By Jake Angelo
Οι έλεγχοι με άριστα δεν ήταν ποτέ συχνότεροι για τους Αμερικανούς εφήβους — όμως το όφελος δεν είναι αυτό που νομίζουν οι γονείς. Μια νέα μελέτη του National Bureau of Economic Research (NBER) διαπιστώνει ότι όταν οι εκπαιδευτικοί βάζουν «εύκολα Α», οι μαθητές τους είναι πιθανότερο να κάνουν περισσότερες απουσίες, να γράψουν χειρότερα σε μελλοντικά τεστ και να κερδίζουν λιγότερα χρήματα χρόνια αργότερα.
Για μια τυπική τάξη λυκείου, οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο πληθωρισμός των βαθμών μπορεί να αφαιρέσει περίπου 213.000 δολάρια από τα μελλοντικά εισοδήματα της ομάδας ή περίπου 150 δολάρια τον χρόνο για κάθε βαθμό που αυξάνεται αθόρυβα κατά ένα γράμμα.
Τα ευρήματα έρχονται τη στιγμή που ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προωθεί αυστηρότερα μέτρα κατά του πληθωρισμού των βαθμών στα πανεπιστήμια, συνδέοντας την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση με το αν τα ιδρύματα τηρούν αυστηρή βαθμολόγηση. Η Gen Z είναι ήδη η πρώτη γενιά που καταγράφει χαμηλότερες επιδόσεις από τους γονείς της σε ορισμένους δείκτες γνωστικής απόδοσης, καθώς οι αναγνωστικές συνήθειες φθίνουν και τα σχολεία στηρίζονται όλο και περισσότερο στους βαθμούς αντί στη μάθηση.
Η μελέτη, με τίτλο «Easy A’s, Less Pay: The Long-Term Effects of Grade Inflation» («Εύκολα Α, λιγότερες αποδοχές: Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του πληθωρισμού των βαθμών»), διαπίστωσε ότι για κάθε μεμονωμένο μαθητή αυτή η δυναμική μεταφράζεται σε μείωση των ετήσιων αποδοχών κατά περίπου 150 δολάρια για κάθε βαθμό που ανεβαίνει — για παράδειγμα από Β σε Β+.
«Ο μέσος πληθωρισμός των βαθμών βλάπτει», δήλωσε στο Fortune ο Nolan Pope, ένας από τους ερευνητές της μελέτης και οικονομολόγος της εργασίας στο University of Maryland. «Είναι λιγότερο πιθανό να μάθουν, αν είναι πολύ εύκολο να πάρεις Α. Καταβάλλουν λιγότερο χρόνο και λιγότερη προσπάθεια».
Η συζήτηση γύρω από τον πληθωρισμό των βαθμών έχει επεκταθεί από την τάξη μέχρι και το Οβάλ Γραφείο. Ο πρόεδρος Τραμπ παρενέβη στο ζήτημα τον περασμένο Νοέμβριο, θεσπίζοντας ένα πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση που συνδέει την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση των πανεπιστημίων με αυστηρές παραμέτρους που έθεσε η κυβέρνησή του, απαγορεύοντας τόσο τον πληθωρισμό όσο και τον αποπληθωρισμό των βαθμών. Η πρακτική αυτή ενδέχεται να βλάπτει τους νέους. Η Gen Z είναι η πρώτη γενιά με χαμηλότερες γνωστικές επιδόσεις από εκείνες των γονιών της. Πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τα βιβλία σε επίπεδα ρεκόρ και ορισμένοι δεν ολοκληρώνουν πλέον αναγνωστικές εργασίες στο επίπεδο που απαιτούνταν παλαιότερα.
Από το λύκειο έως το πανεπιστήμιο, ο πληθωρισμός των βαθμών έχει προσφέρει στα εκπαιδευτικά ιδρύματα μια ολοένα και πιο αμφίβολη αξιακή πρόταση. Οι ερευνητές ανέλυσαν διοικητικά αρχεία λυκείων από το Λος Άντζελες και το Μέριλαντ και τα συνέδεσαν με μακροπρόθεσμα δεδομένα για μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση και εισοδήματα. Μέτρησαν τον πληθωρισμό των βαθμών συγκρίνοντας τους σχολικούς βαθμούς των μαθητών με την πραγματική τους επίδοση σε τυποποιημένα τεστ.
Το κρυφό κόστος: απουσίες, αποβολές και εγκατάλειψη του σχολείου
Είτε πρόκειται για βαθμούς είτε για χρήματα, ο πληθωρισμός υποβαθμίζει την αξία. Οι διαχειριστές πλούτου αντιμετωπίζουν ένα παράξενο πρόβλημα στην Αμερική του 21ου αιώνα: την άνοδο πολλών «καθημερινών εκατομμυριούχων» που, παρότι στα χαρτιά είναι εύποροι, δεν έχουν άμεση ρευστότητα, καθώς μεγάλο μέρος της περιουσίας τους είναι δεσμευμένο στην κατοικία, και συχνά δυσκολεύονται να αντέξουν οικονομικά πράγματα που θεωρούν πως δικαιούνται βάσει της θεωρητικής τους περιουσίας. Οι μαθητές των άριστων βαθμών, με άλλα λόγια, πιθανότατα έχουν γονείς με χαρτοφυλάκια “άριστης” απόδοσης, αλλά και οι δύο καταλήγουν να ζουν εμπειρίες επιπέδου Β- ή ακόμη και Γ μέσα σε αυτή τη διογκωμένη οικονομία.
