Ουκρανικό σχέδιο δολοφονίας υψηλόβαθμων Ρώσων αξιωματούχων ισχυρίζονται ότι απέτρεψαν οι υπηρεσίες ασφαλείας της Μόσχας: Τέσσερις συλλήψεις

Από

December 26, 2024

Commander of the Nuclear, Biological, Chemical Defence Forces (NBC) Lieutenant General Igor Kirillov killed in blast in Moscow — epa11781927 A view of a scene of an explosion in Moscow, Russia, 17 December 2024. According to a statement by the Investigative Committee of Russia, Lieutenant General Igor Kirillov and his assistant were killed in a blast outside of an apartment building in Moscow. The committee's statement said the explosive was hidden inside of an electric scooter. EPA/YURI KOCHETKOV

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB) της Ρωσίας ανακοίνωσε σήμερα ότι απέτρεψε συνωμοσία των ουκρανικών υπηρεσιών πληροφοριών για τη δολοφονία υψηλόβαθμων αξιωματικών των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων και μελών των οικογενειών τους στη Μόσχα.

Ο αντιστράτηγος Ιγκόρ Κιρίλοφ, επικεφαλής των μονάδων Ραδιολογικής, Βιολογικής και Χημικής Άμυνας της Ρωσίας, σκοτώθηκε από βόμβα που ήταν κρυμμένη σε ένα ηλεκτρικό σκούτερ στις 17 Δεκεμβρίου στη Μόσχα έξω από το κτίριο στο οποίο βρισκόταν το διαμέρισμά του, κατ’εντολήν της ουκρανικής υπηρεσίας πληροφοριών SBU, σύμφωνα με τη ρωσική Ανακριτική Επιτροπή.

Πηγή της SBU επιβεβαίωσε στο Reuters ότι η ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών βρισκόταν πίσω από την επιχείρηση αυτή.

Η Ρωσία χαρακτήρισε τον φόνο του Κιρίλοφ τρομοκρατική επίθεση από το Κίεβο και δεσμεύτηκε να εκδικηθεί.

“Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας απέτρεψε σειρά αποπειρών δολοφονίας υψηλόβαθμου στρατιωτικού προσωπικού του υπουργείου Άμυνας”, αναφέρει σήμερα η FSB σε ανακοίνωσή της.

“Τέσσερις Ρώσοι πολίτες που εμπλέκονταν στην προετοιμασία των επιθέσεων αυτών έχουν συλληφθεί”, προσθέτει.

Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Μόσχα, Ρωσία

https://hellasjournal.com/2024/12/oukraniko-schedio-dolofonias-ypsilovathmon-roson-axiomatouchon-ischyrizontai-oti-apetrepsan-oi-ypiresies-asfaleias-tis-moschas-tesseris-syllipseis/

Turkey is the big winner in Syria

Από

anixneuseis

December 26, 2024

By John Schindler

December 24, 2024 2:00 pm

As Christians around the world celebrate Christmas, there is no joy among the ancient Christian community of Syria. There have been Christians there longer than anywhere. Antioch, located just across the Turkish border from northwest Syria, is where the disciples of Jesus were first called Christians. How much longer Syria’s Christian community can survive, after two thousand years, is in doubt.

The sudden fall of Bashar Assad and his regime at the beginning of this month has been greeted enthusiastically by many. Certainly, the collapse of a repressive dictatorship that ran Syria as a familial fiefdom with an iron fist for 45 years is cause for celebration. And the geostrategic implications of Assad’s fall include several positives for the West. Regime change is a profound blow to Russian President Vladimir Putin, whose military intervention in Syria’s civil war in 2015 bought the Assad regime almost another decade in power. Now, with Russia’s military bogged down in Ukraine, Putin had minimal aid to offer its friend in Damascus. Instead, Assad and his retinue fled to Moscow.

Iran’s mullah regime took Assad’s implosion similarly hard. Syria, under the old regime, was as important a lynchpin for Tehran’s regional strategy as it was for Moscow’s. Without their Syrian bases, it will be difficult for Tehran and its Islamic Revolutionary Guard Corps to maintain their proxy war against Israel. Anti-regime forces in Iran are taunting the mullahs that they will share the same fate as their protégé Assad.

Israel is one big winner in Assad’s sudden demise. Certainly, there’s celebration in Israeli security circles, watching their old nemesis, the Assad dynasty, evaporate. Under the Assads, Syria fought Israel twice directly, in 1973 in the Golan and in 1982 in Lebanon, both big wins for Israel, while Assad-backed terrorists continued the fight against Israel to the regime’s end. However, it’s an open question how much Israel’s long-term security posture will be improved by removing Assad. More than most places, the Middle East abounds with devils you know.

Still, the big winner from Syria’s regime change isn’t Israel, it’s Turkey.

Collapsing the Assad dynasty was the achievement of Turkey, above all, plus a personal triumph for President Recep Tayyip Erdoğan. He has run Turkey since 2003, growing his country into a major regional power. During more than two decades of rule by his Justice and Development Party, Erdoğan has transformed Turkey into an increasingly Islamist state with mounting restrictions on press, political, and religious freedom, all while being a NATO member and U.S. ally, at least formally.

This push into authoritarianism has increased since the country’s abortive 2016 coup, a murky affair that’s never been fully explained. Erdoğan claims that the revolt was staged by a prominent Muslim cleric and one-time ally who took up refuge in the 1990s in the Pocono Mountains of Pennsylvania and recently died in exile. Regardless of the reality, Erdoğan used the coup to consolidate his power, particularly inside Turkey’s security structures.

Especially important has been the political rise of Turkey’s National Intelligence Organization, known as MIT, which is charged with regime protection at home and abroad. Under the leadership of Foreign Minister Hakan Fidan from 2010 to 2023, MIT grew in size and stature, becoming Erdoğan’s personal force. Fidan, who’s widely considered to be Erdoğan’s likely successor, employed MIT outside Turkey in a manner never previously seen. MIT crushed internal opposition, real and imagined, then took its clandestine fight against the shadowy FETÖ terrorist organization, reputedly run by that Poconos imam.

Since the 2016 coup, MIT has abducted dozens of supposed terrorists, including several in Europe, to face justice in Turkey. This global kidnapping campaign touched American politics when Turkish operatives reportedly offered Michael Flynn, who briefly served as national security adviser early in President-elect Donald Trump’s first term, several million dollars to help Ankara grab alleged FETÖ members in the United States.

MIT has played a pivotal role in Syria’s civil war. While the Turkish military regularly operated across the border in northern Syria, Ankara’s intelligence apparatus was deeply involved in supporting Sunni extremists inside Syria. MIT operatives were coordinating ammunition and logistics flows to pro-Ankara jihadists, while even supplying them with real-time intelligence to support their attacks on Syrian regime forces.

Most importantly, in 2017, Ankara united most of its local militias and proxies inside Syria, a gaggle of Sunni militants, into the Syrian National Army. The SNA operated as an extension of the Turkish military, enjoying lavish logistical and intelligence support from Ankara, including air strikes by the Turkish air force. Wounded SNA fighters were evacuated for medical treatment in Turkey, while some SNA fighters even wore Turkish military uniforms. MIT made minimal effort to hide that the SNA is a stand-in for the Turkish military.

This matters because the SNA played a leading role in the campaign to topple the Assad regime. If there’s further fighting inside Syria to gain dominance in 2025, filling the post-Assad power vacuum, the SNA is well positioned, given its lavish support from neighboring Turkey. MIT supports other militants inside Syria, including Hay’at Tahrir al-Sham, the jihadist group that’s found itself in control of large swathes of Syria this month. Ankara’s relationship with HTS has been bumpy over the years, but MIT has close links with many HTS higher-ups, including several who have just been named top ministers in the Syrian government. Western debate in recent weeks has focused on whether HTS, as a jihadist group designated a Foreign Terrorist Organization by the U.S. State Department, has truly moderated its views, as its leadership has claimed. It’s just as important to ponder how close HTS bigwigs are with Turkish intelligence and Ankara.

A sure sign of where Syria is headed came with the visit of Ibrahim Kalin, the MIT boss, to Damascus just days after the fall of the Assad regime, to parley with HTS leaders who now run much of Syria. This was the first visit by a foreign VIP to the new regime. Unusually for a spy junket, this was a publicized visit, showing who the real boss in Damascus is now. That point was driven home two weeks later with the high-profile visit to Damascus by Fidan, the ex-MIT director and Erdoğan’s right-hand man, who stated during his parley with HTS leadership that Turkey “will continue to stand by your side. … Hopefully, the darkest days of Syria are behind, [and] better days await us.”

It’s becoming increasingly clear that Syria is turning into a Turkish protectorate, under the patronage of Ankara’s spies. It’s hiding in plain sight. Trump, who has the knack of pithily saying the unsayable, stated that “Turkey did an unfriendly takeover” by overthrowing Assad. He’s correct. This may be a subtle form of neocolonialism with MIT-approved Syrians running parallel shadow structures on Ankara’s behalf. Already, Ankara-backed jihad-friendly Islamist NGOs have increased their operations inside Syria, to benefit Sunni extremists. Turkey gave us the Deep State concept, after all.

Moreover, Turkey’s neocolonial experiment in Syria is no accident but rather a design. Throughout his rule, Erdoğan has displayed affection for the Ottoman Empire, which collapsed following the First World War, after ruling over the Middle East for most of a millennium. This atavism plays poorly with most of the countries that were under Ottoman rule, yet Erdoğan embraces it all the same. It tracks with his politicized Sunni faith and desire to see Turkey as the leading power in its region, which, to neo-Ottomans, is simply the natural state of affairs.

Erdoğan’s never hidden his neo-Ottoman vision for Turkey, but few in the West have paid attention. There have been strange stunts, such as his 2018 election rally in the Bosnian capital of Sarajevo. In 2020, he expressed that “Jerusalem is our city,” because it was occupied by the Ottomans for four centuries. Sometimes he states his views plainly, such as in 2020, when he boasted that conquest by the Ottomans was good: “In our civilization, conquest is not occupation or looting. It is establishing the dominance of the justice that Allah commanded in the [conquered] region. … Our nation removed the oppression from the areas that it conquered. It established justice. This is why our civilization is one of conquest. … Turkey will take what is its right in the Mediterranean Sea, in the Aegean Sea, and in the Black Sea.”

CLICK HERE TO READ MORE FROM THE WASHINGTON EXAMINER

The idea that Assad’s fall represents the birth of applied neo-Ottomanism sounds odd, but that’s what is happening. There were signs along the way, for instance, the fact that SNA units that were especially favored by Turkey bore the names of historical Ottoman sultans.

The real question now is: Does Erdoğan’s neo-Ottoman ideology-as-policy extend beyond Syria?

John R. Schindler served with the National Security Agency as a senior intelligence analyst and counterintelligence officer.

washingtonexaminer.com

Τουρκικά παίγνια με την κυπριακή ΑΟΖ – Πώς η Άγκυρα επιχειρεί να κάνει τη Συρία δορυφόρο της

Από

anixneuseis

December 26, 2024

Νίκος Μελέτης

24.12.24

Εκμεταλλευόμενη τις εξελίξεις στη Συρία, η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, προωθώντας την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, οι οποίες θα διαγράφουν από τον χάρτη την Κυπριακή Δημοκρατία, με το επιχείρημα ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ

Τουρκικά παίγνια με την κυπριακή ΑΟΖ - Πώς η Άγκυρα επιχειρεί να κάνει τη Συρία δορυφόρο της

Η δυναμική είσοδος της Τουρκίας στις συριακές εξελίξεις δημιουργεί νέες προκλήσεις για Λευκωσία και Αθήνα, καθώς η προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει τετελεσμένα, εφαρμόζοντας τον δικό της «νόμο στην Ανατολική Μεσόγειο», δεν έχει ολοκληρωθεί βεβαίως με την υπογραφή του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου το 2019 και τη μονομερή κατάθεση στον ΟΗΕ του χάρτη των εξωτερικών ορίων της ΑΟΖ της στις 18 Μαρτίου του 2020.

Οι εμπνευστές της «Γαλάζιας Πατρίδας» και των μονομερών, αυθαίρετων και κατά παράβαση του Δικαίου της Θάλασσας «οριοθετήσεων» απόστρατοι ναύαρχοι-σχολιαστές, με πρώτο τον Τζιχάντ Γιαϊτσί, επανέρχονται διαρκώς στη δημόσια συζήτηση στην Τουρκία, ασκώντας πίεση έτσι και στην κυβέρνηση για οριοθετήσεις της Τουρκίας άλλοτε με την Παλαιστινιακή Αρχή, άλλοτε με το Ισραήλ ή τον Λίβανο, διαγράφοντας από τον χάρτη την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία, με τη γνωστή θεωρία ότι τα νησιά δεν έχουν θαλάσσιες ζώνες.

Τις τελευταίες ημέρες, οι ίδιοι τηλεοπτικοί σχολιαστές στην Αγκυρα προβάλλουν ως ένα εκ των πλεονεκτημάτων της ανατροπής Ασαντ και του ισχυρού πλέον ρόλου της Τουρκίας στη Δαμασκό, τη δυνατότητα εφαρμογής της ίδιας πρακτικής που ακολουθήθηκε με τη Λιβύη για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Συρία.

Με τρόπο που η οριοθέτηση δεν θα αφορά μόνο τις παρακείμενες ακτές, αλλά και τις αντικείμενες ακτές των δύο χωρών, διαγράφοντας από τον χάρτη ολόκληρη την Κύπρο.

Μια μέθοδος που ουσιαστικά θα αποδώσει στην Τουρκία μια «γλώσσα» ΑΟΖ προς τον Νότο ανατολικά της Κύπρου και ένα πρόσθετο πολύ μικρό τμήμα υφαλοκρηπίδας στη Συρία (από ό,τι θα δικαιούνταν σε μια οριοθέτηση με την Κυπριακή Δημοκρατία).

Τη θέση αυτή έσπευσε να υιοθετήσει και ο Χουλουσί Ακάρ, πρώην υπουργός Αμυνας και νυν πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Αμυνας της Εθνοσυνέλευσης, ο οποίος είχε κάνει και τις πρώτες κρούσεις στη λιβυκή κυβέρνηση για το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο.

Υπαρκτός κίνδυνος

Ο κίνδυνος αυτός είναι φυσικά υπαρκτός και η Λευκωσία και η Αθήνα παρακολουθούν τις κινήσεις και πρωτοβουλίες που λαμβάνονται από την τουρκική πλευρά, όπως είχε γίνει και στο παρελθόν όταν είχε υπάρξει επίσημη προσέγγιση από την Αγκυρα προς την Παλαιστινιακή Αρχή για μια τέτοια ανορθόδοξη και παράνομη οριοθέτηση, την οποία δεν αποτόλμησε ο Μαχμούντ Αμπάς.

Αθήνα και Λευκωσία προχωρούν σε προληπτικές κινήσεις ώστε να μην επαναληφθεί ο αιφνιδιασμός του 2019. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά τη Σύνοδο Κορυφής, ερωτηθείς για τα σενάρια αυτά, υπενθύμισε ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο είναι άκυρο και ότι προς το παρόν υπάρχουν μόνο δημοσιογραφικές αναφορές για ενδεχόμενη συμφωνία Τουρκίας – Συρίας, όμως τόσο ο ίδιος όσο και ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης ενημέρωσαν τους ομολόγους τους.

Η Λευκωσία, σύμφωνα με πληροφορίες μας, έχει προβεί σε προληπτικές κινήσεις και έχει θέσει το θέμα σε δυνάμεις που βρίσκονται σε απευθείας επαφή με το HTS και τη νέα εξουσία στη Δαμασκό.

Μεταβατικό διάστημα

Στη Συρία είναι προφανές ότι θα υπάρξει ένα μεγάλο μεταβατικό διάστημα μέχρις ότου αποκατασταθεί στοιχειώδης σταθερότητα και νομιμότητα και υπάρξει κυβέρνηση η οποία θα αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ και θα έχει και δικαίωμα «δικαιοπραξίας» με τρίτα μέρη.

Ακόμη και τότε, όμως, μια νομιμοποιημένη συριακή κυβέρνηση θα έχει πολλές άλλες προτεραιότητες πριν ασχοληθεί με την ικανοποίηση ενός εκ των αιτημάτων της Τουρκίας, όπως είναι η οριοθέτηση την οποία προτείνει ο απόστρατος ναύαρχος Τζιχάντ Γιαϊτσί.

Μια τέτοια πρωτοβουλία θα φέρει σε άμεση σύγκρουση την κυβέρνηση της Δαμασκού με την Ε.Ε., καθώς θα πρόκειται για προσπάθεια υφαρπαγής τμήματος ΑΟΖ ενός κράτους-μέλους και προφανώς θα οδηγήσει σε κυρώσεις και διακοπή της πολύτιμης βοήθειας που θα έχει ανάγκη το νέο καθεστώς προκειμένου να επιβιώσει.

Το τμήμα το οποίο, σύμφωνα με τις αλχημείες του Γιαϊτσί, θα βαφτιστεί «τουρκική ΑΟΖ» είναι μια μικρή περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ η οποία σήμερα δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγχρόνως θα εξαφανίζει και τις «θαλάσσιες ζώνες» του ψευδοκράτους για τα δικαιώματα του οποίου δήθεν κόπτεται η Τουρκία.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι το ψευδοκράτος όταν παραχώρησε πριν από μια δεκαετία παράνομα Οικόπεδα για έρευνες στην τουρκική εταιρεία ΤΡΑΟ, είχε αφήσει εκτός των σχεδιασμών αυτών την επίμαχη περιοχή της ΑΟΖ της Κύπρου, την οποία τώρα θέλει να σφετεριστεί η Τουρκία.

Εάν εκδηλωθεί στο μέλλον τέτοια πρωτοβουλία από την Τουρκία και τη Συρία, ο στόχος της θα είναι περισσότερο να προσφέρει νομιμοποίηση στο Τουρκολιβυκό (καθώς θα υπάρξει δεύτερη συμφωνία αυτού του είδους στην Ανατολική Μεσόγειο) και η δημιουργία μιας «ειδικής» πραγματικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο προσφέροντας διαπραγματευτικά χαρτιά στην Τουρκία για την περίπτωση που κάποτε γίνει αποδεκτή η πρόταση του Ταγίπ Ερντογάν για «δίκαιο μοίρασμα» των θαλάσσιων ζωνών στην Αν. Μεσόγειο με Διεθνή Διάσκεψη όλων των παράκτιων χωρών, με τρόπο που θα σχετικοποιεί τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας.

Επίσης, θα ήταν χρήσιμη για την Τουρκία η συνεννόηση στα θέματα αυτά με τη Δαμασκό καθώς η Συρία, με επιστολή στον ΟΗΕ στις 29 Απριλίου 2020 (Α/74/831), είχε καταδικάσει ως παράνομο το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Το προαναφερθέν μνημόνιο κατανόησης αποτελεί κατάφωρη επίθεση στα κυριαρχικά οικονομικά δικαιώματα της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου και επηρεάζει αρνητικά την αποκλειστική οικονομική ζώνη μεταξύ αυτών των κρατών».

Η ευκαιρία που προσφέρεται στην Τουρκία να προωθήσει ιδιοτελείς στόχους της τόσο στη Μ. Ανατολή όσο και στην Αν. Μεσόγειο, μέσα από τον ισχυρό ρόλο που πλέον έχει στις εξελίξεις στη Συρία, είναι προφανής.

Αλλά φυσικά αυτό που δεν χρειάζεται είναι να δημιουργείται κλίμα πανικού και στην κοινή γνώμη για μια κίνηση η οποία ακόμη δεν έχει εκδηλωθεί και χωρίς να δίνεται στις πραγματικές διαστάσεις της.

