Αρχική Blog Σελίδα 888

Προς έκδοση εντάλματος σύλληψης από ΗΠΑ για Β.Ζελένσκι για την δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Γκονζάλο Λίρα

0

Τι ανάρτησε στο Χ το «alter ego» του Ν.Τραμπ ο Έλον Μασκ

Οι ΗΠΑ δια στόματος του επικεφαλής του τμήματος Κυβερνητικής Αποδοτικότητας, Έλον Μασκ, κατηγορούν τον Β.Ζελένσκι για την δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Γκονζάλο Λίρα και ετοιμάζονται για έκδοση εντάλματος σύλληψης του Ουκρανού προέδρου.

Λίγες μέρες μετά την πρώτη του ανάρτηση για την δολοφονία του Γκονζάλο Λίρα, ο οποίος ήταν παντρεμένος με Ουκρανή και ζούσε στην Ουκρανία ο Ε.Μασκ επανήλθε στο θέμα με νέα του ανάρτηση:

Όταν μιλάει ο Ε.Μασκ, είναι σαν να μιλάει ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος, ο Ν. Τραμπ.

Απλά ο Μασκ λέει αυτά που δεν μπορεί να πει ο Ν.Τραμπ λόγω της θέσης του. Εκφράζει όμως τον ίδιον.

Σχολιάζοντας λοιπόν μία εκπομπή του διάσημου δημοσιογράφου Τάκερ Κάρλσον που είχε ως αντικείμενό της τα πεπραγμένα Ζελένσκι είπε:

«Ο Ζελένσκι δεν έπρεπε να είχε δολοφονήσει Αμερικανό δημοσιογράφο. Δεν καταλάβαινε καν γιατί ήταν κακό».

Ο Τάκερ Κάρλσον και ο Μπομπ Άμστερνταμ στην συγκεκριμένη εκπομπή αποκάλυπταν οδυνηρές αλήθειες για την κυβέρνηση Ζελένσκι στην Ουκρανία.

«Ο Ζελένσκι φυλακίζει ή επιβάλει κυρώσεις ή κατηγορίες για προδοσία στους αντιπάλους του.

Κατέστρεψε τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης.

Στέλνει τη μυστική αστυνομία του στις εκκλησίες όπου πολλοί άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, έδειρε τους ιερείς, ξυλοκόπησε τους ενορίτες με τη μάσκα της μυστικής αστυνομίας και τα διακριτικά στο μπράτσο τους.

Κατέστρεψε την κοινωνία των πολιτών.

Έχουν διαπράξει πολλή βία. Πολλοί άνθρωποι έχουν σκοτωθεί. Άνθρωποι που ήταν άμαχοι, σκοτώθηκαν από την κυβέρνηση Ζελένσκι».

Το αν θα εκδοθεί ένταλμα σύλληψης ή αν αποτελεί μοχλό πίεσης για τον Ουκρανό πρόεδρο για να πράξει αυτά που του ζητούνται κι αυτά που πρέπει, είναι κάτι που θα φανεί στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Το σίγουρο είναι πως για τους Αμερικανούς αποτελεί πλέον «κόκκινο πανί».

https://www.pronews.gr/kosmos/pros-ekdosi-entalmatos-syllipsis-apo-ipa-gia-v-zelenski-gia-dolofonia-amerikanou-dimosiografou/

Ξαφνική εμφάνιση Κ.Μητσοτάκη με δήλωση υπέρ Ζελένσκι

3

«Τίποτα δεν μπορεί να αποφασιστεί για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία», είπε ο πρωθυπουργός

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται για τριήμερο ταξίδι στις ΗΠΑ για προσωπικούς λόγους, χωρίς να έχει ανακοινώσει περαιτέρω λεπτομέρειες, αφήνοντας κενό στην επίσημη ενημέρωση σχετικά με το πού ακριβώς βρίσκεται και ποιες είναι οι δραστηριότητές του. (Διαβάστε σχετικά εδώ: Έλληνας πρωθυπουργός αναζητείται κάπου στις ΗΠΑ…)

Ωστόσο σήμερα εμφανίζεται ξαφνικά να συνομιλεί τηλεφωνικά με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υπογραμίζοντας ότι «τίποτα δεν μπορεί να αποφασιστεί για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία».

Η δήλωση αυτή προκαλεί ερωτήματα τόσο για τον συγχρονισμό της όσο και για το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε, δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις Τραμπ-Πούτιν ανοίγουν νέα δεδομένα για το μέλλον του πολέμου.

Σύμφωνα με όσαο έγιναν σήμερα γνωστά, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε νωρίτερα σήμερα τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας συζητήθηκαν οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις. Ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι εναπόκειται στην Ουκρανία να αποφασίσει για το αποδεκτό για αυτήν ειρηνευτικό πλαίσιο και ότι «τίποτα δεν μπορεί να αποφασιστεί για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία».

Παράλληλα, ο Κ.Μητσοτάκης ενημέρωσε τον Β.Ζελένσκι ότι θα συμμετάσχει τη Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου, στην τηλεδιάσκεψη ηγετών που οργανώνει το Κίεβο για τη συμπλήρωση τριών ετών από την έναρξη του πολέμου ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία.

Περισσότερες πληροφορίες για την τηλεφωνική συνομιλία δεν είναι ακόμη γνωστές.

Πράγματι: «τίποτα δεν μπορεί να αποφασιστεί για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία». Για ποια Ουκρανία όμως μιλάμε;

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/ksafniki-emfanisi-k-mitsotaki-me-dilosi-yper-zelenski/

Ν.Τραμπ: Αντικατέστησε τον Αρχηγό του γενικού επιτελείου Στρατού Τ.Μπράουν

0

Νέος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ ο πτέραρχος Νταν Κέιν, «ειδικός στην εθνική ασφάλεια»

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Παρασκευή (21/2) πως αντικαθιστά τον αρχηγό του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας («Chairman of the Joint Chiefs of Staff»), τον επικεφαλής των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.

Τον πτέραρχο Τσαρλς Μπράουν, 62 ετών, πρώην πιλότο μαχητικού που ονομάστηκε υποψήφιος από τον Ντόναλντ Τραμπ στα τέλη της πρώτης θητείας του κι έγινε επί των ημερών του διαδόχου του Τζο Μπάιντεν ο πρώτος Αφροαμερικανός που ανέλαβε τη θέση-κλειδί στο Πεντάγωνο, αντικαθιστά επίσης πρώην χειριστής F-16, ο υποπτέραρχος ε.α. Νταν Κέιν, «ειδικός στην εθνική ασφάλεια», ανέφερε ο πρόεδρος των ΗΠΑ μέσω Truth Social.

«Θέλω να ευχαριστήσω τον πτέραρχο Τσαρλς Μπράουν για τα πάνω από 40 χρόνια υπηρεσίας του», τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος εξαίροντας τον «διακεκριμένο ηγέτη».

Ο Ρεπουμπλικάνος υποσχέθηκε προεκλογικά πως αν επέστρεφε στον Λευκό Οίκο θα «νοικοκύρευε» το κράτος, αποπέμποντας πολλούς και διάφορους κορυφαίους αξιωματούχους, ακόμη και κάποιους σε θέσεις παραδοσιακά σταθερές ανεξαρτήτως της εναλλαγής των κομμάτων στην εξουσία.Ο υπουργός Άμυνας που διόρισε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Πιτ

Χέγκσεθ, είχε ήδη υπονοήσει, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε σε πόντκαστ προτού αναλάβει το αξίωμα, πως θα καθαιρούσε τον πτέραρχο Μπράουν και οποιονδήποτε άλλο αξιωματικό «εμπλεκόταν» σε πολιτικές «woke» και προώθησης της διαφορετικότητας, στις οποίες αναφέρθηκε με υβριστικό τρόπο.

Ο πτέραρχος Κέιν, που θα αναλάβει, είναι «μαχητής» με «μεγάλη εμπειρία στις ειδικές επιχειρήσεις», ιδίως εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), σύμφωνα με τον αμερικανό πρόεδρο.

Μαζί με τον πολιτικό του προϊστάμενο Πιτ Χέγκσεθ, πρόσθεσε ο μεγιστάνας, θα «αποκαταστήσει την ειρήνη διά της ισχύος, θα βάλει πρώτα την Αμερική και να ανασυγκροτήσει τον στρατό μας».

Στο πιο πρόσφατο βιβλίο του, που κυκλοφόρησε το 2024 ο κ. Χέγκσεθ διερωτήθηκε αν ο πτέραρχος Μπράουν άξιζε τη θέση ή προήχθη επειδή ήταν Αφροαμερικανός.

«Δεν θα μάθουμε ποτέ, αλλά αμφιβολία θα υπάρχει πάντα», πέταξε, παραδεχόμενος πως αυτό μοιάζει «άδικο» για τον ανώτατο αξιωματικό.

Ακόμη, ανακοινώθηκε αντικαθίστανται η επικεφαλής του Ναυτικού Λίσα Φραντσέτι —η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη θέση—, καθώς και οι δικαστικοί γενικοί επιθεωρητές του Ναυτικού, του Στρατού Ξηράς και της Αεροπορίας. Οι αξιωματούχοι αυτοί εγγυώνται την επιβολή της στρατιωτικής δικαιοσύνης.

Την πρώτη του ημέρα στην εξουσία ο πρόεδρος Τραμπ καθαίρεσε τη Λίντα Φέιγκαν, την επικεφαλής της αμερικανικής ακτοφυλακής, επίσης την πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη διοίκηση του σώματος.

