Politico
«Η εγγύτητα με τις Ηνωμένες Πολιτείες στο σημερινό πλαίσιο δεν άρεσε στους Ούγγρους ψηφοφόρους», δήλωσε ανώτερο στέλεχος του γαλλικού Εθνικού Συναγερμού.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έξω από τον Λευκό Οίκο, στις 13 Απριλίου 2026, μετά τις επικρίσεις του προς τον Πάπα Λέοντα σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν. | Brendan Smialowski/AFP via Getty Images
17 Απριλίου 2026, 4:00 π.μ. CET
Των Clea Caulcutt και Nette Nöstlinger
ΠΑΡΙΣΙ — Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει γίνει τόσο πολιτικά τοξικός στην Ευρώπη, ώστε ακόμη και οι πιο στενοί ιδεολογικοί του σύμμαχοι τον αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερο ως πολιτικό βάρος.
«Πρέπει να κρατήσουμε αποστάσεις», είπε η Μαρίν Λεπέν στους βουλευτές του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού κατά τη διάρκεια συνάντησης την Τρίτη, σύμφωνα με ανώτερο κομματικό στέλεχος που ήταν παρόν.
Οι δεξιοί λαϊκιστές της Ευρώπης είχαν αρχίσει να απομακρύνονται από τον Αμερικανό πρόεδρο ακόμη και πριν ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν υποστεί βαριά ήττα στις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής. Η εκλογική αναμέτρηση είχε περιλάβει πολλαπλές δημόσιες στηρίξεις από τον Τραμπ, καθώς και επίσκεψη του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς τις τελευταίες ημέρες πριν από την κάλπη.
Η ήττα του Όρμπαν, σε συνδυασμό με τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράν και τη σύγκρουση του Τραμπ με τον πάπα, επιτάχυνε αυτή την απομάκρυνση.
Παρότι ορισμένοι βλέπουν πλεονεκτήματα στη διατήρηση δεσμών με τον Τραμπ, «στο συγκεκριμένο εκλογικό πλαίσιο, αυτό δεν είναι μια ιδιαίτερα υποσχόμενη προσέγγιση», δήλωσε ο Τόρμπεν Μπράγκα, βουλευτής του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), ο οποίος συμμετέχει στην επιτροπή εξωτερικής πολιτικής της Bundestag, του γερμανικού κοινοβουλίου.
Για την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι, οι επιθέσεις του Τραμπ κατά του Πάπα Λέοντα αποτέλεσαν σημείο καμπής. Όμως η στήριξη προς τον Άγιο Πατέρα ήταν και θέμα πολιτικής σκοπιμότητας, δεδομένης της καθολικής εκλογικής της βάσης, αλλά και του γεγονότος ότι οι Ευρωπαίοι, από την Μπολόνια μέχρι τη Βουδαπέστη, κατηγορούν τον Αμερικανό πρόεδρο για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και για την άνοδο του ενεργειακού κόστους.
«Η ήττα [του Όρμπαν] δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στην κόπωση των ψηφοφόρων», δήλωσε το ανώτερο στέλεχος του Εθνικού Συναγερμού, στο οποίο, όπως και σε άλλους που αναφέρονται σε αυτό το άρθρο, παραχωρήθηκε ανωνυμία ώστε να μοιραστεί λεπτομέρειες από ιδιωτικές συνομιλίες. «Η εγγύτητα με τις Ηνωμένες Πολιτείες στο σημερινό πλαίσιο δεν άρεσε στους Ούγγρους ψηφοφόρους.»
Για να βρεθεί στην καλύτερη δυνατή θέση ενόψει των γαλλικών προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους, ο Εθνικός Συναγερμός πιθανότατα θα προσπαθήσει να αποφύγει να εμφανιστεί ως πολιτικά κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Απέναντι, στη Γερμανία, οι βουλευτές της AfD ακολουθούν παρόμοια τακτική, καθώς κρίσιμες περιφερειακές εκλογές πλησιάζουν τον Σεπτέμβριο.
Ο Ματίας Μόοσντορφ, βουλευτής της AfD, έγραψε στο X ότι η «επιδεικτική επίδειξη φιλίας» ανάμεσα στη Βουδαπέστη και την κυβέρνηση Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης του Βανς να κάνει προεκλογική εκστρατεία υπέρ του Όρμπαν, «κρεμόταν σαν μυλόπετρες γύρω από τον λαιμό [του Ούγγρου ηγέτη]».
