Το Πεκίνο μαθαίνει πολλά από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν και από το πώς θα μπορούσε να εφαρμόσει τις μεθόδους της Τεχεράνης σε μια μελλοντική σύγκρουση με τις ΗΠΑ για την Ταϊβάν.
Του Neil Thompson
28 Απριλίου 2026
Παρακολουθώντας το Ιράν, η Κίνα ελπίζει να μάθει νέα κόλπα για τα Στενά της Ταϊβάν
Δυνάμεις της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ —U.S. Central Command, CENTCOM— άρχισαν να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την εκκαθάριση ναρκών στα Στενά του Ορμούζ, καθώς δύο αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων πυραύλων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ διεξήγαγαν επιχειρήσεις στις 11 Απριλίου 2026.
Πηγή φωτογραφίας: U.S. Central Command
Εγγραφείτε για ανάγνωση χωρίς διαφημίσεις
Ακόμη κι αν η Κίνα επιθυμεί την αποκλιμάκωση της τελευταίας σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ώστε να μη πληγεί η εξαγωγικά προσανατολισμένη οικονομία της, από στρατιωτική άποψη η σύγκρουση έχει αποδειχθεί πραγματικό χρυσωρυχείο πληροφοριών για την Κίνα. Το Πεκίνο έχει δείξει ότι παρακολουθεί στενά τις προσπάθειες των ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ, βελτιώνοντας τις εκτιμήσεις του για τις αμερικανικές δυνατότητες. Η Κίνα μελετά επίσης πώς το Ιράν έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να κρατήσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ έξω από τον Περσικό Κόλπο και να διαταράξει την εμπορική ναυσιπλοΐα στην περιοχή.
Η χρήση της γεωγραφίας και μονάδων χαμηλού κόστους από το Ιράν για την άσκηση οικονομικής πίεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες και στους συμμάχους τους αποτελεί ένα σχέδιο που η Κίνα ενδέχεται να επιδιώξει να εφαρμόσει η ίδια στα Στενά της Ταϊβάν, σε οποιαδήποτε μελλοντική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ για την Ταϊβάν.
Σήμερα τα Στενά του Ορμούζ, αύριο τα Στενά της Ταϊβάν;
Από τότε που άρχισαν οι αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου, η Κίνα έχει κρατήσει δημοσίως αποστάσεις ασφαλείας από την Τεχεράνη. Διπλωματικά, η Κίνα έχει περπατήσει πάνω σε μια λεπτή γραμμή: από τη μία καταδικάζει τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, από την άλλη εκφράζει ανησυχία για τις ιρανικές επιθέσεις εναντίον στόχων στα κράτη του Κόλπου.
Το Πεκίνο αγοράζει περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι η κινεζική κυβέρνηση επιτρέπει σε εταιρείες με έδρα την Κίνα να συνεχίζουν να στέλνουν εξαρτήματα και υλικά στο Ιράν για την κατασκευή νέων drones και πυραύλων. Ωστόσο, οι σχέσεις της Κίνας με τα κράτη του Κόλπου είναι πολύ σημαντικότερες για τους οικονομικούς στόχους και τους στόχους εξωτερικής πολιτικής της από την ενέργεια με έκπτωση που αγοράζει από το Ιράν. Ως αποτέλεσμα, η Κίνα έχει καλέσει και τις δύο πλευρές να προχωρήσουν σε αποκλιμάκωση.
Ωστόσο, οι στρατηγικές καταστάσεις της Κίνας και του Ιράν παρουσιάζουν ορισμένες ομοιότητες, καθώς και οι δύο χώρες επιδιώκουν να αντισταθμίσουν την αμερικανική αεροπορική και ναυτική υπεροχή σε περίπτωση σύγκρουσης. Είναι απίθανο να δούμε την Ουάσιγκτον να αναπτύσσει σημαντικό αριθμό χερσαίων στρατευμάτων είτε στο Ιράν είτε στα Στενά της Ταϊβάν. Το Ιράν συνορεύει με τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου το 25% του πετρελαίου που μεταφέρεται διά θαλάσσης και σχεδόν το 20% των παγκόσμιων προμηθειών LNG, μαζί με άλλα ζωτικής σημασίας αγαθά, όπως τα λιπάσματα. Αντίστοιχα, η κινεζική επικράτεια εκτείνεται κατά μήκος της δυτικής πλευράς των Στενών της Ταϊβάν, μιας από τις πιο πολυσύχναστες θαλάσσιες οδούς στον κόσμο. Περίπου το 44% της παγκόσμιας μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων πέρασε από τα Στενά της Ταϊβάν το 2022.
