Υπάρχουν στιγμές που δύο φαινομενικά διαφορετικές ειδήσεις φωτίζουν το ίδιο πρόβλημα. Από τη μία, η απογοητευτική εικόνα των Ελλήνων μαθητών στην PISA 2022. Από την άλλη, η επίθεση κουκουλοφόρων εναντίον φοιτητών μέσα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το πρώτο μοιάζει εκπαιδευτικό ζήτημα. Το δεύτερο μοιάζει ζήτημα ασφάλειας. Στην πραγματικότητα, και τα δύο είναι συμπτώματα της ίδιας βαθύτερης παθολογίας: της παρακμής των δημόσιων θεσμών, της απαξίωσης της γνώσης και της εκτεταμένης ανοχής απέναντι σε μορφές εκμαυλισμού της δημόσιας ζωής.
Η PISA 2022 λέει κάτι δομικό. Οι Έλληνες 15χρονοι μαθητές βρέθηκαν κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ στα Μαθηματικά, στην Κατανόηση Κειμένου και στις Φυσικές Επιστήμες. Η Ελλάδα συγκέντρωσε 430 μονάδες στα Μαθηματικά, έναντι 472 του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, 438 στην Κατανόηση Κειμένου, έναντι 476, και 441 στις Φυσικές Επιστήμες, έναντι 485. Ακόμη σοβαρότερο είναι ότι μόνο 53% των μαθητών στην Ελλάδα έφτασε τουλάχιστον στο βασικό επίπεδο επάρκειας στα Μαθηματικά, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 69%.
Αυτοί οι αριθμοί δεν προσφέρονται για εύκολη ειρωνεία εναντίον των παιδιών. Τα παιδιά δεν «πάτωσαν» επειδή είναι ανίκανα. Τα παιδιά καθρεφτίζουν το σχολείο που τους δώσαμε, την πολιτεία που τα οργάνωσε, την κοινωνία που τα περιβάλλει και το πολιτικό σύστημα που διαχειρίστηκε την εκπαίδευση επί δεκαετίες ως πεδίο εξαγγελιών, πελατειακών διευθετήσεων, ιδεοληψιών και μικροκομματικής χρήσης.
Η ελληνική εκπαίδευση δεν πάσχει επειδή λείπουν οι εγκύκλιοι. Πάσχει επειδή λείπει ο σκοπός. Δεν έχουμε συμφωνήσει τι άνθρωπο θέλουμε να διαμορφώσει το σχολείο. Θέλουμε μαθητή που να σκέφτεται ή μαθητή που να αποστηθίζει; Θέλουμε πολίτη που να κρίνει ή εξεταζόμενο που να αναπαράγει; Θέλουμε δημόσιο σχολείο που να ανοίγει κοινωνικούς δρόμους ή απλώς έναν μηχανισμό που στέλνει τους γονείς στα φροντιστήρια; Η PISA δεν μετρά την ικανότητα αποστήθισης. Μετρά αν ο μαθητής μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γνώση σε πραγματικές συνθήκες. Και εκεί η Ελλάδα δυσκολεύεται.
Το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται και στη δημιουργική σκέψη. Οι Έλληνες μαθητές συγκέντρωσαν 27 μονάδες στις 60, έναντι 33 του μέσου όρου του ΟΟΣΑ. Μόνο 64% έφτασε τουλάχιστον στο βασικό επίπεδο δημιουργικής σκέψης, έναντι 78% στον ΟΟΣΑ, ενώ μόλις 9% των μαθητών στην Ελλάδα ανήκει στους κορυφαίους μαθητές με υψηλές αποδόσεις, έναντι 27% στον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Αυτή είναι ίσως η πιο βαριά ένδειξη. Δεν υστερούμε μόνο στη γνώση. Υστερούμε στη μετατροπή της γνώσης σε σκέψη.
Και εδώ έρχεται το δεύτερο γεγονός: η επίθεση στο ΑΠΘ. Μία ημέρα πριν από τις φοιτητικές εκλογές, ομάδα ατόμων με ρόπαλα, κράνη και καπνογόνα επιτέθηκε σε φοιτητές μέσα σε χώρους του Πανεπιστημίου. Οι επιθέσεις αναφέρθηκαν στην Πολυτεχνική, στη Νομική και στη Σχολή Οικονομικών Επιστημών, ενώ επτά άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου». Η αστυνομία προχώρησε σε 39 προσαγωγές, οι οποίες όμως δεν κατέληξαν, τουλάχιστον αρχικά, σε συλλήψεις.
Η ανακοίνωση της Πρυτανείας του ΑΠΘ μίλησε για μια «βαθιά γραμμή» ανάμεσα σε όσους ασκούν, υποστηρίζουν ή ανέχονται τη βία και στη συντριπτική πλειονότητα όσων βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο για να επεκτείνουν τους ορίζοντες της γνώσης. Και πρόσθεσε ότι «λοστοί, καπνογόνα, μολότοφ, λεκτική και σωματική βία δεν έχουν καμία απολύτως θέση στο Πανεπιστήμιο».
Το πρόβλημα της πανεπιστημιακής βίας στην Ελλάδα δεν είναι σημερινό. Είναι διαχρονικό. Κατά περιόδους υποχωρεί, αλλά δεν εξαφανίζεται. Αλλάζει μορφές, αλλά επιστρέφει. Άλλοτε στρέφεται εναντίον καθηγητών, άλλοτε εναντίον πρυτανικών αρχών, άλλοτε εναντίον φοιτητικών παρατάξεων, άλλοτε εναντίον εγκαταστάσεων, συμβόλων ή θεσμών.
Πού οφείλεται λοιπόν αυτή η επαναφορά; Όχι σε μία μόνο αιτία.
Οφείλεται πρώτα στην ανοχή. Για δεκαετίες, μικρές ομάδες έμαθαν ότι μπορούν να επιβάλλουν τη βούλησή τους με τον φόβο. Όχι επειδή ήταν ισχυρές αριθμητικά, αλλά επειδή οι θεσμοί ήταν αδύναμοι, αργοί, φοβικοί ή πολιτικά υπολογιστικοί. Η βία απέκτησε έτσι ένα είδος άτυπης νομιμοποίησης: άλλοτε ως «κινηματική ένταση», άλλοτε ως «πολιτική διαμαρτυρία», άλλοτε ως «αναγκαία σύγκρουση». Στην πραγματικότητα, όμως, η βία μέσα στο Πανεπιστήμιο είναι ακύρωση της πολιτικής. Εκεί όπου μπαίνει ο λοστός, τελειώνει το επιχείρημα.
Οφείλεται, δεύτερον, στη διάλυση της έννοιας του δημόσιου χώρου. Το Πανεπιστήμιο δεν θεωρήθηκε πάντα κοινός χώρος γνώσης, αλλά συχνά πεδίο ελέγχου. Ποιος ελέγχει το τραπεζάκι; Ποιος ελέγχει τη συνέλευση; Ποιος ελέγχει την είσοδο; Ποιος έχει δικαίωμα να μιλά και ποιος θα σιωπήσει; Έτσι, η ακαδημαϊκή κοινότητα υποχωρεί μπροστά σε μικρούς μηχανισμούς επιβολής.
