Τι συνέβη σήμερα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία με την “μακεδονική” γλώσσα
X.Φιντάν: «Εμείς πείσαμε την Ρωσία και το Ιράν να μην επέμβουν στρατιωτικά κατά των ισλαμιστών ανταρτών στην Συρία»
«Το YPG να καταθέσει τα όπλα και οι ξένοι ηγέτες τους (Αμερικανοί) να φύγουν από την χώρα μέχρι το Σάββατο»!
O Tούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν σε συνέντευξη που μεταδόθηκε από το κανάλι NTV αποκάλυψε ότι ήταν η Άγκυρα έπεισε τη Ρωσία και το Ιράν «να μην παρέμβουν» στη Συρία κατά τη διάρκεια της επίθεσης των ανταρτών που οδήγησε στην πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ.
Αυτό εν πολλοίς επιβεβαιώνει τις φήμες ότι υπήρχε μία υπόγεια συμφωνία μεταξύ των τριών χωρών, κάτι το οποίο θα φανεί από το εάν τελικά η Ρωσία θα διατηρήσει τις βάσεις της σε Ταρτούς και Λατάκια.
Εξηγεί τελικά γιατί Ρωσία και Ιράν δεν επενέβησαν.
Ακόμα και αν η Ρωσία είχε το πρόβλημα με την Ουκρανία και δεν μπορούσε να διαθέσει δυνάμεις για την Συρία το Ιράν όμως μπορούσε να το κάνει αυτό.
«Το σημαντικότερο πράγμα ήταν να μιλήσουμε στους Ρώσους και τους Ιρανούς και να βεβαιωθούμε ότι δεν θα παρενέβαιναν στρατιωτικά στην εξίσωση. Μιλήσαμε με τους Ρώσους και τους Ιρανούς, κατάλαβαν» είπε ο Φιντάν.
«Προκειμένου να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, προσπαθήσαμε να το κάνουμε χωρίς αιματοχυσία, συνεχίζοντας τις στοχευμένες διαπραγματεύσεις με δύο σημαντικούς παράγοντες, ικανούς να χρησιμοποιήσουν την ισχύ τους», πρόσθεσε.
Όπως είπε υπήρχε κίνδυνος «η νίκη της αντιπολίτευσης (…) να έπαιρνε πολύ χρόνο και θα ήταν αιματηρή».
«Όμως οι Ρώσοι και οι Ιρανοί είδαν ότι δεν είχε νόημα. Επένδυσαν στο λάθος άτομο. Επιπλέον, οι συνθήκες στην περιοχή, όπως και παγκοσμίως, δεν είναι οι ίδιες», είπε.
Μέσα σε έντεκα ημέρες από τότε που ξεκίνησε την επίθεση, ο συνασπισμός των ισλαμιστών ανταρτών υπό την ηγεσία της ισυριακής Αλ Κάιντα, Χάγιατ Ταχρίρ αλ Σαμ, κατέλαβε την Δαμασκό και ανέτρεψε τον Άσαντ ο οποίος κατέφυγε μαζί με την οικογένειά του στη Ρωσία.
«Θέλουμε να δούμε μια Συρία χωρίς τρομοκρατία, όπου οι μειονότητες δεν θα υφίστανται κακομεταχείριση. Θέλουμε μια συμπεριληπτική κυβέρνηση στη Συρία», είπε, προσθέτοντας ότι ο αριθμός των Σύρων προσφύγων που επιστρέφουν στη χώρα τους σταδιακά θα αυξηθεί.
Ο Φιντάν τόνισε επίσης ότι στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι η εξάλειψη της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, των Μονάδων Προστασίας του Λαού.
Η YPG είναι βασική συνιστώσα των δυνάμεων που στηρίζονται από τις ΗΠΑ και βοήθησαν στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.
Η Άγκυρα θεωρεί τις YPG τρομοκρατική οργάνωση και υποστηρίζει ότι αποτελούν παρακλάδι του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).
Αναφέρθηκε μάλιστα έμμεσα στους Αμερικανούς, οι οποίοι βοηθούν τους Κούρδους και εκμεταλλεύονται παράνομα τις πετρελαιοπηγές της Ντέιρ Εζόρ και είπε ότι «θα πρέπει να φύγουν από τη χώρα μέχρι το Σάββατο» και οι άνδρες του YPG να καταθέσουν τα όπλα!
Συγκεκριμένα είπε «να φύγουν οι ξένοι ηγέτες του YPG μέχρι το Σάββατο».
Σημειώνεται ότι ο Χακάν Φιντάν είναι ακόμα επί της ουσίας ο αφανής διοικητής της τουρκικής MIT.
https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/x-fintan-emeis-peisame-tin-rosia-kai-to-iran-na-min-epemvoun-stratiotika-kata-ton-islamiston-antarton-stin-syria/
Καθαιρέθηκε η γαλλικής καταγωγής παράνομη πρόεδρος της Γεωργίας Σ.Ζουραμπισβίλι – Στην θέση της εκλέχτηκε ο Μ.Καβελασβίλι
Η Σαλομέ Ζουραμπισβίλι έχει δηλώσει ότι δεν θα αναγνωρίσει το νέο πρόεδρο και θα… μείνει στη θέση της!
(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 13:45): Το Εκλεκτορικό Σώμα στο κοινοβούλιο της Γεωργίας καθαίρεσε την παράνομη γαλλικής καταγωγής πρόεδρο της χώρας Σαλομέ Ζουραμπισβίλι και στην θέση της εκλέχτηκε ο Μιχαήλ Καβελασβίλι.
Η Σ.Ζουραμπισβίλι αμφισβήτησε το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα το οποίο δεν αναγνώρισε επειδή βγήκε νικητής το εθνικής κατεύθυνσης κυβερνών κόμμα «Γεωργιανό Όνειρο»!
Να σημειωθεί ότι ήδη από τις 16 Οκτωβρίου 2023 το Συνταγματικό Δικαστήριο ε’είχε αποφασίσει ότι η πρόεδρος Ζουραμπισβίλι παραβίασε το Σύνταγμα και έκανε δεκτό το αίτημα να διεξαχθεί ψηφοφορία μομφής εναντίον της στο κοινοβούλιο.
Με λίγα λόγια θεωρούνταν από πέρσι ότι κακώς συνέχιζε να είναι πρόεδρος της χώρας.
Ο Μ.Καβελασβίλι εκλέχθηκε πρόεδρος της Γεωργίας, σε μία περίοδο που η χώρα βιώνει έντονες ταραχές καθώς οι δυνάμεις που πρόσκεινται στην Δύση θέλουν να ακυρώσουν το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών το οποίο δεν τους ήταν καθόλου αρεστό.
Η κίνηση του κυβερνώντος κόμματος «Γεωργιανό Όνειρο» να «παγώσει» τη διαδικασία ένταξης της Γεωργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 2028, ήταν μια αφορμή για να ξεσπάσει ένα ευρύ κύμα αντικυβερνητικών διαδηλώσεων που ως επί το πλείστον είναι κατευθυνόμενες.
Ο Καβελασβίλι θεωρείται αντιδυτικός και υποστηρίζει πως το μέλλον της Γεωργίας δεν βρίσκεται σε θεσμούς όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ αλλά στην εγγύτητα με την Ρωσία και την Ευρασία.
Το ερώτημα τώρα είναι πως θα γίνει η διαδοχή στην προεδρία καθώς η Ζουραμπισβίλι λέει ότι δεν θα παραδώσει τη θέση της και ότι δεν αναγνωρίζει το νέο πρόεδρο!
Επισήμως βέβαια και με βάση το θεσμικό πλαίσιο της Γεωργίας πρόεδρος είναι ο Καβελασβίσλι και δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να αποχωρήσει αλλά μπορεί να αποσκοπεί στην δημιουργία νέων επεισοδίων με την στάση της.
Μία στάση που αναμένεται να υποστηριχθεί και από την Δύση και είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν πως θέλει να δημιουργηθεί μία νέα «Μαϊντάν», δηλαδή τόσο μεγάλες ταραχές που να αποφέρουν την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης και την αντικατάσταση της με μία φιλοδυτική όπως είχε γίνει και στην Ουκρανία το 2014.
Nα σημειωθεί ότι η Ζουραμπισβίλι στο παρελθόν λόγω της γαλλικής καταγωγής της (γεννήθηκε στην Γαλλία), έχει υπηρετήσει τα συμφέροντα της Γαλλίας και της Δύσης.
Συγκεκριμένα ήταν Αναπληρώτρια Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Γαλλίας στην απορροφημένη πλέον από την ΕΕ, Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση και ήταν επίσης Γενικός Γραμματέας της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ.
Συνεπώς έχει ένα πλούσιο παρελθόν εξυπηρέτησης των δυτικών συμφερόντων.
Ήταν σαν μία πρόεδρος «λομπίστρια» της Δύσης και αυτό φάνηκε από τον τρόπο που επιχειρούσε να φέρει εμπόδια σε νόμους του κυβερνώντος κόμματος.
https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/georgia-o-mixail-kavelasvili-neos-proedros-tis-xoras/
Νέα προβλήματα στο Μετρό Θεσσαλονίκης: Ακινητοποιήθηκε συρμός και οι επιβάτες περπατούσαν μέσα στη σήραγγα!
Σύμφωνα με μαρτυρία επιβάτη, έμειναν μέσα στο συρμό ένα τέταρτο με κλειστές πόρτες
Δεν έχουν τέλος τα προβλήματα που προκύπτουν στο Μετρό της Θεσσαλονίκης το οποίο δεν έχει κλείσει ένα μήνα λειτουργίας, καθώς το απόγευμα του Σαββάτου (14/12) συρμός ακινητοποιήθηκε στον σταθμό Φλέμινγκ και οι επιβάτες άρχισαν να περπατούν μέσα στη σήραγγα!
Σε βίντεο που ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα γυναίκα που βρισκόταν μέσα στο συρμό φαίνεται να προχωράει μαζί με άλλους επιβάτες, παράλληλα με τις γραμμές του μετρό, προκειμένου να φτάσουν στον σταθμό Φλέμινγκ.
Από εκεί ανέβηκαν στην αποβάθρα κι από εκεί στην επιφάνεια.
