Αρχική Blog Σελίδα 981

Μεγάλη αστυνομική επιχείρηση σε Αττική-Θεσσαλονίκη για την τουρκική μαφία – 8 συλλήψεις, βρέθηκαν 49 όπλα

0

 

Τα όπλα που βρέθηκαν
11/12/2024  13:19  UPD: 11/12/2024  15:04
Σε εξέλιξη βρίσκεται από το πρωί αστυνομική επιχείρηση σε Αττική και Θεσσαλονίκη για την εξάρθρωση εγκληματικών οργανώσεων Τούρκων υπηκόων στη χώρα μας.

Η αστυνομία και συγκεκριμένα τα στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος προχώρησαν από νωρίς το πρωί, στην οργανωμένη επιχείρηση σε Αττική και Θεσσαλονίκη. Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν συλληφθεί οκτώ άτομα και έχουν προσαχθεί ακόμη οκτώ, ενώ έχουν κατασχεθεί 49 όπλα και ποσότητες ναρκωτικών.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida, τα όπλα που βρέθηκαν είναι όλα καινούργια πιστόλια μάρκας Glock. Τα 48 βρέθηκαν σε δώμα σε διαμέρισμα στην οδό Σκιάθου, στο κέντρο της Αθήνας.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, εξετάζεται με ποιες συμμορίες Τούρκων ή Ελλήνων σχετίζονται.

Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι οι αστυνομικές αρχές έκαναν και έφοδο σε τουρκικό καφενείο επί της Αχαρνών, κοντά στην πλατεία Βάθη από όπου προσήγαγαν τρία άτομα.

iefimerida.gr

Συρία: Ο Αλ Τζολάνι καθησυχάζει τη Δύση για την επόμενη μέρα -Οι χάρτες που δείχνουν ποιες περιοχές ελέγχει

0

 

O ηγέτης της ΧΤΣ στη Συρία, Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι / Φωτογραφία: AP Photo
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
11/12/2024  12:41
Τους φόβους για το πώς θα διακυβερνηθεί η Συρία επιχείρησε να κατευνάσει ο ηγέτης της ομάδας ανταρτών που έριξε το καθεστώς Άσαντ.

Μιλώντας στο βρετανικό δίκτυο Sky News, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι, επικεφαλής της ισλαμιστικής οργάνωσης Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (ΧΤΣ), υποσχέθηκε ότι οι φόβοι της «Δύσης» περί αστάθειας στην περιοχή είναι περιττοί, καθώς η Συρία δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε άλλους πολέμους.

Και υπογράμμισε ότι η χώρα χρειάζεται μια περίοδο ειρήνης ώστε να μπορέσει να ανοικοδομηθεί κι ότι ο λαός της Συρίας είναι «εξαντλημένος» από τον πολύχρονο εμφύλιο. Σε μια αυθόρμητη επίσκεψη στο τζαμί στο οποίο συνήθιζε να πηγαίνει ως νεαρός στα προάστια της Δαμασκού, ο Αχμέντ αλ Σάρα, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, τόνισε ότι «οι φόβοι των δυτικών κρατών είναι περιττοί».

«Η Συρία θα ανοικοδομηθεί», συνέχισε. «Ο φόβος ήταν από την παρουσία του καθεστώτος. Η χώρα κινείται προς την ανάπτυξη και την ανοικοδόμηση. Πηγαίνει προς τη σταθερότητα. Οι άνθρωποι είναι εξαντλημένοι από τον πόλεμο. Γι’ αυτόν τον λόγο η χώρα δεν είναι έτοιμη για άλλον πόλεμο και δεν πρόκειται να εμπλακεί σε άλλον».

Ωστόσο, παρά τις διαβεβαιώσεις του και τους πανηγυρισμούς που δεν έχουν ακόμη κοπάσει στη Συρία για την κατάρρευση της οικογενειακής δυναστείας που κυβέρνησε για πάνω από πέντε δεκαετίες με σιδηρά πυγμή τη χώρα, το μέλλον φαντάζει αβέβαιο και η κατάσταση επί του εδάφους παραμένει ρευστή, καθώς διάφορες ομάδες ανταρτών ελέγχουν διάφορα τμήματα της Συρίας, αναφέρει το BBC επιχειρώντας να παρουσιάσει την εικόνα που επικρατεί σήμερα στη χώρα.

Ποιοι ελέγχουν ποια εδάφη στη Συρία

Η κατάρρευση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ επήλθε λόγω της αιφνίδιας, ραγδαίας προέλασης των ανταρτών υπό την ισλαμιστική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (ΧΤΣ). Ωστόσο, μολονότι η οργάνωση αυτή έχει υπό τον έλεγχό της τις κύριες πόλεις της Συρίας, δεν εξουσιάζει ολόκληρη τη χώρα.

Στον χάρτη του BBC διακρίνονται με κόκκινο οι περιοχές της Συρίας που ελέγχονται από την ΧΤΣ, με κίτρινο εκείνες που βρίσκονται υπό την εξουσία υποστηριζόμενων από την Τουρκία ανταρτών και από δυνάμεις της Άγκυρας, με ανοικτό μωβ οι υπό κουρδικό έλεγχο περιοχές

Εδώ και χρόνια η Συρία ελέγχεται από ένα συμπίλημα αντάρτικων ομάδων, όπως η ΧΤΣ στην Ιντλίμπ και ομάδες υπό τις κουρδικές πολιτοφυλακές στη βορειοανατολική Συρία, και οι συγκρούσεις που καταγράφονται στο βόρειο τμήμα της χώρας μεταξύ αντίπαλων ομάδων -υποστηριζόμενων από την Τουρκία ανταρτών και κουρδικών πολιτοφυλακών- δείχνουν ότι παραμένει δύσκολη η επίτευξη συμφωνίας για τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας.

Πώς έφτασαν οι αντάρτες στη Δαμασκό

Οι γραμμές του μετώπου τα τελευταία χρόνια παρέμεναν «παγωμένες» μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου που οι αντάρτες εξαπέλυσαν την αιφνιδιαστική επίθεσή τους, η οποία κορυφώθηκε με την ανατροπή του Άσαντ και την κατάληψη της πρωτεύουσας της Συρίας το Σαββατοκύριακο.

Με εφαλτήριο την Ιντλίμπ, οι αντάρτες, με αιχμή του δόρατος την ΧΤΣ, κατέλαβαν στις 3 Δεκεμβρίου το Χαλέπι, στις 5 Δεκεμβρίου τη Χάμα, στις 7 Δεκεμβρίου τη Χομς και την επομένη την πρωτεύουσα της Συρίας

Μετά την κατάληψη της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της χώρας (το Χαλέπι), οι αντάρτες συνέχισαν την προέλασή τους προς τα νότια, για να πάρουν υπό τον έλεγχό τους την περασμένη Πέμπτη τη Χάμα.

Η επίθεση συνεχίστηκε με ταχύτητα και σύντομα κατελήφθη και η Χομς, ενώ τα χαράματα της Κυριακής οι κυβερνητικές δυνάμεις έχασαν και την πρωτεύουσα, Δαμασκό.

Πώς εμπλέκονται οι γείτονες της Συρίας

Η Τουρκία, Δυτικές δυνάμεις αλλά και αρκετές χώρες του Κόλπου έχουν υποστηρίξει διάφορες ομάδες της αντιπολίτευσης στη Συρία σε διαφορετικά επίπεδα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Η υποστηριζόμενη από το Ιράν σιιτική οργάνωση του Λιβάνου Χεζμπολάχ έχει πολεμήσει στο πλευρό του συριακού στρατού, αλλά έχει αποδυναμωθεί σφόδρα από τη σύγκρουση με το Ισραήλ, κι αυτό αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους πίσω από την επιτυχημένη προέλαση των ανταρτών.

Η αντίδραση του Ισραήλ

Ανησυχώντας μήπως πέσει σε λάθος χέρια το οπλοστάσιο του Άσαντ, το Ισραήλ εξαπέλυσε εκατοντάδες αεροπορικούς βομβαρδισμούς τα τελευταία 24ωρα σε ολόκληρη τη Συρία, πλήττοντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις – μεταξύ άλλων, αποθήκες όπλων, αποθήκες πυρομαχικών, αεροδρόμια, ναυτικές βάσεις και ερευνητικά κέντρα όπου αναπτυσσόταν το πρόγραμμα χημικών όπλων και πυραύλων με την υποστήριξη του Ιράν.


Κάποια από τα σημεία στη Συρία που βομβάρδισαν ισραηλινά μαχητικά

Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι ενέργειές του αποσκοπούν στο να αποτρέψουν το ενδεχόμενο τα όπλα να περάσουν «στα χέρια εξτρεμιστών», καθώς η Συρία περνά στη μετά Άσαντ εποχή.
Παράλληλα, κατέλαβε -προσωρινά, όπως λέει- την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη στα Υψίπεδα του Γκολάν -ένα βραχώδες οροπέδιο περίπου 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Δαμασκού-, υποστηρίζοντας ότι λόγω της κατάληψης της εξουσίας από τους αντάρτες έχει «καταρρεύσει» η συμφωνία απεμπλοκής που είχε κλείσει με τη Συρία το 1974.

Το Ισραήλ είχε καταλάβει την εν λόγω περιοχή από τη Συρία στα τελευταία στάδια του Πολέμου των Έξι Ημερών το 1967 και προχώρησε σε μονομερή προσάρτησή της το 1981, κίνηση που δεν έχει αναγνωριστεί διεθνώς, πλην των ΗΠΑ το 2019.

Τι συμβαίνει στη βόρεια Συρία

Στη Μανμπίτζ της βόρειας Συρίας έγιναν συγκρούσεις μεταξύ υποστηριζόμενων από την Τουρκία ανταρτών και δυνάμεων υπό τους Κούρδους, με αμφότερες τις πλευρές να ισχυρίζονται ότι έχουν καταλάβει τμήματα της πόλης, ενώ φέρονται να συνεχίζονται κάποιες μάχες σε ορισμένες γειτονιές.

Σύμφωνα με τη ΜΚΟ Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από τις εχθροπραξίες του τελευταίου τριημέρου στη βόρεια Συρία σκοτώθηκαν τουλάχιστον 218 άνθρωποι «μέλη δυνάμεων των Κούρδων και παρατάξεων τασσόμενων υπέρ της Άγκυρας στη Μάνμπιτζ και στα περίχωρά της».

Κατά τη διάρκεια της εφόδου τους οι υποστηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες «μπόρεσαν να μπουν στη Μάνμπιτζ και να αναπτυχθούν στην περιφέρειά της».

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πρόσθεσε πως οι εχθροπραξίες συνεχίζονται στην περιοχή όπου βρίσκεται η Ράκα.

Οι ρωσικές βάσεις στη Συρία

Το 2015 η Ρωσία έστειλε χιλιάδες στρατιώτες στη Συρία για να στηρίξει το καθεστώς Άσαντ και εξασφάλισε σε αντάλλαγμα 49ετή μίσθωση δύο στρατιωτικών βάσεων στα παράλια της χώρας.

Το λιμάνι της Ταρτούς είναι η μόνη μεγάλη υπερπόντια ναυτική βάση της Ρωσίας και επίσης η μόνη ναυτική βάση της στη Μεσόγειο. Μαζί με την αεροπορική βάση στο Χμεϊμίμ οι δύο βάσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ικανότητα προβολής ισχύος της Ρωσίας.

Η Μόσχα έχει πει ότι θα διεξαγάγει συζητήσεις με τη νέα κυβέρνηση της Συρίας αναφορικά με το μέλλον των δύο στρατιωτικών της βάσεων στη χώρα.

iefimerida.gr

Βόρεια Μακεδονία: Ο Αχμέτι προειδοποιεί πως αν «πειραχτεί» ο νόμος για την αλβανική γλώσσα, δεν θα υπάρξει ειρήνη στη χώρα

0

Ο αρχηγός του αντιπολιτευόμενου και μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στη Βόρεια Μακεδονία, της «Δημοκρατικής Ένωσης για Ένταξη» (DUI), Αλί Αχμέτι κάλεσε απόψε το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας να απορρίψει όλες τις προσφυγές που έχουν κατατεθεί σε αυτό, με τις οποίες  αμφισβητείται ο νόμος που διέπει τη χρήση της αλβανικής γλώσσας στη χώρα.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο θα συνεδριάσει μεθαύριο Τετάρτη (11/12) για να εξετάσει τις 13 συνολικά προσφυγές που έχουν υποβληθεί σε αυτό κατά του νόμου. Τις προσφυγές αυτές έχουν καταθέσει ως επί το πλείστον σλαβικά δεξιά και εθνικιστικά κόμματα και οργανώσεις, μεταξύ των οποίων  και το κόμμα VMRO-DPMNE του πρωθυπουργού της Βόρειας Μακεδονίας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι.

«Μακριά τα χέριά σας από το νόμο για την (αλβανική) γλώσσα, γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει ειρήνη στη χώρα» συμπλήρωσε ο Αχμέτι.

Ανέφερε ακόμη ότι ο νυν πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου έγινε μέλος του Δικαστηρίου μετά από πρόταση του πρώην προέδρου της χώρας, Γκιόργκι Ιβάνοφ (προερχόταν από το VMRO-DPMNE) ο οποίος είχε αρνηθεί να υπογράψει το προεδρικό διάταγμα για να τεθεί σε ισχύ ο νόμος για τη χρήση της αλβανικής γλώσσας.

Ο νόμος αυτός, ο οποίος ψηφίστηκε το 2019 από την προηγούμενη κεντροαριστερή κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας με πρωθυπουργό τότε τον Ζόραν Ζάεφ,  προβλέπει, μεταξύ άλλων, πως σε όλα τα επίπεδα της κεντρικής εξουσίας και στον ευρύτερο δημόσιο αλλά και δικαστικό τομέα, η επίσημη γλώσσα της χώρας είναι η “μακεδονική” (όπως αυτή αναφέρεται στο Σύνταγμα της χώρας) όπως και η γλώσσα που ομιλείται από ποσοστό άνω του 20% των πολιτιών της χώρας (αλβανική γλώσσα). Με βάση την τελευταία απογραφή που διεξήχθη στη Βόρεια Μακεδονία το 2021, οι Αλβανοί αποτελούν το 24,3% του πληθυσμού της χώρας.

