Αρχική Blog Σελίδα 1319

SIPRI: 2,4 τρισ. δολάρια δαπανήθηκαν για όπλα το 2023

0

22 Απριλίου 2024

Το 2023 οι στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά σχεδόν 7% καταρρίπτοντας νέο ρεκόρ αναφέρει έκθεση του Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη SIPRI της Στοκχόλμης.

Λόγω των πολλών διεθνών κρίσεων δεν αποτελεί έκπληξη για το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη (SIPRI) το γεγονός ότι ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία αύξησαν και πάλι σημαντικά τις στρατιωτικές τους δαπάνες. Σύμφωνα με τους ερευνητές στην Στοκχόλμη δεν εκπλήσσει ούτε ότι οι στρατιωτικές δαπάνες βρίσκονται σε τροχιά ανόδου για πρώτη φορά από το 2009, ακόμα και σε Αφρική, Μέση Ανατολή, Ευρώπη, Ασία, Ωκεανία καθώς και τη Βόρεια και Νότια Αμερική. Εντυπωσιακό είναι το ποσοστό αύξησης 6,8% για το 2023 εξηγεί ο Σιάο Λιάνγκ από το ινστιτούτο SIPRI: «Αυτό που μας εξέπληξε είναι το μέγεθος της αύξησης ιδίως στη Λατινική Αμερική και την Αφρική. Σε Μεξικό και Ελ Σαλβαδόρ για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τον στρατό για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος. Και όσον αφορά τις τάσεις παγκοσμίως είναι πιθανό να δούμε περαιτέρω αύξηση τα επόμενα χρόνια εάν συνεχίσουν να υφίστανται οι υπάρχουσες διενέξεις και εντάσεις».

Η Ουκρανία παραμένει η υπ’ αριθμόν ένα εστία κρίσης στον κόσμο. Το 2023 οι ρωσικές στρατιωτικές δαπάνες έφθασαν το 5,9% του ΑΕΠ, στο υψηλότερο επίπεδο από το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Στην Ουκρανία ανερχόταν στο 37% του ΑΕΠ της χώρας. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το σουηδικό ινστιτούτο, ο πόλεμος επιβαρύνει οικονομικά περισσότερο την Ουκρανία από ότι την Ρωσία. Σύμφωνα με την νέα έκθεση η Γερμανίαβρίσκεται ως προς τις στρατιωτικές της δαπάνες στην 7η θέση παγκοσμίως, με σχεδόν 69 δις δολάρια 9% περισσότερα από το 2022.

«Η άμυνα είναι ακριβότερη από την επίθεση»

Νεοσύλλεκτοι του γερμανικού ομοσπονδιακού στρατού στο Βερολίνο
H Γερμανία βρίσκεται ως προς τις στρατιωτικές δαπάνες στην 7η θέση παγκοσμίωςΕικόνα: Christophe Gateau/dpa/picture alliance

Ο Νίκλας Σέρνινγκ, πολιτικός επιστήμονας στο Ινστιτούτο Λάιμπνιτς για την Ειρήνη και τις Συγκρούσεις στη Φρανκφούρτη, δηλώνει στην DW: «Ζούμε σε μια εποχή όπου η στρατιωτική ισχύς αποτελεί και πάλι προτεραιότητα. Από αυτή την άποψη τα στοιχεία είναι έκφραση αυτού του τρόπου σκέψης. Επιπλέον, όπως δείχνει το παράδειγμα της Ουκρανίας και οι πρόσφατες ιρανικές επιθέσεις στο Ισραήλ, η άμυνα είναι σημαντικά ακριβότερη από την επίθεση».

Ο γερμανός πολιτικός επιστήμονας βλέπει το μέλλον μάλλον με απαισιοδοξία. Θεωρεί ότι όσο δεν αλλάζει η κατάσταση παγκοσμίως δεν θα αντιστραφεί η τάση για περισσότερους εξοπλισμούς. Απαραίτητες προϋποθέσεις για μια στροφή προς το καλύτερο θα ήταν κατά την εκτίμηση του Νίκλας Σέρνγινκ η ειρήνη στην Ουκρανία, χωρίς διαίρεση της χώρας και η εκτονωθεί της έντασης Κίνας -Ταϊβάν με διαμεσολάβηση των ΗΠΑ. Προς το παρόν όμως η κατάσταση δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας εκτιμά ο γερμανός ειδικός.

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

RND: Τουρκική «απόβαση» στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου

0

Ο γερμανικός Τύπος γράφει για τους εκατοντάδες Τούρκους τουρίστες που έρχονται στα ελληνικά νησιά, την επίσκεψη Σταϊνμάιερ στην Τουρκία και την άσκηση «Μίνωας».

Οι Τούρκοι τουρίστες που επισκέπτονται την Ελλάδα έχουν αυξηθεί μετά τη νέα συμφωνία για τις θεωρήσειςΕικόνα: Florian Schmitz/DW 

«”Θα έρθουμε ξαφνικά τη νύχτα” έλεγε ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν τον Οκτώβριο του 2022, απειλώντας με εισβολή στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Και τώρα οι Τούρκοι έρχονται πραγματικά ανά χιλιάδες – όχι όμως μέσα στη νύχτα, αλλά στο φως της ημέρας», γράφει το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND). «Και όχι με σκάφη του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, αλλά με πλοία για εκδρομές, όπως το “Kaptan Sevket”.

Το πλοίο της τουρκικής ναυτιλιακής εταιρείας Turyol ταξιδεύει καθημερινά από το Αϊβαλί στη Λέσβο. Σχεδόν όλα τα δρομολόγια είναι υπερπλήρη. Μέσα στις πρώτες δέκα ημέρες του Απριλίου ήρθαν στη Λέσβο 3.800 επισκέπτες από την Τουρκία – την ίδια περίοδο πέρυσι είχαν έρθει μόλις 390».

Αυτό οφείλεται στον νέο κανονισμό σχετικά με τις θεωρήσεις που συμφώνησαν Ερντογάν και Μητσοτάκης τον περασμένο Δεκέμβριο. «Μέχρι πρότινος οι Τούρκοι πολίτες χρειάζονταν μία βίζα Σένγκεν για να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, την οποία μπορούσαν να αποκτήσουν δύσκολα. Τώρα όμως μπορούν να λάβουν μία βίζα επισκέπτη, όταν φτάνουν σε κάποιο ελληνικό νησί.

Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης σε χειραψία με τον πρόεδρο Ερντογάν στην Αθήνα
Ελλάδα και Τουρκία κάνουν βήματα επαναπροσέγγισηςΕικόνα: Aristidis Vafeiadakis/ZUMA Wire/IMAGO

[…] Με τη βίζα αυτή βέβαια δεν μπορούν να ταξιδέψουν αλλού στην Ελλάδα ή σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Κατόπιν και της έγκρισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η ρύθμιση αυτή ισχύει πλέον στη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο, την Κω και τη Ρόδο, ενώ από τα τέλη Απριλίου θα επεκταθεί και στη Λήμνο, τη Λέρο, τη Σύμη, την Κάλυμνο και το Καστελόριζο».

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ευελπιστεί πως «με τον νέο κανονισμό για τις θεωρήσεις θα έρθουν περισσότεροι επισκέπτες στην Ελλάδα, ιδίως κατά τους μήνες εκτός της κορύφωσης της τουριστικής σεζόν. Και πράγματι έτσι φαίνεται να συμβαίνει: πολλά ξενοδοχεία στα νησιά άνοιξαν φέτος τέσσερις εβδομάδες νωρίτερα. Οι μαγαζάτορες της Λέσβου εξετάζουν επίσης το ενδεχόμενο να επιμηκύνουν τα ωράρια λειτουργίας τους».

Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν για μία ακόμη φορά πως «αμφότεροι οι γειτονικοί λαοί μπορούν να τα πάνε καλά μεταξύ τους, έχοντας μάλιστα και πολλά κοινά», σχολιάζει το RND. «Πάντως σε πολιτικό επίπεδο εξακολουθούν να υφίστανται οι αντιδράσεις του παρελθόντος, όπως αποδείχθηκε ξανά προσφάτως: μόλις η Ελλάδα ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και το Ιόνιο, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών διαμαρτυρήθηκε αμέσως».

Ο Σταϊνμάιερ και η «διπλωματία του ντονέρ»

Ο πρόεδρος Σταϊνμάιερ κόβει ντονέρ στο γερμανικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη
Ο πρόεδρος Σταϊνμάιερ ξεκίνησε το ταξίδι του από την ΚωνσταντινούποληΕικόνα: Bernd von Jutrczenka/picture alliance/dpa

Στην Τουρκία βρίσκεται ο Γερμανός πρόεδρος Σταϊνμάιερ , όπου και αναμένεται να συναντηθεί με τον Τούρκο ομόλογό του την ερχόμενη Τετάρτη (24 Απριλίου). Το ταξίδι του ωστόσο δεν ξεκίνησε από την Άγκυρα, αλλά από την Κωνσταντινούπολη, όπου ο Σταϊνμάιερ όχι μόνο… έκοψε ντονέρ στο γερμανικό προξενείο, αλλά βρέθηκε και με μέλη της τουρκικής αντιπολίτευσης, όπως τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου.

«Η καλή εξωτερική πολιτική», γράφει η Kölner Stadt Anzeiger, «δεν εργάζεται μονάχα για τη σχέση μεταξύ δύο κυβερνήσεων, αλλά λαμβάνει πάντοτε υπόψιν και κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη σχέση μεταξύ δύο λαών. Υπό αυτήν την έννοια ο Σταϊνμάιερ τα έκανε όλα σωστά κατά την αρχή του τριήμερου ταξιδιού του στην Τουρκία». Εξάλλου, μετά τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές διαφαίνεται πως σε ολόκληρη την Τουρκία «υπάρχουν ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι που είναι ανοιχτοί στο ότι ίσως να είναι πια καιρός για μία νέα σελίδα. Και το ζητούμενο για τη Γερμανία, την Ευρώπη, αλλά και τις ΗΠΑ είναι τώρα να υποστηρίξουν αυτές τις τάσεις – τόσο για ηθικούς όσο και στρατηγικούς λόγους».

Η tageszeitung επισημαίνει από την πλευρά της πως η απόφαση του Σταϊνμάιερ να ξεκινήσει το ταξίδι του από την Κωνσταντινούπολη «είναι σημαντική για την τουρκική αντιπολίτευση: η Γερμανία και η Ευρώπη θεωρούν προφανώς πως μπορεί να υπάρξει μία άλλη εκδοχή της Τουρκίας. Γι’ αυτό όμως θα πρέπει να γίνουν και ορισμένες ενέργειες. Ο Ερντογάν προσπαθεί να στραγγαλίσει οικονομικά τις μητροπόλεις που κυβερνώνται από την αντιπολίτευση – και η πίστωση από την Ευρώπη θα μπορούσε να είναι καθοριστική. Διότι ο Ιμάμογλου και οι άλλοι δήμαρχοι της αντιπολίτευσης πρέπει τώρα να δείξουν επί του πρακτέου πως μπορούν να κάνουν πράγματα για τους πολίτες. Και για κάτι τέτοιο χρειάζονται χρήματα».

Η Κρήτη προετοιμάζεται για σεισμούς και τσουνάμι

Χανιά
Στην Κρήτη λαμβάνει χώρα η άσκηση «Μίνωας» για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφώνΕικόνα: Dragoslav Dedovic/DW

Η Merkur.de γράφει για την άσκηση «Μίνωας» που λαμβάνει χώρα στην Κρήτη: «Το σενάριο έχει ως εξής: Ένας ισχυρός σεισμός 6,4 Ρίχτερ χτυπάει τα Χανιά, μέσα σε 24 ώρες ακολουθεί ένας ακόμη σεισμός 7,3 Ρίχτερ στο Ηράκλειο. Σπίτια και σχολεία καταρρέουν, στο φαράγγι της Σαμαριάς γίνεται κατολίσθηση, οι τουρίστες είναι αποκλεισμένοι. Το φαράγγι κλείνει, άνθρωποι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα αυτοκίνητά τους και ακολουθεί ένα τσουνάμι. Στην αντιμετώπιση μίας τέτοιας καταστροφικής συνθήκης αποσκοπεί η μεγάλης κλίμακας άσκηση “Μίνωας”.

[…] Όπως δήλωσε ο Κώστας Συνολάκης, καθηγητής φυσικών καταστροφών, ζητούμενο είναι πρωτίστως το να βρεθούν οι αρχές, οι διασώστες, η αστυνομία και όλοι όσοι συμμετέχουν στην προστασία από τις φυσικές καταστροφές ενώπιον των μεγαλύτερων προκλήσεων. “Η ιδέα είναι να μην πάει καλά η άσκηση, καθώς στόχος είναι να διαπιστώσουμε σε τι δεν μπορεί να αντιδράσει ο κρατικός μηχανισμός, να βρεθούν δηλαδή τυχόν κενά και αδυναμίες του συστήματος”».

