Άρθρο γνώμης της Bridget Brink, πρώην Πρέσβειρας των ΗΠΑ
Μόλις επέστρεψα στο Μίσιγκαν έπειτα από τρία χρόνια στη δυσκολότερη αποστολή της ζωής μου ― υπηρετώντας ως Πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ουκρανία, στηρίζοντας έναν δημοκρατικό σύμμαχο απέναντι στη βάναυση, απρόκλητη ρωσική επιθετικότητα.
Υπηρέτησα με υπερηφάνεια πέντε προέδρους ― Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς ― με σκοπό να παραμείνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες η ισχυρότερη, μεγαλύτερη χώρα που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.
Σέβομαι απόλυτα το δικαίωμα και την ευθύνη του εκάστοτε προέδρου να καθορίζει την εξωτερική πολιτική ― με τους προβλεπόμενους ελέγχους και ισορροπίες από το Κογκρέσο. Είναι καθήκον της Διπλωματικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ να εφαρμόζει αυτή την πολιτική. Δυστυχώς, από την έναρξη της διοίκησης Τραμπ, η πολιτική των ΗΠΑ επικεντρώθηκε στην άσκηση πίεσης στο θύμα ― την Ουκρανία ― αντί στον θύτη ― τη Ρωσία.
Ως εκ τούτου, δεν μπορούσα πλέον με καλή συνείδηση να συνεχίσω να υλοποιώ την εν λόγω πολιτική. Ένιωσα ότι ήταν καθήκον μου να παραιτηθώ. Έπειτα από σχεδόν τρεις δεκαετίες στην υπηρεσία της χώρας μου, παραιτήθηκα από τη θέση της πρέσβειρας στην Ουκρανία.
Δεν μπορώ να παραμένω απαθής όταν μια χώρα εισβάλλεται, μια δημοκρατία βομβαρδίζεται και παιδιά δολοφονούνται ατιμώρητα. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστούν τα αμερικανικά συμφέροντα είναι να στηρίζουμε τις δημοκρατίες και να αντιστεκόμαστε στους αυταρχικούς ηγέτες. Η ειρήνη με οποιοδήποτε τίμημα δεν είναι ειρήνη ― είναι κατευνασμός. Και η ιστορία μάς έχει διδάξει επανειλημμένα ότι ο κατευνασμός δεν οδηγεί ούτε σε ασφάλεια, ούτε σε σταθερότητα, ούτε σε ευημερία. Οδηγεί σε περισσότερο πόλεμο και περισσότερα δεινά.
«Απόλυτο Κακό» – Γιατί η Ουκρανία μας Αφορά Όλους
Από τότε που η Ρωσία εξαπέλυσε τη γενικευμένη εισβολή της στην Ουκρανία, στις 24 Φεβρουαρίου 2022, έχει διαπράξει ό,τι μόνο ως απόλυτο κακό μπορεί να περιγραφεί: έχει σκοτώσει χιλιάδες αμάχους ― μεταξύ αυτών 700 παιδιά ― με πυραύλους και drones που χτύπησαν σπίτια και διαμερίσματα μέσα στη νύχτα.
Έχει διαπράξει πάνω από 150.000 εγκλήματα πολέμου, έχει απαγάγει 20.000 παιδιά από τις οικογένειές τους και έχει αναγκάσει εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να καταφύγουν στην Ευρώπη και αλλού.
Για τρία χρόνια άκουσα τις ιστορίες, είδα τη βαρβαρότητα και ένιωσα τον πόνο οικογενειών των οποίων τα παιδιά σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από ρωσικούς πυραύλους που χτύπησαν παιδικές χαρές, εκκλησίες και σχολεία. Σε μια καριέρα που με έφερε σε αρκετές εμπόλεμες ζώνες, έχω δει φρικαλεότητες και καταστροφή. Αλλά τέτοιας κλίμακας, συστηματική και ανατριχιαστική βία δεν έχει ξαναδεί η Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γιατί μας αφορά
Γιατί έχει σημασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία;
Διότι το πώς θα χειριστούμε αυτόν τον πόλεμο θα αποτελέσει μήνυμα προς φίλους και εχθρούς. Αν επιτρέψουμε στον Πούτιν να επαναχαράξει σύνορα δια της βίας, δεν θα σταματήσει στην Ουκρανία. Αν πάρουμε τα λόγια του στα σοβαρά, στόχος του είναι να αναστήσει μια αυτοκρατορική εποχή ― κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να απειληθεί η ασφάλεια των συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ.
