







του Δημήτρη Μάρδα*
Ποιοι αστερίσκοι κρύβονται πίσω από την αυξητική πορεία του ΑΕΠ και του σχηματισμού παγίου κεφαλαίου. Τα καμπανάκια από τις εξαγωγές και το επενδυτικό κενό. Η φορολόγηση και οι νέες δημοσιονομικές προκλήσεις.
Αναλυτικότερα, ως προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) για το 2023, αυτό εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 2,4% σε σχέση με το 2022, ενώ η αρχική πρόβλεψη ήταν 1,8%. Η αύξηση όμως του ΑΕΠ εξακολουθεί να ερμηνεύεται κυρίως από τις θετικές τάσεις της ιδιωτικής κατανάλωσης και όχι από τις θεαματικές αυξήσεις στις συνολικές εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών ή την επενδυτική δραστηριότητα.
Ως προς την επενδυτική δραστηριότητα, ενώ η αρχική πρόβλεψη (του Νοεμβρίου του 2022) για αύξηση του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου το 2023 ήταν 15,5%, η τωρινή εκτίμηση προσδιορίζει το ποσοστό αυτό μόνο στο 7,1%.
Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών κατά το οκτάμηνο Ιανουαρίου-Αυγούστου, μειώθηκαν ένα περίπου δισ. ευρώ (67,3 δισ. ευρώ το 2022 και 66,4 δισ. ευρώ το 2023). Μεγάλη μείωση γνώρισαν οι εξαγωγές αγαθών (από 35,2 δισ. το 2022 σε 33,1 δισ. το 2023) ενώ οι εισπράξεις από τον τουρισμό αυξήθηκαν κατά δυο περίπου δισ. ευρώ (από 12,7 δισ. το 2022 σε 14,6 δισ. ευρώ το 2023).
Γενικά το ισοζύγιο των υπηρεσιών κέρδισε έδαφος (από 14,1 δισ. ευρώ το 2022 σε 15,4 δισ. ευρώ το 2023) αντισταθμίζοντας τις αρνητικές εξελίξεις στις εξαγωγές αγαθών.
Ακόμη, ως προς το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών συγκρίνοντας τα ίδια οκτάμηνα, διαπιστώνεται ότι παραμένει υψηλό. Το έλλειμμα όμως αυτό μειώνεται σε σχέση με πέρσι και ανέρχεται σε 6,8 δισ. ευρώ από τα 11 δισ. ευρώ της αντίστοιχής περιόδου του 2022. Είναι όμως μια ανησυχητική εξέλιξη για την οικονομία, συνοδεύοντας το υπέρογκο δημόσιο χρέος μας των 356 δισ. ευρώ (152,3%), ένα από τα πρώτα τρία παγκοσμίως.
Μείωση του ελλείμματος των τρεχουσών συναλλαγών παρατηρείται λοιπόν λόγω μείωσης των εισαγωγών αγαθών και όχι λόγω των εξαγωγών. Οι στρεβλώσεις της ελληνικής οικονομίας και η απουσία μιας πολιτικής, η οποία θα ενίσχυε τη βιομηχανία και όχι μόνο τις υπηρεσίες, αντανακλώνται στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών της χώρας, όπως και στο επενδυτικό της κενό.
Να υπενθυμίσουμε ότι το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας στα μέσα της δεκαετίας του 2010 και ακολούθως η έκθεση Πισσαρίδη (του 2020) επισήμαναν το σημαντικό εταιρικό επενδυτικό κενό της χώρας σε σχέση με τον μέσο κοινοτικό. Αυτό ανερχόταν σε 100 δισ. ευρώ σύμφωνα με την πρώτη έκθεση και σε 130 δισ. ευρώ σύμφωνα με τη δεύτερη αντίστοιχα.
Το κενό αυτό μικραίνει από το 2020, χωρίς όμως θεαματική αύξηση των επενδύσεων στη μεταποίηση. Ως προς τις ξένες επενδύσεις, αυτές σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας επικεντρώνονται στα ακίνητα, στα χρηματοοικονομικά, στην ενέργεια, στις υπηρεσίες και όχι στη βιομηχανία, που είναι ο μεγάλος ασθενής της χώρας. Οι αγορές ακινήτων από πολίτες του εξωτερικού δεν θεωρείται όμως έκφραση δυναμισμού της εγχώριας οικονομίας και κακώς θεωρούνται ως Ξένες Άμεσες Επενδύσεις!