Το MAGA γίνεται παγκόσμιο
Όταν ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο πέρυσι, φαινόταν ότι θα μπορούσε να δώσει τεράστια ώθηση σε ομοϊδεατικά αντιμεταναστευτικά λαϊκιστικά κινήματα σε άλλες χώρες, τα οποία δυσκολεύονταν να αποκτήσουν εξουσία ή πολιτική νομιμοποίηση.
Η κυβέρνηση Τραμπ μάλιστα επισημοποίησε τις προσπάθειές της να καλλιεργήσει ένα διεθνές δίκτυο ιδεολογικών συμμάχων, εντάσσοντάς το στη στρατηγική εθνικής ασφάλειας.
Η AfD αρχικά είδε τη στήριξη του Τραμπ ως ευκαιρία να ενισχύσει τη νομιμοποίησή της και να αυξήσει την πίεση προς τους συντηρητικούς του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, ώστε να καταργήσουν το γερμανικό «τείχος προστασίας», το άτυπο φράγμα που ισχύει από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να αποτρέπεται η συμμετοχή της ακροδεξιάς στη διακυβέρνηση.
Η ηγέτιδα της AfD, Άλις Βάιντελ, συνέχισε να προσπαθεί να διατηρήσει καλές σχέσεις ανάμεσα στην κυβέρνηση Τραμπ και το κόμμα της, λέγοντας στους δημοσιογράφους ότι δεν θεωρεί τις στενές σχέσεις με τον Τραμπ βάρος και ότι πιστεύει πως «ο Όρμπαν έκανε μια πολύ καλή προεκλογική εκστρατεία».
Το Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν ήταν πιο επιφυλακτικό, δεδομένης της αντιδημοφιλίας του Τραμπ στο γαλλικό εκλογικό σώμα αλλά και ανάμεσα στους ίδιους τους ψηφοφόρους του ακροδεξιού κόμματος.
«Από την επίθεση στο Καπιτώλιο [το 2021, μετά την ήττα του Τραμπ στις εκλογές του 2020], η Μαρίν Λεπέν συνειδητοποίησε ότι δεν είναι καλή ιδέα να έρθει πολύ κοντά του. Είναι πολύ προσεκτική και κράτησε αποστάσεις», δήλωσε πρώην στέλεχος αντίπαλης ακροδεξιάς ομάδας.
Οι στενοί δεσμοί με την Ουάσινγκτον «μπορούν να αποδειχθούν βάρος και να παρερμηνευθούν», είπε με παρόμοιο τρόπο ένας από τους στενούς συμμάχους της Λεπέν. «Μας αρέσουν οι φίλοι μας στην Ουάσινγκτον, αλλά δεν θέλουμε να μας λένε τι να κάνουμε.»
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Λεπέν δεν έχει αγκαλιάσει την κυβέρνηση όταν αυτό τη συνέφερε. Ο Λουί Αλιό, δήμαρχος της Περπινιάν, εκπροσώπησε το Εθνικό Συναγερμό στο μνημόσυνο για τον δολοφονημένο δεξιό podcaster Τσάρλι Κερκ πέρυσι. Και η Λεπέν, μαζί με τον πρόεδρο του κόμματος Ζορντάν Μπαρντελά, ήταν ανάμεσα στους διάφορους Γάλλους πολιτικούς ηγέτες που αποδέχθηκαν προσκλήσεις να συναντήσουν τον πρέσβη των ΗΠΑ στη Γαλλία, Τσαρλς Κούσνερ.
Το ανώτερο στέλεχος του Εθνικού Συναγερμού που αναφέρθηκε παραπάνω δήλωσε ότι η συνάντηση με τον Κούσνερ «δείχνει ότι είμαστε ικανοί να μιλάμε με τους μεγάλους παίκτες του κόσμου».
Η κληρονομιά του Όρμπαν
Ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος με το Ιράν έχει προκαλέσει έναν αναστοχασμό ανάμεσα στους ιδεολογικούς συμμάχους του Τραμπ, με την ηγεσία της AfD να αποστασιοποιείται ολοένα και περισσότερο από την αμερικανική κυβέρνησή του.
Ωστόσο, παραμένει ζωντανό μεγάλο μέρος της πολιτικής κληρονομιάς του Όρμπαν, την οποία μπορεί να συνεχίσει η ακροδεξιά.
Ο Όρμπαν πρόσφερε το πρότυπο της λαϊκιστικής ατζέντας στην Ευρώπη: συγκρουσιακή στάση απέναντι στα θεσμικά όργανα της ΕΕ και επιθέσεις κατά του κράτους δικαίου και του τοπίου των μέσων ενημέρωσης. Πολλά εθνικιστικά κόμματα σε ολόκληρη την Ένωση έχουν υιοθετήσει τέτοιες τακτικές στις χώρες τους.