Οφείλεται, τρίτον, στην κομματικοποίηση χωρίς πολιτική παιδεία. Οι φοιτητικές παρατάξεις θα μπορούσαν να είναι σχολείο δημοκρατίας. Συχνά, όμως, μετατράπηκαν σε προθάλαμο κομματικής αναπαραγωγής, συναλλαγής ή μηχανιστικής αντιπαράθεσης. Όταν η πολιτική στα πανεπιστήμια αποκόπτεται από τη γνώση, γίνεται θέατρο ισχύος. Και όταν το θέατρο ισχύος συναντά την ατιμωρησία, γεννά βία.
Οφείλεται, τέταρτον, στον γενικό εκμαυλισμό της δημόσιας ζωής. Δεν μπορούμε να παριστάνουμε τους έκπληκτους όταν η νεολαία αντιγράφει, με πιο ωμό τρόπο, την εικόνα που της δίνει η πολιτική και κοινωνική ελίτ. Όταν η δημόσια ζωή κυριαρχείται από διαφθορά, αγοραίο λόγο, χυδαιότητα, συναλλαγή, ευτελισμό των θεσμών και απουσία προσωπικής ευθύνης, γιατί περιμένουμε οι χώροι της νεολαίας να είναι άσπιλοι; Αυτό δεν δικαιολογεί καμία επίθεση. Δεν μειώνει την ευθύνη των δραστών. Αλλά εξηγεί γιατί η βία βρίσκει περιβάλλον ανοχής.
Οφείλεται, πέμπτον, στην κρίση νοήματος. Ένα Πανεπιστήμιο που δεν μπορεί πάντα να πείσει τους φοιτητές του ότι είναι χώρος δημιουργίας, επιστήμης, ανόδου και ελευθερίας, αφήνει κενό. Και το κενό καλύπτεται από μικρές ταυτότητες, θυμό, μηχανισμούς, συνθήματα, καταστροφική αυτοεπιβεβαίωση. Όταν η γνώση δεν είναι κέντρο του Πανεπιστημίου, τη θέση της παίρνει ο ακτιβισμός χωρίς όρια ή η αδιαφορία.
Υπάρχει λοιπόν σύνδεση ανάμεσα στην PISA και στο ΑΠΘ; Ναι, όχι άμεση, αλλά βαθιά. Και τα δύο δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει πρόβλημα με τη γνώση ως αξία. Στο σχολείο, η γνώση συχνά υποβιβάζεται σε εξεταστική ύλη. Στο Πανεπιστήμιο, η γνώση συχνά υποχωρεί μπροστά σε μηχανισμούς ισχύος, βίας ή μικροπολιτικής. Και στην πολιτική ζωή, η γνώση σπανίως αποτελεί προϋπόθεση διακυβέρνησης. Το αποτέλεσμα είναι μια χώρα που μιλά αδιάκοπα για «μεταρρύθμιση», αλλά δυσκολεύεται να συγκροτήσει σοβαρούς θεσμούς.
Πώς αντιμετωπίζεται το πρόβλημα;
Όχι μόνο με αστυνομία. Η αστυνομία είναι αναγκαία όταν υπάρχει βία. Αλλά δεν αρκεί. Αν το Πανεπιστήμιο χρειάζεται μόνιμα αστυνομική παρουσία για να λειτουργήσει, τότε έχει ήδη ηττηθεί ως κοινότητα. Χρειάζεται εφαρμογή του νόμου, αλλά και ανασυγκρότηση της πανεπιστημιακής ζωής. Χρειάζεται ελεγχόμενη πρόσβαση όπου απαιτείται, ταυτοποίηση δραστών, γρήγορη δικαιοσύνη, πειθαρχικές διαδικασίες, προστασία της ελευθερίας του λόγου και μηδενική ανοχή σε ομάδες που μετατρέπουν το Πανεπιστήμιο σε πεδίο φόβου.
Χρειάζεται επίσης πολιτική αποστράτευση της βίας. Τα κόμματα πρέπει να πάψουν να χρησιμοποιούν το Πανεπιστήμιο ως φυτώριο μηχανισμών. Η αριστερά οφείλει να αποκόψει οριστικά κάθε ρομαντικοποίηση της «σύγκρουσης» όταν αυτή γίνεται τραμπουκισμός. Η δεξιά οφείλει να μην εργαλειοποιεί κάθε επεισόδιο για εύκολη καταστολή χωρίς εκπαιδευτικό σχέδιο. Και το κέντρο του πολιτικού συστήματος οφείλει να σταματήσει να μιλά για την παιδεία μόνο όταν θέλει να δείξει μεταρρυθμιστικό προφίλ.
Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται επιστροφή της γνώσης στο κέντρο. Στο σχολείο, αυτό σημαίνει λιγότερη αποστήθιση, καλύτερους εκπαιδευτικούς, αξιολόγηση με νόημα, σύγχρονα προγράμματα, ενίσχυση γλώσσας, μαθηματικών, επιστημών και δημιουργικής σκέψης. Στο Πανεπιστήμιο, σημαίνει σοβαρές σπουδές, ερευνητική κουλτούρα, αξιοπρέπεια του δημόσιου χώρου, συμμετοχή των φοιτητών με κανόνες και όχι με όρους επιβολής.
Το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχουμε έξυπνα παιδιά. Είναι ότι συχνά τους παραδίδουμε χαμηλές προσδοκίες, κακούς θεσμούς και ένα δημόσιο παράδειγμα που δεν εμπνέει. Από την PISA μέχρι το ΑΠΘ, το μήνυμα είναι κοινό: μια κοινωνία που υποτιμά τη γνώση και ανέχεται τη βία δεν μπορεί να εκπλήσσεται όταν παράγει εκπαιδευτική υστέρηση και θεσμική αγριότητα.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πώς θα τιμωρηθούν οι κουκουλοφόροι. Είναι πώς θα ξαναχτίσουμε ένα σχολείο και ένα Πανεπιστήμιο όπου ο νέος άνθρωπος θα μαθαίνει να σκέφτεται, να διαφωνεί, να δημιουργεί και να σέβεται τον δημόσιο χώρο. Διότι χωρίς αυτά, η χώρα θα συνεχίσει να παράγει στατιστικές αποτυχίας και εικόνες ντροπής.
Αρίστη περιγραφή του και φαινομένου της βίας στα Δημόσια Πανεπιστήμια -δυστυχώς δεν είναι το μόνο εθνοκτόνο φαινόμενο στην Μεταπολίτευση – χωρίς να αναφέρεται ΠΟΤΕ και ΓΙΑΤΙ άρχισε , ΠΟΙΟΙ το ”υποθάλπουν (το ολιγότερο) και ΠΟΙΟΙ το θέλουν ως εκκολαπτήριο και αύξηση των αγωνιστών της Αριστεράς που διαχρονικά είναι ”αντικρατικιά”.
