Ένας αδιαμφισβήτητος επιστήμονας, που «περιέχει» έναν αμφισβητούμενο πολιτικό -ή το αντίστροφο- θα ήταν σαν «τερατογέννεση», ως πρόεδρος Δημοκρατίας.
Αν ο Καταστατικός Χάρτης της χώρας ήταν άνθρωπος, θα ήταν ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Αν ο Βαγγέλης Βενιζέλος ήταν νομικό κείμενο, θα ήταν ο Καταστατικός Χάρτης. Άλλωστε οι πορείες τους τέμνονται.
Προ ημερών, με την ευκαιρία της αφυπηρέτησής του από το Πανεπιστήμιο -από τη Βουλή τον έχουν «αφυπηρετήσει» ήδη η Γεννηματά και ο Ανδρουλάκης- παρουσιάσθηκε ο «ανταποδοτικός» τόμος, με τίτλο «Η θεωρία της συνταγματικής πράξης» – εκδόσεις Σάκουλα. Με τις «μελέτες διαλόγου με το έργων του» 56 ομότεχνών του.
Η αντιφώνησή του ήταν μνημειώδες κείμενο υψηλού επιπέδου. Με εκπληκτικά ελληνικά, μεστό από ορισμούς, προσεγγίσεις, βαθύτατες αναλύσεις και σύνθετες εννοιολογικές αναφορές, που ουδείς -σύγχρονός του, ή παλαιότερος- δεν έχει παρουσιάσει με τόση ευκρίνεια – καθηλώνοντας το ακροατήριο.
«Ο μεγαλύτερος ρήτορας στην Ιστορία, μετά τον Αριστοτέλη», ανάρτησε ο καθηγητής Θεοδ. Καρυώτης. Αν και δεν είναι βέβαιο ότι έτσι συνδράμει τον Βενιζέλο στο δημόσιο χώρο, όπως δεν το έκανε και η προσδοκία του μέντορά του Δημ. Τσάτσου: «Θα είναι τυχερή η Ελλάδα να την κυβερνήσει ο Βενιζέλος».
Ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε συμπεριλάβει τον «πατέρα της ΑΟΖ» στο ψηφοδέλτιο Επικράτειας που είχε επικεφαλής τον… Φλωρίδη. Αλλά έμειναν αμφότεροι εκτός Βουλής με το πενιχρό 4,6% στο οποίο καταδίκασε το κόμμα του η διασπαστική αφροσύνη του Γ. Παπανδρέου. Με το αξιοθρήνητο ΚΙΔΗΣΟ που άφησε, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, το Κοινοβούλιο χωρίς το επώνυμό του.
Επειδή στη συγκυρία πλανάται ένα συγκεκριμένο ζητούμενο, πολλοί διάβασαν αυτό το σπουδαίο κείμενο, ως… αυτό-πρόταση για την προεδρία της Δημοκρατίας.
Αν ο θεμελιώδης ρόλος του ανωτάτου άρχοντος, είναι η εγγύηση του Πολιτεύματος, έτσι όπως το ορίζει το Σύνταγμα, ποιος ασφαλέστερος εγγυητής θα μπορούσε να υπάρξει από κάποιον που έχει την πεμπτουσία του Συντάγματος στον προσωπικό εξοπλισμό του;
Ποιος μπορεί να μετατρέψει τον Καταστατικό Χάρτη σε πραγματικό οδηγό θεσμικής λειτουργίας, από κάποιον που τον παίζει στα δάκτυλα και έχει συμβάλει προσωπικά στη διαμόρφωσή του;
Όπως και στην, κατά περίπτωση, στην ερμηνεία του: από την συνταγματική αξιολόγηση νόμων, μέχρι τις συνθέτες προσεγγίσεις – σαν την πολυσυζητηθείσα του το 1985, με την «ψήφο Αλευρά». Ή αργότερα με την -επίκαιρη- νομοθέτηση για την αφαίρεση της ιθαγένειας της οικογένειας Γκλίξμπουργκ.
Δεν είναι λίγοι όσοι θεωρούν ότι το ύπατο πολιτειακό αξίωμα «ανήκει», πλέον, στον Βενιζέλο. Πράγματι αν η ανάδειξη του αρχηγού του κράτους ήταν νομική υπόθεση, μάλλον θα το διατηρούσε ισοβίως.
Αλλά η επιλογή προέδρου της Δημοκρατίας είναι πρωτίστως υπόθεση της πολιτικής. Αυτό άλλωστε καθιστά την, ευρύτερης στήριξης, εκλογή ικανή -αν και όχι αναγκαία πλέον- συνθήκη.
Ένας «κομματικός» πρόεδρος ισοδυναμεί με θεσμική αναπηρία. Ακόμη και αν πρόκειται για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στον οποίο «έδωσε» το 1990 το αξίωμα, ο παλαιός Μητσοτάκης.
Όχι γιατί τον σεβόταν -αν λάβουμε υπόψη τις ιστορικές μομφές που του καταλόγισε αργότερα, με τις αφηγήσεις του στον Παπαχελά. Αλλά για να πλήξει τον Ανδρέα Παπανδρέου, που δεν ανανέωσε τη θητεία του το 1985.
Μόνο λίγοι γνωρίζουν ότι, ο τότε Πρωθυπουργός, ήθελε αντικειμενικά να τιμήσει τον Καραμανλή και όχι να τον αδικήσει, με την άρνηση ανανέωσης της θητείας του. Επειδή ταυτόχρονα θα ασκούσε το κοινοβουλευτικό του προνόμιο, για αναθεώρηση του Συντάγματος, κατά τρόπο που καθιστούσε τον προεδρικό θώκο στενό, για τον ιδρυτή της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας.
Αντιστοίχως η θεϊκή ρητορική και η επιστημονική επάρκεια του Βενιζέλου επί του Συντάγματος, σε συνδυασμό με το πολιτικό ιστορικό του, τον αποκλείσει από πρώτο πολίτη της χώρας. Ένας αδιαμφισβήτητος επιστήμονας, που «περιέχει» έναν αμφισβητούμενο πολιτικό -ή το αντίστροφο- θα ήταν σαν «τερατογέννεση», ως πρόεδρος Δημοκρατίας. Ανισορροπία, που θα τον περιόριζε στην άσκηση του ρόλου.
Συνεπώς η εξαίρεση από τη λίστα υποψηφίων Προέδρων -που θα κριθούν με τις ευτελείς σκοπιμότητες των κομμάτων- είναι ο καλύτερος τρόπος να τιμηθεί – ως πολιτικός και ακαδημαϊκός απόμαχος…
Πιθανότατα οι Έλληνες χρησιμοποίησαν ημερολογιακό έτος 12 μηνών περίπου τον 8ο αι. π.Χ
Η μελέτη των αρχαιολόγων έχει δείξει ότι στην αρχαία Ελλάδα δεν γιορταζόταν η Πρωτοχρονιά, καθώς τότε μεγαλύτερη σημασία είχε η αρχή κάθε μήνα, η οποία ονομαζόταν νουμηνία.
Μια επιγραφική μαρτυρία μας ενημερώνει ότι στην Αθήνα γινόταν μια θρησκευτική τελετή στην αρχή του νέου έτους ή σωστότερα την τελευταία ημέρα του απερχομένου, αφορούσε όμως περιορισμένο αριθμό ατόμων. Επρόκειτο για μια θυσία των απερχόμενων αξιωματούχων στον Δία Σωτήρα και την Αθηνά Σωτείρα και απέβλεπε στην εξασφάλιση της εύνοιας των θεών αυτών για τη νέα χρονιά.
Μόλις στα ρωμαϊκά χρόνια και κάτω από την επίδραση της ίδιας της Ρώμης άρχισε ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς, ο οποίος επεκτάθηκε σε όλη την επικράτεια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επομένως και στον ελληνικό χώρο.
Ήταν ο Ιούλιος Καίσαρας που το 46 π.Χ. καθιέρωσε την 1η Ιανουαρίου ως αρχή του έτους, κάτι που έκτοτε γνώρισε ευρεία διάδοση στη Δύση με λιγοστές και περιορισμένες τοπικά και χρονικά εξαιρέσεις, όπως π.χ. στην εποχή του Καρόλου του Μεγάλου (ο τελευταίος επειδή συνέβη να ανεβεί στον θρόνο τα Χριστούγεννα του 800 μ.Χ. όρισε για την επικράτειά του ως αρχή του χρόνου τις 25 Δεκεμβρίου).