Προφανώς το θέμα αυτό απαιτεί συνεχή παρακολούθηση από Λευκωσία και Αθήνα ώστε να μην επαναληφθεί το σενάριο του 2019 και εγκαίρως και μέσω όλων των υπαρχόντων καναλιών να σταλούν μηνύματα τόσο στο υπό διαμόρφωση νέο καθεστώς στη Δαμασκό όσο και στην ίδια την Αγκυρα.

Επιστροφή στις κυρώσεις

Διότι μια τέτοια κίνηση σαφώς και θα οδηγήσει στην επιστροφή των ευρωτουρκικών σχέσεων στις κυρώσεις και στην ακύρωση μιας διαδικασίας επαναπροσέγγισης με την Ε.Ε., η οποία, όπως δηλώνει ο ίδιος ο Ερντογάν, έχει στρατηγική σημασία για τη χώρα του.

Οι εξελίξεις στη Συρία όμως αλλάζουν όλους του μέχρι τώρα σχεδιασμούς της Τουρκίας και στα ενεργειακά που σχετίζονται βεβαίως και με τις επιδιώξεις της για την «οριοθέτηση» της ΑΟΖ με τη Συρία.

Η Αγκυρα, η οποία προβάλλει συστηματικά και επί του πεδίου την αντίθεσή της με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, είναι σαφές ότι δεν επιθυμεί να υπάρξουν εναλλακτικές οδοί μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη, φιλοδοξώντας ότι η θέση της ως κόμβου μεταφοράς ενέργειας θα ενισχυθεί πλέον μετά και τις εξελίξεις στη Συρία.

Στους σχεδιασμούς που υπήρχαν στο παρελθόν είναι η κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου στη Δυτική Συρία που θα συνδεθεί με τον υπάρχοντα Αραβικό Αγωγό Αερίου (Arab Gas Pipeline) που συνδέει τη Συρία με την Ιορδανία και την Αίγυπτο και θα προσφέρει μια οικονομική λύση για την εξαγωγή του φυσικού αερίου της Αιγύπτου και του Ισραήλ προς την Ευρώπη.

Ενα σχήμα που έχει βεβαίως μεγάλα πολιτικά προβλήματα, με τις σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας να είναι μηδενικές λόγω του πολέμου της Γάζας και το Ισραήλ να μην είναι διατεθειμένο να παραδώσει ένα από τα γεωπολιτικά όπλα του στη διάθεση της Τουρκίας.

Επίσης, αμέσως μετά την ανατροπή του Ασαντ και την ανάληψη της εξουσίας από τον Αλ Τζολάνι, επανήλθε στο προσκήνιο ένα παλιό φιλόδοξο σχέδιο της κατασκευής αγωγού που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο του Κατάρ μέσω Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας, Συρίας, στην Τουρκία και από εκεί στην Ευρώπη, αποτελώντας μια από τις πιο ισχυρές εναλλακτικές πηγές ενέργειας συμβάλλοντας στην πλήρη απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, μόλις δύο ημέρες μετά την ανατροπή του Ασαντ δήλωσε δημοσίως ότι είναι ανοιχτή η αναβίωση του σχεδίου αυτού.

Στο πλαίσιο αυτό προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι το θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης φαίνεται να αντιμετωπίζει και πάλι προβλήματα με το νέο μπρα ντε φερ μεταξύ των συναρμόδιων υπουργείων και φορέων Ελλάδας και Κύπρου, ενώ η συνεχιζόμενη εμπλοκή στο επιχειρηματικό και ρυθμιστικό σχήμα υλοποίησης του έργου αναδεικνύει και τον «γεωπολιτικό κίνδυνο» που συνιστά η αντίθεση της Τουρκίας στο έργο.

Και η στασιμότητα στο επιχειρηματικό σκέλος της υπόθεσης αποτελεί έτσι και «άλλοθι» για να παραμένει το ιταλικό πλοίο «Ievoli Relume» από τις 20 Νοεμβρίου εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, κάτι που επιτείνει τις ανησυχίες και των αρμόδιων φορέων και υποψηφίων επενδυτών ότι ο «γεωπολιτικός κίνδυνος» είναι πραγματικός.

Συμφωνία με τον ΑΔΜΗΕ

Το Bloomberg την Πέμπτη με δημοσίευμά του αποκάλυψε ότι η γαλλική εταιρεία Meridiam ήρθε σε συμφωνία με τον ΑΔΜΗΕ για την απόκτηση μεριδίου 49,9% στο έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ (CSI). Ο ΑΔΜΗΕ θα διατηρήσει το 50,1%, με τη συμφωνία όμως να επιτρέπει την είσοδο και άλλων στο επενδυτικό σχήμα.

Η κίνηση αυτή έρχεται λίγες ημέρες αφότου στη Λευκωσία είχε δημοσιοποιηθεί η έκθεση των Αμερικανών συμβούλων που είχε προσλάβει η κυπριακή πλευρά, στην οποία καταγραφόταν προβληματική εικόνα για το επιχειρηματικό πλαίσιο του GSI και η απουσία ενδιαφέροντος επενδυτών.

Οι Αμερικανοί σύμβουλοι, σύμφωνα με τα κυπριακά ΜΜΕ, ανέφεραν ότι εκτός από άλλες σημαντικές οικονομικές και τεχνικές προκλήσεις (η μήκους 1.000 χλμ. και έως 3.000 μέτρα βάθος της πόντισης του καλωδίου), το έργο αντιμετωπίζει τον κίνδυνο πιθανών ενεργειών από την Τουρκία, είτε για να αποτρέψει την προώθηση των εργασιών είτε για να καταστρέψει τα περιουσιακά στοιχεία του έργου.

Ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας Γιώργος Παπαναστασίου δήλωσε ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη με την ομάδα εργασίας που έχει συσταθεί για να ξεκινήσουν διαβουλεύσεις με τον φορέα υλοποίησης αλλά και με το υπουργείο Ενέργειας της Ελλάδος για να βρεθεί μια «κοινή συνισταμένη και μια συμφωνία εφ’ όλης της ύλης».

Μέσα σε αυτό το «θολό» τοπίο, αποκτά επείγοντα χαρακτήρα η ομαλή συνέχιση των εργασιών του ιταλικού ερευνητικού πλοίου για την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου, καθώς έτσι θα καθησυχαστούν οι ανησυχίες και άλλων υποψήφιων επενδυτών σχετικά με το γεωπολιτικό ρίσκο.

Οι ελληνικές αρχές για σχεδόν τέσσερις εβδομάδες εκδίδουν συνεχείς διαδοχικές NAVTEX για έρευνες του «Ievoli Relume», που όμως αφορούν περιοχές αποκλειστικά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Οσο συνεχίζεται αυτή η πρακτική σημαίνει ότι δεν έχει βρεθεί συνεννόηση με την Τουρκία ώστε οι εργασίες του πλοίου, για τις οποίες μάλιστα δεν απαιτούνται άδειες παρά μόνο η έκδοση Αναγγελίας για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, να συνεχιστούν και πέραν των χωρικών υδάτων ακολουθώντας την όδευση της πόντισης του καλωδίου. Αυτή η στασιμότητα επιτείνει την αβεβαιότητα.

Η άμεση επίλυση των διαφωνιών μεταξύ του ΑΔΜΗΕ και της κυπριακής πλευράς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, έστω και με πολιτική παρέμβαση, και συγχρόνως να συνεχιστούν σε πλήρη κλίμακα πλέον οι εργασίες για τις έρευνες και την πόντιση του καλωδίου ώστε να αποφευχθεί ένα νέο βραχυκύκλωμα που θα θέσει σε κίνδυνο ένα υψηλής γεωπολιτικής αλλά και οικονομικής σημασίας έργο.

protothema.gr

Στην Τουρκία μοίρασαν ήδη στον χάρτη «ΑΟΖ» με τη Συρία «σβήνοντας» την Κύπρο

Από

anixneuseis

December 26, 2024

Άγκυρα και Δαμασκός συμφώνησαν για την αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής που συνδέει Τουρκία και Συρία, ενώ οδεύουν και σε deal για τα κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η Τουρκία «τρέχει» διπλωματικά αλλά και στρατιωτικά τις εξελίξεις εντός Συρίας μετά τις πρόσφατες διμερείς συναντήσεις του Χακάν Φιντάν, αλλά και του Ιμπραΐμ Καλίν στις αρχές Δεκεμβρίου.

Μετά τις διαρροές για την στρατιωτική ενίσχυση από την πλευρά της Τουρκίας στην Συρία, λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης ανάμεσα στον μεταβατικό Πρόεδρο της χώρας, αλ Σαράα και τον Χακάν Φιντάν, σήμερα ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών της Άγκυρας ανακοίνωσε επίσημα τη συμφωνία για δύο νέα τουρκικά έργα τα οποία μάλιστα ξεκινούν άμεσα.

Σε δηλώσεις του, ο Αμντουλκαντίρ Ουράλογλου υπογράμμισε πως απομένουν μόνο οι υπογραφές για να εκκινήσουν οι εργασίες αποκατάστασης της σιδηροδρομικής σύνδεσης Συρίας – Τουρκίας, ένα έργο που θα δώσει άμεσα βοήθεια στην οικονομία της χώρας.

Ο Τούρκος υπουργός υπογράμμισε πως είναι στα άμεσα σχέδια της Άγκυρας να χρηματοδοτήσει το συγκεκριμένο έργο και η μεταβατική Κυβέρνηση της Συρίας έχει ήδη συμφωνήσει στο συγκεκριμένο κομβικό σχέδιο.

Πηγές από το περιβάλλον του υπουργείου υπογραμμίζουν επίσης πως είναι προχωρημένες οι συζητήσεις με την Συρία και για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογοναθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι ίδιες πηγές από την τουρκική πλευρά αναφέρουν πως είναι στο τραπέζι σήμερα το ζήτημα της κοινής εκμετάλευσης των κοιτασμάτων στην ανατολική μεσόγειο και έδωσαν στην δημοσιότητα τον παρακάτω χάρτη. Στον συγκεκριμένο χάρτη με πράσινο χρώμα υπάρχει οριοθετημένη για την Άγκυρα η ΑΟΖ όπως αυτή προκύπτει από το τουρκολιβυκό μνημόνιο και με ανοιχτό καφέ παράλληλα με τις τουρκικές ακτές ορίζεται η ΑΟΖ με την Συρία.

Στην Τουρκία μοίρασαν ήδη στον χάρτη «ΑΟΖ» με τη Συρία «σβήνοντας» την Κύπρο

Μπορεί σήμερα η Συρία να μην είναι σε θέση να διαχειριστεί τα εσωτερικά της προβλήματα δύο εβδομάδες μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ αλλά είναι δεδομένο και ξεκάθαρο πως η Άγκυρα βάζει άμεσα και με ακρίβεια στο συριακό τραπέζι τους δικούς της όρους.

protothema.gr

ΑΟΖ Τουρκίας-Συρίας: Πήρε το μάθημα η Αθήνα από το τουρκολιβυκό Μνημόνιο;

Από

anixneuseis

December 26, 2024

24/12/2024

ΒΙΤΑΛΗΣ ΑΛΦΟΝΣΟΣ

Άμεση και αναγκαία η αποτροπή νέων παράνομων τετελεσμένων από την Τουρκία, μετά τις ραγδαίες εξελίξεις που σημειώνονται στην Συρία, όπου η Τουρκία σπεύδει να διευρύνει την επιρροή της στο νέο καθεστώς.

Από την στιγμή που φιλοτουρκικές δυνάμεις, ή και οι απολύτως ταυτιζόμενες ομάδες με την Τουρκία και την πολιτική και τα συμφέροντα της, ανέλαβαν τον έλεγχο της εξουσίας στη Συρία μετά την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, υπήρχαν σοβαρότατες προϋποθέσεις για την Τουρκία να “πατήσει γερά πόδι” στην Ανατολική Μεσόγειο, να πάρει τον πλήρη έλεγχο της περιοχής και να αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη πρόσβαση στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Αυτή η “εξάπλωση” της Τουρκίας με βάση τη αντίληψη και τον χάρτη της “Γαλάζιας Πατρίδας” , με παράτυπο και μη νόμιμο τρόπο, γίνεται σε βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας και της Κύπρου και του αισθητού περιορισμού, έως και μηδενισμού, των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων.

Αν στην περίπτωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου “τεμαχίστηκε” η πρόσβαση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, το τουρκοσυριακό μνημόνιο “εξαφανίζει” παντελώς την Κύπρο, ακόμα και το ψευδοκράτος – το οποίο έχει αντικείμενες ακτές με την Συρία και όχι η Τουρκία – με το οποίο η Τουρκία έχει και πάλι παρανόμως οριοθετήσει ΑΟΖ.

Στη περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, η ελληνική κυβέρνηση – αν και υπήρχαν ενδείξεις και προειδοποιήσεις πρωτίστως από την Αίγυπτο – δήλωσε και δηλώνει ότι αιφνιδιάστηκε από την τότε εξέλιξη. Όμως, παρ’ ότι άλλοτε με θέρμη και άλλοτε πιο χλιαρά, η διεθνής κοινότητα καταδίκασε το τουρκολιβυκό μνημόνιο και το θεώρησε – στα λόγια τουλάχιστον – παράτυπο και παράνομο. Ωστόσο η ελληνική πλευρά δεν έκανε καμία κίνηση για να το ακυρώσει επίσημα και με την βούλα, καθώς δεν προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (η Λιβύη αναγνωρίζει την δικαιοδοσία του) αλλά ούτε καν έθεσε έστω και προδικαστικό ερώτημα στο Διεθνές Δικαστήριο για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Άλλωστε με βάση τα όσα προβλέπει το κατά τα άλλα στα λόγια μόνο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, η Τουρκία “πολιορκεί” και την Κάσο, όπου έχει επιβάλει ένα άτυπο μπλόκο στα νότια του νησιού με παρουσία και πολεμικών πλοίων, κόβοντας από την Ελλάδα κάθε “ειρηνική” δυνατότητα να κάνει έρευνες, ή έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο.

Το μάθημα από το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Το μάθημα και η εμπειρία από το τουρκολιβυκό μνημόνιο οφείλουν να έχουν επιδράσει στα “αντανακλαστικά” της Αθήνας. Η ελληνική κυβέρνηση όφειλε και οφείλει τάχιστα και αποτελεσματικά να προειδοποιήσει αλλά και να συνεργαστεί με ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε από τώρα να συνταχθούν με τις αιτιάσεις Ελλάδας και Κύπρου και να θέσουν όρια στις αξιώσεις της Τουρκίας, στέλνοντας και τα ανάλογα μηνύματα στην Δαμασκό την στιγμή που η μεταβατική κυβέρνηση, αφ’ ενός τελεί υπό το άγχος ενός διαμελισμού της Συρίας, αλλά και της απόκτησης ισχυρών προσβάσεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί είναι κίνδυνος για την Ελλάδα ο διαμελισμός της Συρίας

Παράλληλα υπάρχει και το Ισραήλ που είναι ήδη σε κόντρα με τον Ερντογάν και την Τουρκία και το οποίο θα ζημιωθεί πολύ στην περίπτωση που οι παράνομες μεθοδεύσεις της Τουρκίας για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Συρία λάβουν “σάρκα και οστά”, καθώς η Τουρκία θα πλησιάσει δια θαλάσσης πολύ κοντά του.

Οι σχεδιασμοί και οι μεθοδεύσεις της Τουρκίας για να πατήσει πόδι και πάρει τον έλεγχο στη Συρία, μέσω της ανατροπής του Άσαντ, ήταν μακρόχρονοι και προσεχτικοί. Η αποτροπή όμως νέων δυσάρεστων γεγονότων και τετελεσμένων σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου είναι μια υπόθεση που οφείλει να ολοκληρωθεί άμεσα και με τρόπο σαφή και κατηγορηματικό.

slpress.gr

«Η Αγκυρα θα “κλείσει” τη θάλασσα μεταξύ Συρίας και Κύπρου»

Από

anixneuseis

December 26, 2024

syria — An aerial view shows the seaport of Latakia in the Mediterranean Sea after it partially resumed operations following the ousting of the Assad regime, in Latakia, Syria, Monday, Dec. 16, 2024. (AP Photo/Ghaith Alsayed)

23.12.202413:35
Τάνια Μποζανίνου

ΤΟ ΒΗΜΑ

Αεροφωτογραφία του λιμανιού της Λατάκιας στη Συρία. Οι επιπτώσεις τυχόν συμφωνίας Αγκυρας – Δαμασκού θα δημιουργήσουν νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο. Φωτογραφία: AP Photo/Ghaith Alsayed

Η καθηγήτρια του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης αναλύει τις επιπτώσεις ενός πιθανού τουρκοσυριακού μνημονίου για τις θαλάσσιες ζώνες
«Το Βήμα» ζήτησε από τη δρα Μαρίκα Καραγιάννη, νομικό – διεθνολόγο με ειδίκευση στην ενέργεια, καθηγήτρια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, να περιγράψει τις επιπτώσεις από τυχόν υπογραφή μνημονίου μεταξύ Αγκυρας και Δαμασκού στα πρότυπα του τουρκολιβυκού.

Ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ του τουρκολιβυκού και ενός πιθανού τουρκοσυριακού μνημονίου;

«Κατ’ αρχάς, αν δει κανείς τον χάρτη, αντιλαμβάνεται ότι η Τουρκία είναι όμορο κράτος με τη Συρία και έχει αντικριστές ακτές, οπότε μπορεί, βάσει της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), να προβεί σε συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης με τη Συρία, ασχέτως αν δεν έχει υπογράψει και δεν εφαρμόζει τη UNCLOS. Αρα, ένα τουρκοσυριακό μνημόνιο ή συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης δεν θα μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράνομο, όπως συμβαίνει με το τουρκολιβυκό, το οποίο αγνοεί τη γεωγραφική ύπαρξη της Κρήτης, της μισής Δωδεκανήσου και μέρους των ακτών της Αιγύπτου.

Παράνομο θα είναι αν συμπεριλάβει και το κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου, με το οποίο η Συρία έχει επίσης αντικριστές ακτές, αλλά βεβαίως δεν αναγνωρίζεται διεθνώς, παρά μόνο από την Τουρκία. Υπενθυμίζεται ότι συνολικά 168 κράτη έχουν υπογράψει τη UNCLOS και μόνον 15 όχι, μεταξύ των οποίων η Συρία, όπως και η Τουρκία και το Ισραήλ, οι οποίες ωστόσο εφαρμόζουν τις διατάξεις της Σύμβασης επιλεκτικά (η Τουρκία έχει καθορίσει ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα με τα λοιπά παράκτια κράτη μετά την κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, ενώ το Ισραήλ έχει υπογράψει διμερείς συμφωνίες καθορισμού θαλάσσιων ζωνών με την Κύπρο το 2010 και με τον Λίβανο το 2022)».

Τυχόν σύναψη μνημονίου Τουρκίας – Συρίας θα ενίσχυε και εκείνο με τη Λιβύη;

«Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν έχει καμία ισχύ και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Επίσης, από το 2019, οπότε υπεγράφη, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει κανένα βήμα προς την κατεύθυνση υλοποίησής του, ούτε από τη λιβυκή ούτε από την τουρκική πλευρά, παρά τις συχνές επικοινωνιακές δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας.

