Μέσα στη γενικευμένη πολιτική απογοήτευση, οι εκλογικές νίκες της Ιλχάν Ομάρ και της Πέγκι Φλάναγκαν στη Μινεσότα προσφέρουν μια μικρή όαση ελπίδας. Όχι επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα είναι συγκρίσιμες πολιτικά ούτε επειδή οι δύο περιπτώσεις ταυτίζονται, αλλά επειδή αποδεικνύουν ότι οι κομματικοί μηχανισμοί, η οικονομική ισχύς και οι προκατασκευασμένες βεβαιότητες δεν είναι πάντοτε ανίκητα.
Η Ομάρ και η Φλάναγκαν δεν είναι άγνωστες ούτε εμφανίστηκαν ξαφνικά. Εκφράζουν την προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών και μια αντίληψη πολιτικής που επιδιώκει να διατηρήσει δεσμούς με την κοινωνία, σε ένα κόμμα το οποίο έχει φθαρεί από τις επιλογές και τους συμβιβασμούς του. Αν άνθρωποι με αυτά τα χαρακτηριστικά κατορθώσουν να επηρεάσουν, έστω και λίγο, την πορεία του Δημοκρατικού Κόμματος, αυτό αποτελεί θετική εξέλιξη.
Ανάλογα θετικό θα ήταν να αποκτήσουν κοινωνική, πολιτική και εκλογική απήχηση νέα πολιτικά κινήματα στην Ελλάδα. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το νόημα της σύγκρισης με την προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού και του υπό διαμόρφωση Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών: όχι στην ταύτιση προσώπων και συνθηκών, αλλά στην κοινή δυνατότητα μιας αυθεντικής κοινωνικής ανάγκης να υπερβεί τους επαγγελματίες διαχειριστές της πολιτικής.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν προέρχεται από τον κομματικό σωλήνα. Δεν κατασκεύασε τη δημόσια παρουσία της στα τηλεοπτικά παράθυρα ούτε ακολούθησε την καθιερωμένη διαδρομή προς την εξουσία. Μπήκε στη δημόσια ζωή μέσα από μια ανείπωτη προσωπική τραγωδία και κατόρθωσε να μετατρέψει τον πόνο σε συλλογική απαίτηση για αλήθεια, δικαιοσύνη και λογοδοσία.
Γι’ αυτό και το σύστημα επιχειρεί επίμονα να εξαφανίσει ή να απαξιώσει αυτή την προσπάθεια, αξιοποιώντας όσους εξαρτώνται πολιτικά, οικονομικά ή επικοινωνιακά από αυτό. Δεν ανήκουν, ασφαλώς, όλοι οι επικριτές στην ίδια κατηγορία· ορισμένοι παρασύρονται ή διατυπώνουν θεμιτές επιφυλάξεις. Άλλοι, όμως, εμφανίζονται έτοιμοι να πουλήσουν ακόμη και την ψυχή τους για ένα πιάτο φασολάδα.
Η ηθική δύναμη και η κοινωνική απήχηση δεν αρκούν από μόνες τους. Το νέο κίνημα θα πρέπει να παρουσιάσει σαφές και εφαρμόσιμο πρόγραμμα, να λειτουργήσει δημοκρατικά και να επιλέξει ανθρώπους ικανούς και αξιόπιστους. Η αμφισβήτηση του παλιού αποκτά νόημα μόνο όταν συνοδεύεται από μια σοβαρή πρόταση για το καινούργιο. Δικαιούται, όμως, την ευκαιρία να κριθεί γι’ αυτά — και όχι να καταδικαστεί εκ των προτέρων από εκείνους που αντιμετωπίζουν την πολιτική ως κλειστό επάγγελμα.
Η επιβίωση και η εκλογική καταγραφή αυτού του κινήματος είναι μία από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να αλλάξει ο σημερινός συσχετισμός. Μπορεί να επαναφέρει στις κάλπες πολίτες που έχουν αποστασιοποιηθεί. Παράλληλα, ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να συσπειρώσει παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους και το ΠΑΣΟΚ να ανακτήσει συντηρητικότερους πολίτες που μετακινήθηκαν προς τη Νέα Δημοκρατία. Αυτές είναι τρεις πιθανές προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί μια αμυδρή, αλλά υπαρκτή, ελπίδα πολιτικής απαλλαγής.
Διότι αν δεν υπάρξει ουσιαστική ανατροπή, η πορεία της χώρας και για την επόμενη τετραετία μοιάζει προδιαγεγραμμένη. Το σημερινό σύστημα εξουσίας, με τη δομή, την καθοδήγηση, τον έλεγχο και τη διαφθορά που το χαρακτηρίζουν, έχει επιταχύνει την παρακμή των θεσμών και τον κοινωνικό εκφυλισμό. Αν υπάρχει ένας θεμελιώδης λόγος να απομακρυνθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την εξουσία, είναι ακριβώς αυτή η εικόνα.