Ο Μίτσκοσκι κατηγόρησε το αλβανικό DUI για υποκίνηση διεθνοτικών εντάσεων, επειδή όπως ισχυρίζεται το κόμμα αυτό δεν βρίσκεται πλέον στην εξουσία και δεν μπορεί «να κατακλέβει άλλο το κράτος, όπως έκανε τα προηγούμενα 20 χρόνια» Το DUI συμμετείχε σε όλες τις κυβερνήσεις της χώρας από το 2002 έως και τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους (με εξαίρεση τη διετία 2006-2008). Ο Χρίστιαν Μίτσκοσκι, μετά την μεγάλη νίκη του κόμματός του στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα τον περασμένο Μάιο επέλεξε ως εταίρο του στην κυβέρνηση τον αλβανικό συνασπισμό με την επωνυμία «Αξίζει», ο οποίος στις εκλογές είχε έρθει δεύτερος, μεταξύ των αλβανικών παρατάξεων της Βόρειας Μακεδονίας, μετά τον συνασπισμό «Ευρωπαϊκό Μέτωπο» του οποίου ηγείται το DUI. Η επιλογή εκείνη του Μίτσκοσκι προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις του κόμματος του Αλί Αχμέτι, το οποίο κατηγορεί τον Μίτσκοσκι για “καταπάτηση” της βούλησης της πλειοψηφίας των Αλβανών ψηφοφόρων στη Βόρεια Μακεδονία.

Ακόμη, 250 Αλβανοί διανοούμενοι στη Βόρεια Μακεδονία, μεταξύ των οποίων και οι πρυτάνεις των τριών αλβανόφωνων κρατικών πανεπιστημίων στη χώρα, με ανοιχτή τους επιστολή, κάλεσαν το Συνταγματικό Δικαστήριο «να μην παίζει πολιτικά παιχνίδια» και να μην “πειράξει” το νόμο για την αλβανική γλώσσα, ενώ δύο Αλβανοί δικαστές του Δικαστηρίου αυτού θα μποϋκοτάρουν τη συνεδρίασή του και δεν θα παραυρεθούν σε αυτήν.

Πάντως, παρατηρήσεις για το νόμο αυτό έχει διατυπώσει και η Επιτροπή της Βενετίας, το συμβουλευτικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης για θέματα συνταγματικού δικαίου και κράτους δικαίου, η οποία θεώρησε ότι κάποιες πτυχές του νόμου αυτού, κυρίως όσον αφορά τη χρήση του στο δικαστικό σύστημα της Βόρειας Μακεδονίας «υπερβαίνουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα που ορίζονται από τη Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και την Ευρωπαϊκή Χάρτα για τις περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες».    Οι παρατηρήσεις της Επιτροπής της Βενετίας αφορούν κυρίως στην εφαρμογή της “διγλωσσίας” κυρίως στo δικαστικό σύστημα, το οποίο με τον τρόπο αυτό, όπως επισημαίνει η Επιτροπή θα γίνει δυσλειτουργικό. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, o νόμος δεν εφαρμόζεται στο δικαστικό σύστημα της Βόρειας Μακεδονίας, ελλείψει πόρων και επαρκούς στελεχιακού δυναμικού.

Η διεθνοτική ένταση που εγείρεται στη Βόρεια Μακεδονία ενόψει της συνεδρίασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου έπεται των επεισοδίων που είχαν σημειωθεί πριν από περίπου δέκα περίπου ημέρες, με το κάψιμο της κρατικής σημαίας της Βόρειας Μακεδονίας από  Αλβανούς κοντά στο κέντρο των Σκοπίων. Την επομένη δε, σλαβικής καταγωγής άτομα, έκαψαν, μάλλον ως αντίποινα την αλβανική σημαία στην πόλη Πρίλεπ και πυρπόλησαν αυτοκίνητα Αλβανών στην πόλη Κουμάνοβο.

Παρά το γεγονός πως η ένταση στις διεθνοτικές σχέσεις στη Βόρεια Μακεδονία έχει αμβλυνθεί τα τελευταία χρόνια, αυτές παραμένουν εύθραυστες. Το 2001 ένοπλοι Αλβανοί του UCK είχαν εμπλακεί σε πολύμηνες συγκρούσεις με τις κυβερνητικές δυνάμεις της τότε ΠΓΔΜ, που λίγο έλειψε να οδηγήσουν στον διαμελισμό της χώρας. Οι συγκρούσεις εκείνες έλαβαν τέλος τον Αύγουστο του 2001 με την υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας της Οχρίδας, με την οποία ο αλβανικός πληθυσμός της χώρας απέκτησε δικαιώματα που διεκδικούσε από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1991.

O Αλί Αχμέτι υπήρξε ο πολιτικός διοικητής του UCK και μετά τη συμφωνία της Οχρίδας προχώρησε στην ίδρυση του κόμματος DUI.

Ανταπόκριση – Σκόπια: Νίκος Φραγκόπουλος (ΕΡΤ)

Θα συγκρουστούν ο Αλάχ με τον Γιαχβέ;

16
του Παντελή Σαββίδη
Το συριακό δράμα δεν μπορεί κανείς να το περιγράψει στην προοπτική του. Μεταβάλλεται καθημερινά.
Η σημερινή εικόνα του δείχνει έναν περιχαρή Ερντογάν να απειλεί τους πάντες και να διεκδικεί την ακεραιότητα της Συρίας την οποία θα προστατεύσει, όπως λέει, να διαπραγματεύται με τους αμερικανούς την υποχώρηση των Κούρδων ανατολικά του Ευφράτη και να την επιτυγχάνει, να απειλεί το Ισραήλ (πρώτη φορά εγκρίνω την πολιτική του Ισραήλ) και όποιον άλλο τολμήσει να παρέμβει στους τρομοκράτες που κατέλαβαν την Συρία και θα δούμε αν θα εφαρμόσουν την Σαρία.
Η γειτνίαση του άμεσου ενδιαφέροντος του Ισραήλ με της Τουρκίας, έχει ενδιαφέρον. Θα έρθουν σε σύγκρουση;
Είναι ό,τι εύχομαι στην περιοχή. Αλλά δεν θα γίνει. Η Τουρκία γνωρίζει τα όριά της. Και δεν φθάνουν στην σύγκρουση με το Ισραήλ. Τα όριά του τα γνωρίζει και το Ισραήλ. Και δεν φθάνουν σε σύγκρουση με την Τουρκία.
Βεβαίως, στην περιοχή οι ανακατατάξεις τώρα άρχισαν. Και το ΝΑΤΟ θα βγει διαφορετικό αν δεν το διαλύσει ο αμερικανός λογιστής Τράμπ (πληρώστε την συνδρομή διαφορετικά θα σας κόψω το περιοδικό).
Αυτά, όπως φαίνονται τα πράγατα σήμερα το πρωί. Αύριο μπορεί να είναι διαφορετικά.
Αν η αντιπαράθεση Τουρκίας- Ισραήλ πάρει στρατηγικά χαρακτηριστικά (που δεν αποκλείεται), τότε η Ελλάδα (ποια Ελλάδα θα μου πείτε) να δει σοβαρά την στρατιωτική συμμαχία με το Ισραήλ.
Το Ισραήλ δεν άφησε τίποτε όρθιο στην περιοχή για να δυσκολέψει, πλέον, μια στρατιωτική συνεργασία μαζί του. Όσο υπήρχαν δυνάμεις που το αντιμάχονταν η Ελλάδα έπρεπε να κρατήσει ισορροπίες. Τώρα το Ισραήλ έχει κυριαρχήσει κατά κράτος.
Δεύτερον υπενθυμίζω πως ο τρισκατάρατος (αυτός που έδωσε ψωμί σε όλους και δεν θέλουν σήμερα,ευνοημένοι γαρ, να περνά ούτε απο το μυαλό τους) στο πλαίσιο αντιμετώπισης της Τουρκίας είχε συνεννοηθεί με τον πατέρα Άσαντ να αποκτήσει η Ελλάδα στρατιωτική βάση στη Συρία ή να έχουν κοινά σχέδια Αθήνα και Δαμακός αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής.
Βέβαια, όλα αυτά ναυάγησαν απο τους λιλιπούτειους διαδόχους. Η υπόθεση Οτσαλάν έδειξε την αδυναμία συντονισμένης αντιμετώπσιης της Τουρκίας. Τότε που Ισραήλ και ΗΠΑ ήταν στο πλευρά της Άγκυρας. Σήμερα;
Αυτά που προτείνονται είναι για ηγέτες όχι για γόνους που ένας παραιτημένος λαός περιμένει να μεγαλώσουν για να φωνάξει ωσαννά.
Αυτά για σήμερα. Αύριο τα πράγματα μπορεί να έχουν μεταστραφεί.

Στο (τακτικό) ΚΥΣΕΑ τα αιτήματα ασύλου από Σύρους

0

Τα γεγονότα στη Συρία προκάλεσαν «μούδιασμα» σε πολλές ευρωπαϊκές και μεσογειακές πρωτεύουσες, μεταξύ των οποίων και η Αθήνα. Η ταχύτητα των εξελίξεων, η εκπαραθύρωση του δικτάτορα Ασαντ και η αντικατάστασή του από ένα καθεστώς που αποτελεί «terra incognita» το πώς θα λειτουργήσει, φαίνεται ότι δεν μπορούσαν να προβλεφθούν.

Υπό το πρίσμα αυτό, την προσεχή Παρασκευή συνεδριάζει το ΚΥΣΕΑ, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Σε αντίθεση με τα γραφόμενα, η συνεδρίαση είναι τακτική, καθώς είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό. Απλώς, λόγω (και) του Συριακού αναμένεται να είναι μακρά.

Στο επίκεντρο του ΚΥΣΕΑ αναμένεται να βρεθεί το προσφυγικό- μεταναστευτικό αλλά και το ενδεχόμενο εκκένωσης ελληνορθόδοξων (και άλλων) πολιτών από τη Συρία. Αναφορικά με το μεταναστευτικό, κάποιοι Ελληνες επιτελείς θεωρούν ότι υπάρχει πιθανότητα επιστροφής προσφύγων. Σε άλλους, πιο «κυνικούς» περί τα διεθνή ζητήματα, κυριαρχεί άλλη ανάγνωση: Το νέο ισλαμικό καθεστώς θα προβεί σε αντεκδικήσεις, κάτι που πιθανόν να σηματοδοτήσει νέο γύρο εμφυλίου πολέμου και συνεπώς νέες προσφυγικές-μεταναστευτικές ροές.

«Παγώνει» το άσυλο

Για τον λόγο αυτό, θα τεθεί επί τάπητος το ζήτημα του ασύλου. Οπως εξήγησε ο γενικός γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής, Μάνος Λογοθέτης (ErtNews και ΣΚΑΪ), θα παγώσει το κομμάτι που αφορά την έκδοση απόφασης, αλλά η υποβολή αίτησης και η διαδικασία που ακολουθεί θα συνεχιστούν κανονικά.

«Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που έρχονται στην Ελλάδα υποβάλλουν αίτημα με βασικό ισχυρισμό ότι “κινδυνεύω στη Συρία, γιατί υπάρχει ένα αυταρχικό καθεστώς από την κυβέρνηση Ασαντ”. Αυτό δεν υπάρχει πια. Αρα οφείλουμε να επανεξετάσουμε τα δεδομένα», σημείωσε ο ίδιος. «Η διαδικασία που έχει παγώσει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αυτήν τη στιγμή είναι το να βγαίνει οριστική απόφαση», πρόσθεσε. Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μείωση των αφίξεων, κάτι που δεν πρέπει να θεωρείται «μόνιμη» κατάσταση.

Σχετικά με το ζήτημα της μεταφοράς Ελλήνων, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές η πρεσβεία στη Δαμασκό έχει συγκεντρώσει κάποια αιτήματα από συμπατριώτες μας που διαμένουν στο Χαλέπι όσο και στη συριακή πρωτεύουσα, τα οποία αξιολογούνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Πηγές του υπουργείου Αμυνας τόνιζαν ότι υπάρχει η απαραίτητη ετοιμότητα μέσων και προσωπικού για τη διενέργεια επιχείρησης απεγκλωβισμού Ελλήνων, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζουν εάν τους έχει προωθηθεί σχετικό αίτημα από το υπουργείο Εξωτερικών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συνέχιση της λειτουργίας της ελληνικής πρεσβείας στη Δαμασκό ήταν προσωπική απόφαση του πρέσβη Νικόλα Πρωτονοτάριου. Μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ, η κατάσταση ασφαλείας στη Δαμασκό ήταν έκρυθμη. Ο πρέσβης ενημέρωσε την Αθήνα ότι επρόκειτο να αποχωρήσει μαζί με δύο ακόμα υπαλλήλους. Εντούτοις, προϊούσης της ώρας και αφού η κατάσταση ασφαλείας βελτιώθηκε, αποφάσισε να παραμείνει στη θέση του προκειμένου η πρεσβεία να συνεχίσει να λειτουργεί, να εξυπηρετεί και να είναι σε επαφή με τους Ελληνες της περιοχής.

Φυσικά, στο ΚΥΣΕΑ θα συζητηθεί και ο ρόλος της Τουρκίας στα πρόσφατα γεγονότα. Η Αθήνα καταγράφει και μελετά προσεκτικά τις ενέργειες όλων των δρώντων στο Συριακό και δη της Αγκυρας, η οποία σε πρώτη φάση φαίνεται να αναδεικνύεται ενισχυμένη από τις εξελίξεις. Εντούτοις, για ανώτερους αξιωματούχους ακόμα δεν έχει σχηματοποιηθεί το πώς η (όποια) επιρροή της Τουρκίας θα μπορούσε να κεφαλαιοποιηθεί.

