Αρχική Blog Σελίδα 979

Κακοκαιρία Daniel: Στους 4 μεγάλους ομίλους έργα 1,35 δισ. στη Θεσσαλία

Από
anixneuseis
-
1

ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ

11.12.2024 | 14:00

Έπειτα από 15 μήνες από την καταστροφική καταιγίδα στη Θεσσαλία το υπουργείο Υποδομών προσκάλεσε χθες τους 4 μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους προκειμένου να αναλάβουν τα έργα αποκατάστασης του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου.

Άβαξ, Aktor, Μέτκα (όμιλος Metlen) και ΓΕΚ Τέρνα θα μοιραστούν μετά από διαπραγμάτευση, 8 έργα, 4 οδικά και 4 σιδηροδρομικά, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 1,350 δις. ευρώ, γεγονός πάντως που προκαλεί την αντίδραση των υπολοίπων τεχνικών εταιριών (εκτός δηλαδή της 7ης τάξεως).

Εξαρχής είχε λεχθεί από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστο Σταϊκούρα, ότι τα εν λόγω έργα θα εκτελεστούν με την έκτακτη διαδικασία του άρθρου 32 γ του ν.4412/2016 η οποία προβλέπει ανάθεση τους με πρόσκληση τεχνικών εταιριών σε διαπραγμάτευση, και αυτό εξαιτίας του χαρακτηρισμού τους ως επείγοντα.

Αρχικά, ωστόσο, είχε ειπωθεί ότι τα έργα θα ανατίθεντο την περασμένη Άνοιξη δηλαδή σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα από τις καταστροφές, κάτι που δικαιολογούσε την απουσία διαγωνισμού.

Πριν λίγες μέρες οι εργοληπτικές οργανώσεις ΠΕΔΜΕΔΕ, ΠΕΣΕΔΕ και ΣΑΤΕ, διαμαρτυρήθηκαν για τον αποκλεισμό τους από τα έργα με επιστολή τους προς την κυβέρνηση. Υποστήριξαν μεταξύ άλλων ότι οι εταιρίες 7ης τάξης «έχουν συγκεντρώσει υπερβολικά υψηλό ανεκτέλεστο τεχνικών έργων, περίπου 18 δις ευρώ και υφίσταται έντονος προβληματισμός για τη δυνατότητά τους να ανταπεξέλθουν σε αυτό, σε έγκαιρο χρόνο και τίμημα, αφού ο μέσος όρος του κύκλου εργασιών τους στα τρία τελευταία χρόνια κυμαίνεται στα 2,5 δις περίπου».

Οι εργοληπτικές οργανώσεις έχουν ανακοινώσει ότι θα κλιμακώσουν την αντίδρασή τους, ενώ με ερώτηση της προς τον υπουργό Υποδομών η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς χαρακτηρίζει «προκλητική» την ανάθεση των έργων αποκατάστασης της Θεσσαλίας σε 4 εργολάβους.
Ειδικότερα, οι προσκλήσεις που αναρτήθηκαν χθες το βράδυ στη Διαύγεια αφορούν τα παρακάτω, «κατεπείγοντα», όπως χαρακτηρίζονται έργα, αποκατάστασης βλαβών των οδικών υποδομών, συνεπεία των έντονων καιρικών φαινομένων Daniel και Elias, στους Δήμους:

  • Ιστιαίας – Αιδηψού, Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας, Δομοκού, Λαμίας, Αλμυρού, Φαρσάλων και Σοφάδων», συνολικού προϋπολογισμού 169,999 εκατ. ευρώ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ όπως και όλοι οι προϋπολογισμοί που παραθέτουμε).
  • Τεμπών, Τυρνάβου, Ελασσόνας, Αγιάς, Λαρισαίων, Φαρκαδόνας, Κιλελέρ, Παλαμά, Μουζακίου, Τρικκαίων και Καρδίτσας, συνολικού προϋπολογισμού 183,999 εκατ. ευρώ.
  • Αργιθέας, Λίμνης Πλαστήρα, Μετεώρων και Πύλης συνολικού προϋπολογισμού 267,499 εκατ. ευρώ.
  • Ζαγοράς – Μουρεσίου, Νοτίου Πηλίου, Βόλου και Ρήγα Φεραίου, συνολικού προϋπολογισμού 278,199 εκατ. ευρώ.

Ο συνολικός προϋπολογισμός των 4 προαναφερόμενων έργων είναι 899,696 εκατ. ευρώ.

Για την αποκατάσταση των σιδηροδρομικών υποδομών τα έργα, συνολικού προϋπολογισμού 450,120 εκατ., για τα οποία θα γίνει διαπραγμάτευση είναι τα εξής:

  • Αποκατάσταση των συστημάτων Σηματοδότησης, ETCS L1, Τηλεδιοίκησης και Ηλεκτροκίνησης στο τμήμα της διπλής σιδηροδρομικής γραμμής από το ΣΣ Παλαιοφάρσαλο   έως ΣΣ (Σιδηροδρομικό Σταθμό) Κράννων, προϋπολογισμού 37,200 εκατ. ευρώ. Στο έργο αυτό, λόγω της φύσεως του, εκτός από τους 4 κατασκευαστικούς ομίλους έχουν κληθεί σε διαπραγμάτευση και οι εταιρίες Alstom Transport και Siemens Mobility.
  • Αποκατάσταση της διπλής σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών – Θεσσαλονίκης, από την έξοδο του Σ.Σ. Δομοκού έως την είσοδο του Σ.Σ. Κραννώνα, προϋπολογισμού 173,600 εκατ. ευρώ.
  • Αποκατάσταση της μονής σιδηροδρομικής γραμμής Λάρισας – Βόλου, προϋπολογισμού 181,660 εκατ. ευρώ.
  • Αποκατάσταση της μονής σιδηροδρομικής γραμμής Παλαιοφαρσάλου – Καλαμπάκας, σε εντοπισμένα τμήματα της γραμμής, προϋπολογισμού 57,660 εκατ. ευρώ.

    Για τις μελέτες

    Επιπρόσθετα, με την ίδια διαδικασία θα επιλεγούν οι μελετητικές εταιρίες που θα αναλάβουν να βοηθήσουν την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Υποδομών στην παρακολούθηση των μελετών και των εργασιών στα προαναφερόμενα έργα. Το υπουργείο έχει απευθύνει πρόσκληση στις εταιρίες Aecom, Ηill International N.V. Greek Branch, Planet και ΣΑΛΦΩ, με αμοιβή 3,7 εκατ. ευρώ για τις οδικές υποδομές και 4,582 εκατ. για τις σιδηροδρομικές.

Πηγή: naftemporiki.gr

Θρ. Ευτυχίδης: Τουρκία: Από το ρόλο του επιτήδειου ουδέτερου στον ρόλο του κατά περίπτωση συμμάχου

Από
anixneuseis
-
0

Του Θράσου Ευτυχίδη*

Η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία και ο ιδιαίτερος ρόλος της Τουρκίας στα τεκταινόμενα στη Συρία, είναι από τα ζητήματα που απασχολούν πολλούς αναλυτές που καταλήγουν σε ένα προφανές συμπέρασμα.

Η Τουρκία βγαίνει ενισχυμένη από τις αλλαγές και βελτιώνει το ειδικό βάρος της επιβεβαιώνοντας το χαρακτηρισμό Περιφερειακή Δύναμη, ενώ έχει ισχυρό λόγο στην επόμενη ημέρα.

Δεν είναι τυχαίο ότι το σύνολο της Δύσης συνομιλεί ή επιδιώκει να συνομιλήσει και να συνδιαλλαγεί με το νέο καθεστώς διαμέσου της Τουρκίας. Μιας Τουρκίας που όμως δεν αποτελεί διαμεσολαβητή αλλά μέρος της σύγκρουσης στη Συρία.

Αδιαμφισβήτητα τα κύρια πρόσωπα που πιστώνονται αυτή την προς το παρόν επιτυχία, (τα πράγματα αλλάζουν με εξαιρετική ταχύτητα) είναι δύο, ο νυν Υπουργός Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν και ο νυν επικεφαλής της ΜΙΤ και πρώην Σύμβουλος του Προέδρου Ερντογάν επί Εξωτερικών θεμάτων Ιμπραχίμ Καλίν. Μάλιστα και οι δύο μας συστήθηκαν ουσιαστικά με αυτή την κρίση ήδη από το μακρινό πλέον 2015.

Ο μεν πρώτος ως αρχηγός της ΜΙΤ, δημιούργησε και ενίσχυσε τις ομάδες τουρκογενών ανταρτών που συμμετείχαν στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό και μετεξελίχθηκαν στον Συριακό Εθνικό Στρατό, ενώ ο δεύτερος ως Σύμβουλος του Προέδρου Εξωτερικών με την ενεργή συμμετοχή του στην ομαλοποίηση των σχέσεων Ρωσίας – Τουρκίας μετά την κατάρριψη του ρωσικού ΜΙΓΚ το 2015.

Η Τουρκία προσπαθώντας να παρέμβει στα Συριακά πράγματα ενίσχυσε και δέσμευσε ουσιαστικά πολιτικά και στρατιωτικά τμήματα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού την εποχή που η δύναμη του μειωνόταν λόγο της Ιρανικής καταρχάς (2014) αλλά και της Ρωσικής (2015) στρατιωτικής εμπλοκής στη Συρία. Με την απόσυρση χωρών του Κόλπου από την ενίσχυση αυτών των σχηματισμών, η Τουρκία έγινε απόλυτη κυρίαρχός τους.

Μετά την Τουρκική Στρατιωτική επέμβαση στη Συρία το 2016 (Επιχείρηση «Ασπίδες του Ευφράτη») η Τουρκία προσεταιρίζεται πλήρως ομάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) δημιουργώντας αρχικά τον Τουρκικό Ελεύθερο Συριακό Στρατό (TFSA) και αργότερα προσελκύοντας και άλλες ομάδες, αλλά και μισθοφόρους, το 2017 δημιούργησε τον Συριακό Εθνικό Στρατό (SNA). Φυσικά στο νέο δημιούργημα, παρασχέθηκε χρηματοδότηση, εκπαίδευση και εξοπλισμός.

Παράλληλα δημιούργησε και την Ελεύθερη Συριακή Αστυνομία που ανέπτυξε δράση στις κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές, μάλιστα φορώντας στολές της Τουρκικής Αστυνομίας με τη γνωστή λέξη POLIS αλλά και τη σημαία της Τουρκίας στο μανίκι.

