Ιστορική επίσκεψη Στάρμερ – Συζητά με ΠτΔ περιφερειακές εξελίξεις, Κυπριακό και διμερείς σχέσεις
Στο Προεδρικό Μέγαρο θα βρεθεί σήμερα το πρωί ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, όπου θα έχει συνάντηση στις 8:40 με τον Πρόεδρο της Δημοκατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη. Θα ακολουθήσουν διευρυμένες συνομιλίες αντιπροσωπειών των Κυβερνήσεων των δυο χωρών. Στην ατζέντα των συνομιλιών κεντρική θέση θα έχουν το Κυπριακό, οι διμερείςσχέσεις και οι περιφερειακέςεξελίξεις.
Η μονοήμερη επίσκεψη Στάρμερ στην Κύπρο, εντάσσεται στο πλαίσιο περιοδείας του στην περιοχή. Σε ανακοίνωση της Προεδρίας για την επίσκεψη αναφέρεται πως αυτή «αποτελεί ορόσημο στις στενές διμερείς σχέσεις των δύο χωρών, αφού πρόκειται για την πρώτη επίσκεψη Βρετανού Πρωθυπουργού σε διμερές επίπεδο στην Κύπρο από το 1971 που επισκέφθηκε την χώρα μας ο τότε Πρωθυπουργός Edward Heath, ενώ η επίσκεψη του John Major το 1993 εντασσόταν στο πλαίσιο συνάντησης των χωρών της Κοινοπολιτείας».
Σημειώνεται, δε, ότι η συνάντηση πραγματοποιείται λιγότερο από δύο μήνες μετά τη συνάντησή Προέδρου Χριστοδουλίδη – Στάρμερ στο Λονδίνο.
Ανάμεσα στα θέματα που αναμένεται να απασχολήσουν τις συνομιλίες είναι οι διμερείς σχέσεις με έμφαση σε αυτά που εμπίπτουν στον Στρατηγικό Διάλογο μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων συνεργασίας στους τομείς άμυνας και ασφάλειας, εκπαίδευσης, πολιτισμού, οικονομίας, εμπορίου, επενδύσεων και ενέργειας, σηεμιώνεται.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης αναμένεται να συζητηθεί επίσης το Κυπριακό και οι προσπάθειες επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, ενώ, μεταξύ άλλων, θα συζητηθούν ζητήματα που άπτονται του Μεταναστευτικού, η κατάσταση στην Ουκρανία καθώς και οι σχέσεις ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου.
Έμφαση αναμένεται να δοθεί και στις περιφερειακές εξελίξεις και στον ρόλο που διαδραματίζει διαχρονικά η Κυπριακή Δημοκρατία στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά και πρόσφατα τόσο μέσω της πρωτοβουλίας της «Αμάλθεια», όσο και σε θέματα απομάκρυνσης πολιτών από εμπόλεμες ζώνες.
Assad’s downfall a strategic victory to anti-Iran camp
Fear rise over a power vacuum; resurgence of extremist groups
Assad’s allies, Iran and Russia, grapple with loss of influence
DOHA, Dec 9 (Reuters) – The ouster of Syrian President Bashar al-Assad, after rebel forces swept into Damascus this weekend, shattered Iran’s network of influence in the Middle East but Israel, the United States and Arab powers must now deal with the risk of instability and extremism from the mosaic of forces that replaces him.
Chief among the rebel forces that ended 50 years of brutal dynastic rule by Assad and his father was Hayat Tahrir al-Sham (HTS), a Sunni Muslim group previously affiliated with Al Qaeda that is designated as a terrorist organization by the U.S. and the U.N.
Western and Arab nations fear that the HTS-led rebel coalition may seek to replace Assad’s regime with a hardline Islamist government, or one less able or inclined to prevent the resurgence of radical forces, three diplomats and three analysts told Reuters.
“There is strong fear inside and outside the region of the power vacuum that Assad’s sudden collapse may cause,” said Abdelaziz al-Sager, director of the Gulf Research Center, a think tank focused on the Middle East. He cited the civil wars that followed the toppling of Iraqi president Saddam Hussein in 2003 and Libyan dictator Muammar Gaddafi in 2011.
One senior Western diplomat in the region, who spoke on condition of anonymity, told Reuters that – with the rebel forces fragmented – there was no plan for how to rule Syria, a complex nation divided into various sects and ethnic groups, each with its own regional power base.
The senior diplomat expressed fears that lawlessness in Syria could allow the flourishing of extremist groups like Islamic State (IS), which in 2014 swept through large swathes of Syria and Iraq and established an Islamic Caliphate before it was driven out by a US-led coalition by 2019.
U.S. President Joe Biden on Sunday welcomed Assad’s toppling and said he should be “held accountable” for his despotic rule but he warned that his departure was a moment of “risk and uncertainty”. U.S. forces on Sunday conducted dozens of strikes within Syria against IS to prevent it reasserting itself.
The speed of Assad’s ouster, just two weeks since the rebel offensive began, took many in the White House by surprise. A senior U.S. official said Washington was now seeking ways to communicate with all the rebel groups, not just HTS.
So far, Washington had mostly thrown its support behind Syrian Kurdish groups, such as the Syrian Democratic Forces (SDF), whose areas of control are in northeast Syria. These groups, however, are in conflict with one of the main victorious rebels factions, the Syrian National Army (SNA), backed by regional power broker, Turkey, which opposes Kurdish influence.
Assad’s allies, Tehran and Moscow, who propped up his rule for 13 years with military support, men and airpower, also face far-reaching implications from his precipitous downfall.
Moscow – which has given Assad and his family asylum – has two major military bases in Syria, its main footprint in the Middle East. Its naval base in Tartous on the Mediterranean has been a staging post to fly military contractors in and out of Africa.
For Tehran, its alliance with Assad – a member of the minority Alawite sect, an offshoot of Shi’ite Islam – was a cornerstone of its powerbase in a predominantly Sunni region wary of Shi’ite Iran.
Assad’s departure shattered a pivotal axis of influence, eroding Tehran’s ability to project power and sustain its network of militia groups across the Middle East, particularly to its ally Hezbollah in Lebanon. A senior Iranian official told Reuters on Monday it had opened a direct line of communication with the rebels in an attempt to “prevent a hostile trajectory”.
Israel’s year-long military campaign has already severely weakened the military power of Hezbollah and Palestinian group Hamas in Gaza.
Assad offered Iran a vital conduit for arms shipments to rebuild Hezbollah. Jonathan Panikoff, a former U.S. deputy national intelligence officer for the Middle East, said his ouster could make it more difficult for Hezbollah to rearm, increasing the prospects that a ceasefire with Israel agreed last month would hold.
Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu hailed the ousting of Assad as an “historic day” that followed the blows delivered by Israel against Iran and Hezbollah. He said he had ordered Israeli forces to seize areas along the bordering buffer zone to ensure Israel’s security.
Israeli forces carried out air strikes against suspected chemical weapons and missile sites on Monday to prevent them from falling into the hands of hostile actors, the foreign minister said.
Carmit Valensi, a senior researcher at the Institute for National Security Studies (INSS), a think tank for Israeli security policy based in Tel Aviv, said that – despite the risk of a prolonged period of chaos and violence in Syria – Assad’s fall could benefit Israel.
“Despite concerns over the rise of extremist elements near the border and the lack of a clear authority in charge, the military capabilities of the rebels, in their various forms, aren’t comparable to those of Iran and its proxies,” she said.
CALLS FOR NEW CONSTITUTION, ELECTIONS
Marwan al-Muasher, vice president for studies at the U.S.-based Carnegie Endowment for International Peace, said Assad’s exit could provide an opportunity for Syrians to establish an inclusive political governance through an orderly transition that avoided a power vacuum that would allow extremist groups to gain ascendancy.
Hadi Al-Bahra, the head of Syria’s main opposition abroad, told Reuters on the sidelines of the Doha Forum on Sunday that Syria should have an 18-month transition period to establish “a safe, neutral, and quiet environment” for free elections.
Al-Bahra, President of the Syrian National Coalition, said Syria should draft a constitution within six months, on which the first election would be a referendum. He said the opposition had asked state employees to report to work until the power transition, and assured them that they would not be harmed.
But Syria’s political opposition has little influence on the ground in Damascus, where armed groups hold sway, and many Syria watchers remain skeptic.
HTS’ leader, Abu Mohammed al-Golani, addressed huge crowds at the medieval Umayyad Mosque in central Damascus on Sunday, promising a new chapter for the region and that Syria would become “a beacon for the Islamic nation”.
There are, however, questions about whether Golani’s form of strict Islamist ideology would be accepted throughout Syria, a country where a moderate and liberal form of Islam prevails and with a mixed Christian, Alawite, Druze and Kurdish population.
Both Western and Middle Eastern officials expressed concern about the unity of Syria, with key territories, including those along borders with Iraq and Turkey, under the control of different sects and ethnic groups: these divisions, which were entrenched by a bloody 2011 uprising, present a growing threat to national stability.
The analysts and diplomats who spoke to Reuters warned of the risk of a free-for-all conflict – akin to the wake of the toppling of Gaddafi in Libya or Saddam in Iraq – in which armed groups from different Islamist, ethnic and ideological shades fight for supremacy over territory. Such a failed state in Syria would have a major impact on neighbors Lebanon, Turkey, Iraq and Jordan, they said.
RIVALRY AMONG REBELS
Syria’s opposition comprises a broad spectrum from moderate groups such as the SNA to jihadi elements within the HTS, each with its own vision for Syria’s future, ranging from secular democracy to Islamic governance.
“Each one of these rebel group is vying for supremacy; each one wants to be in charge. Each one thinks they can be Bashar al-Assad, and each one has allegiance to a foreign party funding his group,” said al-Sager. “They will clash unless there is an effort by the UN and some regional countries with influence to unify them.”
Turkish-backed forces dominate in the north, while U.S.-aligned Kurdish groups, such as the Syrian Democratic Forces (SDF), hold sway in northeastern Syria.
In a sign of the tensions between the groups, the Turkey-backed SNA seized swathes of territory, including the city of Tel Refaat, from U.S.-backed Kurdish forces at the start of the recent offensive. On Sunday, a Turkish security source said the rebels entered the northern city of Manbij after pushing the Kurds back again.
Still, some analysts say that an orderly transition is possible, arguing that well-established government institutions in Damascus remain capable of carrying out duties.
They also point to the rebels’ experience of governing in enclaves across Syria that they have managed in some cases for more than a decade. The rebel alliance, led by HTS, made a point of offering clemency for members of the security forces when it seized Aleppo, Syria’s second-largest city, late last month and promised the sizeable minority populations that it would preserve their way of life.
But Hassan Hassan, an expert on Islamist groups in the Middle East based in Washington, said that concerns persisted among these minority groups now that the rebels had captured Damascus.
“There is uncertainty about what will happen next, particularly about religious influence and how (Islamic) laws may evolve,” he said.
Η ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ ΙΣΧΥΣ ΤΩΝ PROXIES ΣΤΗΝ ΑΝΤΡΟΠΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
Για άλλη μια φορά, η Μέση Ανατολή αποδεικνύει αυτό που όσοι περπάτησαν στα χώματα της, ξέρουν καλά…
ΤΙΠΟΤΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ…
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ!!..
Ακόμα και οι “αρχές” του τύπου, “ο εχθρός του εχθρού μου=φιλος μου”, ούτε αυτό ισχύει…
Αλλιώς κοιμάσαι το βράδυ ,και αλλιώς ξυπνάς το πρωί…
Ο Θουκυδίδης , όμως…παραμένει τεράστιος και αδιάψευστος…
Και παρότι έχουμε την τιμή να πατάμε στα ίδια χώματα, δυστυχώς ελάχιστα έχουμε μάθει από αυτόν…
Με αποτέλεσμα τα παθήματα που δεν μας έγιναν μαθήματα, να επαναλαμβάνονται…και αυτή τη φορά, ο κύκλος της επανάληψης, έχει αρχίσει και μας προσεγγίζει πιο επικίνδυνα από ποτέ…
Πριν από λίγες ημέρες, τοποθετήθηκα δημόσια για το ξέσπασμα της νέας κρίσης στη Μ. Ανατολή και εξέφρασα τη θέση, ότι η “αιφνδιαστική” κίνηση – επίθεση που έγινε στο Χαλέπι, από την ανασυσταθείσα ισλαμιστική τρομοκρατική φονταμενταλιστική ένοπλη οργάνωση Χαγιάτ Ταχριρ Αλ Σαμ, με την ανοιχτή υποστήριξη της Τουρκίας, προφανώς και ήταν προσυνεννοημένη όχι μόνο εκ μέρους Τουρκίας, ΗΠΑ, Ισραήλ= “αστερισμός” του ΝΑΤΟ plus, αλλά είχε ιδιαίτερο ενδαφέρον η υποτονική και νωθρή αντίδραση εκ μέρους Ρωσίας και Ιράν…
Και πραγματικά, όλες οι μεγάλες πόλεις που ελέγχονταν από τις στρατιωτικές δυνάμεις -τις φίλα προσκείμενες στην κυβέρνηση Άσαντ-, και δη το Χαλέπι, Ντάιρ Ερ Ζορ, Χομς, Χαμα…όλες έπεφταν σαν χάρτινοι πύργοι, με τις κυβερνητικές δυνάμεις προστασίας τους, (Άσαντ), να αποχωρούν τις περισσότερες φορές άνευ μάχης και να ψάχνουν να βρουν καταφύγιο σε Λίβανο, Ιράκ ή Ιορδανία…
Υπόψιν, ότι αυτό το μόρφωμα των ισλαμιστών/σαλαφιστών -σκληρών σουνιτών- , το οποίο το προσομοίασα και προχθές ως Φρανκεστάιν, γιατί τέτοιο είναι, χρησιμοποιεί δυτικό εξοπλισμό, τόσο σε βαρέα όπλα όσο και σε ελαφρύ οπλισμό/λοιπό εξοπλισμό…
Δεν πειράζει…μην κακοκαρδίζουμε τα “τσάνελα” και τα ΜΜΕ της αντικειμενικής ενημέρωσης….εξάλλου τα μιλήσαμε , τα συμφωνήσαμε…φωτογραφίες δεν θα δείχνετε…άντε κανά αγροτικό με έστορα-πολυβόλο και μέχρι εκεί…και υπόψιν ότι οι φωτογραφίες με καμμένα άρματα Τ- σειράς, ειναι από τα κατεστραμμένα των δυνάμεων Άσαντ…
Ο Φρανκεστάιν λοιπόν προέκυψε, από “κοπτοραπτική” με την καθοδήγηση μυστικών υπηρεσιών, ενσωματώνοντας υπό την “ηγεσία” της ξεκάθαρα τρομοκρατικής οργάνωσης Χαγιατ Ταχριρ Αλ Σαμ (προέκυψε από τα απομεινάρια του μετώπου της Αλ Νούσρα, της Ανσαρ Αλ Ντιν, Νουρ Αλ Ντιν και άλλων μικρότερων τζιχαντιστικών οργανώσεων), και των ισλαμιστών του FSA (Free Syrian Army), NSA (National Syrian Army), NSF (National Syrian Front) καθώς και άλλων ισλαμιστικών υπολειμμάτων του ISIS (DAESH) και της πρώην Al Qaeda…
Εξάλλου το σουνιτικό ισλάμ και η τζιχάντ στη Μ. Ανατολή, παραμένουν πάντα αποτελεσματικό περιτύλιγμα…ιδιαίτερα αν πρόκειται να περιτυλίξουν USDs , είτε σαν hard money, είτε με την μορφή εξοπλισμών…ούτως ή άλλως και τα δύο ισχύ προσφέρουν…
Ο αρχηγός της Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ Σαμ, είχε επικηρυχθεί το 2017 από τις ΗΠΑ για 10 εκατομμύρια $. Σήμερα, ως αυτοβαπτιζόμενος ηγέτης της “συριακής αντιπολίτευσης” και με νέο όνομα , ως άξιος proxy, έφερε εις πέρας πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά το έργο που του ανατέθηκε…
Ποιός ανέλαβε το έργο της συσσωμάτωσης, εξοπλισμού και ανάθεσης αποστολών σε αυτή την επίσημα αναγνωρισμένη από τη “Δύση” τρομοκρατική οργάνωση , την οποία σήμερα η κυρία Φον ντερ Λαίεν και δια αυτής, ολόκληρη η Ε.Ε αναγνωρίζει ως “αντιπολίτευση” την οποία θα στηρίξει για μια “μετάβαση σε δημοκρατική ομαλότητα” . …??..