Ο βουλευτής Σεθ Μάουλτον (Δημοκρατικός, Μασαχουσέτη) έκρινε πως οι χθεσινές απομακρύνσεις από κορυφαία και υψηλά αξιώματα της στρατιωτικής ιεραρχίας είναι κινήσεις «μη αμερικανικές, μη πατριωτικές», και «επικίνδυνες για τα στρατεύματά μας και για την εθνική μας ασφάλεια», χαρακτηρίζοντας τις κινήσεις της κυβέρνησης «τον ορισμό της πολιτικοποίησης των ενόπλων δυνάμεων» των ΗΠΑ.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/n-tramp-antikatestise-ton-arxigo-tou-genikou-epiteleiou-stratou-t-mpraoun/

Η μεγαλύτερη τουρκική ναυτιλιακή εταιρεία μεταφέρεται στην Ελλάδα – Οι Τούρκοι διεισδύουν οικονομικά στην χώρα

2

Η Ελλάδα «δορυφοροποιείται» αθόρυβα…

Σύμφωνα με τουρκικά ΜΜΕ, η Park Group, γνωστή και ως Ciner Holding, αποφάσισε να μεταφέρει την ναυτιλιακή της εταιρεία, Ciner Shipping, στην Ελλάδα!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των τουρκικών επενδύσεων στην Ελλάδα και αυτό είναι ανησυχητικό καθώς η τουρκική οικονομική διείσδυση στην χώρα μας αποτελεί τον πιο απλό και εύκολο τρόπο δορυφοροποίησής της.

Σύμφωνα με την τουρκική κεντρική τράπεζα, από το 2024, οι άμεσες επενδύσεις της Τουρκίας στην Ελλάδα έφτασαν τα 548 εκατομμύρια δολάρια, σημειώνοντας σημαντική άνοδο σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.

Οι ακτοπλοϊκές υπηρεσίες μεταξύ των δύο χωρών σημείωσαν επίσης αξιοσημείωτη ανάπτυξη το 2024, ενώ ο αριθμός των επιβατών που ταξίδεψαν στην Ελλάδα με πλοίο αυξήθηκε κατά 93%, φτάνοντας τους 1.153.727, από 416.000 το 2022 και 804.000 το 2023.

Όπως ανέφερε η εφημερίδα Turkiye η απόφαση έχει κοινοποιηθεί στους εργαζόμενους και το ελληνικό υποκατάστημα της εταιρείας θα λειτουργεί από εταιρεία που ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο (CEO) της Ciner Shipping Βασίλειο Παπακαλοδούκα.

Επιχειρησιακός Διευθυντής (COO) της εταιρείας με έδρα την Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Γλυφάδα (Ciner Ship Management LTD), θα είναι ο αδελφός του, Γεώργιος Παπακαλοδούκας, σύμφωνα με το marinedealnews.com.

Το πρωί της Παρασκευής (21/2), οι εργαζόμενοι φέρεται να ενημερώθηκαν μέσω email ότι οι συμβάσεις τους θα καταγγελθούν με πλήρη νόμιμη αποζημίωση.

Επιπλέον, φέρεται ότι ο Βασίλειος Παπακαλοδούκας παραιτήθηκε από τη θέση του και ίδρυσε εταιρεία διαχείρισης στην Ελλάδα, η οποία θα εκμεταλλεύεται τον στόλο της Ciner από την Αθήνα.

Η Ciner Shipping κατέχει και διαχειρίζεται ένα στόλο 24 πλοίων που αποτελείται από 20 πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και τέσσερα suezmaxes αργού πετρελαίου (σ.σ. ο τύπος suezmax αναφέρεται σε δεξαμενόπλοια μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους με χωρητικότητα μεταξύ 120.000 και 200.000 DWT) με συνολική χωρητικότητα νεκρού βάρους (DWT) περίπου 2 εκατομμυρίων μετρικών τόνων, καθιστώντας την έτσι τη μεγαλύτερη ναυτιλιακή εταιρεία της Τουρκίας όσον αφορά τη μεταφορική ικανότητα, την ολική χωρητικότητα και την καθαρή χωρητικότητα.

Η μητρική της, Ciner Group, είναι μια τουρκική οικογενειακή κοινοπραξία που δραστηριοποιείται στον τομέα της ενέργειας και της εξόρυξης, του ανθρακικού νατρίου, του γυαλιού και των χημικών προϊόντων και της ναυτιλίας, έχοντας πρόσφατα εκποιήσει τις μετοχές του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Στις εταιρείες που μισθώνουν πλοία της Ciner περιλαμβάνονται οι Cargill με έδρα τις ΗΠΑ, η RWE με έδρα τη Γερμανία, η Pacific Basin με έδρα το Χονγκ Κονγκ, η SwissMarine με έδρα την Ελβετία και η Western Bulk με έδρα τη Νορβηγία.

Στους υποναυλωτές περιλαμβάνονται η βρετανο-αυστραλιανή Rio Tinto, η Vale με έδρα τη Βραζιλία, η BHP Billiton με έδρα την Αυστραλία, η Bunge με έδρα την Ελβετία, η ArcelorMittal με έδρα το Λουξεμβούργο, η Oldendorff με έδρα τη Γερμανία, η Vitol με έδρα την Ολλανδία, η KOCH Industries με έδρα τις ΗΠΑ και η  Louis Dreyfus με έδρα στη Γαλλία.

Ο στόλος δεξαμενόπλοιων της εταιρείας εξυπηρετεί μεγάλες εταιρείες πετρελαίου όπως η BP με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, η Chevron με έδρα τις ΗΠΑ, η Shell με έδρα την Ολλανδία, η ExxonMobil με έδρα τις ΗΠΑ, η Repsol με έδρα την Ισπανία, η γαλλική Total, η ολλανδική Vitol, η Trafigura με έδρα τη Σιγκαπούρη και η Stena με έδρα τη Σουηδία.

Τον Δεκέμβριο του 2024, η Park Group υπέγραψε συμφωνία για την πώληση ολόκληρου του μεριδίου της έναντι 800 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ciner Media Group, η οποία περιλαμβάνει διάσημα ΜΜΕ ως περιουσιακά στοιχεία όπως Haberturk, Show TV και Bloomberg HT, στην εταιρεία συμμετοχών Can Holding.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/i-megalyteri-tourkiki-naytiliaki-etaireia-metaferetai-stin-ellada-oi-tourkoi-dieisdyoun-oikonomika-stin-xora/

Γάλλος υπουργός Αμυνας: «Δεν μπορούμε να παρέμβουμε για τους Meteor στην Αγκυρα»

2

Οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου και η δυνατότητα εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας θα βρεθούν την ερχόμενη Τρίτη στο επίκεντρο των επαφών του υπουργού Εθνικής Αμυνας Νίκου Δένδια με τον Βρετανό ομόλογό του Τζον Χίλι στο Λονδίνο. Η μετάβαση του κ. Δένδια γίνεται στον απόηχο της συζήτησης περί των διαπραγματεύσεων της Αγκυρας με τις δύο κοινοπραξίες που κατασκευάζουν τα αεροσκάφη Eurofighter και τους πυραύλους αέρος αέρος Meteor. H επίσκεψη του κ. Δένδια γίνεται και στον απόηχο των πρόσφατων δηλώσεων του Γάλλου ομολόγου του Σεμπαστιάν Λεκορνί, ο οποίος σε πρόσφατη ακρόαση στη γαλλική εθνοσυνέλευση σημείωσε ότι το θέμα «δεν αφορά τη Γαλλία», καθώς η χώρα του «δεν έχει την εποπτεία των βρετανικών εξαγωγών όπλων», αν και παραδέχθηκε ότι η Αθήνα έχει εύλογες ανησυχίες για την πιθανή πώληση των Meteor στην Τουρκία. Πρόσθεσε, παράλληλα, πως «δεν πουλάει η Γαλλία Meteor στην Τουρκία, αλλά αυτό θα γίνει ως ένα «πακέτο», εάν προχωρήσει η αγορά έως 40 Eurofighter από την Αγκυρα. Ο Γάλλος υπουργός Αμυνας ανέφερε, πάντως, ότι το θέμα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται μέσω της διπλωματίας και θα το συζητήσει όταν συναντηθεί με τον κ. Δένδια στην Αθήνα.

Μειοψηφικό πακέτο

Οπως είναι γνωστό, η Γαλλία έχει μειοψηφικό πακέτο στην παραγωγή των Meteor, του πολυεθνικού κονσόρτσιουμ, οι οποίοι μπορεί να οπλίσουν αεροσκάφη όπως τα Rafale και Eurofighter, και εφόσον πιστοποιηθούν τα F-35 (το Ηνωμένο Βασίλειο το έχει κάνει ήδη για τα δικά του και τον ίδιο σχεδιασμό ακολουθεί και η Ελλάδα). Η υπόθεση των Meteor ήρθε στην επιφάνεια στα τέλη του περασμένου μήνα από τον ίδιο τον κ. Δένδια και έχει ήδη συζητηθεί δύο φορές ανάμεσα στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν. Και πρόκειται για μια υπόθεση η οποία έχει προκαλέσει τριβές ανάμεσα στην Αθήνα και το Παρίσι που, κατά τα λοιπά, διατηρούν μια σχέση αγαστής συνεργασίας.

Γάλλος υπουργός Αμυνας: «Δεν μπορούμε να παρέμβουμε για τους Meteor στην Αγκυρα»-1
Ο Νίκος Δένδιας συναντήθηκε χθες στο Λονδίνο με τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου, Τζόναθαν Πάουελ.

