Αρχική Blog Σελίδα 982

Oι Ισραηλινοί κατέλαβαν το όρος Ερμών στη Συρία και προωθήθηκαν στα 20 χλμ. από τη Δαμασκό!

Από
pcuser
-
0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Η στρατηγική σημασία του όρους Ερμών – Γιατί η «δουλειά» του Ισραήλ γίνεται ευκολότερη

Οι δυνάμεις του Ισραήλ κατέλαβαν το όρος Ερμών, το ψηλότερο βουνό της Συρίας, του οποίου η κορυφή φτάνει τα 2.814 μέτρα και απέχει από τη Δαμασκό 40 χιλιόμετρα, ενώ πηγές της Χεζμπολάχ αναφέρουν πως εμφανίστηκε ισραηλινή περίπολος στην πόλη Κάτνα, 20 χλμ. νότια της πρωτεύουσας!

Ήδη από το όρος Ερμών, η Δαμασκός, βρίσκεται εντός της εμβέλειας του ισραηλινού Πυροβολικού. 

Σύμφωνα με το κανάλι Al Mayadeen που πρόσκειται στη Χεζμπολάχ, τα ισραηλινά άρματα μάχης ξεκίνησαν από την πόλη Κουνέιτρα, κοντά στα Υψώματα του Γκολάν και προωθήθηκαν στην πόλη της Κάτνα.

Σύμφωνα με το κανάλι, η ισραηλινή δύναμη συνεχίζει να κινείται προς τη συριακή πρωτεύουσα, ωστόσο τοπικές πηγές αρνούνται πως υπάρχει ισραηλινή παρουσία στην Κάτνα.

Πάντως το Al Mayadeen αναφέρει ότι οι ισραηλινές δυνάμεις στην πορεία τους κατέλαβαν αρκετούς οικισμούς, όπως οι Aarna, Baqasm, Er-Reemeh, Hina, Qala, Jandal, Al-Husseiniya, Jita και Al-Khashab.

Το Al Mayadeen επιβεβαίωσε και η εφημερίδα Al Watan, η οποία και αυτή μετέδωσε ότι ο ισραηλινός στρατός κινείται στα νότια της επαρχίας της Δαμασκού.

 

Το όρος Ερμών επί δεκαετίες απειλούσε τις βόρειες αμυντικές διατάξεις του Ισράήλ. Επρόκειτο για το μεγαλύτερο φυσικό φρούριο της περιοχής.

Η επέλαση των Ισραηλινών πραγματοποιήθηκε χωρίς αντίσταση καθώς όλες οι αμυντικές θέσεις του συριακού Στρατού είχαν εγκαταλειφθεί.

 

Το όρος Ερμών έχει μεγάλη στρατηγική αξία καθώς αποτελούσε πάντα ένα «τυφλό» σημείο για τα ραντάρ του Ισραήλ, που το εκμεταλλεύονταν και το Ιράν.

Τα ιρανικά drones, λόγω αυτής της «αδυναμίας», κατόρθωσαν να εισχωρούν στον ισραηλινό εναέριο χώρο χωρίς να γίνονται αντιληπτά.

 

Πλέον τα ισραηλινά ραντάρ θα μπορούν να «βλέπουν» πολύ βαθιά και στον Λίβανο και στην Συρία ενώ θα τοποθετηθεί και ο σχετικός εξοπλισμός για υποκλοπές και επιτήρηση.

 

Το όρος Ερμών θα παρέχει και κάλυψη στις ισραηλινές ειδικές δυνάμεις όπως και στους πράκτορες του Τελ Αβίβ που θα μπορούν να διεισδύουν ευκολότερα σε Λίβανο και Συρία.

Είναι σαφές πως οι Ισραηλινοί δεν πάνε απλώς για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας. Σχεδιάζουν κάτι πολύ μεγαλύτερο καθώς έχουν κατανοήσει πως απέναντί τους θα βρίσκεται ένα ισλαμικό κράτος το οποίο εν πολλοίς θα ελέγχεται από την Άγκυρα.

Με λίγα λόγια, η τουρκική ισχύς έφτασε έξω από τα ισραηλινά σύνορα και το Τελ Αβίβ είναι αναγκασμένο να προβεί σε φιλόδοξες ενέργειες για να εξαλείψει οποιαδήποτε μελλοντική τουρκική απειλή.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/oi-israilinoi-katelavan-to-oros-ermon-stin-syria-kai-proothithikan-sta-20-xlm-apo-tin-damasko/

Βίντεο: Ισλαμιστές αντάρτες σκοτώνουν εν ψυχρώ δύο αλαουίτες από την… «χαρά» τους που κέρδισαν τον πόλεμο

Από
pcuser
-
0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Αλλά η Δύση ασχολείται μόνο με τις φυλακές και τα «εγκλήματα» του Άσαντ

Ισλαμιστές αντάρτες σκοτώνουν εν ψυχρώ δύο αλαουίτες από την… χαρά τους που κέρδισαν τον πόλεμο και πήραν την εξουσία!

Κατά τ’ άλλα σε όλη την Δύση τα ΜΜΕ παίζουν νυχθημερόν ειδήσεις με «βαρύγδουπους» τίτλους, όπως «μεσαιωνικά βασανιστήρια» κατά των «αντιφρονούντων» από την κυβέρνηση Άσαντ.

Χωρίς να εξηγούν όμως ποιοι ήταν αυτοί οι «αντιφρονούντες» και ποιος ήταν ο βίος τους πριν μπουν στις φυλακές.

Χιλιάδες ισλαμιστές αντάρτες είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια των 13 χρονών του συριακού εμφυλίου πολέμου και οι περισσότεροι από αυτούς αν όχι όλοι είχαν διαπράξει ανομολόγητα εγκλήματα.

Έκαψαν ανθρώπους ζωντανούς, αποκεφάλισαν ιερείς, δασκάλους, Ελληνορθόδοξους, γενικά οποιονδήποτε δεν ταίριαζε στα ομιχλώδη πιστεύω τους.

Όσο για τα βασανιστήρια που διέπραξαν κατά αθώων, οι ακρωτηριασμοί και οι διαμελισμοί ζωντανών ανθρώπων ήταν στην καθημερινή ατζέντα τους.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/vinteo-islamistes-antartes-skotonoun-en-psyxro-dyo-alaouites-apo-tin-xara-tous-pou-kerdisan-ton-polemo/

Το “Κίνημα Γκιουλέν” διαψεύδει ανάμιξη στις δολοφονίες της Γλυφάδας

Από
anixneuseis
-
0
Πυροβολισμοί με δύο νεκρούς και έναν τραυματία στην Γλυφάδα, στη συμβολή των οδών Μικράς Ασίας και Λευκωσίας, Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2024. (ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI)

Απο τις  Gephyres Eirinis πήρμε και δημοσιεύουμε την ακόλουθη επιστολή.

“Με αφορμή τα πρόσφατα δημοσιεύματα του περιστατικού της δολοφονίας στη Γλυφάδα με δύο Τούρκους δράστες, εκ των οποίων ο ένας εξ αυτών φέρεται να έχει δηλώσει μέλος του κινήματος Γκιουλέν, δηλώνουμε τα κάτωθι:
ο φερόμενος δράστης που αναφέρεται στο δημοσίευμα ως «γκιουλενιστής» κατά δήλωσή του είναι άγνωστος τόσο στο κίνημα Γκιουλέν όσο και στην κοινότητα των Τούρκων προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα.

