Αρχική Blog Σελίδα 144

Με την ελληνική σημαία στην Καλιφόρνια η 15χρονη Δ.Τσελεμπή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Microsoft

Από
pcuser
-
0

Η μαθήτρια από την Καβάλα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον Πανελλήνιο τελικό Microsoft Office Specialist

Η 15χρονη Δανάη Τσελεμπή από την Καβάλα αναχώρησε για την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, όπου θα συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Microsoft Office Specialist 2026.

Η νεαρή πρωταθλήτρια Ελλάδας στην κατηγορία Microsoft PowerPoint 365 θα εκπροσωπήσει επίσημα τη χώρα μας στον παγκόσμιο τελικό, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στο Άναχαϊμ της Καλιφόρνιας.

Η Δανάη κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον Πανελλήνιο τελικό την περασμένη άνοιξη, εξασφαλίζοντας το εισιτήριο για τη μεγάλη διοργάνωση. Από το φθινόπωρο θα ξεκινήσει την Α΄ Λυκείου, μετά την ολοκλήρωση της Γ΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου Καβάλας.

Η πορεία της στις ψηφιακές δεξιότητες ξεκίνησε από μικρή ηλικία και βασίστηκε στη συστηματική εκπαίδευση και την πολυετή προετοιμασία.

Η συμμετοχή της αποτελεί την έκτη παρουσία μαθητή από την Καβάλα σε Παγκόσμιο Τελικό Microsoft Office Specialist από το 2018, επιβεβαιώνοντας τη δυνατή παράδοση της περιοχής στις ψηφιακές διακρίσεις.

Η Καβάλα έχει πλέον καταγράψει σημαντικές επιτυχίες στον θεσμό, με πανελλήνια μετάλλια και διεθνείς συμμετοχές, αποτελώντας μία από τις κορυφαίες περιοχές της χώρας στον συγκεκριμένο διαγωνισμό.

https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia-epistimes/me-tin-elliniki-simaia-stin-kalifornia-i-15xroni-d-tselempi-sto-pagkosmio-protathlima-microsoft/

Σάλος στη Γαλλία μετά από αναφορές για κόσμημα της Ολένα Ζελένσκα που μοιάζει με κλεμμένο κολιέ από μουσείο!

Από
pcuser
-
0

Σάλο στη Γαλλία προκάλεσαν δημοσιεύματα σχετικά με κόσμημα που φορούσε η πρώτη κυρία της Ουκρανίας, Ολένα Ζελένσκα, κατά τη διάρκεια επίσκεψής της στο Παρίσι.

Γάλλοι φωτογράφοι υποστήριξαν ότι το κόσμημα που εμφανίζεται να φορά η Ολένα Ζελένσκα παρουσιάζει ομοιότητες με ένα κολιέ του οίκου Lalique, το οποίο είχε αναφερθεί ότι είχε κλαπεί πρόσφατα από γαλλικό μουσείο μαζί με άλλα αντικείμενα αξίας που συνολικά εκτιμάται ότι ανέρχονται σε περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση από τις γαλλικές Αρχές ή από την ουκρανική πλευρά ότι το κόσμημα που φορούσε η κ. Ζελένσκα συνδέεται με το κλεμμένο αντικείμενο.

Η υπόθεση αφορά την κλοπή περίπου 20 κοσμημάτων και άλλων πολύτιμων αντικειμένων από γαλλικό πολιτιστικό χώρο, με τις έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών και των κλοπιμαίων να βρίσκονται σε εξέλιξη.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/salos-sti-gallia-meta-apo-anafores-gia-kosmima-tis-olena-zelenska-pou-moiazei-me-klemmeno-kolie-apo-mouseio/

Μ.Καρυστιανού: «Δέχθηκα απειλές για τον γιο μου μέσω εν ενεργεία δικαστικού λειτουργού»!

Από
pcuser
-
0

Tι είπε για τις θέσεις του πολιτικού της φορέα και την υπόθεση των Τεμπών

(Ανανέωση από αρχικό κείμενο 10:13) Νέα συνέντευξη παραχώρησε η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», όπου αναφέρθηκε στις πολιτικές θέσεις του νέου φορέα, στην υπόθεση των Τεμπών, αλλά και στις απειλές που δέχθηκε για τον γιο της!

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, η Μαρία Καρυστιανού αποκάλυψε ότι δέχθηκε απειλή που αφορούσε τον γιο της μέσω εν ενεργεία δικαστικού λειτουργού.

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, ο δικαστής της μετέφερε ότι δεν μπορεί να διασύρεται το όνομα της οικογένειας Κ..Μητσοτάκη σε σχέση με την κατηγορία περί εσχάτης προδοσίας χωρίς να υπάρξει απάντηση. Η ίδια δήλωσε ότι έχει προχωρήσει σε καταγγελία και μήνυση και αναμένει την εξέλιξη της υπόθεσης.

H Μ.Καρυστιανού κλήθηκε να σχολιάσει την αναφορά της περί «εσχάτης προδοσίας» σε βάρος του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, επιμένοντας ότι η συγκεκριμένη διατύπωση δεν ήταν λανθασμένη.

Όπως ανέφερε, η έννοια της εσχάτης προδοσίας δεν αφορά μόνο ζητήματα εθνικής ασφάλειας, αλλά, κατά την άποψή της, μπορεί να συνδέεται και με παραβιάσεις του κράτους δικαίου. Η ίδια υποστήριξε ότι υπήρξε παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας στη Δικαιοσύνη, αναφερόμενη ειδικά στην υπόθεση του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου.

Η πρόεδρος του κινήματος σημείωσε ακόμα ότι το ζήτημα είχε τεθεί στη Βουλή με τη στήριξη 32 βουλευτών, υποστηρίζοντας πως δεν αποτελεί προσωπική της θέση, αλλά θέμα που είχε θεσμικά κατατεθεί και δεν συζητήθηκε.

Αναφερόμενη στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, η κ. Καρυστιανού εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο αποτυπώνουν τη διάθεση της κοινωνίας. Υποστήριξε ότι η στήριξη προς το πρόσωπό της συνδέεται με τον αγώνα για δικαιοσύνη και όχι αποκλειστικά με την προσωπική της ιστορία.

Παράλληλα, ανέφερε ότι το νέο πολιτικό εγχείρημα δέχεται μεγάλο αριθμό αιτήσεων συμμετοχής και βιογραφικών από πολίτες που επιθυμούν να εμπλακούν στη λειτουργία του.

Για την οργάνωση του κόμματος, η πρόεδρος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» υποστήριξε ότι πρόκειται για ένα σχήμα χωρίς επαγγελματίες πολιτικούς και χωρίς οικονομικούς υποστηρικτές.

Όπως είπε, ο χώρος που χρησιμοποιεί το κίνημα νοικιάστηκε με δυσκολία και το κόστος καλύπτεται προς το παρόν από την ίδια. Παράλληλα, χαρακτήρισε «αστείες» τις αναφορές περί ρωσικής επιρροής.

Η ίδια τόνισε ότι το κίνημα αποτελεί, όπως ανέφερε, «κομμάτι της κοινωνίας» που επιχειρεί να αντιπαρατεθεί σε ένα σύστημα με ισχυρές διασυνδέσεις και πόρους.

Το αναλυτικό πρόγραμμα του φορέα, σύμφωνα με την ίδια, αναμένεται να παρουσιαστεί έως τα τέλη Αυγούστου, ενώ βασικοί άξονες θα είναι ζητήματα όπως η φορολογία, η ακρίβεια και η αντιμετώπιση των καρτέλ.

Τέλος, η Μαρία Καρυστιανού αναφέρθηκε και στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, λέγοντας ότι πρόκειται για πρόσωπο με μακρά πολιτική παρουσία και εκφράζοντας τη διαφωνία της με τον τρόπο λειτουργίας του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το κόμμα της είναι έτοιμο για εκλογική αναμέτρηση οποτεδήποτε αυτή πραγματοποιηθεί.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/m-karystianou-to-kinima-mas-ksekina-apo-tin-koinonia-asteia-ta-peri-rosikis-epirrois-vinteo/

«Βουλιάζει» η ατμομηχανή της Ευρώπης: Ρεκόρ 20ετίας στις πτωχεύσεις στην Γερμανία – Σαρωτικές απολύσεις

Από
pcuser
-
0
Οι χρεοκοπίες εκτινάχθηκαν κατά 80% σε σχέση με την προ πανδημίας περίοδο, ενώ αυτοκινητοβιομηχανία, κατασκευές και βιομηχανία βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης.

Σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών εισέρχεται η γερμανική οικονομία, καθώς οι πτωχεύσεις επιχειρήσεων καταγράφουν ρεκόρ 20ετίας και οι ανακοινώσεις για μαζικές περικοπές θέσεων εργασίας διαδέχονται η μία την άλλη.

Από την αυτοκινητοβιομηχανία και τις κατασκευές έως τη μεταποίηση και την εστίαση, ολοένα περισσότεροι κλάδοι βρίσκονται υπό πίεση, εντείνοντας την ανησυχία για το εάν η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης βιώνει μια προσωρινή αναδιάρθρωση ή μια βαθύτερη και πιο μόνιμη κρίση ανταγωνιστικότητας.

Όπως αναφέρει σε άρθρο της η DW, Τον Ιούνιο, το ποσοστό των πτωχεύσεων για τις προσωπικές εταιρείες και τις ανώνυμες εταιρείες στη Γερμανία ήταν κατά 80 % υψηλότερο σε σύγκριση με τον Ιούνιο των ετών 2016 έως 2019, δηλαδή της περιόδου πριν από την πανδημία του κορωνοϊού. Αυτό προκύπτει από μια μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Leibniz στην πόλη Χάλε (IWH).

Οι ατομικές επιχειρήσεις, τα ελεύθερα επαγγέλματα και οι μικρές επιχειρήσεις δεν συμπεριελήφθησαν στην έρευνα καθώς δεν έχουν σημασία για την αγορά εργασίας. Σύμφωνα με τον Στέφεν Μύλερ, επικεφαλής του τμήματος έρευνας για τις πτωχεύσεις στο IWH, ο αριθμός των πτωχεύσεων των επιχειρήσεων το δεύτερο τρίμηνο του 2026 βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων είκοσι ετών.

Η αστάθεια της γερμανικής οικονομίας

Η γερμανική οικονομία βρίσκεται σε ασταθή κατάσταση εδώ και χρόνια. Η ανάκαμψη που είχε αρχικά προβλεφθεί για φέτος θα οδηγήσει πιθανώς σε μια μικρή ανάπτυξη. Εταιρείες προχωρούν σε μαζικές απολύσεις.