Εύκολα μπορεί να διατυπωθεί το συμπέρασμα πως ,εάν δεν θελήσει η πολύχρωμη Αριστερά (από ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΚΚΕ), που τελευταία πολιτεύεται -με την ίδια φωνή ,το ίδιο πάθος και την ομόφωνη καταγγελία εναντίον των τριών κρατικών εξουσιών- ΚΑΙ το θέμα της βίας γενικά και ειδικά στα δημόσια πανεπιστήμια θα διαιωνισθεί ΚΑΙ θα αυξηθούν -όπως τα ιδιωτικά Δημοτικά ,Γυμνάσια και Λύκεια- τα μη κρατικά Πανεπιστήμια, ΑΣ ΜΗΝ ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.
Υ.Γ Φρονώ πως ”θα το παίξει” προεκλογικά -και καλά θα κάνει -και η σημερινή κυβέρνηση της ”επάρατης ” Δεξιάς το θέμα της αυξανόμενης βίας , γιατί η πολύχρωμη Αριστερά το θέμα αυτό ΚΑΙ το φοβάται ΚΑΙ δεν το θέλει ΚΑΙ το ξεχνά , ο κόσμος όμως ανησυχά (κυπριακά).
ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΩ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ στο σχόλιο των Ανιχνεύσεων (που θα ήθελα να γράψω).
”Μια κοινωνία που υποτιμά την γνώση και ανέχεται την βία , δεν μπορεί να εκπλήσσεται όταν παράγει εκπαιδευτική υστέρηση και θεσμική αγριότητα”
ΝΑ ΜΗ ΦΟΡΤΩΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Πανεπιστήμιο, οι οποίοι ή είναι ανεπαρκείς , ή ξέχασαν την ενδελέχεια του λειτουργήματός τους ,ή έχουν ενστερνισθεί τις αριστερές ιδεοληψίες;;;.
Ο κ. Μάνος θα πρότεινε να μειώσουμε και τις αποδοχές τους για την ”εμβληματική” αναποτελεσματικότητα τους στα έργα τους , γιατί χρόνια τώρα ”καρφί δεν τους καίγεται”.
κ. Σαββίδη, υπάρχουν φοιτητικές παρατάξεις σε Πανεπιστήμια σοβαρών χωρών; Υπάρχουν εκλογές, αφίσες και όλα αυτά; Δε μιλάμε για τη βία που είναι φυσικό επακόλουθο.
Υπάρχουν; Τι πιστεύετε;
Ἡ ὑποτίμηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῶν Ἑλλήνων.
Ὅταν οἱ ἀριστερὲς ἰδέες σήμαιναν μόρφωση ἀνθρώπων
ὅταν ἡ ἀστικὴ ἐλὶτ ἦταν μορφωμένη
Ὁ Μίκης Θεοδωράκης συναγωνιζόταν μὲ τοὺς φίλους του γιὰ τὴν ἀπαγγελία ἀπὸ στήθους ποιημάτων
Ὁ Ἐλύτης ἔμενε σὲ ἕνα δυάρι καὶ ἀφουγκραζόταν τοὺς καημοὺς τῶν Ἑλλήνων γιὰ νὰ τοὺς καταγράψει μὲ τὴν σειρὰ ἀπὸ τὴν πανάρχαια ἠχώ στὰ διαβάσματα καὶ στὰ βιώματά του.
Ἔπαιρναν τοὺς Ἕλληνες ἀπὸ τὸ χέρι, στὶς ἀλάνες τὰ παιδιὰ ποὺ ἔπαιζαν μὲ αὐτοσχέδιες μπάλες, τὰ κορίτσια ποὺ ἐπαναστατοῦσαν φανερὰ γιὰ νὰ σπουδάσουν, τὰ τραγούδια γιὰ τὸν ἔρωτα καὶ τὴν ξενιτιὰ κυριαρχοῦσαν μέσα μας καὶ γύρω μας, οἱ ἀνθρωπιστικὲς ἰδέες μὲ τοὺς στίχους τῶν ποιητῶν μᾶς γαλουχοῦσαν κρυφὰ καὶ φανερά. Ὄνειρα μέσα στὶς δυσκολίες γιὰ μιὰ ἐλπίδα γιὰ κάτι καλύτερο. Δὲν ἦταν ἡ ἐπιλογὴ τῆς καλύτερης σχολῆς μὲ τοὺς καλύτερους φροντιστηριακοὺς καθηγητές, ἀλλὰ ἡ ξενιτιὰ καὶ ἡ ἱκανοποίηση ὅτι εἶχε τροφὴ ἡ φαμίλια πίσω. Ὄνειρο ἡ ἐλευθερία. Ἀγώνας ἡ συναδέλφωση. Στόχος ἡ πρόοδος. Ἀπὸ τὴν λαϊκὴ τέχνη ποὺ ἐρχόταν ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων, καὶ τὴν συνείδηση τῆς πατρώας γῆς γραμμένη ` μὲς στὰ σπλάχνα του `. Ἀπὸ τοὺς πολέμους, τὶς ἐξορίες, τὸν ἀναλφαβητισμό, τὰ τσίγκινα τῆς Δραπετσώνας, τὸν λαϊκὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν μοναδικὴ κυκλαδίτικη ἀρχιτεκτονικὴ ποὺ ἀναδύθηκε ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ μέ τὰ εὐτελῆ ντόπια ὑλικὰ, τὴν ἐποχὴ τῆς Ἀναγέννησης, ὅπως ἀναφέρει ὁ Μανώλης Γλέζος στὴν συνείδηση τῆς πετραίας γῆς.
Ἀπό τό
Κι αν θα διψάσεις για νερό θα στίψουμε ένα σύννεφο,
στὴν ἡμιμάθεια τῆς θεϊκῆς μας γλώσσας και την ἐπιτηδευμένη χρήση τῆς ἀγγλικῆς γλώσσας, στὰ ἐπικοινωνιακὰ τεχνάσματα, στὴν κακοποίηση τοῦ φυσικοῦ κάλλους, στὴν ἀπαξίωση τῶν ἀξιῶν καὶ στὴν ὑπεραξία τοῦ χρήματος, σὲ μαθητὲς ποὺ δὲν τούς μαθαίνουν νὰ σκέφτονται, νὰ κρίνουν, νὰ ἐρευνοῦν, νὰ σκέφτονται δημιουργικά, ποὺ δὲν ἔχουν μία παιδεία ποὺ νὰ ψάχνει καὶ νὰ καλλιεργεῖ τὰ ταλέντα τους, σὲ πολῖτες ποὺ δὲν ἀξιοποιοῦνται γιὰ τὰ προσόντα τους, ποὺ δὲν βλέπουν μία κοινωνία νὰ ἔχει στόχους καὶ νὰ συμμετέχει σὲ αὐτούς, πολῖτες ποὺ σταματοῦν νὰ ὀνειρεύονται καὶ ὄχι γιατί ὑπάρχουν δυσκολίες, δυσκολίες ὑπῆρχαν πολὺ περισσότερες πρίν.