Μα οι μυστικές υπηρεσίες, τόσο των ΗΠΑ και Ισραήλ, όσο και της Τουρκίας…ιδιαίτερο βέβαια ρόλο στο σχεδιασμό παίζουν και οι “στρατιωτικοί σύμβουλοι”, αλλά κυρίως οι private armies (PCASP/ private contracted armed security personnel )…
Τόσο της Τουρκίας (SADAT), καθώς και οι ad hoc μισθοφορικές εταιρείες των ΗΠΑ και Ισραήλ που συστήνονται και σβήνονται εν μία νυκτί…
Στο προσκήνιο, οι ΗΠΑ, μέσω του εν αναμονή Προέδρου , δήλωσαν ότι δεν έχουν ενδιαφέρον για τη σύγκρουση στη Συρία…
O δε απερχόμενος Πρόεδρος Μπάιντεν, δήλωσε ότι χαιρετίζει την αλλαγή ηγεσίας στη χώρα και ότι η νέα κατάσταση είναι πράξη δικαιοσύνης και ιστορική ευκαιρία για τον Συριακό λαό..
Σαφώς και δεν ισχύει τίποτε από αυτά…
Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι
Το έργο έχει ξαναπαιχτεί , σε Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν κι αλλού..
Οι ΗΠΑ, είχαν και έχουν τεράστια συμφέροντα, γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά και οικονομικά στη Μ. Ανατολη…εξάλλου αυτές έκδηλα υποκίνησαν το 2011 (τύποις 18 Δεκ 2010) την Αραβική Άνοιξη στο Μαγκρέμπ και στη Μ. Ανατολή…
Τότε λοιπόν, ο Άσαντ και το αδιαμφισβήτητα δικτατορικό και νεποτικό καθεστώς του, παρότι η χώρα του βούλιαξε στον εμφύλιο, έδειξε αξιοσημείωτη αντοχή, χωρίς να υποκύψει στη νέα τάξη πραγμάτων στην περιοχή. Εκμεταλλευόμενος βέβαια στο μέγιστο βαθμό, τις διευκολύνσεις που παρείχε στη Ρωσία με τις βάσεις της Λαττάκειας και της Ταρτούς, ως το απαράιτητο αντιστάθμισμα…
Και για αρκετά χρόνια , οι ΗΠΑ, παρά τις επαναλαμβανόμενες δολοφονικές απόπειρες εναντίον του Άσαντ, έδειξαν να το ανέχονται και εν μέρει αποδέχονται αυτό , ιδιαίτερα μετά τη στροφή της εξωτερικής τους πολιτικής το 2014, αναγνωρίζοντας το μέχρι τότε “καθεστώς Άσαντ” , ως την επίσημη συριακή κυβέρνηση…
Ήρθε όμως η ρωσοουκρανική σύγκρουση και το ξέσπασμα της κρίσης στη Γάζα, όπου πλέον άρχισαν να αναπτύσσονται νέοι σχεδιασμοί για την περιοχή…
Είναι βλέπεις και οι διερχόμενοι από τη Συρία αγωγοί, τόσο του Arab gas , όσο και αυτών που μεταφέρουν ενεργειακά προίόντα από τη Μοσούλη και το Κιρκούκ στη Μεσόγειο, (καθώς και του TANAP , ο οποίος αναζητεί νοτιότερη διεύρυνση) , οι οποίοι επηρεάζουν ήδη το Ισραήλ και λοιπές αραβικές χώρες της Μεσσοποταμίας και κάνουν τα πράγματα ακόμη δυσκολότερα…
Ιδιαίτερα αν έχεις ως αρχή εξουσίας στη Συρία, έναν μπααθικό Άσαντ, ο οποίος ελέω κληρονομικής μοναρχίας, δεν είχε καταλάβει το εύθραυστο της θέσεως του…
Τα εύφλεκτα υλικά εξάλλου, στη Συρία δεν εξέλειπαν ποτέ, με τους αλαουίτες, -παρότι μειοψηφία- , να έχουν τον έλεγχο των δομών της χώρας , προκαλώντας την μόνιμη και ανοιχτή δυσαρέσκεια των σουνιτών και των σκληρότερων σαλαφιστών…
Το Ιράν βέβαια , και ο Λίβανος, βολεύονταν μια χαρά με τη Συρία του Άσαντ, ή έστω ότι είχε απομείνει από αυτήν μετά την έλευση της Αραβικής Άνοιξης, η οποία μάρανε μέχρι σαπίσματος το πάλαι ποτέ “ρόδο του Λεβάντε”…
Το διαρκές κακοφόρμισμα μια χαίνουσας πληγής, χωρίς να λαμβάνονται ουσιαστικά μέτρα για την ανάκτησή του ελέγχου στη Συριακή επικράτεια, ήταν νομοτελειακό ότι θα οδηγούσε σε αλλαγή status …
Ο δε Άσαντ, όσο διαρκούσε αυτή η επίπλαστη παράταση εξουσίας του, δεν έδειξε να ενδιαφέρεται ανοιχτά για την καταπολέμηση και εξώθηση των ισλαμιστικών απειλών οι οποίες μέσω των κάθε λογής αναφυομένων τρομοκρατικών (για τη δύση) οργανώσεων, ήλεγχαν randomly μεγάλο μερος της Β-Β.Α. επικράτειας…
Και η απειλή εκ μέρους της Τουρκίας, μεγάλωνε διαρκώς και αυτή…όχι μόνο εδαφικά, αλλά κυρίως τεχνολογικά και από πλευράς δυνατοτήτων και νέων παραγόντων προβολής σκληρής ισχύος στα βόρεια σύνορα…
Αγνοήθηκαν…??..ίσως σε κάποιο βαθμό…
Από την άλλη πλευρά, η αλήθεια είναι ότι η Συρία του Άσαντ, δεν είχε την σκληρή ισχύ και τους πόρους (ένεκα και του επιβαλλόμενου εμπάργκο) να αντιταχθεί σθεναρά σε αυτή την εξέλιξη…όπως όμως εξίσου αλήθές είναι ότι και ο Άσαντ, δεν έδειξε ιδιαίτερη ζέση για μια ολόκληρη δεκαετία, να αντιταχθεί σθεναρά σε αυτή τη σήψη και τους μεταβαλλόμενους εδαφικούς ακρωτηριασμούς…
Πιθανόν αρκούνταν και ήταν ικανοποιημένος με την θεώρηση ενός Δαμασκοκεντρικού κράτους στα νότια, αδιαφορώντας για τα μεγάλα προβλήματα του βορά…
(ναι, ξέρω, κάτι σας θυμίζει αυτό για το “Αθηνοκεντρικο” κράτος και το μέγα έλλειΜμα προσοχής στον ελληνικό βορά..) …
Το ίδιο και η συριακή αλαουιτική ελίτ, η οποία κατείχε τη νομή της εξουσίας…
Πηγαίνοντας όλοι μαζί, τους βόλους λίγο παραπέρα κάθε φορά…
Όμως τα πράγματα περιπλάκησαν έτι περαιτέρω, με το ξέσπασμα της κρίσης στη Γάζα, τη μεγέθυνση της σύγκρουσης, της ανοιχτής εμπλοκής της Χεζμπολάχ και του Λιβάνου, το χτύπημα της ιρανικής πρεσβείας στη Δαμασκό, και βέβαια την για πρώτη φορά ανοιχτή ένοπλη αντιπαράθεση , μεταξύ Ιράν και Ισραήλ…
Η έλλειψη διορατικότητας λοιπόν , και η αδυναμία συμμετοχής στη διαμόρφωση των εξελίξεων (που κάποιοι άλλοι εξυφαίνουν για εσένα) , είναι σίγουρο ότι πάντα οδηγεί σε ανεπιθύμητες και δυσάρεστες καταστάσεις…
Και αν στη σύγκρουση στη Γάζα, το σουνιτικό ισλάμ μέσω της Χαμάς και το αντίστοιχο σηϊτικό ισλάμ μέσω της Χεζμπολάχ, δεν είχαν πρόβλημα ώστε να συνεργαστούν εναντίον του προαιώνιου εχθρού τους , του Ισραήλ…στην τωρινή περίπτωση της Συρίας, κάτι τέτοιο φαντάζει ανεπίτρεπτο με το σκληρό σουνιτικό ισλάμ και την τζιχάντ να πρωτοστατεί…
Οι σουνίτες λοιπόν, τώρα πια, είναι άσπονδοι εχθροί με τους σηϊτες, και παρότι λίγες εκατοντάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, αυτοί οι δύο συνεργάστηκαν, τώρα έπρεπε οι σουνίτες να ανατρέψουν τους Αλαουίτες και να περιορίσουν και να ακρωτηριάσουν το σηϊτικό Ιράν….
Περνώντας βέβαια η Συρία εκτός ελέγχου Άσαντ, σταματά η ροή ενισχύσεων, εξοπλισμού και υλικών από το Ιράν, προς τη Χεζμπολάχ….και τόοο η Χεζμπολάχ, όσο και η Χαμάς νοτιότερα, επιχειρησιακά έχουν περιοριστεί πολύ σημαντικά, δίνοντας πλέον βαθιές ανάσες στο Ισραήλ, το οποίο όχι μόνο καλοβλέπει, αλλά εξέθρεψε τις υπόψη εξελίξεις…έστω και αν έπρεπε να ανεχτεί στην εξίσωση το ρόλο του σουλτάνου Ερντογάν….εξ ου και η πρόσφατη συνάντηση των αρχηγών των μυστικών υπηρεσιών Τουρκίας / Ισραήλ…
Οι ΗΠΑ λοιπόν, και αυτές επωφελούνται από τις παραπάνω εξελίξεις, με ένα Ιράν, χωρίς “μακρύ χέρι” στην περιοχή, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να εξασφαλιζουν υπό τον έλεγχό τους στα κοιτάσματα του Κιρκούκ και της Μοσούλης…μέσω άλλων proxies, δηλαδή εν προκειμένω των Κούρδων…
Και η Κίνα και η Ρωσία, που δραστηριοποιούνται ενεργά στις περιοχές της Μοσούλης, του Κιρκούκ και του Αρμπίλ, ούτε αυτές θα ήθελαν μεταβολή των υπόψη στοιχείων, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν δυσμενώς τα συμφέροντά τους.
Η Τουρκία λοιπόν, καλοείδε την ευκαιρία, αφού ο υπόψη σχεδιασμός εξυπηρετούσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, πρωτίστως τα δικά της συμφέροντα, εξασφαλίζοντας στα Ν-ΝΑ σύνορα την διεκδικούμενη buffer zone των 30 χιλιομέτρων …
Τα οποία εκτιμώ ότι θα γίνουν πολύ περισσότερα, στην αναθεωρητική βάση που την χαρακτηρίζει και στη βάση του “εθνικού όρκου”, ενώ παράλληλα θα δώσει και τα απαραίτητα credits στη διαγωγή της, ιδίως στις σχέσεις της με τις Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ…
Με τα ενδεχόμενα πλέον ανοιχτά, για περαιτέρω εξοπλισμό και αναβάθμιση σχέσεων, παρά το “φάουλ” με τους S-400..
Παράλληλα αναβαθμίζει το ρόλο της ως ξεκάθαρη περιφερειακή δύναμη, έχοντας προς το παρόν εξασφαλίσει τη μη δημιουργία κουρδικού κράτους, σε περιοχή που να επηρεάζει την υφιστάμενη επικράτειά της…
Η Ρωσία αντίστοιχα, μετά τη Ντόχα, αναγνωρίζει και αυτή το ρόλο της Τουρκίας, όπως και η Ε.Ε., και επί του παρόντος δείχνει ικανοποιημένη με τη διατήρηση της πολύτιμης παράκτιας Β-Β.Δ. συριακής εδαφικής λωρίδας, η οποία της εξασφαλίζει τη διατήρηση των βάσεων της Ταρτούς και της Λαττάκειας…
Υπόψιν, ότι ένας στρατός των 40-50 χιλιάδων τζιχαντιστών μαχητών με τον ανάλογο δυτικό και όχι μόνο εξοπλισμό, από πλευράς συγκέντρωσης-εκπαίδευσης και εξοπλισμού του, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος…
Ιδίως σε μιά περιοχή όπως η Β.-Β.Α. Συρία που τα δίκτυα πληροφοριών έχουν πάρει φωτιά, συνεπικουρούμενα από HUMINT, OSINT, IMINT,SIGINT , GEOINT, δορυφόρους και ένα σωρό ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες…..
Οπότε , αν μη τι άλλο, οξύμωρη η μη ρωσική αντίδραση, κατά την εκδήλωση της “αιφνιδιαστικής ” επίθεσης – διείσδυσης των τζιχαντιστών στο Χαλέπι…αλλά και στη Χάμα και στη Χομς και στη Δαμασκό…
Οι ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις, θα μπορούσαν να επέμβουν αποτελεσματικά, από τις πρώτες ώρες, αλλά κάτι τέτοιο δεν εκδηλώθηκε…
Αντίθετα είδαμε να φεύγουν από την Ταρτούς οι ναυτικές Μονάδες του ρωσικού στόλου για άσκηση στο Αιγαίο, όπου είχαμε και ένα αναπάντεχο δώρο εκ μέρους της ρωσικής πλευράς, η οποία τυπικά ζήτησε την άδεια μας για τη διεξαγωγή της άσκησης, σε περιοχή κυριαρχικών μας δικαιωμάτων (ΑΟΖ με Αίγυπτο), μη αναγνωρίζοντας το τουρκλολυβικό μνημόνιο…
Παρόλα αυτά, να μην παίρνουν τα μυαλά μας αέρα…κίνηση τακτικής ήταν για “υπενθύμιση¨ προφανώς των συμφωνηθέντων με τον Ερντογάν, για τους δικούς τους λόγους…
Και να μην ξεχνάμε ότι στις διεθνείς σχέσεις, δεν υπάρχουν ούτε φιλίες, ούτε έχθρες, ούτε βέβαια προσωπικές σχέσεις…υπάρχουν μόνο συμφέροντα… συμφέροντα και ισχύς…
Και δεν θα πρέπει να διαλάθουν της προσοχής και οι ταυτόχρονες με την εκδήλωση της επίθεσης στο Χαλέπι, προσπάθειες ανατροπής του Άσαντ, με πραξικόπημα εντός της Δαμασκού, ξεκάθαρο σημάδι δραστηριότητας μυστικών υπηρεσιών…
Παρά το προ ολίγων μηνών αίτημα συνάντησης Ερντογάν- Άσαντ, στη Νέα Υόρκη , και την προ ολίγων ημερών επανάληψή του για τηλεφωνική συνομιλία τους σύμφωνα με τις δηλώσεις Ερντογάν, ο Άσαντ δεν ανταποκρίθηκε…παρόλα αυτά, είναι παραπάνω από δεδομένο ότι το μήνυμα το έλαβε μέσω των καταλλήλων διαύλων, αλλά ο Άσαντ όπως έδειξαν τα πράγματα, δεν φάνηκε να υποκύπτει στις επιδιώξεις Ερντογάν…και τα πράγματα πήραν το δρόμο τους…
Ένας Ερντογάν, ο οποίος ξεκάθαρα προ ολίγων ημερών, με δηλώσεις του προέτρεπε τους τζιχαντιστές να κινηθούν προς τη Δαμασκό, ενώ ομοίως ξεκάθαρος ήταν ο συμβολισμός της ανάρτησης της τουρκικής σημαίας στο καταληφθέν Χαλέπι…
Με την κατάληψή του, άρρηκτα συνυφασμένη , με τον εθνικό όρκο του Κεμάλ , ο οποίος αναβιώνει στο σημερινό τουρκικό όραμα…(στον εθνικό όρκο βέβαια, συγκρατείστε ότι περιλαμβάνονται τόσο η Μοσούλη και το Κιρκούκ, αλλά και η “Σελανίκ”)..