Σύμφωνα με την VW, 100.000 θέσεις εργασίας ενδέχεται να χαθούν τα επόμενα χρόνια. Ο προμηθευτής εξαρτημάτων αυτοκινήτων ZF σκοπεύει να καταργήσει 14.000 θέσεις εργασίας έως το 2028. Και στην Bosch, μόνο στη Γερμανία, αναμένεται να καταργηθούν περισσότερες από 20.000 θέσεις εργασίας έως το 2030.

Ωστόσο δεν φαίνεται να πλήττεται μόνο ο κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας. Φέτος αναμένεται να χαθούν και πάλι έως και 100.000 θέσεις εργασίας στον βιομηχανικό τομέα, στις αυτοκινητοβιομηχανίες, αλλά και στον τομέα της μηχανολογίας και των κατασκευών, σύμφωνα με μελέτη της εταιρείας συμβούλων Horváth.

Το ερώτημα είναι το εξής: Βιώνουμε αυτή τη στιγμή μια αναγκαία αναδιάρθρωση της αγοράς ή μάλλον μια διαρθρωτική αδυναμία ανάπτυξης της οικονομίας; Σύμφωνα με ορισμένες απόψεις οι πτωχεύσεις μπορούν να έχουν και θετικές επιπτώσεις. Όταν οι μη παραγωγικές επιχειρήσεις αποχωρούν από την αγορά, το εργατικό δυναμικό, το κεφάλαιο και η τεχνογνωσία απελευθερώνονται και μπορούν να κατευθυνθούν προς παραγωγικούς τομείς της οικονομίας. Έτσι δημιουργείται η ανάπτυξη σύμφωνα με την αρχή της «δημιουργικής καταστροφής» του Τζόζεφ Σουμπέτερ. Φθάνει βέβαια να βρεις δουλειά…

Παράλληλα, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026 ιδρύθηκαν πάνω από 10% περισσότερες επιχειρήσεις σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. «Πράγματι, εδώ και πολλά χρόνια παρατηρούμε αύξηση στον αριθμό των νεοφυών επιχειρήσεων που στοχεύουν στην ανάπτυξη», λέει ο Στέφεν Μύλερ.

«Αυτό είναι καλό νέο. Πολλοί δραστηριοποιούνται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και αυτό αποτελεί σίγουρα μια αχτίδα ελπίδας», συμπληρώνει. Και αυτό υποδηλώνει ότι βρισκόμαστε ακριβώς σε μια φάση δομικής αλλαγής.

Γιατί επηρεάζονται ορισμένοι κλάδοι

Οι λόγοι για τις πτωχεύσεις είναι ποικίλοι. «Πριν από ενάμιση χρόνο, σημειώθηκαν σχετικά πολλές περιπτώσεις πτώχευσης μεγάλων επιχειρήσεων στον βιομηχανικό τομέα», υπογραμμίζει ο Στέφεν Μύλερ.

Ο κατασκευαστικός τομέας και ο τομέας της οικιστικής δόμησης έχουν πληγεί ιδιαίτερα, αποκλειστικά λόγω της αλλαγής στην πορεία των επιτοκίων. Ο τομέας της εστίασης αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της αύξησης του κατώτατου μισθού, ενώ οι επιχειρήσεις με υψηλή κατανάλωση ενέργειας αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω της αύξησης των τιμών της ενέργειας. Και ο εμπορικός τομέας πλήττεται από την αλλαγή στις καταναλωτικές συνήθειες των καταναλωτών.

Τέλος ο Γερμανός ειδικός εκτιμά πως: «… δεν είναι απλώς μια αναδιάρθρωση της αγοράς, αλλά πραγματικά ένα ζήτημα που αφορά την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η γερμανική οικονομία στο μέλλον». Διευκρινίζει πάντως ότι «Δεν βρισκόμαστε ακόμα σε ένα στάδιο όπου παρατηρούνται μαζικά φαινόμενα μετάδοσης ή όπου ίσως και οι τράπεζες να βρεθούν σε δύσκολη θέση αλλά βρισκόμαστε εν μέσω μιας σημαντικής διαδικασίας διαρθρωτικής αλλαγής».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/829825/voyliazei-i-atmomichani-tis-eyropis-rekor-20etias-stis-ptocheyseis-stin-germania-sarotikes-apolyseis/

Τραμπ: Η Σαουδική Αραβία πρέπει να αναγνωρίσει το Ισραήλ για να υπάρξει πυρηνική συμφωνία

Από
pcuser
-
0
12.07.2018. BRUSSELS, BELGIUM. Press conference of Donald Trump, President of United States of America, during NATO (North Atlantic Treaty Organization) SUMMIT 2018
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ θέλει προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε με ανάρτηση στο Truth Social, ότι η συμφωνία για την πυρηνική ενέργεια για ειρηνική χρήση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σαουδικής Αραβίας «εξαρτάται απολύτως» από την επικύρωση των Συμφωνιών του Αβραάμ από το Ριάντ που σημαίνει την de facto αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ.

«Η συμφωνία για την πυρηνική ενέργεια για ειρηνική χρήση (…) που βρίσκεται στο τελικό στάδιο μεταξύ του υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σαουδικής Αραβίας (…) θα εγκριθεί, αλλά εξαρτάται απολύτως από την προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις ιδιαίτερα σεβαστές και επιτυχημένες Συμφωνίες του Αβραάμ», γράφει στην ανάρτησή του ο Τραμπ.

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ υπογράφηκαν το 2020 υπό την αιγίδα του Τραμπ κατά την πρώτη του θητεία και οδήγησαν στην εξομάλυνση των οικονομικών, εμπορικών και αμυντικών σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και τριών αραβικών χωρών: των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν και του Μαρόκου.

Μέχρι τότε, από τα 22 μέλη του Αραβικού Συνδέσμου, μόνο η Αίγυπτος και η Ιορδανία διατηρούσαν διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ βάσει ειρηνευτικών συμφωνιών.

Έκτοτε, η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής των Συμφωνιών του Αβραάμ. Ο Τραμπ προέτρεψε πρόσφατα το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία να προσχωρήσουν σε αυτές.

Η ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ γίνεται μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας των Ηνωμένων Πολιτειών να υποστηρίξουν την ανάπτυξη προγράμματος πυρηνικής ενέργειας για ειρηνική χρήση στην Σαουδική Αραβία, προκαλώντας ανησυχίες ότι θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών στην περιοχή.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/829711/tramp-i-saoydiki-aravia-prepei-na-anagnorisei-to-israil-gia-na-yparxei-pyriniki-symfonia/

Το Μαξίμου υποτίμησε τον Α. Σαμαρά και τώρα τρέχουν: Ονόματα-έκπληξη στο νέο κόμμα

Από
pcuser
-
1
Τα πρόσωπα που θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια έχουν μεγάλη σημασία για το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά.

Με σημαντική καθυστέρηση άρχισαν να ανησυχούν για τις συνέπειες του υπό ίδρυση κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου, στο οποίο, μέχρι πρόσφατα θεωρούσαν ότι η πρωτοβουλία του πρώην πρωθυπουργού δεν θα «αγγίξει» τη ΝΔ.

Μετά το τελευταίο κύμα των δημοσκοπήσεων, ωστόσο, το κλίμα άλλαξε, καθώς η δυναμική ενός νέου φορέα από τον Μεσσήνιο πολιτικό δείχνει να διεισδύει και σε ένα κομμάτι δυσαρεστημένων γαλάζιων ψηφοφόρων, τους οποίους η ΝΔ ήλπιζε να… σηκώσει από τον καναπέ.

Επιπλέον προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι η αύξηση της δυνητικής ψήφου υπέρ ενός κόμματος Σαμαρά καταγράφεται σε μία περίοδο που η κυβέρνηση έχει περάσει στην αντεπίθεση, με καθημερινές περιοδείες του πρωθυπουργού και κορυφαίων υπουργών, εξαγγελίες, εγκαίνια έργων κα. αλλά και η τακτική που έχει επιλέξει ο πρώην πρωθυπουργός. Να οργανώνει, δηλαδή, με ταχύτητα και συστηματικότητα το κόμμα, χωρίς ωστόσο, να κάνει το επόμενο βήμα, καθώς αυτό του δίνει την ευκαιρία να παρεμβαίνει στον δημόσιο λόγο, χωρίς το κυβερνών κόμμα να μπορεί ακόμα να τον αντιμετωπίσει ως αντίπαλο.

«Όταν το 12% των ψηφοφόρων που στις προηγούμενες εκλογές είχε ψηφίσει τη ΝΔ απαντά ότι είναι πολύ ή αρκετά πιθανό να ψηφίσει ένα κόμμα Σαμαρά, δεν το προσπερνάς», λένε βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, που προφανώς έχουν εικόνα και της κινητικότητας που καταγράφεται στις δικές τους εκλογικές περιφέρειες. «Τη βουβή ψήφο πρέπει να φοβόμαστε», προσθέτουν.

Συμφωνίες για εκλογικά ψηφοδέλτια

Την ίδια ώρα, το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού αλλά και ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, κλείνουν συμφωνίες για εκλογικά ψηφοδέλτια σε όλη την επικράτεια, επεξεργάζονται τις προγραμματικές θέσεις και εκπονούν την εκλογική τους στρατηγική ανάλογα με τον χρόνο της κάλπης. Όπως λένε συνομιλητές του, πάντως, ο πρώην πρωθυπουργός ποτέ δεν θεώρησε ιδιαίτερα πιθανό να στηθούν οι κάλπες το φθινόπωρο.

Τα πρόσωπα που θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια έχουν μεγάλη σημασία για το υπό ίδρυση κόμμα, καθώς από τη διεισδυτικότητα που έχουν ή δεν έχουν στις τοπικές κοινωνίες, θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό και το αποτέλεσμα της κάλπης. Μέχρι στιγμής, η πλειονότητα όσων έχουν συμφωνήσει με τον κ. Σαμαρά, προέρχονται από τη ΝΔ και έχουν διαδραματίσει ρόλο στο κόμμα κατά το παρελθόν, άρα, διαθέτουν και ένα δίκτυο προσωπικών επαφών.

Τα ονόματα

Από τις «κλειδωμένες» πρέπει να θεωρείται η υποψηφιότητα της δικηγόρου Σοφίας Νικολάου, η οποία προ καιρού παραιτήθηκε από τη θέση της Γενικής Γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής της ΝΔ, την οποία κατείχε από το 2019. Το πιθανότερο είναι ότι η κ. Νικολάου θα είναι υποψήφια στην Α΄Αθηνών, όπως επίσης και ο πρώην υπουργός Παιδείας, Γιώργος Φορτσάκης.

Μία ακόμα δυναμική παρουσία είναι η κ. Φεβρωνία Πατριανάκου, επί σειρά ετών στέλεχος της ΝΔ, η οποία ωστόσο δεν αξιοποιήθηκε από το κόμμα τα χρόνια της ηγεσίας του Κ. Μητσοτάκη και θα πολιτευτεί στην ιδιαίτερη πατρίδα της τη Λακωνία.