Αὐτὸ τὸ τρέξιμο τῆς ζωῆς, τὸ τρέξιμο τῶν παιδιῶν σὲ σχολεῖα καὶ φροντιστήρια γιὰ σπουδὲς ποὺ θὰ τοὺς ἐξασφαλίσουν ὄχι ἱκανοποίηση ψυχικὴ καὶ πνευματικὴ ἀλλὰ μόνο χρῆμα ποὺ θὰ καλύψει βιοτικὲς ἀνάγκες ἀλλὰ χωρὶς ἀξίες ἀφοῦ γύρω τους
´ Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
Κι έβγαζε η γη το πρώτο τησ κυκλάμινο
Τώρα χωριάτεσ παζαρεύουν τα τσιμέντα
Και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο
Τὰ παιδιὰ κραυγάζουν, μὲ τὴν θλίψη τους, τὴν χαμένη ἀνεμελιά τους, μὲ τὴν βία καὶ ὄχι γιατί τοὺς ζητᾶμε κόπο, ἀλλά ἀνώφελο κόπο.
Εἶναι σὰν νὰ καλλιεργεῖς δένδρα σὲ ἀκατάλληλο ἔδαφος, μὲ ἀκατάλληλη φροντίδα καὶ φουσκωτικὰ πρόσθετα καὶ φαντάζεσαι ὅτι θὰ πάρεις καρποὺς ὅλο χυμοὺς καὶ ἀρώματα, μὲ τὰ καλύτερα συστατικά τους.
«τι έμεινε απ’ το τόσο φως;»
Μιάς και αναφέρεστε στη γλώσσα (που αποτελεί θεμελιακό στοιχείο ενός έθνους) σας επισημαίνω τα εξής:
1. Το υφιστάμενο σύνταγμα της χώρας από το 1975 και μετά, δέν έχει άρθρο όπου να ορίζει την επίσημη γλώσσα του κράτους. (σε αντίθεση με τα συντάγματα της δικτατορίας (1968,1973 άρθρο 6) και το προδικτατορικό σύνταγμα του 1952 (άρθρο 107).
2. Ο «εθνάρχης» Κ. Καραμανλής επιδίωκε τη λατινοποίηση του ελληνικού αλφαβήτου
https://cognoscoteam.gr/archives/19705
Ὑπάρχει κάποια δικαιολογία γιὰ τὴν μὴ ἀναφορὰ τῆς ἐπίσημης γλώσσας μας στὸ Σύνταγμα; Δὲν ἀλλάζουμε γλώσσα, ἂν ἀναφέρεται ὡς καθαρεύουσα ἢ ὡς δημοτικὴ δὲν εἶναι κάτι ἄλλο.
Τυχαίνει ὅμως νὰ ὑποτιμᾶται ἡ γλώσσα μας μέσα στὴν χώρα καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ξένους ποὺ τὴν τιμοῦν. Ἀναφέρομαι στὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα, στὴν ἀξία της ποὺ δὲν εἶναι αὐτονόητη, στὴν σοβαρὴ ἐκμάθησή της ὥστε ὅπως λέει ὁ ποιητής `νὰ ἀκριβολογοῦμε μὲς τὰ μυστήρια `, σὲ μία γλώσσα ἀκριβείας ὄχι μόνο λεκτικῆς ἀλλὰ νοηματικῆς, γλώσσα μας εἶναι καὶ οἱ εἰκόνες τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης.
Οἱ δυσκολίες ἐκμάθησης καὶ κατανόησης ὑπάρχουν ἀλλὰ ἡ ἁπλοποίηση δὲν ἐπιτυγχάνει τὸν δυνατὸ βαθμὸ ἐμβάθυνσης στὴν γλώσσα αὐτὴ ὑψηλῆς ἱκανότητας νοηματοδότησης. Οὔτε μὲ τεχνικὴ ἀρτιότητα προσεγγίζεται ὁ στόχος τῆς ἐμβάθυνσης, γιατί ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἐλύτης «Τέτοιαν εὔστοχη δεῖξε ἀδεξιότητα καὶ νά: ὁ Θεός!».
Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ πείσεις γιὰ τὴν ἀξία τῆς γλώσσας μας τὴν ἐποχὴ αὐτὴ τῆς ταχύτητας, τῆς τεχνολογίας. Κάποιοι σκέφτηκαν ἴσως τὴν ἀνάγκη συνεννόησης μὲ τὴν Δύση, καὶ ὁδηγήθηκαν σὲ σκέψης λατινοποίησης τῆς γλώσσας ἢ χρήσης τῆς ἀγγλικῆς ἢ ἁπλοποίησης. Βρέθηκαν ὅμως ἄνθρωποι σὰν τὸν Κ. Τσάτσο ποὺ γνώριζαν καὶ τόλμησαν νὰ ἀντιδράσουν.
”Όταν οι αριστερές ιδέες σήμαιναν μόρφωση ανθρώπων” .
Και η μόρφωση έχει ενδελέχεια.
Ποια μόρφωση ;;;.
Αυτή που δεν δέχεται στην αστική τάξη να υπάρχει και αυτή που μέχρι να επιβληθεί (τον Άη πότε ή ποτέ) ο αταξικός Μαρξισμός ”θα τα βάλει με όλες τις τάξεις” με την δικτατορία του προλεταριάτου, την οποίαν ο Λενινισμός έκανε δικτατορία επί του προλεταριάτου για 70 χρόνια στη Ρωσία και 45 στην Ανατολική Ευρώπη ;;;.
Καμιά νοσταλγία σε ιδέες που δίχασαν βαθιά και δημιούργησαν εμφυλίους -στην Ελλάδα μας και μετά το τέλος της κατοχής των τριών κατακτητών- και αποτέλεσαν το αυγό του φιδιού για τον Σοσιαλφασισμό του Μουσολίνι και τον Ναζισμό του Χίτλερ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΩΡΑ -το αυγό έστω της κότας -ΟΛΩΝ ΤΩΝ ”ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ” ΚΙΝΗΣΕΩΝ ;;;.
Υ.Γ Κανένας αρχαίος μας φιλόσοφος ή πολιτικός δεν δίδαξε , ή εφάρμοσε αριστερές ιδέες .
Ας τους τιμήσουμε με την μίμησή τους και οι χριστιανοί ας μη ξεχνούμε την κορωνίδα της φιλανθρωπίας ”ΑΓΑΠΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΑΣ” .
Ἄλλο οἱ ἀριστερὲς ἰδέες καὶ ἄλλο τὰ καθεστῶτα ποὺ ἔχουν τοὺς δικούς τους λόγους. Ἀριστερὲς μπορεῖ νὰ χαρακτηρίζονται οἱ ἐπιρροὲς διανοούμενων καὶ καλλιτεχνῶν ποὺ ὑπερασπίζονται τοὺς ἀδύναμους, αὐτὸ ποὺ ὑπερασπίσθηκε καὶ ὁ Χριστιανισμός.
Ποιο χαρακτήρισαν αριστερές τις απόψεις διανοουμένων και μη, που στα λόγια υπερασπίζονται τους αδύναμους -εγώ και τους υπερασπίζομαι και τους βοηθάω-;;;.
Δεν καταλαβαίνετε εσείς και πολλοί -δυστυχώς- ότι αυτοί είναι λύκοι με προβιά προβάτου . Πάντως ούτε ούτε οι Αρχαίοι μας , ούτε ο Σεφέρης, ούτε ο Ελύτης ούτε ο Χατζηδάκις ,ούτε η Αρβελέρ και ούτε ο Θεοδωράκης -που στα στερνά του δημιούργησε την ΣΠΙΘΑ – ήθελαν διάδοση των αριστερών ιδεών , γιατί όπου επικράτησαν οδήγησαν σε καθεστώτα μονοκομματικά .