Στις επαφές του στο Λονδίνο ο κ. Δένδιας θα επιχειρήσει κατά κύριο λόγο να αναθερμάνει τις σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο στον τομέα της άμυνας, οι οποίες τα τελευταία χρόνια είναι μάλλον περιορισμένες. Στις συζητήσεις μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου υπάρχουν θέματα που αφορούν τους εξοπλισμούς, όπως είναι η αναβάθμιση των πυραυλακάτων τύπου Super Vita ή η αναβάθμιση των πολύτιμων ραντάρ Commander (και τα δύο από την BAE Systems), καθώς και κάποια ακόμη περιφερειακά προγράμματα. Κυρίως, όμως, το Ηνωμένο Βασίλειο εκπροσωπεί μια από τις λίγες ευρωπαϊκές δυνάμεις που –μαζί με τη Γαλλία– αντιλαμβάνονται την αξία της ενίσχυσης της προσπάθειας για ισχυρότερες Ενοπλες Δυνάμεις και στρατηγική αυτονομία. Δεν είναι τυχαίο ότι το Λονδίνο, παρά το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται εκτός Ε.Ε., συμμετέχει ενεργά σε όλες τις συζητήσεις που γίνονται για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ασφάλειας, ειδικά μετά την απότομη στροφή της αμερικανικής κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ στο Ουκρανικό, και όχι μόνο.

Ο κ. Δένδιας έφθασε στο Λονδίνο χθες και ήδη συνάντησε τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου Τζόναθαν Πάουελ αλλά και τον πρόεδρο της Επιτροπής Αμυνας της Βουλής των Κοινοτήτων Τανμαντζίτ Ντινγκ Ντέσι, ενώ τις επόμενες ημέρες θα έχει συζητήσεις με ανώτερους Βρετανούς αξιωματούχους, όπως επίσης με ακαδημαϊκούς και άλλους φορείς. Τη Δευτέρα θα συναντηθεί διαδοχικά με τον υφυπουργό Αμυνας που είναι αρμόδιος για τις ένοπλες δυνάμεις Λουκ Πόλαρντ και την υφυπουργό Αμυνας με την ευθύνη της αμυντικής βιομηχανίας, Μαρία Ιγκλ.

Οι επαφές αυτές συνδέονται και με την ευρύτερη προσπάθεια στην οποία έχει αποδυθεί το υπουργείο Εθνικής Αμυνας για την ανάπτυξη στον τομέα της αμυντικής καινοτομίας και τεχνολογίας. Υπενθυμίζεται ότι το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, και στο βρετανικό υπόδειγμα ανάπτυξης και ενίσχυσης εγχώριου οικοσυστήματος νεοφυών επιχειρήσεων στον τομέα των συστημάτων άμυνας.

https://www.kathimerini.gr/politics/563481361/gallos-ypoyrgos-amynas-den-mporoyme-na-paremvoyme-gia-toys-meteor-stin-agkyra/

Το διεθνές σύστημα σε μετάβαση

1

Πολυπολικό διεθνές σύστημα, νέοι στρατηγικοί προσανατολισμοί, η Ευρώπη και οι υπό διαμόρφωση τάσεις

Το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μετάβαση ήδη από το 1990 και η εκλογή νέας πολιτικής ηγεσίας στις ΗΠΑ, έστω και καθυστερημένα, προσανατολίζεται προς στρατηγικές ανακατατάξεις και εξισορροπητικές προσεγγίσεις που αφορούν ζωτικά τόσο τις σχέσεις των ηγεμονικών δυνάμεων όσο και τις σχέσεις των περιφερειακών κρατών.

Ενώ οι πόλεμοι στις περιφέρειες, και κυρίως στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή, καταμαρτύρησαν τις παθογένειες που εκκολάφθηκαν κατά την διάρκεια των τριών Μεταψυχροπολεμικών δεκαετιών, οι διαφαινόμενες αλλά ενίοτε και ρητά δεδηλωμένες συντρέχουσες στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ, καθιστούν τις περιφερειακές διενέξεις κεντρικό ζήτημα των ηγεμονικών συναλλαγών και των πιθανών αλλά απρόβλεπτων ανακατατάξεων πλανητικά και περιφερειακά.

Λέμε «απρόβλεπτων» τόσο επειδή λόγω κρίσεων τα τελευταία χρόνια έχουμε χείμαρρους μεταβλητών κριτηρίων και παραγόντων μεγάλης κύμανσης όσο και επειδή πέραν του συμφέροντος όλων για καλλιέργεια προϋποθέσεων διεθνούς σταθερότητας, υποχρεωτικά πλέον απαιτείται να συνεκτιμηθούν κοινά συμφέροντα και κοινοί κίνδυνοι όπως, μεταξύ άλλων, ο κίνδυνος πυρηνικού ολοκαυτώματος και ο διακυβερνητικός και ενδοκρατικός έλεγχος αθέσπιστων ή ελλειμματικά θεσπισμένων διεθνικών δρώντων όπως οι τρομοκράτες και χρηματοοικονομικοί οργανισμοί πλανητικής εμβέλειας και δράσης.

Το Ελληνικό κράτος και το εγγενώς επηρεασμένο από τις αποφάσεις των κυβερνήσεων της Αθήνας Κυπριακό κράτος, για γεωπολιτικούς και πολλούς άλλους λόγους αναπόδραστα επηρεάζονται δραστικά και αποφασιστικά. Εξ ου και απαιτείται ορθή στάθμιση και εκτίμηση των στρατηγικών εξελίξεων πλανητικά, στην Ευρώπη και στις περιφέρειες.

Στο σύντομο κείμενο που ακολουθεί και σε άλλα που επέρχονται θα γίνουν συντομογραφικές αναφορές για τους προσανατολισμούς και τις τάσεις καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21 αιώνα. Προγραμματικά τονίζονται πέντε πτυχές.

Πρώτον, είναι ένα πράγμα οι ιδεολογικές θέσεις και γνώμες και άλλο η προσπάθεια αξιολογικά ουδέτερης περιγραφής και ερμηνείας. Βασικά οι μόνες αναλύσεις που είναι χρήσιμες για την διαμόρφωση θέσεων και αποφάσεων είναι οι αξιολογικά ουδέτερες και ιδεολογικά στερημένες θεωρήσεις που είναι συμβατές με τις προϋποθέσεις του συγκαιρινού και κάθε άλλου κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος.

Δεύτερον, αντί-Αμερικανισμός, αντί-Ρωσισμός κτλ, ή τα αντίθετά τους, δεν έχουν καμιά σημασία και θολώνουν την πολιτική σκέψη. Κυρίως επειδή όπως σωστά υποστήριξε πρόσφατα ο νέος υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, κριτήριο και βάση των σχέσεων στις κρατοκεντρικές σχέσεις είναι το εθνικό συμφέρον όπως κάθε κράτος το ορίζει. Αυτό εξάλλου προϋποθέτει το καθεστώς της κρατικής κυριαρχίας όπως επακριβώς το ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ. Εξ ου και αβέβαιες και προγραμματικά λανθασμένες ως βάση συζήτησης θέσεις περί κακών και καλών κοινωνιών προκαλούν πολιτικό και στρατηγικό ανορθολογισμό (λανθασμένες εκτιμήσεις πάνω στην πλάστιγγα κόστους/οφέλους εναλλακτικών αποφάσεων).

Κάθε κράτος αυτό-προσδιορίζεται και αυτό-θεσπίζεται πολιτισμικά και πολιτικά σύμφωνα με τις οικείες προϋποθέσεις όπως είναι και όπως εξελίσσονται. Αυτό είναι το καθεστώς των διεθνών σχέσεων και αυτό προϋποθέτουν οι Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου.

Τρίτον, το γεγονός ότι πάντα εντός κάθε κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος υπάρχουν αίτια πολέμου σημαίνει ότι όποιος διατυπώνει θέσεις απαιτείται να τα γνωρίζει. Κυρίως να έχει θέαση της αντικειμενικής πραγματικότητας και αν το χρειάζεται να μελετά έγκυρα κείμενα αρχίζοντας από τον Θουκυδίδη. Ακριβώς, γνώση και επίγνωση απαιτεί πρωτίστως κατανόηση των κύριων και προσδιοριστικών τυπολογιών του Θουκυδίδειου Παραδείγματος που ισχύουν για κάθε κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα. Υπάρχουν τόσο κείμενα μερικών Ελλήνων όσο και ξενόγλωσσων έργων που μεταφράστηκαν που έχουν αυτές τις τυπολογίες στα θεμέλιά τους.

Τέταρτον, κατά την διάρκεια πέντε περίπου χιλιετιών γνωστής ιστορίας οι ηγεμονικές δυνάμεις αποτελούσαν πάντα τον κυριότερο διαμορφωτικό παράγοντα του ιστορικού γίγνεσθαι και επειδή οι εκάστοτε στρατηγικές τους αφορούν ευθέως τα εκάστοτε αίτια πολέμου, απαιτείται ορθή και ορθολογική εκτίμηση των στρατηγικών προσανατολισμών των μεγάλων δυνάμεων. Τα «προ» και «αντί», «καλές» και «κακές» κτλ, είναι ακατάλληλα για ορθή θέαση, κατανόηση και ανάλυση. Αυτονόητα δεν προδικάζονται οι συμμαχικές σχέσεις που είναι ζήτημα πολιτικών αποφάσεων αλλά προηγείται σωστή θέαση της πραγματικότητας, γνώση και επίγνωση.

