Γράφει ο Επίλαρχος ε.α ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ.Τάξεως 1966 Σχολής Ευλεπίδων
Μετά τήν ανάρτησιν εις τάς «ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ» δύο άρθρων «ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ» & «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ» κλείω σήμερον μέ τήν ανάρτησιν τού γράμματος ΔΕΛΤΑ λαβών αφορμήν από τού ότι τρία (3) μεγάλα Μαντεία-Ιεροί Χώροι εν τή κυρίως Ελλαδι ήτοι ΔΕΛΦΟΙ,ΔΩΔΩΝΗ,ΔΗΛΟΣ και έν (1) εν Μικρά Ασία ήτοι ΔΙΔΥΜΟΙ το μέν ότι ήρχιζον με το γράμμα ΔΕΛΤΑ το δε ότι το άθροισμα των λεξαρίθων* και τών τεσσάρων μάς δίδει κατά προσέγγισιν χιλίας φοράς τον έναν έκ τών τριών ούτως ειπείν «ΙΕΡΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ» τουτέστιν τόν (π=3,145…) ήτοι τού λόγου τής Περιφερείας πρός τήν Διάμετρον Κύκλου ο οποίος δίδει 3135 κατά προσέγγισιν 3145…καθό ατέρμων υπερβατικός αριθμός !!!
Ειρήσθω εν παρόδω ότι οι έτεροι δύο έκ τών τριών Ιερών αριθμών είναι:
.α.Ο Φ=1,618…Χρυσούς Αριθμός δηλ.τής Χρυσής Τομής τού Ακρου και Μέσου λόγου τήν τιμήν τού οποίου 1,618… τήν εθεώρουν «ουράνιον τιμήν» ή «αριθμόν εν τοίς νοητοίς» ίσον με «2/ρίζα τού 5-1) και
β.Ο αριθμός τής Γαληνίου Αρμονίας e=λ=2,72..τόν οποίον οι Αρχαίοι τον υπελόγιζον ώς ίσον μέ το ήμισυ τής πλευράς ισοπλεύρου τριγώνου εγγεγραμμένου εις κύκλον ακτίνος π=3,14…
Και τούς τρείς (π=3,14…Φ=1,618..e=λ=2,72…) ώς άνω αριθμούς είτε λεξαριθμικώς είτε απλώς σεβασμού ένεκεν οι αρχαίοι πρόγονοί μας τούς ενεσωμάτουν εις Αρχιτεκτονικάς κατασκευάς,ονόματα τετιμημένων προσώπων,Θεών,Θεαινών,εις τήν Γεωδαισίαν κ.α.ώς κατωτέρω ενδεικτικώς θα καταγράψω.
Όμως πρίν εί καταγράψωμεν τά τού Γράμματος ΔΕΛΤΑ κρίνω σκόπιμον ν’ αναφέρω ολίγα τινά περί των ώς είρηται τεσσάρων ΜΑΝΤΕΙΩΝ-ΧΩΡΩΝ.
ΔΩΔΩΝΗ.Ελαβεν πιθανόν τήν ονομασίαν έκ τού Δώδωνος υιού τού Διός μετά τής Ευρώπης ή έκ τού ρήματος Δ-ωδώ το οποίον έχει σχέσειν μέ το «δ-ονείν» τά νέφη υπό τού Δ-ιός ή έκ τού δωτήρ-δώτειρα=προσαγορευτικά τού Διός και της Γαίας αντιστοίχως ή έκ τού Διός και τής Διώνης μίας των Ωκεανίδων Νυμφών.Πάντως εν Δωδώνη ελατρεύετο αρχικώς ο Ζεύς υπό των Πελασγών οι οποίοι ίδρυσαν και το Μαντείον πρόν τιμήν του διό και ο Αχιλλεύς (Ιλιάς Π233) αναφωνεί «Ζεύ άνα Δωδωναίε Πελασγικέ….».Μετά τά Τρωϊκα ότε το ηρωϊκόν και προοδευτικόν μέρος τών Πελασγών υπό το όνομα «Ελληνες» διά πρώτην φοράν κατά Θουκυδίδην επικρατεί τού συντηρητικού Πελασγικού Ιερατείου λατρεύεται ώς «σύνναος» εν τω συσκίω ναώ και η σύζυγος αυτού Δ–ιώνη.Κύριον στοιχείον τής όλης Δωδωναίας λατρείας ήτο η Ιερά Δ-ρύς η οποία εις τον Ελλαδικόν χώρον εθεωρείτο υψηλότατον και ανθεκτικώτατον δ-ένδρον ανθιστάμενον εις τους ανέμους και κεραυνούς.