ΚΑΙ τον Χριστιανισμό ”ας μη τον βάζουμε όλοι στο στόμα μας” να είστε καλά.
Οὔτε ὁ Σεφέρης, οὔτε ὁ Ἐλύτης οὔτε ὁ Χατζηδάκις ,οὔτε ἡ Ἀρβελὲρ καὶ οὔτε ὁ Θεοδωράκης ζοῦσαν μές τά ἐπιδεικτικά πλούτη, ἦταν διανοούμενοι παντὸς καιροῦ καὶ μὲ πολλοὺς φίλους ἀριστερούς καί προσέφεραν τόν πνευματικό τους κόπο καί πλοῦτο σέ ὅλους.
«ΚΑΙ τον Χριστιανισμό ”ας μη τον βάζουμε όλοι στο στόμα μας” » ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἀνοικτὸς σὲ ὅλους, μὴν τὸν βάζετε στὰ μέτρα σας.
Άλλο να έχει φίλους αριστερούς -έχω αρκετούς ταχαριστερούς- και άλλο να δέχεσαι και να διαδίδεις τις διαλυτικές ιδέες τους , οι οποίες ό,που επικράτησαν έβλαψαν Πατρίδες και ανθρώπους.
Ο Χριστιανισμός και οι Αρχαίοι μας φιλόσοφοι είναι για όλους αλλά δεν είναι αριστεροί.
Δεν επιμένω να σας αλλάξω αλλά θεωρώ οξύμωρο το χριστιανός και αριστερός .
Το θέμα εχει πάρα πολλες διαστασεις, θα αναφερθώ αδρομερώς σε μία μόνο εξ αυτών, τη δευτεροβαθμια εκπαιδευση: 1. πρέπει να φύγουν οι πανελλαδικές από τα λύκεια, είναι η χολέρα του σχολείου. Τεράστιες ύλες, πολλά αντικείμενα, τα παιδιά ξεκινούν να διαβάζουν απο τη Δευτερα λυκειου, ποια παιδεια και ποια καλλιεργεια σκεψης….αποστηθιση και τιποτε αλλο….αντιμετωπιζουν εξάλλου τα παιδια σαν να ειναι πανεπιστημιακοι ήδη. Έχει χαθει το μετρο εδω και καιρο στην Ελλάδα στο ζητημα αυτο. Δεν χρειαζεται τετοια πιεση. Θυμαμαι σε μια επισκεψη στην πρεσβεια της Ιαπωνιας στην Αθηνα, ελεγε ο εκπροσωπος εκει ότι τα λυκεια της Ελλάδας και της Ιαπωνίας θεωρουνται απο τα δυσκολοτερα του κοσμου, μονο που εδώ τα παιδια κουραζονται υπερβολικα χωρις ουσιαστικο οφελος, να σπουδασουν απλά καπου για τον επιουσιο. 2. τα άθλια βιβλία του γυμνασίου (των ανθρωπιστικών μαθηματων – με ελαχιστες εξαιρεσεις (λ.χ. στα βιβλια ιστοριας εισηχθη η γαλλικη σχολη ιστοριας, κατι ειναι κι αυτο)- ειναι η επιτομη της ασαφειας και της αοριστολογίας (και αναφέρομαι μόνο στο θέμα της έκφρασης, όχι στο περιεχόμενο των κειμενων….(άλλη θλιβερή ιστορία αυτη….Είμαι απόλυτα επιεικής στους χαρακτηρισμούς). Ασάφεια-αοριστολογία-νεφελώματα υποκειμενικότητας στα βιβλια γλωσσικου μαθήματος;;;;; και μετα λεμε γιατι υστερουν στην κατανοηση κειμενου….θυμαμαι τον Μπαμπινιώτη που ελεγε ότι δυστυχώς πρεπει οι δάσκαλοι να παρανομησουν μεσα στην ταξη για να μαθουν τα παιδια γλωσσα….εκει φτασαμε….καλά γιατι γραφουν τετοια βιβλια; δε θελω να πω άλλα, αν και εχω πολλά κατα νου….θα πω μονο κατι που άκουσα καποτε από καποια καλή φίλη: «καποιων ανθρώπων η στόφα είναι να γίνουν μέχρι αγροφύλακες [ας με συγχωρήσουν οι άνθρωποι αυτοί, καταλαβαίνουν με ποιο πνευμα ειπωθηκε], επιμένουν όμως σωνει και καλά να γινονται δασκαλοι, διευθυντες, υπουργοι, πρωθυπουργοι…..»
Από την πολλή επιείκειά σας δεν αναφέρατε ούτε τον πρωθυπουργό -αρχηγό των καταλήψεων των σχολικών χώρων στη 10ετία του 1990-,ούτε ότι μετά την κατάργηση των εξετάσεων για τα Λύκεια από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ”άδειασαν τα χωράφια και οι στάνες” από όσους δεν πετύχαιναν μετά από δύο φορές στο Λύκειο και γέμισαν τα Λύκεια -τα οποία ούτε με μέσον δεν σε άφηναν στάσιμο- και τα Πανεπιστήμια ,-στα οποία ”περνούσες με μέσον όρο κάτω του δέκα (10) και έπαιρνες πτυχίο – μπορεί και τώρα-με αντιγραφές.
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ”ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ” ΔΥΝΑΜΕΙΣ , που τώρα όλοι μαζί ,με μια φωνή ,θέλουν να μας ξαναγυρίσουν σε αυτόν τον κόσμο.
Ας τους υποσχεθούμε με την ψήφο μας στις επόμενες εκλογές πως, αυτό -αν συμβεί- θα συμβεί στις μεθεπόμενες εκλογές του 2031,
ΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ -ΜΗ ΝΟΣΗΡΟ- που το έχει ανάγκη η ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ.
Σε περίπτωση που παρερμήνευσα τα γραφόμενά σας: είμαι υπέρ των ενδοσχολικών εξετάσεων και της αξιοκρατίας. Επίσης θεωρώ ότι οι πανελλαδικές είναι εκ των ων ουκ άνευ, αλλά με μία ή δύο προϋποθέσεις: α) να αποδευσμευθεί το λύκειο από αυτές (το ελληνικό λύκειο πράγματι έχει τεράστια αξία, εκτός των άλλων και διότι μπορεί να ενσταλάξει ακόμη στα παιδιά -λόγω της ηλικίας τους (στο παν/μιο το παιδί ενηλικιώνεται πλέον και η δυνατότητα επιρροής μειώνεται, αν δεν χάνεται ολοσχερώς)- το ισχυρότατο αξιακό σύστημα προσανατολισμού της ελληνικής παράδοσης στη ζωή τους και β) εάν δεν αποδεσμευθεί, να μειωθούν οι υπερβολικές-εξοντωτικές απαιτήσεις των πανελλαδικών. Μιλάμε για 18χρονα παιδιά, (είναι παιδιά, όχι φοιτητές -και δεν μιλάω για τους τεμπέληδες) τα οποία, αν προσπαθήσουν να ανταποκριθούν σε όλα αυτά που ζητάει το σχολείο, είναι να τα λυπάσαι ήδη από το γυμνάσιο. Μέτρον άριστον.