Στον Ιούλιο Καίσαρα και στις γνώσεις του περίφημου αστρονόμου από την Αλεξάνδρεια, Σωσιγένη, τη συνδρομή του οποίου είχε ζητήσει, οφείλουμε και την προσαρμογή του έτους στη διάρκεια της περιστροφής της Γης γύρω από τον Ήλιο. Η σειρά των μηνών που ισχύουν σήμερα, η διάρκεια και οι ονομασίες τους οφείλονται εν πολλοίς στη διορατικότητα του ρωμαίου στρατηλάτη και πολιτικού.
Στην αρχαία Ελλάδα το έτος το αποτελούσαν δώδεκα σεληνιακοί μήνες, οι οποίοι είχαν συνήθως 29 και 30 ημέρες εναλλάξ (πρόκειται για τους «κοίλους» και «πλήρεις» μήνες, αντίστοιχα, των Αρχαίων).
Τα όρια κάθε μήνα τα σηματοδοτούσε η εμφάνιση δύο νέων φεγγαριών, επομένως η διάρκειά του ήταν περίπου 29 ½ ημέρες.
Ωστόσο η καθιέρωση ενός έτους 354 ημερών δημιουργούσε πρόβλημα και, αν δεν λαμβάνονταν μέτρα, συνεχώς θα διογκωνόταν, αφού ένα ηλιακό έτος έχει 365 ημέρες.
Για να εκμηδενίσουν τη διαφορά αυτή πρόσθεταν κατά διαστήματα, συνήθως ανά διετία, έναν εμβόλιμο μήνα διάρκειας περίπου 22-23 ημερών. Πιθανότατα οι Έλληνες χρησιμοποίησαν ημερολογιακό έτος 12 μηνών περίπου τον 8ο αι. π.Χ., αφού μνεία της ύπαρξής του εντοπίζεται στον Ησίοδο, αν και ορισμένοι αμφισβητούν την αξία της μαρτυρίας αυτής.
Η σχέση ανάμεσα στο ημερολογιακό έτος και στις γιορτές, ήταν για τους Έλληνες στενή, όπως αποδεικνύεται από το ότι τα ονόματα των περισσοτέρων μηνών τους προέρχονταν από ονομασίες γιορτών που τελούνταν κατά τους μήνες αυτούς.
Οι γιορτές αυτές σπάνια σχετίζονται με επεισόδια από τη ζωή των ίδιων των θεών (παράδειγμα ο μήνας Γαμηλιώνας -Ιανουάριος-, κατά τον οποίο γιορταζόταν ο ιερός γάμος του Δία και της Ήρας, οι ανθρώπινοι γάμοι θεωρούνταν επανάληψη του γάμου αυτού) και συνήθως έχουν να κάνουν με τις αγροτικές ασχολίες που ελάμβαναν χώρα κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα και με τις οποίες ο άνθρωπος εξασφάλιζε τη σοδειά του συνεπώς και την ύπαρξη και διαιώνισή του.
Το ότι σε αρκετά μέρη του αρχαίου Ελληνικού κόσμου τα ονόματα των μηνών δεν σχετίζονται με τις γιορτές των σημαντικότερων θεών τους αλλά συνήθως με αυτές του Απόλλωνα σημαίνει ότι στην καθιέρωσή τους πρέπει να έχει συμβάλει αποφασιστικά ένα ιερό του θεού αυτού με πανελλήνια αποδοχή, όπως αποδεδειγμένα ήταν αυτό στους Δελφούς.
Ο «Θαλής ο Μιλήσιος» είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία ελληνικό σωζόμενο πλοίο.
Και επιπλέον είναι και το παλιότερο καλωδιακό πλοίο στον κόσμο. Αυτά τα στοιχεία από μόνα τους θα μπορούσαν να είναι αρκετά για να κερδίσει το σεβασμό μας. Πλέον, βρίσκεται στο Τροκαντερό ως έκθεμα, αλλά πριν καταλήξει εκεί, είχε «γράψει» αμέτρητα ναυτικά μίλια διαδρομής. Μιας διαδρομής που ουσιαστικά ένωσε τα νησιά του Αιγαίου με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Πριν έρθει στην Ελλάδα, έκανε καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όπου και ναυπηγήθηκε το 1909. Το πρώτο όνομά του ήταν «Τζόζεφ Χένρι». Ένα ατμοκίνητο καλωδιακό πλοίο, το οποίο έφτασε τελικά στην πατρίδα μας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πιο συγκεκριμένα, το 1947, όταν και περιήλθε στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου. Λιγότερα από 2 χρόνια αργότερα ιδρύεται ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας ή απλά ΟΤΕ και ο «Θαλής ο Μιλήσιος» αρχίζει την δράση του. Για τα τρία «Τ» όπως έλεγαν τότε. Δηλαδή Τηλέγραφο, Ταχυδρομεία και την νέα τότε Τηλεφωνία
Για σχεδόν 4 δεκαετίες έμεινε ενεργό. Οι αποστολές του ήταν πάντοτε το να ενώσει μέσω τηλεφωνικών καλωδίων τα νησιά με την υπόλοιπη Ελλάδα. Σε αυτό το χρονικό διάστημα πόντισε 140 καλώδια ενώ πραγματοποίησε και επισκευές σε περισσότερες από 630 γραμμές παλαιότερων καλωδίων στο βυθό της θάλασσας.
Με μήκος 50,25 μέτρων και πλάτος 9,75 μέτρα κατάφερε να τα βάλει με τα κύματα μέχρι το 1983, όταν και τελικά παροπλίστηκε.
Μετά το 1983 η μοίρα του, παρά την τεράστια ιστορία που κουβαλούσε, δεν θα ήταν διαφορετική από εκείνη άλλων πλοίων. Θα πήγαινε και αυτό για «κόψιμο» και θα κατέληγε να πουληθεί ως σκραπ.
Όμως οι Έλληνες Εφοπλιστές πήραν άλλη απόφαση. Με δική τους πρωτοβουλία ο «Θαλής ο Μιλήσιος» διασώθηκε και παραχωρήθηκε στο Ναυτικό Μουσείο Αιγαίου. Σήμερα είναι στην ουσία πλωτό μουσείο τηλεπικοινωνιών και βρίσκεται στο Τροκαντερό. Παρά τα χρόνια του, συνεχίζει να στέκεται υπερήφανα δίπλα στο επίσης ιστορικό θωρηκτό «Αβέρωφ».
Αντίγραφό του υπάρχει και στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών του ΟΤΕ.
Η μεγάλη ιστορία του Ελληνισμού στην χώρα της Νότιας Αμερικής
Σε ολόκληρη την γη ζουν μέχρι σήμερα διασκορπισμένοι εκατομμύρια Έλληνες, οι οποίοι ενδέχεται να μιλούν διαφορετική γλώσσα, να έχουν διαφορετική πίστη αλλά όλοι μαζί και ο καθένας τους ξεχωριστά διαφυλάττουν ως το πιο ανεκτίμητο φυλαχτό την καταγωγή τους και μοιράζουν τους απλόχερα κάθε είδους γνώση.
Στο προηγούμενο άρθρο μας μιλήσαμε για δύο από τους μεγαλύτερους εθνικούς ήρωες της Αργεντινής, οι οποίοι ήταν ελληνικής καταγωγής και πολέμησαν ανιδιοτελώς στο πλευρό των ντόπιων πληθυσμών, προκειμένου να αμυνθούν στις ανηλεείς σφαγές των Ισπανών
Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με τον πρώτο Πρόεδρο της ενωμένης Αργεντινής Δημοκρατίας, το όνομά του οποίου ήταν Βλαδίμηρος Δημητρίου και ήταν μετανάστης 4ης γενεάς. Ανέβηκε στο αξίωμα αμέσως μετά τον εμφύλιο που βασάνιζε την χώρα. Κάτι που δείχνει όσο μεγάλη εμπιστοσύνη οι εγχώριοι κάτοικοι στους Έλληνες.
Μετράει βέβαια και το γεγονός ότι από τα πολύ αρχαία χρόνια ζούσαν πολλοί Έλληνες εκεί, όπως και στην ευρύτερη περιοχή.
Η καταγωγή του Δημητρίου ήταν από την Ήπειρο και την περίοδο της Τουρκοκρατίας αναγκάστηκε να φύγει με την οικογένειά του, προκειμένου να γλιτώσουν από την τουρκική χατζάρα!
