Η ΣΤΗΛΗ ΤΗΣ HELLAS JOURNAL – Ουάσιγκτον
«Ο άνθρωπός μας στην Κωνσταντινούπολη έχει κάποιες παράξενες απόψεις για έναν Αμερικανό απεσταλμένο. Ο Τομ Μπαράκ έχει τη δική του πολιτική για τη Μέση Ανατολή…».
Έτσι τιτλοφορεί το κύριο άρθρο της Wall Street Journal η Συντακτική της Επιτροπή, η οποία αποτελείται από την αφρόκρεμα των διευθυντών και των δημοσιογράφων της εφημερίδας του δισεκατομμυριούχου, Ρόμπερτ Μέρντοχ. Είναι αφιερωμένο στον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, ο οποίος υποστηρίζει τα τουρκικά στρατηγικά συμφέροντα, όχι τα αμερικανικα.
Η επίθεση της Wall Street Journal είναι σαν αυτές που συνηθίσαμε να χαρακτηρίζουμε άνευ προηγουμένου. Λέει αλήθειες που είδαμε -και είπαμε και δημοσιεύσαμε σε αυτή τη στήλη- από την πρώτη στιγμή της άφιξης του στην Άγκυρα.
- Αλλά ας αφήσουμε την Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδας να αποκαλύψει με τα δικά της σκληρά λόγια τον Αμερικανό ατζέντη της Άγκυρας. Με την υπενθύμιση ότι στο Λευκό Οίκο έφτασαν σφοδρά παράπονα για τον Μπάρακ από σημαντικούς παράγοντες της Μέσης Ανατολής -και όχι μόνο από το Ισραήλ. Γράφει η Wall Street Journal τα εξής:
Οι Αμερικανοί Πρεσβευτές υποτίθεται ότι υπερασπίζονται την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών στις χώρες υποδοχής τους, όχι να υπερασπίζονται τις χώρες υποδοχής τους από την πολιτική των ΗΠΑ. Ο Τομ Μπαράκ, Πρέσβης στην Τουρκία και απεσταλμένος στη Συρία, θα μπορούσε να χρειαστεί μια υπενθύμιση.
Σε 30 λεπτά στο Φόρουμ Διπλωματίας της Αττάλειας της Τουρκίας την Παρασκευή, ο κ. Μπαράκ κατάφερε να συμβουλεύσει τη Μέση Ανατολή κατά της Δημοκρατίας, να πιέσει για τη συνεργασία με τη Χεζμπολάχ, να χλευάσει την κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, να ζητήσει να συμπεριληφθεί το Ιράν στις συνομιλίες για τον Λίβανο, να υποβαθμίσει την αγορά ρωσικής αεράμυνας (S-400) από την Τουρκία και να απειλήσει το Ισραήλ εκ μέρους της Τουρκίας.
Σε κάθε σημείο, ο κ. Μπαράκ υπονομεύει την πολιτική των ΗΠΑ. Το Ιράν δεν έχει καμία δουλειά στις υποθέσεις του Λιβάνου και ο Πρόεδρος Τραμπ έχει προσπαθήσει να απομακρύνει το Ιράν από την κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο.
«Χρειαζόμαστε μια πορεία με τη Χεζμπολάχ», είπε ο κ. Μπαράκ, «και η πορεία πρέπει να είναι να μην σκοτώσουμε τη Χεζμπολάχ». Η τρομοκρατική ομάδα «είναι επίσης μια πολιτική οργάνωση», είπε, παραλείποντας να αναφέρει ότι ο πολιτικός της στόχος είναι η προώθηση της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν. Ο κ. Μπαράκ απάλλαξε επίσης τη Βηρυτό από κάθε ευθύνη όταν είπε ότι οι Σουνίτες των Λιβανέζικων Ενόπλων Δυνάμεων «δεν πρόκειται να πάνε να πυροβολήσουν τους [Σιίτες] ξαδέρφους τους» στη Χεζμπολάχ.
Ακούγοντας αυτό, γιατί ο Λίβανος να λάβει σοβαρά υπόψη την πίεση των ΗΠΑ για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ; Ο κ. Μπαράκ υποστηρίζει αντ’ αυτού την «υποκείμενη ευημερία», αλλά (του λέμε) καλή τύχη με αυτό όταν μια πλήρως εξοπλισμένη Χεζμπολάχ παρασύρει τον Λίβανο σε καταστροφικούς πολέμους όποτε θέλει αυτή ή το Ιράν.
