Αρχική Blog Σελίδα 919

Serbian prime minister quits as anti-corruption protests persist

0

 

BELGRADE, Jan 28 (Reuters) – Serbian Prime Minister Milos Vucevic resigned on Tuesday, becoming the highest-ranking official to step down amid a wave of anti-corruption protests that have spread across the country.
The anti-government demonstrations sprang up in the wake of the roof collapsing at a railway station in the city of Novi Sad, killing 15 people and leading to calls for Vucevic to quit.
What began as small gatherings in Novi Sad have ballooned and spread to the capital Belgrade as students, teachers and other workers have turned out in their thousands to blame the station disaster on corruption within the government of President Aleksandar Vucic.
The minister for construction, transportation and infrastructure, and the trade minister have already stepped down because of the incident, but that failed to quell the protests.
“I opted for this step in order to defuse tensions”, Vucevic told a news conference on Tuesday, announcing his resignation. He said the mayor of Novi Sad would also resign.
“With this we have met all demands of the most radical protesters.”
Advertisement · Scroll to continue

The protests, which included students putting up a blockade at a main junction in Belgrade this week, have been largely peaceful.
But three protesters in Novi Sad were attacked on Monday and blamed members of Vucic’s Serbian Progressive Party (SNS). A young woman sustained head injuries and was hospitalised.
Vucevic said an investigation is underway. He blamed foreign interference for stoking the protests, without providing evidence.
The focus for many analysts now is how much this will affect the president, whose party easily won a snap election in 2023 but who has come under increasing pressure.
Opposition parties and rights watchdogs accuse him and the SNS of bribing voters, stifling media freedom, violence against opponents, corruption and ties with organised crime. Vucic and his allies deny these allegations.
Mario Bikarski, senior Europe analyst at risk consultancy Verisk Maplecroft, did not expect Vucic to be forced out, in part because of a lack of trusted and viable political alternatives. But he expected the protests to continue.
“The government’s hesitation to accede to the protestors’ demands has eroded trust in state institutions and the political leadership,” Bikarski said. “Serbia will likely remain a hotbed for unrest.”
Vucic is also seen as a strategic player on the international stage in view of Serbia’s historic ties with Russia and the West. Serbia is a candidate to join the European Union, although it must normalise relations with its neighbour and former province Kosovo.
The opposition Kreni-Promeni party has called for an interim government made up of experts sanctioned by students who have led the protests. It has urged other opposition parties not to boycott elections if they are held.
Vucic is expected to address the nation at 2000 local time (1900 GMT).

Reporting by Aleksandar Vasovic and Ivana Sekularac, Writing by Angeliki Koutantou; Editing by Edward McAllister, Kevin Liffey, Angus MacSwan and Hugh Lawson

https://www.reuters.com/world/europe/serbias-pm-resign-popular-protests-persist-tanjug-news-agency-2025-01-28/?\

Το νέο σκάνδαλο που ταράζει τα ελώδη νερά της Ευρωπαīκής Ένωσης

1
Frans Timmermans

Γράφει ο Κρεσέντζιο Σαντζίλιο*

Τον Αύγουστο του 2023 ο Frans Timmermans έφυγε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά που – όπως διακαώς επιθυμούσε – υπέγραψε την Οδηγία για το στοπ στα ενδοθερμικά αυτοκίνητα (βενζίνης και ντίζελ) έως το 2035 και τον πολυσυζητημένο κανονισμό σχετικό με την ενεργειακή αποδοτικότητα των οικιών.

Γνωστός Ολλανδός σκληροτράχηλος Επίτροπος, «γεράκι» της περιβαλλοντολογίας, ο Timmermans έμεινε στην ιστορία της ΕΕ για τις «ταλεμπανικές» του πρωτοβουλίες οι οποίες, αν και συγκρούστηκαν με πολλούς αντίθετους κριτικούς που τις καταπολέμησαν άγρια με αμφιλεγόμενα πάντως αποτελέσματα, ωστόσο βρέθηκαν να έχουν και ουκ ολίγους υποστηριχτές και οπαδούς.

Οι ενέργειες αυτών των τελευταίων βγήκαν πολύ πρόσφατα στην επιφάνεια μετά που η καθημερινή ολλανδική εφημερίδα De Telegraaf δημοσίευσε μια έρευνα που διενήργησε τα τελευταία έτη και η οποία αποδεικνύει πως η υποστήριξη στις περιβαλλοντολογικές κορώνες του Timmermans και των υποστηρικτών του δεν υπήρξε καθόλου «αυθόρμητη», όπως διατεινόταν ο Επίτροπος και βροντοφώναζε για το green πρόγραμμά του, αλλά μια «μυστική και καλώς πληρωμένη στις περιβαλλοντολογικές ομάδες επιχείρηση για την προώθηση και ευόδωση του «πράσινου πλάνου» του σήμερα πρώην Επιτρόπου».

Η έρευνα της ολλανδικής εφημερίδας αναφέρεται σε διάφορα «συμβόλαια διακριτικά υπογραμμένα μεταξύ των οποίων και ένα των 700.000 ευρώ με σκοπό πώς να προσανατολιστεί η συζήτηση στο θέμα της Γεωργίας».

Είναι περίπου είκοσι χρόνια που τα έξοδα της ΕΕ για το περιβάλλον αυξήθηκαν σε υπερβολικό βαθμό.
Δεν θα ήταν βέβαια παράξενο ούτε και παράνομο εάν αυτό αφορούσε συγκεκριμένες επεμβάσεις για λ.χ. για κατασκευή μονάδων επεξεργασίας λυμάτων ή για αντιπλημμυρικά έργα ή για καθαρισμό μολυσμένων εδαφών ή διαχείριση νατουραλιστικών ζωνών.

Όλη η κατάσταση όμως αλλάζει διαμετρικά εάν οι χρηματοδοτήσεις που γίνονται μπορούν να θεωρηθούν ως autolobbying ή, πιο βάναυσα, σκέτη προπαγάνδα.

Έτσι η εφημερίδα καταγγέλλει ότι κατά τη διάρκεια πολλών ετών «η Επιτροπή της ΕΕ έχει επιδοτήσει οικολογικά lobbies υπέρ του Green Deal». Και όχι μόνο, γιατί ταυτόχρονα «έχουν ανατεθεί συγκεκριμένοι στόχοι για την επίτευξη σταθερών αποτελεσμάτων lobbying εκ μέρους ευρωβουλευτών και κρατών-μελών».

Πολλά λεφτά λοιπόν για να «φουσκώσουν» καταλλήλως την «ανάγκη» της «πράσινης μετάβασης», πολλά λεφτά προερχόμενα από ένα ειδικό πολυεκατομμυριούχο ταμείο.

Πρόκειται περί «κεφαλαίων για κλιματικές και περιβαλλοντολογικές επιδοτήσεις με δισεκατομμύρια ευρώ με τα οποία χρηματοδοτούνταν «lobby σκιές» με σκοπό οι πολιτικές green να μπαίνουν και προπαντός να μένουν στη κοινοτική ατζέντα.

Ασφαλώς μια βαριά κατηγορία για την οποία πάντως προτείνονται διάφορα «παραδείγματα» προς υποστήριξη, μεταξύ των οποίων η μεγάλη καμπάνια που οργανώθηκε και εκτελέστηκε υπέρ του Nature Restauration Law, Νόμο Αποκατάστασης της Φύσης, ο οποίος πολλαπλώς έχει αμφισβητηθεί, παραμένοντας εντούτοις πάντα το ισχυρό όπλο του Timmermans.

Ο Ολλανδός ευρωβουλευτής του Λαϊκού Κόμματος (ΡΡΕ) Dirk Goting, με τον οποίο η De Telegraaf είχε έρθει σε επαφή, αποκάλυψε πως υπάρχουν ούτε λίγο ούτε πολύ και κατάλογοι των lobbies με τα ονόματα των πολιτικών που θα μπορούσαν να φανούν «χρήσιμοι». Εξάλλου οι επιδοτούμενοι είχαν την υποχρέωση να λογοδοτήσουν για τα αποτελέσματά τους.

Η De Telegraaf αναφέρει επίσης πως στο European Environmental Bureau είχε ανατεθεί η ευθύνη να χορηγήσει τουλάχιστον 16 παραδείγματα περιπτώσεων όπου η Ευρωβουλή κατέστησε περισσότερο δελεαστική την «πράσινη» νομοθεσία χάρη στις ενέργειες των lobbies.

Και τί είναι αυτό το European Environmental Bureau;

Είναι ένα κέντρο συντονισμού αποτελούμενο από περίπου 185 περιβαλλοντολογικές ενώσεις/συλλόγους από 40 χώρες με τα πιο ετερογενή αντικείμενα εργασίας όπως λ.χ. ο «Σκοτεινός Ουρανός» για την καταπολέμηση του «υπερβολικού νυχτερινού φωτισμού»(!), οι «Πολίτες για τον αέρα», οι «Γονείς αντισμόγκ», το «Green impact», το Dear(Development education and awareness raising), κλπ.

Σε μια απ΄ αυτές τις ενώσεις, στην Change of Climate δόθηκε το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 10 εκατομμυρίων ευρώ! Ποιος ξέρει ποιον «μπάρμπα» έχει αρωγό.

Απ’ την άλλη, δεν εμφανίζεται πουθενά να έχουν ποτέ χρηματοδοτηθεί η Wwf και η Greenpeace.

Πάντως επισήμως ο προϋπολογισμός της Eeb είναι μόλις 7,6 εκατομμ. ευρώ(2023), εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια από την ΕΕ. Για τα υπόλοιπα τα πράγματα γίνονται αρκετά θολά.

Είναι επομένως μια οργάνωση πέρα για πέρα αμφίβολης οντότητας, η μισή επίσημη, η άλλη μισή (και περισσότερο) έκφραση των ΜΚΟ. Έχει περίπου 80 υπαλλήλους που κοστίζουν – δηλώνουν – πέντε εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Ένα ποσοστό χρημάτων που λαμβάνει προέρχεται από υπουργεία για το περιβάλλον βορείων ευρωπαϊκών χωρών και από ιδιωτικούς φορείς.

Ένας απ’ αυτούς (πώς θα μπορούσε να λείψει;!) είναι και η Open Society του George Soros, όπως επίσης και η Bloomberg.

Στο λεξιλόγιο αυτής της οργάνωσης φυσικά δεν υπάρχει η λέξη lobby. Στη θέση της υπάρχει όμως η λέξη advocacy, δηλαδή μια αθώα «αναδοχή», παραπλανητική «περιγραφή» που στη πράξη κρύβει τον αληθινό σκοπό του lobbying διότι μόνο lobby μπορεί να είναι όταν χρησιμοποιούνται χρήματα και ενέργειες για προπαγάνδα και προώθηση.

Και γίνεται ακόμη χειρότερο εάν η διαδικασία προβλέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χρηματοδοτεί οργανώσεις με επιδίωξη τον επηρεασμό της Ευρωπαϊκής Βουλής!!

Εντός αυτών των παραμέτρων ο Gotnik διευκρίνισε πως από μόνη της η καμπάνια των lobbies δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσφημιστική πράξη του περιβαλλοντολογικού κινήματος: «Φυσικά υπαρκτό είναι το δικαίωμα να κάνουν lobbying. Το θέμα όμως είναι ποια είναι γενικά η συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό την έννοια μήπως αυτό το είδος ενέργειες έχουν επεκταθεί και σε άλλους κρίσιμους τομείς, όπως π.χ. το μεταναστευτικό», ορισμό που δεν μπορούμε να μη διορθώσουμε σε αληθινό «λαθρομεταναστευτικό».