Η επενδυτική βαθμίδα που κερδίσαμε δεν είναι πανάκεια και αλλάζει προς το χειρότερο πολύ εύκολα. Από την άλλη δεν πρόκειται από μόνη της η νεοδιαμορφούμενη αυτή κατάσταση να προσελκύσει ξένες επενδύσεις, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Υπουργού Οικονομίας του κου Χατζηδάκη. Οι προσδιοριστικοί παράγοντες προσέλκυσης των ξένων επενδύσεων είναι πολλοί.
Ως προς τα κριτήρια που σχετίζονται με την αναβάθμιση του ελληνικού αξιόχρεου, αυτά είναι άνω των είκοσι. Ένα εκ των οποίων αναφέρεται στο δικαστικό σύστημα. Όσο το κράτος Δικαίου στην Ελλάδα κατέχει την 44η θέση διεθνώς και όσο οι υποθέσεις για τις οικονομικές διαφορές διαρκούν από 5-15 χρόνια (βλ. Costa Navarino) τόσο η χώρα δεν πρόκειται να κερδίσει θεαματικά έδαφος μη θεωρούμενη ως πόλος έλξης των παραγωγικών ξένων επενδύσεων.
Ανησυχητική εξέλιξη καταγράφει η πληρωμή των τόκων όπου το 2023 οφείλουμε να πληρώσουμε 8,6 δισ. ευρώ και το 2024, 8,8 δισ. ευρώ. Το 2022 το ποσό αυτό ανερχόταν σε 6,1 δισ. ευρώ, ενώ υπενθυμίζεται ότι κατά την περίοδο του 2009-2011 κυμαίνονταν από τα 12 ως τα 16,3 δισ. ευρώ.
Ως προς τα έσοδα ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν εκείνα που αναφέρονται στον ΦΠΑ. Το 2023 εκτιμάται ότι θα είναι κατά 1,1 δισ. ευρώ περισσότερα από τα προϋπολογισθέντα. Σημειώνουμε επίσης, ότι το 2022 τα πρόσθετα έσοδα λόγω επιβολής του ΦΠΑ στις αυξημένες τιμές αγαθών και υπηρεσιών εξαιτίας του πληθωρισμού, ανέρχονταν περίπου σε 3 δισ. ευρώ.
Να υπενθυμίζουμε τέλος ότι ως προς την περιβόητη «υπερφορολόγηση» καθ΄ όλη την περίοδο 2016-2019, αυτή ανερχόταν σε 5 δισ. ευρώ πρόσθετους φόρους. Τα 5 δισ ευρώ φόροι των τριών ετών θεωρούνται λοιπόν ως υπέρμετροι φόροι ενώ οι πρόσθετοι φόροι των 3 δισ. ευρώ του 2022 και των 1,1 δισ. ευρώ του 2023 από τον αμετάβλητο ΦΠΑ επί υψηλότερων τιμών –φόροι λοιπόν μόνο ενός έτους – δεν δέχονται αυτόν το χαρακτηρισμό!
Τα έσοδα του Ταμείου Ανάκαμψης μειώθηκαν αισθητά κατά το 2023 (πρόβλεψη 3,6 δισ. ευρώ, τωρινή εκτίμηση 1,9 δισ. ευρώ). Όμοια εξέλιξη καταγράφεται και στο σκέλος των δαπανών, γεγονός που σκιαγραφεί την χαμηλή απορροφητικότητα των εν λόγω κοινοτικών κονδυλίων.
Παρόμοια εξέλιξη αλλά με χαμηλότερο πτωτικό ρυθμό κατέγραψαν και τα έσοδα στο Πρόγραμμα των Δημοσίων Επενδύσεων (4,5 δισ. ευρώ πρόβλεψη και 4 δισ. εκτίμηση σήμερα για το 2023) ενώ οι δαπάνες αυξήθηκαν πέραν των προβλέψεων λόγω των έκτακτων εξελίξεων-φυσικών καταστροφών το 2023.
Ως προς το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, αυτό εξακολουθεί να παραμένει ελλειμματικό αντιπροσωπεύοντας το 1,1% του ΑΕΠ για το 2024. Ανώτατο πλαφόν σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, όπως ορίζονται στην ΕΕ, είναι το 3%. Το πρωτογενές όμως πλεόνασμα είναι κατά 0,1% κατώτερο σε σχέση με τα όσα συμφωνήθηκαν κατά την υπογραφή του του τρίτου Μνημονίου. Ανέρχεται σε 2,1% από το 2,2% της Συμφωνίας.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί η υποβόσκουσα διαφωνία στο πλαίσιο του Συμβουλίου της ΕΕ αναφορικά με το προφίλ της δημοσιονομικής πειθαρχίας για το 2024, που μετατίθεται εύλογα το 2025 λόγω μη συμφωνίας. Κατά τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες υπήρχε πρόταση για πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2,4%.