Υπόψιν, ότι κατά τις πρώτες ημέρες της επίθεσης, σηϊτικές πολιτοφυλακές από το Ιράκ, που προσέτρεξαν να συνδράμουν τις δυνάμεις του Άσαντ, βομβαρδίστηκαν ανηλεώς από …αμερικανικά αεροσκάφη…
Ενώ σήμερα, μετά την κατάληψη της Δαμασκού, αμερικανικά αεροσκάφη, βομβάρδίζουν τις δυνάμεις των…. τζιχαντιστών!!!…
Ναι, είναι οι ίδιοι που μέχρι χθες τους προστάτευαν…
“Προληπτικοί¨βομβαρδισμοί, υπό τον φόβο ότι, αυτοί (οι τζιχαντιστές) μπορούν να καταστούν ανεξέλεγκτοι, σε σχέση με τις προβλέψεις του αρχικού σχεδιασμού…
Παρά τις διαβεβαιώσεις του μέχρι πρότινος -και παραμένει- επικηρυγμένου αρχηγού της “αντιπολίτευης” Τζαλανί, ο οποίος έδωσε εντολη να πάψουν οι πυροβολισμοί και να μην υπάρχει αναρχία και αταξία, μετά και την κατάληψη της Δαμασκού, οι τζιχαντιστές τόσο στη Δαμασκό όσο και στις λοιπές πόλεις, έχουν επιδοθεί σε λεηλασίες και κάθε είδους βιαιοπραγίες κυρίως, εναντίον υποστηρικτών του Άσαντ…
Ενώ η “μπάλα” πήρε και κάποιες μη αρεστές πρεσβείες…( όχι βέβαια των Η.Π.Α.)…
Η δε δηλωση του πρωθυπουργού της κυβέρνησης Άσαντ Τζαλαλί, ότι θα συνεργαστεί με την “αντιπολίτευση”, δηλαδή τους τζιχαντιστές, την ίδια στιγμή που ο Άσαντ κατέφευγε στη Ρωσία όπου του χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο, μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλούν…
Ο Τζαλαλί βέβαια, μάλλον αποτελεί ήδη παρελθόν, με κάποιον Αλ Μπασίρ, να εμφανίζεται ήδη στο προσκήνιο ως ο επόμενος “μεταβατικός” , αφού είχε ήδη ράψει το πρωθυπουργικό κουστούμι…
Ο Άσαντ βέβαια, γνωρίζοντας την κατάληξη των Σαντάμ και Καντάφι, προτίμησε τη σχετική σιγουριά τηςδιαφυγής που του προσφέρθηκε, αντί για το άδοξο και εξασφαλισμένο φυσικό τέλος του..
Και σίγουρα θα θυμήθηκε τα προφητικά λόγια του “αντάρτη” Καντάφι στη Σύνοδο των Αραβικών κρατών στη Δαμασκό το 2008, με τα οποία προεξοφλούσε το τέλος των Αράβων ηγετών, σε μια απέλπιδα προσπάθεια ένωσής τους…
Και κρίνω ως ιδιαιτέρως σκόπιμο να τονίσω, σε όλους όσους σκέφτονται δυτικότροπα και ευαγγελίζονται “δημοκρατίες” στον αραβικό κόσμο, ότι η δυτικού τύπου δημοκρατία, είναι εξόχως αντιφατική και ως εκ τούτου συγκρουσιακή, με το ισλάμ.
Το οποίο ισλάμ, αποτελεί ένα μίγμα θρησκειοκεντρικού και πολιτειοδικαϊκού συστήματος εξουσίας και διοίκησης, το οποίο προϋποθέτει πίστη σε αυτό που ξεκάθαρα πρεσβεύει : υποταγή!
Για όσους λοιπόν ευαγγελίζονται “δημοκρατική ” μετάβαση στη Συρία , οι σχεδιαστές των εξελίξεων , γνωρίζουν πολύ καλά, ότι αυτό το μοντέλο δεν πρόκειται να περπατήσει…
Οδεύουμε λοιπόν, σε κάτι άλλο, όπως στα ήδη “επιτυχημένα” παραδείγματα των failed states , τα οποία όμως εξυπηρετούν τα μάλλα τα συμφέροντα των σχεδιαστών, είτε σε κάτι νέο, με πιθανή νεότερη χωροταξική αναδιανομή, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει και νεότερη ανακατανομή των συνόρων ή όχι…
Και σίγουρα, παρά τη διατήρηση (προς το παρόν), των ρωσικών βάσεων στη Μεσόγειο, το μεγαλοπρεπές “άδειασμα” της κυβέρνησης Άσαντ και μια Συρία “αφημένη στη μοίρα της”, έχουν δημιουργήσει προβληματισμό, για όσες χώρες καλοέβλεπαν τη Ρωσία και κατ’ επέκταση τους BRICS, ώς έναν αξιόπιστο πόλο σταθερότητας στις ανακατανομές ισχύος που εμφανίζονται ιδιαίτερα στο χώρο της ΝΑ Μεσογείου…
Για τα καθ’ ημάς, έχω να προσθέσω, ότι οι εξελίξεις στη Συρία, όπως και οι αντίστοιχες στη Λιβύη, ή στο Ναγκόρνο -Καραμπάχ, αποδεικνύουν περίτρανα , ότι οι “κακοφορμισμένες καταστάσεις” , που τραβάνε σε βάθος χρόνου και δεν αντιμετωπίζονται σύντονα και έγκαιρα, , μόνο χειρότερα μπορούν να πάνε…
Και σαφώς αναφέρομαι στα ελληνοτουρκικά και στο κυπριακό..
Αναφορικά, με το ρωσικό “άδειασμα” ή το βαρύτερο “προδοσία” που ακούγεται προς τη Συρία, …θα υπενθυμίσω για ακόμα μια φορά τον πολιτικό ρεαλισμό και τα συμφέροντα στις διεθνείς σχέσεις, κατά τον Θουκυδίδη..
Και αυτά θα πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη , από μιά χώρα (τη χώρα μας), η οποία βρίσκεται στις παρυφές της νέας κρίσης , έχει βεβαρημένο παρελθόν στα ελληνοτουρκικά, αλλά και “βαραίνει την καμπούρα της” μια ξεκάθαρη αντικειμενική προδοσία, όπως αυτή του Κυπριακού…
Αυτά προς το παρόν…
Η κατάσταση στην περιοχή της κρίσης, είναι ακόμα ρευστή…υπόψιν, ότι σε λιγότερο από 10 μέρες οι τζιχαντιστές έφτασαν στη Δαμασκό, σχεδόν χωρίς ντουφεκιά…συγκρατείστε το….ως αδιαμφισβήτητο σημάδι ότι υπήρξε πρότερος σχεδιασμός και προσυνεννόηση….
Για όσους έχουν αποθέσει τις ελπίδες τους, είτε σε Τραμπ, είτε σε Πούτιν, καλό θα είναι να βγάλουν τα μυωπικά γυαλιά, να ξαναδούν τα εθνικά συμφέροντα και να στίψουν το μυαλό τους, για το πως η χώρα με την κατάλληλη αξιοποίηση των υφισταμένων πηγών ισχύος, θα μπορούσε να εκπέμψει μια στοιχειώδη σοβαρότητα και αποτροπή…
Έστω και πηγαίνοντας στο Λίβανο με Ηρακλή… έστω και χωρίς Φάλκον…
Υ.Γ. 1: Επαγγελματικά μιλώντας , τα συγχαρητήρια μου, στους σχεδιαστές και στην εκτέλεση…
Stand alone ενότητα για μάθημα-μελέτη σε subversion ops (επιχειρήσεις ανατροπής καθεστώτων) , σε Σχολές Πολέμου, Σχολές και Κολλέγια Άμυνας, Διπλωματικές Ακαδημίες, Σχολές Στρατηγικών Πληροφοριών και Intelligence κάθε είδους και επιπέδου…
Extra fine and extra thin planning process, including decision and action layers, with ad hoc instant trimming wherever and whenever needed…
(Εξαιρετική σχεδίαση , συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων λήψης απόφασης και δράσης, με εξ επί τούτου άμεσες παρεμβάσεις, οποτεδήποτε και οπουδήποτε χρειάστηκε…)
Υ.Γ. 2: Proxy δρώντες…
Proxy states : για τις Η.Π.Α., το Ισραήλ και η Τουρκία…
Για το Ισραήλ, είναι η Τουρκία….
Για το Ισραήλ, επιπλέον είναι οι Δρούζοι στα υψώματα του Γκολάν, οι οποίοι θα κάνουν τη “βρώμικη δουλειά”…
Για τη Ρωσία και το Ιράν, η Συρία…
Για την Τουρκία, proxy δρων στους σχεδιασμούς και επί του πεδίου…η SADAT..
Για τη SADAT, και τη ΜΙΤ, η Χαγιάτ Ταχριρ Αλ Σαμ, και το συνοθύλλευμα των τζιχαντιστών…
Αν κρίνω από το πρόσφατο παρελθόν, το μέλλον της Συρίας δεν προβλέπεται ευοίωνο…και θα έχουμε κοντύτερα μας, άλλο ένα failed state, όπου μια interim “μεταβατική κυβέρνηση”, αρεστή και χρήσιμη στους δρώντες, θα αναλάμβανε τα ηνία της διακυβέρνησης, μέχρι να διεξαχθούν “δημοκρατικές εκλογές”…
Ο «παλιός-νέος» χάρτης της Μέσης Ανατολής βγαίνει από τα συρτάρια;
Εν τω μεταξύ, οι αποσχίσεις, τα κινήματα, οι ταραχές, η ανασφάλεια και η αστάθεια θα δίνουν και θα παίρνουν στην περιοχή..
Και το υπόψη failed state , θα παραμένει ως νεότερος παράγοντας αστάθειας και διαρκούς πηγής αναταραχών και συγκρούσεων, οι οποίες με ευκολία θα μπορούσαν να επιδράσουν αποσταθεροποιητικά, τόσο σε Κύπρο, όσο και στη χώρα μας…
Και γιατί όχι, να μεταφέρουν την κρίση, σε πεδία εθνικής κυριαρχίας ή κατ’ ελάχιστον εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων…
Υποθετικά μιλώντας, το νέο μόρφωμα στη Συρία, θα μπορούσε να οριοθετήσει καταχρηστικά ΑΟΖ με την Τουρκία ή με το αντίστοιχο κατοχικό μόρφωμα της “ΤΔΒΚ” στη ΝΑ Μεσόγειο…
Και πως θα επιδρούσαν τέτοιες εξελίξεις στα εθνικά μας συμφέροντα…??..
Επιπρόσθετα δε, για την 5η φάλαγγα εντος των τειχών η οποία ενισχύεται από τέτοιες καταστάσεις, ο κάθε σώφρων αντιλαμβάνεται ότι αυτή θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί οποτεδήποτε πλέον ως ενεργούμενο, αλλά παρόλα αυτά φαίνεται να βολεύει καλύτερα ο στρουθοκαμηλισμός και η επιλεκτικά επιδεικνυόμενη “άγνοια” , εκ μέρους του κράτους των Αθηνών…
Σε ένα ελλαδικό κράτος, το οποίο έχει απεμπολήσει εδώ και χρόνια τον εθνικό ελληνικό χαρακτήρα και επιδιώξεις του, και το οποίο περιορίζεται όλο και περισσότερο στα Αθηνοκεντρικά όρια, οι ελληνορθόδοξοι της Συρίας και αλλαχού, μην θρέφετε φρούδες ελπίδες και προσδοκίες…
Το υπόψη κράτος, όχι μόνον δεν μπορεί να σας προσφέρει καμία βοήθεια, αλλά ούτε στοιχειωδώς να αυτοβοηθηθεί..
Υ.Γ.3 : Είναι πολύ νωρίς να γίνει εκτίμηση για την τελική διαμόρφωση της κατάστασης…
Το περιβάλλον , είναι ακόμα δυναμικό και σε εξέλιξη και δεν δύναται να γνωρίζει κανείς εκ των εξωτερικών παρατηρητών με ακρίβεια, ούτε τα συμπεφωνημένα, ούτε και κατά πόσο αυτά, θα γίνουν σεβαστά και θα τηρηθούν…
Παρά τις όποιες βαρύγδουπες και λιγότερο βαρύγδουπες ανακοινώσεις…
Και πάντοτε θα ελλοχεύει ο κίνδυνος για μιά νέα εστία έντασης, εάν η Ρωσία δει ότι προσβάλλονται τα συμφέροντα και οι σχεδιασμοί της, είτε στην Ουκρανία, είτε στην Ανατολική Μεσόγειο…
Προς τα παρόν, η εικόνα που δείχνει, είναι αυτή που δείχνει μια Ρωσία να συμβιβάζεται…εντός προκαθορισμένων ορίων πάντοτε..
Όμως και πάλι για τους γνώστες, η παραπλάνηση είναι μέρος της ρωσικής φιλοσοφίας…ιδίως της στρατιωτικής και των διεθνών της σχέσεων (παραμένει να μου προκαλεί εντύπωση, η μη εμπλοκή της Wagner,ως δύναμη αμέσου ετοιμότητας overseas..)
Σχετικά λοιπόν με τις ρωσικές επιδιώξεις και συμφέροντα, τα Βαλκάνια, είναι μια εν δυνάμει τέτοια περιοχή, που μπορεί εύκολα να δώσει νέα σοβαρή κρίση , είτε με το Κόσσοβο/Σερβία, είτε στη Β/Ε με την κατ’ ουσίαν “νεκρή” συμφωνία του Dayton, είτε βέβαια με τα ελληνοτουρκικά…
Στην ιδιάζουσα εθνική μας περίπτωση, θεωρώ δε, ότι αν δημιουργηθεί κουρδικό κράτος, επαγωγικά σκεπτόμενος, οι απώλειες και η πίεση που θα δεχτεί η Τουρκία, αναγκαστικά θα δημιουργήσουν ντόμινο εξελίξεων στο Αιγαίο, ως το απαραίτητο εξισορροπητικό αντιστάθμισμα…
Δυστυχώς, η παρούσα συγκυρία και οι τρέχουσες διεθνείς/περιφερειακές εξελίξεις, βρίσκουν τη χώρα μας γονατισμένη, οικονομικά σιδηροδέσμια, με έλλειμμα ισχύος, έλλειμμα προετοιμασίας, αλλά και με έλλειμμα πρόθεσης υπεράσπισης εθνικής κυριαρχίας και αντιστοίχων κυριαρχικών δικαιωμάτων…
Το δε αντίστοιχο έλλειμμα ηγεσίας στη χώρα και η απουσία στιβαρών ηγετικών πολιτικών μορφών οι οποίες θα έπρεπε να μεταδώσουν εθνικό όραμα και να προτάξουν τα εθνικά συμφέροντα , είναι παραπάνω από ορατά, δημιουργώντας βάσιμους προβληματισμούς και ανησυχία για τα περαιτέρω..