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και φοιτητής νομικής.
DW

Το Ιράν απειλεί: Αν το Ισραήλ μάς επιτεθεί, δεν θα αφήσουμε τίποτα όρθιο

0

Ο πρόεδρος του Ιράν Εμπραχίμ Ραϊσί © AP Photo/Vahid Salemi
23/04/2024  17:04
Μια ισραηλινή επίθεση σε ιρανικό έδαφος θα επέφερε μια πλήρη αλλαγή των «συνθηκών», δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος του Ιράν Εμπραχίμ Ραΐσι, σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Ο Ραΐσι, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στο Πακιστάν, είπε ότι μια τέτοια επίθεση θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει στο να μην απομείνει τίποτα από το «σιωνιστικό καθεστώς».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

H Θεσσαλονίκη πήρε «χαμηλό βαθμό» από τους τουρίστες -Πού απογοήτευσε

0

Θεσσαλονίκη / shutterstock
22/04/2024  18:55
Την επιτακτική ανάγκη ενός οργανωμένου σχεδίου ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης ως τουριστικού προορισμού, υπογραμμίζουν τα αποτελέσματα της μελέτης του 2023 «Προφίλ & Ικανοποίηση Τουριστών – Απόδοση Ξενοδοχείων της Θεσσαλονίκης».

Με βάση τα στοιχεία της μελέτης, η πόλη έλαβε το χαμηλότερο βαθμό (7,8) των τελευταίων χρόνων από τους τουρίστες της.

Παρ’ όλα αυτά, 9 στους 10 τουρίστες δήλωσαν πως θα την επισκεφθούν ξανά και θα την πρότειναν σε φίλους.

Που απογοήτευσε η Θεσσαλονίκη τους τουρίστες
Πιο συγκεκριμένα, τον χαμηλότερο βαθμό, έβαλαν οι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης στη δημόσια καθαριότητα, που οριακά πέρασε τη… βάση, καθώς έλαβε μόλις 5,4, σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε η Managing Consultant της GBR Consulting για λογαριασμό της Ένωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης (ΕΞΘ) και έγινε σε δείγμα 1.450 ατόμων την περίοδο Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 2023- Ιανουάριου 2024.

Στην έρευνα αποτυπώνεται η βαθμολογία της πόλης από τους τουρίστες από το 2015 έως και το 2023, ενώ την παρουσίασε σε σημερινή εκδήλωση ο mananging consultant της GBR Consulting, Stefen Merkenhof.

Το 2023 υπήρξε η πρώτη χρονιά μετά την πανδημία, που η Θεσσαλονίκη κινήθηκε τουριστικά σε ικανοποιητικά επίπεδα, αφού η καθημερινότητα επανήλθε σε πλήρως φυσιολογικούς ρυθμούς, επισήμανε ο πρόεδρος της ΕΞΘ, Ανδρέας Μανδρίνος, σημειώνοντας ωστόσο ότι στις ερωτήσεις της έρευνας εάν οι επισκέπτες της θα σύστηναν τη Θεσσαλονίκη σε άλλους και εάν επιθυμούν να την επισκεφθούν ξανά, τα ποσοστά 92% και 91% αντίστοιχα, ήταν τα χαμηλότερα των τελευταίων ετών.

Επίσης, όπως είπε, το 2023 ήταν η χρονιά κατά την οποία η Θεσσαλονίκη αξιολογήθηκε συνολικά με το χαμηλότερο βαθμό (7,8) των τελευταίων ετών.

Η «πληγή» των Airbnb στα ξενοδοχεία ενός και δύο αστέρων
Τόνισε δε ότι τα ξενοδοχεία των πιο μικρών κατηγοριών, ενός και δύο αστέρων, αρχίζουν να κινδυνεύουν άμεσα λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού που δέχονται από τα Airbnb καταλύματα και αναφερόμενος στα «μελανά» σημεία της πόλης, ο κ. Μανδρίνος επισήμανε ότι όχι μόνο παρέμειναν ακριβώς τα ίδια (δρόμοι & πεζοδρόμια, δημόσια καθαριότητα, ηχορύπανση & ατμοσφαιρική ρύπανση, μέσα μαζικής μεταφοράς, πράσινο), αλλά και έλαβαν τη χαμηλότερη αξιολόγηση της περιόδου 2015-2023.

«Ευτυχώς η νέα δημοτική αρχή δείχνει με το έργο της μέχρι τώρα, ότι θα υπάρξει βελτίωση σε αυτούς τους τομείς και αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό για το άμεσο μέλλον», επισήμανε χαρακτηριστικά και διατύπωσε την εκτίμησή του ότι το 2023 θα είναι η τελευταία χρονιά με χαμηλές επιδόσεις της πόλης στον τουρισμό.

Θεσσαλονίκη: Η γαστρονομία κερδίζει τους τουρίστες
Επισήμανε δε ότι για μία ακόμη χρονιά, το 2023, επιβεβαιώθηκε η ταυτότητα της Θεσσαλονίκης ως πόλη της γαστρονομίας και της διασκέδασης, αφού οι κύριοι λόγοι επιλογής της τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους αλλοδαπούς συνέχισαν να είναι η νυχτερινή ζωή/ διασκέδαση, το φαγητό και τα ψώνια. Πρόσθεσε δε ότι η φετινή έρευνα έδειξε ότι την χρονιά του 2023 τα ξενοδοχεία της περιοχής διατήρησαν την υψηλή αξιολόγησή τους (8,7) τόσο όσον αφορά τις εγκαταστάσεις τους, όσο και αναφορικά με τη σχέση μεταξύ τιμής/ποιότητας (8,3).

Ωστόσο, όπως είπε, η σταθερή ικανοποίηση των επισκεπτών από τις ξενοδοχειακές υποδομές της Θεσσαλονίκης-που βελτιώνονται και ενισχύονται με νέες μονάδες- δεν ήταν αρκετή για να αλλάξει την εικόνα των οικονομικών στοιχείων των ξενοδοχείων, αφού για μία ακόμη χρονιά η Θεσσαλονίκη παρέμεινε στην τελευταία θέση όσον αφορά τόσο στη μέση τιμή δωματίου, όσο και στα έσοδα ανά διαθέσιμο δωμάτιο στη συγκριτική αξιολόγηση (benchmarking) μεταξύ της πόλης μας και άλλων δέκα αντιστοίχου μεγέθους ευρωπαϊκών πόλεων. «Αυτό μπορεί να αλλάξει μόνο εάν η πόλη κάνει επαγγελματικά βήματα στην τουριστική της ανάπτυξη, κάτι που αποτελεί ευχή εδώ και πολλά χρόνια δίχως όμως να γίνεται πράξη», τόνισε ο κ. Μανδρίνος.

«Η Θεσσαλονίκη δεν ακολουθεί το ρυθμό ανάπτυξης που παρατηρείται σε άλλες περιοχές της χώρας», επισήμανε ο ίδιος και εξέφρασε την ελπίδα του το 2023 να ήταν η τελευταία χρονιά που συνέβη αυτό και στο εξής να είναι γερές και ανθεκτικές οι βάσεις που μπαίνουν από όλους τους αρμόδιους φορείς για το μέλλον.

Η έρευνα με αριθμούς
«Τα αποτελέσματα της μελέτης του 2023 δείχνουν ότι υπήρξε ελάχιστη πρόοδος σε σχέση με σχέση με το 2019» ανέφερε ο mananging consultant της GBR Consulting, Stefen Merkenhof υπογραμμίζοντας πως «στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, το 2023 σε σύγκριση με το 2019 οι διεθνείς αφίξεις αυξήθηκαν μόλις 0,8%. Να σημειωθεί ότι διακόπηκε η σύνδεση με την αγορά της Ρωσίας και ότι το 2021 η Ellinair σταμάτησε τη λειτουργία της.

Μιλώντας για τον οδικό τουρισμό, επισήμανε ότι «το 2023 σε σύγκριση με το 2019, οι οδικές αφίξεις στα σημεία εισόδου του Προμαχώνα που συνδέουν τη Θεσσαλονίκη με την Σόφια μειώθηκαν κατά 29% και στους Ευζώνους που τη συνδέουν με τα Σκόπια μειώθηκαν κατά 5%, με τη συνολική πτώση στους μεθοριακούς σταθμούς να ανέρχεται στο 15%. Βέβαια, όπως έσπευσε να επισημάνει, τη συγκεκριμένη περίοδο οι διανυκτερεύσεις των Ρουμάνων και των Βούλγαρων όχι μόνο δεν επηρεάστηκαν, αλλά αυξήθηκαν. Μάλιστα, κατά τον ίδιο, οι διανυκτερεύσεις στα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης παρέμειναν σταθερές, αφού καταγράφηκε μείωση 1% στις διανυκτερεύσεις των αλλοδαπών και ισόποση αύξηση των Ελλήνων.

Το 2023, το μείγμα των διανυκτερεύσεων των κύριων αγορών του εξωτερικού παρέμεινε σταθερό σε σύγκριση με το 2015. Από τη μία πλευρά χάθηκε η ρωσική αγορά, από την άλλη αυξήθηκε το μερίδιο των επισκεπτών από τις ΗΠΑ, Συγκρίνοντας το 2023 με το 2019, η πληρότητα σημείωσε μείωση της τάξης του 4,2%, και ταυτόχρονα αυξήθηκε το ξενοδοχειακό δυναμικό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης κατά 4 μονάδες και 285 δωμάτια, μία αύξηση της τάξης του 1,4% και 3,5% αντίστοιχα.

Στο +25% η μέση τιμή δωματίου- Μείωση ή σταθερότητα στους δείκτες ικανοποίησης
Την ίδια περίοδο, σε ένα περιβάλλον υψηλού πληθωρισμού και αυξανόμενου κόστους λειτουργίας, η μέση τιμή δωματίου αυξήθηκε κατά 25%. Συγκρίνοντάς την με τις ευρωπαϊκές ανταγωνιστικές πόλεις, η Θεσσαλονίκη είχε τη χαμηλότερη μέση τιμή δωματίου το 2023. Η υψηλότερη αύξηση καταγράφηκε στο Εδιμβούργο με 46% και η χαμηλότερη στο Ντίσελντορφ με 7%.

Συγκρίνοντας το 2023 με το 2019, η πληρότητα σημείωσε μείωση της τάξης του 4,2% στο 67,8% από 72%, ενώ αυξήθηκε το ξενοδοχειακό δυναμικό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης κατά τέσσερις μονάδες και 285 δωμάτια, μία αύξηση της τάξης του 1,4% και 3,5% αντίστοιχα,

Η ικανοποίηση των επισκεπτών σημείωσε περαιτέρω μείωση σε όλους σχεδόν τους δείκτες. Μόνο ορισμένοι δείκτες παρέμειναν σταθεροί, ενώ κανένας από αυτούς δεν βελτιώθηκε κατά την περίοδο 2015 – 2023. Η συνολική βαθμολογία αξιολόγησης από την εμπειρία των επισκεπτών στην πόλη, μειώθηκε από 8,1 το 2019, σε 7,9 το 2022 και σε 7,8 το 2023. Ωστόσο, άνω του 90% των επισκεπτών στα ξενοδοχεία θα σύστηναν τη Θεσσαλονίκη και θα την επισκέπτονταν ξανά. Ο βαθμός για τα ξενοδοχεία και τη σχέση ποιότητας / τιμής παρέμεινε σταθερός σε σύγκριση με το 2022 στα 8,7 και 8,3 αντίστοιχα.

Δυστυχώς τα «μελανά» σημεία της πόλης όχι μόνον παρέμειναν ακριβώς τα ίδια αλλά και έλαβαν τη χαμηλότερη αξιολόγηση της περιόδου 2015-2023. Συγκεκριμένα οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια αξιολογήθηκαν με 5,7 η δημόσια καθαριότητα με 5,4, η ηχορύπανση και ατμοσφαιρική ρύπανση με 6,2 και 6,3 αντίστροφα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς με 5,6 και τα πάρκα – πράσινο με 6,1.
Αναφορικά με την αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης, ο κ. Merkenhof επισήμανε ότι παραμένει σε μεγάλο βαθμό χωρίς κανονισμούς και επηρεάζει την τοπική κοινωνία. Τόνισε δε ότι έφτασε τις 3.600 μονάδες στο δήμο Θεσσαλονίκης, όταν τα δωμάτια ξενοδοχείων ανέρχονται σε 4.800.

Η Θεσσαλονίκη έχει μείνει πίσω
Όπως αναφέρεται στην έρευνα: από πλευράς υποδομών η Θεσσαλονίκη παραμένει «πίσω». Ορισμένα βασικά έργα υποδομής δεν έχουν ξεκινήσει ή βρίσκονται στο στάδιο του σχεδιασμού ή σε εξέλιξη, όπως η κατάσταση των οδικών συνόρων, η πρόσβαση από και προς το αεροδρόμιο, η ανάπλαση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, το παραλιακό μέτωπο και οι χώροι στάθμευσης, ενώ οι εργασίες του έργου Flyover έχουν διακοπεί προσωρινά από το ΣτΕ.

