του Ελευθέριου Τζιόλα, πρώην Υπουργού
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΣΤΟ 4ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ >>
ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ, ΩΡΙΜΕΣ ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ και Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ.
-
Ζήτημα 1ο. Θητείες για Βουλευτές, Δημάρχους και Περιφερειάρχες
1ο. Η συνολική χρονική διάρκεια της θητείας των Βουλευτών δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 8 έτη (δηλαδή, το άθροισμα 2 ολοκληρωμένων κοινοβουλευτικών θητειών).
2ο. Όλα τα άμεσα εκλεγμένα όργανα στους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίας (βουλευτές, δήμαρχοι, περιφερειάρχες και τα αντίστοιχα συμβούλια) έχουν θητείες 4ετούς διάρκειας.
Σε μια εποχή που οι ψηφιακές ταχύτητες και η Τεχνητή Νοημοσύνη έχουν συρρικνώσει δραστικά, έχουν ελαχιστοποιήσει θεαματικά το χρόνο λήψης και εκτέλεσης των αποφάσεων, στον υψηλότερο βαθμό που μέχρι τώρα έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα και αυτό θα συνεχισθεί με αυξανόμενο ρυθμό, είναι πέρα για πέρα παράλογο και σε βάρος του δημοκρατικού δικαιώματος και της δυνατότητας εναλλαγής οι θητείες εκλεγμένων (δημάρχων και περιφερειαρχών) να έχουν διευρυνθεί στα 5 έτη (!), από 4 που ήταν μέχρι το 2011. Οι νέες συνθήκες (τεχνολογικές και άλλες) της νέας εποχής μάλλον προς την αντίθετη κατεύθυνση υποδεικνύουν ότι πρέπει να κινηθούμε, δηλαδή προς τη σμίκρυνση των χρόνων της θητείας, κι όχι προς την επέκταση τους.
Οι «αυτοκρατορικές θητείες» 5ετίας -θυμίζοντας, κατ΄ αντιπαράθεση, τον μόνο πρόεδρο στην Ευρώπη με τέτοιας διάρκειας αξίωμα, τον Πρόεδρο της Γαλλίας (ο Έλληνας ΠτΔ δεν έχει εκτελεστικές εξουσίες)- όταν αυτές ασκούνται στα ελληνικά και τοπικά πλαίσια ενός περιβάλλοντος διαβρωμένου από διαπλοκή και φαινόμενα διαφθοράς, με διακομματικές έκνομες συναλλαγές, της μάστιγας του «πελατειακού κράτους» είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να νομοθετήσει και να βιώσει κανείς, παγιώνοντας και επεκτείνοντας τέτοια φαινόμενα, τη στιγμή που θα έπρεπε με κάθε τρόπο να εκριζωθούν! Κι αυτό είναι ένας ακόμη λόγος να ακυρωθεί η παράλογη ρύθμιση των θητειών 5ετίας και να επανέλθουμε στις 4ετείς θητείες. Ευθυγραμμίζοντας στους χρόνους θητείας όλες τις αιρετές εξουσίες της Ελληνικής Δημοκρατίας που αποφασίζουν και διαχειρίζονται μάλιστα δημόσιο χρήμα (σημειώνουμε, παρεμπιπτόντως, ότι η 5ετής θητεία του Έλληνα ΠτΔ δεν περιλαμβάνει παρόμοιου χαρακτήρα εξουσίες).
Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν, αιρετές εξουσίες που βρίσκονται πιο κοντά στον πολίτη -όπως, πρωτίστως, η Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και οι Περιφέρειες- και για τις οποίες ο έλεγχος και το δικαίωμα αλλαγής (και εναλλαγής) πρέπει πρακτικά να δίνουν σε λογικό χρόνο τη δυνατότητα αλλαγής (έστω, μέσω των εκλογών). Αυτό όμως το δικαίωμα αντί να έχει γρήγορη δυνατότητα ευεργετικής εφαρμογής να τραβάει σε βάθος 5ετίας!
3ο. Για τους Δημάρχους και τους Περιφερειάρχες, ο μέγιστος αριθμός θητειών είναι τρεις (3). Δηλαδή, συνολική επιτρεπόμενη διάρκεια θητείας 12 ετών για τους Δήμαρχους και τους Περιφερειάρχες.