Στην εκπαίδευση -την Δευτεροβάθμια και την Τριτοβάθμια -”θα καθαρίσει η ήρα από το στάρι” ,ΜΟΝΟ με την επαναφορά των εξετάσεων στα Λύκεια και φυσικά την συνέχιση της ενδοσχολικής αξιολόγησης των μαθητών με εξετάσεις προφορικές ή γραπτές.
Παιδεία -δωρεάν ΝΑΙ – για όλους είπε το λαϊκίστικο ΠΑΣΟΚ το 1981 ,αλλά δεν πρόσθεσε το ”για όσους με εξετάσεις μπορούν ”’.
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ”ΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ”-ενώ μπορούν σε άλλα- ΘΕΛΟΥΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ.
Μόνο τότε θα καταλήγουν στα Πανεπιστήμια άξιοι φοιτητές ,για να τελειώσουν τις σπουδές τους -αν τις τελειώσουν -πριν τα πρόωρα γεράματά τους .
Να σας θυμίσω τα χρόνια τα δικά μου. Εισαγωγικές για το Γυμνάσιο, γραπτές εξετάσεις δύο κάθε χρόνο ,ανεξεταστέοι κάθε Σεπτέμβριο περίπου το 10% , επιτυχίες στο Πανεπιστήμιο με βαθμό Απολυτηρίου άνω του 14 σε ποσοστό 90% και απόκτηση πτυχίου εντός 6ετίας το αργότερο ή 8ετίας για την Ιατρική .
ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ 1981 ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ανησυχητικά από κάθε μεριά .
Υ.Γ Αρκετά χαϊδέψαμε και υπερτιμήσαμε την νεολαία και ιδίως τους εκπαιδευτικούς ΚΑΙ ”ΤΑΪΣΑΜΕ” ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ.
.Καιρός να συναισθανθούν και αυτοί τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες τους για την Ελλάδα και το γένος των Ελλήνων .
“μετά την κατάργηση των εξετάσεων για τα Λύκεια από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα”
Οι εισαγωγικές εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο καταργήθηκαν οριστικά με τον Νόμο 309/1976 (εκπαιδευτική μεταρρύθμιση 1976-77), καθιερώνοντας την ελεύθερη πρόσβαση. Έκτοτε, η μετάβαση γίνεται με το απολυτήριο του Γυμνασίου. (βλέπε Χανιώτικα νέα). Αυτό σού το είχα ξαναγράψει, αλλά μάλλον το … “ξεχασες”. Το θέμα είναι ότι είσαι χοντροκέφαλος και αν τα γεγονότα δεν συμφωνούν μ’ εσένα, τόσο το χειρότερο για τα γεγονότα!
Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια.
Είσαι πάντα επί ποδός, για fact checking στο τι λέει ο ΣΑΝ.
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΠΙΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ ”Εισηγητική Έκθεση, για το σχέδιο νόμου ”περί κυρώσεως της από 1.11.1981 Πράξεως του Προέδρου της Δημοκρατίας ” Περί εγγραφής μαθητών στα Λύκεια της Γενικής και Τεχνικής και Επαγγελματικής εκπαιδεύσεως”.
Προς την Βουλή των Ελλήνων .
Με την από 1.11.1981 Πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας , η οποία εκδόθηκε ,σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ.1 του Συντάγματος και δημοσιεύθηκε στο 323 ΦΕΚ τεύχος Α της 1.11.1981 και δύο Υπουργικές Αποφάσεις….
Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου με τη Νομοθετική αυτή Πράξη προχώρησε ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΣΤΑ ΛΥΚΕΙΑ ,που αποτελούσε τεχνητό εμπόδιο στην προσπάθεια των νέων μας για περισσότερη μόρφωση , στην επιλογή τους για ανεμπόδιστη συνέχιση στο υψηλότερο επιθυμητό επίπεδο σπουδών μετά την αποφοίτησή τους από τα Γυμνάσια… για να καταργηθεί κάθε αντιπαιδαγωγικός και αντιδημοκρατικός φραγμός στο ελληνικό σύστημα Παιδείας… ”.
Υ.Γ Είναι προσωπική και επαγγελματική διαστροφή η αναζήτηση της αλήθειας με γεγονότα και γραπτά-να είστε καλά-.
Σταύρος Αθαν.Ναλμπάντης.
᾿Από μία ἀναζήτηση στήν ΤΝ
«Οι εισαγωγικές εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο καταργήθηκαν οριστικά μετά την πτώση της χούντας, με τη μεταρρύθμιση της περιόδου 1975-1976.
Συγκεκριμένα, μετά την πτώση της χούντας, η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας κατάργησε τις εξετάσεις εισόδου, καθιερώνοντας την ελεύθερη πρόσβαση στο Λύκειο για τους αποφοίτους του Γυμνασίου.
* Οι εξετάσεις αυτές, γνωστές και ως «εισιτήριες», είχαν καθιερωθεί παλαιότερα (περίπου από το 1964) λόγω περιορισμένων θέσεων.
* Αντίστοιχα, οι εξετάσεις για την εισαγωγή στο Γυμνάσιο από το Δημοτικό είχαν καταργηθεί νωρίτερα, το 1965.»
῾Η πράξη αὐτή πού ἀναφέρετε, ὑπογεγραμμένη ἀπό τόν Κ. Καραμανλῆ ρυθμίζει κάποια ζητήματα:
* Η Πράξη ρυθμίζει τις λεπτομέρειες εγγραφής, μετεγγραφής και φοίτησης των μαθητών στα Λύκεια (Γενικής, Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης) για το σχολικό έτος 1981-1982.
* Προσαρμογή Εκπαιδευτικού Συστήματος: Είχε ως στόχο την ομαλή μετάβαση και την τακτοποίηση των εγγραφών μετά τις αλλαγές που επήλθαν στο εκπαιδευτικό σύστημα εκείνης της περιόδου, εξασφαλίζοντας ότι όλοι οι μαθητές που αποφοίτησαν από το Γυμνάσιο θα μπορούσαν να συνεχίσουν στη δευτεροβάθμιο εκπαίδευση.
Γιατί ὀργανωνόντουσαν Τεχνικὰ Ἐπαγγελματικὰ Λύκεια πολλῶν εἰδικοτήτων καὶ ὄχι μόνο Γενικά σέ ὅλη τή χώρα, ὥστε νὰ εἶναι καταρτισμένοι ὅσοι δὲν θὰ προχωροῦσαν σὲ ΑΕΙ. Γιατί κάποιοι ἐργάζονταν τότε γιὰ αὐτὰ τὰ θέματα.
Δεν θα γράψω κάτι άλλο, διότι … θυμώνει ο Sir Banned όταν κάνω … fact checking 🙂
Μπα…. απλά είχα πολύ καιρό να μπω στο blog και διαπίστωσα ότι η εν λόγω φάση, είναι όπως την άφησα.