Ομως, η υπογραφή ενός τουρκοσυριακού μνημονίου θα προστεθεί στη φαρέτρα της Τουρκίας και θα ενισχύσει την αναθεωρητική της πολιτική τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στη Μεσόγειο. Η Τουρκία διαθέτει ερείσματα στη Συρία, μέρος της οποίας θεωρεί ότι θα έπρεπε να ανήκει στην τουρκική κυριαρχία, όπως δήλωσε πολύ εύγλωττα ο τούρκος πρόεδρος μετά την αποχώρηση του Ασαντ. Γι’ αυτό και εργάζεται προς την κατεύθυνση επαναχάραξης των συνόρων στη Συρία, ξεκινώντας από τα χερσαία στον Βορρά και μετά θα πάει και στα θαλάσσια σύνορα».

Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις, ειδικότερα για την Ελλάδα, ενός πιθανού τουρκοσυριακού μνημονίου;

«Οι επιπτώσεις θα αφορούν άμεσα την Κύπρο και έμμεσα την Ελλάδα. Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η Τουρκία θα «κλείσει» όλη τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Συρίας και Κύπρου, στερώντας από τη Λευκωσία τη δυνατότητα να καθορίσει ΑΟΖ στον Βορρά και στα ανατολικά θαλάσσια σύνορά της. Ενα μνημόνιο με τη Συρία εντάσσεται στη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και δεν πρέπει να ξεχνάμε τους χάρτες του ναυάρχου ε.α. Τσιχάτ Γιατσί, που προτείνουν τέτοιου είδους οριοθετήσεις με όλες τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, πλην Κύπρου, ο οποίος μάλιστα ήδη προέτρεψε τον τούρκο πρόεδρο να προβεί σε συμφωνία ΑΟΖ με τη Συρία (18.12.24), προσθέτοντας ότι η Τουρκία δεν θα πρέπει να φοβάται την ελληνοκυπριακή πλευρά».

Κ. Παϊδας: το φοβικό σύνδρομο, η απρονοησία και η «κακή τύχη» της Ελλάδος

Από

anixneuseis

December 26, 2024

Κωνσταντίνος Παΐδας
23.12.202419:08

Η Ελλάδα εξαιτίας της διαχρονικής ατολμίας της να εφαρμόσει τη «Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας» (UNCLOS), την οποία και έχει υπογράψει και έχει κυρώσει, ήδη έχει έρθει αντιμέτωπη με σοβαρότατες συνέπειες για τα εθνικά μας δίκαια.
Στην πραγματική ζωή μεγαλύτερη βαρύτητα έχει όχι τόσο αυτό που μας συμβαίνει τυχαία (θετικό ή αρνητικό), όσο ο τρόπος, με τον οποίον εμείς οι ίδιοι θα διαχειριστούμε / αντιμετωπίσουμε αυτό το τυχαίο συμβάν, προκειμένου είτε να πολλαπλασιάσουμε τα οφέλη που θα μπορέσουμε να αποκομίσουμε εντέλει είτε να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημίες που ενδεχομένως θα υποστούμε.

Δυστυχώς, από το 1974 έως σήμερα οι πολιτικές ελίτ της Ελλάδος ακολουθούν έναντι της Τουρκίας -δηλ. έναντι της μοναδικής πραγματικής απειλής για την εθνική μας κυριαρχία και για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα- προβληματική πολιτική, αφού όχι απλώς εμφορούνται από φοβικό σύνδρομο, αλλά και δεν τολμούν να διαμορφώσουν τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να βρίσκεται διαρκώς ενώπιον νέων δυσάρεστων καταστάσεων, τις οποίες πολύ μεθοδικά δημιουργεί η τουρκική πολιτική ελίτ επί τη βάσει ενός πάγιου και μακρόπνοου αναθεωρητικού (πάντα εις βάρος του Ελληνισμού) πολιτικού σχεδιασμού.

Η συγκεκριμένη διαπίστωση δεν αποτελεί υποκειμενική εκτίμηση κάποιων μη ειδικών ούτε διαχρονική «εσωτερική πολιτική γκρίνια αντιπολιτευτικού χαρακτήρα» εις βάρος της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης, αλλά μία αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ακόμα και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέπεμψε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξαιτίας της «αμέλειάς» της να εφαρμόσει την κοινοτική οδηγία για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και να οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες της.

Η εν λόγω «αμέλεια» της Ελλάδος οφείλεται αποκλειστικά στο φοβικό σύνδρομο που διακατέχει την πολιτική ελίτ των Αθηνών για τις πιθανές αντιδράσεις της Τουρκίας. Η Τουρκία, τόσο με την εκ του ασφαλούς παράνομη εισβολή της στην Κύπρο το 1974 όσο και με την επίσης εκ του ασφαλούς παράνομη κατάληψη της δυτικής βραχονησίδας των Ιμίων το 1996 -είχε προηγηθεί η ψήφιση του casus belli από την τουρκική εθνοσυνέλευση στις 8 Ιουνίου 1995- κατάφερε να πείσει τις ελληνικές πολιτικές ελίτ ότι όχι μόνον είναι αποφασισμένη να αναμετρηθεί επί του πεδίου με την Ελλάδα για την επιβολή των παράνομων και παράλογων θέσεών της, αλλά και ότι σε μία ενδεχόμενη αναμέτρηση επί του πεδίου θα επικρατήσει.

Η Ελλάδα εξαιτίας της διαχρονικής ατολμίας της να εφαρμόσει τη «Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας» (UNCLOS), την οποία και έχει υπογράψει και έχει κυρώσει, ήδη έχει έρθει αντιμέτωπη με σοβαρότατες συνέπειες για τα εθνικά μας δίκαια (βλ. το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο υπηρετεί το τουρκικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας») και, δυστυχώς, θα εξακολουθήσει να έρχεται αντιμέτωπη με νέες, ιδιαιτέρως επιζήμιες για τα εθνικά μας δίκαια, καταστάσεις.

Η ατολμία της Ελλάδος να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία από το 2004, παράλληλα βεβαίως με τη σοβαρότατη αμέλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας να οριοθετήσει ΑΟΖ με τη Συρία του Μπ. Αλ Άσαντ, παρέχουν στην παρούσα συγκυρία στην Τουρκία την ευκαιρία να προχωρήσει σε ένα τουρκοσυριακό μνημόνιο για την οριοθέτηση ΑΟΖ, το οποίο θα είναι μεν εξίσου παράνομο με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά θα δημιουργήσει «δεδομένα» που θα πλήξουν ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα του Ελληνισμού (παράνομη οικειοποίηση μέρους της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, έμμεση αναγνώριση του ψευδο-κράτους κ.λπ.) και θα θέσουν στο «τραπέζι του διαλόγου» επιπλέον διεκδικήσεις της Τουρκίας εις βάρος του Ελληνισμού.

Η απόφαση των κυβερνήσεων της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας να ενημερώσουν άμεσα (και με στοιχεία) την Ε.Ε. για τους σχεδιασμούς και για τις παρασκηνιακές ενέργειες της Τουρκίας που αποσκοπούν στη βάναυση παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην ανακήρυξη τουρκοσυριακής ΑΟΖ με τη νέα ηγεσία της Συρίας αναμφίβολα είναι ορθότατη. Η άμεση και σθεναρή παρέμβαση της Ε.Ε. για την ακύρωση των παράνομων τουρκικών σχεδιασμών, οι οποίοι όχι μόνον θα πλήξουν σοβαρότατα τα εθνικά δίκαια δύο κρατών-μελών της Ε.Ε. αλλά και θα υπονομεύσουν τα συμφέροντα ολόκληρης της Ε.Ε., είναι πέραν πάσης αμφιβολίας επιβεβλημένη.

Βεβαίως, όσο υπάρχει (;) ακόμα καιρός, η ελληνική πολιτική ελίτ θα πρέπει να λάβει οριστικές αποφάσεις για δύο ζητήματα:

1) Θα πάψει να αντιμετωπίζει εφεξής κάθε εκδήλωση του τουρκικού αναθεωρητισμού εις βάρος της Ελλάδος ως πρόβλημα ελληνοτουρκικό, το οποίο πρέπει να επιλύεται με διμερή «διάλογο» (όπως ακριβώς δηλ. εξυπηρετείται απολύτως η Τουρκία); Θα συνειδητοποιήσει ότι κάθε πρόβλημα της Ελλάδος με την Τουρκία είναι και ευρωτουρκικό και επομένως για την επίλυσή του επιβάλλεται να αξιοποιείται στον μέγιστο βαθμό η υποστήριξη της Ε.Ε., αφού αυτό επιτάσσει αναμφίβολα το εθνικό μας συμφέρον;

2) Θα απαλλαγεί από το φοβικό της σύνδρομο έναντι της Τουρκίας και θα αρχίσει να δημιουργεί η ίδια το περιβάλλον, εντός του οποίου θα διαμορφώνονται εφεξής οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες;

Εάν δεν συμβούν και τα δύο αυτά πράγματα, πάντα θα «τρέχουμε πίσω» από την Τουρκία και διαρκώς θα δημιουργούνται τετελεσμένα εις βάρος μας, τα οποία θα σκιαμαχούμε να ανατρέψουμε.

Καλά Χριστούγεννα και είθε το 2025 να είναι καλλίκαρπο για τα εθνικά μας δίκαια και για τον απανταχού Ελληνισμό!

ΤΟ ΒΗΜΑ

Πιέρρος Τζανετάκος: τα σενάρια για τουρκική ΑΟΖ με τη Συρία και η Ελλάδα

Από

anixneuseis

December 26, 2024

Πιέρρος Ι. Τζανετάκος 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2024, 14:01

protagon.gr

Μολονότι φαντάζει ακόμα εξαιρετικά βιαστική η συζήτηση περί συμφωνίας Αγκυρας – Δαμασκού για οριοθέτηση ΑΟΖ —αγνοώντας όχι απλώς τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας— αυτό που ανησυχεί είναι η πλήρης ανάπτυξη του τουρκικού αναθεωρητισμού στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο της οποίας περιλαμβάνεται η στρατηγική περικύκλωση Ελλάδας και Κύπρου

Σαν άλλη αυτοεκπληρούμενη προφητεία, ως απότοκο μιας συζήτησης που επιβλήθηκε στη δημόσια σφαίρα από τουρκικά ΜΜΕ και απόστρατους αναλυτές, και που υιοθετήθηκε και αναπαράχθηκε κατά κόρον από ελληνικά Μέσα, η συζήτηση περί οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Συρίας έλαβε —ξαφνικά και πρωθύστερα— υπαρκτές διαστάσεις κατόπιν σχετικής αναφοράς του υπουργού Μεταφορών του Ταγίπ Ερντογάν.

Μετά το τελευταίο υπουργικό συμβούλιο στην Άγκυρα ο κ. Ουράλογλου δήλωσε στην κάμερα του TGRT ότι «μία συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας για την προστασία των συμφερόντων μας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι υπό συζήτηση».

Ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει τον κομβικό ρόλο που διαδραμάτισε η Άγκυρα στην ανατροπή του Άσαντ, ούτε όμως και το μέγεθος της επιρροής που ασκεί η Τουρκία στο υπό διαμόρφωση νέο καθεστώς της Δαμασκού. Είναι, άλλωστε, παραπάνω από χαρακτηριστικό το γεγονός ότι μέσα στις τελευταίες δύο εβδομάδες ο νέος ισχυρός άνδρας της Συρίας, Αμπού Μοχάμαντ Αλ Τζολάνι, υποδέχθηκε μετά βαΐων και κλάδων τόσο τον επικεφαλής της ΜΙΤ, Ιμπραήμ Καλίν, όσο και τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν, έχοντας προηγουμένως δηλώσει ανοιxτά ότι η Άγκυρα θα διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανόρθωση της χώρας. Σε πολιτικό, θεσμικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο.

Παρά, όμως, τις στενές σχέσεις των δύο πλευρών, φαντάζει ακόμα εξαιρετικά βιαστική η συζήτηση περί συμφωνίας Άγκυρας – Δαμασκού για την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αγνοώντας προφανώς όχι απλώς τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Οι ισορροπίες στο εσωτερικό της Συρίας παραμένουν παραπάνω από λεπτές και η ύψιστη προτεραιότητα της νέας ηγεσίας είναι να εξασφαλίσει βιώσιμο μέλλον, τόσο για την ίδια, όσο και συνολικότερα για τη χώρα, η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να ελεγχθεί απ’ άκρη σ’ άκρη της επικράτειας της, όπου και συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται ένοπλες οργανώσεις με παντελώς διαφορετικά και κυρίως αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα.

Επίσης, το γεγονός ότι η Τουρκία κυριαρχεί στη διαδικασία όρθωσης τού μετά τον Ασαντ πλέγματος εξουσίας, δεν σημαίνει ότι θα διατηρήσει το μονοπώλιο της έξωθεν επιρροής, σε μια χώρα που διαχρονικά θεωρείται το «κλειδί» της διευθέτησης μιας σειράς γεωπολιτικών ζητημάτων, με κορυφαίο φυσικά τον έλεγχο των ευρύτερων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Αφενός το Ισραήλ είναι ήδη παρόν στο έδαφος της Συρίας, αφετέρου εντός ολίγων εβδομάδων θα αναδειχθεί και η πραγματική θέση της νέας διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών εν γένει για τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, που σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσει τις ευρύτερες εξελίξεις.

Στην εξίσωση θα μπουν και τα ισχυρά αραβικά κράτη, που τα τελευταία χρόνια διόλου δεν εκτιμούν την νέο-οθωμανική ατζέντα του Ταγίπ Ερντογάν, καθώς σε αυτήν περιλαμβάνεται επέκταση της τουρκικής δραστηριότητας από τον βορρά στον νότο με απώτερο στόχο την εμπέδωση της Αγκυρας ως μιας επεκτατικής δύναμης, που δεν ακολουθεί, αλλά διαμορφώνει το γεωπολιτικό τοπίο σε ένα από τα πλέον κρίσιμα σταυροδρόμια της υφηλίου.

Όλες οι προαναφερόμενες δυνάμεις διατηρούν άριστες σχέσεις με την Αθήνα και τη Λευκωσία, ενώ δεν φαίνονται διατεθειμένες να ακολουθήσουν την Τουρκία σε μια λογική επιβολής τετελεσμένων στο καίριο ζήτημα των οριοθετήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Αίγυπτο, η Κύπρος αντιστοίχως με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, ενώ αμφότερες συμμετέχουν στα τριμερή σχήματα (Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος, Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ + Ηνωμένες Πολιτείες) τα οποία αποτελούν υπόδειγμα νόμιμης συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Παρότι πέρασε κάτω από τα ραντάρ, στη συζήτηση πρέπει να προστεθεί και η συμφωνία (23/12/2024) Αθήνας – Τελ Αβίβ για την ηλεκτρική διασύνδεση Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας, με παράλληλη δήλωση στήριξης των εγχειρημάτων του East Med και του φόρουμ φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου.

Στην ελληνική πρωτεύουσα δεν μπορούν να παραβλέψουν το προφανές: ότι τώρα είναι ώρα να ενισχυθούν ακόμα περισσότερο οι στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ, δεδομένης της ακραίας αντιπαλότητας του τελευταίου με τον Ταγίπ Ερντογάν.

Απέναντι, λοιπόν, στην πειρατική λογική ενός μνημονίου Τουρκίας – Συρίας, στα πρότυπα της παράνομης τουρκολιβυκής συμφωνίας του 2019, Αθήνα και Λευκωσία θα αντιτάξουν την πίστη τους στο Διεθνές Δίκαιο και δη στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, επιχειρώντας παραλλήλως να ενισχύουν το συμμαχικό αποτύπωμά τους στην Ανατολική Μεσόγειο.

Φυσικά, αυτά δεν θα εμποδίσουν την Τουρκία εφόσον αυτή αποφασίσει να πιέσει και εν τέλει να καταλήξει πράγματι σε μια οριοθέτηση με τη Συρία, αλλά θα λειτουργήσουν στην κατεύθυνση αμφισβήτησης της νομιμότητας μιας τέτοιας κίνησης εν τη γενέσει της.

Ως προς τον τρόπο αντίδρασης Ελλάδας και Κύπρου, αξίζει να σημειωθεί ότι καταρχάς επελέγη η ανάδειξη της ευρωπαϊκής διάστασης του ζητήματος, με τους Κυριάκο Μητσοτάκη και Νίκο Χριστοδουλίδη να ενημερώνουν τους ομολόγους τους στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής. Μάλιστα, Αθήνα και Λευκωσία, από κοινού με την Αυστρία έστειλαν προ ημερών επιστολή στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων ζητώντας από τις Βρυξέλλες να ορίσουν ευρωπαίο Ειδικό Απεσταλμένο για τη Συρία, ο οποίος θα διασφαλίσει τα συμφέροντα της Ένωσης στην περιοχή.

Σημειωνόταν μάλιστα τότε από την ελληνική πρωτεύουσα ότι «η ΕΕ έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με τη Συρία», ενώ διπλωματικές πηγές επισήμαναν, λίγα λεπτά μετά τη διαρροή των δηλώσεων του τούρκου υπουργού Μεταφορών ότι «η Ευρώπη έχει κοινά σύνορα με τη Συρία».

Πρέπει, επίσης, να υπενθυμιστεί ότι πιθανή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας παραγνωρίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενός κράτους- μέλους της Ένωσης, ενώ όπως σημείωσε προσφάτως στην «Καθημερινή της Κυριακής», ο διεθνολόγος Νίκος Φίλης, η Αγκυρα θα πρέπει να επιλέξει την οδό και κυρίως τα συμβαλλόμενα μέρη: Θα είναι η «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου», μια οντότητα χωρίς καμία νομιμοποίηση, αυτή που θα υπογράψει με τη Δαμασκό ή θα αγνοηθεί παντελώς η υπόσταση των κατεχόμενων.

Αμφότερες οι επιλογές είναι προβληματικές για την Άγκυρα, η οποία θα φανεί για ακόμα μια φορά ότι προκειμένου να ηγεμονεύσει στην Ανατολική Μεσόγειο αγνοεί κάθε έννοια και κάθε κανόνα του Διεθνούς Δικαίου.

Οι ίδιες διπλωματικές πηγές από την Αθήνα επισημαίνουν ακόμα ότι η παρούσα κατάσταση, άρα και το καθεστώς, στη Συρία είναι μεταβατική, γεγονός που δεν νομιμοποιεί οποιαδήποτε τέτοιου είδους συμφωνία, η οποία εμπεριέχει διεθνείς διαστάσεις.

Το επιχείρημα αυτό είχε χρησιμοποιηθεί και στην περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποίο ναι μεν δεν αναγνωρίζεται από καμία τρίτη χώρα– σε αντίθεση με τη νομιμότητα της μεταβατικής κυβέρνησης της Τρίπολης, δεν παύει όμως να έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ και να αποτελεί τετελεσμένο, άρα και βάση για την έναρξη οποιασδήποτε συζήτησης που αφορά οριοθετήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πλην αυτών το τουρκολιβυκό μνημόνιο φέρνει στην επιφάνεια την πάγια θέση της Τουρκίας ότι τα ελληνικά νησιά δεν διαθέτουν κυριαρχικά δικαιώματα – θέση που με αρκετές παραλλαγές θα πρέπει να υιοθετηθεί και για την περίπτωση της Κύπρου ως «εμπόδιο» για μια πιθανή συμφωνία με τη Συρία, ενώ ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι τουρκικοί μαξιμαλισμοί να στοχεύουν σε μια τελική διευθέτηση των θαλασσίων ζωνών με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων πλευρών υπό τη σκέπη μιας διεθνούς διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο, την οποία είναι βέβαιο ότι θα χαιρετίσουν- τουλάχιστον τη λογική της- όλοι οι ισχυροί παίκτες.