Ωστόσο, από την άλλη, εάν κάποια στιγμή παραδοθούν όλα τα μεγάλα έργα υποδομής, εάν στο τέλος του 2024 λειτουργήσουν οι 13 σταθμοί του μετρό, εάν ο Δήμος Θεσσαλονίκης παραδώσει τα έργα που χρειάζονται για την ασφάλεια, την καθαριότητα, την ποιότητα πεζοδρομίων και δρόμων, πράσινο και πάρκινγκ, η Θεσσαλονίκη θα γίνει πραγματικά ελκυστική πόλη για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της και θα μπορέσει να προσελκύσει νέες αγορές και τουρίστες με την υποστήριξη ενός νέου στρατηγικού σχεδίου, στο οποίο θα συμμετέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς.

Οι τουρίστες θα έχουν εύκολη πρόσβαση και θα απολαύσουν το «vibe» της Θεσσαλονίκης με τον πλούσιο πολιτισμό και την ιστορία της μέσω των υφιστάμενων και των νέων μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων της ευρύτερης περιοχής, τη γαστρονομία, τις επιλογές διασκέδασης, τις εμπορικές εγκαταστάσεις, τις εκδηλώσεις και τέλος, τους ντόπιους, η συμπεριφορά των οποίων είναι πάντα από τα κορυφαία στοιχεία της εμπειρίας. Στον ξενοδοχειακό τομέα, έχουν πραγματοποιηθεί επενδύσεις και πολλά νέα έργα βρίσκονται στα σκαριά, συμπεριλαμβανομένων νέων ξενοδοχείων με διεθνή brands και εθνικών αλυσίδων.

Η παρουσίαση της έρευνας ικανοποίησης τουριστών κι απόδοσης ξενοδοχείων της εταιρείας «GBR Consulting» για το 2023 έγινε παρουσία εκπροσώπων της πολιτείας και του υφυπουργού Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης), Στάθη Κωνσταντινίδη, της αυτοδιοίκησης, τουριστικών κι άλλων φορέων της πόλης και μελών της ΕΞΘ.

iefimerida.gr

Ο γκουρού της αντιγήρανσης αποκαλύπτει τη μυστική τροφή για να παραμείνει νέος -Το γλυκό που τρώει καθημερινά

0

Ο γκουρού της αντιγήρανσης αποκαλύπτει το μυστικό συστατικό για να παραμείνει νέος
23/04/2024  10:15
Ο γκουρού της αντιγήρανσης Bryan Johnson μοιράζεται το συστατικό που τρώει καθημερινά και το οποίο τον βοηθά στην προσπάθειά του να παραμείνει νέος.

Ο εκατομμυριούχος, ο οποίος έχει αφιερώσει χρόνο, κόπο και πολύ χρήμα στον αγώνα του να μη γεράσει ποτέ, μοιράστηκε ένα από τα συστατικά που καταναλώνει καθημερινά για να διατηρείται νέος.

Ο 46χρονος Τζόνσον λέει ότι κάθε μέρα τα τελευταία τρία χρόνια τρώει σοκολάτα, για να ενισχύσει την προσπάθειά του να ξεγελάσει τον θάνατο, σύμφωνα με το τελευταίο του βίντεο στο YouTube.

«Μερικές φορές τα πράγματα που είναι καλά για εμάς δεν τα κάνουμε» αναφέρει ο Τζόνσον στο βίντεο, το οποίο έχει φτάσει σχεδόν τις 500 χιλιάδες προβολές από τότε που δημοσιεύθηκε.

 

Η σοκολάτα είναι το συστατικό αντιγήρανσης του Τζόνσον
Ωστόσο, ο Τζόνσον δεν καταβροχθίζει oποιεσδήποτε σοκολάτες. Κατ’ αρχάς, παραθέτει έναν μακρύ κατάλογο με τα οφέλη που έχει το κακάο στον οργανισμό και υποστηρίζει ότι η κατανάλωση μιας υγιούς ποσότητας κακάο καθημερινά μπορεί να κάνει θαύματα για την υγεία του εγκεφάλου, τις καθημερινές επιτελικές δραστηριότητες, τη μακροπρόθεσμη μνήμη και την υγεία της καρδιάς.

Ωστόσο, ο Καλιφορνέζος μεγιστάνας τόνισε ότι δεν είναι όλα τα κακάο των σούπερ μάρκετ «υψηλής ποιότητας».

«Αν ψάχνετε να αγοράσετε υψηλής ποιότητας κακάο, θέλετε να αναζητήσετε διάφορα πράγματα», εξηγεί ο Τζόνσον, επισημαίνοντας ότι ο πελάτης πρέπει οπωσδήποτε να αναζητήσει σοκολάτες με καθαρό κακάο, να ελέγξει την περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα -τα οποία σε μεγάλη ποσότητα κάνουν κακό- και να έχουν υψηλό αριθμό φλαβονοειδών.

Η εταιρεία του Μπράιαν Τζόνσον, η Blueprint, πουλάει κακάο, το οποίο, όπως ισχυρίζεται, η ομάδα του «έψαξε σε όλο τον κόσμο» και το «δοκίμασε» για να βρει το πιο υγιεινό διαθέσιμο.

«Υπάρχει αυτή η υπόθεση, ότι αν τα τρόφιμα βρίσκονται στα σούπερ μάρκετ μας, τότε με κάποιον τρόπο έχουν περάσει από κάποια διαδικασία που διασφαλίζει ότι είναι ασφαλή. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια», υποστηρίζει.

Στη συνέχεια, παρουσιάζει μερικές απλές συνταγές, στις οποίες ενσωματώνει το κακάο.

Οι συνταγές με κακάο
Αναμειγνύοντας το κακάο με λίγη «καρυδάτη πουτίγκα», ο μεγιστάνας της τεχνολογίας χαρακτηρίζει τη συνταγή πολύ νόστιμη. Επίσης, έβαλε λίγη από τη σκόνη κακάο πάνω από μερικά «σούπερ λαχανικά» -που δεν του άρεσαν-, αλλά στη συνέχεια την ανακάτεψε με κάποιο καρυδοβούτυρο, το οποίο, όπως είπε, είχε γεύση «υγιεινής Nutella». Ανακάτεψε ακόμη και λίγο από το κακάο με καφέ.

Ο Johnson έχει κερδίσει τεράστια προσοχή τον τελευταίο χρόνο λόγω των αμφιλεγόμενων -και κάποιοι θα έλεγαν ανορθόδοξων- μεθόδων του στην προσπάθειά του να ζήσει για πάντα, ενώ ξοδεύει περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια ετησίως σε πρότζεκτ για να αντιστρέψει την ηλικία του, τα οποία ονομάζει «Project Blueprint».

Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι νίκησε τόσο τη φαλάκρα όσο και το γκριζάρισμα των μαλλιών του, χρησιμοποιώντας κάποιες μοναδικές μεθόδους, παρότι, όπως σημείωσε, θα έπρεπε «γενετικά» να είναι φαλακρός, πλέον.

«Η καλύτερη στιγμή για να ασχοληθείτε με τα μαλλιά σας είναι πριν αρχίσετε να τα χάνετε» επέμεινε ο Τζόνσον, λέγοντας στους ακολούθους του που βρίσκονται στα 20 τους να λάβουν προληπτικά μέτρα, πριν αρχίσουν να αραιώνουν ή να πέφτουν.

iefimerida.gr

Ιταλικό ίδρυμα Ερευνών: Ισχυρίζεται ότι εντόπισε τον ακριβή χώρο ταφής του Πλάτωνα στην Αθήνα

0

Ο φιλόσοφος Πλάτων
23/04/2024  13:32
Το ακριβές σημείο ταφής του Πλάτωνα κατέστη δυνατό να εντοπιστεί, σύμφωνα με έρευνα του Ιταλικού Ιδρύματος Ερευνών, η οποία βασίστηκε σε παπύρους της τοποθεσίας Ερκολάνο, κοντά στη Νάπολη.

Όπως αναφέρει η έρευνα, υπεύθυνος της οποίας είναι ο Ιταλός παπυρολόγος Γκρατσιάνο Ρανόκια, ο Πλάτωνας ενταφιάστηκε στην «Ακαδημία» που φέρει το όνομά του στην Αθήνα, σε κήπο πλησίον του «ναού των Μουσών».

Χρήσιμες πληροφορίες για τον Πλάτωνα και την Ακαδημία
Η σημαντική αυτή ανακάλυψη, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, οφείλεται σε νέα ανάγνωση παπύρου του Φιλόδημου του Επικούρειου, ο οποίος περιέχει την ιστορία της «Ακαδημίας».

Παρότι απανθρακώθηκαν από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. -η οποία κατέστρεψε και την Πομπηία-, οι πάπυροι «αναγνώστηκαν» από βιονικό μάτι, το οποίο μπόρεσε να ανακαλύψει τις νέες, χρησιμότατες αυτές πληροφορίες.
Η όλη έρευνα ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια και θα ολοκληρωθεί το 2026. Το βιονικό μάτι εντόπισε χίλιες νέες λέξεις σε σύγκριση με την προηγούμενη έρευνα -η οποία είχε γίνει το 1991-, δηλαδή 30% επιπλέον κείμενο.Οι Ιταλοί ερευνητές προσθέτουν ότι από τη νέα αυτή ανάγνωση «προκύπτει πως ο Πλάτωνας πωλήθηκε ως δούλος ήδη το 404 π. Χ., όταν οι Σπαρτιάτες κατέκτησαν την Αίγινα, ή, ως εναλλακτική περίπτωση, το 399 π.Χ., αμέσως μετά τον θάνατο του Σωκράτη». Μέχρι τώρα, για το συγκεκριμένο συμβάν γινόταν πάντα αναφορά στο 387 π.Χ. και στην περίοδο κατά την οποία ο Πλάτωνας βρισκόταν στις Συρακούσες της Σικελίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ν. Βαρσακέλης: στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης και Θεσσαλονίκη: Τέμνονται;

0

 

Νίκος Χ. Βαρσακέλης

Καθηγητής Βιομηχανικής Πολιτικής

Τμήμα Οικονομικών Επιστημών

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

barsak@eon.auth.gr

Οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs), υιοθετήθηκαν ομόφωνα από τα κράτη- μέλη των Ηνωμένων Εθνών το 2015 ως μια καθολική πρόσκληση δράσης για τον τερματισμό της φτώχειας, την προστασία του πλανήτη και την διασφάλιση ότι όλοι οι άνθρωποι θα απολαμβάνουν ειρήνη και ευημερία έως το 2030. Στους 17 SDGs αναγνωρίζεται ότι η δράση σε έναν τομέα θα επηρεάσει τα αποτελέσματα σε άλλους και ότι η ανάπτυξη πρέπει να εξισορροπεί την κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Για κάθε στόχο προτείνονται από τον ΟΗΕ συγκεκριμένες δράσεις που πρέπει να αναληφθούν προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος.

Ας συζητήσουμε έναν από τους 17 στόχους που είναι αρμοδιότητα κυρίως της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης, τον Στόχο 11: «Δημιουργούμε ασφαλείς, προσαρμοστικές βιώσιμες πόλεις και ανθρώπινους οικισμούς, χωρίς αποκλεισμούς». Για την επίτευξη του Στόχου 11 προτείνονται δώδεκα εξειδικευμένες δράσεις –επιδιώξεις. Σύμφωνα με το εισαγωγικό κείμενο του ΟΗΕ, για τη επίτευξη των SDGs απαιτούνται δημιουργικότητα, τεχνογνωσία, τεχνολογία και οικονομικοί πόροι από όλη την κοινωνία σε διεθνές, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Για την επίτευξη του Στόχου 11, προφανώς το βάρος πέφτει στην τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Προβληματισμός: Εάν λάβουμε υπόψη ότι οι SDGs υιοθετήθηκαν το 2015 με χρονικό ορίζοντα το 2030, η Θεσσαλονίκη ως μητρόπολη, κατά πόσο έχει εντάξει τις δράσεις του Στόχου 11 στον στρατηγικό της σχεδιασμό; Ας συζητήσουμε πιο αναλυτικά τρεις από τις δράσεις και σε επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε και στις υπόλοιπες. Οι τρεις αυτές δράσεις είναι:

11.1 Διασφάλιση της πρόσβασης όλων σε επαρκή, ασφαλή, προσιτή στέγαση και βασικές υπηρεσίες, και αναβάθμιση των φτωχογειτονιών.

11.2 Παροχή ασφαλών, προσιτών, προσβάσιμων και βιώσιμων συστημάτων μεταφοράς για όλους, βελτίωση της ασφάλειας των δρόμων, κυρίως μέσω της επέκτασης των δημόσιων συγκοινωνιών, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες εκείνων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, όπως είναι οι γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με αναπηρίες και οι ηλικιωμένοι.

11.β Ουσιαστική αύξηση του αριθμού των πόλεων και των ανθρώπινων οικισμών που υιοθετούν και εφαρμόζουν ολοκληρωμένες πολιτικές και σχέδια τα οποία αποβλέπουν στην  κοινωνική ένταξη, στην αποδοτικότητα των πόρων, στην άμβλυνση των επιπτώσεων και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, στην ανθεκτικότητα απέναντι στις καταστροφές, καθώς και ανάπτυξη και εφαρμογή μιας ολιστικής διαχείρισης του κινδύνου καταστροφών σε όλα τα επίπεδα.