Πάντα διορθώνω λάθη, όπου τα πετύχω, όπως θέλω να διορθώνουν και τα δικά μου, διότι νομίζω ότι αυτό συμβάλει στην σωστή διεξαγωγή διαλόγου. Μάλιστα, αποφεύγω (πια) να διορθώνω τον φίλο σου, διότι ούτε θέλει να μάθει, ούτε μπορεί. Το βλέπεις δα και μόνος σου.
Μάθε να κάνεις αντιγραφή/επικόληση (σού το είχα δείξει κι αυτό, αλλά φαίνεται πως δεν το κατάλαβες), διότι, αντιγράφοντας σαν μαθητής, κάνεις το 11 … 1 🙂 Δεν είναι “1.11.1981”, αλλά 11.11.81
ΝΟΜΟΣ 1228/11.2.1982 (Κύρωση της από 11.11.1981 πράξης του Προέδρου της Δημοκρατίας…). Δύστυχε, κάνεις τόσο κόπο να αντιγράφεις και τα αντιγράφεις και λάθος. Καημός.
Καλά θα μάθουμε κάτι βλαβερό για την Πατρίδα και τους Έλληνες , -που έκανε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ,του Σημίτη και του κ.ΓΑΠ -από το μια ζωή πράσινο νησί;;; .
Όλοι λένε και γράφουν ,αλλά σε όλους ”δεν δίνουμε βάση”.
Υ.Γ Εξεπλάγην κυριολεκτικά για την απάντηση της κυρίας Ελένης Π. μετά την αυτολεξεί καταγραφή και με το λεξιλόγιο της κυβέρνησης της Αλλαγής για την κατάργηση των εξετάσεων στα Λύκεια από 1.11.1981 . ΠΩΣ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΜΕ ΑΔΕΡΦΙΑ;;;
«Εξεπλάγην κυριολεκτικά για την απάντηση της κυρίας Ελένης Π. μετά την αυτολεξεί καταγραφή»
Σοβαρολογεῖτε; Διαβάστε τὴν δική μου αὐτολεξεὶ καταγραφή.
Δὲν γράφει γιὰ κατάργηση ἐξετάσεων ἡ Πράξη ποὺ ἀναφέρετε, ἡ κατάργηση τῶν ἐξετάσεων ἀπὸ Γυμνάσιο σὲ Λύκειο εἶχε ἀποφασισθεῖ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση Ἐθνικῆς Ἑνότητας. Γράφει ὅτι εἰσάγονται χωρίς ἐξετάσεις καί στά Γενικά Λύκεια καί στά ΤΕΛ. Ἐπειδὴ ἔγιναν καὶ ἄλλα Λύκεια Τεχνικὰ Ἐπαγγελματικὰ καὶ ὄχι μόνο τὸ Γενικό, ρυθμίσθηκαν λεπτομέρειες. Ἔχω ἐργασθεῖ τότε σὲ σχετικὸ τομέα καὶ γνωρίζω.
ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ,
”Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με την Νομοθετική αυτή Πράξη ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ στην κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων στα Λύκεια ,…..( με τις σοσιαλιστικές λεκτικές φιοριτούρες , που θα ντραπείτε αν τις διαβάσετε όλες) ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ ότι οι εξετάσεις για την εισαγωγή στα Λύκεια καταργήθηκαν ποιο μπροστά ΚΑΙ δηλαδή η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου τις κατάργησε για δεύτερη φορά.
ΤΕΛΙΚΑ -ασχέτως πότε καταργήθηκαν -ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ , κάτι που θεωρώ εκ των ουκ άνευ και για την ομαλή εκπαίδευση των νέων μας και κυρίως για την αύξηση των Ελλήνων γεωργών ,κτηνοτρόφων και βοηθών τεχνιτών, που τώρα λείπουν .
Α .. και η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας κράτησε μέχρι τις εκλογές της 17 Νοεμβρίου 1974 .
Μετά είχαμε αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Με ξεπερνάτε και εκτίθεσθε στους αναγνώστες που μας διαβάζουν.
Υ.Γ Η τεχνητή νοημοσύνη (αυτή που επικαλείσθε και την είδα και εγώ )φάνηκε καθαρά -ότι δεν είχε ”φορτωθεί” με την Νομοθετική Πράξη της 1.11.1981-.
Ας το έχουμε αυτό υπόψη και ας ”ψάχνουμε”
περισσότερο και ας το τελειώσουμε. .
Ὑπάρχουν πολλὲς λεπτομέρειες ποὺ μπορεῖ νά ἀγνοεῖτε. Ὅπως κάποτε διαφοροποιήθηκαν τὰ Γυμνάσια ἀπὸ τὰ Λύκεια ἔτσι καὶ κάποτε ἱδρύθηκαν Τεχνικὰ Ἐπαγγελματικὰ Λύκεια διαφορετικὰ ἀπὸ τὰ Γενικὰ Λύκεια. Ἡ Πράξη ἀναφέρει τὴν δυνατότητα νὰ εἰσάγονται χωρὶς εἰσαγωγικὲς ἐξετάσεις σὲ αὐτοὺς τοὺς διάφορους τύπους Λυκείων, ποὺ ἱδρύθηκαν μὲ ἐκπαιδευτικὴ μεταρρύθμιση καὶ δὲν ὑπῆρχαν ὅλα πρίν. Δὲν κατάργησε γιὰ δεύτερη φορὰ τὶς ἐξετάσεις, ἁπλῶς ἱδρύθηκαν ἐν τῶ μεταξὺ καὶ τὰ ΤΕΛ καὶ διευκρινίσθηκε αὐτὴ ἡ πολλαπλή δυνατότητα. Ὅπως ἀναφέρεται στὴν γενικὴ ἀναφορὰ ἡ ἀπόφαση γιά κατάργηση τῶν ἐξετάσεων ἦταν τῆς Κυβέρνησης Ἐθνικῆς Ἑνότητας, μπορεῖ νά ψηφίσθηκε ἀργότερα. Δὲν πιστεύω νὰ τὸ ἔγραψαν γιὰ νὰ σᾶς πᾶνε κόντρα, οὔτε στὴν σελίδα αὐτὴ βεβαίως συζητᾶμε κάποιοι μέ τέτοιο σκοπό. Ὅλοι ἐκτιθέμεθα ἀλλά προσπαθοῦμε νά ἐρευνοῦμε χωρίς προκαταλήψεις.
Νὰ συσκεφθοῦν οἱ εἰδικοὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς χώρους καὶ τὶς εἰδικότητες καὶ νὰ ἐρευνήσουν μὲ τὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς γιὰ ὅλο τὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα. Διάβασα κάπου ὅτι ὁ Σταῦρος Ξαρχάκος δὲν τὰ πήγαινε καλὰ στὸ σχολεῖο, γιατί τὸ ταλέντο του ἦταν στὴ μουσική. Πάντως βοσκὸς δὲν ἔγινε. Δὲν εἶναι πανάκεια οἱ ἐξετάσεις. Χρειάζονται πιὸ δραστικὲς λύσεις. Ἂς υἱοθετήσει κάθε σχολεῖο ἕνα κοπάδι πρόβατα ἀληθινὰ γιὰ νὰ μάθουν νὰ τὰ φροντίζουν, νὰ παράγουν τυράκι, γαλατάκι καὶ νὰ ἀφήσουν ὀθόνες, ναρκωτικὰ καὶ ἀνία.
