης Παλαιστινίων στο Σινά, δεν είναι επαρκείς εξελίξεις στα μάτια του. Το κόμμα μπαίνει τώρα στη μάχη.

Το δεύτερο στοιχείο στην εξίσωση του Nasrallah είναι ότι το Ισραήλ εξαπέλυσε μια επίθεση εναντίον του Λιβάνου, και αυτό που εννοείται εδώ δεν είναι ένας πόλεμος μεγάλης κλίμακας, επειδή οι ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο είναι καθημερινές από την έναρξη του κινήματος στο μέτωπο του νότιου Λιβάνου μετά τις 7 Οκτωβρίου. Ο Νασράλα αντιλαμβάνεται ότι η ισραηλινή επίθεση κατά του Λιβάνου δεν βρίσκεται στο τραπέζι της ισραηλινής κυβέρνησης, ούτε στο μυαλό των Ηνωμένων Πολιτειών, αντίθετα, τα σήματα που εκπέμπουν καθημερινά και οι δύο πλευρές επιβεβαιώνουν την απροθυμία να επεκτείνουν τη μάχη και να ανοίξουν πόλεμο με τον Λίβανο που μπορεί να εξελιχθεί σε μια περιφερειακή αντιπαράθεση. Επομένως, το δεύτερο στοιχείο της εξίσωσης είναι εγγυημένο ότι δεν θα συμβεί, και έτσι δεν θα ωθήσει το κόμμα σε πόλεμο.

Ο Νασράλα δεν έπρεπε να βγει και να κηρύξει τον πόλεμο στο Ισραήλ, καθώς το κόμμα έχει τους δικούς του εσωτερικούς και εξωτερικούς υπολογισμούς, πέρα ​​από την εύθραυστη κατάσταση στον Λίβανο που το εμποδίζει επί του παρόντος να εισέλθει σε αντιπαράθεση, αλλά δεν ήταν ανάγκη επίσης να βγει με μια ομιλία όπως αυτή που απογοήτευσε, διότι αντιπροσωπεύει μόνο ένα μήνυμα καθησυχασμού προς το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Συνεχίστε την επιθετικότητά σας ενώ είμαστε εδώ και παρακολουθούμε

Ανάγνωση της ομιλίας του Νασράλα: Υπάρχει ακόμα το σενάριο πολέμου στον Λίβανο;

Βηρυτός

Ρίτα Ελ Γκαμάλ

Στη ομιλία του, ο Νασράλα κράτησε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά στο μέτωπο του Λιβάνου

Η ομιλία του Γενικού Γραμματέα της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα την Παρασκευή ολοκληρώθηκε με την εδραίωση της εξίσωσης πεδίου που ακολούθησε το κόμμα από την επιχείρηση « Πλημμύρα Al-Aqsa » και την έναρξη των πύρινων αψιμαχιών στα σύνορα του νότιου Λιβάνου με την κατεχόμενη Παλαιστίνη. στις 8 του περασμένου Οκτωβρίου, που Πρώτον, συνίσταται στη διατήρηση της μάχης στο πλαίσιο των κανόνων εμπλοκής όσον αφορά παρόμοια δράση και απάντηση, με ταυτόχρονη καθιέρωση του στοιχείου «αμάχων εναντίον αμάχων» μετά τους βομβαρδισμούς της κατοχής με στόχο Λιβανέζους πολίτες. , τονίζει τη διατήρηση όλων των πιθανοτήτων στο μέτωπο του Λιβάνου ανοιχτά, ανάλογα με την πορεία της ισραηλινής επιθετικότητας κατά της Γάζας και τη συμπεριφορά του στον Λιβανο.

Ο Νασράλα, που ήθελε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του να διατηρήσει κάποια ασάφεια στην ομιλία του, την οποία θα ακολουθήσει συνέχεια σε άλλες εμφανίσεις στις οποίες θα μιλήσει, έριξε επίτηδες το μπαλάκι του πολέμου στους Αμερικανούς ενώπιον των Ισραηλινών, περιγράφοντας την κατοχή ως Αμερικανικό εργαλείο, που μπορεί να αποτρέψει το ξέσπασμα ενός περιφερειακού πολέμου, σπεύδοντας να σταματήσει… η επιθετικότητα στη Γάζα, στέλνοντας ταυτόχρονα απειλητικά μηνύματα στους αμερικανικούς στόλους και αεροσκάφη, τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, θα στόχευαν τη «Χεζμπολάχ, ” σύμφωνα με τα προειδοποιητικά μηνύματα που λάμβανε εάν έμπαινε στη σύγκρουση.

Πολιτικοί αναλυτές στο Λίβανο πιστεύουν ότι ο Νασράλα έδειξε στην ομιλία του ότι δεν θέλει να πάει σε πόλεμο, αλλά ταυτόχρονα είναι έτοιμος και παρών να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε σενάριο ασφαλείας.Θεώρησαν ότι παρά τα αναμενόμενα απειλητικά μηνύματα προς τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς , ήταν ήρεμος και αφιέρωσε τον χρόνο του για να τονίσει τη φύση της επιχείρησης.Η πλημμύρα του νόμιμου παλαιστινιακού Al-Aqsa και η έλλειψη γνώσης του ως αντίστασης, καθώς και η περιγραφή των «καρπών» που πέτυχε το Λιβανέζικο Μέτωπο , που είχε ως στόχο να υποστηρίξει τη Γάζα και το κίνημα της Χαμάς , αναγκάζοντας τους Ισραηλινούς να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους στα σύνορα με τον Λίβανο και απαλλάσσοντας μεγάλο μέρος των δυνάμεών τους από τη Λωρίδα της Γάζας.

Βουλευτής της Χεζμπολάχ: Το νότιο μέτωπο θα παραμείνει ανοιχτό

Κοινοβουλευτική πηγή στη Χεζμπολάχ είπε στον Al-Arabi Al-Jadeed ότι «υπήρχε υπερβολή που προηγήθηκε της εμφάνισης του Nasrallah, σημειώνοντας ότι δεν ανακοίνωσε όλες αυτές τις μέρες ότι ήθελε να μπει σε πόλεμο, και αυτό ήταν ξεκάθαρο από τις δηλώσεις των ηγετών και στελέχη του κόμματος, αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να αγνοηθεί η έμφασή του ότι στο μέτωπο του Λιβάνου ανά πάσα στιγμή είναι ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, και ως εκ τούτου, οποιαδήποτε εξέλιξη είναι αναμενόμενη, αλλά συνδέεται με τη συμπεριφορά των Ισραηλινών και των αμερικανών».

Η πηγή επεσήμανε ότι «υπάρχει κάποια ασάφεια στην ομιλία του Νασράλα, αλλά θα εμφανιστεί στο επόμενο στάδιο», σημειώνοντας ότι «το νότιο μέτωπο θα παραμείνει ανοιχτό και κάθε ισραηλινή επίθεση θα αντιμετωπίζεται με παρόμοια απάντηση, και κάθε επίθεση  θα αντιμετωπίζεται με επίθεση , και η πορεία των επιχειρήσεων συνδέεται με τη συμπεριφορά του εχθρού». Στη Γάζα και στα σύνορα», επεσήμανε επίσης ότι «κάθε ομάδα από τον άξονα αντίστασης έχει τους δικούς της υπολογισμούς , αλλά ο στόχος του είναι ο ίδιος, που είναι να στηρίξει τη Γάζα και τη Χαμάς».

Μεταξύ των σχολίων για τα λόγια του Γενικού Γραμματέα της Χεζμπολάχ, στα οποία δεν περιλαμβάνεται ακόμη η προεδρία της κυβέρνησης, ο πρώην επικεφαλής του «Προοδευτικού Σοσιαλιστικού» Κόμματος, Walid Jumblatt, χαρακτήρισε την ομιλία του Nasrallah ως πολύ ρεαλιστική και ισορροπημένη, καλώντας τους Αμερικανους να σταματήσουν το πυρ στη Γάζα, να άρουν την πολιορκία και να ανοίξουν ένα «πέρασμα»στη Ράφα.

Νέα

Nasrallah: Μπήκαμε στη μάχη από τις 8 Οκτωβρίου και οι εξελίξεις εξαρτώνται από δύο πράγματα

Ομοίως, κοινοβουλευτικοί κύκλοι αντίθετοι με τη Χεζμπολάχ θεώρησαν ότι η απόφαση του Νασράλα ήταν γνωστό ότι ήταν ιρανική και εφάρμοζε την ιρανική ατζέντα, απαιτώντας να μην συνδέσει τη μοίρα του Λιβάνου με τη μοίρα της Γάζας και να μην παρασύρει τη χώρα σε έναν πόλεμο που θα ήταν καταστροφικός.

Οι δείκτες κρατούν το σενάριο του πολέμου διφορούμενο

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Muhannad Al-Haj Ali, ένας ερευνητής από το Carnegie Middle East Center στη Βηρυτό, είπε στον Al-Arabi Al-Jadeed, «Το σενάριο του ολοκληρωτικού πολέμου εξακολουθεί να υπάρχει ως μία από τις πιθανότητες, καθώς η Χεζμπολάχ πιστεύει ότι εάν οι ισραηλινές δυνάμεις είναι σε θέση να πετύχουν αυτό που θέλουν από αυτόν τον πόλεμο, δηλαδή την πλήρη καταστροφή του κινήματος της Χαμάς, σημαίνει ότι το επόμενο στάδιο θα σημαίνει την αντιμετώπιση της, επομένως πρέπει να επιλέξει την κατάλληλη στιγμή για να εμπλακεί στη μάχη με τους Ισραηλινούς, πριν επομένως, υπάρχει μια τεράστια αλλαγή στο επίπεδο των κανόνων εμπλοκής που θα συμβεί εάν οι Ισραηλινοί καταφέρουν να πάρουν τον έλεγχο στη Λωρίδα της Γάζας, και καταφέροντας ένα καταστροφικό πλήγμα στη Χαμάς.