Η εμπειρία της Μινεσότας δεν προσφέρει έτοιμες συνταγές για την Ελλάδα. Υπενθυμίζει, όμως, ότι όταν μια πραγματική κοινωνική ανάγκη αποκτά αυθεντική πολιτική έκφραση, οι μηχανισμοί μπορούν να ηττηθούν. Και η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη από μια ελπίδα που δεν θα απαιτεί λήθη και σιωπή, αλλά αλήθεια, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και ενεργή συμμετοχή.
Συμφωνώ με το άρθρο σας, κ. Σαββίδη και θεωρώ επιβεβλημένη την απομάκρυνση τού Μητσοτάκη και τού σογιού του από την πολιτκή ζωή της χώρας, άλλως ο κατήφορος θα γίνεται ολοένα πιο ολισθηρός. Έχει κυριολεκτικά σαπίσει το κράτος με την αχαλίνωτη διαφθορά του. Αυτό το βλέπει κάθε καλόπιστος και νουνεχής άνθρωπος.
Είχα τις επιφυλάξεις μου για την δημιουργία πολιτικού κόμματος (τα κόμματα γενικώς μου φέρνουν αλεργία) από την κ. Καρυστιανού και θα προτιμούσα να είχε συνεχίσει ακομματίστα τον δίκαιο αγώνα της για την δημιουργία πραγματικής Δικαιοσυνης στην χώρα μας, αλλά ίσως ήταν ανάγκη, διότι δεν βλέπω άλλη οδό αντιστάσεως στο κομματικό κράτος τού Μητσοτάκη. Προσέξτε, δεν μιλώ για ΝΔ, ΠαΣοΚ, ή ο,τιδήποτε άλλο. Για το καθεστώς τού Μητσοτάκη μιλώ, αυτό το συνώνυμο τής διαφθορά και τού αμοραλισμού.
Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω, δεν ξέρω, τι είναι “η εμπειρία της Μινεσότας”. Ίσως και να μην θυμούμαι μερικά πράγματα, ή να έχω στιγμιαία διάλειψη τού νου.
Μήπως δεν νικήθηκαν οι μηχανισμοί του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΓΠΑ -κάτι σαν την Κεντροαριστερά μας- αλλά αυτοί οι κομματικοί μηχανισμοί -όπως και στην Ελλάδα μας -δεν υπάρχουν μετά το 2010, γιατί αν υπήρχαν αυτοί οι μηχανισμοί , δεν θα επικρατούσε ούτε ο κ. Τσίπρας το 2015 στις εκλογές και το δημοψήφισμα ,ούτε ο κ. Κασσελάκης στην Αρχηγία του Σύριζα;;;.
Και να μη λησμονούμε ,αγαπητές Ανιχνεύσεις ,πως
ότι τώρα συμβαίνει στις ΗΠΑ στην Ελλάδα θα συμβεί μετά 30 χρόνια .
Εν τω μεταξύ όσοι (όλοι δηλαδή της Αντιπολιτεύσεως)θέλουν να φύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης , παραλείπουν να δηλώσουν-γράψουν ότι θέλουν να φύγει η Νέα Δημοκρατία από την κυβέρνηση με τα καλύτερα κυβερνητικά στελέχη της , για να έρθουν άγνωστοι , που δεν τους γνωρίζουν, ούτε στις πολυκατοικίες στις οποίες διαμένουν.
ΟΜΩΣ ,
τα εκατομμύρια των Ελλήνων ,που την ψηφίζουν συνεχώς από το 1974 θα συσπειρωθούν και δεν θα ρισκάρουν να μη την ψηφίσουν για πρώτη ,βέβαιοι όντες ότι θα υπάρξει αν απαιτηθεί άλλος ισάξιος του Μητσοτάκη πρωθυπουργός για να μη γυρίσει η Ελλάδα μας στα παλιά και στο ΠΑΛΙΟ-ΠΑΛΙΟ ,”κλωτσάει” πριν ”εξαερωθεί”.
Υ.Γ Η επόμενη Βουλή ,αγαπητές Ανιχνεύσεις, υπάρχει κίνδυνος να είναι μια Βουλή των ζόμπι .Δηλαδή να είναι όλοι άσχετοι ,αφελείς ,καλοπροαίρετοι άνθρωποι, αλλά εμφανώς ανεπαρκείς για να διαχειριστούν τα περίπλοκα θέματα , ιδίως της εξωτερικής μας πολιτικής .
Η ΒΟΥΛΗ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ.