Δεδομένο πρέπει να θεωρείται εξάλλου, ότι ο νυν βουλευτής της ΝΔ Μιλτ. Χρυσομάλλης, από τους στενότερους συνεργάτες του κ. Σαμαρά, θα πολιτευτεί με το νέο κόμμα στις επόμενες εκλογές στη Μεσσηνία. Θεωρείται, ωστόσο, πιθανό να κάνουν μεταγραφή στο υπό ίδρυση κόμμα και οι τρεις βουλευτές με τους οποίους δείπνησε πρόσφατα ο πρώην πρωθυπουργός και συγκεκριμένα, οι Χαρ. Αθανασίου στη Λέσβο, Γιώργος Καρασμάνης στην Πέλλα και Θεόφιλος Λεονταρίδης στις Σέρρες.

Επίσης φαίνεται ότι έχουν γίνει προχωρημένες συζητήσεις μεταξύ του πρώην πρωθυπουργού και του πρώην βουλευτή ΝΔ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων στη Λάρισα, Χρήστου Ζώη, αλλά και των ανεξάρτητων βουλευτών Νίκου Βρεττού και Χάρη Κατσιβαρδά.

Ο πρώην βουλευτής και υπουργός, Κώστας Μαρκόπουλος δίνει ήδη μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα αγώνα υπέρ του κ. Σαμαρά και θα πολιτευτεί για μία ακομη φορά στην Εύβοια, ενώ ο ανεξάρτητος Μάριος Σαλμάς θα αποχωρήσει από την Αιτωλοακαρνανία και θα δοκιμάσει την τύχη του στον Βόρειο τομέα της Αθήνας. Για τον ίδιον τομέα, ο πρώην πρωθυπουργός βρίσκεται σε συζητήσεις με τον γνωστό δικηγόρο Θέμη Σοφό.

Στην Αρκαδία, όπως όλα δείχνουν, θα είναι υποψήφια η κόρη του πρώην περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη, Εύη Τατούλη, μετά την επαναπροσέγγιση του πρώην πρωθυπουργού με τον άλλοτε ισχυρό περιφερειάρχη Πελοποννήσου. Στην Αχαΐα ακούγεται έντονα το όνομα του πρώην βουλευτή της ΝΔ, εγκληματολόγου Αγγ. Τσιγκρή,

Η Εύη Τατούλη, κόρη του πρώην περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη προορίζεται για την Αρκαδία ενώ ο πρώην βουλευτής Σάββας Αναστασιάδης θα ηγηθεί του ψηφοδελτίου στην Α΄ Θεσσαλονίκης. Στον Έβρο θεωρείται βέβαιο ότι θα είναι υποψήφιος ο επί χρόνια συνεργάτης του κ. Σαμαρά Ακης Γεροντόπουλος, ενώ για τη Θεσσαλονίκη ακούγονται η Βούλα Πατουλίδη και ο Νίκος Καραγιαννίδης.

Και για τη Λάρισα ο πρώην γαλάζιος αγροτοσυνδικαλιστής Κ. Ανεστίδης, ο οποίος, μάλιστα, δήλωσε δημοσίως ότι αν κάνει κόμμα ο πρώην πρωθυπουργός, θα είναι υποψήφιος.

Ο γνωστός καθηγητής Γιάννης Μάζης πιθανόν θα τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Ακούγεται και το όνομα του επίσης καθηγητή Μελέτη Μελετόπουλου.

Τελευταία, κυκλοφορεί ότι στο νέο εγχείρημα θα συμμετάσχει και ο πρώην περιφερειάρχης, Γιώργος Πατούλης.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/829125/to-maximoy-ypotimise-ton-a-samara-kai-tora-trechoyn-onomata-ekplixi-sto-neo-komma/

Καλές διακοπές

Από
pcuser
-
0
  “Καλές διακοπές” ευχόμαστε όλοι αυτές τις ημέρες. Όμως οι ευχές αποκτούν αξία μόνο όταν μπορούν να αγγίξουν την πραγματικότητα.
Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι αυτή η ευχή, όταν για εκατομμύρια εργαζόμενους και συνταξιούχους το εισόδημα μετά βίας καλύπτει τις βασικές ανάγκες; Όταν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας ζει με πολύ περιορισμένες αποδοχές και οι διακοπές αποτελούν πολυτέλεια και όχι δικαίωμα; Πόσοι αγγίζουνε τα όρια αξιοπρεπούς διαβίωσης που είναι στα 1400 ευρω; Πόσοι ζουν με συντάξεις πείνας κάτω από 800 ευρώ ή με μισθούς φτώχειας κάτω από 900 ευρώ καθαρά; Και από την άλλη πλευρά, η παρέα των συστημικών, φιλοκυβερνητικών, επιχειρηματιών, έχουν σωρεύσει τεράστια κέρδη, μέσω επιλεγμένων επιλογών της Κυβέρνησης… είναι αυτοί, οι πολύ πλούσιοι, που κατά κανόνα φοροδιαφεύγουν …
Γι’ αυτό, μαζί με την ευχή για υγεία, χαρά και λίγες στιγμές ξεκούρασης, θα προσθέσω και μια ακόμη ευχή: όταν έρθει η ώρα της κάλπης, η ψήφος να είναι συνειδητή, απαιτητική και βασισμένη στην εμπειρία. Οι πολίτες έχουν δοκιμάσει κυβερνήσεις, έχουν πληρώσει λάθη, έχουν βιώσει κρίσεις, περικοπές, ακρίβεια και σκάνδαλα που έχουν προκαλέσει έντονη κοινωνική και πολιτική αντιπαράθεση. Για αυτό στις επόμενες εκλογές κάθε ψήφος θα πρέπει να είναι και ένα βόλι, στην αναξιοκρατία, στην αλαζονεία, στον παράνομο και προκλητικό πλουτισμό, στην αδικία, στην περιφρόνηση της εργασίας, στον εμπαιγμό των απόμαχων της εργασίας, στην σκανδαλολογία. Και κυρίως στην καθεστωτική νοοτροπία των κυβερνητικών στελεχών, που ανερυθρίαστα δηλώνων κάτοχοι ακινήτων αξίας πολλών εκατομμυρίων που απόκτησαν κατά την άσκηση Κυβερνητικής εξουσίας!!!!
Αν το πάθημα γίνει μάθημα, τότε ίσως η επόμενη ευχή για «καλές διακοπές» να μην ακούγεται ως κοινωνική ειρωνεία, αλλά ως μια πραγματική ευχή που θα μπορεί να αφορά τους περισσότερους Έλληνες.
Με σεβασμό και ειλικρίνεια, εύχομαι σε όλες και όλους υγεία, δύναμη και καλές διακοπές. Και ακόμη περισσότερο, εύχομαι έναν καλύτερο Σεπτέμβρη για την κοινωνία και τη χώρα.
FB

Είναι οι Χερσαίες Δυνάμεις η Μοναδική Λύση για να Ανακοπεί η Ιρανική Απειλή στη Θάλασσα;

Από
anixneuseis
-
0
EDITORS' NOTE: Reuters and other foreign media are subject to Iranian restrictions on their ability to film or take pictures in Tehran. A military personnel participates in the Velayat-90 war game on Sea of Oman near the Strait of Hormuz in southern Iran December 28, 2011. "Closing the Strait of Hormuz for Iran's armed forces is really easy ... or as Iranians say it will be easier than drinking a glass of water," Iran's navy chief Habibollah Sayyari told Iran's English language Press TV. REUTERS/Fars News/Hamed Jafarnejad (IRAN - Tags: POLITICS MILITARY) FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS. THIS IMAGE HAS BEEN SUPPLIED BY A THIRD PARTY. IT IS DISTRIBUTED, EXACTLY AS RECEIVED BY REUTERS, AS A SERVICE TO CLIENTS

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Η άποψη ότι ο μοναδικός αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της ιρανικής απειλής στη θάλασσα είναι η ανάπτυξη αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων επί ιρανικού εδάφους αποτελεί μια κατεξοχήν χερσοκεντρική προσέγγιση ενός προβλήματος που είναι πρωτίστως ναυτικό και απαιτείται ναυτική στρατηγική.

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι είναι πρόθυμη να απειλήσει τη διεθνή ναυσιπλοΐα και να αμφισβητήσει την ελευθερία της διέλευσης στο Στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται ο στρατηγικός σκοπός με τα μέσα που απαιτούνται για την επίτευξή του.

Το ζητούμενο δεν είναι η κατοχή ιρανικού εδάφους. Είναι η διασφάλιση της Ελευθερίας της Ναυσιπλοΐας και της αδιάλειπτης λειτουργίας μιας από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη.

Επί δεκαετίες, το Ιράν έχει αναπτύξει μια ολοκληρωμένη στρατηγική Anti-Access/Area Denial (A2/AD), σχεδιασμένη ώστε να αντισταθμίζει τη συμβατική στρατιωτική υπεροχή των αντιπάλων του. Αντί να επιδιώκει τον έλεγχο της θάλασσας, επιδιώκει να αυξήσει το κόστος της ναυσιπλοΐας μέσω κινητών αντιπλοϊκών πυραύλων, ναρκοθέτησης, μη επανδρωμένων συστημάτων, ταχυπλόων σκαφών, κυβερνοεπιθέσεων και ψυχολογικής αποτροπής. Η στρατηγική αυτή δεν απαιτεί νίκη στη θάλασσα, αρκεί να δημιουργήσει επαρκή αβεβαιότητα ώστε να μεταβάλει τη συμπεριφορά των ναυτιλιακών εταιρειών και των ασφαλιστικών οργανισμών.

Η εμπειρία της Ερυθράς Θάλασσας επιβεβαιώνει αυτή την πραγματικότητα. Οι Χούθι δεν χρειάστηκε να αποκλείσουν στρατιωτικά το Bab el-Mandeb ούτε να βυθίσουν μεγάλο αριθμό εμπορικών πλοίων. Ένας περιορισμένος αριθμός επιθέσεων και, κυρίως, η αντίληψη αυξημένου κινδύνου ήταν αρκετά ώστε μεγάλοι ναυτιλιακοί όμιλοι να ανακατευθύνουν τα πλοία τους μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Το αποτέλεσμα ήταν σημαντική αύξηση του κόστους μεταφοράς, των ασφαλίστρων πολέμου, των χρόνων μεταφοράς και, τελικά, των πληθωριστικών πιέσεων στην παγκόσμια οικονομία. Η στρατηγική επιτυχία δεν επιτεύχθηκε μέσω ναυτικής υπεροχής, αλλά μέσω οικονομικής αποσταθεροποίησης.

