Αρχική Blog Σελίδα 1451

Ακατάπαυστες μάχες στη Γάζα – Ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ αναμένεται στην περιοχή

0

Οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται χωρίς ανάπαυλα στη Λωρίδα της Γάζας, καθώς αργότερα σήμερα αναμένεται στη Μέση Ανατολή ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν, που θέλει να ενθαρρύνει την κήρυξη νέας ανακωχής ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς.

Διαβάστε επίσης: Νέα περιοδεία Μπλίνκεν στη Μέση Ανατολή με στόχο να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις για ανακωχή στη Γάζα

Οι ΗΠΑ λένε πως κατέστρεψαν 5 πυραύλους των ανταρτών Χούθι στην Υεμένη

Καθώς ο πόλεμος θα μπει μεθαύριο Τετάρτη στον πέμπτο του μήνα, ο στρατός του Ισραήλ βομβάρδιζε ξανά χθες Κυριακή τη Χαν Γιούνις, στο νότιο τμήμα του μικρού θυλάκου, όπου κρύβονται κατ’ αυτόν στελέχη του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος.

Διαβεβαίωσε ότι κατέλαβε συγκρότημα που φέρεται να χρησιμοποίησε η Χαμάς κατά την προετοιμασία της άνευ προηγουμένου επίθεσής της την 7η Οκτωβρίου σε νότιους τομείς του ισραηλινού εδάφους. Η εγκατάσταση αυτή, κατά την ίδια πηγή, ήταν κέντρο εκπαίδευσης και εκεί βρίσκονταν μακέτες εισόδων κιμπούτς, στρατιωτικών βάσεων, ισραηλινών τεθωρακισμένων.

Πάντα σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, ο Μοχάμαντ Σινουάρ είχε γραφείο στο κτίριο. Πρόκειται για ανώτερο στέλεχος του ένοπλου βραχίονα της Χαμάς, των Ταξιαρχιών Εζεντίν αλ Κάσαμ, και αδελφό του Γιαχία Σινουάρ, του επικεφαλής της οργάνωσης του κινήματος στη Λωρίδα της Γάζας και θεωρούμενου ως εγκεφάλου της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου, έγιναν επίσης αεροπορικές επιδρομές στη Ράφα, νοτιότερα, που μεταξύ άλλων έπληξαν νηπιαγωγείο, κατά τη Χαμάς.

Στην πόλη αυτή, με περίπου 270.000 κατοίκους προπολεμικά, έχουν καταφύγει πλέον, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, πάνω από 1,3 εκατ. Γαζαίοι, αφού αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας των βομβαρδισμών και των μαχών που έχουν προκαλέσει καταστροφές τρομακτικής έκτασης.

 

Στόχος Ράφα

Η ανησυχία εντείνεται ενόψει της αναμενόμενης επίθεσης του ισραηλινού στρατού στην πολη όπου έχουν στηθεί αχανείς καταυλισμοί προσφύγων, πάνω στα (κλειστά) σύνορα με την Αίγυπτο, όπου η ανθρωπιστική κατάσταση είναι ήδη καταστροφική, όπως τονίζουν ΜΚΟ.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου διαβεβαιώνει πως ο στρατός του κατέστρεψε τα περισσότερα «τάγματα» της Χαμάς. «Τα περισσότερα από όσα απομένουν βρίσκονται στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας και στη Ράφα και θα ασχοληθούμε μαζί τους», πρόσθεσε.

«Η πίεση στη Χαμάς έχει αποτέλεσμα», πλειοδότησε ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησής του Γιοάβ Γκάλαντ, ο οποίος διεμήνυσε την περασμένη εβδομάδα πως η Ράφα θα είναι ο επόμενος στόχος των δυνάμεών του.

Ο πόλεμος είχε έναυσμα την άνευ προηγουμένου επίθεση του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς σε νότιους τομείς της ισραηλινής επικράτειας, στην οποία έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 1.160 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με απολογισμό του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένο σε επίσημα ισραηλινά δεδομένα.

Σε αντίποινα, η ισραηλινή πολιτικοστρατιωτική ηγεσία ορκίστηκε να «εξαλείψει» τη Χαμάς κι εξαπέλυσε στρατιωτικές επιχειρήσεις στις οποίες έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 27.365 άνθρωποι, στη μεγάλη πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά, σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο απολογισμό των θυμάτων που δημοσιοποίησε το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα χθες Κυριακή.

Εξάλλου χθες ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε τον θάνατο ενός μέλους του, εν μέσω των σφοδρών μαχών. Ο αριθμός των απωλειών του, με βάση στοιχεία που έχει ανακοινώσει ο ίδιος, ανέρχεται σε 225 νεκρούς από τα τέλη Οκτωβρίου, όταν άρχισε χερσαίες επιχειρήσεις στον παλαιστινιακό θύλακο, αρχικά στο βόρειο τμήμα του.

Μερίδα του ισραηλινού Τύπου θεωρεί υποτιμημένο τον επίσημο απολογισμό.

Στο διπλωματικό μέτωπο, οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται για να κηρυχθεί δεύτερη εκεχειρία, μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν μιας εβδομάδας στα τέλη Νοεμβρίου, που επέτρεψε την απελευθέρωση εκατό και πλέον ομήρων που κρατούνταν στη Λωρίδα της Γάζας με αντάλλαγμα την αποφυλάκιση παλαιστινίων κρατουμένων από το Ισραήλ.

Την 7η Οκτωβρίου απήχθησαν κάπου 250 άνθρωποι. Σύμφωνα με τις ισραηλινές αρχές, στον θύλακο εξακολουθούν να βρίσκονται 132 όμηροι, οι 28 από τους οποίους όμως πιστεύεται ότι είναι νεκροί.

 

Ο Άντονι Μπλίνκεν στη Σαουδική Αραβία

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, η χώρα του οποίου είναι ο κυριότερος υποστηρικτής του Ισραήλ, αναμένεται αργότερα σήμερα στη Σαουδική Αραβία, τον πρώτο σταθμό της πέμπτης περιοδείας του στη Μέση Ανατολή μετά το ξέσπασμα του πολέμου. Ο Άντονι Μπλίνκεν αναμένεται επίσης στο Κατάρ, στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Παρότι λένε πως συνεχίζουν πάντα να υποστηρίζουν «το δικαίωμα του Ισραήλ να αμύνεται», οι ΗΠΑ πλέον δεν κρύβουν την εντεινόμενη δυσφορία τους έναντι της ισραηλινής κυβέρνησης.

Στο Ισραήλ, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας αναμένεται να ασκήσει επίσης πίεση για να αυξηθούν οι παραδόσεις τροφίμων, νερού και φαρμάκων στη Λωρίδα της Γάζας.

«Θα συγκαταλέγεται στις βασικές προτεραιότητες όταν θα έχει συνομιλίες με την ισραηλινή κυβέρνηση», ανέφερε ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Λευκού Οίκου Τζέικ Σάλιβαν, σύμφωνα με τον οποίο «οι ανάγκες του παλαιστινιακού πληθυσμού βρίσκονται στην καρδιά» των αμερικανικών μεσολαβητικών προσπαθειών.

Στη Βηρυτό, στέλεχος της Χαμάς, ο Οσάμα Χαμντάν, έκρινε προχθές Σάββατο πως είναι πρόωρο να γίνεται λόγος για συμφωνία να κηρυχθεί εκεχειρία. Η πρόταση που καταρτίστηκε από τους μεσολαβητές, το Κατάρ, την Αίγυπτο και τις ΗΠΑ, είναι συμφωνία-πλαίσιο που «πρέπει», όπως είπε, «να μελετηθεί» από το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα, το οποίο το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ χαρακτηρίζουν «τρομοκρατική» οργάνωση.

Σύμφωνα με πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου στη Χαμάς, το κείμενο που παραλήφθηκε προβλέπει ανακωχή έξι εβδομάδων, την απελευθέρωση 200 ως 300 Παλαιστινίων που είναι φυλακισμένοι στο Ισραήλ και σε αντάλλαγμα την απελευθέρωση 35 ως 40 ομήρων.

Η ηγεσία της Χαμάς, στην εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας από το 2007, απαιτεί πλήρη κατάπαυση του πυρός. Κάτι που απορρίπτει ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, παρά την πίεση των οικογενειών των ομήρων, οι οποίοι διαδηλώνουν καθημερινά, απαιτώντας να κλειστεί συμφωνία για να αφεθούν ελεύθεροι οι δικοί τους.

Πριν από την άφιξη του κ. Μπλίνκεν, ο κ. Νετανιάχου εξήρε τη βοήθεια των «αμερικανών φίλων» στον πόλεμο, ιδίως «την υποστήριξη σε όρους εξοπλισμών, την υποστήριξη στους διεθνείς θεσμούς, την αποστολή στρατευμάτων στην περιοχή…»

Παράλληλα, το βόρειο Ισραήλ δέχεται πρακτικά καθημερινές επιθέσεις από την άλλη πλευρά των συνόρων, τον νότιο Λίβανο, οχυρό του λιβανικού κινήματος Χεζμπολά. Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε χθες πως κατέστρεψε εγκαταστάσεις από τις οποίες το σιιτικό κίνημα, που συγκαταλέγεται στους συμμάχους της Χαμάς στην περιοχή, εκτόξευε πυραύλους, καθώς και σημεία παρατήρησης της Χεζμπολά στον νότιο Λίβανο.

Η ένταση συνεχίζεται εξάλλου στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου η διεθνής ναυσιπλοΐα συνεχίζει να απειλείται από τους αντάρτες Χούθι, που θεωρούνται προσκείμενοι στο Ιράν. Την έβαλαν στο στόχαστρό τους όπως λένε σε ένδειξη «αλληλεγγύης» προς τους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας.

Χθες Κυριακή οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν πως κατέστρεψαν πέντε πυραύλους κρουζ των ανταρτών Χούθι της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένων 4 κατά πλοίων επιφανείας που ήταν «έτοιμοι να εκτοξευθούν» προς την κατεύθυνση της Ερυθράς Θάλασσας, κατ’ αυτές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Δεν είμαστε έτοιμοι για πόλεμο» λένε Βρετανοί βουλευτές

0

Οι βρετανικές ένοπλες δυνάμεις δεν είναι έτοιμες για πολεμικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, εκτιμά η Επιτροπή Αμυντικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου. Ελλείψεις σε προσωπικό και σε εξοπλισμό.

Βρετανοί στρατιώτες πραγματοποιούν άσκηση στην ΕσθονίαΕικόνα: Joe Giddens/PA Wire/picture alliance 

Η στάση της Βρετανίας απέναντι στους φιλοϊρανούς αντάρτες Χούθι της Υεμένης φαίνεται σκληρή, καθώς με την τρίτη της στοχευμένη ενέργεια κατάφερε να χτυπήσει βασικούς στρατιωτικούς στόχους των ανταρτών. Οι δηλώσεις των υπουργών Άμυνας αλλά και Εξωτερικών δεν προμηνύουν μια μετριοπαθή στάση. Τα μηνύματα όμως που λαμβάνουν οι Βρετανοί για την αμυντική ετοιμότητα της χώρας στο εσωτερικό είναι διαφορετικά. Δεν είναι λίγα τα βρετανικά άρθρα με προειδοποιήσεις νυν και πρώην στρατιωτικών για άμεση ενίσχυση των αμυντικών δαπανών.

Μία τέτοια «αφύπνιση» ήρθε σήμερα με τη δημοσίευση έρευνας από την Επιτροπή Αμυντικών Υποθέσεων της βρετανικής Βουλής (Defence Committee), η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ελλείψεις σε προσωπικό, αποθέματα αλλά και ικανότητες. «Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτύχει ποτέ στρατιωτική ή πολεμική ετοιμότητα χωρίς ακμάζουσα βιομηχανική βάση και χωρίς μία προσφορά που να μπορεί να προσελκύσει, να αναπτύξει και να διατηρήσει αρκετό προσωπικό εξειδικευμένο για να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες και εξελισσόμενες στρατιωτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε ως έθνος» αναφέρει, μεταξύ άλλων, η έρευνα.

Λιγοστεύει το στρατιωτικό προσωπικό

Ο Σερ Τζέρεμι Κούιν, συντηρητικός βουλευτής και πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής, μιλώντας σήμερα σε BBC και Telegraph, κατηγόρησε το υπουργείο Άμυνας πως «γνωρίζει ότι στρατολογούνται μόλις 5 στελέχη για κάθε 8 που αποστρατεύονται», ενώ τόνισε πως οι προσλήψεις στον αμυντικό τομέα είναι «τόσο ζωτικής σημασίας, όσο και επίκαιρης».

Εκτόξευση πυραύλων κατά των Χούθι
Εκτόξευση πυραύλων εναντίον των Χούθι από το βρετανικό αεροπλανοφόρο HMS DiamondΕικόνα: UK Ministry of Defence/AP/dpa/picture alliance

Σύμφωνα με στοιχεία του βρετανικού υπουργείου Άμυνας είναι γεγονός πως αυτή τη στιγμή ο βρετανικός στρατός έχει 5.000 λιγότερους στρατιώτες από αυτούς που χρειάζεται. Πρώην αρχηγοί του στρατού είχαν προειδοποιήσει ότι οι αμυντικές δυνάμεις της χώρας «χωλαίνουν από το 2010». Παράλληλα, η έκθεση εκτιμά ότι τα 1,95 δισεκατομμύρια λίρες που είχαν συμπεριληφθεί στον προϋπολογισμό την προηγούμενη άνοιξη είναι πιθανό να δαπανηθούν για ελλείψεις που υπάρχουν στην άμυνα, παρά για ενίσχυση και αναπλήρωση των αποθεμάτων.

Από την άλλη πλευρά, εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου Άμυνας με αφορμή τις αποκαλύψεις δήλωσε ότι «οι ένοπλες δυνάμεις είναι πάντα έτοιμες να προστατεύσουν και να υπερασπιστούν τη χώρα» και διευκρίνισε ότι «συνεχίζουμε να τηρούμε όλες τις υπηρεσιακές δεσμεύσεις, συμπεριλαμβανομένων των αποστολών του ΝΑΤΟ, την υποστήριξη στην Ουκρανία, αλλά και τις επιθέσεις εναντίον των Χούθι στην Ερυθρά θάλασσα».

Πάντως, σήμερα το αεροπλανοφόρο HMS Queen Elizabeth ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στη προγραμματισμένη άσκηση του ΝΑΤΟ λόγω μηχανικής βλάβης.