Το κίνημα Γκιουλέν καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφή βίας και εγκληματικής ενέργειας. Οι αξίες του κινήματος θεμελιώνονται σε αρχές όπως η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία, η κοινωνική ευθύνη και η ειρηνική συνύπαρξη. Τα μέλη του κινήματος διακρίνονται για την προσήλωσή τους στις αρχές της νομιμότητας και της κοινωνικής προσφοράς, γεγονός που αποκλείει οποιαδήποτε εμπλοκή τους σε παράνομες δραστηριότητες.

Τα μέλη του κινήματος Γκιουλέν που έχουν βρει καταφύγιο στην Ελλάδα έχουν αποδείξει έμπρακτα τη δέσμευσή τους στις αξίες της κοινωνικής ευθύνης. Έχουν συμμετάσχει σε κοινωνικές δράσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής :

Εθελοντική συνδρομή στην κατάσβεση των πυρκαγιών στο Μάτι το 2018.
Παροχή βοήθειας σε πυρόπληκτο σχολείο της περιοχής.
Συγκέντρωση πόρων για την υποστήριξη πλημμυροπαθών στην Καρδίτσα.
Συνεργασία με το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας για τη στήριξη απόρων και αστέγων.

Για τους ανωτέρω λόγους απευθύνουμε έκκληση στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ΚΑΛΟΥΜΕ την Ελληνική Αστυνομία να συνεργαστεί με την κοινότητα των προσφύγων του κινήματος Χιζμέτ για τον εντοπισμό προσώπων που δηλώνουν ψευδώς στις ελληνικές Αρχές ότι είναι μέλη του κινήματος Γκιουλέν, ενώ στην πραγμαυικότητα αποτελούν μέλη εγκληματικών οργανώσεων, με αποτέλεσμα να προσβάλλεται η φήμη του κινήματος Γκιουλέν και των μελών τους, αφετέρου ΖΗΤΟΥΜΕ την άμεση δημοσίευση του παρόντος προς ανασκευή του δημοσιεύματος με το οποίο αποδίδεται σύνδεση του κινήματος με τον δράστη με μόνη την ψευδή δήλωσή του προς τις ελληνικές Αρχές”.

Ντ.Τραμπ: Επιμένει για Καναδά – «Είδα τον κυβερνήτη Τριντο της Πολιτείας του Καναδά»!

Από
pcuser
-
0

Θα γίνει η… 51η Πολιτεία των ΗΠΑ;

O Ντόναλντ Τραμπ ενέπαιξε σήμερα τον Τζάστιν Τριντό, αποκαλώντας τον, με ανάρτησή του στο δίκτυό του Truth Social, «κυβερνήτη» αντί «πρωθυπουργό», ενώ αποκάλεσε και τον Καναδά ως «πολιτεία» υπονοούν των ΗΠΑ.

«Ήταν χαρά να δειπνήσω τις προάλλες με τον κυβερνήτη Τζάστιν Τριντό της μεγάλης πολιτείας του Καναδά», έγραψε ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ λίγο μετά τα μεσάνυχτα.

Στα τέλη Νοεμβρίου, ο Τζάστιν Τριντό μετέβη στη Φλόριντα για να συναντήσει τον Ντόναλντ Τραμπ, στον απόηχο των απειλών του μεγιστάνα να επιβάλει στον Καναδά και στο Μεξικό δασμούς ύψους 25% στο σύνολο των προϊόντων που εισάγουν στις ΗΠΑ, προκαλώντας την ανησυχία των γειτόνων τους.

«Θα χαρώ να ξαναδώ σύντομα τον κυβερνήτη, προκειμένου να συνεχίσουμε τις λεπτομερείς συζητήσεις μας σχετικά με τους τελωνειακούς δασμούς και το εμπόριο, τα αποτελέσματα των οποίων θα είναι πραγματικά θεαματικά για όλους!», συνέχισε ο Ρεπουπλικανός δισεκατομμυριούχος, γράφοντας στην πλατφόρμα Truth Social.

Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε προτείνει στον Τριντό, όπως μεταδίδει το Fox News, ότι αν ο Καναδάς δεν μπορούσε να αντέξει τους δασμούς ύψους 25%, θα μπορούσε να γίνει η 51η πολιτεία των ΗΠΑ, προκαλώντας νευρικό γέλιο στον Καναδό πρωθυπουργό και σε άλλους παρευρισκόμενους.

Σύμφωνα με ανώνυμες πηγές, πάντα στο Fox News, ο εκλεγμένος πρόεδρος είπε στον Τζάστιν Τριντό ότι αν ο πρωθυπουργός ήταν ένας καλύτερος τίτλος, θα μπορούσε επίσης να γίνει κυβερνήτης μιας 51ης πολιτείας.

Έπειτα από αυτό το δείπνο στο Μαρ-α-Λάγκο, την κατοικία του Τραμπ, ο εκλεγμένος πρόεδρος χαιρέτισε μια «πολύ παραγωγική συνάντηση» και ο Τριντό έκανε λόγο για μια «εξαιρετική συνομιλία».

Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο 45ος και ο μέλλων 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ, συνηθίζει αυτού του είδους τις «σπόντες», ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που θα μπορούσαν να εκτιμηθούν διαφορετικά, ως αστεία ή κεκαλυμμένες απειλές.

«Γιατί επιδοτούμε αυτές τις χώρες;» διερωτήθηκε ο Τραμπ, αναφερόμενος στον Καναδά και το Μεξικό, κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης στο NBC, που προβλήθηκε την Κυριακή.

«Εάν θα τις επιδοτούμε, ας αφήσουμε να γίνουν μια Πολιτεία», επισήμανε.

Ο πρώην μεγιστάνας των ακινήτων κατηγορεί τους εμπορικούς εταίρους του Καναδά και του Μεξικού ότι δεν κάνουν αρκετά, μεταξύ άλλων, για να σταματήσουν την παράνομη μετανάστευση στα αμερικανικά σύνορα και το εμπόριο ναρκωτικών.

 

 

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/nt-tramp-epimenei-gia-kanada-eida-ton-kyverniti-trinto-tis-politeias-tou-kanada/

 

Αλεξάντρ Ντούγκιν: «Η Συρία θα είναι η αρχή του τέλους για την Τουρκία – Ο Ερντογάν πρόδωσε την Ρωσία»

Από
pcuser
-
1

Τι ανέφερε ο Ρώσος φιλόσοφος και διανοούμενος

 

Με πολύ σκληρά λόγια αντέδρασε ο Ρώσος διανοούμενος και φιλόσοφος Αλεξάντρ Ντούγκιν στην κίνηση της Τουρκίας να ανατρέψει τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσσαντ δια μέσου των ισλαμιστών ανταρτών της HTS θεωρώντας την κίνηση αυτή ως προδοσία, όπως είπε χαρακτηριστικά.

Ο Ντούγκιν σχολιάζοντας τα τεκταινόμενα στην Συρία, είπε ότι ο Erdogan έκανε ένα στρατηγικό λάθος και ότι τώρα θα το πληρώσει.