Ο Συριακός Εθνικός Στρατός απόλυτα ευθυγραμμισμένος με την Τουρκία εξυπηρέτησε και εξυπηρετεί και σήμερα τα συμφέροντα της Τουρκίας. Μαχητές έχουν μεταφερθεί και χρησιμοποιήθηκαν στη Λιβύη, στο Νίγηρα εναντίον του ISIS, αλλά και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Το 2018 η Τουρκία πραγματοποίησε τη δεύτερη συντονισμένη επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Κλάδος Ελαίας» όπου ο SNA συμμετείχε μαζί με τα τμήματα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στις επιχειρήσεις στο Αφρίν, απέναντι στους κούρδους του YPG (Μονάδες Αυτοάμυνας των Κούρδων) και των επίσης κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF).

Τον Αύγουστο του 2019 με την επιχείρηση «Αυγή του Ιντλίμπ» ο  SNA ενίσχυσε θέσεις της σημερινής πλέον HTS σε επιθέσεις που δεχόταν από το Συριακό Αραβικό Στρατό.

Τον Οκτώβριο του 2019 με πρόσχημα την εξάλειψη της τρομοκρατίας κατά της Τουρκίας, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και ο SNA ξεκίνησαν την επιχείρηση «Πηγή Ειρήνης» εναντίον των SDF (Κούρδων).

Με τις διευθετήσεις της Αστανά, Ρωσία, Ιράν και Τουρκία ουσιαστικά διαμοιράζουν τους τομείς ευθύνης και δράσης απέναντι στις διάφορες τρομοκρατικές ομάδες. Η Τουρκία αναλαμβάνει την περιοχή του Ιντλίμπ όπου τοποθετεί πλέον των 100 σημείων ελέγχου και πραγματοποιεί και κοινές περιπολίες με τους Ρώσους.

Ουσιαστικά όλο αυτό το διάστημα από το 2020 και μετά στην επαρχία του Ιντλίμπ μεταφέρονται οι ομάδες των Τζιχαντιστών που αποχώρησαν από το Χαλέπι (με διαμεσολάβηση της Τουρκίας) και άλλες περιοχές στα Βόρεια της Συρίας, μισθοφόροι κλπ που αποτελούν τη μετεξέλιξη της Αλ Κάιντα σε Αλ Νούσρα και τελικά στη σημερινή Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ Σαμ που οργανώνεται και εξοπλίζεται υπό το βλέμμα της Τουρκίας.

Αδιαμφισβήτητα σε όλο αυτό το διάστημα και κατά περίπτωση η Τουρκία απολαμβάνει την ανοχή της Ρωσίας κατά κύριο λόγο, αλλά και των ΗΠΑ.

Τον Ιούνιο του 2024, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ισχυροποιημένος στα βόρεια της χώρας κάνει μια προσπάθεια να έρθει κοντά στο καθεστώς Άσαντ. Ο Άσαντ που δεν βλέπει με καλό μάτι την κατοχή Συριακών Εδαφών, δεν απαντά στην επίθεση «φιλίας» και αυτό ίσως παίζει ρόλο στη συνέχεια.

Για να φτάσουμε στο σήμερα, όπου με την επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Αυγή της Ελευθερίας» ο SNA συμμετέχει μαζί με την HTS στην ταχεία επέλαση και ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.

Με αυτή την σύντομη αναφορά στην εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία και με δεδομένα τον πιθανό αριθμό των «ανταρτών» του SNA  που συμμετείχαν στην επιχείρηση ανατροπής του Άσαντ (зукжшзщн 30 чшд) θα μπορούσαμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα που απαντούν σε ερωτήματα αλλά να δούμε και τα σενάρια που κυκλοφορούν.

Σύμφωνα με το πρώτο πιθανότατο σενάριο που εκπορεύεται από το Ιράν, η ανατροπή Άσαντ οργανώθηκε με συμφωνία Τουρκίας, Ισραήλ και ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το δεύτερο πιθανό επίσης σενάριο που ασπάζονται πάρα πολλοί από τους αναλυτές ήταν μια τυχοδιωκτική κίνηση της Τουρκίας που απλά απέδωσε αποτέλεσμα και έδωσε τη δυνατότητα να εκμεταλλευθεί και το Ισραήλ.

Λογικά, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο SNA δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μια τέτοια σύγκρουση αν δεν είχε τουλάχιστον την άδεια της Τουρκίας. Η Τουρκία αν δεν οργάνωσε, ήταν αυτή που έδωσε την άδεια για την υλοποίηση της επιχείρησης.

Η επιρροή της αυτή τη στιγμή δεν είναι απλά αυξημένη στη νέα ηγεσία της Συρίας αλλά ίσως να μπορούμε να πούμε ότι είναι αυτή που παρασκηνιακά κινεί τα νήματα και ελέγχει σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση.

Τα κέρδη της είναι μεγάλα αλλά ανάλογα με τις εξελίξεις θα μπορούσαν να μεγιστοποιηθούν ακόμη παραπάνω.

–        Η Τουρκία ετοιμάζεται να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της χώρας

–        Η Τουρκία θεωρεί ότι η σύγκρουση της νέας εξουσίας της Συρίας με τους Κούρδους είναι αναπόφευκτη και φυσικά θα συνδράμει σε μια τέτοια περίπτωση.

–        Η ύπαρξη μιας Τζιχαντιστικής κυβέρνησης δίπλα στο Ισραήλ δημιουργεί μακροπρόθεσμα κίνδυνο σύγκρουσης μεταξύ τους και αυτό εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό και την ίδια.

Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα μιας κακής γι αυτήν εξέλιξης σε περίπτωση που αυτή έρθει σε σύγκρουση με την Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, ενδεχόμενο που θα μπορούσε να προκύψει μακροπρόθεσμα σε περίπτωση που παρά της διακηρύξεις περί Συμπεριληπτικών Κυβερνήσεων και περί εδαφικής κυριαρχίας της Συρίας, αποφασίσει να μην αποχωρήσει από τα εδάφη που κατέχει.

Ένα μεγάλο ερωτηματικό, είναι η στάση των ΗΠΑ και των λοιπών Δυτικών στην κατάσταση που διαμορφώνεται. Σύμφωνα με τις διακηρύξεις Τραμπ οι ΗΠΑ σκοπεύουν να αποχωρήσουν από την περιοχή. Προς το παρόν βέβαια δε φαίνονται διατεθειμένες να το κάνουν.

Σε κάθε περίπτωση ο Ερντογάν απολαμβάνει σήμερα το ρόλο μιας μεγάλης Περιφερειακής Δύναμης και του περιζήτητου διαμεσολαβητή. Η Τουρκία ξαναγίνεται ο μεγάλος, χρήσιμος και σίγουρος σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Μέχρι την επόμενη φορά που θα λειτουργήσει διαφορετικά. –

*Διεθνολόγος – Οικονομολόγος

anatropinews.gr

Αντιπολίτευση: μικροπολιτικά παιχνίδια σε βάρος της εθνικής άμυνας

Από
anixneuseis
-
1

φωτογραφία αρθρογράφου
Παναγιώτης Μίχος

EUROKINISSI

Τις ημέρες που συζητείται ο ετήσιος προϋπολογισμός και στο πλαίσιο της στάσης που πρόκειται να τηρήσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην ψηφοφορία για τις αμυντικές δαπάνες ανακύπτει μια συζήτηση περί «βουτύρου ή κανονιών». Το φετινό εναρκτήριο λάκτισμα δόθηκε από τη Νέα Αριστερά.

Απευθυνόμενος στην «αριστερή προοδευτική αντιπολίτευση» ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αναρωτήθηκε πόσο βιώσιμο είναι το γεγονός ότι το 3% του προϋπολογισμού αφορά τις αμυντικές δαπάνες. «Στο ΠΑΣΟΚ θεωρείτε ότι είναι βιώσιμο το 3%; Οτι θα πάμε στον κόσμο με κάποιο σχέδιο που θα λέει ότι θα λύσουμε το πρόβλημα των νοσοκομείων, παιδείας, έρευνας κ.λπ. και θα κρατάμε το όριο δαπανών στο 3%;», ανέφερε ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς. Η εν λόγω συλλογιστική δεν είναι καινούργια. Εξάλλου, ο καθείς μπορεί να κατανείμει –νοητικά– τους κρατικούς πόρους κατά το δοκούν.

Ωστόσο, πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το δίλημμα; Σύμφωνα με τον Νίκο Δένδια, μάλλον καθόλου. «Η πραγματικότητα είναι ότι εάν δεν έχεις δυνατότητα να υπερασπίσεις τον εαυτό σου, δεν πρόκειται να φας βούτυρο. Δεν πρόκειται να φας οτιδήποτε. Η Ελλάδα δεν είναι στη γεωγραφική θέση του Λουξεμβούργου. Η Ελλάδα δεν έχει επιλογή. Για να επιβιώσει είναι αναγκασμένη να έχει μια επαρκή αμυντική ικανότητα», σημείωσε προ ημερών ο υπουργός Εθνικής Αμυνας.

Κάθε άνθρωπος που γεννήθηκε στο νοτιοανατολικό άκρο της Βαλκανικής αντιλαμβάνεται το επιχείρημα του κ. Δένδια. Εντούτοις, τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης εναντιώνονται στα εξοπλιστικά προγράμματα, είτε καταψηφίζοντας τις αμυντικές δαπάνες στη Βουλή είτε εξαπολύοντας μύδρους περί των σχετικών διαδικασιών. Χίμαιρα, αυταπάτη ή (πολιτική) σκοπιμότητα;

Τους… ξινίζουν τα F-35

Οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης ποικίλλουν. Το διαχρονικά εναντίον των εξοπλιστικών ΚΚΕ, επί παραδείγματι, καταδίκασε την επικείμενη αγορά μαχητικών αεροσκαφών τύπου F-35 από τις ΗΠΑ. Ο λόγος; Το ότι το συγκεκριμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα «δεν έχει σχέση ούτε με την άμυνα ούτε με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας» αλλά «υπηρετεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και πολέμους στην περιοχή και την υποδαύλιση της κούρσας εξοπλισμών με την Τουρκία».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος είχε διαφωνήσει με την αγορά των F-35 διότι, όπως είχε «αποκαλύψει», είναι ελαττωματικά. Μάλιστα, είχε κάνει την καινοφανή πρόταση αντί για μαχητικά αεροσκάφη από τις ΗΠΑ, να προμηθευτεί η Ελλάδα πυραύλους Κuzgun από την Τουρκία.

Σφοδρή είναι και η εναντίωση της Νέας Αριστεράς στα F-35. «Δεν χρειαζόμαστε άλλους εξοπλισμούς», εκτιμούν στο κόμμα του Αλέξη Χαρίτση, διαβλέποντας ότι η απόκτηση των μαχητικών συνδέεται «με την πορεία στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης και μας απομακρύνει από τον στόχο της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή μας».