Ως προς το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, που αναθεωρεί το ανωτέρω 3% και είναι σε αναστολή από το 2020, αυτό δέχεται ως γενικό κανόνα με κάποιες εξαιρέσεις, το πλήρως ισοσκελισμένο Ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, κάτι ασύλληπτο στην Ελλάδα σήμερα.
Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο όμως, αν και εκτιμάται εκ των υστερών ως εξωπραγματικό ή υπερβολικό –με εξαίρεση τη Γερμανία– υπενθυμίζεται ότι έχει κυρωθεί από τα κράτη-μέλη της ΕΕ.
* Ο Δημήτρης Μάρδας είναι Καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ, π. Αν. Υπουργός Οικονομικών.
euro2day.gr
For the first time since Vladimir Putin invaded Ukraine on February 24th 2022, he looks as if he could win. Russia’s president has put his country on a war footing and strengthened his grip on power. He has procured military supplies abroad and is helping turn the global south against America. Crucially, he is undermining the conviction in the West that Ukraine can—and must—emerge from the war as a thriving European democracy.
The West could do a lot more to frustrate Mr Putin. If it chose, it could deploy industrial and financial resources that dwarf Russia’s. However, fatalism, complacency and a shocking lack of strategic vision are getting in the way, especially in Europe. For its own sake as well as Ukraine’s, the West urgently needs to shake off its lethargy.
The reason a Putin victory is possible is that winning is about endurance rather than capturing territory. Neither army is in a position to drive out the other from the land they currently control. Ukraine’s counter-offensive has stalled. Russia is losing over 900 men a day in the battle to take Avdiivka, a city in the Donbas region. This is a defenders’ war, and it could last many years.
However, the battlefield shapes politics. Momentum affects morale. If Ukraine retreats, dissent in Kyiv will grow louder. So will voices in the West saying that sending Ukraine money and weapons is a waste. In 2024 at least, Russia will be in a stronger position to fight, because it will have more drones and artillery shells, because its army has developed successful electronic-warfare tactics against some Ukrainian weapons and because Mr Putin will tolerate horrific casualties among his own men.
Increasing foreign support partly explains Russia’s edge on the battlefield. Mr Putin has obtained drones from Iran and shells from North Korea. He has worked to convince much of the global south that it has no great stake in what happens to Ukraine. Turkey and Kazakhstan have become channels for goods that feed the Russian war machine. A Western scheme to limit Russian oil revenues by capping the price for its crude at $60 a barrel has failed because a parallel trading structure has emerged beyond the reach of the West. The price of Urals crude from Russia is $64, up nearly 10% since the start of 2023.
Mr Putin is also winning because he has strengthened his position at home. He now tells Russians, absurdly, that they are locked in a struggle for survival against the West. Ordinary Russians may not like the war, but they have become used to it. The elite have tightened their grip on the economy and are making plenty of money. Mr Putin can afford to pay a lifetime’s wages to the families of those who fight and die.
Faced with all this, no wonder the mood in Kyiv is darker. Politics has returned, as people jostle for influence. Volodymyr Zelensky, Ukraine’s president, and Valery Zaluzhny, its most senior general, have fallen out. Internal polling suggests that corruption scandals and worries about Ukraine’s future have dented Mr Zelensky’s standing with voters.
Western governments insist they are as committed to Ukraine as ever. But polls around the world suggest that many doubt it. In America the Biden administration is struggling to make Congress release funding worth over $60bn. Next year’s election campaign will soon get in the way. If Donald Trump is elected president, having promised peace in short order, America could suddenly stop supplying weapons altogether.
Europe should be preparing for that dire possibility—and for American help to slow, whoever is in the White House. Instead, European leaders are carrying on as if munificent Joe Biden will always be in charge. The European Union has promised Ukraine €50bn ($56bn), but the money is being held up by Hungary and, possibly, a budgetary mess in Germany. In December the eu should signal that it is ready to start talks for Ukraine’s membership. But many believe that the process will be intentionally strung out because enlargement is hard and threatens vested interests. Italy’s prime minister, Giorgia Meloni, was recorded (during a prank call) saying that Europe is weary. You would think a Trump presidency would galvanise support for Ukraine, as Europe took responsibility for its own defence. One leader privately predicts that support will in fact fragment.