Και η σημερινή ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, σύμφωνα με την οποία : ” Η Αθήνα χαιρετίζει την πτώση του αυταρχικού καθεστώτος Άσαντ και την …!!!!…(sic)… επιστροφή στη δημοκρατική ομαλότητα…!!!…”, αυτό ακριβώς κάνει…
Μας επιτείνει την ανησυχία για την πνευματική διαύγεια ορισμενων στην κυβέρνηση…
Μας μιλά για “δημοκρατική ομαλότητα”, με την Χαγιάτ Ταχριρ Αλ Σαμ να έχει καταλάβει τη Συρία, δηλαδή μια επίσημα καταχωρημένη τρομοκρατική οργάνωση εκ ,μέρους της Δύσης…
Αλλά ξέχασα…υπάρχουν καλά και κακά τζιχάντια…
Όταν δρουν από μόνα τους, είναι κακά…
Όαν δρουν με τις εντολές του θείου Σαμ, είναι καλά, και συνεισφέρουν στην επιστροφή στη δημοκρατική ομαλότητα…
Όπωςακριβώς το λέει και η Αθήνα…”ως πιστός και προβλέψιμος σύμμαχος”….
Και μάλλον για αυτό, δεν έβγαλε άχνα για την κατάληψη της Συριακής Πρεσβείας στο Ψυχικό απο αντικαθεστωτικούς….
Και όπως διά στόματος Τραμπ μάθαμε, “η κρίση στη Συρία, δεν μας ενδιαφέρει καθόλου..”….
Εξάλλου και οι 75 μέχρι στιγμής σημερινοί έξοδοι μαχητικών αεροσκαφών της US CENTCOM, για να βομβαρδίσουν στόχους του ISIS και των τζιχαντιστών (τοπικοί ηγέτες, πολέμαρχοι, συγκεντρώσεις δυνάμεων, εξοπλισμοί), αυτό αποδεικνύουν…πως “δεν τους ενδιαφέρει καθόλου” η υπόψη σύγκρουση …μα καθόλου…
Εσεις λοιπόν συγκρατείστε ότι οι Η.Π.Α., δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για την κρίση…
Όπως και κατά δήλωση Κατσιματίδη, ότι ο Trump δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για την Ελλάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη…
Να ανησυχούμε.??…
*Παναγιώτης Γερογλής Ταξχος ε.α.
Diploma in Diplomatic and Strategic Studies
MA in International Security and Applied Strategy
EU Political Advisor/ EU/EAS/ESDC
ex Military Advisor of Greece to the UN
ex Military Representative of Greece to the OSCE/HLPG
Ποιος είναι ο Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι – ο άνθρωπος που ηγήθηκε της επίθεσης των ανταρτών στη Συρία και ανάγκασε σε φυγή τον Μπασάρ αλ Άσαντ.
O Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι σε φωτογραφία που είχαν δημοσιεύσει οι ΙσλαμιστέςΕικόνα: UGC/Fatah al-Sham Front/dpa/picture alliance
Με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος του ηγέτη της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, η συμμαχία των ανταρτών στη Συρία διασφάλιζε καθημερινά το τελευταίο διάστημα νέα εδαφικά κέρδη με ταχύτατους ρυθμούς. Επικεφαλής της είναι ο ηγέτης της ισλαμιστικής οργάνωσης Χαϊάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS), Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι.
Πριν από χρόνια, οι ΗΠΑ προσέφεραν αμοιβή δέκα εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για τον πρώην εξτρεμιστή. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, ο 42χρονος ισλαμιστής ηγέτης έχει εργαστεί για να αλλάξει την προσωπική του εικόνα.
Σήμερα παρουσιάζει τον εαυτό του ως μετριοπαθή ηγέτη. Οι παρατηρητές τον βλέπουν ως έναν υποτιθέμενο «εγγυητή της ασφάλειας». Παρά τις προηγούμενες εκκλήσεις για την ανατροπή του αλ Τζολάνι, η υποστήριξη του πληθυσμού αυξάνεται τώρα και πάλι με κάθε νέα προέλαση κατά των κυβερνητικών δυνάμεων του Άσαντ.
Αρχές στο Ιράκ
Σύροι αντάρτες στην πόλη Χομς Εικόνα: Mahmoud Hasano/REUTERS
Το 2003, ο Σύρος αλ Τζολάνι, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Ahmed Hussein al-Sharaa, εντάχθηκε σε εξτρεμιστικές ομάδες στο Ιράκ για να πολεμήσει κατά των αμερικανικών στρατευμάτων. Εκεί δημιουργήθηκε η τρομοκρατική ομάδα Ισλαμικό Κράτος από τις καταβολές του τρομοκρατικού δικτύου της Αλ Κάιντα.
Με το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Συρία το 2011 ανέλαβε επίσης περισσότερες ευθύνες. Ο ηγέτης του ΙΚ Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι τον έστειλε πίσω στην πατρίδα του για να ηγηθεί του λεγόμενου Μετώπου Αλ Νούσρα – πρώην παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία. Στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, αρχικά πολέμησε εναντίον των κυβερνητικών στρατευμάτων του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ και των κουρδικών πολιτοφυλακών, μεταξύ άλλων. Αργότερα ήρθε σε ρήξη τόσο με το Ισλαμικό Κράτος όσο και με την Αλ Κάιντα, που έγιναν επίσης αμοιβαίοι αντίπαλοι το 2014.
Ο αλ Τζολάνι ήθελε να ξεφύγει από τις υπερεθνικές φιλοδοξίες των πρώην συμμάχων του και αντ’ αυτού να επικεντρωθεί στη μάχη στην ίδια τη Συρία. Με τη ρήξη, οι μαχητές του κατέστρεψαν κάθε εξτρεμιστική ομάδα στη βορειοδυτική Συρία. Έκτοτε, το Μέτωπο Αλ Νούσρα έχει υποστεί αρκετές μεταμορφώσεις και έχει προσαρμόσει επανειλημμένα την ιδεολογία του. Σήμερα είναι γνωστό ως HTS, η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της (Μεγάλης) Συρίας.
Αλλαγή εικόνας στον εμφύλιο πόλεμο
Γυναίκες φωτογραφίζουν σκισμένο πορτρέτο του ΆσαντΕικόνα: Orhan Qereman/REUTERS
«Ο άνθρωπος ενδιαφέρεται πολύ να κυβερνήσει», δήλωσε ο αναλυτής Orwa Ajjoub στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Ο Ajjoub ερευνά εδώ και χρόνια τη συριακή σύγκρουση και τον τζιχαντισμό. Υπό την ηγεσία του αλ Τζολάνι, η HTS έχει επιτύχει να δημιουργήσει ένα είδος εναλλακτικής κυβέρνησης για τη συριακή αντιπολίτευση στα βορειοδυτικά της χώρας που μαστίζεται από τον εμφύλιο και είναι πλέον εντελώς διαιρεμένη. Ο Άσαντ έλεγχε πιο πρόσφατα περίπου τα δύο τρίτα της χώρας με τη βοήθεια των συμμάχων του, της Ρωσίας και του Ιράν. Δυνάμεις της αντιπολίτευσης, όπως η HTS, κυριαρχούν σε τμήματα του βορειοδυτικού και βορειοανατολικού τμήματος.
Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθούν να κατατάσσουν την ομάδα HTS του αλ Τζολάνι ως τρομοκρατική οργάνωση. Η HTS είναι μια αυταρχική, ένοπλη ομάδα. Τα τελευταία χρόνια έχει κατηγορηθεί για βασανιστήρια, άλλες μορφές βίας και εκδίωξη μειονοτήτων.
Σύμφωνα με τον Ajjoub, η διεθνής κοινότητα τη θεωρεί ωστόσο ως «εγγυητή της ασφάλειας». Δεν αποτελεί κίνδυνο για τη Δύση. Με την πάροδο των ετών, ο ηγέτης του HTS κατάφερε να δημιουργήσει καλές σχέσεις με τη διεθνή κοινότητα. «Αλλά όχι δημοσίως, φυσικά», λέει ο Ajjoub. Το Ισλαμικό Κράτος και η Αλ Κάιντα αποτελούν παρελθόν γι’ αυτόν.
Σύμφωνα με τις δικές του δηλώσεις, ο αλ Τζολάνι σχεδιάζει να εγκαθιδρύσει ένα σύστημα διακυβέρνησης στη Συρία που θα βασίζεται σε θεσμούς. Όχι ένα σύστημα στο οποίο ένας μόνο ηγεμόνας λαμβάνει αυθαίρετες αποφάσεις, δήλωσε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN. «Δεν μιλάμε για την κυριαρχία ατόμων ή προσωπικών ιδιοτροπιών», δήλωσε ο αλ Τζολάνι.
Κινήσεις ενός καιροσκόπου;
Νεαροί πολίτες στη Δαμασκό γιορτάζουν την πτώση του καθεστώτος ΆσαντΕικόνα: AFP
Ο Riad Kahwadschi, ιδρυτής του στρατιωτικού ινστιτούτου INEGMA στο Ντουμπάι, βλέπει καιροσκοπισμό πάνω απ’ όλα στη μεταμόρφωση του αλ Τζολάνι. Τώρα παρουσιάζεται ως «εθνικιστική φιγούρα» που δεν έχει πλέον εξτρεμιστικές απόψεις και καλεί σε ενότητα και συνύπαρξη με άλλες μειονότητες. Βλέπει τον εαυτό του ως πολιτικό που ηγείται μιας πολιτοφυλακής.
Μια πρόσφατη αλλαγή ονόματος μπορεί επίσης να συμβάλει στη μεταμόρφωση. Πρόσφατα αναφέρθηκε δημοσίως για πρώτη φορά στο κανάλι telegram της HTS με το πραγματικό του όνομα αντί του πολεμικού του ονόματος.
Ο αλ Τζολάνι δεν είχε πάντα την πλήρη υποστήριξη του πληθυσμού μέχρι την επίθεση των ανταρτών. «Συνέλαβε πολλούς πολιτικούς ακτιβιστές και αντιπάλους του και τους έβαλε στη φυλακή», δήλωσε ο εμπειρογνώμονας Ajjoub. Υπήρχαν επανειλημμένες διαμαρτυρίες εναντίον του για περίπου ένα χρόνο. «Ωστόσο, όταν ξεκίνησε η επίθεση, κατάφερε να κινητοποιήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους γύρω του», δήλωσε ο Ajjoub.
Οι περισσότεροι μαχητές της ανταρτικής συμμαχίας είχαν προηγουμένως εκδιωχθεί από τη Χομς, τη Χάμα και άλλες περιοχές. Τώρα πολεμούσαν για τη δική τους γη. «Από την πρώτη μέρα, άκουσα από τους ανθρώπους στο Ιντλίμπ ότι τώρα δεν είναι η ώρα για διαδηλώσεις, τώρα είναι η ώρα να πολεμήσουμε», λέει ο Ajjoub.
Ο αλ Τζολάνι έχει μετατραπεί σε «τοπικό ήρωα» και ενδεχομένως και σε ηγετική φυσιογνωμία πέρα από τα σύνορα της Συρίας, επειδή πολλοί άνθρωποι ήθελαν να δουν το συριακό καθεστώς να ανατρέπεται. Η σύγκρουση ξεκίνησε το 2011 με διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης Άσαντ. Οι δυνάμεις ασφαλείας άσκησαν βία εναντίον τους. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους μέχρι σήμερα.
Τα ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών του 2023 αποτέλεσαν γρίφο για τους επιστήμονες, που τώρα φαίνεται να βρήκαν τη λύση του στην απουσία χαμηλών νεφώσεων στην ατμόσφαιρα.
Οι σωρείτες μειώνονται στην ατμόσφαιρα και μαζί και η προστασία που μας προσφέρουνΕικόνα: Imago
Το 2023 ήταν ένα έτος που σήμανε συναγερμό για τους μετεωρολόγους. Για πρώτη φορά η παγκόσμια μέση θερμοκρασία αυξήθηκε βραχυπρόθεσμα σε 1,5 βαθμό Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Καταγράφηκαν ανησυχητικά ρεκόρ όσον αφορά την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, το λιώσιμο των παγετώνων και τα ακραία κύματα καύσωνα στην ξηρά και στους ωκεανούς.
Ένα δυσεπίλυτο αίνιγμα
Μεγάλο μέρος αυτής της αύξησης της θερμοκρασίας μπορεί να αποδοθεί στην υψηλή συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, λόγω των ανθρώπινων επιδράσεων και στις επιπτώσεις του καιρικού φαινομένου El Niño. Αλλά ακόμη και τότε, ένα χάσμα 0,2 βαθμών Κελσίου παρέμενε ανεξήγητο και προκαλούσε ερωτηματικά στους επιστήμονες. Και καθόλου αισιόδοξες προβλέψεις:
«Αυτό δεν σημαίνει ότι η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα αυξηθεί σύντομα πάνω από τους οκτώ βαθμούς. Αλλά μεταξύ των διαφόρων κλιματικών μοντέλων που υπάρχουν, εκείνα που προβλέπουν μια σημαντικά ταχύτερη άνοδο της θερμοκρασίας είναι πιθανό να είναι σωστά. Επομένως, θα μπορούσαμε ήδη να βρισκόμαστε πιο κοντά στη μόνιμη υπερθέρμανση του πλανήτη πάνω από 1,5 βαθμό Κελσίου από ό,τι αναμενόταν» λέει ο Χέλγκε Γκέσλινγκ. Είναι ερευνητής του Ινστιτούτου Alfred Wegener, του Κέντρου Helmholtz για την Πολική και Θαλάσσια Έρευνα.
Τα παραγνωρισμένα σύννεφα
Τα σύννεφα σε χαμηλό ύψος αντανακλούν το ηλιακό φως και έτσι ψύχουν την επιφάνεια της γηςΕικόνα: Thorsten Schier/Zoonar/picture alliance
Σε πρόσφατη μελέτη, την οποία συνέταξε, φαίνεται πως βρήκε τον υπαίτιο για αυτή την επιδείνωση. Ονομάζονται σωρείτες (cumulus, stratus ή stratocumulus): Είναι τα σύννεφα που σχηματίζονται σε αρκετά χαμηλό υψόμετρο πάνω από την επιφάνεια της γης. Κοινό τους γνώρισμα ότι αντανακλούν το ηλιακό φως και έτσι ψύχουν την επιφάνειά της. Και γίνονται όλο και λιγότερα – τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές. Εκεί ακριβώς που καταγράφηκαν θερμοκρασίες ρεκόρ.
Ήταν μια υποψία που υπήρχε εδώ και καιρό στους επιστημονικούς κύκλους, όπως επισημαίνει ο Γκέσλινγκ: «Μια τέτοια αλληλοσύνδεση μεταξύ της υπερθέρμανσης του πλανήτη και των νεφών προτείνεται από αρκετά κλιματικά μοντέλα. Αν όντως ευθύνεται για το φαινόμενο της μειωμένης albedo, τότε πρέπει να περιμένουμε έντονη αύξηση της θερμοκρασίας στο μέλλον».
Ακόμα ένα καμπανάκι κινδύνου
Το λεγόμενο «πλανητικό albedo» περιγράφει πόση ηλιακή ακτινοβολία ανακλάται πίσω στο διάστημα από την επιφάνεια και την ατμόσφαιρα της Γης. Οι χαμηλές νεφώσεις «δροσίζουν» τον πλανήτη, ενώ τα σύννεφα στα ψηλότερα στρώματα έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Οι επιστήμονες πάντως δεν έχουν ακόμα ασφαλή εξήγηση για τη μείωση των σωρειτών, την οποία αποδίδουν στις ανθρώπινες δράσεις και παρεμβάσεις, που μεταβάλλουν την ποσότητα των αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα. Σίγουρα πάντως κατέγραψαν τη μείωσή τους με βάση τα τηρούμενα στατιστικά στοιχεία από το 1940 και μετά.
Ικανοποίηση για την αποχώρηση του Ιράν από τη Συρία, αλλά και ανησυχία για την «επόμενη μέρα». Οι Ισραηλινοί δεν αποκλείουν περαιτέρω προέλαση.
