Λευκός Οίκος με εργοτάξιο στο φόντο
Brendan Smialowski / AFP / Getty
Μέσα σε λίγες ώρες μετά την απόπειρα πυροβολισμού στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου το Σάββατο, ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι το περιστατικό δείχνει την ανάγκη να χτιστεί χωρίς καθυστέρηση μια αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο.
«Χρειαζόμαστε την αίθουσα χορού», είπε στους δημοσιογράφους σε συνέντευξη Τύπου. Χθες το πρωί επανέλαβε το επιχείρημα στο Truth Social, προσθέτοντας: «Τίποτα δεν πρέπει να επιτραπεί να παρεμποδίσει την κατασκευή της, η οποία είναι εντός προϋπολογισμού και ουσιαστικά πολύ μπροστά από το χρονοδιάγραμμα!!!»
Πολλοί σύμμαχοί του έσπευσαν να συμφωνήσουν. Η σχολιάστρια Μέγκαν Μακέιν έγραψε στο X: «Δεν θέλω να ακούσω ούτε μία γαμημένη κριτική ακόμη για τη νέα αίθουσα χορού του Τραμπ στον Λευκό Οίκο». Ο γερουσιαστής Τζον Φέτερμαν από την Πενσιλβάνια, τυπικά Δημοκρατικός, επικαλέστηκε το λεγόμενο «Σύνδρομο Παράνοιας με τον Τραμπ» και είπε: «Μετά από όσα είδαμε χθες το βράδυ, αφήστε το TDS και χτίστε την αίθουσα χορού του Λευκού Οίκου για εκδηλώσεις ακριβώς σαν κι αυτές». Και ο εκτελών χρέη υπουργού Δικαιοσύνης, Τοντ Μπλανς, έστειλε επιστολή στον δικηγόρο του ενάγοντος σε ομοσπονδιακή αγωγή που αμφισβητεί την κατασκευή, λέγοντας ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης θα κινηθεί για την απόρριψη της υπόθεσης αν η αγωγή δεν αποσυρθεί μέχρι τις 9 το πρωί σήμερα. Δεν αποσύρθηκε.
Τίποτα από αυτά δεν βγάζει νόημα. Μια αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο δεν αποτελεί λύση για τη βία σε μια εξωτερική εκδήλωση που διοργανώνεται από τον Τύπο. Επιπλέον, αν η αίθουσα αξίζει να χτιστεί, τότε αξίζει να χτιστεί με τον σωστό τρόπο — και η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να δυσκολεύεται να το κάνει. Αν μη τι άλλο, η ασφαλής έκβαση των χαοτικών γεγονότων του Σαββάτου δείχνει γιατί η τήρηση διαδικασιών και κανόνων είναι τόσο απαραίτητη στη διακυβέρνηση.
Ο Τραμπ ενδιαφέρεται εδώ και καιρό για μια αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο — ο σύμβουλος του Ομπάμα, Ντέιβιντ Άξελροντ, έχει αφηγηθεί ότι το 2010 απέρριψε ευγενικά την πρόταση του Τραμπ να χτίσει μία. Όμως το περασμένο φθινόπωρο, ο Τραμπ κατεδάφισε αιφνιδιαστικά την υπάρχουσα Ανατολική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου, παρότι είχε υποσχεθεί ότι δεν θα «παρεμβληθεί στο υπάρχον κτίριο». Στη συνέχεια άρχισε την κατασκευή μιας τεράστιας αίθουσας χορού, χρηματοδοτούμενης από ιδιωτικές δωρεές.
Το National Trust for Historic Preservation κατέθεσε αγωγή, υποστηρίζοντας ότι ο Τραμπ δεν είχε καταθέσει τα σωστά σχέδια και τις απαιτούμενες περιβαλλοντικές εκτιμήσεις, και ότι σφετεριζόταν την εξουσία του Κογκρέσου πάνω στους χώρους του Λευκού Οίκου και στην ομοσπονδιακή περιουσία. Μάλιστα, ανάλυση των New York Times εντόπισε αρχιτεκτονικά προβλήματα, όπως σκάλες που δεν οδηγούν πουθενά.
Μέχρι στιγμής, προς ενόχληση του Τραμπ, ο ενάγων έχει πετύχει ορισμένες νίκες· ένας ομοσπονδιακός δικαστής επέπληξε επανειλημμένα τους κυβερνητικούς δικηγόρους και σταμάτησε τις εργασίες. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ωστόσο, ένα εφετείο επέτρεψε προσωρινά τη συνέχιση της κατασκευής.
