του Παναγιώτη Γερογλή*
…” Τα γεγονότα και όχι η επιθυμία, είναι αυτά που διαμορφώνουν την αλήθεια…η οποία ενίοτε καθίσταται πολύ δυσάρεστη για ορισμένους…
Κάθε ανάλυση οφείλει να κινείται με γνώμονα τη σφαιρική και αντικειμενική προσέγγιση των γεγονότων, αποβάλλοντας κάθε συμπάθεια, αντιπάθεια, εμπάθεια ή συμφέρον… “…
Α. Η ΣΥΚΡΟΥΣΗ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ – ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ…
Α1.ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ
To διεθνές δίκαιο, είναι ένα σύνολο κανόνων, υποχρεώσεων, προνοιών, προβλέψεων, δικαιωμάτων των κρατών, τα οποία εμπεριέχονται σε πλήθος συμφωνιών, συνθηκών, συμβάσεων,και λοιπών συναφών θεσμικών κειμένων διεθνούς χαρακτήρα.
Στο υπόψη σύνολο, εντάσσονται και εθιμικοί κανόνες, πρακτικές, οι οποίο μπορεί να παραμένουν και άγραφες, αλλά και νομολογίες που παράγονται από τα δικαιοδοτικά του όργανα.
Σκοπός του διεθνούς δικαίου, η ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ των κρατών μέσα από ένα καθορισμένο πλαίσιο διαδικασιών και λειτουργίας, η αποφυγή των συγκρούσεων, η επίλυση των προβλημάτων χωρίς προσφυγή στη βία, η προαγωγή της ειρήνης, της σταθερότητας, της ασφάλειας, της ευημερίας των πολιτών και η ανάπτυξη της συνεργασίας.
Στο διεθνές δίκαιο, θεμελιώδες κείμενο θεωρείται ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών με τα επί μέρους άρθρα του, ο Χάρτης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο σεβασμός στις αρχές της αναεξαρτησίας, της εδαφικής ακαραιότητας και κυριαρχίας, καθώς και η αυτοδιάθεση των λαών.
Κύρια όργανα του το Διεθνές Δικαστήριο, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Ακόμη και στην περίπτωση που παρά τις προβλέψεις και πρόνοιες του , το Διεθνές Δίκαιο αποτυγχάνει στην εξεύρεση ειρηνικών λύσεων για τη διευθέτηση τριβών και προβλημάτων και τα αντίπαλα μέρη καταφύγουν σε ένοπλη σύγκρουση με τη χρήση βίας, ακόμη και εκεί τα πράγματα δεν είναι ανεξέλεγκτα…
Τα αντίπαλα μέρη οφείλουν να σεβαστούν το Δίκαιο των Ενόπλων Συγκρούσεων με τις πρόνοιες του .
Το υπόψη δίκαιο, εδράζεται κατά κύριο λόγο σε προβλέψεις, πρόνοιες, απαγορεύσεις, περιορισμούς, της Σύμβασης της Γενεύης με τα συνοδά της πρωτόκολλα (1925, 1977 & 2005), της Σύμβαση της Χάγης (1899,1907,1954), της Σύμβαση για τις Γενοκτονίες και τα εγκλήματα πολέμου, η Σύμβαση για τα διασπερόμενα πυρομαχικά, η Συνθήκη απαγόρευσης των ναρκών…
Θεμελιώδεις αρχές του, η αρχή της διάκρισης και του δαχωρισμού, η αρχή της αναγκαιότητας, της αναλογικότητας, της προληπτικότητας, της προστασίας των αμάχων , ενώ κυρίαρχη εφαρμογή βρίσκει το ανθρωπιστικό δίκαιο…
Όλα τα παραπάνω, αποτελούν επιτεύγματα του ανθρωπίνου πολιτισμού, και δη, του δυτικού πολιτισμού…
Και σαφώς η εφαρμογή τους, καθίσταται απαιτητή, απο κάθε δρώντα, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς αστερίσκους….και σίγουρα όχι, α λα καρτ…
Μία στάση, α λα καρτ, την οποία φέρεται να έχει υιοθετήσει η ελληνική κυβέρνηση, όχι μόνο στην εσωτερική απονομή της δικαιοσύνης, αλλά την εφαρμόζει πιστά στην εξωτερική της πολιτική, επικαλούμενη το διεθνές δίκαιο κατά το δοκούν…μειώνοντας βέβαια και στο διεθνές περιβάλλον, την υπόστασή της ως σοβαρή κυρίαρχη χώρα…
Στην περίπτωση του Ιράν, σύμφωνα με το Δ.Δ., έχουμε μία κλασσική περίπτωση ενός επιθετικού πολέμου εκ μέρους ΗΠΑ και Ισραήλ, εναντίον του Ιράν….
Σημειωτέον, οι δύο χώρες ΗΠΑ, Ισραήλ, δεν διατηρούν κοινά σύνορα σε κανένα μέρος της Ιρανικής επικράτειας και η ενοπλη σύγκρουση, έλαβε χώρα υπό το πρόσχημα του εκδημοκρατισμού του θεοκρατικού καθεστώτος των Αγιατολάχ-Μουλάδων, καθώς και υπό την άρση-εξάλειψη της πυρηνικής απειλής που το Ιράν με το υπόψη καθεστώς συνιστούν για την παγκόσμια ασφάλεια…
Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης βέβαια, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ , δεν απέκρυψε ότι επιθυμεί διακαώς να κυριεύσει-ελέγξει το ιρανικό πετρέλαιο…
Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η υπόψη επίθεση στερείται παντελώς κάθε έννοιας νομιμότητας, παραγκωνίζοντας ομοίως βασικές αρχές του Δ.Δ. (Διεθνούς Δικαίου), όπως της εθνικής κυριαρχίας, ενώ αγνόησε εξίσου επιδεικτικά τα δικαιοδοτικά όργανα του Δ.Δ και πρωτίστως το ΣΑ ΟΗΕ (Συμβούλιο Ασφαλείας ΟΗΕ).
Η προβλεπόμενη διαδικασία, σχετικά με την παγκόσμια απειλή της εν δυνάμει ιρανικής προσπάθειας απόκτησης πυρηνικού οπλοστασίου, θα προϋπέθετε αντιμετώπιση με σχετική απόφαση του ΣΑ ΟΗΕ (resolution) και εν συνεχεία , ανάθεση συγκεριμένης αποστολής (mandate ) σε αρμόδιο ικανό διεθνή φορέα παροχής ασφαλείας (π.χ. ΝΑΤΟ) , για την υλοποίηση της εφαρμογής της…
Τίποτα από αυτά βέβαια δεν έγινε…
Τα αρνητικά όμως σε σχέση με το Δ.Δ., δεν σταματούν εδώ, αλλά έχουν και συνέχεια…
Το δίκαιο του πολέμου, απαγορεύει ρητά, τη στοχοποίηση της πολιτικής ηγεσίας ενός κράτους και τη δικαιολογεί μόνο αν αυτή, συμμετέχει ενεργά στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων…
Υπό αυτό το πρίσμα, η δολοφονία πολιτικών προσωπικοτήτων του Ιράν που δεν συμμετείχαν στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων, συνιστά εγκλήματα πολέμου…
Όπως έγκλημα πολέμου αυνιστά και η προσβόλή του ιρανικού σχολείου η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο δεκάδων μαθητριών (μη διασταυρωμένες πηγές, αναφέρουν έως και 176 μαθήτριες), δεδομένου ότι δεν τηρήθηκε ούτε η αρχή της αναγακαιότητας , ούτε η αρχή του διαχωρισμού.
Όπως έγκλημα πολέμου, συνιστά η μη παροχή βοήθειας σε ναυαγούς, μετά τη βύθιση ανοιχτά της Κευλάνης του ιρανικού πλοίου (4 Μαρτίου, Φ/Γ DENA σε εκπαιδευτικό πλου) από αμερικανικό Υ/Β…
‘Οπως εγκλημα πολέμου, ενθεν κακείθεν, συνιστά η στοχοποίηση και η προσβολή αμάχων, καθώς και η στοχοποίηση-προσβολή κοινωφελών-πολιτικών εγκαταστάσεων, που δύναται να θέσουν σε κίνδυνο τις ζωές αμάχων και την επιβίωση του άμαχου πληθυσμού….συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης, αφαλάτωσης, κ.λπ…
Α2. ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Από πλευράς διεθνούς περιβάλλοντος, τόσο το ΝΑΤΟ, όσο και η Ε.Ε., απέφυγαν να λάβουν μέρος στη σύγκρουση…
Επιπρόσθετα δε, μεμονωμένα κ-μ των υπόψη οργανισμών, δήλωσαν δια των αρχηγών τους, ότι δεν είχαν καμία πρότερη έγκαιρη ενημέρωση για την υπόψη επιχείρηση ( Epic Fury for USA, and Lion’s Roar for Israel ).