Η χρήση από το Ιράν φθηνών, μεγάλης εμβέλειας εναέριων drones μονής κατεύθυνσης, βαλλιστικών πυραύλων και αυτοκτονικών drone-σκαφών για τη διατάραξη της εμπορικής κίνησης μέσω των Στενών του Ορμούζ προσφέρει στην Κίνα ένα πιθανό πρότυπο προς αντιγραφή, σε περίπτωση μελλοντικής κρίσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την Ταϊβάν. Το Ιράν διαθέτει επίσης σημαντικά αποθέματα κινεζικής κατασκευής συστοιχιών αντιπλοϊκών πυραύλων cruise. Το Πεκίνο θα ενδιαφέρεται να αξιολογήσει το αποτρεπτικό αποτέλεσμα που εξακολουθούν να έχουν αυτά τα όπλα απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεδομένης και της δικής του χρήσης χερσαίων πυραύλων και πυροβολικού για να απειλήσει την Ταϊβάν και οποιαδήποτε μέσα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ σπεύσουν προς υπεράσπιση του αυτοδιοικούμενου νησιού.
Θα διατάρασσε πράγματι η Κίνα το παγκόσμιο εμπόριο;
Μια προφανής διαφορά ανάμεσα στις δύο χώρες, ωστόσο, είναι η δομή των οικονομιών τους. Η οικονομία του Ιράν βρίσκεται σε ερείπια λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και της κρατικής κακοδιαχείρισης, αλλά αυτό το γεγονός το έχει βοηθήσει να προστατευθεί από τις συνέπειες των τακτικών του στην τρέχουσα σύγκρουση. Αντίθετα, η οικονομία της Κίνας είναι προσανατολισμένη στις εξαγωγές και επομένως ευάλωτη στο είδος της οικονομικής διατάραξης που έχει προκαλέσει το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ.
Παρόλα αυτά, το κινεζικό καθεστώς έχει καταστήσει την αποτροπή της επίσημης απόσχισης της Ταϊβάν από την ηπειρωτική Κίνα βασικό πυλώνα της νομιμοποίησής του. Επιπλέον, δεδομένης της εξάρτησης των δυτικών χωρών από εργαλεία όπως οι κυρώσεις για την τιμωρία επιτιθέμενων κρατών σε προηγούμενες συγκρούσεις —όπως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία— το Πεκίνο πιθανότατα έχει ήδη ενσωματώσει στον σχεδιασμό του ένα σοβαρό οικονομικό σοκ για την Κίνα, ως μέρος μιας μελλοντικής σύγκρουσης για το νησί.
Πράγματι, η έναρξη ενός αποκλεισμού και η διατάραξη της εμπορικής ναυσιπλοΐας —συχνά πλοίων που ανήκουν σε συμμάχους της Ταϊβάν— κατά τη διάρκεια μιας κρίσης γύρω από την Ταϊβάν ίσως φαίνεται στο Πεκίνο πιο ελκυστική από την εναλλακτική. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη αμερικανική αξιολόγηση των κινεζικών στρατιωτικών δυνατοτήτων, η Κίνα αυτή τη στιγμή δεν διαθέτει επαρκή αποβατικά σκάφη για να εισβάλει στην Ταϊβάν. Ούτε υπάρχει επί του παρόντος κάποια ένδειξη ότι η Κίνα «αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των αρματαγωγών και των μεσαίου μεγέθους αποβατικών σκαφών» της. Οι διαβόητα δυσμενείς καιρικές συνθήκες στα Στενά της Ταϊβάν κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους θα καθιστούσαν μια επίθεση εκτός Απριλίου ή Οκτωβρίου επικίνδυνη. Παράλληλα, η έλλειψη εμπειρίας της Κίνας στη διεξαγωγή επιχειρήσεων συνδυασμένων όπλων εκτός της επικράτειάς της θα οδηγούσε επίσης σε ατυχήματα και καθυστερήσεις, δίνοντας στις αμερικανικές αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις περισσότερο χρόνο για να ανταποκριθούν στις εκκλήσεις της Ταϊβάν για βοήθεια.
Η Κίνα, ωστόσο, διαθέτει μεγάλη εμπειρία στη διεξαγωγή ναυτικών και αεροπορικών ασκήσεων γύρω από την Ταϊβάν και μέσα στα ίδια τα Στενά της Ταϊβάν. Μάλιστα, στην πιο πρόσφατη από αυτές τις ασκήσεις, τον Δεκέμβριο του 2025, προσομοίωσε ακόμη και αποκλεισμό των λιμανιών του νησιού.
Τον Αύγουστο του 2022, όταν η Κίνα πραγματοποίησε μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές ασκήσεις γύρω από την Ταϊβάν, προκάλεσε επίσης διαταραχές στην παγκόσμια ναυσιπλοΐα και στην εναέρια κυκλοφορία, παρότι το Πεκίνο άφησε ανοιχτή τη θαλάσσια οδό. Αν η Κίνα έκλεινε τα Στενά της Ταϊβάν για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα, όπως έκανε το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, οι χρόνοι παράδοσης προς τα δυτικά κράτη και άλλες χώρες θα εκτοξεύονταν. Η αμερικανική επίθεση στο Ιράν ανέδειξε επίσης, άθελά της, την ευαλωτότητα της Ταϊβάν σε έναν κινεζικό αποκλεισμό, όταν η εξάρτηση του νησιού από παραδόσεις LNG μέσω των Στενών του Ορμούζ το απείλησε με διακοπές ρεύματος νωρίτερα φέτος.
