Είναι ο πάπας Λέων ΙΔ΄ εκείνος που θα ρίξει τον Donald Trump;

Με αφορμή μια αγρυπνία προσευχής για την ειρήνη, ο πάπας Λέων ΙΔ΄ εκφώνησε μια ομιλία αντάξια των προφητών της Βίβλου, καταγγέλλοντας την ειδωλολατρία της βίας των βασιλέων του Ισραήλ.

Edouard Husson
11 Απριλίου

«Αρκετά με την ειδωλολατρία του εαυτού και του χρήματος!» (Λέων ΙΔ΄)

Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας που εκφώνησε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ με αφορμή μια αγρυπνία προσευχής για την ειρήνη αυτό το Σάββατο, 11 Απριλίου 2026, στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης, από την οποία βλέπετε παραπάνω ένα απόσπασμα βίντεο. Εγώ έχω υπογραμμίσει ορισμένα αποσπάσματα.

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

η προσευχή σας είναι η έκφραση εκείνης της πίστης που, σύμφωνα με τον λόγο του Ιησού, μετακινεί βουνά (βλ. Ματθ. 17, 20). Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε σε αυτή την πρόσκληση, συγκεντρωμένοι εδώ, κοντά στον τάφο του Αγίου Πέτρου, και σε τόσους άλλους τόπους σε όλο τον κόσμο, για να επικαλεστείτε την ειρήνη. Ο πόλεμος διχάζει, η ελπίδα ενώνει. Η τυραννία ποδοπατεί, η αγάπη ανυψώνει. Η ειδωλολατρία τυφλώνει, ο ζωντανός Θεός φωτίζει. Αρκεί λίγη πίστη, ένα ψίχουλο πίστης, πολυαγαπημένοι φίλοι, για να αντιμετωπίσουμε μαζί, ως ανθρωπότητα και με ανθρωπιά, αυτή τη δραματική ώρα της ιστορίας. Η προσευχή, πράγματι, δεν είναι καταφύγιο για να αποφύγουμε τις ευθύνες μας, ούτε αναισθητικό για να μην αισθανόμαστε τον πόνο που προκαλεί τόση αδικία. Είναι, αντίθετα, η πιο δωρεάν, οικουμενική και συγκλονιστική απάντηση στον θάνατο: είμαστε ένας λαός που ήδη ανασταίνεται! Μέσα στον καθένα μας, μέσα σε κάθε ανθρώπινο ον, ο εσωτερικός Διδάσκαλος διδάσκει την ειρήνη, ωθεί στη συνάντηση, εμπνέει την επίκληση. Ας σηκώσουμε λοιπόν τα μάτια! Ας αναστηθούμε από τα ερείπια! Τίποτε δεν μπορεί να μας φυλακίσει σε ένα ήδη γραμμένο πεπρωμένο, ούτε καν σε αυτόν τον κόσμο όπου οι τάφοι μοιάζουν να μην επαρκούν, αφού συνεχίζουν να σταυρώνουν, να αφανίζουν τη ζωή, χωρίς δίκαιο και χωρίς έλεος.

Ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄, ακούραστος μάρτυρας της ειρήνης, δήλωσε με συγκίνηση, στο πλαίσιο της ιρακινής κρίσης του 2003: «Ανήκω στη γενιά εκείνων που έζησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και επέζησαν από αυτόν. Έχω το καθήκον να πω σε όλους τους νέους, σε εκείνους που είναι νεότεροι από εμένα, που δεν γνώρισαν αυτή την εμπειρία: “Ποτέ πια πόλεμος!”, όπως έλεγε ο Παύλος ΣΤ΄ κατά την πρώτη του επίσκεψη στα Ηνωμένα Έθνη. Πρέπει να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας! Γνωρίζουμε καλά ότι η ειρήνη με οποιοδήποτε τίμημα δεν είναι δυνατή. Αλλά όλοι γνωρίζουμε πόσο μεγάλη είναι αυτή η ευθύνη» (Αγγελισμός, 16 Μαρτίου 2003). Κάνω δική μου απόψε αυτή την έκκληση, τόσο επίκαιρη.

