Αρχική Blog Σελίδα 1469

Η κρυφή πλευρά της συμφωνίας Μελόνι-Ερντογάν

0

«Μια ύποπτη συμφωνία» μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας σχετικά με τη Λιβύη και προειδοποιήσεις για παραβίαση της κυριαρχίας της

Οι ειδήσεις που κυκλοφορούν για συμφωνία συνεργασίας ιταλοτουρκικής κυβέρνησης σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα της Λιβύης προκάλεσαν οργισμένες ιταλικές αντιδράσεις προειδοποιώντας για σοβαρές παραβιάσεις της εδαφικής κυριαρχίας της Λιβύης.

Παραβίαση της κυριαρχίας της Λιβύης

Από την άποψη αυτή, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας Μάρκο Μινίτι προειδοποίησε για τον κίνδυνο οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ Ρώμης και Άγκυρας σχετικά με τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη, τονίζοντας ότι μια τέτοια συμφωνία θα συνιστούσε «κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας της Λιβύης που ορίζεται στους διεθνείς νόμους και συμβάσεις».

Σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα La Stampa, ο Minniti εξήγησε ότι η άμεση συναλλαγή με την Τουρκία σε αυτό το θέμα «θα θέσει την Ιταλία και την Ευρώπη εκτός του πλαισίου της νομιμότητας και θα απειλήσει την πορεία των Ηνωμένων Εθνών προς τη διεξαγωγή εκλογών σε μια ενωμένη Λιβύη».

Ανατολική Λιβυη προς Ρωσία και Δυτική προς Τουρκία 

Ο Μινίτι προειδοποίησε ότι τέτοιες «παραβιάσεις τροφοδοτούν τη σύγκρουση στη Λιβύη και πιέζουν προς τη διαίρεση της χώρας μεταξύ μιας ανατολής πιστής στη Ρωσία και μιας δύσης υπό τουρκική επιρροή», προσθέτοντας: «Η Ιταλία και η Ευρώπη πρέπει να υποστηρίξουν το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών για τη διεξαγωγή εκλογών που ενώνουν η χώρα.”

Συνέχισε, «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιδεινώσουμε περαιτέρω την κατάσταση εκεί», ζητώντας την αναγκαιότητα σεβασμού της κυριαρχίας της Λιβύης και μη ανάμειξης στις υποθέσεις της με κανένα πρόσχημα.

Από την άλλη πλευρά, ο Μινίτι κάλεσε τους Ιταλούς να «υποστηρίξουν την πορεία των Ηνωμένων Εθνών και τις προσπάθειές τους για τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών που ενώνουν τους Λίβυους», καλώντας σε προσοχή έναντι κάθε εξωτερικής παρέμβασης που θα επιδείνωνε την κατάσταση.

Η κρυφή πλευρά της συμφωνίας

Δημοσιεύματα ιταλικών ΜΜΕ αποκάλυψαν τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ Ρώμης και Άγκυρας για να σταματήσει η ροή της παράνομης μετανάστευσης στα σύνορα της Λιβύης, η οποία θεωρήθηκε μια συμφωνία που προκαλεί εκτεταμένη διαμάχη για τις κρυφές της διαστάσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Τουρκία, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζορτζία Μελόνι κατέληξε σε μυστική συμφωνία με τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που όριζε ότι η Άγκυρα, η οποία έχει ισχυρή επιρροή στα δυτικά της χώρας, θα παραδώσει τη διαχείριση του φακέλου των προσφύγων που διέφυγαν από τη Λιβύη στην Άγκυρα. Η Ρώμη ζήτησε επίσης την υποστήριξη της Τουρκίας για να σταματήσει τους μετανάστες.

Ερχόμενοι μέσω της Λιβύης.

Σε ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην ιταλική εφημερίδα «Il Giornale», η οποία είναι προσκείμενη στην κυβέρνηση του δεξιού συνασπισμού στην Ιταλία, με τίτλο «Η συμφωνία με την Τουρκία για να σταματήσουν οι λαθρέμποροι της Λιβύης» αναφέρεται ότι η συμφωνία που υπέγραψε η Πρωθυπουργός έχει στόχο να αποτρέψει την έξοδο παράνομων μεταναστών από τις περιοχές της Τρίπολης και των περιχώρων της, είτε μέσω ακτών είτε από το εσωτερικό.

Συνεργασία των εκπροσώπων της Τουρκίας επί τόπου

Η εφημερίδα πρόσθεσε, με βάση πληροφορίες που έδωσε το γραφείο του Ιταλού πρωθυπουργού, ότι οι μετανάστες που έρχονται στην Ιταλία αποπλέουν κυρίως από την περιοχή της Τρίπολης και ότι η Ιταλία μπορεί να εργαστεί μέσω δικτύων τουρκικής επιρροής στην περιοχή, σε συνεργασία με Τούρκους εκπροσώπους επί τόπου. Η ίδια πηγή εξήγησε ότι ο Ερντογάν τόνισε την επιθυμία του να ολοκληρώσει τη συμφωνία.

Ενώ η ιταλική κυβέρνηση απέκρυψε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας από την κοινή γνώμη, φωνές της αντιπολίτευσης αναδύθηκαν μέσα από τους διαδρόμους εξουσίας, επικρίνοντας έντονα την εξάρτηση από την Τουρκία στη διαχείριση του ακανθώδους φακέλου της Λιβύης, προειδοποιώντας για παραβίαση της κυριαρχίας της Λιβύης και δίνοντας στην Άγκυρα πόδι στη χώρα.

Η εφημερίδα εξήγησε ότι μια συμφωνία σχετικά με αυτό προέκυψε κατά τη συνάντηση του Προέδρου Ερντογάν με τη Μελόνι στη Νέα Υόρκη τον περασμένο Σεπτέμβριο, στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Αργότερα, οι Υπουργοί Εξωτερικών Ιταλίας και Τουρκίας συναντήθηκαν και τον Οκτώβριο ακολούθησε η επίσκεψη του Ιταλού υπουργού Εξωτερικών Ρικάρντο Γκουαρίλια στην Τουρκία για να εργαστούν για το περιεχόμενο της συμφωνίας, καθώς η εφημερίδα επιβεβαιώνει ότι το τουρκικό και το ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών εξακολουθούν να επεξεργάζονται το κείμενο γραπτής συμφωνίας.

Plan Mattei και η Σύνοδος Κορυφής Ιταλίας-Αφρικής

Εν μέσω όλης αυτής της ασάφειας, τα μυστικά της διμερούς συμφωνίας παραμένουν αντικείμενο ευρέως διαδεδομένων εικασιών, ειδικά ενόψει της συνόδου κορυφής «Ιταλίας-Αφρικής» που έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί στις 29 αυτού του μήνα στη Ρώμη, στην οποία η ιταλική κυβέρνηση επιδιώκει να ενεργοποιήσει ένα έργο που ονομάζει «Σχέδιο Μάτι» για τη δημιουργία μιας αναπτυξιακής γέφυρας μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής, το οποίο ενισχύει τις αμφιβολίες για τους πραγματικούς στόχους πίσω από την προσέγγιση με την Τουρκία αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή.

https://fawaselmedia.com/صفقة-مشبوهة-بين-إيطاليا-وتركيا-حول-لي/

Ελληνοτουρκικά: «Η πολιτική της …μη αποτροπής»-Κ.Μαρδάς

0

Κώστας Μαρδάς

Με την Ανακωχή – Διακήρυξη των Αθηνών, «έκλεισε» (;) η πλέον μακροβιότερη ελληνοτουρκική κρίση στον άξονα Έβρος – Αιγαίο – Κύπρος. Πρόκειται για κείμενο με θετικές, αλλά και αμφίσημες διατυπώσεις, όπως έχω αναλύσει στο κανάλι του Militaire , σε συνδυασμό με το πρωτόκολλο της Βέρνης το 1976, το ανακοινωθέν του Νταβός το 1988 και το ανακοινωθέν (και όχι συμφωνία ) της Μαδρίτης το 1977.

Η Διακήρυξη ήρθε ως …νομοτέλεια της έντασης, που εξελίχθηκε σε κρίση και οδήγησε στα πρόθυρα πολέμου. Άρχισε με την παράνομη είσοδο του ερευνητικού σκάφους «Μπαρμπαρός» τον Οκτώβριο του 2014 στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και κορυφώθηκε το 2020 με την επιθετική επιδίωξη διάρρηξης των συνόρων μας στον Έβρο μέσω μεταναστών – προσφύγων και την προσβολή της βασίμως εικαζόμενης ελληνικής υφαλοκρηπίδας στη Ανατολική Μεσόγειο με το ερευνητικό σκάφος «Ορούτς Ρέις».

Αποφεύγοντας αυτή τη φορά ονομαστικές αναφορές σε Πρωθυπουργούς (γιατί θεωρώ ότι ο τουρκικός κίνδυνος υπερβαίνει όλους τους ηγέτες), προβαίνω σε μια χαρτογράφηση κινήσεων των δρώντων στη σκακιέρα της περιοχής, εστιάζοντας στην περίοδο 2017-2023.

Το συμπέρασμα ;  Ότι η περιλάλητη αποτροπή είναι ακόμη… ζητούμενη… Ειδικά στο θαλάσσιο μέτωπο Αιγαίο- Καστελόριζο- Κύπρος:

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

  • Περικύκλωσε επί επτά λεπτά, στις 29 Ιανουαρίου 2017, με βάρκες – κομάντος τα Ίμια, ως αντίποινα στη ρήψη στεφάνου από ελληνικής πλευράς, για τους τρεις πεσόντες στην κρίση του 1996.
  • Πραγματοποίησε τρίωρες  ασκήσεις με πραγματικά πυρά εντός των χωρικών μας υδάτων στο Φαρμακονήσι και μετά στο Αγαθονήσι και στις Οινούσσες, στις 17 Φεβρουαρίου 2017.
  • Χτύπησε με την ακταιωρό «Ουμίτ» το ελληνικό πλοίο ανοικτής θαλάσσης «Γαύδος», στα χωρικά ύδατα των Ιμίων, στις 12 Φεβρουαρίου 2018. 
  • Υπέστειλε με ομάδα κομάντος ελληνική σημαία που προχείρως είχαν στήσει Έλληνες νεολαίοι στη βραχονησίδα Μικρός Ανθρωποφάγος Ικαρίας, στις 13 Απριλίου 2018.
  • Πρόβαλε τον χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας», τον Οκτώβριο του 2018, κόβοντας το Αιγαίο στα δυο και βιάζοντας τη γεωγραφία με το τουρκολυβικό μνημόνιο, που όμως ανάρτησε στο δελτίο Ωκεανών ο ΟΗΕ.
  • Εγκαινίασε στις 2 Ιουνίου 2017 πολιτική προσβολής της Ελλάδας, με την απειλή «θα έλθουμε ξαφνικά ένα βράδυ», κλιμακώνοντας την ρητορική μετά τις 22 Σεπτεμβρίου 2022 με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς περί «ξοφλημένης χώρας – θα τους ρίξουμε πάλι στη θάλασσα κάνοντάς τους… σαλαμούρα – είσθε ενεργούμενα των ΗΠΑ και πιόνια των ιμπεριαλιστών ».
  • Απείλησε από το 2022 πλειστάκις την Ελλάδα ότι «αν δεν καθίσει ήσυχα θα εκτοξεύσει πυραύλους «Ταϊφούν που φθάνουν μέχρι την Αθήνα».
  • Με επιστολές στον ΟΗΕ το 2022  θεώρησε ότι έχει αρθεί η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, δια της νομικής επινόησης ότι η παραχώρησή τους στην Ελλάδα θα διαρκούσε όσο χρόνο παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα.
  • Μόνο το 2022 προέβη σε 11.000 παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου, αλλά υπήρξε μηδενισμός μετά τους σεισμούς του Φεβρουαρίου 2023.
  • Εξέδιδε ετησίως πάνω από 80 παράνομες NAVTEX, NOTAM και ειδοποιήσεις SAR (Έρευνας- Διάσωσης ).
  • Πραγματοποίησε από το 2019 έως το 2022 στην κυπριακή ΑΟΖ 8 παράνομες γεωτρήσεις, με χλιαρές αντιδράσεις από τις ΗΠΑ , την Ε.Ε., την Ρωσία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, ενώ ο ΟΗΕ κάλεσε και τα δύο μέρη να απόσχουν από ενέργειες που αυξάνουν την ένταση στην περιοχή.
  • Συμφώνησε τον Νοέμβριο του 2019 με την κυβέρνηση της Τρίπολης το τουρκολιβυκό μνημόνιο, μεταφέροντας την κρίση από την Κύπρο στο Καστελλόριζο.
  • Προέτρεψε τους Τουρκοκύπριους να σκληρύνουν τη στάση τους, δηλώνοντας αποδοχή του διακοινοτικού διαλόγου μόνον αν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τεθεί η προοπτική δύο ανεξαρτήτων κυπριακών κοινοτικών κρατών, χαλαρή ομοσπονδιακή κυβέρνηση και παρουσία τουρκικού στρατού, διατηρώντας η Τουρκία το δικαίωμα επέμβασης.
  • Αύξησε την προώθηση παράνομων αλλοδαπών από Αφρική και Μέση Ανατολή μέσω της νεκρής ζώνης, με αποτέλεσμα οι αιτούντες άσυλο, να αποτελούν το 3% του πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, που συνιστά το μεγαλύτερο ποσοστό σε χώρα της Ε.Ε.
  • Άδραξε την ευκαιρία και ίδρυσε το 2022  βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο κατεχόμενο αεροδρόμιο του Λευκόνοικου και σχεδιάζει ναυτική βάση στο Τρίκωμο Αμμοχώστου και στον Άγιο Ανδρέα με αποστολή την εποπτεία των παράνομων τουρκικών ερευνών και γεωτρήσεων, ενώ προχώρησε στον τουριστικό εποικισμό των Βαρωσίων.
  • Το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό, με εξίσου αναιμικές αντιδράσεις από ΗΠΑ, Ε.Ε., ΝΑΤΟ, Ρωσίας, ΟΗΕ, εκδίωξε, τον Φεβρουάριο του 2018, το γεωτρύπανο της ιταλικής ΕΝΙ που είχε εντοπίσει κοίτασμα στο οικόπεδο 6 και κατευθυνόταν στο οικόπεδο 3 της ΕΝΙ. Η Γαλλία, παρ’ ότι ανέλαβε διαχειρίστρια εταιρεία στα οικόπεδα της ΕΝΙ, δεν υπερασπίσθηκε –μέχρι τώρα – τα οικόπεδα 6, 7, 8, όπου η Τουρκία διεξήγαγε όχι απλώς έρευνες, αλλά γεωτρήσεις.
  • Έθεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τη λύση του κυπριακού τη διανομή του φυσικού αερίου εξ ημισείας.
  • Παρεμπόδισε το 2021 τις έρευνες του πλοίου «Nautical Geo», που έκανε βυθομέτρηση στο οικόπεδο 1 για τα σχέδια του αγωγού EASΤ MED.

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ:

  • Οριοθέτησε ΑΟΖ με Λίβανο, Ισραήλ, Αίγυπτο.
  • Συμμετείχε στο σχήμα 3+1 με Ελλάδα, Ισραήλ και ΗΠΑ και στο EAST MED GAS FORUM, με την Ουάσινγκτον να έχει  αποστασιοποιηθεί το τελευταίο διάστημα από τον στρατηγικό αγωγό ΕΑST MED, αποφεύγοντας παράλληλα τη συμμετοχή σε επίπεδο υπουργού Εξωτερικών στο σχήμα 3+1.
  • Συμμετείχε στις τριμερείς ενεργειακές συνεργασίες με Αίγυπτο, Ιορδανία, Παλαιστίνη.
  • Επωφελήθηκε του νόμου Μενέντεζ EAST MED ACT (με συγκρότηση κοινοβουλευτικής συνέλευσης) που προβλέπει:
  • Άρση του αμερικανικού εμπάργκο, διορισμό αμυντικού ακολούθου στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκωσία, ένταξη στο πρόγραμμα εκπαιδευτικής στρατιωτικής βοήθειας, υποχρέωση παύσης παροχής διευκολύνσεων ανεφοδιασμού των πολεμικών πλοίων της Ρωσίας και καταπολέμησης της ρώσικης εισδοχής σε φορείς και μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς και υποχρέωση του αμερικανικού Πενταγώνου να υποβάλλει στο Κογκρέσο λίστα τουρκικών παραβιάσεων του εναερίου και θαλάσσιου χώρου της, αλλά και της Ελλάδας (κάτι που αρνήθηκε να πράξει το Στέητ Ντηπάρμεντ, με επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν νομοθετημένες συμφωνίες Ελλάδας – Τουρκίας…).
  • Με τη σύμπραξη Exxon Mobil – Qatar Petroleum εντόπισε φυσικό αέριο στη δεύτερη επιβεβαιωτική γεώτρηση στο οικόπεδο 10.
  • Αδειοδότησε στην παραπάνω σύμπραξη το οικόπεδο 5, αλλά με απειλή από την Τουρκία ότι η αμερικανική και καταριανή εταιρεία δεν θα εισέλθουν στον χώρο που θεωρεί υφαλοκρηπίδα της, απειλώντας ότι δεν θα επιτρέψει έρευνες και γεωτρήσεις στην έκταση που παρανόμως έχει ορίσει, (αλλά έχει αναρτήσει ο ΟΗΕ).
  • Αναμένει από τη Chevron τη μεταφορά του ανακαλυφθέντος φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12 σε σταθμό υγροποίησης της Αιγύπτου.
  • Όμως η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει την παρεμπόδιση των παράνομων ερευνών, των παράνομων γεωτρήσεων και των παράνομων πτήσεων πολεμικών αεροσκαφών στον εναέριο χώρο της όπου εισέρχονται – εξέρχονται τουρκικές δυνάμεις.

ΚΙΝΗΣΕΙΣ (ΚΑΙ… ΜΗ ΚΙΝΗΣΕΙΣ) ΕΛΛΑΔΑΣ:

  • Η Ελλάδα, αν και εγγυήτρια δύναμη, δεν έκανε χρήση του δικαιώματος επέμβασης προς ανάσχεση του θαλάσσιου Αττίλα, για λόγους που προφανώς ανάγονται στην ανισορροπία δυνάμεων, λόγω του δεκαετούς παγώματος εξοπλισμών, το οποίο επέβαλαν ανεπισήμως οι δανείστριες δυνάμεις, με επικεφαλής τη Γερμανία, η οποία όμως εξοπλίζει την Τουρκία, κάνοντας κάποια διαλείμματα αναστολής στρατιωτικού εξοπλισμού.
  • Παρεμπόδισε για μια μέρα με την φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς» το τουρκικό ερευνητικό «Μπαρμπαρός», στις 18 Οκτωβρίου 2018, στην προσπάθεια ερευνών στο όριο ελληνικής –κυπριακής αλλά μη οριοθετημένης ΑΟΖ και τουρκικής ΑΟΖ .
  • Αντιστάθηκε επιτυχώς στην ασύμμετρη μεταναστευτική τουρκική επίθεση στον Έβρο και στο Αιγαίο τον Μάρτιο του 2020 , αναγκάζοντας την Τουρκία να σπάσει τα μούτρα της στον φράκτη, κάνοντας υπερήφανους τους Έλληνες που πιστεύουν στα σύνορα. Στην περίπτωση του Έβρου δεν λειτούργησε η αποτροπή, αλλά απέδωσε η άμυνα.
  • Ενώ με παρέμβαση της Γερμανίας ήταν σε εξέλιξη διάλογος αποφυγής έντασης εξ αιτίας της εξόδου του «Ορούτς Ρέις» , συμφώνησε ΑΟΖ με την Αίγυπτο, αφήνοντας εκτός τη θάλασσα του Καστελλόριζου, με αναλογία 45 – 55 υπέρ του Καΐρου.
  • Υπέγραψε αμυντική συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αμυντική συνεργασία με Σαουδική Αραβία. Οι κοινές ασκήσεις Ελλάδας – Γαλλίας – ΗΑΕ- στον άξονα Σούδα – Πάφος, δεν λειτούργησαν αποτρεπτικά έναντι του «Ορούτς Ρέις», παρά την αστραπιαία έξοδο του ελληνικού στόλου, ο οποίος δέχθηκε χτύπημα από την τουρκική φρεγάτα «Κεμάλ» στην ελληνική φρεγάτα «Λήμνος». Χτύπημα στο οποίο δεν υπήρξε ελληνική απάντηση ούτε και αίτημα αποζημίωσης, αν και με κατάλληλο ελιγμό ο κυβερνήτης απέφυγε τη βύθιση, προκαλώντας ζημιές στο τουρκικό.
  • Επιπλέον, μετά από παρέμβαση της Γερμανίας, η αναγγελθείσα έξοδος επί του πεδίου του γαλλικού αεροπλανοφόρου «Ντε Γκόλ», δεν πραγματοποιήθηκε στο διάστημα που το «Ορούτς Ρέις», υπό την πλαισίωση πέντε πολεμικών πλοίων, διεξήγαγε ανεμπόδιστα το πρόγραμμα ερευνών.
  • Ανέχθηκε τη διεξαγωγή επί 82 ημέρες ερευνών στην εν δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα, αποφεύγοντας, πάντως, μια γενική ανάφλεξη καθώς ουδεμία χώρα εκδήλωσε τη στήριξη της επί του πεδίου αν η Ελλάδα επέβαλε ναυτικό τείχος παρεμπόδισης του «Ορούτς Ρέις».
  • Υπέβαλε διαβήματα διαμαρτυρίας στην Άγκυρα και επιστολές σε ΗΠΑ- Ε.Ε. – ΟΗΕ για την απαίτηση αποστρατιωτικοποίησης, τον Χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας» και το τουρκολυβικό μνημόνιο, αλλά δεν προχώρησε σε έρευνες – γεωτρήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, περιοριζόμενη νοτιοδυτικά της Κρήτης, όπου δεν ενοχλείται άμεσα η Άγκυρα.
  • Κατέγραψε τις 11.000 παραβιάσεις του 2022 με προτροπή προς αποχώρηση και αντέδρασε με σφοδρές αερομαχίες.   
  • Αστραπιαία (για τα ελληνικά ειωθότα) παρήγγειλε 24 «Rafal» και 3 φρεγάτες «Belharra» από τη Γαλλία .
  • Μέσω του ελληνο- αμερικανικού λόμπυ εμπόδισε, μέχρις ενός ορίου, την πώληση αμερικανικών F 16 στην Τουρκία.
  • Αναμένει …καρτερικά τα F 35, καθώς η Ουάσινγκτον έχει επιβάλει ένα …φιλικό εμπάργκο στην Πολεμική μας Αεροπορία, συνδυάζοντάς τα με την ψήφιση από την τουρκική εθνοσυνέλευση του πρωτοκόλλου ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
  • Εξέδωσε ακυρωτικές NAVTEX – NOTAΜ – SAR, ενημερώνοντας τη διεθνή αεροναυτιλία για τις τουρκικές αυθαιρεσίες.
  • Δεν παρέδωσε de facto κυριαρχία στην Τουρκία, αλλά δεν άσκησε το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων μέχρι τα 12 μίλια και δεν προχώρησε στην άσκηση του κυριαρχικού δικαιώματος ερευνών – γεωτρήσεων, προκειμένου να αποφύγει θερμά επεισόδια που θα οδηγούσαν σε γενική σύρραξη.

ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ:

  • Η Ε.Ε. καταδίκασε τις παραβιάσεις κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, έχοντας επιβάλλει κυρώσεις σε δύο μόνο στελέχη της Κρατικής Εταιρείας Πετρελαίου, ενώ εκκρεμούν… επί δυο χρόνια συζητήσεις για νέα περιοριστικά μέτρα.
  • Η Γαλλία καταδίκασε σαφέστατα την τουρκική πολιτική και, μετά την κρίση του 2020, πρόσφερε στην Ελλάδα ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση τουρκικής ένοπλης επίθεσης… «που πρέπει να διαπιστωθεί από κοινού», σε συνδυασμό με πώληση φρεγατών Belharra και αεροσκαφών Rafal.
  • ΟΙ ΗΠΑ, στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας των Βάσεων, διακήρυξαν τη στήριξη της ελληνικής κυριαρχίας, δεσμευόμενες να αποτρέψουν ένοπλη σύρραξη στο Αιγαίο, αλλά χωρίς δέσμευση ρήτρας υπεράσπισης των ελληνικών συνόρων, προτρέποντας σε διμερείς διαπραγματεύσεις με την επιτιθέμενη Τουρκία.
  • Το ΝΑΤΟ τήρησε την παραδοσιακή θέση ουδετερότητας, υπακούοντας στο μεγάλο αφεντικό: Τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Προσοχή: Παρά την αφειδώλευτη παροχή αντιρωσικών Βάσεων στις ΗΠΑ, οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν τα θαλάσσια και εναέρια σύνορά μας με την Τουρκία.

Επίσης:

*Προτρέπουν σε διάλογο για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας στο Αιγαίο και τα νησιά που η Τουρκία θεωρεί αδιευκρίνιστης κυριαρχίας. (Συνέντευξη Παμπέο σε Παπαχελά, στην «Καθημερινή», 2020).

* Επιμένουν στο πάγωμα-γκριζάρισμα της εν δυνάμει ελληνικής υφαλοκρηπίδας όπως ορίζει το Πρωτόκολλο της Βέρνης.

* Αρνούνται την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια.

* Δεν καταδικάζουν τις παράνομες NAVTEX της Τουρκίας.

* Δεν επικρίνουν τις παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου και τις υπερπτήσεις.

*Χαρακτηρίζουν την ΑΟΖ της Κύπρου ως «διεκδικούμενη» από την Κυπριακή Δημοκρατία…

ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΜΗ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ:

Όπως συνέβη και στις κρίσεις 1955, 1964, 1967, 1974, 1976, 1987, 1996, οι επανειλημμένες διακηρύξεις των ελληνικών κυβερνήσεων 2015 – 2023 περί υπεράσπισης της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας δεν απέτρεψαν την προσβολή της ελληνικής κυριαρχίας στα Ίμια με την περικύκλωση (2017 ) και το χτύπημα του πλοίου της ελληνικής ακτοφυλακής επίσης στα χωρικά ύδατα των Ιμίων ( 2018) καθώς και την προσβολή της εν δυνάμει ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο όριο των 6 μιλίων έξωθεν του Καστελορρίζου, αλλά και σε ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου από το «Ορούτς Ρέϊς» (2020). Οι τουρκικές έρευνες ήταν παράνομες και έλαβαν χαρακτήρα πολεμικής επιχείρησης!

Εκτιμώ ότι για την προβληματική ελληνική αποτροπή ευθύνεται:

  • Η υπαγωγή της χώρας στο στρατηγικό πλαίσιο του ΝΑΤΟ (1952) και των Βάσεων (1953), που ναι μεν μας εξασφάλισε την παραμονή μας στο κοινοβουλευτικό δυτικό σύστημα με την ήττα του σταλινικού Δημοκρατικού Στρατού (1949) , διασώζοντάς μας από την… «δίκαιη» κομμουνιστική φτώχεια, αλλά στην εξωτερική μας πολιτική κατέστησε την Ουάσιγκτον δύναμη κηδεμονίας προς αποτροπή  ελληνοτουρκικού πολέμου που θα διέλυε την νοτιονατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Με το νόμιμο δικαίωμα (Δόγμα Τρούμαν ) αμερικανικής προστασίας της σταθερότητας στην περιοχή και ανάσχεσης του σοβιετικού κινδύνου, καθιερώθηκε στο Αιγαίο μια Pax Americana, αποτρέποντας έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο, που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια αραβο- ισραηλινού χαρακτήρα συνεχή σύγκρουση.    

Στο στρατηγικό αυτό πλαίσιο και προκειμένου να μην χαθεί το πολύτιμο για τη Δύση οικόπεδο της Τουρκίας, οι ΗΠΑ επέβαλαν άτυπα, για το συμμαχικό καλό, αλλά και… για το καλό μας , αξιοποιώντας τις δικές μας αδυναμίες , τουλάχιστον 8 «απαγορευτικά»:

    1. «Απαγόρευση» ελληνικής αντίδρασης στο πογκρόμ των Σεπτεμβριανών του 1955 στην Πόλη.
    2. «Απαγόρευση» Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, εγκαθιστώντας –  μαζί με τη δόλια αποικιοκρατική Βρετανία  – την Άγκυρα στους θεσμούς του νησιού με τις συμφωνίες του 1959-60 .
    3. «Απαγόρευση» ελληνικών αντιποίνων στην εκδίωξη των ομογενών μας από την Κωνσταντινούπολη το 1964.
    4. «Απαγόρευση» Δημοκρατίας με τη χούντα 1967- 1974 ώστε οι Βάσεις στη Σούδα να στηρίξουν ανεφοδιαστικά το Ισραήλ στους δύο αντίστοιχους πολέμους.
    5. «Απαγόρευση» άμυνας κατά των δυνάμεων του Αττίλα στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 και τον Αύγουστο του 1974
    6. «Απαγόρευση» επέκτασης των 12 μιλίων στην κρίση του «Χόρα» το 1976.
    7. «Απαγόρευση» ερευνών – γεωτρήσεων στο Αιγαίο από το 1976.
    8. «Απαγόρευση» χτυπήματος των Τούρκων κομάντος που αποβιβάστηκαν το 1996 στα Ίμια και , έκτοτε, απαγόρευση ελληνικής παρουσίας με πλοία, στρατιώτες και σημαίες . (Ο Θεόδωρος Πάγκαλος αποκάλυψε ότι ο υφυπουργός Εξωτερικών  Χόλμπρουκ του εκμυστηρεύθηκε πως με αεροσκάφη ηλεκτρονικών παρεμβολών θα απέτρεπαν αλληλο -εκτοξεύσεις βλημάτων …).

Και συνακόλουθα την αποτυχία της αποτροπής φορτίζουν :       

  • Η εξάρτηση από τα αμερικανικά, γαλλικά, γερμανικά ανταλλακτικά, με αποτέλεσμα να είναι καθηλωμένα μεταγωγικά και μαχητικά αεροσκάφη . Και οι φρεγάτες μας να συμπληρώνουν μισό αιώνα ζωής, γεγονός που δεν επιτρέπει αυτοδύναμη αμυντική ή επιθετική δράση πάνω από μερικές ημέρες. Η έλλειψη ισχυρής αμυντικής βιομηχανίας έχει ως αποτέλεσμα να εισάγουμε ακόμη και σφαίρες από την Ιταλία και την Ισπανία!
  • Η έλλειψη συμμάχων επί του πεδίου με δέσμευση κοινών επιχειρήσεων σε όλο το ελληνικό μέτωπο.
  • Η γεωγραφική, γεωπολιτική, δημογραφική και μακροοικονομική υπεροχή της Τουρκίας που πολλαπλασιάζεται από την πολιτική ρίσκου της ηγεσίας της.
  • Η καλλιέργεια… φίλαθλης αντίληψης ότι «οι ΗΠΑ είναι μαζί μας», άρα και εμείς χειροκροτούμε κάθε επιλογή τους στην εξωτερική και αμυντική στρατηγική τους, ακόμη και όταν αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες της Δύσης και τα ελληνικά συμφέροντα.
  • Η απουσία οργανωμένης παλλαϊκής άμυνας και η έλλειψη θυσιαστικού πνεύματος  : Παρά την  κατ΄ έτος πραγματοποίηση εκατοντάδων διαδηλώσεων , συλλαλητηρίων και συγκεντρώσεων στην Αθήνα, ουδέποτε οργανώθηκε από κόμμα εξουσίας ή από το φοιτητικό κίνημα, μια διαδήλωση με θέμα τα ελληνικά δικαιώματα στο Αιγαίο…

Τελικά: Μελετώντας την κατάληξη όλων των ελληνοτουρκικών κρίσεων από τα Σεπτεμβριανά του 1955 μέχρι τον επαπειλούμενο θαλάσσιο Αττίλα , φαίνεται ότι η Τουρκία υπολογίζει την Ελλάδα!..

…Αλλά δεν την φοβάται…

Και η ευθύνη ανήκει στις πολιτικές ηγεσίες που κυβέρνησαν τον τόπο .

Με κύριους υπεύθυνους , αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα, αποδυναμώνοντας έτι περαιτέρω την εθνική άμυνα.

Χωρίς να λογοδοτήσουν…

Χωρίς να αντιμετωπίσουν ούτε μία μέρα φυλακή…

Όπως οι υποψήφιοι έφεδροι αξιωματικοί, όταν κινιόμαστε ανεπαισθήτως στην πρωινή αναφορά της Σ.Ε.Α.Π.

Κ.Μητσοτάκης: «Οι ομοφυλόφιλοι γονείς θα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι»!

0

Ο πρωθυπουργός αγνοεί τα αποτελέσματα των ερευνών που δείχνουν ότι τα παιδιά ομοφυλόφιλων γονέων έχουν την τάση να τους μιμηθούν

(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 12:53): Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου για το νομοσχέδιο για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, είπε πως… «οι ομοφυλόφιλοι γονείς θα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι»!

Φαίνεται πως δεν τον απασχολεί μια μακροχρόνια μελέτη του Ινστιτούτου Williams στη Νομική Σχολή του UCLA, που ξεκίνησε το 1986 και διαπίστωσε πως τα παιδιά ομοφυλόφιλων γονέων, είναι λιγότερο πιθανό να εξελιχθούν σε ετεροφυλόφιλους ενήλικες και πολύ πιο πιθανό νιώσουν έλξη για το ίδιο φύλο.

Το συγκεκριμένο ν/σ λοιπόν θα πάρει τον δρόμο για τη Βουλή τις επόμενες μέρες, με στόχο να ψηφιστεί την εβδομάδα που ξεκινά στις 12 Φεβρουαρίου.

«Ακούστηκαν όλες οι απόψεις, της παράδοσης, της εξέλιξης, σέβομαι όλες τις απόψεις.

Ακούστηκαν φωνές που δεν είχαν ακουστεί, όπως των ομόφυλων γονέων, που θα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι, ότι αν τους συμβεί κάτι, το παιδί τους θα καταλήξει στον άλλο γονέα και όχι σε κάποιο ίδρυμα.

Το νομοσχέδιο δεν μεταβάλλει το πλαίσιο της παρένθετης κύησης. Η Ελλάδα δεν θα γίνει εργαστήρι πολιτικών.

Η νέα ρύθμιση προσθέτει δικαίωμα σε μερικούς, χωρίς να αφαιρεί δικαίωμα από τους πολλούς. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν παιδιά ενός κατώτερου θεού».

Στο ν/σ εκτός από την επέκταση του δικαιώματος στον πολιτικό γάμο, προβλέπεται η διαδικασία για την αναγνώριση γάμων που έχουν τελεστεί στο εξωτερικό, αλλά και το πώς θα γίνεται η αναγνώριση παιδιών που έχουν αποκτηθεί ή υιοθετηθεί στο εξωτερικό.

Παράλληλα, θα υπάρχουν μεταβατικές διατάξεις για όσους εν Ελλάδι έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης και θελήσουν να το λύσουν, προκειμένου να συνάψουν πολιτικό γάμο.

Εν προκειμένω, οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να λύσουν το σύμφωνο, να παντρευτούν πολιτικά και ο γάμος θα έχει ημερομηνία έναρξης ισχύος την επομένη αυτής της λύσης του συμφώνου.

Θα υπάρχουν και προσαρμογές στην εργατική νομοθεσία για την επέκταση δικαιωμάτων που υφίστανται για τα ετερόφυλα ζευγάρια και στα ομοφυλόφιλα π.χ. γονικές άδειες.

Το κυβερνητικό νομοσχέδιο υποτίθεται ότι δεν περιέχει δικαίωμα για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή που περιλαμβάνει την παρένθετη μητρότητα, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία γιατί απλούστατα οι ομοφυλόφιλοι θα πηγαίνουν σε χώρες μπορούν να το κάνουν αυτό και θα επιστρέφουν στην Ελλάδα με «έτοιμο» το «παιδί» τους.

Ο Κ.Μητσοτάκης θα ισχυριστεί ότι πρόκειται για μια μεταρρύθμιση με κοινωνικό πρόσημο και ότι ρυθμίζεται μια de facto κατάσταση με γνώμονα τα δικαιώματα των παιδιών!

Η άποψη της κυβέρνησης, επίσης, είναι ότι η κατοχύρωση αυτού του δικαιώματος δεν γίνεται εις βάρος ενός άλλου!

Η ευημερία των πολιτών μιας κοινωνίας δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς όρους, σημείωσε ο πρωθυπουργός, κάνοντας λόγο για περισσότερη ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα ασφάλεια.

«Τι νόημα έχει να αυξάνεται το ΑΕΠ της χώρας χωρίς να συνοδεύεται από ατομικά δικαιώματα, χωρίς να μπορεί κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας να έχουν ελευθερία;» διερωτήθηκε.

«Η χώρα ανήκει εις τη Δύση, όπως τόνισε και ο ιδρυτής της παράταξής μας Κωνσταντίνος Καραμανλής. Γι’ αυτό και όραμά μας είναι η Ελλάδα να αποδίδει σημασία στα ατομικά δικαιώματα των πολιτών», είπε.

Φαίνεται πως τις επιθυμίες κάποιων (όπως δήλωσε ο ίδιος ο στενός συνεργάτης του και πρώην υπουργός Γ.Οικονόμου) κάποιοι άλλοι τις κάνουν δικαιώματα…

Οι χθεσινές δηλώσεις του Γιάννη Οικονόμου έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς όλα αυτά τα χρόνια ήταν υπουργός των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και φυσικά παραμένει βουλευτής.

«Ο προβληματισμός μου ως βουλευτή της ΝΔ είναι ότι ο υπερτονισμός της φιλελεύθερης αρχής στρέφει την πλάτη στην παραταξιακή μας βάση, στους ανθρώπους που αγαπούν την οικογένεια, σέβονται την παράδοση και τη θρησκεία.

Αν τους προδώσουμε μπορεί να μας εγκαταλείψουν», είπε χαρακτηριστικά και τόνισε ότι «η αποϊδεολογικοποίηση του συντηρητικού χώρου δεν βοηθά ούτε την Ελλάδα ούτε τη ΝΔ».

«Δεν μπορεί η κάθε επιθυμία να θεωρείται δικαίωμα. Η μετατροπή κάθε επιθυμίας σε δικαίωμα δεν βοηθά την ενότητα της κοινωνίας», υπογράμμισε.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/k-mitsotakis-oi-omofylofiloi-goneis-tha-mporoun-na-koimountai-isyxoi/

ΕΚΤΑΚΤΟ: Ήττα της κυβέρνησης στη Βουλή: Καταψηφίστηκε η τροπολογία για την επιστολική ψήφο στις εθνικές εκλογές

0

Έλαβε 158 «ναι» ενώ απαιτούνταν 200

Στην πρώτη ήττα της κυβέρνηση εξελίχθηκε η προσπάθειά της για υπερψήφιση της επιστολικής ψήφου στις εθνικές εκλογές καθώς τελικά καταψηφίστηκε από σύσσωμη της αντιπολίτευση.

Οι ψηφοφόροι εντός της επικράτειας αλλά και οι Έλληνες του εξωτερικού θα μπορούν να μετέχουν στις επόμενες ευρωεκλογές με την επιστολική ψήφο καθώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία αλλά όχι για τις εθνικές εκλογές.

Υπέρ του νομοσχεδίου επι της αρχής ψήφισαν 158 βουλευτές της ΝΔ, καταψήφισαν 135 βουλευτές από ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, Σπαρτιάτες, Νίκη και Νέα Αριστερά ενώ οι 6 βουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας δήλωσαν «παρών».

Παράλληλα όμως η προσπάθεια της κυβέρνησης για διεύρυνση της επιστολικής και στις εθνικές εκλογές μόνο για τους απόδημους Έλληνες, καθώς ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης καταψήφισαν την σχετική τροπολογία.

Η τροπολογία στηρίχθηκε μόνο από τους 158 της ΝΔ, καταψήφισε η αντιπολίτευση ενώ η Πλεύση Ελευθερίας δήλωσε «παρών».

Να σημειωθεί ότι για την έγκριση της τροπολογίας απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία 200 βουλευτών καθώς αφορά το σύστημα εθνικών εκλογών. Αντίθετα, η τροποποίηση της διαδικασίας των ευρωεκλογών που επιφέρει το νομοσχέδιο εγκρίνεται με απλή πλειοψηφία 151.

Η υπουργός Εσωτερικών Νίκη Κεραμέως κλείνοντας την τριήμερη συζήτηση που διεξήχθη στην Ολομέλεια κατηγόρησε ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ για κυβίστηση σημειώνοντας πως η καταψήφιση του νομοσχεδίου και της τροπολογίας τους φέρνει απέναντι στον Απόδημο Ελληνισμό.

«Αν δεν συμπληρωθούν 200 ψήφοι που απαιτούνται για την έγκριση της τροπολογίας που δίνει την δυνατότητα τους Έλληνες του εξωτερικού να συμμετέχουν με επιστολική ψηφίο στις εθνικές εκλογές εμείς θα είμαστε εδώ να την φέρνουμε ξανά και ξανά έως ότου να δώσουμε την δυνατότητα στους Έλληνες συμπατριώτες μας να ψηφίζουν με επιστολική» ξεκαθάρισε η ίδια.

Πέραν αυτών η κυρία Κεραμέως υπενθύμισε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση αλλά και οι βουλευτές της Χαριλάου Τρικούπη είχαν υπερψηφίσει το νομοσχέδιο για την επιστολική στην αρμόδια επιτροπή αλλά στην πορεία τα δύο κόμματα επιδόθηκαν σε «κυβιστήσεις».

«Ψήφισαν “ναι” επι αρχής στην επιτροπή ώστε οι Έλληνες του εξωτερικού να ψηφίζουν με επιστολή στις ευρωεκλογές και όταν τους καλέσαμε να διευρυνθεί η δυνατότητα και στις εθνικές εκλογές έκαναν κυβίστηση και είπαν “όχι σε όλα”» ανέφερε χαρακτηριστικά για να προσθέσει «Ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε αντισυνταγματικό ένα νομοσχέδιο που μόλις πριν λίγες ημέρες υπερψήφιζε. Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ».

Επιμένοντας στην σφοδρή κριτική κατά ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, η κυρία Κεραμέως αναφέρθηκε σε πρόσφατη συνέντευξη του κ. Στέφανου Κασσελάκη ο οποίος υποστήριζε ότι η στήριξη της επιστολικής ψήφου αποτελεί υποχρέωση της Αριστεράς. Η ίδια επικαλέστηκε και πρακτικά της Βουλής του 2019 όπου το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να καλεί την κυβέρνηση να εισάγει την επιστολική για τους εκλογείς εκτός επικράτειας – αυτό δηλαδή που προτείνει η τροπολογία την οποία όμως το ΠΑΣΟΚ σήμερα καταψηφίζει.

«Τους επόμενους μήνες θα κάνετε περιοδείες ανά τον κόσμο και θα συναντάτε Έλληνες του εξωτερικού που ζητούν αυτή την εξέλιξη που συζητούμε σήμερα. Θα σας ρωτούν γιατί δεν ψηφίσατε για να μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να ψηφίζουν με επιστολική; Γιατί δεν ψηφίσατε ενώ αρχικά είχατε ταχθεί υπέρ. Τι θα απαντήσετε; ότι είχατε πρόβλημα με την διαδικασία;» είπε.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/ektakto-itta-tis-kyvernisis-sti-vouli-katapsifistike-i-tropologia-gia-tin-epistoliki-psifo-stis-ethnikes-ekloges/

Η Ουκρανία παραδέχθηκε ότι σκότωσε τους 65 Ουκρανούς αιχμαλώτους επειδή «Δεν είχαμε ειδοποιηθεί για την πτήση του ρωσικού Il-76»!

0

To Kίεβο παραδέχθηκε το έγκλημα – Οι στρατιώτες επρόκειτο να ανταλλαχθούν με Ρώσους αιχμαλώτους

H Oυκρανία παραδέχθηκε ότι κατέρριψε το ρωσικό μεταγωγικό αεροσκάφος Il-76 στο Μπέλγκοροντ με τους 65 Ουκρανούς αιχμαλώτους και απλά η μυστική υπηρεσία της χώρας GUR, η οποία βαρύνεται με πολλά εγκλήματα κατά του ρωσόφωνου πληθυσμού της χώρας ανακοίνωσε ότι  «Σήμερα είχε προγραμματιστεί ανταλλαγή αιχμαλώτων με τη Ρωσία. Δεν ενημερωθήκαμε με ποιο τρόπο θα μεταφέρονταν οι Ουκρανοί αιχμάλωτοι και δεν μας ζητήθηκε να μην κτυπάμε στόχους στην περιοχή».