Ναι, μάλλον, ίσως

Το ΠΑΣΟΚ υπερψηφίζει τις αμυντικές δαπάνες και αυτό αναμένεται να πράξει και φέτος, όπως γνωστοποίησε ο βουλευτής Ηλείας και τομεάρχης Εθνικής Αμυνας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Μιχάλης Κατρίνης. «Η εθνική μας ευθύνη επιβάλλει την ψήφιση των αμυντικών δαπανών, αλλά συνοδεύεται από σοβαρές επιφυλάξεις και απαιτήσεις για διαφάνεια και εξορθολογισμό», πρόσθεσε ο κ. Κατρίνης.

Στον αντίποδα, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μια κατάσταση που στοιχηματικά ομοιάζει με «1Χ2». Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, από την Κουμουνδούρου δεν υπήρχε καθαρή γραμμή για το θέμα των αμυντικών δαπανών. Η πλευρά Πολάκη φέρεται να πρότεινε καταψήφιση, κάποιοι άλλοι την υπερψήφιση, με σχετικά ασφαλή επιλογή να αποτελεί το «παρών».

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση καταψήφιζε τις αμυντικές δαπάνες, με εξαίρεση το 2023, όπου επί προεδρίας Κασσελάκη τις υπερψήφισε. Για την ιστορία, ο πρώην υπουργός Αμυνας, αρχηγός ΓΕΕΘΑ και προσφάτως ανεξαρτητοποιηθείς από τον ΣΥΡΙΖΑ, Ευάγγελος Αποστολάκης, φέρεται ότι θα υπερψηφίσει τις αμυντικές δαπάνες.

H νεοφώτιστη περί τα κοινοβουλευτικά και ενδεδυμένη την πατριωτική κάπα, Νίκη, πέρυσι καταψήφισε τις αμυντικές δαπάνες. Φέτος, σύμφωνα με βουλευτές της (Ανδρέας Βορύλλας, Τάσος Οικονομόπουλος), θα τις υπερψηφίσει.

Παρασκηνιακά, στελέχη του κόμματος υποστήριζαν ότι η αλλαγή στάσης οφείλεται σε μια «ηθική πίεση» που ένιωσαν από την κοινή γνώμη. Ή απλώς συνειδητοποίησαν ότι το πατριωτικό αφήγημα δεν μπορεί να υποστηριχθεί μόνο με τη χρήση ρήσεων του αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Το αμαρτωλό παρελθόν

Είναι γεγονός ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα εν Ελλάδι έχουν βεβαρημένο παρελθόν. Τα σκάνδαλα των υπουργών κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ, του μακαρίτη Άκη Τσοχατζόπουλου αλλά και η υπόθεση του Γιάννου Παπαντωνίου (ο οποίος πρόσφατα αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών), έχουν δημιουργήσει στους πολίτες μια αρνητική προδιάθεση για τα εξοπλιστικά. Όμως η απόκτησή τους και δη με όρους διαφάνειας είναι αναγκαιότητα για την εθνική επιβίωση.

Όταν ανέλαβε τα καθήκοντα του υπουργού Εξωτερικών, ο Γιώργος Γεραπετρίτης τόνισε ότι αποτελεί καθημερινό χρέος «η αδιαπραγμάτευτη υπεράσπιση της κυριαρχίας και της εθνικής μας υπόστασης». Και προς τούτο, εκτός από διπλωματία, απαιτείται και «ατσάλι». Ή όπως το έθεσαν οι Λατίνοι: Si vis pacem, para bellum (Εάν θέλετε ειρήνη, προετοιμαστείτε για πόλεμο).

Mαρτυρίες-σοκ για κελιά «φέρετρα» στις φυλακές του Ασαντ -Αποκαλυπτικό βίντεο του SkyNews, μπήκε σε αυτά

Από
anixneuseis
-
1

 

Φυλακές στη Συρία / AP
13/12/2024  10:31
Μια τρομερή μαρτυρία ενός Βρετανού ρεπόρτερ από φυλακές στη Συρία προκαλεί ανατριχίλα.

Με την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ στην πολύπαθη χώρα της Μέσης Ανατολής, οι ισλαμιστές αντάρτες απελευθέρωσαν χιλιάδες κρατούμενους και όλος ο πλανήτης παρακολουθούσε σοκαρισμένος καθώς μεταδίδονταν οι πρώτες εικόνες από τις διαβόητες φυλακές.

Κάτω από ένα συγκρότημα που είχε κατασκευαστεί από τις υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας της Συρίας, τα κελιά δεν ξεπερνούσαν σε μήκος τα 180 εκατοστά και σε πλάτος τα 120. Έμοιαζαν με μεγάλα φέρετρα που για κάποιους έγιναν πραγματικότητα, γράφει το SkyNews.

H μαρτυρία του ανταποκριτή Στιούαρντ Ράμσεϊ κόβει όμως την ανάσα.

«Κατεβήκαμε μέσα στο σκοτάδι, πατώντας πάνω σε σπασμένα τζάμια, από τρεις ορόφους απότομων σκαλοπατιών. Μπορούσα να διακρίνω κάποια γραφεία με τον φακό μου και στο τέλος του διαδρόμου, μια σειρά από μεγάλες μεταλλικές πύλες».

Κελιά σαν μεγάλα φέρετρα
«Ακολουθούσαμε έναν ισλαμιστή αντάρτη κάτω από ένα συγκρότημα που είχε χτιστεί από τις υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας της Συρίας στην καρδιά της πόλης Χομς».

«Μας οδήγησε προς τα κελιά όπου άγνωστος αριθμός κρατουμένων κρατούνταν, βασανίζονταν, μεταφέρονταν σε άλλες φυλακές ή απλώς δολοφονούνταν εκεί που βρίσκονταν. Καθώς ακολουθούσα τον αντάρτη στρατιώτη, Αμπού Φιράς, μου είπε ότι εγκατέλειψε τον συριακό στρατό εξαιτίας των βασανιστηρίων που είχε δει σε κελιά όπως αυτά».

Συνεχίζει: «Στο απόλυτο σκοτάδι, περπατήσαμε μέσα από την πτέρυγα των κελιών – έναν απόκοσμο, στενό διάδρομο, περνώντας από ανοιχτές πόρτες κελιών, μερικές από τις οποίες είχαν ακόμα λουκέτα».

«Κοίταξα μέσα, τα κελιά δεν ξεπερνούσαν σε μήκος τα 180 εκατοστά και σε πλάτος τα 120. Έμοιαζαν με μεγάλα φέρετρα, κάτι που για πολλούς θα γινόταν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι άνθρωποι κρατούνταν εδώ για χρόνια. Καθώς περνούσαμε από τα κελιά, είδαμε τα απομεινάρια πενιχρών ποσοτήτων φαγητού: ένα κομμάτι ψωμί και μια κάπως αραιή σούπα».

«Τους τάιζαν μόνο για να παραμένουν ζωντανοί για ανάκριση»
«”Τους σκότωναν εδώ”, μου είπε ο Αμπού Φιράς, “οι κρατούμενοι τρέφονταν, αλλά μόνο για να τους κρατήσουν ζωντανούς”. “Δεν τους έδιναν φαγητό επειδή τους νοιάζονται, το έκαναν για να προσπαθήσουν να πάρουν πληροφορίες”, είπε. “Δηλαδή τους κρατούν ζωντανούς, για να μπορούν να τους ανακρίνουν;” Του ζήτησα να το επιβεβαιώσει. “Ναι, και μόλις τελείωναν την έρευνα, τους μετέφεραν κάπου αλλού ή τους σκότωναν εδώ”».

«Το καθεστώς δολοφονούσε τους ανθρώπους εδώ μόλις έπαιρνε ό,τι χρειαζόταν να μάθει – μπορεί να μην έβγαζαν τίποτα από τους κρατούμενους, αλλά και πάλι τους σκότωναν. Στη Χομς, η τυχαία κράτηση ήταν συνεχής και κανείς δεν ήταν ασφαλής. Με κάλεσαν να κοιτάξω το όνομα μιας γυναίκας “Fatima” χαραγμένο στην πόρτα ενός κελιού. Εδώ δεν κρατούνταν μόνο άνδρες, αλλά και γυναίκες και παιδιά».

«”Ήταν διαδηλωτές, ίσως περνούσαν τυχαία από έναν δρόμο και υπήρχε μια διαμαρτυρία”, εξήγησε ο Φιράς. Οι άνθρωποι απομακρύνονταν από τους δρόμους για οποιονδήποτε λόγο. Πολλοί από αυτούς που μεταφέρθηκαν σε αυτό το μέρος, κατηγορήθηκαν, όπως τους είπαν, για τρομοκρατία – μια ευρεία κατηγορία που μπορούσε να φορτωθεί ο καθένας επειδή δεν συμπαθούσε την κυβέρνηση».

iefimerida.gr

Οι διαχειριστές της θεωρούν επιτυχημένη την εξωτερική πολιτική της μεταπολίτευσης

Από
anixneuseis
-
1

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Κυπριακό και η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ κυριάρχησαν κατά την πρώτη ημέρα του Συνεδρίου του Βήματος για τα 50 χρόνια Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής που συνεχίζεται σήμερα. Ξεχώρισαν αναμφίβολα η κόντρα Γεραπετρίτη-Κοτζιά και οι αναφορές κατά της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης από τον Αντώνη Σαμαρά. Θα σηκώσει απόψε το γάντι ο πρωθυπουργός;

Κορυφώνεται το Συνέδριο για την Εξωτερική Πολιτική

Το πλαίσιο: Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η πρώτη μέρα του συνεδρίου που διοργανώνει το Βήμα, από κοινού με το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων, για τα 50 χρόνια Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Η εκδήλωση ξεκίνησε με ομιλία της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, η οποία ανέφερε ως κορυφαία στιγμή για τα εθνικά μας συμφέροντα την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την πλευρά του, ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, ανέφερε πως «η φοβικότητα και η έλλειψη πολιτικού θάρρους από την επόμενη κυβέρνηση εμπόδισαν την εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης το 2004 στο Κυπριακό».

Η κόντρα που ξεχώρισε: Η στιγμή που ξεχώρισε ήταν αναμφίβολα η κόντρα του νυν υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και του πρώην υπουργού, Νίκου Κοτζιά, οι οποίοι αντάλλαξαν βολές για τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό και τη Μέση Ανατολή, σε πάνελ στο οποίο συμμετείχε και ο επίσης πρώην υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Οι σημερινές ομιλίες: Σήμερα, δεύτερη μέρα του Συνεδρίου, στο βήμα θα βρεθούν, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας , ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, Νίκος Ανδρουλάκης αλλά και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας.