Ποιες λοιπόν είναι δράσεις που έχουν αναληφθεί από την τοπική αυτοδιοίκηση για την αναβάθμιση των φτωχογειτονιών; Αυτό που παρατηρούμε είναι η συνεχής υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος, όχι μόνο στις φτωχογειτονιές αλλά ακόμη και σε πιο κεντρικές γειτονιές. Ίσως δήμοι να ισχυριστούν για έργα που έχουν εκτελέσει σε περιοχές. Αυτά μάλλον έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα  και δεν προκύπτει ότι αποτελούν υλοποίηση στρατηγικού σχεδίου. Μια ματιά στα ετήσια τεχνικά προγράμματα των δήμων θα επιβεβαιώσει την έλλειψη στρατηγικού σχεδίου. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα έργα αυτά μετά την κατασκευή τους εγκαταλείπονται στην τύχη τους και στους βανδαλισμούς, γεγονός που μπορεί να ερμηνευτεί ότι στόχος είναι μόνο η απορρόφηση κονδυλίων για την εργολαβική κατασκευή του έργου.

Ο αναγνώστης θα ρωτήσει τι σημαίνει στρατηγικό σχέδιο με βάση το οποίο θα επιδιωχθεί η υλοποίηση της δράσης 11.1., σε συνδυασμό με την δράση 11.2 που αφορά την παροχή ασφαλών, προσιτών, προσβάσιμων και βιώσιμων συστημάτων μεταφοράς για όλους, βελτίωση της ασφάλειας των δρόμων, κυρίως μέσω της επέκτασης των δημόσιων συγκοινωνιών, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες εκείνων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, όπως είναι οι γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με αναπηρίες και οι ηλικιωμένοι. Η απάντηση στο ερώτημα βρίσκεται στον ορισμό – διαδικασία εκπόνησης ενός στρατηγικού σχεδίου. Κατ’ αρχήν να τονίσουμε με την μεγαλύτερη δυνατή έμφαση ότι ένα στρατηγικό σχέδιο δεν αποτελεί ένα σύνολο ιδεών και προθέσεων. Στρατηγικό σχέδιο σημαίνει ανάλυση της τωρινής κατάστασης, στόχοι συγκεκριμένοι, μέσα επίτευξης των στόχων και χρονοδιάγραμμα. Ας το δούμε πιο αναλυτικά.

Στο πρώτο στάδιο πρέπει να γίνει καταγραφή του προβλήματος που καλείται να επιλύσει το στρατηγικό σχέδιο. Με άλλα λόγια για το πρόβλημα του αστικού περιβάλλοντος απαιτείται πλήρης και αναλυτική καταγραφή της κατάστασης σε όλο τον αστικό ιστό και ειδικά σε γειτονιές στόχος, τις φτωχογειτονιές. Για παράδειγμα, καταγραφή πληθυσμού, τετραγωνικά μέτρα ανά κάτοικο, πυραμίδα πληθυσμού, κατανομή της οικονομικής δραστηριότητας, οδικό δίκτυο, ελεύθεροι χώροι, σχολεία, κλπ. Καταγραφή πεδίου. Δεν είναι δυνατόν να σχεδιάζει η τοπική αυτοδιοίκηση, και όχι μόνο, χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς υπάρχει σε μια περιοχή, πόλη ή γειτονιά. Δεν είμαι και τόσο σίγουρος κατά πόσο οι δήμοι γνωρίζουν ακριβώς τι συμβαίνει στην πόλη τους σε επίπεδο γειτονιάς. Παλαιότερα έπεσε στα χέρια μου πολεοδομική μελέτη που πρότεινε την οδό Μοναστηρίου ως δρόμο κατοικίας!

Στο δεύτερο στάδιο τίθενται οι συγκεκριμένοι στόχοι και ο χρονικός ορίζοντας που πρέπει να επιτευχθούν για την υλοποίηση του σχεδίου. Στην περίπτωση του στόχου 11 οι στόχοι θα πρέπει να είναι ποσοτικοί. Για παράδειγμα πράσινο ανά κάτοικο, οδικό δίκτυο ανά κάτοικο, αύξηση των τετραγωνικών μέτρων ανά κάτοικο, ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας, θέσεις απασχόλησης, ποσοστό ανεργίας, κλπ. Συγκεκριμένοι ποσοτικοί στόχο. Όχι γενικότητες. Έτσι ώστε να μπορεί να εκτιμηθεί η επιτυχία ή αποτυχία της πολιτικής που υπηρετεί το στρατηγικό σχέδιο.

Στο τρίτο στάδιο περιλαμβάνονται οι δράσεις που πρέπει να αναληφθούν προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι στον συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα που έχει τεθεί. Τίθενται τα κρίσιμα χρονικά σημεία, κλπ.

Στο τέταρτο στάδιο περιλαμβάνονται τα μέσα που είναι αναγκαία για την ανάληψη των δράσεων. Αναλύονται οι πιθανές αδυναμίες, όπως για παράδειγμα η χρηματοδότηση, το γραφειοκρατικό περιβάλλον. Καταρτίζονται μέθοδοι για την υπέρβαση των όποιων αδυναμιών. Τέλος σχεδιάζονται οι περιπτώσεις αναπροσαρμογής δράσεων στις περιπτώσεις ανυπέρβλητων χρονικά αδυναμιών.

Στο τελευταίο στάδιο ξεκινά η υλοποίηση του σχεδίου μέσω των διαδικασιών που ορίζει το νομοθετικό πλαίσιο.

Και βέβαια το στρατηγικό σχέδιο θα πρέπει να βασίζεται στην φιλοσοφία της δράσης 11.3 που αφορά την βιώσιμη αστικοποίηση για όλους, χωρίς αποκλεισμούς, με συμμετοχικό, ολοκληρωμένο και βιώσιμο σχεδιασμό και διαχείριση των ανθρώπινων οικισμών.

Οι νέες δημοτικές αρχές της πόλης ας αφήσουν για λίγο τα καθημερινά, που ασφαλώς έχουν μεγάλη σπουδαιότητα για τον πολίτη, και να δουν την μεγάλη εικόνα, όπως αυτή διαγράφεται από τον στόχο 11. Οι δράσεις που αφορούν τον στόχο αυτό θα βελτιώσουν μόνιμα την ποιότητα της ζωής των δημοτών, σε σχέση με τις αποσπασματικές δράσεις που αναλαμβάνουν οι δήμοι για την καθημερινότητα. Βέβαια, δεν μπορεί να είναι κάποιος αισιόδοξος όταν εννέα χρόνια μετά την υιοθέτηση των SDGs η συζήτηση γι’ αυτούς στην πόλη μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

 

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΘΥΜΟΣ

2
Κάποιοι «αναλυτές», για να ξεμπερδεύουν, μας χαρακτηρίζουν τους Θεσσαλονικείς «υπερσυντηρητικούς», κάποιοι άλλοι «μίζερους», κάποιοι πως εμφορούμαστε από συναισθήματα ζηλοφθονίας προς την Αθήνα κ.ά.

 21/04/2024 20:00

Παρακολουθώ με θυμό αυτήν την κουβέντα που γίνεται για την «ειδική εκλογική στρατηγική» της κυβέρνησης αλλά και των δύο «κυβερνητικών» κομμάτων της αντιπολίτευσης για την Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή της.

Δημοσιογράφοι, πολιτικοί αναλυτές, επιτελείς κομμάτων, δημοσκόποι, σύμβουλοι επικοινωνίας, διαφημιστές και όλοι όσοι εμπλέκονται εμμέσως ή ευθέως με την ανάλυση της εκλογικής συμπεριφοράς των ψηφοφόρων και την διαμόρφωση των σχεδιασμών της προεκλογικής δραστηριότητας Νέας Δημοκρατίας, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, αντιμετωπίζουν τους Θεσσαλονικείς και τους Μακεδόνες, ωσάν να πρόκειται για ένα ιδιόμορφο κοινό, που δεν έχουμε νορμάλ εκλογική στάση.

Σαν να έχει κάτι το νερό μας, ή είμαστε τίποτα πειραγμένοι, με εμμονές και κριτήρια που κινούνται στη σφαίρα της μεταφυσικής.

Αυτό βεβαίως γίνεται γιατί αδυνατούν να ερμηνεύσουν τους λόγους που οι Θεσσαλονικείς και οι Μακεδόνες, ψηφίζουμε διαφορετικά από την υπόλοιπη χώρα και περιορίζονται στο να μας θυμούνται προεκλογικά, να μας υπόσχονται πολλά και να μας μοιράζουν… καθρεφτάκια.

Δεν μπορούν να εξηγήσουν γιατί εδώ είναι μικρότερα τα ποσοστά που συγκεντρώνουν τα τρία «κυβερνητικά» κόμματα (Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ) και γιατί τα προσωποπαγή κόμματα -φρούτα της εποχής- έχουν καλύτερες εκλογικές επιδόσεις (Βελόπουλος, Λεβέντης, ΝΙΚΗ κλπ).

Κάποιοι «αναλυτές», για να ξεμπερδεύουν, μας χαρακτηρίζουν «υπερσυντηρητικούς», κάποιοι άλλοι «μίζερους», κάποιοι πως εμφορούμαστε από συναισθήματα ζηλοφθονίας προς την Αθήνα κ.ά.

Ουδείς τους εξηγεί πως η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία, για δεκαετίες λειτουργούσε σαν μια περίκλειστη περιοχή που δεν επικοινωνούσε (οικονομικά, κοινωνικά κλπ) με τους κατοίκους των γειτονικών χωρών (Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία).

Ουδείς τους εξηγεί ότι τα τελευταία δέκα χρόνια που η Θεσσαλονίκη μπορούσε να παίξει ρόλο μητροπολιτικού κέντρου στα νότια βαλκάνια, παρεμποδίστηκε από το συγκεντρωτικό ελληνικό κράτος το οποίο έκοψε κάθε προοπτική αποκεντρωμένης λειτουργίας, ακρωτηριάζοντας τις έτσι κι αλλιώς περιορισμένες δυνατότητες της πόλης να αποφασίζει, να σχεδιάζει και να εφαρμόζει πολιτικές οικονομικής διείσδυσης στις όμορες χώρες. (Το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης υποβαθμίστηκε εισέτι σε υφυπουργείο παρευρίσκομαι και χαιρετίζω, το γραφείο του πρωθυπουργού έγινε ταχυδρομείο υπομνημάτων, κάθε περιφερειακή λειτουργία διακόπηκε (τομείς χρηματοδοτήσεων, δημόσιας υγείας, οργανισμός ρυθμιστικού κλπ). (Ακόμη και η ΕΡΤ3 που με τόσο κόπο δημιουργήθηκε και έπαιζε κάποιο ρόλο, υποβιβάστηκε σε παράρτημα της ΕΡΤ, δίχως οικονομική και προγραμματική αυτονομία).

Όπως και ουδείς τους εξηγεί πως σε μια χώρα στην οποία όλοι οι σχεδιασμοί γίνονται με βάση το κέντρο-επαρχία (όπου ως κέντρο θεωρείται η Αθήνα, τα κοσμικά νησιά και η μισή Βοιωτία και επαρχία η υπόλοιπη επικράτεια), οι περιοχές και οι πόλεις που θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο περιφερειακού κέντρου και να ανθίσουν οικονομικά ως τέτοιο, θα μπουν σε τροχιάς διαρκούς υποβάθμισης και απώλειας δραστηριοτήτων κι εσόδων.


Θα μου πείτε ποιος να τους τα εξηγήσει αυτά όταν όποια φωνή αμφισβητήσει την υπερσυγκέντρωση πόρων κι αρμοδιοτήτων στην Αττική, αυτόματα χαρακτηρίζεται τοπικιστική και υπονομευτική και απομονώνεται μέχρι να υποταχθεί πλήρως ή άλλως εξοστρακίζεται ο φορέας της από το πολιτικό γίγνεσθαι.

Κάπως έτσι, η εκπροσώπηση της πόλης παραμένει πολυδιασπασμένη, βουβή και ακίνδυνη, οι φορείς περιορίζονται σε μικροδιευθετήσεις ασήμαντων θεμάτων και όλοι μαζί παρατηρούμε τη μοίρα μας ανήμποροι να αναστρέψουμε την πορεία υποβάθμισης της περιοχής μας.

Με αυτά ως δεδομένα, ας συνειδητοποιήσουν πως η απογοήτευση που επικρατεί είναι μαζικό φαινόμενο και πως σύντομα αυτή θα εξελιχθεί σε θυμό, καθώς το καθεστώς εθελοδουλίας κάποτε θα φτάσει στα όρια του.

Και μιας ο λόγος για όρια, τα κόμματα, μάλλον δεν έχουν συνειδητοποιήσει πώς και η ψηφοθηρία έχει… τέτοια. Έτσι, ενόψει ευρωεκλογών ζούμε και πάλι στον πυρετό των σελέμπριτιζ, που για μία ακόμη φορά σε μία εκλογική αναμέτρηση μπαίνουν στα ψηφοδέλτια, εκτοπίζοντας ανθρώπους με «ένσημα» στην πολιτική ή την επιστήμη. Τόσα και τόσα έγιναν σε εγχώριο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με επιλογές που βασίστηκαν στο lifestyle και στην αναγνωρισιμότητα κι όμως μυαλό δε βάζουν οι «κομματάρχες».