Ειδικότερα, ο Ρώσος θεωρητικός υποστήριξε ότι η «Συρία λειτούργησε ή λειτουργεί ως παγίδα για τον Erdogan», καθώς τον οδήγησε στο να προδώσει τη Ρωσία και το Ιράν με τη στάση του, εννοώντας την υποστήριξη που έδωσε στους εξτρεμιστές μουσουλμάνους αντάρτες.

«Ο Ερντογάν είναι καταδικασμένος», πρόσθεσε ο Ντούγκιν , ενώ εκτίμησε με βεβαιότητα ότι η στάση της Άγκυρας στη Συρία θα σηματοδοτήσει και «την αρχή του τέλους της Τουρκίας».

«Μέχρι τώρα σας υποστηρίξαμε», υπογράμμισε στη συνέχεια ο αλλά έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι «από τώρα και στο εξής η Τουρκία θα μετανιώσει» για αυτό που έκανε στη Συρία.

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/aleksantr-ntougkin-i-syria-tha-einai-i-arxi-tou-telous-gia-tin-tourkia-o-erntogan-prodose-tin-rosia/

ΡΟΥΜΑΝΙΑ: Γιατί είναι τόσο απαραίτητη στο ΝΑΤΟ;

Από
anixneuseis
-
0

του Thomas Oysmüller

 Η πολιτική διακύβευση της στρατιωτικής βάσης που κατασκευάζεται στη Ρουμανία, 100 χιλ. από την Ουκρανία και 15 χιλ. από τη Μαύρη Θάλασσα – μια «πόλη του ΝΑΤΟ» – δεν γίνεται επ’ ουδενί δεκτή από τους νεοσυντηρητικούς Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ…

 Το ΝΑΤΟ κατασκευάζει αυτήν τη στιγμή τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της Ευρώπης στη Ρουμανία, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία και όχι μακριά από τη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η βάση στοχεύει να μεταμορφώσει σημαντικά την υποδομή του ΝΑΤΟ.

Η Ρουμανία, η νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ, με πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία για τη Συμμαχία. Έχουν γίνει σημαντικές επενδύσεις: η μεγαλύτερη βάση του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη κατασκευάζεται αυτήν τη στιγμή εκεί. Με έναν πρόεδρο που απομακρύνεται από την άνευ όρων ευθυγράμμιση με τη Δύση, αυτό το σχέδιο θα μπορούσε να διακυβευτεί.

Μια στρατιωτική πόλη στη Μαύρη Θάλασσα

Εκατό χιλιόμετρα από τα ουκρανικά σύνορα και απευθείας στη Μαύρη Θάλασσα, η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση που κατασκευάστηκε ποτέ από το ΝΑΤΟ αναπτύσσεται στο περιφερειακό αεροδρόμιο της Κωνστάντζας. Σύντομα, 10.000 στρατιώτες θα σταθμεύσουν εκεί – χερσαίες, αεροπορικές και θαλάσσιες δυνάμεις. Οι εργασίες ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2024.

Ο κομφορμιστικός γερμανικός Τύπος ανέφερε πληροφορίες για το έργο αυτό το καλοκαίρι, σε μια εποχή που κανείς δεν φανταζόταν ότι η Ρουμανία, από την ένταξή της στο ΝΑΤΟ το 2004 – έχοντας γίνει ένα πολιτικά σταθερό και ασφαλές καταφύγιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες – θα μπορούσε ξαφνικά να τεθεί υπό την επιρροή πολιτικών δυνάμεων που επικρίνουν το ΝΑΤΟ:

« Το ΝΑΤΟ θέλει να ενισχύσει την ανατολική πλευρά της αμυντικής συμμαχίας στην ανατολική Ρουμανία. Αυτή η τοποθεσία είναι στρατηγικής σημασίας: κοντά στην Ουκρανία και μόλις 15 χιλιόμετρα από τη Μαύρη Θάλασσα, την οποία η Ρωσία ισχυρίζεται ότι είναι δική της. Το ΝΑΤΟ παραμέλησε την περιοχή για χρόνια, αλλά μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, έχει ξεκινήσει έναν τεράστιο επανεξοπλισμό. Από την στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, η σημασία της δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη ».

Το αεροδρόμιο, που βρίσκεται κοντά στην πόλη της Κωνστάντζας, διαθέτει ήδη ένα στρατιωτικό τμήμα που χρησιμοποιείται από τον ρουμανικό στρατό και τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ. Μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια, η αεροπορική βάση «Mihail Kogălniceanu» θα επεκταθεί και θα εκσυγχρονιστεί σημαντικά. Ο στόχος είναι να επεκταθεί η βάση σε 30.000 στρέματα, περίπου δέκα φορές την έκταση του Tempelhofer Feld στο Βερολίνο, και να ξεπεράσει ακόμη και τη μεγάλη βάση Ramstein στη Ρηνανία-Παλατινάτο.

«Πόλη του ΝΑΤΟ»

Το έργο θα κοστίσει στο ΝΑΤΟ 2,5 δισ. ευρώ και η σταδιακή επέκταση της βάσης αναμένεται να διαρκέσει είκοσι χρόνια. Μια πραγματική «στρατιωτική πόλη», μια «πόλη του ΝΑΤΟ», σχεδιάζεται: με σχολεία, νηπιαγωγεία, καταστήματα και νοσοκομείο. Εκεί θα μένουν και οι οικογένειες των στρατιωτών. Από την τεχνική πλευρά, προγραμματίζονται διάδρομοι απογείωσης και προσγείωσης, τροχόδρομοι και υπόστεγα για στρατιωτικό εξοπλισμό. Προβλέπονται επίσης αποθήκες πυρομαχικών, αποθήκες καυσίμων και χώροι αποθήκευσης τεχνολογιών.

Το Balkan Insights αναφέρθηκε στην αρχή του έργου:

« Η νέα βάση θα δώσει στη Ρουμανία έναν αυξημένο ρόλο στην αρχιτεκτονική ασφάλειας του ΝΑΤΟ και μια ενισχυμένη θέση στη Μαύρη Θάλασσα, που επί του παρόντος κυριαρχείται στρατιωτικά από τη Ρωσία ».

Μια ματιά στην άσκηση «Steadfast Defender 2024» της στρατιωτικής συμμαχίας δείχνει πόσο σημαντική έχει γίνει η Ρουμανία για το ΝΑΤΟ. Ένα βασικό μέρος της άσκησης, υπό την ηγεσία επίσης της Γερμανίας, αφορούσε τη μεταφορά πολεμικών στρατευμάτων στη Ρουμανία. Επιπλέον, η γειτονική χώρα, η Μολδαβία – ένα μικρό και ακόμη ουδέτερο κράτος – βρίσκεται ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Ουκρανία. Οι εντάσεις στη Μολδαβία και την Υπερδνειστερία συνέχισαν να κλιμακώνονται. Η πολιτική ηγεσία της Μολδαβίας επιδιώκει την προσέγγιση με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με την αντιπολίτευση.

Πιθανή ρήξη της Ρουμανίας με το ΝΑΤΟ

Μια ριζική ρήξη της Ρουμανίας με τη γραμμή του ΝΑΤΟ – και ο Calin Georgescu-Roegen είχε ανακοινώσει ένα τέτοιο βήμα πριν ακυρωθούν οι εκλογές – θα ήταν δύσκολο να γίνει αποδεκτή από τους νεοσυντηρητικούς Δημοκρατικούς στην Ουάσιγκτον.