Νέος γύρος επιθέσεων

Βρετανικό μαχητικό στην Κύπρο
Βρετανικό μαχητικό επιστρέφει στην κυπριακή βάση του ΑκρωτηρίουΕικόνα: U.K. MINISTRY OF DEFENSE/Newscom/picture alliance

Μόλις χθες το βράδυ έλαβε χώρα η τρίτη σειρά στοχευμένων επιθέσεων από Βρετανία και Αμερική στους φιλοϊρανούς αντάρτες Χούθι της Υεμένης. Συνολικά 36 στρατηγικοί στόχοι σε 13 περιοχές της Υεμένης χτυπήθηκαν, ενώ ο υπουργός Άμυνας Γκραντ Σαπς τόνισε ότι δεν πρόκειται για «κλιμάκωση της κατάστασης» αλλά «γίνεται με στόχο να προστατεύσουμε αθώες ζωές και να διατηρήσουμε την ελευθερία της ναυσιπλοΐας».

Σε αυστηρό τόνο ήταν οι σημερινές δηλώσεις του Βρετανού υπουργού εξωτερικών Λόρδου Κάμερον, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι «οι επιθέσεις στη διεθνή ναυτιλία πρέπει να σταματήσουν» προσθέτοντας ότι οι απερίσκεπτες ενέργειες βάζουν αθώες ζωές σε κίνδυνο, απειλούν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και αποσταθεροποιούν την ευρύτερη περιοχή».

Ζωή Κατζαγιαννάκη, Λονδίνο

DW

ΗΠΑ: Τι στρατηγική θα ακολουθήσει η Νίκι Χέιλι;

0

Γιούλια Νάουε, dpa

3 Φεβρουαρίου 2024

Ο αγώνας για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων μοιάζει να έχει τελειώσει προτού καν αρχίσει, με τον Τραμπ να φαίνεται ακλόνητο φαβορί. Ποιο είναι το σχέδιο της Νίκι Χέιλι.

https://p.dw.com/p/4bvJ7

Η Νίκι Χέιλι
Η Νίκι Χέιλι, υποψήφια για το χρίσμα των ΡεπουμπλικανώνΕικόνα: Sean Rayford/SOPA Images/Sipa USA/picture alliance 

Η Νίκι Χέιλι φαίνεται διατεθειμένη να συνεχίσει τον αγώνα για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όντας πλέον η μοναδική αντίπαλος του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο οι πιθανότητες της άλλοτε πρέσβειρας των Η.Π.Α. στον Ο.Η.Ε. δεν μοιάζουν καλές.

Ο πρώην πρόεδρος προηγείται σαφώς στις δημοσκοπήσεις, έχοντας επικρατήσει ήδη με άνεση στις δύο πρώτες προκριματικές εκλογές – στην Αϊόβα και το Νιού Χάμσαϊρ. Σε τι αποβλέπει λοιπόν η Νίκι Χέιλι;

Πρώτο σενάριο: Ο Τραμπ αποσύρεται

Εάν ο Τραμπ κερδίσει τις προεδρικές εκλογές της 5ης Νοεμβρίου, όταν αναλάβει τα καθήκοντά του θα έχει κλείσει πια τα 78 χρόνια. Θα γίνει έτσι ο γηραιότερος πολιτικός που αναλαμβάνει την προεδρία. Όταν ξεκίνησε τη θητεία του ο σημερινός πρόεδρος Μπάιντεν Τζο, ήταν κατά λίγους μήνες νεότερος απ’ όσο θα είναι ο Τραμπ.

Αν και ο Τραμπ καυχιέται πως χαίρει άκρας υγείας, οι εξετάσεις που έκανε κατά την περίοδο που βρισκόταν στον Λευκό Οίκο έδειχναν πως έχει παχυσαρκία και αντιμετωπίζει καρδιακά προβλήματα. Επομένως δεν αποκλείεται η Χέιλι να εικάζει ότι ο Τραμπ θα αναγκαστεί να αποσυρθεί, λόγω της υγείας του.

Ο Ντόναλντ Τραμπ
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει προβλήματα και με την αμερικανική δικαιοσύνηΕικόνα: Eduardo Munoz/REUTERS

Επιπλέον ο Ρεπουμπλικάνος πολιτικός αντιμετωπίζει προβλήματα και με τη δικαιοσύνη. Μεταξύ άλλων έχουν κινηθεί τέσσερις ποινικές διαδικασίες εναντίον του – αναφορικά και με τις απόπειρές του να ανατρέψει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών του 2020.

Σε εντελώς θεωρητικό πλαίσιο ο Τραμπ θα μπορούσε να κυβερνήσει ακόμη και μέσα από τη φυλακή. Ούτως ή άλλως η δικαιοσύνη κινείται με βραδείς ρυθμούς, οπότε η έκδοση τυχόν καταδικαστικής απόφασης εις βάρος του Τραμπ φαίνεται απίθανη πριν τις προεδρικές εκλογές.

Σε κάθε περίπτωση πάντως παραμένει ανοικτό το ενδεχόμενο ακόμη και να αποκλειστεί ο Τραμπ ήδη από τις προκριματικές εκλογές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Οι αντίπαλοί του έχουν καταθέσει αγωγές, ισχυριζόμενοι πως ο Τραμπ έχει απωλέσει το δικαίωμα υποψηφιότητας για μία δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο εξαιτίας του ρόλου του στην εισβολή διαδηλωτών στο Καπιτώλιο το 2021. Οι πολιτείες του Μέιν και του Κολοράντο έχουν ήδη αποφανθεί πως πράγματι ο Τραμπ δεν μπορεί να είναι υποψήφιος , ενώ στις 8 Φεβρουαρίου αναμένεται η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Η.Π.Α.

Στην απίθανη περίπτωση που ο Τραμπ αποκλειστεί εν τέλει από τις εκλογές, η Χέιλι θα έχει την ευκαιρία να αναπληρώσει αυτό το κενό. Τότε βέβαια θα πρέπει να βασιστεί στη στήριξη των υποστηρικτών του Τραμπ, στον οποίο έχει επιτεθεί προσφάτως θίγοντας για παράδειγμα το γεγονός ότι είναι μεγάλης ηλικίας. Μέχρι στιγμής ωστόσο έχει διστάσει να καταδικάσει κατηγορηματικά και απερίφραστα τα ψέματά του σχετικά με τα υποτιθέμενα περιστατικά νοθείας στις προηγούμενες εκλογές – διότι έτσι δεν θα μπορούσε να προσεγγίσει τους ακραίους υποστηρικτές του.

Δεύτερο σενάριο: Η Χέιλι ως αντιπρόεδρος του Τραμπ

Την ίδια στιγμή στις Η.Π.Α. υπάρχουν πολλές εικασίες προς το ποιον ή ποια θα επιλέξει ο Τραμπ ως υποψήφιο αντιπρόεδρο στις προεδρικές εκλογές. Ακούγονται διάφορα ονόματα ακραία ριζοσπαστικών οπαδών του Τραμπ που έχουν παραμείνει πιστοί στον Ρεπουμπλικανό πολιτικό. Κατά κανόνα, ωστόσο, οι υποψήφιοι στις προεδρικές εκλογές τείνουν να επιλέγουν ως running mate κάποιον που μπορεί να προσελκύσει ψηφοφόρους, στους οποίους οι ίδιοι δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση.

Η Νίκι Χέιλι εκφωνεί ομιλία στο Νιού Χάμσαϊρ
Θα μπορούσε η Χέιλι να διατελέσει αντιπρόεδρος του Ντόναλντ Τραμπ;Εικόνα: Robert F. Bukaty/AP Photo/picture alliance

Υπό αυτό το πρίσμα η Χέιλι θα ήταν ιδανική: είναι γυναίκα, κόρη Ινδών μεταναστών και θεωρείται μετριοπαθέστερη του Τραμπ, έχοντας σημαντική απήχηση και στους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, κάτι που αποδείχθηκε και στις πρόσφατες προκριματικές εκλογές στο Νιού Χάμσαϊρ, όπου, αν και ηττήθηκε, κατάφερε να συγκεντρώσει το 43% των ψήφων. «Θεωρώ πως ο Τραμπ μάλλον πρέπει να την επιλέξει ως αντιπρόεδρο», παρατήρησε προσφάτως ο ειδικός σε θέματα πολιτικής στρατηγικής Μαρκ Πεν σε συνέντευξη στο Politico.

Όμως είναι γνωστό και το πόσο υπερήφανος είναι ο Τραμπ, οπότε είναι αμφίβολο εάν θα παραβλέψει τις φραστικές επιθέσεις της Χέιλι εναντίον του. Ο πρώην πρόεδρος μπορεί επίσης να φοβάται πως η άλλοτε κυβερνήτης της Νότιας Καρολίνας δεν θα του είναι ιδιαιτέρως πιστή ή πως θα τον επισκιάσει. Ακόμη και όταν διετέλεσε πρέσβειρα των Η.Π.Α. στον Ο.Η.Ε. κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τραμπ, η Χέιλι έδειξε «μία κάποια προθυμία» να αντιταχθεί στον Λευκό Οίκο, όπως υπενθυμίζει η Washington Post.

Η Χέιλι πάντως έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να κατέβει στις προεδρικές εκλογές ως αντιπρόεδρος του Τραμπ, γεγονός αναμενόμενο δεδομένου ότι βρισκόμαστε εν μέσω ενός εκλογικού αγώνα. Εξάλλου στο παρελθόν είχε δηλώσει πως δεν θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, εάν μεταξύ των υποψηφίων είναι και ο Τραμπ.

Τρίτο σενάριο: Η Χέιλι ως ανεξάρτητη υποψήφια

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως, εάν στις προεδρικές εκλογές τεθεί εκ νέου το δίλημμα Τραμπ ή Μπάιντεν, πολλοί Ρεπουμπλικάνοι υποστηρικτές της Χέιλι θα προτιμήσουν τον υποψήφιο των Δημοκρατικών. Η Χέιλι θα μπορούσε να συμμετάσχει στις εκλογές ως ανεξάρτητη υποψήφια – και τότε θα μπορούσε να πάρει έναν σημαντικό αριθμό ψήφων που ειδάλλως θα πήγαιναν στον Τραμπ.

Ωστόσο το συγκεκριμένο σενάριο φαντάζει απίθανο. Εν αντιθέσει με τη Λιζ Τσένι η Χέιλι δεν εξέφρασε ποτέ την επιθυμία να αποτρέψει πάση θυσία μία επανεκλογή του Τραμπ. Ο πολιτικός της εχθρός είναι ο Μπάιντεν. Παρ’ όλα αυτά ο Τραμπ γνωρίζει πως η Χέιλι θα μπορούσε να του στερήσει τη νίκη. Και αυτό ενισχύει τη θέση της.

Τέταρτο σενάριο: Η Χέιλι στον Λευκό Οίκο το 2028

Η Νίκη Χέιλι με τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ
Η Νίκι Χέιλι είχε διατελέσει πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ επί προεδρίας ΤραμπΕικόνα: Jonathan Ernst/REUTERS

Στις Η.Π.Α. προβλέπεται πως ουδείς μπορεί να διατελέσει πρόεδρος περισσότερες από δύο φορές. Επομένως, εάν ο Τραμπ κερδίσει τις εκλογές του Νοεμβρίου, δεν θα μπορέσει να ξαναθέσει υποψηφιότητα στο μέλλον. Σε περίπτωση λοιπόν που η Χέιλι διατελέσει αντιπρόεδρος του Τραμπ, θα αποτελέσει και τη φυσική του διάδοχο για τον Λευκό Οίκο.

Ο Τραμπ όμως θα μπορούσε να χάσει και πάλι απέναντι στον Μπάιντεν – οπότε και θα ήταν προς το συμφέρον της Χέιλι να μην κατέβει ως running mate του Τραμπ και έτσι να μη συνδεθεί με την εκλογική αυτή ήττα. Εάν η Χέιλι δεν ενταχθεί τελευταία στιγμή στο στρατόπεδο του Τραμπ και αυτός χάσει, η πολιτικός θα μπορούσε να πει ουσιαστικά «σας τα έλεγα εγώ», όπως γράφει η Ιλέιν Κάμαρκ από το αμερικανικό Ινστιτούτο Brookings. Ακολούθως θα μπορούσε να ηγηθεί της νέας γενιάς του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και να είναι υποψήφια στις εκλογές του 2028.

Είναι άγνωστο ποια στρατηγική θα επιλέξει τελικά η Χέιλι. Ούτως ή άλλως είναι πιθανό να μην εξαρτάται καν από την ίδια για πόσο θα μπορεί να παραμείνει υποψήφια, καθώς στις Η.Π.Α. τα χρήματα είναι αυτά που καθορίζουν τις προεκλογικές εκστρατείες. Εάν η Χέιλι χάσει την εμπιστοσύνη των μεγάλων χορηγών της, τότε θα αναγκαστεί να αποσυρθεί. Αυτό είναι κάτι που θα φανεί το αργότερο μετά τις προκριματικές εκλογές που θα διεξαχθούν στα τέλη Φεβρουαρίου στην πολιτεία της, τη Νότια Καρολίνα. Και ακόμη και εκεί ο Τραμπ φαίνεται να προηγείται με διαφορά.

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

DW

Παρίσι: 225 ευρώ για …έξι ώρες πάρκινγκ

0

Μίχαελ Έβερς, dpa 

Οι Παριζιάνοι καλούνται να εγκρίνουν, σε δημοψήφισμα, πρωτοφανείς αυξήσεις στα τέλη στάθμευσης για SUV. Στόχος είναι να εξοβελιστούν τα ογκώδη οχήματα από το κέντρο της πόλης.

Ακριβό σπορ γίνεται το παρκάρισμα ενός SUV στο ΠαρίσιΕικόνα: DIMITAR DILKOFF/AFP/Getty Images

Τα SUV (Sport Utility Vehicles), που συνδυάζουν ανέσεις επιβατικών αυτοκινήτων με στοιχεία off road οχημάτων, γίνονται όλο και πιο δημοφιλή, αλλά απαιτούν πολύ χώρο και μολύνουν το περιβάλλον περισσότερο από άλλα αυτοκίνητα. Στο Παρίσι η δημοτική Αρχή φαίνεται αποφασισμένη να «κηρύξει τον πόλεμο» στα τζιποειδή οχήματα. Σε δημοψήφισμα που γίνεται την Κυριακή οι Παριζιάνοι καλούνται να εγκρίνουν αυξήσεις για τα τέλη ελεγχόμενης στάθμευσης στην πόλη, οι οποίες σίγουρα θα αποθαρρύνουν τους περισσότερους οδηγούς SUV.