Σύμφωνα με μαρτυρία επιβάτη, έμειναν μέσα στο συρμό ένα τέταρτο με κλειστές πόρτες.
Στη συνέχεια άνοιξαν οι πόρτες και εργαζόμενη τους καθοδήγησε με τα πόδια στις σήραγγες μέχρι το σταθμό Φλέμινγκ.
Σύμφωνα με ενημέρωση του Μετρό Θεσσαλονίκης «λόγω τεχνικού προβλήματος, τα δρομολόγια από σταθμό Νέα Ελβετία μέχρι σταθμό Πανεπιστήμιο διεξάγονται μόνο μέσω της τροχιάς 1».
Αξίζει να σημειωθεί πώς ανήμερα των εγκαινίων έτρεχαν νερά από τις οροφές!
Δεν φτάνει λοιπόν που το Μετρό παραδόθηκε μετά από 15 χρόνια, αλλά παραδόθηκε στην ουσία χωρίς να είναι έτοιμο.
Πολλές κακοτεχνίες που δείχνουν ότι το έργο έπρεπε να παραδοθεί άμεσα για λόγους πολιτικής εικόνας και πολιτικής επικοινωνίας.
https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/nea-provlimata-sto-metro-thessalonikis-akinitopoiithike-syrmos-kai-oi-epivates-perpatousan-mesa-sti-siragga-vinteo/
Εργαστήριο Θαλάσσιας Ισχύος! Μια πρόταση από τον Δημ. Τσαϊλά
Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΙΛΑΣ*
Ο Ελληνισμός είναι, στην καρδιά του ένα κράτος που βασίζεται στη θαλάσσια ισχύ και η θαλάσσια δύναμη είναι κρίσιμη για την υλοποίηση των φιλοδοξιών μας για τον Ελληνικό λαό. Βασιζόμαστε στη θάλασσα για ασφάλεια, ενέργεια, εμπόριο και ευημερία. Κεντρικό σημείο σε αυτό είναι το Πολεμικό Ναυτικό, ένας κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων, που συνεργάζεται με άλλες εθνικές υπηρεσίες για να διασφαλίσει την άμυνα της πατρίδας, καθώς και τη διασφάλιση των ελληνικών συμφερόντων από τον Ευρωατλαντικό έως τον Ινδικό. Αλλά η θαλάσσια δύναμη δεν είναι μόνο ναυτική δύναμη. περιλαμβάνει επίσης την ικανότητα μιας χώρας να προβάλλει και να προωθεί τα πολιτικά και οικονομικά της συμφέροντα δια θαλάσσης.
Την τελευταία δεκαετία, οι εκσυγχρονισμοί της ελληνικής άμυνας υπογράμμισαν την κρίσιμη σημασία της θαλάσσιας ισχύος για την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων ασφάλειας και την επιβεβαίωση της περιφερειακής επιρροής του έθνους. Αυτή η θέση αντικατοπτρίζει μια στρατηγική αναβαθμονόμηση ως απάντηση στην εξελισσόμενη γεωπολιτική δυναμική, τις αναδυόμενες απειλές και την επιταγή διατήρησης της θαλάσσιας υπεροχής. Χρειαζόμαστε άμεσα μια Στρατηγική Ανασκόπηση Άμυνας και Ασφάλειας που να σηματοδοτήσει μια σημαντική αρχή σε αυτή την εξέλιξη. Να τονίσει την ανάγκη για ένα ικανό και προσαρμόσιμο Πολεμικό Ναυτικό για να ανταποκρίνεται σε ένα περίπλοκο περιβάλλον ασφαλείας. Η ανασκόπηση αυτή πρέπει να υπογραμμίσει τη σημασία της διατήρησης μιας ισορροπημένης θαλάσσιας δύναμης, ενισχύοντας την ικανότητα του Ελληνισμού να προβάλλει ισχύ σε όλο το θαλάσσιο ζωτικό χώρο. Όχι μόνο να δεσμευτεί να εισαγάγει τις γαλλικές φρεγάτες Belhara, αλλά να προβεί σε μια μελέτη ιδέας για την ανάπτυξη μιας νέας εγχώριας κατηγορίας ελαφρύτερων φρεγατών γενικής χρήσης – επιτρέποντας την προμήθεια περισσότερων μέχρι τη δεκαετία του 2030. Σε αυτήν την Ολοκληρωμένη Ανασκόπηση, η Ελλάδα πρέπει να επανεξοπλίσει τη θαλάσσια στρατηγική της ως κεντρική θέση στην αμυντική της στάση. Να διατυπώσει ένα όραμα για την «Θαλασσοκράτειρα Ελλάδα», τοποθετώντας το Πολεμικό Ναυτικό ως ζωτικό όργανο για την ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας και της διεθνούς δέσμευσης.
Τόσο η οικονομική ανάπτυξη όσο και η εθνική ασφάλεια απαιτούν θαλάσσια δύναμη για να προσφέρουν μακροπρόθεσμη επιτυχία. Η ανθεκτικότητα των οικονομικών συνδέσεων του Ελληνισμού, η ασφάλεια των εσωτερικών υδάτων και η προώθηση και προστασία των ελληνικών συμφερόντων σε όλο τον κόσμο διατηρούνται και ενισχύονται από τη θαλάσσια ισχύ. Θαλάσσια δύναμη και καθαρή οικονομική ανάπτυξη για ένα θαλάσσιο έθνος όπως η Ελλάδα, αποτελεί κρίσιμο σωσίβιο για την ευημερία. Η Ελλάδα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ασφαλείς θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας για τη διευκόλυνση του διεθνούς εμπορίου, ενώ μια ισχυρή ναυτική παρουσία διασφαλίζει την προστασία αυτών των διαδρομών από πιθανές διακοπές, όπως οι πειρατές και οι γεωπολιτικοί εχθροί. Οι Χούτι έχουν δείξει πόσο εύκολο είναι να διαταραχθεί η ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα και τα παρακείμενα ύδατα, με σημαντικό πρόσθετο κόστος για την εμπορική ναυτιλία και την ασφάλιση και συνεπώς για τον Έλληνα καταναλωτή.
Η κυβέρνηση έχει καθυστερήσει στην ανασυγκρότηση της Εθνικής Ναυπηγικής Στρατηγικής. Ο τομέας της Ναυπηγικής έχει αυξανόμενη σημασία για την Ελληνική οικονομία, ιδίως όσον αφορά τη διάδοση της ευημερίας στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος-Σκαραμαγκά-Ελευσίνας και τη δημιουργία τεχνολογιών επόμενης γενιάς. Οι επενδύσεις σε ένα ισχυρότερο Πολεμικό Ναυτικό θα παρείχαν δυνατότητες επιτήρησης, αποτροπής και ταχείας αντίδρασης για την προστασία των εθνικών υποδομών ή για να χτυπήσουν όσους επιδιώκουν να τις διαταράξουν. Διασφαλίζοντας την ασφάλεια των υποθαλάσσιων δικτύων, ο Ελληνισμός όχι μόνο προστατεύει τα οικονομικά του συμφέροντα αλλά διατηρεί επίσης την εθνική ασφάλεια. Και λειτουργώντας ως κέντρο βάρους για τους συμμάχους και τους εταίρους στον ναυτιλιακό τομέα, η κυβέρνηση αυξάνει την πιθανότητα να αγοράσουν πλοία που έχουν σχεδιαστεί ή κατασκευαστεί στην Ελλάδα.
Αν και η θαλάσσια ισχύς είναι κρίσιμη για κάθε κυβέρνηση, δεδομένης της στρατηγικής γεωγραφίας της Ελλάδας, είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική για τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Η προώθηση και η ενίσχυση της καθαρής οικονομικής ανάπτυξης για να φέρει ευημερία στον Ελληνικό λαό δεν θα είναι δυνατή χωρίς τη θαλάσσια ενέργεια, την εξασφάλιση του εμπορίου, των συνδέσεων και του ενεργειακού εφοδιασμού για το έθνος. Οι αυξημένες εντάσεις με τις ρεβιζιονιστικές απειλές των Τούρκων, σε συνδυασμό με την άνοδο μη κρατικών παραγόντων και τις απειλές στον κυβερνοχώρο, δημιουργούν ένα δυναμικό περιβάλλον ασφάλειας που απαιτεί μια ισχυρή θαλάσσια στρατηγική. Η θαλάσσια ισχύς παρέχει στον Ελληνισμό τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται γρήγορα σε κρίσεις, είτε στρατιωτικές είτε ανθρωπιστικές. Τα ναυτικά μέσα μπορούν να αποτρέψουν απειλές για την πατρίδα, σημαντικές υποδομές και συμμάχους και εταίρους, αλλά μπορούν επίσης να αναπτυχθούν γρήγορα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν αστάθεια, αποδεικνύοντας τη δέσμευση της Ελλάδας στην εθνική και παγκόσμια ασφάλεια.
Συμπέρασμα
Άνθρωποι εκτός ναυτικών κύκλων, στο ευρύτερο κοινό, έχουν συχνά περιορισμένη κατανόηση αυτών των απειλών και απαιτήσεων. Χρειαζόμαστε να ιδρύσουμε ένα Εργαστήριο Θαλάσσιας Ισχύος που θα στοχεύει στην κατανόηση όλων αυτών, προωθώντας μια προσέγγιση ολόκληρου του έθνους. Αυτό το προτεινόμενο όργανο θα επιδιώκει να συγκεντρώσει ενδιαφερόμενους φορείς από τις ένοπλες δυνάμεις, την κυβέρνηση, τη βιομηχανία, την κοινωνία των πολιτών και το κοινό, για να αυξήσει τη συνειδητοποίηση της σημασίας της θαλάσσιας ισχύος για την εθνική επιχείρηση της Ελλάδας. Το Εργαστήριο Θαλάσσιας Ισχύος θα λειτουργήσει ως μια αγορά ιδεών, ενισχύοντας ένα περιβάλλον για να αμφισβητήσει παρωχημένες ιδέες, να δημιουργήσει νέα σκέψη και τελικά να την τροφοδοτήσει στη διαδικασία χάραξης πολιτικής.