Πηγή: Dissident.one μέσω Euro-Synergies

Δ. Τσαϊλάς: γιατί ο συριακός στρατός κατέρρευσε όπως ο ελληνικός στο Σαγγάριο το 1922;

Από
anixneuseis
-
0
του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.
Η κατάρρευση του Συριακού Στρατού, φαίνεται να προέρχεται από έναν συνδυασμό εσωτερικών αδυναμιών και εξωτερικών πιέσεων που επιδεινώθηκαν με την πάροδο του χρόνου.
Με τα χρόνια, το καθεστώς του Άσαντ στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό σε πολιτοφυλακές, ομάδες που υποστηρίζονταν από το Ιράν και τους Ρώσους. Αυτή η εξάρτηση υπονόμευσε τη συνοχή, την ικανότητα και την ταυτότητα του τακτικού στρατού.
Η ανεξέλεγκτη διαφθορά και η κακή διαχείριση κούφωσαν την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα του στρατού. Οι πόροι εξαντλήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν κακώς, αφήνοντας τους στρατιώτες ανεπαρκείς και αποθαρρημένους.
Η έλλειψη κατάλληλης ηγεσίας και εκπαίδευσης εμπόδισε την ικανότητα του στρατού να προσαρμοστεί σε σύγχρονα, αποκεντρωμένα σενάρια μάχης. Αυτά είναι κρίσιμα για αστικούς και ασύμμετρους πολέμους.
Το καθεστώς αντιμετώπισε προκλήσεις στη διατήρηση της τάξης λόγω των μαζικών λιποταξιών, της αποφυγής στρατεύσεως και της γενικής έλλειψης δημόσιας υποστήριξης για την πολεμική προσπάθεια.
Ενώ στηριζόταν σε ξένες δυνάμεις για να επωμιστεί το βάρος του πολέμου, ο συριακός στρατός αμέλησε να ανοικοδομήσει τη δομή ή τη στρατηγική του για να αντέξει ένα σενάριο όπου η εξωτερική υποστήριξη εξασθενούσε.
Καθώς η Ρωσία και το Ιράν έστρεψαν την εστίασή τους σε άλλες προτεραιότητες —είτε Ουκρανία, εσωτερικά ζητήματα ή διεθνής απομόνωση— η υλικοτεχνική, οικονομική και επιχειρησιακή τους υποστήριξη στον συριακό στρατό μειώθηκε.
Ομάδες ανταρτών, ιδιαίτερα η Hay’at Tahrir al-Sham (HTS), αξιοποίησαν την ευπάθεια του καθεστώτος. Η απόσυρση της ξένης υποστήριξης δημιούργησε ένα κενό εξουσίας που οι δυνάμεις των ανταρτών εκμεταλλεύτηκαν γρήγορα.
Η οικονομία της Συρίας βρίσκεται σε ερείπια για χρόνια λόγω των διεθνών κυρώσεων, των καταστροφών από τον πόλεμο και της εσωτερικής κακοδιαχείρισης. Στρατιώτες και αξιωματικοί αντιμετώπισαν δύσκολες οικονομικές συνθήκες, μειώνοντας περαιτέρω το ηθικό.
Η εκτεταμένη απόγνωση μεταξύ των αμάχων, σε συνδυασμό με στρατιωτικές ήττες, υπονόμευσαν περαιτέρω τη θέση του καθεστώτος και τη βούληση του στρατού να πολεμήσει.
Η ταχεία κατάρρευση αντικατοπτρίζει την πτώση του ελληνικού στρατού στο μέτωπο του Σαγγάριου, αποκαλύπτοντας συστημικές αδυναμίες από αυταρχικά, εξωτερικά εξαρτημένα καθεστώτα.
Η πτώση του Συριακού Στρατού υπογραμμίζει το μακροπρόθεσμο κόστος της διαφθοράς, της εξάρτησης από ξένους παράγοντες και της αποτυχίας επένδυσης στη θεσμική ανθεκτικότητα.

Συρία: Μυστικές φυλακές του Άσαντ αναζητούν τα Λευκά Κράνη – Δίνουν αμοιβή για πληροφορίες

Από
anixneuseis
-
0

 

Τα Λευκά Κράνη σε επιχείρηση διάσωσης

Syrian Civil Defence White Helmets via AP

Αμοιβή 2.800 ευρώ, ήτοι 3.000 δολαρίων, προσφέρουν τα Λευκά Κράνη για οποιαδήποτε πληροφορία που θα οδηγήσει στον εντοπισμό μυστικών φυλακών που φημολογείται ότι διατηρεί το καθεστώς Άσαντ στη Συρία έγινε γνωστό τη Δευτέρα (9/12).

Η ομάδα διάσωσης έχει αποστείλει ομάδες για να αναζητήσουν κρυμμένα υπόγεια κελιά σε φυλακές που πιστεύεται ότι εξακολουθούν να κρατούν κρατούμενους.

Ανάμεσα στα κέντρα κράτησης που ερευνήθηκαν ήταν διαβόητη φυλακή Σαιντνάγια στη Δαμασκό με τα Λευκά Κράνη να αναφέρουν ότι κανένας κρατούμενος δεν παραμένει παγιδευμένος εκεί – ούτε πάνω ούτε κάτω από το έδαφος.

Μάλιστα προτρέπουν τις οικογένειες και τους συγγενείς των κρατουμένων να «κάνουν υπομονή» και να αποφύγουν να καταστρέψουν τυχόν στοιχεία στις φυλακές, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές υποθέσεις κατά του καθεστώτος.

«Εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας προς τις οικογένειες και τους συγγενείς των θυμάτων και κατανοούμε πλήρως τα συναισθήματά τους για την αναμονή των αγαπημένων τους προσώπων και των παιδιών τους», ανέφερε η ανακοίνωση.

«Τους απευθύνουμε όμως έκκληση να κάνουν υπομονή και να μην σκάβουν στις φυλακές ή να τις πειράζουν, διότι αυτό οδηγεί στην καταστροφή φυσικών στοιχείων που μπορεί να είναι απαραίτητα για την αποκάλυψη των γεγονότων και την υποστήριξη των προσπαθειών απονομής δικαιοσύνης και λογοδοσίας, και τους διαβεβαιώνουμε ότι οι εξειδικευμένες ομάδες μας είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε φυλακή στην οποία περιμένουν να βρουν κρατούμενους».

Πλάμεν Τόντσεφ: η «εύφλεκτη ύλη» της Ανατολικής Ασίας

Από
anixneuseis
-
0
People protest at a rally to condemn South Korean President Yoon Suk Yeol's surprise declarations of the failed martial law and to call for his resignation in Seoul, South Korea, December 5, 2024. REUTERS/Kim Kyung-Hoon

 

Πλάμεν Τόντσεφ
09.12.202413:50
Διαδηλωτές στη Νότια Κορέα ζητούν την παραίτηση του προέδρου Γιουν Σουκ Γέολ μετά την αποτυχημένη του απόπειρα να επιβάλει στρατιωτικό νόμο στη χώρα, κίνηση που προκάλεσε και την άμεση αντίδραση και διπλωματική παρέμβαση της Ουάσιγκτον. Reuters
Το μέγεθος των γεωπολιτικών προκλήσεων στην Ανατολική Ασία εξηγεί εν πολλοίς τη στροφή των ΗΠΑ προς τον Ινδο-Ειρηνικό ήδη από την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα
Ανεβαίνει επικίνδυνα ο πυρετός στην Ανατολική Ασία, με τις πολλαπλές αεροναυτικές ασκήσεις και κοινές ναυτικές περιπολίες της Ρωσίας και της Κίνας στον Βόρειο Ειρηνικό. Την ίδια στιγμή, κοινές ασκήσεις διεξάγουν στην περιοχή και ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας. Αυτά προστίθενται στην αυξανόμενη ένταση στα στενά της Ταϊβάν, όπως και στη Νοτιοσινική Θάλασσα.