Ο Al-Hajj Ali προσθέτει: «Η κλιμάκωση εξαρτάται από πολλά γεγονότα και εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο το Ισραήλ χρησιμοποιεί την απειλή του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για να δολοφονήσει ηγέτες της Χαμάς εκτός της Λωρίδας της Γάζας και πώς η Χεζμπολάχ απαντά σε αυτό, δεδομένου ότι ο Λίβανος είναι ένα από τα ανοιχτά εδάφη  σε αυτή την περίπτωση, που μπορεί να αντικατοπτρίζει έναν πόλεμο ή μια περιφερειακή αντιπαράθεση».

Και πρόσθεσε: «Μία από τις πιθανότητες για κλιμάκωση είναι επίσης ο τρόπος και το είδος της ισραηλινής απάντησης στις επιθέσεις από την Υεμένη, το Ιράκ και τη Συρία. Εάν είναι μεγάλη, θα αυξήσει  η Χεζμπολάχ την κλιμάκωσή της στο νότο και εάν οι επιχειρήσεις της οδηγούσαν σε μεγάλες απώλειες, θα σήμαινε αυτό την επιθυμία του Ισραήλ για εκδίκηση.

Αραβικές αναφορές

Η Χεζμπολάχ και οι κατοχικές αντιπαραθέσεις: Πώς εξελίχθηκαν μετά τον «Πλημμύρα του Αλ Άκσα»;

Από την πλευρά του, ο πολιτικός αναλυτής Ali Al-Amin είπε στο Al-Arabi Al-Jadeed: «Η ομιλία του Nasrallah στην ουσία δεν διέφερε από τις ομιλίες των αξιωματούχων της Χεζμπολάχ και την ιρανική θέση από την αρχή της επιχείρησης Al-Aqsa Flood και η εμφάνιση του, φάνηκε  απογοητευτική  αλλά από την άλλη πλευρά, εδραίωσε τη βασική ιδέα ότι υπάρχει μια απόφαση του Ιράν.

Ο Αλ-Αμίν προσθέτει, «Ο Νασράλα φάνηκε να κλίνει περισσότερο προς το εσωτερικό του Λιβάνου, αφού είχε παρουσιαστεί ως περιφερειακή δύναμη και πέρασε από έναν λόγο ενότητας περιοχών  στην ενοποίηση και αυτό, κατά τη γνώμη μου, σημαίνει ομοσπονδιοποίηση περιοχών , έτσι ώστε κάθε περιοχή  να έχει τη δική της απόφαση», θεωρώντας ότι «η συζήτηση του Νασράλα για τη διασπορά του ισραηλινού στρατού ανοίγοντας το νότιο μέτωπο δεν είναι παρά μια αναζήτηση δικαιολογίας για να μην επέμβει σε μεγαλύτερο επίπεδο, όπως αναμένεται από αυτόν. στη λογική του άξονα».

Επισημαίνει ότι «ο Νασράλα σε όλη του την ομιλία δεν ανέφερε τον επίσημο Λίβανο, σαν να ανακοίνωσε εμμέσως το τέλος της τριλογίας του στρατού, του λαού και της αντίστασης και παρουσιάστηκε ως ο αποφασιστικός και καθοριστικός»>

Ο Αλ-Αμίν επισημαίνει ότι ο Νασράλα έδειξε ότι «η επιχείρηση έθεσε ξανά το παλαιστινιακό ζήτημα, αλλά δεν χρησιμοποίησε καμία από τις γλώσσες που χρησιμοποίησε όταν πολεμούσε στη Συρία ή την Υεμένη ή τα συνθήματα που συνήθιζε να επαναλαμβάνει κατά την πορεία προς την Ιερουσαλήμ και πρόσθεσε, δεν περιμένουμε καμία δραματική εξέλιξη προς τον πόλεμο ή μια μετάβαση σε μια διαφορετική σκηνή από αυτή που υπάρχει».

https://www.alaraby.co.uk/news

 

Πώς ο πόλεμος του Ισραήλ με τη Χαμάς άλλαξε τη Μέση Ανατολή: πέντε νέες πραγματικότητες

0

Νοέμβριος 4, 2023. Ελλάδα

Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές που πρέπει να κατανοήσουμε σχετικά με τις πολυάριθμες εκθέσεις, αναλύσεις και σχόλια που προέκυψαν μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου είναι ότι κανένας από τους συντάκτες τους δεν παρέχει μια ολοκληρωμένη άποψη για το τι συμβαίνει.

Του Τζέρεμι Μπάουεν, αρθρογράφου διεθνών θεμάτων του BBC

Το θέμα δεν είναι μόνο ότι είναι δύσκολο να δεις τι συμβαίνει στο πεδίο της μάχης πίσω από την ομίχλη του πολέμου. Νέα περιγράμματα της σύγκρουσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων απλώς δεν έχουν ακόμη εμφανιστεί.

Τα γεγονότα εξακολουθούν να κινούνται πολύ γρήγορα. Υπάρχουν πολύ πραγματικοί φόβοι ότι ο πόλεμος θα επεκταθεί πέρα ​​από τα σημερινά του σύνορα. Οι νέες πραγματικότητες στη Μέση Ανατολή είναι προ των πυλών, αλλά η συγκεκριμένη μορφή τους θα εξαρτηθεί από το πώς θα εξελιχθεί αυτός ο πόλεμος για το υπόλοιπο αυτού του έτους και ίσως στις αρχές του επόμενου έτους.

Ας απαριθμήσουμε ορισμένες πτυχές που ήδη γνωρίζουμε και αυτές που δεν γνωρίζουμε ακόμα. 

Αυτή η λίστα δεν είναι οριστική. Μερικοί άνθρωποι γέλασαν με τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ όταν μίλησε για «άγνωστους» κατά την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Αλλά σε αυτό το μέρος του κόσμου, όπως και σε όλα τα άλλα, η ύπαρξή τους είναι αρκετά πραγματική – και όταν προκύψουν, μπορούν να επηρεάσουν πολλά.

1.

Μπορείτε να είστε απολύτως βέβαιοι ότι οι Ισραηλινοί υποστηρίζουν μια στρατιωτική εκστρατεία που έχει σχεδιαστεί για να σπάσει τη δύναμη της Χαμάς και του «κατώτερου εταίρου» της Ισλαμικής Τζιχάντ.

Η οργή τους τροφοδοτείται από το σοκ της επίθεσης της Χαμάς, η οποία σκότωσε περισσότερους από 1.400 ανθρώπους στο Ισραήλ και πήρε περίπου 240 ομήρους (αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να κρατούνται στη Γάζα).

Μίλησα με τον απόστρατο στρατηγό του Ισραηλινού στρατού Νόαμ Τιμπόν. Μου είπε πώς αυτός και η σύζυγός του οδηγούσαν ένα αυτοκίνητο στο Κιμπούτς Ναχάλ Οζ στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας, η οποία δέχθηκε επίθεση στις 7 Οκτωβρίου.

Μέλημά του ήταν να σώσει τον γιο του, τη νύφη του και τις δύο μικρές κόρες τους, που είχαν βρει καταφύγιο σε ένα ασφαλές δωμάτιο όταν άκουσαν ένοπλα μέλη της Χαμάς να περπατούν κοντά στο σπίτι τους.

Ο Τιμπόν δεν είναι πλέον στρατιωτικός, αλλά ο 62χρονος είναι σε εξαιρετική φυσική κατάσταση.

Έπρεπε να πάρει το όπλο και το κράνος ενός πεσμένου Ισραηλινού στρατιώτη και να ηγηθεί μιας ομάδας στρατιωτών που ο ίδιος είχε συγκεντρώσει μέσα στο χάος εκείνης της ημέρας. Απελευθέρωσαν την περιοχή του κιμπούτς και έσωσαν τις ζωές μελών της οικογένειας του απόστρατου στρατηγού και πολλών άλλων.

Ο στρατηγός ανήκει σε μια παλαιότερη γενιά Ισραηλινών στρατιωτών που προτιμούν να μιλούν ευθέως για το τι συμβαίνει.

«Η Γάζα θα πρέπει να υποφέρει… ούτε ένα έθνος στον κόσμο δεν θα συμφωνήσει ότι οι γείτονές του εμπλέκονται σε δολοφονίες μωρών, γυναικών ή απλώς ανθρώπων. Ακριβώς όπως εσείς [οι Βρετανοί] συντρίψατε τον εχθρό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό πρέπει να κάνουμε στη Γάζα. Χωρίς κανένα οίκτο».

– Αλλά τι γίνεται με τους Παλαιστίνιους πολίτες που πεθαίνουν σε αυτόν τον πόλεμο; – Ρώτησα.

«Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει», απάντησε. «Ζούμε σε μια επικίνδυνη περιοχή και πρέπει να επιβιώσουμε… Πρέπει να δράσουμε σκληρά». Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Πολλοί Ισραηλινοί συμφωνούν με τους ισχυρισμούς του ότι οι θάνατοι Παλαιστινίων αμάχων είναι κακοί, αλλά σκοτώνονται από τη Χαμάς.

2.

Είναι επίσης σαφές ότι η στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς καταλήγει σε φρικτό αίμα. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Υπουργείου Υγείας της Γάζας που ελέγχεται από τη Χαμάς, περισσότεροι από 9 χιλιάδες Παλαιστίνιοι έχουν ήδη πεθάνει, περίπου το 65% των οποίων είναι γυναίκες και παιδιά.

Δεν είναι σαφές πόσοι από τους άνδρες που σκοτώθηκαν ήταν άμαχοι και πόσοι πολεμούσαν ως τμήμα της Χαμάς ή της Ισλαμικής Τζιχάντ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ και οι Ισραηλινοί δεν εμπιστεύονται τα στοιχεία του υπουργείου, αλλά κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, οι διεθνείς οργανισμοί θεώρησαν αξιόπιστα τα στοιχεία για τα θύματα που παρείχαν οι παλαιστινιακές αρχές.