Μερικές από τις μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ήταν αφενός η διαφύλαξη της εθνικής ταυτότητας τους τόπου, καθώς πολλοί πολιτικοί του αντίπαλοι επιθυμούσαν να μετατρέψουν την Αργεντινή σε μεταναστευτικό κέντρο, γεγονός το οποίο ναι μεν θα έφερνε λεφτά στην περιοχή αλλά θα αλλοίωνε το εθνικό της χρώμα και αφετέρου συνέβαλε στην ανόρθωση της οικονομίας της Αργεντινής όταν αυτή πτώχευσε το 1890.
Ωστόσο ο Δημητρίου δεν ασχολήθηκε μόνο με την πολιτική…
Μιλώντας άπταιστα Ελληνικά, καθώς ποτέ δεν ξέχασε τις ρίζες του, διέπρεψε στον τομέα της Λογοτεχνίας και της Ιστορίας σε σημείο που να θεωρείται ένας από τους καλύτερους ποιητές και ιστορικούς της εν λόγω χώρας.
Μερικά από τα έργα του είναι τα εξής: «Η ιστορία του Σαν Μαρτίν», «Η ιστορία του Μπελγκράνο»
Ίδρυσε ακόμη το 1862 την εφημερίδα «Έθνος», η οποία αποτέλεσε και την πρώτη εφημερίδα της Αργεντινής! Κάποια φύλλα κυκλοφορούσαν, όπως ήταν φυσικό, στα Ελληνικά.
Ο Δημητρίου, όμως, δεν ήταν ο μόνος κρίκος Ελλάδας-Αργεντινής…
Χιλιάδες ήρωες, ευεργέτες (ο Εμμανουήλ Χατζιδάκης ίδρυσε το πρώτο λιμάνι της περιοχής, ο Σπυρίδων Σπυριδάκης πρωτοστάτησε για την ανέγερση του πρώτου Ορθόδοξου Ναού, κλπ), αλλά και άνθρωποι σε όλα τα πόστα χάρισαν απλόχερα τις γνώσεις τους στον εγχώριο πληθυσμό και συνέβαλαν στην ταχεία ανάπτυξή του!
Την μεγάλη αγάπη των Αργεντινών προς τους Έλληνες αποδεικνύει και η τάση του μεγαλύτερου ποιητή τους, Αντράντε Ολεγκάριο, να εμπνέεται από Έλληνες ποιητές, με αποτέλεσμα τα έργα του να ονομάζονται: «Ατλαντίς, Προμηθεύς, κλπ»
Αλλά και ο βραβευμένος με Όσκαρ Αργεντίνος συνθέτης Γκουστάβο Σανταολάγια είχε δηλώσει το 2009: «Προσωπικά νοιώθω την ύπαρξη μιας υπόγειας σύνδεσης μεταξύ Ελλάδος-Αργεντινής, μεταξύ των δύο πολιτισμών. Νοιώθω πως η μουσική μας συγγενεύει κάπως με την δική σας και αυτήν την συγγένεια την εντοπίζω ανάμεσα στο τάνκγο και στο ρεμπέτικο (…) Μου αρέσει ο Μ. Θεοδωράκης ενώ παλαιότερα ήμουν φανατικός των Aphrodite’schildτου Β. Παπαθανασίου. Στην συλλογή των οργάνων μου εννοείται πως έχω και το μπουζούκι».
Μετά τα όσα είδαν στο ΣΕΦ οι άνθρωποι του Ολυμπιακού θα επανεκτιμήσουν ότι ζητούν από την κυβέρνηση πριν την τελική απόφαση για την παραχώρησή του
(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 12:40): Το ΣΕΦ πλημμύρισε ύστερα από την έντονη βροχόπτωση των τελευταίων ωρών και υπέστη πολλές σοβαρές ζημιές δημιουργώντας πολλές δεύτερες σκέψεις στην ΚΑΕ Ολυμπιακός ως προς την παραχώρηση του γηπέδου από την κυβέρνηση.
Βλέπουν ότι θα πρέπει να επανεκτιμηθούν πολλοί παράγοντες καθώς είναι η ΚΑΕ και οι ιδιοκτήτες της που θα επενδύσουν πολλά εκατομμύρια ευρώ στο ΣΕΦ.
Είναι σαφές πως το ελληνικό κράτος από το 2004 και μετά δεν έχει προβεί σε κανενός είδους συντήρηση του εμβληματικού γηπέδου, όπου το 1987 η Εθνική Ελλάδας μπάσκετ, έγραψε το «χρυσό έπος» της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, κερδίζοντας την τότε πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση.
Δεν είναι δυνατόν το ΣΕΦ να «μπάζει» από παντού νερά μόλις βρέξει έντονα. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται πολύ δουλειά…
Κάποτε η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει να καταλάβει πως τίποτα δεν διαρκεί για πάντα και όλα χρειάζονται συντήρηση.
Η εγκατάσταση η οποία ανήκει στην κυβέρνηση και τη συντηρεί οικονομικά η ΚΑΕ Ολυμπιακός υπέστη τεράστιες υλικές ζημιές.
Το παρκέ και το Cube που είναι περιουσία του Ολυμπιακού αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα.
Επίσης προκλήθηκαν μεγάλες ζημιές και στο γυμναστήριο της ομάδας με τα νέα υπερσύγχρονα μηχανήματα.
Όλα αυτά αποτελούν τεράστια οικονομική επένδυση των Παναγιώτη και Γιώργου Αγγελόπουλου.
Σε δεκάδες σημεία η οροφή στάζει νερά. Η διοίκηση του σταδίου είχε επισημάνει τα θέματα και έχει ζητήσει επίσημα από τη διοίκηση του γηπέδου το 2022 την ενεργειακή αναβάθμισή του με βασικούς πυλώνες τη μόνωση και την ψύξη – θέρμανση, αλλά το αίτημα αυτό απορρίφθηκε από την κυβέρνηση.
Τα τελευταία 15 χρόνια δεν έχει ξοδευτεί κανένα ευρώ στο γήπεδο για τη συντήρηση του. Καμία κυβέρνηση δεν φρόντισε να δώσει χρήματα στον προϋπολογισμό του ΣΕΦ για έργα, παρά τις εκθέσεις των διοικήσεων και των εργαζομένων.
Πλέον, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αναβολής της αναμέτρησης με το Λαύριο (29/12) και φυσικά μένει να διαπιστωθεί το μέγεθος της ζημιάς του παρκέ. Διότι αν αυτό δεν επισκευάζεται, τότε ο Ολυμπιακός δεν θα μπορεί να αγωνιστεί.
Μετά από τη σημερινή εικόνα του ΣΕΦ, οι άνθρωποι του Ολυμπιακού θα επανεκτιμήσουν τα όσα ζητούν από την Κυβέρνηση πριν την τελική απόφαση για την παραχώρησή του.
Γιατί αν είναι να επενδύσουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για να τα χάσουν με μία βροχή, επειδή το ΣΕΦ θα μετατραπεί σε «μπανιέρα», σαφώς τότε δεν θα το κάνουν.
Η προ ημερών επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, στη Δαμασκό αποτύπωσε και σε οπτικοακουστικό υλικό αυτό που άπασα η διεθνής κοινότητα γνωρίζει: ότι ο ρόλος της Αγκυρας στη Συρία –μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ– είναι κρίσιμος. Μετά την αλλαγή καθεστηκυίας τάξης, η Τουρκία ξεδιπλώνει δημοσίως την ατζέντα της για τη Συρία· ή τουλάχιστον το φανερό της σκέλος.
Αυτό έπραξε και ο κ. Φιντάν σταχυολογώντας τις τουρκικές θέσεις και προθέσεις στο Συριακό. Σε ορισμένες πρωτεύουσες της περιοχής, περιλαμβανομένου του τριγώνου Αθήνας-Λευκωσίας-Τελ Αβίβ υπάρχει ανησυχία για το έτερο σκέλος της τουρκικής ατζέντας. Καίτοι σε πρώτη φάση η Τουρκία βρίσκεται σε προνομιακή θέση, ελλοχεύει ο κίνδυνος η συμπεριφορά της να δημιουργήσει αντισυσπειρώσεις που μπορεί να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες για την ίδια και την ακεραιότητά της.