O Nετανιάχου στη νεκρή ζώνη της μεθορίου των Υψωμάτων του Γκολάν Εικόνα: Kobi Gideon/Israel Gpo via ZUMA Press Wire/picture alliance
Ανταπόκριση από την Ιερουσαλήμ
Στον απόηχο της κατάρρευσης του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, στο Ισραήλ εκφράζεται ικανοποίηση ότι ο άξονας Ιράν-Συρίας-Νοτίου Λιβάνου δεν υπάρχει πια. Στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης και η ηγεσία της Ισλαμικής Τζιχάντ εγκατέλειψαν το συριακό έδαφος. Από την άλλη όμως, η ανησυχία για την «επόμενη μέρα» διατηρείται, με αποτέλεσμα τα τελευταία εικοσιτετράωρα ο ισραηλινός στρατός να διαμορφώνει τετελεσμένα επί του εδάφους.
Εξετάζεται περαιτέρω ισραηλινή προέλαση
Ικανοποίηση για την ανατροπή Άσαντ και ανησυχία για την επόμενη μέρα…Εικόνα: Orhan Qereman/REUTERS
Ήδη από τα ξημερώματα του Σαββάτου (7/12) ολόκληρη η νεκρή ζώνη της μεθορίου των Υψωμάτων του Γκολάν ελέγχεται απόλυτα από ισραηλινές δυνάμεις, ενώ χθες, Κυριακή (8/12), το Ισραήλ κινήθηκε ανατολικότερα, καταλαμβάνοντας ένα εγκαταλελειμμένο φυλάκιο του τακτικού συριακού στρατού στο όρος Χερμόν, στο τριεθνές Ισραήλ-Λιβάνου-Συρίας. Με σημερινές του δηλώσεις, ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκιντόν Σάαρ διευκρίνισε ότι η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στην νεκρή ζώνη «είναι προσωρινή, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος μίας νέας ‘7ης Οκτωβρίου’ στον Βορρά. Ωστόσο, η κρατική ισραηλινή τηλεόραση, επικαλούμενη ανώνυμες κυβερνητικές πηγές, μετέδωσε ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας εξετάζει με σοβαρότητα το ενδεχόμενο μίας περαιτέρω, ευρύτερης προέλασης των στρατιωτικών δυνάμεων μέσα στο συριακό έδαφος, προκειμένου να συσταθεί ζώνη ασφαλείας, η οποία δεν αποκλείεται να φτάσει και έως τις περιοχές που ελέγχονται από την κοινότητα των Δρούζων της νότιας Συρίας.
Στο μεταξύ, καθ’ όλη τη διάρκεια των τελευταίων εικοσιτετραώρων, η πολεμική αεροπορία του Ισραήλ βομβαρδίζει με αμείωτη ένταση αποθήκες πυραύλων και οπλισμού, ως επίσης και μονάδες παραγωγής βιοχημικών όπλων του καθεστώτος Άσαντ «προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των ανταρτών», όπως ανακοινώνεται επίσημα.
«Χείρα φιλίας», αλλά και προειδοποιήσεις
Παράλληλα, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου με βιντεοσκοπημένο του μήνυμα στα αγγλικά απευθύνει χείρα φιλίας στις εθνοτικές μειονότητες της Συρίας, με κύριους αποδέκτες τους Δρούζους και τους Κούρδους, που θεωρούνται φιλικά προσκείμενοι προς το Ισραήλ, φροντίζοντας να μην αποκλείσει και «όσους Άραβες Σύρους επιθυμούν καλές σχέσεις». Από την άλλη, δεν παραλείπει να προειδοποιήσει ότι το Ισραήλ δεν θα διστάσει να αναλάβει στρατιωτική δράση στη Συρία σε περίπτωση που παραστεί ανάγκη.
Στις 12 Ιουλίου του 2022, στην ιστοσελίδα «burasibatitrakya» (Αυτή είναι η Δυτική Θράκη) δημοσιεύεται καταγγελία από ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν κοινωνικοπολιτικά τη μουσουλμανική μειονότητα. Το κείμενο που υπογράφεται από 17 άτομα –περιλαμβανομένων τριών βουλευτών– ομοιάζει με προγραφή εναντίον τοπικού δημοσιογράφου παρά τη μη ονομαστική αναφορά σε αυτόν.
Η δημοσιευμένη στην τουρκική γλώσσα καταγγελία αναφέρεται σε άρθρα που «δεν παρέχονται από τη συνήθη δημοσιογραφική δραστηριότητα», κάνει λόγο για πρακτικές «που θυμίζουν τη Χούντα των Συνταγματαρχών», υποστηρίζει ότι τα ρεπορτάζ του δημοσιογράφου «ενθαρρύνουν τον αποσχισμό και την πόλωση μεταξύ των λαών» και καλούν τις αρμόδιες Αρχές «συμπεριλαμβανομένης της εισαγγελίας, να πράξουν το καθήκον τους στα εγκλήματα που διαπράττονται μέσω του Τύπου».
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο θιγόμενος υπέβαλε έγκληση εναντίον των «17» για τα ποινικά αδικήματα της εξύβρισης, της δυσφήμησης, της συκοφαντικής δυσφήμησης, της απειλής και της διέγερσης σε διάπραξη εγκλημάτων, βιαιοπραγίες ή διχόνοια.
Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και προ ημερών η Βουλή ήρε την ασυλία τωνΧουσεΐν Ζεϊμπέκ (Νέα Αριστερά, πρώην ΣΥΡΙΖΑ) και Μπουρχάν Μπάρμαν (ανεξάρτητος, προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ), δύο εκ των βουλευτών που υπέγραψαν την καταγγελία. Ο Φερχάτ Οζγκιούρ (Νέα Αριστερά, πρώην ΣΥΡΙΖΑ), ο έτερος υπογράφων βουλευτής, δεν είχε βουλευτική ιδιότητα την περίοδο της έγκλησης.
Ως θετική περιέγραψαν την άρση της ασυλίας αρμόδιες πηγές μιλώντας στο «Μανιφέστο», υπογραμμίζοντας ως ανησυχητικό το γεγονός ότι «βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου ακολουθούν τέτοιες πρακτικές για να φιμώσουν αυτούς που ασκούν τη δημοσιογραφία. Θα έπρεπε να έχουν περισσότερη αξιοπρέπεια και σεβασμό στην ελευθερία του Τύπου και του λόγου».
Οι γνωστοί-άγνωστοι
Από καιρού εις καιρόν, οι τρεις βουλευτές έχουν απασχολήσει τον δημόσιο διάλογο. Ο κ. Ζεϊμπέκ είναι σταθερός θιασώτης της απόψεως περί «τουρκικής» και όχι μουσουλμανικής μειονότητας. Δίνει συχνά το παρών σε δράσεις της «ψευδομουφτείας» ή παράνομων συλλόγων που δεν αναγνωρίζονται από την ελληνική Πολιτεία, ενώ στο παλμαρέ του υπάρχουν ορόσημα όπως ότι «η Τουρκία είναι κοσμικό κράτος και η Ελλάδα όχι».
Για τον κ. Μπαράν, η άρση της ασυλίας κοντεύει να γίνει έξη. Τον περασμένο Απρίλιο, ο ψυχίατρος στο επάγγελμα μηνύθηκε για υπερβολική παράνομη συνταγογράφηση. Αφότου η υπόθεση γνωστοποιήθηκε, διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια ήρθη η ασυλία του. Σύμφωνα με τοπικούς παράγοντες, η υπερσυνταγογράφηση σχετίζεται μάλλον με ψηφοθηρικούς και όχι με οικονομικούς σκοπούς. Κατά το παρελθόν και αυτός έχει μιλήσει για «τουρκική μειονότητα», αλλά μετά τον σάλο ανασκεύασε.
Πιο πρόσφατη είναι η περίπτωση του κ. Οζγκιούρ. Λίγες μέρες μετά τις εκλογές του Μαΐου του 2023, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε καταγγείλει δημόσια ότι το Τουρκικό Προξενείο παρενέβη ανοιχτά υπέρ του (τότε) υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ είχε ζητήσει την αποπομπή των Οζγκιούρ και Ζεϊμπέκ από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που δεν συνέβη. Για την ιστορία, στις εκλογές του Ιουλίου 2019 ο Οζγκιούρ έλαβε 5.384 ψήφους και βγήκε δεύτερος μετά τον Δημήτρη Χαρίτο, με 408 ψήφους να τους χωρίζουν. Στις εκλογές του Μαΐου 2023 πήρε 12.650 ψήφους και εξελέγη πρώτος με διαφορά.
Μειοψηφικές παραφωνίες
Οσον αφορά στους υπόλοιπους 14 που συνυπέγραψαν την καταγγελία και θα βρεθούν μαζί με τους βουλευτές ενώπιον της Δικαιοσύνης, πρόκειται για μειοψηφία εντός της μειονότητας οι οποίες προωθούν το αφήγημα της Αγκυρας για τη Θράκη με αμιγώς ιδιοτελή κίνητρα και συμφέροντα. Το αποτύπωμά τους είναι μηδενικό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Χουσεΐν Μπαλτατζή και Οζάν Αχμέτογλου, οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στο επεισόδιο του περασμένου Οκτωβρίου στο τέμενος του Πλάτανου (Τσινάρ τζαμί). Οι μουφτήδες Ξάνθης, Κομοτηνής και Διδυμοτείχου παρέστησαν στα εγκαίνια του νέου Ιεροσπουδαστηρίου Ξάνθης και εν συνεχεία μετέβησαν στο διπλανό τέμενος για να προσευχηθούν. Εκεί οι Μπαλτατζή και Αχμέτογλου, θεωρώντας τον ιερό χώρο τσιφλίκι τους και συμπεριφερόμενοι ως πορτιέρηδες σε καταγώγιο, επιτέθηκαν λεκτικά και απώθησαν τον σοφολογιότατο Μουφτή Κομοτηνής, Τζιχάτ Χαλήλ.
Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Ξάνθης παρενέβη αυτεπάγγελτα και τις επόμενες ημέρες οι Μπαλτατζή και Αχμέτογλου έχουν κληθεί να καταθέσουν ανωμοτί στον εισαγγελέα, για τα αδικήματα της παρακώλησης άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων και την υποκίνηση σε βία. Σύμφωνα με πληροφορίες, αμφότεροι θα καταθέσουν με γραπτό υπόμνημα καθώς οι προξενικοί μέντορές τους διακατέχονται από ανησυχία.
Μέχρι το 1985 υπήρχε μια άτυπη πρακτική. Προκειμένου να τοποθετήσουν μειονοτικούς υποψηφίους, τα πολιτικά κόμματα έπαιρναν πρώτα την έγκριση του υπουργείου Εξωτερικών. Προϊόντος του χρόνου και των εξελίξεων, το μοντέλο εγκαταλείφθηκε.
Επίσης, είναι γεγονός ότι το Τουρκικό Προξενείο, που εδράζει στην Κομοτηνή αλλά δραστηριοποιείται σε όλη τη Θράκη, αποτελεί ένα «κακό σπυρί». Πρόκειται για μια αρχή που δρα με όσους τρόπους αντίκεινται στον ρόλο και τις αρμοδιότητες μιας προξενικής Αρχής σε τρίτη χώρα.
«Η μειονότητα δεν θέλει τους προξενικούς. Θέλει (οικονομική) ανάπτυξη και την ησυχία της», σημειώνουν έμπειροι παρατηρητές.
Ο Ιωάννης Αλμπάνης πήρε μέρος στην επιχείρηση εγκαθίδρυσης δικτατορίας το βράδυ της 21ης Απριλίου και συνυπήρξε με τους πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος στις φυλακές Κορυδαλού και Αιγίνης επι τριετίαν ως πολιτικός κρατούμενος. Οι διηγήσεις του εδώ είναι απο τα όσα του είπαν και τα στοιχεία που του έδωσαν οι πραξικοπηματίες. Εμυήθη στην Ομάδα απο τον Στυλιανό Παττακό. Είναι η πρώτη συγκροτημένη καταγραφή των απόψεων των πραξικοπηματιών για το τί έπραξαν και πως έβλεπαν τα πράγματα. Και αυτό έχει τη σημασία του για την συνολική εικόνα της κοινωνίας και για την ιστορία.
ΣΤ’ ΜΕΡΟΣ
Κατωτέρω απαντώ εν συντομία και πρός αποφυγήν εσφαλμένων εντυπώσεων επί τριών θεμάτων αναφερθέντων εις το προηγούμενον Ε’ ΜΕΡΟΣ:
1.Εις ό,τι αφορά εις το Πατριαρχείον.
Μόνον εις τον τίτλον κατέγραψα μεταφοράν Πατριαρχείου εις το Αγιον Ορος δι’ εντυπωσιασμόν και ουχί ώς πραγματικότητα καθό εις το ακολουθήσαν κείμενον ουδαμού έγραψα ή υπενόησα οριστικήν ή μόνιμον μεταφοράν τού Πατριαρχείου εις Αγιον Ορος. Ισως εις τον τίτλον «Μεταφορά Πατριαρχείου» θά έδει νά το είχον εντός εισαγωγικών.Λάθος μου.Ομως εις το κείμενον αναγράφω την ανέγερσιν ενός Πατριαρχικού Συγκροτήματος εν επαφή μετά τού Αγίου Ορους το οποίον έν ανάγκη ώς το 1955 και 1963-4 πού διεκινδύνεψεν ο Πατριάρχης και αι Υπηρεσίαι τού Πατριαρχείου να ημπορούν να στεγασθούν διά τί διάστημα.Καί πρό αυτού έγραψα:
«…Θά ήτο μία εναλλακτική βαλβίδα ανακουφίσεως οσάκις η Τουρκία ή αι ΗΠΑ θ’ απεπειρώντο πίεσιν διά τού Πατριαρχείου και η απάντησις τής Ελλάδος θα ήτο η απειλή μετακινήσεώς του εις το Αγιον Ορος…».
Δι’ όσους γνωρίζουν την Ελληνικήν καταγράφω ΑΠΕΙΛΗΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ και ΟΧΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑΝ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.Είναι μία συνήθης Διπλωματική τακτική απειλής χρήσεως μίας ενεργείας η οποία γίγνεται ένεκεν δυσαρεσκείας και προκλήσεως ευνοϊκών υπέρ εσού πολιτικών αντικτύπων.π.χ Η Ρωσία ανεκάλεσεν τον Πρέσβευτήν της από την Ουάσιγκτων επειδεικνύουσα αποφασιστικότητα και δυσαρέσκειαν.
Η Πρεσβεία δέν έφυγεν αλλά συνεχίζει να λειτουργή.Ο πρεσβευτής όμως έφυγεν προσωρινώς κι’ αυτό έσχεν πολιτικάς αντανακλάσεις Διεθνείς.Τούτ’ αυτόν θα συνέβαινεν εάν διεκινδύνευεν το Πατριαρ-χείον και η Ελλάς θ’ απειλούσε μετακίνησιν τού Πατριάρχου εις ασφαλέστερον μέρος ή προσωρινώς ίσως και να έφθανεν πράγματι εις τινά προσωρινήν απομάκρυνσιν αναλόγως τών δημιουργηθησομένων τότε συνθηκών ως γΊνεται με τους πρεσβευτάς.
Αθηναγόρας
Αυτό εις την Διπλωματικήν γλώσσαν εάν συνέβαινεν θα ενεποίει διεθνή ανησυχίαν και έξωθεν ευνοϊκάς αντιδράσεις ότι διώκεται η Ορθοδοξία κ.α,. Οχι μετεγκατάστασιν τού Πατριαρχείου.Και εάν υπήρχε και το κτιριακόν συγκρότημα τότε η απειλή απομακρύνσεως θα εφαίνετο πλέον ρεαλιστική και αποφασιστική.
Αυτό εισηγήθη η τότε ΕΛΙΤ τής Ελληνικής Διπλωματίας έχουσα υπ’ όψει την πίεσιν πού εδέχθη και το 1955 μέ τά Σεπτεμβριανά και το 1963-4 και ουδέν διπλωματικόν μέσον είχεν ν’ αντιδράση.Αλλά κι’ αυτό το απεδέχθη και ο μεγάλος Αθηναγόρας συνεζητήσας μετά τών διπλωματών και λεπτομερείας πώς και πότε θα εξεδηλούτο η αντίδρασις και εκ μέρους τού Αθηναγόρου και έκ μερους τού ΥΠΕΞ εάν προέκυπτεν δυσμενής κατάστασις.