Στο ερώτημα εάν η Αγκυρα θα μπορούσε να οδηγήσει το νέο ισλαμικό καθεστώς της Συρίας να δράσει εις βάρος των συμφερόντων Ελλάδας και Κύπρου εν είδει «τουρκολιβυκού μνημονίου» –ή με την όποια μορφή–, οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι «για να δούμε τι άποψη έχει το νέο καθεστώς για τα περιφερειακά και διεθνή ζητήματα, πρέπει πρώτα να σταθεροποιηθεί και να ελέγξει ένα μεγάλο κομμάτι της Συρίας».

Ενημέρωση αρχηγών

Οπως είναι λογικό, τα τελευταία 24ωρα στο υπουργείο Εξωτερικών υπάρχουν διεργασίες και έντονη κινητικότητα. Σήμερα, ο υπουργός Γιώργος Γεραπετρίτης ενημερώνει τους αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ενώ αύριο θα συνεδριάσει το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Στη συνεδρίαση αναμένεται να μετάσχουν οι τρεις υφυπουργοί Εξωτερικών, ο πρόεδρος της επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και δύο εκπρόσωποι από κάθε κοινοβουλευτικό κόμμα.

tomanifesto.gr

Καραμανλῆς: «Ἀνακήρυξη ΑΟΖ τώρα Προσοχή μήν γίνουμε ὑποτελής χώρα»

7

Νουθεσίες γιά τά ἑλληνοτουρκικά: Ἡ εἰρήνη καί ἡ σταθερότητα δέν ἐξασφαλίζονται μέ ὑποχωρήσεις – Κάποιοι δίνουν δίκιο στήν Τουρκία ἐκεῖ πού δέν ἔχει, γιά νά φανοῦν δίκαιες καί λογικές οἱ παραχωρήσεις – Ἐπίσημο ἐθνικό δόγμα τῆς Ἀγκύρας ἡ διανομή καί ὁ ἔλεγχος τοῦ μισοῦ Αἰγαίου – Ὄχι σέ ἐκπτώσεις πού ἐξυπηρετοῦν τήν «γαλάζια πατρίδα»

ΣΕ ΜΙΑ περίοδο, κατά τήν ὁποία ἡ Τουρκία ξεδιπλώνει τόν ἐπεκτατικό ἀναθεωρητισμό της, ἔχοντας καταγάγει νῖκες στήν Συρία, τήν Λιβύη καί τήν Ἀρμενία, ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς προβαίνει σέ ἀγωνιώδεις προειδοποιήσεις γιά τά ἑλληνοτουρκικά, τονίζοντας ὅτι ἡ εἰρήνη καί ἡ σταθερότης δέν ἐξασφαλίζονται μέ ὑποχωρήσεις. Ὁ πρώην Πρωθυπουργός μίλησε σέ ἐκδήλωση στήν Παλαιά Βουλή, γιά τήν 80ή ἐπέτειο τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Καρπάθου. Ἀπό τό βῆμα αὐτό ἐκάλεσε γιά ἄμεση ἀνακήρυξη ΑΟΖ ἀπό τήν Ἑλλάδα, ἀναφέροντας μάλιστα τόν νόμο Ν. 4001/2011, τόν γνωστό νόμο Μανιάτη, πού μπορεῖ νά ἀποτελέσει τό πλαίσιο γιά τήν ἐνέργεια αὐτή. Ἐτόνισε σχετικῶς:

«Θά πρέπει νά καταθέσουμε στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση τόν θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό τῆς χώρας, συμμορφούμενοι μέ τήν ἀντίστοιχη κοινοτική ὁδηγία. Εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά τό κάνουμε αὐτό καί εἶναι μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία νά ἀποτυπωθοῦν τά δικαιώματά μας μέ τή σφραγῖδα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Στό πλαίσιο αὐτό, μπορεῖ ἐπίσης κάλλιστα νά ἐνταχθεῖ ἡ ἐνεργοποίηση τῆς ἀνακήρυξης τῆς ΑΟΖ μέ βάση τή μέση γραμμή, κατά τόν Ν. 4001/2011 καί τούς ὅρους καί τίς προϋποθέσεις τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου τῆς θάλασσας».

Ἰδιαίτερα δέ ἐπεσήμανε: «Προφανῶς εἶναι ἀδιανόητη ἡ ἐκχώρηση κυριαρχικῶν δικαιωμάτων στήν Τουρκία σέ περιοχές πού βρίσκονται δυτικά τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς εἶχε τονίσει στόν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ George Bush τόν πρεσβύτερο, κατά τήν ἐπίσκεψή του στήν Ἑλλάδα τόν Ἰούλιο τοῦ 1991, ἄν ἡ Τουρκία ἀποκτήσει ὑφαλοκρηπῖδα δυτικά τῶν νησιῶν, τότε τά νησιά μας σταδιακά θά περιέλθουν στόν ἔλεγχο τῆς Τουρκίας καί θά διασπαστεῖ ἡ ἑνότητα καί ἡ συνεκτικότητα τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας».

«Ἡ συμφωνία δέν εἶναι αὐτοσκοπός» ὑπεγράμμισε ὁ κ. Καραμανλῆς ἀναφερόμενος στόν ἑλληνο-τουρκικό διάλογο καί περαιτέρω ἐτόνισε: «Κανείς Ἕλληνας δέν διανοεῖται ὅτι, προκειμένου νά ἱκανοποιηθεῖ ἡ Τουρκία καί νά ὁδηγηθεῖ σέ διαπραγμάτευση, θά κάναμε ἀπό μόνοι μας ἐκπτώσεις στήν ἀξιοποίηση τῶν πλεονεκτημάτων μας. Ἡ συμφωνία πρέπει νά διασφαλίζει τήν ἀσφάλεια καί τά συμφέροντά μας σέ ὅλο τόν ἑλλαδικό χῶρο. Οὔτε διασφαλίζεται ἡ εἰρήνη καί ἡ σταθερότητα μέ ὑποχωρήσεις. Ἀντιθέτως ἐνθαρρύνεται ἡ ἐπιθετικότητα καί ἡ βουλιμία τῆς ἄλλης πλευρᾶς.

»Καί ἔχει ἡ Ἑλλάδα πολλά πλεονεκτήματα. Ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 ναυτικά μίλια εἶναι ἕνα μονομερές καί ἀναφαίρετο δικαίωμά μας, κατοχυρωμένο ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο, πού δέν ὑπόκειται σέ διαπραγμάτευση μέ τήν Τουρκία. Ὁποιαδήποτε διευθέτηση θά πρέπει νά διασφαλίζει αὐτό τό δικαίωμα. Καί, σέ κάθε περίπτωση, ὁποιαδήποτε ὁριοθέτηση εἴτε προσφυγή στή Χάγη θά πρέπει νά διασφαλίζει ὅτι αὐτό τό δικαίωμα θά ληφθεῖ ὑπ’ ὄψη καί δέν θά ὁδηγηθοῦμε σέ μιά ὁριοθέτηση πού θά ἀκυρώνει τή δυνατότητα μελλοντικῆς ἐπέκτασης ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδας. Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νά καθιστᾶ σαφές ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη νά διεκδικήσει τό μέγιστο τῆς ὁριοθέτησης πού τῆς ἐπιτρέπει τό Διεθνές Δίκαιο. Γιατί, σέ μιά διαπραγμάτευση, εἶναι καίριες οἱ προπαρασκευαστικές ἐνέργειες πού κάνεις, ὥστε νά μεγιστοποιήσεις τά κέρδη σου. Ἀλλά καί τά μηνύματα πού περνᾶς πρός τήν ἄλλη πλευρά καί πρός τή διεθνῆ κοινότητα».

«Δέν εἶναι λάθος νά ὑπάρχουν δίαυλοι διαλόγου μέ τήν Τουρκία.» εἶπε ὁ κ. Καραμανλῆς καί συνέχισε: «Λάθος θά ἦταν ἄν γίνεται ἐσφαλμένη ἀνάγνωση τῶν προθέσεών της. Ἡ Τουρκία δέν θέτει ἁπλῶς κάποια ζητήματα γιά τά ὁποῖα καλοπροαίρετα ἔχει διαφορετική ἄποψη ἀπό τήν δική μας, τά ὁποῖα ἐνδεχομένως θά μποροῦσαν νά ἀντιμετωπιστοῦν στά πλαίσια τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Ἡ δηλωμένη στόχευση τῆς Τουρκίας εἶναι νά ἀνατρέψει τό ὑφιστάμενο καθεστώς, ὅπως προβλέπεται ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο καί τίς διεθνεῖς Συνθῆκες, νά διασπάσει τήν ἑνότητα τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου καί νά ἐπιβάλλει τό imperium της στήν εὐρύτερη περιοχή. Μέ ἁπλά λόγια, κινεῖται συστηματικά καί διαχρονικά στήν κατεύθυνση τοῦ ἀναθεωρητισμοῦ καί τῆς διασφάλισης ἡγεμονικῆς θέσης. Ἐάν τό ἐπετύγχανε αὐτό, ἡ Ἑλλάδα θά ὑποβιβαζόταν σέ χώρα ὑποτελῆ καί ἐξαρτώμενη ἀπό αὐτήν».

Ἐν συνεχείᾳ δέ ὑπογραμμίζει: «Ὀφείλουμε νά διαφυλάξουμε καί νά ἐνισχύσουμε τήν οἰκονομική δραστηριότητα σέ κάθε νησί καί βραχονησῖδα. Τά μηνύματα πολλά. Πολλές φορές, κόντρα στά μεγέθη καί τούς ὠμούς ὑπολογισμούς, οἱ ἐπιλογές μας εἶναι μονόδρομος. Σήμερα, ὑπαγορεύονται ἀπό τήν ἱστορία, ἀλλά καί ἀπό ὀρθολογισμό, δηλαδή τήν ἀνάγκη νά διαφυλάξουμε τήν ἑνότητα καί τήν ἀσφάλεια τοῦ ἐθνικοῦ μας χώρου καί τά κατά τό Διεθνές Δίκαιο δικαιώματα τῆς χώρας μας, πού εἶναι συνδεδεμένα μέ ζωτικά συμφέροντά μας. Αὐτό ἀπαιτεῖ διαρκῆ προσήλωση στό στόχο. Χρειάζεται νά μήν παρεκκλίνουμε ἀπό τό στόχο, νά προετοιμαζόμαστε καί νά διαβάζουμε τή συγκυρία, ὥστε ὅταν αὐτή τό ἐπιτρέψει, νά τήν ἀξιοποιήσουμε μέ ἀποφασιστικότητα».

Ἀναφερόμενος δέ στήν γεωπολιτική πραγματικότητα ἐπεσήμανε: «Τά Δωδεκάνησα, ὅπως καί ὅλο τό Αἰγαῖο, ἔχουν τεράστια γεωπολιτική σημασία. Ἰδιαίτερα στίς μέρες μας, μέ τίς κρίσεις στήν περιφέρειά μας, στήν Οὐκρανία καί τή Μέση Ἀνατολή, ἡ σημασία αὐτή καθίσταται ἀκόμα πιό ἐπίκαιρη. Ἡ σημασία τῆς Ἀλεξανδρούπολης στό Βορρᾶ καί τῆς Σούδας στό Νότο ἔχουν ἐμπεδωθεῖ διεθνῶς. Οἱ ἐμπορικές καί στρατιωτικές διελεύσεις μέσῳ τοῦ Αἰγαίου εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιά ἐμᾶς καί τούς ἑταίρους μας. Ἀκόμη πιό σημαντικό, στό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο βρίσκονται τά νοτιοανατολικά σύνορα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Δέν μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα νά μήν ἔχει τόν ἔλεγχο τῆς περιοχῆς, προκειμένου νά διασφαλίζει τήν ἀσφάλεια καί τή σταθερότητα ἐκεῖ, γιά τήν ἴδια καί τούς ἑταίρους της. Καί τό κυριώτερο, σέ ἕνα χῶρο πού εἶναι γεμᾶτος ἀπό ἑλληνικά νησιά, ἀπό ἑλληνικά ἐδάφη, καί τοῦ ὁποίου ἡ ἑνότητα μέ τόν ἠπειρωτικό χῶρο πρέπει νά εἶναι πάντα διασφαλισμένη».

Τέλος, γιά τίς διεκδικήσεις τῆς Τουρκίας καί τήν τακτική ὁρισμένων πού προσπαθοῦν νά τῆς βρίσκουν «δίκιο ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχει», ὑπεγράμμισε: «Ὅμως στό Αἰγαῖο καί τήν Ἀνατολική Μεσόγειο, ἡ Τουρκία, ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια, ἐπιχειρεῖ νά παρεμποδίσει τήν Ἑλλάδα στήν ἄσκηση τῶν δικαιωμάτων καί ἁρμοδιοτήτων της, ὅπως ἀπορρέουν ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο καί τούς Διεθνεῖς Ὀργανισμούς. Ἄς μήν γελιόμαστε. Οἱ διεκδικήσεις τῆς Ἄγκυρας εἶναι αὐθαίρετες καί πάντως ἀνυπόστατες. Ὅσο καλή διάθεση καί ἄν ἔχει ἡ Ἑλλάδα γιά διάλογο καί εἰρήνη μέ τήν Τουρκία, ὅσο καί ἄν κάποιοι προσπαθοῦν νά βρίσκουν κάποιο δίκιο στήν Τουρκία ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχει, προκειμένου νά φανοῦν δίκαιες καί λογικές οἱ παραχωρήσεις, ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτή. Μέ τή σταθερή ἐπιμονή της σέ αὐτές τίς διεκδικήσεις ἀπό τή δεκαετία τοῦ ’70 καί μετά, ἡ Τουρκία ἐπιδιώκει νά τίς νομιμοποιήσει, νά ἐθίσει ἐμᾶς καί τή διεθνῆ κοινότητα σέ αὐτές καί νά τίς κάνει ἀπό τήν πίσω πόρτα ζητήματα πρός διαπραγμάτευση.