Τρεις ήταν οι τουρκικές προτεραιότητες στη Συρία προ της πτώσης Άσαντ, σύμφωνα με τον Αλπέρ Τζοσκούν, ανώτερο συνεργάτη της δεξαμενής σκέψης «Carnegie»: Η εξάλειψη της διασυνοριακής απειλής από το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) και των «θυγατρικών» του στη Συρία, η επιστροφή όσο το δυνατόν περισσότερων προσφύγων στη Συρία και η επικράτηση της Άγκυρας έναντι άλλων δρώντων, όπως η Ρωσία και το Ιράν.
Για τα δύο πρώτα, ο Χακάν Φιντάν ήταν σαφής. «Δεν υπάρχει χώρος για την “τρομοκρατική” οργάνωση PKK/YPG στη Συρία. Είδα πόσο αποφασισμένος είναι ο συριακός λαός στον αγώνα ενάντια στην PKK/YPG», σημείωσε. Αναφορικά με το έτερο ζήτημα, υπογράμμισε τη σημασία της άμεσης ανοικοδόμησης της Συρίας προκειμένου «να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που θα επιτρέψει την εθελοντική και ασφαλή επιστροφή των Σύριων στη χώρα τους».
«Φαίνεται προφανές ότι η Άγκυρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις που εξακολουθούν να εκτυλίσσονται στη Συρία. Είναι πολύ πιθανό ότι θα προσπαθήσει να ενισχύσει τον ρόλο της τις επόμενες ημέρες και μήνες», δήλωσε στο «Μανιφέστο» ο Μεχμέτ Φατίχ Τζεϊλάν. Σύμφωνα με τον πρέσβη ε.τ. και πρόεδρο της δεξαμενής σκέψης «Ankara Policy Center» είναι νωρίς για προβλέψεις μια και «η παρούσα πρόκληση στη Συρία χρειάζεται συνεχή και συνετή προσοχή από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς».
Λίγες μέρες μετά την πτώση Άσαντ, η τουρκική πρεσβεία στη Δαμασκό επαναλειτούργησε μετά από 12 χρόνια, ενώ και η επίσκεψη του διοικητή των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, Ιμπραήμ Καλίν, τις ίδιες μέρες στη συριακή πρωτεύουσα ήταν μια κίνηση υψηλού συμβολισμού.
Σύγκρουση
Ορισμένοι εν Ελλάδι αναλυτές διέγνωσαν τα πρόσφατα γεγονότα στη Συρία ως ευνοϊκά για το Ισραήλ. Αντιθέτως, έμπειροι πρέσβεις, σε ιδιωτικές τους συνομιλίες, εκτιμούσαν ότι δημιουργείται μια συνθήκη για «οριστική ρήξη των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων» λόγω του ότι οι δύο χώρες αποκτούν «οιονεί κοινά σύνορα» και μια ευκαιρία για μεγαλύτερη σύσφιξη των σχέσεων Αθήνας-Τελ Αβίβ. Προσώρας, δικαιώνονται οι πρέσβεις.
Από τη Δαμασκό, ο κ. Φιντάν επιτέθηκε στο Ισραήλ κατηγορώντας το ότι «σφετερίζεται» εδάφη της Συρίας, ενώ την ίδια μέρα ο πρόεδρος του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) και κυβερνητικός εταίρος του Ταγίπ Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, δήλωνε ότι «από τη στιγμή που έγινε η άλωση της Δαμασκού είναι κοντά και η άλωση της Ιερουσαλήμ».
Υπό αυτό το πρίσμα, ο Σεθ Φράντζμαν (δημοσιογράφος και αναλυτής ασφαλείας Μέσης Ανατολής) υποστήριξε ότι «η εξαγορά της Άγκυρας στη Δαμασκό μπορεί να την οδηγήσει σε τροχιά σύγκρουσης με το Ισραήλ», ενώ εκτίμησε ότι η Τουρκία θ’ αρχίσει άμεσα να παράσχει όπλα και αμυντική τεχνολογία στη Συρία. Για τον Τζοσκούν τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα:
Εάν η εικόνα της ανόδου της Τουρκίας στη Συρία θεωρηθεί ως απειλή από τα αραβικά έθνη, θα δημιουργηθούν νέοι αντιτουρκικοί συσχετισμοί στην περιοχή.
Νέα ανύπαρκτη ΑΟΖ
Σε ό,τι αφορά Αθήνα και Λευκωσία, δημιουργήθηκε έντονη ανησυχία για το ενδεχόμενο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ της Τουρκίας (ή του ψευδοκράτους) και του νέου συριακού καθεστώτος, κάτι παρεμφερές με το αποκαλούμενο «τουρκολιβυκό μνημόνιο».
Οι ανησυχίες εντάθηκαν από δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, τα οποία φιλοξένησαν ποικίλες «απόψεις». Μεταξύ αυτών, ήταν οι δηλώσεις του υποναύαρχου Τζεμ Γκουρντενίζ, του «πατέρα» του αναθεωρητικού-επεκτατικού δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» που με συνέπεια ακολουθεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Μια συμφωνία ΑΟΖ με τη Συρία θα έλυνε και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν. Η Αίγυπτος, που έκανε συμφωνία με την Κύπρο, έπεσε σε παγίδα και έχασε μια πολύ σοβαρή θαλάσσια δικαιοδοσία. Η Κύπρος ήθελε να παίξει το ίδιο κόλπο στη Συρία, αλλά ο χρόνος είναι με το μέρος της Τουρκίας», ανέφερε ο κ. Γκουρντενίζ.
Ο κ. Τζεϊλάν έχει διαφορετική άποψη. «Δεδομένης της μετάβασης στη Συρία, φαίνεται πρόωρο να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Συρίας», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα μπορεί να επιλυθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. «Σε ποιο βαθμό μια τέτοια πιθανή ρύθμιση θα μπορούσε να επηρεάσει την Κύπρο, μένει να το δούμε», κατέληξε.
Πηγές του ΥΠΕΞ τονίζουν πως τα σύνορα είναι ευρωπαϊκά και το θέμα έχει τεθεί στην ΕΕ.
Συναγερμός έχει σημάνει στην Αθήνα από την «αδελφική» σχέση της Τουρκίας με το νέο καθεστώς της Συρίας, μετά την ανατροπή του Μπασάρ Αλ Άσαντ. Άγκυρα και Δαμασκός, σύμφωνα με τις πληροφορίες, εμφανίζονται έτοιμες να συνάψουν συμφωνία για τον καθορισμό της ΑΟΖ γεγονός που έχει θορυβήσει τόσο την Ελλάδα, όσο και την Κύπρο.
Πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών σχολιάζουν πως τα σύνορα στην περιοχή είναι ευρωπαϊκά και προσθέτουν πως το θέμα έχει ήδη τεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την κοινή δήλωση μαζί με Κύπρο, αλλά και την Αυστρία.
Σημειώνουν ακόμη ότι στη Συρία υπάρχει μια μεταβατική κατάσταση που δεν νομιμοποιεί τον οποιονδήποτε να κάνει μία τέτοια συμφωνία. «Η Αθήνα παρακολουθεί το θέμα και είναι σε διαρκή επικοινωνία με την Κύπρο και όλες τις γειτονικές χώρες, όπως και με την Ευρωπαϊκή Ένωση», αναφέρουν οι ίδιες πηγές.
Η Τουρκία «τρέχει» τη συμφωνία με Συρία για ΑΟΖ
Σημειώνεται πως σύμφωνα με τουρκικά ΜΜΕ, η Άγκυρα προωθεί την επιτάχυνση της συμφωνίας με το νέο καθεστώς στη Συρία για τον καθορισμό της ΑΟΖ. Μάλιστα, αντιπροσωπεία του τουρκικού υπουργείου Ενέργειας θα μεταβεί στη Συρία άμεσα για να προωθήσει μια ενεργειακή συνεργασία, περιλαμβανομένης της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Το TGRT Haber, επικαλούμενο τον υπουργό Μεταφορών και Υποδομών Αμπτουλκαντίρ Ουράλογλου, μεταδίδει πως η συμφωνία για τον καθορισμό της ΑΟΖ «είναι καθ’ οδόν».
Συγκεκριμένα όπως μετέδωσε ο δημοσιογράφος Φατίχ Ατίκ, ο Αμπτουλκαντίρ Ουράλογλου ενημέρωσε ότι η Τουρκία θα «συνάψει μια συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας με τη συριακή ηγεσία». «Εργαζόμαστε επίσης για ένα σχέδιο δράσης έκτακτης ανάγκης που θα περιλαμβάνει αεροπορικές και σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις, αυτοκινητόδρομους και υπηρεσίες επικοινωνίας στη Συρία», τόνισε.