Στην υπόψη κατεύθυνση, εκτός από τη Γερμανία και τη Γαλλία, συντάχθηκε και η Μ. Βρετανία, η οποία επέδειξε και μία άνευ προηγουμένου ένδεια των σημερινών αμυντικών της δυνατοτήτων και δη των αεροναυτικών…
Σκληρή στάση κράτησε ιδιαίτερα η Ισπανία, η οποία όχι μόνο δεν διέθεσε τις νατοικές βάσεις επ ωφελεία των επιχειρήσεων, αλλά αντίθετα απαγόρευσε και τις σχετιζόμενες με τις επιχειρήσεις πτήσεις εντός του εναερίου χώρου της…
Ομοίως αρνητικά τοποθετήθηκαν και η Ιταλία και ως αναμενόμενο και η Τουρκία, ένεκα των εχθρικών της σχέσεων με το Ισραήλ (παρόλα αυτά το τροφοδοτεί με ενέργεια, από τον αγωγό BTC, από το Αζερμπαϊτζάν.)…
Η παραπάνω στάση, εξόργισε τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος σε μία συνήθη (πλέον) επικοινωνιακή του έκρηξη, καταφέρθηκε δημόσια εναντίον του ΝΑΤΟ , της Ε.Ε., συγκεκριμένων κ-μ, και των αρχηγών τους, με ιδιαίτερα οξείς, επιθετικούς και ανοίκειους για τη διπλωματική γλώσσα χαρακτηρισμούς…(“δειλοί, θα το θυμόμαστε.”.) .
Α3. Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΥ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΙΡΑΝ.
Η πυρηνική απειλή εκ μέρους του Ιράν, είναι σαφώς ορατή και μάλιστα, υπό τον έλεγχο της εξουσίας από το θεοκρατικό καθεστώς των Αγιατολάχ και των Μουλάδων…
Εξάλλου, στις υπό εξέλιξη διαπραγματεύσεις , κατά την τρέχουσα ανακωχή, το Ιράν, δεν αρνήθηκε ότι διαθέτει ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου και ότι συνεχίζει τη διαδικασία εμπλουτισμού και άλλων ποσοτήτων ( μέχρι στιγμής, οι πληροφορίες δείχνουν περίπου 450 Kgr).
Όμως αυτό είναι πρωτίστως ένα πρόβλημα παγκόσμιας ασφαλείας, που αντανακλά σε όλα τα κ-μ και όχι μόνο σε ΗΠΑ και Ισραήλ….
Ως τέτοιο, θα έπρεπε να έχει υπάρξει ένας διαφορετικός χειρισμός, με συναίνεση και συμμετοχή ενός μεγάλου συνασπισμού κρατών, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και όχι μέσω της μονοδιάστατης αντιμετώπισης μέσω του “ιππικού”…
Και η οποία είναι αμφίβολο, κατά πόσο θα αποδειχθεί αποτελεσματική, κατόπιν και των εξελίξεων που έλαβαν χώρα, σαφώς μακράν από τις αμερικανοισραηλινές αρχικές προσδοκίες για έναν σύντομο πόλεμο.
Το ερώτημα όμως θα παραμένει στον αέρα…πότε έλεγε ψέματα και πότε έλεγε αλήθεια ο κ. Τραμπ….
Τον Ιούνιο του 2025, όταν στην προηγούμενη επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, μας διαβεβαίωνε ότι καταστράφηκε πλήρως το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράν…ή σήμερα..???…
Εν μέσω παλινωδιών, που τη μία μας λέει ότι το ξανακατέστρεψαν, ενώ μετά από λίγο ορύεται ότι το Ιράν , θα πρέπει να παραδώσει το (άρα, μη καταστραφέν) πυρηνικό οπλοστάσιο του..??..
Εξάλλου, σε παρόμοιες περιπτώσεις του παρελθόντος, ούτε χημικά ανακαλύφθηκαν στο Ιράκ, ούτε εν τέλει κατέστει εφικτή η αλλαγή πολιτικής σε Ιράκ και Αφγανιστάν(=το νεκροταφείο των αυτοκρατοριών).
Αναφορικά με την επίφαση του εκδημοκρατισμού των υπόψη κρατών και δή του Ιράν, και πάλι το παρελθόν και η εμπειρία έδειξαν, ότι παρά τις στρατιωτικές επεμβάσεις και ουσιαστικά μακρόχρονες κατοχές των υπόψη κρατών, ο “εκδημοκρατισμός” των κρατών, δεν κατέστει εφικτός…τουλάχιστον με τα νοούμενα δυτικά πρότυπα περί δημοκρατίας…
Σαφώς και το εγκαθιδρυθέν θεοκρατικό καθεστώς των Αχιατολάχ και των Μουλάδων του, μετά την πτώση του Σάχη το 1979, είναι ένα αυταρχικό, ανελεύθερο καθεστώς…
Εύλογα όμως αναρωτιέται κανείς…είναι το μόνο στην περιοχή…???…ή μήπως στην υφήλιο..??…
Η Σαουδική Αραβία, που σήμερα ανήκει θεωρητικά στον “άξονα του καλού” (αν δεχτούμε ότι το Ιράν, είναι ο άξονας του κακού), είναι ενα εξίσου θεοκρατικό, αυταρχικό και αιμοσταγές καθεστώς…
Όπου από την άνοδο διαδόχου Μπιν Σαλμαν (εμπλεκόμενος στην υπόθεση δολοφονίας του αντικαθεστωτικού δημοσιογράφου Κασόγκι, το 2018 στην Τουρκία) , παρά τις αρχικές υποσχέσεις, οι εκτελέσεις αυξήθηκαν θεαματικά, διαρκώς αυξανόμενες, και από κατά μ.ο. 70 το 2010, έφτασαν το 2025 τις 356…
Το 2024,οι εκτελέσεις ήταν 340, ενώ το 2022, σε μία μόλις ημέρα, εκτελέστηκαν 81 άτομα…. για ναρκωτικά, ληστείες, απομάκρυνση από το Ισλάμ, κ.λπ.
Αντίστοιχα βέβαια , το 2025, οι εκτελέσεις στο Ιράν, ξεπέρασαν τις χίλιες, για τα ως άνω αδικήματα , και επιπλέον πολιτική και θρησκευτική ανυποταγή…
Το “απολίτιστο” Ιράν βέβαια, που πρέπει να επιστρέψει στη λίθινη εποχή, εκτελεί δι’ απαγχονισμού, ενώ το πιό “πολιτισμένο” καθεστώς στη Σ. Αραβία, εφαρμόζει τον αποκεφαλισμό σε δημόσια θέα, τη σταύρωση, το λιθοβολισμό, τον ακρωτηριασμό…
Και εν τέλει, πόσες χώρες ανά την υφήλιο, ιδιαίτερα στην Ασία , στην Αφρική και στη Λατινική Αμερική, χρήζουν “άμεσου δυτικότροπου εκδημοκρατισμού” , μη λαμβάνοντας υπόψη, εθνολογικά, θρησκευτικά, πολιτισμικά, πολιτιστικά στοιχεία και αντίστοιχες ιστορικές παρακαταθήκες και δεσμεύσεις..??..
Τελικά, πίσω από κάθε επίκληση και επίφαση “εκδημοκρατισμού”, η οποία έρχεται ως “εξωτερική βοήθεια”, είναι παραπάνω από ευκόλως κατανοητό, ότι προτεραιότητα έχει η εξυπηρέτηση συμφερόντων….
Και καμία ουσιαστική αλλαγή, δεν πρόκειται να επισυμβεί, αν το εκάστοτε έθνος, δεν είναι πολιτικά ώριμο και δυνατό, ώστε να επιφέρει από μόνο του τις απαραίτητες ρηξικέλευθες αλλαγές, στηριζόμενο κατά βάση στις δικές του εσωτερικές δυνάμεις.
Α4. Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Η Ελλάδα, για μια ακόμη φορά, αποφάσισε να συμμετέχει ενεργά στη σύγκρουση, διαλέγοντας πλευρά, χωρίς αυτό να καθισταται απαραίτητο…
Και δεν ήταν μόνο η καλώς άμεση ανταπόκριση της στο πλήγμα των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο (επί βρετανικού εδάφους), με την αποστολή – ανάπτυξη 2 Φ/Γ (ΚΙΜΩΝ και ΥΔΡΑ) και 4 Α/Φ F-16…
Η οποία ανάπτυξη, έδειξε άμεσα ανακλαστικά και εξίσου άμεση ετοιμότητα των ΕΔ και των αμυντικών της δυνατοτήτων…
Ήταν επίσης , η άνευ περιορισμών διάθεση της ναυτικής βάσης στη Σούδα, όπως και του ΕΕΧ (εθνικού εναέριου χώρου), για την υποστήριξη των αμερικανικών επιχειρήσεων…
Ήταν η άμεση ανάπτυξη δυο πυροβολαρχιών PATRIOT, σε Κάρπαθο και Διδυμότειχο….
Ήταν η αναγκαία εμπλοκή της ανεπτυγμένης από πενταετίας πυροβολαρχίας PATRIOT, στη Yanbu στη Σ. Αραβία, με την κατάρριψη δύο ιρανικών πυραύλων και ενός drone…
Μα κυρίως ήταν η αναίτια επικοινωνιακή κυβερνητική διαχείριση, η οποία διόγκωσε το βαθμό ελληνικής εμπλοκής, προκειμένου μέσω του εγειρόμενου εθνικοπατριωτισμού, να ισορροπήσει τα σκάνδαλα της διαφθοράς και αναξιοκρατικής διοίκησης που την ταλανίζουν.
Εξάλλου, η Σ. Αραβία, δεν ανακοίνωσε αναλυτικά την εμπλοκή της ελληνικής πυροβολαρχίας, η οποία εμπλοκή κατέστει λεπτομερώς γνωστή,από ελληνικής πλευράς.