Το γραφείο του Προέδρου της Ουκρανίας δεν έχει σχολιάσει το συμβάν. Ο σύμβουλος του Ζελένσκι, Mikhail Podolyak, απαντώντας σε ερώτηση δυτικών δημοσιογράφων σχετικά με την τραγωδία Il-76, είπε ότι «Δεν ήταν ακόμη έτοιμος να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση»

Στην ανακοίνωση του ουκρανικό Γενικό Επιτελείο αναφέρει ότι «Θα κτυπάνε στόχους στο Μπέλγκοροντ αφού Ρωσία βομβαρδίζει το Χάρκοβο».

«Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν να λαμβάνουν μέτρα για την καταστροφή οχημάτων παράδοσης όπλων στην κατεύθυνση Μπέλγκοροντ-Χάρκοβο» αλλά είναι πραγματικά ανόητο αυτό που λένε για να δικαιολογήσουν την σφαγή από φίλια πυρά των αιχμαλώτων τους: Στο Μπέλγκοροντ δεν μεταφέρουν οι Ρώσοι όπλα από αέρος, ακριβώς για τον λόγο ότι βρίσκεται εντός του βεληνεκούς των ουκρανικών αντιαεροπορικών όπλων! 

Η Βαλτική μετατρέπεται σε «νατοϊκή λίμνη» – Ελλάδα στο μάτι του γεωπολιτικού κυκλώνα

0
 (Τετάρτη 24 Ιανουαρίου 2024)
Η Υψηλή Στρατηγική της Αμερικής (FMES)
Μετά την άρση του βέτο για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ (23/01/24) από την Τουρκία -η οποία τελικώς επετεύχθη με σημαντική υπονόμευση των ελληνικών συμφερόντων-, είναι θέμα χρόνου να ακολουθήσει και η «τουρκική ουρά», η Ουγγαρία. Με την ολοκλήρωση της εισόδου της Σουηδίας στη Βορειοατλαντική συμμαχία, η Βαλτική θα μετατραπεί και τυπικά σε «νατοϊκή λίμνη».
Το παρόν βήμα έχει εξηγήσει ότι έτσι η βαρύτητα μετατοπίζεται στην διέξοδο της Ρωσίας από τον Εύξεινο Πόντο προς τις «θερμές θάλασσες», το Αιγαίο και την Μεσόγειο, διαμέσου των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων που ελέγχονται από την Τουρκία.
Αυτό σημαίνει ότι η όποια «ελαστικότητα»/συγκατάβαση έχει επιδείξει η Ρωσία στο θέμα της Αλεξανδρούπολης (αφορά την Ελλάδα), και το ζήτημα των Στενών (αφορά την Τουρκία), πλέον δεν θα υφίσταται, με ότι αυτό σημαίνει για τις διμερείς σχέσεις αλλά και την εφαρμογή της Συνθήκης του Μοντρέ.
Επίσης, επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις του χάρτη που δημοσίευσε το Μεσογειακό Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών της Γαλλίας (FMES) και περιγράφει την νέα παγκόσμια Υψηλή Στρατηγική των ΗΠΑ.
Στον χάρτη αυτό ένα κυρίαρχο στοιχείο είναι η γραμμή υπεράσπισης των κρίσιμων αμερικανικών συμφερόντων (μωβ χρώμα) που επαναχαράσσεται για να διασφαλιστεί η άμυνα των σημαντικότερων αμερικανικών συμμάχων (σε Ευρώπη, Ιαπωνία, Ινδία, Αραβική Χερσόνησο) οι οποίοι εντοπίζονται στο επίμαχο τμήμα του Rimland (κίτρινο χρώμα).
Αυτή η «νέα γραμμή άμυνας», προστατεύει τις κύριες θαλάσσιες διαδρομές που εγγυώνται Αμερικανική στρατηγική υπεροχή, αλλά ταυτόχρονα συνεπάγεται την απόσυρση από περιοχές όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εμπλακεί για αρκετές δεκαετίες (βόρειο τμήμα της Μέσης Ανατολής, Πακιστάν κα) και που τώρα επιτρέπουν στη Heartland (Κίνα-Ρωσία) να επεκταθεί.
Η Ελλάδα στο μάτι του «γεωπολιτικού κυκλώνα» για τους λόγους που αναλύθηκαν ΕΔΩ και ΕΔΩ! 

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Χρήστος Κωνσταντινίδης στους Leaders: Γιατί καρατομήθηκε ο υπουργός Άμυνας της Κύπρου;

0

Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης μεταφέρει τον προβληματισμό από επικρατεί μετά τον ανασχηματισμό στην Κύπρο.

Για την καρατόμηση του Υπουργού Άμυνας της Κύπρου, Μιχάλη Γιωργάλλα, κατά τον πρόσφατο ανασχηματισμό στην Κύπρο, μίλησε ο Χρήστος Κωνσταντινίδης.

Ο δημοσιογράφος του Sportdog.gr μετέφερε τον προβληματισμό που επικρατεί για τη συγκεκριμένη εξέλιξη, καθότι δημοσίευμα από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από την εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» ανέφερε, ότι η απομάκρυνση Γιωργάλλα έγινε υπόδειξη των Αθηνών. 

Δείτε το απόσπασμα με την παρέμβαση του συνάδελφου:

@xkon1984 Γιατί καρατομήθηκε ο Υπουργός Άμυνας στην Κύπρο; #Cyprus #defence ♬ πρωτότυπος ήχος – Xristos Konstantinidis

Ποιοι ήταν οι λόγοι που ο Νίκος Χριστοδουλίδης προέβη σε αυτήν την κίνηση; Το ρεπορτάζ ανέφερε, ότι ο λόγος ήταν το γεγονός, ότι ο πρώην Υπουργός Άμυνας της Μεγαλονήσου υπήρξε θιασώτης της αναβίωσης του Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας-Κύπρου. Πάντως ο Γιωργάλλας, όταν τοποθετήθηκε επί του ζητήματος, εμφανίστηκε σφόδρα ενοχλημένος με την καρατόμησή του, υποστήριξε, ότι δεν μπορεί να διανοηθεί, ότι τέτοιο υπαγορεύτηκε από την Αθήνα, απέδωσε την εξέλιξη σε κίνηση για την εξασφάλιση της ισορροπίας στην κυβέρνηση και επεσήμανε, ότι εφήρμοζε το κυβερνητικό πρόγραμμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι δικές του ιδέες.

O Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην Κύπρο, Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης κλήθηκε από τη «Σημερινή» να απαντήσει κατά πόσο είναι αληθές το δημοσίευμα της «ΕΣΤΙΑΣ», ότι δηλαδή ο τέως Υπουργός Άμυνας Μιχάλης Γιωργάλλας απομακρύνθηκε κατόπιν αξίωσης του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, επειδή επέμενε στην υλοποίηση του ενιαίου αμυντικού δόγματος. Όπως επισημαίνει, ο κ. Λετυμπιώτης «δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Είναι αποφάσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας».

Ο Γιωργάλλας δούλεψε εντατικά για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος στην άμυνα και την ασφάλεια του Νησιού. Πίεσε επίσης για να αρθούν οι απαιτήσεις της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ να αναφέρεται στους επίσημος χάρτες το νησί ως στίγμα, επειδή δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Συν τοις άλλοις έκρουε το καμπανάκι ώστε να θεωρηθεί πρόβλημα της ΕΕ το Κυπριακό.

Τη θέση του κ.Γιωργάλλα ανέλαβε ο διευθυντής του γραφείου του τέως Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, Βασίλης Πάλμας.

Δείτε όλη την εκπομπή LEADERS

ΠΗΓΗ: Γεωπόλδος / Sportdog.gr

Το παιχνίδι της Τουρκίας στον Καύκασο και ο ρόλος του Αζερμπαϊτζάν που εξυπηρετεί τις παντουρκικές ονειρώξεις

0

Η δυσμενή κατάσταση της Αρμενίας, ο ρόλος του Αζερμπαϊτζάν, η στάση της Ρωσίας, πως μπορεί να γίνει περισσότερο ενεργή η Ελλάδα.

Τα σχέδια της Άγκυρας στον τουρκογενή κόσμο ανέλυσε ο Γιώργος Μενεσιάν μιλώντας στην  εκπομπή  LEADERS στις 22.01.2024  με τον Ηλία Παπανικολάου.

Ο διεθνολόγος στάθηκε στο ρόλο που παίζει το Αζερμπαϊτζάν ως χώρα που παράγει ενέργεια και βρίσκεται υπό την επιρροή της Τουρκίας. Ο αναλυτής φώτισε μονοπάτια της ιστορίας που συνδέουν τις δύο χώρες, οι οποίοι εν έτει 2024 έχουν ως σύνθημα «ένα έθνος – δύο κράτη», παρότι οι Αζέροι δεν είναι τουρκικό φύλο αλλά ιρανικό.

Ο Μενεσιάν αναφέρθηκε στη στάση της Ρωσίας, η οποία λόγω Πασινιάν και ενεργειακών παραγόντων έχει απομακρυνθεί από την Αρμενία, η οποία από το 2020  και τον πόλεμο των 44 ημερών μέχρι το φθινόπωρο του 2023  θρήνησε τη σταδιακή απώλεια του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ενός αυτόνομου αρμενικού θύλακα με ιστορία χιλιάδων ετών.

Παράλληλα ο διεθνολόγος μίλησε για τις προοπτικές της Ελλάδας για πιο ενεργό ρόλο στον Καύκασο.

 

ΠΗΓΗ: Γεωπόλδος/Sportdog.gr

Μιχάλης Κρητικός: τι μάθαμε στο Νταβός για την τεχνητή νοημοσύνη

0

του Μιχάλη Κρητικού*
Την προηγούμενη εβδομάδα ολοκληρώθηκε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ 2024 στο Νταβός της Ελβετίας, το οποίο και επιβεβαίωσε την πρωτοκαθεδρία της τεχνητής νοημοσύνης στην ατζέντα των παγκόσμιων συζητήσεων.

Σταχυολογώντας τις συζητήσεις στο πλαίσιο αυτής της παγκόσμιας συνάντησης, ξεχωρίζουν δύο σημεία που αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής και συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των μεγαλύτερων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων.

Το πρώτο είναι η έμφαση που δόθηκε στην ιδιαίτερη «ισχύ» της τεχνολογίας αυτής να δημιουργήσει φαινόμενα «παραπληροφόρησης» με πολιτικό κίνητρο και περιεχόμενο.

Η βαρύτητα που δόθηκε σε αυτήν την διάσταση ευθυγραμμίζεται πλήρως με τα ευρήματα της πρόσφατα δημοσιευμένης Έκθεσης Παγκόσμιων Κινδύνων 2024 του WEF, η οποία όχι μόνο τοποθετεί την τεχνητή νοημοσύνη ψηλά στην σχετική αξιολόγηση αλλά αναφέρεται ρητά στην παραπληροφόρηση ως την μεγαλύτερη βραχυπρόθεσμη απειλή στον κόσμο.

Η έκθεση σημειώνει ότι με τα εργαλεία Gen AI, όπως το ChatGPT-4 και το Bard, είναι πλέον ευκολότερο να δημιουργούνται κείμενα, εικόνες και βίντεο που συχνά δεν διακρίνονται από εκείνα που παράγονται από ανθρώπους, καθιστώντας ευκολότερη την κατασκευή και τη διάδοση παραπλανητικών ή λανθασμένων πληροφοριών στο διαδίκτυο.

Το θέμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό τώρα, καθώς προετοιμαζόμαστε για τη μεγαλύτερη εκλογική χρονιά στην ιστορία, όπου περισσότερος από τον μισό πληθυσμό του πλανήτη -σε πάνω από 65 χώρες- θα κληθεί να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων οικονομιών, όπως είναι οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδία και η Ινδονησία.

Το δεύτερο είναι ότι για πρώτη φορά ο ενθουσιασμός για τα επιτεύγματα της επιδραστικής αυτής τεχνολογίας συνοδεύτηκε ή πιο συγκεκριμένα μετριάστηκε από την ανάδειξη μιας πιο περίπλοκης και σκοτεινής πραγματικότητας.

Οι ηθικοί προβληματισμοί για την τεχνητή νοημοσύνη βρέθηκαν στο επίκεντρο πολλών συζητήσεων, κοινός παρονομαστής των οποίων ήταν η έκκληση για την θέσπιση ενός αυστηρού ηθικού πλαισίου για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της τεχνολογίας αυτής. Εκφράστηκαν ανησυχίες σχετικά με το ενδεχόμενο η τεχνητή νοημοσύνη να διογκώσει τις υπάρχουσες ανισότητες και τονίστηκε η ιδιαίτερη σημασία της δίκαιης πρόσβασης τόσο κρατών αλλά και συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων στις ωφέλιμες λειτουργίες.

Ταυτόχρονα με την αναγνώριση των τρομακτικών ικανοτήτων της τεχνολογίας αυτής, ήταν ιδιαίτερα έντονος ο προβληματισμός για το πώς ακριβώς θα διασφαλιστεί η υπεύθυνη χρήση αυτής της τεχνολογίας, πέρα από γενικές αρχές και διακηρύξεις, ελλείψει μάλιστα ενός ικανού δείγματος ευρημάτων από τις διάφορες πιλοτικές δοκιμές και πρωτοκόλλων αξιολόγησής τους.

Αναγνωρίστηκε, επίσης, ότι η τεχνολογία αυτή, εκτός των ερωτημάτων που θέτει για τον χώρο της εργασίας, τα προσωπικά μας δεδομένα και την ίδια την δημοκρατία, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε συζητήσεις για την ανάγκη επανοηματοδότησης της ανθρώπινης δημιουργίας, την αναγκαιότητα διαρκούς ανθρώπινου ελέγχου και επίβλεψης αλλά και διασφάλισης ότι η σχετική πολιτική, κοινωνική και ηθική συζήτηση θα συνεχιστεί και θα «διευρυνθεί» παράλληλα, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται.

Εάν κάτι θα θυμόμαστε μετά από καιρό από την φετινή σύσκεψη είναι το γεγονός ότι ανέδειξε την διττή φύση της τεχνητής νοημοσύνης ως καταλύτη δημιουργίας τόσο μακροπρόθεσμων ωφελειών όσο και δομικών κινδύνων κάθε είδους. Καθώς πλοηγούμαστε σε αυτό το έδαφος, οι αποφάσεις που λαμβάνουμε για την ανάπτυξη και τη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης θα διαμορφώσουν ανεξίτηλα την παγκόσμια κοινωνία μας.

Η διεθνής αυτή συνάντηση μας υπενθύμισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη, στον πυρήνα της, αφορά το μέλλον που επιλέγουμε να σφυρηλατήσουμε, ένα μέλλον που θα πρέπει να καθοδηγείται από υψηλές κοινωνικές αξίες και ενσυναίσθηση.

Για την χώρα μας, αυτά τα συμπεράσματα αποκτούν μια ιδιαίτερη διάσταση: η ανάγκη να επενδύσουμε (ή να διαχειριστούμε ξένες τεχνολογικές επενδύσεις) στην τεχνολογία αυτή θα πρέπει να συνοδευτεί άμεσα από μια παράλληλη στρατηγική για το τι μοντέλο ψηφιακής διακυβέρνησης θέλουμε να δημιουργήσουμε, τους όρους προσβασιμότητάς του αλλά και το τι είδους ρήτρες διαφυγής είμαστε έτοιμοι να υιοθετήσουμε.

*O Δρ Μιχάλης Kρητικός είναι ερευνητής του ΕΛΙΑΜΕΠ και Επίκουρος Καθηγητής σε θέματα Τεχνητής Νοημοσύνης και Ψηφιακής Μετάβασης στη Σχολή Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών.  

iefimerida.gr

Η ΣΟΥΗΔΙΑ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

0
Στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση:
Ψήφισαν 346
Ναι 287
Όχι 55
4 λευκ
Η Σουηδία γίνεται μέλος του ΝΑΤΟ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΣΠΙΣΗ ΓΑΜΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΑΤΟΜΩΝ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΦΥΛΟΥ1

18

 

Μητροπολίτης Μεσογαίας & Λαυρεωτικῆς Νικόλαος

Θέλω πολὺ νὰ Σᾶς εὐχαριστήσω, Μακαριώτατε, γιὰ τὴν τιµὴ καὶ τὴν ἐµπιστοσύνη νὰ παρουσιάσω ἐνώπιον τῶν Σεβασµιωτάτων Μητροπολιτῶν ἀδελφῶν, ποὺ συγκροτοῦν τὸ ἱερὸ σῶµα τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, µάλιστα µέσα στὴν ἰδιαιτέρως φορτισµένη ἀτµόσφαιρα τῶν ἡµερῶν, κάποιες σκέψεις γύρω ἀπὸ τὸ πολυσυζητηµένο θέµα τῆς προαγγελθείσης ψήφισης τοῦ νόµου, ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ θεσπίζει γάµο µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου στὴ χώρα µας. Νὰ ἔχω τὴν εὐχή Σας.

Θεωρῶ πὼς δὲν ὑπάρχουν πολλὰ περιθώρια νὰ πῶ πράγµατα ποὺ µέχρι σήµερα δὲν ἀκούσθηκαν. Τὸ ὑπ’ ἀριθ,. 6315/286/18.12.2023 Ἐγκύκλιο Σηµείωµα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου «Περὶ τῶν θέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸν γάµον καὶ τὴν υἱοθεσίαν ὑπὸ ὁµοφύλων ζευγαριῶν», ἡ Ἀνακοίνωση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, τοποθετήσεις πλειάδος ἀδελφῶν ἀρχιερέων εἴτε µέσω Ἐγκυκλίων, δηλώσεων καὶ δηµοσιεύσεων εἴτε καὶ µέσω συνεντεύξεων, ὅπως καὶ παρεµβάσεις ἐγκρίτων νοµικῶν, πιστεύω πὼς ἔχουν ἐξαντλήσει τὸ θέµα. Εἶναι γνωστὴ σὲ ὅλους ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας.

Παρὰ ταῦτα θὰ προσπαθήσω νὰ κάνω µία σύνοψη τῶν παραπάνω, µία ἐκτίµηση τῆς ὅλης καταστάσεως καὶ τοῦ σχετικοῦ προβλη- µατισµοῦ ἀπὸ βιοηθικῆς, ἐπιστηµονικῆς, κοινωνικο-ψυχολογικῆς καὶ πολιτικῆς πλευρᾶς, χωρὶς νὰ ἐπαναλάβω γνωστὲς σὲ ὅλους µας θεολογικὲς ἀναλύσεις, ἀφήνοντας δὲ γιὰ τὴ συζήτηση τὶς προτάσεις γιὰ τὴν ἀντιµετώπιση τῆς ὅλης καταστάσεως ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Ἐκκλησίας µας.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Οἱ συζητήσεις περὶ τοῦ φύλου ὅλο καὶ περισσότερο ἐµφανίζονται στὴν καθηµερινότητα, µὲ ἕναν πρωτοφανῆ στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου τρόπο.

Ὅροι καινοφανεῖς, ὅπως ἐπιλογὴ φύλου, ἐπαναπροσδιορισµός, προσανατολισµός, ρευστότητα καὶ ταυτότητα τοῦ φύλου, ἀλλὰ καὶ συναφῆ, ὅπως ἔµφυλες ταυτότητες, διαφυλικότητα, διεµφυλικότητα, ὁµοφοβικότητα, µὲ ἀνάλογα παράγωγά τους2, παρουσιάζονται στὰ δηµοσιεύµατα, στὶς συζητήσεις, στὶς πολιτικὲς ἀντιπαραθέσεις, καὶ ὄχι µόνον σὲ θεωρητικὸ ἐπίπεδο ἀλλὰ καὶ σὲ πρακτικό. Ὅλη αὐτὴ ἡ θεµατολογία δὲν ἀφορᾶ κάποια µεµονωµένα ἄτοµα ἢ ἐλάχιστες οἰκογένειες οὔτε βρίσκεται στὸ περιθώριο τῆς κοινωνικῆς ζωῆς, ἀλλὰ ἐγείρει δικαιώµατα, προξενεῖ κοινωνικὲς διεκδικήσεις καὶ πολιτικὲς ἀντιπαραθέσεις, ἔχει γεννήσει κινήµατα µὲ ὀπαδοὺς καὶ ἀντιπάλους, ἐπηρεάζει βαθειὰ τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις καὶ τὴ νοµικὴ σκέψη, διαµορφώνει νέες ἠθικὲς ἀντιλήψεις σὲ παγκόσµια κλίµακα, ἀλλάζει τὴν κοινωνία καὶ ἐπηρεάζει καίρια τὴ σχέση τοῦ κόσµου µὲ τὴν Ἐκκλησία.

Ἔτσι, τὰ τελευταῖα µόλις χρόνια, στὶς µεγάλες πόλεις τοῦ κόσµου, ὀργανώνονται πορεῖες καὶ ἐκδηλώσεις, ποὺ ὀνοµάζονται καὶ «παρελάσεις ὑπερηφανείας», οἱ ὁποῖες µὲ πρόφαση τὴ διεκδίκηση ἀναγνώρισης καὶ δικαιωµάτων, ποὺ ἤδη ἔχουν πετύχει σὲ µεγάλο βαθµό, στὴν οὐσία προβάλλουν προκλητικὰ ἀντιλήψεις, µάλιστα µὲ στήριξη ἐπιφανῶν ἐκπροσώπων τοῦ πολιτικοῦ κόσµου, πρωθυπουργῶν, προέδρων κρατῶν, ἀκαδηµαϊκῶν προσωπικοτήτων, χρηµατοδοτούµενες ἀπὸ µεγάλους ὀργανισµοὺς ὅλου τοῦ φάσµατος. Ἡ ὑπόθεση ἔχει ξεφύ- γει ἀπὸ τὸ ἐπίπεδο τοῦ διαλόγου καὶ ἔχει λάβει πλέον τὴ µορφὴ ἐπίµονης καὶ ἐπιθετικῆς προσηλυτίζουσας ἰδεολογίας, συχνὰ µὲ σαφὲς ἀντιθρησκευτικὸ καὶ ἀθεϊστικὸ χρῶµα, ἡ ὁποία ὅµως συµπαρασύρει σὲ ἀνεκτικὲς ἢ καὶ ὑποστηρικτικὲς αὐτῶν τῶν κινηµάτων ἀπόψεις ἡγέτες τοῦ χριστιανικοῦ κόσµου3, ἐσχάτως δὲ προκαλεῖ σοβαρὸ προβληµατισµὸ καὶ µεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων.