Ακολουθώντας το δρόμο των επιχειρηματιών κάθε είδους που κερδοσκοπούν και κάνουν κόλπα για το γρήγορο και εύκολο κέρδος, έτσι και τα κόμματα επιλέγουν αναγνωρίσιμα πρόσωπα για τις εύκολες ψήφους. Και τότε στο παιχνίδι μπαίνουν οι οπαδοί που επιτίθενται εν χορώ στο αντίπαλο κόμμα όταν εκείνο επιλέγει ανθρώπους που θεωρητικά δεν έχουν σχέση με τον ρόλο που καλούνται να υπερασπιστούν εάν εκλεγούν, όμως όταν ο δικός τους αρχηγός επιλέξει κάποιο τέτοιο πρόσωπο, κρύβονται πίσω από ένα ιδιότυπο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και με μότο το «όλοι τα ίδια κάνουν» δίνουν… συγχωροχάρτι.

Δε θέλω, φυσικά, να πω πως πρέπει να αποκλείονται οι σελέμπριτιζ από τα ψηφοδέλτια. Πάντοτε υπήρχαν στην πολιτική και αυτοί και για να λέμε του στραβού το δίκιο, η Ελλάδα και καλά τα πάει αν σκεφτεί κανείς πώς δεν έβγαλε ούτε Ρίγκαν, ούτε Τραμπ, ούτε Μπερλουσκόνι στα ανώτερα και ανώτατα αξιώματα, ούτε, βέβαια, οι σελέμπριτιζ είναι φύσει κακοί και ανίκανοι.

Άλλωστε, είχαμε ως χώρα την τύχη να έχουμε τη Μελίνα Μερκούρη στα υπουργικά έδρανα…

Η ιστορία με τους σελέμπριτις στην πολιτική δεν είναι καινούρια. Παλιά, προ της ιδιωτικής τηλεόρασης δηλαδή, σελέμπριτις υπό μία έννοια ήταν οι ακαδημαϊκοί, όπως ο Τσάτσος, οι οποίοι συνέπαιρναν το λαό με το κύρος τους και κέρδιζαν με άνεση ψήφους. Γρήγορα, βέβαια, οδηγηθήκαμε σε… υπερκατανάλωση καθηγητών με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να βγει το ρητό «αν θες να διαλύσεις κάτι, βάλε έναν καθηγητή».

Μετά περάσαμε στους καλλιτέχνες πρώτης γραμμής από το σινεμά, το θέατρο και τη μουσική και σιγά σιγά αυτοί έδωσαν τη θέση τους στους TV stars για να συζητάμε πια για… Αυτιάδες, Παπανώτες, Μελέτηδες κλπ.

Ας ελπίσουμε, αυτή τη φορά οι ψηφοφόροι να βάλουν τα γυαλιά στα κόμματα με την κοντή… μνήμη και να επιλέξουν ευρωβουλευτές που μπορούν να σταθούν επάξια στις Βρυξέλλες, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα της χώρας μας, υπερασπιζόμενοι τις αξίες της ευρωπαϊκής οικογένειας, μακριά από το γυαλί ή τα μικρόφωνα.

* Δημοσιεύτηκε στη “ΜτΚ” στις 21.04.2024

Δ. Κωνσταντακόπουλος: Πάμπλο, δικτατορία και Αλέκος Παναγούλης

0

Αναδημοσιεύσουμε μια επιστολή από τον καθηγητή Γιάγκο Ανδρεάδη, με την ευκαιρία μιας εκδήλωσης για την «επικαιρότητα του Πάμπλο».

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
22 Απριλίου 2024

Ο Μιχάλης Ράπτης (Michel Pablo),  Έλληνας επαναστάτης-μαρξιστής, Γραμματέας μεταξύ 1943 και 1963 της (τροτσκιστικής) 4ης Διεθνούς, γνωστός ιδιαίτερα για τη συμμετοχή και τον αποφασιστικό ρόλο του στην Αλγερίνικη Επανάσταση, ήταν στον αντίποδα του τυπικού «στελέχους γραφειοκράτη» των αριστερών οργανώσεων, που συχνά μοιάζουν να οχυρώνονται απέναντι στην εξωτερική πραγματικότητα, μπας και τους διαταράξει τη ρουτίνα, παρά να αλληλεπιδρούν και να αντιδρούν σε αυτή, τη συχνά απρόβλεπτη πραγματικότητα που σπανίως εμφανίζεται ακριβώς όπως την προέβλεψε η «θεωρία» και συχνά μοιάζει να απειλεί τη διανοητική και πολιτική ηρεμία ανασφαλών κομματικών γραφειοκρατιών.

Η αντίδρασή του ήταν ακαριαία όταν εκδηλώθηκε στην Αθήνα η δικτατορία των συνταγματαρχών. Πραγματοποίησε μία από τις πρώτες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και εξέδωσε ίσως την πρώτη εφημερίδα κατά της χούντας στη Γαλλία, την «Αντίσταση», μαζί με τον Μανώλη Δρίβα και τον Φαίδωνα Μεταλληνό μεταξύ άλλων. Ήταν το δικό του δίκτυο και προπάντων ο «Πιερό» και η σύντροφός του, δύο ηρωικές μορφές πολιτικών αγωνιστών, που οργάνωσαν την έκδοση πλαστών διαβατηρίων και τη φυσική συνοδεία μιας πληθώρας προσωπικοτήτων που διέφυγαν από την Ελλάδα στη διάρκεια της δικτατορίας. Το κύκλωμα του Πάμπλο ήταν το σημαντικότερο δίκτυο  διαφυγής από την Ελλάδα καταδιωκόμενων από τη χούντα. Μεταξύ αυτών η Κίτυ Αρσένη και ο Περικλής Κοροβέσης, που η συντριπτική μαρτυρία τους για τα φοβερά βασανιστήρια που υπέστησαν από τους χουντικούς, έπαιξαν πολύ αποφασιστικό ρόλο στην καταδίκη της δικτατορίας από το Συμβούλιο της Ευρώπη. Τον Πιερό και τη σύντροφό του, που δεν ζουν πια, τους γνώρισα και ο ίδιος προσωπικά μετά την πτώση της δικτατορίας ενώ πολύ αργότερα τους πήρα και μια συνέντευξη στο Παρίσι που προγραμματίζω να δημοσιεύσω στα πλαίσια μιας ευρύτερης δουλειάς για αυτά τα ρεύματα της αριστεράς. Για τη δραστηριότητά τους παρασημοφορήθηκαν επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, όπως και ο Gilbert Marquis, δεξί χέρι του Πάμπλο, από την ελληνική κυβέρνηση.

Ο Μιχάλης φρόντισε επίσης, με τις μικρές δυνάμεις που διέθετε, την ασφάλεια του Ανδρέα Παπανδρέου τον πρώτο καιρό που έφυγε στο εξωτερικό και αργότερα ανέπτυξε στενή σχέση μαζί του. Το 1973 του απηύθυνε μάλιστα μια επιστολή προτρέποντάς τον να δημιουργήσει, μετά την πτώση της δικτατορίας, ένα αριστερό σοσιαλιστικό κόμμα, που να έχει στο κέντρο των επιδιώξεών του την αυτοδιαχείριση και να λειτουργεί δημοκρατικά, επιτρέποντας τις τάσεις στο εσωτερικό του.

Στην αντιδικτατορτική του δράση ο Πάμπλο συνεργάστηκε με όλες τις οργανώσεις που ήταν δυνατό, παραμερίζοντας, όπως πάγια έκανε, τυχόν άλλες ιδεολογικές ή πολιτικές διαφορές, πιστός σε μια αυθεντικά λενινιστική και τροτσκιστική (προ «σεχταριοποίησης») λογική «ενιαίου μετώπου» και ενισχύοντας όλες τις μορφές αντίστασης, περιλαμβανομένων και των πιο δυναμικών κατά της δικτατορίας. Πάντα ήταν αυτή η λογική του, στον αντίποδα της πρακτικής των περισσότερων κομμάτων.

Αυτό το σημείωμα ήταν ένα εξαιρετικά αδρό περίγραμμα της σχετικής με την Ελλάδα πολυσχιδούς και τόσο σημαντικής δραστηριότητάς του την περίοδο 1967-74. Ελπίζουμε να επανέλθουμε σύντομα με μια πολύ πιο αναλυτική αναφορά στα πεπραγμένα του ίδιου και της τάσης του, των συνεργατών του κατά την περίοδο της δικτατορίας. Προς το παρόν περιοριζόμαστε να αναδημοσιεύσουμε εδώ μια επιστολή που πήραμε πέρυσι, στις 9-3-23, από τον καθηγητή Γιάγκο Ανδρεάδη, με την ευκαιρία μιας εκδήλωσης που οργανώσαμε για την «επικαιρότητα του Πάμπλο», επιστολή που περιλαμβάνει ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες, αλλά και εκτιμήσεις του συγγραφέα της.

Η επιστολή Ανδρεάδη

Φίλε Δημήτρη,
Για τον Μιχάλη Ράπτη/ Πάμπλο

Σ’ ευχαριστώ για την πρόσκληση να παρακολουθήσω την εκδήλωση που αφιερώνετε στην επικαιρότητα του Μιχάλη Ράπτη. Με νωπή την συγκίνηση και την οδύνη από τον θάνατο ενός άλλου παραδειγματικού αγωνιστή, του Ανδρέα Ζεμπίλα, στελέχους της αντιδικτατορικής ένοπλης οργάνωσης Λ.Ε.Α., που κηδέψαμε χτες, στον οποίο και αφιερώνω αυτά τα λίγα που ακολουθούν, σου γράφω δυο λόγια για τον Μιχάλη.

Όσα ακολουθούν βασίζονται σε άμεσες και αξιόπιστες έμμεσες πληροφορίες για το πρόσωπό του κυρίως από την εποχή της δικτατορίας, οπότε είχα μετρημένες αλλά σημαντικές επαφές μαζί του. Πρωτάκουσα το όνομά του το 1967 από κάποιους μη κομματικούς αριστερούς, οι οποίοι δεν θεωρούσαν το τροτσκιστικό του παρελθόν καταδικαστέο,  σχετικά με τον ρόλο του και τις περιπέτειές του που σχετίζονταν με την Αλγερία και επίσης με την Γιουγκοσλαβία και την επίδραση που είχε στα πειράματα αυτοδιαχείρισης του Τίτο. Τον γνώρισα λίγο αργότερα ως αρωγό των αντιστασιακών προσπαθειών στην Ελλάδα και είναι για αυτή την περίοδο που σου γράφω, συμφωνώντας ότι μια ειλικρινής κριτική αποτίμηση της σημαντικής του προσφοράς επιβεβαιώνει την επικαιρότητά του.

Για ένα νέο της ηλικίας μου, που όπως και άλλοι έψαχνα να βρω διεθνή στηρίγματα για τις αντιδικτατορικές προσπάθειες, η σχετικά σύντομη συνάντηση και η συνεργασία με τον Μιχάλη Ράπτη/ Πάμπλο στο ταπεινό φοιτητικό μου δωμάτιο στο Παρίσι ήταν συγκλονιστική. Το δίκτυο των επαφών κορυφής το οποίο διέθετε ήταν κάτι το ασύλληπτο για κάποιον σαν και μένα που τότε διέθετα μόνον τις συνήθεις ελλαδικές εμπειρίες. Η Κύπρος μέσα από τον Βάσο Λυσσαρίδη και η Κούβα με τον Φιντέλ και αργότερα οι Παλαιστινιακές οργανώσεις ήταν επαφές που κινητοποίησε προσωπικά και έθεσε στην διάθεση περισσότερων ελληνικών αντιστασιακών ομάδων.

Πλάι σε αυτές τις υψηλές επαφές ο Μιχάλης προσέφερε και ένα πιο οικείο του δίκτυο, αυτό των συντρόφων που αποτελούσαν την περιουσία που του είχε μείνει από την δύσκολη πορεία του στο αριστερό κίνημα. Από την μια διάσημους διανοουμένους, Γάλλους, Ιταλούς και άλλους, μέλη της «μικρής αριστεράς» που είχαν αγωνιστεί  μαζί του και για την ελευθερία της Αλγερίας, έτοιμους να υπογράψουν κείμενα και να πάρουν μέρος σε εκδηλώσεις εναντίον των συνταγματαρχών. Και από την άλλη «ανθρώπους της διπλανής πόρτας» σε περισσότερες χώρες, συντρόφους δοκιμασμένους σε αγώνες μιας ζωής, έτοιμους να προσφέρουν στους έλληνες τεχνογνωσία και δίκτυα για τον αγώνα κατά της Χούντας. Η ως εδώ αναφορά στις σχέσεις και την συμπεριφορά του δείχνει κάποια πρώτα χαρακτηριστικά που συνηγορούν υπέρ της επικαιρότητάς του. Πρόκειται για το ότι συνέδεε θεωρητικά αλλά και ενεργά την αριστερή επαναστατική του ιδεολογία με το διεθνές κίνημα της αποαποικιοποίησης και το ότι έβλεπε πως δυνάμει η ελληνική αντιδικτατορική αντίσταση συνδεόταν σε σημαντικά βαθμό με αυτό.