ΔΕΛΦΟΙ:Συνωδά παλαιοτάτης παραδόσεως ο χώρος επελέγη επειδή δύο περισ-τεραί ή αετοί πετώντες η μία ή ο είς εξ Ανατολών και οι έτεραι έκ Δυσμών συνην-τήθησαν εις τον χώρον αυτόν,τον ΟΜΦΑΛΟΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ή κατ’ άλλην εκδοχήν ο Απόλλων υπό μορφήν Δεφίνος ωδήγησεν εις τον λιμενα τής Κίρρας Κρήτας και εκείθεν μεταμορφωθείς εις ωραίον νεανίαν ήγαγεν αυτούς εις το σημείον ένθα ο ομώνυμος Ναός σήμερον τού Απόλλωνος ονομασθείς εξ αυτού και Δελφίνιος.Κατά μίαν άλλην εκδοχήν ορμώμενος ο Απολλων έκ τού Ολύμπου αφού περιήλθεν πολλούς τόπους αφίχθη ενταύθα ένθα μόνος του ανήγειρεν τον ναόν και ιερόν φυτόν τήν Δάφνην η οποία ούσα ωραιοτάτη κόρη τού Πηνειού τήν ηράσθη ο Απόλλων και τήν κατεδίωκεν και προκειμένου τήν προστατεύση ο πατήρ της Πηνειός τήν μετεμόρφωσεν εις το φυτόν Δάφνη το οποίον ανευρών και αρέσας ο Απόλλων εις τά Τέμπη το καθιέρωσεν ώς ιερόν εν τώ Ναώ δι’αυτό εκελείτο και Δαφναίος..Ομως επειδή εφόνευσεν τήν εκεί υπάρχουσαν Δ-ράκαιναν και επειδή το σώμα της εσάπη ωνομάσθη ο χώρος Πυθώ .(πυθώ=σήπομαι) ένεκεν τής δυσοσμίας ο Θεός έλαβεν τήν ονομασίαν Πύθιος.Τέλος υφίσταται και ετέρα παράδοσις ότι εδώ ελατρεύετο ώς πρωτογενής Θεότης η Γαία,και ευρισκομένου ενταύθα στομίου τινός τής γής ανεδύοντο εξ αυτού ψυχροί ιδιάζοντες ατμοί το δε στόμιον απεκαλείτο ο «Γάς ομφαλός».Ενταυθα υπήρχεν ώς πρώτη μάντις η Δ-αφνίς αλλά η Γαία μετέ-πειτα εδώρησεν το Μαντείον εις τήν Θέμιδα κι’ αυτή εις τον Απόλλωνα.
ΔΗΛΟΣ.Αρχικώς εκαλείτο Αστερία κι’ αποσπασθείσα έκ τής Σικελίας έπλεεν αστα-θής εις το Αιγαίον ότε τη παρακλήσει τού Διός ο Ποσειδών τήν κατέστησεν σταθεράν-Δ-ήλον ίνα επ’ αυτή η Λητώ καταδιωκομένη γεννήσει τον τού φωτός Θεόν Απόλλωνα και τήν Θέαιναν τού κυνηγίου Αρτέμιδα.