Ενώ αποκαλούσε το Ισραήλ και τη Χεζμπολάχ «εξίσου αναξιόπιστες», ο κ. Μπαράκ δυσφήμισε τις εκεχειρίες που επιτεύχθηκαν με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ με ανάλυση που ισχύει τόσο για τη συμφωνία του 2024 όσο και για αυτήν της περασμένης εβδομάδας.
«Λέει ότι έχουμε εκεχειρία εκτός αν εμείς, το Ισραήλ, με τη δική μας απόφαση, πιστεύουμε ότι δεχόμαστε επίθεση. Είναι αυτό εκεχειρία;» ρώτησε σηκώνοντας τα χέρια του. Το κοινό φάνηκε να συμφωνεί ότι το Ισραήλ δεν θα πρέπει να μπορεί να επιτεθεί στους τρομοκράτες καθώς προετοιμάζουν τους πυραύλους τους.
Ο κ. Μπαράκ υποστήριξε την πώληση στην Τουρκία αεροσκαφών F-35, διαχωρίζοντας παράλληλα το ζήτημα από τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας S-400, τα οποία η Τουρκία αγόρασε παρά τις αντιρρήσεις των ΗΠΑ. Το συνέδεσε με τους ελληνικούς S-300, που αποκτήθηκαν τη δεκαετία του 1990 για την επίλυση μιας διαμάχης για την Κύπρο, πολύ πριν από την έγκριση των σχετικών κυρώσεων των ΗΠΑ.
Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης της Τουρκίας αποκάλεσε τον κ. Μπαράκ «persona non grata» αφού επαίνεσε το μοντέλο της Μέσης Ανατολής των «καλοπροαίρετων μοναρχιών» έναντι της δημοκρατία. Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδίωξε να φυλακίσει τον κύριο αντίπαλό του για έως και 2.000 χρόνια.
Αυτά είναι ευαίσθητα νερά για να τα πετάμε τόσο απερίσκεπτα. Τον Ιανουάριο γράψαμε για την αμέλεια του κ. Μπαράκ απέναντι στους κρατούμενους του ISIS στη Συρία, αφού μαχαίρωσε τους Κούρδους συμμάχους μας που τους φύλαγαν. Ο αμερικανικός στρατός αναγκάστηκε να τους απελευθερώσει με εγγύηση.
Τον Ιούλιο, το Reuters ανέφερε ότι η επίθεση του κ. Μπαράκ κατά του φεντεραλισμού στη Συρία είχε δώσει στον Πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα την εντύπωση ότι είχε το πράσινο φως των ΗΠΑ για να αναπτύξει στρατεύματα νότια στις περιοχές των Δρούζων. Πολλοί Δρούζοι σκοτώθηκαν από αυτές τις δυνάμεις και τις πολιτοφυλακές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους, προκαλώντας ισραηλινές επιδρομές.
Ερωτηθείς την Παρασκευή για τους φόβους του Ισραήλ για την Τουρκία, ο κ. Μπαράκ προειδοποίησε το Ισραήλ να σταματήσει. «Η Τουρκία δεν είναι μια χώρα που πρέπει να την ενοχλείς», είπε. Τι υποτίθεται ότι σημαίνει αυτό; Καλύτερα να συμβουλεύσουμε τον κ. Ερντογάν να σταματήσει να επαινεί τη Χαμάς.
Στην περιοχή, τόνισε ο κ. Μπαράκ, «κανείς δεν έχει πρόβλημα με τους Εβραίους», μόνο με τον Σιωνισμό, και αυτό «ήταν ένα ζήτημα ορισμού». Κάτι που δείχνει πώς ακόμη και εκείνοι που θεωρούν τους εαυτούς τους «ρεαλιστές» μπορούν να φορούν παρωπίδες.
Ο Τομ Μπάρακ, γνωστός φίλος του παιδόφιλου Έπσταϊν, θα έπρεπε να παραιτηθεί μετά από το φοβερό άδειασμα της έγκυρης εφημερίδας. Αλλά εκτελεί υπηρεσία για τον Ερντογάν στην Άγκυρα.