Ανεξαρτήτως της κατάληξης που θα έχει το ζήτημα οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, αυτό που ανησυχεί Αθήνα και Λευκωσία είναι η πλήρης ανάπτυξη του τουρκικού αναθεωρητισμού στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο της οποίας περιλαμβάνεται η στρατηγική περικύκλωση Ελλάδας και Κύπρου.

Τέλος, ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει ότι οι εξελίξεις στη Συρία θα έχουν επιπτώσεις και στη διαδικασία ελληνοτουρκικής σύγκλισης. Αλλωστε, η συνεδρίαση του επόμενου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας παραμένει σε εκκρεμότητα και ως φαίνεται προγραμματίζεται, χωρίς δεσμεύσεις, για μετά τον Φεβρουάριο, με το διάστημα που μεσολαβεί να θεωρείται μακρύ, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το πόσο ραγδαία εξελίσσονται τα πράγματα τους τελευταίους μήνες. Το βλέμμα όλων φυσικά είναι στραμμένο στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου στις 20 Ιανουαρίου 2025 ορκίζεται ξανά ο Ντόναλντ Τραμπ ως ο 47ος πρόεδρος της χώρας.

Πηγή: Protagon.gr

Gideon Levy: από το Άουσβιτς στη Γάζα, με ενδιάμεση στάση στη Χάγη

Από

anixneuseis

December 25, 2024

23 Δεκεμβρίου 2024

Haaretz

Ο Νετανιάχου σε μια τελετή μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος στη Γερμανία, πέρυσι. Πίστωση: Chaim Zach / GPO

Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου δεν θα ταξιδέψει στην Πολωνία τον επόμενο μήνα για την κύρια τελετή για την 80ή επέτειο από την απελευθέρωση του στρατοπέδου θανάτου του Άουσβιτς, λόγω ανησυχίας ότι θα μπορούσε να συλληφθεί βάσει του εντάλματος που εκδόθηκε εναντίον του από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης .

Αυτή η πικρή και όχι και τόσο λεπτή ειρωνεία της ιστορίας παρέχει μια σουρεαλιστική συμβολή που ήταν σχεδόν αδιανόητη μέχρι τώρα: απλώς να φανταστεί κανείς τον πρωθυπουργό να προσγειώνεται στην Κρακοβία, να φτάνει στην κύρια είσοδο του Άουσβιτς και να συλλαμβάνεται από την πολωνική αστυνομία στην πύλη, κάτω από το σύνθημα Arbeit macht frei (Η δουλειά σε ελευθερώνει). Απλώς για να λάβουμε υπόψη ότι από όλες τις προσωπικότητες και τις χώρες, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι αυτός που δεν επιτρέπεται να παραστεί στο μνημόσυνο για τα μέλη του λαού του λόγω της απειλής του διεθνούς δικαίου που αιωρείται πάνω από το κεφάλι του. O Γερμανός καγκελάριος, ναι. Νετανιάχου, όχι.

Πριν από ογδόντα χρόνια, όταν απελευθερώθηκε το Άουσβιτς, θα ακουγόταν σαν η πιο τρελή εξέλιξη που μπορούσε να φανταστεί κανείς. Όχι πια. Πριν από ογδόντα χρόνια, δόθηκε στους Εβραίους η επιλογή ανάμεσα σε δύο κληρονομιές: Ποτέ ξανά, οι Εβραίοι δεν θα αντιμετωπίσουν ποτέ παρόμοιο κίνδυνο ή – Ποτέ ξανά, κανείς στον κόσμο δεν θα αντιμετωπίσει ποτέ έναν παρόμοιο κίνδυνο. Το Ισραήλ επέλεξε ξεκάθαρα την προηγούμενη επιλογή, με μια μοιραία προσθήκη: Μετά το Άουσβιτς, οι Εβραίοι επιτρέπεται να κάνουν οτιδήποτε.

Το Ισραήλ εφάρμοσε αυτό το δόγμα τον περασμένο χρόνο όπως ποτέ πριν. Ένας πρωθυπουργός που απέφυγε μια τελετή στο Άουσβιτς είναι ίσως η πιο τραγική απεικόνιση αυτού. Το γεγονός ότι από όλα τα μέρη στον κόσμο, το Άουσβιτς είναι το πρώτο που φοβάται να πάει ο Νετανιάχου, φωνάζει συμβολισμό αλλά και ιστορική δικαιοσύνη.

Στην τελετή θα παραστούν και άλλοι αρχηγοί κρατών, όχι όμως ο Νετανιάχου. Καταζητείται από το δικαστήριο – το οποίο ιδρύθηκε μετά τα όσα συνέβησαν στο Άουσβιτς – ως ύποπτος για εγκλήματα πολέμου που, με ανησυχητική ταχύτητα, μοιάζουν όλο και περισσότερο με τα εγκλήματα του Άουσβιτς.

Η απόσταση μεταξύ Άουσβιτς και Γάζας, με ενδιάμεσο σταθμό τη Χάγη, είναι ακόμα τεράστια, αλλά δεν μπορεί πλέον να υποστηριχθεί ότι η σύγκριση είναι παράλογη.

Αφού διαβάσει κανείς την εφιαλτική αναφορά του Yaniv Kubovich για το τι συμβαίνει στον διάδρομο του θανάτου στο Νετζαρίμ, συνειδητοποιεί ότι αυτή η απόσταση μειώνεται μέρα με τη μέρα.

Ήταν πάντα ταμπού να συγκρίνεις οτιδήποτε με το Ολοκαύτωμα, και δικαίως. Δεν υπήρξε ποτέ κάτι παρόμοιο. Τα χειρότερα εγκλήματα της κατοχής ωχριούν σε σύγκριση με τα εγκλήματα του Άουσβιτς.

Επιπλέον, αυτή η σύγκριση άφηνε πάντα το Ισραήλ λευκό σαν το χιόνι και τους κατηγόρους του ως αντισημίτες: Εξάλλου, δεν υπάρχουν στρατόπεδα θανάτου στη Γάζα, επομένως κάθε κατηγορία μπορεί εύκολα να απορριφθεί. Δεν υπάρχουν στρατόπεδα θανάτου, επομένως ο IDF είναι ο πιο ηθικός στρατός στον κόσμο. Δεν θα υπάρξουν ποτέ στρατόπεδα θανάτου στη Γάζα, και παρόλα αυτά οι συγκρίσεις αρχίζουν να φωνάζουν κάτω από τα ερείπια και τους ομαδικούς τάφους.

Όταν οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα ξέρουν ότι εκεί που κυκλοφορούν αγέλες αδέσποτων σκύλων, υπάρχουν ανθρώπινα πτώματα που τρώνε τα σκυλιά, οι μνήμες του Ολοκαυτώματος αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια.

Όταν στην κατεχόμενη Γάζα υπάρχει μια φανταστική γραμμή θανάτου και όποιος τη διασχίσει είναι καταδικασμένος σε θάνατο, ακόμη και ένα πεινασμένο ή ανάπηρο παιδί, η ανάμνηση του Ολοκαυτώματος αρχίζει να ψιθυρίζει.

Και όταν διεξάγεται εθνοκάθαρση στη βόρεια Γάζα, ακολουθούμενη από σαφείς ενδείξεις γενοκτονίας σε όλη τη Λωρίδα, η μνήμη του Ολοκαυτώματος ήδη βρυχάται.

Η 7η Οκτωβρίου 2023 αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο ως μοιραίο σημείο καμπής για το Ισραήλ, πολύ περισσότερο από ό,τι φαίνεται επί του παρόντος, παρόμοιο μόνο με την προηγούμενη καταστροφή του, τον πόλεμο του 1967, ο οποίος επίσης δεν διαγνώστηκε έγκαιρα. Στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, το Ισραήλ έχασε την ταπεινοφροσύνη του και στις 7 Οκτωβρίου έχασε την ανθρωπιά του. Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει μη αναστρέψιμη βλάβη.

Εν τω μεταξύ, πρέπει να αναλογιστούμε την ιστορική περίσταση και να απορροφήσουμε τη σημασία της: μια τελετή μνήμης της 80ης επετείου από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, οι παγκόσμιοι ηγέτες παρελαύνουν σιωπηλά, οι τελευταίοι εν ζωή επιζώντες παρελαύνουν μαζί τους και η θέση του πρωθυπουργού του κράτους που το τριαντάφυλλο από τις στάχτες του Ολοκαυτώματος είναι κενό.

Είναι κενό επειδή το κράτος του έχει γίνει παρίας και επειδή καταζητείται από το πιο σεβαστό δικαστήριο που δικάζει εγκληματίες πολέμου. Αξίζει να σηκώσουμε το κεφάλι μας για μια στιγμή από το σκάνδαλο Hanni Bleiweiss και την υπόθεση Feldstein: Ο Νετανιάχου δεν θα είναι στο Άουσβιτς, επειδή καταζητείται για εγκλήματα πολέμου.

Haaretz

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ NSA – CIA – DoS – DHS – DoD – NATO

Από

anixneuseis

December 25, 2024

Πώς λειτουργεί και πώς μπορούμε να τη σταματήσουμε

Συνέντευξη με τον Mike Benz

Με αφορμή τις ειλικρινείς δηλώσεις του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου για την επιδείνωση της υγείας και τελικά τον θάνατο του φίλου και συναδέλφου του δημοσιογράφου Κώστας Χαρδαβέλλα, ο οποίος είχε εμβολιαστεί 6 φορές με το εμβόλιο-Frankenstein για τον Covid (ένα βιοόπλο που ευθύς εξαρχής αποσκοπούσε στη δραματική μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού), επανήλθε στην επικαιρότητα το ζήτημα της νομιμότητας των αχρείων, διεφθαρμένων, ανήθικων και ανώνυμων λογοκριτών (Fact Checkers) του Διαδικτύου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, και της ευθύνης (ποινικής και αστικής) που έχουν για την συμμετοχή τους στο παγκόσμιο δίκτυο της απαγόρευσης των πληροφοριών που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την αρρώστια και τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων.

Είναι καιρός να ριχθεί φως στον μεγα-μηχανισμό του θανάτου της λογοκρισίας που επιβλήθηκε στον δυτικό κόσμο από την Κυβέρνηση των ΗΠΑ με τη συντονισμένη κυβερνητικά επιχορηγούμενη δράση των οργανισμών του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, που τα αποτελέσματά τους (λογοκριτικές ρυθμίσεις κάθε είδους) αρχικά διαχέονταν στις «φίλα προσκείμενες» χώρες της Δύσης και στις χώρες του ΝΑΤΟ, υιοθετούνταν από τις κατά τόπους εγκληματικές κυβερνήσεις και, εν συνεχεία, επέστρεφαν στις ΗΠΑ και εφαρμόζονταν από την αμερικάνικη κυβέρνηση που τους… διαμόρφωνε, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι οι υπηρεσίες της δεν είχαν καμιά ανάμειξη στην επιβολή του Οργουλιανού μηχανισμού λογοκρισίας στο… εσωτερικό της.

Φυσικά, οι αντίστοιχοι μηχανισμοί λογοκρισίας των αυταρχικών ή ολοκληρωτικών κρατών επιβάλλονται απευθείας, γιατί η ανυπαρξία οποιοιδήποτε ελέγχου των κυβερνήσεών τους, τις απάλλασσαν από τέτοιες ζιγκ-ζαγκ διαδρομές.

Σε όλες τις εποχές, σε κάθε κοινωνία και σε οποιοδήποτε καθεστώς, όλοι οι δουλόφρονες μισθωμένοι λογοκριτές έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: ανήκουν στο κατώτερο, απεχθέστερο και αηδιαστικότερο στρώμα του κοινωνικού, «διανοητικού» και ηθικού «Λούμπεν Αληταριάτου», παρέα με τους παιδεραστές, τους βιαστές γυναικών και ανδρών, τους βασανιστές, και τους χαφιέδες. Ένας συρφετός που αξίζει μόνο την περιφρόνησή μας.

Με τους παντός χρώματος και καιρού παιδεραστές, βιαστές, βασανιστές, χαφιέδες και λογοκριτές δεν κάνεις ποτέ διάλογο. Απλώς τους φτύνεις με αηδία. Και μαζί μ’ αυτούς φτύνεις και τους πάντοτε ανώνυμους καταδότες που ενεργοποιούν το καταστροφικό έργο των Fact Checkers.

Δεδομένου ότι ο «κάθε καινούργιος χρόνος είθισται να είναι χειρότερος από τον προηγούμενό του», εξαιτίας της εξουσιοφρένειας των όπου γης παρανοϊκών που ορίζουν τη μοίρα της ανθρωπότητας, το μόνο που μπορώ να ευχηθώ είναι «το 2025 να είναι λιγότερο χειρότερο από το 2024».

Κλεάνθης Γρίβας

25/12/2024

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ

Συνέντευξη του Mike Benz στον Δρ. Joseph Mercola

Δρ. Joseph Mercola

25 Ιουνίου 2023

Λήψη PDF

Σύνδεσμος βίντεο

O Mike Benz, είναι εκτελεστικός διευθυντής του Foundation for Freedom Online. Ξεκίνησε ως εταιρικός δικηγόρος εκπροσωπώντας εταιρείες τεχνολογίας και πολυμέσων προτού ενταχθεί στην κυβέρνηση Τραμπ, όπου εργάστηκε ως συγγραφέας ομιλιών για τον Δρ Μπεν Κάρσον, τον πρώην Υπουργό Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης των ΗΠΑ (HUD) και τον Πρόεδρο Τραμπ, και ως σύμβουλος για την πολιτική της οικονομικής ανάπτυξης. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως Αναπληρωτής Βοηθός Γραμματέας για τις Διεθνείς Επικοινωνίες και την Τεχνολογία Πληροφορικής. Εκεί, διηύθυνε τα γραφεία του κυβερνοχώρου του κράτους, δηλαδή όλα τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με το Διαδίκτυο και την εξωτερική πολιτική. Η συνέντευξη του Mike Benz εδώ.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

▪ Το Internet (διαδίκτυο) πιθανότατα δεν προοριζόταν να παραμείνει δωρεάν για πάντα. Ηταν εξαρχής σχεδιασμένο να χρησιμοποιηθεί ως ολοκληρωτικό εργαλείο.

▪ Η Google ξεκίνησε ως επιχορήγηση της DARPA [Υπηρεσία Έρευνας Προηγμένων Αμυντικών Προγραμμάτων – Defense Advanced Research Projects Agency: οργανισμός του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, υπεύθυνος για την ανάπτυξη των αναδυόμενων τεχνολογιών για χρήση από το στρατό. Δημιουργήθηκε το Φεβρουάριο του 1958] και ήταν μέρος του προγράμματος ψηφιακών δεδομένων της CIA και της NSA, σκοπός του οποίου ήταν να πραγματοποιεί διαδικτυακή χαρτογράφηση των ομάδων «birds of a feather» έτσι ώστε να είναι εύκολη η εξουδετέρωση ορισμένων απ’ αυτές.

[Birds of a Feather: όρος υποδηλώνει ότι οντότητες (συνήθως άνθρωποι) παρόμοιου τύπου, ενδιαφερόντων, προσωπικότητας, χαρακτήρα ή άλλης διακριτικής ιδιότητας, τείνουν να συσχετίζονται αμοιβαία].

▪ Όλες οι πρώτες τεχνολογίες ελευθερίας του Διαδικτύου της δεκαετίας του ’90 χρηματοδοτήθηκαν από το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αναπτύχθηκαν από την κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών ως εργαλείο εξέγερσης – ένα μέσο για να βοηθηθούν ομάδες αντιφρονούντων σε ξένες χώρες να αναπτύξουν μια φιλοαμερικανική στάση και να παρακάμπτουν τα υπό κρατικό έλεγχο ΜΜΕ. Τώρα, αυτές οι ίδιες τεχνολογίες έχουν στραφεί εναντίον του αμερικανικού κοινού και χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του δημόσιου λόγου.

▪ Στο παρελθόν, η λογοκρισία ήταν ένα επίπονο έργο που μπορούσε να γίνει μόνο εκ των υστέρων. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αλλάξει ριζικά τη βιομηχανία της λογοκρισίας. Τα προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν πλέον να λογοκρίνουν μαζικά τις πληροφορίες, με βάση τη γλώσσα που χρησιμοποιείται, και να εμποδίζουν την προβολή τους.

▪ Μία από τις πιο άμεσα αποτελεσματικές στρατηγικές θα ήταν η κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης στη Βιομηχανία της Λογοκρισίας. Η Βουλή ελέγχει τα οικονομικά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και, επομένως, η Επιτροπή Πιστώσεων της Βουλής έχει την εξουσία να τερματίσει τη χρηματοδότηση της λογοκρισίας που επιχορηγείται από την κυβέρνηση.

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

«Προς το τέλος του 2020, παρακολουθήσαμε τη συγχώνευση, από πολλές απόψεις, των κυβερνήσεων και των μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας. Όπως πολλοί Αμερικανοί, είχα μεγαλώσει με τη βεβαιότητα ότι η Πρώτη Τροποποίηση μας προστάτευε από την κυβερνητική λογοκρισία.

Οι όροι δέσμευσης που είχαμε απολαύσει από το 1991, όταν τέθηκε σε εφαρμογή ο παγκόσμιος ιστός (internet), μέχρι το 2016, οι εκλογές στις ΗΠΑ και το Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι, πραγματικά, τα πρώτα πολιτικά γεγονότα που καθορίστηκαν εν πολλοίς, από το διαδίκτυο.

Αυτή ήταν η χρυσή περίοδος των 25 χρόνων όπου η ιδέα να λογοκριθεί το διαδίκτυο από μια εταιρεία του ιδιωτικού τομέα, πόσο μάλλον από την κυβέρνηση, θεωρήθηκε κάτι πολύ μεγάλη αναθεώρηση για την αμερικανική εμπειρία.

Αυτό που είδα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ —επειδή ήμουν στην υπηρεσία– ήταν ότι η Google και το Facebook τηλεφωνούσαν όποτε ήθελαν κάποια χάρη στο εξωτερικό, όταν ήθελαν αμερικανική προστασία ή αμερικανικές πολιτικές για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στην Ευρώπη ή στην Ασία ή στη Λατινική Αμερική.

Και η κυβέρνηση των ΗΠΑ έκανε ό,τι ζητούσαν αυτές οι εταιρείες τεχνολογίας, οι οποίες λογοκρίνουν τους ανθρώπους που ψήφιζαν την… κυβέρνηση. Επρόκειτο για καθαρή προδοσία κάθε κοινωνικού συμβολαίου που βασίζεται στη σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα».

Το Διαδίκτυο ιδρύθηκε από το Κράτος Εθνικής Ασφάλειας

Φαινομενικά, η ταχεία επέκταση της λογοκρισίας ξεκίνησε μετά το 2016, αλλά μπορεί να διατυπωθεί η βάσιμη άποψη ότι το Διαδίκτυο δεν προοριζόταν ποτέ να παραμείνει δωρεάν για πάντα. Αντίθετα, ευθύς εξαρχής από το 1968 που ιδρύθηκε από το κράτος εθνικής ασφάλειας, στόχος ήταν να χρησιμοποιηθεί ως απολυταρχικό εργαλείο.