Ἀξίζει νὰ σηµειωθεῖ ὅτι ὅλο καὶ συχνότερα πρόσωπα ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς µέλη τῆς κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ (LGBT ) καταλαµβάνουν θέσεις ὑψηλῆς εὐθύνης στὸν δηµόσιο βίο, ὅπως βουλευτές, γερουσιαστές, ὑπουργοί, πρωθυπουργοί, πρόεδροι κρατῶν κ.λπ., πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν µὲ ἰδιαίτερα ἀκτιβιστικὴ διάθεση 4. Σύµφωνα µὲ πληροφορίες, ἡ Διακοµµατικὴ τῶν LGBT στὸ Εὐρωκοινοβούλιο ἀριθµεῖ 157 εὐρωβουλευτὲς ἀπὸ τὰ 27 κράτη µέλη τῆς ΕΕ καὶ σχεδὸν ἀπ’ ὅλες τὶς πολιτικὲς ὁµάδες5.

Τὰ παιδιά, ἀπὸ τὴν προσχολικὴ ἀκόµη ἡλικία, µέσα ἀπὸ ταινίες, κινούµενα σχέδια, σχολικὰ ἐγχειρίδια, ἐκτίθενται σὲ ἐντυπώσεις ποὺ δικαιολογοῦν τὸ φαινόµενο, προβάλλοντάς το εἴτε ὡς κάτι φυσικὸ ἢ ὡς «σεβασµὸ καὶ ἀνεκτικότητα στὴ διαφορετικότητα» ἢ ὡς «δικαιωµατισµό», στὴν οὐσία προκαλῶντας σύγχυση καὶ ἐθισµό, µὲ ἀνυπολόγιστες ἐνδεχοµένως συνέπειες.

Ἐπιπλέον, ὁ γάµος µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου καὶ ἡ τεκνοθεσία, ὅπως καὶ ἡ λεγόµενη «διόρθωση ἢ ἐπαναπροσδιορισµὸς» τοῦ φύλου ἢ ἡ ἐλεύθερη ἐπιλογὴ σεξουαλικοῦ προσανατολισµοῦ, µάλιστα καὶ ἀπὸ τὴν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν καὶ ἄνω, ἔχουν νοµοθετηθεῖ σὲ  πλεῖστες ὅσες χῶρες, τὴ στιγµὴ ποὺ οἱ «θεραπεῖες µεταστροφῆς» ποινικοποιοῦνται αὐστηρά.

Tὸ ὅλο θέµα ἔχει ἔντονα πολιτικοποιηθεῖ, καθὼς οἱ µὲν λεγόµενες «χριστιανικὲς» χῶρες τῆς Εὐρώπης, ἡ Αὐστραλία καὶ ὁ Καναδᾶς, ἀπορρίπτοντας τὴν πολιτισµικὴ παράδοσή τους, σταδιακὰ προωθοῦν νόµους, πολιτικὲς καὶ ἀντιλήψεις στὴ βάση τῶν ἀνθρώπινων δικαιω- µάτων, µάλιστα καὶ µὲ µία ἠθικὴ ἐπικάλυψη συµπάθειας καὶ κατανόησης τῶν δῆθεν ἀσθενεστέρων, εἰς δὲ τὶς Ἡνωµένες Πολιτεῖες τῆς Ἀµερικῆς τὰ δύο µεγάλα κόµµατα βρίσκονται σὲ διαρκῆ ἀντιπαράθεση ἐπ’ αὐτοῦ.

Στὸν ἀντίποδα ὅλων αὐτῶν, χῶρες ὅπως ἡ Ρωσία, ἡ Οὐγγαρία, οἱ µουσουλµανικὲς τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀνθίστανται µὲ σαφεῖς καὶ σκληρὲς ἀπαγορεύσεις τῶν νέων πρακτικῶν, θεωρούµενες ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους ὡς σκοταδιστικὲς ποὺ προωθοῦν τὸν ρατσισµὸ καὶ τὸ µίσος.

Τὸ κίνηµα τῶν ΛΟΑΤΚΙ, ἔχει ἐξελιχθεῖ σὲ ἰδεολόγηµα µὲ φανατικοὺς ὑποστηρικτές, ἔχει λάβει διαστάσεις µόδας καὶ χύνεται πλέον ὡς ὁρµητικὸς χείµαρρος στὴ θάλασσα τῆς κοινωνικῆς ζωῆς συµπαρασύροντας τὰ πάντα.

Ἡ σύγχρονη προβληµατικὴ περὶ φύλου συνδυάζεται µὲ ἕνα πανίσχυρο lobbying, µιὰ προπαγανδιστικὴ µηχανὴ µονόπλευρης προβολῆς ἀπόψεων, ποὺ προσπαθοῦν νὰ κλονίσουν τὴ σαφῆ διάκριση καὶ σεξουαλικὴ ταυτότητα τῶν φύλων καὶ νὰ ἐπιβάλουν µιὰ ἰδεολογία αὐθαίρετης ἀλλαγῆς, ἐπιλογῆς ἢ καὶ ἐπαναπροσδιορισµοῦ τοῦ φύλου, ἡ ὁποία ἐκµεταλλεύεται τὴν ἀδιαφορία τῆς κοινωνίας, ὅπως παραστατικὰ περιγράφει µὲ τὸ παράδειγµα µὲ τὸ βατραχάκι καὶ τὸ θερµαινόµενο νερό τοῦ Olivier Clerk στὸ ἄρθρο του «Ἕνα ἀπέραντο φρενο- κοµεῖο»6 ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Ἀργολίδος κ. Νεκτάριος, καὶ βέβαια ἡ ἀξιοποίηση τῶν πολιτικῶν καὶ οἰκονοµικῶν συµφερόντων.

Τὸ κίνηµα τῶν LGBT ἀποτελεῖ ἴσως τὸ ἰσχυρότερο στὸν κόσµο lobby.

Ὅλο αὐτὸ ἐκφράζεται µὲ τὴ µορφὴ παγκοσµίως διαδιδόµενης µόδας καὶ τὴν ὁρµὴ πολιτικῆς προπαγάνδας, προερχόµενης ἀπὸ ἀθέατα κέντρα µὲ ἄγνωστους σκοπούς, συνοδεύεται δὲ ἀφ’ ἑνὸς µὲν ἀπὸ κατευθυνόµενη ψευδοπληροφόρηση (παραποιηµένες στατιστικές, ἀλ- λοιωµένα δεδοµένα, ἐπιστηµονικὲς ἀξιολογήσεις, ὑπερτονισµὸς ἐξαιρετικὰ ἀκραίων καὶ σπανίων περιπτώσεων ποὺ ἐκθέτουν τὴν παραδοσιακὴ οἰκογένεια καὶ µεγέθυνση τῶν δῆθεν θετικῶν παραδειγµάτων ἀπὸ ὁµοφυλοφιλικὲς συµβιώσεις κ.ο.κ.), ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀπὸ ἀντί- στοιχο bullying µὲ εἰρωνεῖες, ἀπειλές, ἐκφοβισµούς, ἀδίστακτους ἀποκλεισµούς.

Κάθε ἀντίλογος χαρακτηρίζεται ὁµοφοβικός7, κάθε ἀντίθετη ἐπιχειρηµατολογία ὡς συνωµοσιολογία. Ἔτσι, ἐνῶ φαίνεται πὼς ἑδράζεται σὲ κοινωνικὴ εὐαισθησία ἔναντι κάποιων ἀτόµων ποὺ παρουσιάζουν ὄντως πρόβληµα καὶ χρήζουν στήριξης ἢ στὴν προστασία τῶν δικαιωµάτων κάποιας ἀνάλογης µειονότητας, στὴν οὐσία συρρικνώνει τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀποτελεῖ ἐπίθεση κατὰ τῆς ἀνθρώπινης φύσης µὲ χειρότερες συνέπειες ἀπὸ τὴν κλιµατικὴ ἀλλαγή, καθὼς δὲν ἀλλοιώνει τὸ περιβάλλον τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ προσβάλλει τὴν ἴδια τὴν ὀντολογία του.

Τέλος, τὸ 1973, ἡ Ἀµερικανικὴ Ψυχιατρικὴ Ἑταιρεία πῆρε τὴν ἀπόφαση να ἀφαιρέσει τὴν ὁµοφυλοφιλία ὡς ψυχικὴ διαταραχή. Ἀργότερα τὸ 1992, δηµοσίευσε τὴν ἀκόλουθη δήλωση: Ἡ ὁµοφυλοφιλία αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν δὲν ὑπονοµεύει τὴν κρίση, τὴ σταθερότητα, τὴν ἀξιο- πιστία ἢ τὶς γενικὲς κοινωνικὲς ἢ ἐπαγγελµατικὲς ἱκανότητες8.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Αὐτὸ ποὺ φαίνεται µὲ ἰδιαίτερο τρόπο νὰ ἀπασχολεῖ τὴν ἐπικαιρότητα στὴ χώρα µας καὶ ἀναδείχθηκε ἐσχάτως εἶναι τὸ θέµα τῆς µὲ νοµοθετικὴ ρύθµιση θέσπισης γάµου µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου.

Οἱ τελευταῖες βουλευτικὲς ἐκλογὲς διεξήχθησαν στὶς 25 Ἰουνίου 2023. Στὶς 4 Ἰουλίου, λίγες µόλις µέρες µετά, ὁ ἐκλεγεὶς πρωθυπουργὸς σὲ συνέντευξή του στο Bloomberg δήλωσε: «ὁ γάµος µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου θὰ γίνει κάποια στιγµὴ καὶ εἶναι µέρος τῆς στρατηγικῆς µας… ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία εἶναι πολὺ πιὸ ἕτοιµη καὶ ὥριµη». Φάνηκε λοιπὸν πὼς ἦταν συγκαλυµµένη προτεραιότητα τῆς Κυβέρνησης, ἡ ὁποία τώρα ἑτοιµάζεται νὰ προχωρήσει.

Ἀπὸ τὶς 27 χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης οἱ 18 ἔχουν νοµιµοποιήσει τὸν γάµο τῶν ἀτόµων ἰδίου φύλου. Αὐτὸ καὶ µόνο δικαιολογεῖ τὴν πίεση ποὺ ἀσκεῖται στὶς κυβερνήσεις καὶ στοὺς λαοὺς ἀπὸ τὶς περιρρέουσες ἀντιλήψεις. Δὲν χρειάζονται ὁδηγίες καὶ ἄλλες πιέσεις.

Τὸ γεγονὸς ὅµως ὅτι γειτονικές µας χῶρες ποὺ ἀνήκουν στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ὅπως ἡ Ἰταλία, ἡ Πολωνία, ἡ Βουλγαρία, ἡ Ρουµανία, ἡ Κύπρος κ.λπ. πρὸς τὸ παρὸν εἴτε δὲν ἔχουν προχωρήσει σὲ ἀνάλογες νοµοθετικὲς ρυθµίσεις ἢ καὶ ἀντιδροῦν, ὅπως οἱ Κυβερνήσεις τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Οὑγγαρίας9, σηµαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος γιὰ σπουδή, ἐνῶ ὑπάρχουν περιθώρια ἀκόµη καὶ γιὰ ἄρνηση καὶ ἐνστάσεις.

Τὸ ἐρώτηµα ποὺ αἱωρεῖται εἶναι γιατὶ ἡ Κυβέρνηση, ἢ µᾶλλον ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ τὸ περιβάλλον του, ἐπιµένουν τόσο, ἀγνοοῦν τὶς ἀντίθετες φωνὲς ἀκόµη καὶ ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς παράταξής τους, πολὺ δὲ περισσότερο ἔχουν µεταµορφωθεῖ σὲ ἰδεολογικοὺς ἱεροκήρυκες αὐτῆς τῆς νοµοθετικῆς συµµόρφωσης, τὴ στιγµὴ µάλιστα ποὺ ἡ πολιτισµική, κοινωνικὴ καὶ θρησκευτικὴ παράδοση τῆς χώρας µας εἶναι ἐντελῶς ξένη καὶ ἀντίθετη µὲ τέτοιες πρακτικὲς καὶ ἀντιλήψεις;

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Μέσα στὴν ἔντονη ἀτµόσφαιρα τῶν τελευταίων ἑβδοµάδων φάνηκε ὅτι ἀµφισβητήθηκε τὸ δικαίωµα καὶ ἡ ὑποχρέωση τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἐκφράσει τὶς ἐπιφυλάξεις της καὶ φυσικὰ νὰ ἀντιδράσει.

Πιστεύουµε, ὅτι ἡ Πολιτεία ποὺ σκοπὸ ἔχει τὴν προστασία τῆς ἀξιοπρέπειας τῶν πολιτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιζητεῖ τὴ βοήθεια τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὴ συµβουλὴ καὶ τὴ συµβολή της, ἰδίως ὅταν ὁ Πρωθυπουργὸς ἐπικαλεῖται τὴν ἐλευθερία τῆς συνειδήσεως γιὰ τοὺς βουλευτὲς τῆς παρατάξεώς του, δηλαδὴ τὴν ἐσωτερική τους αἴσθηση περὶ τῆς ἀνθρώπινης ἀξίας καὶ τιµῆς. Αὐτὸ εἶναι συνείδηση.

Ὅταν λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία ὑποστηρίζει ὅτι τὸ νοµοθέτηµα καὶ ἡ ἐπιχειρούµενη παρέµβαση στὶς ἀρχὲς τοῦ οἰκογενειακοῦ δικαίου, ὅπως παρουσιάζεται, πλήττει καίρια τὴν ἀνθρώπινη ἀξία καὶ τὴν οἰκογένεια, φυσικὰ καὶ πρέπει νὰ ὑψώσει τὴ φωνή της καὶ µάλιστα δυναµικὰ νὰ ἀσκήσει τὴν ἐπιρροή της. Ἐὰν σιωπήσει ἢ ἀδρανήσει, αὐτοκαταργεῖται.

Ἡ οἰκογένεια εἶναι κύτταρο καλλιέργειας τῶν µελῶν της, συζύγων καὶ παιδιῶν. Ἀπαραίτητη προϋπόθεση λειτουργίας της εἶναι νὰ συντηρεῖ τὶς ἠθικὲς ἀρχὲς ποὺ ὁπωσδήποτε ἐναρµονίζονται µὲ τοὺς φυσικοὺς ὅρους.

Κάθε παραβίαση καὶ ἀλλοίωση τῆς φυσιολογίας ἀντιβαίνει στὴν ἠθική. Κάθε ἀνατροπὴ τῆς ἠθικῆς ἀποδοµεῖ τὴν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν ἡ ἀνθρώπινη ἀξία, γιὰ τὴν ὁποία ἀγωνίζεται ἡ Ἐκκλησία, κατακρηµνίζεται, τότε καὶ ἡ ἀξιοπρέπεια, τὴν προστασία τῆς ὁποίας ἔχει ἡ Πολιτεία, καταρρακώνεται.

Ἐπιπλέον, ἡ Πολιτεία ζητεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία µεταξὺ ἄλλων νὰ στηρίξει τὴν οἰκογένεια. Καὶ ἡ Ἐκκλησία τὸ κάνει ἀπὸ αἰώνων, µάλιστα µὲ µεγάλη χαρὰ καὶ φροντίδα, τόση ποὺ τὴν ἀναγνωρίζουν οἱ πάντες, πολύ πρὶν ἡ Κυβέρνηση σκεφθεῖ νὰ συστήσει Ὑπουργεῖο Οἰκογένειας, ἔχει δὲ ἀναβιβάσει τὸν γάµο, τὴ θεµελίωσή της, σὲ µυστήριο. Γιατὶ λοιπὸν τώρα ἀντιδροῦν στὴν κατάθεση τῆς µακροχρόνιας ἐµπειρίας της καὶ ἐπιδιώκουν τὴ φίµωση τοῦ λόγου της; Δὲν ὑποστηρίζουµε οὔτε νεκρὸ ἰδεολόγηµα οὔτε πολιτικὴ σκοπιµότητα. Οὔτε προστατεύουµε τὸν συντηρητισµό µας.

Ἡ οἰκογένεια καὶ ὁ γάµος δὲν εἶναι «δικαιώµατα» κάποιων, εἶναι θεσµοί.

Γι’ αὐτοὺς ἀγωνιζόµαστε καὶ καταθέτουµε ὑπεύθυνα τὴν ἐκτίµηση καὶ τὴν ἐµπειρία µας. Δὲν µπορεῖ νὰ ἰσχυρίζονται µὲ ψυχρὴ καρδιὰ ὅτι «νοµοθετοῦν γιὰ ὅλη τὴν κοινωνία. Ἡ ὀπτικὴ γωνία µίας Πολιτείας, εἶναι ἀναγκαστικὰ εὐρύτερη ἀπ’ ὅ,τι εἶναι µίας θρησκείας»10.

Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι µιὰ θρησκεία. Αὐτὸ κατάλαβαν τόσα χρόνια; Ὅσοι ἔτσι σκέπτονται εἶναι καὶ ἀπροσγείωτοι καὶ ἄδικοι. Γι’ αὐτὸ καὶ νοµοθετοῦν καὶ αὐθαίρετα καὶ λάθος.

Ἂς προχωρήσουµε σὲ µερικὲς πρῶτες βασικὲς σκέψεις, ποὺ δὲν ἐξαντλοῦν µὲν τὸ θέµα, θεωρῶ ὅµως πὼς συµβάλλουν στὴν ὅλη προβληµατική.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ

Ἀνατοµικὰ χαρακτηριστικὰ

Τὶ εἶναι τελικὰ ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου; Ὑπάρχει κάτι ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἄνδρα καὶ τὴ γυναῖκα; Εἶναι ἐπιλέξιµο τὸ φύλο; Ὑπάρχουν πολλὰ φύλα γιὰ τὸν ἴδιο ἄνθρωπο, βιολογικό, κοινωνικό, συναισθηµατικό, µεταξύ τους ἀντικρουόµενα; Γεννιέται κανείς µὲ συγκεκριµένο σεξουαλικὸ προσανατολισµὸ ἢ αὐτὸς διαµορφώνεται στὴ συνέχεια ἀπὸ ποικίλους παράγοντες; Πόσο φυσικὸ εἶναι τὸ µὴ φυσιολογικό;

Ἐξ ἀπόψεως βιολογικῆς ὑπάρχουν δύο φύλα, ὅπως καὶ στὰ ἀνώτερα θηλαστικά: τὸ ἀρσενικὸ καὶ τὸ θηλυκό. Ὅλα τὰ συστήµατα ποὺ συναπαρτίζουν τὸν ἀνθρώπινο ὀργανισµὸ ἔχουν στὴ βάση τους τὴν ἴδια ἀνατοµική µορφολογία καὶ φυσιολογία καὶ στὰ δύο φύλα. Ὅλες οἱ λειτουργίες, καρδιακή, ἀναπνευστική, νεφρική, ἀκολουθοῦν τοὺς ἴδιους µηχανισµοὺς ἀνεξαρτήτως φύλου.

Ἐξαίρεση ἀπὸ αὐτὸν τὸν κανόνα ἀποτελεῖ τὸ ἀναπαραγωγικὸ σύστηµα καὶ ὅ,τι σχετίζεται µὲ τὴν ἀναπαραγωγικὴ λειτουργία (γενετικὸ ὑπόβαθρο, ὁρµόνες κ.λπ.). Τὰ ἀναπαραγωγικὰ ὄργανα τῆς γυναίκας εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὰ ἀπὸ αὐτὰ τοῦ ἄνδρα.

Συνεπῶς, αὐτὸ ποὺ διαφοροποιεῖ τὰ φύλα καὶ τὰ ταυτοποιεῖ εἶναι τὸ ἀναπαραγωγικό τους σύστηµα. Μάλιστα, τὸ βασικό τους χαρακτηριστικὸ δὲν εἶναι µόνο ὅτι εἶναι διαφορετικὰ καὶ ἔτσι διακρίνονται τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο, ἀλλὰ ὅτι τὰ φύλα εἶναι µόνο δύο, δὲν ὑπάρχει τρίτο, καὶ κυρίως ὅτι εἶναι συµπληρωµατικά, ποὺ σηµαίνει ὅτι ἡ ἀνατοµικὴ διαφοροποίηση ἐξυπηρετεῖ τὴ δυνατότητα ὄχι ἐπαφῆς ἀλλὰ ἕνωσης τῶν σωµάτων.

Δύο γυναικεῖα σώµατα δὲν ὑπάρχει φυσιολογικὸς τρόπος νὰ ἑνωθοῦν µεταξύ τους, οὔτε δύο ἀνδρικά.

Ἐπίσης, ὅλα τὰ ὄργανα καὶ οἱ λειτουργίες εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖα γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ ἀνθρώπινου ὀργανισµοῦ στὸν ὁποῖο ἀνήκουν -γι’ αὐτὸ ἐξάλλου καὶ ὀνοµάζονται ζωτικά. Αὐτὸ δὲν συµβαίνει µὲ τὰ ἀναπαραγωγικά. Αὐτὰ δὲν εἶναι ἀπαραίτητα οὔτε χρησιµεύουν στὴν ἐπιβίωση τοῦ ὀργανισµοῦ, ἀλλὰ µπορεῖ κάποιος νὰ ζήσει ὑγιής, χωρὶς ποτὲ νὰ ἀξιοποιήσει τὴ λειτουργία τους. Μοναδικὸ προορισµὸ ἔχουν νὰ συνεργασθοῦν µαζὶ ἀρσενικὸ καὶ θηλυκό, προκειµένου νὰ γεννηθεῖ µιὰ νέα ζωή ἀπὸ δύο ἀνθρώπους. Ἡ κάθε ζωή, ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔτσι ἔρχεται στὴν ὕπαρξη, ἀπὸ τὴ σωµατικὴ ἕνωση ἑνὸς ἄνδρα καὶ µιᾶς γυναίκας. Ἡ φυσιολογία δὲν γνωρίζει ἄλλον τρόπο.