Τι ειπώθηκε κατά την πρώτη ημέρα σε 10 φράσεις

Πώς περιέγραψαν την πορεία και τη σημερινή θέση της Ελλάδας στο διεθνές περιβάλλον οι ομιλητές του Συνεδρίου του Βήματος για τα 50 χρόνια Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

Η Εξωτερική Πολιτική της μεταπολιτευτικής Ελλάδας μέσα από τα μάτια όσων την έζησαν, την διαχειρίστηκαν, την υπηρέτησαν και την υπερασπίστηκαν. Πέντε δεκαετίες διεθνούς πορείας και διπλωματικής διαδρομής της χώρας με αφετηρία την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, προορισμό το σήμερα αλλά και δεκάδες ενδιάμεσους σταθμούς που σημάδεψαν μισό αιώνα.Το διήμερο Συνέδριο του Βήματος – 50 χρόνια Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής άρχισε την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου με σημαντικές ομιλίες, παρεμβάσεις και τοποθετήσεις από εξέχοντες πολιτειακούς και πολιτικούς παράγοντες. Προσωπικότητες με βαθιά γνώση του αντικειμένου και ίδια εμπειρία από την αδιάκοπη αναδιαμόρφωση του status quο συνέθεσαν το πολιτικό σκηνικό από το 1974 μέχρι τις μέρες μας.Η νυν και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου και Προκόπης Παυλόπουλος, οι πρώην πρωθυπουργοί Γιώργος Παπανδρέου και Αντώνης Σαμαράς, εν ενεργεία υπουργοί και πρότερα κυβερνητικά στελέχη με αρμοδιότητες ευθύνης τοποθέτησαν τα κομμάτια στο γεωπολιτικό παζλ που διαρκώς μεταλλάσσεται.Οι ενότητες του πρώτου σκέλους αφορούσαν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Kυπριακό, την κατεύθυνση της Ελλάδας από την ένταξή της στην Ενωμένη Ευρώπη και τη γενικότερη Διπλωματία σε ενεργειακό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο.

Σακελλαροπούλου: Η Ευρώπη δεν νοείται δίχως την Ελλάδα

Η ΠτΔ, κα. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, που σήμανε την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου, οριοθέτησε ως «το πιο επιδραστικό επίτευγμα της χώρας μας» τη συμμετοχή στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Όπως εξήγησε στην ομιλία της είναι το γεγονός που «καθόρισε, όσο κανένα άλλο, και άλλαξε την καθημερινή ζωή των Ελλήνων, συνέβαλε αποφασιστικά στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και την εμπέδωση του αλληλένδετου χαρακτήρα της ευρωπαϊκής και της ελληνικής ταυτότητας».

Βέβαια μερίμνησε να διαμηνύσει πως «η Ευρώπη δεν νοείται δίχως την Ελλάδα».

Παυλόπουλος: Όλοι οι Έλληνες πολιτικοί είναι πατριώτες

Ο προκάτοχός της ως πρώτος πολίτης της χώρας, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, εστίασε στην αναγκαιότητα «κάθε φορά που η Τουρκία προκαλεί in concreto, να την εκθέτουμε τόσο στην Διεθνή Κοινότητα όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναδεικνύοντας ποιες είναι οι πραγματικές «υπόγειες» στοχεύσεις της». Διευκρίνισε παράλληλα ότι «η Ελλάδα απορρίπτει τις εθνικιστικές τουρκικές «φαντασιώσεις», ιδίως δε εκείνες περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και πρόσθεσε ότι «η χώρα μας ουδέποτε θα υποχωρήσει, έστω και κατ’ ελάχιστο, από την βασική θέση της ότι θα υπερασπίζεται, στο ακέραιο, την Εθνική Κυριαρχία της, την Εδαφική της Ακεραιότητα και τα κάθε είδους Κυριαρχικά Δικαιώματά της».Κυρίως όμως εμφανίστηκε βέβαιος πως ναι μεν «βάζουμε την Εξωτερική Πολιτική στην Προκρούστεια Κλίνη των πολιτικών διαφορών», αλλά «δεν υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο πατριώτες. Όλοι οι Έλληνες πολιτικοί είναι πατριώτες» καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «αυτός ο σπόρος του διχασμού είναι εξαιρετικά επικίνδυνος».

Παπανδρέου: Η Ελλάδα για τόσους λαούς είναι μια ιδέα

Ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην υπ. Εξωτερικών, κ. Γιώργος Παπανδρέου, αφού επεσήμανε ότι «η εξωτερική πολιτική είναι πράξη ευθύνης και διορατικότητας, συνεχούς αναζήτησης τρόπων που συνδυάζουν το εθνικό συμφέρον με τη διεθνή συνεργασία και την ειρήνη», υπογράμμισε πως «παρά τις μοναδικές ιστορίες και τα ξεχωριστά συμφέροντα κάθε χώρας και λαού, υπάρχουν διαχρονικές κοινές ανάγκες: ασφάλεια, επιβίωση, αυτοδιάθεση, ελευθερία, πρόοδος, ευημερία και αίσθημα δικαιοσύνης».

Σε κάθε περίπτωση πάντως, επειδή η Ελλάδα για «τόσους λαούς είναι μια ιδέα», το πεδίο είναι ανοικτό έτσι ώστε «με την ιστορία και την παράδοσή μας να ηγηθούμε σε αυτή τη νέα εποχή».

Σαμαράς: Χαλάω τη σούπα

Αναπόφευκτο ήταν, φυσικά, οι προβολείς να στραφούν στον Αντώνη Σαμαρά. Ήταν η πρώτη δημόσια παρέμβασή του μετά τη δεύτερη διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία για όλα όσα είχε καταλογίσει στην κυβέρνηση μέσα από την προ εβδομάδων καταιγιστική συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής. Ο πρωθυπουργός της περιόδου 2012-15 υποστήριξε αναφανδόν όσα είχε πει για τους κυβερνητικούς χειρισμούς, τονίζοντας πως «η ιστορία του καθενός μας δεν διαγράφεται».

«Πιστεύω ότι χαλάω τη σούπα. Τη σούπα του δικαιωματισμού, τη σούπα του κατευνασμού. Τη σούπα της ακρίβειας» σημείωσε με μπόλικο νόημα στην απάντησή του.

Κατά τα λεγόμενα του κ. Σαμαρά, τέλος, «έχουμε χάσει την πυξίδα μας» στα εθνικά θέματα, διότι «δεν λέγεται εξωτερική πολιτική το να πηγαίνουμε για Πρέσπες Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Είναι παραίτηση από κάθε εξωτερική πολιτική».

Γεραπετρίτης: Διάλογος δεν σημαίνει υποχωρήσεις

Σε ομαδικό πάνελ βρέθηκαν ταυτόχρονα οι κ.κ Γιώργος Γεραπετρίτης, Ευάγγελος Βενιζέλος και Νίκος Κοτζιάς.

Ο νυν υπουργός Εξωτερικών διευκρίνισε ότι «φοβισμός δεν υπάρχει ούτε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Γνωρίζω ότι υπάρχει μία άποψη η οποία θέλει να αντιμετωπίζουμε πάντοτε με επιφύλαξη την Τουρκία. Η απάντηση σε αυτό είναι απλή. Διάλογος δεν σημαίνει εξ ορισμού ότι θα υπάρχουν υποχωρήσεις».

Βενιζέλος: Η εξωτερική πολιτική μακροσκοπικά είναι ένα success story

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης 2013-15 και πρώην υπουργός των κυβερνήσεων ΠαΣοΚ χαρακτήρισε την εξωτερική πολιτική της χώρας στη Μεταπολίτευση ως «ένα success story» πεντηκονταετίας.

Όπως σημείωσε μάλιστα στη συνέχεια «ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο ένας η συνέχεια του άλλου. Μητσοτάκης και Σημίτης πρόσθεσαν παραμέτρους στον άξονα της πολιτικής. Ο άξονας είναι σταθερός, αλλά δεν είναι πλήρης».

Κοτζιάς: Η Τουρκία θέλει να είμαστε ο junior κι εκείνη ο senior

Από την πλευρά του ο ΥΠΕΞ επί πρωθυπουργίας Αλέξη Τσίπρα διέγνωσε «έλλειμμα διπλωματίας» καθώς δεν έχουν ενεργοποιηθεί κάμποσοι όροι «όπως για την περίπτωση προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης», που, όπως είπε «δεν μπορούμε να πάμε έχοντας πάνω από το κεφάλι μας το casus belli».

Αναγνώρισε πάντως ο κ. Κοτζιάς ως έναν από τους άξονες της στρατηγικής της Τουρκίας «την προσπάθεια της να μετατρέψει την Ελλάδα σε μικρό θεσμικό εταίρο», καθώς στόχος της είναι «να θυμόμαστε ότι εμείς είμαστε ο junior κι εκείνη ο senior».

Δαμανάκη: Δεν θα πάμε καλά, αν θεωρούμε πως είμαστε ο περιούσιος λαός

Την πορεία της Ελλάδας εντός ΕΟΚ, ΟΝΕ κι ΕΕ χάραξαν αργότερα ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, Γιάννης Βαληνάκης και οι πρώην Επίτροποι, Μαρία Δαμανάκη και Μαργαρίτης Σχοινάς. Αλλού συμφώνησαν κι αλλού διαφώνησαν, καταθέτοντας συγκεντρωτικά τις απόψεις του για το χθες, το σήμερα και το αύριο της χώρας εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Η κ. Δαμανάκη προέτρεψε να μην θεωρείται ότι ντε φάκτο «η Ελλάδα είναι το κέντρο του κόσμου», διότι μολονότι «γαργαλάει τα εθνικοπατριωτικά μας ένστικτα» είναι αποδεδειγμένο πως «δεν ακουμπάει πουθενά» ως διπλωματικό επιχείρημα.

Σχοινάς: Το ευρωπαϊκό Iron Dome δεν είναι επιστημονικής φαντασίας

Από την άλλη ο κ. Σχοινάς έκανε λόγο για μια Ευρώπη που επιθυμεί «η Ελλάδα να πετύχει». Ο ίδιος παρουσίασε ως συμβατή μια κοινή αμυντική προσέγγιση και γιατί όχι «το ευρωπαϊκό Iron Dome που φάνταζε επιστημονικής φαντασίας, αλλά δεν είναι».

Τη δική της αναδρομή στο διπλωματικό σώμα έκανε η υφυπουργός Εξωτερικών, πρέσβης Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που περιέγραψε τη σημερινή εποχή ως «μια κινούμενη άμμο», στην οποία «οι αλλαγές είναι συγκλονιστικές».