Ο παγκόσμιος ιστός, που από το 1991 άρχισε να λειτουργεί ως δημόσιο Διαδίκτυο, δημιουργήθηκε και αφέθηκε να αναπτυχθεί προκειμένου να συλλάβει και να χειραγωγήσει στο έπακρο τον πληθυσμό που εξαρτάται από αυτόν, γνωρίζοντας ότι θα ήταν το πιο αποτελεσματικό εργαλείο κοινωνικής μηχανικής που έχει δημιουργηθεί ποτέ. Σχόλια του Mike Benz:

«Πολλοί άνθρωποι, στην προσπάθειά τους να καταλάβουν τι συμβαίνει με την καθαρή λογοκρισία, λένε “Είχαμε το δωρεάν Διαδίκτυο και ξαφνικά ήρθε η εποχή της λογοκρισίας και η εμπλοκή του κράτους εθνικής ασφάλειας σ’ αυτή”.

Αλλά όταν ανατρέχετε στην ιστορία, η ίδια η ελευθερία του Διαδικτύου ήταν στην πραγματικότητα επιτακτική ανάγκη για την εθνική ασφάλεια. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, το Διαδίκτυο ήταν προϊόν της ανάγκης τόσο για την καταπολέμηση των εξεγέρσεων από το Πεντάγωνο όσο και για τη διαχείριση των πληροφοριών και, ιδιαίτερα, για τη συγκέντρωση δεδομένων κοινωνικών επιστημών. Και μετά, ιδιωτικοποιήθηκε.

Ανοίγοντας το σε όλους τους εισερχόμενους στον ιδιωτικό τομέα, παραδόθηκε από την DARPA [Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων Άμυνας] στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και στη συνέχεια σε μια σειρά από πανεπιστήμια από την πλευρά της υποδομής.

Μετά το 1991 είχαμε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και, συγχρόνως, είχαμε μια αφθονία τεχνολογιών ελευθερίας στο Διαδίκτυο που χρηματοδοτούνται από το Πεντάγωνο. Είχατε πράγματα όπως VPN, κρυπτογραφημένη συνομιλία, TOR.

Όλες οι πρώιμες τεχνολογίες ελευθερίας στο Διαδίκτυο της δεκαετίας του ’90 χρηματοδοτήθηκαν από το Πεντάγωνο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αναπτύχθηκαν κυρίως από την κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών (IC), ως ένα μέσο για να βοηθηθούν ομάδες αντιφρονούντων σε ξένες χώρες να είναι σε θέση να αναπτύξουν ένα φιλοαμερικανικό προσανατολισμό, παρακάμπτοντας τα ΜΜΕ που ελέγχονταν από το κράτος.

Το Διαδίκτυο ήταν, βασικά, ένα εργαλείο της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την καλλιέργεια του φιλοαμερικανισμού, με τον ίδιο τρόπο που η Voice of America, το Radio Free Liberty και το Radio Free Europe ήταν εργαλεία της CIA κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, για να μεταδίδονται εκπομπές φιλοαμερικανικού περιεχομένου σε πληθυσμούς ξένων χωρών προκειμένου να τους προσανατολίσουν προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ήταν ένας τρόπος διαχείρισης της παγκόσμιας αυτοκρατορίας.

Το διαδίκτυο δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει αυτό τον σκοπό εάν προβάλλονταν ως επιχείρηση του Πενταγώνου, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή της CIA. Αλλά όλες οι εταιρείες τεχνολογίας είναι προϊόντα αυτού.

Η Google ξεκίνησε με επιχορήγηση της DARPA [Υπηρεσία Έρευνας Προηγμένων Αμυντικών Προγραμμάτων – Defense Advanced Research Projects Agency, οργανισμός του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ] που δόθηκε στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ γι’ αυτό τον σκοπό, και το 1995, ήταν μέρος του τεράστιου προγράμματος ψηφιακών δεδομένων της CIA και της NSA [Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας]. Οι Σεργκέι Μπριν και Λάρι Πέιτζ, είχαν μηνιαίες συναντήσεις με τους συμβούλους τους της CIA και της NSA για αυτό το πρόγραμμα, που στόχος του ήταν η CIA και η NSA να μπορέσουν να χαρτογραφήσουν τα λεγόμενα «Birds of a Feather» στο διαδίκτυο, έτσι ώστε να εξουδετερωθούν».

[Birds of a Feather: όρος που υποδηλώνει ότι οντότητες (άνθρωποι) παρόμοιου τύπου, ενδιαφερόντων, προσωπικότητας, χαρακτήρα ή άλλης διακριτικής ιδιότητας τείνουν να συσχετίζονται αμοιβαία].

Πώς ξεκίνησαν όλα

Όπως σημειώθηκε από τον Mike Benz, η ιδέα να έχει η Κοινότητα των Υπηρεσιών Πληροφοριών (IC) την ικανότητα να παρακολουθεί και να χαρτογραφεί πολιτικές κοινότητες τύπου «Birds of a Feather» προκειμένου είτε να κινητοποιούνται είτε να εξουδετερώνονται, δικαιολογείται (και εξακολουθεί να δικαιολογείται) στο όνομα της αντιτρομοκρατίας. Σήμερα, όπως έχουμε δει ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας, χρησιμοποιείται για τον έλεγχο του δημόσιου λόγου, την καταστολή της αλήθειας και την προώθηση της προπαγάνδας.

Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο του δημόσιου λόγου είναι μια τεχνική τεχνητής νοημοσύνης (AI) που ονομάζεται επεξεργασία φυσικής γλώσσας (NLP). Είναι ένας τρόπος να συγκεντρωθούν όλοι όσοι πιστεύουν ένα συγκεκριμένο πράγμα στο διαδίκτυο σε βάσεις δεδομένων κοινότητας με βάση τις λέξεις που χρησιμοποιούν, τα hashtag, τα συνθήματα και τις εικόνες. Ο Mike Benz εξηγεί:

«Αναδυόμενες αφηγήσεις, κάθε είδους συσχέτιση μετα-δεδομένων, όλα όσα μπορούν να συγκεντρωθούν για να δημιουργηθεί ένας τοπογραφικός χάρτης δικτύου με το τι πιστεύετε και με ποιον σχετίζεστε, ώστε να μπορούν να απορρίπτονται όλα με γρήγορο, ακριβή και περιεκτικό τρόπο από τις ομάδες Λογοκρισίας («εποπτείας περιεχομένου» – Fact Checkers), γιατί είναι όλα Birds of a Feather. Tο γεγονός ότι αυτό προήλθε από το κράτος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, το οποίο τρέχει τo πρόγραμμα σήμερα, για μένα αποδεικνύει ότι υπάρχει μια συνέχεια μεταξύ της ελευθερίας του Διαδικτύου και της λογοκρισίας στο Διαδίκτυο».

Τι είναι το κράτος Εθνικής Ασφάλειας;

Για λόγους σαφήνειας, όταν ο Mike Benz μιλά για το «Κράτος Εθνικής Ασφάλειας», αυτό στο οποίο αναφέρεται είναι το σύνολο των θεσμών που υποστηρίζουν τη βασισμένη σε κανόνες διεθνή τάξη. Στις ΗΠΑ, αυτοί οι θεσμοί περιλαμβάνουν: το Πεντάγωνο, το Υπουργείο Εξωτερικών (State Department), το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (Department of Homeland Security – DHS), ορισμένα τμήματα του Υπουργείου Δικαιοσύνης (DOJ) και τις 17 υπηρεσίες πληροφοριών (που συγκροτούν την Κοινότητα Πληροφοριών – IC).

Από αυτούς, το Πεντάγωνο, το Υπουργείο Εξωτερικών και η Κοινότητα Πληροφοριών (IC) είναι οι τρεις κεντρικοί φορείς που διαχειρίζονται την αμερικανική παγκόσμια αυτοκρατορία από τη δεκαετία του 1940. Υποτίθεται ότι κανένας από αυτούς τους φορείς δεν μπορεί να λειτουργήσει στο εσωτερικό της χώρας, αλλά η δύναμή τους έχει επεκταθεί τόσο πολύ και έχουν αναπτύξει έναν εξαιρετικό μηχανισμό ξεπλύματος χρήματος για να μπορούν να χρηματοδοτούν τις δραστηριότητές τους στο εξωτερικό και να ελέγχουν αποτελεσματικά πολλές πολιτικές υποθέσεις στο εσωτερικό, όπως ομιλία στο διαδίκτυο».

Η CIA δημιουργήθηκε το 1947 με βάση το Νόμο Εθνικής Ασφάλειας, προκειμένου να κάνει πράγματα τα οποία το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήθελε να γίνουν, αλλά δεν μπορούσε να τα κάνει το ίδιο λόγω των διπλωματικών επιπτώσεών τους – πράγματα όπως νοθεία εκλογών, δολοφονίες, έλεγχος μέσων ενημέρωσης, δωροδοκία και άλλες τακτικές ανατροπής.

Η Γέννηση του Υβριδικού Πολέμου

Ο Mike Benz συνεχίζει να εξηγεί το πώς και γιατί εμφανίστηκε η λογοκρισία στο Διαδίκτυο όταν εμφανίστηκε:

«Λοιπόν, υπάρχει το Κράτος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ και μετά υπάρχει το διατλαντικό δίκτυο που περιλαμβάνει το ΝΑΤΟ. Η ιστορία της εμπλοκής της κυβέρνησης στη λογοκρισία του Διαδικτύου ξεκίνησε ουσιαστικά μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, η οποία ήταν η μεγαλύτερη ταπείνωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής της εποχής Ομπάμα.

Η Σχολή Εξωτερικής Πολιτικής της Ατλάντα ήταν βαθιά ανήσυχη από αυτό το συμβάν και το απέδωσε στο γεγονός ότι στην Ανατολική Ουκρανία και την Κριμαία υπήρχαν πληθυσμοί που υποστηρίζουν τη Ρωσία εξαιτίας της αποτυχίας των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών να διεισδύσουν στα τοπικά μέσα ενημέρωσης τους και στην ιδέα ότι το μυαλό τους στρέφονταν προς τους Ρώσους, λόγω του φιλορωσικού περιεχομένου που διακινούνταν στο διαδίκτυο.

Τότε, το ΝΑΤΟ διακήρυξε το Δόγμα του λεγόμενου Υβριδικού Πολέμου – την ιδέα ότι η Ρωσία είχε προσεταιριστεί την Κριμαία όχι μέσω στρατιωτικής προσάρτησης, αλλά κερδίζοντας τις καρδιές και τα μυαλά των κατοίκων της Κριμαίας, μέσω της προπαγάνδας τους. Και το δόγμα του υβριδικού πολέμου, που γεννήθηκε το 2014, ήταν η ιδέα ότι ο πόλεμος δεν είχε πλέον χαρακτήρα συμβατικού πολέμου.

Στην Ευρώπη δεν έγινε κανένας συμβατικός πόλεμος μεταξύ μεγάλων δυνάμεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντίθετα, η σύγκρουση διεξάγονταν στις καρδιές και στο μυαλό των ανθρώπων. Στην πραγματικότητα, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ένα δόγμα μετά το 2014 με τίτλο «Από τα τανκς στα tweets», και μετατόπισε την εστίασή του από τον συμβατικό πόλεμο στον πόλεμο των ιδεών και των απόψεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο.

Όταν συνέβη το Brexit, τον Ιούνιο του 2016, κατηγορήθηκε η ρωσική επιρροή. Και έτσι όλοι αυτοί οι θεσμοί που υποστήριξαν τον έλεγχο του Διαδικτύου στην Ανατολική Ευρώπη είπαν: “Ο έλεγχος πρέπει να εφαρμοστεί τώρα. Είναι πια θέμα όλης της Ευρώπης”.

Όταν ο Τραμπ μετά την εκλογή του δήλωσε ότι σκεπτότανε τη διάλυση του ΝΑΤΟ, άνοιξαν οι πύλες της κόλασης. Και η ιδέα ότι πρέπει να λογοκρίνουμε το Διαδίκτυο μετατράπηκε από απλή άποψη σε κάτι απολύτως απαραίτητο για τη διάσωση ολόκληρης της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες, που προέκυψε από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εκείνη την εποχή, το σκεπτικό ήταν ότι το Brexit του Ηνωμένου Βασιλείου, επρόκειτο να ακολουθήσει το Frexit, στη Γαλλία, από την Μαρίν Λεπέν, ότι ο Matteo Salvini θα προκαλούσε το Italexit στην Ιταλία, και μετά θα ακολουθούσε το Grexit στην Ελλάδα, το Spexit στην Ισπανία και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαλύονταν, μόνο και μόνο επειδή θα έφταναν στην εξουσία δεξιά λαϊκίστικά κόμματα, μέσω της λαϊκής ψήφου.

Αυτά τα κόμματα θα ψήφιζαν πολιτικές φιλεργατικές και φθηνής ενέργειας που θα τους έκαναν να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με τη Ρωσία, λόγω των φθηνότερων τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Τότε, ξαφνικά, δεν θα έχετε ΕΕ, δεν θα έχετε ΝΑΤΟ και μετά, δεν θα έχετε δυτική στρατιωτική συμμαχία.

Έτσι, από εκείνη τη στιγμή, μετά την εκλογή Τραμπ (2016) εκδηλώθηκε ένα διπλωματικό σόου από αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, που επιδίωκαν προαγωγές τον Νοέμβριο του 2016 και μετατάξεις από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Αποδείχθηκε ότι όλοι απολύθηκαν, επειδή κάποιος με 5% πιθανότητες να εκλεγεί κατέληξε να κερδίσει εκείνη την ημέρα.

Έτσι, πήραν από τις διεθνείς συνδέσεις τους, τα διεθνή δίκτυά τους από το Συμβούλιο της Ατλάντα, το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), ολόκληρο το think tank, από οιονεί στρατιωτικές πηγές, χρηματοδοτούμενες από μια σούπα MKO που με τη σειρά τους χρηματοδοτούνταν από την κυβέρνηση. Όλο αυτό το πλέγμα, ξεκινώντας από τον Ιανουάριο 2017, αποδύθηκε σε ένα διεθνή αγώνα δρόμου, για να πειστούν οι ευρωπαϊκές χώρες να αρχίσουν να λογοκρίνουν το διαδίκτυο τους…

Από αυτό προέκυψε το NetzDG [Netzwerkdurchsetzungsgeset – Νόμος για την επιβολή του δικτύου] στη Γερμανία, ο οποίος εισήγαγε την λογοκρισία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η οποία στηρίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη.

Σε όλα αυτά, πρωτοστάτησε ένα δίκτυο ανθρώπων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου, οι οποίοι στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τους δικούς τους ανθρώπους στην κυβέρνηση για να προμηθεύονται κρατικές επιχορηγήσεις και συμβάσεις από το… Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο. Και, τελικά, όλοι στράφηκαν σε αυτές τις εταιρείες τεχνολογίας για να καθορίσουν και τις πολιτικές».

Απειλή από μέσα

Για να συνοψίσουμε: η υποδομή για την παγκόσμια λογοκρισία του Διαδικτύου δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από βετεράνους της κοινότητας των υπηρεσιών πληροφοριών (IC) κατά την κυβέρνηση Τραμπ και, εν συνεχεία, αυτή η υποδομή χρησιμοποιήθηκε για να επιβάλει διεθνή λογοκρισία διεθνώς κατά τη διάρκεια του COVID στα τέλη του 2019 με αρχές 2020. Ο Mike Benz συνεχίζει:

«Αυτοί οι βετεράνοι δεν ήταν μόνοι. Η πλήρης ιστορία δεν αφορά μόνο την σκιώδη κατάσταση ασφαλείας και την επέκταση της. Το γεγονός είναι ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεν είχε ποτέ τον έλεγχο του υπουργείου Άμυνας, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή της κοινότητας πληροφοριών.

Η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών (IC) ήταν αυτή που ουσιαστικά καθοδήγησε την πρώτη του παραπομπή του Τραμπ, που οδήγησε σε δυόμισι χρόνια έρευνας από ειδικό εισαγγελέα ο οποίος επικεντρώθηκε σε 12 έως 20 από τους στενότερους συνεργάτες του Τραμπ. Και είχες έναν αρχηγό του επιτελείου που κάλυπτε τους αναμεμειγμένους στρατιωτικούς από την κυβέρνηση. Οι σταδιοδρομίες τους στο κράτος απειλούσαν εκ των έσω τους πολιτικούς διορισμένους. Το έζησα ο ίδιος.

Αυτή η μόνιμη πτυχή της Ουάσιγκτον, με απερίσπαστη σταδιοδρομία σε υψηλές θέσεις, σε συνδυασμό με έναν πόλεμο στο GOP (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) μεταξύ της λαϊκίστικης και της νεοσυντηρητικής δεξιάς (με τη νεοσυντηρητική δεξιά να περιλαμβάνει πολλούς Ρεπουμπλικάνους, το Υπουργείο Άμυνας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και την Κοινότητα Πληροφοριών IC), προκειμένου να ματαιώσουν την ατζέντα του τότε προέδρου, επέτρεψαν σε αυτό το πολιτικό δίκτυο και τους συμμάχους του εντός της κυβέρνησης, να δημιουργήσουν αυτά τα κορυφαία μορφώματα λογοκρισίας.

Για παράδειγμα, έτσι δημιούργησαν το πρώτο μόνιμο γραφείο λογοκρισίας στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) με τη μορφή της οντότητας που ονομάζεται CISA [Υπηρεσία Κυβερνοασφάλειας και Ασφάλειας Υποδομής – Cybersecurity and Infrastructure Security, που ιδρύθηκε στο DSA το Νοέμβριο του 2018).

Αυτό επιτεύχθηκε επειδή τα εξαγορασμένα μέσα ενημέρωσης και η Κοινότητα Πληροφοριών έκαναν χρήση του αβάσιμου ισχυρισμού ότι η Ρωσία είχε δυνητικά χακάρει τις εκλογές του 2016, ότι είχε παραβιάσει τις εκλογικές μηχανές ή το λογισμικό της ψηφοφορίας και ότι μπορεί να το κάνει στο μέλλον. Και, συνεπώς, εξαιτίας αυτού, «χρειαζόμασταν» μια πάνοπλη μονάδα DHS για την προστασία της κυβερνοασφάλειάς μας από τους Ρώσους.

Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας ειδικό εισαγγελέα Mueller τον Ιούνιο του 2019, η μονάδα CISA στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) —που τα είχε δημιουργήσει όλα αυτά, υποτίθεται μόνο για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο — αποφάνθηκε ότι “η διαδικτυακή συζήτηση είναι απειλή για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, διότι εάν υπονομεύει την πίστη ή την εμπιστοσύνη του κοινού στις εκλογές μας, χρησιμοποιώντας αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τότε αυτή συνιστά μια μορφή απειλής για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, που είναι απαραίτητη για την ασφάλειά μας”. ‘

Και έτσι επεκτάθηκαν από την προστασία της κυβερνοασφάλειας στη δημιουργία μιας υπηρεσίας λογοκρισίας στον κυβερνοχώρο, επειδή εάν γράψετε κάτι σχετικά με τα ψηφοδέλτια της επιστολικής ψήφου, για παράδειγμα, στις εκλογές του 2020, αυτό θεωρείται ως κυβερνοεπίθεση σε κρίσιμες υποδομές της χώρας, δηλαδή τις εκλογές.

Μετά απ’ αυτό, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) είπε στη συνέχεια: “η δημόσια υγεία είναι επίσης ζωτικής σημασίας υποδομή του κράτους“. Έτσι, έκτοτε, το DHS κατευθύνει τις εταιρείες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να λογοκρίνουν όλες τις απόψεις για τον COVID-19.

Εν συνεχεία, άρχισαν να κάνουν ίδιο για τα χρηματοπιστωτικά συστήματα, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, για τον πόλεμο της Ουκρανίας, για τη μετανάστευση. Και στα τέλη του 2022, ο επικεφαλής της CISA δήλωσε ότι ακόμη και “η γνωστική υποδομή είναι υποδομή ζωτικής σημασίας”».