Προμηνύουν αυτές οι εξελίξεις μείζονα κρίση στην περιφέρεια του Ινδο-Ειρηνικού; Και πώς εγγράφονται αυτές οι προκλήσεις στη γενικότερη τάση αποσταθεροποίησης της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, όπως και με την επικείμενη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο;

Η αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ανατολική Ασία βασίζεται σε ένα εξαιρετικά σύνθετο πλέγμα σχέσεων που είναι ως επί το πλείστον διμερείς και συχνά ετεροβαρείς. Ο μόνος περιφερειακός οργανισμός στην ευρύτερη περιοχή είναι ο Σύνδεσμος Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), με μηδαμινές όμως δυνατότητες να παρέχει ασφάλεια στα μέλη του. Απουσιάζουν αξιόπιστες πολυμερείς δομές, πόσω μάλλον περιφερειακοί αμυντικοί συνασπισμοί, όπως είναι το ΝΑΤΟ στις διατλαντικές σχέσεις. Αντ’ αυτού, το πλέγμα σχέσεων στην Ανατολική Ασία παρομοιάζεται με «τελάρο» (lattice) ως στήριγμα για αναρριχητικά φυτά. Το πρόβλημα είναι ότι η βλάστηση που αναπτύσσεται στο τελάρο είναι συχνά χαοτική, χωρίς να υπακούσει σε κάποια συνεκτική λογική.

Ελλείψει μιας συνολικής διευθέτησης στην Ανατολική Ασία, είναι πολλές οι εστίες ανάφλεξης στην ευρύτερη περιοχή. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρονται οι διενέξεις μεταξύ της Ιαπωνίας και της Ρωσίας για τις Κουρίλες Νήσους ή μεταξύ του Πεκίνου και του Τόκιο για τα νησιά Senkaku/Diaoyu.

Νοτιότερα, η Κίνα δηλώνει αποφασισμένη να εντάξει την Ταϊβάν στην εθνική της επικράτεια με κάθε μέσο, παρά τη στρατιωτική βοήθεια που προσφέρουν οι ΗΠΑ στην αυτόνομη νήσο. Τμήματα της Νοτιοσινικής Θάλασσας διεκδικούν μισή ντουζίνα χώρες, με την Κίνα να διευρύνει συνεχώς την παρουσία της εις βάρος των γειτόνων της.

Ενώ η «εύφλεκτη ύλη» είναι διάσπαρτη από την Καμτσάτκα έως την Αυστραλία, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι αντιπαραθέσεις στη Βορειοανατολική Ασία λόγω του πυρηνικού οπλοστασίου στην περιοχή – της Κίνας, της Ρωσίας και τώρα πλέον της Βόρειας Κορέας. Το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν έχει κατ’ επανάληψη προβεί στην εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων και φέρεται να έχει πραγματοποιήσει έξι πυρηνικές δοκιμές ως τώρα.

Οι φιλοδοξίες της Πιονγκγιάνγκ, σε συνδυασμό με την απρόβλεπτη ηγεσία της, τροφοδοτούν τη συζήτηση για την απόκτηση πυρηνικών ικανοτήτων τόσο από τη Νότια Κορέα όσο και από την Ιαπωνία. Μια άλλη τάση που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια σχετίζεται με τη διαμόρφωση δύο ευκρινών αντίπαλων στρατοπέδων στη Βορειοανατολική Ασία, ήτοι: Κίνας – Ρωσίας – Βόρειας Κορέας και Ιαπωνίας – Νότιας Κορέας – Ταϊβάν υπό την αμερικανική καθοδήγηση. Η αντιπαράθεση μεταξύ τους οξύνεται συνεχώς και λαμβάνει ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις.

Το αντιδυτικό μπλοκ

Στον πυρήνα του πρώτου σχηματισμού βρίσκεται το σινορωσικό δίδυμο, το οποίο υιοθέτησε την κοινή δήλωση-μανιφέστο της 4ης Φεβρουαρίου 2022, την ημέρα που ο Βλαντίμιρ Πούτιν επισκέφθηκε την Κίνα για την έναρξη των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Στη δήλωση αυτή οι πρόεδροι της Κίνας και της Ρωσίας παρουσίασαν το όραμά τους για μια νέα διεθνή τάξη πραγμάτων, ως ευθεία αμφισβήτηση της μεταψυχροπολεμικής αμερικανικής ηγεμονίας.

Είκοσι μέρες αργότερα, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία και δεν έχει αποσαφηνιστεί κατά πόσο η κινεζική ηγεσία ήταν πλήρως ενήμερη για τα σχέδια του Πούτιν. Πάντως, το Πεκίνο έχει στηρίξει τη Μόσχα παντοιοτρόπως, παρά τις επίσημες δηλώσεις περί ουδετερότητας της Κίνας στο θέμα της Ουκρανίας. Σημειώνεται ότι η Ρωσία προμηθεύεται από τη Βόρεια Κορέα όπλα και πολεμοφόδια, με αποκορύφωμα της επίσκεψη Πούτιν στην Πιονγκγιάνγκ τον περασμένο Ιούνιο και τη σύναψη διμερούς αμυντικής συμφωνίας.

Οι δύο χώρες δεσμεύτηκαν σε αμοιβαία στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης από εξωτερικούς εχθρούς και πληθαίνουν οι πληροφορίες για την αποστολή βορειοκορεατών στρατιωτών στην περιφέρεια του Κουρσκ. Συγχρόνως, η στρατιωτική συμμαχία Ρωσίας – Βόρειας Κορέας δεν χαροποιεί ιδιαίτερα την κινεζική ηγεσία, που παραδοσιακά έχει στενές σχέσεις με την Πιονγκγιάνγκ. Ούτε είναι εντελώς ανέφελες οι σινορωσικές σχέσεις, όπως αποδεικνύει η εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «Δύναμη της Σιβηρίας-2» από τη Ρωσία προς την Κίνα. Ωστόσο, οι επιμέρους διαφωνίες δεν αναμένεται να διαταράξουν τη στρατηγική συμπόρευση Πεκίνου και Μόσχας.

Το σινορωσικό δίδυμο είναι ο πυλώνας του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης (ΟΣΣ) που εκτείνεται στη Νότια και Κεντρική Ασία. Ταυτόχρονα, η Κίνα και η Ρωσία είναι ιδρυτικά μέλη του παγκόσμιας εμβέλειας σχηματισμού BRICS, στον οποίο επίσης επιδιώκουν να προσδώσουν αντιδυτικό προσανατολισμό – αν και έρχονται αντιμέτωπες με επιφυλάξεις από άλλα κράτη-μέλη, π.χ. Ινδία και Βραζιλία.