Οι συνεργασίες του με ελληνικές αντιστασιακές δυνάμεις διαφωτίζουν περισσότερο τα στοιχεία που θεμελιώνουν αυτό που ορθά αποκαλείτε επικαιρότητά του. Περιελάμβαναν την Δημοκρατική Άμυνα και εν συνεχεία το ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και την Ελληνική Αντίσταση του Παναγούλη, την οποία και στήριξε σθεναρά στην συνέχεια της δράσης της μετά την αποτυχία της απόπειρας κατά του δικτάτορα και τις συλλήψεις και την δίκη. Ανάμεσα στις προσπάθειές του αναφέρω την υποστήριξη δράσεων στην Ελλάδα και την συνδιοργάνωση μιας φιλόδοξης προσπάθειας απελευθέρωσης του Αλέκου και άλλων φυλακισμένων αντιστασιακών που σταμάτησε λόγω διεθνών εξελίξεων την τελευταία στιγμή.

Η παρακολούθηση της πορείας αυτής φέρνει στο φως ένα τελευταίο στοιχείο της παρουσίας του, ίσως το πιο σημαντικό:  Πρόκειται για τον ειλικρινή και θερμό πατριωτισμό του που για αυτόν ήταν φυσιολογικό συμπλήρωμα του διεθνισμού του. Η συνεργασία του με τον Ανδρέα Παπανδρέου, δεν μπορεί να γίνει κατανοητή παρά μόνον μέσα από αυτή την διπλή σκοπιά και η υψηλή ποιότητά του φωτίζει τον κατ’ άλλους συνθετικό και κατ’ άλλους σχιζοειδή χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ που μπορούσε να διαλέγεται με τον Ράπτη και να υπηρετείται από τον Τσοχατζόπουλο. Και από την άλλη η παρούσα συγκυρία του πολιτικού, οικονομικού και πολιτισμικού ξεσκίσματος της ανθρωπότητας στα πρόθυρα ενός Τρίτου Παγκοσμίου, που πρέπει να αποσοβήσουμε, δικαιώνει, πέραν της όποιας κριτικής, την συνάντηση των οραμάτων και της δράσης του με τον Παπανδρέου, πρωταγωνιστή της Κίνησης των Έξι Αδεσμεύτων.

Ξεκίνησα μιλώντας για μια προσπάθεια κριτικής προσέγγισης που θα θεμελίωνε την επικαιρότητά του. Το πιο τρωτό σημείο των σημαντικών προσπαθειών του είναι κοινό σε σημαντικούς ανθρώπους που αγωνίζονται να ενώσουν τον θεωρητικά στοχασμό και την συγκεκριμένη πολιτική δράση σε κάτι σαν αυτό που ο μαρξισμός έχει αποκαλέσει πράξη χωρίς να έχει βρει πολλές φορές τρόπους να το υλοποιήσει. Οι σπουδαίες, πολύτιμες σχέσεις του Μιχάλη Ράπτη, τα τολμηρά και εμπνευσμένα σχέδια που συνελάμβανε δεν έβρισκαν εύκολα τους ανθρώπους και τις καταστάσεις όπου θα μπορούσαν να υλοποιηθούν. Αν λέω κάτι τέτοιο δεν είναι για να μειώσω το ανάστημά του. Είναι γιατί και όποιος σήμερα επιχειρεί να συλλάβει κάτι το φωτισμένο και το τολμηρό κινδυνεύει να καταλήξει σε ουτοπικά σχήματα που δεν θα έχουν τα θετικά χαρακτηριστικά που ο Μιχάλης απέδιδε στην Ουτοπία. Στον δρόμο προς την ελευθερία χρειάζεται πάντοτε να βρίσκουμε το πώς θα συναντηθούν, θα κουμπώσουν έγκυρα, οι λέξεις με τους ανθρώπους, τα πράγματα και την δράση. Είναι δύσκολο και συχνά μοιάζει αδύνατο. Αλλά πρόσωπα και πορείες σαν αυτά που συζητούμε μας λένε ότι πρέπει να το τολμούμε.

Πηγή:konstantakopoulos.gr

ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΝΤΙΑ!

6
του Παντελή Σαββίδη
Ακόμη και τα πολυεθνικά Σκόπια και η Αλβανία, φυσικά, έχουν πιο σταθερή και πιο προσαρμοσμένη στα εθνικά τους συμφέροντα εξωτερική πολιτική.
Αυτό το χάλι με την παντελή απουσία εξωτερικής πολιτικής μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει.
Και δεν διαμορφώνει εξωτερική πολιτική (δεν ξέρω αν δεν μπορεί ή αν δεν θέλει) και εκεί που πάει κάτι να κάνει, αν πιεσθεί απο οπουδήποτε (ΗΠΑ, Τουρκία, ακόμη και Αλβανία) τα εγκαταλείπει.
Τα θαλάσσια πάρκα και οι δηλώσεις με υπονούμενα υποχώρησης απο τον Υπουργό Εξωτερικών δείχνουν πως η Ελλάδα δεν μπορεί να διαμορφώσει πολιτική στο Αιγαίο ούτε για περιβαλλοντικά ζητήματα. Το επόμενο βήμα θα είναι όσοι επισκέπτονται τα νησιά να ζητούν άδεια απο την Τουρκία.
Δεν είναι, μόνο, που σκέπτεται να κάνει πίσω η Αθήνα. Είναι και το απολογητικό ύφος του ΥΠΕΞ και των εκπροσώπων της κυβέρνησης του στυλ: καλά και για περιβαλλοντικό ζήτημα που δεν δημιουργεί τετελεσμένα κυριαρχικών δικαιωμάτων αντιδρά η ΄Άγκυρα; Ναι και για αυτά θα αντιδρά. μέχρι να σας καταλάβει ολόκληρους. Διότι η φύση του τουρικού κράτους είναι επιθετική, αναθεωρητική και κατακτητική. Αν αυτά δεν τα γνωρίζουν οι άνθρωποι που διαμορφώνουν εξωτερική πολιτική τότε είναι επικίνδυνοι.
Η Τουρκία κέρδισε για άλλη μια φορά με τα θαλάσσια πάρκα, η εξωτερική πολιτική της χώρας εκτέθηκε στο θέμα του Κοσυφοπεδίου και προς την Σερβία και προς τους Κοσοβάρους με την επαμφοτερίζουσα σταση της Αθήνας και στην υπόθεση της εθνικής μειονότητας της Αλβανίας, με την υπόθεση Μπελέρη, υπάρχει μια άτακτη αθηναϊκή υποχώρηση. (Προσωπικά θεωρώντας ότι με την υποψηφιότητα Μπελέρη θα αναγκαστεί η αλβανική κυβέρνηση να τον βγάλει απο την φυλακή ήμουν θετικός απέναντί της. Με την προϋπόθεση, όμως, ότι δεν θα εγκαταληφθεί το αίτημα της δημαρχίας).
Είναι δυνατόν πουθενά να μην τα πηγαίνει καλά η εξωτερική πολιτική παρά, μόνο, στα αμερικανικά κελεύσματα;
Θεωρώ επικίνδυνη την πολιτική του δεδομένου που ακολοθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ενέχει τον κίνδυνο να της υποδειχθεί απο τους Αμερικανούς να κάνει πίσω σε θέματα που ενδιαφέρουν την Τουρκία και είναι ζωτικά για την Ελλάδα, επειδή την Τουρκία την θεωρούν σοβαρό και αξιοπρεπές κράτος (το δήλωσαν παλαιότερα) ενώ την Ελλάδα την έχουν για ανάλωση. Όπως με την Κύπρο το 1974.
Δεν μπορεί να τα παραβλέπουμε όλα αυτά εν ονόματι του κομματικού συμφέροντος.
ΥΓ: δείτε πως συμπεριφέρθηκαν οι Αμερικανοί στους Κούρδους που έκαναν όλη την δουλειά υπέρ τους στη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα για την Ουάσιγκτον είναι μια ενοχλητική, ενίοτε, παρονυχίδα.

«Αληθινή Υπόσχεση»: Στρατηγική αποτυχία ή επιβολή νέων τετελεσμένων από την Τεχεράνη;

0

Ιρανική στρατιωτική επιχείρηση «Αληθινή Υπόσχεση». Στρατηγική αποτυχία ή επιβολή νεών τετελεσμένων στην περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφάλειας από την Τεχεράνη;

Γράφει ο Μιχάλης Μασαούτης κάτοχος ΜΑ Μεσανατολικών Σπουδών στο Παν/μιο του Λαιντεν

Στον απόηχο της ιρανικής ανταποδοτικής στρατιωτικής επιχείρησης της 13η Απριλίου 2024, γίνεται πολύς λόγος από διάφορους αναλυτές για στρατηγική αποτυχία των ιρανικών αεροπορικών αντιποίνων εναντίον του Ισραήλ. Αντιποίνων που έλαβαν χώρα μετά τον ισραηλινό αεροπορικό βομβαρδισμό του ιρανικού προξενείου στην Δαμασκό την 1η Απριλίου 2024,  που είχε ως συνέπεια, μεταξύ άλλων και το θάνατο αρκετών Ιρανών αξιωματούχων, με προεξέχοντα τον στρατηγό των Φρουρών της Επανάστασης, Mohammad Reza Zahedi. Μια επίθεση, που εκτός από την κρίση που προκάλεσε στην περιοχή, παραβιάζει θεμελιώδεις συνθήκες για την προστασία διπλωματικών αποστολών, και , που αν αρχίσει να γίνεται συνήθεια, απειλεί να τινάξει στον αέρα τις νόρμες  των διακρατικών και διεθνών σχέσεων όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί στην Συνθήκη της Βεστφαλίας  από το 1648 και εντεύθεν. Η αποτυχία ή επιτυχία της ιρανικής επιχείρησης καθορίζεται από τους στρατηγικούς στόχους που είχε θέσει η Τεχεράνη, για την εξυπηρέτηση των μακροπρόθεσμων στρατηγικών της συμφερόντων. Ας εξετάσουμε ,λοιπόν, ποιοι ήταν οι επιδιωκόμενοι στόχοι αυτής της στρατιωτικής επιχείρησης και ποια τα αποτελέσματα.

Η Τεχεράνη επιδίωξε να αποφύγει την άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με την Ουάσιγκτον, άλλωστε αυτό πράττει εδώ και δεκαετίες, παρόλο που το Τελ Αβίβ επιδιώκει να την παρασύρει σε μια τέτοια αντιπαράθεση, με την ελπίδα να δραπετεύσει από το στρατηγικό αδιέξοδο που έχει εισέλθει μετά την 7η Οκτωβρίου. Επίσης, επιδίωξε να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της  αποτρεπτικής της ικανότητας, αλλά και την περιφερειακή της επιρροή, διαμηνύοντας  ταυτόχρονα σε αντιπάλους και συμμάχους ότι ως κυρίαρχο κράτος θα υπερασπιστεί αυτό που θεωρεί εθνικό του συμφέρον απέναντι ακόμα και σε πιο προηγμένες σε στρατιωτική τεχνολογία δυνάμεις. Ότι δηλαδή, όσοι απειλούν τα ιρανικά συμφέροντα, θα πληρώσουν το ανάλογο τίμημα. Εν ολίγοις, αυτό σημαίνει ότι οι κόκκινες γραμμές  της στρατηγικής εθνικής ασφάλειας της δεν ξεθωριάζουν. Σύμφωνα με το δόγμα ασφαλείας του Ιράν, η επίθεση στο έδαφός  αποτελεί μια από τις βασικές κόκκινες γραμμές που δικαιολογεί άμεσα στρατιωτικά αντίποινα εναντίον του επιτιθέμενου κράτους.

Ταυτόχρονα, η Τεχεράνη επιδίωξε  να δείξει σε συμμάχους, αντιπάλους, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας τις δυνατότητες  και τα αποτελέσματα του ιρανικού αποτρεπτικού στρατιωτικού μηχανισμού, στον οποίο έχει επενδύσει τόσους πόρους. Μια αμυντική δομή υβριδικού χαρακτήρα, γνωστή και ως «μωσαϊκή άμυνα», που συνδυάζει στοιχεία συμβατικού (πύραυλοι, Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη, ηλεκτρονικός πόλεμος, ναυτικό) και ασύμμετρου (παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές) πολέμου, ενταγμένη σε ένα πλαίσιο μιας μακροχρόνιας, έμμεσης στρατηγικής φθοράς και χαμηλής εντάσεως. Επιπλέον, παράλληλα με την αποτροπή, η Τεχεράνη έθεσε ή επιχειρεί να θέσει σε νέα βάση  τους όρους της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων. Να αναθεωρήσει δηλαδή το υπάρχον περιφερειακό status quo ασφάλειας σπάζοντας ένα ταμπού‧ την έως τώρα  σιωπηρή αποδοχή μιας  de facto κατάστασης ότι το Ισραήλ με τις συμβατικές στρατιωτικές του δυνάμεις μπορεί να χτυπά γειτονικά κράτη, υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό, χωρίς να πληρώνει το ανάλογο κόστος.