Συγκεκριμένα, το νέο τιμολόγιο προβλέπει ότι μία ώρα στάθμευσης θα στοιχίζει 18 ευρώ στα πιο κεντρικά σημεία και 12 ευρώ στις συνοικίες της γαλλικής πρωτεύουσας. Και όχι μόνο αυτό: κάθε ώρα που περνάει οι τιμές πολλαπλασιάζονται. Έτσι, εκτιμάται ότι για έξι ώρες στάθμευση στο κέντρο του Παρισιού ο οδηγός SUV θα πρέπει πλέον να πληρώνει 225 ευρώ, ενώ για την ίδια διάρκεια ένα συνοικιακό πάρκινγκ θα χρεώνει 150 ευρώ. Οι τιμές αυτές θα ισχύουν για SUV με κινητήρα εσωτερικής καύσης και βάρος άνω των 1,6 τόνων, αλλά και για ηλεκτροκίνητα SUV με βάρος πάνω από 2 τόνους.

Επιχειρήματα υπέρ και κατά

SUV κοντά στον Πύργο του Άιφελ
Πάρκινγκ 18 ευρώ για μία ώρα κοντά στον Πύργο του Άιφελ;Εικόνα: NANCY WANGUE MOUSSISSA/AFP/Getty Images

Η δημοτική Αρχή προβάλλει συγκεκριμένα επιχειρήματα για τις πρωτοφανείς αυξήσεις. Υποστηρίζει ότι τα SUV εκλύουν περισσότερους ρύπους από τα συμβατικά αυτοκίνητα, καταλαμβάνουν μεγαλύτερο μέρος από τον δημόσιο χώρο και επιπλέον προκαλούν περισσότερους κινδύνους για την οδική ασφάλεια. Παρόμοια μέτρα απεργάζονται οι αρμόδιες αρχές και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Γαλλίας, όπως η Λυών, το Μπορντώ και η Γκρενόμπλ.

Υπάρχει όμως και αντίλογος. Η Λέσχη Αυτοκινητιστών «40 millions d’automobilistes» έχει δώσει στη δημοσιότητα διακήρυξη με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Σταματήστε τον πόλεμο κατά των SUV». Οι υπογράφοντες υποστηρίζουν ότι το χαράτσι στα ογκώδη οχήματα είναι απλώς ένα πρώτο βήμα και ότι στην πραγματικότητα οι εμπνευστές του εγχειρήματος θέλουν να καταργήσουν πλήρως τη χρήση αυτοκινήτου στην πόλη. Προς το παρόν, υποστηρίζουν, την «πληρώνουν» οι οικογενειάρχες που απλώς χρειάζονται περισσότερο χώρο, γι αυτό προτιμούν τα SUV. «Μην γελιέστε όμως, αυτή είναι η κερκόπορτα για τον πλήρη αφανισμό του αυτοκινήτου», προειδοποιούν οι «40 millions d’automobilistes».

Πλακάτ για το δημοψήφισμα στο Παρίσι
«Περισσότερα ή λιγότερα SUV στο Παρίσι; Ψηφίστε στις 4 Φεβρουαρίου»Εικόνα: BENOIT TESSIER/REUTERS

Η αλήθεια είναι ότι τα τζιποειδή γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Αυτό αποδεικνύει και η επίσημη στατιστική, σύμφωνα με την οποία τα 46% των νέων οχημάτων που κυκλοφορούν στη Γαλλία είναι SUV. Από την πλευρά της η δημοτική Αρχή υποστηρίζει ότι οι αυξήσεις στα τέλη στάθμευσης αποτελούν «μήνυμα για την αυτοκινητοβιομηχανία», η οποία «θέλοντας να αυξήσει τα κέρδη της, θέτει σε κίνδυνο τον οικολογικό μετασχηματισμό, κατασκευάζοντας οχήματα όλο και πιο ογκώδη, όλο και πιο ακριβά, με όλο και μεγαλύτερη κατανάλωση».

Πράσινο και όριο ταχύτητας 30 χλμ/ώρα

Για τη σοσιαλίστρια δήμαρχο του Παρισιού, Αν Ινταλγκό, το χαράτσι στα SUV δεν αποτελεί αυθαίρετο μέτρο, αλλά αναπόσπαστο τμήμα μία συνολικής αντίληψης για τη μετακίνηση στην πόλη. Υπερβαίνοντας σημαντικές αντιστάσεις και αντιδράσεις η Ινταλγκό έχει μετατρέψει κεντρικές λεωφόρους στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα σε πεζόδρομους και πνεύμονες πρασίνου.

Σχεδόν παντού ισχύει πλέον όριο ταχύτητας 30 χιλιομέτρων την ώρα, ενώ ακόμη και στον Περιφερειακό της γαλλικής πρωτεύουσας το όριο θα μειωθεί σύντομα από τα 70 στα 50 χλμ/ώρα. Παράλληλα επεκτείνεται συνεχώς το δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Τέλος, η Ινταλγκό αποφάσισε να καταργήσει την ενοικίαση e-scooters από τη δημοτική Αρχή, μετά από σχετικό δημοψήφισμα.

Εξαιρέσεις από τα νέα τέλη στάθμευσης

Πάρκο κοντά στον Πύργο του Άιφελ
Περισσότερο πράσινο στο Παρίσι θέλει η δημοτική ΑρχήΕικόνα: Givaga/Zoonar/picture alliance

Σημειωτέον ότι οι «αλμυρές» τιμές πάρκινγκ θα ισχύουν μόνο για τους επισκέπτες της πόλης. Οι ίδιοι οι Παριζιάνοι εξαιρούνται από το νέο, απαγορευτικό τιμολόγιο. Εξαιρέσεις προβλέπονται επίσης για ιδιωτικά πάρκινγκ, καθώς και για τα οχήματα επαγγελματικής χρήσης. Σύμφωνα με την οικονομική επιθεώρηση Les Échos οι νέες τιμές, εάν τελικά επιβληθούν, θα αφορούν περίπου 900.000 οχήματα, ήτοι το 16% των αυτοκινήτων που κυκλοφορούν σήμερα στη γαλλική πρωτεύουσα.

(Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου)

DW

Δ. Γαρούφας: με αφορμή την ημέρα Ελληνικής γλώσσας  

1

 

                                           Του Δημήτρη Γαρούφα*

Η  9η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε από το 2017 ως ημέρα Ελληνικής γλώσσας. Αυτές τις  μέρες θα δούμε και πάλι αφιερώματα για τον πλούτο της Ελληνικής γλώσσας, για το γεγονός ότι αυτή και η Κινεζική είναι οι αρχαιότερες γλώσσες                        με γραφή, που ομιλούνται    για χιλιάδες χρόνια κλπ. Γράφω το άρθρο γι΄ αυτό το θέμα μερικές  μέρες πριν τον εορτασμό με την ελπίδα να προβληματίσει κάποιους από τους αρμόδιους   και να γίνει  ενημέρωση για το αν και τι κάνει το Ελληνικό κράτος για την διάδοση της γλώσσας μας διεθνώς, και για το τι  θα μπορούσε να κάνει τουλάχιστον  στην περιοχή των Βαλκανίων που είναι προνομιακή περιοχή  για την γλώσσα μας.

Μετά το 1989 οι γεωπολιτικές εξελίξεις δημιούργησαν μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα  για να έχει σταθεροποιητικό και πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια  γιατί ήταν το μόνο κράτος στην  περιοχή  μέλος της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ ταυτόχρονα. Με το άνοιγμα των συνόρων χιλιάδες Ελληνικές επιχειρήσεις δραστηριοποιήθηκαν στις  βαλκανικές χώρες  και  αναζήτησαν για την στελέχωσή τους   και άτομα με γνώση της Ελληνικής γλώσσας .Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ελκύει ο Ελληνικός πολιτισμός δημιούργησε επιθυμία των νέων στις γειτονικές  χώρες για εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας. Ενδεικτικά αναφέρω πάλι το παράδειγμα του Πανεπιστημίου Σοφιας που το 1993 ίδρυσε τμήμα Νεοελληνικής φιλολογίας στο οποίο εισάγονταν κάθε χρόνο 25 άτομα. Για αυτές τις 25 θέσεις το 1996 υπήρχαν 2.055 υποψήφιοι ,το 2000, 2.519 και το 2002 2.682 σύμφωνα με στοιχεία που είχε δημοσιεύσει η πρόεδρος του τμήματος Στόϊνα Πορομάνσκα(βλ.περ.Ελληνική Διεθνής γλώσσα του ΟΔΕΓ,έτος 16,τόμος Ζ,τ,8 σελ.408) ενώ για το τμήμα Αγγλικής φιλολογίας οι υποψήφιοι ήταν  λιγότεροι.

Το ίδιο ενδιαφέρον υπήρχε σε όλες τις Βαλκανικές χώρες κι έτσι ενδεικτικά αναφέρω ότι στο Μοναστήρι                υπήρχαν 3 ιδιωτικά φροντιστήρια Ελληνικής γλώσσας   ενώ σωματεία της Θεσσαλονίκης όπως ο ΑΕΡΟΠΟΣ και ο Σύλλογος Μοναστηριωτών Θεσσαλονίκης  ίδρυσαν    φροντιστήρια Ελληνικής γλώσσας    σε αρκετές  πόλεις της «Βόρειας Μακεδονίας». Στην Βουλγαρία λειτουργούσαν εκείνη την εποχή  από την «ομοσπονδία συλλόγων Σαρακατσάνων Βουλγαρίας» φροντιστήρια Ελληνικής γλώσσας σε 18 Βουλγαρικές πόλεις ενώ ο Σύλλογος Σαρακατσάνων Σλίβεν το 2007 εξέδωσε στην Ελληνική  γλώσσα την ποιητική  συλλογή του Σαρακατσάνου από την Σλίβεν Κώστα Κίτσιου(KOSTA KITSEB)με τίτλο «γλώσσα μου καταγωγή μου» που είναι ένας ύμνος για τη Ελληνική  γλώσσα…   Το  ενδιαφέρον υπήρχε   γιατί ελκύει ο Ελληνικός πολιτισμός αλλά και γιατί με την γνώση της  Ελληνικής γλώσσας προσλαμβάνονταν  πιο εύκολα σε Ελληνικές εταιρίες που δραστηριοποιούνταν στα Βαλκάνια.

Αυτή την εποχή αν η Ελλάδα είχε κάποιο φορέα (αντίστοιχο  του Ινστιτούτου Γκαίτε η του Γαλλικού Ινστιτούτου) για  πιστοποιημένη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στις γειτονικές χώρες , η γλώσσα μας θα έτεινε σε βάθος χρόνου να καταστεί γλώσσα εργασίας στα Βαλκάνια.. Αλλά για να γίνουν αυτά έπρεπε το πολιτικό προσωπικό της χώρας  να έχει όραμα  και στρατηγική.

΄Εχοντας επισκεφθεί κατ επανάληψη όλες τις Βαλκανικές χώρες  και με θεσμικές ιδιότητες(ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία ως πρόεδρος του Δ.Σ του ΚΘΒΕ) με λύπη αναφέρω ότι η χώρα μας δεν αξιοποίησε τις δυνατότητες που δημιούργησαν οι μετά το 1989 γεωπολιτικές εξελίξεις και για την διάδοση της γλώσσας μας στην ευρύτερη βαλκανική  περιοχή, ενώ λόγω της οικονομικής κρίσης  αλλά και της  αδιαφορίας μας χάθηκαν και τα οικονομικά ερείσματα που είχε δημιουργήσει η χώρα μας  μας  στα Βαλκάνια.

.Βέβαια ακόμα και τώρα  μπορούν να γίνουν κάποια πράγματα αλλά για όλα αυτά χρειάζεται οι διαχρονικά ασκούντες εξουσία να γνωρίζουν τα βαλκανικά θέματα και να λειτουργούν με οδηγό τις αρχές  του οικουμενικού Ελληνισμού.

*Δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία» στις 3-2-24

 

Αλέξης Χαρίτσης: Εκτιμούμε ότι, το σχέδιο που έχει παρουσιαστεί για την ΔΕΘ, δεν κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Η κυβέρνηση ουσιαστικά εμπαίζει την Θεσσαλονίκη.

0

Αντιπροσωπεία της Κίνησης Πολιτών, από τους: Φίλιππο Γκανούλη, Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, Γιάννη Μαγκριώτη, Ρία Καλαφακάκου και Σάσα Λαδά, συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της ΚΟ της Νέας Αριστεράς΅ Αλέξη Χαρίτση και την Γραμματέα της ΚΟ, Πέτη Πέρκα. Στην συνάντηση παρουσίασαν τις θέσεις της Κίνησης Πολιτών, για την βιώσιμη  ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα για την ΔΕΘ, τόνισαν:

Η λεγόμενη «Ανάπλαση της ΔΕΘ», που εξαγγέλθηκε με τυμπανοκρουσίες εδώ και μια δεκαετία ως «Η μεγαλύτερη αναπτυξιακή επένδυση στην Θεσσαλονίκη», παραμένει μέχρι σήμερα ανεκπλήρωτη εξαγγελία. Με τον ψευδώνυμο, όπως αποδείχτηκε, τίτλο, «ανάπλαση», η Διοίκηση της ΔΕΘ επιχείρησε να παραπλανήσει την πόλη και τους φορείς της. Με δικαιολογία την έλλειψη δημόσιων πόρων λόγω της χρεωκοπίας, εγκαταλείφτηκε η μεταφορά και ανάπτυξη της ΔΕΘ εκτός του Πολεοδομικού Συγκροτήματος και η δημιουργία “Μητροπολιτικού Πάρκου” στον χώρο της σημερινής ΔΕΘ, όπως προβλεπόταν τόσο από το ισχύον από το 1985 όσο και από το αναθεωρημένο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης. Από τότε και για πάνω από δέκα χρόνια παρακολουθούμε μια ατέρμονη διαδικασία θεσμικών ρυθμίσεων για την προετοιμασία τoy «Project», ενώ παράλληλα δημοσιεύονται μακέτες και σχέδια για να φανεί η ετοιμότητα του έργου. Ρυθμίσεις, μακέτες και σχέδια ωστόσο, που όσο λεπτομερέστερα γίνονται τόσο περισσότερο δείχνουν πως το πράσινο που απομένει από την θηριώδη δόμηση στην έκταση της ΔΕΘ δεν θα είναι πάρα ελάχιστες νησίδες μεταξύ των κτιρίων. Με την λεγόμενη «Ανάπλαση» Η πόλη χάνει μια μοναδική ευκαιρία να αποκτήσει ένα Μητροπολιτικό Πάρκο στον αστικό της, και τόσο περιβαλλοντικά φορτισμένο, πυρήνα.