»Μέ τίς προκλήσεις καί τίς ἀπειλές, ἐπισείει τό φόβητρο τοῦ πολέμου, προκειμένου νά κάνει πολύ ὑψηλό τό κόστος τῆς ἐπιμονῆς στό δίκαιο, γιά ἐμᾶς καί τή διεθνῆ κοινότητα. Μέ τό δόγμα τῆς Γαλάζιας Πατρίδας πού ἐπισήμως ἔχει υἱοθετήσει ἡ Τουρκία, ἔχει καταστήσει τό ὅραμά της γιά ἔλεγχο τοῦ μισοῦ Αἰγαίου καί ἡγεμονία στήν Ἀνατολική Μεσόγειο ἐπίσημο ἐθνικό δόγμα, τό ὁποῖο ὑπηρετεῖ μέ σχέδιο καί πρόγραμμα. Δέν εἶναι μπλόφα. Δέν εἶναι διαπραγματευτικό χαρτί. Τό ἔχει εἰσάγει στά σχολικά βιβλία καί τό διδάσκει στίς νέες γενιές μέ σκοπό νά τίς γαλουχήσει καί νά τίς προετοιμάσει σέ βάθος χρόνου γιά τήν ὑλοποίηση αὐτοῦ τοῦ στόχου. Ἡ Ἑλλάδα σέ καμμία περίπτωση δέν μπορεῖ, μέ πρόσχημα τήν καλή θέληση καί τήν ἀνάγκη εἰρήνης καί συνεργασίας, νά κάνει ἐκπτώσεις πού θά διευκολύνουν τήν Τουρκία στήν ὑλοποίηση αὐτοῦ τοῦ ὁράματος. Γιατί τό καθετί πού κερδίζει ἡ Τουρκία θά ἀποτελεῖ κεκτημένο πρός τή μακροπρόθεσμη πραγματοποίηση αὐτοῦ τοῦ ὁράματος, ὄχι ἀντίτιμο γιά τήν ἐξασφάλιση τῆς εἰρήνης.

»Ἀκόμα, ἡ Τουρκία ἐπιχειρεῖ συνεχῶς νά ἐπιτύχει τήν ἀναγνώριση τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητος τῆς Θράκης ὡς τουρκικῆς, μέ ἀπώτερους μάλιστα σκοπούς. Πλέον προσπαθεῖ σιγά-σιγά νά δημιουργήσει καί ἄλλο ζήτημα. Θέτει θέμα “ὁμογενῶν” της στά Δωδεκάνησα. Ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάννης εἶναι ξεκάθαρη καί ἀναφέρεται σέ μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης. Μουσουλμανική μειονότητα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπό τρεῖς ἐθνοτικές ὁμάδες, ἐξ ἴσου σημαντικές».

estianews.gr

“Ζώνη χωρίς όπλα” επιδιώκει το Ισραήλ στην Συρία – Αντιδρά ο Ερντογάν και απειλεί τους Κούρδους

0

EPA/ATEF SAFADI 
Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας δήλωσε σήμερα ότι ζήτησε μαζί με τον Νετανιάχου από τον στρατό να δημιουργήσει μια ζώνη χωρίς όπλα στη νότια Συρία, μετά την πτώση του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ. “Μαζί με τον πρωθυπουργό, ζήτησα από τον στρατό να δημιουργήσει μια ζώνη χωρίς όπλα και τρομοκρατικές απειλές, στη νότια Συρία, χωρίς μόνιμη ισραηλινή παρουσία”, δήλωσε ο Κατς κατά τη διάρκεια επίσκεψης σε ναυτική βάση στην πόλη της Χάιφας στο βόρειο Ισραήλ. Δεν διευκρίνισε πού ακριβώς θα δημιουργηθεί αυτή η ζώνη αλλά πρόσθεσε ότι ο στόχος είναι να “εμποδιστεί η οργάνωση της τρομοκρατίας στη Συρία”.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι «οποιαδήποτε επίθεση κατά της σταθερότητας της νέας συριακής κυβέρνησης ή της ακεραιότητας των αρχαίων συριακών εδαφών θα βρει αντιμέτωπους τόσο τον συριακό λαό όσο και εμάς». Η Τουρκία δεν μπορεί να επιτρέψει τη διαίρεση της Συρίας για δεύτερη φορά, τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος σε συνάντηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AK) στην Άγκυρα, υπογραμμίζοντας ότι «δεν μπορούμε ποτέ να επιτρέψουμε» να μετατραπεί ξανά η συριακή επικράτεια σε πεδίο συγκρούσεων.

Τονίζοντας ότι «είναι πεποίθηση και προσευχή μας» πως η Συρία έχει εισέλθει σε φωτεινές μέρες μετά από 61 χρόνια «δικτατορίας του Μπάαθ, που ήταν κυριολεκτικά σκοτάδι τα τελευταία 13 χρόνια» – αναφερόμενος στον εμφύλιο πόλεμο – δήλωσε ότι ο συριακός λαός στεφάνωσε τη «γενναία πρόσφατη εξέγερσή του» με νίκη, απελευθερώνοντας τον εαυτό του από δεκαετίες τυραννικού καθεστώτος και διεκδικώντας την ελευθερία, τα δικαιώματα, τον νόμο και το μέλλον του. «Η Τουρκία θα σταθεί στο πλευρό του συριακού λαού με κάθε δυνατό τρόπο: πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά και διπλωματικά. Η Συρία ανήκει στους Σύριους.»

Αναφέροντας ότι η Τουρκία θα στέκεται πάντα στο πλευρό των Σύριων στην Τουρκία που επιστρέφουν στη Συρία, ο Ερντογάν πρόσθεσε ότι οι τρομοκράτες του Daesh/ISIS και του PKK/PYD σε άλλες περιοχές της Συρίας «ελπίζουμε» να εξουδετερωθούν το συντομότερο δυνατό.

Τουρκικές πηγές παράλληλα καταγγέλλουν ότι οι κουρδικές οργανώσεις PKK/YPG, τις οποίες η Άγκυρα θεωρεί ως “τρομοκρατικές”, επιχειρούν να εκμεταλλευτούν το κενό ασφάλειας

Στις πύλες της Δαμασκού το Ισραήλ;

Την έντονη αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης προκαλεί η προώθηση στρατευμάτων του Ισραήλ στην αποστρατικοποιημένη ζώνη μεταξύ των κατεχομένων υψωμάτων Γκολάν και της Συρία, και πέρα από αυτήν στα καθαυτό συριακά εδάφη.

Η Τουρκία, σε επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών, καταδικάζει «την παραβίαση από το Ισραήλ της Συμφωνίας Διαχωρισμού Δυνάμεων του 1974» και προειδοποιεί πως «σε αυτήν την ευαίσθητη χρονική στιγμή, όπου αναδύεται η πιθανότητα επίτευξης ειρήνης και σταθερότητας, την οποία ο συριακός λαός ποθεί εδώ και πολλά χρόνια, το Ισραήλ επιδεικνύει για ακόμη μία φορά τη νοοτροπία κατοχής του.»

Τις εξελίξεις καταδίκασε και η Αίγυπτος, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία. Η Σαουδική Αραβία είπε ότι η κίνηση θα «καταστρέψει τις πιθανότητες της Συρίας να αποκαταστήσει την ασφάλεια»

Το πρακτορείο Reuters αναφέρει ότι η προέλαση των ισραηλινών δυνάμεων εντός του συριακού εδάφους, ουσιαστικά χωρίς αντίσταση, έχει φθάσει μέχρι τα 20-25 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Δαμασκό. Η εξέλιξη αυτή τοποθετεί την Δαμασκό και το νέο ισλαμιστικό καθεστώς που εγκαταστάθηκε εκεί μετά την έξωση του Μπασάρ αλ Άσαντ, εντός του βεληνεκούς του ισραηλινού πυροβολικού.

 

Το μέτωπο με τους Κούρδους

Οι ΗΠΑ και η Τουρκία κατέληξαν σε συμφωνία για τη διασφάλιση της ασφαλούς αποχώρησης των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ κουρδικών συριακών δυνάμεων (SDF) από τη βόρεια πόλη Μανμπίτζ μετά την προέλαση των υποστηριζόμενων από την Τουρκία ανταρτών, δήλωσε τη Δευτέρα πηγή της συριακής αντιπολίτευσης.

Οι υποστηριζόμενες από την Τουρκία συριακές ομάδες της αντιπολίτευσης είχαν νωρίτερα θέσει υπό τον έλεγχό τους τη Μανμπίτζ από τις SDF, δήλωσε τουρκική πηγή ασφαλείας, μία ημέρα αφότου οι αντάρτες στη νότια πρωτεύουσα Δαμασκό κήρυξαν την απομάκρυνση του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας στην Άγκυρα, δήλωσε ότι χαιρετίζει την εκκαθάριση των «τρομοκρατών» από τη Μανμπίτζ, την οποία οι SDF κρατούσαν τις τελευταίες ημέρες εν μέσω μαχών με τον Συριακό Εθνικό Στρατό (SNA) και άλλες ομάδες που υποστηρίζονται από την Τουρκία. Οι Κούρδοι μαχητές «έχουν αποσυρθεί από την πόλη και πρέπει ακόμη να αποσυρθούν από τις άλλες περιοχές» ανατολικά της Μανμπίτζ, δήλωσε η πηγή της συριακής αντιπολίτευσης. Η εξέλιξη δεν έχει επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές.

Οι συνεχιζόμενες μάχες κατά την περίοδο 05-08 Δεκεμβρίου επέφεραν αλλαγές στον εδαφικό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένου του Ευφράτη στο Deir Ez-Zor και στη Menbij. Από την πτώση της κυβέρνησης στη Δαμασκό το πρωί της 8ης Δεκεμβρίου, η πρόσβαση και η παροχή υπηρεσιών αντιμετώπισε προκλήσεις σε τμήματα της Βορειοανατολικής Συρίας, ιδίως συμπεριλαμβανομένης της Raqqa και της Tabqa, και στο στρατόπεδο Mahmoudli. Ενώ έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας σε όλη την περιοχή από τις 8 μ.μ. έως τις 8 π.μ., οι τοπικές αρχές έχουν εξασφαλίσει εξαιρέσεις ΜΚΟ από αυτήν την απαγόρευση κυκλοφορίας, εκτός από το Ντέιρ Εζ-Ζορ.

Από τις 4 Δεκεμβρίου, η βορειοανατολική Συρία συνέχισε να δέχεται άτομα που εκτοπίστηκαν από τη σύγκρουση στο Τελ Ριφάατ και στο Χαλέπι. Η επαλήθευση του ακριβούς αριθμού των εκτοπισμένων παραμένει μια πρόκληση. Οι γενικές εκτιμήσεις από τις αρχές είναι ότι περίπου 100.000 άτομα έχουν εκτοπιστεί μέχρι σήμερα.

Σφοδροί ισραηλινοί βομβαρδισμοί

Ο ισραηλινός στρατός έσπευσε να διαψεύσει την είδηση, επιμένοντας πως «οι αναφορές που κυκλοφορούν στα ΜΜΕ σχετικά με την φερόμενη ως προέλαση ισραηλινών αρμάτων μάχης προς τη Δαμασκό είναι αναληθείς. Τα στρατεύματα των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ σταθμεύουν εντός της ενδιάμεσης ζώνης, όπως ήδη ανακοινώθηκε.»

Από την στιγμή της πολιτειακής μεταβολής στην Συρία, η Ισραηλινή αεροπορία έχει προβεί σε ένα ανεπανάληπτο κύμα βομβαρδισμών, στοχοποιώντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις, φορείς αεράμυνας, οπλοστάσια, αεροδρόμια και ναυστάθμους των συριακών ενόπλων δυνάμεων, με στόχο την αχρήστευσή τους και την αδυναμία αξιοποίησής τους από το νέο καθεστώς. Το Ισραήλ βύθισε πολεμικά πλοία στο λιμάνι της Λατάκειας και κατέστρεψε στο έδαφος το μεγαλύτερο μέρος των μαχητικών αεροσκαφών του εκπεσόντος καθεστώτος Άσαντ.

Το Ισραήλ είπε ότι οι αεροπορικές του επιδρομές θα συνεχιστούν για μέρες, αλλά είπε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι δεν παρεμβαίνει στη σύγκρουση της Συρίας. Είπε ότι έλαβε «περιορισμένα και προσωρινά μέτρα» αποκλειστικά για την προστασία της ασφάλειάς του.

 

Στάση αναμονής τηρεί ο ΟΗΕ

Στάση αναμονής, καθώς θεωρούν ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά ρευστή, τηρεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο συνεδρίασε εκτάκτως χθες κατόπιν αιτήματος της Ρωσίας, ενώ στην Συρία ο ηγέτης της HTS Τζολάνι κάνει κινήσεις για την μεταβίβαση της εξουσίας.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών συνεδρίασε κεκλεισμένων των θυρών αργά τη Δευτέρα και οι διπλωμάτες δήλωσαν ότι ήταν ακόμη σοκαρισμένοι με το πόσο γρήγορα εξελίχθηκε η ανατροπή του Άσαντ σε διάστημα 12 ημερών, μετά από έναν εμφύλιο πόλεμο 13 ετών.

«Όλοι αιφνιδιάστηκαν, όλοι, συμπεριλαμβανομένων των μελών του συμβουλίου. Πρέπει λοιπόν να περιμένουμε και να δούμε και να παρακολουθήσουμε… και να αξιολογήσουμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση», είπε ο Ρώσος πρεσβευτής στον ΟΗΕ Βασίλι Νεμπένζια στους δημοσιογράφους, μετά τη συνεδρίαση του σώματος. Η Ρωσία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της κυβέρνησης του Άσαντ και στη βοήθεια της να πολεμήσει τους αντάρτες. Ο Σύρος ηγέτης έφυγε από τη Δαμασκό για τη Μόσχα την Κυριακή, δίνοντας τέλος σε ένα καθεστώς 50 χρόνων.