Επί της υπόθεσης που έθεσε η De Telegraaf αυστηρή υπήρξε στην Επιτροπή Γεωργίας της Ευρωβουλής η επέμβαση του Carlo Fidanza, αρχηγού της αντιπροσωπείας των FdI (Fratelli d’Italia), κόμμα της Ιταλίδας πρωθυπουργού Giorgia Meloni και συντονιστή του κόμματος Ecr (Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές) πάλι στην Επιτροπή Γεωργίας της Ευρωβουλής: « Εάν αυτές οι εξελίξεις επιβεβαιωθούν, θα είμαστε μπροστά σε ένα αληθινό Timmermans–gate, μια βαρύτατη παρέμβαση στις δημοκρατικές διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Βουλής και μια σκανδαλωδώς αθέμιτη χρήση, εκ μέρους της Επιτροπής, πόρων προορισμένων για τους αγρότες».

Οπότε και «Η Επιτροπή πρέπει αμέσως να δώσει διευκρινίσεις για όλα τα ποσά που, με όποια αιτιολογία, έδωσε σε μη θεσμικά υποκείμενα με σκοπό να επηρεάσει τη δημόσια επιχειρηματολογία, όπως και για την ύπαρξη σχέσεων lobbying και να δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες σε αυτό που κινδυνεύει να γίνει σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων.

Σχετικά καταθέτουμε επείγουσα ερώτηση και είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε οποιαδήποτε άλλη πρωτοβουλία ώστε να διαλευκανθεί όλη αυτή η υπόθεση».

Τώρα, πρέπει να πούμε πως η ΕΕ μας έχει «μάθει» στα σκάνδαλα. Κάθε τρεις και πέντε ξεπηδάει κι από ένα το οποίο, με έναν ή άλλο τρόπο, «κουκουλώνεται» μια καλά και με τη πάροδο του χρόνου ξεχνιέται.
Ένα τρανταχτό παράδειγμα: τόσος ντόρος είχε γίνει για την «υπόθεση Καϊλή» και «Qatargate». Και τί έγινε; Πώς τελείωσε; Και ο «τρομερός» εισαγγελέας και τα τόσα παράνομα λεφτά της αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου και η «διαφθορά» που «κυκλοφορούσε εκείνο τον καιρό: τα πάντα τζίφος. Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. όλοι ωραίοι και όλοι αθώες περιστερές!

Και βεβαίως κανείς δεν τιμωρείται. Γιατί, αφού είναι αθώος;! Ποιος ξέρει; Ίσως απ’ αυτούς και να έμαθαν το «κόλπο» και ορισμένοι κυβερνώντες και παρακυβερνώντες ευρωπαίοι που γνωρίζουμε (ίσως όμως και το αντίθετο!), τα εγκλήματα των οποίων, για τα οποία άλλοι «πλήρωσαν», είναι απλές παρεξηγήσεις και λανθασμένες εκτιμήσεις!

Για να δούμε αυτή τη φορά πώς θα καταλήξει και ετούτο το μέγα σκάνδαλο με τον πολύ Timmermans.

*Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Τελείωσε κλασικές σπουδές και νομικά. Υπηρέτησε στο Υπουργείο των Εξωτερικών της Ιταλίας. Δημοσίευσε και δημοσιεύει άρθρα και δοκίμια λογοτεχνικής κριτικής και μεταφράσεις ελληνικής ποίησης στα πιο έγκυρα ιταλικά λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει μεταφράσει πολλούς Ιταλούς ποιητές στην ελληνική γλώσσα ενώ έχει συνεργαστεί και με ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά.

geopolitico.gr

Ζαχαρίας Σκούρας : «Ταξιδεύοντας στην εποχή του ανθρώπου», η ζωή στην ανθρωπόκαινο.

1

Μανόλης Ξεξάκης

15 Οκτωβρίου 2024, ώρα 7:00 μ.μ., Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης

Το πρώτο που πρέπει να παρατηρήσει, όποιος ασχοληθεί με το βιβλίο του Καθηγητή Ζαχαρία Σκούρα, είναι πως μελέτησε το ταξίδι της ζωής, από το πρώτο οργανικό μόριο έως τον άνθρωπο, ως μέρος της πλανητικής ιστορίας. Σε επέκταση, ως μέρος των ερευνών μας για το σύμπαν.

Έγραψε επαυξημένη βιολογία, βιβλίο των πάντων. Αυτό που κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος πρέπει να έχει για σημειωματάριο της συνείδησής του.

Εξέτασε μαζί τις γεωλογικές ανακατατάξεις και τις πρώιμες μορφές ζωής που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια τους, έως την εποχή που το είδος μας γίνεται ρυθμιστικός παράγοντας στη λειτουργία των οικοσυστημάτων.

Το οικοσύστημα είναι σύνθετος όρος. Περιλαμβάνει τους ζωντανούς οργανισμούς, ζώα, φυτά, μικρόβια, το περιβάλλον που ζουν, νερό, αέρα, έδαφος, και τις αλληλεπιδράσεις τους. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις καθορίζουν την ισορροπία και τη λειτουργία του συστήματος. Κι αυτές, στην εποχή μας, τις έχουμε διαταράξει. Είμαστε επιζήμιοι στη φυσική λειτουργία του πλανήτη ή τουλάχιστον του προκαλούμε απρόβλεπτες κλιματολογικές διαφορές και ριζικές αλλαγές στην επιβίωση των μορφών της ζωής.

Ο κ. Σκούρας, μας υπενθύμισε επίσης τα ερωτήματα που αντιμετώπισαν οι άνθρωποι σε διάφορες ιστορικές εποχές. Αναφέρεται στις απαντήσεις που έδωσαν οι φιλόσοφοι κι οι θεολόγοι, και σταματά σε όσα ανακάλυψαν οι επιστήμονες  και στο πώς οδηγήθηκαν σε αυτά. Έτσι, το βιβλίο του έχει πληρότητα, αξιοθαύμαστη διδακτική αξία, και παρέχει αναγνωστική απόλαυση.

Για παράδειγμα, αφού αναφέρει βιογραφικά και πληροφορίες σπουδών για τον Λαμάρκ, μας πληροφορεί ότι για χρόνια προσπαθούσε να απαντήσει στο ερώτημα της προέλευσης των οργανισμών. Μελετώντας, λοιπόν, απολιθωμένα κοχύλια, διαπίστωσε, ότι όσο πιο παλιά ήταν τα γεωλογικά στρώματα, στα οποία βρέθηκαν τα κοχύλια, τόσο περισσότερο διέφεραν αυτά από τα σύγχρονά μας είδη. Έτσι έβγαλε το συμπέρασμα ότι τα είδη αλλάζουν όσο περνούν τα χρόνια.

Ένα άλλο παράδειγμα ήταν το πείραμα του Ιταλού Φραντζέσκο Ρέντι, ο οποίος από την ελεγχόμενη σήψη του κρέατος απέδειξε ότι οι οργανισμοί γεννιούνται από άλλους όμοιους τους κι όχι από αυτογένεση όπως πίστευαν για αιώνες.

Πριν εξειδικεύσει την έρευνά του στον σημερινό άνθρωπο, ο κ. Σκούρας, σταθμεύει στην ιστορία του. Πώς ήταν η ζωή και το περιβάλλον στην αρχαιότητα. Τι συνέβαινε στις περιοχές Αιγύπτου, Μεσοποταμίας, Ινδιών, κι αρχαίας Ελλάδας.

Υμνεί τη γέννηση της επιστήμης, τον Αριστοτέλη ιδιαίτερα, αλλά και τον Επίκουρο που ερμήνευσε τη ζωή ως φυσική συνέπεια τυχαίων κινήσεων και συνδυασμών των ατόμων στο κενό, κι όχι αποτέλεσμα θείας παρέμβασης ή ευφυούς σχεδιασμού.

Μετά, στο βιβλίο,  μεσολαβεί αναφορά στους Μάγια και Ίνκας, κι από εκεί στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στον φρικτό Μεσαίωνα, την Ιερά Εξέταση και την πλάνη της αλχημείας, που όμως, προσέξτε, σημειώνει, ότι άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη της χημείας.

Ένας κοινός βιολόγος, θα αγνοούσε όλα τα προηγούμενα. Θα πήγαινε, με μια στάση στους νόμους του Μέντελ, κατευθείαν στο DNA ή σε εξελικτικές διαδικασίες. Ο Καθηγητής Σκούρας, παραθέτει, όσα είπαμε, ευλαβικά. Γιατί; Διότι τα θεωρεί τεκμήρια του δυσερμήνευτου και πολύπλοκου είδους μας και, ιστορικά, της αποτρόπαιης συμπεριφοράς μας. Τον συγχαίρω λοιπόν για αυτή την ολιστική θεώρηση της επιστήμης που διακονεί.

Ακόμη κατασπαράσσουμε όμοιους μας σε αιματηρούς πολέμους. Φτάσαμε σε κολοσσιαίες ανακαλύψεις, αλλά συνεχίζουμε ως ζώα των ενστίκτων, της ζούγκλας.

Τόση επιστήμη, τόση κλασική παιδεία, δεν μετακίνησαν την προσήλωσή μας στην άγρια χαρά του αίματος, στο χορό των σπαθιών πάνω σε πίστα φτιαγμένη από κόκαλα ανθρώπων.

Έχουμε υψώσει στον ουρανό τις επιστήμες και τις τέχνες, έχουμε καλυτερεύσει τη ζωή και την υγεία, αλλά δεν απομακρυνθήκαμε από τη βία, τη μισαλλοδοξία, το ρατσισμό, τον ανταγωνισμό, τη μεταφυσική σκέψη και τη μαντεία.

Όποια δικαιολογία κι αν δώσουμε σε αυτά, με όσο πατριωτισμό ή θρησκευτικότητα κι αν τα ντύσουμε, παραμένουν αποτρόπαια.

Πριν προχωρήσω, να επισημάνω κάτι. Στις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου, ο κ. Σκούρας αναζήτησε «λειτουργικό ορισμό της ίδιας της έννοιας Ιστορία». Κι εξηγεί γιατί το κάνει. Γράφει πως ο άνθρωπος δύσκολα μπορεί να κρίνει αντικειμενικά για τα φαινόμενα της ζωής, διότι είναι μέρος της.

Κάνει πολύ καλά. Θυμίζω ότι δεν είχαμε πάντα γενικό εργαλείο για να κατανοούμε τον κόσμο και τον εαυτό μας. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι επινοούσαν κάθε χρόνο διαφορετική μέθοδο για να βρίσκουν τα χωράφια που πλημμύριζε ο Νείλος.

Γύρω στο 350 π.Χ. όμως, ο Πλάτων, και κυρίως ο Αριστοτέλης, όρισαν ότι πριν επιχειρήσουμε  να λύσουμε ένα πρόβλημα, πρέπει να δεχτούμε ως αληθινές, χωρίς να τις αποδείξουμε δηλαδή, κάποιες σχετικές με αυτό προτάσεις, και με βάση αυτές τις αρχικές να προχωρήσουμε τις σκέψεις μας και να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 323 π. Χ., υιοθέτησε αυτή τη μέθοδο σκέψης ο Ευκλείδης. Δέχτηκε χωρίς απόδειξη 5 αξιώματα και 5 αιτήματα και με βάση αυτά απέδειξε τα θεωρήματα για τα σχήματα που βρίσκονται πάνω σε ένα επίπεδο.