Συνδυάζοντας φρέσκες φωνές με όσους έχουν βαθιά εμπειρία στον ναυτικό τομέα θα παρέχουν ένα εργαστήριο καινοτομίας στη σκέψη και θα ενθαρρύνουν την ανάπτυξη νέων προσεγγίσεων για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Μια ισχυρή θαλάσσια ικανότητα είναι απαραίτητη για τον Ελληνισμό για την προστασία των συμφερόντων του, τη συνεργασία με τους συμμάχους και την πλοήγηση στην πολυπλοκότητα ενός όλο και πιο απρόβλεπτου κόσμου. Χωρίς ένα ανθεκτικό θεμέλιο θαλάσσιας ισχύος, η κυβέρνηση δεν θα είναι σε θέση να επιτύχει τις αποστολές της για ένα ασφαλές έθνος με καθαρή οικονομική ανάπτυξη που θα ωφελήσει όλους. Η θαλάσσια ισχύς θα πρέπει να παραμείνει ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής της Ελλάδας, διασφαλίζοντας την ασφάλεια και τη σταθερότητα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, του Strategy International και του Research Institute for European and American Studies.
Με αφορμή το Συνέδριο για τη “μακεδονική” γλώσσα: ο ακαδημαϊσμός ως φερετζές της αποδόμησης
του Παντελή Σαββίδη
Ελληνική αποδομητική μετανεωτερικότητα και βαλκανική προνεωτερική εθνικιστική έξαρση.
ΤΟ ΘΕΜΑ: Ένα εργαστήριο του Τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονία, το οποίο ονομάζεται «Σύνορα-Πολιτισμός-Φύλο» σε συνεργασία με το εργαστήριο Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου των Σκοπίων πραγματοποιεί σήμερα Σάββατο εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία με θέμα ««Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και Ελλάδα: Προοπτική πολιτιστικής συνεργασίας. Η μακεδονική γλώσσα».
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: Η όλη υπόθεση εγείρει ορισμένα ερωτήματα, κυρίως, λόγω της αναφοράς σε μακεδονική γλώσσα αλλά και σε Βόρεια Μακεδονία. Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει χώρα με το όνομα Βόρεια Μακεδονία, έχει αναγνωρίσει ότι η γλώσσα του λαού της χώρας αυτής είναι η μακεδονική και έχει αναγνωρίσει, μάλιστα, και εθνότητα μακεδονική.
Άρα προς τι οι αντιδράσεις;
Υπάρχει, όμως, στην Ελλάδα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού που δεν δέχεται την Συμφωνία αυτή και αγωνίζεται καθημερινά για την ανατροπή της. Αντιδρά και σήμερα. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι οι διοργανωτές πραγματοποιούν την εκδήλωση στο πλαίσιο συνεργασίας των προαναφερομένων επιστημονικών εργαστηρίων, την κάνουν σε πανεπιστημιακό χώρο και της δίνουν μια ακαδημαϊκή- επιστημονική διάσταση.
Ο προφανής σκοπός τους είναι να διασφαλίσουν ότι η αμφισβήτησή της, αμφισβητεί την ακαδημαϊκή έρευνα. Εθνικισμός κατά ακαδημαϊκής ελευθερίας. Ιδού οι αντιδραστικοί Έλληνες.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:
1.-Το πρώτο ερώτημα που αναδεικνύεται είναι αν πρόκειται για ακαδημαϊκή έρευνα, όπως δείχνουν τα εξωτερικά στοιχεία ή για κεκαλυμμένη προπαγάνδα και προσπάθεια ένταξης της διδασκαλίας της γλώσσας αυτής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία. Όταν πρωτοτέθηκε το θέμα της δημιουργίας σχολείων διδασκαλίας της «μακεδονικής» γλώσσας στη Φλώρινα από την φιλοσκοπιανή οργάνωση «Κέντρο ‘‘Μακεδονικής’’ Γλώσσας», στην σχετική δήλωση υπονοήθηκε ότι θα επιδιωχθεί η διδασκαλία της γλώσσας αυτής εκτός από τα φροντιστήρια και από πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Βρήκε πρόσφορο έδαφος στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονία αυτή η ΜΚΟ η οποία είναι η δημόσια έκφραση εθνικιστικών οργανώσεων των Σκοπίων και της διασποράς της γειτονικής χώρας; Αν ναι. Γιατί; Και πώς; Πως ήταν τόσο σίγουρη ότι το αίτημά της για διδασκαλία της γλώσσας σε πανεπιστημιακά ιδρύματα θα γινόταν δεκτό; Υπέβαλε, μάλιστα, και σχετικό αίτημα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία. Άρα, υπάρχει ένας πυρήνας στο Πανεπιστήμιο αυτό που υποθάλπει την καλλιέργεια της ιδέας.
Σημειωτέων ότι το Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών λειτουργούσε στη Φλώρινα μέχρι την ενσωμάτωσή του στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία και στόχος του είναι η μελέτη της ιστορίας, του πολιτισμού και της γλώσσας των βαλκανικών λαών. Τυπικά και επιστημονικά οι οργανωτές είναι καλυμμένοι. Ουσιαστικά είναι;
Είναι η επιδίωξή τους η επιστημονική έρευνα ή με την κάλυψη της επιστημονικής έρευνας την οποία κανείς δεν μπορεί να σταματήσει επιδιώκουν άλλους σκοπούς;
Είναι ερώτημα της κοινής γνώμης και έχει το δικαίωμα να το θέσει και να ζητήσει απαντήσεις. Το εργαστήριο ή η Πρυτανεία οφείλουν απαντήσεις.
Η ουσία, όμως, είναι βαθύτερη. Χωρίς να έχει αλλάξει τους θεσμούς της και να διασφαλίσει την ασφάλεια και την ακεραιότητά της η ελληνική κοινωνία έχει περάσει σε μετανεωτερικές αναζητήσεις.
Οι θεσμοί της, δηλαδή, είναι στην καλύτερη περίπτωση νεωτερικοί (μερικοί είναι και προνεωτερικοί) αλλά η νοοτροπία που επιχειρείται να επιβληθεί στην κοινωνία είναι μετανεωτερική.
Δεδομένης της πλήρους εγκατάλειψής της από το κεντρικό αθηναϊκό κράτος η βορειοελλαδική κοινωνία αναρωτιέται αν έχει αφεθεί στην προνεωτερική, ακόμη, βαλκανική χοάνη. Ποιο είναι το μέλλον της σε ένα περιβάλλον πολύ διαφορετικό από την καλή, μετανεωτερική, βούληση της ίδιας; Ένα περιβάλλον που επιδιώκει την αναδιαμόρφωση των συνόρων στα πριν της Συνθήκης του Βουκουρεστίου δεδομένα;
Η επιστημονική έρευνα είναι ξεκομμένη από τις κοινωνικές αγωνίες;
Το ιδρυτικό κείμενο του Τμήματος λέει πως έχει σκοπό να μελετά τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις των χωρών αυτών με την Ελλάδα. Το κάνει αυτό το συγκεκριμένο Εργαστήριο; Ή έχει αφεθεί στο αποδομητικό ρεύμα;
Σε κοινωνικό επίπεδο ανάλογες προσπάθειες σύγκλισης της κοινής γνώμης των δύο χωρών έγιναν και κατά την διάρκεια της κορύφωσης του προβλήματος της ονομασίας την δεκαετία του 90 τις οποίες παρακολούθησα. Η προσπάθεια της σκοπιανής πλευράς ήταν να περάσει τις θέσεις της. Η προσπάθεια της ελληνικής αντιπροσωπείας να καταγγείλει τον ελληνικό εθνικισμό.
Είναι επιστημονική διαπίστωση την οποία συμμερίζεται το Εργαστήριο ότι έχουμε να κάνουμε με έναν μακεδονικό λαό, απόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο οποίος μιλά την μακεδονική γλώσσα (προφανώς των αρχαίων Μακεδόνων) τον οποίο λαό προσπαθεί να καταπνίξει και να εξαφανίσει ο ελληνικός εθνικισμός;
Εν τέλει, το Εργαστήριο σε τι αποσκοπεί; Να θέσει ερωτήματα, όπως κάνει η επιστημονική έρευνα ή να αιτιολογήσει με την ακαδημαϊκή κάλυψη ένα πολιτικό αφήγημα; Απο την επιστημονική έρευνα προέκυψε κάποια αμφισβήτηση της παραδοχής περί “μακεδονικής” γλώσσας; ‘Η δεν ασχολούνται με τέτοια θέματα και ψάχνουν να δουν που μπαίνουν τα σημεία στίξης της γλώσσας αυτής;
Πίσω από την επιστημονική κάλυψη έχουμε να κάνουμε με μια προσπάθεια ενταγμένη στο πλαίσιο μιας μετανεωτερικής αποδόμησης κάθε είδους ταυτότητας.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση επιχειρείται να αποδομηθεί η ελληνική ταυτότητα, όχι η ταυτότητα του λαού της γειτονικής χώρας στον οποίο αποδίδεται αβρόχοις ποσί ο τίτλος της μακεδονικής εθνότητας και της μακεδονικής γλώσσας. Και επισήμως, πλέον (Τσίπρας, Κοτζιάς, Συριζα. Ολόκληρος ο Συριζα).
Όσοι έχουν παρακολουθήσει την ιστορική εξέλιξη αυτού του λαού και της γλώσσας του δεν έχουν αμφιβολία ότι δεν υπάρχει τίποτε πιο αντιεπιστημονικό από τον ισχυρισμό του περί μακεδονικής καταγωγής του.
Το Εργαστήριο το οποίο είναι προσανατολισμένο σε μετανεωτερικές αποδομητικές αντιλήψεις όπως αποκαλύπτει ο τίτλος του ( «Σύνορα-Πολιτισμός-Φύλο”) τι ακριβώς επιδιώκει;
Η ελληνική κοινωνία δεν είναι και δεν πρέπει να είναι μονοδιάστατη. Αλλά θέλει να γνωρίζει τι υπηρετούν και τι εξυπηρετούν οι θεσμοί που δημιουργούνται και τους στηρίζει. Την βοηθούν στην εξέλιξή της ή στην αποδόμησή της και, τελικά, στην διάλυση και την παράδοσή της;
Όλοι, ή σχεδόν όλοι, οι δημόσιοι ακαδημαϊκοί θεσμοί στην χώρα έχουν ενταχθεί, προσαρμοζόμενοι στις επιθυμίες της κυρίαρχης ιδεολογικής και πολιτικής αντίληψης, σε ένα αποδομητικό ρεύμα που δημιουργεί υπαρξιακές κοινωνικές αγωνίες.