Ένα ζοφερό ορόσημο πλησιάζει.

Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι 9.700 άμαχοι έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία πριν από 21 μήνες. Ναι, κάποιοι από τους νεκρούς Παλαιστίνιους ανήκαν στη Χαμάς. Ωστόσο, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ήταν το 10% από αυτούς (και αυτό είναι απίθανο να είναι αλήθεια), αυτό σημαίνει ότι σε περίπου ένα μήνα, τα ισραηλινά χτυπήματα στη Γάζα οδήγησαν στον θάνατο τον ίδιο αριθμό αμάχων με τις ρωσικές ενέργειες στην Ουκρανία από τον Φεβρουάριο του 2022.

(Ο ΟΗΕ λέει ότι ο αριθμός των νεκρών στην Ουκρανία είναι ελλιπής και ο πραγματικός αριθμός των αμάχων που σκοτώθηκαν εκεί είναι πιθανότατα ακόμη υψηλότερος. Όμως ο πραγματικός αριθμός των νεκρών στη Γάζα είναι επίσης πιθανότατα υψηλότερος επειδή πολλοί Παλαιστίνιοι φαίνεται να παραμένουν κάτω από τα ερείπια).

Το γραφείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ είπε ότι οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές προκαλούσαν τόσες πολλές απώλειες αμάχων που είχε σοβαρές ανησυχίες ότι οι επιθέσεις θα μπορούσαν να είναι δυσανάλογες και να συνιστούν εγκλήματα πολέμου.

Από τις πρώτες ημέρες μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν υποστήριξε την απόφαση του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία για να απομακρύνει τη Χαμάς από την εξουσία στη Γάζα.

Ωστόσο, πρόσθεσε ότι αυτό πρέπει να γίνει «με τους σωστούς τρόπους». Εννοούσε ότι το Ισραήλ πρέπει να συμμορφώνεται με τους νόμους του πολέμου, οι οποίοι περιλαμβάνουν την προστασία των αμάχων.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν έφτασε στο Τελ Αβίβ. Πριν φύγει, είπε: «Όταν βλέπω ένα παλαιστίνιο παιδί, ένα αγόρι ή ένα κορίτσι, να ανασύρεται από κάτω από τα ερείπια κατεστραμμένων κτιρίων, με ταρακουνάει μέχρι τα βάθη, όπως όταν βλέπω ένα παιδί από το Ισραήλ ή σε οποιοδήποτε άλλη χώρα».

Υπήρξα ρεπόρτερ σε κάθε πόλεμο που έχει πολεμήσει το Ισραήλ τα τελευταία 30 χρόνια. Και δεν θυμάμαι την αμερικανική κυβέρνηση να έχει δηλώσει τόσο ανοιχτά ότι το Ισραήλ πρέπει να συμμορφώνεται με τους νόμους του πολέμου.

Η επίσκεψη του Μπλίνκεν υποδηλώνει ότι πιστεύει ότι οι Ισραηλινοί δεν ακολουθούν τις συμβουλές του Μπάιντεν.

3.

Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι: Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δέχεται τεράστια πίεση.

Σε αντίθεση με τους επικεφαλής των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και του στρατού, δεν παραδέχτηκε την προσωπική ευθύνη για τη σειρά καταστροφικών αποτυχιών που άφησαν τα σύνορα του Ισραήλ ουσιαστικά απροστάτευτα στις 7 Οκτωβρίου.

Την περασμένη Κυριακή, 29 Οκτωβρίου, τα λόγια του πρωθυπουργού προκάλεσαν οργή όταν έγραψε στο Twitter ότι φταίνε οι υπηρεσίες πληροφοριών. Ο Νετανιάχου αργότερα διέγραψε το tweet του και ζήτησε συγγνώμη για αυτό.

Τρεις εξέχοντες Ισραηλινοί – ένας πρώην διαπραγματευτής ειρήνης, ένας πρώην επικεφαλής της ισραηλινής αντικατασκοπείας Shabak (Shin Bet) και ένας εξέχων επιχειρηματίας – έγραψαν ένα άρθρο στο περιοδικό Foreign Affairs στο οποίο υποστήριξαν ότι ο Νετανιάχου δεν πρέπει να λάβει μέρος στον πόλεμο. Ο πρωθυπουργός έχει πιστούς υποστηρικτές, αλλά έχει χάσει την υποστήριξη προσωπικοτήτων με επιρροή στον ισραηλινό στρατό και τις υπηρεσίες πληροφοριών.

Ο Νόαμ Τιμπόν, ένας απόστρατος στρατηγός που χρειάστηκε να πολεμήσει στο Κιμπούτς Ναχάλ Οζ για να σώσει την οικογένειά του, συγκρίνει τον Νετανιάχου με τον Βρετανό πρωθυπουργό Νέβιλ Τσάμπερλεν. Ο Τομ έπρεπε να παραιτηθεί το 1940 και τον διαδέχθηκε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.

«Αυτή είναι η μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του κράτους του Ισραήλ», μου είπε ο Τιμπόν.

– Ήταν μια στρατιωτική αποτυχία. Ήταν μια αποτυχία πληροφοριών. Και ήταν αποτυχία της κυβέρνησης. Ελέγχει τα πάντα, άρα όλη η ευθύνη βαρύνει αυτόν – είναι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου. Υπό την ηγεσία του συνέβη η μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του Ισραήλ».

4.

Είναι επίσης σαφές ότι το status quo που είχε δημιουργηθεί προηγουμένως στην περιοχή δεν υφίσταται πλέον. Η κατάσταση ήταν επικίνδυνη και δυσάρεστη, αλλά υπήρχε μια δυσοίωνα γνώριμη σταθερότητα. Μετά το τέλος της τελευταίας παλαιστινιακής εξέγερσης (περίπου το 2005), καθιερώθηκε ένα μοτίβο που ο Νετανιάχου πίστευε ότι θα μπορούσε να διατηρήσει για πάντα. Αλλά για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη —τους Παλαιστίνιους όσο και τους Ισραηλινούς— αυτό έχει γίνει μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Οι Παλαιστίνιοι πιστεύεται ότι δεν αποτελούν πλέον απειλή για το Ισραήλ. Καθορίστηκαν ως πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί με κάποιο τρόπο. Τα διαθέσιμα εργαλεία περιελάμβαναν καρότα, μπαστούνια και τις αρχαίες τακτικές που είναι γνωστές ως διαίρει και βασίλευε.

Ο Νετανιάχου, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου από το 2009 και πριν από το 1996 έως το 1999, έχει υποστηρίξει σταθερά ότι το Ισραήλ δεν έχει εταίρο για την ειρήνη.

Αλλά δυνητικά είχε έναν τέτοιο σύντροφο. Η Παλαιστινιακή Αρχή (PA), η οποία παραμένει ο κύριος αντίπαλος της Χαμάς, είναι μια βαθιά ταραγμένη οργάνωση και πολλοί από τους υποστηρικτές της πιστεύουν ότι είναι καιρός ο Μαχμούντ Αμπάς, ο ηλικιωμένος ηγέτης της, να αποσυρθεί. Ωστόσο, η Παλαιστινιακή Αρχή συμφώνησε στη δεκαετία του 1990 στην ιδέα της δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους που θα μπορούσε να συνυπάρχει με το Ισραήλ.

Για τον Νετανιάχου, διαίρει και βασίλευε σήμαινε ότι επέτρεψε στη Χαμάς να εδραιώσει την εξουσία στη Γάζα σε βάρος της Παλαιστινιακής Αρχής.

Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ ήταν πάντα προσεκτικός στις δημόσιες παρατηρήσεις του, αλλά οι ενέργειές του όλα αυτά τα χρόνια έδειξαν ότι δεν είναι πρόθυμος να επιτρέψει στους Παλαιστίνιους να ιδρύσουν ένα ανεξάρτητο κράτος. Ένα τέτοιο σενάριο θα συνεπαγόταν την παραχώρηση γης στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Και η ισραηλινή δεξιά πιστεύει ότι ανήκει στους Εβραίους.

Κατά καιρούς βγαίνουν στην επιφάνεια δηλώσεις του Νετανιάχου, που δεν προορίζονταν για το ευρύ κοινό.

Το 2019, αρκετές ισραηλινές πηγές ανέφεραν την ομιλία του σε μέλη του κόμματος Likud. Στη συνέχεια τους είπε ότι εάν αντιτίθεντο στη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους, θα πρέπει να υποστηρίξουν σχέδια για την ένεση κεφαλαίων στη Γάζα (κυρίως από το Κατάρ).

Ο Νετανιάχου είπε ότι η εμβάθυνση των εντάσεων μεταξύ της Χαμάς στη Γάζα και της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη θα καταστήσει αδύνατη την ανάδυση ενός κράτους.

5.

Είναι επίσης σαφές ότι το Ισραήλ, το οποίο έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ σε αυτό το θέμα, δεν θα συμφωνήσει σε καμία συμφωνία που επιτρέπει στη Χαμάς να παραμείνει στην εξουσία. Αυτό σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη και πιο εκτεταμένη αιματοχυσία. Εγείρει επίσης σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το ποιος θα πρέπει να αντικαταστήσει τη Χαμάς – αυτά που δεν έχουν ακόμη απαντηθεί.

Η σύγκρουση μεταξύ Αράβων και Εβραίων για τον έλεγχο της γης μεταξύ του ποταμού Ιορδάνη και της Μεσογείου Θάλασσας συνεχίζεται για περισσότερα από 100 χρόνια. Αλλά ένα μάθημα που μπορούμε να αντλήσουμε από τη μακρά και αιματηρή ιστορία της είναι ότι δεν θα υπάρξει ποτέ στρατιωτική λύση.