«Η οικονομία δεν χτίστηκε για να διαχειριστεί τόσο πολλούς ανθρώπους με τόσο πολλά χρήματα», είχε πει στο Fortune σε συνέντευξή του πέρυσι ο Nick Maggiulli, συγγραφέας του bestseller των New York Times The Wealth Ladder. «Σε σχετικούς όρους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ανταγωνισμός για αυτά τα αγαθά υψηλότερης κατηγορίας είναι πολύ έντονος, οπότε πλέον μοιάζει σαν να εξουδετερώνουμε ο ένας τον άλλον με όλον αυτόν τον επιπλέον πλούτο». Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην τάξη: όταν οι υψηλοί βαθμοί μοιράζονται απλόχερα, το Α χάνει την περιζήτητη αξία του.
Η μελέτη του NBER διαπίστωσε ότι δεν υποβαθμίζονται μόνο οι μελλοντικές αποδοχές. Ο πληθωρισμός των βαθμών μπορεί στην πράξη να έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που υπονοεί. Οι μαθητές που ανατίθενται σε εκπαιδευτικό ο οποίος ανεβάζει τους βαθμούς είναι πιθανότερο να έχουν χαμηλές επιδόσεις σε μελλοντικά τεστ. Είναι επίσης λιγότερο πιθανό να αποφοιτήσουν από το λύκειο, και ακόμη λιγότερο πιθανό να εγγραφούν στο πανεπιστήμιο. Οι περισσότερες από αυτές τις συνέπειες εμφανίζονται συνήθως πολύ αργότερα, αφότου ο μαθητής έχει παραδώσει το τελικό του γραπτό, και αυτό τις κάνει δυσκολότερο να εντοπιστούν.
Οι εκπαιδευτικοί που μοίραζαν γενναιόδωρα εύκολα Α έκαναν επίσης πιο εύκολο για τους μαθητές να περνούν χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Η έρευνα διαπίστωσε ότι ο υψηλότερος πληθωρισμός βαθμών συνδέεται με περισσότερες απουσίες και περισσότερες αποβολές, γεγονός που υποδηλώνει ότι όταν ο ακαδημαϊκός πήχης χαμηλώνει, ενδέχεται να υποχωρούν μαζί του και η συμμετοχή των μαθητών και η σχολική πειθαρχία.
«Στην πράξη καταλήγει να είναι κάπως επιζήμιο για τον μαθητή», είπε ο Pope. «Στην πραγματικότητα κανείς δεν τάσσεται υπέρ αυτής της βλάβης, επειδή κανείς δεν τη βλέπει παρά πολύ αργότερα».
Ωστόσο, η μελέτη διαπίστωσε ότι ο πληθωρισμός των βαθμών ωφέλησε ορισμένους μαθητές, συγκεκριμένα εκείνους που κινδύνευαν να μείνουν στην ίδια τάξη. Όταν οι εκπαιδευτικοί ανέβαζαν τους βαθμούς μαθητών που απειλούνταν με αποτυχία — από ένα F σε ένα D, για παράδειγμα — αυτό πράγματι είχε θετικό αποτέλεσμα, αποτρέποντας την επανάληψη της τάξης και βελτιώνοντας το ποσοστό αποφοίτησής τους από το λύκειο.
Όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα, ο πληθωρισμός των βαθμών έχει ενταθεί την τελευταία δεκαετία. Και παρά τις προσπάθειες του προέδρου, η τάση αυτή δεν φαίνεται να ανακόπτεται σύντομα. Ο Pope δήλωσε ότι ο πληθωρισμός των βαθμών παραμένει τόσο διαδεδομένος επειδή όλες οι πλευρές ωφελούνται από αυτόν, δημιουργώντας ένα στρεβλό κίνητρο που διαιωνίζει αυτή τη φαινομενικά αθώα πρακτική, εξάμηνο με το εξάμηνο.
«Για έναν δάσκαλο ή καθηγητή είναι συνήθως πιο εύκολο», είπε. «Έχεις λιγότερα παράπονα. Οι γονείς είναι ευχαριστημένοι. Οι μαθητές είναι πιο ευχαριστημένοι όταν δίνεις ελαφρώς υψηλότερους βαθμούς. Ένα σχολείο συνήθως φαίνεται καλύτερο όταν οι βαθμοί του είναι υψηλότεροι. Ωφελούνται όλοι».
About the Author
By Jake Angelo
News Fellow