Η προσευχή μάς παιδαγωγεί να δρούμε. Οι περιορισμένες ανθρώπινες δυνατότητες ενώνονται, μέσα στην προσευχή, με τις άπειρες δυνατότητες του Θεού. Οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις σπάζουν τότε τη δαιμονική αλυσίδα του κακού και τίθενται στην υπηρεσία της Βασιλείας του Θεού: μιας Βασιλείας όπου δεν υπάρχει ούτε σπαθί, ούτε drone, ούτε εκδίκηση, ούτε εξοικείωση με το κακό, ούτε άδικο κέρδος, αλλά μόνο αξιοπρέπεια, κατανόηση και συγχώρεση. Εκεί βρίσκουμε ένα προπύργιο απέναντι σε αυτό το παραλήρημα παντοδυναμίας που, γύρω μας, γίνεται ολοένα και πιο απρόβλεπτο και επιθετικό. Οι ισορροπίες μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια αποσταθεροποιούνται σοβαρά. Ακόμη και το άγιο Όνομα του Θεού, του Θεού της ζωής, παρασύρεται μέσα σε λόγους θανάτου. Τότε εξαφανίζεται ένας κόσμος αδελφών και αδελφών που έχουν έναν και μόνο Πατέρα στους ουρανούς και, σαν σε νυχτερινό εφιάλτη, η πραγματικότητα γεμίζει εχθρούς. Παντού διακρίνονται απειλές αντί για καλέσματα σε ακρόαση και συνάντηση. Αδελφοί και αδελφές, εκείνος που προσεύχεται έχει συνείδηση των ορίων του, δεν σκοτώνει και δεν απειλεί με θάνατο. Αντίθετα, υποδουλωμένος στον θάνατο είναι εκείνος που έχει γυρίσει την πλάτη στον ζωντανό Θεό, για να κάνει από τον εαυτό του και από τη δική του εξουσία το βουβό, τυφλό και κουφό είδωλο (βλ. Ψαλμ. 115, 4-8), στο οποίο θυσιάζεται κάθε αξία και από το οποίο απαιτείται ολόκληρος ο κόσμος να γονατίσει.

Αρκετά με την ειδωλολατρία του εαυτού και του χρήματος! Αρκετά με την επίδειξη ισχύος! Αρκετά με τον πόλεμο! Η αληθινή δύναμη εκδηλώνεται στην υπηρεσία της ζωής. Ο Άγιος Ιωάννης ΚΓ΄, με ευαγγελική απλότητα, έγραψε: «Η ειρήνη ωφελεί όλους: τα άτομα, τις οικογένειες, τους λαούς, ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια». Και, επαναλαμβάνοντας τα πυκνά σε νόημα λόγια του Πίου ΙΒ΄, πρόσθεσε: «Με την ειρήνη, τίποτε δεν χάνεται· αλλά με τον πόλεμο όλα μπορούν να χαθούν» (Εγκύκλιος Pacem in terris, 116).

Ας ενώσουμε λοιπόν τις ηθικές και πνευματικές δυνάμεις εκατομμυρίων, ακόμη και δισεκατομμυρίων ανδρών και γυναικών, ηλικιωμένων και νέων, που σήμερα πιστεύουν στην ειρήνη, επιλέγουν την ειρήνη, θεραπεύουν τις πληγές και αποκαθιστούν τις ζημιές που προκάλεσε η παραφροσύνη του πολέμου. Λαμβάνω πολλά γράμματα από παιδιά που προέρχονται από ζώνες σύγκρουσης: διαβάζοντάς τα, αντιλαμβάνεται κανείς, μέσα από την αλήθεια της αθωότητας, όλη τη φρίκη και την απανθρωπιά πράξεων για τις οποίες ορισμένοι ενήλικες καυχώνται με υπερηφάνεια. Ας ακούσουμε τη φωνή των παιδιών!