That would be a disaster. By 2025 the strain of running a war may start to catch up with Mr Putin. Russians may increasingly resent the forced mobilisations, inflation and diversion of social spending to the army. Yet simply hoping that his regime collapses makes no sense. He could remain in power for years and if he does, he will threaten war because that is his excuse for domestic repression and his own people’s suffering. He has blighted his country’s prospects by isolating it from Europe and driving its most enterprising people into exile. Without war, the hollowness of his rule would be on full display.
Europe must, therefore, plan for Mr Putin as the main long-term threat to its security. Russia will rearm. It will have combat experience. Planning for Europe’s defence should be designed to prevent Mr Putin from sensing weakness on its flank—especially if he doubts a President Trump’s willingness to fight should a nato country be attacked.
The best way to deter Mr Putin would be for Europe to demonstrate its resolve by showing right now that it is fully committed to a thriving, democratic, westward-looking Ukraine. Weapons matter, especially air defences and long-range missiles to strike at Russian supply lines, which is why it is crucial for America to approve the latest tranche of aid. Because arsenals are already depleted, more work needs to go into increasing the capacity of Western arms-makers. Sanctions could be targeted more effectively to split the regime from the elite.
Political action in Europe is essential, too (see Charlemagne). Mr Putin will attack Ukraine’s cities and subvert its society to sabotage the country’s transformation into a Western democracy. In response Europe should be redoubling its efforts to ensure that Ukraine progresses, with the promise of money and eu accession. European leaders have not acknowledged the size of the task—indeed, too many seem to shrink from it. That is folly. They should heed Leon Trotsky: they may not be interested in war, but war is interested in them. ■
For subscribers only: to see how we design each week’s cover, sign up to our weekly Cover Story newsletter.
This article appeared in the Leaders section of the print edition under the headline “Is Putin winning?”
(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 08:57): Βίντεο δείχνει τον Γερμανό πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ να προσγειώνεται στο Κατάρ και να μην βρίσκεται επίσημος εκπρόσωπος της κυβέρνησης για να τον υποδεχθεί με αποτέλεσμα να περιμένει για μία ώρα στη σκάλα!
Όπως χαρακτηριστικά θα δείτε, η πόρτα του αεροπλάνου άνοιξε, το κόκκινο χαλί στρώθηκε, όμως… δεν τον συνάντησε κανένας!
Ο Γερμανός πρόεδρος, περίμενε στην πόρτα του αεροπλάνου μέχρι να έρθει να τον χαιρετήσει ένας (κάποιος) αξιωματούχος του Κατάρ.
Μάλιστα παρατηρώντας προσεκτικά το βίντεο ο Γερμανός πρόεδρος φαίνεται να έχει «σταυρώσει» τα χέρια με εμφανή σημάδια δυσανασχέτησης.
Η στάση αυτή του Κατάρ δείχνει το πόσο υπολογίζει την σύγχρονη Γερμανία του Όλαφ Σολτς, της όποιας το ειδικό βάρος έχει μειωθεί κατακόρυφα.
Επί καγκελαρίας Άγκελα Μέρκελ, οι αξιωματούχοι όλων των χωρών (ακόμα και των ΗΠΑ) περίμεναν από ώρες πριν, για να κατέβει από το αεροπλάνο κάποιο κυβερνητικό στέλεχος της Γερμανίας, γιατί τότε την θεωρούσαν μία μεγάλη δύναμη με λόγο στα παγκόσμια τεκταινόμενα.
Ο σκοπός της επίσκεψης τους Γερμανού προέδρου στο Κατάρ ήταν μέρος των προσπαθειών του να στηρίξει το Ισραήλ. Φαίνεται πως στο Κατάρ δεν είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι με το αντικείμενο αυτό.
https://www.pronews.gr/kosmos/poly-avolo-den-ypodexthike-kanenas-aksiomatouxos-tou-katar-ton-germano-proedro-frank-valter-stainmager-vinteo/
Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δημιούργησαν σημεία ελέγχου στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ισραήλ για να παρακολουθούν τα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψίπεδα του Γκολάν, γράφει αραβικό δημοσίευμα που ειδικεύεται στην Άμυνα.
Μάλιστα, χθες, 29 Νοεμβρίου 2023, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο καλεί το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν.