Γι αυτό το θέμα που θίγει το Εργαστήριο δεν είναι ακαδημαϊκό. Είναι προ πολλού πολιτικό. Και ως τέτοιο αντιμετωπίζεται από την κοινωνία. Οπότε ο ακαδημαϊσμός είναι απλώς ο φερετζές του αποδομητισμού.
Κατά τα άλλα στα πανεπιστήμια πρέπει να αναπτύσσονται οι κάθε είδους ιδέες, αρκεί να γνωρίζουμε τι επιδιώκουν οι φορείς τους. Αλλά όταν επιδιώχθηκε για λόγους συναισθηματικούς να παρουσιαστεί στο ΑΠΘ ένα ανώδυνο βιβλίο της κ. Δελιβάνη, η επαχθής αριστερά (μπαχαλάκηδες και άλλοι) επέδραμαν και απείλησαν το πάνελ και τον κόσμο με βία αν δεν εγκατέλειπαν τον χώρο.
Το ίδιο συνέβη όταν ένα εργαστήριο στην Πολυτεχνική Σχολή εφήρμοζε προγράμματα κατασκευής drones για να βοηθήσει την χώρα να αποκτήσει δική της παραγωγή για να αντιμετωπίσει τος κινδύνους που την απειλούν.
Συνεπώς, ορισμένοι, στους οποίους συγκαταλέγονται και οι διοργανωτές της ημερίδας, θέλουν τα πανεπιστήμια χώρους παραγωγής των ιδεολογημάτων τους. Και η πρακτική τους δείχνει πως πολλοί έχουν θέσει τον ακαδημαϊκό τίτλο τους σε άλλες υπηρεσίες.
Αυτήν την παθογένεια θέλει να αντιμετωπίσει η κοινωνία με τις αντιδράσεις της. Και έχει κάθε δικαίωμα.
Το πρόβλημα δεν είναι το συνέδριο αλλά οι σκοπιμότητες που τέτοιου είδους συνέδρια κρύβουν. Και υπάρχουν πολλοί που θέλουν να τις καλλιεργήσουν. Δυστυχώς, και να τις υπηρετήσουν.
Συρία: Μυστικές υπηρεσίες μεταξύ ναζί και Στάζι
Οι εικόνες στο διαδίκτυο από την απελευθέρωση κρατουμένων της διαβόητης φυλακής Σεντνάγια στη Συρία είναι φρικιαστικές. Τον γύρο του κόσμου κάνουν πλάνα με αποστεωμένους κρατουμένους σε υπερπλήρη κελιά, πτώματα θυμάτων βασανισμών ή βουνά από παπούτσια σε αίθουσες των φυλακών. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία έως και 15.000 άνθρωποι εκτελέστηκαν στα κρατητήρια του καθεστώτος Άσαντ μεταξύ 2011 και 2015.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ορισμένοι χρήστες συνδέουν το καθεστώς στη Συρία με τους γερμανούς Εθνικοσοσιαλιστές του Αδόλφου Χίτλερ και ιδίως με τον Αλόις Μπρούνερ, ο οποίος λέγεται ότι διέφυγε στη Συρία μετά το τέλος τουΒ΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μπρούνερ θεωρείται δεξί χέρι του Αδόλφου Άιχμαν, ενορχηστρωτή της εξόντωσης έξι εκατομμυρίων Εβραίων. Ο αξιωματούχος των SS, ο οποίος καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο στη Γαλλία το 1953, ήρθε σύμφωνα με πληροφορίες στη Συρία το 1954. Σε αυτόν αποδίδεται το βασανιστήριο της λεγόμενης «γερμανικής καρέκλας», με το οποίο έσπαγαν τη σπονδυλική στήλη όσων αρνούνταν να μιλήσουν.
Ευπρόσδεκτοι οι ναζί στη Συρία

Δεν ήταν ωστόσο το μόνο μέλος των SS ή της Βέρμαχτ που βρήκε καταφύγιο στη Συρία, δηλώνει στην DW η Νούρα Τσαλάτι από το Πανεπιστήμιο της Ερφούρτης, η οποία έχει ερευνήσει τις σχέσεις μεταξύ της ανατολικογερμανικής Στάζι και των συριακών μυστικών υπηρεσιών: «Οι πρώην αξιωματούχοι της Βέρμαχτ ήταν παραπάνω από ευπρόσδεκτοι στις ένοπλες δυνάμεις της Συρίας, διότι: δεν είχαν αποικιοκρατικό παρελθόν στη Μέση Ανατολή, ήταν έμπειροι στη διεξαγωγή πολέμων και συμμετείχαν στη δολοφονία των Εβραίων».
Η τότε συριακή ηγεσία δεν είχε στην υπηρεσία της μόνο ναζί. Είχε σχέσεις και με τη Στάζι, τη μυστική υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας. Η επαφή αυτή ταίριαζε τότε στη λογική του Ψυχρού Πολέμου, με το κυβερνών κόμμα Μπάαθ να προσεγγίζει ολοένα και περισσότερο το αποκαλούμενο Ανατολικό Μπλοκ της Σοβιετικής Ένωσης και των κρατών-δορυφόρων της. Οι αποδείξεις για τις σχέσεις Άσαντ και Στάζι είναι δύσκολο να βρεθούν, μιας και το ανατολικογερμανικό καθεστώς κατέστρεψε τους σχετικούς φακέλους, όταν διαλύθηκε η μυστική υπηρεσία το 1989: «Η συριακή μυστική υπηρεσία ήταν το όργανο καταπίεσης και βασανιστηρίων του καθεστώτος Άσαντ. Οι ναζί ειδικεύονταν στα βασανιστήρια, ενώ η Στάζι στην ψυχολογική τρομοκρατία. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με ένα καθεστώς και ένα σύμπλεγμα μυστικών υπηρεσιών που συνδύαζε ό,τι χειρότερο από δύο κόσμους».
Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος
Να σταματήσει εδώ η ανεκδιήγητη εθνική προσβολή στο ΠΑΜΑΚ
- Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Πρόκειται για το Πανεπιστήμιο, που είχα την τιμή να είμαι τρεις φορές πρύτανης και στο οποίο είχα το προνόμιο να δώσω το συμβολικό όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, έχοντας όλη τη Θεσσαλονίκη στο πλευρό μου. Πρόκειται για το δεύτερο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, που με τη βοήθεια του τότε υφυπουργού Παιδείας Στέλιου Παπαθεμελή ανεγέρθηκε το υπέροχο κτίριο του (οδυνηρή πληροφόρηση: το Πανεπιστήμιο απαξίωσε να του απονείμει την προσήκουσα τιμή και αναγνώριση).
Εχω ανάγκη να πιστεύω ότι υπάρχει κακή πληροφόρηση. Ότι όλα αυτά έγιναν εν αγνοία του πρύτανη Στέλιου Κατρανίδη και των λοιπών μελών της διοίκησης του ΠΑΜΑΚ. Ότι επίκειται άμεση διάψευση και φυσικά άμεση ακύρωση του περί ου “συνεδρίου”. Ότι έχει ξεσηκωθεί το διδακτικό και διοικητικό προσωπικό του ΠΑΜΑΚ, προκειμένου να αποσοβηθεί το ντροπιαστικό συμβάν, αλλά και προκειμένου να μην εκληφθεί ως συνένοχο της αντεθνικής αυτής υπόθεσης. Και εξυπακούεται ότι αναμένω την άμεση παρέμβαση του αρμόδιου ΥΠΕΠΘ, ώστε να σταματήσει μέχρις εδώ η ανεκδιήγητη αυτή εθνική προσβολή.
Παραθέτω ένα από τα σχετικά δημοσιεύματα της απίστευτης αυτής υπόθεσης:

Συνέδριο φιλοσκοπιανών μέσα στο ΠΑΜΑΚ!
Δεν είναι δυνατόν, τη στιγμή που ο μακεδονικός Ελληνισμός αγωνίζεται για να συμμαζέψει την αταξία και να σκουπίσει τα απόνερα της προδοσίας των Πρεσπών, με όποιες νομικές ενέργειες έχει στη διάθεσή του, να υπάρχουν κάποιοι που, υπό την κάλυψη της Ελληνικής ∆ημοκρατίας και του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, βάζουν τρικλοποδιές για την απαξίωση αυτού του αγώνα.
Αναφερόμαστε στο «συνέδριο» για τη «μακεδονική γλώσσα», που πρόκειται να πραγματοποιηθεί Σάββατο, στις 12 το μεσημέρι, στο Αμφιθέατρο 12 του ΠΑΜΑΚ. Κάποιο «Εργαστήριο Πολιτισμού, Συνόρων και Φύλου» (!) – «Παράρτημα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών», σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο «Κυρίλλου και Μεθοδίου» των Σκοπίων, ουσιαστικά έρχονται μέσα στην καρδιά της Μακεδονίας μας να αναδείξουν ως «γλώσσα» τη σκοπιανή σλαβική διάλεκτο, που δυστυχώς «νομιμοποιήθηκε» ως τέτοια μέσω της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών (μέχρι τουλάχιστον την κατάργησή της και τυπικά). Να θυμίσουμε ότι πριν από λίγους μήνες ελληνικά σωματεία και λοιποί φορείς και πρόσωπα της Μακεδονίας μας κατάφεραν να ακυρώσουν δικαστική απόφαση ίδρυσης σωματείου για τη διάδοση και την εκμάθηση της λεγόμενης «μακεδονικής» γλώσσας. Μοιάζει αδιανόητο, λοιπόν, σήμερα, λίγο καιρό μετά την ιστορική αυτή απόφαση, να έρχεται ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα (και μάλιστα αυτό που φέρει το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας μας) και να καλύπτει μια εμφανώς δόλια προσπάθεια, με μια επίφαση επιστημονικότητας, για την ανάδειξη αυτής της υποτιθέμενης «γλώσσας».