Αυτή η μεγαλοφυής ελληνική ιδέα, έγινε, σχεδόν για δύο χιλιετίες, ο μοναδικός τρόπος σκέψης. Είναι η λεγόμενη «αξιωματική μέθοδος». Έπαιρναν όλοι μερικές αρχικές προτάσεις, τα αξιώματα, και με διάφορους συνδυασμούς των κατέληγαν σε νέα συμπεράσματα.

Στον τομέα της φιλοσοφίας, για παράδειγμα, τον 17ο αιώνα ο Σπινόζα για να οργανώσει την «Ηθική» του, δηλαδή ένα τρόπο με τον οποίο, όπως πίστευε, ο άνθρωπος θα συμβιώνει σωστά με τους άλλους, δέχτηκε 35 αρχικές προτάσεις χωρίς απόδειξη ως αληθινές. Μετά, από αυτές απέδειξε κάποιες άλλες, που είναι, ας πούμε, τα θεωρήματα ηθικής του.

Κι αν έχετε απορία, για το ποιες μπορεί να ήταν αυτές οι αρχικές προτάσεις του Σπινόζα που δεν μπορούν να αποδειχθούν και πρέπει να τις δεχτούμε, σας δίνω μερικές:

#  Αν δύο έννοιες δεν έχουν κάτι κοινό, δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές η μία από την άλλη.

#  Όλα βρίσκονται μέσα στον εαυτό τους ή μέσα σε κάτι άλλο.

#  Κάθε αποτέλεσμα, περιέχει την αιτία που το δημιούργησε.

#  Όλα έχουν κάποια αιτία. Αν δεν υπάρχει η αιτία, δεν υπάρχει και το αποτέλεσμα.

Με αυτό το μεθοδολογικό εργαλείο δούλεψε και ο κ. Σκούρας στο βιβλίο του. Άρχισε από αξιωματικές εκδοχές της ιστορίας του σύμπαντος, τη Μεγάλη Έκρηξη, τις μαύρες τρύπες και τις γεωλογικές ανακατατάξεις, κι έφτασε στο ρόλο των πληροφοριακών μορίων RNA και DNA, στην προέλευση της ζωής και στην ανθρωπόκαινο εποχή.

Να επισημάνω ότι την ερευνητική δυσκολία που αναφέραμε, ότι δηλαδή είμαστε οι πειραματιστές και το αντικείμενο του πειράματος, τη συναντά κι η Κοσμολογία όταν εξετάζει το σύμπαν ως ολότητα.

Ακούστε γιατί: Έχουμε αίσθηση του εαυτού μας και των πραγμάτων μέσω των ορίων. Αν κάτι δεν έχει όρια, δεν μπορεί να μελετηθεί. Το σύμπαν δεν ξέρουμε αν έχει ή δεν έχει όρια. Επομένως μελετούμε αυτό που δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως.

Τα μαθηματικά βέβαια, ως επιστήμη που μελετά τις ιδιότητες των δομών, των ποσοτήτων, του χώρου και των μεταβολών, υπερπήδησαν αυτόν τον νοητικό σκόπελο. Μας περιγράφουν άριστα τις ιδιότητες ενός αντικειμένου τεσσάρων διαστάσεων, ασχέτως εν δεν μπορούμε να το δούμε, ούτε καν να το φανταστούμε. Ο Αϊνστάιν δεν είπε ποτέ ότι το σύμπαν είναι ο χώρος, ο χρόνος και τα περιεχόμενά τους ύλη, ενέργεια και πληροφορία. Είπε πως μπορούμε να περιγράψουμε τη λειτουργία του ως τετραδιάστατο χωροχρονικό συνεχές. Ότι δηλαδή είναι αυτό το κάτι στο οποίο ισχύει η γεωμετρία των τεσσάρων διαστάσεων του Ρήμαν.

Το ίδιο έκανε για την έννοια του χώρου και της πραγματικότητας. Ξέχασε τη γενικότητα  «χώρος» που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή ζωή διότι είναι μια πλαστή κατασκευή του εγκεφάλου μας. Όρισε τον «χώρο ενός σώματος Α» ως όλες τις πιθανές θέσεις στις οποίες μπορεί να προεκταθεί αυτό το σώμα.

Τα λέω αυτά γιατί ο κ. Σκούρας αδιάκοπα μας υπενθυμίζει τη δυσκολία να νοηθεί και να ερμηνευτεί το φαινόμενο της ζωής, επειδή σχετίζεται με τις εξωτικές πράγματι ιδιότητες των αόρατων μικροσωματιδίων που ερευνώνται ακόμη. Κι επειδή, βεβαίως, εμείς παρατηρούμε το κοτοπουλάκι που βγαίνει από το αβγό, αλλά ακόμη ερευνούμε το εργοστάσιο παραγωγής του.

Το εξηγώ. Στον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε, δεν μπορεί κάτι, για παράδειγμα, να είναι και άσπρο και μαύρο την ίδια στιγμή. Στον μικρόκοσμο όμως, τα σωματίδια μπορούν να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα. Κι αυτό επηρεάζει τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων σε μόρια και άτομα, τα οποία αποτελούν τη βάση για τις χημικές αντιδράσεις που υποστηρίζουν τη ζωή. Το φαινόμενο λέγεται υπέρθεση.

Ένα άλλο φαινόμενο είναι η κβαντική διεμπλοκή, όπως λέγεται. Σύμφωνα με αυτό, αν δύο σωματίδια παντρευτούν κατά κάποιο τρόπο και μετά χωρίσουν, και το ένα πάει στον Άρη, τότε εμείς ξέροντας πως είναι αυτό που έμεινε στη γη, μπορούμε να ξέρουμε πως θα βρει ένας ερευνητής πως θα είναι εκείνο που πήγε στον Άρη.  Το ένα δηλαδή φαίνεται να επηρεάζει ακαριαία το άλλο ανεξάρτητα πόσο μακριά βρίσκονται. Αυτό επηρεάζει τις βιολογικές λειτουργίες σε μοριακό επίπεδο.

Κι ένα τρίτο είναι το λεγόμενο φαινόμενο της σήραγγας. Είναι αυτό που συμβαίνει στον ήλιο και τον κάνει να ακτινοβολεί τα κολοσσιαία ποσά ενέργειας. Τα σωματίδια, λοιπόν, περνούν τα ενεργειακά φράγματα, ενώ δεν είναι επιτρεπτό. Αυτό εξηγεί γιατί συμβαίνουν χημικές αντιδράσεις σε χαμηλότερες θερμοκρασίες από αυτές που περιμένουμε.

Όλες αυτές οι απίστευτες συμπεριφορές των μικροσκοπικών σωματιδίων φαίνεται πως έχουν βαθιές επιπτώσεις στην ύπαρξή μας. Θα είχε ενδιαφέρον να μας τις εξηγήσει περισσότερο ο κ. Σκούρας, όταν θα μιλήσει.

Επιστρέφω στο βιβλίο για μια σημαντική καινοτομία. Η ύλη του αποτελείται από το κυρίως μέρος, που διαθέτει αξιοθαύμαστη ροή, και 251 μικρές και μεγάλες σημειώσεις στις βάσεις των σελίδων οι οποίες εξηγούν την ορολογία και τις διάφορες θεωρίες ή αναφέρονται στους επιστήμονες που ανακάλυψαν κάτι.

Ένα παράδειγμα: Εκεί που εξηγεί το πέρασμα της ζωής από τους μονοκύτταρους οργανισμούς στους πολυκύτταρους, χρησιμοποιεί τον όρο «προκαρυωτικά κύτταρα». Στο κάτω μέρος της σελίδας, εξηγεί: Πρόκειται για τα κύτταρα που δεν έχουν πυρήνα. Σε αντίθεση με τα «ευκαρυωτικά κύτταρα» τα οποία διαθέτουν πυρήνα.

Κάνει πολύ σωστά. Είναι δάσκαλος. Αυτοί που καθιέρωσαν τους όρους, είχαν προφανώς στο μυαλό τους την αρχαία ελληνική λέξη «κάρα», που σημαίνει «κεφαλή». Έλα που δεν ζούμε στην εποχή της “Αντιγόνης”! Οι περισσότεροι δεν ξέρουν τον στίχο «Ω κοινόν αυτάδελφον Ισμήνης κάρα», άρα ο μέσος αναγνώστης δεν καταλαβαίνει ότι το προκαρυωτικό είναι, ας πούμε, το κύτταρο που δεν έχει κεφάλι.

Άλλο παράδειγμα. Ένα υποκεφάλαιο μιας σελίδας, καταλήγει στη φράση: «…Τελικά, ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος, μια ρήση που είναι γνωστή από τον 6ο π.Χ. αιώνα». Προσέξτε τώρα. Για να μη θεωρηθεί αυθαίρετη αυτή η διαπίστωση, πολύ σωστά ο κ. Σκούρας βάζει στο τέλος της σελίδας την σημείωση ότι το έγραψε ο Σκύθης ηγεμόνας Ανάχαρσης.

Τι να σας πω κύριε Σκούρα, με έχετε κάνει ισόβιο οπαδό σας. Είχα επισημάνει κι εγώ τον Ανάχαρση. Στο μυθιστόρημά μου «Το Θέατρο της Οικουμένης» έχω μια παράγραφο όπου εξηγώ ότι το 1788 ο αββάς Μπαρτελεμύ τύπωσε στη Γαλλία την πολύτομη μυθιστορηματική ανθολογία της ιστορίας των επιφανών Ελλήνων της αρχαιότητας. Την ονόμασε “Το ταξίδι του Νέου Ανάχαρση στην Ελλάδα” για να τιμήσει τον Σκύθη σοφό που έγραψε πριν από εκείνον. Τους τρεις πρώτους τόμους, τούς μετέφρασε ελληνικά ο Κοζανίτης ιατροφιλόσοφος Γεώργιος Σακελλάριος, ενώ τον τέταρτο, “Tο ταξίδι του Ανάχαρση στη Θεσσαλία”, ο Ρήγας Φεραίος.

Προχωρώ. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι η συνοπτικότητα. Περιέχει πάρα πολλά υποκεφάλαια-θέματα με τις απαραίτητες μόνο πληροφορίες και τα συμπεράσματα έρευνας ερευνών. Θα δώσω ένα παράδειγμα:

Στο κεφάλαιο 14, υπάρχει ο ερωτηματικός τίτλος: «Κινδυνεύουν οι μέλισσες;» Σε αυτό, μετά από λίγες πληροφορίες για την Apis mellifera, τη δυτική μέλισσα, ένα από τα συμπεράσματα είναι: «…Ο αγροτικός κόσμος και η παραγωγή τροφίμων του πλανήτη μας εξαρτάται κατά 70% από τις μέλισσες». Δεν θα το πίστευα, αν δεν αναφέρονταν οι μελέτες που το απέδειξαν. Αυτό είναι επιστήμη. Το να μη διδάσκεις από καθέδρας, αλλά να κατεβαίνεις στα υπόγεια της πραγματικής ζωής. Το συμπέρασμα είναι τελικά ότι οι μέλισσες κινδυνεύουν. Ο καθηγητής μας γράφει γιατί. Κάτι άλλο που αναφέρει είναι ότι τα κύματα που παράγονται από την κινητή τηλεφωνία, κάνουν τις μέλισσες να χάνουν τον προσανατολισμό τους και τελικά να εγκαταλείπουν την κυψέλη.

Παρόμοιο θέμα είναι η αναφορά του στο διάσημο Εθνικό Πάρκο των ΗΠΑ, το Γέλοουστοουν, όπου περιγράφονται οι συνέπειες για τη βιοποικιλότητα, όταν εξαφανιστεί ένα είδος.