Υπέρ του εγγράφου ψήφισαν 91 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ρωσία, η Βραζιλία, η Ινδία, η Κίνα και η Σαουδική Αραβία.
Οκτώ χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου, καταψήφισαν το ψήφισμα, ενώ 62 χώρες απείχαν από την ψηφοφορία.
Μια ομάδα χωρών συμμετείχε στην εκπόνηση του ψηφίσματος, μεταξύ των οποίων η Αλγερία, η Βενεζουέλα, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, το Ιράκ, το Κατάρ, η Βόρεια Κορέα, η Κούβα, το Κουβέιτ, ο Λίβανος, η Μαυριτανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Συρία και η Τυνησία.
Το έγγραφο περιέχει οκτώ διατάξεις. Η πρώτη αναφέρει ότι το Ισραήλ έχει αποτύχει μέχρι στιγμής να εφαρμόσει το ψήφισμα 497 του 1981 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο κηρύσσει άκυρη την ισραηλινή προσάρτηση.
Επιπλέον, το έγγραφο «καλεί για άλλη μια φορά το Ισραήλ να αποσυρθεί από ολόκληρο το κατεχόμενο συριακό Γκολάν στη γραμμή της 4ης Ιουνίου 1967, σε εφαρμογή των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας».
Αποφασίζει επίσης ότι «η συνεχιζόμενη κατοχή και η αναποτελεσματική προσάρτηση του συριακού Γκολάν αποτελεί εμπόδιο στην πορεία προς την επίτευξη δίκαιης, συνολικής και διαρκούς ειρήνης στην περιοχή».
Επιπλέον, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ «καλεί το Ισραήλ να επαναλάβει τις συνομιλίες για τη Συρία και το Λίβανο και να σεβαστεί τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν κατά τις προηγούμενες συνομιλίες» και «καλεί τον Γενικό Γραμματέα να υποβάλει έκθεση στη Γενική Συνέλευση σην 79η σύνοδο για την εφαρμογή του παρόντος ψηφίσματος.
Το Ισραήλ κατέλαβε τα Υψίπεδα του Γκολάν, τα οποία ανήκαν στη Συρία από το 1944, κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών το 1967.
Το 1981, το ισραηλινό κοινοβούλιο ψήφισε νόμο που δηλώνει μονομερώς την κυριαρχία στα Υψίπεδα του Γκολάν. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών κήρυξε άκυρη την προσάρτηση στο ψήφισμά του 497 της 17ης Δεκεμβρίου 1981.
https://echedoros.blog/2023/11/30/%ce%b7-%cf%81%cf%89%cf%83%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%b3%cf%87%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%bf/
Ανακοίνωση για την ταυτοποίηση του διοικητή του Τάγματος Αζόφ ο οποίος σύμφωνα με το Κρεμλίνο, ήταν το πρόσωπο που έδωσε εντολή για τον βομβαρδισμό του ελληνικού χωριού Σαρτανά στη Μαριούπολη, εξέδωσε μέσω Telegram η εκπρόσωπος του Ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα συμπληρώνοντας ότι κανείς δεν θα μείνει ατιμώρητος.
Πρόκειται για τον Αρσέν Ντμίτρικ, διοικητή του τάγματος Αζόφ, ο οποίος σύμφωνα με την ανακοίνωση, καταδικάστηκε ερήμην σε 25 χρόνια φυλάκιση από το Ανώτατο Δικαστήριο της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ.

«Ο νεοναζιστής από το «Azov» A. Dmytryk καταδικάστηκε ερήμην σε 25 χρόνια φυλάκιση για διαταγές να βομβαρδίσουν μια κατοικημένη περιοχή στους οικισμούς Sartana, Kalinovka και Talakovka στην περιοχή Kalmius της ΛΔΚ την περασμένη άνοιξη» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η εκπρόσωπος του Ρωσικού ΥΠΕΞ.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με ανακοίνωση του εκπρόσωπου του ρωσικού υπουργείου Άμυνας Ίγκορ Κονασένκοφ, τον Φεβρουάριο του 2023, «στις 26 Φεβρουαρίου από τις 16:00 έως τις 16:20 Ουκρανοί εθνικιστές από το τάγμα “Αζόφ” χτύπησαν με ρουκέτες του συστήματος Grad κατοικημένα τετράγωνα του χωριού Σαρτανά στα περίχωρα της Μαριούπολης και το σχολείο αρ. 8 της Μαριούπολης.