Τέλος αλλά όχι το τελευταίο που θα μπορούσε να αναφερθεί, όπως και σε κάθε άλλη όμοια ή παρόμοια ιστορική φάση, εισερχόμενοι βαθύτερα στον 21ο αιώνα αναμένεται καταιγισμός στρατηγικών ανακατατάξεων με κύριους συντελεστές, ακριβώς, τις ηγεμονικές δυνάμεις. Οι στρατηγικές τους είναι εγγενώς και εξ αντικειμένου ανελέητες και αδίστακτες με σχεδόν μόνα κριτήρια,

α) το συμφέρον τους εν μέσων πλανητικών κα περιφερειακών ανακατατάξεων που οδηγούν σε νέες δομές ισχύος και συμφερόντων,

β) τα κράτη με τα οποία μπορούν να διεξάγουν συναλλαγές ενώ όσα θεωρούνται αναλώσιμα τα οδηγούνται στην Κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων με τα οποία επιχειρείται δημιουργία και διαιώνιση πλανητικών και περιφερειακών προϋποθέσεων οι οποίες ευνοούν μακροχρόνια τα συμφέροντά τους (όπως η κάθε ηγεμονική δύναμη τα ορίζει).

Σε κάθε περίπτωση, λόγω πολύ καθυστερημένων αποφάσεων επιδίωξης ενός προσανατολισμού που σταθεροποιεί στρατηγικά τον πλανήτη και τις περιφέρειες και λόγω παθογενειών που εκκόλαψαν οι συντρέχοντες πόλεμοι, όλα είναι ρευστά και εξελισσόμενα.

Το μείζον είναι να κατανοηθεί το πως σταθεροποιηθούν οι στρατηγικοί προσανατολισμοί των ηγεμονικών δυνάμεων. Ως προς αυτό, μια κρίσιμη υπογράμμιση είναι το γεγονός ότι πολλές διακηρύξεις, υπερβολικές απαιτήσεις ή ακόμη και υπερβολικές «κραυγές» των ηγετών τους είναι κάτι που στην στρατηγική ανάλυση θεωρείται σύνηθες: Γίνονται με σκοπό την δημιουργία παραστάσεων που θα επηρεάσουν τα ενδιαφερόμενα κράτη να υιοθετήσουν στάσεις και θέσεις σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Πάντα βέβαια, υπάρχει το ζήτημα της διαφοράς μεταξύ μπλόφας και δυνατοτήτων που εμπερικλείει κίνδυνο αναξιοπιστίας. Όμως, ιδιαίτερα οι μεγάλες δυνάμεις που διαθέτουν επιτελεία μεριμνούν ούτως ώστε οι διακηρύξεις να μην αποδυναμώνουν την αξιοπιστία των στρατηγικών προσεγγίσεών τους.

Σε κάθε περίπτωση, λογικά, οι στρατηγικές αποφάσεις τους επόμενους μήνες και χρόνια θα σταθεροποιούνται καθώς προχωρούμε. Το ίδιο όσον αφορά τις δομές των στρατηγικών σχέσεων. Εν τούτοις, όπως έχουν εξελιχθεί οι διεθνείς σχέσεις τα τελευταία χρόνια μια σταθεροποίηση είναι πλέον ένα μεγάλο στοίχημα. Αυτό επειδή, για ένα ακόμη λόγο, η υπερεπέκταση που προκάλεσαν οι Μεταψυχροπολεμικές επιλογές της ισχυρότερης υπερατλαντικής υπερδύναμης οδήγησαν σε συσπειρώσεις πολλών Ανατολικών μεγάλων δυνάμεων και σε διλήμματα ασφαλείας, γεγονός που ολοφάνερα επηρεάζει τις συγκαιρινές προσεγγίσεις της Ουάσιγκτον απέναντι στην Μόσχα όταν ολοφάνερα και δεδηλωμένα επιχειρείται να ανασυνταχθούν.

Ολοκληρώνοντας τις σύντομες εισαγωγικές επισημάνσεις για κρίσιμα ζητήματα, μπορούμε να αναφερθούμε συνοπτικά σε μερικές πτυχές που αφορούν την Ευρώπη και θα επανέλθουμε. Σε κάθε περίπτωση, τόσο επειδή σε σχέση με τις ευρύτερες ανακατατάξεις όσο και σε σχέση με τα εθνικά συμφέροντα των Ευρωπαϊκών κρατών συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, είναι επιτακτικά αναγκαίο να παραμερίζονται ιδεολογικά φορτισμένες θέσεις ή και αυταπάτες και να επιχειρείται ορθή θέαση των Ευρωπαϊκών δομών και προσανατολισμών. Μεταξύ άλλων τα εξής:

Πρώτον, τα περισσότερα Ευρωπαϊκά κράτη είναι με κάθε αντικειμενικό κριτήριο «αμαρτωλές» πρώην αποικιοκρατικές δυνάμεις που καταδυνάστευσαν, καταλήστευσαν και πλήγωσαν σχεδόν όλα τα κράτη του πλανήτη. Μπορεί να είχαμε εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες, τον ΟΗΕ και δύο εκατοντάδες ανεξάρτητα μέλη, αλλά πολλές νοοτροπίες και αντιλήψεις της αποικιοκρατίας δεν έπαψαν να υπάρχουν, για παράδειγμα εντός των Επιτελείων της Βρετανίας. Σε κάθε περίπτωση τα συγκαιρινά Ευρωπαϊκά κράτη είναι μεσαίας ισχύος και αποφασίζουν με όρους κρατοκεντρικών λογικών σύμφωνα με τα συμφέροντά τους.

Δεύτερον, Μεταπολεμικά το κύριο ζήτημα στην Ευρώπη ήταν ο έλεγχος της Γερμανίας. Εγκαταλείφθηκε μεν η αρχική ιδέα κατάτμησής της σε εκατοντάδες ημιαυτόνομες κοινότητες αλλά όλες οι ρυθμίσεις μετά το 1945 είχαν το «Γερμανικό ζήτημα» και κατά άλλους «Γερμανικό ζήτημα» στο επίκεντρο των αποφάσεων: Έλεγχο των Γερμανικών επιτελείων από την Ατλαντική Συμμαχία και ένταξη στην τότε ΕΟΚ αλλά σύμφωνα και με την παραστατική δήλωση του Ντε Γκολ που συνήψε «ειδική σχέση» θα τους αγκαλιάζει σφικτά και αν λακτίσουν θα τους πνίξει.

Τρίτον, μπορεί φεντεραλιστικές, λειτουργιστικές και νεολειτουγιστικές θεωρήσεις, κατά βάση διεθνιστικές, να επηρέασαν και να συνεχίζουν την σκέψη πολλών, αλλά η ΕΟΚ και μετέπειτα ΕΕ παρέμεινε ένας διακυβερνητικός θεσμός. Αυτό το αποτέλεσμα επηρεάστηκε αποφασιστικά από τον «Συμβιβασμό του Λουξεμβούργου» του 1966 που εδραίωσε την ομοφωνία (συζήτηση μέχρι να συμφωνήσουν) και δρομολόγησε την διακηρυγμένη κοσμοθεώρηση του τότε προέδρου Ντε Γκολ για μια «Ευρώπη των εθνών». Εξίσου σημαντική κοσμοθεώρηση του Γάλλου προέδρου ήταν και οι συχνές αναφορές για μια «Ευρώπη από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια» που συμπεριελάμβανε και την Ρωσία (ο Ντε Γκολ αναφερόταν πάντα στην Ρωσία όχι στην Σοβιετική Ένωση).

Τέταρτον, τα συμβάντα την περίοδο 1989-1995 επιβεβαίωσαν το συμπέρασμα σε πολλά κείμενα, ότι, για τους γνωστούς στρατηγικούς λόγους που κυριαρχούσαν κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου «η ΕΟΚ (και στην συνέχεια η ΕΕ) είναι ένας πολιτικός και στρατηγικός νάνος και ένας οικονομικός και νομικός γίγαντας που εκκολάφθηκε μέσα στο Αμερικανικό στρατηγικό θερμοκήπιο». Η διαιώνιση των δεσμεύσεων της Γερμανίας εντός της Ατλαντικής Συμμαχίας που επαναλήφθηκαν το 1995 το επιβεβαιώνουν. Το ίδιο και το γεγονός των στάσεων των άλλων μελών της όπως η Ιταλία, Γαλλία και Βρετανία και το ελάχιστα προσεγμένο γεγονός ότι την περίοδο 1989-1992 η Γαλλία και Βρετανία παρά τις πολλές ιστορικές διαφορές τους συζητούσαν ακόμη και στρατιωτική δράση για να εμποδίσουν την Γερμανική επανένωση.

Προστίθεται ότι η διαιώνιση της Ατλαντικής Συμμαχίας έγινε για αυτούς τους λόγους και κυρίως για να συνεχιστεί ο έλεγχος των Γερμανικών επιτελείων. Η ύπαρξη αντιφάσεων και αντιθέσεων μπορεί να υπογραμμιστεί ακόμη περισσότερο με την υπενθύμιση ότι ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ουκ ολίγοι μιλούσαν για κατάργησή της Ατλαντικής Συμμαχίας επειδή η Συνθήκη της Βαρσοβίας είχε καταργηθεί με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Στην συνέχεια, βέβαια, για λόγους που σχετίζονται με τις Μεταψυχροπολεμικές επιλογές των ΗΠΑ η Ατλαντική Συμμαχία επεκτάθηκε στο κέντρο της Ευρώπης.