Οι ρωγμές εμφανίστηκαν μόνο αφού οι Ρεπουμπλικάνοι πήραν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Νοέμβριο του 2022 και αφού ο Έλον Μασκ εξαγόρασε το Twitter. Η δημόσια υποστήριξη προς την κυβέρνηση μειώθηκε ενώ η απελευθέρωση των αρχείων του Twitter από τον Μασκ αποκάλυψε την έκταση της εμπλοκής της κυβέρνησης στη λογοκρισία των Αμερικανών.

Μέχρι στιγμής, ωστόσο, η ευαισθητοποίηση του κοινού δεν έχει αλλάξει καθόλου. Οι ίδιες οι οντότητες που κάποτε υποστήριζαν την ελευθερία του Διαδικτύου, όπως το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών, εξακολουθούν να χρηματοδοτούν και να προωθούν ενεργά τις δραστηριότητες λογοκρισίας από την κυβέρνηση.

Η AI δίνει στους λογοκριτές εξουσίες που μοιάζουν με αυτές του Θεού

Ο Mike Benz «συνειδητοποίησε τι ακριβώς συνέβαινε στο διαδίκτυο» τον Αύγουστο του 2016, αφού διάβασε μια σειρά από άρθρα που συζητούσαν τη χρήση του NLP (Νευρογλωσσικός Προγραμματισμός – Neuro-Linguistic Programming) για την παρακολούθηση και τη ρύθμιση της διανομής πληροφοριών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με βάση τις λέξεις που χρησιμοποιούνται. Όπως λέει ο Benz:

«Η DARPA παρείχε χρηματοδότηση ύψους δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων για την επεξεργασία της γλώσσας της τεχνητής νοημοσύνης (AI), που έχει την ικανότητα να τμηματοποιεί τη γλώσσα προκειμένου, φαινομενικά, να σταματήσει τη στρατολόγηση του ISIS μέσω του Facebook και του Twitter.

Ως μέρος της συζήτησης για την τοποθέτηση στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας, προβλήθηκε κατά κόρον η “διείσδυση” του ISIS στις ΗΠΑ που “στρατολογούσε” άτομα μέσω του Facebook και του Twitter. Και έτσι το Πεντάγωνο, η DARPA και η Κοινότητα Πληροφοριών (IC) ανέπτυξαν ένα γλωσσικού spyware για να χαρτογραφήσουν τους τρόπους με τους οποίους οι υποστηρικτές του ISIS μιλούν στο διαδίκτυο, τις λέξεις που χρησιμοποιούν, τις εικόνες που μοιράζονται, τα προθέματα, τα επιθήματα, όλες τις διαφορετικές συνδέσεις της κοινότητας.

Και μετά, διαπίστωσα ότι αυτό γινόταν με στόχο τον πολιτικό έλεγχο στο εσωτερικό και όχι την παρουσία της “ξένης” προπαγάνδας στο διαδίκτυο. Κι αυτό άλλαξε εντελώς το Διαδίκτυο για πάντα. Πριν από το 2016, δεν υπήρχε η τεχνολογική ικανότητα να εφαρμοστεί μαζική λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή ήταν η εποχή που η λογοκρισία θεωρούνταν αντιδραστική.

Οι καινοτομίες της τεχνολογίας της λογοκρισίας με την τεχνητή νοημοσύνη μετά το 2016 ήταν ο εξοπλισμός της λογοκρισίας με ένα είδος πυρηνικού όπλου. Δεν χρειάζεται πλέον ένας μόνιμος στρατός 100.000 ατόμων για να λογοκρίνει τον COVID. Χρειάζεται ένας καλός προγραμματιστής, που να συνεργάζεται με έναν μανιακό κοινωνικό επιστήμονα που περνάει όλη της τη ζωή χαρτογραφώντας τι λέει, π.χ., ο Δρ. Mercola ή οποιοσδήποτε άλλος στο διαδίκτυο και ποιο θέμα μιλάει αυτή την εβδομάδα, τι λένε οι ακόλουθοί του, τι λένε για αυτό το φάρμακο ή τι λένε για αυτό το εμβόλιο, ή τι λένε για αυτό τον οργανισμό.

Όλα αυτά μπορούν να καταγραφούν σε ένα λεξικό για το πώς και τι λέτε. Και τότε, όλη αυτή η συζήτηση μπορεί απλώς να μηδενιστεί. Ταυτόχρονα, μπορούν να ενισχύσουν εξαιρετικά τη γλώσσα που κατασκευάζουν οι ίδιοι. Έτσι, δίνονται εξουσίες ελέγχου σε ένα μικροσκοπικό αριθμό ανθρώπων -παρόμοιες μ’ αυτές του θεού- οι οποίοι μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν για να ελέγξουν τις συνομιλίες ολόκληρου του πληθυσμού.

Αυτό που είναι τρομακτικό σχετικά με τη συμμετοχή του Κράτους Εθνικής Ασφάλειας στον εξοπλισμό της λογοκρισίας με αυτό το πυρηνικό όπλο, είναι ότι όταν ανακάλυψαν τη δύναμη στα μέσα του 2018, άρχισαν να το διανέμουν σε όλες τις χώρες του κόσμου για σκοπούς πολιτικού ελέγχου – στην Γκάνα, στον Ισημερινό, στη Νοτιοανατολική Ασία, σε όλη την Ευρώπη».

Μπορούμε να απαλλαγούμε από τη λαβή της λογοκρισίας;

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, βρισκόμαστε σε ηρεμία. Η πανδημία του COVID έχει λήξει και, εκτός από τη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας, δεν υπάρχουν μεγάλες πολιτικές κρίσεις που να επιβάλλουν βαριά λογοκρισία. Ωστόσο, τα δίκτυα και οι τεχνολογίες που κάνουν δυνατή την ριζική καταστολή είναι ήδη σε λειτουργία.

Είδαμε επίσης πρόσφατα πόσο εύκολο είναι να διεισδύσουν και να ανατραπούν τα εναλλακτικά μέσα επικοινωνίας και, επομένως, το γεγονός ότι υπάρχουν εναλλακτικές πλατφόρμες δεν εγγυάται ότι οι μελλοντικές προσπάθειες λογοκρισίας θα αποτύχουν. Όπως λέει ο Benz:

«Υπάρχουν πάρα πολλοί φορείς απειλής. Υπάρχουν πάρα πολλές ερωτήσεις σχετικά με το τι συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Project Veritas, με το πόσο γρήγορα έδιωξε τον James O’Keefe μετά την κυκλοφορία του πιο viral βίντεό του για την Pfizer.

Κάτι παρόμοιο έχει συμβεί με το Fox News με την [απόλυση] του Tucker Carlson, του πιο δημοφιλούς παρουσιαστή της καλωδιακής τηλεόρασης στη χώρα — με τρεις φορές περισσότερες τηλεθεάσεις από όποια εκπομπή του CNN. Οι θεσμοί μπορούν να επιλεγούν τον στόχο και να διεισδύσουν όταν ασκηθεί αρκετή πίεση».

Η Υπερατλαντική Πλευρική Επίθεση 2.0 σε εξέλιξη

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η αμερικανική λογοκρισία ξεκίνησε πραγματικά από το ΝΑΤΟ. Ο Benz αναφέρεται σε αυτό ως μια υπερατλαντική πλευρική επίθεση 2.0 (Transatlantic Flank Attack 2.0) Βασικά, όταν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ θέλουν να επηρεάσουν το Διαδίκτυο στο εσωτερικό, πρώτα συνεργάζονται με τους Ευρωπαίους εταίρους τους για να θεσπίσουν τις απαραίτητες ρυθμιστικές αλλαγές στην Ευρώπη. Αυτές διαχέονται στην αγορά των ΗΠΑ, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι η Κοινότητα Πληροφοριών (IC) δεν έχει καμία σχέση με αυτό.

Η πρώτη υπερατλαντική πλευρική επίθεση έλαβε χώρα στις αρχές του 2017 με το NetzDG (Netzwerkdurchsetzungsgeset – Νόμος για την επιβολή του δικτύου) στη Γερμανία, ο οποίος εισήγαγε την λογοκρισία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που στηρίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη. Τώρα βρισκόμαστε ξανά υπό υπερατλαντική πλευρική επίθεση, (έκδοση 2.0) μέσω του Νόμου για τις Ψηφιακές Αγορές. Ο Benz λέει ότι αυτός ο νόμος, θα καταστήσει πολύ δύσκολο για το Rumble και άλλες πλατφόρμες ελευθερίας του λόγου να διατηρήσουν την ελευθερία τους και κατά την επόμενη πανδημία. Μόλις αυτές οι πλατφόρμες υποχρεωθούν να συμμορφωθούν με τον νόμο για τις ψηφιακές αγορές από την ευρωπαϊκή πλευρά, οι αλλαγές θα γίνουν αισθητές παντού.

Αιτία για προσεκτική αισιοδοξία

Ενώ ο Benz εξακολουθεί να ελπίζει ότι θα παρουσιαστούν λύσεις για την παγκόσμια λογοκρισία, αναγνωρίζοντας ότι οι δυνάμεις που συμμετέχουν είναι τεράστιες και οι κίνδυνοι μεγάλοι.

«Όσο περισσότερο ερευνάς αυτό που αντιμετωπίζουμε, τόσο πιο απογοητευτικό γίνεται. Νομίζω ότι πρέπει να διατηρήσουμε την ελπίδα για να διατηρήσουμε την ενέργεια και την ορμή. Με την ορμή, μπορούν να συμβούν περίεργα πράγματα, ακόμα κι αν υποτεθεί ότι δεν θα κερδίσουμε. Τα περίεργα πράγματα σπάνε, ή ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια.

Όλες οι μικρές αδυναμίες του συστήματος δοκιμάζονται, από κάποια ορμή εδώ και εκεί. Για παράδειγμα, η εξαγορά του Twitter από τον Έλον Μασκ είναι πιθανώς ο λόγος που το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ξεπέρασε το χάος σε όλες αυτές τις έρευνες του Κογκρέσου σχετικά με τον ρόλο της κυβέρνησης στη λογοκρισία.

Ένιωθαν σαν να είχαν σύμμαχο το Twitter, ότι είχαν την υποστήριξη δισεκατομμυριούχων. Και ξαφνικά, εκδηλώθηκε ένας καταρράκτης. Λοιπόν, είμαι αισιόδοξος. Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) βρίσκεται σε πανικό αυτή τη στιγμή. Καθάρισαν τον ιστότοπό τους από όλες τις εγχώριες πράξεις λογοκρισίας που κατέγραψαν, για τις οποίες ήταν υπερήφανοι επί δύο ολόκληρα χρόνια μετά την καταστροφή του διοικητικού συμβουλίου παραπληροφόρησης τον Απρίλιο του 2022.

Στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) είχαν ήδη ένα μια υπηρεσία-Υπουργείο Αλήθειας, που απλώς, το ανέφεραν σε έναν πίνακά τους με λάθος όνομα. Δεν το έλεγαν CISA. Έκαναν το λάθος να το αποκαλέσουν με το σωστό οργουελικό του όνομα, και αυτό εξάλειψε όλη την πολιτική υποστήριξη σ’ αυτό τον μηχανισμό.

Προσωπικά, είμαι αισιόδοξος και είναι τιμή μου που αποτελώ μέρος των ανθρώπων που παλεύουν εναντίον της λογοκρισίας.

Αλλά έχοντας δει, πάρα πολλές επαναλήψεις της χρήσεις της εργαλειοθήκης τους, μπορώ να πω ότι πρόκειται για μια μεσαιωνική εργαλειοθήκη βασανιστηρίων που μπορεί να κάνει περίεργα πράγματα. Αλλά, και η πίεση μπορεί να κάνει περίεργα πράγματα. Και έτσι είμαι προσεκτικά αισιόδοξος».

Η βασική ραχοκοκαλιά του Διαδικτύου δεν είναι πολιτικά ουδέτερη

Κατά την άποψή μου, η αποκέντρωση του Διαδικτύου είναι μια βασική καινοτομία που θα μπορούσε να σπάσει τη λαβή της λογοκρισίας. Τούτου λεχθέντος, άλλες πτυχές, όπως η κυβερνοασφάλεια, πρέπει επίσης να επανεφευρεθούν.

Το CloudFlare, για παράδειγμα, μια υπηρεσία παράδοσης περιεχομένου και cloud ασφάλειας στον κυβερνοχώρο, ελέγχει βασικά το Διαδίκτυο επειδή προστατεύει τις διαδικτυακές επιχειρήσεις και τις πλατφόρμες από τους χάκερ που χρησιμοποιούν επιθέσεις τύπου «Άρνηση υπηρεσίας» (Denial–of–Service – DoS). Χωρίς αυτό, δεν μπορείτε να επιβιώσετε στο διαδίκτυο εάν είστε μεγάλη επιχείρηση. Ακόμη και με ένα αποκεντρωμένο Διαδίκτυο, το CloudFlare μπορεί να εξακολουθήσει να μπορεί να ασκεί έλεγχο αφήνοντας τους ιστότοπους ανοιχτούς σε επιθέσεις DDoS (κατανεμημένης άρνησης υπηρεσίας).

Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η CloudFlare (https://www.cloudflare.com/), εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες προστασίας, πολιτικοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά το 2016, όταν αποφάσισε να αφαιρέσει την προστασία από έναν ιστότοπο που ονομάζεται Kiwi Farms, ο οποίος εξέφραζε απόψεις κατά των τρανς. Ως αποτέλεσμα, ο ιστότοπος έπρεπε να μεταφερθεί σε έναν ρωσικό διακομιστή για να συνδεθεί ξανά.

Βασικά, οι πολίτες των ΗΠΑ ωθηθούν να αναζητήσουν την ελευθερία του Διαδικτύου στη Ρωσία, επειδή η αρχιτεκτονική τους δεν μπορούσε να υποστηριχθεί στις ΗΠΑ – και όλα αυτά επειδή μια κυβερνητική υπηρεσία του διαδικτύου έλαβε μια πολιτική απόφαση, πιθανότατα κατόπιν εντολής του Κοινότητας Πληροφοριών (IC). Ο Benz λέει:

«Για παράδειγμα, εάν υπάρξει άλλη πανδημία, και υπάρξει πίεση για ορισμένες ιατρικές παρεμβάσεις ή αντίμετρα με τα οποία ορισμένες τοποθεσίες δεν συμβαδίζουν, το CloudFlare, οπωσδήποτε, θα μπορούσε να είναι ένα όπλο από αυτή την άποψη.

Ένα από τα πράγματα που βρήκα τόσο ανησυχητικό είναι ότι η CISA, αυτή η υπηρεσία λογοκρισίας του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), μετά τις εκλογές του 2020 δημιούργησε μια υποεπιτροπή σύνδεσής της με τον ιδιωτικό τομέα για πολιτικές παραπληροφόρησης και στον ιδιωτικό τομέα. Ήταν μια υποεπιτροπή 7 ατόμων, όλοι τους κορυφαίοι ειδικοί στη λογοκρισία στα Πανεπιστήμια της Ουάσιγκτον και του Στάνφορντ.

Ο Vijaya Gadde, ο πρώην επικεφαλής λογοκρισίας στο Twitter, ήταν μέρος αυτή της επιτροπής. Ήταν πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι ο Διευθύνων Σύμβουλος του CloudFlare ήταν και ένα από τα 7 μέλη στο συμβούλιο λογοκρισίας του DHS».

Σημαντικές προκλήσεις για ένα αποκεντρωμένο Διαδίκτυο

Ο Benz συνεχίζει:

«Για να προχωρήσετε στις διάφορες προκλήσεις ενός αποκεντρωμένου Διαδικτύου, όταν ανεβείτε στη στοίβα της λογοκρισίας… μπορούν να μετακινηθούν σε διακομιστές cloud, σε επεξεργαστές πληρωμών, ακόμη και σε πράγματα όπως το CloudFlare και η προστασία της υποδομής σας.

Στην πρώιμη εποχή της λογοκρισίας, υπήρξε μια διάψευση από τους υποστηρικτές της λογοκρισίας ότι αν δεν σας αρέσει αυτό που κάνουν οι εταιρείες του ιδιωτικού τομέα, μπορείτε να φτιάξετε τις δικές σας εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Φτιάξτε το δικό σας Google, το δικό σας YouTube, το δικό σας Facebook, το δικό σας Twitter.

Και μετά, αυτό που άρχισε να συμβαίνει καθώς η λογοκρισία έγινε τελείως τρελή, και μεταβλήθηκε από ανησυχητική σε κορεσμένη… άρχισε να ασχολείται μ’ αυτές τις εναλλακτικές πλατφόρμες κοινωνικών μέσων όπως η Gab και η Parler, που προσπάθησαν να ξεφύγουν από τον έλεγχο του περιεχομένου τους από την Big Tech. Αλλά αυτό που συνέβη είναι ότι αυτές οι εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως η Parler, καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Η Parler από-πλατφορμοποιήθηκε από ολόκληρο το Διαδίκτυο. Την απέσυραν από τις υπηρεσίες Web της Amazon. Την έδιωξαν από όλες τις τράπεζες. Την απέκλεισαν από παρόχους email. Δεν μπορούσε να συνδεθεί με το διαδίκτυο. Δεν διατήρησε ούτε καν τη δυνατότητα να δημοσιεύουν οτιδήποτε εκεί. Έτσι, από δημιουργία της δικής σας εταιρείας μέσων κοινωνικής δικτύωσης έγινε δημιουργία της δικής σας τράπεζας.

Τώρα πρέπει να δημιουργήσετε τη δική σας τράπεζα και να πάρετε τραπεζική άδεια για τους επεξεργαστές πληρωμών. Πρέπει να δημιουργήσετε τη δική σας διανομή email. Πρέπει να δημιουργήσετε τους δικούς σας διακομιστές cloud. Πρέπει να δημιουργήσετε τους δικούς σας παρόχους υπηρεσιών λογισμικού. Και, τελικά, θα χρειαστεί να τοποθετήσετε τα δικά σας υποθαλάσσια καλώδια στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ωκεανό; Οι εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης δεν επινόησαν το διαδίκτυο. Είναι επάλληλες με την υποδομή του Πενταγώνου».

Το Σώμα πρέπει να αποζημιώσει τη βιομηχανία της λογοκρισίας

Χωρίς αμφιβολία, θα υπάρξει κι άλλη κρίση, είτε πρόκειται για άλλη μια πανδημία είτε για πόλεμο ή κάτι άλλο, που θα βάλει ξανά τη μηχανή λογοκρισίας σε πλήρη λειτουργία. Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε ηρεμία, οπότε είναι κατάλληλη ώρα να σκεφτούμε τί έρχεται και να προετοιμαστούμε. Το ερώτημα είναι τι μπορούμε να κάνουμε; Πώς προετοιμαζόμαστε και πώς να αντεπιτεθούμε;

Σύμφωνα με τον Benz, μία από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές που θα είχε άμεσο αποτέλεσμα, και θα μπορούσε να εφαρμοστεί αυτή τη στιγμή, θα ήταν να αφαιρεθεί η κρατική χρηματοδότηση από τη βιομηχανία λογοκρισίας. Εξηγεί:

«Αυτή τη στιγμή, υπάρχει μια Βουλή που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους. Το πλεονέκτημα του Σώματος είναι ότι ελέγχει τις πιστώσεις, τα πορτοφόλια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Εάν η Επιτροπή Πιστώσεων της Βουλής λάμβανε σοβαρά υπόψη την κρατική επιχορήγηση των δικτύων λογοκρισίας στον ιδιωτικό τομέα, θα μπορούσατε να αποζημιώσετε την αστυνομία του λόγου, παρόλο που, από την πλευρά της τεχνητής νοημοσύνης, χρειάζεται μόνο ένας καλός κωδικοποιητής για να μπορέσει να αφαιρέσει μια ολόκληρη πολιτική φιλοσοφία.