Υπάρχει, βεβαίως, η πιθανότητα η Πρυτανεία να εξαπατήθηκε. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να είχε ζητηθεί ο χώρος του πανεπιστημίου με ένα αόριστο αίτημα, όπως «για την πραγματοποίηση εκδήλωσης για τους σκοπούς του εργαστηρίου». Αυτό φυσικά δεν είναι κάτι το οποίο θα απέσειε τις ευθύνες της, αλλά τουλάχιστον θα αποτελούσε ένα ελαφρυντικό και σίγουρα θα της έδινε την απαραίτητη δικαιολογία για την ακύρωση του «συνεδρίου», έστω την τελευταία στιγμή. Ιδού η Ρόδος, λοιπόν, κ. πρύτανη! Να σημειωθεί ότι η «δημοκρατία» επιχείρησε να επικοινωνήσει χθες το απόγευμα με τον πρύτανη Στυλιανό Κατρανίδη για να ζητήσει τη θέση του για το «συνέδριο», αλλά κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό, αφού, όπως είπε, βρίσκεται στον Μυστρά για τη Σύνοδο Πρυτάνεων.
Οι εισηγητές
Για την ιστορία, να επισημάνουμε ότι μεταξύ των εισηγητών είναι και η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, καθηγήτρια στο ΠΑΜΑΚ, εκ των βασικών υποστηρικτών του φιλοσκοπιανού σωματείου στη δίκη, η οποία έχει συγγράψει πολλά «ενδιαφέροντα» κείμενα επί του αντικειμένου της. Ξεχωρίσαμε το «Όχι “σλαβική διάλεκτος”, γλώσσα είναι», που πρωτοδημοσιεύθηκε στα «Ενθέματα» της εφημερίδας «Αυγή» (12/2/2018)! Επίσης, ο Εδεσσαίος «δρ» Ευάγγελος Κυριακού θα ήταν χρήσιμο να μας ενημερώσει πού (αντικείμενο και πανεπιστήμιο) απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα, γιατί όσο και να ψάξαμε δεν βρήκαμε κάτι σχετικό, ενώ οι σπουδές του (λογιστικά, διοίκηση τουρισμού κ.λπ.) δεν έχουν κάποια σχέση με το αντικείμενο του… «συνεδρίου».
Τέλος, ο Φώτης Σιώνης ποια ακριβώς ακαδημαϊκή ιδιότητα έχει; Εκτός από εκλεγμένος στην Τοπική Κοινότητα Έδεσσας, ενδιαφέρον θα είχε να μάθουμε πού ακριβώς σπούδασε και τι…
Η Ρωσία διαπραγματεύεται με τη νέα συριακή κυβέρνηση για τη διατήρηση στρατιωτικών βάσεων

Τι υποστηρίζει το φιλοισραηλινό Fountantion for Defence of Democracies
13 Δεκεμβρίου 2014
Η Ρωσία διαπραγματεύεται να διατηρήσει τις βάσεις: Αξιωματούχοι από τη Ρωσία και εκπρόσωποι της Hayat Tahrir al-Sham (HTS) – της συριακής ανταρτικής ομάδας που ανέτρεψε τον Σύριο δικτάτορα Μπασάρ αλ-Άσαντ την περασμένη εβδομάδα – διεξάγουν άμεσες διαπραγματεύσεις για το εάν η Μόσχα μπορεί να διατηρήσει τον έλεγχο των δύο στρατιωτικών της βάσεων στη Συρία, δήλωσε ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντάνοφ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 12 Δεκεμβρίου. Ο Μπογκντάνοφ είπε ότι οι διαπραγματεύσεις έγιναν «προχωρώντας με εποικοδομητικό τρόπο», προτρέποντας την HTS να τηρήσει την υπόσχεσή της να «προστατεύεται από κάθε υπερβολή».
• Δεν υπάρχουν ακόμη αποφάσεις: Μετά τη στρατιωτική της επέμβαση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας το 2015, η Ρωσία ήταν ο βασικός σύμμαχος του Άσαντ στην καταπολέμηση των ανταρτικών ομάδων όπως το HTS, διατηρώντας μια ναυτική εγκατάσταση επιμελητείας στο Tartus και μια αεροπορική βάση στο Khmeimim — και οι δύο βρίσκονται στη δυτική Συρία κοντά στις ακτές της Μεσογείου. Ο Μπογκντάνοφ προειδοποίησε ότι δεν έχουν ληφθεί ακόμη αποφάσεις και ο Σύρος αξιωματούχος Μοχάμεντ Σάμπρα είπε ότι ένα δημόσιο δημοψήφισμα θα αποφασίσει οποιαδήποτε ξένη παρουσία στη Συρία. Οι Financial Times ανέφεραν στις 13 Δεκεμβρίου ότι οι δορυφορικές εικόνες της αεροπορικής βάσης Khmeimim έδειχναν την «άφιξη πολλών μεγάλων μεταφορικών αεροσκαφών και την αποσυναρμολόγηση ρωσικών ελικοπτέρων και αεράμυνας – όλοι οι παράγοντες συνάδουν με τις δυνάμεις που συγκεντρώθηκαν εκεί για να αναχωρήσουν».
• Βάσεις που χρησιμοποιούνται ως περιφερειακοί κόμβοι επιμελητείας της Ρωσίας: Το Tartus και το Khmeimim χρησιμοποιούνται ως κρίσιμοι κόμβοι εφοδιασμού για τις δραστηριότητες της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, τη Μεσόγειο και την Αφρική. Οι βάσεις έπαιξαν ρόλο στην εκστρατεία της Ρωσίας στη Συρία, στην οποία διέπραξε θηριωδίες εναντίον Σύριων αμάχων για λογαριασμό του καθεστώτος του Άσαντ, συμπεριλαμβανομένου του προπύργιου του HTS, της επαρχίας Ιντλίμπ. Το 2017, η Μόσχα και η Δαμασκός υπέγραψαν μίσθωση 49 ετών για τις βάσεις.
Απάντηση εμπειρογνωμόνων FDD
«Μια συνεχιζόμενη ρωσική παρουσία στη Συρία θα ήταν μνημείο ατιμωρησίας. Ρωσικά αεροπλάνα βομβάρδισαν νοσοκομεία πίσω από τις γραμμές των ανταρτών, ενώ το Κρεμλίνο έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να προστατεύσει τον Άσαντ από την ευθύνη για τις πολυάριθμες φρικαλεότητές του. Αν η Ρωσία μπορεί να δελεάσει τους νέους ηγέτες της Συρίας να κάνουν μια συμφωνία – θα ήταν ακόμα ντροπή». — David Adesnik, Αντιπρόεδρος Έρευνας
«Η αποχώρηση της Ρωσίας από τη Συρία φαίνεται να επιταχύνει, αν και παραμένει ασαφές εάν η Ρωσία θα πρέπει να εγκαταλείψει εντελώς την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ και τη ναυτική εγκατάσταση επιμελητείας του Ταρτούς. Οι αναφορές δείχνουν ότι η Μόσχα προσπαθεί να διατηρήσει μια παρουσία στο Χμεϊμίμ και στο Ταρτούς, ελπίζοντας να εκμεταλλευτεί τις διαιρέσεις στη Συρία και τους δεσμούς της με διάφορους τοπικούς παράγοντες. Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τη μόχλευση της με τις νέες αρχές στη Δαμασκό για να τις ενθαρρύνει να δείξουν στη Ρωσία την πόρτα». — John Hardie, Αναπληρωτής Διευθυντής Προγράμματος Ρωσίας.
«Έτσι ανατρέψαμε τον Άσαντ, προετοιμαζόμασταν έναν χρόνο» -Επικεφαλής των Σύρων ανταρτών αποκαλύπτει
Αντάρτες στη Συρία μετά την ανατροπή του Άσαντ / Φωτογραφία: AP
13/12/2024 21:18
Οι Σύροι αντάρτες άρχισαν να σχεδιάζουν τη στρατιωτική επίθεση που ανέτρεψε το καθεστώς Άσαντ πριν από έναν χρόνο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «The Guardian».
Το δημοσίευμα κάνει λόγο για μια εξαιρετικά πειθαρχημένη επιχείρηση, στην οποία αναπτύχθηκε μια νέα μονάδα μη επανδρωμένων αεροσκαφών και στην οποία υπήρχε στενός συντονισμός μεταξύ των ομάδων της αντιπολίτευσης σε όλη τη χώρα.
Εδώ και καιρό προετοιμαζόταν η επιχείρηση στη Συρία για την ανατροπή του Άσαντ
Τα σχέδια αποκάλυψε ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της κύριας ομάδας ανταρτών, στην πρώτη του συνέντευξη σε ξένα μέσα ενημέρωσης μετά την πτώση της 54χρονης διακυβέρνησης της οικογένειας Άσαντ.
Ο Αμπού Χασάν αλ-Χάμγουι, επικεφαλής της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS), μίλησε για το πώς η ομάδα του, η οποία είχε την έδρα της στα βορειοδυτικά της χώρας, επικοινωνούσε με αντάρτες στον νότο για να δημιουργήσει ένα ενιαίο κέντρο επιχειρήσεων, με στόχο να περικυκλώσει τελικά τη Δαμασκό από δύο κατευθύνσεις.
Είπε ότι αν και ο σχεδιασμός της επιχείρησης για την εκδίωξη του Άσαντ, που ονομάστηκε «Αποτροπή της επιθετικότητας», είχε ξεκινήσει πριν από έναν χρόνο, η ομάδα προετοιμαζόταν εδώ και χρόνια.
Πώς η HTS μετέτρεπε ανοργάνωτες ομάδες σε πειθαρχημένες στρατιωτικές μονάδες
Από το 2019, η HTS ανέπτυξε ένα στρατιωτικό δόγμα το οποίο χρησιμοποίησε για να μετατρέψει μαχητές προερχόμενους από ανομοιογενείς, ανοργάνωτες ομάδες της αντιπολίτευσης και των τζιχαντιστών σε μια πειθαρχημένη μαχητική δύναμη.
«Μετά την τελευταία εκστρατεία [τον Αύγουστο του 2019], κατά την οποία χάσαμε σημαντικά εδάφη, όλες οι επαναστατικές παρατάξεις συνειδητοποίησαν τον κρίσιμο κίνδυνο. Το θεμελιώδες πρόβλημα ήταν η απουσία ενιαίας ηγεσίας και ελέγχου της μάχης» δήλωσε ο 40χρονος Αλ-Χάμγουι, ο οποίος επιβλέπει τη στρατιωτική πτέρυγα εδώ και πέντε χρόνια.