Διαμαντοπούλου: Ο κ. Σαμαράς ερμήνευσε όλη την μεταπολίτευση με κομματικά γυαλιά

Η αυλαία της πρώτης ημέρας έπεσε με τη συζήτηση που είχαν η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, ο ευρωβουλευτής του ΠαΣοΚ, κ. Γιάννης Μανιάτης, ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος και ο κ. Παναγιώτης Ρουμελιώτης, πρώην υπουργός εθνικής Οικονομίας (1987-89).

Η επί πενταετία Επίτροπος στην ΕΕ μπήκε στον πειρασμό να σχολιάσει την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά, κρίνοντας από τη μία πως «ερμήνευσε όλη την μεταπολίτευση με κομματικά γυαλιά» και από την άλλη πως ήταν «βγαλμένη από το παρελθόν» δεδομένου πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να ζει μόνο με τον φόβο της Τουρκίας». Αντιθέτως απαιτείται «να ανοίξει φτερά και να μιλήσει με όλα τα νέα μήκη και πλάτη του κόσμου».

ΤΟ ΒΗΜΑ

Success story η εξωτερική πολιτική!

Από
anixneuseis
-
5
του Παντελή Σαββίδη
Το ΒΗΜΑ σε συνεργασία με άλλους φορείς οργάνωσε ένα ενδιαφέρον συνέδριο για την εξωτερική πολιτική της μεταπολίτευσης. Πέρασαν όλοι οι διαπρεπείς απο εκεί.
Το γενικό συμπέρασμα είναι ο αυτοβαυκαλισμός. Με κορύφωση την θέση του Βενιζέλου ότι η εξωτερική πολιτική της μεταπολίτευσης είναι ένα success story.
Ορισμένα στοιχεία του success story:
-Συνεχείς υποχωρήσεις στο κυπριακό. Εγκατάλειψη της Κύπρου απο την Αθήνα χάριν ενός αμφισβητούμενου διαλόγου.
-Η Ελλάδα είναι η μόνη, ίσως, χώρα στον κόσμο που δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών της υδάτων.
-Η Ελλάδα δεν μπορεί να ορίσει την αιγιαλίτιδα ζώνη της και την υφαλοκρηπίδα της.
-Η Ελλάδα δεν μπορεί να ποντίσει έξω απο την Κάσο καλώδιο μεταφοράς ενέργειας προς την Κύπρο διότι δεν το θέλει η Τουρκία. Σημειωτέον πως το δίκαιο της θάλασσας ορίζει ότι η πόντιση επιτρέπεται ακόμη και αν η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ έχουν καταχωρηθεί σε άλλη χώρα.
-Η Ελλάδα παρακολουθεί την υπόθεση της Γαλάζιας Πατρίδας με απάθεια ελπίζοντας στην γιατρειά του χρόνου.
-Η επιτυχημένη εξωτερική πολιτική δεν αντιλήφθηκε τις παραπλανητικές διεργασίες της Τουρκίας να συνάψει με τη Λιβύη το τουρκολιβυκό σύμφωνο.
-Απο τα Βαλκάνια η Ελλάδα είναι παντελώς απούσα.
-Η μειονότητα στην Αλβανία υφίσταται, εν έτει 2024, καταπιέσεις χωρίς καμιά δυνατότητα επιρροής της Αθήνας.
-Στην Συμφωνία των Πρεσπών η Ελλάδα παραχώρησε Μακεδονική Εθνότητα και Μακεδονική γλώσσα στη γειτονική χώρα παίρνοντας μια σύνθετη ονομασία αμφιβόλου ισχύος στην πράξη.
-Η εξωτερική πολιτική Καραμανλή την οποία μνημόνευσε ο κ. Βενιζέλος άφησε ανοικτά όλα τα ζητήματα με την Τουρκία και υπέγραψε τη Σύμβαση της Βέρνης (δεν κάνουμε έρευνες έξω απο τα χωρικά μας ύδατα μέχρι να διευθετηθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές). Η Ελλάδα σήμερα αρνείται την ισχύ του, η Τουρκία, ομως το επικαλειται. (Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν ισχύει),
-Ο Παπανδρέου πήγε στο Νταβός και αναγνώρισε για πρώτη φορά τα τουρκικά αιτήματα.
Επί Σημίτη συνέβησαν τα Ίμια, η Μαδρίτη, ο Κ. Μητσοτάκης ευτυχώς που έφυγε νωρίς. Δεν ξέρουμε που θα ανήκαμε σήμερα.
-Ο Γ Παπανδρέου υποστήριξε και υποστηρίζει το Σχέδιο Ανάν το οποίο, ακόμη και ο βρετανός συντάκτης του αναγνώρισε ότι δεν ήταν λειτουργικό.
Σταματάω εδώ.
Όλα αυτά είναι επιτυχίες της εξωτερικής πολιτικής που συνιστούν success story;
Η μόνη επιτυχία, πράγματι, είναι αυτή που όλοι αναγνωρίζουν: η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ανάταξη του ελληνισμού θα προέλθει από τον εξωελλαδικό χώρο

Από
anixneuseis
-
5

Η Ελλάδα πηγή αποσταθεροποίησης της περιοχής. Προκλήσεις για τον Κυπριακό Ελληνισμό

Των Γεωργίου Μούρτου και Φώτη Μουστάκη*

Σε πρόσφατη αρθρογραφία μας, αναδείξαμε, με βάση τα επιστημονικά εργαλεία της Γεωπολιτικής ανάλυσης, τα βαθύτερα αίτια της επεκτατικής αναθεωρητικής Τουρκίας. Τα αίτια αυτά ανάγονται στον ελλαδικό γεωπολιτικό αγνωστικισμό, που μετέτρεψε τη χώρα σε χώρο και την καθήλωσαν στον παθητικό ρόλο του Επιμηθέα, τουτέστιν, του μεταπράτη και καταναλωτή τόσο σε προϊόντα, υπηρεσίες και ιδέες όσο και στην ασφάλεια. Ένας πρωτόγνωρος ρόλος για τον ιστορικό ελληνισμό, που παραμένει μέσω των αιώνων κυρίαρχος στο κρισιμότερο γεωγραφικό σημείο της υφηλίου, όπου συνενώνονται οι τρεις σημαντικότεροι ήπειροι: Ευρώπη, Ασία και Αφρική.

Τον ελλαδικό Επιμηθέα ενσαρκώνει η πολιτική ελίτ των Αθηνών και έχει διαβρώσει το εκπαιδευτικό σύστημα και τους θεσμικούς πυλώνες της δημόσιας ζωής.

Η αθηναιοκεντρική ελίτ, διαποτισμένη με εξωελληνική νοοτροπία, ανέπτυξε υποκατάστατα του εθνισμού, που τα έχει αναγάγει σε κυβερνητική πολιτική, όπως: ευρωπαϊσμός, δικαιοπραξία με πρόταγμα το διεθνές δίκαιο, ειρηνολαγνεία, οικονομοκρατία, καταναλωτισμός. Τα υποκατάστατα αυτά επιχρυσώνονται με την αυτοαναγόρευση της Ελλάδας σε πυλώνα σταθερότητας της ευρύτερης περιοχής, που επιζητά τη λύση σε κάθε μορφή αξιώσεων, προσβολών και τετελεσμένων, στον διάλογο και τη διαπραγμάτευση, καθώς και στον κατευνασμό με το επινόημα της «φιλίας» του μηδενικού αθροίσματος (“win-lose”). Έτσι, οδηγηθήκαμε στην απόκλιση από τα κλασικά θέσμια διεθνολογικής συμπεριφοράς που είναι η θουκυδίδεια σκέψη της ισχύος, και στις δύο εκδοχές της: σκληρή και ήπια.

Αποσταθεροποίηση

Χωρίς τους παραδοσιακούς πυλώνες ισχύος αναπτύχθηκε ένας υφέρπων αφελληνισμός με κύριο θύμα την παιδεία και το λαϊκό φρόνημα που προσβλήθηκε από την καταναλωτική ευωχία, καθώς και ένας εφησυχασμός που απονεύρωσε τα αντανακλαστικά της κοινωνίας και ενέσπειρε μια παθητικότητα ότι η λύση των προβλημάτων θα προέλθει από τους τρίτους –συμμάχους, ΟΗΕ, Διεθνές Δικαστήριο.

Έτσι, σταδιακά και ανεπαίσθητα διαμορφώθηκε μια περιφερειακή αρχιτεκτονική, που όχι απλώς περιθωριοποιεί τον κρατικό ελληνισμό αλλά τον οδηγεί οικεία βουλήσει στη συρρίκνωσή του, μια εξέλιξη που παγιώθηκε σε διεθνοπολιτικό δίπολο: από τη μια, η γεωπολιτική Τουρκία των διεθνών πρωτοβουλιών και του αυξανόμενου αναθεωρητισμού που στοχεύει όχι απλώς στην αναβίωση του νεο-οθωμανικού ζωτικού χώρου αλλά σε ένα ρόλο πλανητικό και, από την άλλη, η συγκατανευτική Ελλάδα του ευρωπαϊσμού, της νομοπληξίας και της διπλωματίας savoir vivre.

Ο ελλαδισμός προσβλήθηκε από τη διαβρωτική ασθένεια του μονόδρομου, που οι Αγγλοσάξονες την αποδίδουν με τον νεολογισμό, groupthink. Όλοι οι φορείς του κράτους –κόμματα, ακαδημαϊκή κοινότητα, ΜΜΕ, κρατικοί θεσμοί μη εξαιρουμένων των Ε.Δ., και της μετα-Χριστοδουλικής Διοικούσας Εκκλησίας-, συγκλίνουν, εν πολλοίς, στις αδιέξοδες προσεγγίσεις επί των αποκαλούμενων εθνικών θεμάτων. Και είναι αδιέξοδες, διότι ο μεταπρατισμός αφαιρεί κάθε ικμάδα εθνικής γνησιότητας.

Ο μεταπρατισμός είναι, κατά κανόνα, αντι-παραγωγικός και παθητικός. Και ο ελλαδισμός, ως μεταπρατικός, έχει εξελιχθεί, μεταψυχροπολεμικά, στον κύριο αποσταθεροποιητικό παράγοντα της ευρύτερης περιοχής, διότι με πράξεις και παραλείψεις συνεργεί στην παγίωση της τουρκικής ηγεμονίας. Έτσι οδηγηθήκαμε στην αναδιάταξη της γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής, με την υποχώρηση του ελληνισμού από την παραδοσιακή, θαλάσσια κυριαρχία του, που παρέμεινε ακέραιη και επί τουρκοκρατίας.