Η ειρηνευτική διαδικασία του Όσλο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και είχε στόχο να τερματίσει τη σύγκρουση με τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους στην Ανατολική Ιερουσαλήμ που θα συνυπήρχε με το Ισραήλ. Επί διακυβέρνησης του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, έγινε η τελευταία προσπάθεια αναβίωσης αυτών των διαπραγματεύσεων, οι οποίες περιοδικά εξασθενούν και επαναλαμβάνονται εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά πριν από 10 χρόνια αυτή η προσπάθεια απέτυχε – και από τότε η σύγκρουση έχει επιδεινωθεί.

Όπως έχουν πει ο Πρόεδρος Μπάιντεν και πολλοί άλλοι, ο μόνος δυνατός τρόπος για να αποφευχθούν νέοι πόλεμοι είναι να δημιουργηθεί ένα παλαιστινιακό κράτος δίπλα στο Ισραήλ.

Αλλά με τους σημερινούς ηγέτες των αντίπαλων πλευρών, αυτό είναι αδύνατο.

Οι εξτρεμιστές, τόσο Ισραηλινοί όσο και Παλαιστίνιοι, θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι μπορούν για να θάψουν αυτή την ιδέα, όπως έκαναν από τη δεκαετία του 1990.

Μερικοί από αυτούς πιστεύουν ότι κάνουν το θέλημα του Θεού, επομένως δεν μπορούν να πειστούν για την ανάγκη ενός συμβιβασμού με κοσμικό προσανατολισμό.

Αλλά μόνο αυτός ο πόλεμος, και τίποτα άλλο, μπορεί να προκαλέσει ένα τέτοιο σοκ που οι βαθιές προκαταλήψεις θα καταρρεύσουν και η ιδέα της συνύπαρξης δύο κρατών θα γίνει πραγματικότητα.

Και χωρίς μια αμοιβαία αποδεκτή πορεία για τον τερματισμό της σύγκρουσης, όλο και περισσότερες γενιές Ισραηλινών και Παλαιστινίων θα καταδικάζονται σε νέους πολέμους.

BBC

—

The Hellenic Information Team

Ο Μπλίνκεν στην Άγκυρα, η Γάζα ισοπεδώνεται, η παρακμιακή δύση υποκρίνεται

1
του Παντελή Σαββίδη
Ο Μπλίνκεν θα πάει, τελικά, στην Τουρκία και απο ό,τι φαίνεται το διακύβευμα που παιζόταν δεν ήταν η θέση της Άγκυρας στο ισραηλοπαλαιστινιακό αλλά στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Πριν ανακοινωθεί η αλλαγή του προγράμματος του αμερικανού ΥΠΕΞ (αρχικά δεν προβλεπόταν να πάει στην Τουρκία) ανακοινώθηκε ότι επήλθε τεχνική συμφωνία για τα F-16.
Ας περιμένουμε να ακούσουμε την έγκριση απο το τουρκικό κοινοβούλιο της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Η Τουρκία δεν άλλαξε, ούτε θα αλλάξει τη θέση της στο παλαιστινιακό. Και θέλει να παίξει και πάλι το ρόλο του ενδιάμεσου. Θέλει να μπει εγγυήτρια δύναμη της όποιας συμφωνίας μετά την κατάπαυση του πυρός και την επίτευξη συμφωνίας ανακωχής. Άρα να καθίσει και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η Τουρκία ελίσσεται. Και ελίσσεται με αποφασιστικότητα. Δεν φοβάται τις ΗΠΑ. Απλώς, δίνει και παίρνει.
Υπενθυμίζω τη δήλωση του εκπροσώπου του αμερικανικού ΥΠΕΞ όταν τον ρώτησαν για την στάση της Τουρκίας στο μεσανατολικό. Μην πιστεύετε αυτά που ακούτε, είπε στους δημοσιογράφους. Η τουρκία είναι σύμμαχός μας.
Με την Ελλάδα δεν θα κάνει πόλεμο. Δεν θέλει να κάνει πόλεμο. Απλώς, θα αποσπά κάθε φορά κάτι απο τις αθηναϊκές κυβερνήσεις (το μόρφωμα που μας διοικεί δεν είναι ελληνικό κράτος, αλλά μια αθηναϊκή αποικία) και η αθηναϊκή νομεκλατούρα μέσω των κοτζαμπάσηδων θα το περνά στην αφελή ελληνική κοινή γνώμη ως λογική προσαρμογή στα νέα διεθνή δεδομένα που καθιστούν την Ελλάδα παράγοντα των εξελίξεων και άλλα ηχηρά παρόμοια.
***********
Πέρα απο την ανθρωπιστική τραγωδία, το σπουδαιότερο που αναδεικνύεται απο τον πόλεμο στη Γάζα είναι η ομολογουμένη, εμμέσως, μέσω του Νασράλα, αδυναμία του Ιράν να εμπλακεί στις εξελίξεις.
Η αδυναμία αυτή εκδηλώνεται είτε ως υποχώρηση μπροστά στην τεράστια αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή είτε απο τον φόβο εσωτερικής εξέγερσης.
Το πρώτο θα μπορούσε να ήταν αναμενόμενο.
Το δεύτερο είναι κάτι καινούριο ως υπολογίσιμου παράγοντα. Θέλει ανάλυση.
Υπάρχει και μια ακόμη διάσταση. Η Χαμάς κούρασε, ή φόβισε, ή και τα δύο τα συντηρητικά αραβικά καθεστώτα. Θέλουν να τελειώνουν μαζί της. Γι αυτό δεν θα αντιδράσουν στην επιχείρηση του Ισραήλ.
Το αναπάντητο ερώτημα είναι αν θα εξεγερθεί ο αραβικός κόσμος σε επίπεδο κοινωνίας και τι θα γίνει σε μια τέτοια περίπτωση. Προς το παρόν, φαίνεται να μην υπάρχει τέτοιο κλίμα.
Άρα το Ισραήλ έχει το πράσινο φως απο όλους να τελειώνει με την επιχείρηση εξάλειψης της Χαμάς.
Το θέμα είναι ποιος θα διαχειριστεί τη Γάζα και γενικότερα τους Παλαιστίνιους την επόμενη ημέρα;
Αν υπάρχει σχέδιο καλώς. Αν δεν υπάρχει;
**********
Το να πάρει κάποιος τη θέση του Ισραήλ να εξαλείψει τη Χαμάς έναντι οποιουδήποτε τιμήματος, είναι μια στάση. Μπορεί να κριθεί θετικά ή αρνητικά αλλά είναι μια στάση.
Αυτή η γλοιώδης δυτική υποκρισία, δεν λέμε τίποτε για την ισοπέδωση της Γάζας αλλά ανησυχούμε για την ανθρωπιστική τραγωδία είναι μια γελοία θέση που χαρακτηρίζει, απολύτως, την σημερινή παρακμιακή δύση.
Δηλαδή, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Να στείλουν γάλα, τρόφιμα και φάρμακα στον πληθυσμό της Γάζας, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις στη συνείδησή τους και να παρακολουθούν τον βομβαρδισμό τους; Με απλά λόγια, θα φύγεις που θα φύγεις, ας φύγεις αφού έχεις πάρει τα φάρμακά σου;

Οικογένειες Ισραηλινών ομήρων απορρίπτουν μια παύση στον πόλεμο κατά της Χαμάς

0

Συμφωνώντας με τον Νετανιάχου, ορισμένοι συγγενείς πιστεύουν ότι το να συνεχίσουν να χτυπούν τη Γάζα και να εξασθενούν τη Χαμάς είναι πιο πιθανό να εξασφαλίσει την ελευθερία των αιχμάλωτων αγαπημένων τους προσώπων παρά μια κατάπαυση του πυρός.

BY  Politico

23 Νοεμβρίου 2023

ΤΕΛ ΑΒΙΒ — Ορισμένες οικογένειες των Ισραηλινών ομήρων που κρατούνται από τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας είναι αντίθετες με την κατάπαυση του πυρός ή την ανθρωπιστική παύση των μαχών, όπως υποστήριξε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάιντεν.

Και ενώ ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken είχε μια σειρά συναντήσεων με Ισραηλινούς ηγέτες στο Τελ Αβίβ την Παρασκευή – συμπεριλαμβανομένου του πλήρους πολεμικού υπουργικού συμβουλίου της χώρας – και πίεσε για μια ανθρωπιστική παύση σχεδόν ένα μήνα επιχειρήσεων του Ισραήλ στη Γάζα, ορισμένοι συγγενείς ομήρων είπαν ότι δεν πρέπει να υπάρξει διακοπή ή μείωση της έντασης της στρατιωτικής εκστρατείας του Ισραήλ.

Συμφωνούν με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι η συνέχιση του χτυπήματος της Γάζας και της αποδυνάμωσης της Χαμάς είναι πιο πιθανό να εξασφαλίσει την ελευθερία των αγαπημένων τους.

Ο Νετανιάχου απέρριψε την έκκληση του Μπλίνκεν για κατάπαυση του πυρός ή παύση, λέγοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει διακοπή στις μάχες χωρίς πρώτα να απελευθερωθούν οι όμηροι – το Ισραήλ υπολογίζει τώρα ότι είναι 242 από αυτούς.

«Οι δυνάμεις μας επιχειρούν σε πλήρη ισχύ σε όλα τα μέτωπα», είπε.

Ορισμένες οικογένειες συνέστησαν προσοχή, ενώ άλλες πρότειναν μια ανταλλαγή για τα αγαπημένα τους πρόσωπα με καταδικασμένους Παλαιστίνιους που κρατούνται σε ισραηλινές φυλακές. Ωστόσο, η συνολική αντίσταση στις εκεχειρίες ή παύσεις αντικατοπτρίζει συνολικά τη βούληση των ισραηλινών.

Αν και πολλοί μπορεί να είναι κατά του Νετανιάχου επειδή δεν απέτρεψε την επίθεση, δεν υπάρχει οργανωμένο κίνημα διαμαρτυρίας που να αντιτίθεται στη στρατιωτική εκστρατεία.