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, υπάρχουν βεβαίως αναπαλλοτρίωτες ευθύνες για τους ηγέτες των εθνών. Σε αυτούς φωνάζουμε: σταματήστε! Είναι καιρός για ειρήνη! Καθίστε στα τραπέζια του διαλόγου και της διαμεσολάβησης, όχι στα τραπέζια όπου σχεδιάζεται ο επανεξοπλισμός και όπου αποφασίζονται πράξεις θανάτου! Υπάρχει, ωστόσο, εξίσου μεγάλη και η ευθύνη όλων μας, ανδρών και γυναικών από τόσες διαφορετικές χώρες: μιας απέραντης πλειονότητας που απορρίπτει τον πόλεμο με πράξεις, όχι μόνο με λόγια. Η προσευχή μάς δεσμεύει να μεταστρέψουμε ό,τι βίαιο απομένει στις καρδιές και στα πνεύματά μας: ας μεταστραφούμε προς μια Βασιλεία ειρήνης που οικοδομείται μέρα με τη μέρα, στα σπίτια, στα σχολεία, στις γειτονιές, στις πολιτικές και θρησκευτικές κοινότητες, κερδίζοντας έδαφος απέναντι στην αντιπαράθεση και την παραίτηση με τη φιλία και τον πολιτισμό της συνάντησης. Ας πιστέψουμε ξανά στην αγάπη, στη μετριοπάθεια και στην ορθή πολιτική. Ας μορφωθούμε και ας δεσμευτούμε, ο καθένας ανταποκρινόμενος στη δική του κλήση. Ο καθένας έχει τη θέση του στο μωσαϊκό της ειρήνης!

Το Ροδάριο, όπως και άλλες πολύ αρχαίες μορφές προσευχής, μας ένωσε απόψε με τον σταθερό του ρυθμό, που βασίζεται στην επανάληψη: έτσι οικοδομείται η ειρήνη, λέξη τη λέξη, χειρονομία τη χειρονομία, όπως ένας βράχος σμιλεύεται σταγόνα τη σταγόνα, όπως η ύφανση προχωρεί κίνηση την κίνηση επάνω στον αργαλειό. Αυτοί είναι οι μεγάλοι χρόνοι της ζωής, σημείο της υπομονής του Θεού. Πρέπει να προσέξουμε να μην παρασυρθούμε από την επιτάχυνση ενός κόσμου που δεν ξέρει τι κυνηγά, ώστε να επιστρέψουμε στην υπηρεσία του ρυθμού της ζωής, της αρμονίας της δημιουργίας, και να θεραπεύσουμε τις πληγές της. Όπως μας δίδαξε ο Πάπας Φραγκίσκος, «Χρειάζονται τεχνίτες της ειρήνης πρόθυμοι να διαμορφώσουν, με ευφυΐα και τόλμη, διαδικασίες θεραπείας και επανεύρεσης μεταξύ των ανθρώπων» (Εγκύκλιος Fratelli tutti, αρ. 225). Υπάρχει πράγματι «μια “αρχιτεκτονική” της ειρήνης στην οποία συμμετέχουν οι διάφοροι θεσμοί της κοινωνίας, ο καθένας σύμφωνα με την αρμοδιότητά του, αλλά υπάρχει επίσης και μια “χειροτεχνία” της ειρήνης που μας αφορά όλους» (ό.π., 231).

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, ας επιστρέψουμε στα σπίτια μας με αυτή τη δέσμευση: να προσευχόμαστε αδιάκοπα, χωρίς να κουραζόμαστε, και με μια βαθιά μεταστροφή της καρδιάς. Η Εκκλησία είναι ένας μεγάλος λαός στην υπηρεσία της συμφιλίωσης και της ειρήνης, που προχωρεί χωρίς δισταγμό, ακόμη κι όταν η απόρριψη της λογικής του πολέμου μπορεί να της επιφέρει παρεξήγηση και περιφρόνηση. Αναγγέλλει το Ευαγγέλιο της ειρήνης και διδάσκει να υπακούμε στον Θεό μάλλον παρά στους ανθρώπους, ιδίως όταν πρόκειται για την άπειρη αξιοπρέπεια άλλων ανθρώπινων όντων, η οποία τίθεται σε κίνδυνο από τις συνεχείς παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. «Παντού στον κόσμο, είναι ευκταίο κάθε κοινότητα να γίνει ένα “σπίτι ειρήνης”, όπου μαθαίνει κανείς να αφοπλίζει την εχθρότητα μέσω του διαλόγου, όπου ασκείται η δικαιοσύνη και καλλιεργείται η συγχώρηση. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει πράγματι να δείξουμε ότι η ειρήνη δεν είναι ουτοπία» (Μήνυμα για την 59η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, 1 Ιανουαρίου 2026).