«Κανένας δεν περίμενε ότι οι συριακές δυνάμεις θα κατέρρεαν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα», ανέφερε ο αμερικανός αναπληρωτής πρεσβευτής στον ΟΗΕ Ρόμπερτ Γουντ και πρόσθεσε: «Όπως είπαν πολλοί κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων η κατάσταση είναι εξαιρετικά ρευστή και πιθανόν θα αλλάζει από μέρα σε μέρα. Επομένως πρέπει να δούμε πώς θα εξελιχτεί». Παρ’ όλ’ αυτά, «σχεδόν όλοι μίλησαν για την ανάγκη να τύχουν σεβασμού η εθνική κυριαρχία, η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και εξέφρασαν ανησυχία για την ανθρωπιστική κατάσταση», συνέχισε, σημειώνοντας ακόμη πως το ΣΑ θα εργαστεί ώστε να προετοιμαστεί δήλωσή του, να «μιλήσει με μια φωνή. Θα δούμε αν θα μπορέσουμε να καταλήξουμε σε ενιαίο μήνυμα τις επόμενες ημέρες (…). Πολλοί περιμένουν να πάρει τον λόγο το Συμβούλιο». Ερωτηθέντες για το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί από τον κατάλογο κυρώσεων του ΟΗΕ η ριζοσπαστική ισλαμιστική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ ας Σαμ (HTS), αιχμή του δόρατος της συμμαχίας ανταρτών που προκάλεσε την πτώση του προέδρου Άσαντ, οι πρεσβευτές τόσο της Ρωσίας όσο και των ΗΠΑ ανέφεραν πως το Συμβούλιο δεν έθιξε το ζήτημα, προς το παρόν.

«Το Συμβούλιο, νομίζω, ήταν λίγο ως πολύ ενωμένο όσον αφορά την ανάγκη να προστατευτεί η εδαφική ακεραιότητα και η ενότητα της Συρίας, να διασφαλιστεί η προστασία των αμάχων, να εξασφαλιστεί πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια», είπε στον Τύπο ο πρεσβευτής της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη Βασίλι Νεμπένζια.

Προς μεταβατική κυβέρνηση ανταρτών

Εν τω μεταξύ ο ηγέτης των Σύρων ανταρτών, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, συναντήθηκε χθες με τον πρώην πρωθυπουργό της Συρίας, Μοχάμεντ αλ Τζαλάλι με θέμα τον «συντονισμό για την μετάβαση της εξουσίας». Ο αλ-Τζολάνι, ο οποίος χρησιμοποιεί πλέον το πραγματικό του όνομα, Άχμεντ αλ Σάρα, συνομίλησε με τον Τζαλάλι «για να συντονίσει τη μεταβίβαση εξουσίας, διασφαλίζοντας την παροχή υπηρεσιών» στον συριακό πληθυσμό, ανέφεραν οι αντάρτες σε ανακοίνωσή τους. Οι αντάρτες έδωσαν επίσης στη δημοσιότητα ένα βίντεο – απόσπασμα της συνομιλίας των δύο ανδρών. Παρών ήταν και ο πρωθυπουργός της λεγόμενης Κυβέρνησης Σωτηρίας που έχουν εγκαταστήσει στις περιοχές της βορειοδυτικής Συρίας τις οποίες ελέγχουν. Ο Μοχάμεντ Τζαλάλι, συμφώνησε να παραδώσει την εξουσία στην Κυβέρνηση Σωτηρίας. Ο Τζαλάλι είπε ότι η παράδοση μπορεί να πάρει μέρες για να πραγματοποιηθεί. Το τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera ανέφερε ότι επικεφαλής της μεταβατικής αρχής θα είναι ο Μοχάμεντ αλ Μπασίρ, ο οποίος έχει ηγηθεί της Κυβέρνησης Σωτηρίας.

Ωστόσο, η συμμαχία των ανταρτών δεν έχει κοινοποιήσει σχέδια για το μέλλον της Συρίας και δεν υπάρχει πρότυπο για μια τέτοια μετάβαση στη διχασμένη περιοχή. Η επέμβαση του Ισραήλ στα νότια σύνορα παραμένει σημείο αναταραχής για το μέλλον της χώρας.

«Αυτή είναι μια απίστευτη στιγμή για τον συριακό λαό», δήλωσε στη Νέα Υόρκη ο αναπληρωτής πρεσβευτής των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη Ρόμπερτ Γουντ. «Τώρα είμαστε πραγματικά συγκεντρωμένοι αυτή τη στιγμή στην προσπάθεια να δούμε πού πηγαίνει η κατάσταση. Μπορεί να υπάρξει μια κυβερνητική αρχή στη Συρία που να σέβεται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του συριακού πληθυσμού;».

Πάντως οι ΗΠΑ αναζητούσαν τρόπους για να εμπλακούν με ομάδες ανταρτών της Συρίας και προσεγγίζουν εταίρους στην περιοχή όπως η Τουρκία για να ξεκινήσουν άτυπη διπλωματία, ανέφερε η Ουάσιγκτον.

Ο Τζολάνι που έχει χαρακτηριστεί τρομοκράτης έχει ορκιστεί να ανοικοδομήσει τη Συρία και το HTS έχει περάσει χρόνια προσπαθώντας να μαλακώσει την εικόνα του για να καθησυχάσει τα ξένα έθνη και τις μειονοτικές ομάδες στη Συρία.

Υπάρχουν φόβοι για αντίποινα ενώ ο Τζολάνι δήλωσε ότι οι αξιωματούχοι του καθεστώτος που είναι υπεύθυνοι για τα βασανιστήρια θα λογοδοτήσουν. «Θα δημοσιοποιήσουμε μια λίστα που περιλαμβάνει τα ονόματα των υψηλότερων αξιωματούχων που εμπλέκονται στα βασανιστήρια του συριακού λαού», είπε ο Γκολάνι σε δήλωση. «Θα προσφερθούν ανταμοιβές σε όσους θα παράσχουν πληροφορίες για ανώτερους αξιωματικούς του στρατού και της ασφάλειας που εμπλέκονται σε εγκλήματα πολέμου».

slpress.gr

 

Ισραήλ,Τουρκία,Ουκρανία μαζί κατά Συρίας! Δημ. Κωνσταντακόπουλος

1

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Στις 18 Νοεμβρίου ο αρχηγός της Ισραηλινής υπηρεσίας κατασκοπείας Σιν Μπετ πραγματοποίησε μυστική συνάντηση με την ηγεσία της τουρκικής ΜΙΤ. Στις 25 Νοεμβρίου ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Ρούτε συναντήθηκε με τον Ταγίπ Ερντογάν. Στις 26 Νοεμβρίου, τρομοκράτες της ISIS και της Αλ Κάιντα πραγματοποίησαν μεγάλη αιφνιδιαστική επίθεση κατά της Συρίας, που συνεχίζεται καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές.

Η επίθεση αυτή θα ήταν αδύνατο να γίνει χωρίς την υποστήριξη της Τουρκίας, αφού η μόνη πρόσβαση των Ισλαμιστών ανταρτών της Συρίας προς τον έξω κόσμο είναι μέσω Τουρκίας. Η χρηματοδότησή τους από ορισμένες αραβικές χώρες διοχετεύεται μέσω Τουρκίας και μέσω Τουρκίας επίσης εξοπλίζονται. Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων AFP οι μαχητές της συνδεόμενης με την Αl-Qaeda οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham (HTS) δρουν στο Χαλέπι υπό τις διαταγές της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας. Κατά τη συνήθως καλά πληροφορημένη ρωσική Izvestia, την επίθεση των τζιχαντιστών στο Χαλέπι συντόνισαν οι τουρκικές, ουκρανικές και γαλλικές υπηρεσίες, με την υποστήριξη των Ισραηλινών και την έγκριση των Αμερικανών. Σχεδιαζόταν εδώ και δύο μήνες και επρόκειτο να εκδηλωθεί τον Μάρτιο, αλλά οι εξελίξεις στον Λίβανο την επιτάχυναν.

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι και γιατί συμβαίνει τώρα στη Συρία αν δεν εντάξουμε τη σύγκρουση στο γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου διεξάγεται.

Η Συρία συνδέει τον Λίβανο με το Ιράκ και το Ιράν και είναι χώρα κλειδί, το γεωγραφικό κέντρο του «Άξονα της Αντίστασης» στη Μέση Ανατολή. Τυχόν νίκη των συγκεκριμένων Ισλαμιστών και ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, θα σήμαινε μια πολύ μεγάλη στρατηγική νίκη του άξονα Ισραήλ και ΗΠΑ επί του «Άξονα της Αντίστασης». Η Χεζμπολάχ θα βρισκόταν εντελώς απομονωμένη στον Λίβανο και το Ιράν πολύ πιο τρωτό σε επίθεση εναντίον του.

Η πολεμική επιχείρηση του Ισραήλ στον Λίβανο προετοίμασε τη σημερινή επιδρομή των τζιχαντιστών στη Συρία, υποχρεώνοντας τη Χεζμπολάχ να αποσύρει από τη χώρα αυτή τις πολύ αξιόμαχες δυνάμεις της. Επιπλέον, το Ισραήλ συνέχισε το τελευταίο διάστημα τους διαρκείς βομβαρδισμούς κατά της Συρίας. Σημειωτέον ότι οι ισλαμιστές της Αλ Κάιντα και του ISIS είναι αρκετά παράδοξοι ως ισλαμιστές, με δεδομένο ότι επιτίθενται κυρίως εναντίον άλλων μουσουλμάνων και ποτέ κατά του εβραϊκού κράτους, ενώ και αρκετές από τις επιθέσεις τους στη Δύση μοιάζουν πολύ ύποπτες ως προς τις πραγματικές τους επιδιώξεις. Πολλά έχουν γραφεί για τον ρόλο των Αμερικανικών, Βρετανικών, Τουρκικών και Ισραηλινών υπηρεσιών και τους δεσμούς που ανέπτυξαν με τους τζιχαντιστές στην αρχική φάση δημιουργίας και ανάπτυξης του ISIS, προτού η ίδια η Δύση τρομάξει και αρχίσει να τους καταπολεμά. Το Ισραήλ περιέθαλψε τραυματίες μαχητές του ISIS στα νοσοκομεία του για «ανθρωπιστικούς λόγους» (!!!), όπως ισχυρίστηκε πρώην αρχηγός της Μοσάντ. Κατά τον Εφρέμ Ινμπάρ, επικεφαλής του Ισραηλινού Ινστιτούτου Ειρήνης (sic) Μπεγκίν Σαντάτ και έναν από τους θεωρητικούς του ισραηλινού «Διαρκούς Πολέμου»: «Η Δύση πρέπει να αποδυναμώσει περαιτέρω το Ισλαμικό Κράτος, όχι όμως και να το καταστρέψει…Το να αφήνουμε κακούς ανθρώπους να σκοτώνουν κακούς ανθρώπους ακούγεται πολύ κυνικό, αλλά είναι χρήσιμο, ακόμα και ηθικό να το κάνουμε, αν κρατάει απασχολημένους τους κακούς ανθρώπους και λιγότερο ικανούς να βλάψουν τους καλούς. Επιπλέον, η αστάθεια και οι κρίσεις, μερικές φορές περιέχουν φορείς θετικών αλλαγών».

Εκτός από γεωγραφικό κέντρο του Άξονα της Αντίστασης, η Συρία είναι κρίσιμης σημασίας σύμμαχος της Ρωσίας που διαθέτει στη Λατάκεια τη μόνη ναυτική βάση της στη Μεσόγειο. Η επίθεση των τζιχαντιστών στη Συρία συμπίπτει με γενικότερη ταυτόχρονη δυτική επίθεση από πολλές πλευρές κατά της Ρωσίας και των ρωσικών συμφερόντων (σε Ουκρανία, Μολδαβία, Γεωργία αλλά και Κύπρο). Τυχόν «απώλεια» της Συρίας θα ήταν καταστροφική για ζωτικά ρωσικά συμφέροντα.

Εκτός από το backing της Τουρκίας, οι ισλαμιστές αντάρτες είχαν εκπαίδευση και τεχνική υποστήριξη από τις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες και ειδικές δυνάμεις, που έσπευσαν να πανηγυρίσουν για τον ρόλο τους, πιθανώς θέλοντας να αποδείξουν την αξία τους ως δύναμης κρούσης της «συλλογικής Δύσης» οπουδήποτε στον πλανήτη. Καλά πληροφορημένες πηγές εκτιμούν ότι είναι επίσης και στο κέντρο των προσπαθειών να φτιαχτεί ένα νέο Gladio στη Δύση.

Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό, ότι παρά τις προσπάθειες του Ισραήλ να εμφανισθεί ως φίλος της Ρωσίας, γίνεται ακόμα μια φορά σαφής η στρατηγική ενότητα των πολέμων που έχει εξαπολύσει η «συλλογική Δύση» σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή.

Ειρήσθω εν παρόδω, η Συρία των Άσαντ ήταν στο παρελθόν πολύ σημαντικός σύμμαχος της Ελλάδας και της Κύπρου, ο δε πατήρ Άσαντ είχε δηλώσει ότι επίθεση κατά της Ελλάδας θα θεωρηθεί επίθεση κατά της Συρίας, ενώ είχε συνομολογήσει με τον υπουργό Άμυνας Γεράσιμο Αρσένη συμφωνία μεταστάθμευσης ελληνικών αεροσκαφών που θα επιχειρούσαν στην Κύπρο, συμφωνία που υπονομεύτηκε στη συνέχεια και δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Εν συνεχεία βέβαια η τυφλή πρόσδεση Αθήνας και Λευκωσίας στις εντολές που έπαιρναν από την Ουάσιγκτον και η τυφλή πρόσδεσή τους στο άρμα του Ισραήλ, κατέστρεψε τις ελληνοσυριακές και κυπροσυριακές σχέσεις, αφαιρώντας στρατηγικό πλεονέκτημα από Ελλάδα και Κύπρο. Παραμένει βέβαια, όπως και σε όλο τον αραβικό κόσμο, ένα μεγάλο ρεύμα συμπάθειας προς την Ελλάδα, με βαθιές ρίζες στην ιστορία, που προσπαθούμε όμως κι αυτό να το καταστρέψουμε όσο είναι δυνατό.

Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι γιατί ο Ερντογάν ανέτρεψε (για πολλοστή φορά) την πολιτική του έναντι της Συρίας, γιατί βοηθάει το Ισραήλ και γιατί διακινδυνεύει τις σχέσεις του με τη Ρωσία.