ΔΙΔΥΜΟΙ-ΔΙΔΥΜΑ:Εν Διδύμοις 18 χλμ νοτίως τής Μιλητου υπήρχεν πανάρχαιος ναός τού Απόλλωνος μετά περιφήμου Μαντείου από τους «Μυθικούς» εισέτι χρόνους πλήν όμως η μεγίστη ακμή του σημειούται τον 6ον π.Χ αιώνα.Εν αυτώ ενυπήρχεν περικαλλές άγαλμα τού Διδυμαίου Απόλλωνος τιμωμένου ουχί μόνον υπό των Ελληνων αλλά και των Βαρβάρων ιδία υπό τού Βασιλέως τής Λυδίας Κροίσου αποστείλαντος πρός τιμήν εις αυτό τόσον πολλούς θησαυρούς όσους και εν Δελφοίς.Η λατρεία τούτου ομοιάζει μετά των Δελφών με τη διαφοράν ότι ο ενδιάμεσος μετά τού Θεού προήρχετο από το γένος τών Βραγχιδών αλλά το Ιερόν Φυτόν κι’ εδώ ήτο η Δάφνη.
Μετά ταύτα θα διερευνήσωμεν το μέν διατί και τά τέσσαρα ήρχιζον με το Γράμμα ΔΕΛΤΑ το δε διατί και έτερα σπουδαία αντικείμενα,πρόσωπα παρομοίως αρχίζουν από ΔΕΛΤΑ.
Αναμφισβητήτως το Μαντείον εθεωρείτο ο υπέρτατος οίκος τού Θεού η κορυφή πάντων ώς τής Πυραμίδος,τού Τριγώνου,τού Γράμματος ΔΕΛΤΑ κ.α διό και όλαι αι λέξεις που αρχίζουν από ΔΕΛΤΑ δεικνύουν το ακρότατον σημείον επιφα-νείας,αντικειμένου σκέψεως κ.α.
Όμως πρίν παραθέσωμεν ενδεικτικάς αρχιζούσας μέ το ΔΕΛΤΑ λέξεις θεωρούμεν ότι πρέπει ν’ αναλύσωμεν τήν εννοιολογικήν σημασίαν αυτών τούτων των ονομασιών τών Μαντείων με βάσιν τά αναφερόμενα εν τω εξαιρέτω βιβλίω «Ιστορία Γενέσεως της Ελληνικής γλώσσης» τού Ηλία Τσατσόμοιρου εκδ.ΔΑΥΛΟΣ 1991.
ΔΩΔΩΝΗ:
Δ=Δύναμις-Δίκη- Διανέμω
Ω=Σύμπαν,αχανής χώρος
Δ=Δύναμις-Δικη-Διανέμω
Ω=Σύμπαν,αχανής χώρος.
Ν=Νέμω-Ναίειν (κατοικείν) Διανέμω.
Η=.Ηλιος,το φώς των γνώσεων
Αρα ΔΩΔΩΝΗ=Η Δύναμις,η εις το Σύμπαν υπάρχουσα,η διανέμουσα εις αυτό το φώς των γνώσεων δηλ.ό,τι αντεπροσώπευεν παρ’ αρχαίοις ο εις αυτό λατρευό-μενος Θεός Ζεύς
ΔΕΛΦΟΙ
Δ=Δύναμις-Δίκη- Διανέμω
Ε=Ελαύνω,εδράζω διά λόγων.
Λ=Λόγος,λαμπρός
Φ=Φώς,φύσις
Ο= Χώρος περιωρισμένος επί τής γής
Ι=Ιθύνω,ισχύω.
Αρα ΔΕΛΦΟΙ=Η Δύναμις η οποία ελαύνει,διαδίδει διά λόγων το φώς των γνώσεων εις τον χώρον,ιθύνουσα,κατευθύνουσα πάντοτε.
ΔΗΛΟΣ
Δ=Δύναμις-Δίκη-Διανέμω
Η=Ηλιος,φώς των γνώσεων.
Λ=Λόγος,λαμπρός
Ο=Χώρος περιωρισμένος.
Σ=Σήμα,σημασία
Αρα ΔΗΛΟΣ:Η δύναμις η οποία το φώς των γνώσεων διά λόγων λαμπρών εις τον χώρον και δια σημάτων διαδίδει.
ΔΙΔΥΜΟΙ.
Δ=Δύναμις-Δίκη-Διανέμω.
Ι-Ιθύνω,ισχύω
Δ=Δύναμις-Δικη- Διανέμω
Υ=Κοιλότης,κόλπος
Μ=Μήτηρ,μάθησις
Ο=Χώρος περιωρισμένος.