Αυτά και πολλά άλλα υποδηλώνουν κύρια ζητήματα που υποβόσκουν στα θεμέλια της ΕΕ η οποία μετά το 1990 ήταν και συνεχίζει να είναι σε μεταβατική φάση, και αυτό, επειδή οι ΗΠΑ Μεταψυχροπολεμικά δεν δρομολόγησαν στρατηγικές για την δημιουργία και σταθεροποίηση νέων δομών στην Ευρώπη και πλανητικά. Καίρια ερωτήματα είναι το κατά πόσο αυτό επιχειρεί η νέα πολιτική ηγεσία της Ουάσιγκτον εν μέσω ενός κληρονομημένου ρευστού διεθνούς περιβάλλοντος και εν μέσω μιας εξ αντικειμένου διαφοροποιημένης και εν πολλοίς διαιρεμένης Ευρώπης. Μιας Ευρώπης της οποίας πέραν του πρωταρχικού ρόλου στην λήψη αποφάσεων των ελλειμματικά θεσπισμένων τεχνοκρατών καταμαρτυρούνται νέα φαινόμενα βαθύτατα διαμορφωτικά.

Πιο συγκεκριμένα, οι πολίτες των Ευρωπαϊκών κοινωνιών είναι πολύ προβληματισμένοι και αναμενόμενα κυμαίνονται πολιτικά και κομματικά και συχνά εξεγείρονται. Για όσους μελετούν με αντικειμενικούς όρους και αξιολογικά στερημένα τα ευρωπαϊκά και διεθνή ζητήματα τα πιο πάνω και τα συμπαρομαρτούντα κριτήρια και παράγοντες είναι δεδομένα και εξαιρετικά σημαντικά. Δεν φαίνεται όπως να είναι γνωστά σε «κάποια» κράτη των οποίων το εθνικό συμφέρον απαιτεί –εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων και ανακατατάξεων—, ορθές αναλύσεις, ορθές εκτιμήσεις και ορθολογιστικές αποφάσεις.

Σημ. Τα πιο πάνω αναλύονται εκτενέστερα σε βιβλία και δοκίμια του υποφαινόμενου και εμφατικά στο ΤΟ ΕΘΝΟΚΡΑΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ. Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός. Μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus Έθνος και Πολιτισμός (Εκδόσεις Ποιότητα https://wp.me/p3OqMa-2IW . Για την Ευρώπη, μεταξύ άλλων στο Θεωρία διεθνούς και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης (Εκδόσεις Ποιότητα https://www.facebook.com/thewria.diethnous.ifestos) και Διπλωματία και Στρατηγική των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, Γαλλίας, Γερμανίας, Βρετανίας (Εκδόσεις Ποιότητα https://www.facebook.com/diplwmatia.ifestos

Τα 5+1 γεγονότα που έκαναν έξαλλο τον Τραμπ με τον Ζελένσκι

1
epa11813887 US President-elect Donald Trump and Melania Trump (not pictured) arrive at the US Capitol in Washington, DC, USA, 08 January 2025. President-elect Trump payed his respects to former US President Jimmy Carter who died at age 100 in his hometown of Plains, Georgia, on 29 December 2024, and will be meeting with Republican Senators while he is at the Capitol. EPA/WILL OLIVER

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει όντως αντιπάθεια προς τον Ζελένσκι από το 2019, όταν ήθελε να ερευνηθούν οι “μπίζνες” του υιού Μπάιντεν με ουκρανική εταιρία, και ίσως έχει και προσωπική αντιπάθεια στην προσωπικότητα του Ζελένσκι ανεξαρτήτως πολιτικής, όμως έγιναν και πέντε πράγματα που τον θύμωσαν πολύ σύμφωνα με το Axios, που παραθέτει και τις εδαφικές παραχωρήσεις που προτείνουν οι ΗΠΑ.

Όπως γράφει το αμερικανικό Axios (ενημερωτικό μέσο που έστησαν πολιτικοί συντάκτες που αποχώρησαν από το επισης αμερικανικό Politico) και σύμφωνα με πληροφορίες του, ο πρόεδρος των ΗΠΑ στη συμφωνία που επιδιώκει, προτείνει να παραχωρηθεί επισήμως στη Ρωσία η Κριμαία και τμήματα της ανατολικής Ουκρανίας που κατακτήθηκαν από τη Ρωσία στον πόλεμο. Παράλληλα το Axios αναφέρεται στα πέντε πράγματα που ανέβασαν το αίμα στο κεφάλι (του Τραμπ):

  1. Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ συναντήθηκε με τον Ζελένσκι στο Κίεβο για να προσφέρει μια πρόταση που θα έδινε στις ΗΠΑ δικαιώματα στα ουκρανικά ορυκτά, για “απόσβεση” όσων είχαν προσφέρει επί Μπάιντεν οι ΗΠΑ την Ουκρανία. Ο Τραμπ είπε αργότερα στους δημοσιογράφους ότι ο Ζελένσκι αγενώς καθυστέρησε τη συνάντησή του με τον Μπέσεντ «επειδή κοιμόταν μέσα» και δεν ήταν διαθέσιμος, ενώ «ο Μπέσεντ, εκπρόσωπος των ΗΠΑ, ειχε ταξιδέψει με τις ώρες με τρένο σε επικίνδυνες περιοχές».
  2. Στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, ο Βανς και ο Ρούμπιο συναντήθηκαν με τον Ζελένσκι για το ίδιο θέμα (τα ορυκτά) και εκείνος τους εξέπληξε λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα πρέπει να εγκριθεί από τη Βουλή της Ουκρανίας, κάτι που μέχρι τότε δεν είχε επικαλεστεί, αλλά παρουσιαζόταν ως μοναδικός αρμόδιος για έγκριση του πλάνου. Ο Τραμπ έκρινε ότι αυτό ήταν μεγάλη προσβολή προς τις ΗΠΑ.
  3. Ο Ζελένσκι, χωρίς καν να ρωτήσει τη Βουλή όπως προφασίσθηκε, απέρριψε δημόσια την πρόταση των ΗΠΑ λέγοντας πως “δεν ήταν προς το συμφέρον μιας κυρίαρχης Ουκρανίας”, ενώ την αμέσως προηγούμενη μέρα είχε κάνει ο ίδιος πολύ θετικά σχόλια στο Χ για την ίδια συμφωνία. Ο Τραμπ εκνευρίσθηκε με τον εμπαιγμό.
  4. Ενώ ο Ρούμπιο, ο Γουόλτς και ο προεδρικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ κάθονταν με Ρώσους διαπραγματευτές στη Σαουδική Αραβία για να συζητήσουν περί της ειρήνης, ο Ζελένσκι επέκρινε τη συνάντηση ότι πραγματοποιήθηκε χωρίς την Ουκρανία στο τραπέζι. Ο Τραμπ από πλευράς του έχει δηλώσει ότι η Ευρώπη και η Ουκρανία είχαν τρία χρόνια στη διάθεσή τους να κάτσουν στο τραπέζι και δεν κάθονταν.
  5. Εκνευρισμένος ο Τραμπ που πάσχιζε για την ειρήνη και ο Ζελένσκι σαμποτάριζε τα σχέδιά του, αν και διέψευσε επί της ουσίας και την δήλωσή του ότι μπορεί να λύσει το ουκρανικό θέμα σε μια μέρα, είπε ότι «ο Ουκρανός πρόεδρος στην ουσία ξεκίνησε τον πόλεμο με τη Ρωσία και είχε ποσοστό αποδοχής μόνο 4%». Ο Ζελένσκι έκανε το λάθος να απαντήσει με αγένεια, λέγοντας ότι «ο Τραμπ ζει σε μια φούσκα παραπληροφόρησης από Ούγγρους και άλλους συμμάχους της Ρωσίας».

Νέα συμφωνία Ζελένσκι και Τραμπ;

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν κατάπιε το τελευταίο και είπε ότι «ο Ζελένσκι, ένας μετρίως επιτυχημένος κωμικός, έγινε δικτάτορας που αρνείται τις εκλογές». Ο Βανς σχολίασε ότι ο Ζελένσκι έπρεπε να είχε αναφέρει τις διαφωνίες του σε ιδιωτική συζήτηση με Αμερικανούς διπλωμάτες «και όχι να επιτίθεται δημοσίως στην μόνη δύναμη χάρη στην οποία ουσιαστικά συνεχίζει να υπάρχει Ουκρανία αυτή τη στιγμή. Και είναι επαίσχυντο. Η στάση του Ζελένσκι δεν πρόκειται να μετακινήσει θετικά τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, θα έχει το αντίθετο αποτέλεσμα». Σύμφωνα με το Axios το τελευταίο σχόλιο του Βανς είναι στην ουσία απειλή ότι οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν πλήρως από το Ουκρανικό.

Καταβάλλονται πάντως νέες προσπάθειες να επιτευχθεί τελικά συμφωνία για τα ορυκτά με κάποιες τροποποιήσεις του αρχικού συμφωνητικού που απέρριψε ο Ζελένσκι. Εν το μεταξύ, από το κόμμα των Δημοκρατικών σχολιάζουν ότι «η συμφωνία που πρότεινε ο Τραμπ θυμίζει Μαφία που πουλάει προστασία» θεωρώντας ότι ζητείται από την Ουκρανία να χάσει και εδάφη αλλά και ορυκτά, παίρνοντας ελάχιστα ανταλλάγματα.

Σύμφωνα πάντα με το Axios στέλεχος της νέας κυβέρνησης είπε «όντως, είναι ένα σάντουιτς με σκ@τά, αλλά η Ουκρανία θα πρέπει να το φάει, γιατί ο Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι δεν είναι πλέον πρόβλημα των ΗΠΑ το θέμα τους»!

Τα 5+1 γεγονότα που έκαναν έξαλλο τον Τραμπ με τον Ζελένσκι

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: ΤΙΜΗ ΣΤΟ ’21. Όχι στην υποτέλεια, όχι στον εθνομηδενισμό

0

 

Σε μια καλά προσεγμένη έκδοση η καθηγήτρια και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη αναφέρεται στις εκδηλώσεις της πρωτοβουλίας που ανέλαβε με τίτλο “Τιμή στο 21” με αφορμή τα 200 χρόνια απο την Επανάσταση του 1821.