Πολύπλοκες είναι οι σχέσεις και στο φιλοδυτικό μπλοκ στη Βορειοανατολική Ασία. Για μεγάλο χρονικό διάστημα το Τόκιο και η Σεούλ δυσκολεύονταν να ξεπεράσουν την ιστορική αντιπαλότητά τους, που συνδέεται με την ιαπωνική κατοχή της κορεατικής χερσονήσου την περίοδο 1910-1945. Παρ’ όλα αυτά, μετά από αρκετές διπλωματικές αψιμαχίες μεταξύ τους, οι δύο χώρες εκπροσωπήθηκαν στη σύνοδο κορυφής με τις ΗΠΑ στο Καμπ Ντέιβιντ τον Αύγουστο του 2023.

Η τριμερής συμφωνία που υπογράφηκε σε εκείνη τη συνάντηση βασίστηκε σε επιχειρηματολογία που ξεκάθαρα φωτογραφίζει το Πεκίνο, τη Μόσχα και την Πιονκγιάνγκ, με τις αναφορές σε γεωπολιτικούς κινδύνους, τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τη διασπορά πυρηνικών όπλων. Τον περασμένο Οκτώβριο, μάλιστα, αποφασίστηκε η δημιουργία μόνιμης γραμματείας, κάτι που κατ’ ουσίαν αναβαθμίζει την εταιρική σχέση σε οργανισμό.

Χωρίς αμφιβολία, κινητήριος δύναμη σε αυτόν τον σχηματισμό είναι οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν διμερείς αμυντικές συμφωνίες με το Τόκιο από το 1945 και με τη Σεούλ από το 1950. Στην παρούσα φάση, στην Ιαπωνία υπηρετούν 53.000 αμερικανοί στρατιώτες και στη Νότια Κορέα 24.000. Η πρόσφατη πολιτική κρίση στη Σεούλ, με την απόφαση του προέδρου Γιουν Σουκ Γέολ να επιβάλει στρατιωτικό νόμο στη χώρα, προκάλεσε την άμεση αντίδραση και διπλωματική παρέμβαση της Ουάσιγκτον.

Η αμερικανική επιρροή στον Ινδο-Ειρηνικό ενισχύεται και μέσω της τετραμερούς συνεργασίας με την Ιαπωνία, την Αυστραλία και την Ινδία, ενός σχήματος που είναι γνωστό ως Quad. Σημειώνεται, επίσης, ότι οι ΗΠΑ έχουν στρατιωτική συνεργασία και με άλλες χώρες της ευρύτερης περιφέρειας (π.χ. Φιλιππίνες και Ινδονησία), ενώ το 2021 η διοίκηση Μπάιντεν προώθησε τη συμφωνία AUKUS με τη Βρετανία και την Αυστραλία.

Το νέο γεωπολιτικό κέντρο

Το μέγεθος των γεωπολιτικών προκλήσεων στην Ανατολική Ασία εξηγεί εν πολλοίς τη στροφή των ΗΠΑ προς τον Ινδο-Ειρηνικό ήδη από την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα, αλλά και τη ρητορεία του επανακάμψαντος Ντόναλντ Τραμπ περί αποδέσμευσης των ΗΠΑ από την ασφάλεια της Ευρώπης.

Ο εντεινόμενος ανταγωνισμός με την Κίνα καθίσταται η ύψιστη προτεραιότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την υπό διαμόρφωση νέα τάξη πραγμάτων. Οσο κι αν είναι άδηλο το μέλλον, το πιθανότερο είναι τα επόμενα χρόνια η διεθνής ειδησεογραφία να κυριαρχείται από εξελίξεις στην Ανατολική Ασία. Πολύ σημαντικό ερώτημα είναι ποιο μπλοκ θα εξασφαλίσει μεγαλύτερη επιρροή στην ευρύτερη περιφέρεια, είτε με ειρηνικά μέσα είτε με τη δύναμη των όπλων. Η

ρεαλιστική ανάγνωση των εξελίξεων δεν μπορεί να αποκλείσει πολεμικές συρράξεις στον Ινδο-Ειρηνικό και οι Ευρωπαίοι οφείλουν να είναι προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

Ο κ. Πλάμεν Τόντσεφ είναι επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ).

ΤΟ ΒΗΜΑ

 

 

 

Το ΕΛΙΑΜΕΠ ζητά να αναγνωρίσει η Ελλάδα το ψευδοκράτος!

Από
anixneuseis
-
6
Πρωτοφανείς απόψεις από την Γενική Διευθύντρια του Μαρία Γαβουνέλη, η οποία καταγγέλλεται ότι μετέχει σε μυστικές συνομιλίες με την Τουρκία

Μετά τις ανεκδιήγητες δηλώσεις της ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια είναι υπό διαπραγμάτευση με την Τουρκία, η γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ και καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου κ. Μαρία Γαβουνέλη τώρα υποστηρίζει ότι «η ασταθής στασιμότητα» της ελληνοτουρκικής προσεγγίσεως συνδέεται με την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Και διερωτάται σκοπίμως αν για να εισέλθει η ελληνοτουρκική σχέση στο επόμενο επίπεδο, θα πρέπει να διερευνηθεί και η εξίσωση 4+1. Η κ. Γραβουνέλη δεν τολμά να πει ποιο είναι το πέμπτο μέλος (+1) της διασκέψως. Αλλά αυτό το υπαινίχθηκε σαφώς ο ΥΠΕΞ κ. Γεραπετρίτης στην συνέντευξή του στον Real: το ψευδοκράτος!

  • Της Μύρνας Νικολαΐδου

Επιβεβαιώνοντας εμμέσως πλην σαφώς το δημοσίευμα της «Εστίας» για σύγκληση πενταμερούς διασκέψεως για την ΑΟΖ με Αίγυπτο, Τουρκία, Κύπρο και ψευδοκράτος, η κ. Γαβουνέλη βάζει για πρώτη φορά στο τραπέζι την θέση για συμμετοχή και αναγνώριση του ψευδοκράτους από την Ελλάδα, την ώρα μάλιστα που ανώτατοι διπλωματικοί κύκλοι επιμένουν στα περί μυστικής διπλωματίας και μάλιστα με την συμμετοχή και του ΕΛΙΑΜΕΠ. Για τον λόγο αυτό άλλωστε ο Πρόεδρος Ερντογάν «αναγνώρισε» τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Βουδαπέστη. Προκειμένου να «νομιμοποιήσει»η Ελλάς σε πενταμερή το ψευδοκράτος, το οποίο προσφέρεται να «βοηθήσει» στα ενεργειακά έργα στο έργο της ηλεκτρικής διασυνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου μέσα από το έδαφός του.

Για του λόγου το αληθές η γενική διευθύντρια του ΕΛΙΑΜΕΠ διερωτάται σε άρθρο της στα ΝΕΑ: «Πρόκειται για τη στάθμιση των συγκοινωνούντων δοχείων, που απαιτεί την εξισορρόπηση και των δύο προβληματικών πεδίων, πριν αποτολμήσουμε να να σκεφτούμε μια συνολική καλυτέρευση των σχέσεων των δύο χωρών; ‘Eφτασε η διμερής ελληνοτουρκική σχέση στα όρια της και δεν μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο επίπεδο χωρίς να εξομαλυνθεί και η τριμερής διάδραση, έστω με τη μορφή 4 + 1 ή όποια άλλη εξίσωση;» Και καταλήγει «Είναι σαφές πάντως ότι όσοι φαντάζονταν ή φοβούνταν ότι τα δύο προβλήματα μπορούν να συζητηθούν και να επιλυθούν χωριστά είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Τα θέματα μας είναι κοινά όσο και η θάλασσα που μα βρέχει».