Πιθανώς είναι το αποτέλεσμα και απειλών που δέχεται, σχετικά με το κουρδικό, αλλά και αναμονής πλεονεκτημάτων από μια επαναπροσέγγιση με την άξονα ΗΠΑ και Ισραήλ. Ήδη, όπως δήλωσε ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, οι Αμερικανοί δεν έχουν πλέον αντιρρήσεις για το θέμα των S400. Μόλις δοθεί η εντολή, οι S400 μπορούν, εντός 12 ωρών, να εγκατασταθούν στις περιοχές τους και να είναι έτοιμη για χρήση.

Ο Ερντογάν τα έχει κάνει αυτά και στο παρελθόν, καταρρίπτοντας το ρωσικό αεροσκάφος και μετά προσεγγίζοντας τη Ρωσία, ενώ και με τον Άσαντ έχει μεταβάλλει άρδην την πολιτική του τέσσερις φορές (μαζί με την τελευταία), χωρίς να υποστεί συνέπειες. Ίσως πιστεύει ότι μπορεί να συνεχίζει τέτοιες πρακτικές χωρίς να καταβάλλει κόστος, ιδίως καθώς η Μόσχα έχει συγκεντρώσει τις δυνάμεις της στο ουκρανικό.

Ίσως πιστεύει ότι θα διαπραγματευθεί από καλύτερες θέσεις με τη Ρωσία, που θα αναγκαστεί να ζητήσει τη συνδρομή του για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Συρία.

Μόνο που μπορεί να έχει δίκιο, μπορεί όμως να κάνει και λάθος εκτίμηση. Η Ρωσία δεν έχει κανένα περιθώριο να υποστεί στρατηγική ήττα ούτε στη Συρία, ούτε στο Ιράν. Και το πολιτικό κεφάλαιο που ο Τούρκος Πρόεδρος συσσώρευσε με την έντονη αντίθεσή του στις γενοκτονικές πρακτικές του Ισραήλ θα κινδυνεύσει επίσης να εξανεμισθεί καθώς γίνεται αντιληπτός ως συνδράμων το Ισραήλ κατά της Συρίας.

Είναι πολύ νωρίς για να κάνουμε ασφαλείς προβλέψεις για τη συνέχεια της συριακής κρίσης. Ούτε γνωρίζουμε τι μπορεί να έχει συμφωνηθεί μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ και για τη Μέση Ανατολή (ίσως όμως και για Ελλάδα και Κύπρο).

Το βέβαιο είναι ότι η θεωρητική δικαιολόγηση όλης της εξωτερικής πολιτικής Ελλάδας και Κύπρου των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, δηλαδή ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ασυμφιλίωτη αντίθεση με το Ισραήλ και ότι επομένως εμείς ισχυροποιούμαστε αν κάνουμε ότι μας λένε οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί και διακόψουμε κάθε σχέση με οποιονδήποτε αντίπαλό τους, μια πολιτική που ήδη έχει προκαλέσει αρκετές καταστροφές για τα ελληνικά συμφέροντα και μας κατέστησε άβουλους δορυφόρους, «χρήσιμους ηλίθιους» αυτών των δυνάμεων καταρρέει πανηγυρικά, προτού καν το ταμείο βγάλει τον τελικό λογαριασμό για το Αιγαίο και την Κύπρο!

Σε ποιόν άραγε θα στηριχτούμε αύριο για να αποκρούσουμε τυχόν συνδυασμένες δυτικές και τουρκικές πιέσεις;

Και γιατί εμείς, δύο μικρές και τόσο προβληματικές χώρες, εμπλεκόμαστε με πολλούς και διάφορους, άμεσους και έμμεσους τρόπους, και ιδίως με την πολιτική μας στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, σε μια παγκόσμια σύγκρουση που κινδυνεύει να μας κάνει παρανάλωμα, αντί να προσπαθούμε με κάθε τρόπο να μείνουμε έξω από αυτή;

Πηγή: kosmodromio.gr

https://www.militaire.gr/israel-syria-ukraine-konstantakopoulos/

Τέσσερα χρόνια εφαρμοσμένου νεοθωμανισμού: Η απίσχναση της Ελλάδος στο Αιγαίο

0

 Παναγιώτης Παύλος

Φαίνεται ότι μοίρα του Έλληνα δεν είναι μόνον η μνήμη των κοσμοϊστορικών γεγονότων που σχετίζονται με την αποτίναξη πέντε αιώνων τουρκικού ζυγού, αλλά και η επανάληψή τους κατά την αναλογία της περίφημης Θουκυδίδειας σπειροειδούς ελίξεως της ιστορίας

Ήδη, πλέον, το μακρινό Ιωβηλαίο έτος εορτασμών των 200 ετών απ᾽ όταν ξεκίνησε ο Αγώνας για την Λευτεριά των Ελλήνων, των Ρωμηών, των πολιτών δηλαδή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που κατέληξε σε απελευθέρωση τμήματος των κατακτημένων από τους Οθωμανούς εδαφών, αποτελεί μνήμη όχι απλώς άκρως ενδιαφέρουσα αλλά και κρίσιμη. Όχι τόσο λόγω των καθ᾽ αυτών εορτασμών για την Επανάσταση του 1821 και τα ευτράπελα που τους είχαν συνοδεύσει, αλλά διότι διανύουμε πλέον, ημέρες κρίσιμες στην ιστορία του Ελληνισμού, όπως αποδεικνύεται από δυό συγκλίνοντα και αλληλοτροφοδοτούμενα στοιχεία.

Το πρώτο, αφορά στην αντίληψη που προωθήθηκε συστηματικά από κύκλους περί την κυβέρνηση με ευρεία απήχηση και εντός αυτής, του τί είναι το 1821, τί ακριβώς συνέβη τότε, και τί σημαίνει αυτό για τους Έλληνες και τη σημερινή Ελλάδα. Η κυβερνητική θεώρηση, που εκφράζει ακόμη ικανή μερίδα του ελλαδικού πολιτικού και ιδεολογικού κατεστημένου, της Επανάστασης του 1821, αντικατοπτρίστηκε αφενός στην τοποθέτηση του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη, στις 30 Ιανουαρίου 2020, περί της Ελλάδος ως «μιας μικρής οθωμανικής επαρχίας», και αφετέρου, όπως όλοι θυμόμαστε, στην αποτυχημένη πορεία της Επιτροπής Greece2021 με επικεφαλής την άλλοτε διοργανώτρια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, Γιάννα Αγγελοπούλου.

Η χλεύη του απειράριθμου πλήθους των Αγωνιστών του 1821, για τους οποίους ο υπέρ πάντων Αγών και η προσωπική τους θυσία είχαν σαφές και μοναδικό κίνητρο «του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την Ελευθερία», αλλά και η μεθοδευμένη (παρ)ερμηνεία του εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα ως Φιλελεύθερης Επανάστασης, ερμηνεία για την οποία η Επιτροπή είχε στρατεύσει στρατιά εγχώριων και αγγλοσαξόνων ιδεοληπτικών καλοθελητών, ενώ παράλληλα η ίδια είχε γίνει ψυχοπαίδι της εν Ελλάδι Πρεσβείας της υπερδύναμης, συνέθεσαν το πρελούδιο του αδυσώπητου βομβαρδισμού της ελληνικής κοινής γνώμης με ασύμμετρα όπλα κατευνασμού, ενδοτισμού, αλλά και το πάγιο μέχρι σήμερα ψευτοδίλημμα «υποχώρηση και υποταγή, ή πόλεμος».

Αυτά μας φέρουν στο δεύτερο στοιχείο, την ύπουλη ρητορική που έχει υιοθετηθεί από κεντρικούς πυλώνες της παρούσας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ρητορική που στηρίζεται σε ένα καινοφανές είδος δημιουργικής ασάφειας. Κύριο χαρακτηριστικό της ασάφειας αυτής είναι η κυβερνητική πολυφωνία, ή μάλλον παραφωνία, αναφορικά με τον περίφημο ελληνοτουρκικό διάλογο. Ο οποίος, προς μεγάλη τέρψη και ικανοποίηση της Γερμανίας και άλλων συμμάχων μας, έχει οδηγήσει σε νέα εποχή «ήρεμων νερών», με κόστος όμως που ήδη πληρώνουμε. Αυτή λοιπόν, η δημιουργική ασάφεια βασίστηκε σε μια πολύ απλή συνταγή δύο συστατικών:

Αφενός το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών διετράνωνε παγίως και μονίμως προς πάσα κατεύθυνση – δια στόματος, μέχρι πέρυσι, του Νίκου Δένδια, και πλέον του Γιώργου Γεραπετρίτη – ότι το μόνο ζήτημα που η Ελλάδα προτίθεται να συζητήσει με την Τουρκία, εφόσον αυτή εγκαταλείψει τις μονομερείς και αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο ενέργειες επιβουλής και de facto αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και της ίδιας της κυριαρχίας της Ελλάδος, είναι η Υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ.

Αφετέρου, την ήδη από τον Αύγουστο του 2020 αλλαγή ρητορικής του Πρωθυπουργού, ο οποίος ρητά επισημαίνει ότι το μήλον της έριδος μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος δεν είναι άλλο από τις «θαλάσσιες ζώνες».

Η στοιχειώδης, ωστόσο, γνώση της ορολογίας ήγειρε από τότε μείζονα ερωτήματα αναφορικά με τη συνοχή των θέσεων που προβάλλονται από την κυβέρνηση, καθώς ο όρος «θαλάσσιες ζώνες» αφορά (τουλάχιστον) τέσσερα, και ουχί δύο, τινά: την Αιγιαλίτιδα ζώνη, τη Συνορεύουσα ζώνη, την Υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. [Για μια εξοικείωση με τις έννοιες αυτές, παραπέμπω τον αναγνώστη στην εξαιρετική έκδοση της Καθημερινής, από το 2020, για τις Τουρκικές διεκδικήσεις σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, που είχε επιμεληθεί ο Άγγελος Συρίγος, ο οποίος εκεί παρέχει τον ακόλουθο ορισμό: «Χωρικά ύδατα (ή χωρική θάλασσα ή αιγιαλίτιδα ζώνη) είναι μια θαλάσσια ζώνη η οποία εκτείνεται, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, έως 12 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσεως που βρίσκονται στην ακτογραμμή (ΔΘΣ, άρθρο 3)», (έκδοση Καθημερινής, σελ. 11)].

Εδώ αρχίζει και το πρόβλημα. Θα θυμούνται οι αναγνώστες ότι ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Δένδιας πολυμερώς και πολυτρόπως επέμενε να διευκρινίζει διαρκώς ότι τα χωρικά ύδατα επ᾽ ουδενί τελούν υπό διαπραγμάτευση με την Τουρκία, καθώς είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας που η Ελλάδα διαχειρίζεται αποκλειστικά μονομερώς βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Ενώ και η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Μπακογιάννη είχε κάποια στιγμή δηλώσει ότι η όποια συζήτηση με την Τουρκία αφορά μόνον υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Εφόσον, ωστόσο, στις θαλάσσιες ζώνες ανήκει και η αιγιαλίτιδα ζώνη, η οποία ταυτίζεται με τα χωρικά ύδατα και δύναται να εκτείνεται (με μονομερή άσκηση δικαιώματος εθνικής κυριαρχίας) μέχρι και 12 ν. μίλια από τις ακτές, ήταν αδύνατον, ήδη από το 2021 – και πολλώ μάλλον σήμερα, μετά τα επεισόδια της Κάσου – να πιστέψει κανείς τις δηλώσεις των πρώην ΥΠΕΞ Μπακογιάννη και Δένδια, καθώς και του νυν ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη.

Επιπλέον, το γεγονός ότι η κυβέρνηση προέβη σε μερική επέκταση των Εθνικών Χωρικών Υδάτων στα 12 ν. μίλια μόνο στο Ιόνιο (ούτε καν στην Κρήτη και το κεντρικό Αιγαίο), μοιραία, λογικά και αβίαστα, η ελληνική κοινή γνώμη έχει οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι ο λόγος της μη επέκτασης των ΕΧΥ σε όλη την ελληνική επικράτεια οφείλεται σε αυτό που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός εμμέσως έχει ομολογήσει: ότι δηλαδή τα ΕΧΥ, ως τμήμα των θαλασσίων ζωνών, είναι αντικείμενο συζήτησης με την Τουρκία…

Η συγκλονιστική αυτή διαπίστωση, αποδείχθηκε, δυστυχώς, ευθυγραμμισμένη με τις πολλαπλές, ως κεφαλές άλλης Λερναίας Ύδρας, «αντιμαξιμαλιστικές», κατ᾽ ουσίαν όμως μειοδοτικές δηλώσεις κατευνασμού με τις οποίες πρωτοκλασάτα στελέχη του ΕΛΙΑΜΕΠ βομβαρδίζουν διαρκώς την κοινή γνώμη – με αποκορύφωμα τις ανεκδιήγητες θέσεις Γαβουνέλη – επιχειρώντας να οδηγήσουν τη χώρα σε οδυνηρές καταστάσεις ακρωτηριασμού, με όπλο, μεταξύ άλλων το ψευτοδίλημμα «συμβιβασμός ή πόλεμος;». Δεν θα επεκταθούμε εδώ στα έργα και ημέρες του ΕΛΙΑΜΕΠ. Εξάλλου, νομίζω είναι πλέον σαφές σε όλους τί και ποιόν εξυπηρετεί αυτή η «δεξαμενή σκέψης». Θα επισημάνω μόνον ορισμένες από τις παραμέτρους εκείνες που εφόσον δεν εξαλειφθούν πάραυτα, θα οδηγήσουν σύντομα την Ελλάδα και τον Ελληνισμό σε πολύ τραγικές καταστάσεις.