Η ανάγκη ανανέωσης δεν πρέπει απλώς να διακηρύσσεται αλλά και θεσμικά να υπηρετηθεί και νομοθετικά να κατοχυρωθεί. Είναι ανάγκη να αναλάβουμε αυτή την πρωτοβουλία για την κίνηση, την δημιουργική ώθηση, προς τις αιρετές θέσεις της Αυτοδιοίκησης -και όχι μόνο της Αυτοδιοίκησης- νέων, διαρκώς νέων δυνάμεων.
Η ανανέωση δεν μπορεί να είναι ένα υποκριτικό σλόγκαν, ένα προεκλογικό περικάλυμμα κάτω από το οποίο θα επιβιώνουν διαβρωτικές πρακτικές και αντιλήψεις καθεστωτικές, συναλλαγών και νεποτισμού. Η ανανέωση από τη φύση της -αν όχι συνολικά, πάντως δραστικά- αποτελεί αντίδοτο, αντίμετρο στη διαπλοκή και τα «πελατειακά δίκτυα απομύζησης».
Εξάλλου, 12 χρόνια θητείας είναι υπεραρκετά για να σχεδιάσει και να υλοποιήσει κάθε Δήμαρχος και Περιφερειάρχης το πρόγραμμα και το «όραμά του» για το Δήμο του και την Περιφέρεια. Η εναλλαγή στελεχών, η ανανέωση στελεχών σε όλο το φάσμα των αιρετών θεσμών θα συμβάλλει -με καταλυτικό τον ρόλο των νέων- στον καλύτερο συγχρονισμό και των θεσμών και των πολιτικών με τις εξελίξεις και τα νέα στοιχήματα, με την εποχή τους και τις νέες προκλήσεις (τεχνολογικές, κοινωνικές, παραγωγικές, επικοινωνιακές).
-
Ζήτημα 2ο . Πραγματική διάκριση Εκτελεστικής και Νομοθετικής Εξουσίας
Βουλευτής που ορίζεται μέλος στην Κυβέρνηση παραιτείται για τη διάρκεια της κυβερνητικής (υπουργικής ή υφυπουργικής) θητείας του από τη θέση του βουλευτή και αντικαθίσταται από τον αναπληρωτή (κατά σειρά εκλογής) βουλευτή της εκλογικής του περιφέρειας. Με την αποχώρηση από την κυβέρνηση επιστρέφει στην κοινοβουλευτική έδρα και ο αντικαταστάτης του παύει να είναι βουλευτής.
-
Ζήτημα 3ο. Ο «Καλλικράτης» ως σύστημα διάρθρωσης των Δήμων της χώρας πρέπει άμεσα να καταργηθεί. Να επανέλθει ως σύστημα διοικητικής διαίρεσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμοι και Κοινότητες) ο «Καποδίστριας».
Για όσους ζουν, έστω, λίγο πιο έξω από την Αθήνα, ή έχουν πραγματική σχέση, η νοιάζονται αληθινά για τη Χώρα -και δεν χρειάζεται εδώ να ξαναπούμε ‘’για την περιφέρεια της Χώρας’’ αφού χωρίς την περιφέρειά της δεν (θα) υπάρχει Χώρα, όσοι λοιπόν νοιάζονται, δεν χρειάζεται να τους πούμε γιατί ο «Καλλικράτης» πρέπει να καταργηθεί. Δεν χρειάζεται για αυτό κανένα ιδιαίτερο θάρρος. Μόνο μάτια που βλέπουν και απλή λογική.
Δεν μπορούμε -δεν έχουμε κανένα δικαίωμα και κανένας θώκος δεν το δίνει- να δημιουργούμε κακέκτυπα αντίγραφα του αθηναϊκού μινώταυρου σε κάθε νομό! Όσοι με ένα τέτοιο υπερφίαλο πνεύμα ενδύθηκαν το ένδυμα του «μεγάλου μεταρρυθμιστή» κατέληξαν νεκροθάφτες περιοχών και ελπίδων. Την τύχη τους -με τα νομοθετήματά τους- ακολούθησαν οι Ραγκούσης και Βορίδης.
Το αποτέλεσμα: υπερσυγκέντρωση, υπερφόρτωση στην πρωτεύουσα του νομού και σε επιλεγμένους καχεκτικούς, αδιάφορους δορυφόρους της!