Πρόσφατα, πολλές οικογένειες όσων κρατούνται ακόμη αιχμάλωτοι έχουν γίνει πολύ πιο ανοιχτές στο να αποδεχθούν τον χειρισμό της κρίσης από την κυβέρνηση από ό,τι την πρώτη εβδομάδα μετά τις επιθέσεις της Χαμάς, όταν κατηγόρησαν τους υπουργούς ότι τις αγνόησαν. Παραμένουν εξαγριωμένοι που ένοπλοι της Χαμάς μπόρεσαν να εισέλθουν στα κιμπούτς στο νότιο Ισραήλ και κατηγορούν την κυβέρνηση του Νετανιάχου. Ωστόσο, ο Ισραηλινός ηγέτης και οι υπουργοί του έκαναν έκτοτε τα δυνατά τους για να τους συναντήσουν και να τους βοηθήσουν.

Η Ella ben Ami, μια 23χρονη της οποίας οι γονείς είναι αιχμάλωτοι στη Γάζα, είπε ότι δεν πίστευε ότι η Χαμάς θα απελευθέρωνε μερικούς ομήρους σε αντάλλαγμα για μια ανθρωπιστική παύση. «Νομίζω ότι με τον καιρό, η πίεση του στρατού μας είναι αυτή που θα απελευθερώσει τους ομήρους», είπε στο POLITICO. «Δεν μπορούμε να μιλήσουμε με τη Χαμάς όπως μιλάω εγώ μαζί σας. Μιλούν μόνο για βία».

Η Έλλα διέφυγε την αιχμαλωσία όταν η Χαμάς εισέβαλε στο κιμπούτς Be’eri, που βρίσκεται στη βορειοδυτική έρημο Negev κοντά στα σύνορα με τη Γάζα. Είπε ότι βρισκόταν στο διαμέρισμά της, ενώ οι ένοπλοι της Χαμάς επικέντρωναν την προσοχή τους κυρίως σε σπίτια, ειδικά σε μεγάλα, καθώς έψαχναν για οικογένειες.

Τα μέλη της οικογένειας άλλων ομήρων επικρότησαν επίσης τη σκέψη της. «Είναι δύσκολο για μένα να κρίνω ή να προσδιορίσω πώς ο στρατός ή η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους», είπε ο Yoni Asher, ένας 37χρονος πατέρας δύο μικρών κοριτσιών, οι οποίες κρατούνται όμηροι μαζί με τη μητέρα τους. «Αλλά νομίζω ότι η στρατιωτική επιχείρηση, με κάποιες διπλωματικές προσπάθειες, είναι ο σωστός συνδυασμός», είπε.

Την Τετάρτη, ο Μπάιντεν δήλωσε ότι πίστευε ότι θα πρέπει να υπάρξει μια «παύση» στη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας για να βοηθηθούν οι όμηροι και οι Παλαιστίνιοι που έχουν ξένα διαβατήρια, καθώς και να δοθεί περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια για όσους έχουν κολλήσει στον παράκτιο θύλακα σφυροκοπούμενοι, ανηλεώς, από τον ισραηλινό στρατό.

Και σύμφωνα με αυτές τις γραμμές, μεταξύ των συναντήσεών του την Παρασκευή με Ισραηλινούς ηγέτες – συμπεριλαμβανομένου του Νετανιάχου και του ισραηλινού προέδρου Isaac Herzog – ο Blinken τόνισε πώς το Ισραήλ αμύνεται και επιδιώκει να νικήσει τη Χαμάς, προσθέτοντας ότι «όταν πρόκειται για την προστασία των αμάχων που πιάνονται στα διασταυρούμενα πυρά» των μαχών στη Γάζα, «είναι πολύ σημαντικό» να γίνονται όλα.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken μιλάει κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Τελ Αβίβ | Φωτογραφία από τον Jonathan Ernst. μέσω AFP/Getty Images

Ο Μπλίνκεν είπε επίσης ότι οι ΗΠΑ «κάνουν ό,τι μπορούν για να φέρουν πίσω τους ομήρους με ασφάλεια». Και για αυτόν, αυτό το ταξίδι στο Ισραήλ – το τρίτο του μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου – πιθανότατα θα αποδειχθεί το πιο δύσκολο.

Ενώ επαναλαμβάνει την υποστήριξη του Ισραήλ στην επίθεσή του κατά της Χαμάς, η Ουάσιγκτον φοβάται ότι καθώς η σύγκρουση εντείνεται και περισσότεροι Παλαιστίνιοι σκοτώνονται σε αεροπορικές επιδρομές και βομβαρδισμούς, η σύγκρουση θα μπορούσε να επεκταθεί και να κατακλύσει τον γειτονικό Λίβανο, όπου η Χεζμπολάχ – η σιιτική ισλαμική μαχητική ομάδα και σύμμαχος της Χαμάς – έχει αυξήσει τις αψιμαχίες της στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ.

Την Παρασκευή, ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα έκανε τα πρώτα του δημόσια σχόλια μετά τις επιθέσεις της Χαμάς και επέκρινε τη διεθνή κοινότητα ότι αγνόησε τα «ισραηλινά εγκλήματα κατά του παλαιστινιακού λαού».

Σε μια μακρά και περίεργη ομιλία, ο Νασράλα επαίνεσε την επίθεση της Χαμάς ως πράξη «ηρωισμού» που προκάλεσε σεισμό υπαρξιακών διαστάσεων στο Ισραήλ. «Αυτή η λαμπρή επιχείρηση προκάλεσε σεισμό μέσα στη Σιωνιστική οντότητα. Έχει οδηγήσει σε στρατιωτικούς, ηθικούς και ψυχολογικούς κλονισμούς και είχε στρατηγικές συνέπειες που θα αφήσουν μόνιμο αντίκτυπο», είπε.

Ωστόσο, ο ηγέτης της Χεζμπολάχ δεν είπε ότι θα διατάξει τους μαχητές του να μπουν πλήρως στη στρατιωτική μάχη. Κάποια στιγμή, είπε ότι η σύγκρουση είναι «καθαρά παλαιστινιακή», υποδεικνύοντας ότι η Χεζμπολάχ πιθανότατα θα είναι προσεκτική απέναντι σε μια τρομερή αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή – καθώς και τις σαφείς προειδοποιήσεις του Ισραήλ για τρομερές συνέπειες εάν το κάνει.

Ο Λιβανέζος σχολιαστής Μάικλ Γιανγκ θεώρησε την ομιλία του Νασράλα ως «μη κλιμακωτή», ενώ ο Jonathan Schanzer του Ιδρύματος για την Προάσπιση των Δημοκρατιών την περιέγραψε ως ένα βήμα πίσω.

«Το βασικό στοιχείο είναι ότι το Ιράκ και η Υεμένη είναι πιθανό να παραμείνουν ενεργά, όπως και ο Λίβανος. Αυτά τα μέτωπα πιθανότατα δεν θα προσεγγίσουν την ένταση της Γάζας. Εάν αυτό ισχύει, το Ισραήλ θα έχει ανοικτό παράθυρο για να τελειώσει τη Χαμάς», είπε.

Έτσι, η ομιλία του Νασράλα μπορεί κάλλιστα να ενισχύσει την αντίσταση των ισραηλινών ηγετών στην ιδέα της κατάπαυσης του πυρός ή μιας σημαντικής παύσης, η οποία νωρίτερα αυτή την εβδομάδα είπε ο Νετανιάχου ότι θα συνιστούσε «παράδοση στην τρομοκρατία».

Παλαιστίνιοι εκκενώνουν το σπίτι τους στη Ράφα στη νότια Γάζα | Mohammed Abed/AFP μέσω Getty Images

Ο Μπλίνκεν άκουσε παρόμοια θέση στην ιδέα από όλη την ισραηλινή κυβέρνηση, καθώς πίεσε για παύση ενόψει της αυξανόμενης διεθνούς κριτικής σχετικά με τον αυξανόμενο αριθμό των θυμάτων των Παλαιστινίων, που ξεπερνά πλέον τους 9.000 νεκρούς από τις ισραηλινές δυνάμεις από την αρχή του πολέμου, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας που διοικείται από τη Χαμάς.

Σύμφωνα με τοπικές αναφορές, κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Yoav Gallant επανέλαβε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει κατάπαυση του πυρός έως ότου επιστραφούν οι όμηροι.

Και σε συνέντευξη Τύπου μετά τις συναντήσεις του με τον Μπλίνκεν, ο Νετανιάχου είπε: «Οι δυνάμεις μας εργάζονται σε όλα τα πεδία. . . Η νίκη μας θα είναι δυνατή και ξεκάθαρη. Οι εχθροί μας θα ηττηθούν και δεν θα σταματήσουμε μέχρι τη νίκη και την επίτευξη όλων των στόχων μας».

Εν τω μεταξύ, οι οικογένειες των ομήρων είπαν ότι πήραν κάποια ενθάρρυνση από την είδηση ότι κατά τη διάρκεια εκτεταμένων χερσαίων επιδρομών, οι ελίτ δυνάμεις του Ισραήλ κατάφεραν να απελευθερώσουν μια γυναίκα στρατιώτη που κρατούνταν αιχμάλωτη από τη Χαμάς νωρίτερα αυτή την εβδομάδα. Και έχουν την ίδια ελπίδα για τους αγαπημένους τους.