Το Στενό του Ορμούζ παρουσιάζει ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία, καθώς από αυτό διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου. Το Ιράν γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να αποκλείσει φυσικά το Στενό. Αρκεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η ναυσιπλοΐα καθίσταται επισφαλής, ώστε να επηρεαστούν οι διεθνείς αγορές ενέργειας και οι θαλάσσιες μεταφορές.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κατάληψη νησιών όπως το Κέσμ, το Αμπού Μούσα ή τα νησιά Τούνμπ δεν θα εξουδετέρωνε κατ’ ανάγκην την ιρανική απειλή. Παρότι τέτοιες καταδρομικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να πλήξουν επιμέρους υποδομές των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, οι δυνατότητες του Ιράν με πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου και μέσα ναρκοθέτησης είναι διασπαρμένες κατά μήκος των ακτών και μπορούν να αναπτυχθούν εκ νέου σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η γεωγραφία ευνοεί τον αμυνόμενο, ενώ μια περιορισμένη απόβαση θα μπορούσε εύκολα να εξελιχθεί σε παρατεταμένη στρατιωτική εμπλοκή, χωρίς να διασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.

Η ιστορία της ναυτικής στρατηγικής αποδεικνύει ότι η ασφάλεια των θαλάσσιων συγκοινωνιών σπανίως επιτυγχάνεται μέσω κατοχής εδαφών. Η προστασία των θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας προϋποθέτει μόνιμη ναυτική παρουσία, επίγνωση της θαλάσσιας κατάστασης, ολοκληρωμένη αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα, ικανότητες αντιμετώπισης ναρκών, ανταλλαγή πληροφοριών και αποτελεσματικές πολυεθνικές δομές διοίκησης. Αυτά είναι τα πραγματικά εργαλεία που διασφαλίζουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και ενισχύουν την εμπιστοσύνη της διεθνούς ναυτιλιακής κοινότητας.

Η συζήτηση, ωστόσο, δεν μπορεί να περιοριστεί αποκλειστικά στο Στενό του Ορμούζ. Το Ορμούζ αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου γεωστρατηγικού πλέγματος που περιλαμβάνει το Bab el-Mandeb, τη Διώρυγα του Σουέζ, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα. Οι θαλάσσιοι αυτοί διάδρομοι συγκροτούν αυτό που έχω χαρακτηρίσει ως το «Τρίγωνο του Διαβόλου» της παγκόσμιας οικονομίας. Η διατάραξη ενός μόνο θαλάσσιου περάσματος προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, στην ενεργειακή ασφάλεια, στον πληθωρισμό και στη διεθνή σταθερότητα.

Κατά συνέπεια, η απάντηση δεν μπορεί να είναι αποκλειστικά στρατιωτική ούτε να περιορίζεται σε χερσαίες επιχειρήσεις. Απαιτείται η συγκρότηση μιας ολοκληρωμένης Αρχιτεκτονικής Θαλάσσιας Ασφάλειας, η οποία θα συνδυάζει ναυτικές δυνάμεις συμμάχων και εταίρων, ανταλλαγή πληροφοριών, προστασία κρίσιμων θαλάσσιων υποδομών, αντιπυραυλική άμυνα και συντονισμένη αποτροπή. Μια τέτοια αρχιτεκτονική δεν θα προστατεύει μόνο την εμπορική ναυτιλία, αλλά θα ενισχύει και την αξιοπιστία της διεθνούς τάξης που βασίζεται στους κανόνες.

Για την Ευρώπη και ιδιαίτερα για την Ελλάδα, η πρόκληση αυτή έχει άμεση στρατηγική σημασία. Ως κορυφαία ναυτιλιακή δύναμη, η Ελλάδα έχει ζωτικό συμφέρον να διατηρηθούν ασφαλείς οι Θαλάσσιες Γραμμές Επικοινωνίας που συνδέουν τον Ινδο-Ειρηνικό, την Ερυθρά Θάλασσα, την Ανατολική Μεσόγειο και τις ευρωπαϊκές αγορές. Παράλληλα, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτουν τις επιχειρησιακές δυνατότητες να διαδραματίσουν ουσιαστικότερο ρόλο στην προστασία των θαλάσσιων κοινών αγαθών.

Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι εάν οι χερσαίες δυνάμεις μπορούν να επιτύχουν μια στρατιωτική νίκη κατά του Ιράν. Είναι εάν αποτελούν το καταλληλότερο μέσο για την επίτευξη του στρατηγικού σκοπού.

Η απάντηση είναι αρνητική.

Ο αντικειμενικός σκοπός δεν είναι ούτε η κατοχή εδαφών ούτε η αλλαγή καθεστώτος. Είναι η διατήρηση της ελεύθερης και ασφαλούς διέλευσης της διεθνούς ναυσιπλοΐας από έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους του κόσμου.

Η ναυτική ισχύς δεν μετριέται από τα εδάφη που καταλαμβάνει, αλλά από την ικανότητά της να διασφαλίζει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, να προστατεύει το διεθνές εμπόριο και να διατηρεί τη σταθερότητα του διεθνούς συστήματος.

Στον 21ο αιώνα, η νίκη στη θάλασσα δεν θα κριθεί από την κατάκτηση ακτών, αλλά από την ικανότητα των κρατών να προστατεύσουν τα θαλάσσια κοινά αγαθά από τα οποία εξαρτάται η λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

 

Είμαι μια μαύρη Ελληνίδα. Τι σήμαινε για μένα η επιλογή της Λουπίτα Νιόνγκο για τον ρόλο της Ωραίας Ελένης στην «Οδύσσεια»

Από
anixneuseis
-
6

Ρεπορτάζ: Έλενα Νικολάου

Η Έβελιν Μπόατενκ με παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, μαζί με τον παππού της, Θεόδωρο. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της Έβελιν Μπόατενκ.

Η Έβελιν Μπόατενκ μπήκε σε μια κινηματογραφική αίθουσα ένα βράδυ Πέμπτης, για να παρακολουθήσει την «Οδύσσεια» — και βγήκε από εκεί εντελώς αλλαγμένη.

«Ήταν εκατό τοις εκατό μια θεραπευτική εμπειρία», λέει στο TODAY.com η Μπόατενκ, δημιουργός ψηφιακού περιεχομένου και ιδιοκτήτρια εταιρείας μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αναφερόμενη στην κινηματογραφική απόδοση του αρχαίου ομηρικού έπους από τον Κρίστοφερ Νόλαν.

Κόρη μιας Ελληνοπολωνής μητέρας και ενός πατέρα από την Γκάνα, η Μπόατενκ μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας, μαζί με τη μητέρα της και τους παππούδες της από την πλευρά της μητέρας της. Μεγάλωσε μιλώντας ελληνικά, μαγειρεύοντας ελληνικά φαγητά και ακούγοντας τον παππού της να της διαβάζει ιστορίες από τη μυθολογία πριν κοιμηθεί.

Ωστόσο, εξαιτίας του χρώματος του δέρματός της, αισθανόταν ότι δεν ήταν «αρκετά» Ελληνίδα. Ως το μοναδικό μαύρο κορίτσι στο δημόσιο σχολείο όπου φοιτούσε, η Μπόατενκ λέει ότι αισθανόταν πάντοτε διαφορετική.

«Κανείς δεν μου ζήτησε ποτέ να βγούμε όσο ήμουν στο σχολείο. Δεν πήγα ποτέ ραντεβού. Δεν ένιωθα ότι δεν ήμουν όμορφη, αλλά δεν είχα καταλάβει πόσο όμορφη ήμουν μέχρι που άρχισα να ταξιδεύω», λέει.

Ένα ταξίδι στο Παρίσι άλλαξε τα πάντα.

«Ήταν η πρώτη φορά που είδα τόσους πολλούς μαύρους ανθρώπους. Αναρωτήθηκα: “Τι συμβαίνει εδώ; Τι μέρος είναι αυτό; Το λατρεύω”», θυμάται.

Τελικά, η Μπόατενκ εγκατέλειψε την Ελλάδα, αναζητώντας περισσότερο αυτό το συναίσθημα. Ήταν μια απόφαση που της προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα. Αν και αγαπά την Ελλάδα, λέει ότι η χώρα δεν αντιπροσωπεύει «το εκατό τοις εκατό» αυτού που είναι — «και πολλοί από αυτούς δεν αποδέχονται καν αυτό που είμαι».

Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 2024 και έκτοτε έχει παντρευτεί.

«Πάντοτε ήθελα να βρίσκομαι κάπου όπου δεν θα είμαι “η μοναδική”. Να μπορώ να κάνω αυτό που θέλω χωρίς να με δείχνει συνεχώς κάποιος και να λέει: “Α, η Έβελιν — το μαύρο κορίτσι;”. Εδώ είμαι η Έβελιν, είμαι έξυπνη και είμαι όλα όσα είμαι, χωρίς να προσθέτει κανείς “το μαύρο κορίτσι”», λέει.

Η Έβελιν, σε μικρή ηλικία, με ακόμη μία παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, μαζί με τη θεία της, Άρτεμις. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της Έβελιν Μπόατενκ.

Πρόσφατα, η Μπόατενκ άρχισε να μοιράζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις εμπειρίες της ως μαύρης Ελληνίδας. Παρότι θεωρεί ότι αντιμετώπισε ρατσισμό μεγαλώνοντας στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του 1990, λέει ότι όσα βιώνει σήμερα στο διαδίκτυο είναι πολύ εντονότερα.

«Δεχόμουν ρατσιστικά σχόλια, αλλά δεν ήταν τόσο σκληρά και άμεσα όσο αυτά που βλέπω σήμερα», λέει, προσθέτοντας ότι πολλοί ισχυρίζονται συχνά πως «δεν είναι Ελληνίδα».

Παρά την «άγνοια», όπως τη χαρακτηρίζει, που αντιμετωπίζει από ορισμένους σχολιαστές, δηλώνει «πάρα πολύ χαρούμενη» που μοιράστηκε τις εμπειρίες της.

«Βρήκα τόσους πολλούς ανθρώπους που είναι σαν κι εμένα. Ανθρώπους που είναι Έλληνες και Δομινικανοί, Έλληνες και Κουβανοί. Βρήκα ακόμη και έναν άνδρα που είναι Έλληνας και Γκανέζος!» λέει.

Η Μπόατενκ μαζί με τη μητέρα της, Αφροδίτη, και τη γιαγιά της, Μαλγκόσια.

Λόγω των βιωμάτων της, όταν η Λουπίτα Νιόνγκο, ηθοποιός που γεννήθηκε στην Κένυα και μεγάλωσε στο Μεξικό, επιλέχθηκε για να υποδυθεί την Ωραία Ελένη στην «Οδύσσεια» του Νόλαν, η Μπόατενκ προετοιμάστηκε για τις αντιδράσεις — και αυτές πράγματι ήρθαν. Η ταινία προκάλεσε επίσης επικρίσεις στην Ελλάδα, επειδή ο Νόλαν δεν επέλεξε ηθοποιούς ελληνικής καταγωγής.