«Η συμφωνία για την περιοχή θαλάσσιας δικαιοδοσίας μεταξύ της Τουρκίας και της Συρίας θα επηρεάσει όλες τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά τη Λιβύη, τη συμφωνία με τη Συρία αναμένεται να διαδεχτεί μια συμφωνία και με την Αίγυπτο», σχολιάζει ο Τούρκος δημοσιογράφος και προσθέτει: «Όταν πέσουν αυτές οι υπογραφές η Τουρκία θα έρθει στο προσκήνιο στην Ανατολική Μεσόγειο και αυτό θα προβληματίσει περισσότερο την Ελλάδα».
Αντιπροσωπεία του τουρκικού υπ. Ενέργειας στη Συρία
Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ δήλωσε σύμφωνα με το Reuters πως αντιπροσωπεία του τουρκικού υπουργείου θα μεταβεί «σύντομα» στη Συρία για να συνάψει μια ενεργειακή συνεργασία με την νέα ηγεσία της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. «Το κύριο πρόβλημα στη Συρία στον τομέα της ενέργειας είναι η έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας αυτή τη στιγμή. Θα αναζητηθεί μια φόρμουλα για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας από την Τουρκία στη Συρία», τόνισε ο Μπαϊρακτάρ.
Η μεταμόρφωση της Ιταλίδας πρωθυπουργού από θαυμάστρια του Μουσολίνι σε mainstream πολιτικό της Δεξιάς.
Σε ποιον τηλεφωνείτε αν θέλετε να μιλήσετε με την Ευρώπη; Αν είστε ο Έλον Μασκ, δηλαδή ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου και βασικός σύμβουλος του εκλεγμένου Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, τότε ο αριθμός που θα καλέσετε, ανήκει στην Τζόρτζια Μελόνι, στην πρωθυπουργό της Ιταλίας.
Άλλωστε, σύμφωνα με το Politico, σε λιγότερο από μια δεκαετία, η ηγέτιδα του δεξιού κόμματος «Αδελφοί της Ιταλίας» χαρακτηρίστηκε ως «τρελή υπερεθνικίστρια», αλλά κατάφερε να εκλεγεί πρωθυπουργός της Ιταλίας και να καθιερωθεί ως μια προσωπικότητα με την οποία οι Βρυξέλλες, και τώρα η Ουάσινγκτον, μπορούν να κάνουν δουλειές.
Ακόμη και καθώς έχει στραφεί προς το κέντρο, η Μελόνι – η οποία ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα ως ακτιβίστρια στην πτέρυγα νεολαίας του νεοφασιστικού Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος και εξήρε τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι ως «έναν καλό πολιτικό που έκανε ό,τι έκανε για το καλό της Ιταλίας» – βρίσκεται στην πρώτη γραμμή ενός κύματος που σέρνει την ευρωπαϊκή πολιτική προς την Ακροδεξιά.
Πράγματι, από την εκλογή της το 2022, η Ιταλίδα πρωθυπουργός έχει εισαγάγει πολιτικές σε θέματα όπως το μεταναστευτικό και τα δικαιώματα των LGBTQ+ που κάποτε θα προκαλούσαν την καταδίκη των Βρυξελλών. Αντ’ αυτού, η αντίδραση των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυμαίνεται από αδιαφορία έως επιδοκιμασία, με πολλούς να αποδέχονται τη Μελόνι ως τον εύπεπτο εκπρόσωπο του ολοένα και πιο ριζοσπαστικού zeitgeist (είναι το γενικό πολιτιστικό, πνευματικό, ηθικό ή και πολιτικό κλίμα μέσα σε ένα έθνος ή ακόμη και σε συγκεκριμένες ομάδες, παράλληλα με τη γενική ατμόσφαιρα, τα ήθη και την κοινωνικοπολιτιστική κατεύθυνση ή διάθεση μιας εποχής) που ανθίζει και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Η αδυναμία των συμβατικών πολιτικών να αντιμετωπίσουν μια ολοένα και πιο δημοφιλή υπερεθνικιστική αφήγηση και η προθυμία τους να συνεργαστούν με τον Μελόνι στην ευρωπαϊκή σκηνή, επιτρέπουν στην 47χρονη πρωθυπουργό της Ιταλίας -η οποία επιμένει να χρησιμοποιεί την αρσενική μορφή του επίσημου τίτλου της, Il Presidente del Consiglio- να είναι μια ικανή γυναικά και ισχυρή να ασκήσει τεράστια δύναμη σε μια στιγμή που η ήπειρος δεν διαθέτει ισχυρούς κεντρώους που θα μπορούσαν να την αντιμετωπίσουν.
Η Μελόνι έγινε πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο όταν έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας, αλλά λίγοι προέβλεψαν ότι θα άντεχε για πολύ στο αξίωμα. Οι ειδήμονες ανέμεναν ότι οι εσωτερικές διαμάχες θα διασπούσαν αναπόφευκτα τον κυβερνητικό συνασπισμό των δεξιών κομμάτων της, και δεν υπήρχε μεγάλη όρεξη γι’ αυτήν στις Βρυξέλλες.
Μετά από χρόνια που υπέμειναν τα καμώματα του Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, κορυφαία στελέχη της ΕΕ δεν ενθουσιάστηκαν με την άφιξη ενός ηγέτη που είχε κάνει προεκλογική εκστρατεία με θέμα «Θεός, πατρίδα και οικογένεια» και σχημάτισε κυβέρνηση με κόμματα που πρόσκεινται στον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.
Αλλά τα τελευταία δύο χρόνια η Μελόνι εδραίωσε την κυβέρνησή της ως μία από τις πιο σταθερές που υπήρξαν στη μεταπολεμική Ιταλία. Αν και η χώρα βαρύνεται με ένα εθνικό χρέος που αντιστοιχεί στο 137% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της, οι οικονομικές προβλέψεις δεν είναι τόσο δυσοίωνες ώστε να τρομάξουν τους ξένους επενδυτές που προσελκύονται από το ασυνήθιστα ήρεμο πολιτικό περιβάλλον.
Η «stronza», η κυβερνητική λογοκρισία και η τιμωρία των ΛΟΑΤΚΙ+
Η προσεκτικά καλλιεργημένη, χωρίς περιστροφές εμφάνιση της Μελόνι συμβάλλει στην εικόνα της σταθερότητας. Αφού ο πρόεδρος της περιφέρειας Καμπανία, Βινσένζο ντι Λούκα, αναφέρθηκε στην πρωθυπουργό ως «stronza» («σκύλα») σε προεκλογική συγκέντρωση, η πρωθυπουργός εμφανίστηκε σε εκδήλωση στην περιφέρειά του και χαιρέτησε τον πολιτικό της αντιπολίτευσης δηλώνοντας: «Πρόεδρε ντι Λούκα, εγώ είμαι αυτή η σκύλα, η Μελόνι. Τι κάνετε;».
Το απόσπασμα της συνομιλίας μεταξύ του εκνευρισμένου Ντι Λούκα και της παγωμένης Μελόνι, το οποίο έγινε γρήγορα viral στην Ιταλία, ενίσχυσε την εικόνα της πρωθυπουργού ως έναν άνθρωπο που μιλάει ευθέως που, παρά το γεγονός ότι είναι σωματικά μικροκαμωμένη, καταφέρνει να υπερέχει των αντιπάλων της.
Είναι σαφές ότι η εμφάνιση της κυριαρχίας δεν είναι μόνο επιφανειακή. Κανένα μέλος του συνασπισμού της δεν τολμά να οργανώσει μια εσωτερική αμφισβήτηση της εξουσίας της, και η απελπιστικά κατακερματισμένη αντιπολίτευση παραδέχεται ανοιχτά ότι δεν μπορεί να την νικήσει.
Η σταθερότητα της ιταλικής κυβέρνησης έχει εκπλήξει τόσο πολύ τους παρατηρητές εκτός της χώρας, ώστε πολλοί δεν έχουν παρατηρήσει τη δημοκρατική οπισθοδρόμηση -ιδιαίτερα όσον αφορά την ελευθερία του λόγου- που σημειώθηκε από τότε που ανέλαβε η Μελόνι.