Ως αποτέλεσμα υπάρχουν νεκροί μεταξύ των αμάχων και καταστροφές κατοικιών. Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας προειδοποιούσε ότι από τους Ουκρανούς εθνικιστές προετοιμάζονταν παρόμοιες προβοκάτσιες».
«Τα δικαστήρια της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με βάση στοιχεία, συνεχίζουν να επιβάλλουν ποινές σε Ουκρανούς νεοναζί που έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα κατά αμάχων» αναφέρει μεταξύ άλλων η Μαρία Ζαχάροβα τονίζοντας ότι η διερεύνηση για εγκλήματα πολέμου από μαχητές των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων συνεχίζονται και κανείς δεν θα μείνει ατιμώρητος.
Εικόνες από το χωριό Σαρτανά:




Ο Έλον Μασκ απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για την πρόθεση ορισμένων διαφημιζόμενων να μποϊκοτάρουν το «X», έπειτα από πρόσφατη ανάρτησή του είπε:
«Άντε γ@@@@τε! Άντε γ@@@τε, έγινα ξεκάθαρος;»
Όλα ξεκίνησαν όταν μιλώντας στο συνέδριο DealBook των New York Times, o μεγιστάνας της τεχνολογίας ερωτήθηκε από τον δημοσιογράφο Άντριου Ρος Σόρκιν σχετικά με τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει η ανάρτηση που έκανε στις 15 Νοεμβρίου, με την οποία εξέφραζε τη συμφωνία του ότι κάποιες εβραϊκές κοινότητες «προωθούν το μίσος εναντίον των λευκών».
Στον απόηχο αυτής της δήλωσης, πολλοί διαφημιζόμενοι στην πλατφόρμα αποφάσισαν να διακόψουν τη συνεργασία τους μαζί της, μεταξύ των οποίων και ο CEO της Disney Μπομπ Άιγκερ.
Το σχόλιο του Έλον Μασκ για την απόφαση ορισμένων εταιρειών – μεταξύ των οποίων η Apple, η Paramount, η Airbnb και η Uber να αποσύρουν τις διαφημίσεις τους ήταν…. χαρακτηριστικό.
«Ελπίζω να σταματήσουν», είπε ο ιδιοκτήτης του «Χ», με τον Σόρκιν να τον ρωτά «δεν θέλεις να διαφημίζονται στην πλατφόρμα;».
«Ας μην διαφημίζονται» απαντά ο Μασκ. «Τι εννοείς;» επιμένει ο δημοσιογράφος.
«Προσπαθούν κάποιοι να με εκβιάσουν με διαφημίσεις; Να με εκβιάσουν με χρήματα; Άντε γ@@@@τε! Άντε γ@@@τε, έγινα ξεκάθαρος; Έι Μπομπ, αν είσαι στο κοινό. Έτσι νιώθω, μην διαφημιστείς».
Παρά το οργισμένο του ξέσπασμα στη μαζική έξοδο των διαφημιζόμενων, ο Μασκ παραδέχτηκε ότι η ανάρτησή του που ξεκίνησε αυτό το «κύμα» αντιδράσεων ήταν ένα από τα πιο ανόητα πράγματα που έχει πει ο ίδιος στην πλατφόρμα.
«Έβαλα ένα γεμάτο όπλο στο χέρι όσων με μισούν» είπε χαρακτηριστικά ο ιδιοκτήτης του «Χ».
Υπενθυμίζεται ότι η ανάρτηση με την οποία συμφώνησε ο Μασκ ήταν το σχόλιο ενός χρήστη της πλατφόρμας που επέκρινε το βίντεο ενός ιδρύματος για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού.
Σε αυτό το βίντεο εμφανιζόταν ένας πατέρας να συνετίζει τον γιο του, ο οποίος χρησιμοποιούσε ρητορική μίσους στο διαδίκτυο.
«Οι εβραϊκές κοινότητες προωθούν εναντίον των λευκών την ίδια ακριβώς ρητορική μίσους με αυτή που ζητούν να σταματήσει να χρησιμοποιείται εις βάρος τους» έγραφε ο σχολιαστής.
«Είπες την αλήθεια» έγραψε ο Μασκ ως απάντηση στο παραπάνω σχόλιο.
Ο Μασκ εξήγησε ότι παρερμηνεύτηκε η δήλωσή του, αφού η συμφωνία του δεν αφορούσε στις εβραϊκές κοινότητες στο σύνολό τους, αλλά σε συγκεκριμένους οργανισμούς που προωθούν τo μίσος.