Αδελφοί και αδελφές όλων των γλωσσών, όλων των λαών και όλων των εθνών: αποτελούμε μία και μόνη οικογένεια που θρηνεί, που ελπίζει και που ξανασηκώνεται. «Ποτέ πια πόλεμος, περιπέτεια χωρίς επιστροφή, ποτέ πια πόλεμος, σπείρα πένθους και βίας» (Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄, Προσευχή για την ειρήνη, 2 Φεβρουαρίου 1991).

Πολυαγαπημένοι φίλοι, η ειρήνη ας είναι μαζί με όλους σας! Είναι η ειρήνη του αναστημένου Χριστού, καρπός της θυσίας της αγάπης Του επάνω στον σταυρό. Γι’ αυτό και Του απευθύνουμε τη δέησή μας:

Κύριε Ιησού,
Εσύ νίκησες τον θάνατο χωρίς όπλα και χωρίς βία:
κατήργησες την εξουσία του με τη δύναμη της ειρήνης.
Δώσε μας την ειρήνη Σου,
όπως τη χάρισες στις διστακτικές γυναίκες το πρωί του Πάσχα,
όπως στους κρυμμένους και φοβισμένους μαθητές.
Στείλε το Πνεύμα Σου,
πνοή που δίνει ζωή, που συμφιλιώνει,
που κάνει από αντιπάλους και εχθρούς αδελφούς και αδελφές.
Εμπνέυσέ μας με την εμπιστοσύνη της Μαρίας, της μητέρας Σου,
η οποία, με την καρδιά συντετριμμένη, στεκόταν στους πρόποδες του σταυρού Σου,
σταθερή στην πίστη ότι θα ανασταινόσουν.
Είθε να τελειώσει η παραφροσύνη του πολέμου
και η Γη να θεραπευθεί και να καλλιεργηθεί από εκείνους που ακόμη
ξέρουν να γεννούν, ξέρουν να διαφυλάσσουν, ξέρουν να αγαπούν τη ζωή.
Εισάκουσέ μας, Κύριε της ζωής!

Ο λόγος ενός προφήτη

Ο Λέων ΙΔ΄ βρίσκεται στη θέση εκείνων των προφητών της Βίβλου που απευθύνονται στους βασιλείς του Ισραήλ για να τους πουν ότι ο Θεός αποδοκιμάζει τη συμπεριφορά τους.

Εδώ και δύο ημέρες, η αμερικανική κυβέρνηση προσπαθεί, μάταια, να διαψεύσει μια πληροφορία σύμφωνα με την οποία, στις 22 Ιανουαρίου 2026, ο υφυπουργός Πολέμου, Έλμπριτζ Κόλμπι, φέρεται να απείλησε τον αποστολικό νούντσιο στην Ουάσιγκτον, Μονσινιόρ Πιερ, ότι ο Πάπας θα έχει την ίδια τύχη με τους προκατόχους του που μεταφέρθηκαν στην Αβινιόν και τέθηκαν υπό επιτήρηση.

Κι όμως, αντί να αφεθεί να εκφοβιστεί, ο πάπας Λέων ΙΔ΄ διπλασίασε τις επικρίσεις του. Ένας παπικός λόγος δεν κατονομάζει τα κράτη. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ θα αισθανθούν ότι στοχοποιούνται.