Άλλο. Κάπου ο κ. Σκούρας αναφέρεται στο «υπερσύστημα γη», ότι δηλαδή ο γαλάζιος πλανήτης μας είναι μέρος της αόρατης συμπαντικής ουσίας, από την οποία ως ιδιότητα αναδυόμενη γεννήθηκε η ζωή. Πρόκειται για τη θεωρία της βιόσφαιρας, που ανέπτυξε ο Βλαντιμίρ Ιβάνοβιτς Βερνάνσκι, Ρώσος γεωλόγος και γεωχημικός. Υποστηρίζει ότι η ζωή είναι μια γεωλογική δύναμη που διαμορφώνει τον πλανήτη. Μελέτησε τους κύκλους των χημικών στοιχείων στη φύση, και πώς αυτοί επηρεάζονται από τη ζωή. Οι έρευνές του έδειξαν, ότι οι ζωντανοί οργανισμοί και το περιβάλλον τους είναι αλληλένδετα.

Άλλο. Το κεφάλαιο που αφορά στην κληρονομικότητα, αρχίζει με τις πρώτες απόψεις που διατυπώθηκαν, περνά στον Μέντελ, εξηγεί πως του γεννήθηκε η ιδέα, πάει στους νόμους που ανακάλυψε, στην περιπέτειά τους επειδή δεν έγιναν αμέσως αποδεκτοί, μετά στο φορέα της κληρονομικότητας, και ολοκληρώνεται με το υποκεφάλαιο «τα άσπρα μάτια οδηγούν στα χρωματοσώματα». Τι να πω; Τόσο ευχάριστο, μεθοδικό επιστημονικό βιβλίο, δεν έχω διαβάσει.

Το επόμενο κεφάλαιο, το 7, έχει τίτλο “Η εποχή του DNA”. Το 1965  η ανθρωπότητα, γράφει, όχι μόνο γνωρίζει τη φύση του γενετικού υλικού, αλλά αρχίζει να το χρησιμοποιεί, δηλαδή να κόβει και να ράβει κομμάτια του προσθέτοντας ή αφαιρώντας χαρακτηριστικά στους οργανισμούς.

Όσο προχωρεί, εξειδικεύει το θέμα του και κατευθύνει την προσοχή μας στη Γενετική του ανθρώπου, στην πολυπλοκότητα των μηχανισμών που λειτούργησαν, στον φορέα των πάντων DNA, στα οικοσυστήματα, στην κλιματική αλλαγή, έως τους ιούς, αυτή τη μέση κατάσταση ανάμεσα στην  έμβια και άβια ύλη, αν και ο διαχωρισμός έχει εμπόδια.

Η κλασική ανάλυση συστημάτων, θεωρούσε τη φύση σαν ένα αυτοματισμό που ξέρει κάθε στιγμή σε ποια θέση πρέπει να βρίσκεται, και τον άνθρωπο έξω από αυτήν να τη μελετά.

Ο άνθρωπος, ως μέρος του ασύλληπτου σε μέγεθος και δομή σύμπαντος,  γράφει ο κ. Σκούρας, είναι κι αυτός αυτοματισμός. Όμως, μας λείπουν εργαλεία για να κατανοήσουμε τον εαυτό μας.

«Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε. Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά», γράφει στο ποίημα «Ο τελευταίος σταθμός» ο Γιώργος Σεφέρης.

Έτσι, κι αφού δεν ξέρουμε τη γλώσσα των συμπαντικών διεργασιών, προσπαθούμε με παράπλευρα εργαλεία που επιτρέπει η φυσιολογία μας, την παρατήρηση, την ανάλυση και τα πειράματα να ανασυνθέσουμε την ιστορία μας ως όντα.

Τα επόμενα κεφάλαια με γοήτευσαν ιδιαίτερα, επειδή αντιμετωπίζουν το κρίσιμο ερώτημα που αφορά στην προέλευση της ζωής, στην εξελικτική ιστορία του ανθρώπου, στη σχέση μας με τον χιμπατζή και στην παράλογη αντιμετώπιση της δαρβινικής θεωρίας από μεγάλο μέρος του κοινού.

«Δεν υπάρχει στα χρονικά της ιστορίας των ανθρώπων», γράφει ο κ. Σκούρας, «άλλη επιστημονικά τεκμηριωμένη θεωρία που να έχει υποστεί τέτοιο κατατρεγμό, όσο η Θεωρία της Εξέλιξης μέσω Φυσικής Επιλογής». Μετά παραθέτει πληροφορίες και άφθονο φωτογραφικό υλικό που σατιρίζει τον Δαρβίνο και τη δίκη του πιθήκου η οποία έγινε στο Τενεσί των ΗΠΑ κι είχε τη βάση της στον πολιτικό συντηρητισμό και στον θρησκευτικό φανατισμό.

Σε άλλο κεφάλαιο, έχουμε αναφορά σε επιστημονικές και μη αντιλήψεις για τον τελευταίο παγκόσμιο κοινό πρόγονο, από τον οποίο υποθέτουμε ότι προήλθαν οι τρεις τομείς της ζωής, τα Βακτήρια, τα Αρχαία και οι Ευκαρυώτες.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις γι’ αυτόν. Βρίσκουμε μόνο μηχανισμούς κι αυτούς σε γενικές μορφές.

Κι οι μηχανισμοί όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να ερμηνευτούν. Για παράδειγμα η φωτοσύνθεση, που την αντιμετωπίζουμε ως χημεία, φαίνεται πως εξελίσσεται  με τους τρόπους της μηχανικής των κβάντων, ατοπικά και άχρονα δηλαδή, όπως είπαμε. Μεγάλο πεδίο έρευνας, αλλά η ζωή είναι μικρή.

Να συμπληρώσω πως το βιβλίο ολοκληρώνεται με αναλυτικό κεφάλαιο για τον κορωνοϊό και ενδιαφέροντα παραρτήματα που συνοψίζονται στη διαπίστωση ότι δεν μπορεί να υπάρξει ύπαρξη χωρίς τη συνύπαρξη. Προσθέτω την παρόμοια λογοτεχνική ρήση: «ο άνθρωπος είναι το φάρμακο του ανθρώπου».

Και τελειώνω, ευχόμενος στον τιμώμενο καθηγητή μας, να βρει και να απολαύσει τις απαντήσεις στα ερωτήματα της βιολογίας, που τον ώθησαν να αφιερωθεί σε αυτήν και να φτάσει στο σπουδαίο βιβλίο που παρουσιάζουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.

 

 

 

 

 

 

 

 

Maariv: Το Ισραήλ ανησυχεί βαθιά για τις κινήσεις της Τουρκίας (ανάλυση)

2

Ένα άρθρο στην εβραϊκή εφημερίδα ‘Maariv’ σημειώνει ότι το Ισραήλ ανησυχεί εξαιρετικά για τις τουρκικές κινήσεις, ειδικά με την προθυμία της Τουρκίας να υποστηρίξει Σύρους μαχητές στη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον των αυτονομιστικών πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, γράφει η εφημερίδα «Arabi 21».

Ο συγγραφέας του ισραηλινού άρθρου, Εϊτάν Λασρί / Eitan Lasri, αναλύει την πολιτική της Τουρκίας και τις κινήσεις του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Συρία, σημειώνοντας ότι ο Τούρκος πρόεδρος απείλησε ευθέως το Ισραήλ και ζήτησε να αποσυρθεί από τη Συρία.

Ο συντάκτης αναφέρει ότι ο Ερντογάν είπε: «Εάν δεν το κάνετε, οι συνέπειες θα επηρεάσουν όλους».

Εξήγησε ότι αυτές οι δηλώσεις έρχονται ως μέρος των προσπαθειών του να επεκτείνει την επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή, καθώς επιδιώκει να επιτύχει στρατηγικά κέρδη και να μετατρέψει τη χώρα του σε κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη.

Ο Λασρί, πρώην σύμβουλος του Ισραηλινού πρωθυπουργού, πρόσθεσε ότι αυτές οι απειλές εγείρουν μεγάλες ανησυχίες στο Ισραήλ, ειδικά υπό το φως της τουρκικής επέκτασης στη Συρία και της εκμετάλλευσης του κενού που άφησε η πτώση του καθεστώτος Άσαντ.

Ο συντάκτης αναφέρθηκε στις δηλώσεις του ηγέτη της νέας συριακής κυβέρνησης, Αχμέντ αλ Σαράα, τις οποίες θεώρησε ότι αποτελούν «σιωπηρή απειλή για το Ισραήλ», καθώς είπε:

«Δεν μπαίνουμε σε σύγκρουση με το Ισραήλ… χρησιμοποιεί την ιρανική παρουσία ως πρόσχημα για να εισβάλει στη Συρία, τώρα που οι Ιρανοί έφυγαν, δεν υπάρχουν επιχειρήματα για ξένη επέμβαση».

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Λασρί τόνισε ότι το Ισραήλ απέρριψε σθεναρά αυτές τις δηλώσεις και χαρακτήρισε την Τουρκία ως «τον επιθετικό ιμπεριαλιστή παίκτη στην περιοχή».

Το Ισραήλ πρόσθεσε, σύμφωνα με το άρθρο: «Είναι καλύτερο για τον Τούρκο Πρόεδρο να αποφύγει τις περιττές απειλές Το κράτος του Ισραήλ θα συνεχίσει να εργάζεται για την προστασία των συνόρων του από οποιαδήποτε απειλή».

Ο συντάκτης επεσήμανε ότι το ισραηλινό κράτος βλέπει τις τουρκικές κινήσεις ως άμεση απειλή για τη σταθερότητα της περιοχής και την εθνική της ασφάλεια, ειδικά αφού η Τουρκία διατηρεί τρεις περιοχές στη Συρία υπό τον έλεγχό της και υποστηρίζει τις συριακές φατρίες που πολεμούν τους Κούρδους, τους οποίους η Άγκυρα θεωρεί απειλή για την ασφάλεια της.

Ο Λασρί εξήγησε ότι αυτές οι κινήσεις αντικατοπτρίζουν τις προθέσεις του Ερντογάν για περιφερειακή επέκταση σε βάρος των ισραηλινών συμφερόντων.

Το άρθρο διευκρινίζει ότι οι δηλώσεις του Ερντογάν ήρθαν αφού περιέγραψε το Ισραήλ, κατά τη διάρκεια της επίθεσης στη Γάζα, ως «τρομοκρατικό κράτος που διαπράττει γενοκτονία», προσθέτοντας ότι η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε την πτώση του καθεστώτος Άσαντ για να επεκτείνει την περιφερειακή της επιρροή και να επιτύχει οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη.

Ο Ισραηλινός αναλυτής τονίζει ότι οι ισραηλινοί φόβοι αυξάνονται για την εκμετάλλευση του κενού στη Συρία από την Τουρκία για την επίτευξη των στρατηγικών της στόχων, συμπεριλαμβανομένης της εξάλειψης της κουρδικής αυτονομίας και της εκμετάλλευσης των πόρων πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Συρία.

Επισημαίνει ότι ο Ερντογάν προωθεί παλιές πρωτοβουλίες όπως ο αγωγός φυσικού αερίου μεταξύ Κατάρ και Τουρκίας, θεωρώντας ότι ο έλεγχος των κοιτασμάτων πετρελαίου της Συρίας αποτελεί προτεραιότητα για την Άγκυρα.

Ο Λασρί εξήγησε, «Το Ισραήλ ανησυχεί βαθιά για τις τουρκικές κινήσεις, ειδικά με την προθυμία της Τουρκίας να υποστηρίξει τους αντάρτες στη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον των Κούρδων που υποστηρίζονται από την Αμερική».