Politico

Γιατί δεν “ευθυγραμμίστηκε” και ο Ερντογάν;

1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Αν η Τουρκία φιλοδοξεί να διαδραματίσει ρόλο περιφερειακής δύναμης στην ευρύτερη περιοχή, θα ήταν αδιανόητο να μην αξιοποιήσει τα γεγονότα στην Παλαιστίνη, να ανανεώσει δηλαδή και να αναβαθμίσει την επιρροή της στον Αραβικό κόσμο, απόρροια του οθωμανικού της παρελθόντος και της κοινής τους θρησκείας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ η σχέση της Τουρκίας με τη Δύση είναι συγκρουσιακή στην ευρύτερη περιοχή: Είναι ο ανταγωνισμός με τις ευρωπαϊκές αποικιοκρατικές δυνάμεις που προσπαθούν να επανέλθουν στην Εγγύς και τη Μέση Ανατολή από όπου είχαν αποχωρήσει το 1956 ύστερα από αξίωση των δύο υπερδυνάμεων. Μέχρι το τέλος του Ψυχρού πολέμου η απόλυτη κυριαρχία ΗΠΑ και ΕΣΣΔ απέκλειε την επιρροή άλλης δύναμης εκεί. Επομένως η Άγκυρα ορθώς δεν συντάσσεται με τη Δύση προωθώντας τα συμφέροντά της και αξιοποιώντας  την οθωμανική κληρονομιά. Απευθύνεται στους λαούς των αραβικών κρατών και όχι στις κληρονομικές ηγεσίες τους, είναι όμως προφανές ότι αυτές θα αναβαθμίσουν τις σχέσεις τους με την Άγκυρα κάτω από τη λαϊκή αξίωση, προκειμένου να ενισχύσουν τις θέσεις τους στο εσωτερικό. Η Τουρκία δεν μπορεί να λησμονήσει ότι η Ευρώπη διέλυσε την Οθωμανική αυτοκρατορία με τη Συνθήκη των Σεβρών σε σημείο ώστε να κατακερματίζει ακόμη και τη Μικρά Ασία. Όμως, όπως σημειώνει ο ιστορικός Πέρυ Άντερσον, «ο κεμαλισμός – που διέσωσε και θεμελίωσε το τουρκικό κράτος – υπήρξε μια απολύτως ανεξάρτητη δημιουργία, ένα εθνικιστικό κίνημα που δεν όφειλε τίποτα σε οποιαδήποτε εξωτερική δύναμη». Με άλλα λόγια η Τουρκία δεν “χρωστά” τίποτα στη Δύση. Γιαυτό ο Ερντογάν δεν ευθυγραμμίζεται με “τη σωστή πλευρά της Ιστορίας” και δεν εκποιεί τα τουρκικά συμφέροντα στις σκοπιμότητες της Δύσης στην περιοχή.

Γιατί όμως η Τουρκία πολιτεύεται διαφορετικά έναντι του πρόσφατου παρελθόντος της; Η Τουρκία στη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου είχε αναλάβει μαζί με το Ισραήλ το ρόλο του χωροφύλακα των δυτικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή. Ρόλος που απέκοψε τους παραδοσιακούς της δεσμούς με τους αραβικούς λαούς. Με το τέλος του Ψυχρού πολέμου, στις νέες συνθήκες, ξεπήδησαν δυνατότητες για άσκηση της τουρκικής επιρροής στη συνοριακή της περίμετρο και πέραν αυτής. Προέκυψαν τα κράτη της Κεντρικής Ασίας με τα οποία διατείνεται ότι τους συνδέουν κοινή καταγωγή (παντουρανισμός), καθώς και κενά επιρροής στην Εγγύς και στη Μ. Ανατολή με την αποχώρηση της Μόσχας από την περιοχή αλλά και στον Καύκασο. Κατά την άποψή μου οι δυνατότητες που προσέφεραν οι νέες συνθήκες έγιναν, έστω καθυστερημένα, αντιληπτές από το στρατιωτικό κατεστημένο που υπαγόρευε τα όρια της πολιτικής στη γείτονα, το οποίο ανέχθηκε την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία με τη βεβαιότητα ότι θα μπορεί να ελέγχει και μετά τις εξελίξεις. Δεν εξηγείται διαφορετικά  το γεγονός το εκλογικό μέτρο του 10% για την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση κόμματος ενώ ήταν προφανές το 2002 δημοσκοπικά ότι μόνον δύο κόμματα είχαν τη δυνατότητα να εκπροσωπηθούν και το ΑΚΡ ως ισχυρότερο έναντι των κεμαλιστών θα κατακτούσε την πλειοψηφία. Ας μην ξεχνάμε ότι το 1997, δηλαδή μόλις πέντε χρόνια πριν, ο στρατός με το επονομαζόμενο μεταμοντέρνο πραξικόπημα είχε αποκαθηλώσει τον ισλαμιστή Ερμπακάν, επί κεφαλής του κόμματος Ευημερία, από την πρωθυπουργία.  Με την άνοδο του ΑΚΡ στην εξουσία κατόρθωσε η Τουρκία να δημιουργήσει ένα τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο το οποίο αξιοποιεί με κάθε τρόπο αναβαθμίζοντας τον ρόλο της. Όμως, το τέλος του Ψυχρού πολέμου και τα κενά επιρροής με την αποχώρηση της Μόσχας, έφερε σε σύγκρουση τα συμφέροντα της Τουρκίας και των ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών που επιχειρούν να επανέλθουν στην Εγγύς και τη Μ. Ανατολή. Σε αυτό οφείλεται η μόνιμη αξιοποίηση των ελληνοτουρκικών διαφορών από τις Βρυξέλλες και η όξυνσή τους. Ένας σοβαρός λόγος που οι δύο χώρες θα ανανεώνουν τα αδιέξοδά τους.

Η Δύση αντέδρασε έντονα στις πρόσφατες δηλώσεις του Ερντογάν για τον “απελευθερωτικό” χαρακτήρα της Χαμάς. Ακόμη και η χώρα μας προκειμένου να ευθυγραμμιστεί με τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές δυνάμεις χαρακτήρισε δια του πρωθυπουργού τον Ερντογάν “εκτός κλίματος” ή “στη λάθος πλευρά της ιστορίας”, χωρίς να υπάρχουν αντεγκλήσεις σε προσωπικό επίπεδο από την άλλη πλευρά, ναρκοθετώντας τη σύνοδο κορυφής της 7ης Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη. Όμως, η πολιτική της Άγκυρας, πέρα από τα τουρκικά συμφέροντα που προωθεί, είναι απόλυτα συμβατή και με τα αμερικανικά συμφέροντα. Διότι απέναντι στο Ιράν θα πρέπει να υπάρχει μία δύναμη της περιοχής που να εξισορροπεί την επιρροή του. Η Τεχεράνη, ως ορκισμένος εχθρός του Ισραήλ, πάντα είχε ισχυρή επιρροή στους αραβικούς λαούς.  Μάλιστα μετά την εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μ. Ανατολή, που απάλλαξε το Ιράν από τις δύο άμεσες απειλές της στα δυτικά και στα ανατολικά, τον Σαντάμ Χουσείν και τους Ταλιμπάν, η Τεχεράνη ενίσχυσε την επιρροή της στις κυβερνήσεις του “σιιτικού τόξου”, από το Ιράκ μέχρι τον Λίβανο και τη Συρία. Αυτό μόνον η Τουρκία μπορεί να επιτύχει αξιοποιώντας το οθωμανικό της παρελθόν. Αυτή τη δυνατότητα αξιοποιεί ο Ερντογάν. Έτσι ελαχιστοποιεί και την κουρδική απειλή που εγκλωβίζεται στις εξελίξεις της περιοχής.

Μακροδημόπουλος  Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

1/11/2023

 

 

 

 

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΙΝΔΟΕΙΡΗΝΙΚΟ.- Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΗΠΑ- ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΔΡΩΝΤΕΣ

0

Οι πολλές πραγματικότητες του Ινδο-Ειρηνικού. Σύνοψη του συνεδρίου CREIP

Shuangsheng ZHAO

26 Οκτωβρίου 2023

Ο Shuangsheng Zhao είναι διδακτορικός φοιτητής στις Γεωγραφικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Laval (Κεμπέκ, Καναδάς). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη Γεωπολιτική από το Πανεπιστήμιο Paris VIII. Το τρέχον ερευνητικό του έργο επικεντρώνεται στην κινεζική επιρροή στα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιστρέφονται γύρω από τη γεωπολιτική του Ινδο-Ειρηνικού, τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων και τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού. Μιλάει κινέζικα, γαλλικά, αγγλικά και κορεάτικα.

Μπορείτε να μάθετε τα βασικά μιας εκδήλωσης που διοργανώθηκε στο Κεμπέκ σχετικά με τον Ινδο-Ειρηνικό.

Πράγματι, ακολουθεί η άνευ προηγουμένου σύνοψη ενός υβριδικού συνεδρίου που διοργανώθηκε στον Καναδά από την Έδρα Έρευνας στις Σπουδές Ινδο-Ειρηνικού στο Πανεπιστήμιο Laval (CREIP), στις 5 και 6 Οκτωβρίου 2023, Pavillon La Laurentienne.

Πολλές δεκάδες ομιλητές για αυτό το σημαντικό θέμα για το οποίο η Γαλλία ενδιαφέρεται εδώ και αρκετά χρόνια. Όλα τα ονόματα των ομιλητών θα τα βρείτε στο κάτω μέρος της περίληψης, κάτι που θα σας βοηθήσει επίσης να γνωρίσετε μέρος της επιστημονικής κοινότητας που ενδιαφέρεται για αυτό το βασικό θέμα. Αυτό θα σας επιτρέψει να πραγματοποιήσετε αποτελεσματική βιβλιογραφική έρευνα.

Πλουραλισμός της έννοιας Ινδο-Ειρηνικού

Ο Frédéric Lasserre ξεκινά αυτό το συνέδριο βάζοντας στο πλαίσιο την εμφάνιση της έννοιας Ινδο-Ειρηνικού. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η έννοια χαρακτηρίζεται από μεταβλητή γεωμετρία ανάλογα με τους διαφορετικούς παράγοντες. Πράγματι, προσδιορίζει τρεις τύπους οραμάτων: ένα προβολικό και κανονιστικό όραμα, που υιοθετείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία, το οποίο δίνει έμφαση στις κοινές ιδέες και αξίες. Αντίθετα, ένα όραμα χωρίς αποκλεισμούς, που προωθείται από χώρες όπως η Ινδονησία και η Ινδία, ενθαρρύνει την περιφερειακή συνεργασία. Τέλος, ένα μικτό όραμα συνδυάζει τόσο την προβολή επιρροής όσο και τον διάλογο, όπως κάνουν η Αυστραλία και η Γαλλία. Τονίζει ότι, παρά τους πολλαπλούς ορισμούς που προτείνουν οι διάφοροι παράγοντες, όλοι επικεντρώνονται στη θαλάσσια Ασία, που περιλαμβάνει τα δυτικά του Ειρηνικού Ωκεανού και τα ανατολικά του Ινδικού Ωκεανού, που αποτελεί την καρδιά της νέας περιοχής Ινδο-Ειρηνικού.