Η πρωθυπουργός χρησιμοποιεί συστηματικά τα δικαστήρια για να προσπαθήσει να φιμώσει τους επικριτές της, καταθέτοντας αγωγές δυσφήμισης εναντίον προσωπικοτήτων που κυμαίνονται από τον ροκ σταρ frontman των Placebo, Μπράιαν Μόλκο – ο οποίος την αποκάλεσε «φασίστρια» κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας το 2023 – μέχρι έναν καθηγητή που την αποκάλεσε «νεοναζί» κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στην τάξη. Έχει επίσης στραφεί εναντίον εφημερίδων και δημοσιογράφων του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ιταλίας, οι οποίοι νωρίτερα φέτος απεργούσαν για να διαμαρτυρηθούν για την κυβερνητική λογοκρισία.
Επιπλέον, η Μελόνι έχει βάλει στο στόχαστρο τους Ιταλούς δικαστές που έκριναν παράνομες ορισμένες από τις πολιτικές της κυβέρνησής της και έχει αναρτήσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κείμενα που τους κατηγορούν ότι συνωμοτούν εναντίον της.
Αρκετοί νομικοί δέχθηκαν στη συνέχεια απειλές θανάτου και χρειάστηκαν αστυνομική προστασία. Το Συμβούλιο της Ευρώπης, ένα κορυφαίο όργανο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, προειδοποίησε πρόσφατα ότι η «υπερβολική κριτική μεμονωμένων δικαστών θέτει σε κίνδυνο την ανεξαρτησία τους».
Η Μελόνι έχει επίσης χρησιμοποιήσει την εξουσία της για να στοχοποιήσει μειονοτικές ομάδες, όπως η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+, την οποία η πρωθυπουργός χλευάζει ως «λόμπι» που προσπαθεί ύπουλα να επιβάλει τη «ιδεολογία του φύλου» στη χώρα της. Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, η κυβέρνησή της απαγόρευσε στους δημάρχους να εκδίδουν πιστοποιητικά γέννησης σε παιδιά που γεννήθηκαν από παρένθετες μητέρες ή σε λεσβιακά ζευγάρια που χρησιμοποίησαν τεχνητή γονιμοποίηση.
Τον Οκτώβριο, ο συνασπισμός της ψήφισε νόμο που τιμωρεί όσους αποκτούν παιδί μέσω παρένθετης μητρότητας οπουδήποτε στον κόσμο με μέγιστη ποινή φυλάκισης δύο ετών και πρόστιμα έως και 1 εκατομμύριο ευρώ.
Τα στοιχεία που συνέλεξε η Arcigay, η μεγαλύτερη μη κυβερνητική οργάνωση LGBTQ+ της Ιταλίας, διαπιστώνουν σημαντική αύξηση των εγκλημάτων μίσους κατά των LGBTQ+ από τότε που ανέβηκε στην εξουσία η Meloni.
Η πολιτική της πρωθυπουργού κατά της κοινότητας και η άρνησή της να απορρίψει εχθρικά σχόλια μελών του κόμματός της – όπως του προέδρου της Γερουσίας Ινιάτσιο Λα Ρούσα, ο οποίος δήλωσε ότι θα λυπόταν να έχει έναν γκέι γιο, ή του γερουσιαστή Λούτσιο Μάλαν, ο οποίος κοινοποίησε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που εξισώνει τους γκέι άνδρες με «παιδόφιλους» – είχε ως αποτέλεσμα η Ιταλία να καταλάβει την 22η θέση μεταξύ 27 χωρών της ΕΕ στην ετήσια κατάταξη της ILGA-Europe για τον σεβασμό των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.
Πρόθυμοι εταίροι
Αντί να καταγγείλουν τη διάβρωση των πολιτικών ελευθεριών που συντελείται στην Ιταλία της Μελόνι, οι ηγέτες της ΕΕ την παραμέρισαν ως εσωτερικό ζήτημα. Η προθυμία να κάνουν τα στραβά μάτια έχει μια απλή εξήγηση: Την ίδια στιγμή που η δεξιά πολιτικός έχει εδραιώσει την κυριαρχία της στην πατρίδα της, έχει επίσης εργαστεί σκληρά για να πείσει τα κορυφαία στελέχη του μπλοκ ότι είναι ένας αξιόπιστος εταίρος που θα τους υποστηρίξει στα βασικά ζητήματα που τους ενδιαφέρουν.
Από τότε που ανέβηκε στην εξουσία, η Μελόνι έχει καταφέρει να εκτελέσει ένα εντυπωσιακό ιδεολογικό σχοινάκι. Ακόμα και καθώς υπηρετεί ως πρόεδρος του ευρωσκεπτικιστικού Κόμματος των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών – μιας πανευρωπαϊκής ομάδας-ομπρέλας που περιλαμβάνει το εθνικιστικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη της Πολωνίας και τους ακροδεξιούς Σουηδούς Δημοκράτες – η πρωθυπουργός της Ιταλίας έχει περιορίσει στο ελάχιστο τη δική της αντιευρωπαϊκή ρητορική και έχει αποφύγει τις συγκρούσεις με τις Βρυξέλλες.
Και ενώ μόλις το 2018 η Μελόνι πανηγύριζε για την επανεκλογή του Πούτιν ως αντιπροσωπεύουσα «την ξεκάθαρη βούληση του ρωσικού λαού», από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της, αντί να μπερδεύει τους επικριτές της, αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της Ουκρανίας. Η εικόνα της ως ομαδικού παίκτη εξασφαλίστηκε τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν χρησιμοποίησε την επιρροή της για να πείσει τον Ούγγρο Όρμπαν να εγκρίνει ένα κρίσιμο πακέτο βοήθειας ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία, αποσπώντας επαίνους από κορυφαίους αξιωματούχους.
Η μεταναστευτική κρίση
Η άνοδος της Μελόνι συνέπεσε με την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης σε όλο το μπλοκ και η πολιτικός χρησιμοποίησε επιδέξια την εύπεπτη εικόνα της για να στρέψει την ΕΕ προς την προτιμώμενη από αυτήν προσέγγιση για την αντιμετώπιση του θέματος. Μια έρευνα σε 6.000 πολίτες της ΕΕ πριν από τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον περασμένο Ιούνιο κατέγραψε τη «μετανάστευση και τους αιτούντες άσυλο» ως τη δεύτερη σημαντικότερη ανησυχία τους, και τα ακροδεξιά κόμματα που ζητούν περιορισμούς σημείωσαν σημαντικά κέρδη σε όλο το μπλοκ.
Συνεργαζόμενη με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η Μελόνι επέβλεψε τη σύναψη συμφωνιών-ορόσημο με την Τυνησία, τη Μαυριτανία και την Αίγυπτο, οι οποίες διοχετεύουν δισεκατομμύρια ευρώ σε καταπιεστικά καθεστώτα που κρατούν τους μετανάστες μακριά από την Ευρώπη, αναχαιτίζοντας τις βάρκες τους, κλείνοντάς τους σε φυλακές ή πετώντας τους στην έρημο.
Πιο πρόσφατα, δρομολόγησε ένα τολμηρό σχέδιο για την ανάθεση της κράτησης των μεταναστών χωρίς χαρτιά στην Αλβανία. Ιταλοί δικαστές έχουν συστηματικά κρίνει ότι το σχέδιο είναι παράνομο και έχουν διατάξει την επιστροφή των αιτούντων άσυλο που απελαύνονται στη βαλκανική χώρα, μετατρέποντας ουσιαστικά τη Μελόνι σε διευθύντρια μιας ακριβής, χρηματοδοτούμενης από την κυβέρνηση κρουαζιέρας που μεταφέρει μετανάστες πέρα δώθε στην Αδριατική. Τον Νοέμβριο, η πρωθυπουργός φάνηκε να παραδέχεται την ήττα της, ανακαλώντας τους δεκάδες Ιταλούς αστυνομικούς και κοινωνικούς λειτουργούς που είχαν τοποθετηθεί στα άδεια κέντρα κράτησης.
Ούτε η προφανής αποτυχία του σχεδίου, ούτε το γεγονός ότι οι ιδέες της Ιταλίδας πρωθυπουργού δεν είναι απαραίτητα νέες, εμπόδισαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να κοιτάζουν με θαυμασμό το «μοντέλο Μελόνι».
Ηγέτες της Κεντροαριστεράς, όπως ο Γερμανός Όλαφ Σολτς, έχουν παπαγαλίσει τις δηλώσεις του Ιταλού πρωθυπουργού υπέρ των «επιστροφών». Ο Κιρ Στάρμερ του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποίησε ακόμη και προσκύνημα στη Ρώμη για να μάθει περισσότερα για το σύστημα, επαινώντας την «αξιοσημείωτη πρόοδο» του σκληροπυρηνικού στη μείωση της παράτυπης μετανάστευσης.