Ρητώς και κατηγορηματικώς εγράφη την 1.11.1981” η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου προχώρησε στην κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων για τα Λύκεια, που αποτελούσε ΤΕΧΝΗΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ … και ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΦΡΑΓΜΟ στο ελληνικό σύστημα Παιδείας και ,και ,και (ποιος πρασινοφρουρός έγραφε τέτοιες σαχλαμάρες) .
Όχι άλλα κυρία Ελένη μας.
Ο “εκ των ουκ άνευ” [ :-)] δεν θέλει να μάθει/συζητήσει την αλήθεια, αλλά να την κατασκευάσει, αναλόγως των κομματικών του πεποιθήσεων. Δεν καταλαβαίνει, ούτε μπαίνει στον κόπο να καταλάβει τι τού γράφεις. Χαμένος χρόνος.
Νά προσάψουμε στήν ΤΝ ὅτι δέν γνώριζε τά ἑπόμενα καί ἐπεσήμανε τά προηγούμενα;
“Καλά θα μάθουμε κάτι βλαβερό για την Πατρίδα και τους Έλληνες , -που έκανε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ,του Σημίτη και του κ.ΓΑΠ -από το μια ζωή πράσινο νησί;;; .”
“Άνθρωπος” (ο Θεός να τον κάμει) 83 ετών με μυαλό και γλώσσα παιδιού. Τι να συζητήσει κανείς μαζί του;
«Ο εκ των ων ουκ ανευ» σε είχε για πιο έξυπνο.
για το προηγουμενο σχολιο
;;;;
άκυρο παρεξηγηση
στό προηγούμενο
Δὲν εἶναι ποτὲ χαμένος χρόνος νὰ καταλάβει κάποιος. Ἀγνοεῖ λεπτομέρειες ποὺ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ γνωρίζει ἀλλά τοῦ δημιουργοῦν λανθασμένες ἐντυπώσεις ἐπειδή καί ἡ σκέψη του ξεκινάει μέ ἀφετηρία τήν ἀντιπαλότητα πρός κάποιους. Καί ὅπως ἔχει πεῖ ὁ ᾿Ελύτης ´ Το κατά λάθος λάθος μπορεί να σε οδηγήσει και σε άλλα επόμενα, δεν σε επαναφέρει όμως στο σωστό ποτέ´. Δὲν θέλω νὰ σχολιάζω τὶς ἀντιφάσεις του ἀλλὰ νὰ τοῦ ὑποδεικνύω ὅσα τυχαίνει νά γνωρίζω καὶ δὲν γνωρίζει. Κι ἐγώ διατηρῶ τό δικαίωμα τοῦ λάθους, δέν εἶμαι ἀλάνθαστη.
Είναι χαμένος αν κάποιος δεν θέλει να καταλάβει. Έγραψα και παραπάνω ότι, αν η αλήθεια δεν συμφωνεί μ’ αυτόν, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια.
ΤΕΛΟΣ-προς κύριο ΔΑΤΤΩΝ-
Αγαπητέ, Εεείς μαζί ”μιλήσαμε και τα συμφωνήσαμε ” και οι άλλοι δύο -του τριτοκοσμικού και σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ φυσικά- ΜΟΥ γράφουν (και με ολίγη βρισιά και απαξίωση και με ηλικιακό ρατσισμό),χωρίς να διαβάζουν ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΣΑΧΛΑΛΜΑΡΕΣ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΦΡΟΥΡΟΥ , που δικαιολογούσε ιδεολογικά την κατάργηση των εξετάσεων στα Λύκεια από την κυβέρνηση της Αλλαγής-τι να τους πεις ;;;.
Υ.Γ Περιχαρής γιατί ενημέρωσα τους φίλους και την ”ΑΙ ”, τους ευχαριστώ
Καλή συνέχεια σε όλους μας.
Περιχαρής πού εἶστε σέ θέση νά ἐνημερώνεστε ἀπό πρασινοφρουρούς.
Κέρδος τελικό ότι ουδέποτε θα διαφωνήσουμε για το ποιος και πότε κατάργησε τις εξετάσεις για την εισαγωγή στα Λύκεια.
Διαφωνοῦμε καί στό ποιός καί στό πότε καί κυρίως στό γιατί. Στό γιατί εἶναι ἡ οὐσία. Καί στό διότι, γιατί αὐτή ἡ φράση σας ´κατάργησε τις εξετάσεις ´ μέ τήν ἐπωδό πού συνήθως βάζετε, δέν συμπεριλαμβάνει ὅλη τήν πρόοδο πού ἔχει γίνει ἀπό ἀνθρώπους μέ κόπο, χρόνο καί σκέψη. Δέν ἔχει συμβεῖ ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι ἀνθρώπων καί θεῶν ἔργο.
῾Η ποιητική τῶν ῾Ελλήνων ἔχει μία γλώσσα πού ἔχει μέσα της ὅλες τίς αἰσθήσεις. ¨ Λίγη ξερή, τριμμένη στα δάχτυλά σου, μέντα σε πάει ολόισια στη σκέψη των Ιώνων.» ὅπως λέει ὁ Ελύτης στήν μέθοδο τοῦ «ΑΡΑ». ᾿Αξίζει νά τήν διαβάσετε, γράφει μέσα καί γιά τό κέρδος.
Περιοδικά λόγου και τέχνης
“ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου”.
Καλό θα ήταν να τα είχες καραγήσει κι εσύ, αντί παιδαριωδώς να παραπονείσαι για “ηλικιακό ρατσισμό”, ο οποίος ουδαμόθεν προκύπτει.
Η διαπίστωση ότι στα 83 σου εξακολουθείς να λαλείς, φρονείς και λογίζεσαι ως νήπιος, δεν είναι … “ρατσισμός” (sic!), αλλά απλή διαπίστωση. Ρατσισμός είναι άλλο πράγμα.
Καλοί μου άνθρωποι -που θα έλεγε και ο αείμνηστος Βέγγος-έπρεπε να γράψετε τόσα σχόλια με καλολογικά επίθετα εις βάρος μου (έχω μάρτυρα και τον κύριο ”Διάττων”), για να παραδεχτείτε ότι τις εξετάσεις για την εισαγωγή στα Λύκεια – δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα-τις κατάργησε την 1.11.1981 το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής ;;;. ΚΑΙ
δέχεστε τις σαχλαμάρες (λυπούμαι που τις επαναλαμβάνω) ότι,
οι εξετάσεις για την εισαγωγή στα Λύκεια αποτελούσαν τεχνητό εμπόδιο στην προσπάθεια των νέων μας για περισσότερη μόρφωση και ήταν αντιπαιδαγωγικός και αντιδημοκρατικός φραγμός στο σύστημα Παιδείας ;;;.
Σμικρύνετε την απόσταση μεταξύ καρδιάς και μυαλού .
Υ.Γ Αχ αυτό το ΑΙ τι μας κάνει , για να ”μη μαλώνουν” οι επόμενοι.
Η μετανάστευση Ελλήνων ανώτατης εκπαίδευσης