Υπόψιν δε, ότι κατά την οικονομική βύθιση και δυσπραγία της Ελλάδας το 2010-2011, το Ιράν παρείχε πετρέλαιο με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους για τη χώρα μας, τη στιγμή που οι διεθνείς ενεργειακές αγορές απαιτούσαν “cash on delivery”.
Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, παραμένει δυσνόητο το ερώτημα του Έλληνα ΥΠΕΞ, ότι τα ελληνικά εγκλωβισμένα πλοία στον Περσικό, δεν θα έπρεπε να υφίστανται τις ιρανικές κυρώσεις και εντάσσεται περισσότερο στην επικοινωνιακή κυβερνητική πολιτική για εσωτερική κατανάλωση και επηρεασμό.
Η δε πρόσφατη ερώτηση στη Βουλή, για διάθεση αριθμού πυραύλων PATRIOT, προς το Κατάρ, δεν έχει τύχει ακόμη ξεκάθαρης διεκρινιστικής απαντησης.
Ανατρέχοντας στις πρόνοιες του Δ.Δ και του δικαίου των συγκρούσεων, θα διαπιστώσει κανείς, ότι παρόλα όσα λέγονται ακόμη και από έγκριτους δημοσιολογούντες, δεν υφίσταται καμία επιτροπή που να κατατάσσει αυτούς που λαμβάνουν μέρος σε μια σύγκρουση, ανάλογα με το αν οι ενέργειες τους χαρακτηρίζονται ως επιθετικές ή αμυντικές….
Ούτε βέβαια καταχωρούνται κάπου οι υπόψη ενέργειες…
Αντίθετα , η κατηγοριοποίηση βασει των προνοιών του Δ.Δ., περιλαμβάνει τους:
α. Άμεσα εμπλεκομένους (τους βασικούς αρχικούς δρώντες των εχθροπραξιών)
β. Τους συμμετέχοντες (με όποιο από τα εμπλεκόμενα μέρη).
γ. Τους υποστηρίζοντες (οικονομικά, με εφόδια, πυρομαχικά, οπλικά συστήματα, πληροφορίες, κ.λπ).
Επιπλέον δε, σχετικά με την επιθυμία-πρόταση αντιστοίχων δημοσιολογούντων για ανάπτυξη των PATRIOT και σε Καστελόριζο, να γνωρίσω προς τους μη γνωρίζοντες, ότι η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων επί του πεδίου, αφενός μεν θα πρέπει να συνδέεται με την επιχειρησιακή αναγκαιότητα και σκοπιμότητα σχετικά με την παρεχόμενη επιθυμητή προστασία σημαντικών στόχων υψηλής αξίας (ΣΥΑ), αφετέρου δε, το πεδίο να εξασφαλίζει θέσεις προστασίας-κάλυψης-απόκρυψης, για κυριες, εφεδρικές, εναλλακτικές, θέσεις.
Καθίσταται λοπόν παραπάνω από ευκόλως κατανοητό, ότι η περιρισμένη εδαφική έκταση ενός νησιού όπως το Καστελόριζο, σε συνδυασμό με το δύσβατο του εδάφους, τα περιορισμένα δρομολόγια και τη γειτνίασή του με την τουρκική ενδοχώρα, θα έθετε σε υπαρκτό και αναίτιο κίνδυνο την επιβιώσιμότητα ενός δυσαναπλήρωτου , δυσεύρετου και ιδιαίτερα ακριβού εξειδικευμένου οπλικού συστήματος στρατηγικού χαρακτήρα.
Κλείνοντας την υπόψη υποενότητα, κρίνω σκόπιμο, να διευκρινίσω ότι η ελληνοισραηλινή προσέγγιση, που ξεκινά πίσω στο 2008, και εν συνεχεία ενισχύθηκε σε ελληνοισραηλινή αμυντική συνεργασία , που απέδωσε επιπλέον τριμερή και τετραμερή σχήματα, δεν ήταν ελληνοισραηλινή, αλλά ισραηλοελληνική….
Δηλαδή, η πρόθεση προσέγγισης δεν εκδηλώθηκε από ελληνικής πλευράς, αλλά από ισραηλινής…Με ότι αυτό συνεπάγεται για περαιτέρω συνειρμούς και συμπεράσματα.
Και ενώ τα οφέλη της ισραηλινής πλευράς είναι παραπάνω από ορατά, με την αύξηση του στρατηγικού του βάθους, με τη χρήση των ελληνικών περιφερειακών αεροδρομίων ως εναλλακτικά της ισραηλινής αμυντικής σχεδίασης, και με την βαθειά τους διείσδυση στην ελληνική ΠΑ, μέσω της δημιουργίας και παραχώρησης της εκπαιδευτικής βάσης στην Καλαμάτα (για την οποία πληρώσαμε και 2 δις ευρώ)….εν τούτοις , τα ελληνικά ανταλλάγματα, είναι από πενιχρά, έως ανύπαρκτα…
Στο μείζον επί του πεδίου ελληνικό πρόβλημα του καλωδίου στην Κάσο ( GSI-Great Sea Interconnector), για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, το Ισραήλ προτίμησε να παραμείνει αμέτοχο, χωρίς έστω κάποιες υποστηρικτικές δηλώσεις….
Ενώ σχετικά με τα οπλικά συστήματα που ΘΑ έρθουν κάποια στιγμή από το Ισραήλ, να θυμίσω ότι δεν μας χαρίστηκε τίποτα…
Αντιθέτως, τα πληρώνουμε κανονικά στις τιμές της αγοράς…συνεχίζοντας να ψωνίζουμε από το ράφι, παρά τις αντιδιαμετρικές δηλώσεις Δένδια…
Σχετικά με το θέμα της ανάπτυξης των ανωτέρω μέσων στην Κύπρο, ηλίου φαεινότερον, ότι το υπόψη παράθυρο ευκαιρίας και οι τρέχοντες συσχετισμοί ισχύος στη ΝΑ Μεσόγειο, θα πρεπει να τύχουν περαιτέρω εκμετάλλευσης, με μόνιμη ανάπτυξη αεροναυτικών δυνατοτήτων μας στην Κύπρο (έστω σε rotation basis), αλλά και ανάπτυξης αντιστοίχων ισχυρών δυνατοτήτων εκ μέρους της Κύπρου…
Πολλά δε αποσυρόμενα εθνικά οπλικά συστήματα, θα πρέπει να τύχουν περαιτέρω αξιοποίησης και εκμετάλλευσης από την Κύπρο για την συγκρότηση και ισχυροποίηση ενός ενιαίου εθνικού αποτυπώματος στην υπόψη ευαίσθητη περιοχή.
Β. ΧΡΟΝΙΚΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ.
Τον Ιούνιο 2025, είχε προηγηθεί της πρόσφατης σύγκρουσης ο βομβαρδισμός του Ιράν από Ισραήλ και ΗΠΑ..
Τότε ο Πρόεδρος Τραμπ είχε δηλώσει ότι είχε καταστραφεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, κάτι το οποίο απ’ ότι πλέον δείχνουν οι εξελίξεις, δεν ήταν αληθές…
Και τότε, όπως και τώρα, το Ιράν αντέδρασε με μπαράζ πυραυλικών πληγμάτων – βαλλιστικών και cruise- εναντίον του Ισραήλ, , και με προσβολές από drones long range, δείχνοντας ότι είχε σημαντικές και αξιόπιστες δυνατότητες αναταπόδωσης.
Στην υπόψη διαρρεύσασα περίοδο, πλήγησαν σημαντικά οι proxies του Ιράν, ήτοι Χεζμπολάχ, Χαμάς και Χούθι, σε σημείο που να θεωρούνται εξουδετερωμένοι…
Αποδείχθηκε και αυτό λάθος…
Σίγουρα οι δυνατότητες τους έχουν περιοριστεί σημανττικά, όχι όμως σε βαθμό που να μην θεωρούνται απειλή…
Επίσης, της πρόσφατης σύγκρουσης, προηγήθηκε η επιχείρηση ανατροπής καθεστώτος (subversion ops), με μαζικές διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων που βγήκαν στο δρόμο…
Αναμφίβολα υπάρχουν δυσαρεστημένοι στο Ιράν…αναμφίβολα υπάρχει δίκτυο κατασκοπείας MOSAD & CIA, το οποίο υποκίνησε την εξέγερση, εκμεταλλευόμενο τη δυσαρέσεκια…
Η οποία όμως καταπνίγηκε με ιδιαίτερο βίαιο τρόπο από το καθεστώς, με ξυλοδαρμούς, συλλήψεις, εκτελέσεις συμμετεχόντων…
Τελικά η υπόψη εξέγερση, αποδείχθηκε μη ικανή να ανατρέψει το καθεστώς, παρά τα μηνύματα Νετανιάχου και Τραμπ…
Η σύγκρουση που ακολούθησε περίπου δύο μήνες αργότερα, είχε χάσει το momentum και ήταν εκτός timing, ώστε να επιφέρει αθροιστικά αποτελέσματα ικανά να προκαλέσουν πολιτκές αλλαγές…
Κακή ,φτωχή σχεδίαση..??..δισταγμός..??…προφανώς τα αίτια θα συμπεριληφθούν στα διδάγματα (lessons learned) ώστε να εμπλουτίσουν τις επόμενες επιχειρήσεις του είδους ανατροπής καθεστώτων…
Εξάλλου, η παράλληλη εκδήλωση, εν προκειμένω, δεν θα είχε να αποκρύψει κάτι, αφού ολοι γνώριζαν ποιός ήταν από πίσω από τα γεγονότα εξ αρχής…
Και η επιχείρηση στη Βενεζουέλα , η οποία έπεσε πολύ γρήγορα και εύκολα, ένεκα και της διαφθοράς του καθεστώτος Μαδούρο , μάλλον έφερε κακό προηγούμενο, αφού αγνοήθηκε η αρχή : “there is no one size fits for all”…
Ιδιαίτερα στην περίπτωση του Ιράν, δείχνει να μην εκτιμήθηκε σωστά και στις πραγματικές του διαστάσεις ο παράγοντας θρησκείας, και δη του σηίτικού Ισλάμ . το οποίο παραμένει μία από τις πιο σκληροπυρηνικές θρησκείες…
Και η έννοια του “μάρτυρα” δεν υπάρχει στους Βενεζουελάνους….