Ωστόσο, η «Οδύσσεια» κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές και σημειώνοντας μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.

Η Λουπίτα Νιόνγκο στην πρεμιέρα της «Οδύσσειας» στη Νέα Υόρκη, στις 14 Ιουλίου. Φωτογραφία: Jamie McCarthy/Getty Images.

Η Μπόατενκ έμεινε έκπληκτη από την ερμηνεία της Νιόνγκο και από το υπόλοιπο καστ, το οποίο χαρακτήρισε συμπεριληπτικό. Στη συζήτηση σχετικά με την επιλογή των ηθοποιών, ορισμένοι υποστήριξαν ότι, εφόσον η «Οδύσσεια» αποτελεί μύθο, ο Νόλαν έχει το δικαίωμα της καλλιτεχνικής ελευθερίας.

Για την Μπόατενκ, όμως, η πολυμορφία της ταινίας δεν φαντάζει καθόλου εξωπραγματική. Αποτελεί τη δική της βιωμένη πραγματικότητα.

«Υπάρχουν άνθρωποι που είναι μαύροι και Έλληνες, Ασιάτες και Έλληνες. Υπάρχουν άνθρωποι μεικτής φυλετικής καταγωγής. Είναι καιρός ο κόσμος να τους αποδεχθεί πραγματικά και να καταλάβει ότι δεν είναι κάθε ευρωπαϊκή χώρα αποκλειστικά λευκή», λέει.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ωραίας Ελένης.

«Δεν αισθάνθηκα ότι δεν ταίριαζε στην ταινία. Για μένα ήταν απολύτως φυσικό να βλέπω μια μαύρη γυναίκα να υποδύεται μια Ελληνίδα, επειδή αυτό ακριβώς είμαι κι εγώ».

Η Έβελιν Μπόατενκ στην Ελλάδα. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της Έβελιν Μπόατενκ.

Γνωρίζει ότι, αν η μικρότερη Έβελιν είχε παρακολουθήσει την «Οδύσσεια», θα είχε ρωτήσει: «Μαμά, ήταν η Ελένη μαύρη σαν κι εμένα;».

«Θα έβλεπα τον εαυτό μου. Θα αισθανόμουν ότι κάποιος μου έλεγε: “Μικρή Έβελιν, δεν είσαι η μόνη. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι σαν κι εσένα”», αναφέρει.

Ως άνθρωπος που μεγάλωσε μελετώντας τον Όμηρο στο σχολείο και αισθανόταν πάντοτε ότι δεν ανήκε πραγματικά, λέει ότι η συγκεκριμένη ταινία «έκλεισε τον κύκλο».

«Τώρα βλέπω μια ταινία που αφηγείται μια ελληνική ιστορία και περιλαμβάνει τόσους διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικές καταβολές. Αυτό με κάνει υπερήφανη και πάρα πολύ χαρούμενη. Αισθάνθηκα ότι με είδαν, ότι αναγνωρίστηκε η ύπαρξή μου», λέει.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο TODAY.com.

Χαλκιδική: Επείγουσα προκαταρκτική έρευνα για «ανεξέλεγκτες χωματερές» σε περιοχές της Σιθωνίας

Από
anixneuseis
-
0

Αφορμή στάθηκαν δημοσιεύματα, που κάνουν λόγο για «ανεξέλεγκτες χωματερές», κοντά σε δασικές εκτάσεις, προστατευόμενες περιοχές Natura, αρχαιολογικούς χώρους και στάδια 

Copyright: Eurokinissi 

 

Τη διενέργεια επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης για ανεξέλεγκτη απόθεση ογκωδών αντικειμένων και απορριμμάτων σε περιοχές της Νικήτης και του Αγίου Νικολάου, στη Σιθωνία Χαλκιδικής, παρήγγειλε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης, Λεωνίδας Νικολόπουλος.

Κίνδυνος για τη δημόσια υγεία

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, αφορμή στάθηκαν δημοσιεύματα, τα οποία κάνουν λόγο για «ανεξέλεγκτες χωματερές», κοντά σε δασικές εκτάσεις, προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura, αρχαιολογικούς χώρους και στάδια, με άμεσο κίνδυνο τόσο για τη δημόσια υγεία όσο και για την πυρασφάλεια των παραπάνω περιοχών.

Με έγγραφη εντολή προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκιδικής, ο ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός ζητεί να διεξαχθεί έρευνα, για να διαπιστωθεί, εάν στοιχειοθετούνται αξιόποινες πράξεις, όπως παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας κ.ά. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, στο «μικροσκόπιο» τίθεται και το ενδεχόμενο τέλεσης του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος από αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες, εφόσον από την έρευνα διαπιστωθούν παραλείψεις ή ευθύνες κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Να σημειωθεί ότι ανάλογη εντολή για ποινική έρευνα είχε δώσει ο διευθύνων την Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης στις αρχές του περασμένου μήνα, με αφορμή δημοσιεύματα για «μπαζότοπο» δίπλα από τη γέφυρα της Ποτίδαιας στη Χαλκιδική, σε δρόμο που εκτείνεται προς την Κασσάνδρα και κοντά σε πευκόφυτη περιοχή.

 

Κύπρος 1974: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που αποκαλύπτουν τον κυνισμό του Κίσινγκερ… Η αμερικανική αδράνεια και η σοβιετική επιρροή

Από
anixneuseis
-
1
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ — EPA11003023: Φωτογραφία που παραχωρήθηκε από την Προεδρική Βιβλιοθήκη Τζέραλντ Ρ. Φορντ απεικονίζει τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Τζέραλντ Ρ. Φορντ (δεξιά) να συναντάται με τον υπουργό Εξωτερικών Χένρι Α. Κίσινγκερ (αριστερά) και τον αντιπρόεδρο Νέλσον Α. Ροκφέλερ (κέντρο), στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου, στην Ουάσινγκτον των ΗΠΑ, στις 28 Απριλίου 1975.

EPA / Gerald R. Ford Library — Φωτογραφία που παραχωρήθηκε δωρεάν

23/07/2026 | 06:20

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ, Protothema- ΑΘΗΝΑ

52 χρόνια μετά το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο, που έστρωσε το χαλί για την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη μέχρι σήμερα κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού, τα ντοκουμέντα από τα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, είναι αδιάψευστος μάρτυρας που

αναδεικνύει τον ρόλο των ΗΠΑ και του Χένρι Κίσινγκερ, αν όχι στην ενορχήστρωση, πάντως στην αδράνεια και την απάθεια που επέδειξαν οι ΗΠΑ, ενώ θα μπορούσαν να εμποδίσουν το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου αλλά τόσο τον πρώτο όσο και τον δεύτερο «Αττίλα».

Οι προτεραιότητες και οι σχεδιασμοί του Χένρι Κίσινγκερ είχαν άλλο προσανατολισμό και πρώτη προτεραιότητά του ήταν να μην παραδοθεί η Κύπρος στους κομμουνιστές και να μην υπάρξει ελληνοτουρκικός πόλεμος, που θα έδινε την ευκαιρία στη Σοβιετική Ενωση να ενισχύσει τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο.

  • Ενα ακόμη δείγμα του ψυχρού κυνισμού με τον οποίο ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ αντιμετώπισε τόσο το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου όσο και το καθεστώς Ιωαννίδη, μόλις τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα στην Κύπρο, αποτυπώνεται στα πρακτικά της σύσκεψης που έγινε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υπό την προεδρία του, στις 18 Ιουλίου 1974.

Ενώ τα μηνύματα που έφθαναν από την Αγκυρα προμήνυαν τη δυναμική αντίδραση της Τουρκίας στο πραξικόπημα, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας εξαντλούνταν σε υπολογισμούς με βάση ένα και μόνο κριτήριο: να μην εγκαθιδρυθεί στην Κύπρο ένα καθεστώς που θα έδινε στους κομμουνιστές σημαντικό ρόλο στις εσωτερικές υποθέσεις του νησιού και να μην υπάρξει αφορμή για παρέμβαση των Σοβιετικών στις εξελίξεις στην Κύπρο.

  • Ο Χ. Κίσινγκερ, στις οδηγίες που δίνει σε ανώτατους αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εκφράζει τον προβληματισμό του για τη στήριξη προς τον Μακάριο, επισημαίνοντας ότι «δεν πρέπει να ταυτιστούμε μαζί του», χωρίς να αποκλείει όμως το ενδεχόμενο επιστροφής του. Υποστηρίζει την παραμονή στην Κύπρο των δυνάμεων από την Ελλάδα, που χρεώθηκαν τη στήριξη του πραξικοπήματος, θεωρώντας ότι η αποχώρησή τους θα ανέτρεπε τις εσωτερικές ισορροπίες δυνάμεων και «θα ενίσχυε τα ανεξέλεγκτα στοιχεία -τον όχλο- μέσα στην Εθνική Φρουρά».

Εντύπωση προκαλεί όμως η αναφορά του ότι αποτελεί υψηλό τίμημα για τις ΗΠΑ η προσπάθεια ανατροπής της ελληνικής κυβέρνησης μόνο και μόνο για να επιτύχουν τους στόχους τους και να επαναφέρουν τον Μακάριο.

Ο Χ. Κίσινγκερ τονίζει: «Οποιες κι αν είναι οι απόψεις μας για την ελληνική κυβέρνηση, αν οδηγήσουμε την παρούσα κατάσταση σε κρίση που θα προκαλέσει την ανατροπή της, τότε:

• θα ανοίξουμε τον δρόμο για σοβιετική επέμβαση
• θα προκαλέσουμε τουρκική στρατιωτική επέμβαση
• και θα εγκαινιάσουμε μια πορεία εξελίξεων που δεν θα μπορούμε να διατηρήσουμε ή να ελέγξουμε».

Σε άλλο τηλεγράφημα, πάντως, είναι σαφές ότι δικαιολογεί τη θέση υπέρ της διατήρησης των Ελλήνων αξιωματικών στο νησί, επισημαίνοντας ότι «όσον αφορά τη διοίκηση, θα προτιμούσαμε ακόμη και το δάκτυλο του Ιωαννίδη στη σκανδάλη, παρά αυτό του Σαμψών». (βλ. επόμενο τηλεγράφημα)

Σε ένα ακόμη τηλεγράφημα της ίδιας ημέρας, 18 Ιουλίου 1974, με τίτλο «Πραξικόπημα: Βραχυπρόθεσμη πολιτική των ΗΠΑ και μεσοπρόθεσμες εκτιμήσεις», με αποστολέα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που έχει υπαγορευθεί από τον ίδιο τον Κίσινγκερ (όπως μαρτυρά η αναφορά «UNQUOTE KISSINGER» στο τέλος του τηλεγραφήματος που έχει διαβαθμιστεί ως Secret), διατυπώνεται μια σειρά θέσεων που δείχνουν ότι οι Αμερικανοί, αντί να επικεντρωθούν στην αποτροπή μιας τουρκικής εισβολής, η οποία ήταν σαφώς ορατή, εστίαζαν περισσότερο στην αποτροπή ενός ελληνοτουρκικού πολέμου, ενώ φλέρταραν με την ιδέα αναγνώρισης του Νίκου Σαμψών.