Το γεγονός είναι ότι μπορούν να κάνουν αυτή τη δουλειά μόνο λόγω μιας στρατιάς από ανθρώπους των κοινωνικών επιστημών σε 45 διαφορετικά κολέγια και πανεπιστήμια των ΗΠΑ, που πληρώνονται. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες από αυτούς που πληρώνονται μέσω του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών, μέσω επιχορηγήσεων του DARPA και επιχορηγήσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για να χαρτογραφήσουν τις κοινότητες στο διαδίκτυο ως αντικείμενο της κοινωνικής επιστήμης και στη συνέχεια να το παρέχουν στον επιστήμονα των υπολογιστών για να το λογοκρίνει.

Το ίδρυμά μου, το Ίδρυμα για την Ελευθερία στο Διαδίκτυο, έχει αναλυτικά 100 εκατομμύρια δολάρια, μόλις τους τελευταίους 18 μήνες, που έχουν μεταφερθεί από τα ομοσπονδιακά κυβερνητικά όργανα απευθείας στα μέλη της λογοκρισίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η λογοκρισία δεν είναι πια πράξη, είναι βιομηχανία και μπορείς να ακρωτηριάσεις τις δομές των ικανοτήτων της.

Η ικανότητα της λογοκρισίας βασίζεται στην υποδομή μιας βιομηχανίας που βασίζεται στην κυβέρνηση για να την πληρώνει για να ηγηθεί της διείσδυσής τους στους θεσμούς.

Αυτήν τη στιγμή, υπάρχουν περίπου 8 διαφορετικές επιτροπές του Κογκρέσου που προσπαθούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα από διαφορετικές πλευρές. Έχω ενημερώσει προσωπικά 8 διαφορετικές επιτροπές του Κογκρέσου… Αλλά μόνο λίγες από αυτές τις επιτροπές το παίρνουν το θέμα αρκετά σοβαρά για να συνεχίσουν την έρευνά του σε βάθος.

Η CISA συνεργάστηκε με δεκάδες εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης στον ιδιωτικό τομέα για να καλύψει τη λογοκρισία της κυβέρνησης στον ιδιωτικό τομέα. Το ίδρυμα με το οποίο συνεργάστηκε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ήταν το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ειδικότερα το Stanford Internet Observatory.

Η Υποεπιτροπή Οπλοποίησης του Τζιμ Τζόρνταν μόλις κάλεσε το Στάνφορντ για αυτό που αποκαλώ την τέλεια διατηρημένη σκηνή του εγκλήματος σε βάρος της Πρώτης Τροποποίησης. Το Στάνφορντ διατηρούσε σχολαστικά αρχεία καταγραφής όλων των δραστηριοτήτων λογοκρισίας του σε συνεργασία με κυβερνητικούς αξιωματούχους για την πανδημία COVID-19.

Περιέγραψαν 66 περιπτώσεις που λογοκρίθηκαν στο διαδίκτυο, που είχαν να κάνουν με τα πάντα: σχετικά με τα εμβόλια, την αποτελεσματικότητα των μασκών, την αντίθεση στις εντολές Lockdown. Και μετά, είχαν μια τέταρτη κατηγορία για τις θεωρίες συνωμοσίας, για οτιδήποτε έλεγε κάποιος για το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) ή τον Μπιλ Γκέιτς.

Τώρα οι αρμόδιοι του Στάνφορντ αρνούνται να συμμορφωθούν με την κλήτευσή τους από την Υποεπιτροπή του Κογκρέσου, και επιμένουν στην άρνησή τους. Ο Steve Bannon, ανεξάρτητα από τη γνώμη σας γι’ αυτόν, όταν κατηγορήθηκε για μη συμμόρφωση σε κλήτευσή του, αντιμετωπίστηκε με ποινικές κυρώσεις. Αρμόδιο για την επιβολή κυρώσεων είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Εξ’ ου και το ερώτημα εάν θα επιβάλλει ποινικές κυρώσεις στο Στάνφορντ, επειδή αρνήθηκε την κλήτευση του Κογκρέσου;

Όλες οι σχετικές πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται με βάση το Νόμο Ελευθερίας της Πληροφορίας (FOIA). Και ο μόνος λόγος που δεν μπορείς να τις απαιτήσεις με βάση το Νόμο FOIA είναι επειδή «ξέπλυναν» τη λογοκρισία της κυβέρνησης μέσω του Στάνφορντ. Στην προσπάθειά μου να πάρω τις πληροφορίες μέσω του νόμου FOIA, το DHS απάντησε: “Δεν τις έχουμε, παρόλο που επικοινωνούσαμε”. Αυτός είναι λοιπόν ο τρόπος με τον οποίο δομείται η CIA σε μια επιχείρηση, μέσω ενός ιστού εγχώριων και υπεράκτιων τραπεζών, ώστε να μην μπορείτε ποτέ να αποκτήσετε πραγματικά διαφάνεια. Το κάνουν τώρα για τη βιομηχανία της λογοκρισίας στο εσωτερικό. Το αν θα συνεχίσουν να το κάνουν είναι τώρα ένα τρομακτικό ανοιχτό ζήτημα».

DARPA (Υπηρεσία Έρευνας Προηγμένων Αμυντικών Προγραμμάτων – Defense Advanced Research Projects Agency) είναι οργανισμός του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, υπεύθυνος για την ανάπτυξη των αναδυόμενων τεχνολογιών για χρήση από το στρατό. Δημιουργήθηκε το Φεβρουάριο του 1958 ως «Υπηρεσία Έρευνας Προηγμένων Προγραμμάτων» (Advanced Research Projects Agency, ARPA) από τον τότε Πρόεδρο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ.

Χτίζοντας μια λύση για ολόκληρη την κοινωνία

Όπως εξηγεί ο Benz, η βιομηχανία της λογοκρισίας χτίστηκε ως μια προσπάθεια με στόχο ολόκληρη την κοινωνία. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), «η παραπληροφόρηση στο διαδίκτυο είναι ένα πρόβλημα ολόκληρης της κοινωνίας που απαιτεί μια λύση για ολόκληρη την κοινωνία». Με αυτό, εννοούν ότι 4 τύποι ιδρυμάτων έπρεπε να συγχωνευθούν σε ένα ενιαίο σύνολο. Αυτές οι τέσσερις κατηγορίες ιδρυμάτων και οι βασικές λειτουργίες τους είναι:

Κυβερνητικά ιδρύματα, τα οποία παρέχουν χρηματοδότηση και συντονισμό.
2. Ιδρύματα του ιδιωτικού τομέα που εφαρμόζουν τη λογοκρισία και αφιερώνουν κεφάλαια στη λογοκρισία μέσω προγραμμάτων εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.
Ιδρύματα της κοινωνίας των πολιτών (πανεπιστήμια, ΜΚΟ, ακαδημαϊκή κοινότητα, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί και ακτιβιστές) που κάνουν την έρευνα, την κατασκοπεία και τη συλλογή δεδομένων που στη συνέχεια δίνονται στον ιδιωτικό τομέα για λογοκρισία.
Μέσα ειδήσεων/ ιδρύματα ελέγχου γεγονότων (Fact Checkers), τα οποία ασκούν πίεση σε ιδρύματα, πλατφόρμες και επιχειρήσεις να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις λογοκρισίας.

Αυτό που κάνει το Foundation for Freedom Online είναι να εκπαιδεύει τους ανθρώπους σχετικά με αυτή τη δομή και τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να αναδιαρθρωθούν τα νομοθετικά σώματα και η κυβέρνηση, πώς μπορούν να δημιουργηθούν θεσμοί της κοινωνίας των πολιτών και πώς μπορούν να δημιουργηθούν μέσα ενημέρωσης για να υποστηρίξουν και να προωθήσουν την ελευθερία αντί λογοκρισία.

Μπορείτε να μάθετε περισσότερα στο foundationforfreedomonline.com.

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Για τα μιτοχόνδρια, βλ.

Τα «εμβόλια»-Frankenstein μπορούν να επηρεάσουν το γενετικό μας υλικό

Κλεάνθης Γρίβας

Ζούγκλα – 20 Μαΐου 2021

https://www.zougla.gr/apopseis/ta-emvolia-frankenstein-mporoun-na-epireasoun-to-genetiko-mas-iliko/

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: ΤΟ DNA ΤΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΩΝ

ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΛΛΑ ΔΥΟ DNA(Κλεάνθης Γρίβας)
ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΑ: ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΑΣ(καθ. GottfriedSchatz)
ΤA«ΕΜΒΟΛΙA» COVIDΜΠΟΡOYN ΝΑ ΑΛΛΑΞOYN ΜΟΝΙΜΑ ΤΟ DNA
ΤA«ΕΜΒΟΛΙA» COVIDΜΠΟΡOYN ΝΑ ΕΠΙΔΡΑΣOYN ΒΛΑΠΤΙΚΑ ΣΤΑ ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΑ
ΣΧΟΛΙΑ

Τάσσος Δίκας: ενεργοποίηση απέναντι στην παθητικοποίηση, παραίτηση, ατομισμό.

Από

anixneuseis

December 25, 2024

του Τάσσου Ν. Δίκα (*)

– Οι μέρες των Χριστουγέννων συμπίπτουν -και ως τελευταίες μέρες του 2024- για όλη την ανθρωπότητα, τον πλανήτη, την Ευρώπη και τη χώρα μας, με πολύ στενάχωρα θέματα που μας προβληματίζουν, μας μελαγχολούν, μας απογοητεύουν αλλά κυρίως μας παθητικοποιούν και αλλοιώνουν σταδιακά αξιακά μας χαρακτηριστικά ως προσωπικότητες των ενεργών και ευαισθητοποιημένων ευρωπαίων πολιτών.

– Συμπίπτουν με πολεμικές συγκρούσεις στην ευρύτερη γειτονιά μας που συνεχίζονται απρόσκοπτα και περιπλέκονται, έχοντας καταντήσει καθημερινότητα την απλή καταμέτρηση των απωλειών αμάχων -μεταξύ αυτών χιλιάδων παιδιών- με παράλληλη “αδυναμία” αποφασιστικής συμβολής, στη δημιουργία προϋποθέσεων τερματισμού του αδιέξοδου πολέμου Ρωσίας – Ουκρανίας, της γενοκτονίας στη Γάζα, που αποκτά χαρακτηριστικά ιδιότυπης “ρουτίνας” που -ταυτόχρονα- κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να κλιμακωθεί ανεξέλεγκτα…

– Συμπίπτουν με πολιτικές κρίσεις ισχυρών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου παρατηρούμε έκπληκτοι την οικονομική και πολιτική ακροβασία και αστάθεια σημαντικών κρατών όπου η πλέον συντηρητικές και ακροδεξιές πολιτικές ισχυροποιούνται. Ισχυροποιοπούνται βασισμένες σε απλουστευμένες αναγνώσεις και ερμηνείες υπαρκτών οικονομικών προβλημάτων που σχετίζονται και με την κρίση παραγωγικότητας, τη μείωση θέσεων εργασίας, την αναντιστοιχία προδιαγραφών παραγωγικής διαδικασίας σε σχέση με τρίτες ασιατικές – και όχι μόνο- αναπτυσσόμενες χώρες με επίκεντρο την Κίνα, την Ινδία κ.α και με απρόβλεπτο διεθνή παράγονται την νέα κυβέρνηση Τραμπ.

– Συμπίπτουν με εκφάνσεις συμπεριφορών και εφαρμοζόμενων πολιτικών σε κοινωνικό, περιβαλλοντικό και πολιτισμικό επίπεδο που μας προβληματίζουν ως αναντίστοιχες στοιχειωδών προϋποθέσεων σεβασμού του πλανήτη γη που μας φιλοξενεί, (της αλλοίωσης της χλωρίδας – πανίδας και της κλιματικής κρίσης) του μη έμπρακτου σεβασμού ανθρώπινων δικαιωμάτων, της συλλογικής και ατομικής αξιοπρέπειας, χωρίς καμία απολύτως διάκριση. Αυτά, πλέον, όχι μόνο παραμένουν ζητούμενα αλλά αμφισβητούνται -δυστυχώς- ως προαπαιτούμενα σε ευρωπαϊκές χώρες σε μία εμφανή συντηρητικοποίηση των κοινωνιών.

– Συμπίπτουν με έξαρση της βίας και της εγκληματικότητας -και όχι μόνο στη χώρα μας- από ανήλικα παιδιά, της οικογενειακής βίας, της βίας κατά των γυναικών και των γυναικοκτονιών, με διαδεδομένη πλέον την αβεβαιότητα, απογοήτευση, ανασφάλεια, εσωστρέφεια, ατομισμό και την εμμέσως ωθούμενη στοχοποίηση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, των μεταναστών και προσφύγων.

– Συμπίπτουν με συνεχιζόμενες οικονομικές πιέσεις στη καθημερινότητα των πολιτών, που διαπερνούν πολλά κοινωνικά στρώματα, ως απόρροια και γενικότερων παραμέτρων, αλλά κυρίως εφαρμοζόμενων πολιτικών που αδυνατούν να αναχαιτίσουν την ακρίβεια που έχει καταντήσει βραχνάς των οικογενειών προς όφελος ολιγοπωλίων και την διευρυνόμενη φτωχοποίηση κοινωνικών στρωμάτων και της ποιότητας ζωής που διακυβεύεται.

– Συμπίπτουν με δημοσκοπήσεις -σε εσωτερικό πολιτικό επίπεδο- (βλέπε δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega), που δείχνουν εκτός από την επιμονή της κοινωνικής δυσαρέσκειας και μια άλλη πολύ ανησυχητική τάση: Σχεδόν οι μισοί πολίτες της χώρας (47%) αισθάνονται απροστάτευτοι, έξω από το δίχτυ ασφαλείας που μπορεί να προσφέρει μια οργανωμένη πολιτεία.

– Συμπίπτουν με διευρυνόμενη αναλογία των πολιτών που συνεχίζουν να μην εμπιστεύονται το πολιτικό κοινοβουλευτικό σύστημα (με τους υφιστάμενους πολιτικούς σχηματισμούς) και βρίσκονται σε παθητική αναμονή ή σε αναποφασιστικότητα συμμετοχής και άσκησης εκλογικών δικαιωμάτων, όπου η μη εμπεδωμένη πρόταση εναλλακτικής προοδευτικής κυβερνησιμότητας, διατηρεί σε ισχυρό βασικό πόλο το κυβερνών κόμμα, παρ όλη την φθορά του σε συνδυασμό και με την μη ελκυστικότητα των κομμάτων ως περιεχόμενο και τρόπο εσωτερικής λειτουργίας που αποθαρρύνουν την ενεργό συμμετοχή των πολιτών ως μέλη.

– Συμπίπτουν, τέλος, ότι στις τελευταίες μέρες του 2024, ακόμη και το πανανθρώπινο μήνυμα των Χριστουγέννων επισκιάζεται από τον σύγχρονο τρόπο κοινωνικής συμπεριφοράς και από τα κατευθυνόμενα καταναλωτικά οικονομικά πλαίσια, με επιδερμικές lifestyle στάσεις ζωής ως πρότυπα για μίμηση, καθώς και από τα περιβάλλοντα “εικονικής” πραγματικότητας, όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εν πολλοίς εξουσιάζουν την βιωμένη πραγματικότητα και καθορίζουν εμμέσως πλην σαφώς τρόπους και προτεραιότητες κυρίως στις νέες γενιές.

– Παρ όλα αυτά τις μέρες αυτές υπάρχει η απόλυτη ανάγκη να αντισταθούμε στην απογοήτευση, στην εσωστρέφεια, στην παραίτηση και τον ατομισμό, και με συνείδηση των δυσκολιών, να διεκδικήσουμε -και συμβάλουμε με θετικότητα στο σκέλος που μας αναλογεί ως ενεργοί πολίτες- για να καλύτερο, ειρηνικό 2025 με ολιστική άποψη κοινωνικά, πολιτισμικά, περιβαλλοντικά, παραγωγικά, οικονομικά, εργασιακά, με την παιδεία και υγεία στο κοινωνικό επίκεντρο!

Καλά Χριστούγεννα με υγεία!

Για ένα δικαιότερο 2025,
με ολιστική κοινωνική και περιβαλλοντική θεώρηση!

Δεκέμβριος 2024

Τάσσος Ν. Δίκας
αρχιτέκτονας ομότιμο μέλος ΤΕΕ
Θεσσαλονίκη

έργο 1:Τ.Δ, άνθρωπος και περιβάλλον Ι, ξηρό παστέλ, 1997

έργο 2: Τ.Δ, εικονική πραγματικότητα ΙΙ, ξηρό παστέλ, 1997

έργο 3: Τ.Δ, άνθρωπος και περιβάλλον Ι, ξηρό παστέλ, 1999

…”δικαιότερο 2025, με ολιστική κοινωνική και περιβαλλοντική θεώρηση! “…(>άρθρο<)

“ιστογραμμή” tassosdikas blog

Οἱ εὐθῦνες τῶν 156 βουλευτῶν τῆς ΝΔ τό 2025

Από

pcuser

December 25, 2024

Μανώλης Κοττάκης

«ΚΛΕΒΩ» χρόνο αὐτές τίς μέρες μεταξύ τῶν ὑποχρεώσεων γιά τήν ἔκδοση τῆς «Ἑστίας», τῆς «Ἑστίας τῆς Κυριακῆς», τοῦ «Ἑστιάζω» καί τῆς «Θεσσαλονίκης», καί διαβάζω ἐκ παραλλήλου δύο ἔξοχα βιβλία τά ὁποῖα σᾶς προτρέπω νά δωρίσετε σέ οἰκεῖα σας πρόσωπα:

Τό «Ὑπόθεση Στάλιν» τοῦ ἐξαιρετικοῦ Βρεταννοῦ συγγραφέα Τζάιλς Μίλτον, τό ὁποῖο κυκλοφορεῖ ἀπό τίς ἐκδόσεις «Μίνωας» τοῦ φίλου Γιάννη Κωνστανταρόπουλου, καί τήν «Κρίση τοῦ δημοκρατικοῦ καπιταλισμοῦ» τοῦ Μάρτιν Γούλφ τῶν «Financial Times», πού κυκλοφορεῖ ἀπό τίς ἐκδόσεις «Ἀλεξάνδρεια».

Ὁ πρῶτος, ὁ Μίλτον, ὁ ὁποῖος ἐμφανίστηκε στήν Ἑλλάδα μέ τόν «Χαμένο Παράδεισο» καί μᾶς ἀποκάλυψε ἄγνωστες πτυχές τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς συγγράφει γιά νά συνθέτει ἐποχές ἐπί τῇ βάσει τῶν πηγῶν. Ἔχω δέ ἑδραία τήν ὑποψία ὅτι ἀξιοποιεῖ μέ ἄδεια καί τά ἀρχεῖα τοῦ Foreign Office. Καί γι’ αὐτό οἱ ἀποκαλύψεις του ἔχουν αὐξημένη ἐγκυρότητα. Ποιός θά τό ἔλεγε ὅτι οἱ ἐκδότες πού στά νιάτα τους ἦταν ἡγετικά στελέχη τοῦ ἀριστεροῦ φοιτητικοῦ κινήματος θά ἐξέδιδαν στήν ὥριμη ἡλικία τους βιβλία πού ἀπομυθοποιοῦν τόν …Στάλιν.