Γ. Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η σύγκρουση ξεκίνησε την 28 Φεβρουαρίου, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν το Ισραήλ στο πρώτο πλήγμα, κάτι σύνηθες για το Ισραήλ, το οποίο έχει ενσωματώσει εδώ και δεκαετίες στο δόγμα του, τόσο τον preemptive war όσο και τον preventive war (προληπτικό και αποτρεπτικό πόλεμο), με εξαπόλυση του πρώτου πλήγματος άνευ δισταγμού…
Ακολούθησε με χιλιάδες αεροπορικές εξόδους (sorties) , η προσβολή και καταστροφή χιλιάδων στόχων υψηλής αξίας (ΣΥΑ), με έμφαση σε αεροδρόμια και αεροσκάφη, λιμάνια και πολεμικά πλοία, αεράμυνα και βαλλιστικό οπλοστάσιο, εγκαταστάσεις ενέργειας, ύδρευσης, αλλά και αποκεφαλισμό του καθεστώτος με πλήγματα εναντίον πολιτικοστρατιωτικών ηγετικών φυσιογνωμιών του καθεστώτος….
Το Ιράν φάνηκε να περιμένει ένα τέτοιο εύρος χτυπημάτων και θεωρούσε δεδομένη την απώλεια του μη σύγχρονου αεροπορικού δυναμικού του, καθώς και την απώλεια των μεγάλων μονάδων του ΠΝ…
Στον δε αποκεφαλισμό της ηγεσίας, φάνηκε προετοιμασμένο με αντικαταστάσεις μέχρι και τρίτης γραμμής στην κλίμακα της ιεραρχίας…
Το εύρος της ακριβούς στοχοποίησης και εξουδετέρωσης των πολιτικών προσωπικοτήτων, διέγειρε τα εύλογα ανακλαστικά προς αποκάλυψη πρακτόρων και καταδοτών-συνεργατών των ΗΠΑ και Ισραήλ στη χώρα με τις ανάλογες συνέπειες.
Η υιοθέτηση του concept MOSAIC WARFARE, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ,αλλά περισσότερο προσιδιάζει σε δόγμα διεξαγωγής , κινούμενο μεταξύ επιχειρησιακού και τακτικού επιπέδου, απεσώβησε ευρύτερες καταστροφές των δυνάμεων του, με αποκέντρωση, διασπορά και ανάπτυξη πρωτοβουλιών.
Παράλληλα , το Ιράν αντέδρασε με μεταφορά του ΘΕ (Θέατρο επιχειρήσεων) , από την επικράτεια του Ιράν, στις χώρες της ευρύτερης περιοχής του Κόλπου, προσβάλλοντας με βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους cruise , αρχικά αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, καταστρέφοντας εξοπλισμό,ραντάρ, αεροσκάφη αξίας δεκάδων δις $, πλήττοντας παράλληλα το Ισραήλ, σε Τελ Αβίβ, Χάιφα, λιμάνια, τερματικούς σταθμούς…
Η απόπειρα προσβολής της βάσης Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό, με βαλλιστικό πύραυλο, αποκάλυψε πρωτόγνωρες πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν, θέτοντας σε ανησυχία αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Τα χτυπήμματα σε χώρες του Κόλπου από το Ιράν, συνεχίστηκαν με αυξομειούμενη ένταση, ενώ κάποια στιγμή παρεμβλήθηκε και μια ανούσια ιρανική συγνώμη….μέχρι τη σφοδρότερη επανάληψή τους.
Σε αυτό βοήθησε και η διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων προ έναρξης σύγκρουσης με τη διαμεσολάβηση αρκετών χωρών του Κόλπου που πραγματοποιήθηκαν στο Ομάν…
Σύμφωνα με μαρτυρία στο “Χ”, υψηλόβαθμου διπλωμάτη-αξιωματούχου του Ομάν, όλα είχαν συμφωνηθεί και καταστεί αποδεκτά από πλευράς Ιραν, ώστε να υπογραφεί η συμφωνία την 28η Φεβ το μεσημέρι…
Αντ’ αυτού, τα γεγονότα διαστρεβλώθηκαν και στις 08:30 το πρωί της ίδιας ημέρας, ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί…
Σε μεγάλο βαθμό, το Ιράν αυτό το θεώρησε , ως εμπαιγμό, με τη σκόπιμη συμμετοχή , συγκεκριμένων χωρών του Κόλπου που λάμβαναν μέρος στις διαπραγματεύσεις, ως διαμεσολαβητές.
Εξάλλου, είναι και η προαιώνια έχθρα μεταξύ Σηϊτών και Σουνιτών που πάντα δημιουργεί αμφιβολίες και συγκρούσεις .
Πέρα από τη διεύρυνση του ΘΕ, στις άλλες χώρες του Κόλπου, ήτοι εκτός εδαφικής επικράτειας Ιράν, εξίσου αξιοσημείωτη ήταν και η μεταφορά του πολέμου, εκτός του πεδίου των ενόπλων συγκρούσεων.
Εντάσσοντας κατ’ουσίαν την υπόψη σύγκρουση, σε ένα νέο πεδίο, αυτό του οικονομικού και ενεργειακού ανταγωνισμού, επηρεάζοντας ευθέως, άμεσα και οριζόντια τις ενεργειακές αγορές, την παγκόσμια οικονομία, τα χρηματιστήρια και τον πληθωρισμό, από τη Γη του Πυρός μέχρι την Αγία Πετρούπολη και από το Βλαδιβοστόκ μέχρι τον Άγιο Φραγκίσκο…
Πέραν των πραγματικών ελλείψεων (από τα 101 εκατομμύρια bpd/barrels per day, που χρειάζονται στην παγκόσμια καθημερινή κατανάλωση, έλλειψαν περίπου 15 εξαιτίας του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ) , τόσο οι αγορές-χρηματιστήρια της ενέργειας , όσο και η παγκόσμια ναυτιλία και ο ασφαλη(στρ)ικός της κλάδος, σε συνδυασμό με τις αλλοπρόσαλλες συνεχείς δηλώσεις Τραμπ, δεν έχασαν την ευκαιρία να επιδοθούν σε ένα άνευ ορίων κερδοσκοπικό όργιο..
Όλα τα ανωτέρω, συνεπικουρούμενα από μιά κατελάχιστον κατακριτέα έως ύποτη στάση των OPEC and OPEC plus, ο οποίος ουδέποτε κινήθηκε αποφασιστικά για αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής, έδωσαν την ευκαιρία να αναπτυχθούν μεγάλα κερδοσκοπικά παιχνίδια, να εκτοξευθεί ο πληθωρισμός, να διαταραχθούν οι παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες και οι μεταφορές/μετακινήσεις, και να υπάρξει δικαιολογημένη παγκόσμια ανησυχία και αστάθεια…
Σταθερά κερδισμένοι οι ΗΠΑ και η Ρωσία, σταθερή χαμένη η Ε.Ε., και με μικρότερο εύρος ανησυχίας η Κίνα…..
Επίσης, παρά τις προβλέψεις αναλυτών (κυρίως εγχωρίων) , οι Κούρδοι, δεν μπήκαν στο παιχνίδι ώστε να κινηθούν επιθετικά εναντίον του Ιράν, γεγονός στο οποίο συνετέλεσε η ενεργοποίηση σηίτικών πολιτοφυλακών στο Ιράκ, οι απ’ ευθείας συμφωνίες με τοπικούς πολέμαρχους, η τουρκική ανησυχία και διαρκής επίβλεψη στα ΝΑ σύνορά της, αλλά και το μεγάλο έλλειμμα εμπιστοσύνης των Κούρδων προς τους Αμερικανούς, οι οποίοι τους έχουν “αδειάσει’ επανειλλημένα στο παρελθόν…
Ομοίως αξιοσημείωτη είναι η σταθερότητα του ιρανικού πληθυσμού και η εθνική του συσπείρωση , έστω και γύρω από το θεοκρατικό σηϊτικό καθεστώς, μπροστά στον κοινό εχθρό που επιχειρεί να εισβάλλει και να κυριεύσει τη χώρα τους…
Και σε αυτή την περίπτωση, και πάλι παρά τις προβλέψεις αναλυτών, οι εκτιμήσεις τους δεν επαληθεύθηκαν, ούτε στην κατάρρευση του καθεστώτος, ούτε στη δημιουργία τεράστιων προσφυγικών ροών, οι οποίες θα αποτελούσαν περαιτέρω πρόβλημα αστάθειας και ασφάλειας για τη ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ και τη ΝΑ Ευρώπη.