Μια έκδοση που αφιερώνεται στους ήρωες της Επανάστασης και στον πρώτο κυβερνήτη με σεβασμό και ευγνωμοσύνη.

Περιλαμβάνει συνεντεύξεις, συνέδρια, ραδιοφωνικές εκπομπές, πως είδαν την προσπάθεια οι πολίτες, άρθρα της κ. Δελιβάνη, συμπεράσματα, φωτογραφίες.

Η κ. Δελιβάνη είναι αριστούχος απόφοιτος της ΝΟΕ του ΑΠΘ. Σπούδασε στο Παρίσι με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης, έκανε έρευνα στο London School of Economics .

Υφηγήτρια στο ΑΠΘ και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Πρώτη Ελληνίδα πρύτανης. Επι πρυτανείας της κατασκευάσθηκε το σημερινό κτίριο.

Μιλάει για Παλιγγενεσία αλλά πιο ακριβής όρος είναι η παλινόρθωση.

Παλιγγενεσία σημαίνει κάτι ξαναγεννιέται. Συνήθως χρησιμοποιείται από τους κοραϊστές  που θεωρούν ότι η ελληνική ιστορία τελείωσε στη Μάχη της Χαιρώνειας. Δεν θεωρούν ελληνικό ούτε το βυζάντιο. Ούτε τους Μακεδόνες.

Η προσπάθεια Τιμής στο 21 στηρίχθηκε από πλήθος συμπατριωτών.

Λέει με την πείρα που διαθέτει το εξής εύστοχο:

Το ανά χείρας βιβλίο όπως και αν εξελιχθεί η κατάσταση στην Ελλάδα και στον κόσμο θα αποτελέσει στα χρόνια που έρχονται μια απέλπιδα προσπάθεια διατήρησης των παραδόσεων.

Το περιεχόμενό του θα αναγνωριστεί ως πατριωτικό αν επικρατήσει το έθνος κράτος αλλά ως σκοταδιστικό και ακροδεξιό, αν η δύση σαρωθεί από την παγκόσμια διακυβέρνηση.

Η Τιμή στο 21 ήταν μια ιδέα της κ Δελιβάνη η οποία με την πανδημία βρέθηκε αποκλεισμένη στην Αθήνα και έβλεπε σε ποιους ανατίθεται ο εορτασμός. Πράγματι, στην επίσημη επιτροπή κυριάρχησε η αποδομητική προσέγγιση. Μια προσπάθεια αναθεωρητικής προσέγγισης της ιστορίας για να προσαρμοσθεί, σιγά σιγά περισσότερο στο κυρίαρχο αμερικανικό αφήγημα της εποχής που δεν έδινε βαρύτητα στην εθνική καταγωγή αλλά σε χαρακτηριστικά πιο σοφτ.

Η εθνική ιδιαιτερότητα έπρεπε να υποχωρήσει μέχρι να εξαλειφθεί.

Στόχοι της Τιμής στο 21 ήταν η απόδοση τιμών στους ήρωες του 21και η σε βάθος διερεύνηση των αιτιών της μη επίτευξης της ανεξαρτησίας.

Η τιμή στο 21 ως ανεπίσημη επιτροπή ενσάρκωσε την αυθόρμητη κραυγή για το που πάει η πατρίδα μας.

Απευθύνθηκε και αγκάλιασε όλους τος Έλληνες.

Και μετείχαν πολύ αξιόλογοι συνεργάτες.

Ενοχλήθηκαν μερικοί και έριξαν τον λογαριασμό της Επιτροπής στο fb.

Στόχος της πολιτείας δεν ήταν η απόδοση τιμών στους ήρωες, ούτε η ενίσχυση της υπερηφάνειας των πολιτών για την καταγωγή τους.

Ούτε η διαφύλαξη της ιστορίας.

Αλλά η προσαρμογή στο κυρίαρχο, τότε, διεθνές αφήγημα.

Με την ευκολία που τότε η κυβέρνηση και η επιτροπή που συνέστησε εγκατέλειψε τις εθνικές σταθερές, λόγω κλίματος στην Ουάσιγκτον, με την ίδια ευκολία θα τις αναπαρήγαγε σήμερα με την αλλαγή κλίματος.

Πρόκειται, δηλαδή, για καιροσκόπους ακόμη και σε ότι αφορά τα υψηλά στοιχεία που συνιστούν την διαμόρφωση μιας κοινωνίας και τη συνοχή της.

Οι αναγνώστες θα βρουν στις σελίδες του σημαντικό αριθμό συμπατριωτών μας που με τις πολύπλευρες γνώσεις τους τις εμπειρίες τους τις πεποιθήσεις τους τις προσεγγίσεις τους και τον πατριωτισμό τους ρίχνουν φως στον βίο και τον χαρακτήρα των ηρώων.

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι οργανικοί διανοούμενοι δεν θα πάνε στις διαδηλώσεις. Δεν τους περίμενε κανείς αλλά η θέση τους είναι, εξ ορισμού, εκεί. Στις διαδηλώσεις

10

Του Παντελή Σαββίδη

ΗΠΑ: Η μεγαλύτερη πρόκληση της μεταπολεμικής Γερμανίας

0

Ο γερμανικός Τύπος αναφέρεται εκ νέου στις εξελίξεις γύρω από την Ουκρανία, αλλά και στις προκλήσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα η νέα γερμανική κυβέρνηση.

Η νέα κυβέρνηση θα κληθεί να οδηγήσει τη Γερμανία μέσα από μία θύελλα εγχώριων και διεθνών προβλημάτωνΕικόνα: Winfried Rothermel/picture alliance 

«Πρόκειται για τον μεγαλύτερο θρίαμβο του Πούτιν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία», παρατηρεί η Süddeutsche Zeitung για τις διπλωματικές εξελίξεις γύρω από το ουκρανικό ζήτημα. «Πλέον ο Ρώσος ηγέτης διαπραγματεύεται απευθείας με τους Αμερικάνους. Και με αυτόν τον τρόπο η Μόσχα βγαίνει οριστικά από την απομόνωση – στην οποία ούτως ή άλλως είχε και τη βοήθεια της Κίνας, του Ιράν και της Ινδίας, κράτη με τα οποία διατηρεί καλές σχέσεις».

«Μακροπρόθεσμα το “America first” σημαίνει μάλλον και “America alone” – η αυταρχικότητα του Τραμπ θα μπορούσε να εξωθήσει ορισμένους εταίρους να αναζητήσουν καταφύγιο στην ανταγωνίστρια Κίνα. Και αυτό δεν θα ήταν προς το συμφέρον των ΗΠΑ», επισημαίνει από την πλευρά της η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt.

Ο Βλάντιμιρ Πούτιν σε χειραψία με τον Ντόναλντ Τραμπ
Η Ευρώπη ψάχνει απαντήσεις στην προσέγγιση ΗΠΑ και ΡωσίαςΕικόνα: Shealah Craighead/White House/IMAGO

«Ναι, υπάρχει ένας “νέος σερίφης στην πόλη”, όπως είπε ο αντιπρόεδρος Βανς. Αυτός ο “σερίφης” όμως δεν είναι πλέον άνθρωπος του νόμου – αλλά κάνει συμφωνίες με εγκληματίες πολέμου σε βάρος αυτών με τους οποίους παραδοσιακά μοιράζεται κοινές αξίες. Όσον αφορά δε τον Τραμπ, αυτός έχει θέσει ρητά ως στόχο να γίνει ένας από τους πιο επιδραστικούς προέδρους στην αμερικανική ιστορία. Έναν μόλις μήνα μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας του φαίνεται πως θα τα καταφέρει με ευκολία. Αλλά η επίδρασή του θα είναι κατά κύριο λόγο καταστροφική». Και για τη Γερμανία η παρούσα κατάσταση «αποτελεί μάλλον τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία από τη δημιουργία της», καταλήγει η Handelsblatt.

«Να μη χαθεί χρόνος μετά τις εκλογές»

Μετά τις εκλογές «τα κόμματα δεν θα πρέπει να χάσουν καθόλου χρόνο στον σχηματισμό μίας κυβέρνησης συνασπισμού», τονίζει η SZ.

Κατά τις διαπραγματεύσεις για τον συνασπισμό τα κόμματα «θα πρέπει να θέσουν τις βάσεις για να αναλάβει η Γερμανία τις ευθύνες της. Γι’ αυτό απαιτείται μεταξύ άλλων διπλασιασμός έως και τριπλασιασμός του αμυντικού προϋπολογισμού και αξιόπιστη χρηματοδότηση. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει χωρίς μία αναθεώρηση του χρεόφρενου, που θα δώσει στην πολιτική ηγεσία μεγαλύτερη ευχέρεια στις επενδύσεις στην άμυνα, αλλά ούτε και χωρίς ορισμένες περικοπές σε άλλους τομείς».

Τέλος, Σολτς και Μερτς θα πρέπει να ξεπεράσουν τις διαφορές τους και να δράσουν ως ντουέτο. «Μέχρι την εκλογή μίας νέας κυβέρνησης, ο Σολτς θα κάνει διεθνείς εμφανίσεις, σε συνεννόηση μεν με τον Μερτς, αλλά θα πρέπει να έχει και την απόλυτη στήριξη του τελευταίου – και αυτό ανεξαρτήτως του συνασπισμού που θα προκύψει».