Κι αφού αυτή είναι η κρατική γραμμή εξουσίας οι κάτοικοι ακολούθησαν τη λογική της και στην επόμενη φάση της: από του δήμους των πρωτευουσών των νομών μετακινήθηκαν προς τους δήμους των μεγάλων αστικών κέντρων: Αθήνα, λοιπόν -και πάλι Αθήνα (!), Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Γιάννενα… Και έτσι η υπερσυγκέντρωση μετατρέπεται σε εξαθλίωση στην περίμετρο, γύμνια και ερήμωση στην περιφέρεια. Αλλά και κρίση, παραβατικότητα και εγκληματικότητα στους αστικούς θύλακες, υπανάπτυξη και ελλείμματα στην παραγωγή, υπογεννητικότητα, δημογραφική κατάρρευση και ανασφάλεια στα σύνορα!
Η συγκριτική ματιά μεταξύ της πληθυσμιακής απογραφής 2021 έναντι εκείνης του 2011 (έτους έναρξης εφαρμογής του «Καλλικράτη») είναι εύγλωττη και επιβεβαιωτική: Δυτική Μακεδονία: – 10,3%, Ανατολική Μακεδονία-Θράκη: -7,7%, Ήπειρος: – 5%, αλλά ταυτόχρονα και νέα αύξηση στον ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, της Λάρισας, των Ιωαννίνων.
Είναι κοινή συνείδηση ότι στους δήμους του «Καλλικράτη», όποιο ενδιαφέρον επιτρέπει η οικονομική δυνατότητα του δεσπόζοντος δήμου (συνήθως του δήμου της πρωτεύουσας του νομού) εστιάζεται και εξαντλείται στο χώρο και για τους κατοίκους αυτού του δήμου, της πρωτεύουσας του νομού. Όλες οι υπόλοιπες περιοχές (κοινότητες και δημοτικές ενότητες) φυτοζωούν, βιώνουν μια διαρκή φθίνουσα πορεία σε όλα τα επίπεδα (πληθυσμιακά, ηλικιακά, παραγωγικά, στις υποδομές, στην ποιότητα ζωής, στο περιβάλλον).
Επομένως: ας κρατηθεί η οργάνωση των Περιφερειών και η εκλογή των Περιφερειαρχών και των Περιφερειακών Συμβουλίων με τις δύο Κυριακές στις 13 Περιφέρειες της Χώρας. Και να επιστρέψει άμεσα ο «Καποδίστριας» στους Δήμους και τις Κοινότητες. Είναι μια απόλυτα αναγκαία, λογική και ρεαλιστική, γρήγορα και αποτελεσματικά εφαρμόσιμη πρόταση. Που θα ανασχέσει άμεσα τον εκφυλισμό της ελλαδικής περιφέρειας. Και σε συνδυασμό με την απαραίτητη ύπαρξη και υλοποίηση πολιτικών περιφερειακής στήριξης μπορεί, ίσως, να κερδηθεί το στοίχημα, πριν περάσουμε οριστικά το σημείο της μη αντιστροφής.
Ελευθέριος Τζιόλας
Καλέ μου κ. Τζιόλα , από τότε που ο εκσυγχρονιστής Υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης του κ. ΓΑΠ -του όλου ΠΑΣΟΚ -κύριος Ραγκούσης (προς το παρόν Συριζαίος) ψήφισε το 2010 τον ”Καλλικράτη” -για βαθιά ανατροπή του πελατειακού κράτους καθώς υποστήριξε στη Βουλή-(ουσιαστικά για εκλογικά κέρδη στην ανεξέλεγκτη από το ΠΑΣΟΚ Περιφέρεια) , ”άδειασαν τα χωριά μας από ανθρώπους και από φούρνους και από κότες ακόμη.
Σωστά προτείνετε -ΟΜΩΣ δεν θα σας ακούσει το κόμμα σας -την κατάργηση του Καλλικράτη και την επαναφορά τουλάχιστον του ”Καποδίστρια”, αλλά τώρα που διασκορπίστηκαν αρχεία είναι αδύνατον να ξαναδημιουργηθούν οι Μικροί Δήμοι και οι Κοινότητες.
Ό,τι γκρέμισε με δυναμίτες σε μια στιγμή το ΠΑΣΟΚ το 1981-2011 δεν ξανακτίζεται .Το βαθύ κράτος δεν είναι σύνθημα έγινε από τότε σύστημα , που δύσκολα θα ξεριζωθεί .ΕΡΡΩΣΘΕ .