Αρχική Blog Σελίδα 878

Ουκρανία: Συμμαχία των προθύμων ανακοίνωσε το Λονδίνο – Να φύγει ο Ζελένσκι λένε Αμερικανοί

Από
anixneuseis
-
3
epa11932879 Britain's Prime Minister Kier Starmer (L) greets the President of Ukraine Volodymyr Zelensky (R) ahead of a bilateral meeting, outside 10 Downing Street in London, Britain, 01 March 2025. EPA/NEIL HALL

02/03/2025

EPA/NEIL HALL
Την άμεση ανάγκη να επανεξοπλιστεί η Ευρώπη εξέφρασε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μετά το τέλος της Συνόδου του Λονδίνου για την Ουκρανία, η οποία κράτησε πάνω από δυο ώρες. Στη Σύνοδο του Λονδίνου για την Ουκρανία συζητήθηκε η στρατηγική που θα ακολουθηθεί απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ αλλά και στη Ρωσία, με την ντερ Λάιεν να ζητά άμεσα επανεξοπλισμό της Ευρώπης.

Η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να επανεξοπλιστεί και πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη δημοσιονομικός χώρος για να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες, δήλωσε σήμερα η πρόεδρος της Κομισιόν μετά τη σύνοδο του Λονδίνου για τη στήριξη της Ουκρανίας. Η ντερ Λάιεν είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να δείξει στις ΗΠΑ ότι είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τη δημοκρατία. «Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ανεπαρκών επενδύσεων, είναι πλέον υψίστης σημασίας να αυξηθούν οι αμυντικές επενδύσεις για παρατεταμένο χρονικό διάστημα», είπε σε δημοσιογράφους μετά τη σύνοδο συμμάχων του Κιέβου στο Λονδίνο. «Τα κράτη μέλη χρειάζονται περισσότερο δημοσιονομικό χώρο για να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες», συμπλήρωσε. Τόνισε ότι θα παρουσιάσει «ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης» στην έκτακτη σύνοδο κορυφής της ΕΕ για την άμυνα την ερχόμενη Πέμπτη.

Συμμαχία των προθύμων, προκειμένου να υπάρξει ειρήνευση στην Ουκρανία ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, στις επίσημες ανακοινώσεις μετά τη σύνοδο του Λονδίνου. Όπως είπε «Βρετανία, Γαλλία, Ουκρανία και άλλες χώρες θα καταρτίσουν σχέδιο για ειρήνευση και θα το συζητήσουν με τις ΗΠΑ». Παράλληλα ανακοίνωσε συμφωνία για δάνειο 1,6 δισ. λιρών στην Ουκρανία προκειμένου το Κίεβο να αποκτήσει 5.000 αντιαεροπορικούς πυραύλους. Στόχος μας, είπε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, είναι «να βάλουμε την Ουκρανία σε ισχυρή θέση, ώστε να μπορεί να διαπραγματευτεί από τη θέση του δυνατού».

Σύμφωνα με τον Στάρμερ στη Σύνοδο του Λονδίνου αποφασίστηκαν τέσσερα βήματα:

  • Να συνεχιστεί η ροή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία για όσο είναι σε εξέλιξη ο πόλεμος και η αύξηση της οικονομικής πίεσης στη Ρωσία.
  • Οποιαδήποτε βιώσιμη ειρήνη θα πρέπει να διασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και την ασφάλειά της, και η Ουκρανία πρέπει να είναι σε κάθε διαπραγμάτευση για συμφωνία ειρήνευσης.
  • Αν υπάρξει συμφωνία για ειρήνη, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα διασφαλίσουν ότι θα αποτρέψουν κάθε μελλοντική εισβολή από τη Ρωσία.
  • Θα υπάρξει συμμαχία των προθύμων για την προστασία της Ουκρανίας και τη διασφάλιση της ειρήνης στη χώρα.

Όπως είπε, επίσης, υπήρξε συμφωνία για νέα συνάντηση των 15 ηγετών «πολύ σύντομα» για την πρόοδο των αποφάσεων αυτών. «Είμαστε σε σταυροδρόμι της ιστορίας σήμερα. Αυτή δεν είναι ώρα για συζητήσεις αλλά ώρα για πράξεις». «Ελπίζω να ξέρετε ότι όλοι όσοι είμαστε εδώ είμαστε στο πλευρό σας και στο πλευρό του ουκρανικού λαού για όσο χρειαστεί» είπε ο Στάρμερ στον παρόντα στη σύνοδο, Ζελένσκι, στην έναρξη της. Η Ευρώπη βιώνει μια «μοναδική στιγμή» για την ασφάλειά της, δήλωσε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός, ανοίγοντας τη σύνοδο.

«Συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα γιατί αυτή είναι μια μοναδική στιγμή για την ασφάλεια της Ευρώπης και πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε», δήλωσε ο Στάρμερ, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι η Ευρώπη καλείται να ανταποκριθεί σε μια πρόκληση που κάθε γενιά συναντά μια φορά. Η εξεύρεση μιας σωστής λύσης για την Ουκρανία «είναι καθοριστικής σημασίας για την ασφάλεια κάθε χώρας εδώ και πολλών άλλων επίσης», πρόσθεσε ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Βαρύ το κλίμα για τον Ζελένσκι στις ΗΠΑ

Ανώτατοι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης, μαζί με τον Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων δήλωσαν σήμερα ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν Ουκρανό πρόεδρο που είναι πρόθυμος να εξασφαλίσει μια διαρκή ειρήνη με τη Ρωσία, λέγοντας ότι δεν είναι σαφές ότι ο Ζελένσκι ως πρόεδρος είναι έτοιμος για αυτό. Ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο τόνισε πως ο Ζελένσκι έχει βλάψει τις διαπραγματεύσεις για τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία. Μάλιστα ο Ρούμπιο μιλώντας στην εκπομπή “This Week” του τηλεοπτικού δικτύου ABC, αποκάλυψε πως δεν έχει καμία επικοινωνία με τον Ζελένσκι μετά την επεισοδιακή συνάντηση του Ουκρανού προέδρου με τον Τραμπ.

Ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε την Κυριακή ότι ο πρόεδρος Τραμπ και η κυβέρνησή του θα συνεργαστούν εκ νέου με τους Ουκρανούς αξιωματούχους «όταν είναι έτοιμοι να κάνουν ειρήνη». Ακόμη είπε πως στόχος του Τραμπ είναι να δει αν υπάρχει τρόπος να τερματιστεί το «αιματηρό αδιέξοδο» μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας και αυτό περιλαμβάνει συνεργασία με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και όχι να τον προσβάλει ή να είναι ανταγωνιστικός.

«Προσπαθεί να φέρει τη Ρωσία στο τραπέζι για να δει αν υπάρχει τρόπος να τερματιστεί αυτή η σύγκρουση», δήλωσε ο Ρούμπιο για τον Τραμπ. «Αυτή είναι η κεντρική του εστίαση». «Ο μόνος τρόπος για να τελειώσει είναι αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν έρθει σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων και αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος Τραμπ είναι το μόνο πρόσωπο στη γη που έχει οποιαδήποτε πιθανότητα να τον φέρει σε ένα τραπέζι για να δει τι είναι αυτό για το οποίο θα ήταν πρόθυμος να τερματίσει τον πόλεμο», δήλωσε ο κ. Ρούμπιο. «Τώρα, ίσως οι αξιώσεις τους ή αυτό που θέλουν, οι απαιτήσεις τους να είναι παράλογες. Δεν ξέρουμε».

Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου Μάικλ Γουόλτς τόνισε ότι η Ουάσινγκτον θέλει να εξασφαλίσει μια μόνιμη ειρήνη μεταξύ Μόσχας και Κιέβου που περιλαμβάνει εδαφικές παραχωρήσεις, με αντάλλαγμα εγγυήσεις ασφαλείας υπό την ηγεσία της Ευρώπης. Σε ερώτηση που δέχθηκε, μιλώντας στην εκπομπή “State of the Union” του CNN, αν ο Τραμπ θέλει ο Ζελένσκι να παραιτηθεί από πρόεδρος της Ουκρανίας, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας απάντησε: «Χρειαζόμαστε έναν ηγέτη με τον οποίο μπορούμε να διαπραγματευτούμε, να διαπραγματευτεί στο τέλος με τους Ρώσους και να τερματίσει αυτόν τον πόλεμο». «Αν γίνει σαφές ότι προσωπικά ή πολιτικά κίνητρα του προέδρου Ζελένσκι διαφέρουν από τον τερματισμό των μαχών στη χώρα του, τότε νομίζω ότι έχουμε πραγματικό πρόβλημα… Δεν ήταν σαφές για μας ότι ο πρόεδρος Ζελένσκι ήταν έτοιμος να διαπραγματευτεί και με καλή πίστη για το τέλος αυτού του πολέμου», είπε ο Γουόλτς.

Παράλληλα διέψευσε κάθε έννοια ενέδρας που στήθηκε εναντίον του Ουκρανού προέδρου στο επεισόδιο της Παρασκευής στο Οβάλ Γραφείο και επανέλαβε ότι ο τερματισμός του πολέμου θα απαιτήσει «εδαφικές παραχωρήσεις» από την Ουκρανία. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάικ Τζόνσον πρότεινε ότι ένας διαφορετικός ηγέτης μπορεί να είναι απαραίτητος για την Ουκρανία αν ο Ζελένσκι δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ.

«Κάτι πρέπει να αλλάξει. Είτε πρέπει να συνέλθει και να επιστρέψει στο τραπέζι δείχνοντας ευγνωμοσύνη, είτε κάποιος άλλος πρέπει να ηγηθεί της χώρας να το κάνει αυτό», τόνισε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος της Βουλής στην εκπομπή “Meet the Press” του NBC. Αποτέλεσμα της έντονης αντιπαράθεσης την Παρασκευή στο Οβάλ Γραφείο, μια συμφωνία μεταξύ Κιέβου και Ουάσινγκτον για την αμερικανική πρόσβαση στα ουκρανικά ορυκτά δεν υπεγράφη και οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία αυτή πάγωσαν.