Μάθετε Διπλωματική ιστορία,Μάθετε Διεθνές Δίκαιον και θα ίδητε ότι η τότε ΕΛΙΤ τού ΥΠΕΞ, Πιπινέλης,Ξανθόπουλος-Παλαμάς,Χωραφάς κ.α το πόσον σοφώς έπραξαν.Καί εδικαιώθησαν διότι μετά απ’ ολίγους μήνας το 1972 όταν η Τουρκία έκλεισεν την ΣΧΟΛΗΝ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ χωρίς η Ελλάς να έχη ένα «αστραφτερόν» ή εν πάση περιπτώσει πειστικόν διπλωματικόν μέσον αντιδράσεως αφού δέν είχεν προλάβει ν’ ανεγείρη το Πατριαρχικόν Συγκρό-τημα.
Τυχόν αφελείς και πρόχειραι προτάσεις όπως να ενεκλείετο ο Πατριάρχης εις μίαν Μονήν τού Ορους δίκην δοκίμου μοναχού ή εις ένα Ξενοδοχείον θ’ απετέλει ευτελισμόν και τού θεσμού και τής Ελλάδος διό και δέν υιοθετήθη ομοφώνως αποφάσει τών Ιερών τεράτων τής Ελληνικής Διπλωματίας το 1972.
Σιμωνόπετρα Άγιο Όρος
Τέλος δέν θα ηδύνατο και τύποις η Ελλάς να μεταφέρη το Πατριαρχείον διότι θα παρεβιάζετο η Συνθήκη τής Λωζάνης πράγμα αδιανόητον και διά τον πλέον ανίδεον.δηλ.όλη η τότε ηγεσία τού Διπλωματικού μας Σώματος (Ιερά τέρατα Πιπινέλης-Ξανθόπουλος-Παλαμάς),τού Αθηναγόρου και τού Γ.Παπαδοπούλου δέν εγνώριζον τί έπραττον και έρχεσθε εσείς σήμερον να καπηλευθήτε το κατά τρόπον σοφόν και άριστον συλληφθέν, σχεδιασθέν αλλά δυστυχώς μή υλοποιηθέν σχέδιον απειλής μετακινήσεως τού Πατριαρχείου;Βρε πού ήσασθε κρυμμένοι τότε να σάς συμβολευθούν.Νά σας συστήσωμεν νά σάς ερωτά και σήμερον το ΥΠΕΞ και όχι τούς Δίπλωμάτας του.
Σταματείστε λοιπόν την καπηλίαν μόνον και μόνον διά να θήξητε τον Γ.Παπα-δόπουλον.Αιδώς!!!
2.Εγγραφα.Εις ό,τι αφορά εις τά έγγραφα τά οποία εδημοσίευσα τόσον τού Α/ΓΕΕΘΑ τών ΗΠΑ πρός την CIA όσον και τού Γ.Γ. τού ΝΑΤΟ ότι θα βοηθηθή ο Τουρκικός Στρατός κατά την απόβασιν το 1974 το εάν είναι πλαστά ή γνήσια απαντώ:
.α.Πράγματι προέρχονται από τά 4 συγγράμματα τού Συγγραφέως ΑΘ.Στριγά.Ο Αθ.Στριγάς υπήρξεν ο Νο1 βοηθός τού Αλεξάντερ Χαίηγκ Γενικού Γραμματέως τού ΝΑΤΟ και μετέπειτα ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ. Αρα καταδήλως είχεν δυνατότητα γνώσεως τών εγγράφων αυτών αφού πρίν τά επιδώσει εις τον Χαίηγκ τά ανεγίγνωσκεν.Τί το ευκολότερον να φωτοτυπή μερικά εξ αυτών αφορώντων εις την Ελλαδα;
(Ιδε σχετικόν έγγραφον τού Αλεξάντερ Χαίηγκ πρός τον Στριγάν δεικνύον τον βαθμόν οικειότητος αλλά και την άποψίν του διά τά βιβλία του.)
.β.Οσα λοιπόν έγγραφα παραθέτει εις τά βιβλία του όλα εις το επάνω μέρος τής σελίδος φέρουν ημερομηνίας,βαθμόν ασφαλείας και αριθμ.πρωτοκόλλου.Συνεπώς εάν κάποιος απ’ εσάς αμφιβάλλη δύναται ν’ απευθυνθή εις την αρμοδίαν υπηρεσίαν τού ΝΑΤΟ,ΥΠΕΞ ΗΠΑ κ.α.επισήμως ώστε αυτή να πιστοποιήση την γνησιότητα.Εγώ τά θεωρώ γνήσια κι’ αμέσως θα ίδητε διατί.
(1).Όταν ο Στριγάς εξέδωκεν τά βιβλία του 1991-4 εις την Ελλάδα εις αυτά ενε-περιείχοντο τόσον τά έγγραφα αυτά καθ’ εαυτά όσον και πλείστα άλλα στοιχεία δυστυχώς επιβαρυντικά διά τους Ελληνας πολιτικούς και δή Καραμανλήν,Ανδρέαν, Μητσοτάκην κ.α.Συνεπώς εάν τόσον τά έγγραφα όσον και τά επιβαρυντικά στοιχεία τών ρηθέντων πολιτικών ήσαν ψευδή ή πλαστά τότε διατί κανείς έκ τών ώς άνω πολιτικών δέν έσπευσεν να στραφή κατ’ αυτού Δικαστικώς ότι διασύρεται αλλά και ούτε κάποιος αρμόδιος Εισαγγελεύς ήσκησεν αυτεπαγγέλτως δίωξιν ώς ώφειλε και ηδύνατο έκ τού νόμου κατά Στριγά ότι διακινεί πλαστά και αναληθή έγγραφα τού ΝΑΤΟ,ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ και ότι εις το κείμενόν του δυσφημεί τά ανώτατα πολιτικά στελέχη.Ακρα τού τάφου σιγή.
ΟΥΔΕΠΩΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΟΙ ΘΗΓΟΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΟΥΤΕ ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΥΣ ΕΠΕΝΕΒΗ ΩΣ ΩΦΕΙΛΕ ΚΑΙ ΗΔΥΝΑΤΟ ΕΚ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ ΝΑ ΠΡΑΞΗ.Τότε ο Καραμανλής ήτο Πρόεδρος της Δημοκρατίας,ο Μητσοτάκης Πρωθυπουργός και ο Ανδρέας Αντιπολίτευσις.Αυτά τά έγγραφα αλλά και όσα ο Στριγάς αναφέρει ότι έσχεν κατά τάς επαφάς μαζί των διά λογαριασμόν του ΝΑΤΟ τά έχομεν αναδημοσιεύση εις άρθρα και βιβλία μας.ΟΥΔΕΙΣ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΕΤΟΛΜΗΣΕΝ ΝΑ ΜΑΣ ΘΗΞΗ.
Οθεν η Λογική επιβάλλει νά μή αμφιβάλωμεν επί τής γνησιότητός των.Ισως να υπάρχουν ευλόγως κάποιαι υπερβολαί,ίσως ανακρίβειαι εις κάποια σημεία εις τον Στριγάν.
(2).Ο,τι και όσα αναφέρει διά την 21ην Απριλίου 1967 είναι αληθή και μή αμφισβητήσιμα και γνώστης ών αυτών τά αποδέχομαι πληρως..Καί δέν νομίζω ότι ο Στριγάς ήτο Απριλιανός αφ’ ενός κι’ αφ’ ετέρου στοιχεία είναι επιβαρυντικά διά την 21ην Απριλίου 1967 και όμως είναι αληθή.Αποδέχομαι και τά υπέρ και τά κατά τής 21ης Απριλίου 1967 και αναλαμβάνω την όποιαν ευθύνην μοί αναλογεί..Εσείς άραγε οι παντογνώσται έχετε το θάρρος ν’ αναλάβητε την ευθύνην ότι όσα παρουσιαζει ο Στριγάς τόσον μέ έγγραφα όσον και μέ λόγια ότι είναι ψευδή και πλαστά αφού τά ινδάλματά σας Καραμανλής,Μητσοτάκης,Ανδρέας οι καταχρεωκοπήσαντες την Ελλάδα ευρισκόμενοι εις την κορυφήν τότε δέν απετόλμησαν να το πράξουν;
(3).Πέραν τούτων τότε εις Εβδομαδιαίας συνεντεύξεις εις το ΜΕGA μετά τού Στριγά ο αείμνηστος Βασ.Ραφαηλίδης (Σταλινικός Κομμουνιστής) υπεκλήθη και εδήλωσεν ό,τι εξ ιδικού του τότε ελέγχου τών στοιχείων όλα ήσαν ΑΛΗΘΗ & ΓΝΗΣΙΑ.Ομως από τά ινδάλματά σας και από αρμοδίους Εισαγγελείς Μούγγα και δή εσφραγισμένη μέ πριτσίνια ατσαλένια νά μή κόπτωνται ούτε μέ σιδηροπρίονον ούτε μέ οξυγόνον κοπής σιδήρου.
Εις ό,τι αφορά εις την διατυπωθείσαν άποψιν ότι η αλληλογραφία μεταξύ ΝΑΤΟ,ΣΙΑ,Α/ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ κ.λπ δέν φαίνεται ότι ακολουθεί την γνωστήν ορθολογικήν τάξιν θα πρέπει να γνωρίζητε ότι όλαι αι ανωτέρω Υπηρεσίαι ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΔΕΟΝ ΝΑ ΘΕΩΡΗΤΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΚΩΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ διό και δέν τηρείται η αυστηρά τυπικότης καθό η ταχύτης και η ουσία προέχει!!
Τόν Κόσμον διοικεί η Νέα Ταξις Πραγμάτων με προκάλυμμα τάς ΗΠΑ και όλοι οι άλλοι είναι εκτελεστικά όργανα μηδέ τών Κυβερνητών τών Κρατών τού ΝΑΤΟ.Αυτοί αποφασίζουν και όλοι οι άλλοι εκτελούν.Καί όσοι δέν έχετε αντιληφθή ή εξεπίτηδες δέν θέλητε ν’ αντιληφθήτε ότι
από τής παλιγγενεσίας ΜΟΝΟΝ τρείς Ελληνες Κυβερνήται δέν υπήκουσαν εις ξένους εντολοδότας και την επλήρωσαν.Οι Καποδίστριας, Μεταξάς και Παπαδόπουλος διό και οι μέν δύο πρώτοι εδολοφονήθησαν ο δε τρίτος ο Γ.Παπαδόπουλος έθανεν εν ταί φυλακαίς ενταφιασθείς πένης ών μέ ρεφινέ συναδέλφων.
Ολοι οι άλλοι Βασιλείς,Πολιτικοί εβασίλεψαν και εκυβέρνησαν τελευτήσαντες επισήμως και μεγαλοπρεπώς.Εχετε τάς απόψεις σας αλλά και η αληθής ιστορία έχει τάς ιδικάς της.Δέν θα εισακουσθήτε όσον και ν’ ανακράζητε μέ τάς κρίτικάς σας.Νομίζετε και αυταρέσ-κεσθε ότι ποιήτε κριτικήν.Ομως όταν αυτή είναι μεροπληπτική,κακεντρεχής και εσκεμμένη όπως η ιδική σας εις πλείστα όσα σημεία τότε δέν θα σάς ακούση η ιστορία.Η Ιστορία θ’ ακούση και καταγράψη την αλήθειαν και μόνον.
3.Ομοσπονδιοποίησιν μετά τής Τουρκίας.
Κατέγραψα ότι η εν λόγω συνέντευξις περί Ομοσπονδιοποιήσεως τού Γ.Παπαδοπούλου εδόθη εξεπίτηδες διά δύο λόγους:
.α.Αι ενδοτικαί συνομιλίαι εκείνην την στιγμήν εις το Κυπριακόν έβαινον θετικώτατα και συνεπώς θα έδει να δημιουργηθή έναντι της Τουρκίας ένα άκρως θετικόν–εφησυχαστικόν πνεύμα δήθεν φιλίας και συνεργασίας τουλάχιστον μέχρις υπογρα-φής Συμφωνίας.
Αρα η δοθείσα συνέντευξις δι’ όσους έχουν κοινούν νούν,γνωρίζουν απο Διπλωμα-τίαν και Διεθνείς σχέσεις απετέλει μίαν καθαράν ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΝ ΚΙΝΗΣΙΣΝ υπνώ-σεως και καθησυχάσεως τής Τουρκίας.
.β.Αι γιγαντιαίαι παραγγελίαι εξοπλισμού τών Ε.Δ ευρίσκοντο έν εξελίξει και δεν είχον ολοκληρωθή ώστε να ημπορή να υλοποιηθή το σχέδιον υποστηρίξεως τής Κύπρου ΣΑΚ-ΑΦΡΟΔΙΤΗ άν κάτι «εστράβωνε».Αρα έπρεπε πάση θυσία να κερδηθή χρόνος και εις αυτό απέβλεπεν ο Γ.Παπαδόπουλος.
Ποτέ μή παροράτε ότι κατ’ αντίστροφήν τό ίδιον επακριβώς έπραξεν ο Ετσεβίτ δι’ όσους ενθυμούνται το 1974.Μόλις εγένετο το Πραξικόπημα κατά τού Μακαρίου ο Ετσεβίτ εδήλωσεν μέ αδιαφορίαν ώς τίποτε να συνέβαινεν ότι δήθεν η Τουρκία ουδένα λόγον έχει ν’ ανησυχή,Είναι εσωτερικόν πρόβλημα τών Ελληνων δηλ.ύπνωνεν τον Ιωαννίδην και τον ύπνωσεν.Ομως την ίδίαν ώραν αι αποβατικαί δυνάμεις κατευθύνοντο πρός την Κύπρον…….
Εδώ περατώ και πλέον εις ουδένα στρεφόμενον κατά της 21ης Απριλίου κατά τρόπον αήθη,ειρωνικόν και αγενή αλλά και άνευ επιχειρημάτων θ’ απαντώ διότι ούτε μάθημα Διπλωματίας,ούτε μάθημα Διεθνών σχέσεων ημπορώ να κάμω καθότι είσθε πορωμένοι,προκατειλημμένοι,εμπαθείς,κακεντρεχείς,είρωνες καί άσχετοι.«Αιδώς Αργείοι» θ’ ανεφώνει ο Αγαμέμνων πρό τών τειχών τού Ιλιου τής Τρωάδος αλλά και «έξεστιν τοίς κακεντρεχοίς φανατικοίς μεταπολιτευτικοίς οπαδοίς τών κομμάτων ασχημονείν».Ο Θουκυδιδης θεωρείται ο μέγιστος των Ιστοριογράφων τής Ανθρωπότητος διότι καίτοι Αθηναίος κατέγραφεν τά γεγονότα ώς εγένοντο μετά θρησκευτικής αντικειμενικότητος και τά άφησεν εις τον αναγνώστην ν’ ανεύρη ποίος έκ τών δύο αντιμαχομένων έχει δίκαιον διό και οι Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν ηθέλησεν το Συνταγμα τής Ε.Ε ν’ αρχίζη μέ εδάφιον τού Θουκυδίδου,ο πατήρ Μπούς όταν επεσκέφθη το 1991 τάς Αθήνας τον Θουκυδίδην εμνημόνευσεν και προχθές ο Μεντβέντεφ το αυτό έπραξεν ειπών.«Μεταξύ ίσων ουδείς δικαιούται να δίδη διαταγάς».Ομως όσοι μέχρι τούδε φρονείτε ότι εκάματε κριτικήν εις τά γραφόμενά μου διά την 21ην Απριλίου 1967 ουχί μόνον εξεπίτηδες ελανθάνετε ώς κοινοί θνητοί αλλά επαναλαμβάνω εδείχθητε κομματικώς πορω-μένοι,κακεντρεχείς,μνησίκακοι,είρωνες,αχάριστοι,αγενείς αφού ούτε ένα μά ούτε ένα θετικόν εμνημονεύσατε ποτέ τής 21ης Απριλίου 1967 ακόμη και το ότι η 21η Απριλίου κατέλιπεν εξωτερικόν χρέος 3,8 δις.δολλ.ενώ τά ινδάλματά σας το ήγαγον εις το Γαλαξιακόν 407 δις.δολλάρια.Αυτό όμως μοί δίδει το δικαίωμα ανταπαντών ειρωνικώς καγώ εις την Τουρκικήν να είπω:.Τζεσμίς ουλτσούν=περαστικά σας.Νά τούς χαίρεσθε.