Πρόσθεσε, «Αυτές οι κινήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε μια περιφερειακή κλιμάκωση που περιλαμβάνει μια άμεση αντιπαράθεση μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ, η οποία περιπλέκει το σκηνικό στη Συρία και σε ολόκληρη την περιοχή».

Επίσης, θεωρεί ότι ο Ερντογάν προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την οικονομική κατάσταση κρίσης στην Τουρκία για να ενισχύσει την εσωτερική του επιρροή, λέγοντας: «Ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει να επιστρέψει Σύρους πρόσφυγες στη χώρα τους και να μειώσει την κουρδική αυτονομία εντός της Τουρκίας, κάτι που μπορεί να ενισχύσει τη θέση του στις επερχόμενες εκλογές».

Όσον αφορά τη θέση του Ισραήλ για τις τουρκικές κινήσεις, το άρθρο ανέφερε ότι Ισραηλινοί αξιωματούχοι εξέφρασαν την κατηγορηματική τους απόρριψη για την παρουσία τουρκικών δυνάμεων κοντά στα σύνορά τους.

Ένας από τους αξιωματούχους φέρεται να είπε: «Η Τουρκία δεν είναι εχθρός μας, αλλά μπορεί να προκύψουν διαφωνίες μαζί της, αλλά κανείς δεν θέλει το θέμα να φτάσει σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση».

Ο συντάκτης τόνισε επίσης ότι το κράτος κατοχής φοβάται ότι η πτώση του καθεστώτος Άσαντ θα αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή, σημειώνοντας ότι «το Ισραήλ εργάζεται για να επεκτείνει την παρουσία ασφαλείας του στη Συρία για να εξασφαλίσει τα σύνορά του και να αποτρέψει το λαθρεμπόριο όπλων του Ιράν, αλλά αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις λόγω των τουρκικών κινήσεων».

Ο Λεσρί ολοκλήρωσε το άρθρο του προειδοποιώντας ότι ο Ερντογάν επιδιώκει να μετατρέψει την Τουρκία σε μια νέα εκδοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, λέγοντας:

«Ο Τούρκος Πρόεδρος βλέπει σε αυτό το στάδιο μια χρυσή ευκαιρία να ενισχύσει την επιρροή της Τουρκίας και να επιτύχει τις περιφερειακές του φιλοδοξίες.

Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ του άνοιξε ένα άνευ προηγουμένου παράθυρο για να επεκτείνει την επιρροή του, αλλά ταυτόχρονα προκαλεί τους φόβους του Ισραήλ ότι αυτές οι κινήσεις μπορεί να είναι προοίμιο για μια νέα σύγκρουση στην περιοχή».

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Μίτσκοσκι: Η συνεργασία με τη Σερβία θα μεταμορφώσει τα Σκόπια

0

Σκόπια.

Ο πρωθυπουργός συνεχάρη χθες τη σερβική κοινότητα της χώρας για τη μεγαλύτερη σερβική εκκλησιαστική γιορτή – τον Άγιο Σάββα.

Ο Χριστιάν Μίτσκοσκι ευχήθηκε για τη «μεταμόρφωση» της Βόρειας Μακεδονίας με τη βοήθεια της Σερβίας, όπως σημειώνει η βουλγαρική bgnes.

Ο Μίτσκοσκι επεσήμανε ότι οι εορτασμοί στη Βόρεια Μακεδονία δείχνουν αμοιβαίο σεβασμό και εμπιστοσύνη, καθώς και καλή συνεργασία και διατήρηση των σχέσεων μεταξύ του σερβικού και του σλαβομακεδονικού λαού.

«Η συνεισφορά σας στην κοινωνική και δημόσια ζωή δείχνει ότι μαζί, ενωμένοι και με σεβασμό στη διαφορετικότητα, τους πολιτισμούς και τις παραδόσεις, μπορούμε να μεταμορφώσουμε τα Σκόπια και να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον για τους πολίτες. Η «Μακεδονία» πρέπει να οικοδομήσει και να έχει οικονομική πρόοδο, και μπορούμε να το κάνουμε αυτό μόνο εάν είμαστε ενωμένοι, επομένως, πιστεύω ακράδαντα ότι η οικοδόμηση της συνύπαρξης, της ανοχής και της φιλίας θα είναι μία από τις αξίες που θα μας καθοδηγήσουν στην επίτευξη των στόχων μας. Αγαπητοί φίλοι της Σερβικής κοινότητας, σας εύχομαι όμορφες γιορτές γεμάτες χαρά να έχουμε καλές γιορτές στον Άγιο Σάββα», αναφέρει το μήνυμά του.

Η εορτή του Αγίου Σάββα γιορτάζεται εδώ και 18 χρόνια στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Κηρύχθηκε εθνική εορτή των Σέρβων στη χώρα με τροποποιήσεις του Νόμου για τις Αργίες στις 8 Φεβρουαρίου 2007, ενημερώνει το βουλγαρικό δημοσίευμα.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Η Αλβανία θα φιλοξενήσει 100 χιλιάδες Παλαιστίνιους;

0

Ο δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής του Channel 12, Αμίτ Σεγκάλ, δήλωσε ότι η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται σε συνομιλίες με την κυβέρνηση στα Τίρανα για τη μετανάστευση έως και 100 χιλιάδων κατοίκων της Γάζας στη χώρα.

Ωστόσο, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, διέψευσε την είδηση ​​ότι η Αλβανία θα φιλοξενήσει 100.000 Παλαιστίνιους.

Ο Ράμα, μέσω μιας ανάρτησης στην πλατφόρμα Χ, απέρριψε αυτούς τους ισχυρισμούς.

Ο επικεφαλής της κυβέρνησης γράφει ότι είναι απολύτως αναληθές, καθώς προσθέτει ότι η Αλβανία δεν μπορεί να κάνει περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε ένα τέτοιο θέμα.

Η ανάρτηση του Ράμα:

Δεν έχω ακούσει κάτι τόσο ψεύτικο εδώ και πολύ καιρό και έχουν κυκλοφορήσει πολλά fake news τον τελευταίο καιρό! Απολύτως , δεν είναι αλήθεια. Πλήρης σεβασμός και αλληλεγγύη για τον λαό της Γάζας, ο οποίος έχει απανθρωποποιηθεί από το βάναυσο καθεστώς της Χαμάς και υπέμεινε έναν διαβολικό πόλεμο μετά τη μεσαιωνική φρίκη της 7ης Οκτωβρίου. Αλλά επιτρέψτε μου να είμαι σαφής: η Αλβανία δεν έχει ζητηθεί από κανέναν και ούτε εμείς μπορούμε, καν να σκεφτούμε να αναλάβουμε μια τέτοια ευθύνη. Είμαστε περήφανοι για τις ισχυρές φιλίες μας με το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Κουβέιτ και, φυσικά, με τον παλαιστινιακό λαό, το κράτος του οποίου η Αλβανία αναγνώρισε εδώ και πολύ καιρό.

 Όμως, η Αλβανία δεν βρίσκεται στην ίδια τη Μέση Ανατολή και από την καρδιά της Ευρώπης, δεν μπορούμε να κάνουμε περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε ένα τέτοιο θέμα. Ωστόσο, ευχόμαστε και προσευχόμαστε να δοθεί στον παλαιστινιακό λαό η ευκαιρία να ζήσει στο δικό του κράτος, ως ελεύθεροι άνθρωποι υπό δημοκρατική κυριαρχία, και ότι η Χαμάς δεν θα μπορέσει ποτέ ξανά να βλάψει το Ισραήλ ή, κυρίως, τους ίδιους τους Παλαιστίνιους.

Vizionplus, rtv21.tv

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟ

14
του Παντελή Σαββίδη
Απο πείρα μπορώ να διαβεβαιώσω τον κ. Μητσοτάκη για τα εξής:
1.- Όταν γίνονται τόσο τεράστιες διαδηλώσεις η κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία δεν έχει μέλλον. Ό,τι και να κάνετε απο δω και πέρα τα πράγματα δεν αλλάζουν. Φροντίστε να αλλάξετε επι τω δημοκρατικότερω την λειτουργία ορισμένων θεσμών. Για να έχετε κάτι να λέτε μετά την αποστρατεία σας.
2.-Όταν κατά τις διαδηλώσεις εμφανίζονται και τέτοιες εικόνες τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα. Φροντίστε μην φύγετε βράδυ.
3.- Προς τα πάλαι ποτέ κύρια ΜΜΕ: όταν σε όλη την Ελλάδα μπορούν και συγκεντρώνονται τόσες εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων με την υπονόμευση της προσπάθειάς τους εκ μέρους σας, τότε η δύναμή σας έχει μειωθεί. Ευτυχώς. Διότι η αλαζονεία σας δεν έχει όρια. Παρεξηγήσατε, εντελώς, τον ρόλο σας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.
Κάποιες αχτίδες ελπίδας βρίσκονται υπο διαμόρφωσιν. Ο δρόμος είναι μακρύς. Αλλά ο κόσμος σηκώθηκε απο τον καναπέ.
ΥΓ1: προς Νεοδημοκράτες φίλους: δεν σας συμφέρει να αποδώσετε τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις σε επίδραση της αντιπολίτευσης (υπάρχει;). Αν όλος αυτός ο κόσμος ανήκε στην αντιπολίτευση τότε το παιχνίδι το έχετε χαμένο.
ΥΓ2: οι διαδηλώσεις έδειξαν μια δυσαρμονία εκλογικού σώματος και κυβέρνησης. Στις δημοκρατίες σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν εξελίξεις. Η Ελλάδα δεν είναι δημοκρατία αλλά οι εξελίξεις θα επέλθουν. Οι Έλληνες έχουν την δική τους παράδοση αλλαγών.

The Jerusalem Post: η δεύτερη Προεδρία Τραμπ είναι μια νέα στρατηγική εποχή

0

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Οι Ανιχνεύσεις δημοσιεύουν κείμενα που απηχούν την πολιτική δρώντων στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο για το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν για την κατανόησή της. Η δημοσίευση των κειμένων δεν σημαίνει, κατ ανάγκην, ταύτιση του ιστολογίου με το περιεχόμενό τους

Μια ανάλυση της νέας εποχής Τραμπ από τη διεθνή στρατηγική σύμβουλο Ayelet Frish.

AYELET FRISH

Ayelet Frish, Στρατηγικός Σύμβουλος, ειδικός σε επώνυμους ηγέτες και χωρών Πρώην Στρατηγικός Σύμβουλος του Προέδρου Shimon Peres. ( SIVAN FARAG).

Ο Θεός να ευλογεί τον Πρόεδρο Τραμπ, ο Θεός να ευλογεί την Αμερική και ο Θεός να ευλογεί το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή. Τη Δευτέρα, τα βλέμματα του κόσμου στράφηκαν στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ για να παρακολουθήσουν μια πραγματικά ιστορική στιγμή: την ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ ως Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Για το Ισραήλ, αυτό δεν είναι απλώς ένα γεγονός ορόσημο. είναι ένα νέο κεφάλαιο στο κοινό πεπρωμένο μας με την Αμερική. Η επιτυχία του Προέδρου Τραμπ είναι η επιτυχία του Ισραήλ και, μάλιστα, η επιτυχία της ειρήνης και της ευημερίας στη Μέση Ανατολή.