Σε άλλο σημείο του άρθρου της, επισημαίνει ότι ένα χρόνο πριν το Κυπριακό είχε ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, χαρακτηρίζοντάς τον «ένα θέμα σχεδόν νεκρό με θάνατο εξ εγκαταλείψεως», το οποίο κατέστη «αναστημένος Λάζαρος»!

Οι εξοργιστικές δηλώσεις της κ. Γαβουνέλη είναι ακόμη πιο ανησυχητικές αν ληφθούν υπόψη οι σοβαρές καταγγελίες του έμπειρου διπλωμάτη Γιώργου Αυφαντή περί συμμετοχής του ΕΛΙΑΜΕΠ στις μυστικές συνομιλίες με την Άγκυρα, κάτι που κατά τον ίδιο οδήγησε και στην παραίτηση του διευθυντή του ΥΠΕΞ κ. Ρούσου Κούνδουρου.

Ο Πρέσβης επί τιμή Γεώργιος Αϋφαντής, ο οποίος γνωρίζει καλά τον κ. Κούνδρουρο, δήλωσε στο διαδικτυακό κανάλι του IRIS TV ότι ο μέχρι προ τινός διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών «υπέβαλε την παραίτησή του βλέποντας ότι έρχεται κάτι πολύ κακό με το όποιο ο ίδιος δεν ήθελε να ταυτιστεί και για να προειδοποιήσει την κοινή γνώμη. Δεν την έδωσε ο ίδιος στην δημοσιότητα την παραίτηση. Έσπευσαν και την έδωσαν μέσα από το υπουργείο Εξωτερικών κρίνοντας ότι καλύτερο είναι τώρα παρά αργότερα που θα ξεφουρνίσουν το αποτέλεσμα των μυστικών επαφών τις οποίες καταγγέλλει.  Καταγγέλλει δηλαδή (σ.σ ο κ. Κούνδουρος) ότι λειτουργούν παραθεσμικοί δίαυλοι , το ΕΛΙΑΜΕΠ, δεν ξέρω ποιος άλλος. Πρόσωπα πλήρως ανεύθυνα, ανίδεα συνεπώς και αδίστακτα, τα οποία συζητούν ζητήματα».

Υπενθυμίζεται ότι στην επιστολή παραιτήσεως του ο κ, Κούνδουρος είχε αφήσει σαφείς αιχμές για την διενέργεια μυστικής διπλωματίας, μιλώντας για ενστάσεις που έχει καταθέσει γραπτώς όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά και δεν έχουν εισακουστεί. Στην επιστολή παραιτήσεώς του ανέφερε χαρακτηριστικά: «Χάριν της γενικότερης εικόνας, προσθέτω ότι δεν εδόθη συνέχεια σε σειρά σοβαρών, κατά κρίση υπογράφοντος, ζητημάτων ελληνοτουρκικών και ευρωτουρκικών σχέσεων, οποία υπεβλήθησαν εγγράφως (δείτε αλληλογραφία Α’ Γεν. Δνσης). Συγκρατώ και την έλλειψη ενημέρωσης ή ολοκληρωμένης συζήτησης με υπογράφοντα ως προς χειρισμούς ή διαμόρφωση πλαισίου επί άλλων σημαντικών ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής, ευθέως αφορών των την Α’ Γεν. Δ/νση».

Η συγκεκαλυμμένη αναφορά του ΕΛΙΑΜΕΠ για συμμετοχή και ψευδοκράτους στις συνομιλίες, κάτι που ουσιαστικά αναγνωρίζει την ύπαρξη του, επιβεβαιώνουν το δημοσίευμα της «Εστίας» για πενταμερή διάσκεψη για την ΑΟΖ με την συμμετοχή της Αιγύπτου, της Τουρκίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ψευδοκράτους. Όπως γράψαμε στο φύλλο της 29ης Νοεμβρίου, από την συνέντευξη του υπουργού Εξωτερικών κ. Γιώργου Γεραπετρίτη στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM και στον Νίκο Χατζηνικολάου προκύπτει ευθέως ότι η Κυβέρνησις κάνει στροφή και δέχεται πλέον το ζήτημα της οριοθετήσεως να τεθεί σε τετραμερή διάσκεψη των «παρακειμένων» κρατών.

Τετραμερή που όμως, στην πράξη, θα αποδειχθεί πενταμερής. Είπε ο κ. Γεραπετρίτης: «Το να επιλυθεί το θέμα της ΑΟΖ είναι κάτι το οποίο επιβάλλει το Διεθνές Δίκαιο. Η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 ρητώς αναφέρει ότι ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα είναι αντικείμενο συζήτησης και συμφωνίας ή παραπομπής σε διεθνή δικαιοδοσία από τα γειτονικά κράτη που έχουν παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για την Αίγυπτο. Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία. Πρόθεση της Ελλάδας θα ήταν βεβαίως να φτάσουμε σε μια συνολική συμφωνία, με βάση την οποία θα εξέλιπαν και όλα τα προβλήματα. Πρέπει να υπάρξει οριοθέτηση». Και συνεχίζει:

«Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει με όλα τα παρακείμενα κράτη. Είναι προφανές ότι και με την Τουρκία υπάρχει θέμα οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, όπως επίσης και με την Κύπρο. Όλα αυτά θα πρέπει να τεθούν στο τραπέζι και να προχωρήσουμε όταν ο χρόνος το επιβάλει».

Πράγματι, ο κ. Γεραπετρίτης αναφέρεται σε τέσσερις γειτονικές χώρες. Μεταξύ αυτών και την Κύπρο. Την οποία ονομάζει απλώς «Κύπρο» και όχι «Κυπριακή Δημοκρατία». Δεδομένης δε της επιμονής της Τουρκίας για λύση δυο κρατών στην Μεγαλόνησο προκύπτει το ερώτημα, θα δεχθεί η Άγκυρα να μετάσχει σε μια τετραμερή διάσκεψη για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών ή θα επιμείνει να την διευρύνει σε «πενταμερή» εντάσσοντας σε αυτήν και το ψευδοκράτος;

Πάντως το σχέδιο της Άγκυρας για την «αναγνώριση» του ψευδοκράτους μέσω ενεργειακών συμφωνιών έχει ήδη αρχίσει να εξυφαίνεται. Σε πρόσφατες δηλώσεις του στο τηλεοπτικό κανάλι Ada, ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ ανέφερε πως «εάν υπάρξει συμφωνία εδώ, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα μεταφέρονται στην ΕΕ μέσω της Τουρκίας.  Θα διαμορφωθεί ένα πολύ πιο οικονομικό και ασφαλές σύστημα. Οι χώρες της ΕΕ αποδέχονται το θέμα της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μέσω καλωδίου, αλλά οι Ελληνοκύπριοι όχι. Μπορεί να ενταχθεί στο διασυνδεδεμένο σύστημα».