Σταύρος Αθαν. Ναλμπάντης
“Εν τω μεταξύ όσοι (όλοι δηλαδή της Αντιπολιτεύσεως)θέλουν να φύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης , παραλείπουν να δηλώσουν-γράψουν ότι θέλουν να φύγει η Νέα Δημοκρατία από την κυβέρνηση”
Εδώ φαίνεται καθαρά ότι δεν καταλαβαίνεις τίποτε. Και όμως φρόντισα να προλάβω κομματόσκυλα ΣΑΝ κι εσένα, που δεν ξέρεις τι θεό λατρεύεις:
“Προσέξτε, δεν μιλώ για ΝΔ, ΠαΣοΚ, ή ο,τιδήποτε άλλο. Για το καθεστώς τού Μητσοτάκη μιλώ, αυτό το συνώνυμο τής διαφθορά και τού αμοραλισμού.”
Φοράς κομματικά γυαλιά που σ’ εμποδίζουν να δεις την καταφανή διαφορά μεταξύ ενός συγκριμένου προσώπου κι ενός οιουδήποτε κόμματος. Ή δεν βλέπεις, ή τα “παίρνεις”, διαφορετικά δεν εξηγείται.
Αν κανείς δεν αποτολμήσει την αλλαγή, αν δεν δώσει ευκαιρία και σε κάποιον καινούριο, πώς θ’ αλλάξει η σημερινή θλιβερή εικόνα τής χώρας.
Ἔχετε δίκιο κ. Σαββίδη, συμφωνῶ μὲ ὅσα γράφετε στὸ ἄρθρο. Ἡ χώρα χρειάζεται πολιτικὴ καὶ ὄχι διαχείριση. Πολιτικὴ ἀντάξια τῆς μακρόχρονης ἱστορίας της καὶ τῆς θέσης της στὸν κόσμο. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα, ποὺ ἐμβαθύνουν στὴν διαδρομή της, στὸν πολιτισμό μας, ἄνθρωποι μὲ βαθειὰ γνώση, μὲ ἐμπειρία τοῦ τομέα τους, ἄνθρωποι μὲ προσωπικὴ διαδρομὴ ὄχι ζόμπι, ποὺ θὰ κοσμοῦσαν τὴν Βουλή, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γεμάτη γιὰ νὰ δημιουργεῖται πολιτικὴ ζύμωση. Ἡ ἀναζήτηση προσώπων ἱκανῶν μέσα ἀπὸ τὸν λαὸ εἶναι ἡ ζωντάνια καὶ ἡ συνέχειά μας, ἡ ἀξιοποίηση ὅλων εἶναι ἡ ἐλπίδα μας, ὁ λόγος ποὺ θὰ κρατηθοῦν οἱ ἄξιοί μας στὴν χώρα μας. Ἡ Βουλὴ δείχνει τὴν ἀξία τῆς κοινότητας, ἡ τωρινὴ ἀπαξία της δείχνει τό ποῦ βρισκόμαστε.
Ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ὅλες τὶς δυνάμεις της. Καὶ ἡ ἐναλλαγὴ προσώπων, τάσεων, εἶναι ζωτικῆς σημασίας καὶ ἐνάντια στὴν καθεστωτικὴ ἀντίληψη. Ἀκόμα καὶ τὰ ὀνόματα μπορεῖ νὰ μὴν σημαίνουν τίποτα ἂν δὲν τὰ διέπουν ἀρχὲς καὶ ἡ ἀλήθειά τους.
«Δεν πολεμάγει τ’ όνομα ποτέ, πολεμάγει η αντρεία, ο πατριωτισμός, η αρετή» ὅπως ἔχει πεῖ ὁ Μακρυγιάννης.
”Η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση εν αναμονή και όχι αντιπολίτευση σε εμφύλιο” Χάρης Τσιόκας τ. βουλευτής ΠΑΣΟΚ (εφημερίδα Μακεδονία 16/8/2026).
Τέτοια πρωτοσέλιδα ”Η ΧΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ” θα υπάρχουν μια εβδομάδα προ των εκλογών του 2027 ,και το μόνο κόμμα που θα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση της προκοπής (στη Βουλή των ζόμπι) θα είναι η Νέα Δημοκρατία ,με ή χωρίς τον κ. Μητσοτάκη και αυτό από τώρα ”με μυαλό κουκούτσι στο κεφάλι τους ”το δουλεύουν ” λαός και Κολωνάκι ”.
Υπήρχαν και υπάρχουν και οι μη νοήμονες , που πάντα αποφασίζουν με την παροιμία , ” ας πάει και το παλιάμπελο” .
Ελευθερία έκφρασης και ψήφου έχουμε , ζήτω η Ελληνική Δημοκρατία .