O Μαρκ αρνήθηκε επίσης ότι η πρόσφατη επίσκεψή του στο Ισραήλ εντασσόταν στο πλαίσιο μιας «απολογητικής καμπάνιας» για τις δηλώσεις του.
Ο ιδιοκτήτης του «X» προειδοποίησε ότι το μποϊκοτάζ των διαφημιζομένων θα μπορούσε δυνητικά να εξοντώσει την εταιρία, εάν συνεχιστεί.
«Αυτό που θα πετύχει το μποϊκοτάζ των διαφημίσεων είναι να σκοτώσει την εταιρεία. Και τότε θα γνωρίζει όλος ο κόσμος ότι αυτοί οι διαφημιζόμενοι σκότωσαν την εταιρεία», δήλωσε χαρακτηριστικά.
https://www.pronews.gr/kosmos/elon-mask-se-osous-theloun-na-papsoun-na-diafimizontai-sto-x-ante-gte-egina-ksekatharos/
Πληθαίνουν τα βίντεο από το ουκρανικό μέτωπο με γυναίκες στρατιώτες στην πρώτη μάλιστα γραμμή μετά την αποτυχημένη ουκρανική αντεπίθεση που κυριολεκτικά αποδεκάτισε τον ουκρανικό στρατό.
Κατά γενική ομολογία οι ουκρανικές Ε.Δ. αρχίζουν και ξεμένουν από ανδρικό προσωπικό κυρίως λόγω των θανάτων αλλά και της μαζικής φυγής εκατομμυρίων Ουκρανών από τη χώρα τους που σημαίνει ότι πλέον το ουκρανικό επιτελείο θα έχει στις τάξεις του ένα στράτευμα μικρότερο αλλά και κλεισμένο στα χαρακώματα.
Υπενθυμίζουμε ότι πρόσφατα, στο πλαίσιο της ενισχυμένης κινητοποίησης, οι ουκρανικές αρχές υποχρέωσαν όλες τις γυναίκες με ιατρικές ή φαρμακευτικές ειδικότητες να παρουσιαστούν στα στρατιωτικά γραφεία εγγραφής και στράτευσης για να εγγραφούν.
Στο παρακάτω βίντεο αποτυπώνεται ο τραγικός θάνατος μίας (τουλάχιστον) Ουκρανής από χτύπημα ρωσικού drone.
Την ίδια στιγμή βίντεο από το μέτωπο της Αβντίφκα δείχνει γυναίκες στρατιώτες να βρίσκονται στα χαρακώματα της πρώτης γραμμής δεχόμενες τα πυρά των Ρώσων.
Μάλιστα μία γυναίκα βρισκόμενη σε κατάσταση σοκ και πανικού φωνάζει πως “τα ρωσικά άρματα μάχης βάλλουν εναντίον μας” ζητώντας βοήθεια.
Η ουκρανική ομάδα αποτελούμενη κυρίως από γυναίκες είχε περικυκλωθεί καθώς οι Ρώσοι εξαπέλυσαν επίθεση με άρματα μάχης και ΤΟΜΑ.
Μέσω ελληνικού εναερίου χώρου, και αφού προηγήθηκε πολύωρη «περιπλάνηση» στους αιθέρες, προσγειώθηκε τελικά στα Σκόπια το ρωσικό αεροπλάνο που μετέφερε τον Σεργκέι Λαβρόφ, την Μαρία Ζαχάροβα και τα υπόλοιπα μέλη της ρωσικής αποστολής προκειμένου να παραστούν στη διάσκεψη του ΟΑΣΕ.
Υστερα από την άρνηση της Βουλγαρίας να επιτρέψει στο ρωσικό αεροσκάφος τη διέλευση από τον ελληνικό εναέριο χώρο, το αεροπλάνο να διαγράψει μεγαλύτερη πορεία, η οποία έγινε μέσω Ελλάδας, γεγονός που σημαίνει ότι οι ελληνικές αρχές παραχώρησαν τις απαραίτητες άδειες που αρνήθηκε η Βουλγαρία.
Ελληνας αξιωματούχος, τις δηλώσεις του οποίου δημοσιεύει το Reuters, ανέφερε ότι εξαιρέσεις από τις επιβληθείσες κυρώσεις δικαιολογούνται δεδομένου του σκοπού της Συνόδου του ΟΑΣΕ όπου συζητείται ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η Αθήνα έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα προτού επιτρέψει την πτήση πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο.