  • Θεωρούσαν ότι, εκτός των άλλων, θα μπορούσαν να πείσουν τους Τούρκους ότι τα «συμφέροντά τους θα εξυπηρετούνταν καλύτερα αν συναλλάσσονταν με το αδύναμο και πειθήνιο καθεστώς Σαμψών, παρά αν οδηγούνταν σε πόλεμο για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης, η οποία θα περιλάμβανε την επαναφορά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, του μεγαλύτερου εχθρού της».

Αυτή η λανθασμένη εκτίμηση λειτούργησε και καθησυχαστικά, καθώς, όπως αναφέρεται στο συγκεκριμένο τηλεγράφημα, που αποτέλεσε και μπούσουλα για τις διπλωματικές αρχές των ΗΠΑ στην περιοχή, «η Αγκυρα ίσως αρχίσει να θεωρεί ότι τα συμφέροντά της εξυπηρετούνται εξίσου καλά από μια υπάκουη και αδύναμη κυβέρνηση Σαμψών (ή από έναν πιθανό διάδοχό της), όσο από μια εισβολή που θα μπορούσε να επαναφέρει στην εξουσία τον μισητό Μακάριο».

Ηταν επιχειρήματα και εκτιμήσεις που κάθε άλλο παρά αρκετά ήταν για να πείσουν την Τουρκία, η οποία είχε αρχίσει ήδη την πολεμική προπαρασκευή για την εισβολή, λιγότερο από δύο εικοσιτετράωρα αργότερα.

Τα δυο τηλεγραφήματα από τα Αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ:

Υπόμνημα Συνομιλίας
Ουάσινγκτον, 18 Ιουλίου 1974
ΘΕΜΑ: Η κρίση στην Κύπρο
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

• Χένρι Α. Κίσινγκερ, Υπουργός Εξωτερικών
• Ρόμπερτ ΜακΚλόσκι, Πρέσβης επί ειδικών αποστολών (Ambassador at Large)
• Γουίλιαμ Μπάφαμ, Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για Υποθέσεις Διεθνών Οργανισμών
• Γουέλς Στέιμπλερ, Αναπληρωτής Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις
• Λόρενς Ιγκλεμπεργκερ, Εκτελεστικός Βοηθός του Υπουργού Εξωτερικών
• Εντουαρντ Τζερετζιάν, Ειδικός Βοηθός του Υφυπουργού Πολιτικών Υποθέσεων

Πρέσβης ΜακΚλόσκι: Θέλουμε να εξετάσουμε ποια πρέπει να είναι τα επόμενα βήματά μας. Θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα που να εξηγεί το σκεπτικό της πολιτικής μας.

Υπουργός Κίσινγκερ: Αν ταυτιστούμε με τον Μακάριο, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος επαναφοράς του στην εξουσία στην Κύπρο, ουσιαστικά θα δώσουμε σε οποιονδήποτε το δικαίωμα να τον υποστηρίξει. Επιπλέον, μια τέτοια υποστήριξη προς τον Μακάριο θα μπορούσε να ενθαρρύνει μονομερείς προσπάθειες για την Ενωση (Enosis).

Αν, από την άλλη πλευρά, υιοθετήσουμε έντονα αντιελληνική στάση, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει τουρκική στρατιωτική επίθεση.
Θέλουμε οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας να κατανοήσουν ότι δεν επιθυμούμε να διαμορφωθεί οποιαδήποτε θεωρία ή πολιτική που θα άνοιγε τον δρόμο για σοβιετική επέμβαση, ούτε, από την άλλη πλευρά, να εγκαθιδρυθεί στην Κύπρο ένα καθεστώς που θα έδινε στους κομμουνιστές σημαντικό ρόλο στις εσωτερικές υποθέσεις του νησιού.

Παρ’ όλα αυτά, δεν θέλουμε προς το παρόν να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο επιστροφής του Μακαρίου.

Θέλουμε επίσης να αποφύγουμε τη χρησιμοποίηση των Ηνωμένων Εθνών κατά τρόπο αντισυνταγματικό στη διάρκεια ενός εμφυλίου πολέμου, ο οποίος αποτελεί κατάσταση ανεξάρτητη από τον ΟΗΕ.

Συγκεκριμένα, θέλω να γίνει σαφές ότι δεν παρασυρόμαστε από τις εξελίξεις και ότι οι πρέσβεις μας πρέπει να κατανοήσουν πως επιθυμούμε η κατάσταση να αποκρυσταλλωθεί.

Ποιες είναι, στην πράξη, οι πιθανότητες οι Βρετανοί να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη στο νησί;

Πρέσβης Μπάφαμ: Υπήρξε μία αναφορά για πιθανή χρήση μιας από τις Κυρίαρχες Βρετανικές Βάσεις, αλλά αυτό θεωρείται εξαιρετικά απίθανο.

Υπουργός Κίσινγκερ: Οι Βρετανοί δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν στρατιωτική δύναμη. Πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε τι ακριβώς θα κερδίζαμε υποστηρίζοντας τον Μακάριο, πέρα από μια ψυχολογική ικανοποίηση και την ευαρέσκεια της New York Times.

Δεν αντιτιθέμεθα στην αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών από την Κύπρο επειδή παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.

  • Αντιτιθέμεθα επειδή η αποχώρησή τους θα ανέτρεπε την εσωτερική ισορροπία δυνάμεων στο νησί και ενδεχομένως θα ενίσχυε τα ανεξέλεγκτα στοιχεία («τον όχλο») μέσα στην Εθνική Φρουρά.

Οι πρέσβεις μας πρέπει να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις στις οποίες είναι διαπιστευμένοι, χωρίς να δίνουν την εντύπωση ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αμφιβάλλει για τη θέση της.

Αντιθέτως, πρέπει να μεταφέρουν με σαφήνεια ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να ακολουθήσει τις κραυγές του εξαγριωμένου πλήθους.

Θέλουμε η κατάσταση να αποκρυσταλλωθεί, ώστε αργότερα να μπορέσουμε να αναλάβουμε συντονισμένη δράση.
Η προσπάθεια ανατροπής της ελληνικής κυβέρνησης μόνο και μόνο για να επιτύχουμε τους στόχους μας και να επαναφέρουμε τον Μακάριο αποτελεί πολύ υψηλό τίμημα.

Οποιες κι αν είναι οι απόψεις μας για την ελληνική κυβέρνηση, αν οδηγήσουμε την παρούσα κατάσταση σε κρίση που θα προκαλέσει την ανατροπή της, τότε:

• θα ανοίξουμε τον δρόμο για σοβιετική επέμβαση
• θα προκαλέσουμε τουρκική στρατιωτική επέμβαση
• και θα εγκαινιάσουμε μια πορεία εξελίξεων που δεν θα μπορούμε να διατηρήσουμε ή να ελέγξουμε.

Ολοι πρέπει να αναλύσουν προσεκτικά την κατάσταση. Δεν πρέπει να εμφανιζόμαστε ως αντίπαλοι του Μακαρίου.

Το 1971 δεχθήκαμε σκληρή κριτική για την πολιτική μας απέναντι στην Ινδία και τώρα οι ίδιοι οι Ινδοί προσφεύγουν σε εμάς.
Αυτό δείχνει ότι τα πράγματα δεν λειτουργούν τόσο απλά. Αυτό που απαιτείται στην παρούσα κρίση είναι μια ήρεμη και ψύχραιμη προσέγγιση.

ΜακΚλόσκι: Θέλετε να στείλουμε περαιτέρω οδηγίες στον Σίσκο;

Υπουργός Κίσινγκερ: Ο Σίσκο πρέπει να θέσει στους Τούρκους και στους Βρετανούς το ενδεχόμενο ανάδειξης του Γλαύκου Κληρίδη ως λύσης. Επίσης, πρέπει να εξασφαλίσει ότι οι Ελληνες θα μεταβούν στο Λονδίνο την Κυριακή, ώστε να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα της κατάστασης.

Στην ουσία, πρέπει να βρεθούμε σε θέση ανάλογη με αυτή που έχουμε στη Μέση Ανατολή: να μας χρειάζονται όλοι και να απευθύνονται όλοι σε εμάς. Τότε θα μπορέσουμε να επηρεάσουμε αποφασιστικά και τους Ελληνες. Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος από την αντίδραση των Γάλλων…

ΜακΚλόσκι: Πρέπει να ενημερώσουμε περισσότερο τους Γάλλους;

Υπουργός Κίσινγκερ: Πείτε στους Γάλλους ότι μπορούν, εφόσον το επιθυμούν, να μοιραστούν την ανάλυσή μας με τις υπόλοιπες εννέα χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΚ-9).

Στείλτε επίσης τηλεγράφημα στον πρέσβη Ιργουιν, ώστε να προσεγγίσει τον Γάλλο υπουργό Εξωτερικών Σόβαναργκ (Sauvagnargues) πάνω σε αυτή τη βάση. Αυτό θα ικανοποιήσει ιδιαίτερα τους Γάλλους.

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ: Βραχυπρόθεσμη πολιτική των ΗΠΑ και μεσοπρόθεσμες εκτιμήσεις
18 Ιουλίου 1974 11.ο4 (Πέμπτη)
SECRET
Από: Department of State

ΣΥΝΟΨΗ: Η καλύτερη ελπίδα που διακρίνουμε για την αποφυγή πολέμου δεν είναι να προσπαθήσουμε να πείσουμε τη στρατιωτική κυβέρνηση της Ελλάδας να αναιρέσει ό,τι έκανε, αλλά αντίθετα να ενθαρρύνουμε την Τουρκία να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα συμφέροντά της εξυπηρετούνται καλύτερα αν συναλλάσσεται με ένα αδύναμο και πειθήνιο καθεστώς Σαμψών, παρά αν οδηγηθεί σε πόλεμο για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης, η οποία θα περιλάμβανε και την επαναφορά του αρχιεπισκόπου Μακαρίου, του μεγαλύτερου εχθρού της.

  • Οσον αφορά την αναγνώριση, προτείνουμε να καταστήσουμε σαφές ότι συνεχίζουμε να αναγνωρίζουμε την κυβέρνηση του Μακαρίου, χωρίς όμως να αποκλείουμε το ενδεχόμενο να αναγνωρίσουμε στο μέλλον το νέο καθεστώς (για καθαρά πραγματιστικούς και όχι ηθικούς λόγους), εφόσον, όπως φαίνεται αρκετά πιθανό, κατορθώσει να εδραιώσει την εξουσία του στην Κύπρο.

1. Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε την επισήμανση της Αγκυρας ότι το βασικό ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι να αποτραπεί ο πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να αποφευχθεί ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Ελληνοκυπρίων στο νησί, ο οποίος θα αύξανε σημαντικά την πιθανότητα ολοένα μεγαλύτερης σοβιετικής εμπλοκής προς υποστήριξη της Αριστεράς.

2. Στο θέμα της αναγνώρισης, πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ πρέπει να δηλώσει με απόλυτη ειλικρίνεια ότι εξακολουθεί να αναγνωρίζει την κυβέρνηση του Προέδρου Μακαρίου, χωρίς όμως να εγκλωβιστεί σε προβλέψεις για το τι θα πράξει στο μέλλον.
Δεν οφείλουμε τίποτε στην Αθήνα γι’ αυτή τη μικρή περιπέτεια («little fracas»).

Υποθέτουμε επίσης ότι η Τουρκία θα δυσανασχετούσε και θα ήταν λιγότερο δεκτική στις εισηγήσεις μας, αν έδινε την εντύπωση ότι εγκαταλείπουμε την Αγκυρα με μια αδύναμη στάση στο ζήτημα της αναγνώρισης.

Στις επικείμενες συζητήσεις στα Ηνωμένα Εθνη, η Πρεσβεία θα προτιμούσε να δει την κυβέρνηση των ΗΠΑ στην πλευρά της νομιμότητας και, παρεμπιπτόντως, της συντριπτικής πλειοψηφίας της διεθνούς κοινότητας.

3. Σε ανεπίσημο επίπεδο προσπαθούμε να πείσουμε το νέο καθεστώς για τον εξαιρετικά επικίνδυνο χαρακτήρα της θέσης του και να το ενθαρρύνουμε να καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να δείξει ότι δεν αποτελεί απειλή για τους Τουρκοκυπρίους.
Αναμένουμε να συνεχίσουμε αυτές τις προσπάθειες.

Ο νέος «υπουργός Εξωτερικών» είναι πολύ στενός προσωπικός φίλος της Πρεσβείας και επιθυμεί ιδιωτικές συνομιλίες για τα προβλήματά του, χωρίς να επιδιώκει οποιαδήποτε μορφή αναγνώρισης. (Επιχείρησε να καλέσει τον Βρετανό Υπατο Αρμοστή στο υπουργείο Εξωτερικών, αλλά δεν δοκίμασε την ίδια τακτική με εμάς.)

4. Η βασική ελπίδα για να αποτραπεί η Αγκυρα από την προσφυγή στα όπλα φαίνεται να είναι ένας συνδυασμός:

• πιέσεων από τους συμμάχους της Τουρκίας
• πιέσεων από το ΝΑΤΟ
• και ενδείξεων από την ίδια την Κύπρο ότι το νέο καθεστώς ίσως αποδειχθεί ευκολότερο στις συνεννοήσεις από τον Μακάριο.

Υποψιαζόμαστε ότι δεν υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να λυθεί η κρίση πείθοντας την Αθήνα να υποχωρήσει, για  παράδειγμα αποσύροντας τους περίπου 600 Ελληνες αξιωματικούς, όπως ζήτησε το ΝΑΤΟ.

Επιπλέον, θεωρούμε ότι η αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών σε αυτό το στάδιο θα άφηνε το νησί στα χέρια ενός βαριά οπλισμένου αλλά αποδιοργανωμένου όχλου, με καταστροφικά αποτελέσματα.

Οσον αφορά τη διοίκηση, θα προτιμούσαμε ακόμη και το δάκτυλο του Ιωαννίδη στη σκανδάλη παρά του Σαμψών.

5. Συμφωνούμε με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Λουνς ότι η Αθήνα έχει εγκλωβιστεί σε μια κατάσταση όπου:

• πολιτικά είναι καταδικασμένη αν η επιχείρηση στην Κύπρο αποτύχει
• αλλά στρατιωτικά θα ηττηθεί από την Τουρκία αν αυτή η επιχείρηση πετύχει.

Η ελληνική χούντα έχει ήδη αποδείξει πειστικά ότι είναι διατεθειμένη να θέσει την υπερηφάνεια πάνω από τη λογική προάσπιση των συμφερόντων της.

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία μέχρι στιγμής ενεργεί με αυτοσυγκράτηση.

  • Καθώς εξελίσσεται η κατάσταση, η Αγκυρα ίσως αρχίσει να θεωρεί ότι τα συμφέροντά της εξυπηρετούνται εξίσου καλά από μια υπάκουη και αδύναμη κυβέρνηση Σαμψών (ή από έναν πιθανό διάδοχό της), όσο και από μια εισβολή που θα μπορούσε να επαναφέρει στην εξουσία τον μισητό Μακάριο.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν ληφθούν υπόψη οι ανυπολόγιστες συνέπειες μιας τέτοιας επιχείρησης, καθώς και η πιθανότητα ότι, μετά το πραξικόπημα, ο Μακάριος θα ήταν ακόμη περισσότερο εξαρτημένος από την Αριστερά, εφόσον επέστρεφε στην εξουσία.

Επιπλέον, η Αγκυρα μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια σχετική σταθερότητα στην Κύπρο είναι προτιμότερη από έναν εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς στους κόλπους των Ελληνοκυπρίων, με την προοπτική βαθύτερης σοβιετικής εμπλοκής.

6. Θεωρούμε ότι ο Μακάριος θα απολαύσει συντριπτική διεθνή υποστήριξη, τουλάχιστον σε επίπεδο δηλώσεων.
Αν η προσωπική αντίδραση του πρωθυπουργού της Μάλτας, Ντομ Μίντοφ, προς τον πρέσβη μας αποτελεί ένδειξη, τότε αυτή η υποστήριξη θα είναι περισσότερο λεκτική παρά ουσιαστική, με εξαίρεση το σοβιετικό μπλοκ.

7. Οσον αφορά την υποστήριξη μέσα στην ίδια την Κύπρο, πιστεύουμε ότι χρειάζεται μια ψύχραιμη εκτίμηση. Η γενική πολιτική αδράνεια που είχε εμποδίσει τον Γρίβα να κινητοποιήσει υποστήριξη εναντίον του Μακαρίου δεκαοκτώ μήνες νωρίτερα φαίνεται τώρα να λειτούργησε εις βάρος του ίδιου του Μακαρίου.

Από όσα μπορούμε να διαπιστώσουμε, αλλά και από τις πληροφορίες του εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Βέκμαν, μόνο στην Πάφο οι εθνοφρουροί που υποστήριζαν τον Μακάριο κατόρθωσαν να πάρουν τον έλεγχο.

  • Στην υπόλοιπη Κύπρο, παρά ορισμένες ενδείξεις διάσπαρτης αντίστασης μεταξύ των στρατιωτών της Εθνικής Φρουράς, οι Κύπριοι στρατιώτες είτε ακολούθησαν τους Ελληνες αξιωματικούς είτε εξουδετερώθηκαν.

(Η ψευδής πληροφορία ότι ο Μακάριος είχε σκοτωθεί ίσως συνέβαλε σε αυτό.)

Εχουμε επίσης αναφέρει ότι αρκετές δεξιές οργανώσεις έσπευσαν να υποστηρίξουν τον Σαμψών. Η στάση του Γλαύκου Κληρίδη είναι ιδιαίτερα σημαντική και φαίνεται ότι συμφώνησε να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά του ως διακοινοτικός διαπραγματευτής, αν και δεν γνωρίζουμε υπό ποιες προϋποθέσεις.

8. Το βασικό συμπέρασμα αυτής της πρώτης, προκαταρκτικής εκτίμησης είναι ότι η αναμενόμενη πολιτική πόλωση πράγματι συνέβη και ότι μεγάλο μέρος του Κέντρου και της Δεξιάς αντιμετώπισε το πραξικόπημα με ανάμεικτα συναισθήματα.

Είχαμε ήδη αναφέρει τις αυξανόμενες ανησυχίες ότι ο Μακάριος στρεφόταν εναντίον της «μητέρας πατρίδας» και προσπαθούσε να μετατρέψει την Αστυνομία, τη δημόσια διοίκηση και την Εθνική Φρουρά σε προσωπικό του μηχανισμό.

Θεωρούμε ότι το νέο καθεστώς θα κινηθεί εναντίον των κομμουνιστών και ότι εκείνοι θα αντιδράσουν με όλα τα μέσα που διαθέτουν.

  • Η προοπτική εσωτερικής αστάθειας είναι ιδιαίτερα μεγάλη και η μακροπρόθεσμη προοπτική μιας διαιρεμένης κοινότητας που θα κυβερνάται από την Ελλάδα μέσω του Σαμψών είναι δυσοίωνη.

Ωστόσο, το καθεστώς ενδέχεται να κατορθώσει να εγκαθιδρύσει αποτελεσματικό έλεγχο στο νησί για αόριστο χρονικό διάστημα.

9. Αν, ύστερα από μερικές εβδομάδες, το καθεστώς φαίνεται να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο και η απειλή τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης έχει υποχωρήσει για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω, θεωρούμε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα πρέπει να έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να προχωρήσει στην αναγνώρισή του, υπό συνθήκες που θα επιτρέπουν αποτελεσματικές σχέσεις εργασίας.
Μακροπρόθεσμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη αρκετά προβλήματα όταν επιχειρούν να εφαρμόζουν ηθικά κριτήρια στο ζήτημα της αναγνώρισης κυβερνήσεων.

  • Το ψήφισμα της Γερουσίας του 1969 καθώς και οι πρόσφατες επίσημες δηλώσεις μας παρέχουν μια φυσική αιτιολόγηση για την αναγνώριση μιας κυβέρνησης με βάση τον αποτελεσματικό έλεγχο.

Εκείνη τη στιγμή, δεδομένου ότι δεν θα οφείλουμε σχεδόν τίποτε ούτε στη νέα κυβέρνηση ούτε στην Αθήνα, θα μπορούσαμε να συνοδεύσουμε την αναγνώριση με έκφραση λύπης για το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε βία για την ανατροπή μιας εκλεγμένης κυβέρνησης, ενώ παράλληλα να καταστήσουμε σαφές ότι εξακολουθούμε να τρέφουμε σεβασμό προς τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

10. Σε κάθε περίπτωση, αυτό είναι ένα ζήτημα που θα αντιμετωπιστεί αργότερα και όχι τώρα.

Ντέιβις
UNQUOTE KISSINGER «Τέλος της παράθεσης (από τον Κίσινγκερ)».
SECRET

* Ο Νίκος Μελέτης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας με έδρα την Αθήνα.