Πυρήνας της φοβικής επιχειρηματολογίας που τα στελέχη αυτού του ιδιαίτερου «μη κυβερνητικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού» επαναλαμβάνουν ως μόνιμη επωδό, είναι ο μεγάλος κίνδυνος που προκαλεί η επέκταση της Ελλάδος στα 12 ν. μίλια στο Αιγαίο. Το γεγονός δε, ότι οι υπέρμαχοι της προσφυγής στη Χάγη είναι ταυτόχρονα και πολέμιοι της άμεσης επέκτασης των χωρικών υδάτων (για να μην αναφέρω και υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν, της ΔΔΟ στην Κύπρο, και εσχάτως και της αναγνώρισης του ψευδοκράτους) συνιστά τη συγκλονιστικότερη επαλήθευση του πνεύματος κατευνασμού και εθνικής μειοδοσίας που εμφορεί τους ανθρώπους του ΕΛΙΑΜΕΠ. Γι᾽ αυτούς, το δικαίωμα αποφασιστικής άρνησης εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας και η με οποιοδήποτε τίμημα αποτροπή κάθε θεληματικής συγκατάβασης στον ακρωτηριασμό της χώρας, των εδαφών και της ιστορίας της, θεωρείται πατριδοκαπηλία και χαρακτηρίζεται ως ακραία εθνικιστική ρητορική. Ως επισείοντες την «επικινδυνότητα» της ελληνικής «αδιαλλαξίας» στα ελληνοτουρκικά, άλλωστε, είναι αυτοί που εκβίαζαν την Προεδρία Τάσου Παπαδόπουλου πιέζοντας για λύση του Κυπριακού ως προϋπόθεση ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και για το Σχέδιο Ανάν. Ωστόσο, και η Κύπρος έγινε μέλος της ΕΕ και το σχέδιο Ανάν κατέρρευσε και η Κυπριακή Δημοκρατία υφίσταται ακόμη.

Οι κομισάριοι του ΕΛΙΑΜΕΠ ευαγγελίζονται όχι απλώς διάλογο με την Τουρκία, αντί αποτροπής, αλλά και μπαχτσίσια προς τη γείτονα, όπως η περιορισμένη, έως μηδαμινή, επέκταση των χωρικών υδάτων μας στο Αιγαίο. Αντιλαμβάνονται κάθε άλλη επιλογή πέραν του επώδυνου συμβιβασμού ως φέρουσα τεράστιο οικονομικό κόστος. Κι ενώ είναι γεγονός ότι ένας πόλεμος είναι παγίως λύση απευκταία, μετέρχονται το επιχείρημα του «μεγάλου οικονομικού κόστους», ωσάν να έπαψε εξαίφνης να ισχύει γι’ αυτούς το αξίωμα si vis pacem para bellum.

Ισχυρίζονται ότι δεν τους είναι σαφές τί επιδιώκουν οι Τούρκοι. Μολονότι αυτό το γνωρίζει καλά και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης, για τους φωστήρες του ΕΛΙΑΜΕΠ το ερώτημα αυτό είναι όχι μόνο «θεμελιακό» αλλά και «βασανιστικό», αφού «ουδείς μπορεί να απαντήσει με απόλυτη βεβαιότητα». Η ψευδολογία τους είναι τόσο καταφανής που εύλογα πλέον αμφιβάλλει κανείς για το ειδικό επιστημονικό βάρος τους και τη γνωστική επάρκειά τους. Είναι απορίας άξιο πώς είναι δυνατόν η κυβέρνηση Μητσοτάκη, επί Υπουργίας στο Υπουργείο Ανάπτυξης του Άδωνη Γεωργιάδη, να έχει εντάξει ένα τέτοιο ΕΛΙΑΜΕΠ στους δικαιούχους χρηματοδοτήσεων ακαδημαϊκής έρευνας…

Τα χειρότερα όμως έπονται. Οι άνθρωποι αυτοί διαστρέφουν τον εγκληματικό, απάνθρωπο, δολοφονικό ρόλο σφαγέα του τουρκικού κράτους στον 20ο αιώνα, που οδήγησε σε τραγική συρρίκνωση του Ελληνισμού, χαρακτηρίζοντας τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 ως δυό από τις τρεις – μαζί με την γκριζοποίηση των Ιμίων! – «πλέον εμβληματικές στιγμές κρίσης» στις σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας!

Πραγματικά απορεί κάποιος, πώς αυτοί οι άνθρωποι στέκουν καλά στα μυαλά τους, όταν μάλιστα, επισημαίνουν ανερυθρίαστα ότι μετά και τις τρεις ανωτέρω «περιπτώσεις» ακολούθησαν «οι πλέον φιλόδοξες, τολμηρές, και πρωτότυπες προτάσεις για τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών». Αναρωτιέται εύλογα κανείς, αν οι άνθρωποι του ΕΛΙΑΜΕΠ αντιλαμβάνονται τί σημαίνει μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων σφαγιασμένων, εκδιωχθέντων, βιασθέντων, αγνοουμένων Ελλήνων.

Υποκρίνονται, ότι θέλουν να δοκιμάσουν εάν οι Τούρκοι πράγματι εννοούν την εξεύρεση λύσης μέσω του διαλόγου, ενώ ταυτόχρονα, και αποδεδειγμένα πλέον, εμπλέκονται ενεργά σε επικίνδυνες μυστικές συνεννοήσεις με την τουρκική πλευρά, οι οποίες επιδεινώνουν τη διπλωματική θέση της χώρας μας έναντι της γείτονος. Ονομάζουν την επέκταση στα 12 ν. μίλια «θεωρητικό δικαίωμα» που είναι όμοιο με ένα «…σακί πατάτες» και επικρίνουν την πλειοψηφία των Ελλήνων που «προτιμούν ένα θεωρητικό δικαίωμα το οποίο δεν εφαρμόζεται», όταν οι ίδιοι φροντίζουν να παραμένει αυτό το δικαίωμα «θεωρητικό» και «ανεφάρμοστο», καθώς είναι αυτοί ακριβώς που υπογείως, με δόλο και ιδιοτέλεια, πιέζουν και καθοδηγούν την ελληνική κυβέρνηση να παραπέμπει διαρκώς την άσκηση εθνικής κυριαρχίας στις …ελληνικές καλένδες.

Μεταχειρίζονται στα εργαλεία για την αίσια έκβαση αυτής της ύπουλης μεθόδου τους όχι μόνον το casus belli της Τουρκίας, αλλά και το ότι, δήθεν, οι μεγάλες δυνάμεις είναι ενάντιες στα 12 ν. μίλια της Ελλάδος στο Αιγαίο. Κι αν στο πρώτο τούς έχει ήδη διαψεύσει το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο με παλαιότερη επίσημη σχετική ανακοίνωσή του έχει υιοθετήσει πλέον ουδέτερη γλώσσα επικαλούμενο γενικώς τις ανάγκες της τουρκικής ναυτιλίας (λες και η Ελλάδα θα παρεμποδίσει ποτέ οιονδήποτε νόμιμο πλού, τη στιγμή μάλιστα που τα Δαρδανέλια και τα Στενά του Βοσπόρου είναι κλειστή τουρκική θάλασσα), η δεύτερη επίκλησή τους συνιστά κυνική ομολογία υποτέλειας, εκχώρησης εθνικής αυτεξουσιότητας, και δουλική υποταγή σε εγχώριους και εξωχώριους εντολοδότες.

Οποίος αδιανόητος εξευτελισμός! Έλληνες ακαδημαϊκοί δάσκαλοι σε ελληνικά πανεπιστήμια, και σύμβουλοι στο Υπουργείο Εξωτερικών και το Μέγαρο Μαξίμου, να πιέζουν τον Πρωθυπουργό να θέσει σε εφαρμογή την έτοιμη (και από αυτούς) λίστα εθνικών παραχωρήσεων. Παραχωρήσεις που ουδεμία σχέση έχουν με την ούτως ή άλλως τραγική εκχώρηση ονόματος και ιστορία στους σκοπιανούς: αυτή τη φορά πρόκειται περί εδαφικού ακρωτηριασμού της Ελλάδος.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχουν την ειλικρίνεια να ομολογούν τον φόβο τους: ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού αλλά και μεγάλη μερίδα της κυβέρνησης δεν συμμερίζονται την άποψη του Πρωθυπουργού ότι «αν δεν αναγνωρίζαμε ότι κάποια δικαιώματα έχει και η Τουρκία, δεν θα προσερχόμασταν σε διάλογο», την οποία οι ίδιοι θεωρούν πολύ σωστή! Ομολογούν δηλαδή, ότι όταν ο Πρωθυπουργός βάζει πλώρη για διάλογο με την Τουρκία, έχει κατά νου τα δίκαια της Τουρκίας μάλλον παρά το εθνικό συμφέρον του λαού που τον εξέλεξε και της χώρας της οποίας ηγείται. Δεν αφήνουν, μάλιστα, κανένα περιθώριο ψευδαισθήσεων όταν επισημαίνουν ότι «η συζήτηση περί θαλάσσιων ζωνών αναπόφευκτα οδηγεί και σε συζήτηση περί χωρικών υδάτων».

Άραγε, τί περιμένει ο κύριος Μητσοτάκης για να απομακρύνει από το περιβάλλον του αυτές τις λοιμώδεις εστίες μειοδοσίας, κατευνασμού και υποταγής στην Τουρκία; Αντιλαμβάνεται ότι με το να τις συντηρεί στον άμεσο περίγυρό του, αρρωσταίνει και ο ίδιος και κινδυνεύει πλέον να μην μπορεί να τον προστατέψει καμμία «λίστα Πέτσα» ενώπιον του ελληνικού λαού ο οποίος τον εξέλεξε για να διαφυλάξει την εθνική κυριαρχία της χώρας; Ή μήπως, αγνοεί παντελώς και ανεπίτρεπτα, ότι «η αντίθεση στον κατευνασμό διευκολύνει την κυβέρνησή του να αντισταθεί σε πιέσεις και να απεμπλακεί από συζητήσεις που δεν θέλει να κάνει», όπως προσφυώς επεσήμανε προ ολίγων ετών εις εκ των ευφυέστερων εκπροσώπων της σύγχρονης ελληνικής δημοσιογραφίας;

Αν πράγματι ο Πρωθυπουργός δεν θέλει να καταστεί τραγικά και εγκληματικά υπαίτιος, ταυτίζοντας το όνομά του με την τραγωδία του Ελληνισμού στον 21ο αιώνα, οφείλει να πράξει αυτό που ο ελληνικός λαός, οι απλοί Έλληνες πολίτες, προσδοκά από τον ίδιο. Που δεν είναι άλλο από τα τελευταία λόγια του «ατρόμητου, γενναίου και ακέραιου δημοκράτη» όπως ο ίδιος χαρακτήρισε προ ετών τον εκλιπόντα, Σήφη Βαλυράκη:

«Ο διάλογος Ελλάδας – Τουρκίας για τον ορισμό των οικονομικών ζωνών, μπορεί να είναι ανεκτά ασφαλής για τα εθνικά συμφέροντα, μόνον αφού η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, σε όλο το μήκος της εθνικής ακτογραμμής, ευθυγραμμίσει στο ίδιο εύρος τον εναέριο εθνικό της χώρο και καθορίσει με διμερή συμφωνία την ΑΟΖ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας».

https://www.militaire.gr/tessera-chronia-efarmosmenoy-neothomanismoy-i-apischnasi-tis-ellados-sto-aigaio/

Οι 5 στρατοί που κυβερνούν τώρα τη Συρία: Από τους Κούρδους έως τα απομεινάρια του ISIS

0

Οι αντάρτικες ομάδες που συνετέλεσαν καθοριστικά στην πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία.

Νέα εποχή ανατέλλει στη Συρία -και γενικότερα στη Μέση Ανατολή- μετά την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ που εξουσίασε την πολύπαθη χώρα από το 1970, η οποία πλέον βαδίζει σε αχαρτογράφητα νερά.

Τουλάχιστον 5 δεκαετίες αυταρχικότητας κατέρρευσαν μέσα σε λιγότερο από 2 εβδομάδες, εκπλήσσοντας αναλυτές και διπλωμάτες για την εκπληκτική ταχύτητα κατάρρευσης του καθεστώτος Άσαντ (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ).

Ποιοι είναι όμως οι κύριοι συντελεστές της πτώσης του καθεστώτος στη Συρία, οι οποίοι θα έχουν λόγο στην επόμενη ημέρα της χώρας;

Η συμμαχία των αντάρτικων ομάδων αποτελείται από οργανώσεις με ρίζες στον ισλαμικό εξτρεμισμό, από Άραβες και Τουρκμένους μαχητές, αλλά και από συνασπισμούς Κούρδων και Δρούζων, όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα «The Guardian».

Οι 5 στρατοί που κυβερνούν τώρα τη Συρία

Η Hayat Tahrir al-Sham (HTS, Ένωση Απελευθέρωσης του Λεβάντε) έχει επικεφαλής τον Ahmed al-Sharaa, επίσης γνωστό ως Αμπού Μοχάμεντ Αλ Τζουλάνι, και είναι η κυρίαρχη φράξια της συμμαχίας των ανταρτών που ανέτρεψε το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ με μια αστραπιαία επίθεση που ξεκίνησε στα τέλη του περασμένου μήνα από το προπύργιό της στα βορειοδυτικά. Η ομάδα έχει τις ρίζες της στην Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος και ιδρύθηκε επίσημα το 2017 μετά τη ρήξη της με τις εν λόγω οργανώσεις. Η HTS κυβερνά έκτοτε 2 εκατομμύρια ανθρώπους στην επαρχία Ιντλίμπ και έχει αναπτύξει μια πιο ρεαλιστική ιδεολογία, λένε πολλοί αναλυτές. Οι ανησυχίες παραμένουν σχετικά με τις εξτρεμιστικές ρίζες της και την παρουσία βετεράνων τζιχαντιστών μαχητών μεταξύ των δυνάμεών της.

hts_syria_c7ab6.jpg

* Μέλη της HTS

Ο Συριακός Εθνικός Στρατός (SNA) είναι ένας συνασπισμός που εδρεύει στη βόρεια Συρία και υποστηρίζεται από την Άγκυρα. Ιδρύθηκε το 2017 και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αραβικών και τουρκμενικών ομάδων και μαχητών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων βετεράνων από τις πρώτες κιόλας ημέρες της εξέγερσης κατά του καθεστώτος Άσαντ. Η SNA συμμετείχε στην εκστρατεία κατά του ΙΚ, αλλά έχει επίσης πολεμήσει εντατικά τις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία. Τις τελευταίες ημέρες, ο SNA εξαπέλυσε επίθεση εναντίον κουρδικών ομάδων και σημείωσε κέρδη γύρω από τη Μανμπίτζ, μια στρατηγική πόλη στον βορρά. Η Τουρκία θέλει να εμποδίσει τις κουρδικές ομάδες να δημιουργήσουν μια σταθερή, συνεχή παρουσία στη συριακή πλευρά των νότιων συνόρων της και να σταθεροποιήσει τη ζώνη για να επιτρέψει την επιστροφή των προσφύγων.