Η ελληνική υποχώρηση, που οδηγείται στη de jure επικύρωσή της, θα επιφέρει τις εξής διεθνείς συνέπειες.

Πρώτον, την περικύκλωση του Ισραήλ από το ισλάμ, και δη την ακραία μορφή του, τον τουρκικό ισλαμοεθνικισμό.

Δεύτερον, τη διάρρηξη του ευρω-ατλαντικού λώρου που συνενώνει τον Ατλαντικό με τη Μεσόγειο και την προέκτασή του, τον Εύξεινο Πόντο –ο Βόσπορος διέπεται από διεθνείς συνθήκες και δεν υπόκειται στην πλήρη τουρκική κυριότητα.

Με άλλα λόγια, για πρώτη φορά στην ιστορία, μια ηπειρωτική/ευρασιατική δύναμη, η Τουρκία, με υπαιτιότητα της Ελλάδας, αιχμαλωτίζει τις παραδοσιακά ναυτικές δυνάμεις, και δυνάμει αναδεικνύεται ηγεμονική δύναμη στον χώρο που ανέκαθεν θεωρείτο το προπύργιο της παγκόσμιας ισχύος, το κλειδί για την παγκόσμια επιρροή, την Ανατολική Μεσόγειο.  

Στη δίνη της υποχώρησης του ελλαδισμού έχει συμπαρασυρθεί και ο κυπριακός ελληνισμός με τη «λύση» της διζωνικής, δικοινοτικής (συν-)ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, που υιοθέτησαν η Λευκωσία και η Αθήνα, συνταυτιζόμενες, ουσιαστικά, με την τουρκική επιδίωξη των «δύο κρατών». Πρόκειται για εθνικό αυτοχειριασμό, όπως έχει τεκμηριώσει στα κείμενά του ο καθηγητής Παναγιώτης Ήφαιστος.

Η Ελλάδα, με συνεταίρο στο Αιγαίο, καθίσταται γεωπολιτικά ανύπαρκτη, και η Κύπρος υπό τουρκική επικυριαρχία σημαίνει το τέλος της ελληνικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η λύση των «δύο κρατών» θα απομονώσει την Κύπρο, διότι θα αποτελέσει κακό προηγούμενο για άλλες πολυεθνοτικές χώρες, γι΄ αυτό ουδεμία χώρα αποτολμά την αναγνώριση του ψευδοκράτους που, επιμόνως, επιζητά η Άγκυρα.

Η διέξοδος από την ελληνική αυτοπαγίδευση, βρίσκεται στο αριστοτελικόν συναμφότερον (συν-αμφί-έτερον), τουτέστιν, στην πρωταρχικότητα του επιμέρους, που ενισχύει το όλον.

Και το όλον ενισχύεται όχι διά της άνωθεν επιβολής του μονόδρομου αλλά διά της αμφισβήτησης, του δια-λόγου κατά τον Πλάτωνα ή της αντι-λογίας κατά τον Ηρόδοτο (γνωμέων ἀντιέων), για να οδηγηθούμε στο πρέπον.

Πρόκειται για τον πολιτισμό της πόλεως, τουτέστιν, της τοπικότητας που χαρακτηρίζει την κλασική, τη βυζαντινή και την κοινοτική -επί τουρκοκρατίας- εποχή. Αυτός ο μοναδικός πολιτισμός διατηρεί μέχρι σήμερα την πολυκλαδική δομή του.

Για παράδειγμα, ο ελληνισμός αποτελείται από τα εξής ξεχωριστά αλλά ενιαία μέρη: μητροπολιτικός και κυπριακός ελληνισμός, διασπορά, ελληνιστές. Παρομοίως και η ελληνόφωνη Ορθοδοξία, που αντιπροσωπεύεται από το Φανάρι, ως κεφαλή, και τα διακριτά μέλη του που κινούνται ομόκεντρα ως ανεξάρτητα: τα πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων, και οι αρχιεπισκοπές της Κύπρου, των Αθηνών και της Κρήτης.

Αυτή η μοναδική παράδοση υπονομεύτηκε από τον ελλαδισμό με την υιοθέτηση του ξενόδουλου κράτους, που επέτυχε την ανεξαρτησία του αλλά στερείται κυριαρχίας.

Το κράτος αυτό, διαποτισμένο με εξωελληνική νοοτροπία, οδηγεί στον αφελληνισμό, μέσω του υδροκεφαλισμού που ακυρώνει την πεμπτουσία του ελληνισμού, το συναμφότερον.

Όσο το επιμέρους, δηλαδή η τοπικότητα, που αποδίδεται με τη λέξη πατρίδα (= γη των πατέρων), αφομοιώνεται και προσομοιάζει το αθηναιοκεντρικό κακέκτυπο τόσο υποβιβάζεται ο ελληνισμός σε περιθωριακή γεωπολιτική κουκίδα.

Κυπριακός Ελληνισμός

Η ανάταξη του ελληνισμού αρχαιόθεν προέρχεται από την περιφέρεια: ο μικρασιατικός ελληνισμός, ως ο τροφοδότης της Κωνσταντινούπολης και ο χώρος όπου θέριεψαν τα κλασικά γράμματα και η Ορθοδοξία∙ η ελληνική Επανάσταση που επωάστηκε μακράν της ηπειρωτικής Ελλάδας∙ η διασπορά, που κέντησε τη Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο με ελληνίδες πόλεις, αναδείχθηκε κυρίαρχη δύναμη σε τρεις αυτοκρατορίες (Ελληνορωμαϊκή, Οθωμανική, Αυστροουγγρική) και πρωτοπορεί ως ναυτική εμπορική υπερδύναμη, καθώς και παγκόσμια ακαδημαϊκή δεξαμενή ταλέντων∙ οι δύο παγκόσμιες αυτοκρατορίες (Ελληνιστική, Βυζαντινή) με το κέντρο βάρους εκτός του ηπειρωτικού χώρου.

Η Κύπρος εμπίπτει δυνάμει στην αναγεννησιακή δυναμική του εξωελλαδικού ελληνισμού.

Συνδυάζει την αποτελεσματικότητα του κράτους με τον οικονομικό δυναμισμό. Ωστόσο, δεν έχει απελευθερωθεί από τη μέγγενη της ελλαδικής μεταπρατικής νοοτροπίας. Στερείται απελπιστικά, εξίσου με τη μητροπολιτική Ελλάδα, στρατηγικής κουλτούρας με τις ακόλουθες δύο συνέπειες:

πρώτον, παγιώνεται ο Αττίλας και αυξάνεται η αιμορραγία του εθνικού κεφαλαίου, που εκδηλώνεται ως στρατιωτική αδυναμία.

Δεύτερον, προσβλήθηκε από αχαλίνωτο καταναλωτισμό, που έχει κάνει μετάσταση σε όλες τις πτυχές του δημόσιου βίου, με κυριότερες την εκπαίδευση και την άμυνα. Λειτουργεί, για παράδειγμα,  εντυπωσιακή ποικιλομορφία πανεπιστημιακών τμημάτων και σχολών, που είναι όλες καταναλωτικής και όχι παραγωγικής αναφοράς, αφού δεν προάγουν την τεχνολογική έρευνα και παραγωγή, ούτε και τη γεωπολιτική ανάλυση. Γι΄ αυτό, όποια ανοίγματα γεωπολιτικής προοπτικής, όπως οι 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, ΗΠΑ), παραμένουν αναιμικά, εάν όχι ετεροβαρή.

Περιγράφεται, κατά βάση, η γενεσιουργός πηγή αστάθειας της ευρύτερης περιοχής που αρδεύει τον τουρκικό αναθεωρητισμό, και είναι ο κρατικός ελληνισμός, που στερείται πλέον γονιμότητας, για να καλλιεργηθούν και να παραχθούν ιδέες. Οι όποιες πρωτοβουλίες, όπως η υποβολή λεπτομερούς υπομνήματός μας στον υπουργό Άμυνας της Κύπρου, που το ενεχείρισε κορυφαίος πολιτειακός παράγοντας, (Ιαν. 2020), έτυχε της παγερής απαξίωσης, όπως και ανάλογο υπόμνημα προς την ηγεσία των ελληνικών Ε.Δ. (22-04-2024).

Εγγύτερα στο ιδανικό του ιστορικού ελληνισμού είναι το Ισραήλ, με τα ακόλουθα αξιοζήλευτα χαρακτηριστικά γνωρίσματα:

δεν υφίσταται αυστηρή ιεραρχική δομή αλλά συνεχής αμφισβήτηση του ιεραρχικά ανώτερου με βάση την κριτική και τεκμηριωμένη σκέψη με συνέπεια να αναδεικνύονται οι άριστοι και δημιουργικοί∙ οι ένοπλες δυνάμεις αποτελούν ανοιχτό πανεπιστήμιο γνώσης και έρευνας, που έλκουν την κοινωνία στον κόσμο της υψηλής τεχνογνωσίας με πλέον των 400 Κέντρων R&D και πληθώρα τεχνολογικών πάρκων, σε πλήρη αντίθεση με τη μεταπρατική Ελλάδα που τσιμεντοποιεί τη θεσπέσια γη του «Ελληνικού» για καταναλωτική χρήση∙ δεν έχει ξενικές εξαρτήσεις, είναι αυτόφωτη και «πολυγαμική» στην εξωτερική πολιτική της∙ έχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη που αγγίζει και την πολιτειακή ηγεσία∙ αποτελεί υποδειγματική χώρα υψηλής στρατηγικής κουλτούρας με υπουργό Υποθέσεων Στρατηγικής. Γι΄ αυτό έχει υποκαταστήσει τον ελληνισμό ως η κυρίαρχη δύναμη της ευρύτερης περιοχής.

Ανάταξη

Η ανάταξη του ελληνισμού θα προέλθει από τον εξωελλαδικό χώρο. Η ιστορία το επιβεβαιώνει. Η Κύπρος έχει όλα τα εχέγγυα να ενεργοποιήσει την αναγεννησιακή πορεία του ελληνισμού. Ας ξεκινήσει από το βασικό, τη δημιουργία υπουργείου Υποθέσεων Γεωπολιτικής, με ευέλικτο σχήμα ειδικών από Έλληνες, ελληνιστές, τις παραδοσιακά ναυτικές δυνάμεις, το Ισραήλ και αραβικές χώρες που πρωτοστατούν στη νέα αρχιτεκτονική του ευρύτερου χώρου, όπως τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία, οι οποίοι θα λειτουργούν σε ad hoc βάση.