Γενετικὰ χαρακτηριστικὰ

Ὅλα τὰ σωµατικὰ κύτταρα (καρδιακά, ἠπατικά, νεφρικά κ.λπ.) δὲν διαφέρουν ἀπὸ φύλο σὲ φύλο, ἔχουν δὲ διπλοειδὲς γονιδίωµα, εἶναι συµπληρωµένα, ὁλοκληρωµένα καὶ αὐτάρκη. Ἐξαίρεση ἀποτελοῦν τὰ γενετικὰ κύτταρα, τὸ ὠάριο τῆς γυναίκας καὶ τὸ σπερµατοζωάριο τοῦ ἄνδρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπίσης διαφορετικὰ καὶ συµπληρωµατικά, ἀλλὰ καὶ ἁπλοειδῆ, δηλαδὴ ἀπὸ µόνα τους ἀνεπαρκῆ νὰ ἐπιτελέσουν τὸν προορισµό τους. Καὶ αὐτὰ ἀπαιτοῦν ἕνωση. Δύο ὅµοια µεταξύ τους δὲν ἑνώνονται. Τὸ καθένα ψάχνει τὸ συµπληρωµατικό του. Ἡ ἕνωση τῶν δύο δηµιουργεῖ τὸ θαῦµα τῆς ζωῆς, ἕνας νέος ἄνθρωπος µὲ αἰώνια προοπτικὴ ἔρχεται στὸν κόσµο.

Ἐπίσης,

  • Τὸ ὠάριο εἶναι τὸ µεγαλύτερο κύτταρο τοῦ ὀργανισµοῦ (περίπου 120-150µ, ὅταν ὠριµάσει) µὲ ἐντελῶς διαφορετικὴ µορφολογία ἀπὸ τὸ σπερµατοζωάριο (µικρὴ κεφαλὴ µὲ προεξέχουσα οὐρά).
  • Τὰ ὠάρια εἶναι λίγα καὶ ἐνυπάρχουν στὸ γυναικεῖο σῶµα ἀπὸ τὴν ἐµβρυϊκὴ ἡλικία, τὰ σπερµατοζωάρια διαρκῶς γεννῶνται καὶ σὲ κάθε ἐκσπερµάτωση ὁ ἀριθµός τους ἀνέρχεται σὲ 100-200 ἑκατοµµύρια.
  • Ὁ ἄνδρας παράγει σπερµατοζωάρια µέχρι προχωρηµένη ἡλικία, ἐνῶ ἡ γυναῖκα ἔχει καταναλώσει τὰ ὠάριά της περίπου 35 χρόνια µετά τὴν ἔναρξη τῆς ἀναπαραγωγικῆς της δράσης.
  • Ὁ ἄνδρας καθορίζει τὸ φύλο τοῦ παιδιοῦ, ἡ γυναῖκα κυοφορεῖ, δίνει ζωή, τίκτει καὶ θηλάζει. Αὐτὴ µεγαλώνει τὸ παιδί. Ἡ ἐννεάµηνη κύηση, ὁ θηλασµός, δηµιουργοῦν βαθειὰ ἐσωτερικὴ σχέση µὲ τὴ µητέρα.
  • Ὁ ἄνδρας φτάνει σὲ ὀργασµὸ πολὺ εὔκολα καὶ σύντοµα, ἐνῶ ἡ γυναῖκα θέλει πολλαπλάσιο χρόνο.
  • Τὸ κάλλος, ἡ χάρη εἶναι χαρακτηριστικὰ τῆς γυναικείας φύσεως γιὰ νὰ ἑλκύει. Ἡ φορὰ ἕλξης εἶναι ἀπὸ τὸν ἄνδρα πρὸς τὴ γυναῖκα.
  • Ἀντίστοιχα διαφοροποιηµένα χαρακτηριστικὰ παρουσιάζουν καὶ οἱ ὁρµόνες τῶν δύο φύλων11.

Ὅλα τὰ παραπάνω ἰδιώµατα τῶν δύο φύλων ἔχουν τὸν λόγο τους καὶ φυσικὰ διαµορφώνουν ἀνάλογα καὶ τὴν προσωπικότητα καὶ γενικὰ τὴν ψυχολογία τῶν φύλων.

Ἔτσι, γιὰ παράδειγµα, ὑπάρχει διαφορετικὴ σχέση µὲ τὸν χρόνο, ἔτσι ἐξηγεῖται τὸ ὅτι ἡ γυναικεία φύση χαρακτηρίζεται ἀπὸ ὑποµονὴ καὶ ἀντοχή, ἐνῶ ἡ ἀνδρικὴ ἀπὸ ὁρµὴ καὶ δύναµη, λειτουργεῖ δὲ διαφορετικὰ τὸ συναίσθηµα καὶ ἡ λογική. Οἱ γυναῖκες εἶναι πιὸ εὐαίσθητες καὶ εὐσυγκίνητες, πιὸ ἐπιρρεπεῖς σὲ ἀδυναµίες τοῦ συναισθήµατος, ἀλλὰ καὶ πιὸ εὔκολες σὲ ἀρετές, ὅπως ἡ πίστη, τὸ φιλότιµο, ἡ ἀφοσίωση, ἡ διάθεση προσφορᾶς καὶ θυσίας. Τὰ δύο φύλα ἔχουν καὶ ψυχολογία συµπληρωµατική.

Κατόπιν ὅλων αὐτῶν θὰ µπορούσαµε νὰ ποῦµε ὅτι ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου ἔχει ἀναφαίρετη βιολογικὴ βάση καὶ στηρίζεται στὴ βιογενετική διαφορετικότητα καὶ κυρίως στὴ συµπληρωµατικότητα τῶν δύο φύλων, ὑπακούει στὴ γενικὴ Ἀρχὴ τῆς Συµπληρωµατικότητας (Complimentarity Principle), ἡ ὁποία συγκροτεῖ τὸν φυσικὸ κόσµο (ἄτοµα, µόρια, ὕλη), καὶ σύµφωνα µὲ τὴν ὁποία τὰ ἑτερώνυµα ἕλκονται καὶ τὰ ὁµώνυµα ἀπωθοῦνται. Ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου δὲν εἶναι ἐπιλέξιµη· εἶναι δεδοµένη.

Ἐρωτικὴ ἕλξη, σεξουαλικὴ ἐπιθυµία

Γιὰ νὰ µπορέσει νὰ γίνει ἡ ἕνωση τῶν σωµάτων πρέπει νὰ προηγηθεῖ ἀµοιβαία ἕλξη τοῦ ψυχικοῦ κόσµου τῶν ἀνθρώπων, ὁ ἕνας νὰ ἐπιθυµήσει τὸν ἄλλον, νὰ κινηθεῖ πρὸς αὐτόν. Αὐτὴ ἡ κίνηση τοῦ ἑνὸς πρὸς τὸν ἄλλον εἶναι ἡ ἐρωτικὴ ἕλξη, ἡ ὁποία προκαλεῖ τὴ σεξου- αλικὴ ἐπιθυµία καὶ ἡ ὁποία προφανῶς καὶ ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος εἶναι ψυχοσωµατικὸς θὰ πρέπει νὰ ἐναρµονίζεται µὲ τὴ βιολογικὴ ταυτότητα τοῦ καθενὸς ἀπὸ τοὺς δύο.

Μία σχέση στὴν ὁποία ἡ ψυχὴ δὲν βρίσκεται σὲ ἁρµονία µὲ τὸ σῶµα, προξενεῖ ρήγµα στὴν προσωπικότητα, ἀσάφεια καὶ διχασµὸ ταυτότητας καὶ βέβαια εἶναι µὴ κατὰ φύσιν καὶ µὴ ἐπιθυµητή.

Στὸ σηµεῖο αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ σηµειώσουµε ὅτι δὲν ὑπάρχουν σεξουαλικὰ ὄργανα, ἀλλὰ µόνον ἀναπαραγωγικὰ ὄργανα καὶ σεξουαλικὰ αἰσθητήρια, αἰσθητῆρες, σηµεῖα διεγέρσεως, ὅπως δὲν ὑπάρχουν γευστικὰ ὄργανα ἀλλὰ πεπτικὰ ὄργανα καὶ γευστικὰ αἰσθητήρια. Ὅπως ὁ σκοπὸς δὲν εἶναι ἡ γεύση ἀλλὰ ἡ πέψη, ἔτσι καὶ ἡ σεξουαλικὴ ἕλξη δὲν µπορεῖ νὰ αὐτονοµηθεῖ ἀπὸ τὴν ἀναπαραγωγικὴ προοπτικὴ τοῦ ὀργανισµοῦ.

Ἡ σεξουαλικὴ ἡδονὴ δὲν µπορεῖ νὰ ἀποτελεῖ αὐτοσκοπό, δὲν εἶναι αὐτόνοµη, συνυπάρχει µὲ τὴν εὐθύνη τῆς νέας ζωῆς καὶ µάλιστα στὸ προστατευτικὸ πλαίσιο µιᾶς οἰκογένειας. Τὰ παιδιὰ δὲν γεννιοῦνται καὶ ἐγκαταλείπονται στὴν τύχη τους, ἀλλὰ προστατεύονται µέσα στὸ περιβάλλον τῆς οἰκογένειας. Αὐτὸ ὁδηγεῖ στὸν θεσµὸ τοῦ γάµου. Γάµος δὲν εἶναι ἱκανοποίηση τῆς ἀνάγκης γιὰ συντροφικότητα, ἀλλὰ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εὐθύνη, εἶναι «ἔννοµος συζυγία καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς παιδοποιΐα». Συνεπῶς ἡ ἐρωτικὴ σχέση δὲν νοεῖται ἐκτὸς τοῦ γάµου, ὁ δὲ γάµος εἶναι ὑποχρεωτικὰ ἑτεροφυλικός.

Ἡ ταυτότητα τοῦ φύλου ὁρίζεται ἀπὸ βιολογικοὺς παράγοντες, τὴν ἀνατοµία, τὴ φυσιολογία, τὸ γενετικὸ ἀποτύπωµα, τὶς ὁρµόνες, τοῦ ἀτόµου ὄχι ἀπὸ τὴ σεξουαλικὴ τάση ἢ προσανατολισµό. Δὲν ὁρίζεται ἀπὸ ὀρέξεις, ἀπὸ τὸ τὶ νοµίζω γιὰ τὸν ἑαυτό µου ἢ ἀπὸ τὸ πῶς νοιώθω, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ τί τελικὰ εἶµαι. Μπορεῖ νὰ νοιώθω ὑγιὴς ἢ πολὺ ἔξυπνος ἢ λογικὸς καὶ βέβαια νὰ µὴν εἶµαι. Ἡ ταυτότητα ὁρίζεται ἀπὸ ἀντικειµενικὰ κριτήρια. Οὔτε ἕνα φυσιολογικὸ ἄτοµο µπορεῖ νὰ ἔχει πολλά φύλα, ἐνδεχοµένως ἀµοιβαίως ἀντικρουόµενα: βιολογικό, συναισθηµατικό, κοινωνικό.

Τελικῶς, ὅπως γράφει καὶ ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος «ἡ πραγµατικότητα εἶναι ὅτι ὑπάρχουν µόνο δύο φύλα ἀπὸ βιολογικῆς πλευρᾶς καὶ πολλοὶ «σεξουαλικοὶ προσανατολισµοί», ὅσα εἶναι καὶ τὰ πάθη τῶν ἀνθρώπων».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ – ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ

Ἡ χρήση τοῦ σώµατος πρέπει νὰ ὁδηγεῖ στὸν ἁγιασµό, καθὼς ὁ ἄνθρωπος ἁγιάζεται ψυχοσωµατικά. Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος:

«Δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώµατι ὑµῶν καὶ ἐν τῷ πνεύµατι ὑµῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ»12, εἰς δὲ τὴν θεία λειτουργία προσευχόµαστε γιὰ τὸν ἁγιασµὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωµάτων13. Μὲ ἄλλα λόγια, καθὼς ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασµένος «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ» καὶ ἔχει δεχθεῖ τὴν πνοὴ τοῦ Θεοῦ, ὅλος, σῶµα καὶ ψυχή, σῶµα καὶ πνεῦµα, εἶναι ἱερός, ἐπειδὴ δὲ «τὸ σῶµα ἡµῶν ναὸς τοῦ ἐν ἡµῖν ἁγίου Πνεύµατος ἐστὶ»14 καὶ «τὰ σώµατα ὑµῶν µέλη Χριστοῦ ἐστιν»15, ἡ κάθε ἕνωση τῶν σωµάτων πρέπει νὰ ἀντανακλᾶ αὐτὴν τὴν ἱερότητα.

Στὴν ἀντίληψη τῆς Ἐκκλησίας, αὐτὸ ποὺ λέγεται γιὰ τοὺς συζύγους ὅτι «ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα µίαν»16 σηµαίνει καὶ «εἰς ψυχὴν µίαν», ὄχι δύο ψυχὲς κολληµένες µεταξύ τους, ἀλλὰ µία ψυχὴ ἀναγεννηµένη, ποὺ προέρχεται ἀπὸ δύο «ἀλλοιούµενες» πρὸς τὸ ἀγαθό· δύο ἄνθρωποι ἁγιαζόµενοι, «σύµψυχοι, τὸ ἓν φρονοῦντες», «µιᾶ ψυχῇ συναθλοῦντες»17. Ἡ συζυγικὴ ἀγάπη εἶναι ὅπως ἡ γονιµοποίηση, τὰ γενετικὰ κύτταρα ἑνώνονται χωρὶς νὰ µποροῦν νὰ ξαναχωρισθοῦν, καὶ δηµιουργοῦν κάτι ἐντελῶς νέο µὲ τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν ἀρχικῶν. Αὐτὴ ἡ προοπτικὴ καθιστᾶ τὴν ἕνωση µυστήριο.

Ἡ φυσικὴ ἕλξη δόθηκε γιὰ νὰ ἑνώνει δύο ἀνθρώπους. Ὁ φυσικὸς νόµος ὑπάρχει γιὰ νὰ συγκροτεῖ, νὰ ἑνώνει, νὰ ἐναρµονίζει ψυχοσωµατικὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἡ ἐκτροπὴ ἐκ τῆς φυσικῆς ὁδοῦ, ἀντὶ νὰ ἑνώνει τοὺς δύο, διχάζει ἀµφοτέρους. Καὶ ἀντὶ νὰ γίνουν «οἱ δύο εἰς σάρκα µίαν», ὁ καθένας διχάζεται στὰ δύο, ὄντας ὁ ἄνδρας µὲ ἀνδρικὰ βιολογικὰ ἰδιώµατα καὶ θηλυκὴ ἐπιθυµία καὶ ἀντιστοίχως ἡ γυναῖκα.

Γιὰ τὴν Ἐκκλησία, γάµος εἶναι ἡ συζυγία, ὄχι ἡ συντροφικότητα, εἶναι ἡ εὐθύνη, ὄχι ἡ ἀπόλαυση· εἶναι ἐγκρατὴς συνεύρεση, ὄχι ἐγωιστικὴ συµπάθεια· εἶναι ζωὴ καὶ ἁγιασµός, εἶναι ἀδιάζευκτη ἕνωση, ἡ δὲ ἕνωση εἶναι θυσιαστικὴ τοῦ ἐγὼ κένωση, εἶναι ἀγάπη ποὺ «πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑποµένει», ἀγάπη ποὺ «οὐδέποτε ἐκπίπτει»18. Ὁ πρῶτος καὶ ἀπαραίτητος ὅρος γιὰ νὰ γίνει µία σχέση γάµος εἶναι ἡ δυνατότητα φυσιολογικῆς σωµατικῆς ἕνωσης. Γιὰ νὰ γίνει καὶ µυστήριο πρέπει νὰ ὑπάρχει καὶ ἀγαπητικὴ ἐν Κυρίῳ κένωσις. Μόνον ἔτσι, ὁ γάµος εἶναι «µυστήριο µέγα εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν» 19, καὶ κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Θεολόγο, «πατὴρ ἁγίων»20, ἡ δὲ οἰκογένεια «κατ’ οἶκον ἐκκλησία»21.

Σὲ ὅλα τὰ παραπάνω εἶναι ἐµφανὲς ὅτι γάµος σηµαίνει ἕνωση ἄνδρα καὶ γυναίκας, ποὺ σαφῶς διακρίνονται µεταξύ τους κατὰ τὸ φύλο καὶ εἶναι ἀµφότεροι πλασµένοι «κατ’ εἰκόνα τῆς Τριαδικῆς θεότητος καὶ καθ’ ὁµοίωσιν»22. Ὡς ἐκ τούτου, οἱ ὅροι «οἰκογένεια» καὶ «γάµος» εἶναι µοναδικοί. Περιγράφουν κάτι ἐξόχως ἱερό, τὸ ὁποῖο µὲ κανέναν τρόπο δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀλλοιωθεῖ καὶ νὰ προκληθεῖ σύγχυση περὶ τοῦ περιεχοµένου του.

 

ΕΚΤΡΟΠΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Στὸν ἀντίποδα τοῦ ἁγιαστικοῦ στόχου ὑπάρχει ἡ ὑποδούλωση στὰ πάθη, ἡ ἀποϊεροποίηση τῆς σχέσης, ἡ ἐκτροπὴ τῆς σεξουαλικῆς ζωῆς καὶ ἀσέβεια στὴ φύση.

Χαρακτηριστικά, ὁ Παῦλος στὴν Πρὸς Ρωµαίους Ἐπιστολή23,

(α) ἐνῶ ἀπαριθµεῖ δι’ ἁπλῆς ἀναφορᾶς ποικίλες ἐµπαθεῖς καταστάσεις24, ὅταν ἀναφέρεται σὲ αὐτοὺς ποὺ «ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχηµοσύνην κατεργαζόµενοι» εἶναι ἀναλυτικός, ἡ δὲ γλῶσσα ποὺ χρησιµοποιεῖ εἶναι σκληρὴ καὶ ἀφοριστική.

(β) Κάνοντας σαφῆ ἀναφορὰ στὴν παρὰ φύσιν συνάφεια ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου, τὴν χαρακτηρίζει µὲ βαρεῖς ὅρους, ὅπως «ἀσχηµοσύνη» (α΄ 27), «ἀκαθαρσία» (α΄ 24) καὶ «ἀτιµία» (α΄ 26), δηλαδὴ ἀπώλεια τῆς δόξας καὶ τιµῆς τοῦ σώµατος καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ ἀνθρώπου25.

(γ) Δὲν καταδικάζει µόνο τὴν πράξη ὡς ἁµαρτία, ἀλλὰ ἀναφέρεται κυρίως στοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὴν διαπράττουν, χωρὶς κανένα ἐλαφρυντικό, λέγοντας «ὅτι ἀρσενοκοῖται βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονοµήσουσιν»26 καὶ ὅτι · «οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσί» (στ. 32).

(δ) Θεωρεῖ ὅτι «ἡ µετάλλαξις τῆς φυσικῆς χρήσεως εἰς τὴν παρὰ φύσιν» σχέση (α΄ 26) εἶναι συνέπεια «τῆς µετάλλαξης τῆς ἀληθείας τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει» (α΄ 25) καὶ τῆς ἐκτροπῆς ἐκ τῆς πίστεως στὸν ἀληθινὸ Θεό, «οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν» (α΄ 21), ὅπως καὶ σκοτισµένης καὶ ἀσύνετης καρδιᾶς, «ἀλλ’ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία» (α΄ 21). Ἡ µὴ κατὰ φύσιν συνουσία ἀποτελεῖ ἠθικὴ ἔκπτωση καὶ εἶναι συνέπεια τῆς ἀποµάκρυνσης ἀπὸ τὸν Θεό, τῆς ἀπόρριψης τῆς ἀληθείας Του27.

(ε) Ἡ σχέση µὲ τὸν ἀληθινὸ Θεὸ διαρρηγνύεται σὲ τέτοιο βαθµό, ὥστε ὁ Θεὸς τοὺς ἐγκαταλείπει, τοὺς «παραδίδει» ὁ Ἴδιος «εἰς ἀκαθαρ- σίαν τοῦ ἀτιµάζεσθαι τὰ σώµατα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς», (α΄ 24), «εἰς πάθη ἀτιµίας» (α΄ 26) καὶ «εἰς ἀδόκιµον νοῦν ποιεῖν τὰ µὴ καθήκοντα» (α΄ 28).

(στ) Τέλος, ἡ κατὰ φύσιν συνάφεια, ὀνοµάζεται «χρῆσις», ποὺ σηµαίνει ὅτι ἡ συνεύρεση σκοπὸ ἔχει τὴν ἀξιοποίηση τῆς φυσικῆς λειτουργίας καὶ ὄχι τὴν ἱκανοποίηση τῆς ἡδονίζουσας ἐπιθυµίας. Ἡ ἡδονὴ ὑπηρετεῖ τὴν «χρῆσιν» καὶ ἐπισφραγίζει τὴν ἀγάπη. Ἀγαπῶ ὅµως δὲν σηµαίνει συµπαθῶ, ἀλλὰ προσφέροµαι, δίνω ὅ,τι ἔχω, τὸν ἑαυτό µου, δὲν κρατάω τίποτα γιὰ µένα, αὐτὸ εἶναι κένωση· καὶ λαµβάνω ὅ,τι µοῦ προσφέρεται ὡς ἀντίστοιχη κενωτικὴ ἀνταπόκριση, ὄχι ὡς ἀνταπόδοµα. Εἶναι σὰν νὰ ἀδειάζω ἀπὸ τὸ αἷµα µου καὶ νὰ γεµίζω µὲ τὸ αἷµα τοῦ ἄλλου.

Ἀνάλογα προσεγγίζει τὸ θέµα καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστοµος, καθὼς ὑποµνηµατίζει τὴν πρὸς Ρωµαίους Ἐπιστολὴ τοῦ Παύλου, θεωρῶντας τὴν παρὰ φύσιν σχέση ὡς τὴ µεγαλύτερη ἁµαρτία. Ἡ κατὰ φύσιν ἕνωση γεννᾶ ζωὴ καὶ γιὰ τοὺς ἴδιους καὶ ἀπὸ τοὺς ἴδιους. Σχετικὴ µελέτη ἔχει γράψει ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστοµος28, στὴν ὁποία γιὰ ἐξοικονόµηση χρόνου παραπέµπω, χωρὶς νὰ σχολιάσω περαιτέρω τὸ θέµα.