Μερικές μόλις μέρες μετά την ιρανική δέσμευση για αναλογική απάντηση στο ισραηλινό χτύπημα στο προξενείο της στην Δαμασκό, μπορούν να εξαχθούν κάποια πρώτα συμπεράσματα. Οι Ιρανοί φαίνεται ότι αποφεύγουν την άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ γενικότερα. Αν και μια ιρανική επίθεση στο Ισραήλ, για δεκαετίες θεωρούνταν ουσιαστικά casus belli για τις ΗΠΑ, ωστόσο ο τρόπος διεξαγωγής της επιχείρησης, προς το παρόν, φαίνεται στην ουσία να  έχει εξουδετερώσει την εν λόγω κόκκινη γραμμή που έχουν θέσει οι Η.Π.Α. Συγκεκριμένα, αυτό επιτεύχθηκε  με την σπουδή των Ιρανών να μη δράσουν ένθερμα  ενημερώνοντας την Ουάσιγκτον μέσω ελβετικών και τουρκικών διπλωματικών διαύλων επικοινωνίας  τόσο για την πρόθεση τους να μην χτυπηθούν αμερικανικοί στόχοι, όσο και να μην επιφέρουν δυσανάλογες υλικές και ανθρώπινες απώλειες στο ισραηλινό έδαφος. Με δύο λόγια να καταστήσουν  στην Ουάσιγκτον  την κοινή τους επιθυμία  για την  αποφυγή ενός περιφερειακού πολέμου. Με αυτόν τον τρόπο το μπαλάκι της πίεσης περνά στο Τελ Αβίβ  με τις ΗΠΑ να δηλώνουν ότι δεν θα εμπλακούν σε μια επίθεση ενάντια στο  Ιράν και να ασκούν σφοδρές πιέσεις στην ισραηλινή πλευρά, ώστε  να μην χτυπήσει ιρανικό έδαφος. Δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου Μπάιντεν, ότι δηλαδή  η επιτυχία της συνδυασμένης αεράμυνας του Ισραήλ με το ΝΑΤΟ ισοδυναμεί με νίκη του Ισραήλ, αποτελεί στην ουσία  χρύσωμα του χαπιού.

Από την άλλη, η μαζικότητα και το επίπεδο προετοιμασίας, αλλά και η συνεργασία μεταξύ των μελών του Άξονα της Αντίστασης, πέτυχε να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα για τις δυνατότητες της ιρανικής αποτρεπτικής στρατηγικής. Πιο συγκεκριμένα, πριν από την επίθεση, προηγήθηκαν κυβερνοεπιθέσεις στις υποδομές του Ισραήλ, οι οποίες προκάλεσαν γενική διακοπή του ρεύματος στο Τελ Αβίβ. Επιπλέον, ιρανικές δυνάμεις κατέλαβαν πλοίο ισραηλινών συμφερόντων  στα Στενά του Ορμούζ , δίνοντας έτσι ένα έμμεσο μήνυμα στις δυτικές δυνάμεις, ότι αν  το Ιράν χτυπηθεί μαζικά στο έδαφός του, τότε αυτές  θα βρεθούν αντιμέτωπες με το κλείσιμο των στενών και τις καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία. Η δραστηριότητα των φιλοϊρανών  Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα και η εκεί παράλυση της ναυσιπλοίας  ήδη έχει δώσει δείγματα γραφής στη Δύση  για τις δυνατότητες του φιλοϊρανικού άξονα. Όσο αφορά αυτήν καθαυτή την επίθεση εναντίον του Ισραήλ, η επιτυχής και συνδυασμένη διεξαγωγή μιας εναερίας, σε μεγάλη απόσταση, επίθεσης, από το Ιράν και τους συμμάχους του, προκαλεί σοβαρό προβληματισμό και ανησυχία στις περιφερειακές χώρες εκτός του Ισραήλ. Χώρες που παρά την στήριξη από τη Δύση και τον υπερεξοπλισμό  τους με εξελιγμένα στρατιωτικά συστήματα αιχμής, σε όσες περιπτώσεις  ανταγωνίστηκαν επί του πεδίου (Συρία, Υεμένη), το μέχρι πολύ πρόσφατα, απομονωμένο και πολύ υποδεέστερο τεχνολογικά Ιράν (με εξαίρεση πυραύλους ΜΕΑ), ηττήθηκαν.

Οι ανησυχίες όμως δεν περιορίζονται στην περιφέρεια της Μέσης Ανατολής, αλλά φτάνουν και πέραν του Ατλαντικού. Σύμφωνα με τον απόστρατο στρατηγό των ΗΠΑ, Michael Nagata, μπορεί τα τακτικά αποτελέσματα της ιρανικής επίθεσης να μη φαίνονται ιδιαίτερα σημαντικά, όμως η κατάσταση σε στρατηγικό επίπεδο είναι διαφορετική. Ο Nagata θεωρεί ότι οι Ιρανοί αρχικά πέτυχαν μια συνδυασμένη και πολύ καλά συντονισμένη στρατιωτική επιχείρηση με τους συμμάχους τους στον Άξονα της Αντίστασης από Λίβανο, Ιράκ, Συρία και Υεμένη για πρώτη φορά, σε συνδυασμό με  σύγχρονα εναέρια μέσα (πύραυλοι, ΜΕΑ). Αυτό αποτελεί μια ένδειξη των επιχειρησιακών δυνατοτήτων, αλλά και της ωρίμανσης σε επίπεδο συνεργασίας και αποτελεσματικότητας  του Άξονα αυτού. Επιπλέον, σύμφωνα με τις πρώτες δυτικές και ισραηλινές πληροφορίες, ναι μεν, έχει καταρριφθεί η πλειοψηφία των πυραύλων και ΜΕΑ, όμως αυτό έλαβε χώρα  υπό δύο προϋποθέσεις. Πρώτη προϋπόθεση ήταν η στενή συνεργασία μερικών εκ των πιο προηγμένων  στρατιωτικά χωρών, όπως η ΗΠΑ, το Η.Β και η Γαλλία, οι οποίες μαζί με το Ισραήλ είχαν αρκετό χρόνο ώστε να προετοιμαστούν κατάλληλα, χρόνο, που τους έδωσε η ίδια η Τεχεράνη, ενημερώνοντάς τους έμμεσα, εκ των προτέρων. Παρ’ όλα αυτά, η ισραηλινή αεράμυνα διατηρήθηκε και μόλις  δύο στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις χτυπήθηκαν. Δεύτερη προϋπόθεση ήταν η επιβάρυνση των Ισραηλινών με δυσανάλογα υψηλό κόστος για την αναχαίτιση της Ιρανικής επίθεσης, πηγές το ανεβάζουν στα 1,4 δις, ενώ ταυτόχρονα απαιτήθηκε η δέσμευση μεγάλου αριθμού εναέριων, ναυτικών και επιγείων  νατοϊκών μέσων. Αντίθετα το οικονομικό κόστος για την Τεχεράνη κυμαίνεται στα 100-200 εκατομύρια δολλάρια.

Η δυνατότητα των Η.Π.Α. και των Ευρωπαίων συμμάχων τους να διατηρήσουν αυτή την ενεργή στρατιωτική στήριξη προς το Ισραήλ, εάν η κλιμάκωση παραταθεί, τελεί υπό αμφιβολία  για τρείς λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι η κλιμακούμενη ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας στα στενά της Ταϊβάν,  που αποτελεί ως περιοχή την κύρια στρατηγική προτεραιότητα της Ουάσιγκτον. Δεύτερος λόγος είναι  η διαφαινόμενη κρίσιμη καμπή υπέρ της Μόσχας στο μέτωπο της Ουκρανίας και τέλος η υπάρχουσα ευρωπαϊκή αμυντική γύμνια και ο αναβρασμός στις ευρωπαϊκές κοινωνίες λόγω πληθωρισμού και οικονομικού αδιεξόδου, απόρροια της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης. Όλοι οι παραπάνω παράγοντες καθιστούν την επί μακρόν δέσμευση σημαντικών στρατιωτικών πόρων για την άμυνα του Ισραήλ  από δυσχερή έως απαγορευτική.

Η Τεχεράνη  δεν έχει εγκαταλείψει ουσιαστικά, όπως ίσως θεωρείται από διάφορους κύκλους, το δόγμα της στρατηγικής υπομονής και της έμμεσης στρατηγικής φθοράς κατά των αντιπάλων της, ούτε το υβριδικό δόγμα πολέμου της. Αντίθετα, πρόκειται για μια αναβάθμιση του, σε μέσα και τακτικές. Μέσω της αναβάθμισης αυτής επιδιώκει και δείχνει να πετυχαίνει, μια αναθεώρηση της περιφερειακής ισορροπίας δυνάμεων και του status quo ασφάλειας. Οι πρόσφατες δηλώσεις του αρχηγού των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων, Mohammad Hossein Baqeri, κινούνται σε αυτό το μήκος κύματος. Συγκεκριμένα δήλωσε ότι μετά την στρατιωτική επιχείρηση της 13ης Απριλίου, οι στόχοι της Τεχεράνης επιτεύχθηκαν, αλλά αν το Ισραήλ επιχειρήσει να ξαναχτυπήσει ιρανικούς στόχους εντός ή εκτός Ιράν, τότε θα λάβει πολλαπλάσια αντίποινα. Δήλωση που αποτελεί δημόσια παραδοχή  της αναθεωρήσεως των μέχρι τώρα κανόνων εμπλοκής μεταξύ Τελ Αβίβ και Τεχεράνης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το   επιδιώκει και το   επιτυγχάνει αυτό. Το πρόσφατο παρελθόν έχει δείξει ότι το Ιράν ακόμη και μέσα από σοβαρές, υπαρξιακές ενίοτε κρίσεις, και, ενώ υστερούσε στο συσχετισμό δυνάμεων, πέτυχε την αναθεώρηση της περιφερειακής ισορροπίας  υπέρ του. Η αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 και η παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων μια ανάσα από τα σύνορα του ήταν μια από αυτές. Ωστόσο, μέσω  της δραστηριότητας του εμβληματικού  στρατηγού των Φρουρών της Επανάστασης, Κάσσεμ Σολεϊ- μανί, οι Ιρανοί πέτυχαν με ελάχιστα συγκριτικά  μέσα  μια στρατηγική νίκη  κατά των στρατηγικών σχεδιασμών των ΗΠΑ στην περιοχή. Πέτυχαν δηλαδή, να περάσει το Ιράκ κάτω από τον έλεγχο της Τεχεράνης και να τεθούν οι βάσεις τη δημιουργία  του «Περσικού Διαδρόμου» που συνδέει την Τεχεράνη με τις μεσογειακές ακτές της Λεβαντίνης, μέσω της επιρροής της σε Ιράκ, Συρία και Λίβανο, καθώς και να σχηματιστεί ο ιρανικός περιφερειακός στρατιωτικός μηχανισμός ασφαλείας, δηλαδή ο Άξονας της Αντίστασης. Μια άλλη υπαρξιακή για το Ιράν κρίση  ήταν ο συριακός εμφύλιος (2011-2019) και η δραστηριότητα του Ισλαμικού Κράτους  σε Συρία και Ιράκ.. Μια κρίση που έθεσε το Ιράν προ μεγάλων διλημμάτων όσο αφορά την εξωτερική και εσωτερική του ασφάλεια, αλλά και την κοινωνική συνοχή του. Ωστόσο, η ιρανική ελίτ, ξανά υπό την καθοδήγηση του Κάσεμ Σολεϊμάνι, δεν δίστασε να επιλέξει την στρατηγική της ενεργής αποτροπής αντί αυτήν  της αναδίπλωσης. Έτσι, ανάμεσα στα άλλα, πέτυχε να παγιώσει και να αυξήσει τον έλεγχο της επί του Περσικού Διαδρόμου, να επεκτείνει την επιρροή της στην Ερυθρά Θάλασσα, και επιπλέον να αναβαθμίσει την ισχύ και τις δυνατότητες του Άξονα της Αντίστασης. Ακόμα και η στρατιωτική αντίδραση της Τεχεράνης το 2020, στην δολοφονία του Σολεϊμάνι, παρόλο που για πολλούς στο εσωτερικό και εξωτερικό του Ιράν θεωρήθηκε αναιμική, με μια δεύτερη πιο ψύχραιμη ανάγνωση, αποτέλεσε στοιχείο μεταβολής του συσχετισμού ασφαλείας υπέρ του Ιράν. Συγκεκριμένα, το γεγονός της ευθείας  και με χειρουργική ακρίβεια  ιρανικής πυραυλικής επίθεσης ενάντια στις αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ  χωρίς ακόλουθη αμερικανική ανταπάντηση αναθεώρησε τους κανόνες αντιπαραθέσεως μεταξύ των δύο κρατών.