President Joe Biden on Sunday called the extraordinary fall of the Assad regime in Syria “a moment of risk” and “historic opportunity” while offering a blueprint for how the US plans to support the region.
Speaking at the White House in his first substantive comments since President Bashar al-Assad’s regime fell in the face of an astonishingly swift rebel offensive, Biden also announced the US had conducted dozens of airstrikes in Syria as it remains committed to preventing the resurgence of ISIS.
“It’s a moment of historic opportunity for the long-suffering people of Syria to build a better future for their proud country,” Biden said from the Roosevelt Room. “It’s also a moment of risk and uncertainty. As we all turn to the question of what comes next, the United States will work with our partners and the stakeholders in Syria to help them seize an opportunity to manage the risk.”
Biden vowed to support Syria’s neighbors during the transition and to protect US personnel in their continued mission against ISIS. The president said he plans to speak with his counterparts in the area “in the coming days” and that US officials will deploy to the region.
live updatesAssad flees to Moscow as Syrian rebels capture Damascus
The US is prioritizing efforts to prevent the resurgence of ISIS, Biden said, adding that he is “clear-eyed about the fact that ISIS will try to take advantage of any vacuum to reestablish its capability to create a safe haven,” but starkly saying, “We will not let that happen.”
Biden noted those efforts include securing detention facilities where ISIS fighters are being held as prisoners, as well as “precision strikes” in Syria targeting ISIS.
As part of that effort, US forces on Sunday conducted dozens of airstrikes, striking more than 75 ISIS targets using Air Force assets including B-52 bombers, F-15 fighter jets and A-10 aircraft, according to US Central Command.
“There should be no doubt — we will not allow ISIS to reconstitute and take advantage of the current situation in Syria. All organizations in Syria should know that we will hold them accountable if they partner with or support ISIS in any way,” Gen. Erik Kurilla, commander of CENTCOM, said in a statement.
Biden’s comments come as President-elect Donald Trump — who takes the oath of office in just over six weeks — has urged a hands-off approach to the conflict, saying Saturday that the US should not get involved. Early Sunday, as rebel groups took Damascus, he said the regime’s fall showed the “weakened state” of Russia and Iran, both of which supported Assad.
“Assad is gone. He has fled his country. His protector, Russia, Russia, Russia, led by Vladimir Putin, was not interested in protecting him any longer,” Trump said in a post to social media.
Assad and his family fled to Moscow, where they were granted asylum, Russian state media said Sunday.
The Assad regime’s collapse represented a spectacularly fast fall from power for the Syrian dictator after a 14-year war, one that had been relatively stagnant until just last month. More than 300,000 civilians have been killed in more than a decade of war, according to the United Nations, and millions of people have been displaced.
Related articleWhere is Assad? Russia solves the mystery of the Syrian dictator’s escape
Biden pledged in his remarks to engage with Syrian groups as the country transitions toward an “independent, sovereign … new government that serves all of Syria.”
“This process will be determined by the Syrian people themselves,” Biden said. “The United States will do whatever we can to support them, including through humanitarian relief, to help restore Syria after more than a decade of war and generation of brutality by the Assad family.”
A senior administration official echoed that sentiment to CNN on Sunday, saying the US will be “engaging with the broad spectrum of Syrian society, opposition groups, groups on the ground in Syria, exile groups.”
US Secretary of State Antony Blinken echoed Biden’s comments, saying in a statement Sunday that the US strongly supports a peaceful transition of power to an accountable Syrian government.
“During this transitional period, the Syrian people have every right to demand the preservation of state institutions, the resumption of key services, and the protection of vulnerable communities,” Blinken said.
Biden warned in his remarks that the US will “remain vigilant” and closely watch the rebel groups’ actions. The key rebel group leading the offensive, Hayat Tahrir al-Sham, or HTS, has been designated by the US as a terrorist organization. A senior US official told CNN on Sunday that the US believes significant portions of HTS maintain strong links to ISIS.
“We take a note of statements by the leaders of these rebel groups in recent days, and they’re saying the right things now, but as they take on greater responsibility, we will assess not just their word, but their actions,” Biden said.
Syrian opposition fighters celebrate after the government collapsed in Damascus on December 8.
Omar Sanadiki/AP
In pictures: Syrian rebels topple Assad regime
1 of 25
Abu Mohammad al-Jolani, who heads HTS, declared victory for the “entire Islamic nation” on Sunday in his first public remarks since the rebel-led coup, which he said “marks a new chapter in the history of the region.”
He said the armed opposition ultimately plans to form a government defined by institutions and a “council chosen by the people.”
The senior Biden administration official said Sunday the White House has also “been concentrated” over the last week on the issue of any remaining chemical weapons in the Syria, calling it a “top-tier priority.” The senior official did not envision a scenario in which the administration would put US forces on the ground to deal with the chemical weapons.
Rebels have asked the international community to help dispose of the weapons. Multiple investigations by fact-finding teams from the Organization for the Prohibition on Chemical Weapons have previously concluded the Syrian government forces were responsible for a series of chemical attacks during the civil war.
Blinken said the US will support international efforts to hold the Assad regime and its backers accountable for atrocities perpetrated against the Syrian people, including “the use of chemical weapons and the unjust detention of civilians such as Austin Tice.”
Related articleIn a country splintered by civil war, could Syria’s rebels usher in a new dawn?
Biden also reiterated his commitment to bringing home freelance journalist Austin Tice, who has been held in Syria since 2012. “We remain committed to returning him to his family,” Biden said in his Sunday remarks, adding, “We believe he’s alive. We think we can get him back.”
When asked by reporters at the White House whether he would approve an operation to retrieve Tice, Biden said, “We want to get him out. We have to identify where he is.”
In a statement to CNN, Tice’s parents, Marc and Debra Tice, said, “We are eagerly anticipating seeing Austin walk free. We are asking anyone who can do so to please assist Austin so he can safely return home to his family.”
On Friday, CNN reported that Debra Tice said her son “is being cared for, and he is well,” citing what she called a “significant source that has already been vetted all over our government.”
US officials reached out to Syrian opposition forces on Thursday about Austin Tice, hoping to learn more about his whereabouts. The FBI said Sunday it is still offering a reward of up to $1 million for information that can lead to Tice’s safe return.
This story and headline have been updated with additional developments.
CNN’s Jim Sciutto, Natasha Bertrand, Brian Stelter, Michael Conte, Alex Marquardt, Evan Perez and Philip Wang contributed to this report.
Η επιδείνωση των πολιτικών σχέσεων μεταξύ Αλβανίας και Κοσσυφοπεδίου αντικατοπτρίζεται και στην οικονομία, με την εμπορική συνεργασία να παραμένει στάσιμη και τη μείωση των επισκεπτών. Σύμφωνα με προβλέψεις, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) της περιοχής αναμένεται να φτάσει τα 135,3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024, ενώ οι οικονομίες της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου μαζί εκτιμάται ότι θα ανέλθουν σε 33 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή στο 24% του συνολικού ΑΕΠ της περιοχής. Ωστόσο, τα δύο κράτη δεν αξιοποιούν επαρκώς τις δυνατότητές τους για συνεργασία.
Μία από τις κύριες αιτίες αυτής της κρίσης είναι η διαφορετική προσέγγιση που έχουν υιοθετήσει οι δύο χώρες σε περιφερειακά ζητήματα. Η Αλβανία, υπό την ηγεσία του Έντι Ράμα, έχει επιδιώξει να ενισχύσει τη συνεργασία με τη Σερβία μέσω της πρωτοβουλίας Open Balkan. Η πρωτοβουλία αυτή στοχεύει στη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου στα Βαλκάνια, αλλά το Κοσσυφοπέδιο τη βλέπει με καχυποψία. Η κυβέρνηση του Άλμπιν Κούρτι θεωρεί ότι η Open Balkan παραβλέπει τις διαφορές ανάμεσα στο Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία και εξυπηρετεί περισσότερο τα συμφέροντα της Σερβίας, υπονομεύοντας τις προσπάθειες της Πρίστινας για διεθνή αναγνώριση.
Η Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, παρά τη γεωγραφική και εθνική τους εγγύτητα, δεν εκμεταλλεύτηκαν αποτελεσματικά τους φυσικούς πόρους τους και τον νεανικό πληθυσμό τους για την ενίσχυση της οικονομικής τους ανάπτυξης. Παράλληλα, η πληθυσμιακή συρρίκνωση και γήρανση στην περιοχή, καθώς και η έλλειψη οικονομικής σύγκλισης με τις άλλες χώρες των Βαλκανίων την τελευταία δεκαετία, αποδεικνύουν την ανεπάρκεια των υφιστάμενων πολιτικών.
Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών, αντί να παρέχουν ευκαιρίες στους νέους, συνέβαλαν στην ενίσχυση της μετανάστευσης με τις πολιτικές τους, αφήνοντας την οικονομία να βασίζεται σε ένα μοντέλο χαμηλής προστιθέμενης αξίας. Επιπλέον, οι δύο χώρες δεν κατάφεραν να ενσωματωθούν στις βιομηχανικές αλυσίδες, όπως συνέβη με τη Σερβία και τα Σκόπια, γεγονός που περιορίζει την οικονομική τους ανάπτυξη.
Το ΑΕΠ των Δυτικών Βαλκανίων το 2013 ανερχόταν σε περίπου 80,5 δισεκατομμύρια ευρώ, με την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο να συνεισφέρουν 19,2 δισεκατομμύρια ευρώ, που αντιστοιχούσαν στο 23,8% του συνόλου. Μέχρι το 2024, οι οικονομίες τους εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 33 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας αύξηση, αλλά παραμένοντας μακριά από τις δυνατότητες πλήρους ανάπτυξης.
Ωστόσο, οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν σοβαρές δημογραφικές προκλήσεις. Η μείωση των γεννήσεων και η υψηλή μετανάστευση έχουν οδηγήσει σε πτώση του πληθυσμού τους κατά 15% και 12%, αντίστοιχα, μεταξύ 2011 και 2024. Επίσης, η οικονομική τους ενσωμάτωση στις διεθνείς αγορές παραμένει χαμηλή, με την κυριαρχία του αγροτικού τομέα να περιορίζει τη δυναμική ανάπτυξης.
Το 2023, η Αλβανία σημείωσε ΑΕΠ 2,3 τρισεκατομμύρια λεκ (22 δισεκατομμύρια ευρώ), σημειώνοντας αύξηση 70% από το 2013. Το Κοσσυφοπέδιο, από την άλλη πλευρά, πέτυχε αύξηση 91% στο ΑΕΠ του, φτάνοντας τα 9,76 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρόλα με αυτά, η Σερβία παραμένει η μεγαλύτερη οικονομία στην περιοχή, με προβλεπόμενο ΑΕΠ 62 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2024.
Η έλλειψη συνεργασίας επηρεάζει και την τουριστική δραστηριότητα. Το 2024, οι επισκέπτες από το Κοσσυφοπέδιο στην Αλβανία μειώθηκαν, με πολλούς να επιλέγουν νέους προορισμούς λόγω του ανοίγματος των συνόρων και της πρόσβασης σε οικονομικές πτήσεις.
Η οικονομική δομή των δύο χωρών εξακολουθεί να εξαρτάται από τον αγροτικό τομέα και τις κατασκευές. Στην Αλβανία, ο αγροτικός τομέας συνεισέφερε το 18% του ΑΕΠ το 2022, ενώ στο Κοσσυφοπέδιο μόνο το 7%. Συγκριτικά, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο αγροτικός τομέας συνεισφέρει λιγότερο από το 2,5%. Παράλληλα, ο τομέας των κατασκευών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και στις δύο χώρες, με την Αλβανία να κατέχει την υψηλότερη αναλογία στην περιοχή, 11% του ΑΕΠ.
Η έλλειψη βιομηχανικής ανάπτυξης περιορίζει επίσης την οικονομική δυναμική. Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες των Βαλκανίων, που έχουν ενσωματώσει την αυτοκινητοβιομηχανία στις οικονομίες τους, η βιομηχανία της Αλβανίας επικεντρώνεται σε δραστηριότητες χαμηλής παραγωγικότητας, όπως η κλωστοϋφαντουργία και η υποδηματοποιία.
Οι επενδύσεις είναι ελλειπείς σε κοινές στρατηγικές για την προώθηση της οικονομικής συνεργασίας. Από το 2008 έως το 2023, πραγματοποιήθηκαν μόλις 15 κοινές συναντήσεις, ενώ η τελευταία πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2023.
Η ένταση επιδεινώνεται από τις προσωπικές διαφωνίες ανάμεσα στον Ράμα και τον Κούρτι. Ο Ράμα έχει ασκήσει κριτική στις πολιτικές του Κούρτι, κατηγορώντας τον για αδιάλλακτη στάση στις συνομιλίες με τη Σερβία, ενώ ο Κούρτι έχει κατηγορήσει τον Ράμα ότι δεν στηρίζει επαρκώς το Κοσσυφοπέδιο στις διεκδικήσεις του. Επιπλέον, η Αλβανία έχει δεχθεί επικρίσεις για το γεγονός ότι συχνά φαίνεται να προσπαθεί να καθορίσει τη διεθνή ατζέντα του Κοσσυφοπεδίου, κάτι που η Πρίστινα θεωρεί παρεμβατικό.
Τέλος, η εμπορική σχέση μεταξύ των δύο χωρών παραμένει προβληματική. Αν και το διμερές εμπόριο πολλαπλασιάστηκε από το 2008, οι συγκρούσεις λόγω δασμών και περιορισμών εμποδίζουν την περαιτέρω ανάπτυξη. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την επιβολή υψηλών τελών για τη διέλευση φορτηγών και τη χρήση του αυτοκινητοδρόμου “Rruga e Kombit».
Η Συρία αποτέλεσε το κέντρο του Βασιλείου των Σελευκιδών και η Δαμασκός, πρωτεύουσα του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών. Είναι η αρχαία Φοινίκη.
Στην πρόσφατη ιστορία, που μας ενδιαφέρει, ήταν το ένα απο τα δύο κέντρα του πολιτικού κινήματος του μπααθισμού. Μπααθισμός σημαίνει αναγέννηση και το κίνημα υποστήριζε την Ένωση των αραβικών κρατών και την μεταμόρφωση του αραβικού κόσμου πολιτικά, οικονομικά, πνευματικά και ηθικά. Αυτή η «μελλοντική αναγέννηση» θα αποτελούσε μία νέα αρχή και κοινό στοιχείο που θα ένωνε τους αραβικούς λαούς ήταν η γλώσσα. Η Ένωση θα μπορούσε να φθάσει μέχρι και στο ένα ενιαίο αραβικό κράτος. Σχετική, αποτυχημένη, προσπάθεια έγινε με την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία μια βραχύβια πολιτική ένωση μεταξύ της Αιγύπτου και της Συρίας. Η ένωση αυτή ξεκίνησε το 1958 και διήρκεσε έως το 1961, όταν η Συρία αποσχίστηκε της ενώσεως αυτής.
Ο Νάσερ στην Αίγυπτο, στην αρχή, και ο πατέρας Άσσαντ στη συνέχεια ήταν οι πιο προβεβλημένοι ηγέτες του μπααθισμού.
Τα μπααθικά κόμματα ήταν κοσμικά αλλά δικτατορικά.