Σολτς και Μερτς σε τηλεοπτικό ντιμπέιτ
Σολτς και Μερτς θα πρέπει να ξεπεράσουν τις διαφορές τους και να δράσουν ως ντουέτοΕικόνα: Michael Kappeler/dpa-Pool/dpa/picture alliance

Το έργο της νέας κυβέρνησης δεν θα είναι σε καμία περίπτωση εύκολο, καθώς αυτή «θα κληθεί να βγάλει τη Γερμανία όχι μόνο από μία ύφεση, […] αλλά και από μία δίνη της παγκόσμιας πολιτικής, για την οποία η χώρα είναι ελάχιστα προετοιμασμένη», σχολιάζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung.

«Η Γερμανία έχει δυσκολευτεί και άλλες φορές να αντιδράσει γρήγορα και με συνέπεια απέναντι στην απειλή από την Ανατολή, ήδη όταν η Αμερική ήταν ακόμη προστάτιδά της. Τώρα όμως η δυσκολία θα είναι δύο φορές μεγαλύτερη: στην υποστήριξη της Ουκρανίας, στην ενίσχυση των ιδίων αμυντικών δυνατοτήτων και στην οργάνωση της ευρωπαϊκής αντίδρασης. […] Η δε συσπείρωση και η κινητοποίηση των ευρωπαϊκών δυνάμεων μπορεί να πετύχει μονάχα σε στενή συνεργασία με τη Γαλλία – και με την ελπίδα πως στο Παρίσι δεν θα αναλάβει τα ηνία η Λεπέν. Εδώ έγκειται και μία από τις παραλείψεις της κυβέρνησης Σολτς: το ό,τι δεν αξιοποίησε τον χρόνο της στο τιμόνι της χώρας για την εμβάθυνση της συνεργασίας με τη Γαλλία».

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και απόφοιτος νομικής.
DW

Ψηφίζοντας για τη Γερμανία στην… Ελλάδα

0

Πώς ψηφίζουν οι Γερμανοί του εξωτερικού; Δικαίωμα ψήφου με προϋποθέσεις και προβλήματα στη διαδικασία της επιστολικής ψήφου. Ανάγκη μεταρρύθμισης των διαδικασιών του εκλέγειν στο εξωτερικό.

Ψηφοδέλτιο και φάκελος για τους Γερμανούς εκλογείς που έχουν επιλέξει την επιστολική ψήφοΕικόνα: Diogenis Dimitrakopoulos/DW 

Ρεπορτάζ από τη Θεσσαλονίκη

Οι Γερμανοί που ζουν στο εξωτερικό και δεν είναι εγγεγραμμένοι σε κάποιον Δήμο στη Γερμανία δεν λαμβάνουν αυτόματα μέρος στις εκλογές. Πρέπει να υποβάλουν αίτηση εγγραφής στον εκλογικό κατάλογο στον Δήμο της τελευταίας κατοικίας στη Γερμανία το αργότερο τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, για να εγγραφούν στον εκεί εκλογικό κατάλογο.

Προϋποθέσεις και διαδικασία

Κάθε Γερμανός πολίτης δικαιούται να λάβει μέρος στις εκλογές εάν έχει ζήσει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για τουλάχιστον τρεις συνεχείς μήνες μετά τη συμπλήρωση της ηλικίας των 14 ετών και η παραμονή αυτή έλαβε χώρα εντός των τελευταίων 25 ετών. Στη Γερμανία είναι υποχρεωτική η δήλωση της διεύθυνσης κατοικίας κι έτσι η εξακρίβωση του χρόνου διαμονής στη χώρα είναι μια απλή διαδικασία. Αν δεν πληροί αυτήν την προϋπόθεση, τότε μπορεί να συμμετάσχει εάν έχει αποκτήσει προσωπική και άμεση εξοικείωση με την πολιτική κατάσταση στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και επηρεάζεται από αυτήν.

Ο αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, Μαρκ Στρόμενγκερ
Ο αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, Μαρκ ΣτρόμενγκερΕικόνα: Diogenis Dimitrakopoulos/DW

«Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι γερμανικές διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό δεν αποτελούν οι ίδιες εκλογική αρχή και δεν τηρούν εκλογικούς καταλόγους», τονίζει o αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, Μαρκ Στρόμενγκερ. Συνεπώς, δεν στήνονται κάλπες σε πρεσβείες και προξενεία και η μόνη οδός είναι αυτή της επιστολικής ψήφου. «Η διαδικασία έχει καθιερωθεί για πολλές εκλογές και είναι σχετικά απλή. Το μόνο πρόβλημα είναι οι δυνητικά μεγάλοι χρόνοι ταχυδρομικής παράδοσης, οι οποίοι μπορεί να οδηγήσουν σε καθυστερήσεις. Ως εκ τούτου, το Γενικό Προξενείο Θεσσαλονίκης προτείνει την αποστολή των ψηφοδελτίων μέσω της υπηρεσιακής ταχυδρομικής του υπηρεσίας», αναφέρει. Από πολλούς ψηφοφόρους προτιμάται και ο ιδιωτικός τρόπος ταχείας αλληλογραφίας. Η προσέλευση των ψηφοφόρων σε αυτές τις ομοσπονδιακές εκλογές προβλέπεται να είναι σχετικά υψηλή. «Εδώ, σε τοπικό επίπεδο, έχουμε λάβει πολλές ερωτήσεις από Γερμανούς σχετικά με την εκλογική διαδικασία. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος», τονίζει ο Γερμανός διπλωμάτης.

Μεγάλο το ενδιαφέρον για συμμετοχή στις εκλογές

Ο Ρούμπεν Όρτλιμπ
Ο Ρούμπεν ΌρτλιμπΕικόνα: Diogenis Dimitrakopoulos/DW

Ο Ρούμπεν Όρτλιμπ ζει τα τελευταία 3,5 χρόνια στην Ελλάδα, μετά το πρόγραμμα Erasmus στη Θεσσαλονίκη. Έως τώρα είχε ψηφίσει με τον κλασικό τρόπο. «Έπρεπε να ψάξεις αρκετά για να βρεις όλες τις πληροφορίες για την εγγραφή στον εκλογικό κατάλογο. Αιτήθηκα ηλεκτρονικά την παραλαβή των ψηφοδελτίων, αλλά αυτό φάνηκε να μη λειτουργεί. Ευτυχώς, τελικά παρέλαβα τα ψηφοδέλτια και μπόρεσα να ψηφίσω επιστολικά. Κάθε ψήφος σε μια δημοκρατική παράταξη είναι σημαντική κι έτσι βρίσκω σημαντική τη συμμετοχή στις εκλογές. Ανησυχώ πολύ για το μέλλον στη Γερμανία». Για τον ίδιο, το διακύβευμα των εκλογών είναι το περιβάλλον και η κοινωνική πολιτική και όχι μόνο η μετανάστευση, όπως έχει επικρατήσει στην προεκλογική περίοδο.

H Aουγκουστίνα Σέφνερ-Βαρβαρέσσου προσπάθησε στο παρελθόν να ψηφίσει ως Γερμανίδα του εξωτερικού, αλλά δεν τα κατάφερε. Ζει τα τελευταία σαράντα χρόνια στην Ελλάδα και η έλλειψη μόνιμης κατοικίας στη Γερμανία τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια αποτελούσε εμπόδιο. «Διατύπωσα εγγράφως σε τέσσερις σελίδες τις εξηγήσεις μου για την προσωπική και άμεση εξοικείωση με την πολιτική κατάσταση και τους θεσμούς στη Γερμανία και το αίτημά μου έγινε δεκτό. Δεν χρειάστηκε για μένα κάποια επίσημη απόδειξη», εξηγεί. Περίμενε με αγωνία την αποστολή του εκλογικού υλικού από τη Βεστφαλία, για να συμμετάσχει σε αυτές τις εκλογές. «Κάθε ψήφος είναι σημαντική σε αυτή τη δεξιά στροφή που υπάρχει στη Γερμανία για τη δημοκρατία και την επίτευξη συμβιβασμών. Γεννήθηκα λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η αυξανόμενη ξενοφοβία είναι ανησυχητική», λέει χαρακτηριστικά

«Η αίτησή μου για εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους απορρίφθηκε λόγω έλλειψης μόνιμης κατοικίας, ενώ έκανα αίτηση για τη σύνδεσή μου με τους πολιτικούς θεσμούς στη Γερμανία», λέει απογοητευμένη η Ίνγκριντ Κρυστάλλη-Τσίρμαν από την ανατολική Γερμανία, που ανησυχεί για την πολιτική κατάσταση στην πατρίδα της και τη συμπάθεια που έλκει η Ακροδεξιά.

Ο Μπρούνο Κούμπλερ
Ο Μπρούνο ΚούμπλερΕικόνα: Diogenis Dimitrakopoulos/DW

«Ήμουν ήδη εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο και αιτήθηκα εύκολα για την επιστολική ψήφο. Νιώθω μια μικρή ανασφάλεια βέβαια πώς θα λειτουργήσει», λέει ο 19χρονος Μπρούνο Κούμπλερ. Πραγματοποιεί το εθελοντικό κοινωνικό του έτος στην Ευαγγελική Εκκλησία Γερμανόγλωσσων Θεσσαλονίκης και είναι η πρώτη του φορά που θα ψηφίσει στις ομοσπονδιακές εκλογές. «Η κοινωνική δικαιοσύνη, η περιβαλλοντική πολιτική αλλά και περισσότερος ανθρωπισμός είναι για μένα τα ζητούμενα αυτών των εκλογών. Το μεταναστευτικό είναι σημαντικό ζήτημα, αλλά δεν μπορεί μόνο αυτό να καθορίσει την επόμενη τετραετία», επισημαίνει.