Η στενότητα δημόσιων πόρων, που προβλήθηκε ως λόγος για την εγκατάλειψη του παλιότερου σχεδιασμού μεταφοράς της ΔΕΘ, ήταν και ο λόγος επιλογής του ΣΔΙΤ ως μεθόδου χρηματοδότησης του Project, που το κόστος του αρχικά εκτιμήθηκε σε περίπου 130 εκ ευρώ.. Έτσι, η “Νέα ΔΕΘ”, θα κατασκευαζόταν στον ίδιο χώρο, αλλά με ιδιωτική χρηματοδότηση. Όμως, επειδή το εύλογο κέρδος του ιδιώτη επενδυτή από την εκθεσιακή δραστηριότητα δεν επαρκούσε για την ανταμοιβή του, προβλέφθηκε να μπορεί ο επενδυτής να κατασκευάσει και να εκμεταλλευτεί στο χώρο της ΔΕΘ εμπορικές υποδομές, όπως ξενοδοχείο, πάρκινγκ 2.500 θέσεων, επιχειρηματικό και εμπορικό κέντρο, ώστε να βγάλει τα λεφτά του. Επειδή όμως και πάλι το Project δεν θα ήταν ελκυστικό για τους επενδυτές, το δημόσιο, δηλαδή ο φορολογούμενος πολίτης, θα εγγυόταν την απόσβεση της επένδυσης και το συμφωνημένο κέρδος.

Οι κυβερνήσεις, αστόχαστα ή συνειδητά, μετά τις εκλογές του Μαΐου του 2012, μέχρι σήμερα, το αποδέχτηκαν και το υποστήριξαν, Μάλιστα, η διοίκηση και οι κυβερνήσεις έδωσαν και το τελικό χρονοδιάγραμμα: Μέσα στο 2023 θα ξεκινούσε η κατασκευή του και, το 2026, τα εγκαίνια της νέας ΔΕΘ θα γινόταν στις νέες εγκαταστάσεις της, συμπίπτοντας με την 100η επέτειο του θεσμού.

Τα χρόνια περνούσαν και οι θεσσαλονικείς άκουγαν ότι: « Όλα πάνε καλά, το Project τρέχει μέσα στα χρονοδιαγράμματα, οι μελέτες είναι έτοιμες και η χρηματοδότηση εξασφαλισμένη». Μάταια, οι περισσότεροι επιστημονικοί φορείς, πολλές πρωτοβουλίες πολιτών και 7 δήμαρχοι της βορειοδυτικής Θεσσαλονίκης, τους έλεγαν ότι: «Είναι λάθος για πολλούς λόγους, αναπτυξιακούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς η αλλαγή της πάγιας θέσης όλων των φορέων της Θεσσαλονίκης, όλων των κυβερνήσεων και όλων των κομμάτων μέχρι το 2012».

Στο μεταξύ, καθώς η χώρα διαθέτει πρόσβαση σε δισεκατομμύρια Κοινοτικών πόρων, η προσφυγή σε ιδιωτικά κεφάλαια μέσω ΣΔΙΤ καθώς και η αντιμετώπιση της έκτασης της ΔΕΘ ως επιχείρησης Real Estate είναι αδικαιολόγητη. Δεν υφίστανται πιά οι πιεστικές μνημονιακές συνθήκες που οδήγησαν στο «αναγκαίο κακό» της δόμησης Νέας ΔΕΘ στη θέση ενός Μητροπολιτικού Πάρκου, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα μας καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την αέρια ρύπανση του κέντρου της Θεσσαλονίκης από τα τοξικά αιωρούμενα σωματίδια.

Τα σχέδιά τους εξελίχτηκαν σε τραγέλαφο, που φαίνεται δεν θα έχει τέλος. Σήμερα, σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του Υπερταμείου, μαζί με τις αναγκαίες μελέτες, το κόστος του Project, ξεπερνά τα 300 εκ. ευρώ. Μάλιστα τα 250 εκ ευρώ περίπου, άμεσα ή έμμεσα τα είναι δημόσιοι πόροι και μόνο τα 100 εκ. ευρώ, θα είναι του Ιδιώτη Παραχωρησιούχου.

Δηλαδή το δημόσιο θα τους παραχωρήσει το καλύτερο οικόπεδο της Θεσσαλονίκης, θα τους πληρώσει και τα 2/3 του υποτιθέμενου κόστους της επένδυσης, και θα τους το παραχωρήσει και για εκμετάλλευση,

Έντεκα χαμένα χρόνια για την ΔΕΘ, την Θεσσαλονίκη και την οικονομία της. Οι θεσσαλονικείς δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τον εμπαιγμό της κυβέρνησης και του Υπερταμείου.

Ο Αλέξης Χαρίτσης μετά την παρουσίαση των θέσεων της Κίνησης Πολιτών τόνισε:

1. Σας ευχαριστούμε για την ενημέρωση σε βάθος, για όλες τις πλευρές, του σχεδίου της κυβέρνησης και του Υπερταμείου για την “Ανάπλαση της ΔΕΘ”.

2. Η Θεσσαλονίκη έχει ανάγκη από αναπτυξιακές επιλογές που θα υποστηρίζουν την βιώσιμη ανάπτυξή της, ιδιαίτερα σήμερα που η κλιματική κρίση δοκιμάζει την ανθεκτικότητα των πόλεων. Εκτιμούμε ότι, το σχέδιο που έχει παρουσιαστεί, δεν κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Η κυβέρνηση ουσιαστικά εμπαίζει την Θεσσαλονίκη.

3. Πολύ σύντομα η Νέα Αριστερά, μέσα από διάλογο, θα διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις, τόσο για το μέλλον της ΔΕΘ και το Μητροπολιτικό Πάρκο, όσο και για την βιώσιμη ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης.

 

 

ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΟ 2030

0

του Στέφανου Καραβίδα*

Ο εκσυγχρονισμός 83 ελληνικών F-16 Blk52+ σε επίπεδο Viper και η αγορά 24 Rafale, προκαλούν μια τάση ανακατανομής της Αεροπορικής Ισχύος υπέρ της Ελλάδας. Ακόμη και η απόκτηση των γαλλικών φρεγατών Belhara, συντείνει ώστε το ισοζύγιο Αεροπορικής Ισχύος να κλίνει θετικά υπέρ μας, δεδομένων των εξαιρετικών αντιαεροπορικών τους δυνατοτήτων. Ωστόσο, η εν λόγω τάση για να παγιωθεί ως κατάσταση, πρέπει να συνοδευτεί από επιμέρους κινήσεις που σχετίζονται με το υπάρχον αεροπορικό δυναμικό. Δεδομένης της τουρκικής πρόθεσης για ενίσχυση του αεροπορικού στόλου και οπλοστασίου, εάν αυτό δε συμβεί μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, η τάση θα αντιστραφεί, με κίνδυνο το ισοζύγιο Αεροπορικής Ισχύος να ανατραπεί υπέρ της Τουρκίας.

Η ανατροπή αυτή σχετίζεται με επιμέρους δείκτες Ισχύος, όπως ο συνολικός αριθμός αεροσκαφών κάθε χώρας, η δυνατότητά τους να επιχειρούν δικτυοκεντρικά,  τα διαθέσιμα ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης στα αεροσκάφη του στόλου, τα όπλα αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους, το Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου και φυσικά η Αεράμυνα. Για λόγους οικονομίας του χώρου θα εστιάσουμε στα τακτικά μαχητικά αεροσκάφη και τα όπλα τους, αφήνοντας εκτός εξίσωσης σημαντικά προγράμματα τουρκικής εγχώριας κατασκευής, που αφορούν επανδρωμένες και μη επανδρωμένες εναέριες πλατφόρμες, όπλα, βαλλιστικούς πυραύλους και αντιαεροπορικά συστήματα, που θα έκαναν την εξίσωση δραματικά δυσκολότερη για την ελληνική πλευρά.

Εφόσον το τουρκικό εξοπλιστικό πρόγραμμα υλοποιηθεί όπως ανακοινώθηκε, δίχως η ελλαδική πλευρά να προβεί σε αντισταθμιστικές ενέργειες, η κατάσταση θα έχει διαμορφωθεί στο τέλος της δεκαετίας ως εξής: Η Ελλάδα μετά την απόσυρση 33 F-4, θα διαθέτει ένα σύνολο 201 αεροσκαφών (32 F-16Blk30, 38 F-16Blk50, 83 F16 Viper, 24 M2000-5 και 24 Rafale). Από αυτά, πλήρεις δικτυοκεντρικές δυνατότητες και ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης θα έχουν μόνο 107 αεροσκάφη (83 F-16Viper και 24 Rafale). Αντίστοιχα, η Τουρκία θα διατηρεί 271 αεροσκάφη F-16 (36 Blk30, 116 Advanced, 119 Viper), από τα οποία 235 θα διαθέτουν δικτυοκεντρικές δυνατότητες και 119 ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης. Πρόθεση της τουρκικής πλευράς είναι και τα εναπομείναντα F-16Blk30 για τα οποία διαθέτει πηγαίο κώδικα, να αποκτήσουν ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης εγχώριας σχεδίασης. Προβληματισμό μάλιστα προκαλεί το ενδεχόμενο να αξιοποιηθεί το μεγάλο απόθεμα ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης, τερματικών Link16 και υπολογιστών αποστολής που περιλαμβάνει η νέα τουρκική παραγγελία, προκειμένου να φτάσουν και τα τουρκικά Blk30 κοντά ή στο επίπεδο του Viper, ανεξάρτητα από την επιτυχία της εγχώριας προσπάθειας.

Συνολικά λοιπόν, εάν το χειρότερο σενάριο υλοποιηθεί, η τουρκική πλευρά θα διαθέτει μία υπεροπλία 70 αεροσκαφών εν συνόλω, ενώ με τον εκσυγχρονισμό και των F-16Βlk30, θα υπερτερεί συνδυαστικά σε δικτυοκεντρικές δυνατότητες και σε διαθέσιμα ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης. Το τουρκικό πρόγραμμα αναμένεται εάν λάβει την τελική αμερικανική έγκριση, να υλοποιηθεί γρήγορα και σαφώς εντός της τρέχουσας δεκαετίας, βάσει της συνολικής ικανότητας της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνογνωσίας της Τουρκικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΤUSAS), από τη συμπαραγωγή των τουρκικών F-16 στις εγκαταστάσεις της στην Τουρκία. Άλλωστε, η Τουρκία ήδη ζήτησε να μην παραλάβει έτοιμα τα 40 νέα αεροσκάφη, αλλά να προχωρήσει εκ νέου σε συμπαραγωγή στις εγκαταστάσεις της TUSAS.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό, να γίνει αντιληπτό ότι τα 70 ελληνικά F-16Blk30&50 στην παρούσα διαμόρφωση, δεν έχουν σοβαρές πιθανότητες επιβίωσης απέναντι όχι μόνο στα τουρκικά Viper αλλά ούτε καν στα δικτυοκεντρικά Αdvanced, καθώς το ραντάρ των τελευταίων παρότι συμβατικής τεχνολογίας, υπερτερεί δραματικά αυτού των ελληνικών μη αναβαθμισμένων F-16. Αναφορικά με τα M2000-5, οι εξαιρετικές αρετές τους στην εναέρια μάχη τόσο σε κοντινές αποστάσεις όσο και πέραν του ορίζοντα, ψαλιδίζονται σημαντικά από τη μη τοποθέτηση εδώ και 20 χρόνια τερματικών Link-16 και σκοπευτικού επί κάσκας. Θα μπορούσαμε για αποφυγή πολυτυπίας να διαπραγματευτούμε αντί εκσυγχρονισμού των M2000-5, την απόκτηση 2ης Μοίρας Rafale με ταυτόχρονη πώληση τους. Ινδία, Αίγυπτος και Μαρόκο αποτελούν δυνητικούς αγοραστές, ενώ επιτέλους και η  Κύπρος οφείλει να εξετάσει τη δημιουργία αεροπορικού βραχίονα, με τα ελληνικά Μ2000-5 να αποτελούν μία πολύ βολική επιλογή, εφόσον ένα τέτοιο σενάριο προχωρήσει.

Σε ότι αφορά τα όπλα των αεροσκαφών, η  Τουρκία δείχνει να προετοιμάζεται μεθοδικά για να εξαπολύσει αεροπορικό «Αρμαγεδώνα», παραγγέλνοντας σχεδόν 1000 βλήματα ΑΙΜ-120C8 που αποτελεί το «αντίπαλο δέος» του METEOR και 400 ΑΙΜ-9Χ, αντίστοιχο του IRIS -T των ελληνικών F-16. Tα υπό παραγγελία βλήματα είναι περίπου μιάμιση φορά περισσότερα από το υπάρχον τουρκικό απόθεμα σύγχρονων όπλων αέρος-αέρος. Σοβαρότατη απειλή, συνιστά επίσης η παραγγελία μεγάλου αριθμού όπλων-συλλογών ακριβείας και μακρού πλήγματος αέρος-εδάφους, χωρίς καν να συνυπολογίσουμε τα αντίστοιχα τουρκικής κατασκευής, τα οποία μπορούν να εξαπολυθούν και από τα δικινητήρια τουρκικά μη επανδρωμένα. Εάν δεν προσαρμοστεί η ελληνική Αεράμυνα με απόκτηση συστημάτων (C-RAM) τα οποία εμπλέκουν όχι πλέον τις πλατφόρμες, αλλά τα όπλα τους, όπως και περιφερόμενα πυρομαχικά, βλήματα πυροβολικού και βαλλιστικά, τα νησιά μας θα κινδυνεύσουν θανάσιμα.