Θα μπορούσε η Κίνα να αποτρέψει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ;
Παρότι θα παρακολουθεί την κατάσταση στο Ιράν, σε περίπτωση σύγκρουσης για την Ταϊβάν η στρατηγική της Κίνας προβλέπει ήδη την άρνηση πρόσβασης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στα Στενά της Ταϊβάν. Η Κίνα έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 1.400 βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους cruise στη νότια και ανατολική Κίνα, οι οποίοι θα μπορούσαν να εκτοξευθούν εναντίον αμερικανικών πλοίων επιφανείας, συμπεριλαμβανομένων των πυραυλικών συστημάτων DF-21D και DF-17.
Ο κινεζικός στρατός έχει μετατρέψει εκατοντάδες παρωχημένα μαχητικά J-6 σε επιθετικά drones, σύμφωνα με έκθεση του περασμένου μήνα από το Mitchell Institute for Aerospace Studies, το οποίο παρακολουθεί την κινεζική αεροπορική ισχύ. Το Πεκίνο πειραματίζεται επίσης με drones τοποθέτησης ναρκών, με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει για να παρεμποδίσει αμερικανικά πλοία στα Στενά της Ταϊβάν σε περίπτωση ναυτικής αντιπαράθεσης. Αυτά τα προληπτικά μέτρα θα αύξαναν σημαντικά το κόστος μιας ναυτικής επέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών στα κινεζικά ύδατα.
Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας σύγκρουσης με το Ιράν, οι συμμαχικές κυβερνήσεις απέρριψαν αμερικανικά αιτήματα να βοηθήσουν στην αποναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ χωρίς πρώτα να υπάρξει κατάπαυση του πυρός, λόγω της απειλής που θα αντιμετώπιζαν τα πολεμικά τους πλοία από ιρανικές νάρκες, drones και πυραύλους στη στενή αυτή θαλάσσια δίοδο. Παρότι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ σχεδιάζουν πλέον να στείλουν στολίσκο για την αποναρκοθέτηση των Στενών, αυτός θα επιχειρήσει μόνο αφού τελειώσει ο πόλεμος.
Με βάση αυτό το πρόσφατο παράδειγμα, οι Κινέζοι αξιωματούχοι αναμφίβολα θα συμπεράνουν ότι η περαιτέρω ανάπτυξη στόλων drones και αποθεμάτων πυραύλων παραμένει μια ασφαλής στρατηγική για την αποτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών από το να επιχειρήσουν με ναυτικές μονάδες κοντά στην κινεζική ενδοχώρα σε περίπτωση μελλοντικής σύγκρουσης στα Στενά της Ταϊβάν. Πέντε από τα οκτώ μεγάλα λιμάνια της Ταϊβάν βρίσκονται στη δυτική ακτή του νησιού, δηλαδή στην πλευρά των Στενών· επομένως, αν η Κίνα κατάφερνε να αποτρέψει την άφιξη αμερικανικών πλοίων, θα της ήταν ευκολότερο να αποκλείσει τους βασικούς εμπορικούς κόμβους του νησιού.
Συμπέρασμα
Η στρατηγική του Ιράν να κρατήσει κλειστά τα Στενά του Ορμούζ έως ότου η Ουάσιγκτον διαπραγματευτεί όρους που η Τεχεράνη θεωρεί αποδεκτούς βασίζεται στην αντοχή: στην προσπάθεια να νικήσει έναν ανώτερο αντίπαλο φθείροντάς τον στον χρόνο. Δεδομένου ότι το Ιράν είναι πολύ λιγότερο ισχυρό στρατιωτικά από την Κίνα, η ικανότητά του να συνεχίζει να πολεμά παρά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ —συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητάς τους να εντοπίζουν και να πλήττουν μεγάλο αριθμό στόχων και να σκοτώνουν βασικούς διοικητές— θα προσελκύσει το ενδιαφέρον της Κίνας.
Η Κίνα θα σημειώσει επίσης ότι οι μελλοντικές αμερικανικές κυβερνήσεις πιθανότατα θα είναι απρόθυμες να προκαλέσουν συγκρούσεις στις οποίες οι αντίπαλοί τους μπορούν να χρησιμοποιήσουν παγκόσμια θαλάσσια σημεία στρατηγικής συμφόρησης ως οικονομικό μοχλό πίεσης. Με λίγα λόγια, η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο είναι πιθανό να επιβεβαιώσει για την Κίνα ότι θα πρέπει να μιμηθεί την προσέγγιση του Ιράν για την αποτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών σε περίπτωση σύγκρουσης για την Ταϊβάν, παρότι η κατάκτηση του ίδιου του νησιού παραμένει δύσκολη για το Πεκίνο με το σημερινό επίπεδο δυνατοτήτων του.