Ο στόχος τού εν λόγω υπουργείου θα είναι διττός:

Πρώτον, θα αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της οικουμενικής διάστασης του ελληνισμού και, δεύτερον, θα τροφοδοτεί με τεχνοκρατική γνώση την κυβέρνηση και το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο έχει προσβληθεί από τις κομματικές αγκυλώσεις που παραμένουν αμετακίνητες κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, όπως επισημαίνει ο Γιαννάκης Ομήρου στο βιβλίο του, Καταγραφή (Αθήνα: Καστανιώτης 2021, σ. 223).

Ας σκεφτούμε το απλό που, ωστόσο, μεγιστοποιεί το μικρό, όπως τη μικρο-μέγιστη Κύπρο: οι πολιτειακοί και επί των εξωτερικών και άμυνας κυβερνητικοί παράγοντες να συνοδεύονται στις επαφές με ξένους ομολόγους τους από τον υπουργό Γεωπολιτικής!

Είναι καιρός, η Κύπρος να αφυπνίσει το μητροπολιτικό κέντρο από τη νιρβάνα του γεωπολιτικού εφησυχασμού. Ο ελληνισμός ή θα παραμείνει οικουμενικός και του συναμφότερου ή θα διαγράψει νομοτελειακά την παρακμή του.

*Ο δρ Γεώργιος Μούρτος είναι επίτιμος καθηγητής Στρατηγικής Πανεπιστημίου Plymouth και ο δρ Φώτης Μουστάκης είναι αναπληρωτής καθηγητής Στρατηγικής και Διευθυντής του Centre for Sea Power and Strategy Πανεπιστημίου Plymouth-Η.Β.

εφ. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, Κύπρου, 12-12-2024

 

 

 

 

 

 

 

 

Νέα καταγγελία για το 424: Πέθανε αντισυνταγματάρχης μετά από επέμβαση χολής -«Έφυγε άδικα», λέει η κόρη του

Από
pcuser
-
2

 

Ακόμη μία καταγγελία είδε το φως της δημοσιότητας αναφορικά με παραλείψεις στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο στην Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του OPEN, αντισυνταγματάρχης πήγε τον Μάιο του 2023 για προληπτική αφαίρεση πέτρας στη χολή και κατέληξε μετά από μερικές εβδομάδες, με την κόρη του να ξεσπά και να ζητά δικαίωση για τον θάνατό του.«Το υγρό χολής έτρεχε για 2,5 μέρες μέσα στα σωθικά του πατέρα μου και δεν το πήραν χαμπάρι»
«Μετά από 2.5 μέρες εφόσον του έκαναν αξονική κατάλαβαν ότι η μία πλευρά του είχε μαζεμένο υγρό, με αποτέλεσμα μετά την παρακέντηση να καταλάβουν ότι είναι υγρό χολής. Το υγρό χολής έτρεχε για 2,5 μέρες μέσα στα σωθικά του πατέρα μου και δεν το πήραν χαμπάρι. Χαμπάρι», είπε η κόρη του θύματος στον τηλεοπτικό σταθμό.

Σύμφωνα με την καταγγελία της κόρης του αξιωματικού εν αποστρατεία, μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο πατέρας της άρχισε να καταρρέει, παρόλο που ήταν υγιέστατος.

Του χορηγήθηκε οξυγόνο και δύο ημέρες αργότερα, επιχείρησαν να τον εισάγουν ξανά στο χειρουργείο, χωρίς όμως να ενημερώσουν τους συγγενείς του.

«Κορίτσια ελάτε να με δείτε, λένε ότι δεν έχουν ενώσει τα σωληνάκια»
«Το βράδυ πριν τον βάλουν στο χειρουργείο -13 Μαΐου του 2023- μας παίρνει τηλέφωνο ουρλιάζοντας και φωνάζοντας “κορίτσια ελάτε να με δείτε, αυτοί κάτι λένε για τα σωληνάκια, δεν έχουν ενώσει τα σωληνάκια, δεν ξέρω τι γίνεται θέλουν να με ξαναβάλουν στο χειρουργείο”», σημειώνει η κόρη του θύματος.

Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών στην Εντατική, ο απόστρατος αξιωματικός έφυγε από τη ζωή στις 14 Ιουνίου.

«Ήταν σε καταστολή 2 εβδομάδες. Ποτέ δεν ξύπνησε ο μπαμπάς μου. Ο μπαμπάς μου έκανε υπεράνθρωπη προσπάθεια, ήθελε να ζήσει αυτό μας έλεγαν οι γιατροί στην εντατική», συνέχισε η κόρη του θύματος, η οποία καταγγέλλει ότι ο πατέρας της έπεσε θύμα της αδιαφορίας και της επιπολαιότητας των ιατρών του νοσοκομείου.

«Ποτέ δεν ακούσαμε μία συγγνώμη, ο άνθρωπος έφυγε άδικα»
«Ακούσαμε και το εξής φοβερό: “Αν αυτό το περιστατικό” μας είπε η ίδια η γιατρος “μου ερχόταν στην κλινική, δεν θα το χειρουργούσα, no way”. Και της λέμε εμείς, “εδώ γιατί το χειρούργησες κυρία μου; δεν μετράει η ψυχή του πατέρα μας εδώ; γιατί το χειρούργησες;” απαντήσεις ποτέ δεν πήραμε», τονίζει.

Η οικογένεια του θύματος ψάχνει απαντήσεις για τον θάνατο του 67χρονου και ελπίζει ότι ο δρόμος της δικαιοσύνης θα διαφυλάξει άλλους ασθενείς από το να βρεθούν στη θέση τους.

«Ποτέ δεν ακούσαμε και τη συγγνώμη που θα έπρεπε να μας πουν. Έστω και με μια συγγνώμη να μαλάκωνε το μέσα μας, γιατί ο άνθρωπος έφυγε, δεν γυρίζει, έφυγε άδικα», δηλώνει η κόρη του απόστρατου αντισυνταγματάρχη

“https://www.iefimerida.gr/ellada/nea-kataggelia-gia-424-pethane-antisyntagmatarhis”

Ένταση μεταξύ Κοτζιά-Γεραπετρίτη -«Είσαι άπειρος», «έλεος»

Από
pcuser
-
3

 

Ένταση επικράτησε μεταξύ του Νίκου Κοτζιά και του Γιώργου Γεραπετρίτη στο Συνέδριο με τίτλο «Μεταπολίτευση 1974-2024: 50 χρόνια ελληνική εξωτερική πολιτική» (King George Hotel, 12.12.2024).

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Κοτζιάς, επέκρινε την πολιτική του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, υποστηρίζοντας ότι η ικανοποίησή του για την εξωτερική πολιτική της χώρας δεν αφήνει περιθώρια για «κριτική και αυτοκριτική».«Θα έλεγα ότι δεν το κάνετε από κακή προαίρεση, αλλά από έλλειψη πείρας; Από έλλειψη γνώσης στο πρόβλημα;», πρόσθεσε ο κ. Κοτζιάς.

Ο κ. Γεραπετρίτης διαμαρτυρήθηκε, φωνάζοντας «έλεος, έλεος», υπό τα χαμόγελα του Ευάγγελου Βενιζέλου, που καθόταν δίπλα

“https://www.iefimerida.gr/politiki/kotzias-se-gerapetriti-eisai-apeiros-binteo”>Ένταση μεταξύ Κοτζιά-Γεραπετρίτη -«Είσαι άπειρος», «έλεος»

«Όλα μπορεί να συμβούν» λέει ο Τραμπ για τις πιθανότητες πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν

Από
anixneuseis
-
0

 

Ντόναλντ Τραμπ / Φωτογραφία: AP
12/12/2024  18:48
Ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι «όλα μπορεί να συμβούν», όταν ρωτήθηκε για τις πιθανότητες πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν κατά την επόμενη προεδρική του θητεία.

«Όλα μπορεί να συμβούν. Είναι μια πολύ ρευστή κατάσταση» τόνισε ο Τραμπ, ο οποίος συνέχισε λέγοντας ότι εκτιμά πως το πιο επικίνδυνο πράγμα αυτή τη στιγμή είναι να εκτοξεύει η Ουκρανία πυραύλους στη Ρωσία, κάτι που αποτελεί μεγάλη κλιμάκωση, όπως είπε.
Ο Τραμπ έχει απειλήσει στο παρελθόν το Ιράν, με την αμερικανική κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι οι Φρουροί της Επανάστασης επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν. Το Ιράν αρνήθηκε αυτόν τον ισχυρισμό.

Κατά την πρώτη του θητεία, το 2020, ο Τραμπ διέταξε μια αμερικανική αεροπορική επιδρομή που σκότωσε τον Ιρανό ανώτατο στρατιωτικό διοικητή και επικεφαλής των ειδικών δυνάμεων Αλ-Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης, Κασέμ Σουλεϊμανί.

Επίσης, ο Ρεπουμπλικανός το 2018 απέσυρε τις ΗΠΑ από την πυρηνική συμφωνία που είχε συνάψει το 2015 ο προκάτοχός του, Μπαράκ Ομπάμα, και επανέφερε τις αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις εις βάρος της Τεχεράνης.

Στη Δαμασκό ο Χακάν Φιντάν και ο επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ, Καλίν -Δείτε βίντεο

Από
anixneuseis
-
1

 

Στη Δαμασκό Φιντάν και Καλίν
12/12/2024  16:58
Στη Δαμασκό μετέβησαν ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν και ο επικεφαλής των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών Ιμπραήμ Καλίν, σύμφωνα με αναφορές από ΜΜΕ.

 

Πρόκειται για την πρώτη επίσημη επίσκεψή τους στη συριακή πρωτεύουσα μετά την έναρξη της σύγκρουσης και την πτώση του καθεστώτος τού Μπασάρ αλ Άσαντ.

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την επίσκεψη δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Σύμφωνα με το συριακό υπουργείο Πληροφοριών,
τη Δαμασκό επισκέπτεται επίσης ο επικεφαλής της Κρατικής Υπηρεσίας Ασφαλείας του Κατάρ, Χαλφάν αλ-Καάμπι.

Η προσωρινή κυβέρνηση της Συρίας δήλωσε ότι η αντιπροσωπεία επρόκειτο να συναντηθεί με τον διοικητή των ανταρτών Μοχάμαντ αλ Τζολάνι, το πραγματικό όνομα του οποίου είναι Άχμεντ αλ Σαράα, τον de facto ηγέτη της νέας διοίκησης. Θα συναντηθούν επίσης με τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Μοχάμεντ αλ Μπασίρ.

Το συριακό υπουργείο Πληροφοριών δήλωσε ότι η συνάντηση αποσκοπεί στο να «ενθαρρύνει τη νέα συριακή ηγεσία να συνεργαστεί με το αραβικό, περιφερειακό και διεθνές περιβάλλον».

«Οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν επίσης στην προώθηση του εσωτερικού πολιτικού διαλόγου μεταξύ όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης και στη συμβολή στην πολιτική και οικονομική αναζωογόνηση της χώρας», ανέφερε.

Αποκάλυψη του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου: Ο ρόλος του Χουλουσί Ακάρ στο αμφιλεγόμενο πραξικόπημα της Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
0

Adem Yavuz Arslan

9 Δεκεμβρίου 2024

politurco.com

Όσοι παρακολουθούν τις στήλες και τις εκπομπές μου στο YouTube είναι εξοικειωμένοι με την κύρια διατριβή μου σχετικά με την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016. Βασισμένος σε χρόνια έρευνας, δηλώνω ότι «η 15η Ιουλίου δεν ήταν απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος, ούτε, όπως ισχυρίστηκαν, πραξικόπημα από το Κίνημα Γκιουλέν. Το συμβάν ήταν μια επιχείρηση πληροφοριών που ενορχηστρώθηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν, τον τότε Διευθυντή του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών (MIT) Χακάν Φιντάν και τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Χουλουσί Ακάρ, με πράκτορες της Εργκένεκον να συμμετέχουν στην εκτέλεσή του».

Είμαι ανοιχτός στη συζήτηση αυτής της διατριβής με οποιονδήποτε, οπουδήποτε.

Επί χρόνια, έχω τονίσει επίσης ότι άτομα που έχουν άμεση γνώση των γεγονότων που οδήγησαν στις 15 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια και μετά την 15η Ιουλίου, πρέπει να παρουσιαστούν και να μιλήσουν. Ως πολίτες, μπορούμε να αναλύσουμε αυτά τα γεγονότα εξωτερικά, αλλά τα κρίσιμα στοιχεία, η τεκμηρίωση και οι μαρτυρίες των αυτόπτων μαρτύρων ανήκουν στους στρατιωτικούς. Χωρίς τις μαρτυρίες τους, το παζλ θα παραμείνει ημιτελές.

Τα τελευταία χρόνια κάποιοι έχουν μιλήσει ανοιχτά. Οι λογαριασμοί τους έχουν ανοίξει σημαντικές τρύπες στην επίσημη αφήγηση του καθεστώτος. Πρόσφατα, όμως, μια νέα μαρτυρία που συνάντησα ανέβασε περισσότερο τον πήχη. Αυτή η πηγή, της οποίας την ταυτότητα και τον βαθμό πρέπει να κρατήσω εμπιστευτικά προς το παρόν, ήταν μάρτυρας κάθε κίνησης του Hulusi Akar και ήταν παρούσα στο Κέντρο Διοίκησης της Αεροπορικής Βάσης Akıncı – το υποτιθέμενο επίκεντρο του πραξικοπήματος. Κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό χρόνια αργότερα.

Συζήτησα την ιστορία τους λεπτομερώς σε μια εκπομπή που συνδέεται παρακάτω.

Βασικές παρατηρήσεις από τη μαρτυρία
Πριν εμβαθύνω στις λεπτομέρειες, θα πρέπει να σημειώσω πώς αυτή η πηγή ευθυγραμμίζεται με όσα συνέβησαν εκείνη τη νύχτα και τη μαρτυρία του ταξίαρχου Gökhan Şahin Sönmezateş.

Να ανακεφαλαιώσουμε: Ο Χουλουσί Ακάρ φέρεται να απήχθη από τους πραξικοπηματίες και μεταφέρθηκε από το αρχηγείο του Γενικού Επιτελείου στην Αεροπορική Βάση Ακιντζί. Ωστόσο, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στα πλάνα, δεν έγινε καμία πραγματική απαγωγή. Αντίθετα, ο Akar επιβιβάστηκε σε ένα ελικόπτερο σύμφωνα με ένα πρωτόκολλο ασφαλείας υψηλού επιπέδου γνωστό ως «σχηματισμός V». Στο Ακίντζι, οι στρατηγοί στάθηκαν σε επίσημο χαιρετισμό καθώς τον υποδέχτηκαν – σχεδόν ένα σενάριο που δεν ταιριάζει σε έναν όμηρο.

Ο Ακάρ ούτε κρατήθηκε ούτε τον κακομεταχειρίστηκαν. Αντίθετα, φιλοξενήθηκε στο γραφείο του Διοικητή της Αεροπορικής Βάσης. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, φέρεται να επέβλεπε τα γεγονότα πίνοντας καφέ και σνακ. Η μαρτυρία ευθυγραμμίζεται με τη δήλωση του Sönmezateş: «Ο Hulusi Akar μου ανέθεσε το έργο. Μιλήσαμε πολλές φορές εκείνο το βράδυ. Όταν τον ενημέρωσα ότι δεν μπορούσαμε να εντοπίσουμε τον Ερντογάν, μας έδωσε εντολή να ψάξουμε στο Οκλούκ (την κατοικία του Ερντογάν).»

Παρά το συνηθισμένο σκληρό του ταμπεραμέντο, η απάντηση του Ακάρ στις αναφορές για την υποτιθέμενη απόδραση του Ερντογάν στη Γερμανία ήταν περιέργως συγκρατημένη. Αντί να ανακρίνει ή να επιπλήξει οποιονδήποτε, παρέμεινε σιωπηλός, μια συμπεριφορά που δεν συνάδει με την υποτιθέμενη ιδιότητά του ως «όμηρου»—εκτός αν απλώς τηρούσε το «μεγάλο σχέδιο».

Αντιφατικές συμπεριφορές που ταιριάζουν στο «σενάριο»
Κάποια στιγμή, όταν επιλύθηκε ένα ζήτημα τηλεοπτικής μετάδοσης, ο Ακάρ φέρεται να διέταξε, “Άνοιξε την τηλεόραση!” Μόλις είδε τη ζωντανή συνέντευξη του Ερντογάν στο FaceTime με την δημοσιογράφο Hande Fırat, ο Akar επιτέθηκε σε έναν στρατηγό στο δωμάτιο, φωνάζοντας δύο φορές, “Τι εννοείς ότι δραπέτευσε;”

Οι ασυνέπειες είναι εντυπωσιακές: ένας υποτιθέμενος όμηρος κάθεται άνετα στο γραφείο του διοικητή, διατάζει και έχει πρόσβαση σε τηλέφωνα και άλλους πόρους. Αυτό εγείρει το ερώτημα: Ήταν ο Ακάρ πραγματικά συνένοχος σε ένα σχέδιο πραξικοπήματος αλλά άλλαξε πλευρά την τελευταία στιγμή; Ή μήπως έπαιζε διπλό ρόλο από την αρχή;

Το τελευταίο φαίνεται πιο εύλογο. Ο Ακάρ συνεργάστηκε στενά με τον Φιντάν και τον Ερντογάν, προετοιμάζοντας τον στρατό για την οργάνωση της 15ης Ιουλίου. Εν τω μεταξύ, εξαπάτησε ορισμένους υφισταμένους να πιστέψουν ότι ενεργούσαν υπό νόμιμες εντολές. Οι ενέργειές του εγγυήθηκαν την αποτυχία, διασφαλίζοντας ότι το σενάριο θα εξελιχθεί όπως είχε προγραμματιστεί. Όπως δήλωσε ο πρώην διοικητής των Ειδικών Δυνάμεων Zekai Aksakallı, εάν είχαν ενεργοποιηθεί τα κατάλληλα πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης, το πραξικόπημα θα είχε ματαιωθεί πριν ξεκινήσει.

Η Στρατηγική του Καθεστώτος
Το καθεστώς χρειαζόταν αιματοχυσία – πολύ. Ο Akar το διευκόλυνε αυτό διατηρώντας την εμφάνιση του ηγούμενου του πραξικοπήματος στο αρχηγείο του Γενικού Επιτελείου και στην αεροπορική βάση Akıncı. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της μετάβασής του από το Akıncı στο Çankaya, ο Akar συνέχισε να παίζει πειστικά τον ρόλο του.

Εάν ο Ακάρ είχε ειλικρινά επιχειρήσει πραξικόπημα, αλλά υποχωρούσε, ο Ερντογάν – γνωστός για το σχολαστικό και επικεντρωμένο στην εξουσία στυλ ηγεσίας του – δεν θα τον είχε ανταμείψει. Ωστόσο, ο Ερντογάν θωράκισε, προώθησε και εμπλούτισε τον Ακάρ. Αυτή η προστασία υπογραμμίζει ότι ο Ακάρ ευθυγραμμίστηκε με την ατζέντα του Ερντογάν από την αρχή.

Σύναψη
Χρόνια αργότερα, ένας μάρτυρας εμφανίστηκε, πρόθυμος να καταθέσει σε μια δίκαιη δίκη. Ωστόσο, μια τέτοια δίκη είναι απίθανη υπό το τρέχον καθεστώς, το οποίο οικοδομήθηκε με βάση την αφήγηση της 15ης Ιουλίου. Χωρίς να αποκαλυφθεί η αλήθεια πίσω από τις 15 Ιουλίου, η απόκτηση δικαιοσύνης είναι αδύνατη.

Εάν ο Ερντογάν και οι εισαγγελείς αποτύχουν να ενεργήσουν με βάση αυτή τη μαρτυρία, αυτό σημαίνει ότι ο Ερντογάν και ο Ακάρ συνεργάστηκαν σε ένα κατασκευασμένο σχέδιο πραξικοπήματος, με τον Ακάρ να εκτελεί τον ρόλο που του είχε ανατεθεί. Αν αυτό έρθει στο φως, ολόκληρη η νομική και ιστορική αφήγηση της 15ης Ιουλίου θα αλλάξει.

Επιπλέον, η Νότια Κορέα γνώρισε πρόσφατα μια ασυνήθιστη απόπειρα πραξικοπήματος. Αν ο Πρόεδρος Yoon Suk-yeol είχε πάρει μια σελίδα από το βιβλίο του Ερντογάν, τα γεγονότα θα μπορούσαν να είχαν διαφορετική εξέλιξη. Για πληροφορίες σχετικά με το πώς να ενορχηστρώσετε ένα «ψεύτικο πραξικόπημα» και να δημιουργήσετε ένα αυταρχικό καθεστώς, ρίξτε μια ματιά στο βίντεο που ακολουθεί.

Adem Yavuz Arslan
Ο Adem Yavuz Aslan είναι κορυφαίος Τούρκος ερευνητής δημοσιογράφος εξόριστος με έδρα την Ουάσιγκτον, D.C.

politurco.com

 

1...978979980...3,039Σελίδα 979 από 3,039