Η κατάσταση για την ελληνική πλευρά θα βελτιώνεται σταδιακά μετά το 2030, εφόσον το πρόγραμμα απόκτησης F-35 αρχίσει να υλοποιείται. Και σε αυτή την περίπτωση ωστόσο, η «ψαλίδα» στον αριθμό αεροσκαφών με δικτυοκεντρικές δυνατότητες παραμένει μεγάλη. Το πραγματικό όμως «χειρότερο σενάριο» έχει να κάνει με την πιθανότητα μελλοντικής αποδέσμευσης των F-35 στην Τουρκία. Ο γράφων συστηματικά τα τελευταία τρία έτη και εμφατικά σε πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις, αναφέρει το σενάριο παραχώρησης των τουρκικών S-400 στο Αζερμπαϊτζάν, στη λογική του «Bir Halk Iki Devlet» (ένας λαός, δύο κράτη) ή σε άλλη σύμμαχο χώρα σε συνεννόηση με τη Ρωσία, κατά το πρότυπο της μετακίνησης των κυπριακών S-300 στην Κρήτη. Εάν καθ’ οιονδήποτε τρόπο και παρά τους όποιους αστερίσκους, επιτευχθεί η τουρκική απαγκίστρωση από τα S-400, τα τουρκικά F-35 δε θα αργήσουν να «πλαισιώσουν» τα ελληνικά, στο αεροπορικό ισοζύγιο. Δυστυχώς, η Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτώρια Νούλαντ, επιβεβαίωσε το φόβο ενός τέτοιου σεναρίου ως απόλυτα βάσιμο.

Το ερώτημα λοιπόν είναι εάν πραγματικά προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο σενάριο, απέναντι σε μία Τουρκία που σχεδιάζει και υλοποιεί κατά τρόπο ολιστικό το εξοπλιστικό της πρόγραμμα, ή προχωρούμε σε αποσπασματικές και ασύνδετες παραγγελίες, απαξιώνοντας διαρκώς τα υπάρχοντα πανάκριβα μέσα. Εάν το απευκταίο σενάριο πραγματοποιηθεί δίχως ελληνική αντίδραση, η Τουρκία πριν την απόκτηση F-35 θα έχει καταφέρει  να ομοιογενοποιήσει τεχνολογικά έναν τεράστιο στόλο 271 αεροσκαφών με σύγχρονα ραντάρ και δικτυοκεντρικές δυνατότητες, ενώ η Ελλάδα απαξιώνοντας μία δύναμη 94 παλαιών F-16 και Μ2000-5 θα διαθέτει μόνο 107, στερώντας επίσης στο σύνολο του στόλου επαρκείς ποσότητες όπλων μακρού πλήγματος όλων των κατηγοριών. Χρόνος υπάρχει. Αναζητείται λογική και Όραμα για να συνεχίσει να υπάρχει και Πατρίδα.

Επισμηναγός (Ι) ε.α Στέφανος Καραβίδας

ΜΑ Διεθνών Σχέσεων

Υπ. Δρ Γεωπολιτικής της Αεροπορικής Ισχύος ΕΚΠΑ

 

 

Ουρανία Μπάγγου: Εδώ Θεσσαλονίκη…

0

της Ουρανίας Μπάγγου

Η κυρία Μαίρη μπαίνει ασθμαίνουσα  στο μαγαζάκι που φτιάχνει καφέδες. Είναι που σέρνει μια ογκώδη βαλίτσα και τάχει και τα χρονάκια της. Πόσων χρονών είναι δεν είναι φανερό, γιατί σήμερα οι γυναίκες από ένα σημείο  και πάνω είναι απροσδιόριστης ηλικίας.

Έναν καπουτσίνο, παρακαλώ, λέει, χωρίς ζάχαρη και με μπόλικη κανέλα.

Η κοπελίτσα απέναντί της την κοιτάει χαμογελαστά και αμέσως μετά γυρίζει  να τον ετοιμάσει.

Η κυρία Μαίρη την περιεργάζεται. Είναι μικροκαμωμένη, ξανθούλα, με καστανά μάτια που οι  επιδέξιες γραμμές γύρω τους  τα κάνουν να φαίνονται  σχιστά.  Το προσωπάκι της είναι νόστιμο, σχεδόν παιδικό. Πληρώνει και την ρωτά αν μπορεί να καθίσει στο τραπεζάκι που είναι έξω γιατί περιμένει κάποιον να της φέρει τα κλειδιά για το διαμερισματάκι της που είναι ακριβώς απέναντι.

Φυσικά, να καθίσετε όσο θέλετε, λέει το κορίτσι, περάστε  όμως λίγο πιο μέσα, έχουμε και τραπεζάκι   με  δυο καρέκλες. Έξω κάνει κρύο,  τρεις βαθμούς πάνω από το μηδέν είναι η θερμοκρασία. Ιανουάριος βλέπετε.

Η κυρία ευχαριστεί και κατευθύνεται στο βάθος. Αισθάνεται ανακουφισμένη που έπεσε επάνω σε ένα φιλικό πρόσωπο.  Βάζει την βαλίτσα της σε μία άκρη και κάθεται, χωρίς να βγάλει το παλτό της. Πίνει τον καφέ της με φανερή ηδονή,  χαλαρώνει.

Έχει ησυχία.  Αυτή την μεσημεριανή ώρα οι καφέδες δεν έχουν μεγάλη ζήτηση.

-Να ρωτήσω το όνομά σου; λέει στην μικρή.

-Ηρώ με λένε, της απαντά. Κι εμένα Μαίρη, ανταπαντά εκείνη.

-δεν δουλεύεις πολύ καιρό εδώ. Έτσι δεν είναι;  δεν σε έχω ξαναδεί.

-δυο μήνες μόνο.

-σπουδάζεις κάτι;  ναι, πηγαίνω σε μια σχολή αισθητικής, νύχια- μακιγιάζ, μασάζ. Και μένω δίπλα σε ένα εισόγειο. Είκοσι πέντε τετραγωνικά, όλο κι όλο, και χωρίς επίπλωση και θέρμανση. Πληρώνω τριακόσια ευρώ το μήνα μόνο για το νοίκι.

-δύσκολοι οι καιροί. Δεν βοηθάνε λίγο και οι γονείς;

-δεν γίνεται! Η μαμά μου δηλαδή. Μεγαλώνει τα τρία μικρότερα αδέρφια μου, εγώ είμαι είκοσι δύο. Ο μπαμπάς μου είναι αλκοολικός, ζει σε κέντρο αποκατάστασης.

-μάλιστα.

-την μαμά μου την αγαπώ πολύ. Σε δυο δουλειές δουλεύει, είναι ηρωίδα.

-δεν ήθελα να σε φέρω σε δύσκολη θέση, μόνο κουβέντα να γίνεται.

-μη στενοχωριέστε, εμένα αυτή είναι η καθημερινότητά μου.  Ά, να πω

και   κάτι ευχάριστο. Την Κυριακή θα πάω σε ένα περιοδικό μόδας για

φωτογράφιση.

-καλό αυτό, αλλά να έχεις το νου σου.

– ξέρω απ’ αυτά, φυλάγομαι.

Στην πόρτα κοντοστέκεται ένα ευθυτενές παλικάρι, διπλάσιο στο ύψος από την μικρή, που χαμογελά διάπλατα. Είναι το αγόρι της. Την πλησιάζει με τρυφερότητα, κοιτιούνται στα μάτια. Η κυρία Μαίρη κάνει πως χαζεύει στο κινητό της, θέλει να αφήσει τα παιδιά να εκφραστούν ελεύθερα αναμεταξύ τους. Η Ηρώ, όμως, γυρίζει και τους συστήνει. Βαγγέλη  να σου γνωρίσω την κυρία Μαίρη, περιμένει να της φέρουν τα κλειδιά της και μου κάνει παρέα. Ο Βαγγέλης την κοιτά ήρεμα, χαίρω πολύ της λέει. Μοιάζει λίγο με αγαθό γίγαντα, συμπαθητική φάτσα. Γεια σου Βαγγέλη, του απαντά.

Της αρέσει να ψάχνει τα πρόσωπα των ανθρώπων, πώς κινούνται ανάμεσα στους άλλους,  αυτά που τρώνε την ψυχή τους. Πιστεύει ότι άνθρωπος είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον έφτιαξε η Φύση. Είναι γιατί κι αυτή ανήκει στο είδος τους ή είναι μια παγκόσμια αλήθεια, που οφείλεται στον εγκέφαλό μας; δεν μπορεί να κατασταλάξει.

Προς το παρόν ξεχνάει τα κλειδιά της και ο νους της συγκεντρώνεται στα δυο παιδιά.

Ο Βαγγέλης κοιτά την βαλίτσα της.

– από που έρχεστε; την ρωτά.

-από την  Καστοριά.

-έχει κι εκεί κρύο, εε;

-λίγο περισσότερο από δω.

Γυρίζει στην Ηρώ, αύριο είμαι βραδινός την ενημερώνει.

Η κυρία Μαίρη  στρέφει την καρέκλα της προς το μέρος του.

-μπορώ να ρωτήσω πού δουλεύεις; του απευθύνεται.

-τεχνικός είμαι στην vodafon. Πριν ήμουν στο στρατό σε ένα νησί, με εφτακόσια ευρώ. Πώς να νοικιάσεις σπίτι, τί να περισσέψει για να ζήσεις.

-εεέ ναι, δύσκολα είναι. Κι εμένα η κόρη μου έφυγε στο εξωτερικό.

-δεν θέλω να φύγω από την Ελλάδα, εδώ είναι η πατρίδα μου, εδώ είναι όλα όσα έχω. Τα καταφέρνω μέχρι στιγμής, κουτσά-στραβά. Στο τέλος μάλλον θα καταλήξω με τον πατριό μου στην ψαραγορά.

-εμείς, στα χρόνια σας, αμέσως βρίσκαμε δουλειά, άλλοι καιροί τότε.

-δεν θέλω να σας μαυρίσω την ψυχή, αλλά ο κόσμος πάει από το κακό στο χειρότερο. Οι πλούσιοι πλουτίζουν ακόμα περισσότερο και οι φτωχοί λιμοκτονούν.

-πες το ψέματα!

-και το κακό τρυπώνει από παντού. Ναρκωτικά, τζόγος  από τα κινητά,  όσα θες, και οι πιτσιρίκες πηγαίνουν με γεροξούρηδες για το χρήμα. Γνωστοί μου άνοιξαν μαγαζάκια με κεφάλαιο που μάζεψαν από ντελίβερι  χασίς και κόκας. Κι ο ένας άνθρωπος είναι έτοιμος να φάει τον άλλον.

-Πάντα θα υπάρχουν και καλοί άνθρωποι, που τους μεγαλώνουν σωστές μανάδες και  λογικοί πατεράδες.

-ναι, σίγουρα, αλλά ο κόσμος γίνεται όλο και πιο άγριος.

-πάντα άγριος και σκληρός ήταν, αγόρι μου. Φρόντισε μόνο να έχεις καλούς φίλους γύρω σου και καλή σύντροφο, να μην είναι αρπακτικά, να σε σέβονται. Κι από το κακό μακριά, όπου φύγει φύγει.

Βλέπει να έρχεται ο κύριος που της φέρνει τα κλειδιά της. Σηκώνεται κι απευθύνεται  στα παιδιά. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα, είστε σαν λουλουδάκια  που φύτρωσαν ανάμεσα στις πέτρες. Να έχετε  μια καλή ζωή.

Βάζει  τα κλειδιά  στην τσέπη της,  παίρνει την βαλίτσα της κι απομακρύνεται με αργό βήμα.

Τα χαμόγελα των δυο παιδιών την ακολουθούν

Ο Μακάριος, τα 13 σημεία και το κυπριακό πρόβλημα

1

Στις 16 του Μάη του 1977 ο Μακάριος έδωσε μια συνέντευξη στον Γιάννο Κρανιδιώτη που κάλυπτε κατά πολύ την πορεία του κυπριακού ζητήματος από το 1963 μέχρι το 1974. Η συνέντευξη αυτή πρωτοδημοσιεύτηκε το 1980 στο βιβλίο «Ο Μακάριος όπως τον είδαν», σελ. 215-228 (Επιμέλεια, Γιώργος Τσαλακός, Γιάννος Κρανιδιώτης). Η δημοσιευμένη συνέντευξη είναι μετάφραση από τα αγγλικά και έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί παρουσιάζει τις θέσεις του Μακάριου για μια σημαντική περίοδο της Κυπριακής Δημοκρατίας και γιατί ανατρέπει κάποιες θέσεις που σχεδόν έχουν καθιερωθεί.

Τον Νοέμβρη του 1963, ο Μακάριος εισηγήθηκε στον αντιπρόεδρο Κουτσιούκ δεκατρείς τροποποιήσεις του κυπριακού συντάγματος. Στο ερώτημα αν είχε ενθαρρυνθεί από τη βρετανική ή την ελληνική κυβέρνηση και προχώρησε σ’ εκείνο το διάβημα και αν ήλπιζε πως οι προτάσεις του θα γίνονταν αποδεκτές από τους Τουρκοκυπρίους, ο αρχιεπίσκοπος απάντησε με τα πιο κάτω λόγια:

«Πριν κάμω την πρότασή μου με τα «13 σημεία»… κοινοποίησα τις προθέσεις μου στη βρετανική κυβέρνηση, που μέσω του ύπατου αρμοστή της στην Κύπρο σερ Άρθουρ Κλάρκ υποστήριξε ενεργά την πρωτοβουλία μου. Θετική ήταν επίσης η συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης που ήταν ενήμερη των προθέσεών μου.
»Μερικά από τα 13 σημεία ήταν προς όφελός των Τουρκοκυπρίων, όπως π.χ. η πρόταση που προνοούσε ότι ο Τούρκος αντιπρόεδρος θα έπρεπε να αναπληρώνει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας σε περίπτωση απουσίας του ή σε περίπτωση αδυναμίας να ασκήσει τα καθήκοντά του, αντί του Ελληνοκύπριου προέδρου της Βουλής, όπως πρόβλεπε το Σύνταγμα. Είχα την ελπίδα ότι μερικές από τις προτάσεις μου θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από την τουρκοκυπριακή ηγεσία».

Είναι γνωστό πως ο ύπατος αρμοστής της Βρετανίας στην Κύπρο Σερ Άρθουρ Κλάρκ «υποστήριξε ενεργά» την ιδέα για υποβολή των 13 σημείων, αφού, όπως αναφέρει ο τότε επιτετραμμένος της Ελλάδας στην Κύπρο Ευστάθιος Λαγάκος (Το Κυπριακό 1950-1974, μια ενδοσκόπηση, σελ.32) η υπουργός Δικαιοσύνης Στέλλα Σουλιώτου τού έδειξε το κείμενο με τις 13 εισηγήσεις «που είχε διορθώσεις και προσθήκη με το μολύβι» «από το χέρι του σερ Άρθουρ Κλάρκ».