Οι επικεφαλής των κυβερνήσεων της ΕΕ τηλεγράφησαν το ενδιαφέρον τους για την προσέγγιση της Μελόνι στη συνάντησή τους τον περασμένο Οκτώβριο, όπου συμφώνησαν ότι «θα πρέπει να εξεταστούν νέοι τρόποι πρόληψης και αντιμετώπισης της παράτυπης μετανάστευσης». Η φον ντερ Λάιεν πήρε αυτό το μήνυμα κατάκαρδα και τώρα σχεδιάζει να παρουσιάσει ένα σχέδιο οδηγίας για τις «επιστροφές» ήδη από τον Φεβρουάριο.
Οι πολιτικοί άνεμοι γεμίζουν τα πανιά της Μελόνι
Με τους παραδοσιακούς παράγοντες εξουσίας στο Παρίσι και το Βερολίνο να βρίσκονται ουσιαστικά εκτός λειτουργίας, η Ιταλίδα πρωθυπουργός επωφελείται από ένα κενό εξουσίας που της αφήνει περιθώρια να προωθήσει τις πολιτικές της.
Σε μια στιγμή αδυναμίας για τους συμβατικούς ηγέτες της ΕΕ, έχει τοποθετηθεί αποτελεσματικά ως γέφυρα μεταξύ της ακροδεξιάς, της οποίας η παρουσία στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνεται σταθερά, και των φιλελεύθερων δημοκρατικών ηγετών που τη βλέπουν ως αποδεκτή εκπρόσωπο ενός κινήματος που δεν κατανοούν πλήρως.
Η περίπλοκη σχέση της Μελόνι με την φον ντερ Λάιεν υπογραμμίζει τη δύναμη που ασκεί σήμερα. Η πρόεδρος της Επιτροπής πέρασε μήνες φλερτάροντας τη δεξιά ηγέτιδα σε μια προσπάθεια να την πείσει να υποστηρίξει την επανεκλογή της στην κορυφαία θέση τον περασμένο Ιούνιο. Παρόλο που η Ιταλίδα πρωθυπουργός απείχε κατά την ψηφοφορία-κλειδί, η φον ντερ Λάιεν συνέχισε να σκύβει το κεφάλι για να παραμείνει στην καλή της πλευρά.
Αυτό το καλοκαίρι, αξιωματούχοι της Επιτροπής δήλωσαν στο POLITICO ότι, σε μια προσπάθεια να προστατεύσει τη Μελόνι, η φον ντερ Λάιεν καθυστέρησε τη δημοσίευση της έκθεσης της ΕΕ για το κράτος δικαίου, επειδή σημείωνε τις «αρνητικές τάσεις» στην ελευθερία των μέσων ενημέρωσης στην Ιταλία.
Τον Σεπτέμβριο η φον ντερ Λάιεν προχώρησε ακόμη περισσότερο στην εξυπηρέτηση του πρωθυπουργού, καθιστώντας τον υποψήφιο της Ιταλίας για την επόμενη Επιτροπή, τον Ραφαέλε Φίτο, έναν από τους έξι εκτελεστικούς αντιπροέδρους του σώματος και αναθέτοντάς του το σημαντικό χαρτοφυλάκιο της συνοχής.
Υπάρχουν εκείνοι στις Βρυξέλλες που απορρίπτουν τις ανησυχίες για τη Μελόνι, υποστηρίζοντας ότι, αν ποτέ αποτελέσει απειλή για την ΕΕ, άλλοι ηγέτες θα μπορούσαν να προχωρήσουν στην απομόνωσή της, όπως έκαναν με τον Ούγγρο Όρμπαν.
«Το πρόβλημα είναι ότι η Μελόνι δεν είναι ένας νέος Όρμπαν, αλλά μάλλον ο Όρμπαν με στεροειδή», εξηγεί ο ερευνητής του πολιτικού εξτρεμισμού Pietro Castelli Gattinara, υπότροφος Marie Sklodowska-Curie στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών και Συγκριτικής Πολιτικής του Sciences Po. «Εκπροσωπεί μια μεγαλύτερη, πλουσιότερη χώρα που είναι ιδρυτικό μέλος της ΕΕ και έχει τεράστια διαπραγματευτική δύναμη».
Τα «ξαδέλφια» μας από την Αμερική
Η επανεκλογή του Τραμπ αναμένεται να δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στη Μελόνι.
Για να είμαστε σίγουροι, η πρωθυπουργός της Ιταλίας δεν είναι «ψιθυριστής του Τραμπ». Το κόμμα της «Αδέλφια της Ιταλίας» έχει εργαστεί για να δημιουργήσει βαθιές σχέσεις με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, και η ίδια η Μελόνι προσκλήθηκε να μιλήσει στο πλήθος στο CPAC, την ετήσια σύνοδο κορυφής των υπερσυντηρητικών των ΗΠΑ, το 2022. Αλλά έχει αλληλεπιδράσει με τον εκλεγμένο πρόεδρο μόνο μερικές φορές και δεν έχει τόσο έντονες σχέσεις μαζί του όσο ο Ούγγρος Όρμπαν, ο οποίος έχει επισκεφθεί πολλές φορές το συγκρότημα Mar-a-Lago του Τραμπ στη Φλόριντα.
Πράγματι, ο πρώην επικεφαλής στρατηγικός σύμβουλος του Τραμπ, Στιβ Μπάνον, υποστήριξε πρόσφατα ότι οι προσπάθειες της Μελόνι να καλοπιάσει τους κεντρώους στις Βρυξέλλες έχουν καταστρέψει την ευκαιρία της να είναι σχετική με την επερχόμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ. «Δεν χρειαζόμαστε βοήθεια από κανέναν στην Ευρώπη», είπε, προσθέτοντας ότι αν το κίνημα MAGA (Make America Great Again) χρειαζόταν ποτέ έναν συνομιλητή στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, θα απευθυνόταν σε άλλους.
«Η Λεπέν, ο Φάρατζ και ο Όρμπαν είναι μαζί μας», είπε ο Μπάνον. Η Μελόνι, υπογράμμισε, θα λαμβανόταν σοβαρά υπόψη από τους οπαδούς του «America First» του Τραμπ μόνο όταν θα επέστρεφε δημοσίως στη σκληρή υπερεθνικιστική περσόνα που είχε «όταν τα Αδέλφια της Ιταλίας είχαν δημοσκοπικά ποσοστά 3%».
Ωστόσο, ενώ η πρωθυπουργός της Ιταλίας μπορεί να βρίσκεται ελάχιστα στο ραντάρ του Τραμπ, φαίνεται ότι λατρεύεται από τον δισεκατομμυριούχο Μασκ, οπαδό της μεταναστευτικής της πολιτικής, ο οποίος έχει επευφημήσει τον πόλεμό της κατά του δικαστικού σώματος και πρόσφατα της απένειμε το βραβείο Παγκόσμιου Πολίτη του Ατλαντικού Συμβουλίου στη Νέα Υόρκη.
Κανείς δεν πιστεύει σοβαρά ότι η σχέση της Μελόνι με τον Μασκ θα της επιτρέψει να πείσει τον Τραμπ να συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία ή να μην επιβάλει τους υποσχόμενους οριζόντιους δασμούς στα προϊόντα της ΕΕ. Ο εκλεγμένος πρόεδρος έχει δείξει σταθερά ότι ακολουθεί τη δική του ατζέντα και η τάση του να έρχεται σε ρήξη με τους στενούς του συμβούλους σημαίνει ότι ούτε ο διευθύνων σύμβουλος της SpaceX δεν είναι εγγυημένο ότι θα έχει το… «αυτί» του για πολύ καιρό.
Αλλά το κύρος της Μελόνι στην Ευρώπη επωφελείται από την αντίληψη ότι είναι μέρος ενός νικηφόρου πολιτικού φαινομένου, ενός παγκόσμιου κινήματος υπερεθνικιστών λαϊκιστών. Και η επιτυχία της να εξομαλύνει την παρουσία της στην κορυφή της δομής εξουσίας του μπλοκ χρησιμεύει ως οδικός χάρτης για μορφές όπως η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν.