Ανάγκη για μεταρρύθμιση των κανόνων του εκλέγειν

Περίπου 3,5 εκατομμύρια Γερμανοί με δικαίωμα ψήφου ζουν εκτός Γερμανίας. Η προσέλευση των Γερμανών ψηφοφόρων του εξωτερικού στις τελευταίες εκλογές ήταν κοντά στο 3%, ενώ η συνολική συμμετοχή στη Γερμανία άγγιξε το76,4%. Οι προθεσμίες για την επιστολική ψήφο είναι ιδιαίτερα σύντομες αυτή τη φορά λόγω της προκήρυξης πρόωρων ομοσπονδιακών εκλογών, στο οποίο οι Γερμανοί δεν είναι και πολύ συνηθισμένοι. Είναι ήδη σαφές ότι πολλές επιστολικές ψήφοι κινδυνεύουν να μην καταφθάσουν εγκαίρως στην κάλπη και γίνεται αγώνας δρόμου για να μπορέσουν τελικά να προσμετρηθούν. Μάλιστα, αρκετοί είναι υπό σκέψιν να προσφύγουν κατά του γερμανικού δημοσίου, επικαλούμενοι τρώση του δικαιώματός τους στην ψήφο. Η Γερμανική Πρεσβεία στο Λονδίνο προτείνει μάλιστα λύσεις «με ιδιωτική δημιουργικότητα επί τόπου», με ταξίδι στη Γερμανία μαζί με την επιστολική ψήφο και έγκαιρη υποβολή στις γερμανικές ταχυδρομικές υπηρεσίες…

Ο καθηγητής Δρ Όλιβερ Γιουνγκ
Ο καθηγητής Δρ Όλιβερ ΓιουνγκΕικόνα: Diogenis Dimitrakopoulos/DW

«Οι ρυθμίσεις δεν είναι μόνο πολιτικά, αλλά και νομικά πολύ προβληματικές. Παραβιάζουν την αρχή της καθολικής ψηφοφορίας του άρθρου 38 του Γερμανικού Συντάγματος», επισημαίνει από την πλευρά του μιλώντας στην Deutsche Welle ο καθηγητής Δρ Όλιβερ Γιουνγκ, από το ίδρυμα «Σύνδεσμος με τους Γερμανούς του Εξωτερικού». Το ίδρυμα διεκδικεί δημοκρατική συμμετοχή παγκοσμίως με άρση των φραγμών στα δικαιώματα ψήφου για τους Γερμανούς που ζουν στο εξωτερικό. «Προτείνουμε μείωση των γραφειοκρατικών εμποδίων και βελτίωση των συνθηκών συμμετοχής, ψηφιοποίηση της διαδικασίας εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, δημιουργία εκλογικών κέντρων στις γερμανικές πρεσβείες και κοντά στα γερμανικά σύνορα και εισαγωγή συστήματος ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για Γερμανούς που ζουν στο εξωτερικό.». Με την ψήφιση της νέας Μπoύντεσταγκ, ο κ. Γιουνγκ θα επαναφέρει το ζήτημα εξάλειψης αυτών των αντισυνταγματικών, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, εμποδίων.

Έως τότε μεσολαβεί μία κρίσιμη εκλογική διαδικασία. Καλή ψήφο!

Μια «τρύπα» στην καρδιά της Ευρώπης

3
Kay Nietfeld/Pool via REUTERS

Ο Χριστιανοδημοκράτης ηγέτης Φρίντριχ Μερτς, επομένως ετοιμάζεται να γίνει ο νέος καγκελάριος – Ο απερχόμενος Ολαφ Σολτς, ουδεμία πιθανότητα έχει να διατηρήσει τη θέση του

Η Γερμανία πηγαίνει στις κάλπες. Υπό τις ιαχές του Ντόναλντ Τράμπ που έχει προκαλέσει παγκόσμια «επανάσταση» και την Ευρώπη σε μια ταραγμένη πολιτική περίοδο.

Φαβορί η δεξιά: Εχοντας ήδη κυβερνήσει για 16 χρόνια με την Άνγκελα Μέρκελ από το 2005 έως το 2021, οι Χριστιανοδημοκράτες θα επανέλθουν στην εξουσία, αφού άφησαν τη λεγόμενη κεντροαριστερά στο τιμόνι για μία μόνο και σύντομη θητεία. Οι διαφωνίες για τον προϋπολογισμό τερμάτισαν πρόωρα τον τρίχρωμο συνασπισμό των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) με τους Πράσινους και τους Φιλελεύθερους (FDP).

Ο Χριστιανοδημοκράτης ηγέτης Φρίντριχ Μερτς, επομένως ετοιμάζεται να γίνει ο νέος καγκελάριος.

Ο απερχόμενος Ολαφ Σολτς, ουδεμία πιθανότητα έχει να διατηρήσει τη θέση του. Επονομαζόμενος και «Ολαφ ο Κοντός», από άσπονδους φίλους και εχθρούς, «κόντυνε» τη Γερμανία. «Σκόνταψε» στον πόλεμο στην Ουκρανία, βυθίζοντας την χώρα σε ύφεση για δύο χρονιές και  κινδυνεύει να μπει σε μια τρίτη συνεχόμενη. Ο Economist δεν μασάει τα λόγια του: Η Γερμανία είναι η «τρύπα στην καρδιά της Ευρώπης».

Γερμανικό «ναυάγιο»

Οι Financial Times δεν είναι επίσης «τρυφεροί»: Ο Σολτς «κληρονόμησε τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης και τη μετέτρεψε σε ναυάγιο».

Το υποσχόμενο οικονομικό θαύμα διαλύθηκε. Τώρα, με μια ταλαιπωρημένη οικονομία και ένα όλο και πιο εξοργισμένο εκλογικό σώμα, το Βερολίνο ανακαλύπτει πολύ αργά ότι έχει θυσιάσει τη βιομηχανία και την ευημερία των Γερμανών πολιτών στο βωμό των κυρώσεων και της ατλαντικής πίστης.

Το γερμανικό μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται στις βιομηχανικές εξαγωγές, το φθηνό ρωσικό αέριο και την εγγυημένη από τις ΗΠΑ ασφάλεια, έχει καταρρεύσει εντελώς.
Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, ο ερασιτεχνικός χειρισμός της μεταναστευτικής κρίσης άνοιξε την πόρτα στην άκρα δεξιά, με την Alternative fur Deutschland (AfD) να αναμένεται να διπλασιάσει τα ποσοστά της και να αναδεικνύεται σε αξιωματική αντιπολίτευση.

Η κυβέρνηση Σολτς παρουσιάστηκε ως πρωταθλητής της οικολογικής μετάβασης και του οικονομικού εκσυγχρονισμού. Αλλά ο πόλεμος στην Ουκρανία, αντί να είναι η τέλεια δικαιολογία για έξυπνες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, έγινε το πρόσχημα για αυτοκτονικές αποφάσεις: Πλήρης υποταγή στη φιλοπόλεμη πτέρυγα της προηγούμενης Αμερικανικής κυβέρνησης και κυρώσεις στη Ρωσία που στοίχισαν στη Γερμανία (αλλά και στην Ευρώπη), περισσότερο από τη Μόσχα:Εκτοξεύοντας τις τιμές της ενέργειας στα ύψη, αυξάνοντας την ανεργία και την εμπιστοσύνη των επενδυτών σε ιστορικό χαμηλό.

Και τώρα τι;

Οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες είναι συνήθως αρκετά ακριβείς σε αυτή τη χώρα, είναι σχετικά σταθερές εδώ και αρκετό καιρό, με το κεντροδεξιό CDU να προηγείται άνετα με περίπου 30% των ψήφων, το ακροδεξιό AfD να συγκεντρώνεται στο 20%, το Σοσιαλδημοκρατικό SPD γύρω στο 15% και τους Πράσινους στο 14%.Μεγάλη έκπληξη θα είναι το ποσοστό που θα λάβει η Αριστερά, που αξιοποιώντας στο λόγο της τον κίνδυνο της ανόδου της άκρας δεξιάς, μπορεί να προσεγγίσει το 10%.

Το πιθανότερο μετεκλογικό σενάριο είναι η συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών και ενδεχομένως με τη συμμετοχή και των Πρασίνων. Αλλά αυτός ο συνασπισμός, θα ήταν πιο περίπλοκος, λιγότερο λειτουργικός και θα χρειαζόταν μήνες για να υπάρξει συμφωνία. Επομένως, το διακύβευμα θα είναι υψηλό, δεδομένης της κατάστασης της οικονομίας , της ασθενούς ανάπτυξης και των διαρθρωτικών προβλημάτων που επιβαρύνουν το Γερμανικό μοντέλο.

Δεν αποκλείεται μάλιστα ο Μερτς και ως πιο «Ατλαντιστής», να αναζητήσει λίγη βοήθεια από τον Αμερικανό φίλο του Τραμπ. Αλλά και να επιδιώξει μια επαναπροσέγγιση με τη Μόσχα και την Gazprom. Υπό την πίεση και της “φιλορωσικής» AfD.

Θα πρέπει λοιπόν να δώσουμε μεγάλη προσοχή στα εκλογικά αποτελέσματα και τις συνέπειές τους. Χωρίς όμως να παραβλέπουμε το γεγονός ότι οι γερμανικοί εξαγωγικοί κολοσσοί εξαρτώνται πολύ περισσότερο από το πώς πάει ο κόσμος, παρά από την εσωτερική κατάσταση στη χώρα. Βλέπε Τραμπ, δηλαδή…

naftemporiki.gr