Ο αείμνηστος Πρόεδρος Σιμόν Πέρες έλεγε συχνά ότι όταν ο Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν, ο πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ, ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συναντήσει τον Πρόεδρο Τζον Φ. Κένεντι, ο Κένεντι ρώτησε τον Μπεν-Γκουριόν, “Τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω;” Η απάντηση του Μπεν-Γκουριόν ήταν απλή αλλά βαθιά: «Τίποτα, απλά να είσαι ένας σπουδαίος πρόεδρος για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής». Αυτό το ανέκδοτο συμπυκνώνει τη σοφία των ιδρυτικών ηγετών του Ισραήλ, οι οποίοι κατάλαβαν ότι μια ισχυρή και ευημερούσα Αμερική θα ήταν πάντα ο καλύτερος εταίρος για ένα ακμάζον Ισραήλ. Ως πρώην ανώτερη σύμβουλος του Προέδρου Πέρες, άκουγα συχνά αυτήν την ιστορία και η συνάφειά της παραμένει και σήμερα καθώς γινόμαστε μάρτυρες της αρχής μιας νέας κυβέρνησης αφοσιωμένης στο μεγαλείο.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ορκίζεται την ημέρα της προεδρικής ορκωμοσίας του στη Ροτόντα του Καπιτωλίου των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον, ΗΠΑ, 20 Ιανουαρίου 2025. (REUTERS/KEVIN LAMARQUE)

Ο Πρόεδρος Τραμπ εισέρχεται στην εξουσία με ένα σαφές όραμα – ένα όραμα που επικεντρώνεται στη δημιουργία ειρήνης, στην ένωση ανθρώπων και στην ένωση εθνών. Σε μια περιοχή που μαστίζεται ιστορικά από διχασμό και συγκρούσεις, αυτό το όραμα υπόσχεται ενότητα και ομαλοποίηση. Είναι ένα όραμα που επιδιώκει να τερματίσει τους πολέμους και την αιματοχυσία και να δημιουργήσει μια νέα εποχή σταθερότητας.

Η ειδική σχέση μεταξύ του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών είναι κάτι περισσότερο από μια εταιρική σχέση. Είναι ένας δεσμός που σφυρηλατείται από κοινές αξίες, προκλήσεις και κοινή μοίρα. Καθώς οι εχθροί και των δύο εθνών εργάζονται ακούραστα για να μας δουν να αποτυγχάνουμε, είναι εξίσου αλήθεια ότι οι κοινές μας επιτυχίες μας ενισχύουν και τους δύο.

Το Ισραήλ χρειάζεται την Αμερική για να είναι ένα σπουδαίο έθνος, και στον Ντόναλντ Τραμπ, έχουμε έναν ηγέτη έτοιμο να εκπληρώσει αυτήν την υπόσχεση.

Από την πρώτη του θητεία, ο Πρόεδρος Τραμπ έδειξε ότι δεν είναι απλώς άνθρωπος των υποσχέσεων αλλά άνθρωπος της δράσης. Οι Συμφωνίες του Αβραάμ αποτελούν απόδειξη της ικανότητάς του να μεταφράζει το όραμα σε πραγματικότητα. Αυτές οι ιστορικές συμφωνίες έχουν μεταμορφώσει τη Μέση Ανατολή, ενθαρρύνοντας άνευ προηγουμένου συνεργασία και ανοίγοντας το δρόμο για διευρυμένη ειρήνη και ομαλοποίηση σε ολόκληρη την περιοχή. Ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας, υπό την οραματική ηγεσία του πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Είναι, με απλά λόγια, μεταξύ των πιο σημαντικών ηγετών στον κόσμο: οικονομικά, πολιτικά και διπλωματικά. Η Σαουδική Αραβία είναι η άγκυρα της σταθερότητας στην περιοχή και μαζί με τον Πρόεδρο Τραμπ έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την ιστορία.

Επιπλέον, εκτός από την επιστροφή των ομήρων στα σπίτια τους, η μεγαλύτερη νίκη επί της φρίκης και των φρικαλεοτήτων της 7ης Οκτωβρίου θα είναι η εξομάλυνση με τη Σαουδική Αραβία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάντηση στον ισλαμιστικό τρόμο της Χαμάς και της Χεζμπολάχ, στις αποσταθεροποιητικές προσπάθειες ενός γενοκτονικού καθεστώτος στην Τεχεράνη, από την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ του εβραϊκού κράτους και του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.

Τούτου λεχθέντος, οι φιλοδοξίες του Προέδρου Τραμπ εκτείνονται πέρα ​​από τη Μέση Ανατολή. Η δέσμευσή του για τον τερματισμό των παγκόσμιων συγκρούσεων είναι εμφανής στην ιεράρχηση της διπλωματίας με τη Ρωσία. Στις πρώτες στιγμές της προεδρίας του, έχει ξεκαθαρίσει την πρόθεσή του να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία, σηματοδοτώντας ένα τολμηρό βήμα προς την αντιστροφή της παλίρροιας της παγκόσμιας διχόνοιας. Τέτοιες ενέργειες αντικατοπτρίζουν μια έντονη αντίθεση με τα τελευταία τέσσερα χρόνια και μια ελπιδοφόρα καμπή για τις διεθνείς σχέσεις.

Μια βασική δύναμη της κυβέρνησης Τραμπ έγκειται στην ποιότητα της ομάδας της. Συγκεντρώνοντας ένα μείγμα έμπειρων πολιτικών ηγετών και καταξιωμένων στελεχών επιχειρήσεων, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει εξασφαλίσει ότι η κυβέρνησή του διαθέτει τόσο την εμπειρία όσο και την καινοτομία που απαιτούνται για να επιφέρει ουσιαστική αλλαγή. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, η Πρέσβειρα στον ΟΗΕ Elise Stefanik, ο απεσταλμένος στη Μέση Ανατολή Steve Witkoff και ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Mike Waltz, για να αναφέρουμε μόνο μερικά. Αυτή είναι μια ομάδα που έχει έρθει να δουλέψει, μια ομάδα χτισμένη στην εικόνα μιας ιδεολογικής δέσμευσης και επαγγελματικής εμπειρίας με δέσμευση για την ασφάλεια του Ισραήλ ως βασικό συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Για τον κόσμο γενικότερα, αυτή είναι μια περίοδος αισιοδοξίας. Δεν υπάρχει πιο κομβική αξία από τον τερματισμό της αιματοχυσίας και κανένας στόχος πιο πολύτιμος από την επίτευξη της ειρήνης. Ομοίως, δεν υπάρχει μεγαλύτερη κινητήρια δύναμη για οικονομική και κοινωνική ευημερία και σταθερότητα από την επίτευξη της ειρήνης. Ενώ η πολιτική «Πρώτα η Αμερική» του Προέδρου Τραμπ συχνά παρεξηγείται και κάποιοι φοβούνται ότι σηματοδοτεί οικονομική απομόνωση, στην πραγματικότητα έχει τις ρίζες της σε μια βαθιά αλήθεια: ότι η σταθερότητα και η οικονομική ανάπτυξη ξεκινούν από το εσωτερικό. Οι κυματιστικές επιπτώσεις της ειρήνης και της σταθερότητας θα ενισχύσουν την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη, ωφελώντας τα έθνη πολύ πέρα ​​από τα σύνορα της Αμερικής.

Το Ισραήλ, ειδικότερα, ατενίζει αυτή τη νέα εποχή με ελπίδα και αποφασιστικότητα. Η φρίκη της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου και ο πόλεμος που ακολούθησε υπενθύμισαν τους διαρκείς αγώνες μας. Αυτή η περίοδος πόνου, η πιο σημαντική μετά το Ολοκαύτωμα, έχει δοκιμάσει την αποφασιστικότητά μας. Ωστόσο, μέσα από όλα αυτά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σταθεί ως ακλόνητος σύμμαχός μας. Από τον Βασιλιά Δαβίδ έως τον Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν, η ιερή διαθήκη του ιστορικού δικαιώματος του Ισραήλ να υπάρχει σε ευημερία και ασφάλεια παραμένει ακρογωνιαίος λίθος των κοινών μας αξιών. Η αναγνώριση αυτού του δικαιώματος από την κυβέρνηση Τραμπ και η ακλόνητη υποστήριξή της είναι πηγές τεράστιας παρηγοριάς για τον ισραηλινό λαό.

Η συντριπτική πλειονότητα των Ισραηλινών προσευχήθηκε για τη νίκη του Προέδρου Τραμπ, με την οικογένειά του πνευματικά και σωματικά καθώς ορκιζόταν. Αυτή η στιγμή έχει βαθιά απήχηση, όχι μόνο για τους Ισραηλινούς αλλά και για τις εβραϊκές κοινότητες σε όλο τον κόσμο. Συμβολίζει την ελπίδα για την επιστροφή όλων των ομήρων από τη Γάζα, την απομάκρυνση της Χαμάς από την εξουσία και τον αφοπλισμό των τρομοκρατικών ομάδων. Είναι ένα όραμα που περιλαμβάνει την αποκατάσταση της Γάζας προς όφελος τόσο των Ισραηλινών όσο και των Παλαιστινίων.

Στο βορρά του Ισραήλ, η εστίαση πρέπει να παραμείνει στην επιβολή των συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο, διασφαλίζοντας ότι οι παραβιάσεις της Χεζμπολάχ περιορίζονται και επιτρέποντας στον Λίβανο να σχηματίσει μια σταθερή κυβέρνηση που επιδιώκει την ειρήνη. Στη Συρία, απαιτείται επαγρύπνηση για να διασφαλιστεί ότι πρόσωπα όπως ο Abu Mohammed al-Jolani έχουν πράγματι απομακρυνθεί από τις ρίζες της Τζιχάντ και εργάζονται προς μια χώρα που προσφέρει ένα ειρηνικό μέλλον και δεν χρησιμεύει απλώς ως αντιπρόσωπος που απειλεί το Ισραήλ. Μια Συρία που δίνει προτεραιότητα σε αυτές τις αξίες όχι μόνο θα υπηρετήσει τον λαό της αλλά θα συμβάλει σημαντικά στην ευρύτερη σταθερότητα της περιοχής.

Πάνω απ’ όλα, η διεθνής κοινότητα πρέπει να παραμείνει ενωμένη για να αποτρέψει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Το καθεστώς στην Τεχεράνη συνεχίζει να απλώνει τα πλοκάμια του τρόμου του μέσω αντιπροσώπων όπως οι Χούτι, η Χεζμπολάχ και η Χαμάς. Αυτή η απειλή δεν αποτελεί κίνδυνο μόνο για το Ισραήλ αλλά για ολόκληρη την περιοχή και όχι μόνο. Η δέσμευση της κυβέρνησης Τραμπ να αντιμετωπίσει την κακοήθη επιρροή του Ιράν αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της για τη Μέση Ανατολή.

Καθώς κοιτάζουμε προς το μέλλον, προσευχόμαστε για ειρήνη και ευημερία. Προσευχόμαστε η κυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ να πετύχει στην αποστολή της να φέρει σταθερότητα και ανάπτυξη, όχι μόνο στην Αμερική αλλά και στο Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο. Αυτή είναι μια στιγμή βαθιάς σημασίας, μια ευκαιρία να οικοδομήσουμε μια κληρονομιά ενότητας και ελπίδας. Μαζί, με τη βοήθεια του Θεού, θα ανταπεξέλθουμε στις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας και θα ξεκινήσουμε μια νέα εποχή ειρήνης και προόδου.