Πού τόν ἐμφανίζουν πλήρως ἐφησυχασμένο γιά τήν πιθανότητα γερμανικῆς εἰσβολῆς στήν Σοβιετική Ἕνωση μετά τήν ὑπογραφή τοῦ συμφώνου Ρίμπεντροπ – Μολότωφ καί διαρκῶς ἀπορρίπτοντα τά σημάδια καί τίς προειδοποιήσεις ὅτι αὐτή ἐπίκειται. Ἀκόμα καί ὅταν ἐξεδηλώθη δέν ἤθελε νά τό πιστέψει καί μιλοῦσε γιά «προβοκάτσια περιορισμένης ἔκτασης.» Εἶχε ἀποκοιμηθεῖ ἀποδεχόμενος πλήρως τήν θεωρία τοῦ κατευνασμοῦ. Τήν ὁποία στήν Μεγάλη Βρεταννία ὁ Τσῶρτσιλλ εἶχε ἀπορρίψει στό πρόσωπο τοῦ Τσάμπερλαίην.

Ὁ δεύτερος, ὁ Γούλφ, βαθύς γνώστης τῆς οἰκονομίας τῆς ἀγορᾶς καί τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος θέτει –εἶναι ὁ πρῶτος συστημικός πού τό θέτει μέ ἔνταση, τό πρόβλημα τῆς ποιότητας τῆς δυτικῆς Δημοκρατίας στόν 21ο αἰῶνα.

Ἡ ἀνάγνωση αὐτῶν τῶν δύο βιβλίων γίνεται σέ συγκεκριμένο γεωπολιτικό, ἐθνικό, καί ἰδεολογικό περιβάλλον. Τό κατεστημένο τοῦ Βερολίνου ἐπιχειρεῖ νά ἐμφανίσει τόν ἀκραῖο ἰσλαμιστή πού «θέρισε» ζωές στήν χριστουγεννιάτικη ἀγορά τοῦ Μαγδεμβούργου ὡς δῆθεν ἀκροδεξιό ἀντιισλαμιστή. Ἐνῷ τό μηντιακό του κατεστημένο χαρακτήρισε συγκέντρωση… μίσους τίς διαμαρτυρίες καί τίς συγκεντρώσεις χιλιάδων προτεσταντῶν Γερμανῶν ἐναντίον ὅλων ὅσοι ἐπιβουλεύονται τήν εἰρήνη καί τήν κοινωνική ὁμαλότητα στό ἔδαφος αὐτῆς τῆς μεγάλης χώρας. Ἡ Γερμανία «καίγεται», ἀλλά τό κατεστημένο της προκρίνει τόν κατευνασμό. Κάποιοι τήν δολοφονοῦν καί ἐκεῖνη τούς πετᾶ ἄνθη. Κάποιοι εἶναι ἄρρωστοι ἐναντίον της, κι αὐτό χαρακτηρίζει ἄρρωστους τούς …ὑπηκόους της. Χέρια ψηλά!

Στήν Συρία ὁ στρατός ἔχει ὑποκύψει στόν Ἐρντογάν καί ἑτοιμάζεται νά ἐπιτεθεῖ στούς Κούρδους. Ἐνῷ ὁ Τοῦρκος ἡγέτης ἀφήνει νά φανεῖ τό ὄνειρό του γιά τήν κατάκτηση τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἀλλά καί ἐδῶ στήν Ἀθήνα, κατευνασμός.

Ὅταν πρό δύο ἐτῶν ὁ τότε ψευτο-μουφτῆς Ξάνθης Μετέ (δέν ζεῖ πιά) ἀνάρτησε ἀφίσα στό διαδίκτυο πού ἀναπαρήγαγε τό ὄνειρο τοῦ Ἐρντογάν γιά τά Ἱεροσόλυμα, ἀθωώθηκε ἀπό τήν ἑλληνική δικαιοσύνη. Δέν ἔγινε καί …τίποτα! Ὕπνος! Στά Ἱεροσόλυμα ἔχουμε Πατριαρχεῖο καί Ἅγιο Φῶς, ἔχουμε Ὀρθοδοξία, ἔχουμε ρόλο. Κάποιος νά τούς τό πεῖ…

Στήν Ἀμερική ἀποκαλύπτεται ὅτι ἀπό τήν πρώτη μέρα τῆς ἐκλογῆς του τό 2021 ὁ Πρόεδρος Μπάιντεν εἶχε τεθεῖ κατ’ οὐσίαν ὑπό δικαστική ἐπιμέλεια, γιατί τά εἶχε χαμένα. Ὁ πλανήτης κυβερνήθηκε τέσσερα χρόνια ἀπό ἕναν ἄνθρωπο πού ἦταν στά πρόθυρα τῆς ἄνοιας. Καί τό μαθαίνει τώρα! Δημοκρατία!

Ἐνῷ στήν Σλοβακία ὁ Πρωθυπουργός ἀποκάλυψε ὅτι ὁ Ζελένσκυ ἐπεχείρησε νά τόν δωροδοκήσει μέ 500 ἑκατομμύρια εὐρώ γιά νά ὑποστηρίξει τό αἴτημα τῆς Οὐκρανίας γιά ἔνταξη στό ΝΑΤΟ. Δημοκρατία!

Ἐδῶ στήν πατρίδα μας, τέλος, κάποιοι προσπάθησαν νά λογοκρίνουν τό βίντεο ἑνός YouTuber καθηγητῆ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σιγκαπούρης, γιατί ἀποκάλυπτε τίς τριγωνικές συναλλαγές τῆς διαπλοκῆς μεταξύ κυβερνήσεως, τραπεζῶν καί μέσων ἐνημερώσεως, ἄν καί δέν ἀναφερόταν σέ αὐτό οὔτε ἕνα ὄνομα. Ἰδού γιατί ἡ Δημοκρατία ἔχει πρόβλημα στήν Δύση. Διότι φθείρεται καί διαφθείρεται.

Καί τέλος: διαβάζω ἄρθρα καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Μακεδονίας, τά ὁποῖα ἐγκαλοῦν τήν Κυβέρνηση γιατί δέν ἐφαρμόζει τήν Συνθήκη τῶν Πρεσπῶν, γιατί δέν ἀναγνωρίζει τήν …μακεδονική γλῶσσα. Κι ὅλα αὐτά, τήν ὥρα πού ἡ Βουλή χωρίς νά σηκωθεῖ ἀπό τό ἕδρανό του καί νά διαμαρτυρηθεῖ οὔτε ἕνας, οὔτε μία βουλευτής τῆς Νέας Δημοκρατίας, διαγράφει ἀπό τήν ἀποστολή τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τόν ὅρο «ἐθνικό συμφέρον»!

Ἐπιστρέφω στό βιβλίο γιά τόν Στάλιν καί στήν μέθη του γιά τόν κατευνασμό, γιά νά διατρέξω μέσῳ αὐτοῦ τήν τρέχουσα ἐπικαιρότητα. Τό περιβάλλον στό ὁποῖο ζοῦμε.

Θά ἦταν πολύ εὔκολο νά ἐπισημάνω ὅτι τελικά δέν ὑποτίμησε τά σημάδια μόνον ὁ Ἰωαννίδης ὅταν ἐπέκειτο ἡ τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο. Μᾶς ἀποδεικνύει ὅτι τά ὑποτίμησε καί ὁ «μέγας» Στάλιν, ὁ ὁποῖος προηγήθηκε καί τελικῶς διεσώθη ἐξ αἰτίας τῆς συμμαχίας πού τοῦ προσέφερε ὁ Τσῶρτσιλλ. Ἀλλά αὐτά ἀφοροῦν τό παρελθόν, δέν ἀφοροῦν τό παρόν καί τό μέλλον. Κι ἐμεῖς εἴμαστε ἐδῶ στό παρόν καί διαχειριζόμαστε τό μέλλον ἔχοντας διανύσει ἤδη τό ἕνα τέταρτο τοῦ 21ου αἰῶνα. Ὄχι γιά νά κάνουμε ἀνάγνωση τοῦ παρελθόντος!

Τά σημάδια τοῦ ἀναθεωρητισμοῦ, ὁ ὁποῖος δέν συναντᾶται μόνο στά σύνορα Ρωσσίας καί Οὐκρανίας, ὑπάρχουν ἐδῶ καί μᾶς φωνάζουν μέ ἔνταση. Ἀλλά ἐμεῖς τά ἀγνοοῦμε. Καί μεγάλη εὐθύνη γι’ αὐτό πρέπει νά ὑπογραμμιστεῖ πλέον ὅτι ἔχουν οἱ 156 βουλευτές τῆς Νέας Δημοκρατίας, οἱ ὁποῖοι σιωποῦν ἀκόμα καί στά ἐξοργιστικά προφανῆ.

Πιστεύουμε ἀμέριμνοι ὅτι ἡ διδασκαλία τῆς λεγόμενης μακεδονικῆς γλώσσας στήν μία καί μόνη ἑλληνική Μακεδονία, ἡ ἀναγνώριση τῆς δῆθεν τουρκικῆς μειονότητας, ἡ ἀναγνώριση δικαιωμάτων στήν ἀλβανική κοινότητα, εἶναι μία ἄσκηση ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων πού καλεῖται νά λύσει ἕνα σύγχρονο εὐρωπαϊκό κράτος.

Ἀλλά ὅποιος στρέψει λίγο τό κεφάλι καί γυρίσει στό παρελθόν, θά διαπιστώσει ὅτι πρίν ἀπό τό 1912 καί πρός τά πίσω κάποιοι θεωροῦσαν τήν Μακεδονία μας ἐπικράτεια Τούρκων, Βουλγάρων, Ἀλβανῶν, «Μακεδόνων», καί ἄλλων μειονοτήτων. Δέν εἶναι ἀμιγής ἄσκηση διεθνοῦς δικαίου σέ αὐτόν τόν τόπο λοιπόν τά ὀνόματα, οἱ γλῶσσες καί οἱ φερόμενες ἐθνικές ταυτότητες. Εἶναι σφαῖρες κατά τῆς ὕπαρξής μας. Εἶναι ὄχημα ἀλυτρωτικῶν ὀνείρων. Δέν εἶναι ἄσκηση ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ὅπως κάποιοι ἀφελῶς θεωροῦν καί ἀρθρογραφοῦν ἐγκαλῶντας τήν ἑλληνική κυβέρνηση γιατί δέν ἐφαρμόζει τήν Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, ἀντί νά ἐγκαλέσουν τήν σκοπιανή κυβέρνηση πού δέν ἔχει διαγράψει τόν ἀλυτρωτισμό καί τούς χάρτες ἀπό τά σχολικά βιβλία τῆς γείτονος.

Εἶναι ἐν τέλει μία ἄσκηση ἀσυγχώρητης ἐθνικῆς ἀφέλειας, στήν ὁποία πρωταγωνιστοῦν κάποιοι πού μονίμως ἀσχολοῦνται μέ τόν δικό μας ἐθνικισμό καί ποτέ μέ τόν ἐθνικισμό τῶν ἄλλων! Ἡ παραχώρηση δικαιωμάτων σέ αὐτούς πού τρέφουν ἐχθρικά αἰσθήματα γιά ἐμᾶς δέν εἶναι ἄσκηση ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἀλλά ἐθνική ὑποχώρηση…

Καί ὁ ἐθνικιστικός ἀναθεωρητισμός τους δέν ἐπιλύεται διά τοῦ κατευνασμοῦ. Τό αὐτό ἀκριβῶς ἰσχύει καί γιά τήν Εὐρώπη ὡς ἤπειρο ἀπέναντι στό ριζοσπαστικό καί φονταμενταλιστικό Ἰσλάμ. Οἱ κατά καιρούς ἐπιθέσεις πού ἔχουν γίνει ἀπό φανατικούς τρομοκράτες μέσα σέ εὐρωπαϊκό ἔδαφος δέν εἶναι μεμονωμένο γεγονός, ἀλλά, ὅπως ἀποδεικνύεται, ὀργανωμένο σχέδιο ἀμφισβητήσεως τῆς εὐρωπαϊκῆς ταυτότητας καί κατατρομοκρατήσεως τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματος τῶν λαῶν αὐτῆς τῆς ἠπείρου ἀπό κάποιους πού δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ αὐτήν, μέ τήν παράδοση καί μέ τίς ἀξίες της.

Ἡ ἀθώωση αὐτῶν τῶν τρομοκρατῶν στά μάτια τῆς κοινῆς γνώμης πού ἔχει ὡς στόχο τόν κατευνασμό, ἀντί νά βοηθᾶ, συσκοτίζει τό πρόβλημα. Ἡ Εὐρώπη, ὑποτεταγμένη στήν δημοκρατία τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, ἡ ὁποία εἰσήχθη ἀπό τίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἐπέλεξε γιά τόν ἑαυτό της (εἰδικά ἡ Γαλλία καί Γερμανία καί τώρα κάποιοι τελευταῖα προσπαθοῦν νά φέρουν μέσῳ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος αὐτό τό φροῦτο καί στήν Ἑλλάδα), τήν οὐδετεροθρησκεία.

Τό οὐδετερόθρησκο κράτος. Ἀποβλήθηκε ὁ χριστιανισμός ἀπό τά σχολεῖα, ἀποβλήθηκε καί ἀπό τόν δημόσιο χῶρο.

Σέ διόδια σταματᾶς, σέ κατάστημα ρούχων μπαίνεις, σέ ἑστιατόριο κάθεσαι, λές καί ὑπάρχει κάποια ἄτυπη διεθνής συνωμοσία, ὅλοι σοῦ εὔχονται ἄχρωμα καλές γιορτές, ὄχι καλά Χριστούγεννα! Γιά νά μήν προσβληθοῦν τάχα τά δικαιώματα ἀλλοθρήσκων! Δυστυχῶς δέν εἶναι ὑπερβολή νά πεῖ κανείς ὅτι ἡ Δύση πουλᾶ στούς ἐχθρούς της τό σκοινί μέ τό ὁποῖο εὐχαρίστως θά τήν κρεμάσουν. Καί τούς τό πουλᾶ χαρωπή, ἄνετη, ἐφησυχασμένη, εὐτυχισμένη.

Ἐνῷ τά σημάδια εἶναι ἐδῶ καί προειδοποιοῦν. Καί τήν Εὐρώπη ὡς Ἤπειρο καί τήν Ἑλλάδα ὡς Ἔθνος. Γι’ αὐτό ὅσοι στήν πατρίδα μας ἔχουν τήν φιλοδοξία νά λύσουν μακροχρόνια ἐθνικά θέματα διά τοῦ κατευνασμοῦ καί διά τῶν παραχωρήσεων γιά νά ἐγγραφοῦν καί νά κριθοῦν ἀπό τήν ἱστορία, ἄς ρίξουν μιά ματιά, ἄν ἔχουν χρόνο, στά βιβλία τοῦ Μίλτον καί τοῦ Γούλφ γιά τόν Στάλιν καί τήν Δύση. Στήν ἱστορία θά γραφτοῦν, δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία περί αὐτοῦ. Τό θέμα εἶναι πῶς. Φοβᾶμαι πώς θά ἀπέχει ἀπό αὐτό πού ὀνειρεύονται. Καί μαζί μέ τόν ἑαυτό τους θά πάρουν καί τήν χώρα στόν λαιμό τους.

Στήν Δύση τοῦ παλαιοῦ χρόνου, στήν ἀνατολή τοῦ νέου, ἐπανέρχομαι λοιπόν καί λέω ὅτι τόσο οἱ ὑπουργοί –εἰδικῶς αὐτοί πού προέρχονται ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία– ὅσο καί οἱ 156 βουλευτές τῆς Νέας Δημοκρατίας ἔχουν τεράστια εὐθύνη νά ξυπνήσουν καί νά καταλάβουν σέ τί συμπράττουν. Δέν εἶναι ὅλα καρέκλα. Ἀντί νά ἀσχολοῦνται μέ τήν φιλολογία ἄν πρέπει νά ἐπανεκλεγεῖ ἡ κυρία Σακελλαροπούλου καί γιά τό ἄν ὁ Βαγγέλης Μεϊμαράκης εἶπε τήν γνώμη του ὑπέρ τῆς ἐπανεκλογῆς της ἤ καθ’ ὑπόδειξιν (Βαγγέλη, ὅπως πᾶς, θά ἔχεις τήν τύχη τοῦ Φαίδωνα Γεωργίτση, σέ λίγο θά σέ βάλουν νά ξυρίσεις καί τό …μουστάκι!), καλό εἶναι νά συναισθανθοῦν σέ τί καλοῦνται νά συμπράξουν στό Νέον Ἔτος.

Γιά τήν Σακελλαροπούλου δέν μᾶς πέφτει λόγος. Ἄν θέλει ὁ Κυριάκος νά συνεχίσει τήν πορεία πρός τόν γκρεμό, ἡ ὁποία εἶναι γεμάτη ἀπό ἐκπλήξεις, ἄς προτείνει καί τήν Σακελλαροπούλου. Ὅποιος ἔχει τήν ἐλευθερία ἔχει καί τήν εὐθύνη! Ἀλλά τό κυρίαρχο δέν εἶναι τά παραπολιτικά τῆς συγκυρίας ὅπως ἡ ἐκλογή τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, ἀλλά ἡ Ἑλλάδα, μέσα σέ αὐτό τό πρωτόγνωρο διεθνές περιβάλλον τῶν ἀναθεωρήσεων.

Εἶναι ἔγκλημα νά εἴμαστε ἤ νά παριστάνουμε τούς ξέγνοιαστους. Ἔχουμε ἔγνοιες, καί μάλιστα μεγάλες.

estianews.gr

1...964965966...3,039 Σελίδα 965 από 3,039

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Ουκρανικό σχέδιο δολοφονίας υψηλόβαθμων Ρώσων αξιωματούχων ισχυρίζονται ότι απέτρεψαν οι υπηρεσίες ασφαλείας της Μόσχας: Τέσσερις συλλήψεις

Turkey is the big winner in Syria

Τουρκικά παίγνια με την κυπριακή ΑΟΖ – Πώς η Άγκυρα επιχειρεί να κάνει τη Συρία δορυφόρο της

Νίκος Μελέτης

Υπαρκτός κίνδυνος

Μεταβατικό διάστημα

Επιστροφή στις κυρώσεις

Στην Τουρκία μοίρασαν ήδη στον χάρτη «ΑΟΖ» με τη Συρία «σβήνοντας» την Κύπρο

ΑΟΖ Τουρκίας-Συρίας: Πήρε το μάθημα η Αθήνα από το τουρκολιβυκό Μνημόνιο;

Το μάθημα από το τουρκολιβυκό μνημόνιο

Γιατί είναι κίνδυνος για την Ελλάδα ο διαμελισμός της Συρίας

«Η Αγκυρα θα “κλείσει” τη θάλασσα μεταξύ Συρίας και Κύπρου»

Κ. Παϊδας: το φοβικό σύνδρομο, η απρονοησία και η «κακή τύχη» της Ελλάδος

Πιέρρος Τζανετάκος: τα σενάρια για τουρκική ΑΟΖ με τη Συρία και η Ελλάδα

Gideon Levy: από το Άουσβιτς στη Γάζα, με ενδιάμεση στάση στη Χάγη

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ NSA – CIA – DoS – DHS – DoD – NATO

Τάσσος Δίκας: ενεργοποίηση απέναντι στην παθητικοποίηση, παραίτηση, ατομισμό.

Οἱ εὐθῦνες τῶν 156 βουλευτῶν τῆς ΝΔ τό 2025