Όσον αφορά την τουρκοκυπριακή ηγεσία απέρριψε τα 13 σημεία όταν υποβλήθηκαν, αλλά το 1972, κατά τη διάρκεια των διακοινοτικών συνομιλιών, όπως αναφέρει ο Γλαύκος Κληρίδης (Η κατάθεσή μου, τόμος 3, σελ.203), «οι Τουρκοκύπριοι είχαν αποδεχθεί και τα 13 σημεία που είχε προτείνει ο ίδιος (ο Μακάριος) το 1963 σχετικά με τις συνταγματικές τροποποιήσεις». Αυτή η αποδοχή δικαιώνει το κείμενο των 13 εισηγήσεων για συνταγματικές τροποποιήσεις . Η οποιαδήποτε κριτική πιστεύω πως πρέπει να επικεντρώνεται στον χρόνο υποβολής των εισηγήσεων.

Ο Μακάριος έχει επικριθεί ιδιαίτερα από Τούρκους εν ζωή και από Έλληνες μετά θάνατον πως επιδίωξε να μεταβάλει μονομερώς το σύνταγμα. Ο ίδιος απαντά στην κατηγορία με τα πιο κάτω λόγια: «Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι τα 13 σημεία μου ήταν προσπάθεια να μεταβληθεί μονομερώς το Σύνταγμα και να επιβληθούν με τη βία οι τροποποιήσεις που προτάθηκαν.

»Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός είναι ολότελα αβάσιμος. Δεν είχα ποτέ την πρόθεση να προχωρήσω σε μονομερή τροποποίηση του Συντάγματος. Απλώς έκανα ορισμένες προτάσεις και στο επισυναπτόμενο γράμμα μου προς τον αντιπρόεδρο δήλωσα ότι «άμα μελετήσετε το Υπόμνημα, θα πρέπει να αρχίσουμε συνομιλίες, όσο το δυνατό γρηγορότερα, με σκοπό να επιλύσουμε τα ζητήματα που προκύπτουν από το Υπόμνημα». Υπήρχε στο Υπόμνημα δήλωση ότι ένας από τους αντικειμενικούς στόχους των προτάσεών μου ήταν να παραμεριστούν ορισμένες αιτίες προστριβών.

– Πράσινη γραμμή και αγγλοαμερικανικό σχέδιο

Για τη δημιουργία στη Λευκωσία της πράσινης γραμμής στις 30 του Δεκέμβρη ο Μακάριος αναφέρει τα ακόλουθα:

«Σ’ αυτή τη συμφωνία σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε ο υπουργός κοινοπολιτειακών υποθέσεων κ. Ντάκαν Σάντις… Στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο για «συμφωνία» αλλά για πρακτική διευθέτηση, για τη διευκόλυνση να τηρηθεί η κατάπαυση του πυρός , η οποία πρόβλεπε την αποχώρηση των ένοπλων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων από ορισμένα σημεία αντιπαράταξης, ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες συγκρούσεων και να δημιουργηθούν συνθήκες ασφάλειας. Ούτε νομικές ούτε διοικητικές υποχρεώσεις αναλάβαινε κανείς με αυτή τη συμφωνία . Δεν υπήρξε ποτέ πρόθεση να δημιουργηθεί μόνιμη «διαχωριστική γραμμή».

Τον Φλεβάρη του 1964 παρουσιάστηκε αγγλοαμερικανική πρόταση που πρόβλεπε εγκατάσταση διακυβερνητικής επιτροπής στο Λονδίνο και άφιξη στη Κύπρο νατοϊκών στρατευμάτων, με συμμετοχή Ελλήνων και Τούρκων στρατιωτών, υπό τη διοίκηση Βρετανού αξιωματικού. Την πρόταση ανέλαβε να προωθήσει ο Αμερικάνος υφυπουργός Εξωτερικών Τζόρτζ Μπόλ που άσκησε έντονες πιέσεις στον πρόεδρο της Κύπρου. Ο Μακάριος εξηγώντας την αρνητική του απάντηση στον Μπόλ είπε για τη διακυβερνητική επιτροπή στο Λονδίνο και τις συνέπειές της τα πιο κάτω:

«Η εγκαθίδρυση διακυβερνητικής επιτροπής στο Λονδίνο, η οποία θα αποτελούνταν από αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των χωρών που θα συμμετείχαν στη Δύναμη και η οποία θα καθοδηγούσε το Διοικητή αυτής της Δύναμης σε ζητήματα της αρμοδιότητάς του.

»Το αποτέλεσμα αυτών των προτάσεων θα ήταν στην πραγματικότητα η υποκατάσταση της κυπριακής κυβέρνησης από τη διακυβερνητική επιτροπή  και ο περιορισμός της κυριαρχίας της κυπριακής Δημοκρατίας που θα έμπαινε κάτω από την πολιτική επιτήρηση του ΝΑΤΟ».

Μετά την απόρριψη της αγγλοαμερικανικής πρότασης η Κυπριακή Δημοκρατία προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στις 4 του Μάρτη του 1964 εξασφάλισε απόφαση που πρόβλεπε αυτό που επιδίωκε. Δηλαδή την εγκατάσταση στην Κύπρο ειρηνευτικής δύναμης του Ο.Η.Ε.

– Η στάση ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης το 1964

Απαντώντας στο ερώτημα για τον ρόλο των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης το 1964 που η Τουρκία απειλούσε με εισβολή στην Κύπρο ο Μακάριος είπε:

«Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Σοβιετική Ένωση αντιτάχθηκαν έντονα στην πιθανότητα τουρκικής επέμβασης. Ο Σοβιετικός πρωθυπουργός κ. Ν.Σ. Χρουστσόφ σε επιστολή του, με ημερομηνία 7 Φεβρουαρίου, ξεκαθάρισε ότι η σοβιετική κυβέρνηση ήταν αντίθετη και καταδίκαζε οποιαδήποτε σχέδια αναφέρονταν εναντίον της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι «η Σοβιετική Ένωση, αν και δεν συνορεύει απευθείας με την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν μπορεί να παραμείνει αδιάφορη μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα που θα δημιουργούνταν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

»Αντίθετη στα τουρκικά σχέδια ήταν επίσης η κυβέρνηση των Ενωμένων Πολιτειών. Ο Αμερικανός πρόεδρος κ. Λίντον Τζονσον, σε επιστολή του προς τον Τούρκο πρωθυπουργό κ. Ινονού εκφράστηκε με σκληρές λέξεις εναντίον ενδεχόμενης επέμβασης της Τουρκίας στην Κύπρο, επέσυρε την προσοχή του για πιθανές συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης και δήλωσε: «Πρέπει να σας πω με κάθε ειλικρίνεια ότι οι Ενωμένες Πολιτείες δεν συμφωνούν στη χρήση οποιουδήποτε παρεχόμενου από τις Ενωμένες Πολιτείες υλικού για τουρκική επέμβαση στην Κύπρο».

»Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι σοβιετικές και αμερικανικές αντιδράσεις πάρθηκαν σοβαρά υπόψη από την τουρκική κυβέρνηση και απότρεψαν τότε τα τουρκικά σχέδια εναντίον της Κύπρου».

– Το σχέδιο Ατσεσον και η παραχώρηση της Καρπασίας

Ο Αρχιεπίσκοπος αναφερόμενος στο σχέδιο Άτσεσον που στην πρώτη μορφή του πρόβλεπε παραχώρηση της Καρπασίας στην Τουρκία και στη δεύτερη φάση ενοικίαση στην Άγκυρα της περιοχής για πενήντα χρόνια είπε και τα ακόλουθα:

«Η υπόλοιπη έκταση της Κύπρου θα περιλάβαινε τρείς περιοχές όπου οι Τουρκοκύπριοι θα ήταν πλειοψηφία και οι οποίες θα αποτελούσαν χωριστές γεωγραφικές ενότητες για διοικητικούς σκοπούς μέσα στη γενικότερη κυβερνητική δομή ολόκληρου του νησιού. Αυτές οι διοικητικές υποδιαιρέσεις θα είχαν ειδική τοπική διοίκηση, που θα πήγαζε και θα εφαρμοζόταν από τους ίδιους τους Τουρκοκυπρίους. Στις λειτουργίες αυτών των τοπικών διοικήσεων θα περιλαμβάνονταν αρμοδιότητες όπως η είσπραξη φόρων, η διάθεση των δημόσιων εσόδων, η διοίκηση των τοπικών αστυνομικών δυνάμεων, η γενική διοίκηση της δικαιοσύνης αναφορικά με τις υποθέσεις των Τουρκοκυπρίων και πιθανόν και άλλες παραχωρήσεις για τη δημιουργία δημοτικών και κοινοτικών αρχών των Τουρκοκυπρίων σ’ ολόκληρο το νησί».

Εξηγώντας ο Κύπριος Πρόεδρος την αρνητική του στάση απέναντι στο σχέδιο Άτσεσον είπε: «Δεν ήταν δυνατό να αποδεχθώ σχέδιο που προνοούσε να παραχωρηθεί στην Τουρκία σημαντική περιοχή της Κύπρου, ακόμα και αν το υπόλοιπο μέρος του νησιού θα ενωνόταν με την Ελλάδα».

Η απόρριψη των τουρκικών θέσεων από τον Γκάλο Πλάζα

Στις 26 του Μάρτη του 1965 ο μεσολαβητής του ΟΗΕ που διορίστηκε για το κυπριακό από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ υπέβαλλε την έκθεσή του για το κυπριακό. Σ’ αυτή ο Γκάλο Πλάζα απέρριπτε τις τουρκικές θέσεις για ομοσπονδία και γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων, υποστήριζε πως οι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου ήταν ανεφάρμοστες και εισηγούνταν τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου και δημοκρατικού κράτους με αντικατάσταση των νατοϊκών εγγυήσεων του συντάγματος του 1960 με εγγυήσεις από τον ΟΗΕ.

Ο Μακάριος είπε στον Γιάννο Κρανιδιώτη για την έκθεση Πλάζα:  «Η Έκθεση Πλάζα ήταν πολύ καλοζυγισμένο έγγραφο και η αντίδρασή μου ήταν θετική. Πιστεύω ότι λύση του κυπριακού προβλήματος βασισμένη στην έκθεση Πλάζα θα ήταν προς το συμφέρον και των δύο κοινοτήτων. Έτσι έκφρασα την ευχή να συνεχίσει ο δρ Πλάζα τη μεσολάβησή του.

»Εντούτοις τόσο η τουρκική κυβέρνηση όσο και η τουρκοκυπριακή ηγεσία απόρριψαν την έκθεση Πλάζα και θεώρησαν ότι οι υπηρεσίες του δρα Πλάζα είχαν τελειώσει…

»Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ επίσης προσπάθησε σε αρκετές περιπτώσεις να επαναφέρει τις προτάσεις Πλάζα, αλλά χωρίς επιτυχία, εξαιτίας της τουρκικής αντίδρασης».

– Οι συμφωνίες της Λισαβόνας και της Νέας Υόρκης

Ο Μακάριος απαντώντας σε ερώτηση αν γνώριζε το περιεχόμενο της συμφωνίας της Λισαβόνας μεταξύ των εκπροσώπων της χούντας και της Τουρκίας Παλαμά και Ολτζάι (3 και 4 του Ιούνη του 1971) απάντησε αρνητικά μιλώντας όμως «για συνεννόησή τους για περισσότερο ενεργό ρόλο και πιο άμεση ανάμειξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στο κυπριακό πρόβλημα». Επιπλέον, αναφέρθηκε στη συμφωνία των δυο πολιτικών στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβρη του 1971, «χωρίς καμία προηγούμενη συνεννόηση με τον Κύπριο υπουργό Εξωτερικών κ. Κυπριανού» για επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών «με τη συμμετοχή και αντιπροσώπων από την Ελλάδα και την Τουρκία». Και αυτά ενώ ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ «εργαζόταν για μεσολαβητική πρωτοβουλία του Συμβουλίου Ασφαλείας».

Τελικά, ύστερα από επέμβαση του Ου Θαντ η συμφωνία τροποποιήθηκε και οι ενδοκυπριακές συνομιλίες ξανάρχιζαν με «τεχνικούς συμβούλους» και όχι «αντιπροσώπους» από την Ελλάδα και την Τουρκία και με την παρουσία σ’ αυτές του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.

– Διακοινοτικές και Κληρίδης

Ιδιαίτερη σημασία έχει η απάντηση που έδωσε ο Μακάριος στο ερώτημα αν «υπήρξε οποιαδήποτε στιγμή» κατά τη διάρκεια των διακοινοτικών συνομιλιών που οι διαφορές «ήταν τόσο μικρές» και ο Ελληνοκύπριος συνομιλητής Γλαύκος Κληρίδης τον «συμβούλεψε» να αποδεχτεί τις τουρκοκυπριακές προτάσεις.

Ο Μακάριος έδωσε την πιο κάτω απάντηση:  «Ο Ελληνοκύπριος συνομιλητής δεν μου έδωσε ποτέ παρόμοια συμβουλή, επειδή ανεξάρτητα από το γεγονός ότι εξακολουθούσε να υπάρχει χάσμα μεταξύ των δυο πλευρών, αναγνώριζε ότι συμβιβαστική λύση θα προκαλούσε σφοδρές αντιδράσεις από μέρους των οργάνων της χούντας στην Κύπρο».

Η σημασία του πιο πάνω αποσπάσματος βρίσκεται στο ότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα γραφόμενα του Κληρίδη που στα απομνημονεύματά του μιλά για ευκαιρία που υπήρχε μέσα στο 1972και ο Μακάριος απέρριψε τη λύση παρόλη την αντίθετη δική του συμβουλή. Βέβαια, ο Κληρίδης αργότερα τροποποίησε τη θέση του και μιλούσε για ευκαιρία που υπήρξε μέσα στο 1973 και όχι στο 1972. Η δεύτερη επισήμανση είναι το ότι ο Μακάριος λίγο πριν τον θάνατό του δεν είχε ενημερωθεί ακόμα για τη συμφωνία Δεκλερή – Αλτικαστί στις 13 του Ιούλη του 1974 που οδηγούσε σε πλήρη θετική κατάληξη των διακοινοτικών συνομιλιών.

Η στάση της Χούντας και των Αμερικανών το 1974

Στο ερώτημα αν υπήρξε συνεννόηση χούντας και Άγκυρας για το πραξικόπημα και την εισβολή ο Μακάριος είπε: «Έχω τώρα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η χούντα πρέπει να είχε σκεφτεί ότι ένα πραξικόπημα θα είχε αποτέλεσμα την εισβολή της Τουρκίας στο νησί… Σε τέτοια περίπτωση θα επέμβαινε και αυτή με το πρόσχημα της προστασίας των Ελληνοκυπρίων και το αποτέλεσμα θα ήταν η διχοτόμηση του νησιού και η διπλή ένωση».