Ανάλυση CT: Τουρκικό «ναρκοπέδιο» ενόψει πενταμερούς. Σχεδιάζουν ναυάγιο, σκέφτονται τις ευθύνες

1

28/01/2025, 06:29

Στην επόμενη μέρα της πενταμερούς εστιάζει η Άγκυρα – Σχεδιάζουν ναυάγιο και ψάχνουν τρόπο να αποποιηθούν των ευθυνών τους – Στόχος να ανοίξει συζήτηση για αναγνώριση του ψευδοκράτος

Με το βλέμμα στο Plan B πορεύεται προς την πενταμερή η τουρκική πλευρά, που τουλάχιστον σε επίπεδο δημόσιου λόγου δεν αφήνει κανένα περιθώριο μετακίνησης από την αξίωση για δύο κράτη. Δύο εβδομάδες πριν από την κάθοδο της Ρόζμαρι Ντι Κάρλο στην Κύπρο, τόσο η Άγκυρα όσο και το ψευδοκράτος χαράζουν γραμμές γύρω από το πλαίσιο της απαίτησης για κυριαρχική ισότητα.

Ο Ερσίν Τατάρ παραμένει αδιάλλακτος, δίνοντας την εντύπωση ότι η βασική έννοια του είναι να μην προκύψουν εξελίξεις στο Κυπριακό. Προφανώς αυτή είναι η οδηγία που έχει από την Άγκυρα, που ενόψει πενταμερούς υιοθέτησε μια ελαφρώς πιο διαλλακτική στάση. Χωρίς όμως να εγκαταλείπεται το πλαίσιο των δύο κρατών.

Ουσιαστικά η τουρκική πλευρά επιχειρεί να χαμηλώσει τους τόνους, ζητώντας… ευγενικά από τους Ελληνοκύπριους να σκεφτούν τη λύση των δύο κρατών. Ενδεικτικές ήταν οι δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών κατά το πρόσφατο ταξίδι του στα κατεχόμενα. Ο Χακάν Φιντάν απέφυγε τις επιθέσεις κατά της ελληνοκυπριακής πλευράς και επιχείρησε να περιγράψει μια κατάσταση win-win που πιστεύει ότι προκύπτει από την τουρκική πρόταση.

Για άλλη μια φορά το τουρκικό δίδυμο δημιουργεί σκηνικό «καλού μπάτσου / κακού μπάτσου», θέλωντας να κερδίσει χρόνο. Τουλάχιστον μέχρι την πενταμερή, στην οποία ο Γενικός Γραμματέας θα ζητήσει ένα ακόμη ξεκαθάρισμα προθέσεων. Χωρίς να αποκλείεται να παρουσιάσει τη διαδικαστική φόρμουλα που επεξεργάστηκε μέσα στο καλοκαίρι για επανέναρξη των συνομιλιών κλιμακωτά με πρώτο σημείο τα θέματα ασφάλειας, εγγυήσεων και το διαμοιρασμό της εξουσίας.

Η εν λόγω διαδικασία αναφέρεται σε συζητήσεις εντός του συμφωνημένου πλαισίου λύσης και με βάση την παρουσίαση που έκανε ο Αντόνιο Γκουτέρες στο Κραν Μοντανά. Άρα προϋποθέτει την εγκατάλειψη των αξιώσεων για δύο κράτη και κυριαρχική ισότητα, κάτι που η τουρκική πλευρά δεν προτίθεται να πράξει. Όπως δεν προτίθεται να αναλάβει τις ευθύνες της σε περίπτωση νέου ναυαγίου.

Η Άγκυρα δεν θέλει να «σκάσει στα χέρια της η βόμβα» των ευθυνών, καθώς η επιδίωξη της είναι φτάσουμε με συνοπτικές διαδικασίες στην επόμενη μέρα και να συζητάμε για αναγνώριση του παράνομου μορφώματος ως φυσική εξέλιξη. Στη βάση του αφηγήματος περί άρνησης της ελληνοκυπριακής πλευράς για λύση με διαμοιρασμό του πλούτου και της εξουσίας.

cyprustimes.com

Ναταλία Νέγρη: τυφώνας Τραμπ και vertigo στους globalists

1

Της Ναταλίας Νέγρη

28/01/2025

Μία εβδομάδα έκλεισε στο Λευκό Οίκο ο Ντόναλντ Τραμπ και οι παγκοσμιοποιητές (globalists) βλέπουν το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Η μέχρι χθες «πολιτική ορθότητα» θρυμματίζεται. Από τις Βρυξέλλες μέχρι το Νταβός και από τις καγκελαρίες της Ευρώπης μέχρι τους CEO των πολυεθνικών επιχειρήσεων, όλοι βρίσκονται σε κατάσταση vertigo. Πώς θα αντιμετωπίσουν τον τυφώνα;

Οι σταθερές της παγκοσμιοποίησης ανατρέπονται από τα διατάγματα του αμερικανού Προέδρου. Ποιος θα το περίμενε αυτό από τη χώρα που πρωτοστάτησε, τα τελευταία 35 χρόνια, στην επιβολή της παγκοσμιοποίησης; Βέβαια ο Τραμπ τους είχε όλους προϊδεάσει με τις προεκλογικές εξαγγελίες του, αλλά και από την προηγούμενη θητεία του. Τέτοια ορμή όμως κανείς δεν την περίμενε.

Μπροστά στον υπαρξιακό κίνδυνο οι ανά την υφήλιο globalists έχουν χωριστεί σε τέσσερεις κατηγορίες:

Στην πρώτη ανήκουν όσοι ζητούν ψυχραιμία. Πού θα πάει, λένε, τέσσερα χρόνια είναι αυτά, μετά πάλι τα πράγματα θα αλλάξουν. Δεν υπολογίζουν ότι ο «τραμπισμός» αποτελεί ήδη ένα λαϊκό πατριωτικό κίνημα που σήμερα εκφράζεται από τον Τραμπ αλλά αύριο στελέχη του όπως ο νεότατος σημερινός Αντιπρόεδρος Τζέιμς Ντέιβιντ Βανς και πολλοί άλλοι θα ακολουθήσουν.

Στη δεύτερη ανήκουν όσοι ζητούν συμβιβασμούς με τη νέα Διοίκηση των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί, λένε, είναι φίλοι μας και σύμμαχοι. Θα μιλήσουμε μαζί τους και θα βρούμε λύσεις με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Δεν υπολογίζουν βέβαια ότι σε μια διαπραγμάτευση εκείνος που επιβάλει τους όρους  του είναι ο ισχυρότερος και αυτός είναι η Αμερική και όχι η αδύναμη ΕΕ.

Στην τρίτη ανήκουν οι χαμαιλέοντες. Αυτοί που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να προσαρμόζονται, με συνεχείς ιδεολογικές και πολιτικές κωλοτούμπες, σε κάθε αλλαγή της κατάστασης. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και ο Κ. Μητσοτάκης που, αμέσως μετά το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα του Τραμπ, αποδέχτηκε ότι υπάρχουν μόνο δύο φύλα, το αρσενικό και το θηλυκό.

Στην τέταρτη, τέλος, κατηγορία ανήκουν όσοι θέλουν τώρα μια αντιπαράθεση. Ζητούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση να επεξεργαστεί άμεσα σχέδια για πολιτική, αμυντική, οικονομική και ενεργειακή αυτονομία έναντι της Αμερικής. Η ΕΕ, λένε, πρέπει να ενισχύσει το γεωπολιτικό αποτύπωμά της. Πρόκειται για τους φανατικούς παγκοσμιοποιητές, προερχόμενους είτε από τη Δεξιά είτε από την Αριστερά, που επιδιώκουν τη διάλυση των κρατών-εθνών μέσα στο υπό διαμόρφωση πολυεθνικό κράτος της Ευρώπης. Δεν υπολογίζουν, βέβαια, ότι από τη σύστασή της η ΕΕ είναι ανάπηρη και τώρα υπό κατάρρευση.

Οι δασμοί

Τη μεγαλύτερη ταραχή προκαλεί η εξαγγελία του Τραμπ για την επιβολή δασμών προκειμένου να μειωθεί το μεγάλο εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ με την Κίνα, το Μεξικό, την ΕΕ και τον Καναδά. Πρόκειται για ευθεία αμφισβήτηση του βασικού πυλώνα της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή, της ελεύθερης διακίνησης των αγαθών.

Στα ευρωπαϊκά, αλλά και τα ελληνικά, μέσα ενημέρωσης εμφανίστηκε πληθώρα οικονομολόγων, μεταξύ των οποίων και καθηγητές πανεπιστημίων, να δηλώνουν ότι οι δασμοί δεν προσφέρουν κανένα πλεονέκτημα γιατί απλώς θα αυξήσουν τις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων, άρα τον πληθωρισμό και τα επιτόκια. Σωστό το σκεπτικό, μόνο που ισχύει στην περίπτωση που οι καταναλωτές εξακολουθήσουν να αγοράζουν τα ίδια προϊόντα, παρ’ όλο που θα έχουν γίνει ακριβότερα. Στην πράξη οι καταναλωτές, προοδευτικά, θα στραφούν προς τα εγχώρια προϊόντα που  θα είναι πλέον φθηνότερα από τα εισαγόμενα, αρκεί να υπάρχει το παραγωγικό δυναμικό να τα παράγει. Οι ΗΠΑ είναι μια τεράστια οικονομία και μπορεί να παράγει σχεδόν τα πάντα.

Οι δασμοί είθισται να επιβάλλονται με διαφορετικούς συντελεστές σε διάφορους κλάδους προϊόντων και όχι γενικά σε χώρες, εκτός αν έχουν πολιτική και όχι οικονομική στόχευση. Έτσι, οι ΗΠΑ μπορούν να βάλουν δασμούς σε εκείνα τα αγαθά που μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν από εγχώρια και το κέρδος τους θα είναι πολλαπλό.

Η κλιματική αλλαγή

Τέλος βάζει ο Τραμπ στο αφήγημα περί ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής. Το κλίμα της Γης αλλάζει εδώ και εκατομμύρια χρόνια και αυτό δεν οφείλεται στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Η Αμερική, που ήδη είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός υδρογονανθράκων παγκοσμίως, θα εντείνει τις επενδύσεις στον τομέα αυτό για να αυξήσει την παραγωγή της.

Τώρα η Ευρώπη θα μείνει με τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια μόνο όταν φυσάει ή έχει λιακάδα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκλεισε τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής από λιγνίτη και επί έξι χρόνια κωλυσιεργεί στην εκμετάλλευση των εγχώριων υδρογονανθράκων, ακόμα και στην οριοθετημένη ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, γιατί είναι υπέρ της πράσινης μετάβασης. Αποτέλεσμα, οι Έλληνες να πληρώνουν πανάκριβο το ηλεκτρικό ρεύμα. Θα εξακολουθήσουν η Κυβέρνηση και τ’ άλλα κόμματα του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος να αδιαφορούν για τους εγχώριους υδρογονάνθρακες όταν η Ελλάδα συντείνει μόνο στο 0,2% των παγκόσμιων εκπομπών CO2;

 Ο πόλεμος συνεχίζεται  

Οι επιθέσεις εναντίον του Τραμπ και η προσπάθεια απαξίωσής του συνεχίστηκαν και μετά την εκλογική νίκη του και συνεχίζονται και μετά την ορκωμοσία του. Επειδή τα παλιά κόλπα, με τις κυριούλες που εμφανίζονταν για να τον καταγγείλουν ότι πριν από 20 ή 30 χρόνια τις είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά, δεν πιάνουν πια, τώρα άρχισαν από το καπέλο της Μελάνια που δήθεν την έδειχνε απόκοσμη. Στη συνέχεια προχώρησαν στην καταγγελία του Έλον Μασκ ότι προέβη σε ναζιστικό χαιρετισμό. Ας προσέχουμε λοιπόν όλοι μας πώς σηκώνουμε το χέρι μας για να χαιρετήσουμε κάποιους που είναι μακριά γιατί κινδυνεύουμε να χαρακτηριστούμε νεοναζί.