Αντίθετα, σημειώθηκαν σημαντικές επιστροφές Ιρανών από το εξωτερικό για να συμμετέχουν στην υπεράσπιση της χώρας τους.
Δ. Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Όπως προαναφέρθηκε, τα πλήγματα σε μεγάλο βαθμό ήταν αναμενόμενα από το Ιράν και η δυναμική τους απορροφήθηκε διατηρώντας αξιόπιστους και αποτελεσματικούς μηχανισμούς αντίδρασης και ανταπόδοσης των πληγμάτων, κυρίως μέσω του πυραυλικού-βαλλιστικού του οπλοστασίου και μεγάλου αριθμού drones MALE level (SAHED).
Στην απορρόφηση της δυναμικής των πληγμάτων επί του πεδίου , συνέβαλλε ο σχεδιασμός, η κάλυψη – απόκρυψη (πολλές φορές σε σήραγγες, βαθειά εντός των βουνών ), η παραπλάνηση και η εκτενής χρήση κινεζικών ομοιομάτων.
Στην άμεση αντικατάσταση των αξιωματούχων της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας, συνέβαλλε και εδώ ο κατάλληλος σχεδιασμός, η ιεραρχία και το θυσιαστικό πνεύμα που κυριαρχεί στη θρησκευτική ιδεολογία του Ισλάμ.
Το ορεινό ανάγλυφο και το δύσβατο του εδάφους, δυσκόλεψαν την στοχοποίηση και αντίστοιχα συνέβαλλαν στην απορρόφηση των πληγμάτων..
Το ηθικό του κόσμου δεν κάμφθηκε, τα πλήγματα εντός κατοικημένων τόπων αντιμετωπίστηκαν από μηχανισμούς ανάλογους αυτού της πολιτικής προστασίας, τα νοσοκομεία συνέχισαν να λειτουργούν.
Η ανταπόδωση των πληγμάτων προς το Ισραήλ και χώρες του Κόλπου , μέσω των βαλλιστικών πυραύλων και των drones, έδειξε ότι παρέμειναν αξιόπιστες δυνατότητες στο οπλοστάσιο του Ιράν , αλλά κυρίως έδειξε ότι υπάρχει διάθεση και δυνατότητα περαιτέρω αντίστασης…
Όπως φάνηκε και με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, τη δυνατότητα μόλυνσης του με νάρκες, την επιτήρηση του από τους “φρουρούς της Επανάστασης” (IRGC/ Islamic Revolutionary Guard Corps, εντός τους δραστηριοποιούνται οι πολιτοφυλακές των Basij), τις περιορισμένες αλλά ασύμμετρες θαλάσσιες δυνατότητες των μικρών ταχέων σκαφών τους , τις δυνατότητες ειδικών επιχειρήσεων των δυνάμεων Quds, προστιθέμενες σε αυτές των χερσαίων δυνάμεων του τακτικού στρατού.
Κάποια εκ των ιρανικών πληγμάτων σε αμερικανικές βάσεις της περιοχής , ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικά, όπως τα πλήγματα σε ραντάρ και σε αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης-ηλεκτρονικού πολέμου, εναέριου ανεφοδιασμού, κ.λπ, καθιστώντας την αναπλήρωσή τους δυσχερή και εξαιρετικά δαπανηρή.
Η δυνατότητα ανταπόδωσης πληγμάτων, φάνηκε και όταν το Ισραήλ χτύπησε το κοίτασμα φυσικού αερίου του βόρειου Παρς, το Ιράν, ανταπέδωσε άμεσα, χτυπώντας το αντίστοιχο κοίτσαμ του Κατάρ (νότιο Παρς)
Από πλευράς εφοδιασμού και αναπλήρωσης πυρομαχικών και πυραυλικών αποθεμάτων, έγινε γνωστό ότι από πλευράς ΗΠΑ, υπήρξε προβληματισμός και σκεπτικισμός για τους ρυθμούς ανάλωσης και αναπλήρωσής τους.
Εξάλλου, οι έκτακτες αναπτύξεις-μετακινήσεις Α/Α Μονάδων PATRIOT και οι προωθήσεις πυραύλων από σύμμαχες χώρες στο ΘΕ, συνηγορούν στην ανωτέρω κατέυθυνση.
Από πλευράς Ιράν, παρά τους περιορισμούς στς παρεχόμενες πληροφορίες και τις πληροφοριακές επιχειρήσεις προς διαβεβαίωση περί του αντιθέτου, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο, ότι και τα αντίστοιχα αποθέματα τους, θα ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία, γεγνός που συνάδει με την κάμψη του αριθμού των πυραυλικών πληγμάτων-προσβολών , ιδιαίτερα τις τελευταίες ημέρες πριν την εκεχειρία.
Όμως, αυτή η επιδεικνυόμενη εκ μέρους του Ιράν ανθεκτικότητα – RESILIENCE , μαζί με την θέληση για αντίσταση – RESISTANCE, δημιουργούν το δυτικό ακρωνύμιο 2R (RESISTANCE and RESILIENCE), το οποίο πρέπει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη, πριν από τη λήψη απόφασης για στρατιωτική εμπλοκή.
Λαμβάνοντας αυτά σοβαρά υπόψη, και παρά τις εκτιμήσεις αναλυτών που θεωρούσαν ως δεδομένη την χερσαία στρατιωτική επιχείρηση-εισβολή επί ιρανικού εδάφους, κάτι τετοιο δεν υλοποιήθηκε μέχρι σήμερα…
Επιπρόσθετα, το να ομιλεί κανείς για χερσαία επιχείρηση εισβολής στο Ιράν , με δυνάμεις , δύο, τριών, πέντε ή δέκα χιλιάδων πεζοναυτών, χωρίς την ύπαρξη των απαραιτήτων ακολουθουσών και υποστηριζόντων δυνάμεων, και της εξίσου απαραίτητης επιμελητείας, καταλήγει ευκόλως κατανοητό, ότι αυτός που ομιλεί ούτε γνώστης είναι (ανεξάρτητα από το δηλωσιακό υπόβαθρο του /στρατιωτικό ή μη) , ούτε απευθύνεται σε γνώστες.
Μια επιχείρηση κατάληψης και διάτηρησης εδάφους, έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά μιας επιδρομής.
Σαφώς και μια τέτοια επιχείρηση δεν θα είναι η απόβαση της Νορμανδίας, αλλά μια πολύ πιο σύγχρονη, με εφαρμογή σύγχρονου δόγματος, αξιοποίηση τεχνολογιών και καινοτομίας, όπως ακριβώς διδάσκεται στο Amphibious Ready Group and Marine Expeditionary Unit Staff Planning Course (AMSPC) , καθώς και στο Intermediate Amphibious Operations Course (IAOC), στο εξειδικευμένο κέντρο εκπαίδευσης Expeditionary Warfare Training Group, Atlantic (EWTGLANT), Norfolk-Virginia-Fort Story.
Παρόλα αυτά, το θέμα της εξασφάλισης των απαραιτήτων δυνάμεων (Force Generation) , της σύζευξης τους, της άμεσης και επιμελητειακής τους υποστήριξης επί του πεδίου, ανάλογα με τις τιθέμενους ΑΝΣΚ και τις πιθανές απειλές και εμπόδια που θα αντιμετωπίσουν, παραμένουν κυρίαρχες αρχές (core values), που θα πρέπει να επιλυθούν από τη φάση της επιχειρησιακής σχεδίασης ( operational planning), ώστε να αποφασισθεί η εκτέλεση ή όχι, της συγκεκριμένης επιχείρησης.
Επειδή εν προκειμένω αυτά δεν υπήρξαν στον ενάμισυ μήνα της σύγκρουσης, μέχρι την εκεχειρία, προσωπικά δεν με απασχόλησε σοβαρά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, παρά τον τηλεοπτικό βομβαρδισμό της σχετικής τρομολαγνείας.
(υπόψιν, ότι αυτό που δεν συνέβει στον ενάμιση μήνα, δείχνει να υλοποιείται σταδιακά στο χρονικό διάστημα της εκεχειρίας και της πρόσφατης αμερικανικής παράτασής της).
Ε. Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΣΕ ΤΑΚΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Καθόσον μέχρι τώρα, δεν έχει συμβεί χερσαία εμπλοκή, οι συγκρούσεις επί του πεδίου περιορίστηκαν στο θαλάσσιο και στο εναέριο πεδίο.
Ειδικότερα για το εναέριο πεδίο, αναμφίβολα με την καστροφή των αεροπορικών δυνάμεων του Ιράν, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, μπορούν να ενασκήσουν τοπικό αεροπορικό έλεγχο και σε σημαντικό βαθμό αεροπορική κυριαρχία, σίγουρα σε τόπο και χρόνο.
Παρόλα αυτά, το Ιράν φέρεται να διατηρεί περιορισμένες δυνατότητες ααεράμυνας, αλλά και σημαντικές απειλές κυρίως με έκφραση φορητών MANPADs.
Εξάλλου, το Ιράν σημείωσε καταρρίψεις σημαντικών αεροσκαφών και drones , πέρα από τις καταστροφές αεροσκαφών που επέτυχε επί του εδάφους και από τις πτώσεις που προήλθαν είτε από φίλια πυρά, είτε από εσφαλμένους χειρισμούς και άλλους παράγοντες.