Ο άλλος πόλος που διαμορφώθηκε στον αραβικό κόσμο ήταν οι Μουσουλμάνοι Αδελφοί. Για λόγους που ξεφεύγουν του σχολίου αυτού, και τον αραβικό εθνικισμό και την ισλαμισμό των Μουσουλμάνων Αδελφών τον διήγειρε και για πολλούς τον οργάνωσε η Βρετανία. Λογικό ακούγεται διότι στον διαχωρισμό και την διχόνοια βασιζόταν η Αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν έδυε ποτέ.
Πολιτικά συστήματα σαν και αυτά που βιώνουμε στη Δύση δεν ευδοκίμησαν στον Αραβικό κόσμο διότι η φιλοσοφική βάση της κοινωνικής συγκρότησης είναι το ισλάμ. Οι κοσμικοί άραβες προσπαθούν να αποκλίνουν απο τους αναχρονισμούς της Σαρίας αλλά έχουν να κάνουν με έναν πληθυσμό βαθιά θρησκευόμενο που βασίζεται στο κοράνι.
Δημοκρατία δυτικού τύπου, κοσμικότητα και ισλαμικές κοινωνίες είναι έννοιες ασυμβίβαστες, όπως έδειξε η πραγματικότητα.
Η ιστορία του καθεστώτος Άσαντ (πατέρα και γιού) ήταν σκληρή, καταπιεστική, βάρβαρη σε ορισμένες περιπτώσεις.
Και βασίστηκε, για να ηγεμονεύσει, στην, κοσμικής τάσης, μειοψηφία των αλαουϊτών, κυρίως, στα ηγετικά κλιμάκια του στρατού και του κράτους.
Η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού είναι πιστοί σουνίτες μουσουλμάνοι. Και αυτοί που επικράτησαν με την χθεσινή έφοδο στη Δαμασκό, είναι και σαλαφιστές. Μια σκληρή τάση του σουνιτισμού.
Μετά απο όλα αυτά θα ήθελα να θέσω κάποια ερωτήματα:
-τι καθεστώς θέλουμε για τη Συρία και γενικότερα τις χώρες της Μέσης Ανατολής; κοσμικό ή ισλαμικό;
-Δεδομένου ότι οι “κοσμικοί” της Συρίας είναι μειοψηφία, πως θα μπορούσε να επικρατήσει ένα κοσμικό καθεστώς;
-Είναι δυνατόν σκληροί σαλαφιστές με παρελθόν συμμετοχής στην Αλ Κάϊντα και το Ισλαμικό Κράτος να εφαρμόσουν δημοκρατικό σύστημα όπως το αντιλαμβάνονται στη Δύση;
-Γνωρίζετε ότι πριν την επικράτηση του Νάσερ στην Αίγυπτο, του πατέρα Άσσαντ στη Συρία και του Σαντάμ Χουσεϊν στο Ιράκ είχαμε συνεχή πραξικοπήματα στις χώρες αυτές;
-Όσοι θα επικαλεστείτε τις άλλες αραβικές χώρες (Σουδική Αραβία, ΗΑΕ, χώρες του κόλπου) γνωρίζετε ότι το καθεστώς είναι δικτατορικό και η Σαρία καθορίζει την ζωή τους;
-Όσοι επικαλεστείτε το Ιράν, μπορεί το καθεστώς του Ιράν να αποτελεί πρότυπο διακυβέρνησης σε έναν ιστορικό λαό;
Το καθεστώς Άσαντ φέρθηκε βάναυσα στον συριακό λαό. Στην αδυναμία που περιήλθε θα μπορούσε υπο την πίεση της Δύσης να αποτελέσει τον πυρήνα ενός πολιτικού μετασχηματισμού της Συρίας αλλά με κοσμικά χαρακτηριστικά.
Δεν ακολούθησε αυτήν την επιλογή η Δύση. Έχουμε εισέλθει σε ένα χάος.
Τίποτε δεν εγγυάται ότι η Συρία θα παραμείνει ενιαία χώρα. Αν επικρατήσουν οι ισλαμιστές πως θα επιβληθούν στους κοσμικούς Κούρδους, ακόμη και στους αλαουίτες;
Οι εξελίξεις θα εξαρτηθούν απο τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.
ΥΓ: δεν είμαι με κανέναν. Λογικούς συνειρμούς προσπαθώ να κάνω.
Η Δαμασκός έπεσε στα χέρια των Τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα που δίνουν όρκο ότι άλλαξαν. Και στα χέρια του φιλότουρκου Ελεύθερου Συριακού Στρατού.
Ο Άσαντ, σύμφωνα με τις πληροφορίες, εγκατέλειψε την χώρα.
Μια νέα περίοδος αρχίζει για τη Συρία. Για μεγάλο διάστημα θα είναι τραγική για τον πληθυσμό.
Η πρώτη εκτίμηση είναι ότι οι τρείς της Αστάνα (Ρωσία, Ιράν, Τουρκία) δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν σε μια συντεταγμένη λύση με προσωρινή παραμονή του Άσαντ στην προεδρία μέχρι να αντικατασταθεί με εκλογές.
Μια τέτοια λύση θα διασφάλιζε την ομαλή μετάβαση της εξουσίας χωρίς εκδικήσεις τις οποίες θα δούμε από σήμερα.
Η Tahrir al Sham και οι φιλότουρκοι θα υπάκουαν στην απόφαση των τριών αν είχε ληφθεί. Άρα, η υπόθεση Συρία αφέθηκε στην δυναμική της εξέλιξη. Αυτό που είπε και ο Τράμπ. Δεν μας ενδιαφέρει η Συρία.
Τι αναμένουμε τις επόμενες ημέρες;
Χάος ως προς την άσκηση της εξουσίας. Είναι αδύνατον οι τζιχαντιστές να ήταν έτοιμοι να διοικήσουν. Το Χαλέπι ξεκίνησαν να καταλάβουν και έφθασαν στην Δαμασκό. Ούτε οι ίδιοι θα περίμεναν τέτοια κατάρρευση του μετώπου. Ο Άσσαντ είχε την ευκαιρία όλα αυτά τα χρόνια να δώσει μια λύση στο δράμα της χώρας του. Δεν το έπραξε και σήμερα εγκατέλειψε την εξουσία.
Μια συριακή παράδοση κυριαρχίας της μειοψηφίας των αλαουιτών στα ηγετικά κλιμάκια του στρατού τελειώνει. Τελειώνει και ο μπααθισμός το κοσμικό ιδεολογικό ρεύμα του αραβικού εθνικισμού στο οποίο συνέβαλε ο πατέρας Άσαντ. Η Συρία ήταν το τελευταίο προπύργιό του.
Οι επόμενες ημέρες θα είναι ημέρες αντεκδίκησης. Καθώς προήλαυναν οι τζιχαντιστές, βλέπαμε εικόνες εκδίκησης τρομερές. Έστηναν ανθρώπους στον τοίχο και τους εκτελούσαν. Αυτό το φαινόμενο θα το δούμε μαζικά τις επόμενες ημέρες.
Η σταθεροποίηση στην εξουσία θα είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης, όπως αποκαλούνται οι προελαύνοντες, δεν είναι ενωμένες. Η Tahrir al Sham έχει σχέσεις με την Τουρκία αλλά διατηρεί και τις ιδιαιτερότητές της. Αντιθέτως, ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός υπακούει τυφλά στην Άγκυρα. Οι δύο αυτές δυνάμεις (Tahrir al Sham και Free Syrian Army) αργά ή γρήγορα θα έρθουν σε αντιπαράθεση μεταξύ τους.
Και για δικούς τους λόγους και εξαιτίας των Κούρδων. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός που καθοδηγείται από την Τουρκία θα επιδιώξει να περιορίσει τους Κούρδους και στον βαθμό που θα έχει λόγο στις εξελίξεις θα αρνηθεί μια διοικητική δομή στην οποία οι κουρδικές περιοχές θα αποτελούν ομόσπονδη δημοκρατία. Οι Tahrir al Sham (από εδώ και στο εξής HTS) θα μπορούσαν να αποδεχθούν μια τριζωνική ομοσπονδία; Θα δούμε
ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ-ΧΑΜΕΝΟΙ
Η διαμάχη στη Συρία ξεκίνησε με την πλειοψηφία των σουνιτών να είναι δυσαρεστημένη από την συμμετοχή της στα κυβερνητικά και κρατικά αξιώματα. Τις κεντρικές θέσεις στην διοίκηση, και κυρίως στον στρατό, κατείχαν οι αλαουίτες από τους οποίους προέρχεται και ο Άσαντ. Αυτή η κατάσταση ανατρέπεται. Οι σουνίτες στη Συρία έχουν, πλέον, τον λόγο.
Επόμενη ωφελημένη είναι η Τουρκία. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός είναι μισθοφόροι της Τουρκίας. Ο Ερντογάν ζήτησε από τον Άσαντ συνάντηση για να δώσουν μια πολιτική λύση στη Συρία και ο Άσαντ έβαλε ως προϋπόθεση την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων από την βόρειο Συρία. Μετά τις εξελίξεις ο Ερντογάν του τα πήρε όλα. Η Συρία βρίσκεται αυτήν την στιγμή στα χέρια του. Η μόνη περίπτωση να μην ελέγξει, απολύτως, την Συρία η Τουρκία είναι η Tahrir al Sham να μην υπακούσει τυφλά στην Άγκυρα και να μην θελήσει να μπει σε πολιτική διαμάχη με τους Κούρδους. Αν συντρέξουν αυτές οι προϋποθέσεις η Συρία, ίσως, δεν παραδοθεί εντελώς στην Άγκυρα. Η Τουρκία τουρκοποιεί περιοχές της βόρειας Συρίας όπως το Αφρίν και έβαλε πόδι στο Χαλέπι, πόλη που περιλαμβάνεται στον περίφημο Εθνικό Όρκο.
Ο απόλυτος χαμένος είναι το καθεστώς Άσαντ και οι αλαουίτες της Συρίας, οι οποίοι ελέγχουν δύο μόνο περιοχές (Λαττάκεια και Ταρσός) όπου βρίσκονται και οι ρωσικές βάσεις. Οι περιοχές αυτές είναι δύσκολο να πέσουν. Και αυτό ενισχύει τον ισχυρισμό περί ομοσπονδιακής Συρίας.
Χαμένο είναι και το Ιράν. Με τους σουνίτες στην κυβέρνηση της Δαμασκού το Ιράν τελείωσε από τη Συρία.
Εκτός και αν δεν εγκαταλείψει την μάχη και τις επόμενες ημέρες συγκροτήσει ομάδες από τον Άξονα της Αντίστασης και συνεχίσει την αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Συρίας.
Στην περίπτωση αυτή το ότι έπεσε η Δαμασκός δεν σημαίνει και τίποτε.
Λόγω της έκλειψης του Ιράν, το Ισραήλ είναι από τους κερδισμένους. Πληροφορίες, άλλωστε, έφεραν το Ισραήλ να ενισχύει την Ταχρίρ Αλ Σάμ.
Οι Κούρδοι ελέγχουν περιοχές στο βορρά και ανατολικά. Είναι σημαντικές περιοχές και με τον έλεγχό τους επιδιώκουν να συμμετάσχουν, ως μια από τις τρείς δημοκρατίες, στην νέα ομοσπονδιακή Συρία. Αποτελεί ερώτημα ποια Συρία θα επιδιώξουν οι δυνάμεις που θα επικρατήσουν στη Δαμασκό (αν επικρατήσουν).
Στα χρόνια της κορύφωσης της κρίσης οι Κούρδοι προήλαυναν και θα ήλεγχαν ολόκληρο τον βορρά (τον αποκαλούν Ροζάβα) αλλά παρενέβη η Τουρκία και διέκοψε την κουρδική προέλαση.
Ένα από τα ερωτήματα της επόμενης ημέρας είναι τι θα γίνει με την κατοχή συριακών εδαφών από τουρκικές δυνάμεις. Το πιθανότερο είναι η Άγκυρα να επικαλεστεί ότι καταδιώκει τους τρομοκράτες του PKK και ότι δεν θα αποχωρήσει μέχρι να διασφαλίσει μια ζώνη ασφαλείας 30 χιλιομέτρων στα συροτουρκικά σύνορα και τα δικαιώματα των τουρκομάνων, από τους οποίους αποτελείται, κατά πλειοψηφία ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός.
Η Ρωσία θα διατηρήσει τις βάσεις της στην Λατάκεια και στην Ταρσό (αεροπορική και ναυτική) περιοχές όπου ζουν αλαουίτες. Η Μόσχα θα ήταν ενήμερη των εξελίξεων που παρακολουθούμε όπως, λογικά, προκύπτει από τις αεροναυτικές ασκήσεις που διεξήγαγε στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν 900 στρατιώτες στη Συρία σε μερικές περιοχές της χώρας οι οποίες ελέγχονται, κυρίως, από τους Κούρδους και είναι οι πετρελαιοφόρες περιοχές. Τυπικά οι αμερικανικές δυνάμεις με την παρουσία τους, βοηθούν στον πόλεμο κατά του ISIS. Ο ISIS, μεταλλαγμένος, βρίσκεται στην Δαμασκό με την βοήθεια και των Αμερικανών οπότε, οι Αμερικανικές δυνάμεις δεν έχουν, πλέον, την δικαιολογία της τρομοκρατίας. Την υπέθαλψαν καλά όποτε χρειάστηκε και αυτοί και το Ισραήλ και η Τουρκία. Από κάθε άποψη μια μικρή στρατιωτική αμερικανική παρουσία την περιοχή είναι επιβεβλημένη. Και οι 900 στρατιώτες δεν είναι σημαντική, αριθμητικά δύναμη. Οι ΗΠΑ έχουν και γεωπολιτικά και γεωοικονομικά συμφέροντα στην περιοχή και συγκεκριμένα στη Συρία. Το ερώτημα είναι ποια σχέση θα διατηρήσουν με τους Κούρδους.
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ-ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Τέλος διαπιστώσεις και ερωτήματα:
Το συριακό δράμα μπαίνει σε μια από τις τελευταίες πράξεις του αλλά θα έχει κορυφώσεις. Αναμένονται τραγικές καταστάσεις.
Είναι άδηλη η μορφή εξουσίας που θα αναλάβει την διακυβέρνηση και η δυνατότητά της να επιβάλει την βούλησή της στο σύνολο της χώρας. Οι Κούρδοι διατηρούν τις δικές τους περιοχές και το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει. Πυρήνες αντίστασης θα συγκροτηθούν.
ΗΠΑ και Ισραήλ πέτυχαν άλλη μια πίεση στο Ιράν αλλά θα πρέπει να διαμορφώσουν μια νέα πολιτική για τη Συρία και την περιοχή. Η Συρία είναι αρκετά μεγάλη για να συνεχίσει να αποτελεί έναν πυρήνα αστάθειας.
Η παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας θα συμβεί κάποια στιγμή. Ποια Συρία θα επιδιωχθεί; Το πιθανότερο είναι μια ομοσπονδιακή εκδοχή. Σε μια τέτοια περίπτωση τι θα κάνει η Τουρκία; Πόσο θα επηρεάσει τις εξελίξεις στη Συρία; Ποιες σχέσεις θα διαμορφωθούν μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης; Και μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας; Πως εξήλθαν οι υπουργοί εξωτερικών των δυνάμεων της Αστάνα από την συνάντησή τους στην Τεχεράνη;
Και ακόμη: οι Κούρδοι φυλάνε σε φυλακές χιλιάδες μέλη του Ιλαμικού Κράτους που χαρακτηρίσθηκαν επικίνδυνοι τρομοκράτες. Τι θα γίνει με αυτούς; Θα απελευθερωθούν; Και μετά;
Για τους ελληνοορθόδοξους και τους έλληνες της Συρίας είναι περιττό να θέσουμε ερωτήματα. Η Αθήνα δεν είναι σίγουρο ότι γνωρίζει την ύπαρξή τους.