Τα υπόλοιπα, όσον αφορά στις αντιδράσεις της Ρωσίας για τη βουλγαρική απαγόρευση είναι γνωστά:
Η Μόσχα κόσμησε με διάφορα επίθετα τη Βουλγαρία χρεώνοντάς της «κακότητα» και «βλακεία», ενώ ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ χαρακτήρισε τη θέση της Βουλγαρίας «παράλογη και ηλίθια».
Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, η οποία υπόκειται σε κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δήλωσε ότι ήταν η δική της παρουσία της στο αεροπλάνο ο λόγος που το υπουργείο Εξωτερικών της Βουλγαρίας αρνήθηκε την πρόσβασης στον εναέριο χώρο της.
Και κατέληκε στο Telegram γράφοντας τα εξής: «Η κακόβουλη ηλιθιότητα των ρωσόφοβων έφτασε στο σημείο που, για πρώτη φορά στην ιστορία μας, οι επίσημες αρχές απαγόρευσαν όχι ένα αεροπλάνο, αλλά ένα άτομο σε αυτό».
Με πληροφορίες από Reuters/ Hellas Journal
O υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε σήμερα τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ότι «κατέστρεψαν με τα ίδια τους τα χέρια τη στρατιωτικοπολιτική διάσταση του ΟΑΣΕ».
«Το 1999, το ΝΑΤΟ διέπραξε μια απροκάλυπτη βίαιη επίθεση κατά της Γιουγκοσλαβίας, μέλους του ΟΑΣΕ και μέλους του ΟΗΕ. Και το 2008, κατά παράβαση του ψηφίσματος 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας και της αρχής του απαραβίαστου των συνόρων στην Ευρώπη που περιέχεται στην τελική πράξη του Ελσίνκι, το Κόσοβο αφαιρέθηκε από τη Σερβία χωρίς δημοψήφισμα.
Οι ίδιες χώρες του ΝΑΤΟ που είναι μέλη του ΟΑΣΕ παρέσυραν την Τιφλίδα και το Κίεβο να γίνουν μέλη στη Σύνοδο Κορυφής της συμμαχίας το 2008 στο Βουκουρέστι. Ο στόχος ήταν απλός, να τους φέρει απέναντι με τη Ρωσία» ανέφερε ο Σεργκέι Λαβρόφ, μιλώντας στην υπουργική διάσκεψη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) που διεξάγεται σήμερα και αύριο στα Σκόπια.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας κατηγόρησε τη Δύση ότι «χρησιμοποιεί ξεδιάντροπα τον ΟΑΣΕ για να προωθήσει τα επιθετικά της σχέδια και να καταστρέψει σκόπιμα τη βασική αρχή της συναίνεσης και την ίδια την κουλτούρα της διπλωματίας».
Ακόμη, ο Σεργκέι Λαβρόφ ισχυρίστηκε ότι στην Ευρώπη, κυρίως στην Ουκρανία και στις χώρες της Βαλτικής, «υπάρχει ένα κύμα ναζιστικής ιδεολογίας και αναπτύσσεται μία πρακτική άλλων μορφών φυλετικής και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας».
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας ισχυρίστηκε ακόμη ότι η ΕΕ έχει απομακρυνθεί από τις βασικές αρχές της ιδρυτικής της διακήρυξης.
«Η εντύπωση είναι ότι η ΕΕ έχει εγκαταλείψει τους αρχικούς στόχους των δημιουργών της να βελτιώσει την ευημερία των πολιτών των κρατών μελών και έχει μετατραπεί, κυρίως μέσω των προσπαθειών της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, σε ένα επιθετικό γεωπολιτικό σχέδιο» ανέφερε.
Στη διάσκεψη αυτή στα Σκόπια συμμετάσχουν οι υπουργοί Εξωτερικών ή εκπρόσωποί τους των 57 χωρών του ΟΑΣΕ.
Ο Σεργκέι Λαβρόφ έφθασε τα περασμένα μεσάνυχτα στα Σκόπια, προκειμένου να συμμετάσχει στην υπουργικό διάσκεψη του ΟΑΣΕ.
Το 2022 η Πολωνία, που είχε διοργανώσει τη διάσκεψη του ΟΑΣΕ, είχε απαγορεύσει την είσοδο του Λαβρόφ στο έδαφός της.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ, Ν. Φραγκόπουλος
Σκόπια, Β. Μακεδονία