Ωστόσο, όλοι αυτοί οι παράγοντες μοιράζονται μια κοινή ανησυχία για την πολιτική και στρατιωτική άνοδο της Κίνας, αν και οι απαντήσεις τους διαφέρουν.

Συμπερασματικά, συζητά τις πιθανές επιπτώσεις αυτής της ποικιλίας προοπτικών, σε οικονομικό, πολιτικό και επίπεδο ασφάλειας, σε έναν Ινδο-Ειρηνικό που επί του παρόντος στερείται συνοχής.

Frédéric Lasserre
Κάτοχος της Έδρας Έρευνας στις Σπουδές Ινδο-Ειρηνικού στο Πανεπιστήμιο Laval (CREIP), Κεμπέκ, Καναδάς

Σινο-αμερικανικός ανταγωνισμός στον Ινδο-Ειρηνικό

Ο Jean-Pierre Cabestan υποστηρίζει ότι η Κίνα ευνοεί τη χρήση του όρου Ασία-Ειρηνικός και όχι την έννοια του Ινδο-Ειρηνικού λόγω του λιγότερο στρατηγικού και περισσότερο γεωγραφικού χαρακτήρα του.

Αυτή η προτίμηση πηγάζει από το γεγονός ότι ο όρος Ινδο-Ειρηνικός συνδέεται συχνά με πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην αντιμετώπιση της κινεζικής επιρροής στην περιοχή. Παραδόξως, ορισμένα στοιχεία της κινεζικής προπαγάνδας έχουν χρησιμοποιήσει τον όρο Ινδο-Ειρηνικός πιο συχνά από τον Ασία-Ειρηνικός για να αμφισβητήσουν την προηγούμενη έννοια, όπως έχει παρατηρήσει η Olga V. Alexeeva.

Ο Jean-Pierre Cabestan προσθέτει ότι οι συζητήσεις για τον Ινδο-Ειρηνικό, που προέρχονται από την κινεζική κυβέρνηση ή την ακαδημαϊκή κοινότητα, έχουν σταδιακά εξελιχθεί από μια συγκρατημένη προσέγγιση σε μια πιο κριτική προσέγγιση με την πάροδο του χρόνου. Αυτός ο μετασχηματισμός μπορεί να αποδοθεί εν μέρει σε ανησυχίες για την ασφάλεια στη θάλασσα, οι οποίες έχουν σημαντικό αντίκτυπο στις εισαγωγές ενέργειας και στα έργα New Silk Roads της Κίνας.

Για να ξεφύγει από την αμηχανία στον Ινδο-Ειρηνικό, ο Jean-Pierre Cabestan συζητά τρεις στρατηγικές που υιοθετεί η Κίνα: ενίσχυση των σχέσεών της με τη Ρωσία, δημιουργία προνομιακών εταιρικών σχέσεων με τις χώρες του Νότου, συμπεριλαμβανομένων και των νησιωτικών χωρών του Ειρηνικού, ενίσχυση των δεσμών με ασιατικούς εταίρους όπως η ASEAN, επιδιώκοντας παράλληλα να διχάσει τους παράγοντες που εμπλέκονται στην περιοχή.

Αυτές οι προσεγγίσεις μπορούν να εξηγηθούν χρησιμοποιώντας τις αναλύσεις του Pascale Massot, ο οποίος θεωρεί ότι η Κίνα είναι μια ετερογενής δύναμη, αφενός, είναι μια ενιαία δύναμη με συνεκτικούς στρατηγικούς στόχους, ενώ από την άλλη, τοποθετείται ως εξαρτώμενη από τομείς ενδιαφέροντος. σε διαφορετικά πλαίσια.

Τονίζει ότι η Κίνα είναι ένας απαραίτητος παράγοντας συνεργασίας με στόχο την επίλυση ορισμένων υπαρξιακών προκλήσεων σε διεθνή κλίμακα, δεδομένου του μεγέθους και της επιρροής της.

Ο Barthélémy Courmont προσθέτει επίσης ότι ένας Ινδο-Ειρηνικός που στρέφεται πολύ αποφασιστικά εναντίον του Πεκίνου είναι καταδικασμένος σε αποτυχία, επειδή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, είναι της άποψης ότι οι ΗΠΑ δεν είναι περιφερειακός παίκτης, ακόμη κι αν επιδιώκουν να επιστρέψουν στο πεδίο της περιοχής του Ινδο-ειρηνικού. Η επιστροφή των ΗΠΑ συνοδεύεται από όξυνση των εντάσεων, ακόμη και κλιμάκωση, με το Πεκίνο. Πράγματι, η κυβέρνηση Τραμπ εισήγαγε την έννοια του Ινδο-Ειρηνικού κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στην Ιαπωνία το 2017, με στόχο να ενώσει ορισμένους από τους περιφερειακούς εταίρους που έχουν ήδη δεσμευτεί σε αυτήν την ιδέα. Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν να επιβεβαιώσουν τη δέσμευσή τους στον Ινδο-Ειρηνικό ευνοώντας μια διμερή προσέγγιση και όχι πολυμερή με τους παραδοσιακούς συμμάχους τους για την αποκατάσταση των δεσμών και των συνδέσεων στην περιοχή.

Σχετικά με τον σινο-αμερικανικό ανταγωνισμό στον Ινδο-Ειρηνικό, ο Roromme Chantal αναλύει το αίνιγμα της κινεζικής ισχύος.

Πρώτον, υπογραμμίζει την απροθυμία ορισμένων χωρών να υιοθετήσουν την αμερικανική πολιτική ανάσχεσης της Κίνας, ακόμη και αν συμμετέχουν σε συμμαχίες όπως η AUKUS. Αυτές οι χώρες, αν και σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών, φαίνεται μάλλον να επιλέγουν μια διαφοροποιημένη προσέγγιση, επιδιώκοντας να συνεργαστούν με τις δύο δυνάμεις, κάτω από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας, αλλά και εκμεταλλευόμενες παράλληλα τις οικονομικές ευκαιρίες που προσφέρει η Κίνα.

Ταυτόχρονα, η κινεζική απειλή γίνεται αντιληπτή λόγω της αλλαγής των πολιτικών της Κίνας υπό τον Xi Jinping, ο οποίος εγκατέλειψε την πολιτική χαμηλού προφίλ που ακολουθούσε [η Κίνα] από την εποχή του Deng Xiaoping, η οποία οδήγησε στην απουσία του σκληροπυρηνικού κινήματος. εξισορρόπηση .

Στο ίδιο πνεύμα, η απουσία αυτού του παραδοσιακού κινήματος εξισορρόπησης έχει δώσει τη θέση του σε έναν τρίτο δρόμο της Ασίας. Όπως ανέφερε η Olga V. Alexeeva, η Κίνα έχει επίσης προωθήσει τη δική της στρατηγική, που ονομάζεται Κοινότητα με ένα Κοινό Μέλλον για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, ως εναλλακτική, με στόχο να μετατρέψει τη γειτονική περιοχή της Κίνας σε ένα χώρο διασυνδεδεμένο, ευνοϊκό για πολυμερή συνεργασία.

Ιαπωνική πολιτική ασφαλείας στο πλαίσιο του Ινδο-Ειρηνικού

Ο Toru Yoshida ξεκινά τονίζοντας ότι η ιδέα ενός ελεύθερου και ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού είναι η συνέχεια μιας πολιτικής ομιλίας με τίτλο «Η Κιβωτός της Ελευθερίας και της Ευημερίας» που δόθηκε από τον Ιάπωνα Υπουργό Εξωτερικών Aso Taro το 2007. Κατά τη διάρκεια των δύο θητειών της κυβέρνησης Abe , η Ιαπωνία υιοθέτησε μια προληπτική πολιτική στη διπλωματία και την άμυνα. Η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει τον δρόμο που χάραξαν οι προκάτοχοί της.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το τριπλό καθεστώς που στήριξε τη σταθερότητα της Ιαπωνίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δηλαδή η αμερικανική στρατιωτική παρουσία, η οικονομική ανάπτυξη και ο ειρηνισμός, καταρρέει με την παρακμή της αμερικανικής ηγεμονίας και την επέκταση της Κίνας. Η ιαπωνική κοινή γνώμη εκφράζει ανησυχίες για την πιθανότητα εγκατάλειψης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση τη συνέχιση του ειρηνισμού.

Από τη μια πλευρά, η Ιαπωνία αρχίζει να δίνει έμφαση στην προώθηση μιας ελεύθερης και ανοιχτής διεθνούς τάξης καθώς και στην παγκοσμιοποίηση του ελεύθερου και ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού.

Σύμφωνα με τον Kei Hakata, η διατήρηση μιας διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες απαιτεί υπέρβαση των γεωγραφικών ορίων.

Από την άλλη πλευρά, ο Bernard Bernier υποστηρίζει ότι η Ιαπωνία υιοθετεί μια επιθετική προσέγγιση, τόσο οικονομικά όσο και στρατηγικά, στην περιοχή, με στόχο να αντιμετωπίσει ορισμένες κινεζικές πολιτικές. Η Ιαπωνία σφυρηλατεί πολλαπλές συμμαχίες, επίσημες ή άτυπες, σε μια προσπάθεια να περιορίσει την επιρροή της Κίνας στη Νοτιοανατολική Ασία και στα νησιά, συναγωνιζόμενη την Πρωτοβουλία Belt and Road (BRI) της Κίνας, και να αποτρέψει οποιαδήποτε απόπειρα εισβολής στην Ταϊβάν.