Η επιχείρηση διάσωσης του πιλότου (WSO) του Α/Φ F-15Ε, ήταν η μοναδική μέχρι τώρα γνωστή εμπλοκή χερσαίων επιχειρήσεων με τη χρήση δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων σε ιρανικό έδαφος και αποτέλεσε μια εξαιρετική στιγμή για την αξιοπιστία και τις δυνατότητες των ειδικών επιχειρήσεων, στην εφαρμογή της αρχής “no one left behind'”.
Η κατάρριψη του F-15E, συνέβει πάνω από ιρανικό έδαφος.
Ενώ η διάσωση του πιλότου κατέστει γρήγορα εφικτή με επιχείρηση CSAR (Combat Search and Rescue ), δεν επετεύχθει το ίδιο για τον χειριστή οπλικών συστημάτων.
Τελικά, το διακύβευμα για την ανεύρεση του πιλότου κατέστει τεράστιο εν μέσω διεξαγωγής πληροφοριακών και ψυχολογικών επιχειρήσεων, βάζοντας στη ζυγαριά το γόητρο και το ηθικό των αμερικανικών δυναμεων.
Η διάσωση κατέστει δυνατή και επιτυχής, μεταπίπτοντας από επιχείρηση CSAR , σε επιχείρηση PR (Personnel Recovery) , υπό την ηγεσία και επίβλεψη του CENTCOM/Special Operations FHQ , με την τακτική χρησιμοποίηση SOF και πλέγμα δραστηριοτήτων για την απαραίτητη τακτική αεροπορική υποστήριξη (TAS, CAS, TACPO, JTAC, CRO ,e.t.c.).
Ο διασωθείς αντισμήναρχος(!!), διένυσε δύο μέρες και πλέον στα αφιλόξενα βραχώδη του Ιράν, το οποίο τον είχε επικηρύξει με 60 χιλιάδες$, νεκρό ή ζωντανό..
Η ειδική του εκπαίδευση SERE (Survival, Evasion, Resistance, and Escape), η ισχυρή του θέληση, μαζί με έναν εξαιρετικό ραδιοπομπό/εντοπιστή και μια καλοσχεδιασμένη επιχείρηση, κατάφεραν να φέρουν ένα ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα, με διατήρηση του γοήτρου των ΗΠΑ και ανύψωση του ηθικού των ΕΔ τους που συμμετέχουν στη σύγκρουση.
Στο τακτικό επίπεδο, από πλευράς Ιράν, η ένταξη της σύγχρονης θεωρίας του MOSAIC WARFARE δείχνει επί του παρόντος ιδιαίτερα επιτυχής, ενσωματώνοντας τη θεωρία στο αμυντικό του δόγμα και μεταπίπτοντας κατ’ ουσίαν σε αυτό το νέο δόγμα, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν είναι στρατηγική.
Το MOSAIC WARFARE δύναται να εμπεριέχεται σε αυτή και η μετάβαση των ΕΔ σε mosaic warfare, μπορεί να αποτελεί μέρος της, αλλά σε καμία περίπτωση, δεν δύναται αυτό, να εκληφθεί ως αυτόνομη στρατηγική.
Η διασπορά των δυνάμεων, η μίξη τους με νέα καινοτόμα στοιχεία και μέσα, η αποκεντρωμένη διοίκηση, η ανάπτυξη πρωτοβουλιών από τοπικούς διοικητές, η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών, όλα αυτά και ακόμη περισσότερα , αυξάνουν την επιβιωσιμότητα των δυνάμεων καθώς και τη δυνατότητα να επιφέρουν ασύμμετρα αποτελέσματα σε έναν αντίπαλο , ο οποίος είναι σαφώς υπέρτερος σε μέγεθος και σε ισχύ.
Και επειδή λέγονται διάφορα…mosaic warfare, δεν σημαίνει ότι ο καθένας (tiles) κάνει ότι θέλει , και ότι έχει απωλεσθεί ο κεντρικός έλεγχος….
Οι αποσπασματικές-μεμονωμένες ενέργειες, όπου κάποιες εξ αυτών δύναται να δημιουργήσουν ασύμμετρα αποτελέσματα στον αντίπαλο, διαμορφώνουν και εξελίσσουν διαρκώς την τακτική κατάσταση, δύναται να τελούν εις γνώση και ενημέρωση ενδιαμέσων ή παράλληλων-παράπλευρων (σκαιωδών) διοικήσεων οι οποίες δρουν και αυτές ως ανεξάρτητες , αλλά όλοι μαζί υποστηρίζουν την επιχειρησιακή σχεδίαση και την υλοποίηση της τιθέμενης στρατηγικής.
Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν διοικήσεις μέχρι και στα μικρά κλιμάκια, όπου είναι απαραίτητη η ανάπτυξη πρωτοβουλιών, η εκμετάλλευση ευκαιριών και οι ύπαρξη δεσμών εμπιστοσύνης μεταξύ ηγεσίας και προσωπικού.
Το οξύμωρο, βέβαια είναι ότι η υπόψη θεωρία του mosaic warfare, αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ , σχετικά πρόσφατα από την DARPA -Defense Advanced Research Projects Agency, και τώρα το βλέπουν να εφαρμόζεται από τους αντιπάλους του και να τους προβληματίζει…
ΣΤ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΕΣ – ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΡΗΣΕΙΣ
Σκοπός των υπόψη επιχερήσεων, μεταξύ άλλων , είναι η κάμψη του ηθικού του αντιπάλου, η αμφισβήτηση της εμπιστοσύνης προς την ηγεσία, η δημιουργία αμφιβολιών για τον σκοπό και τη συνέχεια της σύγκρουσης…
Αντίστοιχα στοχεύει στην ανύψωση του φρονήματος του οικείου πληθυσμού για συνέχεια του αγώνα, στην προσέλκυση και διατήρηση των συμμάχων, στη διατήρηση και αύξηση του γοήτρου…
Οι υπόψη επιχειρήσεις, διεξάγονται προ, κατά τη διάρκεια και μετά την ένοπλη σύγκρουση των αντιπάλων..
Από πλευράς ΗΠΑ , το ρόλο αυτό (πολύ κακώς) φέρεται να τον έχει αναλάβει ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ, με καθημερινό μπαράζ δηλώσεων του στα σόσιαλ, με δηλώσεις του σε τηλεοπτικά μέσα και με ανακοινώσεις από τον Λευκό Οίκο…
Είναι δεδομένο ότι ο Πρόεδρος δεν έχει εκπαιδευθεί σε αυτόν το ρόλο…όπως είναι εξίσου δεδομένο, ότι δεν ακούει τους συμβούλους του…
Αποτέλεσμα αυτών, είναι ότι επικοινωνιακά, οι ΗΠΑ, έχουν χάσει ήδη σε αυτό το πεδίο…
Η διαρκής εκπομπή μηνυμάτων, ανέδειξε έναν υπερφύαλο μεγαλοιδεατισμό, μια υπέρμετρη αλαζονεία, που έγειραν βάσιμες αμφιβολίες σχετικά με το όποιο αρχικό ηθικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ για την εμπλοκή τους σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά και για το τι ακριβώς συμβαίνει στο μυαλό του Προέδρου….
Με αλλοπρόσαλλες δηλώσεις , που αλλάζουν θέσεις αντιδιαμετρικά εντός λίγων ωρών, με απώλεια αυτοκυριαρχίας και έκδηλο εκνευρισμό που έφτασε σε πρωτοφανή χρήση πεζοδρομιακής γλώσσας, με τη ανάληψη ρόλου θαυματοποιού, όπως και καιτην ανάδειξή του ως νέος Ιησούς, έχει καταφέρει να χάσει μεγάλο μέρος των υποστηρικτών του ρεπουμπλικανικού κόμματος, ακόμη και των φανατικών υποστηρικτών του MAGA (Make America Great Again)…
Η αλαζονεία του τον έφερε σε αναίτια και αχρείαστη πρωτοφανή δημόσια σύγκρουση μέχρι και με τον Πάπα. τον Προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ενώ υπήρξαν ηχηρές παραιτήσεις από στελέχη της κυβέρνησής του διαχωρίζοντας τις θέσεις τους…
Και τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί…στελέχη των δημοκρατικών έχουν εγείρει ανοιχτά αμφιβολίες για την πνευματική του διαύγεια , εγείροντας επικληση της σχετικής πράξης για εξέταση και απομάκρυνση από τα καθήκοντα του, ενώ έντονος προβληματισμός επικρατεί και στις τάξεις των ρεπουμπλικανών, για το αν θα καταφέρουν να τιθασεύσουν την ζημια, ενόψει των επερχόμενων ενδιάμεσων εκλογών τον Νοιέμβριο…
Ανεξαρτητα από την τροπή του πολέμου, ακόμη και με συντριπτική νίκη επί του Ιράν , εκτιμάται ως απίθανη η διατήρηση της πλειοψηφίας σε Κογκρέσσο και Γερουσία, με πιό πιθανό σενάριο την απώλεια στο ένα από τα δύο σώματα, ή ίσως και στα δύο, πράγμα που θα φέρει σημαντικές δυσχέρειες στην ενάσκηση της εξουσίας κατά την προσεχή διετία…
Πέραν των ανωτέρω, με τις υπόψη δηλώσεις του , η συνύπαρξη στο ίδιο πρόσωπο του Τραμπ, δύο αντιδιαμετρικών προσωπικοτήτων, αυτών του “καλού” και του “κακού μπάτσου¨ , όχι μόνο δεν δημιουργεί θετικό αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις και στη διεξαγωγή των επιχερήσεων, αλλά εγείρει βάσιμα ερωτηματικά για “διασχιστική διαταραχή ταυτότητας/DID”…
Το Ισραήλ, είναι πιο φειδωλό στις δηλώσεις του, όμως και εδώ ο Νετανιάχου δεν απέφυγε μια ατυχή αχρείαστη δήλωση όπου “ο Ιησούς, δεν θα είχε κανένα πλεονέκτημα έναντι του Τζέγκις Χαν”…
Από πλευράς Ιράν, υπάρχει μια απρόσμενη έκπληξη, σχετικά με τον στρατιωτικό εκπρόσωπο τύπου, ο οποίος, παρά το μακροχρόνιο εμπάργκο και περιορισμούς , παρά τις διασυνδέσεις Ιράν με Κίνα και Ρωσία, δείχνει μια εξαιρετική άνεση και επικοινωνιακή διαχείριση των γεγονότων…
Το όλο σετ του, δείχνει να πατάει και να εφαρμόζει επακριβώς σε δυτικοτραφή εκπαίδευση εκπροσώπων τύπου, ενώ η διανομή πληροφοριών και φωτογραφιών , προς ΜΜΕ και ανταποκριτές , παραμένει δικό του έργο, εξασκώντας ενεργά πληροφοριακές και ψυχολογικές επιχειρήσεις…
Στο πολιτικό επίπεδο, απόντος του Μοζτάμπα Χαμενεί (αν είναι εν ζωή), πολιτικές δηλώσεις κάνει ο μετριοπαθής ΥΠΕΞ Αραγκτσί, είτε ο ίδιος, είτε ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Ισμαήλ Μπαγκέι), ο οποίος έχει αναλάβει τον ρόλο του “καλού μπάτσου” ενώ τον ρόλο του “κακού’ τον έχουν αναλάβει οι σαφώς πιο σκληροπυρηνικοί “φρουροί της επανάστασης”.