Μέχρι στιγμής, η Μελόνι έχει χρησιμοποιήσει την ταλάντωσή της κυρίως στην Ιταλία. Το ερώτημα τώρα είναι αν θα αρχίσει να τεντώνει τους μυς της διεθνώς και αν -με έναν νέο άνεμο να πνέει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού- θα συνεχίσει να παίζει ωραία με θεσμούς όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ ή αν, όπως προτείνει ο Μπάνον, θα επιστρέψει στις δεξιές της ρίζες και θα αμφισβητήσει το status quo».
Οι Αλαουίτες διαμαρτύρονταν για επίθεση που σημειώθηκε σε χώρο λατρείας του
Ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του σήμερα στην πόλη Χομς στην κεντρική Συρία, όταν δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ για να διαλύσουν μια διαδήλωση Αλαουιτών.
Οι Αλαουίτες, υπενθυμίζεται πως διαμαρτύρονταν για επίθεση που σημειώθηκε σε χώρο λατρείας τους.
«Ένας διαδηλωτής σκοτώθηκε και άλλοι πέντε τραυματίστηκαν όταν δυνάμεις ασφαλείας στη Χομς άνοιξαν πυρ για να διαλύσουν πλήθος διαδηλωτών», ανέφερε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,ο Ραμί Αμπντέλ Ραχμάν, επικεφαλής του Συριακού Παρατηρητηρίου.
Το βίντεο που κυκλοφόρησε με την καταστροφή στον χώρο λατρείας πυροδότησε διαδηλώσεις χιλιάδων Σύρων Αλαουιτών, με αποτέλεσμα να επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια της νύχτας στη Χομς.
Από τις 120 έδρες του κοινοβουλίου του Κοσόβου, δέκα είναι δεσμευμένες με ποσόστωση για τη σερβική κοινότητα
Την απόφαση που ανακοινώθηκε τη Δευτέρα, με την οποία απαγορευόταν η συμμετοχή του κυριότερου κόμματος των Σέρβων του Κοσόβου στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές ακύρωσε χθες Τετάρτη δευτεροβάθμιο όργανο της εκλογικής επιτροπής του Κοσόβου.
«Η κεντρική εκλογική επιτροπή διατάσσεται να πιστοποιήσει την πολιτική οντότητα Σερβική Λίστα και τους υποψηφίους της» ενόψει των εκλογών, που προβλέπεται να διεξαχθούν την 9η Φεβρουαρίου, ανέφερε το όργανο εξέτασης διαμαρτυριών και αιτήσεων της εκλογικής επιτροπής στην απόφασή του, που διανεμήθηκε σε μέσα ενημέρωσης.
Από τις 120 έδρες του κοινοβουλίου του Κοσόβου, δέκα είναι δεσμευμένες με ποσόστωση για τη σερβική κοινότητα. Τις καταλαμβάνουν όλες σήμερα μέλη της Σερβικής Λίστας.
Η κεντρική εκλογική επιτροπή αρνήθηκε όμως τη Δευτέρα να επιτρέψει τη συμμετοχή της Σερβικής Λίστας στις εκλογές, διότι δεν αναγνωρίζει την κρατική υπόσταση του Κοσόβου και ενεργεί «ως εάν να ήταν στη Σερβία κι όχι στο Κόσοβο».
Η Σερβική Λίστα άσκησε έφεση στην απόφαση αυτή, κρίνοντας πως έφερε σε πέρας «όλες» τις αναγκαίες «νομικές διαδικασίες» κι εκπληρώνει τις προϋποθέσεις.
Η απαγόρευση της συμμετοχής του κόμματος στις εκλογές αποφασίστηκε «κατά διαταγή» του Kοσοβάρου πρωθυπουργού Άλμπιν Κούρτι και είχε «πολιτικό κίνητρο», επιχειρηματολόγησε.
Προχθές Τρίτη, ο Κούρτι καταφέρθηκε εναντίον της κυριότερης παράταξης των Σέρβων του Κοσόβου, καταγγέλλοντας ότι διευθύνεται από το Βελιγράδι.
«Η Σερβική Λίστα είναι η πιο πιστή τοπική οργάνωση του κυβερνώντος κόμματος στη Σερβία», του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS), και κατά συνέπεια δεν είναι παρά εργαλείο «ανάμιξης (…) της Σερβίας στις εσωτερικές υποθέσεις του Κοσόβου», έκρινε ο κ. Κούρτι.
Η Σερβία ουδέποτε αναγνώρισε την ανεξαρτησία που ανακήρυξε το 2008 το Κόσοβο, πρώην σερβική επαρχία με πληθυσμό αποτελούμενο κατά μεγάλη πλειονότητα από Αλβανούς.
Το Βελιγράδι ενθαρρύνει πολιτικά και υποστηρίζει οικονομικά τη σερβική κοινότητα του Κοσόβου ώστε να διατηρεί ιδίως χωριστό σύστημα παιδείας και υγείας και γενικότερα να παραμένει πιστή στη Σερβία.
Δεκαεπτά άνθρωποι σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις μεταξύ ενόπλων και δυνάμεων ασφαλείας που επιχείρησαν να συλλάβουν έναν αξιωματούχο του Μπασάρ αλ Άσαντ, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Μιλώντας για δυνάμεις ασφαλείας πλέον εννοούνται οι ισλαμιστές αντάρτες οι οποίοι έχουν καταλάβει την εξουσία.
Οι δυνάμεις του Αλ Τζολάνι επιμένουν να εντοπιστούν οι αξιωματούχοι του πρώην Σύρου προέδρου, ίσως γιατί ο ίδιος φοβάται ότι έχουν κάποια επιρροή, τουλάχιστον σε μερίδα του συριακού λαού και μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στο μέλλον.
Υπενθυμίζεται πωςπρώην αξιωματικοί και στρατιώτες της επίλεκτης 25ης μεραρχίας ή (Tiger Forces) συγκεντρώθηκαν πριν 15 ημέρες σε ορεινές περιοχές κοντά στα σύνορα του Λιβάνου και δεσμεύτηκαν να συνεχίσουν να μάχονται παρά το γεγονός ότι ο διοικητής των συριακών ειδικών δυνάμεων ή μονάδων «Τίγρης» αντιστράτηγος Suhayl al-Hasan συνελήφθη από τους ισλαμιστές.
Δηλώνουν ότι θα αρχίσουν να πολεμούν ως ομάδες αντίστασης κατά της κυβέρνησης των ισλαμιστών.
Οι ιαλαμιστές ξέρουν ότι θα έχον πολλούς εχθρούς, που θα κρυφτούν, θα κάνουν υπομονή και θα δράσουν ξανά, όταν έρθει η ώρα…
Το «Βατερλώ» της ηλεκτροκίνησης – Αποδεικνύονται άκρως επικίνδυνα – Δείτε αναλυτικά την ανακοίνωση της ΕΛΑΣ
(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 25/12, 21.39): Με επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από λίγο, η Ελληνική Αστυνομία αποκάλυψε ότι τα προβλήματα και η κυκλοφοριακή συμφόρηση στους δρόμους της Αράχωβας Βοιωτίας και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή του Παρνασσού, οφείλονται στην ακινητοποίηση των ηλεκτρονικών αυτοκινήτων εξαιτίας των χαμηλών θερμοκρασιών!
Καμία σχέση δηλαδή με τις θεωρίες ότι «κάποια αυτοκίνητα δεν είχαν αλυσίδες».
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ:
«Στον οικισμό της Αράχωβας λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούν στην περιοχή παρατηρήθηκε ότι πολλά ηλεκτρικά οχήματα παρουσίασαν τεχνικά προβλήματα με αποτέλεσμα την ακινητοποίησή τους κατά την επιστροφή από το χιονοδρομικό κέντρο της περιοχής».
Βέβαια, τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ που «μπουκώνονται» διαφημιστικά από τις εταιρείες παραγωγής των ηλεκτρικών αυτοκινήτων και υπερασπίζονται την «πράσινη ενέργεια» (και τα «πράσινα άλογα») έσπευσαν να ρίξουν την ευθύνη (όπως κάνουν συνήθως) στους πολίτες γιατί δήθεν «δεν είχαν αντιολισθητικές αλυσίδες», αλλά η πραγματικότητα ήταν τελείως διαφορετική: Την ασφυξία την προκάλεσαν τα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα που απλά «ξεψύχησαν» λόγω ψύχους!
Και προκάλεσαν το χάος με χιλιάδες άλλα «κανονικά» αυτοκίνητα να παγιδεύονται πίσω τους στους στενούς ορεινούς δρόμους.