Αυτές οι θέσεις δεν ήταν απαραίτητα εκείνες που κόστισαν στον Όρμπαν τις εκλογές· πολλοί ακροδεξιοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής αποδίδουν τη νίκη του Πέτερ Μαγιάρ στην έμφαση που έδωσε στη διαφθορά και στα καθημερινά κοινωνικοοικονομικά ζητήματα.
Δεδομένου ότι η εχθρότητα προς τις Βρυξέλλες δεν ήταν εκείνη που έκρινε την αναμέτρηση, η ήττα του Όρμπαν δεν θα σημάνει «το τέλος της μάχης» εναντίον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε ο στενός σύμμαχος της Λεπέν που αναφέρθηκε παραπάνω.
«Χρειαζόμαστε μια μεγάλη χώρα για να ηγηθεί της εξέγερσης», είπε ο σύμμαχος. «Αν κερδίσουμε το 2027, θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες.»
“Οι δεξιοί λαϊκιστές της Ευρώπης”
Αυτοί που χαρακτηρίζουν κάποιους με στύλ και “γνώση” ποντίφηκος “λαϊκιστές”, τι ακριβώς είναι, ή νομίζουν ότι είναι. Αντιλαϊκιστές; Και πώς ορίζουν τον λαϊκισμό/αντιλαϊκισμό;
Για τον βαθύ λαϊκισμό του «αντιλαϊκισμού»
Πες τα! Μπράβο Επισκέπτης.
Είναι τα γνωστά τεμπελάκια-κλισέ των δημοσιαγράφων που εκούσια ή ακούσια χρησιμοποιούν χρόνια τώρα. Κάποια σαϊνια αρχισυντάκτες (που είναι τις περισσότερες φορές αριστερού προσήματος) φαίνεται πως έκαναν τη δουλειά και ξεκίνησαν τα “βαφτίσια”. Εν τω μεταξύ οι χορηγοί τους είναι οι ίδιοι που χρησιμοποιούν τον λαϊκισμό.
Επίσης, παρατηρώ ότι οι βαπτίσεις με ταμπέλες αφορούν περισσότερο τα δεξιά μαγαζιά, παραδείγματα: φασιστικό, συμφέροντα, ακροδεξιός, παλαιότερα χουντικοί/χουντοβασιλικοί, ψεκασμένοι
λαϊκιστές κα.
Το απέναντι μαγαζί χρησιμοποιεί σαφώς λιγότερες ταμπέλες και αραιότερα, πχ ακροαριστεροί, αναρχοαυτόνομοι, άπλυτοι, μπαχαλάκηδες, ανθέλληνες/δικαιωματιστές, ωστόσο όπως όλοι γνωρίζετε όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί συνήθως χρησιμοποιούνται κυρίως για εξοκοινοβουλευτικές ομάδες ή πραγματικά ακραίες. Ενώ αντιθέτως οι “ακροδεξιές” ταμπέλες χρησιμοποιούνται άφοβα για τους πάντες από το κέντρο προς τα δεξιά. Άρα εδώ έχουμε εμφανή ανισορροπία (και με τις δύο έννοιες).
Μέχρι που άκουσα και παλιό συμμαθητή μου πρόσφατα (χαμηλού IQ και πρώην πασόκου) να φωνάζει ότι ο Μητσοτάκης είναι φασίστας και ακροδεξιός (!) γιατί έχει το Βορίδη και τον Άδωνη δίπλα του (!) και πρέπει να φύγει από τη κυβέρνηση της χώρας για να πάμε μπροστά! Το ακούσαμε κι αυτό, ο Μητσοτάκης, ο πιο διεφθαρμένος εκπρόσωπος της WOKE ανζέντας και αχυράνθρωπος καρπαζοεισπράκτορας …. είναι ακροδεξιός. Και συνεχίζουν να το πιστεύουν και άλλλοι πολλοί αυτό το πράγμα, γιατί απλά είναι μια ταμπέλα καθιερωμένη, πάει πακέτο με οτιδήποτε βρίσκεται δεξιά, ακόμη και για το Μητσοτάκη που το μόνο δεξιό είναι το έμβλημα του κόμματος που διοικεί.
Anyway, μία ψήφος εσύ, μία ψήφος κι ο παλιός συμμαθητής μου…