Πρόσθεσε πως η διέλευση των πλοίων και οι τομείς συνεργασίας σε πολλά θέματα θα αυξηθούν και πως οι εναέριες διασυνδέσεις θα πραγματοποιούνται και μέσω της Τουρκίας. «Αν υπάρξει συμφωνία, ο τόπος αυτός θα ξεπεράσει το Ντουμπάι. Ο λόγος που δεν συμβαίνουν αυτά είναι η νοοτροπία των Ελληνοκυπρίων να μην βλέπουν τους Τουρκοκύπριους ως ίσους», υποστήριξε ο Τατάρ, επιρρίπτοντας για μια ακόμη φορά την ευθύνη στην ελληνική πλευρά επειδή δεν αναγνωρίζει την εισβολή και κατοχή!

Είναι σαφές λοιπόν ότι η Άγκυρα λειτουργεί με βάση το δόγμα Γκιουλέρ, δηλαδή ότι δεν μπορεί να γίνει κανένα έργο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την άδεια της Τουρκίας, βάζοντας πλέον στο παιχνίδι και το ψευδοκράτος. Μήπως για αυτό η Λευκωσία έχει επιφυλάξεις για το έργο της ηλεκτρικής διασυνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου και ο σχεδιασμός για τα θαλάσσια πάρκα έχει παγώσει; Εν τούτοις αν και το τουρκικό αφήγημα είναι γνωστό, αυτό που παραμένει άγνωστο αλλά και άκρως επικίνδυνο είναι αν οι απόψεις του ΕΛΙΑΜΕΠ έχουν πράγματι βρει ευήκοα ώτα και στην ελληνική κυβέρνηση.

Πηγή: Εστία της Κυριακής

ΕΡΤ3 “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ” Πως ήταν η Συρία πριν τον πόλεμο. Ένα οδοιπορικό το 2004.

Από
anixneuseis
-
1

Τον Οκτώβριο του 2004 η εκπομπή της ΕΡΤ3 “Ανιχνεύσεις” βρέθηκαν στη Συρία. Δείτε ορισμένες πλευρές μιας χώρας που δεν θα επανέλθει, πια, σ αυτό που ήταν.

 

Gradually, Then All at Once

Από
anixneuseis
-
0

(Ugur Yildirim / dia images / Getty)

This past weekend, Syrian rebels prompted the downfall of a more than 50-year fascist regime. Yesterday, rebels freed detained prisoners; people trampled on burning images of ousted President Bashar al-Assad; families strolled through a ransacked presidential palace, taking pictures. Assad and his family have fled to Moscow, where they have been granted asylum, according to Russian state media. Some Syrian refugees are waiting at border crossings to reenter the country they had fled during the Syrian civil war, which has been ongoing since 2011.

Until now, Syria had been part of “an informal network of autocracies,” my colleague Anne Applebaum wrote yesterday. The downfall of its leader represents the possibility of change, not just in Syria but in the other members of this network. Below are five questions, answered by Atlantic writers, about what comes next for Syria, its allies, and the United States.

Why did the Assad regime fall now, after 54 years?

The Syrian people’s loyalty to Assad eroded gradually, then all at once, Anne explains: Doubts grew after Assad’s Russian backers began to transfer troops and equipment from Syria to Ukraine in 2022, and “the more recent Israeli attack on Hezbollah’s leadership hampered Iran, Assad’s other ally, from helping him as well,” she writes.

Autocratic regimes use brutality to eliminate any hope their populace may have for a different future, Anne notes: “Our leader forever” was the slogan of the Assad dynasty. “But all such ‘eternal’ regimes have one fatal flaw,” she writes. “Soldiers and police officers are members of the public too. They have relatives who suffer, cousins and friends who experience political repression and the effects of economic collapse. They, too, have doubts, and they, too, can become insecure. In Syria, we have just seen the result.”

“The turning point was the surrender of Aleppo with almost no resistance,” Anne told me when we spoke on the phone today. “It was almost like the regime melted away as people saw that no one’s fighting for it, no one’s going to support it. Why should we fight for it?“

What comes next for the Syrian people?

The case for optimism exists, my colleague Graeme Wood noted today: “The recent behavior of the rebels who have just conquered Syria looks reassuringly civilized,” he acknowledges. “Hayat Tahrir al-Sham, the group most immediately responsible for Assad’s overthrow, has announced that victory is not a license to wreck the institutions of the state … If the rebels sustain this merciful beginning, and enshrine in law and practice tolerance and equal rights for women, Alawites, Christians, Kurds, Druze, and other groups, then they will deserve apologies from all who delayed their victory, including Western politicians.”

However, Graeme notes, “there are good reasons to doubt that the new Syria will resemble this gumdrops-and-ponies utopia.” Hayat Tahrir al-Sham’s leader is Abu Mohammad al-Jolani, who formerly led Jabhat al-Nusra—”the Syrian franchise of al-Qaeda that functioned as a slightly less-evil twin of ISIS,” as Graeme puts it. Still, Graeme acknowledges, the images of Syrian citizens on social media “show hope and solidarity. So far Syria has had 50 years of fascism and one day of its opposite. If it can string together more such days—perhaps a month, and dare one hope for even a year—the previous decade of resistance will have been worth it.”

In the coming days, observers may start to get a clearer picture of what Syria’s future looks like. What should we watch out for?

“Look at the peacefulness of cities,” Anne told me. “Will there be out-of-control panic, looting, and riots? Or will people be staying at home to watch what happens?” Observers should also “look at what the institutions and the government does,” she said. “There are a lot of people in Syria who make different pieces of the state function. It’s not a very effective or well-run state, but there’s an electricity system and traffic laws. There are people who are enforcing those things. Whether those people stay and continue to do their jobs in some kind of organized fashion will give you an indication of whether there will be a peaceful transition.”

The third thing to monitor, Anne told me, is how the various armed groups in Syria interact with one another. “Some of them have been using very open language, and trying to speak for the whole nation,” she noted. “They have different backgrounds and different origins. Some of them come from the Islamist world. Some of them come from the Syrian opposition. Some of them are Kurds. If they create some kind of council or transitional government, something that brings them all together, that’s a good sign. And if they don’t do that, it’s a bad sign.”

What does the fall of the Assad regime mean for Iran and Russia, two longtime backers of Syria?

Iran has lost another of its regional proxy forces, Eliot A. Cohen explains in a recent article: “Iran is a strong state, in the sense that its people are deeply rooted in a shared history and culture, but it has a relatively weak military. It has invested heavily in proxy warfare with notable success, including against the United States in Iraq. But with the defeats of Hamas and Hezbollah, and with the collapse of the Assad regime, Iran has suffered irrecoverable losses.” Russia also “has been humiliated by its client’s collapse,” Eliot writes, “and it, too, now faces an enduring hostility from a Syrian population that it helped suppress.”

What does the fall of the regime mean for the U.S.?

America has been thwarted once again in its desire to leave the Middle East, Eliot notes. And it faces an even more urgent problem: “If Iran does indeed choose to sprint for nuclear weapons, Trump’s White House will have to decide whether to call in the heavy bombers and forestall that move, which would trigger a landslide of nuclear proliferation well beyond the Persian Gulf,” he writes. “It might face that decision very early on.”

 

 

1...981982983...3,039Σελίδα 982 από 3,039