Συνεχίζοντας ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε πως «αυτό θα μπορούσε να εμφανιστεί από τη χούντα σαν μια καλή λύση του κυπριακού προβλήματος» και αναφέρθηκε σε μια χουντική εφημερίδα (Ελληνικός Βορράς) που «εκφράζοντας τις απόψεις της χούντας» είχε γράψει πως «η διπλή ένωση αποτελούσε καλή λύση». Τέλος υποστήριξε πως η διάσωσή του «έκανε τη χούντα να υποχωρήσει από οποιοδήποτε σχέδιο διπλής ένωσης».

Για τον ρόλο των Αμερικανών στα τραγικά γεγονότα του 1974 είπε πως δεν έχει «θετικές μαρτυρίες για την ανάμειξη της CIA στο πραξικόπημα». Αναγνώρισε όμως τις ευθύνες των Η.Π.Α. για την τουρκική εισβολή λέγοντας:  «Αναφορικά με την τουρκική εισβολή οι Ενωμένες Πολιτείες ήταν πληροφορημένες από πριν. Πιστεύω ότι η συμπεριφορά της κυβέρνησης των ΗΠΑ δεν ήταν τέτοια ώστε να αποθαρρύνει και παρεμποδίσει την εισβολή. Οριστικά όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να εμποδίσουν τουλάχιστον τη δεύτερη φάση της εισβολής που υπήρξε και η περισσότερο καταστροφική».

Ο απολογισμός για την πολιτική στο Κυπριακό λίγο πριν το θάνατό του

Η συνέντευξη του Μακάριου στον Γιάννο Κρανιδιώτη λίγο πριν τον θάνατό του αποτελεί έναν απολογισμό για την πολιτική του κυπριακού την περίοδο 1963-1974. Απ’ αυτή τη συνέντευξη του αξίζει να επισημανθούν τα ακόλουθα:

1) Η υποβολή των 13 σημείων έγινε αφού προηγήθηκε υποστήριξη «ενεργά» από τον αρμοστή της Βρετανίας στην Κύπρο και «θετική» στάση της κυβέρνησης του Γεώργιου Παπανδρέου που ήταν «ενήμερη των προτάσεων» του Κύπριου προέδρου.

2) Τα 13 σημεία δικαιώθηκαν από τον Γκάλο Πλάζα που υποστήριξε πως οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου ήταν ανεφάρμοστες και από την Τουρκοκυπριακή ηγεσία που τα αποδέχθηκε όλα κατά τις διακοινοτικές συνομιλίες 1968-1974.

3) Ο Μακάριος δεν είχε πρόθεση να επιβάλλει τα 13 σημεία, αλλά έκαμε προτάσεις για διάλογο με την τουρκοκυπριακή ηγεσία. Μάλιστα, τέτοιος διάλογος είχε αποφασιστεί να γίνει από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας Σοφοκλή Βενιζέλο και Ερκίν στις 19 του Δεκέμβρη του 1963.

4) Η πράσινη γραμμή έγινε ως «πρακτική διευθέτηση για τη διευκόλυνση να τηρηθεί η κατάπαυση του πυρός» και «δεν υπήρξε ποτέ πρόθεση να δημιουργηθεί μόνιμη διαχωριστική γραμμή».

5) Ο Κύπριος πρόεδρος θεωρεί ορθή την απόφασή του να απορρίψει την αγγλοαμερικανική πρόταση του 1964 και επικαλείται την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 4 του Μάρτη που αποφάσισε την εγκατάσταση στην Κύπρο ειρηνευτικής δύναμης του Ο.Η.Ε., κάτι που επιδίωκε και ο ίδιος.

6) Θεωρεί θετική τη στάση των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης το 1964 και αρνητική τη στάση των ΗΠΑ το 1974.

7) Για το σχέδιο Άτσεσον επαναλαμβάνει τη σταθερή θέση που τήρησε το 1964, όταν παρουσιάστηκε το σχέδιο, τονίζοντας πως δεν ήταν δυνατό να δεχτεί σχέδιο που παραχωρούσε σημαντικό τμήμα της Κύπρου στην Τουρκία.

8) Θεωρεί θετική την έκθεση Πλάζα και υποστηρίζει πως δεν προωθήθηκε λόγω της τουρκικής αντίδρασης.

9) Μιλά για τη συνωμοσία χούντας-Τουρκίας το 1971 που απέτρεψε μεσολαβητική πρωτοβουλία του Συμβουλίου Ασφαλείας και οδήγησε το κυπριακό στις ενισχυμένες διακοινοτικές συνομιλίες.

10) Τονίζει πως ουδέποτε ο Γλαύκος Κληρίδης του εισηγήθηκε να αποδεχθεί τις τουρκοκυπριακές προτάσεις και να κλείσει το κυπριακό.

11) Δέχεται ως ορθή τη θέση πως η χούντα με το πραξικόπημα στην Κύπρο επιδίωξε τη διπλή ένωση.

Αυτός είναι ο απολογισμός του Μακάριου για τα γεγονότα του κυπριακού της περιόδου1963- 1974. Ένας απολογισμός που ανήκει στην κρίση της ιστορίας.

www.philenews.com

ΠΕΡΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ “ΝΤΕΤΕΡΜΙΝΙΣΜΟΥ”

2
του Παντελή Σαββίδη
Η τρομοκρατία είναι καταδικαστέα ενέργεια. Για όσους, μάλιστα, έχουν ως κέντρο της ερμηνείας και της στάσης τους την ανθρωπιστική φιλοσοφία είναι απολύτως καταδικαστέα και εξοβελιστέα ενέργεια, οτιδήποτε και αν επικαλείται. Η κατάληξή της είναι η αποτυχία.
Ακόμη και κινήματα τα οποία χαρακτηρίσθηκαν επαναστατικά και πέτυχαν τον στόχο τους, στην πορεία τους εκφυλίστηκαν και κατήντησαν ολοκληρωτικοί μηχανισμοί που καταπίεσαν τους λαούς τους.Δυστυχώς, όμως, η τρομοκρατία είναι και ακραία εκδήλωση της απόγνωσης μέρους της κοινωνίας (που ενδεχομένως να επικροτείται από περισσότερους σιωπηλά) όταν το σύστημα λειτουργεί κλειστά, χωρίς βαλβίδες εκτόνωσης. Και η σημερινή πολιτική τάξη της χώρας έτσι λειτουργεί.Η κυβέρνηση απολαμβάνει αλαζονικά τον θρόνο της στην πολιτική ηγεμονία αφού η αντιπολίτευση είναι παντελώς ανύπαρκτη.
Αλλά και υπαρκτή να ήταν, οι θέσεις της είναι άλλοτε ίδιες με τις κυβερνητικές, άλλοτε δεν υπάρχουν και άλλοτε είναι χειρότερες.

Η κυβέρνηση με την πολιτική της έχει αποδομήσει την Υγεία, την Παιδεία, τα Πανεπιστήμια, την οικογένεια, ένα σύνολο αξιών που κρατούσαν την κοινωνία συνεκτική, έχει εγκαταλείψει τον κόσμο στην μοίρα του και στην απληστία των εταιρειών, στην ακρίβεια, πλέει στην διαφθορά, την γραφειοκρατία, την ασέβεια στον πολίτη, έχει εγκαταλείψει την Άμυνα της χώρας, έχει δορυφοροποιηθεί από την Τουρκία και δήλωσε δεδομένη στους «προστάτες» της.

Έχει δημιουργήσει ένα κλειστό κύκλωμα ολιγαρχικής εξουσίας και έχει αποικιοποιήσει την χώρα εκτός λεκανοπεδίου. Δείχνουν, και η κυβέρνηση και το σύνολο του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, μια αλαζονεία απέναντι στην κοινωνία. Έχουν εκμαυλίσει την, ας την πούμε, όποια διανόηση (η διανόηση δεν εκμαυλίζεται αλλά η ελληνική εκδοχή της είναι καρικατούρα διανόησης που επιζητεί να σιτίζεται στις αυτοκρατορικές αυλές ) και ελέγχει απολύτως τα Μέσα Ενημέρωσης στην αναπαραγωγή μιας ίδιας πολιτικής και μιας και μοναδικής σκέψης.

‘Έχει χειραγωγήσει και ξευτελίσει την δικαιοσύνη. Είναι τρομερό αυτό που η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είπε στην κ. Καρυστιανού, που έχασε το παιδί της στα Τέμπη, όταν της ζήτησε να παρέμβει η δικαιοσύνη: πηγαίνετε στην Εκκλησία να σας παρηγορήσει, της είπε. Είναι, επίσης, γνωστό ότι λειτουργοί της δικαιοσύνης έχουν ανταλλάξει αποφάσεις τους με υψηλές θέσεις στον δημόσιο βίο της χώρας.

Ο απόλυτος εξευτελισμός ενός κράτους που θέλει να λέγεται δημοκρατικό. Η Ελλάδα δεν είναι κράτος δικαίου και δεν είναι δημοκρατία. Είναι ολιγαρχία. Και, δυστυχώς, οι ολιγάρχες της δεν έχουν και φιλοσοφικό υπόβαθρο για να δικαιώσουν τον Πλάτωνα.

Όλα αυτό το συνονθύλευμα επιλογών δημιουργεί ένα κλειστό κύκλωμα, ένα κλειστό σύστημα το οποίο δεν ανασαίνει, δεν έχει βαλβίδες εκτόνωσης και δεν αναπαράγεται. Δημιουργεί αδιέξοδα και τα κοινωνικά αδιέξοδα αναζητούν τρόπους έκφρασης που θα το διαρρήξουν.

Η τρομοκρατία είναι μια τέτοια επιλογή.

Καταδικαστέα, αλλά απολύτως αναμενόμενη. Όταν δεν μπορείς να καταφύγεις σε πολιτικές επιλογές, καταφεύγεις στα άκρα. Και εναλλακτικές πολιτικές επιλογές το σύστημα δεν παρέχει.

Το παράξενο στην ελληνική περίπτωση είναι ότι η τρομοκρατία δεν έχει ξεφύγει από τις παραδοσιακές μορφές εκδήλωσής της. Με βόμβες που απειλούν την ζωή ανθρώπων. Η τρομοκρατία σήμερα, έχει λάβει ψηφιακές διαστάσεις.

Φαίνεται πως η τελευταία εκδήλωσή της στο υπουργείο εργασία είτε προκλήθηκε από ανθρώπους που δεν προσαρμόσθηκαν στην ψηφιακή εποχή είτε κάτι άλλο θέλει να μας διαμηνύσει. Θα το μάθουμε.

Και μια τελευταία σημείωση. Η δημόσια έκφραση είναι δημοκρατική κατάκτηση. Είμαστε οι τελευταίοι που θα θέλαμε να περιοριστεί. Η ύβρις, όμως, δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή. Ο υπουργός εργασίας περνά πολλές φορές στα όρια της ύβρεως με όσα δημοσίως διατυπώνει. Είναι μέλος μιας κυβέρνησης που δεν την αντιπολιτεύεται κανείς-και έχει δημοσκοπικά- την υποστήριξη της κοινωνίας. Αλλά η αλαζονεία-και πολύ περισσότερο η ύβρις- ιστορικά καταδικάστηκαν.

Γιατί η Ευρώπη «εξοντώνει» τους αγρότες της

0

REUTERS/Yves Herman

Οι διαδηλώσεις στοχεύουν τις πράσινες μεταρρυθμίσεις των Βρυξελλών, οι οποίες έχουν επίσης επηρεάσει την κοινή αγροτική  πολιτική

Οι εξαγωγές ντομάτας από το Μαρόκο στην Ευρώπη αυξήθηκαν κατά 52% σε δέκα χρόνια. «Τα αγροτικά προϊόντα από το Μαρόκο ή την Τουρκία ανταγωνίζονται αθέμιτα τα ευρωπαϊκά όταν εισέρχονται στις αγορές της ΕΕ», λέει στη «Ναυτεμπορική» ένας αγροτοσυνδικαλιστής που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Την ίδια ώρα, υπάρχουν προϊόντα, όπως οι ντομάτες, όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει ήδη πτώση της παραγωγής στην ΕΕ κατά 22% μέχρι το 2035.
«Αν ένας Ευρωπαίος  αγρότης χρησιμοποιήσει ένα απαγορευμένο φυτοφάρμακο, αντιμετωπίζει 6 μήνες φυλάκιση, πρόστιμο 150.000 ευρώ και 10% του τζίρου του», προσθέτει.
«Οι ίδιες κυρώσεις δεν υπάρχουν όμως για τους  εισαγωγείς αγροτικών προϊόντων από τις χώρες του Μαγκρέμπ που χρησιμοποιούν διχλωροπροπένιο, μια καρκινογόνο ουσία που απαγορεύεται εδώ και 15 χρόνια στην Ευρώπη»!

Ο αθέμιτος ανταγωνισμός από χώρες που πωλούν τα προϊόντα τους στην Ευρώπη  και δεν χρειάζεται να σέβονται τα ίδια πρότυπα με τους Ευρωπαίους αγρότες, είναι μεταξύ των αιτημάτων που έχουν ξεσηκώσει τις τελευταίες ημέρες τον αγροτικό κόσμο στη Γηραιά ήπειρο.

«Ενώ η Κίνα παράγει και οι Ηνωμένες Πολιτείες καινοτομούν, η Ευρώπη είναι κολλημένη στις… ρυθμίσεις», λένε οι αγρότες.

Στον Καναδά, για παράδειγμα, το σιτάρι καλλιεργείται με εκτεταμένη χρήση glysophate, ένα ισχυρό ζιζανιοκτόνο που η Πράσινη Συμφωνία σκοπεύει να απαγορεύσει. Οι Ιταλοί αγρότες είναι αυτοί που πρωτοστατούν στην καταγγελία των αρνητικών επιπτώσεων των συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών με χώρες όπως το Μαρόκο και η Τυνησία που έχουν ελευθερώσει τις εισαγωγές πορτοκαλιών και ελαιολάδου, προκαλώντας μεγάλες δυσκολίες στην παραγωγή της Νότιας Ιταλίας και ιδίως της Σικελίας.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, που η ισπανική βιομηχανία αγροδιατροφής μεταφέρεται στο …Μαρόκο για να είναι πιο ανταγωνιστική και να μπορεί να εξάγει στην Ευρώπη. Η απότομη αύξηση του κόστους έχει αυξήσει  κατά 35%  σε μόλις τρία χρόνια, τον αριθμό των εταιρειών του κλάδου που άνοιξαν υποκαταστήματα στη χώρα της Βόρειας Αφρικής. Τώρα υπάρχουν συνολικά 50 ισπανικές εταιρείες αγροδιατροφής στο… Μαρόκο.