Hellas Journal

 

Γιατί οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι σε τυπικά «άριστο επίπεδο» – Στα αζήτητα ο στρατηγικός διάλογος

Από
anixneuseis
-
0

23.07.20261
20:12

Πιέρρος Ι. Τζανετάκος

ΤΟ ΒΗΜΑ

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις διανύουν περίοδο εμφανούς στασιμότητας κατά τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, με τον στρατηγικό διάλογο Αθήνας – Ουάσιγκτον να παραμένει «στον πάγο» και την ενίσχυση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων να προκαλεί προβληματισμό στην ελληνική διπλωματία
Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγήΜια σύντομη ματιά στα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Εγγύς Ανατολή την εποχή του Ψυχρού Πολέμου αρκεί ώστε να αντιληφθεί κανείς τις λεπτές ισορροπίες στο τρίγωνο Αθήνας – Αγκυρας – Ουάσιγκτον: για τις Ηνωμένες Πολιτείες η Τουρκία αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστη γραμμή άμυνας έναντι του σοβιετικού κινδύνου, αλλά και πάτημα της Δύσης προς τη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα, επίσης απαραίτητος σύμμαχος, οφείλει να λειτουργεί συμπληρωματικά με την Τουρκία στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, παρά τις επικίνδυνες μεταξύ τους διαφορές, την εποχή εκείνη με επίκεντρο το Κυπριακό.

Μπορεί έκτοτε να έχουν αλλάξει πολλά, όμως η αμερικανική θεώρηση της περιοχής παραμένει ταυτόσημη. Επιμέρους σκαμπανεβάσματα στις διμερείς σχέσεις καταγράφονται διαχρονικά, όμως επί της δεύτερης θητείας Τραμπ είναι φανερό ότι ο Λευκός Οίκος συγκλίνει περισσότερο με την Αγκυρα παρά με την Αθήνα. Κάτι που δεν συνέβαινε κατά τη διάρκεια της προεδρίας Μπάιντεν.

Δεν είναι μόνο η χημεία μεταξύ των κ.κ. Τραμπ και Ερντογάν. Στη σημερινή γεωπολιτική συγκυρία η Τουρκία προσφέρει στην Ουάσιγκτον πρόσβαση σε όλα τα μέτωπα: από την Ουκρανία και τον Καύκασο έως το Ιράν και από τη Μέση Ανατολή έως τη Βόρεια Αφρική. Από την άλλη πλευρά, είναι εμφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει πολλά κοινά με τον αμερικανό πρόεδρο. Πέραν, όμως, αυτού είναι πλέον έκδηλο ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις θυμίζουν τους τελευταίους μήνες σκωτσέζικο ντους: τυπικά είναι σε «άριστο επίπεδο», όπως διατείνονται οι κυβερνητικοί, ουσιαστικά όμως παραμένουν παγωμένες.
Ο έκτος γύρος του στρατηγικού διαλόγου Ελλάδας – Ηνωμένων Πολιτειών, διά του οποίου επικυρώνεται θεσμικά η διπλωματική και αμυντική σύμπλευση των δύο πλευρών στην Ανατολική Μεσόγειο, θα έπρεπε βάσει προγράμματος να είχε πραγματοποιηθεί έως το τέλος του 2025 στην Αθήνα, παρουσία του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Εκτοτε όμως αγνοείται, ενώ σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες ουδεμία σχετική επαφή ή προεργασία καταγράφεται αυτή την περίοδο ως προς τη διεξαγωγή του.

Ο κ. Ρούμπιο, ο οποίος πάντως επικοινωνεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα με τον ομόλογό του Γιώργο Γεραπετρίτη, διαθέτει πράγματι ένα εξαιρετικά επιβαρυμένο πρόγραμμα, αλλά όπως σημειώνεται με κριτική διάθεση από διπλωματικούς κύκλους, «εν μέσω του πολέμου στο Ιράν και ενώ οι αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις χρησιμοποιούν κατά κόρον στρατιωτικές εγκαταστάσεις επί ελληνικού εδάφους, με προεξάρχουσα τη Σούδα, θα περίμενε κανείς ότι η Ουάσιγκτον θα έδινε βάση στον Στρατηγικό Διάλογο, κατά τη διάρκεια του οποίου άλλωστε θα έπρεπε να ανανεωθεί η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας (MDCA)».

Ακόμα κι αν όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το επιτελείο του Τραμπ δεν ασκεί εξωτερική πολιτική με βάση θεσμικές προδιαγραφές, στη συγκεκριμένη περίπτωση η παρουσία του υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών θα λειτουργούσε εποικοδομητικά τόσο για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις όσο και ειδικότερα και ως προς την ενίσχυση του διπλωματικού αποτυπώματος της Αθήνας στην ευρύτερη περιοχή.

Σύμφωνα, μάλιστα, με ασφαλή πηγή πληροφόρησης, κλιμάκιο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ βολιδοσκόπησε την Αθήνα προκειμένου ο Στρατηγικός Διάλογος να διεξαχθεί στην Ουάσιγκτον, με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών να επιφυλάσσεται, καθώς μια τέτοια κίνηση θα οδηγούσε σε εσφαλμένα συμπεράσματα ως προς την τήρηση της διπλωματικής τάξης. Η επί της ουσίας άρνηση της Αθήνας αντανακλά αν όχι την ενόχληση, βεβαίως τον προβληματισμό που επικρατεί για το επίπεδο επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον.

Οι επισκέψεις που δεν έγιναν και τα F-35
Με βάση αυτά τα δεδομένα, στο Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών έχει διαμορφωθεί η άποψη ότι τουλάχιστον έως τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να τηρηθούν, με εύσχημο τρόπο και χωρίς θόρυβο, αποστάσεις από την Ουάσιγκτον. Κι αυτό διότι ένα αρνητικό αποτέλεσμα εις βάρος του κ. Τραμπ θα επιφέρει αλλαγές των ισορροπιών στο Κογκρέσο, αποδυναμώνοντας εν μέρει τον Λευκό Οίκο.

Εξ ου και ουδείς στην ελληνική πρωτεύουσα επιδιώκει αυτή τη στιγμή εκατέρωθεν επισκέψεις, παρά τα όσα γράφτηκαν κατά καιρούς, με τελευταίο σενάριο ένα ταξίδι του υπουργού Πολέμου των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ στην Αθήνα, ενδεχομένως και στη Σούδα. Σύμφωνα δε με ανώτερη διπλωματική πηγή δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή προγραμματισμός συναντήσεων στο ανώτερο επίπεδο, ειδικά αν κανείς επιχειρήσει να εκλάβει τέτοιες κινήσεις ως «αντιστάθμισμα» στις εικόνες της μεγαλειώδους υποδοχής του Τραμπ στην Αγκυρα, αλλά και εν γένει στα όσα ειπώθηκαν και αναμένονται περί της πιθανής επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.

Ειδικότερα στο ζήτημα των αμερικανικών μαχητικών πέμπτης γενιάς, η ισορροπία που πρέπει να τηρήσει η Αθήνα είναι εξαιρετικά λεπτή. Σύμφωνα, μεν, με την επίσημη θέση, η οποία άλλωστε έχει διατυπωθεί από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, η Ελλάδα δεν αναμειγνύεται σε διμερείς συμφωνίες και αγοραπωλησίες μεταξύ τρίτων χωρών, από την άλλη πλευρά όμως καταγράφονται, και δημοσίως, έντονες ανησυχίες για μια πιθανή αλλαγή ισορροπιών στον ουρανό του Αιγαίου. Αυτό που σημειώνεται είναι ότι η Πολεμική Αεροπορία θα παραλάβει το πρώτο F-35 εντός του 2029, η Αγκυρα βρίσκεται ακόμα εν μέσω διαπραγματεύσεων, ενώ όπως εκτιμάται το ζήτημα απόσυρσης των S-400 από το τουρκικό έδαφος δεν θα αποδειχθεί εύκολη υπόθεση.

Ο παράγοντας Ισραήλ και το Κογκρέσο
Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια γραμμή άμυνας θα ακολουθήσει η ελληνική διπλωματία, με δεδομένη και την αδυναμία του ελληνοαμερικανικού λόμπι να τηρήσει συνεκτική στάση εντός του Κογκρέσου. Προφανής σύμμαχος της χώρας στην εν λόγω υπόθεση είναι το Ισραήλ, με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου να δηλώνει ότι η παροχή των F-35 στην Τουρκία θα προκαλούσε αναταράξεις και στο ισοζύγιο δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Το δίλημμα, όμως, για την Αθήνα επικεντρώνεται στο αν θα επιδιωχθεί, μέσω του Κογκρέσου, η επιβολή όρων χρήσεως. Αν, δηλαδή, στη συμφωνία Ηνωμένων Πολιτειών – Τουρκίας θα ήταν δυνατόν να συμπεριληφθεί διατύπωση σύμφωνα με την οποία τα μαχητικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εναντίον συμμαχικών κρατών.

Πηγή κοντά στο περιβάλλον του κ. Γεραπετρίτη επισημαίνει στο «Βήμα» ότι «προς το παρόν δεν τίθεται θέμα όρων, το κρίσιμο είναι να αυξηθεί η πίεση εντός και εκτός Κογκρέσου προς τον Λευκό Οίκο προκειμένου να γίνει αντιληπτή η διακινδύνευση της ισορροπίας στην Ανατολική Μεσόγειο». Σύμφωνα δε με την προσέγγιση υψηλόβαθμων υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Εξωτερικών, «σπανίως τέτοιοι νομικοί όροι βρίσκουν αντίκρισμα στην πράξη». Με λίγα λόγια, η Τουρκία μπορεί να επικαλεστεί σειρά επιχειρημάτων ως προς τον τρόπο αλλά και τον τόπο χρήσης των εξοπλιστικών συστημάτων της, χωρίς ιδιαίτερες επιπτώσεις.

Προβληματισμός επικρατεί, τέλος, στην Αθήνα και ως προς την παρουσία, τη δραστηριοποίηση και την αποτελεσματικότητα της αμερικανίδας πρέσβεως, κυρίας Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Παρά την κατά γενική ομολογία δυναμική είσοδό της στα πράγματα, ειδικά στον τομέα της Ενέργειας με τη σύναψη σειράς διμερών συμφωνιών, φαίνεται ότι πλέον η κυρία Γκίλφοϊλ επικεντρώνεται στην άκρως απαραίτητη κατά τα άλλα ενίσχυση της οικονομικής διπλωματίας, χωρίς όμως να επιδεικνύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το πολιτικό πλαίσιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Πάντως, τα κορυφαία μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου επικοινωνούν απευθείας με την κυρία Γκίλφοϊλ, καθώς η ίδια διαθέτει διαύλους επαφής με το περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ. Ταυτοχρόνως, στην Αθήνα εκτιμούν τον Μάρκο Ρούμπιο ως τον πλέον αξιόπιστο συνομιλητή στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, κυρίως λόγω της ενασχόλησής του με την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

ΤΟ ΒΗΜΑ

1...143144145...3,030Σελίδα 144 από 3,030