SNA_syria_23e16.jpg

* Μαχητές του SNA

Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) είναι μια κουρδοκρατούμενη συμμαχία που κατέχει ένα τεράστιο κομμάτι εδάφους στη βορειοανατολική Συρία και υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ. Οι SDF, στις οποίες συμμετέχουν και ορισμένοι Άραβες μαχητές, ιδρύθηκαν το 2015 και έδωσαν μεγάλο μέρος των σκληρότερων μαχών κατά του ΙΚ. Υπό την ηγεσία των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), οι SDF θεωρούνται από την Άγκυρα ως μέρος του ευρύτερου κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος που διεξάγει μια αιματηρή εθνικιστική εκστρατεία εναντίον της Τουρκίας εδώ και δεκαετίες. Οι Κούρδοι αποτελούν σημαντικές μειονότητες στο Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία.

SDF_συρια_894de.jpg

*Μαχητές του SDF

Το Southern Operations Room (SOR) είναι ένας νεοσύστατος συνασπισμός ανταρτικών ομάδων στη νότια και νοτιοανατολική Συρία, που προέρχεται κυρίως από κοινότητες Δρούζων και ομάδες της αντιπολίτευσης. Η περιοχή αποτέλεσε ένα πρώιμο προπύργιο της αντιπολίτευσης στο καθεστώς Άσαντ, αλλά υπέφερε σε μεγάλο βαθμό από τη βίαιη καταστολή. Μαχητές από το Southern Operations Room ήταν οι πρώτοι που έφτασαν στη Δαμασκό το Σαββατοκύριακο.

Το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία (Isis) έχει τις ρίζες του στο Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ (ISI), το οποίο περιλάμβανε πολλούς μαχητές της Αλ Κάιντα που πολέμησαν κατά των υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και των κυβερνητικών δυνάμεων εκεί. Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία άνοιξε νέες ευκαιρίες και τελικά επέτρεψε την ίδρυση ενός «χαλιφάτου» από μια αποσχισθείσα ομάδα που μέχρι το 2015 είχε συγκεντρώσει τεράστιους στρατιωτικούς και οικονομικούς πόρους. Κατατροπώθηκε από διεθνή συνασπισμό που περιλάμβανε συριακές παρατάξεις σε μια τετραετή εκστρατεία, η οργάνωση παρέμεινε ενεργή, ιδίως στην κεντρική Συρία, και στοχοθετήθηκε από αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

Υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Συρίας μέχρι τον Μάρτιο ο Μοχάμεντ αλ Μπασίρ

Παράλληλα, ο Μοχάμεντ αλ Μπασίρ διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μιας μεταβατικής συριακής κυβέρνησης μέχρι την 1η Μαρτίου 2025, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος σήμερα Τρίτη (10/12) σε τηλεοπτική του ομιλία.

Ο αλ Μπασίρ ήταν επικεφαλής της λεγόμενης Κυβέρνησης Σωτηρίας που είχαν εγκαταστήσει αντάρτες στις περιοχές της βορειοδυτικής Συρίας τις οποίες ελέγχουν, μέχρι την πτώση του καθεστώτος Άσαντ.

 

Το καλύτερο και το χειρότερο σενάριο για τη Συρία και ο παράγοντας Ερντογάν

Η πτώση του καθεστώτος θα μπορούσε να έχει τερματίσει την αλυσίδα εφοδιασμού του Ιράν, αν οι νέοι κυβερνήτες της Συρίας αποφασίσουν ότι οι συμφωνίες τους με άλλους είναι πιο χρήσιμες από την ιρανική συμμαχία.

Όλες οι πλευρές σκέφτονται σκληρά και ξανασκέφτονται για το τι θα επακολουθήσει, και είναι πολύ νωρίς για να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα. Οι Σύροι, οι γείτονές τους και ο ευρύτερος κόσμος βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με έναν ακόμη γεωπολιτικό σεισμό, τον μεγαλύτερο της σειράς που ακολούθησε τις επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ τον περασμένο Οκτώβριο. Μπορεί να μην είναι ο τελευταίος.

Το Ιράν βλέπει την οριστική κατάρρευση των βασικών πυλώνων του δικτύου που αποκαλούσε «άξονα αντίστασης». Τα πιο σημαντικά συστατικά του έχουν μετασχηματιστεί- η Χεζμπολάχ έχει υποστεί σοβαρές ζημιές και το καθεστώς Άσαντ έχει καταρρεύσει.

Οι ηγέτες του Ιράν ίσως θελήσουν να δώσουν συνέχεια στις νύξεις για συνομιλίες σχετικά με μια συμφωνία με τον Ντόναλντ Τραμπ μόλις αναλάβει τα καθήκοντά του. Ή η νέα στρατηγική του γύμνια μπορεί να το ωθήσει σε μια μοιραία απόφαση να μετατρέψει το εξαιρετικά εμπλουτισμένο ουράνιο του σε πυρηνικό όπλο.

Οι Σύροι έχουν κάθε λόγο να χαίρονται. Στα χρόνια μετά το 2011, παρ’ όλη την καταστολή και τη βαρβαρότητα του καθεστώτος, ο Άσαντ και οι ακόλουθοί του μπορούσαν ακόμη να βρουν άνδρες που θα πολεμούσαν. Πολλοί από τους στρατιώτες στις γραμμές του μετώπου έλεγαν ότι ο Άσαντ ήταν καλύτερη επιλογή από τους τζιχαντιστές εξτρεμιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

assad_a280a.jpg

Ωστόσο, το 2024, αντιμέτωποι με μια καλά οργανωμένη δύναμη ανταρτών που επέμενε ότι ήταν εθνικιστές, ισλαμιστές αλλά όχι πλέον τζιχαντιστές, οι απρόθυμοι στρατεύσιμοι του στρατού αρνήθηκαν να πολεμήσουν, έβγαλαν τις στολές τους και πήγαν σπίτι τους.

Σύμφωνα πάντα με το BBC, το καλύτερο σενάριο προβλέπει ότι οι Σύροι, με τη βοήθεια των μεγάλων παικτών της περιοχής, θα βρουν έναν τρόπο να δημιουργήσουν ένα μεταπολεμικό κλίμα εθνικής συμφιλίωσης και όχι ένα κύμα λεηλασίας και εκδίκησης που θα παρασύρει τη χώρα σε έναν νέο πόλεμο. Ο Αμπού Μοχάμεντ Αλ Τζουλάνι, ο ηγέτης της νικηφόρας οργάνωσης τζιχαντιστών HTS, κάλεσε τους άνδρες του και όλες τις ομάδες της Συρίας να σέβονται ο ένας τον άλλον.

Οι άνδρες του έχουν απομακρύνει το καθεστώς Άσαντ, ενώ ο ίδιος αποτελεί ό,τι πιο κοντινό σε ηγέτη που διαθέτει η Συρία de facto.

Η Συρία, όμως, έχει δεκάδες ένοπλες ομάδες που δεν συμφωνούν απαραίτητα μαζί του και θα θελήσουν να αρπάξουν την εξουσία στις δικές τους περιοχές. Στη νότια Συρία, οι πολιτοφυλακές δεν αναγνώρισαν την εξουσία των Άσαντ. Δεν θα ακολουθήσουν εντολές που δεν τους αρέσουν από το νέο σχήμα στη Δαμασκό.

Στην ανατολική έρημο, οι ΗΠΑ είδαν μια αρκετά μεγάλη απειλή από τα απομεινάρια της ομάδας Ισλαμικό Κράτος για να εξαπολύσουν κύματα αεροπορικών επιδρομών. Οι Ισραηλινοί, θορυβημένοι από την προοπτική ενός ισλαμικού κράτους στα σύνορά τους, σφυροκοπούν τις στρατιωτικές υποδομές των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας.

Ίσως θα ήταν καλύτερο να βρεθεί ένας τρόπος να γίνει ο αναμορφωμένος Συριακός Αραβικός Στρατός μέρος της λύσης σε μια χώρα χωρίς πολύ νόμο και τάξη. Η απερίσκεπτη απόφαση των ΗΠΑ το 2003 να διαλύσουν τις ιρακινές ένοπλες δυνάμεις είχε καταστροφικές συνέπειες.

Στην Τουρκία, ο πρόεδρος Ερντογάν πρέπει να είναι ικανοποιημένος με αυτό που βλέπει.

Η Τουρκία του Ερντογάν έκανε περισσότερα από κάθε άλλη δύναμη για να διατηρήσει την αυτονομία της επαρχίας Ιντλίμπ, όπου η HTS μετατρεπόταν σε μαχητική δύναμη, όταν η Συρία φαινόταν να βρίσκεται σε βαθιά κατάψυξη.

Ο Ερντογάν μπορεί να δει την επιρροή του να επεκτείνεται στα σύνορα του Ισραήλ, σε μια εποχή που οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας έχουν δηλητηριαστεί από τον πόλεμο στη Γάζα.

syria_95d17.jpg

Το χειρότερο σενάριο για τους Σύρους προβλέπει ότι η χώρα τους θα ακολουθήσει το παράδειγμα δύο αραβικών δικτατοριών που περιήλθαν σε βίαιο χάος μετά την πτώση των καθεστώτων τους.

Ο συνταγματάρχης Καντάφι της Λιβύης και ο Σαντάμ Χουσεΐν του Ιράκ απομακρύνθηκαν χωρίς να υπάρχει έτοιμος αντικαταστάτης που να περιμένει στα παρασκήνια. Η κακώς μελετημένη ξένη παρέμβαση συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία των δύο καταστροφών.

Το κενό που άφησαν οι δικτάτορες συμπληρώθηκε από κύματα λεηλασίας, εκδίκησης, αρπαγής της εξουσίας και εμφυλίου πολέμου.

Οι Σύριοι δεν είχαν την ευθύνη για τη μοίρα τους εδώ και γενιές. Τους το στέρησαν οι δύο πρόεδροι Άσαντ και οι οπαδούς τους. Η χώρα έμεινε τόσο αποδυναμωμένη μετά τον πόλεμο, που οι μεγαλύτερες ξένες δυνάμεις το εκμεταλλεύτηκαν για να αυξήσουν και να διατηρήσουν τη δική τους εξουσία.

Οι Σύροι εξακολουθούν να μην έχουν εξουσία πάνω στη ζωή τους. Θα μπορούσαν να έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν μια νέα και καλύτερη χώρα αν το έκαναν, καταλήγει το βρετανικό δίκτυο.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/272098/oi-5-stratoi-pou-kyvernoyn-tora-ti-syria-apo-tous-koyrdous-eos-ta-apomeinaria-tou-isis

Ισλαμιστές αντάρτες σκοτώνουν εν ψυχρώ Σύρους στρατιώτες μέσα σε νοσοκομείο!

0

Αναστάσης Φουντάς 

Εικόνες ντροπής – Οι άτυχοι στρατιώτες νοσηλεύονταν βαριά τραυματισμένοι

Την πρόθεσή τους να προχωρήσουν σε ειδεχθή εγκλήματα, έκαναν γνωστή για άλλη μια φορά, ισλαμιστές αντάρτες οι οποίοι εισέβαλαν σε νοσοκομείο που νοσηλεύονταν άνδρες του συριακού στρατού, έτσι ώστε να τους «καθαρίσουν» χωρίς κανέναν οίκτο.

Όπως μπορούμε να δούμε στο παρακάτω βίντεο, μερικοί ισλαμιστές μπαίνουν στο δωμάτιο που νοσηλεύονταν βαριά τραυματισμένοι οι Σύροι στρατιώτες και μετά από έναν σύντομο διάλογο που είχαν μεταξύ τους, άνοιξαν πυρ, προκειμένου να τους σκοτώσουν.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/islamistes-antartes-skotonoun-en-psyxro-syrous-stratiotes-mesa-se-nosokomeio-vinteo-sklires-eikones/

Η ισραηλινή Αεροπορία καταστρέφει αεροδρόμια, ραντάρ, αποθήκες όπλων και πυρομαχικών των διαλυμένων συριακών ενόπλων δυνάμεων

0

Δήμητρα Πέτρου 

Βυθίζει και τα πλοία του συριακού Ναυτικού

(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 07:30): Η ισραηλινή Αεροπορία καταστρέφει αεροδρόμια, ραντάρ, αποθήκες όπλων και πυρομαχικών των διαλυμένων συριακών ενόπλων δυνάμεων και βυθίζει πλοία του συριακού Ναυτικού καθώς το Ισραήλ δεν θέλει να βρεθούν στα χέρια των ισλαμιστών.

Η αεροπορία του Ισραήλ εξαπέλυσε συνολικά 250 επιδρομές στη Συρία από προχθές Κυριακή, όταν ανατράπηκε ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ, στην Δαμασκό αλλά και σε όλη την Συρία.

Κατά το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ πλήττουν από προχθές τις κυριότερες εγκαταστάσεις των συριακών ενόπλων δυνάμεων για να καταστρέψουν δυνατότητές τους

«Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις «κατέστρεψαν τις κυριότερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Συρία», εξαπολύοντας περί τους 250 αεροπορικούς βομβαρδισμούς στη γειτονική χώρα αφότου πήραν τον έλεγχο στη Δαμασκό αντικαθεστωτικοί κι ανατράπηκε ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ», ανέφερε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με την οργάνωση αυτή, που έχει έδρα τη Βρετανία και βασίζεται σε ευρύ δίκτυο πηγών στη Συρία, η ισραηλινή Αεροπορία έπληξε και κέντρα έρευνας του συριακού Στρατού, όπως επίσης και μονάδα αντιαεροπορικής άμυνας κοντά στο μεγάλο λιμάνι της Λαττάκειας, στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/isxyres-ekrikseis-akoustikan-simera-sti-damasko-oi-israilines-dynameis-katestrepsan-stratiotikes-egkatastaseis-sti-syria/