Το Ισραήλ τις πρωινές ώρες τις 19η Απριλίου, φέρεται να προέβει σε χτυπήματα κατά του Ιράν στο Ισφαχάν, κοντά σε πυρηνικές του εγκαταστάσει. Επίσης υπάρχουν πληροφορίες για χτυπήματα σε Συρία και Ιράκ. Αν και δεν υπάρχουν ξεκαθαρες ακόμα πληροφορίες, για τα μέσα και το εύρος του χτυπήματος στο ιρανικό έδαφος, μάλλον τα αποτελέσματα της είναι ισχνά, απο τακτικής στρατιωτικής απόψεως. Επιπλέον, προς το παρόν φαίνεται οτι και τα δύο μέρη, φαίνεται να μη επιθυμούν κλιμάκωση, υποβαθμίζοντας ουσιαστικα το γεγονός. Η Τεχεράνη μιλά για μερικά ΜΕΑ, τα οποία κατερρίφθησαν από την ιρανική αεράμυνα, ενώ το Ισραήλ τηρεί σιγή ιχθύος. Σύμφωνα με την εκτίμηση του γράφων, δύο είναι οι  άγνωστοι, προς το παρόν παράγοντες που θα καθορίσουν τις εξελίξεις στην περιοχή. Πρώτος παράγοντας είναι η πραγματοποίηση ή μη ισραηλινών αντιποίνων καθώς και το είδος αυτών. Το Ισραήλ επιθυμεί διακαώς ισχυρά χτυπήματα επί ιρανικού εδάφους  τόσο για να εμπλέξει άμεσα νατοϊκές δυνάμεις , όσο και να αποκαταστήσει, κατά την δική του στρατηγική θεώρηση, το έλλειμα ασφαλείας, που έχει προκληθεί από την 7η Οκτωβρίου του  2023 και το οποίο επιδεινώθηκε την 13η Απριλίου του 2024. Ο δεύτερος άγνωστος, και λιγότερο πιθανός παράγοντας που θα παίξει ρόλο στην κλιμάκωση ή μη της κατάστασης, είναι η πιθανότητα ύπαρξης πυρηνικής κεφαλής στα χέρια  των Ιρανών. Διότι η δυνατότητα υπάρχει, μιας και μετά τον τορπιλισμό της συμφωνίας του 2015 για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, με ευθύνη της κυβέρνησης Τράμπ (με ισχυρή ισραηλινή συμβολή), η Τεχεράνη προχώρησε σε  Ποσοστό αρκετό για την κατασκευή πυρηνικού όπλου, εάν δεν το έχει πράξει ήδη. Αν και δεν υπάρχουν ασφαλείς πληροφορίες ή αποδείξεις για αλλαγή της ιρανικής πυρηνικής στρατηγικής, οι δηλώσεις των τελευταίων ημερών πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψιν. Μόλις μερικές ημέρες μετά την ισραηλινή επίθεση, ο Mahmoud Reza Aghamiri, πρύτανης του πανεπιστημίου του Beheshti, και πυρηνικού επιστήμονα εγείρουν σοβαρά ερωτήματα ως προς το ενδεχόμενο αυτό. Ο Aghamiri δήλωσε ότι είναι εύκολο για το Ιράν να κατασκεύ αρκεί να το αποφασίσει ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολλαχ Χαμενεί. Τις δηλώσεις Aghamiri, ακολούθησαν οι δηλώσεις του Ιρανού στρατηγού Ahmad Haqtalab, διοικητή ασφαλείας των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, μόλις στις 18 Απριλίου, ενδεχόμενο ισραηλινό πλήγμα στις πυρηνικές υποδομές του Ιράν, θα προκαλέσει «αναθεώρηση του πυρηνικού του δόγματος και πιθανή εγκατάλειψη παλαιοτέρων δεδηλωμένων αναστολών» απειλώντας ταυτόχρονα με χτύπημα κατά των ισραηλινών πυρηνικών υποδομών.  Η ενδεχόμενη κατοχή της, και η γνωστοποίηση της στην Ουάσιγκτον, θα προκαλέσει ισχυρές πιέσεις για αναστολή οποιασδήποτε σκέψης για σοβαρό χτύπημα επί ιρανικού εδάφους. Ποσοστό αρκετό για την κατασκευή πυρηνικού όπλου, εάν δεν το έχει πράξει ήδη.

Ο ρόλος της Ουάσιγκτον είναι κομβικός, καθώς ασκώντας πίεση στο Τελ Αβίβ, ακόμα και με απειλή αναστολής της στρατιωτικής βοήθειας, θα μπορούσε να  αποκλιμακώσει την κατάσταση, περιορίζοντας την μια αντιπαράθεση φθοράς  στα επίπεδα πριν από την  7η Οκτω- βρίου. Μια πίεση που θα μπορούσε ακόμα να οδήγησει, εάν η αμερικανική διπλωματία διαθέτει ισχυρή πολιτική βούληση, σε βιώσιμη διπλωματική λύση του Παλαιστινιακού, δηλαδή αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων και εποίκων από τα κατεχόμενα, δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, οικονομική στήριξη, καθώς και ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις ασφαλείας για το Ισραήλ. Μια τέτοια εξέλιξη θα μείωνε κατακόρυφα την επιρροή του Ιράν στην περιοχή και θα το έφερνε προ του διλήμματος δύο επιλογών. Είτε να αποδεχθεί ξανά να επαναπροσδιορίσει την πολιτική του με την Δύση  με μια συμφωνία περίπου στα πρότυπα της συμφωνίας του 2015. Είτε να επιλέξει έναν Ευρασιατικό γεωπολιτικό και οικονομικό προσανατολισμό με πιο δυσμενείς όρους από τους τωρινούς, μιας και η περιφερειακή σφαίρα επιρροής του θα έχει μειωθεί σημαντικά. Η διμέτωπη αντιπαράθεση των Η.Π.Α. με Ρωσία και Κίνα ενισχύει την γεωπολιτική αξία του Ιράν στα μάτια των αντιπάλων της Ουάσιγκτον, ενώ αποδυναμώνει τα εργαλεία αποτροπής και πίεσης της Ουάσιγκτον απέναντι στην  Τεχεράνη.

militaire.gr

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΑΪΛΑ

6

του Παντελή Σαββίδη

Θα ήταν κάπου εκεί στο 2010 όταν συνάδελφος στην ΕΡΤ3 μου είπε πως με ψάχνει ο πλοίαρχος Δημήτρης Τσαϊλάς. Για να είμαι ειλικρινής οι πρώτοι συνειρμοί δεν μου έφεραν στο μυαλό την εικόνα του.

Τον συνάντησα και αμέσως θυμήθηκα την μορφή του ναυταίου υπασπιστή του Πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου. Μαζί με τον Αλκιβιάδη Στεφανή, ως στραταίο, αποτέλεσαν ένα εντυπωσιακό δίδυμο της σκιάς του πρώην προέδρου. Άκουσα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα-από αυτά που μπορούν να ειπωθούν- από την εμπειρία του Τσαϊλά  στο πλευρό του Κωστή Στεφανόπουλου ο οποίος άσκησε με διακριτικότητα αλλά και αποφασιστικότητα, όπου χρειαζόταν και το Σύνταγμα το επέτρεπε, τα καθήκοντά του.

Με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ

Όταν τον γνώρισα, λοιπόν, ο Τσαϊλάς είχε αναλάβει μια έδρα στην ΑΔΙΣΠΟ, την Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Ενόπλων Δυνάμεων που λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη.

Η Διακλαδικότητα είναι το μεγάλο ζητούμενο στους σημερινούς στρατούς και η Σχολή επι των ημερών του Τσαϊλά άρχισε να προβληματίζεται.

Ο Τσαϊλάς έχει μια παθολογική αγάπη για το ναυτικό. Δεν ξέρω αν την έχουν όλοι για τους κλάδους που υπηρέτησαν. Θυμίζει κάτι από την παλιά σχολή και την παλιά αίγλη του στρατεύματος.

Προσπάθησε να εκσυγχρονίσει το πρόγραμμα σπουδών και να εισάγει μερικές καινοτομίες ασυνήθιστες, μέχρι τότε, στο στράτευμα.

Ήθελε αυτά που μάθαιναν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων θεωρητικά να τα προβάλλουν ως συλλογισμούς που θα έκανα σε αναλύσεις επίκαιρες, γεωπολιτικού και στρατιωτικού περιεχομένου.

Καθιέρωσε, λοιπόν, ένα πάνελ μια φορά το μήνα στο οποίο συμμετείχε ένας διπλωμάτης, ένας καθηγητής ΑΕΙ και ένας δημοσιογράφος οι οποίοι ανέλυαν τις εξελίξεις στα θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της χώρας, στις διεθνείς εξελίξεις και σε θέματα ευρύτερης στρατιωτικής τεχνολογίας και οικονομίας.

Η επιτυχία του πειράματος ήταν εντυπωσιακή. Γεμάτο το αμφιθέατρο της σχολής, πάνω από 500 με 600 στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των τριών κλάδων παρακολουθούσαν με προσοχή και στο τέλος έθεταν ερωτήσεις.

Είχε, όμως, και μια άλλη πρωτοτυπία το εγχείρημα. Τις σχετικές εισηγήσεις τις έκαναν μαθητές της σχολής στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Και οι εισηγήσεις βασίζονταν σε όσα είχαν διδαχθεί. Πάνω στις εισηγήσεις το πάνελ έκανε κριτική και στη συνέχεια κατέθετε τις δικές του απόψεις.

Ήταν μια εντυπωσιακή περίοδος η οποία άφησε το στίγμα της στην σχολή και την οποία ακολούθησε και ο διάδοχος του Τσαϊλά στην έδρα.

Μου ζητήθηκε να βοηθήσω σε αυτό το πάνελ και το έκανα με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση μία φορά το μήνα. Δεν κάναμε μάθημα, δεν διδάσκαμε. Συμμετείχαμε σε ένα πάνελ με σε βάθος ανάλυση. Όχι σαν και αυτά που βλέπετε στα αθηναϊκά τηλεοπτικά μορφώματα.

Εκεί γνώρισα καλά τον Τσαϊλά, εκτίμησα την παρουσία του και την στρατιωτική και την ανθρώπινη και όταν αφυπηρέτησε συνεργαστήκαμε και στην διαδικτυακή τηλεόραση Ανιχνεύσεις web tv. Αλλά και σε εκπομπές που έκανα είτε στην ΕΡΤ3 όσο ήμουν ενεργός δημοσιογράφος, είτε στη Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης.

Ο Καφές της Κυριακής της διαδικτυακής Τηλεόρασης Ανιχνεύσεις web tv είναι μια προσομοίωση της επιτυχούς ιδέας που είχε ο Τσαϊλάς στην ΑΔΙΣΠΟ. Με μικρές παραλλαγές.

Ανήσυχο πνεύμα με υπερβολική αγάπη για το ναυτικό και με πατριωτικές ευαισθησίες ο Τσαϊλάς δεν έμεινε ένας απλός απόμαχος ναυταίος.

Μελετά, αρθρογραφεί, συμμετέχει σε ελληνικά και διεθνή think tanks κάνει προτάσεις στρατιωτικής πολιτικής και γεωπολιτικής και κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε πολλά ελληνικά ΜΜΕ και ιστολόγια αλλά και σε διεθνή.

Το βράδυ των Ιμίων ο Τσαϊλάς βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή των γεγονότων κυβερνήτης της πυραυλακάτου Λάσκος. Επανειλημμένως έχει αναλύσει σε εκπομπές τις εμπειρίες του από την τραγική εκείνη νύκτα.

Μαζί, δε, με τον Ναύαρχο Γκότση, ο Τσαϊλάς ήταν από τους ναυταίους που ενδιαφέρθηκαν να έρθει το «Βέλος» στη Θεσσαλονίκη και, τώρα, φροντίζουν για την αξιοπρεπή παρουσία του.

Ο Τσαϊλάς υπηρέτησε ως ναυτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία στον Καναδά μαζί με τον πρέσβη Γεώργιο Αϋφαντή και τον, επίσης, πρέσβη Λεωνίδα Χρυσανθόπουλο. Ήταν τέτοια η προσφορά του που εντυπωσίασε, ακόμη, και τους Καναδούς οι οποίοι του πρότειναν να μείνει και να εργαστεί για την χώρα τους.

Ο Τσαϊλάς δεν έχει κομματικές παρωπίδες. Είναι ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για την λειτουργία της Δημοκρατίας στον τόπο που γεννήθηκε, για την ευημερία του λαού της χώρας για την ασφάλειά του. Το ενδιαφέρον του είναι έντονο και συνεχές.

Είναι αυτό το ενδιαφέρον που τον ώθησε να αποδεχθεί την πρόταση να είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Κίνηση «Συμμετέχω».

Ο Τσαϊλάς αξίζει της προσοχής σας. Αν δεν ψηφίζετε, απλώς, κομματικά και ψάχνετε, προηγουμένως, το ποιόν του υποψηφίου αναζητείστε τον μόνοι σας.

Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι από τους Έλληνες που αν συμμετάσχουν στα κοινά, η ποιότητα της πολιτικής θα αλλάξει.