Ι=Ιθυνω,ισχύω
Αρα ΔΙΔΥΜΟΙ:Η πάντοτε ισχύουσα Δύναμις τήν εις τον κόλπον τής μητρός (Μήτις,μήτηρ) υπάρχουσαν μάθησιν εις τον χώρον κατευθύνει.
Οθεν έκ τής ανωτέρω τού Ηλ.Τσατσόμοιρου αναλύσεως συνάγεται ότι τά Μαντεία ήσαν
«Η πάντοτε ενυπάρχουσα και ισχύουσα πνευματική δύναμις η πρός τον χώρον ελαυνομένη πρός διάδοσιν τού φωτός,των γνώσεων εις τούς ανθρώπους»
Ενδεικτικώς παραθέτω λέξεις αρχομένας μέ το ΔΕΛΤΑ και δεικνυούσας το ακρό-τατον,τό υψηλόταστον είτε των γνώσεων είτε τού αντικειμένου.
Δίας ο υπέρτατος των Θεών
Δημήτηρ η υπερβασίλισσα τής γής
Διόνυσος ο πρώτος υιός τού Διός
Δόρυ το οξύ,το αιχμηρόν
Δίκτη,Δίρφυς όρη υψηλά,αιχμηρά.
Δόλοπες,Δρύοπες,οι κατοικούντες εις τά υψηλά.
Δαλματία,η υπέρ τήν Ελλάδα Χώρα.
Δαναός ο ηγήτωρ των Πελασγών ο αλλάξας το όνομα αυτών πρός το ΔΑΝΑΟΙ
Διευθυντής ο απόλυτος κατευθυντής
Διοικητής ο απόλυτος κατευθυντής
Δράκων το μέγιστον των θηρίων τής Μυθολογίας
Δένδρον-Δρύς το σκληρότερον και υψηλότατον δένδρον
Δύναμις το υψηλότατον σωματικόν και πνευματικόν στοιχείον
Διγενής,ο ισχυρός,ο κραταιός
Δαίμων,ο Θεός
Δάκτυλος το ακραίον σημείον τού σώματος.
Δειράς,η ράχις τού βουνού,υψώματος.
Δήμος η ανωτάτη αρχή της πόλεως
Δίνη ισχυρότατον ρεύμα ύδατος ή αέρος
Δρέπανον,το οξύ,το κοπτερόν
Δριμύς,ο οξύς,ο κοπτερός,
Διάνοια,η οξεία σκέψις
Δημιουργία το Α και Ω των πάντων.
Διαρρήδην,κατηγορηματικώς,ρητώς
Διαγωγή η οξυτάτη συμπεριφορά τού ανθρώπου
Δέρμα,το εξώτατον σημείον τού σώματος
Δόρυ οξύτατον πολεμικόν όπλον και πλήθος άλλων παρεμφερών λέξεων.
Οθεν έκ των ανωτέρω δυνάμεθα να καταγράψωμεν
Οτι έκαστον ΓΡΑΜΜΑ τού Ελληνικού Αλφαβήτου είναι προϊόν μακροτάτης ακουστικής και οφθαλμολογικής παρατηρήσεως τόσον τών φαινομένων τής φύσεως όσον και τών ανθρωπίνων ενεργειών,αντικειμένων αποτέλεσμα τών οποίων το μέν έκαστον τών γραμμάτων να είναι προϊόν υψηλοτάτης νοηματικής σημασίας και διεργασίας τών πρώτων Ελλών-Σελλών Πελασγών αι δε λέξεις υπέροχος και καταπληκτικός συνδυασμός τοιούτος ώστε η Ελληνική Γλώσσα να είναι Η ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ.