Οι οποίοι επιτηρούν και ελέγχουν τα Στενά του Ορμούζ…
Εντός των υπόψη επιχειρήσεων, εντάσσονται βέβαια πέραν των δηλώσεων, και οι απειλές και τα τελεσίγραφα..
Οι αμερικανικές απειλές σχετικά με τον βομβαρδισμό στο νησί Χαργκ, το οποίο αποτελεί τον κύριο κορμό των εξαγωγών ιρανικού πετρελαίου, είιναι δίκοπο μαχαίρι και μέχρι στιγμής δεν έχουν υλοποιηθεί…όχι διότι δεν υπάρχει η δυνατότητα…αλλά γιατί τέτοιοι στόχοι υψηλής στρατηγικής αξίας, θα μπορούσαν να γυρίσουν ως μπούμερανγκ στον επιτιθέμενο…
Λειτουργουν σαν τις γέφυρες…
Ο επιτιθέμενςο προσπαθεί να τις καταλάβει άθικτες για να συνεχισει την προέλαση του και την προώθηση εφοδίων…ο αμυνόμενος προσπαθεί να τις διατηρήσει χωρίς να τις καταστρέψει, διότι γνωρίζει ότι αυτές θα λειτουργήσουν ως σημεία συγκέντρωσης δυνάμεων του επιτιθέμενου και ως χώροι πιθανής καταστροφής του..Παράλληλα, προσπαθεί να τις διατηρήσει, ώστε να τις χρησιμοποιήσει επ’ ωφελεία του, σε ενδεχόμενη επιθετική επιστροφή του…
Στην περίπτωση του Ιράν, ακόμη και σε ενδεχόμενη κατάληψή του, η καταστροφή του Χαργκ, σημαίνει ότι το ιρανικό πετρέλαιο, δεν θα μπορούσε να τύχει περαιτέρω εκμετάλλευσης από τις ΗΠΑ…
Δεδομένης της διατήρησης ιρανικού αξιόπιστου βαλλιστικού οπλοστασίου , τα αντίποινα σε άλλες αντίστοιχες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις άλλων χωρών του Κόλπου-συμμάχων των ΗΠΑ, θα ήταν εξαιρετικά οδυνηρές…
Ενώ σε περίπτωση διαφαινόμενης ιρανικής ήττας, θα ήταν πολύ πιθανή η καταστροφή τους από το ίδιο το Ιράν, για να μην πέσουν άθικτες στα χέρια του εχθρού (αντίστοιχο σχέδιο/Χάνιμπαλ, έχει το Ισραήλ, σε περίπτωση ήττας του και απώλεια της εδαφικής κυριαρχίας του, το οποίο εφαρμόστηκε μερικώς κατά την τρομοκρατική επιχείρηση της Χαμάς, την 7 Οκτ 2023).
Αναφορικά με τα αμερικανικά τελεσίγραφα, τα οποία είτε οι προθεσμίες παρέρχονται άπραγες, χωρίς συμμόρφωση του αντιπάλου, είτε παρατείνεται η χρονική τους διάρκεια, δεν επιτελούν τον σκοπό τους και τον σκοπό των υπόψη επιχειρήσεων.
Αφενός μεν δείχνουν αδυναμία εφαρμογής των απειλών που υπονοούν, αφετέρου δε, δείχνουν μειωμένη αξιοπιστία. του εκπεμπόμενου μηνύματος..
Σε κάθε περίπτωση, δεν συμβάλλουν στη διατήρηση του γοήτρου και στην εξύψωση του ηθικού και ως εκ τούτου, η χρήση τους θα πρέπει να είναι φειδωλή και με σύνεση…
Οι υπόψη πληροφοριακές-ψυχολογικές επιχειρήσεις, με απειλές-δηλώσεις και τελεσίγραφα, εφαρμόστηκαν και κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας…
Η οποία κατέστει εφικτή , με την ενεργή διαμεσολάβηση του Πακιστάν, χωρίς όμως να υπάρξει ένα κοινό ανακοινωθέν, αφήνοντας την κάθε πλευρά να δηλώνει διαφορετικές θέσεις και αρχές…
Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας, υπήρξε διάσταση απόψεων για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε, και το Ιράν απαίτησε η εκεχειρία να εφαρμοστεί και στο πεδίο συγκρούσεων Ισραήλ -Λιβάνου , όπως είχε συμφωνηθεί.
Από τη μία το σχέδιο 10 σημείων του Ιράν, από την άλλη οι αμερικανικές θέσεις που εμμένουν στους αρχικούς τιθέμενους πολιτικούς στόχους, οι οποίοι μετά από περίπου ενάμιση μήνα επιχειρήσεων, δεν έχουν , εκπληρωθεί…
Η δε απουσία στρατηγικής εξόδου εκ μέρους των ΗΠΑ, ήταν παραπάνω από ορατή, από την έναρξη του πολέμου…ενώ ο Τραμπ, δημόσια έριξε την ευθύνη για την παράσυρση της εμπλοκής των ΗΠΑ στον πόλεμο και για την μη ικανοποιητική διεξαγωγή των επιχειρήσεων, στον Υπουργό πολέμου Χέγκσεθ…
Ζ ΑΡΧΙΚΑ ΠΡΩΤΟΛΕΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ
1. Ο ενάμισης μήνας πολέμου , με συνεχείς βομβαρδισμούς και αεροπορικά -πυραυλικά πλήγματα, δεν μπόρεσε να καταβάλλει στρατιωτικά το Ιράν, ώστε να συνθηκολογήσει, παρά την σχεδόν ολοσχερή απώλεια του αεροπορικού του δυναμικού και του ναυτικού του.
2. Ο λαός του Ιράν, παρά την πρόσφατη προσπάθεια ανατροπής του καθεστώτος, και τον αποκεφαλισμό της πολιτικοστρατιωτικής του ηγεσίας, δεν κατέβηκε εκ νεόυ στους δρόμους, αντιθέτως η έναρξη των επιχειρήσεων, προκάλεσε εθνική συσπείρωση έστω και υπό τη συνέχεια του θεοκρατικού καθεστώτος.
3. Στην παραπάνω κατεύθυνση, δεν παρατηρήθηκαν μαζικές έξοδοι και εξερχόμενα προσφυγικά ρεύματα από το Ιράν , που θα μπορέσουν να δυσχεράνουν την προσφυγική κατάσταση στην Τουρκία και να εξαπλωθούν περαιτέρω σε Βαλκάνια, και ΝΑ Ευρώπη.
4. Το Ιράν , διατήρησε σημαντικές αμυντικές δυνατότητες, ιδιαίτερα στο πυραυλικό του οπλοστάσιο (βαλλιστικό και cruise) και την εκπομπή – ευρεία χρήση καμικάζι drones (sahed), μέσω των οποίων επέτυχε σημαντικά πλήγματα, εναντίον του Ισραήλ, εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή και εναντίον αραβικών χωρών του Κόλπου.
5. Εκτός από την επέκταση του ΘΕ, σε επικράτειες εκτός Ιράν, αναβίβασε το πεδίο του σύγκρουσης , πέρα από αυτό των ενόπλων συγκρούσεων, σε οικονομικό-ενεργειακό πόλεμο , με πλήγματα σε άλλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου, με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, επηρεάζοντας οριζόντια την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, την παγκόσμια οικονομία και τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
6. Ως απόρροια της σύγκρουσης, των ενεργειών του Ιράν και των διαρκών άλλοπρόσαλλων δηλώσεων Τραμπ, σε συνδυασμό με την αναιμική αντίδραση του ΟΠΕΚ, αναπτύχθηκε όργιο κερδοσκοπίας, στις διεθνείς αγορές, στη ναυτιλία, στις μεταφορές-μετακινήσεις που συνοδεύθηκε από αντίστοιχο κύμα πληθωρισμού.