Το συριακό καθεστώς εξαπέλυσε επιχείρηση κατά των δυνάμεων της αντιπολίτευσης στη βορειοδυτική Συρία το 2019, απωθώντας με επιτυχία τις χαλαρά συνδεδεμένες φατρίες στην επαρχία Ιντλίμπ. Μετά από μια τελική μάχη, μετά την οποία η Τουρκία διαπραγματεύτηκε κατάπαυση του πυρός εκ μέρους των δυνάμεων της αντιπολίτευσης την άνοιξη του 2020, οι αντάρτες περιορίστηκαν σε έναν μικρό θύλακα γης στη βορειοδυτική Συρία μέχρι αυτόν τον μήνα.
Αν ήλπιζε να νικήσει το καθεστώς, η HTS συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να βάλει τάξη στη συμμαχία των παρατάξεων της αντιπολίτευσης που είχε απωθηθεί στην Ιντλίμπ. Ζήτησε από άλλες ομάδες να συγχωνευθούν υπό την ηγεσία της και, όταν αρνήθηκαν, τις έβαλε σε πειθαρχία.
Η HTS πολέμησε εναντίον ομάδων όπως η θυγατρική της Αλ Κάιντα Hurras al-Din, και σύντομα έγινε η κυρίαρχη δύναμη στη βορειοδυτική Συρία.
Με την πολιτική διοίκηση να ενοποιείται σιγά-σιγά, ο Αλ-Χάμγουι άρχισε να εργάζεται για την εκπαίδευση των μαχητών της ομάδας και την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου στρατιωτικού δόγματος.
Ο Αλ-Χάμγουι δήλωσε: «Μελετήσαμε διεξοδικά τον εχθρό, αναλύοντας τις τακτικές του τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα, και χρησιμοποιήσαμε αυτές τις γνώσεις για να αναπτύξουμε τις δικές μας δυνάμεις».
Η ομάδα, η οποία αποτελούνταν από αντάρτες, έγινε σιγά-σιγά μια πειθαρχημένη μαχητική δύναμη. Δημιουργήθηκαν στρατιωτικοί κλάδοι, μονάδες και δυνάμεις ασφαλείας.
Η HTS άρχισε επίσης να παράγει τα δικά της όπλα, οχήματα και πυρομαχικά. Το καθεστώς Άσαντ υπερείχε, καθώς διέθετε πολεμική αεροπορία και την υποστήριξη της Ρωσίας και του Ιράν, και η ομάδα γνώριζε ότι έπρεπε να γίνει δημιουργική για να αξιοποιήσει στο έπακρο τους περιορισμένους πόρους.
Δημιουργήθηκε μια μονάδα μη επανδρωμένων αεροσκαφών, στην οποία συμμετείχαν μηχανικοί και χημικοί. «Ενοποιήσαμε τις γνώσεις τους και θέσαμε σαφείς στόχους: χρειαζόμασταν μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναγνώρισης, μη επανδρωμένα αεροσκάφη επίθεσης και μη επανδρωμένα αεροσκάφη αυτοκτονίας, με έμφαση στην εμβέλεια και την αντοχή» δήλωσε ο Αλ-Χάμγουι, προσθέτοντας ότι η παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών ξεκίνησε το 2019.
Το drone «γεράκι»
Η τελευταία έκδοση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της HTS ήταν ένα νέο μοντέλο μη επανδρωμένου αεροσκάφους αυτοκτονίας, το οποίο ο ίδιος ο Αλ-Χάμγουι ονόμασε «Shahin», στα αραβικά «γεράκι», «συμβολίζοντας την ακρίβεια και τη δύναμή τους». Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος Shahin αναπτύχθηκε για πρώτη φορά κατά των δυνάμεων του καθεστώτος αυτόν τον μήνα, με καταστροφική αποτελεσματικότητα. Στρατιωτικά οχήματα του πυροβολικού αχρηστεύτηκαν από το φτηνό αλλά αποτελεσματικό αεροσκάφος.
Το ενιαίο κέντρο επιχειρήσεων
Η ομάδα έστειλε μηνύματα στους αντάρτες στον νότο πριν από έναν χρόνο και άρχισε να τους συμβουλεύει πώς να δημιουργήσουν ένα ενιαίο κέντρο επιχειρήσεων.
Η νότια Συρία βρισκόταν υπό τον έλεγχο του καθεστώτος από το 2018 και, παρά τις μάχες, οι ομάδες των ανταρτών αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Μεγάλο μέρος της στρατιωτικής ηγεσίας της νότιας αντιπολίτευσης βρισκόταν στην εξορία στην Ιορδανία, όπου διατηρούσαν επαφή με τις αντίστοιχες ομάδες τους.
Με τη βοήθεια του HTS, ιδρύθηκε ένα κέντρο επιχειρήσεων, το οποίο συγκέντρωσε τους διοικητές περίπου 25 επαναστατικών ομάδων στον νότο, οι οποίοι θα συντόνιζαν τις κινήσεις των μαχητών μεταξύ τους και με την HTS στον βορρά. Ο στόχος ήταν η HTS και οι σύμμαχοί της να επιχειρούν από τον βορρά και το κέντρο επιχειρήσεων από το νότο, ορίζοντας ως σημείο συνάντησης τη Δαμασκό.
Στα τέλη Νοεμβρίου, η ομάδα αποφάσισε ότι ο χρόνος ήταν κατάλληλος.
Η ομάδα ήθελε πρωτίστως να σταματήσει την τάση των περιφερειακών δυνάμεων, με επικεφαλής χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία, να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με το καθεστώς Άσαντ μετά από χρόνια διπλωματικής απομόνωσης. Ήθελε επίσης να σταματήσει την εντατικοποίηση των αεροπορικών επιθέσεων στη βορειοδυτική Συρία και τους κατοίκους της. Τέλος, η HTS είδε ότι οι διεθνείς σύμμαχοι του Άσαντ ήταν απασχολημένοι, δημιουργώντας ένα στρατηγικό άνοιγμα.
Η Ρωσία, η οποία παρείχε σημαντική εναέρια υποστήριξη στο καθεστώς, ήταν καθηλωμένη στην Ουκρανία. Το Ιράν και η Χεζμπολάχ, των οποίων οι μαχητές αποτελούσαν τα πιο σκληρά χερσαία στρατεύματα του Άσαντ, ήταν απασχολημένοι στον πόλεμο με το Ισραήλ.
Η HTS ξεκίνησε την επιχείρηση, εισερχόμενη στο Χαλέπι στις 29 Νοεμβρίου. Οι μαχητές της Χεζμπολάχ προσπάθησαν να υπερασπιστούν την πόλη, αλλά σύντομα υποχώρησαν. Η ταχεία πτώση της πόλης, της δεύτερης μεγαλύτερης στη Συρία, που χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να αποσπάσει το καθεστώς Άσαντ από τον έλεγχο των ανταρτών το 2016, εξέπληξε την ομάδα.
«Είχαμε την πεποίθηση, υποστηριζόμενη από το ιστορικό προηγούμενο, ότι η Δαμασκός δεν μπορεί να πέσει μέχρι να πέσει το Χαλέπι. Η δύναμη της συριακής επανάστασης ήταν συγκεντρωμένη στο βορρά και πιστεύαμε ότι μόλις απελευθερωθεί το Χαλέπι θα μπορούσαμε να κινηθούμε νότια προς τη Δαμασκό», δήλωσε ο Αλ-Χάμγουι.
Η πτώση του Άσαντ
Μετά την πτώση του Χαλεπιού, η προέλαση των ανταρτών στον βορρά φαινόταν ασταμάτητη. Τέσσερις ημέρες αργότερα, η αντιπολίτευση κατέλαβε τη Χάμα. Στις 7 Δεκεμβρίου, οι αντάρτες ξεκίνησαν την επίθεσή τους στη Χομς. Κατέλαβαν την πόλη μέσα σε λίγες ώρες.
Οι αντάρτες στον νότο υποτίθεται ότι θα περίμεναν μέχρι να πέσει η Χομς για να ξεκινήσουν τη δική τους εξέγερση, σύμφωνα με τον Αμπού Χαμζέχ, ηγέτη της αίθουσας επιχειρήσεων για την απελευθέρωση της Δαμασκού, αλλά από ενθουσιασμό ξεκίνησαν νωρίτερα. Οι αντάρτες εκτόπισαν γρήγορα τον συριακό στρατό από τη Νταράα και έφτασαν στη Δαμασκό πριν από την HTS.
Στις 8 Δεκεμβρίου, ο Μπασάρ αλ Άσαντ εγκατέλειψε τη χώρα.
Ο Αλ-Χάμγουι, αρχικά γεωργικός μηχανικός που αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Δαμασκού και εκτοπίστηκε από το καθεστώς Άσαντ μαζί με την οικογένειά του στην Ιντλίμπ, δήλωσε ότι θα έχει έναν ρόλο στη νέα κυβέρνηση της Συρίας.
Η προοπτική της οικοδόμησης μιας νέας χώρας δεν είναι εύκολη υπόθεση, κάτι που αναγνώρισε ο Αλ-Χάμγουι. Υπάρχουν φόβοι από τις θρησκευτικές μειονότητες ότι η ισλαμιστική ομάδα θα μπορούσε να επιβάλει το δικό της δόγμα.
«Επιβεβαιώνουμε ότι οι μειονότητες στη Συρία είναι μέρος του έθνους και έχουν το δικαίωμα να ασκούν τις τελετουργίες τους, την εκπαίδευση και τις υπηρεσίες τους όπως κάθε άλλος Σύρος πολίτης. Το καθεστώς φύτεψε τη διαίρεση και εμείς προσπαθούμε, όσο το δυνατόν περισσότερο, να γεφυρώσουμε αυτές τις διαιρέσεις», δήλωσε ο Αλ-Χάμγουι.
Syrie : une vidéo atteste d’une exécution sommaire d’hommes de main du régime de Bachar Al-Assad
Enquête« Le Monde » a localisé une vidéo montrant l’exécution de deux prisonniers accusés d’être des hommes de main du régime déchu. Le contexte permet de penser qu’elle a été filmée dans le cadre de la conquête récente du pays par des rebelles islamistes.