Τελικά, αὐτὸ ποὺ ὀνοµάζεται στὴ σύγχρονη κοινωνία δικαίωµα, ἀγάπη, προσανατολισµός, ταυτότητα, ὑπερηφάνεια, αὐτὸ τὸ ἴδιο χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο ἀτιµία, ἀσχηµοσύνη, ἀκαθαρσία, µὴ καθῆκον, ἀπὸ δὲ τὸν Χρυσόστοµο µανία, ὕβρις, ἀλλόκοτη λύσσα29. Καὶ ἐπειδὴ ἡ ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴ φύση προσβάλλει τὸν πυρῆνα τῆς σχέσης τοῦ ἀνθρώπου µὲ τὸν Θεό, δὲν µποροῦµε νὰ ἰσχυρισθοῦµε, ὅτι οἱ θέσεις αὐτὲς ἀντανακλοῦν τὶς ἠθικὲς ἀντιλήψεις τῆς τότε ἐποχῆς καὶ συνεπῶς θὰ µποροῦσαν νὰ παραθεωρηθοῦν.

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασµένος «κατ’ εἰκόνα τοῦ Τριδικοῦ Θεοῦ καὶ καθ’ ὁµοίωσιν». Αὐτὴ ἡ εἰκόνα ἔχει ἀλλοιωθεῖ ἀπὸ τὴν ἁµαρτία. Σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι «ἡ ἀνάστασις τῆς πρὶν πεσούσης εἰκόνος», δηλαδὴ ἡ ἀνάδειξη τῆς ἀνθρώπινης ἀξίας, τιµῆς καὶ δόξης. Ἀναφαίρετο στοιχεῖο σὲ αὐτὴν τὴν πορεία εἶναι ἡ ἠθικὴ κάθαρση ποὺ κατορθώνεται µὲ τὴν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν, ἡ ὁποία ἀναπόφευκτα περνάει ἀπὸ τὸν σεβασµὸ στοὺς φυσικοὺς ὅρους, στὴ φυσιολογία.

Ἐπίσης, ὁ ἄνθρωπος εἶναι ψυχοσωµατικός, οἱ ψυχικὲς λειτουργίες πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἐναρµονίζονται µὲ τὴ φυσιολογία τοῦ σώµατος. Κάθε παρέκκλιση ἀπὸ αὐτὸν τὸν κανόνα ἀποτελεῖ ἀσθένεια καὶ διαταραχὴ ποὺ πρέπει νὰ θεραπευθεῖ. Γι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ ἐπιστήµη καὶ ἡ γνώση. Ἐὰν δὲ εἶναι ἑκουσίως προκλητή, τότε ἀποτελεῖ ἁµαρτία καὶ διαστροφή. Γι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ Ἐκκλησία. Ἡ ρήξη τῆς ἁρµονικῆς σχέσης ψυχῆς καὶ σώµατος, ὡς ἀποτέλεσµα ἐπιλεγµένης παρέµβασης ἀποσκοπεῖ στὴν ἀλλοίωση τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας καὶ ἀποτελεῖ βεβήλωση τῆς ἴδιας τῆς ἀνθρώπινης φύσεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἡ Ἐκκλησία διὰ στόµατος τοῦ Ἀποστόλου Παύλου τὴν θεωρεῖ ἁµαρτία, ὅσο καὶ ἂν ὅλως ἀσύνετα τὴν ἀµνηστεύουν τὰ σηµερινὰ ὑπουργικὰ στόµατα. Ὅπως πολὺ εὔστοχα παρατηρεῖ ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος, «τὸ παρὰ φύσιν δὲν καθίσταται κατὰ φύσιν µὲ νοµικὲς διατάξεις» καὶ συµπληρώνουµε ἐµεῖς· καὶ ἡ ἁµαρτία δὲν ἀµνηστεύεται αὐθαιρέτως µὲ ἀνεύθυνες ὑπουργικὲς δηλώσεις.

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΥ ΝΟΜΟΥ

Τὸ φαινόµενο τῆς νοµικῆς θεσµοθέτησης τοῦ γάµου µεταξὺ δύο ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου, δὲν ἔχει ρίζες στὴν ἱστορία, σὲ κανένα πολιτισµὸ καὶ σὲ καµµία θρησκεία, πουθενὰ δὲν τὸ συναντοῦµε. Ποτὲ ἡ ὁµοφυλοφιλικὴ συµβίωση δὲν χαρακτηρίσθηκε ὡς οἰκογένεια. Οἱ κοινωνίες ὅµως λειτούργησαν, προχώρησαν, ἀναπτύχθηκαν, ἐξελίχθηκαν, δηµιούργησαν πολιτισµό. Τὸ ἐπιχειρούµενο πείραµα, ἀντὶ νὰ λύσει προβλήµατα, θὰ γεννήσει καὶ θὰ τὰ πολλαπλασιάσει.

(α) Τυχὸν ψήφιση τοῦ νόµου θὰ δηµιουργήσει σύγχυση µεταξὺ τοῦ τὶ εἶναι φυσικὸ καὶ τὶ ὄχι, τὶ ἠθικὸ καὶ τὶ ἁµαρτία, τὶ οἰκογένεια καὶ τὶ συµβιωτικὴ ὁµάδα. Ἡ ἀλλοίωση τῶν κοινωνικῶν ἠθῶν, ὁ ἐθισµὸς στὸ ἑλκυστικὸ παράξενο καὶ ἀφύσικο, ἡ δηµιουργία νέων στερεοτύπων, ὁδηγοῦν σὲ µιὰ νέα δῆθεν ἠθικὴ ποὺ ἀντιβαίνει πλήρως στὴν ἠθικὴ τοῦ Εὐαγγελίου, τῆς ἱστορίας, τῆς ἑλληνικῆς παράδοσής µας.

(β) Ἡ ὁµοφυλοφιλία ὡς ἰσότιµη νοµικὰ πρὸς τὴν ἑτεροφυλία ἐµφανίζεται ὡς ἐναλλακτικὴ πρόταση ζωῆς στὰ νέα κυρίως ἄτοµα. Αὐτὸ σηµαίνει ὅτι ἐπιπλέον δηµιουργεῖ σύγχυση ἀνάµεσα στὸ τὶ εἶναι κάποιος/α, στὸ πῶς νοιώθει καὶ στὸ τὶ µπορεῖ νὰ γίνει. Ἐὰν ἡ ταυτότητα τοῦ ἀτόµου εἶναι ἐπιλέξιµη, τότε µπορεῖ νὰ δοκιµάσει, νὰ πειραµατισθεῖ, µὲ πιθανότατα ἀθεράπευτες συνέπειες. Ἡ ἀνθρώπινη ὀντολογία µεταλλάσσεται καταστροφικά, ἀποκτᾶ προοπτικὴ ὑπαρκτικοῦ θανάτου. Καὶ ὅλα αὐτὰ µὲ τὴν ἀπόλυτη εὐθύνη τῆς Κυβέρνησης.

(γ) Τὸ πρόβληµα γίνεται ἰδιαζόντως µεγάλο ὅταν µέσω τῆς ἐκπαίδευσης καὶ τῆς σχετικῆς νοµοθέτησης ἐπιβάλλεται στὰ παιδιὰ µιὰ ἀγωγὴ σύµφωνα µὲ τὴν ὁποία παρουσιάζεται τὸ ἀφύσικο καὶ ὁπωσδήποτε µὴ ἐπιστηµονικὰ τεκµηριωµένο καὶ ἐµπειρικὰ ἀποδεδειγµένο ὡς φυσικὸ καὶ κυρίως ὡς προοδευτικό, σύγχρονο, ἀπελευθερωτικὸ καὶ φυσικὰ ὡς ἐπιλέξιµο καὶ ἐπιθυµητό30.

(δ) Ὅταν αὐτὸς ὁ τύπος ζωῆς καὶ οἰκογένειας προβάλλεται ὡς κάτι σύγχρονο, εὔκολα µπορεῖ νὰ γίνει µόδα καὶ ἀντὶ νὰ βοηθήσει κάποιους λίγους ποὺ βρίσκονται σὲ αὐτὴν τὴν κατάσταση, νὰ πολλαπλασιάσει ἐπικίνδυνα τὴν παρέκκλιση ἀπὸ τὴ φυσικὴ ὁδὸ καὶ ἐκτροπή. Ἡ λάθος εἰκόνα δηµιουργεῖ ἀσθένεια, ἡ ὁποία µεταδίδεται ταχύτατα, δεδοµένου ὅτι τὰ ἄτοµα αὐτὰ ἔχουν τὴν τάση νὰ προβάλλουν τὸν τύπο τῆς ζωῆς τους ὡς πρότυπο δῆθεν ἀπελευθέρωσης, νὰ παρελαύνουν καµαρωτὰ καὶ µὲ ὑπερηφάνεια καὶ ἔτσι νὰ δηµιουργοῦν ἐθισµὸ καὶ ἐξοικείωση, µεταµορφώνοντας τὸ φαινόµενο σὲ κατάσταση, κάτω ἀπὸ τὰ χαµόγελα καὶ τὰ χειροκροτήµατα τῶν ἀπερισκέπτως νοµοθετούντων.

(ε) Ὅπως πάλι ὑποστηρίζει ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος, «ἡ διαιώνιση τῆς ἀνθρωπότητας ἔχει στηριχθεῖ στὴν ὕπαρξη δύο φύλων καὶ στὴν ἕνωσή τους. Ἀντίθετα, ἕνας τέτοιος νόµος προσβάλλει τὴ δηµιουργία… Δὲν ἀποτελεῖ κοινωνικὴ πρόοδο ἀλλὰ σύγκρουση µὲ τὴ φυσικὴ τάξη, κατήφορο» (21.1.2024).

(στ) Ἡ πιθανότητα ἀφοῦ ψηφισθεῖ ὁ νόµος ὡς προτείνεται ἀργότερα νὰ συµπεριλάβει καὶ τὴν προσφυγὴ σὲ δυνατότητες ποὺ παρέχουν οἱ σύγχρονες ἀναπαραγωγικὲς τεχνικές, ὅπως ἡ χρήση παρένθετης µητρότητας, ὡς παρατηρεῖ ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Δηµητριάδος κ. Ἰγνάτιος, ὁδηγεῖ ἀναπόφευκτα σὲ «σκανδαλώδη ὑποτίµηση τῆς γυναίκας ὡς ἐργαλείου τεκνοποιίας, στερηµένης τοῦ µητρικοῦ της ρόλου καὶ τῆς συµµετοχῆς της σὲ µιὰ ὁλοκληρωµένη οἰκογένεια. Ἀφαιρεῖ δικαιώµατα καὶ ὑποτιµᾶ τὴν ἀξία της».

(ζ) Ὁ γάµος δὲν εἶναι δικαίωµα. Εἶναι θεσµός. Τὸν προστατεύει τὸ Σύνταγµα ἐπειδὴ συντηρεῖ, ἀναπαράγει καὶ προάγει τὸ Ἔθνος. Ἀντίθετα, ἡ προπαγάνδα περὶ δικαιωµάτων καὶ ἰσότητος τῶν ὁµοφυλοφίλων στὸν γάµο καὶ ἡ τυχὸν ψήφιση τοῦ νοµοσχεδίου ὑπονο- µεύει τὸ Ἔθνος καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοια αὐτὴν λειτουργεῖ ἀντεθνικά. Οἱ δηµογραφικὲς συνέπειες ἑνὸς τέτοιου νόµου φαντάζουν τροµακτικές, ἰδίως µάλιστα σὲ µιὰ χρονικὴ συγκυρία σὰν τὴν παροῦσα, ὅπου τὸ δηµογραφικὸ πρόβληµα ἀποτελεῖ τὸν µεγαλύτερο κίνδυνο καὶ χαρακτηρίζεται ὡς ἐφιάλτης, µάλιστα καὶ ἀπὸ ἐπίσηµα βουλευτικὰ χείλη, τοῦ πρ. ὑπουργοῦ κ. Τάκη Θεοδωρικάκου31.

Τελικά, ἡ νοµιµοποίηση τοῦ γάµου µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου, στὴν οὐσία καταστρέφει τὰ ὁµοφυλόφιλα ἄτοµα, δηµιουργεῖ σύγχυση στὰ φυσιολογικά, διχάζει τὴν κοινωνία, προσβάλλει τὴ φύση. Ἐπιπλέον, ὁ θεσµὸς τῆς οἰκογένειας ἀπαξιώνεται, οἱ ἠθικὲς ἀξίες ἐκφυλίζονται, ὁ ἄνθρωπος εὐτελίζεται, ἡ δηµογραφικὴ ἀπειλὴ κορυφώνεται, ἡ πίστη στὸν Θεὸ κλονίζεται, ἡ νέα γενιὰ αὐτοαµφισβητεῖται, ὁ πολιτισµὸς ὅπως τὸν γνωρίζουµε καταστρέφεται. Εἶναι δυνατὸν νὰ µὴν ἀντιδράσει ἡ Ἐκκλησία;

ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀσχοληθῶ στὴν παροῦσα ὁµιλία µὲ τὴ νοµικὴ διάσταση τοῦ θέµατος. Τὸ Ἐγκύκλιο Σηµείωµα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τὰ σχόλια καὶ οἱ εὔστοχες ἀναλυτικὲς παρεµβάσεις τῶν ἀδελφῶν Μητροπολιτῶν Λαρίσης, Πειραιῶς, Μάνης, καὶ Μεσσηνίας, ὅπως καὶ οἱ ἐπι- στηµονικὲς δηµοσιεύσεις εἰδικῶν περὶ τὸ οἰκογενειακὸ καὶ ἀστικὸ δίκαιο νοµικῶν, καθ. Ρόης Παντελίδου32, καθ. Γεωργίου Γεωργιάδη33, ἐναργῶς παρουσιάζουν νοµικὴ προσέγγιση ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ καταδεικνύουν µὲ σαφήνεια τὴ δυνατότητα νοµικῶν διεξόδων, προκειµένου νὰ ρυθµισθοῦν ζητήµατα, χωρὶς τὴν κατ’ ἀνάγκην νοµικὴ θεσµοθέτηση τοῦ γάµου µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου.

Τὸ πρόβληµα δὲν εἶναι ἡ ἀδυναµία ἐξευρέσεως νοµικῶν ρυθµίσεων, ἀλλὰ ἡ ἀνυπαρξία πολιτικῆς βουλήσεως.

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ – ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Α. Σύµφωνα µὲ τὰ παραπάνω, ὑπάρχει µία βασικὴ ἀρχὴ ποὺ ἔχει τέσσερα µέρη ἀδιαπραγµάτευτης ἰσχύος. Τὰ φύλα:

  1. Εἶναι µόνον δύο, δὲν ὑπάρχει κάτι ἄλλο διαφορετικὸ ἢ ἐνδιάµεσο, ὅπως ἐξυπονοεῖ ὁ ὅρος ΛΟΑΤΚΙ.
  2. Εἶναι µεταξύ τους διαφορετικά, ποὺ σηµαίνει ὅτι ὑπάρχει σαφὴς διάκριση ἀνάµεσα στὰ δύο φύλα, ἡ ὁποία καὶ πρέπει µὲ κάθε τρόπο νὰ διατηρεῖται. Ἡ ἀσάφεια δηµιουργεῖ σύγχυση καὶ ἡ σύγχυση κρίση ταυτότητας.
  3. Δὲν εἶναι µόνον διαφορετικά, ἀλλὰ εἶναι κυρίως συµπληρωµατικά. Ἡ διαφορετικότητά τους δὲν ὑπάρχει ἁπλῶς γιὰ νὰ τὰ διακρίνει, ἀλλὰ ὄντας συµπληρωµατικά, ὑπάρχει κυρίως γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ τὴν ἕνωσή τους. Ἡ σωµατικὴ ἕνωση ἔχει διπλὸ σκοπό· τὴν ἀνα- παραγωγὴ τῆς ζωῆς καὶ τὴν ψυχοσωµατικὴ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀγαπητικοῦ συνδέσµου. Γιὰ τὸν λόγο αὐτόν, δὲν ἀποτελεῖ πράξη ἀλλὰ ἱερὴ σχέση, ἡ ὁποία προφανῶς καὶ πρέπει νὰ εἶναι ψυχοσωµατικά ἄρτια καὶ κατὰ φύσιν.
  4. Ἡ ἀρχὴ τῆς ζωῆς καὶ συνεπῶς ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη στηρίζεται στὴν ἑτεροφυλικότητα. Κάθε τι ποὺ ἀποδυναµώνει τὴ διάκριση τῶν φύλων εἶναι προσβολὴ τῆς ἱερότητας τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἀνθρώπου.

Β. Ἕνα ἐπιχείρηµα ποὺ συχνὰ ἀκούγεται εἶναι ὅτι ἐφόσον µεταξὺ δύο ἀνθρώπων ὑπάρχει ἀγάπη, ἡ ἀγάπη αὐτὴ πρέπει νὰ ἐκφρασθεῖ καὶ συνεπῶς δικαιοῦνται νὰ συνάψουν σχέση γάµου, ἀκόµη καὶ δύο ἄτοµα τοῦ ἰδίου φύλου, µιᾶς καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ γάµου εἶναι ἡ διὰ τῆς ἀγάπης τελείωση. Εἶναι ὅµως ἡ ἐρωτικὴ ἕλξη ἐξ ὁρισµοῦ γνήσια ἀγάπη, µάλιστα ἀνεξάρτητη τῶν φύλων;

Ἡ ἀγάπη ἔχει πολλὲς µορφές. Ἄλλη εἶναι ἡ ἀγάπη µεταξὺ ἀδελφῶν, ἄλλη µεταξὺ γνωστῶν καὶ φίλων, ἄλλη τῶν γονέων πρὸς τὰ τέκνα καὶ ἀντιστρόφως, ἄλλη ἡ ἀγάπη πρὸς ὅλους, ἀκόµη καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ποὺ ἀναφέρει τὸ Εὐαγγέλιο. Ἡ φυσικὴ σχέση στὶς παραπάνω περιπτώσεις µπορεῖ νὰ περιλαµβάνει σωµατικὲς ἐκδηλώσεις ἁπλῆς ἐπαφῆς (ἐναγκαλισµοὺς καὶ διακριτικοὺς ἀσπασµούς), ἀλλὰ εἶναι ἐλεύθερη ἀπὸ σεξουαλικὲς ἐξάρσεις καὶ κινήσεις ἀµοιβαίας σωµατικῆς ἑνώσεως. Δὲν ὁδηγεῖ σὲ γάµο. Στὴν Καινὴ Διαθήκη ἡ ἀγάπη, ἐνῶ ἐκθειάζεται ὡς µείζων τῶν ἀρετῶν καὶ χρησιµοποιεῖται ὡς ρῆµα ἢ οὐσιαστικὸ 315 φορές, σὲ καµµία τῶν περιπτώσεων δὲν συνδέεται µὲ τὸ ἐρωτικὸ αἴσθηµα, τὸ ὁποῖο ἀποκαλεῖται «ἐπιθυµία»34.

Ἡ ἰδιοµορφία τῆς ἐρωτικῆς ἕλξης εἶναι ὅτι ἀναπόφευκτα συνοδεύεται ἀπὸ σεξουαλικὴ ἐπιθυµία, ἡ ὁποία βέβαια χαρακτηρίζεται ἀπὸ παρορµητισµὸ καὶ ἡδονικὸ αἴσθηµα καὶ συνεπῶς τὸ ἐνδεχόµενο ἡ ἀγάπη νὰ νοθεύεται ἀπὸ ἀνελευθερία καὶ ἰδιοτέλεια εἶναι ὁρατό. Ὡς ἐκ τούτου ἡ σεξουαλικὴ ἱκανοποίηση δὲν µπορεῖ νὰ ἀποτελεῖ αὐτοσκοπό.

Αὐτὸ ἀντισταθµίζεται, ὅταν ὁ σκοπὸς τῆς ἑνώσεως εἶναι νὰ δώσει ζωὴ σὲ ὅλες της τὶς µορφὲς καὶ ὅταν τὰ πάντα γίνονται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη «…εἶναι ἡ ἐν Θεῷ κοινωνία τῶν ψυχῶν, ὅπως ἡ κοινωνία τῶν ἁγίων…»35, εἶναι πάντοτε στὸ ὄνοµα τοῦ Θεοῦ, σε- βόµενη ἀσφαλῶς τὰ ἔργα Του, κορύφωση τῶν ὁποίων εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὅπως ὅµως Αὐτὸς τὸν δηµιούργησε. Ἡ ἀγάπη προϋποθέτει σεβασµὸ τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας, ὅτι «ὁ Θεὸς ἐποίησεν τὸν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα Θεοῦ, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς»36. Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο ἡ Ἐκκλησία κατανοεῖ τὸν γάµο καὶ τὸν ἀναβιβάζει σὲ µυστήριο. Ὁ γάµος πρέπει νὰ ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ ἀναπαράγει τὴ ζωή.

Ἐὰν ἴσχυε ὅτι ἡ ἐρωτικὴ ἕλξη εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν ἔκφραση τῆς ἀγάπης καὶ ὡς ἐκ τούτου δικαιολογεῖ κάθε σχέση, τότε θὰ µποροῦσε νὰ δικαιολογηθεῖ καὶ ἡ εὔκολη ἐναλλαγὴ συντρόφων καὶ ἔµµεσα ἡ µοιχεία, σίγουρα δὲ ἡ πολυγαµία. Ὁ ἔρωτας δὲν εἶναι πάντοτε γνήσια ἀγάπη.

Γ. Ἡ Κυβέρνηση ὑποστηρίζει ὅτι ἀποτελεῖ εὐθύνη της νὰ ἐπιλύσει προβλήµατα ποὺ ἀντιµετωπίζουν παιδιὰ τὰ ὁποῖα γεννιοῦνται ἐντὸς περιβάλλοντος ὁµοφυλοφιλικῶν συµβιώσεων. Τὰ παιδιὰ ὅµως αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα, προέκυψαν ἐκτὸς τῆς πατρίδος µας καὶ τὸ ὅλο πρόβληµα ἀφ’ ἑνὸς µὲν εἶναι εἰσαγόµενο, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προκαλεῖ τεκτονικὲς ἀναστατώσεις στὴν κοινωνία µας, καθὼς ἔρχεται σὲ κάθετη ἀντίθεση µὲ τὸν πολιτισµό, τὴν κοινωνικὴ ἠθικὴ καὶ τὶς ἀρχές µας.