7. Κερδισμένοι από αυτό το κερδοσκοπικό φαινόμενο και από την ενεργειακή έλλειψη (η παγκόσμια οικονομία παραμένει energy based και αλληλοεξαρτώμενη), κερδισμένη ήταν οι ΗΠΑ, η Ρωσία , ενώ η κινεζική οικονομία δεν επηρεάστηκε στο βαθμό που παρουσιάστηκε από τα εγχώρια ΜΜΕ.
8. Το Ιράν έχει επιδείξει σημαντική ανθεκτικότητα (Resilience) και διάθεση-ικανότητα για περαιτέρω αντίσταση (Resistance), γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα, ότι αν οι επιχειρήσεις συνεχιστούν,δεν θα καμφθεί εύκολα.
9. Η απαίτηση του Ιράν, να εφαρμοστεί η εκεχειρία και στη σύγκρουση Λιβάνου-Ισραήλ , επ’ ωφελεία δηλαδή και ανακούφιση της Χεζμπολάχ, δείχνει ότι το Ιράν δεν αδιαφορεί για τους συμμάχους και τους proxies του.
10. Στις σύγχρονες συγκρούσεις, ο ρυθμός ανάλωσης πυρομαχικών, πυραυλικών συστημάτων και ο ρυθμός αναπλήρωσής τους, μαζί με τις αναπληρώσεις εξουδετερωμένων οπλικών συστημάτων, παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην έκβαση των συγκρούσεων. Τόσο η εφοδιαστική βάση, όσο και ο ρυθμός -δυνατότητα παραγωγής και προμήθειας, καθώς και η δυνατότητα έγκαιρης προώθησης-μεταφοράς τους στα ΘΕ των συγκρούσεων , διαδραματίζουν επίσης καταλυτικό ρόλο.
11. Η αναληψη της επικοινωνιακής διαχείρισης από τον ίδιο τον Τραμπ, και όχι από τα αρμόδια προς τούτο όργανα, αποδεικνύεται ολέθριο σφάλμα, το οποίο εκθέτει προσωπικά τον Τραμπ, τους ρεπουμπλικάνους και τις ΗΠΑ. Η έκδηλη αλαζονεία του, και οι εσφαλμένοι χειρισμοί του, έχουν ήδη δημιουργήσει ρωγμές στο ρεπουμπλικανικό κόμμα, και μια αυξανόμενη τάση αντιτραμπισμού και επαναφοράς ενός γνωστού αντιαμερικανισμού, ο οποίος είχε υποπέσει σε ύφεση.
12. Η διαρρεύσασα εκεχειρία και η διανυόμενη ανακοινωθείσα παράτασή της, χωρίς κοινό ανακοινωθέν και η με επιμονή στήριξη των εκατέρωθεν θέσεων, παρά τις προσπάθειες διαμεσολάβησης του Πακιστάν, δεικνύουν το εύθραυστο του χαρακτήρα της και ότι οι δύο πλευρές θα πρέπει να κάνουν σημαντικά βήματα προόδου ώστε να συνατηθούν κάπου στη μέση και να αποφευχθεί η συνέχεια και γενίκευση του πολέμου, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
Κάθε εκτίμηση είναι παρακινδυνευμένη.
Από τη μία υπάρχει ένας αλαζόνας και αλλοπρόσαλλος Τραμπ, και από την άλλη η συνέχεια του θεοκρατικού καθεστώτος, με ένα μείγμα ηγεσίας στην οποία κάποιοι εμφανίζονται διαλλακτικοί και κάποιοι σκληροπυρηνικοί.
Επικοινωνιακά, η μη ύπαρξη κοινού ανακοινωθέντος δεν βοηθά τη συνέχεια των διαπραγματεύσεων, στις οποίες και οι δύο πλευρές εμμένουν στις αρχικές τους θέσεις, δείχνοντας εμφανώς ότι η εκεχειρία βρίσκεται διαρκώς σε μια εύθραυστη ισορροπία..
Επικοινωνιακά, ο Τραμπ, φέρεται να επιδιώκει περισσότερο μια συμφωνία, με την οποία θα μπορούσε να ανακυρήξει μια έστω “επικοινωνιακή νίκη”, η οποία γνωρίζει ότι είναι κατά πολύ προτιμότερη άπό μία έστω πραγματική “πύρρειο νίκη”. Μια “πύρρειο νίκη” με δυσανάλογο κόστος και αμφίβολη την περαιτέρω πολιτική του επιβίωση.
Το Ιράν, εμφανίζεται πιο αδιάλλακτο, προβάλλοντας παράλληλα την επιχειρηματολογία του, δείχνοντας ότι γνωρίζει πολύ καλύτερα πως παιζεται το παιχνίδι και των διαπραγματεύσεων και της επικοινωνίας.
Παράλληλα, υπάρχει σαφώς το ενδεχόμενο και οι δύο πλευρές να χρησιμοποιούν τον χρόνο της εκεχειρίας, όχι για γόνιμη διαπραγμάτευση, αλλά για περαιτέρω προετοιασία και ενίσχυση των δυνατοτήτων τους προς συνέχεια των συγκρούσεων.
Υπάρχουν τέτοιες πληροφορίες, από πλευράς ΗΠΑ, όπου συνεχίζονται οι αφίξεις ενισχύσεων στην περιοχή, με νέα αποβατικά πλοία και δυνάμεις, με πλοία υποστήριξης αμφιβίων επιχειρήσεων, με ανάπτυξη πρόσθετων αεροπλανοφόρων, ενώ πρόσφατα ανακλήθηκε και η απόσυρση ενός ειδικού πλοίου επιμελητείας μεγάλου εκτοπίσματος, το οποίο συντηρήθηκε και εφοδιάστηκε τάχιστα και πλέει προς τον Κόλπο.
Αντίστοιχα το Ιράν, δημοσίευσε βίντεο από τις υπόγειες εγκαταστάσεις του, υπερηφανευόμενο για τα μεγάλα αποθέματα του σε πυραύλους και drones και για την αύξηση των δυνατοτήτων εγχώριας παραγωγής τους.
Εχθές δε, πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση στην Τεχεράνη με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου ,με επίδειξη-παρέλαση υπερυπερηχητικών πυραύλων (Khorramshahr 4).
Βέβαια, με αυτόν τον τρόπο και οι δύο πλευρές, κινδυνεύουν να πέσουν στην “παγίδα του Θουκυδίδη”…
Οι αρχικά τιθέμενοι πολιτικοί στόχοι εκ μερους των ΗΠΑ, θα είναι δύσκολο να επιτευχθούν, ακόμη και αν συνεχιστούν οι συγκρούσεις και κάποιοι εξ αυτών θα πρέπει, είτε να εγκαταλειφθούν, είτε έστω να τροποποιηθούν.
Όπως και το Ιράν θα πρέπει να εγκαταλείψει τον εκβιασμό με τα Στενά του Ορμούζ, παίζοντας με την υπομονή τόσο των χωρών του Κόλπου (που πλήττονται ευθέως, στις εξαγωγές ενέργειας και στην καταστροφή του τουριστικού ρεύματος της περιοχής), αλλά και άλλων χωρών που βλέπουν τις οικονομίες τους να διολισθαίνουν σε επικίνδυνα σημεία , γεγονός που θα τις εξαναγκάσει να εμπλακούν πιο ενεργά εναντίον του.
Αντίστοιχα το Ισραήλ, θα πρέπει να εγκαταλείψει τα μεγαλεπήβολα σχέδια του για αναδιαμόρφωση της αρχιτεκτονικής ασφαλείας στη Μ. Ανατολή και στη ΝΑ Μεσόγειο, οραματιζόμενο το “Μεγάλο Ισραήλ¨…
Η παραμονή στο status quo ante, (συμπεριλαμβανομένης και της Συρίας), δεικνύει ως η πιο σώφρων και ασφαλής επιλογή ώστε να αποφευχθούν αχρείαστες περιπέτειες, που θα φέρουν πολύ πόνο και δάκρυ, χωρίς διακρίσεις…
Διαφορετικά, με την κρίση στην Ουκρανία να παραμένει ανοιχτή και να σοβεί για τέταρτη χρονιά, με την Γαζα, το Λίβανο και τη Συρία να παραμένουν σε εύφλεκτη κατάσταση, η συνέχεια της σύγκρουσης στον Περσικό, θα μπορούσε να φέρει γενικευμένη ανάφλεξη και αστάθεια, βουλιάζοντας όλη την περιοχή,με απρόβλεπτες και καθόλου ευχάριστες παγκόσμιες συνέπειες…
Παναγιώτης Γερογλής
Υπτγος ε.α.
Diploma in Diplomatic and Strategic Studies
MA in International Security and Applied Strategy
EU Political Advisor / EAS /European Security&Defence College
ex Military Advisor of Greece to the UN
ex Military Representative of Greece to the OSCE
ex NATO /PTEC/MPSOTC Commander
ex HNDGS/JMMLC Commander