Un corps est étendu au bord de la route. A quelques mètres de là, un homme est allongé sur le ventre, pieds attachés et mains liées dans le dos. Deux autres enfin sont agenouillés sur la terre rocailleuse. Autour d’eux, une dizaine d’hommes armés, vêtus de façon variable de treillis, gilets tactiques et autres vêtements kaki. La scène, filmée par un membre du groupe, est confuse. L’ordre de ne pas tirer est répété à deux reprises. « Ce sont des chabiha », explique celui qui filme, faisant ainsi référence au nom donné aux hommes de main du régime tout juste déchu de Bachar Al-Assad. « Des porcs alaouites » (minorité religieuse issue du chiisme à laquelle appartient la famille Al-Assad), ajoute-t-il en guise d’insulte à l’adresse des deux derniers prisonniers.
Ceux-ci s’allongent alors sur le sol, laissant peu de place au doute quant au sort qui va leur être réservé. Dans le champ de la caméra, détail macabre, on aperçoit la pomme à moitié entamée qu’un des témoins de la scène est en train de manger. « Dieu sait à quel point j’ai été patient face à celui qui a assuré leur sécurité », assure et répète l’un des bourreaux. On n’en saura pas plus. Ils sont finalement trois à ouvrir le feu, criblant quasiment à bout portant les deux hommes allongés de dizaines de balles de kalachnikov. « Dieu est grand. On s’est débarrassé de deux porcs dans le village d’Al-Rabia », conclut le cameraman avant de mettre fin à son eregistrement.
La cellule d’enquête vidéo du Monde est parvenue à identifier avec précision le lieu de l’exécution. Au moins deux localités portent le nom d’Al-Rabia en Syrie (l’orthographe varie selon les translittérations) : l’une dans la province de Lattaquié, l’autre dans celle de Hama. Si la vidéo a parfois été partagée et présentée comme ayant été filmée dans la première, sa topographie faite de reliefs verdoyants ne correspond pas à celle visible sur les images. Les paysages de plaines rocailleuses qui entourent la commune d’Al-Rabia en périphérie ouest de Hama y correspondent davantage.

Surtout, la route au bord de laquelle se déroule l’exécution est caractérisée par la présence de poteaux de part et d’autre du bitume. Sur l’un de ses côtés, on voit deux rangées de poteaux disposées en diagonale. Deux bâtiments sont également visibles à proximité : un premier sur la gauche, doté de trois fenêtres sur le côté et d’une structure surélevée sur le toit ; un second sur la droite, doté d’un toit en avancée sur sa façade. Autant d’éléments qui correspondent à un point précis de la route reliant Al-Rabia à la localité de Bahra, à quelques kilomètres au sud-ouest, comme on peut le voir sur l’image satellite ci-dessous.

Ces images sont-elles en lien avec la conquête du pays par des rebelles islamistes et la chute du régime de Bachar Al-Assad ? Pour l’heure, difficile de l’affirmer avec certitude. Néanmoins, plusieurs éléments le laissent penser. D’une part, d’après nos recherches, la vidéo apparaît pour la première fois en ligne vers 14 heures le 10 décembre 2024. Elle est alors diffusée par un porte-parole des combattants kurdes des YPG (Unités de protection du peuple), qui accuse les bourreaux d’être des éléments de l’organisation Etat islamique. Dans la vidéo, l’un des hommes porte sur sa veste deux écussons représentant le sceau du prophète, utilisé par l’organisation djihadiste. Ce symbole est toutefois « utilisé par d’autres groupes et individus », rappelle le journaliste et spécialiste des mouvements djihadistes Wassim Nasr. Vers 14 heures également, toujours le 10 décembre 2024, des combats dans la localité d’Al-Rabia sont d’ailleurs rapportés sur X et par une chaîne Telegram affiliée à Hayat Tahrir Al-Cham (HTC), le principal groupe de rebelles islamistes ayant œuvré au renversement du régime syrien. Sur plusieurs groupes Facebook, des habitants du village d’Al-Rabia décrivent d’intenses combats le même jour.
« Distinction entre les bons et les mauvais »
Un élément du paysage permet par ailleurs d’exclure la possibilité que la vidéo date des premières années de la guerre civile syrienne. Un bâtiment situé derrière les victimes a été construit après l’année 2020, comme le montrent les images satellite de ce territoire. Or la zone d’Al-Rabia et plus généralement la région de Hama n’avaient pas été le théâtre de combats de 2020 jusqu’à l’offensive éclair de ces dernières semaines ayant mené au renversement du régime d’Al-Assad.
Contactés par Le Monde, ni la branche communication du nouveau ministère de l’information syrien, ni les responsables de la communication de HTC n’ont donné suite à nos sollicitations. Le 7 décembre, le commandant de HTC, Ahmed Al-Charaa, alors connu sous son nom de guerre Abou Mohammed Al-Joulani, appelait ses combattants à la retenue lors de la prise de la ville de Homs : « C’est un moment historique qui fera la distinction entre les bons et les mauvais. Nous appelons nos frères les moudjahidin, comme nous l’avons déjà fait auparavant, à faire preuve de gentillesse envers les gens, à mettre en sécurité ceux qui déposent leurs armes et à laisser partir ceux qui prennent la fuite. »
https://www.lemonde.fr/videos/article/2024/12/12/syrie-une-video-atteste-d-une-execution-sommaire-d-hommes-de-main-du-regime-de-bachar-al-assad_
Κ. Μητσοτάκης: Δεν βλέπω προοπτική για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα με την Τουρκία -Η Ελλάδα σήμερα είναι πιο ισχυρή
O Κυριάκος Μητσοτάκης / Φωτογραφία: EUROKINISSΙ
13/12/2024 19:28
Για την εξωτερική πολιτική της χώρας και ζητήματα όπως τα ελληνοτουρκικά, το μεσανατολικό, αλλά και η τεχνητή νοημοσύνη συζήτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Στη συζήτηση του πρωθυπουργού με τον εκδότη του Βήματος Γιάννη Πρετεντέρη, με θέμα «Μεταπολίτευση 1974-2024: 50 Χρόνια Ελληνική Εξωτερική Πολιτική», τέθηκαν και άλλα ζητήματα, στα οποία ο πρωθυπουργός έβγαλε… ειδήσεις.
Μεταξύ άλλων, ανέφερε πως η συζήτηση για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα γίνει όταν προβλέπεται χρονικά, αναφέροντας τα τέλη Ιανουαρίου, ενώ προς το τέλος του 2025 σημείωσε πως είναι πρόθεσή του να μπει στη Βουλή μια αναθεώρηση του Συντάγματος σε ορισμένα σημεία του.
Ακόμη, τόνισε πως οι εκλογές θα γίνουν το 2027 με τον υπάρχοντα νόμο, με μόνη εξαίρεση την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού.
«Η πορεία της χώρας δεν ήταν σε μία ευθεία γραμμή. Τη δεκαετία του ’80 η χώρα πειραματίστηκε με τριτοκοσμικές αναζητήσεις, μη αναγνωρίζοντας το κράτος του Ισραήλ.
Την προηγούμενη δεκαετία ξεκινούσε τέτοιες ημέρες η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με ειλημμένη απόφαση της αντιπολίτευσης να ρίξει την κυβέρνηση, να ακολουθήσει το καταστροφικό εξάμηνο του 2015, όπου η χώρα έφτασε πολύ κοντά να βρεθεί εκτός ευρώ και ενδεχομένως εκτός ΕΕ.
Η παράταξη που έχω την τιμή να εκπροσωπώ και να ηγούμαι, ουσιαστικά δεν μετέβαλε τον πυρήνα των θέσεών της. Αυτή ήταν μια πορεία, στη διάρκεια της οποίας άλλες παρατάξεις προσαρμόστηκαν και αυτό είναι θετική ένδειξη στο βαθμό που σήμερα ο πυρήνας των πολιτικών δυνάμεων ασπάζεται αυτές τις αξίες» είπε ο Κ. Μητσοτάκης στην πρώτη του τοποθέτηση στη συζήτηση.
«Η εξωτερική πολιτική είναι πολιτική αξιών. Στην πράξη κάποια κόμματα έχουν υπηρετήσει αυτή την προσήλωση με μεγαλύτερη συνέπεια σε σχέση με άλλα. Όταν εμείς ταχθήκαμε απερίφραστα με την πλευρά της Ουκρανίας γνωρίζαμε ότι αυτή η θέση δεν έβρισκε μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη, όμως εξηγήσαμε με θάρρος τη θέση μας. Άλλες επιλογές προφανώς που έχουν κόστος και απαιτούν και πολιτικό θάρρος μπορεί να είναι δημοφιλείς. Στον Έβρο το κάναμε γιατί ήταν σωστό, όχι γιατί ήταν δημοφιλές».
Μητσοτάκης: Ο Τραμπ είχε δίκιο για τις δαπάνες στην Άμυνα από τα μέλη του ΝΑΤΟ
Για το «συννεφιασμένο τοπίο» σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία, αλλά και εν όψει… Τραμπ, ο Κ. Μητσοτάκης σχολίασε ότι είμαστε στην αρχή ενός νέου κύκλου.
«Θυμάμαι πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα το 1990, όταν έπεφτε το τείχος και όλα φαινόντουσαν λαμπρά και αισιόδοξα. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, όμως ορισμένες σταθερές παραμένουν. Η Ελλάδα σε σχέση με το πού ήταν πριν από 5 χρόνια, είναι μια χώρα πιο ισχυρή οικονομικά, γεωπολιτικά, έχει προχωρήσει στην ενίσχυση παραδοσιακών συμμαχιών και στην οικοδόμηση νέων, είναι μια χώρα της οποίας η γνώμη μετράει πολύ περισσότερο στην Ευρώπη και έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί την ήπια ισχύ χτίζοντας εικόνα σύγχρονης χώρας. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα θεμέλια δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για σοβαρή εξωτερική πολιτική» σημείωσε, και πρόσθεσε:
«Πώς μπορεί η Ευρώπη και η Ελλάδα, που στηρίζει την εξωτερική της πολιτική στο οικοδόμημα του διεθνούς δικαίου και του απαραβίαστου των συνόρων, να πει ότι δεν την αφορά μια πολιτική που προσπαθεί να επιβάλει το δίκαιο του ισχυρού; Προφανώς μας αφορά και για έναν ακόμη λόγο, διότι μια σταθερά της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας ότι υπάρχουν οι ΗΠΑ για την ασφάλειά μας, πρακτικά δεν ισχύει. Όταν ο πρόεδρος Τραμπ έθεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες προ των ευθυνών τους το 2017 είχε επί της ουσίας δίκιο. Σημαίνει ότι η Ευρώπη συνολικά ως ΕΕ και ως κράτη μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να πάρει την ασφάλειά της πολύ πιο σοβαρά. Και εμείς σε αυτή τη συζήτηση προσερχόμαστε και με το κεκτημένο μιας χώρας που δαπανά πάνω από 3% στην άμυνά της».