Δ. Τὸ πρόβληµα ἐµφανίζεται ἀρκετὰ δύσκολο, ὄχι ἐξ αἰτίας τῆς ἀντικειµενικὰ ὑφιστάµενης ἀνάγκης, ποὺ πρέπει κάπως νὰ ρυθµισθεῖ, ἀλλὰ λόγω τῆς ἔντονης φόρτισης ποὺ τὸ συνοδεύει. Ἡ Κυβέρνηση θέλει νὰ τὸ ἐπιβάλει µὲ κάθε τρόπο. Γι’ αὐτὸ καὶ µεθοδευµένα προβάλλει µία σχετικὴ ἰδεολογία ποὺ προφασίζεται καὶ ἠθικοὺς λόγους, ὅπως τὴν προάσπιση ἀτοµικῶν δικαιωµάτων, τὰ ὁποῖα γίνονται διεθνῶς ἀποδεκτά. Κάθε ἕνας ποὺ δὲν ἀποδέχεται τὴ µεθόδευση καὶ ἀντιδρᾶ στὴν ἐπιβολὴ τῶν µέτρων στιγµατίζεται ὡς ἀντιδραστικός. Αὐτὸ ἔχει ὡς ἀποτέλεσµα νὰ παρουσιάζεται ἡ Κυβέρνηση ὡς ἠθικὰ εὐαίσθητη καὶ ἡ Ἐκκλησία ὡς ἐθελοτυφλοῦσα ἔναντι τῶν δῆθεν πιεστικῶν προβληµάτων τῶν δύστυχων αὐτῶν παιδιῶν.

Ε. Τελικά, ἀπευθυνόµαστε σὲ µία κοινωνία, κυρίως νέων, οἱ ὁποῖοι ἀντιδρῶντας ἔντονα στὰ παραδοσιακὰ στερεότυπα, τὰ ἔχουν ἀντικαταστήσει µὲ ἄλλα στερεότυπα καὶ προκαταλήψεις ὑπὸ τὸ κάλυµµα τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας. Πρέπει νὰ καταλάβουµε ὅτι δὲν µᾶς καταλαβαίνουν.

Αὐτό, παρὰ τὸ ὅτι δυσκολεύει τὴν ἐπικοινωνία µας, δὲν µᾶς ἐµποδίζει, ἀλλὰ µᾶς ἐπιβάλλει νὰ µιλήσουµε µὲ σωστὸ τρόπο, µὲ λογικὴ ἐπιχειρηµατολογία, τεκµηριωµένα, µὲ κατανόηση, µὲ εὐγένεια, µὲ ἔµπνευση, µὲ πληρότητα χριστιανικοῦ ἤθους καὶ φρονήµατος, ἀλλὰ καὶ µὲ µαχητικότητα. Ὁ λόγος µας ὡς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ εἶναι προφητικός, ἀνεξάρτητα ἀπὸ ἐὰν µᾶς ἀποδέχονται ἢ ὄχι. Οἱ προφῆτες δὲν εἰσακούσθηκαν, µᾶλλον ἐδιώχθησαν. Ὄµως ὅλοι ἐπιβεβαιώθηκαν.

ΣΤ. Πρόταση µας δὲν εἶναι νὰ ἐγκαταλειφθοῦν τὰ παιδιὰ στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ νὰ βρεθοῦν λύσεις ποὺ νὰ µὴν προσβάλλουν τὸν θεσµὸ τῆς οἰκογένειας καὶ τοῦ γάµου. Τὸ πρόβληµα δὲν εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν λύσεις καὶ δυνατότητα νοµικῶν ρυθµίσεων πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση, οὔτε καὶ ἡ ἔλλειψη ἐπιχειρηµάτων ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ πλευρά. Τὸ πρόβληµα ἀναδεικνύεται καὶ µεγενθύνεται ἀπὸ τὴν ἔλλειψη πολιτικῆς βούλησης καὶ τὴν πληθώρα παραπλανητικων δικαιολογιῶν ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Κυβέρνησης.

Γιὰ παράδειγµα ἡ Κυβέρνηση ἐπιµένει στὴ λεγόµενη τεκνοθεσία αὐτῶν τῶν παιδιῶν. Εἶναι ὅµως τόσα λίγα τὰ παιδιὰ ὁµοφυλόφιλων καὶ πολὺ λιγότερα αὐτὰ ποὺ ἐνδεχοµένως θὰ ὀρφανέψουν. Ἡ ἄποψη ποὺ ἐξέφρασε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ὅτι τὰ παιδιὰ δὲν εἶναι «κατοικίδια ζῶα συντροφιᾶς» ἢ «ἀξεσουάρ» δὲν εἶναι ἀστεῖο λογοπαίγνιο. Σύµφωνα µὲ ἐπίσηµα στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας37 τὸ 2021 ὑπῆρχαν 73 διαθέσιµα παιδιὰ πρὸς υἱοθεσία καὶ ἐκκρεµοῦσαν 825 αἰτήσεις γιὰ υἱοθεσία. Συνεπῶς δὲν ἔχουµε παιδιὰ γιὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν οἰκογένειες νὰ τὰ υἱοθετήσουν. Δυστυχῶς, τὸ ἐπιχείρηµα τῶν παιδιῶν τὰ ἐργαλειοποιεῖ καὶ ἐµποδίζει νὰ διακρίνουµε τὴν ἀλήθεια.

Ἐκτὸς τούτου, ὅπως ἀναφέρει ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστοµος «Τὰ ἑτερόφυλα ζευγάρια γιὰ νὰ υἱοθετήσουν παιδὶ περνοῦν ἀπὸ ψυχολογικὴ εξέταση. Αὐτὸ δὲν σηµαίνει κάτι; Δὲν βλέπουν ὅτι ἐπιστηµονικὰ δὲν µπορεῖ νὰ γίνει υἱοθεσία µεταξὺ ὁµόφυλων ζευγαριῶν; ἀφήνω τὸν κοινωνικὸ ἀντίκτυπο στὴν ἄκρη…».

Ζ. Τὸ πρόβληµα τῶν παιδιῶν ποὺ µεγαλώνουν σὲ τέτοιο περιβάλλον εἶναι µεγαλύτερο ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ ὅταν καὶ ἂν ὀρφανεύσουν. Τοῦτο, διότι δὲν εἶναι ὅτι δὲν ἔχουν πατέρα ἢ µητέρα, ἀλλὰ ὅτι ἔχουν ἀντὶ γιὰ µητέρα πατέρα καὶ ἀντὶ γιὰ πατέρα µητέρα. Ἡ σύχγυση εἶναι προφανής. Ἡ µονογονεϊκὴ οἰκογένεια προκαλεῖ στέρηση ἀλλὰ ὄχι σύγχυση. Ἡ ὁµοφυλοφιλικὴ προξενεῖ καὶ τὰ δύο.

Παρὰ ταῦτα, τὸ θέµα δὲν εἶναι τόσο ἡ τεκνοθεσία, ἀφοῦ πρὸς τὸ παρὸν ἀφορᾶ ἐλάχιστα παιδιά. Αὐτὰ δὲ ποὺ ἐνδεχοµένως θὰ χάσουν τὴ φυσικὴ ἢ τὴ νόµιµη µητέρα τους καὶ πρέπει κάποιος νὰ τὰ ἀναδεχθεῖ εἶναι ἐλάχιστα.

Τὸ θέµα εἶναι κυρίως ὁ γάµος. Αὐτὸς θὰ αὐξήσει καὶ τὶς παρὰ φύσιν αὐτὲς σχέσεις, θὰ αὐξήσει τὰ ἄτοµα ποὺ ἐµφανίζονται µὲ σύγχυση ταυτότητος φύλου καὶ θὰ αὐξήσει τὸν ἀριθµὸ τῶν δύστυχων αὐτῶν παιδιῶν ποὺ γεννιοῦνται κάτω ἀπὸ τέτοιες ἀφύσικες συνθῆκες.

Μεγαλύτερο ἀπὸ τὸ πρόβληµα τῆς ὀρφάνιας, ὅτι τὸ παιδὶ θὰ χάσει τὸν βιολογικό του γονέα, εἶναι ὅτι µεγαλώνει ἀφύσικα µὲ δυὸ γονεῖς τοῦ ἴδιου φύλου. Πρέπει πάσῃ θυσίᾳ νὰ προληφοῦν οἱ γεννήσεις τέτοιων παιδιῶν. Καὶ ἀντὶ αὐτὸ νὰ ἐπιδιώξει ὁ νόµος, ἐπιτυγχάνει τὸ ἀντίθετο.

Η. Τελικά, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς παράδοξο. Αὐτὸ ποὺ µέχρι τώρα γνωρίζαµε ἀπὸ τὴν Κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ ἦταν ἡ ἀπέχθεια πρὸς τὴν οἰκογένεια, τὸν γάµο, τὰ παιδιά, τοὺς θεσµούς, τὴν Ἐκκκλησία. Καὶ τώρα ζητοῦν τὴν προστασία τοῦ Κράτους γι’ αὐτὰ ποὺ ἡ ἰδεολογία καὶ ἡ πρακτική τους πολεµοῦσε. Δὲν τὰ ζητοῦν ἐπειδὴ ἄλλαξαν γνώµη, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὰ παραµορφώσουν κατὰ τὸ δοκοῦν. Καὶ ἡ Κυβέρνηση συναινεῖ καὶ ἐξαγγέλλει… τὸ θαῦµα! Ἡ κραυγὴ ἀπορίας τοῦ Ἀπο- στόλου Παύλου γιὰ τὴ συµπεριφορὰ τῶν Γαλατῶν, ἐκράζεται καὶ ἀπὸ ἐµᾶς γιὰ τὴν ἀνεξήγητη ἐπιµονὴ καὶ στάση τῆς Κυβέρνησης: «Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑµᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ µὴ πείθεσθαι»38!

Θ. Ὁ Πρωθυπουργὸς ὁµολόγησε δηµόσια ὅτι ἡ ψήφιση τοῦ νοµοσχεδίου ἐπαφίεται στὴ συνείδηση τῶν βουλευτῶν καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν δὲν θέτει θέµα κοµµατικῆς πειθαρχίας. Θέµα συνείδησης ὅµως, σηµαίνει ὅτι εἶναι ἀξιακὸ καὶ ἰδεολογικό.

Στὴν πράξη αὐτὸ ποὺ βλέ- πουµε προκλητικῶς νὰ προτάσσεται τῆς ἠθικῆς συνείδησης εἶναι ἡ πολιτικὴ συνείδηση, δηλαδὴ ἡ ἀνάγκη διατήρησης τῆς ἑνότητας τῆς παράταξης. Ἂν εἶναι δυνατόν!

Γιὰ τὴν Ἐκκλησία τὸ θέµα δὲν εἶναι ἡ προστασία τῆς δικῆς της τυπικῆς παράδοσης (ἔτσι ἔµαθε νὰ λέει καὶ νὰ κάνει), ἀλλὰ τῆς βαθειᾶς συνείδησης τῆς πίστεως. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν οὔτε πιέσεις ἄνωθεν ἀσκοῦνται στοὺς Μητροπολίτες, οὔτε ἐκκλησιαστικὴ πειθαρχία χρειάζεται, οὔτε διαρροὲς ὑπάρχουν, οὔτε ἡ ὁµοφωνία κινδυνεύει, οὔτε βέβαια ὀργανωµένα «φροντιστήρια» γίνονται. Μακάρι τὰ µέλη τῆς Κυβέρνησης νὰ εἶχαν λίγη ἀπὸ τὴν ἐλευθερία συνείδησης τῶν µελῶν τῆς Ἱεραρχίας µας! Πόσο διαφορετικὸ θὰ ἦταν τὸ ἀποτέλεσµα! Πόση διαφορετικὴ ἡ κοινωνία!

Τὸ ὅλο θέµα εἶναι θέµα κοινῆς λογικῆς καὶ προσωπικῆς καὶ κοινωνικῆς ἠθικῆς. Ἐξ αὐτοῦ πηγάζει καὶ ἡ ποιµαντική µας εὐθύνη καὶ ἡ εὐθύνη τοῦ λόγου. Ἡ Ἐκλησία ἀσφαλῶς καὶ δὲν νοµοθετεῖ. Οὔτε καὶ θὰ ἤθελε. Ἔχει τοὺς νόµους της καὶ εἶναι διαχρονικοί, αἰώνιοι καὶ θεόσδοτοι. Δὲν νοµοθετεῖ, καὶ γι’ αὐτὸ δὲν φέρει εὐθύνη. Φέρει ὅµως βαρύτατη εὐθύνη µόνον ἐὰν σιωπήσει. Καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ κάνει. Πρέπει νὰ φωνάξει καὶ δυνατά.

Ι. Ὅπως ὑπαινίχθην προηγουµένως, ἡ στάση τῆς Ἐκκλησίας παρουσιάζεται ὡς ἀφιλάνθρωπη καὶ ἀνάλγητη ἔναντι τῶν δῆθεν πιεστικῶν προβληµάτων τῶν δύστυχων αὐτῶν ὁµάδων καὶ ὡς ἐντελῶς ἀσυνεπὴς ἔναντι τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας της περὶ ἀγάπης.

Παίρνω ἕνα ἀπόσπασµα ἀπὸ τὴν κατακλεῖδα τῆς ὑπέροχης, ἐµπεριστατωµένης, συστηµατικῆς καὶ περιεκτικῆς παρέµβασης τοῦ Σεβασµιωτάτου Μητροπολίτου Γουµενίσσης κ. Δηµητρίου, ποὺ βιωµατικὰ ἐκφράζει τὸ πῶς ζεῖ ἡ Ἐκκλησία τὴν πρόκληση τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν ἁµαρτάνοντα καὶ τοῦ µίσους ἔναντι τῆς ἁµαρτίας, τὸ ὁποῖο καὶ παραθέτω:

«Ἡ Ἐκκλησία ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ τοὺς µετανοιωµένους γιὰ κάθε πάθος, γιὰ κάθε πτώση. ΔΕΝ στιγµατίζει. ΔΕΝ στοχοποιεῖ. ΔΕΝ καταδικάζει. ΟΜΩΣ, ΔΕΝ συµβιβάζεται µὲ τὴν παθολογία. Υἱοθετεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν προοπτικὴ τῆς µετάνοιας, τῆς ὀντολογικῆς φυσικότητας καὶ κυρίως τῆς σωτηρίας. ΔΕΝ υἱοθετεῖ τὰ πάθη τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ συµβιβασµὸς θὰ ἦταν σὰν ὁ γιατρὸς νὰ ὀνοµατίσει τὸν καρκίνο ὅτι εἶναι φυσιολογικὴ κατάσταση ὑγείας… Ὁ Θεὸς ἔσωσε τὴν πόρνη, τὸν ληστή, τὸν τελώνη, τὸν ἄσωτο υἱό, σὰν ἀνθρώπους, ὄχι σὰν παθιασµένους ἀνθρώπους… ΔΕΝ γίνεται λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία ―ὡς σῶµα Χριστοῦ― νὰ ἐνεργεῖ διαφορετικά. ΔΕΝ εἶναι χῶρος πανδηµίας τῶν παθῶν».

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Α. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ πίεση ποὺ ἀσκεῖται µὲ τὴν πανδηµία τῆς ἔµφυλης ἰδεολογίας εἶναι τεράστια σὲ παγκόσµιο ἐπίπεδο. Μὲ ὅλη αὐτὴ τὴν προπαγανδιστικὴ διάχυση τῆς σχετικῆς πληροφορίας οὔτε νὰ ξεχωρίσει ἡ ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψέµµα εἶναι ἐφικτό, οὔτε νὰ σκεφθεῖ κανεὶς καὶ νὰ κρίνει ἐλεύθερα εἶναι δυνατό, οὔτε καὶ οἱ κυβερνήσεις νὰ ἀξιολογήσουν καὶ νὰ ἀποφασίσουν ἀνεπηρέαστες εἶναι εὔκολο. Ἡ πίεση τῆς περιρρέουσας ἀτµόσφαιρας εἶναι ἀσφυκτική, τόσο ποὺ προκειµένου νὰ προχωρήσουν οἱ κυβερνήσεις σὲ κάποιες νοµοθετικὲς ρυθµίσεις καὶ προσαρµογὲς δὲν χρειάζονται ὁδηγίες ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἡ πίεση τῶν συνθηκῶν ἀρκεῖ.

Συνεπῶς, δὲν εἶναι εὔκολο ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες ἡ Κυβέρνηση νὰ ταυτίσει τὶς ἐπιλογές της µὲ τὶς ἀρχὲς τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ὅµως ἐπιβεβληµένο νὰ σεβαστεῖ τὴν ἰδιοπροσωπία τοῦ λαοῦ µας, τὴν ἱστορία, τὶς παραδόσεις, τὸν πολιτισµό µας, τὴν Ἐκκλησία. Δὲν τὸ κάνει. Ἐδῶ εἶναι τὸ πρόβληµα. Οἱ κυβερνήσεις ποὺ ἔχει ἀνάγκη ὁ τόπος δὲν εἶναι γιὰ τὰ εὔκολα, εἶναι γιὰ τὰ δύσκολα, ἀλλὰ ἀληθινὰ καὶ συνετά.

Β. Τὸ ἐρώτηµα ποὺ αἱωρεῖται ἀναπάντητο εἶναι τελικά, ποιός ὁ λόγος αὐτῆς τῆς ἀπόφασης; Ποιά ἡ ἀνάγκη; πόσους ἀφορᾶ ἄµεσα; Πόσες τελικὰ εἶναι αὐτὲς οἱ περιπτώσεις ποὺ χρήζουν νοµοθετικὴ θεραπεία; Γιατί τόση σπουδή;

Θὰ µποροῦσαν ἐνδεχοµένως οἱ κυβερνητικοὶ νὰ προχωρήσουν ἀνεχόµενοι τὴν κατάσταση, συρόµενοι σὲ λύσεις ποὺ κάπως τοὺς ἐπιβάλλονται ἢ καὶ νὰ περιµένουν. Ἀντίθετα, αὐτοὶ διακηρύσσουν τὴν πολιτική τους µὲ ἐνθουσιασµό. Βιάζονται. Ἔχουν στρατηγικὸ σχεδιασµό καὶ καυχῶνται.

Γ. Τὸ πρόβληµα λοιπὸν δὲν εἶναι ὅτι ψηφίζουν τὸ νοµοσχέδιο, ἀλλὰ ὅτι τὸ ὑποστηρίζουν καὶ τὸ προβάλλουν ὡς πρόοδο. Εἶναι ὅτι, ἐνῶ ἀντιλαµβάνονται ὅτι ἡ συνείδηση τῶν βουλευτῶν τους, τὴν ὁποία ἐπικαλοῦνται, εἶναι ἀντίθετη, προχωροῦν µὲ κάθε µέσο βιάζοντάς της. Εἶναι ὅτι οἱ δύο-τρεῖς µὴ θεσµικοὶ σύµβουλοι τοῦ πρωθυπουργοῦ ἐπι- βάλλουν τὶς ἐπιλογές τους στὴν πλειοψηφία τῶν ἐκλεγµένων ἀπὸ τὸν λαὸ βουλευτῶν τῆς Κυβέρνησης. Εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνηση µᾶς λέει τὶ εἶναι καὶ τὶ δὲν εἶναι ἁµαρτία, καταργῶντας στὴν οὐσία τὴν Ἐκκλησία, ἐνῶ στὰ λόγια διακηρύσσει ὅτι τὴ σέβεται. Αὐτὸ ποὺ ἡ Ἐκκκλησία ὡς ἁρµόδια µπορεῖ νὰ πεῖ εἶναι ὅτι µεγαλύτερη ἀπὸ τὴν ἁµαρτία αὐτῶν ποὺ ἔχουν τὸ πρόβληµα εἶναι ἡ ἁµαρτία αὐτῶν ποὺ τὸ δηµιουργοῦν νοµοθετῶντάς το καὶ τὸ πολλαπλασιάζουν. Κάτι παραπάνω γνωρίζει γιὰ τὸ τὶ εἶναι ἁµαρτία ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀπὸ τὸν Κυβερνητικὸ Ἐκπρόσωπο!

Δ. Στὸ σηµεῖο αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ σὲ αὐτὸ ποὺ πρόσφατα δήλωσε ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Ἱερώνυµος ὅτι «ὅποιος ἀψηφᾶ τὶς παρακαταθῆκες τῆς Ἐκκλησίας κάνει κακὸ στὴν κοινωνία». Αὐτὸ γιατὶ ἡ Ἐκκλησία, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐµπειρία τῆς θείας χάριτος, ἔχει καὶ τὴν µακροχρόνια ἐµπειρία τῆς ζωῆς, µάλιστα, ἂς µοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ πῶ, πολὺ µεγαλύτερη ἀπὸ τὴν ἐµπειρία τῆς κάθε Κυβέρνησης, ποὺ ἐνῶ εἶναι προσωρινή καυχᾶται ὅτι ἡ ὀπτική της εἶναι ἀναγκαστικὰ εὐρύτερη. Εἶναι ἁπλό. Κάνουν λάθος. Εἶναι ἀναγκαστικὰ ἀσύγκριτα στενότερη, µυωπική. Γιατί, ἐνῶ νοµοθετοῦν, ἀγνοοῦν τὸν ἄνθρωπο. Δείχνουν νὰ µὴν τὸν σέβονται.

Ε. Ἀντιθετα, ἡ διαχρονικὴ ἀποστολὴ τῆς Ἐκκλησίας ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι νὰ ἀναδεικνύει καὶ νὰ προστατεύει τὴν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὁποία βασίζεται στὴν ἠθικὴ καὶ αὐτὴ στοὺς φυσικοὺς ὅρους. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Πανεπιστήµιο ἀνθρωπολογίας. Ἕνα ξεφύλλισµα τοῦ Εὐαγγελίου, µιὰ µατιὰ στὴ Φιλοκαλία, λίγες σελίδες ἀπὸ τὰ συναξάρια, ἀρκοῦν νὰ τὸ ἀντιληφθεῖ κανείς. Ἡ πολιτεία ἔχει εὐθύνη κυρίως νὰ προστατεύσει τὴν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν καταρρέει ἡ ἀξία καταργεῖται καὶ ἡ ἀξιοπρέπεια. Καὶ τότε ἀποτυγχάνει ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ καὶ τὴν πληρώνει ἡ κοινωνία.

ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Α. Σὲ τελικὴ ἀνάλυση τὸ θέµα εἶναι ψυχοκοινωνικὸ καὶ τὸ ὅλο πρόβληµα ξεκινάει ἀπὸ τὸ ὅτι ἀποξενώνεται ἡ σεξουαλικότητα ἀπὸ τὴν βιολογικὴ ταυτότητα καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι ταυτίζεται ἡ ἀγάπη µὲ τὴν σεξουαλικὴ ἕλξη. Ἡ ἐπικρατοῦσα τάση εἶναι νὰ ὑποταχθεῖ ἀκόµη καὶ ἡ φυσιολογία στὴν «πολιτικὴ ὀρθότητα», τὸ τὶ εἶναι ἕνας ἄνθρωπος στὸ πῶς θὰ ἤθελε νὰ εἶναι ἢ στὸ πῶς θέλουµε νὰ τὸν καταντήσουµε. Τὴν ἀρχὴ τῆς συµπληρωµατικότητας τὴν ἀντικατέστησε τὸ δόγµα τῆς συµπεριληπτικότητας καὶ τὴν ἀξία τῆς ἐλευθερίας ὁ νόµος τοῦ δικαιωµατισµοῦ.