Πράσινες μεταρρυθμίσεις

Οι διαδηλώσεις στοχεύουν τις πράσινες μεταρρυθμίσεις των Βρυξελλών, οι οποίες έχουν επίσης επηρεάσει την κοινή αγροτική  πολιτική. Η ΚΑΠ  χρησιμοποιεί σήμερα το 33% του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού για τη στήριξη της ηπειρωτικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, με περισσότερα από 386 δισεκατομμύρια ευρώ να διατίθενται για την πενταετία 2023-2027.

Με την Πράσινη Συμφωνία που ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο του 2023 – ένα φιλόδοξο σχέδιο που στοχεύει σε μηδενικές εκπομπές έως τα μέσα του αιώνα από την ευρωπαϊκή βιομηχανία και τη γεωργία,  η ΚΑΠ  έχει επίσης υποστεί σημαντικές αλλαγές. Δραστικό περιορισμό σε πολλά φυτοφάρμακα, υποχρέωση αγρανάπαυσης τουλάχιστον στο 4% της καλλιεργήσιμης  για την προστασία του εδάφους, μείωση της χρήσης λιπασμάτων κατά τουλάχιστον 20% και των επιδοτήσεων για το αγροτικό ντίζελ.

Οι νέοι κανόνες, οι οποίοι εμπίπτουν στο κεφάλαιο της Πράσινης Συμφωνίας που ονομάζεται “Farm to Fork”, επικρίνονται επίσης από τους αγρότες για την αύξηση της γραφειοκρατίας που απαιτείται για τη συμμόρφωση με τα νέα μέτρα.

Ορισμένες συγκεκριμένες οδηγίες προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Ένα παράδειγμα προέρχεται από την Ολλανδία, όπου η αντίθεση στην ευρωπαϊκή οδηγία που στοχεύει στη δραστική μείωση των εκπομπών αζώτου που προκαλούνται από την εντατική καλλιέργεια έχει θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα 3.000 εγκαταστάσεων στη χώρα. Η αποζημίωση με 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ που παρείχε η κυβέρνηση της Χάγης δεν μείωσε την οργή.

Η δυσαρέσκεια προκάλεσε τη γέννηση του Κόμματος των Αγροτών, που είναι μεταξύ των συμμάχων του ακροδεξιού νικητή των τελευταίων εκλογών και υποψήφιου πρωθυπουργού της Ολλανδίας, Γκέερτ Βίλντερς.

Τα ουκρανικά προϊόντα

Ο αθέμιτος ανταγωνισμός ισχύει και για τα ουκρανικά αγροτικά προιόντα. Το Κίεβο κατηγορείται ότι φέρει μέρος της ευθύνης για την κρίση που πλήττει τους Ευρωπαίους αγρότες. Αυτές οι επιθέσεις βασίζονται στην απόφαση που έλαβαν οι Βρυξέλλες τον Μάιο του 2022 να αναστείλουν τους τελωνειακούς δασμούς στις ουκρανικές εισαγωγές στις 27 χώρες της ΕΕ.

Αυτή η εξαίρεση παρατάθηκε μέχρι τον Ιούνιο του 2024. « Δεν παίζουμε με τους ίδιους κανόνες. Η ουκρανική γεωργία αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο της ευρωπαϊκής γεωργίας, κυρίως σε πουλερικά και σιτηρά, με περιβαλλοντικά πρότυπα και πρότυπα παραγωγής πολύ κάτω από τις ευρωπαικές  πρακτικές» , λένε δικαίως  οι εκπρόσωποι των αγροτών.
Σε κοινή τους δήλωση, έξι ευρωπαϊκοί γεωργικοί οργανισμοί ζήτησαν τον περιορισμό των εισαγωγών ουκρανικών προϊόντων στην ΕΕ. «Η επιβίωση των αγροτών και των κτηνοτρόφων κινδυνεύει», αναφέρουν.

Οι εισαγωγές ουκρανικών πουλερικών διπλασιάστηκαν τους πρώτους έξι μήνες του 2023. Το ίδιο ισχύει και για τις εισαγωγές μελιού, ντομάτας ή ζάχαρης. Το ποσοστό των εισαγωγών γεωργικών προϊόντων από την Ουκρανία στην Ευρώπη εκτινάχθηκε κατά 25%- από 12 δισεκατομμύρια ευρώ σε περισσότερα από 15 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με την εταιρεία Asterès, η αύξηση του όγκου των εισαγωγών αυτών έφτασε το 176% μεταξύ των πρώτων έντεκα μηνών του 2021 και των πρώτων έντεκα μηνών του 2023.

Πριν από τον πόλεμο, η Ουκρανία είχε 42,7 εκατομμύρια εκτάρια και παρήγαγε περισσότερους από 80 εκατομμύρια τόνους σιτηρών. Τώρα, αυτές οι εξαγωγές έχουν γίνει ζωτικής σημασίας για τη χρηματοδότηση μιας πολεμικής προσπάθειας που θα μπορούσε να διαρκέσει αρκετά χρόνια και της οποίας κανείς δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα.

Τα προϊόντα της Νότιας Αμερικής

Το φάντασμα που στοιχειώνει τις ευρωπαϊκές διαδηλώσεις φέρει επίσης  το όνομα Mercosur. Μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών που η ΕΕ διαπραγματεύεται με τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη για τουλάχιστον 20 χρόνια, αλλά τώρα έχει εισέλθει σε μια αποφασιστική φάση των διαπραγματεύσεων.

Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι φοβούνται ότι δεν θα μπορέσουν επίσης  να αντέξουν τον ανταγωνισμό από το κρέας και τα γεωργικά προϊόντα της Νότιας Αμερικής, τα οποία έχουν χαμηλότερες τιμές, χάρη στα χαμηλότερα πρότυπα και τις τεράστιες οικονομίες κλίμακας, σε σχέση με την Ευρώπη. Η κριτική επικεντρώνεται στις ποσότητες προϊόντων που σχεδιάζει να εισάγει η ΕΕ κάθε χρόνο από τη Νότια Αμερική: 100.000 τόνοι βοδινό κρέας, 25.000  χοιρινό, καθώς και 180.000 πουλερικών και ζάχαρης.

Σύμφωνα με μελέτη των Πρασίνων, εάν τεθεί σε ισχύ η συνθήκη, το μερίδιο του βοείου κρέατος της Νότιας Αμερικής που εισάγεται στην ΕΕ θα αυξηθεί κατά 26% από τώρα έως το 2030 που συνιστά απειλή για την ευρωπαϊκή κτηνοτροφία. Τέλος, περίπου το 83% των αγροτικών προϊόντων των τεσσάρων χωρών της Νότιας Αμερικής θα επωφεληθεί από μειώσεις ή από την πλήρη κατάργηση των δασμών που εφαρμόζονται στις εξαγωγές προς την Ευρώπη.

Αγροτικό κόστος

«Οι Βρυξέλλες έχουν επιτεθεί σε αγρότες και κτηνοτρόφους και η ύπαιθρος τρέμει με κάθε νέο μέτρο που εφαρμόζεται», λένε οι εκπρόσωποι των αγροτών. « Η επιβίωση των αγροτικών παραγωγών και των κτηνοτρόφων αμφισβητείται όλο και περισσότερο και η ανησυχία και η αδυναμία που νιώθουμε μπροστά στη νέα χρονιά είναι μέγιστη». Σύμφωνα με την τελευταία Ετήσια Έκθεση Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων, το 2022 το μέσο αγροτικό κόστος στην ΕΕ  σημείωσε διαχρονική αύξηση 32% . Τις μεγαλύτερες αυξήσεις παρουσίασαν τα λιπάσματα (74,3%), τα καύσιμα (68%) και η ηλεκτρική ενέργεια (53,8%).

Ανεπαρκείς εξαγγελίες

Την ίδια ώρα η ύπαιθρος διανύει μια ταραγμένη περίοδο γεμάτη δυσκολίες. Η ξηρασία επηρέασε μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής, η οποία, μαζί με τον πολλαπλασιασμό άλλων ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων, προκάλεσε μείωση της παραγωγής σε βασικά προιόντα, όπως το ελαιόλαδο.

Στο ζοφερό αυτό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τους αγρότες, τα έξι μέτρα στήριξης των Ελλήνων αγροτών, μπορεί να ανακουφίζουν προσωρινά αλλά φυσικά και δεν λύνουν μακροπρόθεσμα το πρόβλημα. Οταν μάλιστα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλώνει ότι αυτά είναι κι άλλα δεν έχει, εξαντλήθηκαν τα περιθώρια, δεν είναι υπερβολικό  οι αγρότες να παραμένουν και πυκνώνουν τα μπλόκα, χαρακτηρίζοντας τις εξαγγελίες, ανεπαρκείς.

naftemporiki.gr

 

ΥΠΕΞ Βελγίου στο ΒΗΜΑ: Η Τουρκία θα προσκληθεί στην εκδήλωση για τη διεύρυνση της ΕΕ

1

Ως υποψήφια προς ένταξη χώρα, η Τουρκία θα είναι κανονικά προσκλεκλημένη στην εκδήλωση για τα 20 χρόνια από «τη μεγάλη διεύρυνση» της ΕΕ, ανέφερε στο Βήμα η Υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου, Χάτζα Λαχμπίμπ.

ΗΤουρκία θα είναι μεταξύ των προσκεκλημένων χωρών, ως υποψήφια προς ένταξη, στην εκδήλωση για τα 20 χρόνια από «την μεγάλη διεύρυνση» της ΕΕ, το 2004 αποκάλυψε η Υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου -προεδρεύουσας χώρας του Συμβουλίου για το τρέχον εξάμηνο- Χάτζα Λαχμπίμπ απαντώντας σε ερώτηση του Βήματος μετά την ολοκλήρωση του άτυπου συμβουλίου των υπουργών εξωτερικών, Gymnich, στις Βρυξέλλες. Την ίδια ώρα, η Χάτζα Λαχμπίμπ τόνισε την οπισθοδρόμηση της Τουρκίας σε ό,τι αφορά το κράτος-δικαίου, αλλά και το Κυπριακό.

«Πρόκειται για απαραίτητο εταίρο, με τον οποίο δεν είμαστε ευθυγραμμισμένοι σε ορισμένα θέματα, όπως το κράτος δικαίου, τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, αλλά και διαφορές με κράτη μέλη όπως η Κύπρος» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ζοζέπ Μπορέλ: Όλα θα εξαρτηθούν από την εξέλιξη των γεγονότων

Ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ζοζέπ Μπορέλ απαντώντας στην ίδια ερώτηση του Βήματος για το εάν και το 2024 θα είναι έτος δοκιμής για Τουρκία ή εάν τα βήματα που έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι αρκετά για επιπλέον πρόοδο ακόμη και σε σχέση με την απελευθέρωση της βίζας, επανέλαβε ότι «όλοι συμφωνούν ότι απαιτείται περισσότερη συνεργασία με την Τουρκία και αποφυγή αντιπαραθέσεων, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των γεγονότων».
Όσον αφορά στο ζήτημα των θεωρήσεων, ανέφερε δεν συζητήθηκε, αλλά όπως τόνισε «η γενική αίσθηση είναι ότι και για να λύσουμε το Κυπριακό, που για την ΕΕ είναι ψηλά στην ατζέντα, πρέπει να συνεργαστούμε περισσότερο με την Τουρκία, με έναν θετικό τρόπο».

Στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είχε αναφερθεί προσερχόμενος στο Gymnich, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης επισημαίνοντας ότι «οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας έχουν το τελευταίο διάστημα βελτιωθεί. Είναι ένας αναγκαίος όρος για να μπορέσει να προχωρήσει η ευρωτουρκική σχέση» και συμπλήρωσε ότι η Άγκυρα βεβαίως, θα πρέπει να αναγνωρίσει τα ζητήματα, τα οποία είναι υψηλής ευαισθησίας για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ενώ όσον αφορά στο κυπριακό επισήμανε «θα πρέπει να υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι υπάρχει διάθεση για να συνεχιστεί ο διάλογος για το Κυπριακό στη βάση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η Ελλάδα θα είναι παρούσα στην πορεία αυτή»

ΥΠΕΞ Κύπρου: Η πρόοδος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας περνά από την Κύπρο

Το ευρωπαϊκό πλαίσιο για την Τουρκία «περιλαμβάνει την Κύπρο και η πρόοδος περνά από την Κύπρο. Αναμένουμε λοιπόν να δούμε απτά βήματα από την Τουρκία ως προς αυτό» τόνισε κατά την άφιξή του, ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Κωνσταντίνος Κόμπος.

Στην τελευταία έκθεση για την Τουρκία, τον περασμένο Νοέμβριο η Κομισιόν τόνιζε ότι η ΕΕ είναι υπέρ της θετικής ατζέντας με την Άγκυρα, αλλά υπό προϋποθέσεις επισημαίνοντας συγκεκριμένα ότι η ΕΕ τάσσεται υπέρ της επαναφοράς των διαλόγων υψηλού επιπέδου ΕΕ-Τουρκίας που είχαν ανασταλεί το 2019, υπό τον όρο όμως όπως τονίζεται ότι θα συνεχίσει να απέχει από όλες τις παράνομες δραστηριότητες γεώτρησης στην Ανατολική Μεσόγειο και όλες τις άλλες ενέργειες που δεν σέβονται την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών-μελών.

Σε σχέση με την Ελλάδα, ανέφερε ότι «οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας επιδεινώθηκαν μέχρι τις αρχές του 2023. Ωστόσο, μετά τους καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία τον Φεβρουάριο του 2023, υπήρξε αξιοσημείωτη βελτίωση στις σχέσεις», τονίζοντας ότι «συνέχιση του διαλόγου με καλή πίστη και αποχή από μονομερείς ενέργειες που αντιβαίνουν τα συμφέροντα της ΕΕ και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών της ΕΕ αποτελεί ουσιαστική απαίτηση για τη διασφάλιση σταθερού και ασφαλούς περιβάλλοντος στην Ανατολή Μεσογείου και την ανάπτυξη μιας σχέσης συνεργασίας και αμοιβαία επωφελούς σχέσης μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας». Σκληρή ήταν η γλώσσα για τις σχέσεις με ην Κύπρο με την ΕΕ να υπογραμμίζει ότι «παραμένει πλήρως προσηλωμένη σε μια συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, εντός του πλαισίου του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και σύμφωνα με τις αρχές στις οποίες βασίζεται η ΕΕ και το κεκτημένο της».

Το Βήμα