«Σε μια συμμαχία πρέπει να σκέφτεσαι και τον σύμμαχό σου, όχι μόνο τον εαυτό σου. Αλεξανδρούπολη, για παράδειγμα, που μέχρι το 2019 ποια ήταν η γεωπολιτική της σημασία. Προφανώς τώρα αυτό που κάναμε εκεί είναι προς όφελος του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, αλλά είναι και προς δικό μας όφελος» είπε στη συνέχεια ο πρωθυπουργός για τις σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης / Φωτογραφία: Eurokinissi, ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
Για τα ελληνοτουρκικά, ο πρωθυπουργός σχολίασε: «Να θυμίσουμε ότι ο τουρκικός αναθεωρητισμός δεν προέκυψε πριν από 5 χρόνια, αλλά από παλαιότερα. Είχαμε τα Ίμια, είχαμε παραβιάσεις εναέριου χώρου τα τελευταία 40 χρόνια και υπάρχει και η πληγή της Κύπρου. Στην πενταετία αυτή είδαμε ένα τουρκολιβυκό μνημόνιο συνεργασίας που αμφισβητήσαμε, την απόπειρα μεταναστευτικής ροής, είχαμε την αμφισβήτηση από τη μεριά τους με το ελληνο-αιγυπτιακό μνημόνιο. Τώρα με την επαναπροσέγγιση, έχουμε 8 μήνες χωρίς παραβιάσεις. Κάναμε συμφωνία για τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Έχουμε διερευνήσει αν υπάρχει δυνατότητα να μπούμε πιο δυνατά στο ζήτημα της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Εγώ δεν βλέπω προοπτική να μπορεί αυτή η συζήτηση να προχωρήσει. Δεν έχω ψευδαισθήσεις. Όταν όλοι οι πρώην πρωθυπουργοί έκαναν διερευνητικές συζητήσεις ή συζητούσαν κατ’ ιδίαν με τον πρόεδρο Ερντογάν είχαν ψευδαισθήσεις; Δεν νομίζω. Ούτε εμείς είχαμε. Είμαι πεπεισμένος πως πρέπει να ζήσουμε ειρηνικά με την Τουρκία. Οι Έλληνες κοιμούνται ήσυχα το βράδυ, σχετικά με ό,τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Οι όποιες διαφωνίες μας πρέπει να μη μας οδηγούν σε αχρείαστες εντάσεις. Αν προέκυπτε ένταση, θα ήμασταν έτοιμοι να απαντήσουμε, πάντως. Διαφωνούμε πολιτισμένα».
Σε ερώτηση αν τον ανησυχούν όσα λέγονται περί ενίσχυσης του ρόλου της Τουρκίας, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε πως είναι πολύ σχετική έννοια τι σημαίνει ότι ενισχύεται η Τουρκία σε ένα ρευστό περιβάλλον, ενώ είναι νωρίς να βγάλει κανείς συμπεράσματα «πριν καθίσει η σκόνη».
«Αυτό δεν νομίζω ότι είμαστε ακόμα έτοιμοι να το πούμε. Κάποτε ο Νταβούτογλου είχε μιλήσει για πολιτική μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες και κατέληξε να έχει προβλήματα με όλους τους γείτονες», συνέχισε.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στην τεχνητή νοημοσύνη: «H τεχνητή νοημοσύνη είναι εξωτερική πολιτική του μέλλοντος; Λέω ναι. Η Ελλάδα γίνεται κέντρο για μεγάλες αμερικανικές εταιρείες που θέλουν να δημιουργήσουν στην Ελλάδα data center, λόγω και της γεωγραφικής μας σχέσης. Μας ενισχύει ή όχι; Πιστεύω πως ναι».
Επιστρέφοντας στο θέμα της δεύτερης θητείας του Τραμπ, είπε ακόμη: «Κανείς δεν είναι σίγουρος για το πώς θα συμπεριφερθεί, αλλά έχει μεγαλύτερη εμπειρία. Στο ΥΠΕΞ είναι άνθρωποι που γνωρίζουν πολύ καλά την περιοχή. Ο Ρούμπιο είχε στηρίξει τις ελληνικές θέσεις».
Μητσοτάκης: Τέλη Ιανουαρίου θα μιλήσω για τις αποφάσεις μου για τη θέση του ΠτΔ
Για το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε: «Από τον Σεπτέμβριο, όταν μου τέθηκε αυτή η ερώτηση, αποφάσισα να κλείσω αυτήν τη συζήτηση με ένα απλό επιχείρημα. Η χώρα έχει Πρόεδρο και θεσμικά θεωρώ όχι πολύ ευπρεπές να γίνεται αυτή η συζήτηση πριν την ώρα της. Θα τηρήσω τη δέσμευσή μου να ανακοινώσω τις αποφάσεις μου με το νέο έτος. Τέλη Ιανουαρίου, οπότε το ορίζουν οι συνταγματικές προθεσμίες».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης / Φωτογραφία: Eurokinissi, ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
Για τα περί «μετάλλαξης της Νέας Δημοκρατίας» σχολίασε: «Όταν με εξέλεξαν το 2016, δεν είπα ότι θα κρατήσω στα ίδια το κόμμα. Σεβόμενος και πιστός στις ιδρυτικές του αξίες, θα προσαρμοστώ στις απαιτήσεις των καιρών. Το σκορ μετράει στο τέλος. Αυτή η πολιτική δικαιώθηκε τρεις φορές. Και σήμερα δεν αμφισβητεί κανείς, παρά τη φθορά, ότι η ΝΔ είναι η κυρίαρχη δύναμη πολιτικά και η μόνη που έχει πρόταση και σχέδιο για τη χώρα. Αρέσει-δεν αρέσει, υπηρετούμε ένα σχέδιο για το οποίο πήραμε νομιμοποίηση από τον ελληνικό και θα κριθούμε το 2027, αν τηρήσαμε τις δεσμεύσεις μας».
Για τις δημοσκοπήσεις και το κλείσιμο της «ψαλίδας», ο πρωθυπουργός επισήμανε: «Ας δούμε τι γίνεται σε άλλες κυβερνήσεις. Το 2024 ήταν άσχημο για όλες τις χώρες. Με συσσωρευμένη ακρίβεια που επηρέασε όλες τις κυβερνήσεις. Η ΝΔ, παρά τη φθορά, έχει μια σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και προηγείται έστω και με πιο χαμηλά ποσοστά. Ακολουθώ στρατηγική θεσμικής σταθερότητας. Δεν αλλάζω τους κανόνες. Θα πάμε με τον εκλογικό νόμο που έχουμε το 2027, με μία παρέμβαση που αφορά την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, που πιστεύω ότι θα βρούμε 200 βουλευτές για να τελειώσει κι αυτή η θεσμική ανορθογραφία. Το πείραμα των εθνικών εκλογών μας δικαίωσε. Το 2027 είναι μακρινό όμως, και δεν μπορεί να προβλέψει κανείς πώς θα είναι η κατανομή των πολιτικών δυνάμεων εκείνη την περίοδο. Δεν κρύβω ότι προτιμώ τις κυβερνήσεις αυτοδυναμίας, αντί συνεργασίας. Είδαμε τι έγινε στη Γερμανία ή στη Γαλλία. Στην Ευρώπη αλλάζουν οι κυβερνήσεις, εδώ οι αντιπολιτεύσεις».
Και πρόσθεσε: «Έχει μια αξία να μπορούμε με ειλικρίνεια να αξιολογούμε τις πολιτικές μας. Είναι μια προσέγγιση διαρκούς αυτοβελτίωσης που πρέπει να υπάρχει. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η αλαζονεία και η απομόνωση εντός του πρωθυπουργικού γραφείου. Δεν είναι τυχαίο ότι επιλέγω συνέχεια να ακούω τον κόσμο στις περιοδείες και να βλέπω ότι ορισμένες φορές τα πράγματα δεν είναι όπως τα ακούω».
Σε ερώτηση αν έχει μετανιώσει για κάτι, ο πρωθυπουργός είπε «για πολλά» και πως «έχει αξία να αξιολογούμε τις πολιτικές μας».
Σημείωσε ότι δεν είναι τυχαίο ότι περιοδεύει συνεχώς στη χώρα και πως αυτό απαιτεί «διάθεση να ακούμε την κριτική και αν υπάρχουν καλές προτάσεις, με θάρρος, αν είναι σωστό, να το κάνουμε».
Τέλος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στις σκέψεις του για αναθεώρηση του Συντάγματος. «Είναι στις προθέσεις μου μια αναθεώρηση του Συντάγματος. Είναι κάτι που θα μας απασχολήσει στο τέλος του 2025, αλλά κυρίως στις αρχές του 2026. Έχω αρκετές επί μέρους ιδέες. Θα ήθελα να γίνει μια πιο γενναία αναθεώρηση. Θέλω να θυμίσω ότι μια τέτοια διαδικασία απαιτεί μεγάλες συναινέσεις. Δεν είμαι σίγουρος ότι μια πολυδιασπασμένη Βουλή, με την οξύτητά της, τον λαϊκισμό της αυτή τη στιγμή, μπορεί να αντέξει αυτήν τη συνταγματική επιταγή. Όμως, 180 ψήφους μπορούμε να βρούμε. Όπως το 2001, μπορούν κάποια κόμματα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να μπορέσουμε να συμφωνήσουμε στα άρθρα που θεωρούμε ότι πρέπει να κρίνουμε αναθεωρητέα».
