Η νίκη του Πούτιν θα αποτελέσει επίσης μήνυμα προς την Κίνα, αποσταθεροποιώντας τις ισορροπίες ασφαλείας στην Ασία και παγκοσμίως. Οι επιπτώσεις για την ασφάλεια και την ευημερία των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι βαθιές.
Η Ευρώπη είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος μας, με οικονομικές σχέσεις ύψους 1,6 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που στηρίζουν 16 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού ― συμπεριλαμβανομένων και στο Μίσιγκαν. Αυτό που διακυβεύεται στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας είναι τα 80 χρόνια ειρήνης που ακολούθησαν τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ― και η ανάπτυξη, το εμπόριο και οι πραγματικές θέσεις εργασίας που προήλθαν από αυτήν.
Αλλά αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο την εξωτερική πολιτική ή την οικονομία.
Οι ΗΠΑ πρέπει να ηγηθούν του ελεύθερου κόσμου
Ο παππούς μου, μεγαλωμένος στο Σάρλοτ του Μίσιγκαν, υπηρέτησε περήφανα τη χώρα μας ως στρατιώτης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η γιαγιά μου στήριζε μόνη της το παιδί τους νοικιάζοντας δωμάτια στο σπίτι τους στο Λάνσινγκ. Δεν είδαν ο ένας τον άλλον για τρία ολόκληρα χρόνια, και η μητέρα μου δεν αναγνώρισε τον πατέρα της όταν επέστρεψε. Αλλά ήξεραν τι σημαίνει να κάνεις το σωστό.
Η Αμερική που αγαπώ ― αυτή που υπηρέτησαν οι παππούδες μας ― δεν θα στεκόταν ποτέ απαθής μπροστά σε τέτοιες φρικαλεότητες.
Ούτε θα εγκατέλειπε τους συμμάχους της. Ούτε θα κατευναζε τον επιτιθέμενο.
Οφείλουμε να παραμείνουμε πιστοί σε αυτό που είμαστε: ένας δίκαιος, γενναιόδωρος και εργατικός λαός, ευλογημένος με μια δημοκρατική και υπόλογη κυβέρνηση, τη μεγαλύτερη οικονομία ελεύθερης αγοράς στον κόσμο και τις ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Οφείλουμε να δείχνουμε ηγεσία απέναντι στην επιθετικότητα ― όχι αδυναμία ή συνενοχή. Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ηγούνται του ελεύθερου κόσμου, αυτό που διακυβεύεται είναι η ίδια μας η επιτυχία ως έθνος.
Αυτή είναι η Αμερική που αγαπώ. Και την οποία υπηρέτησα με υπερηφάνεια κάθε μέρα.
Μπορεί να μην είμαι πια διπλωμάτισσα των ΗΠΑ, αλλά δεν θα πάψω ποτέ να πιστεύω στην ανάγκη της αμερικανικής ηγεσίας ― για να εξασφαλίσουμε το μέλλον μας και να παραμείνουμε φάρος ελπίδας και δυνατοτήτων για κάθε πολίτη του Μίσιγκαν, για κάθε Αμερικανό, και για αναρίθμητους ανθρώπους στον κόσμο.
Η Bridget Brink, με καταγωγή από το Grand Rapids, παραιτήθηκε από τη θέση της Πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ουκρανία τον Απρίλιο, έπειτα από σχεδόν τρεις δεκαετίες στην Αμερικανική Διπλωματική Υπηρεσία.