Η ιδέα ότι μια αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο θα είχε αποτρέψει το τρομακτικό περιστατικό δεν στέκει ιδιαίτερα. Το δείπνο του Σαββάτου οργανώθηκε από την Ένωση Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, μια ανεξάρτητη οργάνωση που εκπροσωπεί τους δημοσιογράφους που καλύπτουν την προεδρία, όχι από τον ίδιο τον Λευκό Οίκο — και ο Τραμπ ήταν καλεσμένος, όχι οικοδεσπότης. Το να πραγματοποιείται το ετήσιο δείπνο μέσα στον ίδιο τον Λευκό Οίκο θα ήταν τεράστιο —εντάξει, ακόμη τεραστιότερο— θεσμικό ατόπημα και σύγκρουση συμφέροντος. Και αυτό θα ίσχυε ακόμη και σε μια κανονική προεδρία, πόσο μάλλον σε μια προεδρία που έχει επιτεθεί συστηματικά στην ελευθερία του Τύπου, έχει προσπαθήσει να αποδυναμώσει την WHCA και έχει αποκλείσει ορισμένα μέλη της. Ως ακόμη ένα παράδειγμα, ο Τραμπ επιτέθηκε χθες στη Νόρα Ο’ Ντόνελ του CBS News επειδή έκανε απολύτως αναμενόμενες και φυσιολογικές ερωτήσεις για τον πυροβολισμό, δείχνοντας ότι ο κοινός κίνδυνος του Σαββάτου δεν δημιούργησε καμία διαρκή συναίνεση ανάμεσα στον πρόεδρο και τον Τύπο.
Η αίθουσα χορού μπορεί να μην είναι η χειρότερη ιδέα. Αν όμως πράγματι χρειάζεται, η κατασκευή της δεν θα έπρεπε να απαιτεί παρακάμψεις και θεσμικές συντομεύσεις. «Πάντα αναγνωρίζαμε τη χρησιμότητα ενός μεγαλύτερου χώρου συναντήσεων στον Λευκό Οίκο», δήλωσε σήμερα η Κάρολ Κουίλεν, πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος του National Trust. «Η νόμιμη κατασκευή του απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου, την οποία η κυβέρνηση θα μπορούσε να ζητήσει οποιαδήποτε στιγμή». Αν το επιχείρημα υπέρ του έργου είναι ισχυρό, η κυβέρνηση θα έπρεπε να μπορεί σχετικά εύκολα να εξασφαλίσει τις απαραίτητες εγκρίσεις και να πείσει το Κογκρέσο όχι μόνο να εγκρίνει την ιδέα, αλλά και να διαθέσει χρηματοδότηση — ιδίως με τους Ρεπουμπλικανούς να ελέγχουν και τα δύο σώματα. Δεν θα έπρεπε να χρειάζονται μυστικές κατεδαφίσεις και ελάχιστη διαφάνεια. Και αν η ομοσπονδιακή αγωγή που αμφισβητεί την κατασκευή είναι τόσο «αβάσιμη» όσο ισχυρίζεται ο Μπλανς, τότε το υπουργείο Δικαιοσύνης θα έπρεπε να μπορεί σχετικά εύκολα να την αποκρούσει στο δικαστήριο.
Όλοι αγαπούν να μισούν τη γραφειοκρατία, αλλά η αλήθεια είναι ότι οι διαδικασίες που απαιτούνται στη διακυβέρνηση μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύτιμες. Ένας λόγος για τον οποίο μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Τραμπ το 2024 έφτασε χιλιοστά από την επιτυχία είναι ότι η Secret Service απέτυχε να ακολουθήσει τις ίδιες τις βέλτιστες πρακτικές της. Αντίθετα, όπως αναφέρει ο συνάδελφός μου Σέιν Χάρις, η αντίδραση το Σάββατο ήταν πολύ πιο αποτελεσματική επειδή οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου φαίνεται πως εφάρμοσαν σωστά τις διαδικασίες τους.
Την ίδια στιγμή που ο Τραμπ παρουσίαζε τον πυροβολισμό ως λόγο για να χτιστεί η αίθουσα χορού, διαδικτυακοί influencers διέδιδαν θεωρίες συνωμοσίας ότι το περιστατικό ήταν «στημένο». Είδα αναρτήσεις στα social media που το παρομοίαζαν με την πυρκαγιά στο Ράιχσταγκ το 1933, την οποία η ναζιστική κυβέρνηση χρησιμοποίησε για να δικαιολογήσει τη συγκέντρωση εξουσίας και την οποία ορισμένοι θεωρούν εσωτερική προβοκάτσια. Οι αναρτήσεις προειδοποιούσαν ότι ο Τραμπ θα χρησιμοποιούσε τον πυροβολισμό για να καταστείλει πολιτικούς αντιπάλους και να περάσει πάνω από θεσμικά εμπόδια. Υπάρχουν όμως πολύ απλούστερες και πιθανότερες εξηγήσεις για τον πυροβολισμό του Σαββάτου από μια επιχείρηση ψευδούς σημαίας: ο Τραμπ είναι ένας βαθιά μισητός πρόεδρος· η πολιτική πόλωση και ένταση είναι εξαιρετικά υψηλές· και η απόκτηση όπλων είναι υπερβολικά εύκολη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αν η μόνη κατάχρηση εκτελεστικής εξουσίας που θα προκύψει από αυτή τη στιγμή είναι η απαίτηση της κυβέρνησης να της επιτραπεί να ξεκινήσει την κατασκευή, αυτό θα είναι καλό νέο για τις πολιτικές ελευθερίες και για τη χώρα συνολικά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Τραμπ πρέπει να πετύχει αυτό που θέλει. Αν μια αίθουσα χορού είναι αναγκαία, το έθνος αξίζει μία που να έχει σχεδιαστεί και υλοποιηθεί προσεκτικά — όχι έναν βιαστικά σχεδιασμένο κολοσσό με σκάλες που δεν οδηγούν πουθενά.