Όπως επισημαίνει ο Kei Hakata, αντιμέτωπος με επιχειρήσεις επιρροής και απειλές που προέρχονται από την Κίνα, τη Ρωσία και τη Βόρεια Κορέα, ο εσωτερικός χώρος της Ιαπωνίας είναι επίσης ευάλωτος. Συγκεκριμένα, υπάρχουν φιλοκινεζικά ρεύματα σε διάφορους ιαπωνικούς κύκλους, κυρίως μια αφήγηση που ευνοεί τη σινο-ιαπωνική φιλία, η οποία μπορεί να παραπλάνησε τους Ιάπωνες καμουφλάροντας την αληθινή φύση του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Ο ρόλος της Νοτιοανατολικής Ασίας στον Ινδο-Ειρηνικό

Ο Éric Mottet υπογραμμίζει τα χαρακτηριστικά της κεντρικής θέσης της Νοτιοανατολικής Ασίας στον Ινδο-Ειρηνικό, μια σημαντική έννοια στον λόγο της ASEAN, βασισμένη σε έξι βασικά σημεία.

Αυτή η κεντρική θέση ορίζεται αρχικά από τη γεωγραφία της Νοτιοανατολικής Ασίας, η οποία την καθιστά γεωστρατηγικό κόμβο και ζωτικό κόμβο που συνδέει τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό.

Επιπλέον, αυτή η περιοχή είναι κρίσιμης σημασίας όσον αφορά την ασφάλεια, ιδίως για το διεθνές εμπόριο, διότι σχεδόν το 20% του παγκόσμιου εμπορίου διέρχεται από το στενό της Μαλάκας. Ως εκ τούτου, η κεντρική θέση της Νοτιοανατολικής Ασίας ενισχύεται από τον ρόλο της ως γεωστρατηγικού σταυροδρομίου για το διεθνές εμπόριο και σημείο πρόσβασης σε φυσικούς πόρους, συμπεριλαμβανομένων των υδρογονανθράκων.

Επιπλέον, η Νοτιοανατολική Ασία διαδραματίζει κινητήριο, ενοποιητικό και διευκολυντικό ρόλο σε μεγάλες εμπορικές συμφωνίες στον Ινδο-Ειρηνικό, όπως το CPTPP, το PERG και το IPEF. Ειδικότερα, η PERG, μια κοινή πρωτοβουλία ASEA, καταδεικνύει την επιθυμία της ASEAN να δημιουργήσει μια συμφωνία που ταιριάζει καλύτερα στην περιοχή. Αυτή η επίδειξη αποκαλύπτει ότι η ASEAN είναι σταθερή και ξέρει πώς να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στο παιχνίδι της περιφερειακής συνεργασίας.

Αντιμέτωπες με διάφορες πρωτοβουλίες στον Ινδο-Ειρηνικό, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας έχουν αναπτύξει τη δική τους προσέγγιση, γνωστή ως ASEAN Way. Αυτό βασίζεται σε ένα μοντέλο πολυμερούς διαπραγμάτευσης, συναίνεσης και μη παρέμβασης. Η ASEAN φιλοδοξεί να εξάγει αυτό το μοντέλο, με τη φιλοδοξία να γίνει πρότυπο αναφοράς για την καθιέρωση πολυμερών διαλόγων, όχι μόνο στην Ασία, αλλά και πέρα από την περιοχή.

Παρά την πολιτισμική της ποικιλομορφία και τα διαφορετικά πολιτικά συστήματα, η Νοτιοανατολική Ασία μοιράζεται έναν κοινό στόχο που ενθαρρύνει το διάλογο, τις διαπραγματεύσεις, τις ανταλλαγές, την αναζήτηση συναίνεσης και την επιδίωξη κοινών έργων. Επιπλέον, η επιθυμία των Ηνωμένων Πολιτειών να εντείνουν τη συνεργασία τους με τη Νοτιοανατολική Ασία ενισχύει αυτή την κεντρική θέση.

Ταυτόχρονα, ο E. Mottet επισημαίνει ότι η κύρια αδυναμία της Νοτιοανατολικής Ασίας έγκειται στην έλλειψη επαρκούς ικανότητας και ήπιας δύναμης για την προώθηση ενός συνόλου αξιών.

Στη συνέχεια, μελετώνται οι συγκεκριμένες περιπτώσεις της Ινδονησίας και των Φιλιππίνων στην περιοχή Ινδο-Ειρηνικού. Σύμφωνα με τον Gabriel Facal, φιλοδοξία της Ινδονησίας είναι να ξεκινήσει την εθνική ατζέντα του ASEAN Outlook στον Ινδο-Ειρηνικό, τοποθετώντας έτσι τη χώρα ως μοχλό για τη διασφάλιση της ειρήνης, της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ευημερίας στην περιοχή. Η πρωτοβουλία του Προέδρου Joko Widodo «Global Maritime Fulcrum», που ξεκίνησε κατά την πρώτη του θητεία του το 2014, στοχεύει στην ανάπτυξη μιας περιφερειακής ναυτικής δύναμης ικανής να προστατεύει την εδαφική κυριαρχία και τους θαλάσσιους πόρους της χώρας.

Σύμφωνα με τον Dominique Caouette, οι Φιλιππίνες αντιπροσωπεύουν έναν άλλο σημαντικό παράγοντα στη Νοτιοανατολική Ασία, με στρατηγική σημασία τόσο για την Κίνα όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντιμέτωπες με την Κίνα, οι Φιλιππίνες ενισχύουν τη συμμαχία τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα μετά την άνοδο του Μάρκου στην εξουσία, ακόμα κι αν οι δύο παραδοσιακοί σύμμαχοι πέρασαν από περιόδους τεταμένων σχέσεων υπό την προεδρία του Ροντρίγκο Ντουτέρτε. Η άνοδος του Μάρκος στην εξουσία σηματοδότησε μια σημαντική προσέγγιση, ιδιαίτερα ως απάντηση στις εντάσεις στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ο Barthélémy Courmont εξηγεί ότι δρώντες όπως το Βιετνάμ ή οι Φιλιππίνες, που έχουν αρνητικές αντιλήψεις για την Κίνα, θεωρούνται εταίροι προτεραιότητας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Dominique Caouette υποστηρίζει ότι, από τότε που ο Πρόεδρος Μάρκος ανέλαβε την εξουσία, ακολούθησαν ραγδαίες αλλαγές και ανακατατάξεις. Η Κίνα έχει εντείνει τις προκλήσεις της στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, οδηγώντας σε αυξημένες εντάσεις με τις Φιλιππίνες. Στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας που αντιμετωπίζουν την Κίνα, ο D. Caouette θεωρεί ότι η Κίνα δοκιμάζει τα περιθώρια ελιγμών της όσον αφορά τη δύναμή της να ενεργήσει ενάντια σε μια χώρα που έχει υιοθετήσει μια πολύ πιο σταθερή θέση στο πλευρό του δυτικού μπλοκ. Από τη σκοπιά της, η Κίνα διερευνά μια νέα προσέγγιση και αξιολογεί τον τρόπο με τον οποίο οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας αποφασίζουν να τοποθετηθούν, μια δυναμική που θα μπορούσε επίσης να επηρεάσει άλλες χώρες της περιοχής, η οποία επίσης εγκυμονεί τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της συνοχής του οργανισμού ενόψει μιας μεγάλη πρόκληση.

diploweb.com

Χωρίς τη Χαμάς η επόμενη μέρα της Γάζας και με τη «βούλα» των Αραβικών χωρών: Συμφωνία με τον Μπλίνκεν με το βλέμμα στη λύση των δύο κρατών

0

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν δήλωσε σήμερα ότι τόσο η Ουάσινγκτον όσο και τα αραβικά κράτη πιστεύουν ότι το status quo μιας ελεγχόμενης από την Χαμάς Γάζας δεν μπορεί να συνεχιστεί και ότι συζήτησε με τους ομολόγους του των αραβικών χωρών τρόπους για την χάραξη ενός καλύτερου μονοπατιού προς την λύση των δύο κρατών.

Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Αμάν μαζί με τους ομολόγους του της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, οι οποίοι έχουν επανειλημμένως κάνει έκκληση για τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών, ο Μπλίνκεν είπε επίσης ότι η Ουάσινγκτον ανησυχεί για τη βία από εξτρεμιστές εποίκους στη Δυτική Όχθη.

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επανέλαβε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν «ανθρωπιστικές παύσεις» στη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, αλλά απέρριψε τις εκκλήσεις για «κατάπαυση του πυρός» που ζητούσαν οι αραβικές χώρες.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι όλες αυτές οι προσπάθειες θα διευκολυνθούν με αυτές τις ανθρωπιστικές παύσεις», είπε ο Μπλίνκεν σχετικά με τις προσπάθειες να σωθούν οι παλαιστίνιοι άμαχοι και να επιταχυνθεί η παράδοση βοήθειας στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ επανέλαβε σχετικά ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι μια τέτοια κατάπαυση του πυρός θα «διατηρούσε τη Χαμάς σε ισχύ» και θα της επέτρεπε να ανασυντάξει τις δυνάμεις της και να πραγματοποιήσει ανάλογες επιθέσεις με εκείνη της 7ης Οκτωβρίου.

«Το Ισραήλ πρέπει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των παλαιστινίων αμάχων», είπε ο ίδιος ενώ επιβεβαίωσε ότι το Ισραήλ είχε το δικαίωμα και την υποχρέωση να αμυνθεί μετά την αιματηρή επίθεση του παλαιστινιακού ισλαμικού κινήματος στις 7 Οκτωβρίου.

Από την επίθεση αυτή σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1.400 άνθρωποι και είναι η πιο αιματηρή στην ιστορία του Ισραήλ.

 ΑΠΕ-ΜΠΕ