Β. Ἀντὶ ἡ σύγχρονη κοινωνικὴ ἀντίληψη νὰ προσπαθεῖ νὰ δικαιολογήσει τὰ πάντα καὶ ἔνοχα νὰ ὑποστηρίζει τὸ φαινόµενο αὐτῆς τῆς ψυχοσωµατικῆς δυσαρµονίας ἢ νοµικὰ νὰ δώσει διέξοδο σὲ κάθε ἀφύσικη, ἀλόγιστη καὶ νοσηρὴ ἐπιθυµία ἢ καὶ νὰ ἀναπτύξει ἀντίστοιχες τεχνολογίες, θὰ ἔπρεπε φιλάνθρωπα νὰ τὸ ἀναγνωρίσει ὡς πρόβληµα καὶ νὰ ἀγωνιστεῖ µὲ ὅλα τὰ µέσα ποὺ διαθέτει, πνευµατικά, ψυχολογικά, νὰ τὸ θεραπεύσει, ὥστε ὅσοι ἐπιθυµοῦν νὰ µποροῦν νὰ βοηθηθοῦν. Ὅταν ἡ ψυχὴ δὲν ἐναρµονίζεται µὲ τὸ σῶµα, τότε ἡ ψυχιατρικὴ ἀντί, ἀποκλείοντας τὴν παρέκκλιση ἀπὸ τὴ φυσικὴ ὁδὸ ὡς ψυχικὴ διαταραχή, νὰ καταθέσει τὰ ὅπλα, θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἀξιοποιήσει. Καὶ ἀντὶ νὰ ποινικοποιηθοῦν οἱ «θεραπεῖες µεταστροφῆς», θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνα-πτυχθοῦν θεραπεῖες ἐπιστροφῆς σὲ αὐτὸ ποὺ ὁ κάθε ἄνθρωπος στὴ φύση του εἶναι, ἀλλὰ δυστυχῶς κάποιοι δυσκολεύονται νὰ βιώσουν.

Γ. Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ ψυχιατρικὴ διέγραψε τὴν ὁµοφυλοφιλία ἀπὸ τὴ λίστα τῶν ψυχικῶν διαταραχῶν, παραιτήθηκε ἀπὸ τὴ σχετικὴ ἔρευνα καὶ ἔµειναν τὰ δύστυχα αὐτὰ ἄτοµα ἀβοήθητα µὲ µοναδικὴ συντροφιὰ τὴν ἐλπίδα σὲ µιὰ βολικὴ νοµοθεσία καὶ τὴ διεκδίκηση δικαιωµάτων µὲ παρελάσεις αὐτοεξευτελισµοῦ καὶ ντροπῆς.

Τὸ µεγαλύτερο λάθος µας ὡς Ἐκκλησίας θὰ ἦταν νὰ δεχθοῦµε ὅτι ἡ ὁµοφυλοφιλικὴ πράξη, ἐκτὸς ἀπὸ ψυχικὴ διαταραχή, δὲν εἶναι καὶ ἁµαρτία. Τὰ πρόσωπα αὐτά, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐλπίδα τῆς ψυχιατρικῆς θεραπείας, θὰ εἶχαν χάσει ὁριστικὰ καὶ τὴ σωτήρια διάθεση µετανοίας καὶ τὴν ἀναζήτηση τῆς παρηγορίας τοῦ θείου ἐλέους γιὰ τὶς δικές τους ἐκτροπές.

Ἡ ὁµοφυλοφιλία εἶναι µία ἀσθένεια ποὺ τὴ γέννησε ἡ διάχυτη κοινωνικὴ ἁµαρτία καὶ µπορεῖ ἀσφαλῶς νὰ τὴ θεραπεύσει ἡ Ἐκκλησία. Μαζὶ µὲ ὅλες τίς µεγάλες δικές µας ἁµαρτίες, µπορεῖ νὰ ἀγκαλιάσει θεραπευτικὰ καὶ αὐτήν.

Δ. Τελικά, ἡ ἐξίσωση τοῦ γάµου µεταξὺ ἀτόµων τοῦ ἰδίου φύλου µὲ τὸν ἱερὸ θεσµὸ τοῦ γάµου, ὅπως τὸν γνωρίζει ἡ ἀνθρώπινη φύση καὶ τὸν ἀναγνωρίζει ἡ Ἐκκλησία, θὰ µονιµοποιήσει τὴν παρὰ φύσιν ἐκτροπή, θὰ συµβάλει στὴν µετάδοση καὶ τὸν πολλαπλασιασµό της µὲ καταστροφικὲς συνέπειες γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ζωὴ καὶ τὴν κοινωνία.

Καὶ τὴν αἰτία της δὲν θὰ πρέπει νὰ τὴν ψάξουµε σὲ νευροφυσιολογικὰ αἴτια.

Ἡ κρίση εἶναι πνευµατική. Καὶ δυστυχῶς πολὺ βαθειά.

Ἡ εὐθύνη µας ὡς Ἐκκλησίας νὰ καταδείξουµε τὸ πρόβληµα καὶ νὰ ἀντιδράσουµε εἶναι µεγάλη. Ἡ ἀντίδρασή µας πρέπει νὰ εἶναι δυναµική. Ἁπλᾶ πρέπει νὰ εἴµαστε καὶ προσεκτικοί. Ὁ λόγος µας πρέπει νὰ συνδυάζει τὴν προφητικὴ δύναµη τῆς αἰώνιας καὶ σώζουσας ἀλήθειας µὲ τὴ διακριτικὴ κατανόηση τῆς πραγµατικότητας καὶ τῶν ἀδυναµιῶν τῆς ἀνθρώπινης φύσεως.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1 Ὁµιλία στὴν Ἔκτακτη Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, 23 Ἰανουαρίου 2024.

2 Ἐπίσης: κοινωνικό φύλο, binary, genderqueer, androgynous, gender nonconforming, τρανς «µετάβαση», πανσέξουαλ, πολυσέξουαλ, coming out, «ἑτεροκανονικότητα», τρανσοφοβία κ.ἄ.

3 Μόλις πρόσφατα, στὶς 18.12.2023, ὁ Πάπας Φραγκίσκος ἔδωσε τὴ συγκατάθεσή του στὸ νὰ µποροῦν οἱ καθολικοὶ ἱερεῖς νὰ εὐλογοῦν ὁµόφυλα ζευγάρια, δίνοντας εὐλογία «ὑπὲρ τῆς ὑγείας, τῆς ἀλληλοβοηθείας, τῆς συµπαράστασης καὶ τῆς ψυχικῆς γαλήνης», χωρὶς ὅµως νὰ ἐπιτρέπεται νὰ τελοῦν θρησκευτικὲς τελετές, τέτοιες ποὺ θὰ µποροῦσε νὰ δηµιουργήσουν σύγχυση µὲ τὴν τελετὴ τοῦ γάµου, https://www.cnn.gr/kosmos/. Pope says Roman Catholic priests can bless same-sex couples, https://www.bbc.com/news 4 Δὲν ὑπάρχει καµµία ἐκ τῶν 50 πολιτειῶν τῶν ΗΠΑ στὴν ὁποία νὰ µὴν ἔχουν τὰ τελευταῖα χρόνια ἐκλεγεῖ σὲ κάποια πολιτικὴ θέση ἀνοιχτὰ δηλωµένοι ὁµοφυλόφιλοι, εἰς δὲ τὶς 48 ἐκ τῶν 50 ἔχουν ἐκλεγεῖ ἀπὸ τὴν κοινότητα LGBT εἴτε γερουσιαστὲς εἴτε µέλη τοῦ κοινοβουλίου εἴτε καὶ τὰ δύο, ἐνῶ σὲ τρεῖς ἀπὸ τὶς δέκα µεγαλύτερες σὲ πληθυσµὸ πόλεις τῶν ΗΠΑ (Chicago, San Diego, Houston) ἔχουν ἐκλεγεῖ καὶ δήµαρχοι (Βλ. List of first openly LGBT politicians in the United States (en.m.wikipedia.org).

Στὴν Εὐρώπη ὑπάρχουν καὶ σὲ ἀνώτερο ἐπίπεδο, πρόεδροι, πρωθυπουργοί κ.λπ., ὅπως ὁ πρωθυπουργὸς τοῦ Λουξεµβούργου καὶ µόλις πρόσφατα (31.5.2023) ὁ πρόεδρος τῆς Λετονίας καὶ ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Γαλλίας (9.1.2024). Στὴ Σερβία καθυστεροῦσαν οἱ ἐνταξιακὲς διαπραγµατεύσεις, ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνηση ἀπαγόρευσε τὴν «παρέλαση ὑπερη- φανείας» στὸ Βελιγράδι (Βλ. Δήλωση τοῦ πρώην ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπείας τῆς ΕΕ στὴ Σερβία Vensan Dežer, Antivirus, https://avmag.gr/ 8.9.2013). Μόλις ἐπετράπει τὸν Σεπτέµβριο τοῦ 2014 ξεκίνησαν, τὸ δὲ ἐντυπωσιακὸ εἶναι ὅτι τὸ 2017 διορίσθηκε πρωθυ- πουργὸς γνωστὴ λεσβία ἀκτιβίστρια (ἡ Ana Brnabic), ἡ ὁποία µάλιστα ἀπέκτησε καὶ τέκνο τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2019!

Γιὰ τὰ ἐν Ἑλλάδι συµβαίνοντα παρέλκει κάθε σχολιασµός.

5 Ἐπὶ συνόλου 705 µελῶν τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου, 17.1.2024, https://www.bvoltaire.fr

6      Μητροπολίτου    Ἀργολίδος    Νεκταρίου,    Ένα    ἀπέραντο    φρενοκοµεῖο,   18.1.2024, https://www.argolidaportal.gr

7 Ὁ ὅρος καθαρὰ ἑλληνικός (ὁµο- (ἴδιος) καὶ φοβία), πρωτοεισήχθη ἀπὸ τὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα (homophobia) τὸ 1969 ἀπὸ τὸν George Weinberg καὶ ἔγινε γνωστὸς µὲ τὸ βιβλίο του Society and the Healthy Homosexual (1971).

8 https://el.wikipedia.org, https://www.psychology.gr/sexualikotita

9 Οἱ εὐρωπαϊκὲς χῶρες ποὺ ἐπιτρέπεται εἶναι οἱ ἑξῆς: Ὁλλανδία (2001), Βέλγιο (2003), Ἱσπανία (2005), Σουηδία (2009), Νορβηγία (2009), Φινλανδία (2010), Πορτογαλία (2010), Δανία (2012), Γαλλία (2013), Ἰρλανδία (2015), Λουξεµβοῦργο (2015), Γερµανία (2017), Μάλτα (2017), Αὐστρία (2019), Ἡνωµένο Βασίλειο (2014/2020), Σλοβενία (2022), Ἑλβετία (2022), Ἐσθονία (2023)

Οἱ χῶρες στὸ κόσµο ποὺ ἐπιτρέπουν τὸν γάµο ὁµόφυλων ζευγαριῶν: Καναδάς (2005), Νότια Ἀφρική (2006), Ἀργεντινή (2010), Ἰσλανδία (2010), Βραζιλία (2013), Οὐρουγουάη (2013), Νέα Ζηλανδία (2013), Ἡνωµένες Πολιτεῖες (2015), Κολοµβία (2016), Αὐστραλία (2017), Ταϊβάν (2019), Ἐκουαδόρ (2019), Κόστα Ρίκα (2020), Χιλή (2022), Μεξικό (2022), Κούβα (2022), Ἀνδόρα (2023)

10 Συνέντευξη κ. Ἄδωνι Γεωργιάδη στὸν Σκάι, Σα 20.1.2024.

11 https://www.hometest.gr

12 Αὐτ. στ. 19-20.

13 «ἁγίασον ἡµῶν τὰς ψυχὰς καὶ τὰ σώµατα» (Θ. Λειτουργία Χρυσοστόµου, Εὐχὴ Τρισαγίου ὕµνου).

14 Α΄ Κορ. στ΄ 19.

15 Αὐτ. στ. 15.

16 Ἐφεσ. ε΄ 31.

17 Φιλιπ. β΄ 2, α΄ 27.

18 Α΄ Κορ. ιγ΄ 7, 8.

19 Ἐφες. ε΄ 32

20 Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἔπη θεολογικὰ-ἠθικὰ Γ΄, Προς παρθένους παραινετικός,

ΒΕΠΕΣ 61,101.

21 Ρωµ. ιστ΄ 4.

22 «Γεν. α΄ 26

23 Ρωµ. α΄ 20-32

24 «πεπληρωµένους, ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξίᾳ, κακίᾳ, µεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου, κακοηθείας, ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρέτας κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήµονας» (Αὐτ. στ. 29,30).

25 «ἄνθρωπος ἐν τιµῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡµοιώθη αὐτοῖς», Ψαλµ. ΜΗ΄ 13.

26 Α΄ Κορ. στ΄ 9.

-27 Κατάλληλος ἡ παρανοµία τῇ δυσσεβείᾳ. Ὥσπερ γὰρ µετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, οὕτω τὴν ἔννοµον τῆς ἐπιθυµίας ἀπόλαυσιν µετέβαλον εἰς παράνοµον (Θεοδώρητος, PG 83).

28 Μάνης Χρυσόστοµος: Ὁ ἱερὸς Χρυσόστοµος περὶ τῆς ὁµοφυλοφιλίας (Συµβολὴ στὴν ἐπι- καιρότητα τοῦ θέµατος), 2024.

29 Πάντα µὲν οὖν ἄτιµα τὰ πάθη µάλιστα δὲ ἡ κατὰ τῶν ἀρρένων µανία· καὶ γὰρ πάσχει ἐν τοῖς ἁµαρτήµασιν ἡ ψυχὴ µᾶλλον καὶ καταισχύνεται ἢ τὸ σῶµα ἐν τοῖς νοσήµασι… Πρὸς τὴν ἀλλόκοτον ταύτην λύσσαν ἐξώκειλαν… Ὅθεν καὶ συγγνώµης ἁπάσης εἰσὶν ἐκτὸς καὶ εἰς αὐτὴν τὴν φύσιν ὑβρίσαντες».

(Ἰωάννου Χρυσοστόµου, Ὁµιλία Ε΄, Ρωµ. 1, 18-25, ΕΠΕ 16Β, 406, σσ. 406-408)

30 Βλ. Madoc Cairns, Scandinavian bishops speak out on sexuality and gender, 28 March 2023, THE TABLET, https://www.thetablet.co.uk/news

When a “view of human nature that abstracts from the embodied integrity of personhood, as if physical gender were accidental” is put forward, however, “we must dissent”. Further to this, “we protest when such a view is imposed on children as if it were not a daring hypothesis but a proven truth”.

31 Τάκης Θεοδωρικᾶκος: Δὲν ἔχουµε κανένα µέλλον ὡς χώρα χωρὶς τὴν ἀντιµετώπιση τοῦ δηµογραφικοῦ, Ὁµιλία στὴν Ὁλοµέλεια τῆς Βουλῆς, 15.12.2023.

32 Παντελίδου, Ρόη, Ο γάµος ως ένωση δύο προσώπων διαφορετικού φύλου, ΤΟ ΒΗΜΑ, Σα 15.1.2024

33 Γεωργιάδης Γεώργιος, Περί «ισότητας στο οικογενειακό δίκαιο», Ποιο είναι λοιπόν το όριο στις επιθυµίες των πολιτών; Εάν υιοθετήσουµε το µοντέλο νοµοθέτησης που προτείνεται, δεν υπάρχει όριο, Νοµική Βιβλιοθήκη, 16.1.2024, https://daily.nb.org/arthrografia/peri-isotitas-sto-oikogeneiako-dikaio

4 «Πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα εἰς τὸ ἐπθυµῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐµοίχευσεν αὐτήν…», Ματθ. ε΄ 28.

35 Ὁσία Γαβριηλία (Παπαγιάννη), ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἑβραῖο συγγραφέα Yehuda Hanegbi, Ἡ Ἀσκητικὴ τῆς ἀγάπης, σ. 414.

36 Γεν. α΄ 27.

37     https://ypergasias.gov.gr/proti-dimosiefsi-dedomenon-gia-tis-yiothesies-kai-tis-anadoches- stin-ellada-1o-trimino-2021/

38 Γαλ. γ΄ 1.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι φωτογραφίες είναι επιλογή των Ανιχνεύσεων. Η πηγή του κειμένου είναι η romfea.gr

ANAKAΛΥΨΗ ΤΗΣ AMEΡIKHΣ: Προκάλεσε κλιματική αλλαγή με το θάνατο 56 εκ. Ινδιάνων!..

2

 

Σκοτώνοντας 56 εκατομμύρια ιθαγενείς στην αμερικανική ήπειρο σε έναν αιώνα, οι Δυτικοευρωπαίοι προκάλεσαν τον Μικρό παγετώνα που παρατηρήθηκε τον 17ο αιώνα αλλά και την ευημερία τους και την κυριαρχία τους στον κόσμο…

Όταν οι Ευρωπαίοι [να αποσαφηνίσουμε: οι Δυτικοευρωπαίοι] έφτασαν στην Αμερική, προκάλεσαν τόσους νεκρούς  και τόσες ασθένειες που άλλαξαν το κλίμα του κόσμου, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Οι [Δυτικο]Ευρωπαίοι άποικοι σκότωσαν 56 εκατομμύρια ιθαγενείς σε εκατό χρόνια στη Νότια, την Κεντρική και τη Βόρεια Αμερική, οδηγώντας στην εγκατάλειψη τεράστιων εκτάσεων γεωργικής γης και στην αναδάσωσή τους, σύμφωνα με ερευνητές από το University College του Λονδίνου (UCL). Η αύξηση της πυκνότητας των δέντρων και της βλάστησης σε μια περιοχή ισοδύναμη με αυτή της Γαλλίας οδήγησε σε μαζική μείωση του διοξειδίου του άνθρακα (CO 2 ) στην ατμόσφαιρα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα άνθρακα είχαν αλλάξει αρκετά ώστε να ψύχεται τη Γη μέχρι το 1610.

Ο Χριστόφορος Κολόμβος έφτασε το 1492, « Το CO2 και το κλίμα είχαν παραμείνει σχετικά σταθερά μέχρι τότε », εξηγεί ο Μαρκ Μάσλιν, καθηγητής γεωγραφίας στο UCL και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Αυτή είναι λοιπόν η πρώτη σημαντική αλλαγή που βλέπουμε στα αέρια του θερμοκηπίου της Γης .

Πριν από αυτή τη μελέτη, ορισμένοι επιστήμονες είχαν υποστηρίξει ότι η αλλαγή της θερμοκρασίας που συνέβη το 1600, που ονομάζεται Μικρή Εποχή των Παγετώνων, οφειλόταν μόνο σε φυσικές δυνάμεις.

Όμως, συνδυάζοντας αρχαιολογικά στοιχεία, ιστορικά δεδομένα και ανάλυση του άνθρακα που βρέθηκε στους πάγους της Ανταρκτικής, οι ερευνητές του UCL απέδειξαν πώς η αναδάσωση – που προκλήθηκε άμεσα από την άφιξη των [Δυτικο]Ευρωπαίων – ήταν το κλειδί για την παγκόσμια ψύξη, είπαν.

” Για πρώτη φορά, μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε όλα τα δεδομένα και να συνειδητοποιήσουμε ότι ο λόγος που η Μικρή Εποχή των Παγετώνων ήταν τόσο σοβαρή ήταν … μόνο λόγω της γενοκτονίας εκατομμυρίων ανθρώπων “, είπε ο Maslin στο CNN.

Μεθοδολογία

Οι ερευνητές ανέλυσαν τον πάγο της Ανταρκτικής, ο οποίος παγιδεύει τα ατμοσφαιρικά αέρια και μπορεί να αποκαλύψει πόσο διοξείδιο του άνθρακα υπήρχε στην ατμόσφαιρα πριν από αιώνες. « Οι πυρήνες του πάγου αποκάλυψαν μεγαλύτερη (από το συνηθισμένο) πτώση του CO2 το 1610, που προκλήθηκε από τη γη και όχι από τους ωκεανούς », δήλωσε ο Alexander Koch, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Μια ελαφρά αλλαγή στη θερμοκρασία – περίπου το ένα δέκατο του βαθμού τον 17ο αιώνα – οδήγησε σε ψυχρότερους χειμώνες, ψυχρά καλοκαίρια και ανεπαρκή σοδειά, εξήγησε ο Koch.

Επιπτώσεις

Οι επιπτώσεις της μελέτης εκτείνονται πέρα ​​από την επιστήμη του κλίματος και συμβάλλουν επίσης στην έρευνα της γεωγραφίας και της ιστορίας, είπε ο Maslin, σημειώνοντας ότι ο θάνατος των ιθαγενών Αμερικανών συνέβαλε άμεσα στην επιτυχία της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Οι φυσικοί πόροι και τα τρόφιμα που μεταφέρθηκαν από τον Νέο Κόσμο συνέβαλαν στην επέκταση του πληθυσμού της [Δυτικής] Ευρώπης. Επίσης, επέτρεψε στους ανθρώπους να σταματήσουν τη γεωργία για να συντηρηθούν και να αρχίσουν να εργάζονται σε βιομηχανίες για πρόσθετο εισόδημα. « Αυτό που είναι πραγματικά περίεργο είναι ότι η ερήμωση της Αμερικής μπορεί να επέτρεψε άμεσα στους [Δυτικο]Ευρωπαίους να κυριαρχήσουν στον κόσμο», είπε ο Maslin.

«Φωνή βοώντος εν τη ερήμω» ο μοναχός Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας (1484-1566)ήταν ο μόνος που αντιστάθηκε στη σφαγή των συνανθρώπων μας Ινδιάνων…

Επίσης επέτρεψε τη βιομηχανική επανάσταση και τη συνέχιση αυτής της κυριαρχίας από τους [Δυτικο]Ευρωπαίους ».

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Πηγή: CNN, Lauren Kent , Les-crises