Όπως είπε ο Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο στην ταινία «Λόλα»: «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη». Στην περίπτωση του Τομ Μπάρακ αυτός είναι ο …Άρης!
-
Αξιολόγηση των θέσεων του Αμερικανού Πρέσβη στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας: Οι επιπτώσεις στην περιφερειακή σταθερότητα
Δεν είναι μόνο η εφημερίδα Wall Street Journal που ασκεί δριμεία κριτική στον Τομ Μπάρακ (Tom Barrack), πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικό απεσταλμένο για τη Συρία.
Και άλλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι η προσέγγισή του παραγνωρίζει τις δημοκρατικές προσδοκίες των λαών της Μέσης Ανατολής, προκρίνοντας αντ’ αυτών την συνεργασία με αυταρχικά καθεστώτα. Το άρθρο επισημαίνει μια ανησυχητική ταύτιση του Αμερικανού πρεσβευτή με την ατζέντα του ισλαμιστή Ταγίπ Ερντογάν.
Ο Πρέσβης των ΗΠΑ, κατά την ομιλία του στις 17 Απριλίου 2026, επιβεβαίωσε μια ριζική μεταστροφή της αμερικανικής διπλωματίας προς τον «ρεαλισμό της ισχύος», σημειώνει ο αρθρογράφος Sirwan Kajjo.
Ο Barrack, σημειώνει ο δημοσιογράφος και ερευνητής, υποστήριξε ανοιχτά ότι τα μόνα βιώσιμα πολιτικά μοντέλα στη Μέση Ανατολή είναι οι «φωτισμένες μοναρχίες» και οι «μοναρχικές δημοκρατίες» (ισχυρά συγκεντρωτικά καθεστώτα), απαξιώνοντας πλήρως τα δημοκρατικά κινήματα της Αραβικής Άνοιξης ως βραχύβια και αναποτελεσματικά.
-
Η ευθυγράμμιση με την Τουρκία και την ατζέντα του Ερντογάν
Ιστορικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συμμαχήσει με πολυάριθμα αυταρχικά καθεστώτα στην περιοχή. Η στρατηγική αυτή έχει αποδειχθεί επανειλημμένα αντενεργή.
Αυτές οι εταιρικές σχέσεις συχνά καταρρέουν ακριβώς επειδή εξαρτώνται από τις ιδιοτροπίες ενός μεμονωμένου ατόμου και όχι από σταθερές, κοινές θεσμικές αξίες.
Η Τουρκία, όπου υπηρετεί ο Barrack, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η ολοένα και πιο αυταρχική διακυβέρνηση του Erdogan με την πάροδο των ετών συνοδεύτηκε από μια σταθερή επιδείνωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ενώ οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας φαίνεται να βελτιώνονται κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Προέδρου Τράμπ (Trump), η Τουρκία δεν θυμίζει πλέον σύμμαχο βάσει συνθήκης (ΝΑΤΟ). Από πολλές απόψεις, είναι περισσότερο ευθυγραμμισμένη με αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα.
Στο παρόν στάδιο, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία φαίνεται να υιοθετεί ένα αφήγημα που ταυτίζεται στενά με το πλαίσιο πολιτικής του ίδιου του Erdogan. Δεν περιορίζεται πλέον στην τυπική διπλωματική επαφή με τη χώρα υποδοχής. Στην πραγματικότητα, οι ενέργειές του όσον αφορά τη Συρία και τους Κούρδους, καθώς και οι απόψεις του για τις περιφερειακές πολιτικές του Ισραήλ, καταδεικνύουν την ευθυγράμμισή του με το εν λόγω αφήγημα.
-
Η συριακή κρίση και η εγκατάλειψη των Κούρδων
Η πιο σοβαρή κατηγορία αφορά τη στάση του Barrack στη Συρία, η οποία οδήγησε σε στρατηγική αναδίπλωση των ΗΠΑ:
- Υποστήριξη του Al–Sharaa: Ο Barrack εμφανίζεται ως υποστηρικτής του καθεστώτος του πρώην τζιχαντιστή Ahmed al-Sharaa.
- Διάλυση των Κουρδικών Δυνάμεων: Οι ενέργειές του συνέβαλαν στην αποδυνάμωση των Κούρδων, οι οποίοι υπήρξαν οι βασικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).