Μετά έδειξαν εικόνες με σιδηροδέσμιους λαθρομετανάστες να μεταφέρονται σε στρατιωτικά αεροσκάφη για να απελαθούν στις χώρες καταγωγής τους. Θα είμαστε επιεικείς, μάλλον όσοι σχολίασαν αρνητικά αυτές τις εικόνες δε γνωρίζουν ότι η λαθρομετανάστευση είναι, ακόμη και στην Ελλάδα, ποινικό αδίκημα και όποιος περνάει παράνομα τα σύνορα πρέπει να συλλαμβάνεται. Αλλιώς γιατί υπάρχουν σύνορα και διαβατήρια; Αλλά, αυτά ακριβώς είναι που επιδιώκει να καταργήσει η παγκοσμιοποίηση προκειμένου να διαλύσει τα κράτη ως ανεξάρτητες οντότητες. Σ’ αυτόν τον τομέα πρωτοστατεί, ως  αιχμή του δόρατος, η ΕΕ.

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και η ενίσχυση των δυνάμεων της αντι-παγκοσμιοποίησης, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, προκαλεί σαρωτικές αλλαγές παγκοσμίως. Η μικρή Ελλάδα δεν μπορεί να ισορροπεί  πατώντας σε δύο βάρκες μεταξύ Βρυξελλών και Ουάσιγκτον. Μεταξύ των δύο θα πρέπει να διαλέξει τώρα «τη σωστή πλευρά της ιστορίας» με αποκλειστικό γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού. Ό,τι ακολουθήσει στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου δεν θα είναι άμοιρο της στάσης που θα κρατήσουν Αθήνα και Λευκωσία απέναντι σε μια παγκόσμια σύγκρουση που ξεκίνησε.

Υ.Γ. Η Ελλάδα δεν μπορεί να βάλει δασμούς ούτε σε προϊόντα των χωρών-μελών της ΕΕ ούτε σε προϊόντα τρίτων χωρών για να προστατεύσει βασικούς κλάδους της οικονομίας της και να μειώσει το μεγάλο έλλειμμα στο Εμπορικό Ισοζύγιό της. Ένα όπλο, που ακόμα και η πανίσχυρη Αμερική αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει, η Ελλάδα δεν μπορεί γιατί ως μέλος της ΕΕ τής απαγορεύεται.  

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Ξέσπασμα Προέδρου της Κολομβίας κατά Τραμπ: «Είσαι ένας δουλοκτήτης, αν θέλεις δοκίμασε να με ανατρέψεις»

1

«Δεν σου αρέσει η ελευθερία μας, δεν μου αρέσεις», είπε ο Πέτρο απευθυνόμενος στον Τραμπ.

Η 24ωρη ένταση μεταξύ Κολομβίας και ΗΠΑ για την απέλαση μεταναστών κατέληξε με την υποχώρηση της Μπογκοτά ύστερα από τις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για επιβολή σαρωτικών δασμών και κυρώσεων σε βάρος της χώρας της Νότιας Αμερικής, αλλά και ανάκληση βίζας σε Κολομβιανούς.

Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Κολομβίας, Γκουστάβο Πέτρο, ξέσπασε σε βάρος του Προέδρου των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς τον ως «λευκό δουλοκτήτη», ο οποίος βρίσκεται σε πορεία «να εξολοθρεύσει το ανθρώπινο είδος».

Η Κολομβία, μετά την άρνησή της να δεχτεί στρατιωτικά αεροσκάφη που μετέφεραν σιδηροδέσμιους απελαθέντες μετανάστες, εξαναγκάστηκε τελικά να υποκύψει στον εκβιασμό του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος σε ρόλο «Νονού», έστειλε ένα σαφές μήνυμα στην Μπογκοτά, αλλά και σε οποιονδήποτε άλλο θα τολμήσει: «Κάνε μ@@@ και θα δεις τι θα πάθεις».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε άμεσα σε βάρος της Κολομβίας δασμούς 25% και άμεση ανάκληση βίζας σε κυβερνητικούς αξιωματούχους της Κολομβίας. Προειδοποίησε μάλιστα πως οι δασμοί θα ανέλθουν στο 50% εάν η Μπογκοτά επιμείνει στη στάση της.

Τελικά η κολομβιανή πολιτική ηγεσία υποχώρησε στις απαιτήσεις Τραμπ και μάλιστα ο Πέτρο ανακοίνωσε πως θα στέλνει πολιτικά αεροπλάνα της Κολομβίας – αλλά και το προεδρικό – για να παραλαμβάνουν όσους μετανάστες διώχνονται από τις ΗΠΑ. «Θα διευκολύνουμε την αξιοπρεπή επιστροφή των συμπατριωτών που επρόκειτο να φτάσουν στη χώρα σήμερα το πρωί από πτήσεις απέλασης», ανακοινώθηκε.

«Δεν σου αρέσει η ελευθερία μας, δεν μου αρέσεις»

«Δεν σου αρέσει η ελευθερία μας, εντάξει. Δεν δίνω τα χέρια με λευκούς δουλοκτήτες», τόνισε οργισμένος ο Πέτρο, απευθυνόμενος στον Ντόναλντ Τραμπ, και πρόσθεσε: «Ανάτρεψέ με και η Αμερική αλλά και η ανθρωπότητα θα απαντήσουν. Μπορείς να κάνεις πραξικόπημα με την οικονομική σου δύναμη και την αλαζονεία».

«Δεν μου αρέσει ο τρόπος σου Ντόναλντ Τραμπ. Θα εξαφανίσεις το ανθρώπινο είδος με την απληστία σου», είπε και συνέχισε: «Ο αποκλεισμός δεν με φοβίζει, γιατί η Κολομβία, εκτός από μια πανέμορφη χώρα, είναι και η καρδιά του κόσμου».

Ο Πέτρο αρχικά είχε απαντήσει στον Ντόναλντ Τραμπ με την επιβολή αντίστοιχων δασμών (25% με προοπτική αύξησης στο 50%). Σχετικά με την ανάκληση της βίζας, ο Πρόεδρος της Κολομβίας τόνισε: «Τραμπ δεν μου αρέσουν και πολύ τα ταξίδια στις ΗΠΑ, είναι λίγο βαρετά…».

«Δεν θα μας κυβερνήσεις ποτέ», είπε και συμπλήρωσε: «Ο ιστορικός ηγέτης μας, ο Μπολιβάρ, δείχνει τον δρόμο της αντίστασης φωνάζοντας ελευθερία. Θα πεθάνω για τις αξίες μου, αντιστάθηκα στα βασανιστήρια και θα αντισταθώ και σε εσάς».

Ο Πέτρος κατέστησε σαφές πως δεν πρόκειται να υποχωρήσει, παρά το γεγονός ότι ανακοινώθηκε από τον Λευκό Οίκο και τον Κολομβιανό υπουργό Εξωτερικών, Λουίς Χιλμπέρτο Μουρίγιο, το «αδιέξοδο ξεπεράστηκε». «Θα συνεχίσουμε να υποδεχόμαστε τους Κολομβιανούς και τις Κολομβιανές που επιστρέφουν ως απελαθέντες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός σε συνέντευξη Τύπου.

Ο Γκουστάβο Πέτρο τόνισε πως δεν θέλουμε άλλους δουλοκτήτες, είχαμε πολλούς και ελευθερωθήκαμε. Αυτό που θέλω δίπλα στην Κολομβία είναι άνθρωποι που αγαπούν την ελευθερία», τόνισε. Ο Γουίλ Φρίμαν, συνεργάτης για τις σπουδές της Λατινικής Αμερικής στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, περιέγραψε την κατάσταση στους New York Times ως «μια τολμηρή κλιμάκωση και από τις δύο πλευρές». «Το να απειλεί ο Τραμπ την Κολομβία με αυτόν τον τρόπο είναι αρκετά τολμηρό. Η Κολομβία παραμένει ιστορικά ο μακροβιότερος, ο βαθύτερος, στρατηγικός σύμμαχος στην περιοχή», πρόσθεσε.

Ο Πέτρο ανέφερε πως επιθυμεί να ξεκαθαρίσει τις διαφορές του με τον Τραμπ, «μια μέρα, πίνοντας ένα ποτήρι ουίσκι», αλλά όπως σημείωσε κάτι τέτοιο θα ήταν δύσκολο γιατί δεν πιστεύει ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ σέβεται τον ίδιο και τον λαό της Κολομβίας. «Είναι δύσκολο γιατί μας θεωρεί κατώτερους, αλλά δεν είμαστε, ούτε εγώ, ούτε κανένας Κολομβιανός. Όμως θα πρέπει να γνωρίζετε πως εάν κάτι είμαι αυτό είναι πεισματάρης», επισήμανε.

Λευκός Οίκος: «Ο κόσμος θα σέβεται τις ΗΠΑ»

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Κάρολαϊν Λέβιτ μετά την διαμάχη που ξέσπασε με την Κολομβία αλλά και το αποτέλεσμα της συμφωνίας, δήλωσε ότι η συνεργασία της Μπογκοτά «καθιστά σαφές στον κόσμο ότι οι ΗΠΑ γίνονται και πάλι σεβαστές».

«Ο πρόεδρος Τραμπ θα συνεχίσει να προστατεύει σθεναρά την κυριαρχία του έθνους μας και αναμένει από όλα τα άλλα έθνη του κόσμου να συνεργαστούν πλήρως στην αποδοχή της απέλασης των πολιτών τους που βρίσκονται παράνομα στις Ηνωμένες Πολιτείες», τόνισε.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/277203/ksespasma-proedrou-tis-kolomvias-kata-tramp-eisai-enas-douloktitis-an-theleis-dokimase-na-me-anatrepseis

Αννίτα και σύσσωμος ο ΔΗΣΥ στο μνημόσυνο του Γρίβα

1

Σύσσωμος ο Δημοκρατικός Συναγερμός παρευρέθηκε σήμερα στο 51ο ετήσιο μνημόσυνο του Αρχηγού του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α., Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή.

Στο μνημόσυνο την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Υφυπουργός Μετανάστευσης, Νικόλας Ιωαννίδης, ενώ παρευρέθηκαν η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και Πρόεδρος της Βουλής, Αννίτα Δημητρίου, ο Αντιπρόεδρος του κόμματος, Ευθύμιος Δίπλαρος, καθώς και ο Πρόεδρος του ΕΟΑ Αμμοχώστου, Γιάννης Καρούσος, μαζί με βουλευτές και στελέχη του κόμματος.

Πέρα από τον Πρόεδρο του ΕΛΑΜ, Χρίστο Χρίστου, στο μνημόσυνο παρευρέθηκε και ο Μάριος Πελεκάνος

Το μνημόσυνο τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λεμεσού, χοροστατούντος του Θεοφιλέστατου Χωρεπισκόπου Αμαθούντος, κ.κ. Νικόλαου. Ακολούθησε πορεία προς το Αρχηγείο της Ε.Ο.Κ.Α. και τον τάφο του Διγενή, όπου τελέστηκε τρισάγιο και έγινε κατάθεση στεφάνων.

Ηχηρή ήταν και η παρουσία της Αστυνομίας στην περιοχή, με το όχημα “Αίαντας” να βρίσκεται έξω από το κρησφύγετο του Γρίβα, ενώ ο χώρος είχε αποκλειστεί για την αποτροπή επεισοδίων.

https://www.philenews.com/politiki/article/1550387/annita-ke-sissomos-o-disi-sto-mnimosino-tou-griva-ikones/