Είναι η Παποσύνη που μιλά

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αναφορά στον Άγιο Ιωάννη Παύλο Β΄, ο οποίος ικέτευε τις δυτικές δυνάμεις να μην ξεκινήσουν τον Πόλεμο του Ιράκ το 2003. Στη συνέχεια, ο Λέων ΙΔ΄ επικαλείται τη μνήμη του Παύλου ΣΤ΄ (1963-1978), του Ιωάννη ΚΓ΄ (1958-1963) και του Πίου ΙΒ΄ (1939-1958). Έπειτα επιστρέφει στον Πάπα Φραγκίσκο.

Πραγματικά, πώς να το πει κανείς καλύτερα ότι δεν μιλά εδώ ο άνθρωπος Ρόμπερτ Φράνσις Πρέβοστ, ούτε ένας συγκεκριμένος πάπας, αλλά ότι εδώ επικαλείται τη σκέψη της Εκκλησίας.

Όπως ο Ιωάννης Παύλος Β΄ απέναντι στον κομμουνισμό

Όταν εξελέγη ο Λέων ΙΔ΄, σκέφτηκα: θα συνοδεύσει την παρακμή της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας όπως ο Ιωάννης Παύλος Β΄ ενθάρρυνε το τέλος του σοβιετικού συστήματος.

Να λοιπόν, βρισκόμαστε ακριβώς εκεί. Ο Αμερικανός πάπας γίνεται η πυξίδα ενός λαού που οδηγείται σε αδιέξοδο από εκείνους που θέλουν πάση θυσία να διατηρήσουν την αμερικανική ηγεμονία πάνω στον κόσμο.

Ο Λέων ΙΔ΄ δεν μιλά για πολιτική. Δεν είναι αυτός ο ρόλος ενός πάπα. Μιλά για ηθική, για το κοινό καλό, για την ειρήνη. Για όλα όσα απορρίπτει η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση.

Θα είναι ο σημερινός πάπας ένας από τους παράγοντες που θα πυροδοτήσουν την πτώση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας, όπως ο Ιωάννης Παύλος Β΄ είχε διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην πτώση της ΕΣΣΔ;

Το ερώτημα τίθεται πραγματικά σήμερα: και αν ήταν ο πρώτος Αμερικανός πάπας στην ιστορία εκείνος που θα προκαλούσε, με τη δύναμη των λόγων του, την πτώση του Donald Trump;

Ο Λέων ΙΔ΄ διαδέχθηκε τον Φραγκίσκο και βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία με την ενορία της Αγίας Οικογένειας στη Γάζα.

Catholic Arena
@CatholicArena

ΕΚΤΑΚΤΟ Αποκαλύφθηκε ότι ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ συνέχισε την παράδοση του προκατόχου του, επικοινωνώντας τακτικά με την Εκκλησία της Αγίας Οικογένειας στη Γάζα για να προσφέρει τη στήριξη και τις προσευχές του. Ο π. Gabriel Romanelli IVE αποκάλυψε ότι ο πάπας «βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία μαζί μας, …»

Για να ολοκληρώσουμε, ας χαρούμε για τη συνέχεια από το ένα ποντιφικάτο στο άλλο: πληροφορηθήκαμε πριν από λίγες ημέρες ότι ο πάπας Λέων ΙΔ΄ είναι, κατά το παράδειγμα του προκατόχου του, σε τακτική επικοινωνία με την καθολική ενορία της Αγίας Οικογένειας στη Γάζα.

Έγινε γνωστό ότι ο πάπας Λέων ΙΔ΄ συνέχισε την παράδοση του προκατόχου του, επικοινωνώντας τακτικά με την εκκλησία της Αγίας Οικογένειας στη Γάζα, για να της προσφέρει τη στήριξη και τις προσευχές του.

Ο πατήρ Gabriel Romanelli (του Ινστιτούτου του Ενσαρκωμένου Λόγου) αποκάλυψε ότι ο πάπας «παρέμεινε σε διαρκή επικοινωνία μαζί μας, μέσω μηνυμάτων και, μερικές φορές, τηλεφωνικών κλήσεων».

Δοξασμένος να είναι ο Ιησούς Χριστός!