*Διευκρινίσεις Λεξαρίθμου και Ιερών αριθμών
Οι αρχαίοι πρόγονοί μας αντί αριθμών εχρησιμοποίουν τά γράμματα και δι’ αυτών υπέκρυπτον και εννοίας.Ούτω πως προκειμένου δείξω ότι το άθροισμα τών λεξα-ρίθμων τών τεσσάρων μας ΜΑΝΤΕΙΩΝ πού προανεφέρομεν το ισοδυναμούν με χιλίας φοράς τό ατέρμον,υπερβατικόν π=3,14…..θα καταγράψω ολίγα τινά περί των λεξαρίθμων:
Π Ι Ν Α Ξ Λ Ε Ξ Α Ρ Ι Θ Μ Ω Ν
Βάσει αυτών εάν αντί τών γραμμάτων θέσωμεν τούς αντιστοίχους έκ τού πίνακος αριθμούς θα έχωμεν:
Δ-Ω-Δ-Ω-Ν-Η =4+800+4+800+50+8=1666
Δ-Ε-Λ-Φ-Ο-Ι =4+5+30+500+70++10=619
Δ-Η-Λ-Ο-Σ=4+8+30+70++200=312
Δ-Ι-Δ-Υ-Μ-Ο-Ι=4+10+4+400+40+70+10=538
ήτοι προσθέτοντες τούς λεξαρίθμους εκάστης τών τεσσάρων ονομασιών θα έχωμεν:
(1.666+619+312+538=3.135…και διαιρούντες διά τού 1.000 ήτοι 3135/1000 έχομεν
π=3,135…κατά προσέγγισιν 3,145…καθό ατέρμων,υπερβατικός αριθμός..)
Παραθέτω μερικά λεξαριθμικά παραδείγματα σχετιζόμενα μέ τούς ώς είρηται Ιερούς αριθμούς:
1.Χρυσούς αρθμό Φ=1,618… δηλ.τού Μέσου και Άκρου λόγου,τής Χρυσής Τομής
Παράδειγμα 1ον.
Ο λεξάριθμος τού ΑΠΟΛΛΩΝ είναι 1061
Ο λεξάριθμος τής άδελφής τού ΑΡΤΕΜΙΣ είναι 656
Εάν διαιρέσωμεν τούς λεξαρίθμους τών δύο Θεών,αδελφών γεννηθέντων εις τήν ΔΗΛΟΝ θα εχωμεν 1.061/656=1,617=1,62…δηλ τον Χρυσούν αριθμόν.
Παράδειγμα 2ον.
Ο λεξάριθμος τής ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ είναι 993.
Ο λεξαριθμος τού ΖΕΥΣ είναι 612.
Εάν διαρέσωμεν τούς δύο λεξαρίθμους θα έχωμεν 993/612=1,62… δηλ.τόν Χρυσούν αριθμόν.
Παραδειγμα 3ον
Εκτός λεξαρίθμου ο Χρυσούς αριθμός Φ εις το θέατρον τής Επιδαύρου.
Το κάτω διάζωμα έχει 34 σειράς καθισμάτων.
Τό άνω διάζωμα έχει 21 σειράς καθισμάτων.
Εάν διαιρέσωμεν αυτά θα έχωμεν 34/21=1.61.. δηλ.ο Χρυσούς αριθμός Φ.
Παράδειγμα 4ον
Εάν διαιρέσωμεν διαδοχικώςς τάς φαλάγγας τού ενός δακτύλου τής χειρός μας δηλ.τού μεγαλυτέρου διά τού μικροτέρου ευρίσκομεν 1,62…,το μήκος τού προσώπου διά τού πλάτους ευρίσκομεν 1,62…το μήκος τού σώματος κάτωθεν τού ομφαλού διά τού άνωθεν τού ομφαλού ευρίσκομεν 1,62…και πλείστα άλλα.
2.Ο αριθμός 2,72..τής Γαληνίου αρμονίας.
Οι αρχαίοι τον αριθμόν αυτόν τον υπελόγιζον κατά προσέγγισιν ώς ίσον μέ το ήμισυ πλευράς ισοπλεύρου τριγώνου εγγεγραμμένου εις κύκλον ακτίνος (π=3,14..) δηλ.(π.ρίζα 3)/2)=2,72…ή
το πηλίκον τών λεξαρίθμων ΑΡΜΟΝΙΑ/ΓΑΛΗΝΗ=272/100=2,72… διό και τής Γαληνίου Αρμονίας ωνομάσθη.