- Αναγκαστική Ενσωμάτωση: Προκειμένου να αποφύγουν τις σφαγές, οι Κούρδοι αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με το ισλαμιστικό καθεστώς του Al-Sharaa, γεγονός που εδραιώνει έναν νέο “ισχυρό άνδρα” και εκμηδενίζει τις πιθανότητες δημοκρατικής μετάβασης.
Διαφωνίες με την Περιφερειακή Πολιτική του Ισραήλ
Ο Αμερικανός Πρέσβης διαφοροποιείται από την ισραηλινή πολιτική, προτείνοντας τη συμπερίληψη της Χεζμπολάχ στις συνομιλίες με την κυβέρνηση του Λιβάνου. Η θέση αυτή ερμηνεύεται ως μη συνεπής φιλοσοφική στάση, αλλά και ως προσπάθεια εναρμόνισης με τις επιδιώξεις της Άγκυρας στην περιοχή.
Ο Barrack παρουσιάζει την ισχύ ως απαραίτητο στοιχείο σε μια δύσκολη περιοχή όπως η Μέση Ανατολή, αλλά αναιρεί τον εαυτό του όταν στη συνέχεια υποστηρίζει ότι οι ισραηλινές πολιτικές έναντι της Συρίας και της Τουρκίας είναι αντιπαραγωγικές. Αυτό που εμφανίζεται ως συνεπές δεν είναι η φιλοσοφική θεμελίωση, αλλά μάλλον η επιθυμία συμμόρφωσης με την κοσμοθεωρία του Erdogan.
Ο Sirwan Kajjo καταλήγει ότι ο Barrack στερείται φιλοσοφικού υπόβαθρου στη διπλωματία του. Η στάση του δεν εξυπηρετεί τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των ΗΠΑ ή τη σταθερότητα βασισμένη σε αξίες, αλλά αποτελεί μια προσπάθεια εναρμόνισης με την κοσμοθεωρία του Erdogan, εις βάρος δοκιμασμένων συμμάχων όπως οι Κούρδοι.
Ο Sirwan Kajjo είναι δημοσιογράφος και ερευνητής με εξειδίκευση στην κουρδική πολιτική, τον ισλαμικό εξτρεμισμό και τις συριακές υποθέσεις.
-
Δοκιμαστική διέλευση ελληνικών δεξαμενόπλοιων από τα Στενά Ορμούζ
Η ελληνική εφοπλιστική κοινότητα επιδεικνύει άμεσα αντανακλαστικά έναντι των εξελίξεων:
Εντός ολίγων ωρών από τη δημόσια δήλωση του Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών, Abbas Araghchi, σύμφωνα με την οποία τα Στενά του Ορμούζ παρέμεναν «πλήρως ανοικτά» – πριν το Ιράν ανακτήσει εκ νέου τον έλεγχο της στρατηγικής σημασίας υδάτινης οδού – ομάδα δεξαμενόπλοιων έθεσε σε εφαρμογή επιχειρησιακό έλεγχο των πραγματικών συνθηκών διέλευσης.
Βάσει δεδομένων εντοπισμού πλοίων και σχετικών πηγών, η πρώτη μονάδα που προσέγγισε την περιοχή το απόγευμα της Παρασκευής (17.4.2026) ήταν το δεξαμενόπλοιο μεταφοράς αργού πετρελαίου Stemnitsa, συμφερόντων του Θανάση Μαρτίνου (Eastern Mediterranean Maritime).
Ακολούθησε το Nissos Keros, της εταιρείας Kyklades Maritime (συμφερόντων οικογενείας Αλαφούζου). Επιπλέον, κινητοποιήθηκε το Minerva Evropi, υπό τη διαχείριση της Minerva Marine.
Σύμφωνα με την εταιρεία αναλύσεων Kpler, δύο εκ των πλοίων μεταφέρουν φορτία αργού πετρελαίου από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράκ, ενώ το τρίτο είναι φορτωμένο με προϊόντα διύλισης από το Κουβέιτ, αναφέρει η εφημερίδα Wall Street Journal.
https://hellasjournal.com/2026/04/kokkini-grammi-neo-anef-proigoumenou-adeiasma-tou-amerikanou-atzenti-tis-tourkias-o-tom-barak-echei-ti-diki-tou-politiki-gia-ti-mesi-anatoli-katangellei-i-egkyri-efimerida-tou-merntoch/