Αμέσως μετά τον καυγά στον Λευκό Οίκο, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ δήλωσε: «Ο Ζελένσκι είτε πρέπει να αλλάξει ριζικά τη στάση του ή να φύγει». Η Δημοκρατική γερουσιαστής Έιμι Κλόμπουτσαρ δήλωσε στο “This Week” “συγκλονισμένη” από τη σύγκρουση στο Οβάλ Γραφείο, τονίζοντας ότι η ίδια συναντήθηκε με τον Ζελένσκι πριν πάει στον Λευκό Οίκο την Παρασκευή και ότι εκείνος ήταν ενθουσιασμένος που θα υπογράψει τη συμφωνία για τα ορυκτά. «Υπάρχει ακόμα ένα άνοιγμα εδώ», για μια ειρηνευτική συμφωνία, είπε.

Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι ο Έλον Μασκ συμφωνεί με την άποψη να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ! «Συμφωνώ», ήταν το σχόλιο που έκανε ο μεγιστάνας σε ανάρτηση του χρήστη Gunther Eagleman που έγραφε: «Είναι ώρα να φύγουμε από το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ» παραθέτοντας μία εικόνα του γερουσιαστή Μάικ Λι ο οποίος τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με το FoxNews, ο Λι έχει ασκήσει κριτική στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, χαρακτηρίζοντάς την ως «μια εξαιρετική συμφωνία για την Ευρώπη», αλλά «μια κακή συμφωνία για την Αμερική». Ο Gunther Eagleman είναι ένθερμος υποστηρικτής του MAGA (Make America Great Again), ο οποίος είναι γνωστός για τη σταθερή προσήλωσή του στον Τραμπ. Σε άλλη του ανάρτηση, ο Μασκ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Ζελένσκι.

Ποιοι μετείχαν στην Σύνοδο

Από την πλευρά του ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, σε ανάρτησή του λίγο πριν την έναρξη της συνόδου επισήμανε τρία σημεία στα οποία θα πρέπει να επικεντρωθούν οι συνομιλίες:

  • Να στηρίξουμε σήμερα την Ουκρανία. Όλη η Ευρώπη πρέπει να δώσει περισσότερα.
  • Όλοι θέλουμε μια συμφωνία ειρήνευσης και αυτή πρέπει να είναι βιώσιμη. Η Ευρώπη κάνει βήματα μπροστά γι’ αυτό.
  • Για να διατηρήσουμε το ΝΑΤΟ δυνατό, η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες».

Υπενθυμίζεται ότι ο Ουκρανός πρόεδρος, τον οποίο χειροκρότησαν δεκάδες άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από την Ντάουνινγκ Στριτ, είχε χθες στο Λονδίνο θερμή συνομιλία με τον Βρετανό πρωθυπουργό, ο οποίος τον διαβεβαίωσε για την «απόλυτη αποφασιστικότητα» της Βρετανίας να στηρίξει το Κίεβο έναντι της ρωσικής εισβολής. Στη συνέχεια Λονδίνο και Κίεβο υπέγραψαν συμφωνία για ένα δάνειο ύψους 2,26 δισ. λιρών (περίπου 2,74 δισεκ. ευρώ) προκειμένου να υποστηριχθούν οι αμυντικές ικανότητες της Ουκρανίας, το οποίο θα αποπληρωθεί μέσω των κερδών από τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία. «Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή όπλων στην Ουκρανία», δήλωσε ο Ζελένσκι σε ανάρτησή του στο Telegram στην οποία πρόσθεσε ότι «είναι ευγνώμων προς την κυβέρνηση και τον λαό της Βρετανίας».

Nα καταρτίσουν σχέδιο εκεχειρίας για να το παρουσιάσουν στις ΗΠΑ συμφώνησαν Βρετανία, Γαλλία και Ουκρανία. Τη σχετική απόφαση ανακοίνωσε προηγουμένως ο Βρετανός πρωθυπουργός. Ο Στάρμερ σημείωσε ότι το σχέδιο προέκυψε μετά από συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των τεσσάρων χωρών, μετά το θερμό επεισόδιο στο Λευκό Οίκο ανάμεσα στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο Στάρμερ δήλωσε στο BBC ότι πιστεύει πως ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί μια διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία, ενώ επανέλαβε ότι θα χρειαστούν αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας για να τη διατηρήσουν.

Αρχικά, ο Στάρμερ τόνισε τις τρεις βασικές προϋποθέσεις για μια διαρκή και βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία, που περιλαμβάνουν αρχικά ισχυρές ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις για να πολεμήσουν σε περίπτωση που «σπάσει» μελλοντικά μια δυνητική εκεχειρία και που θα προσφέρουν στο Κίεβο ένα ισχυρό διαπραγματευτικό “εργαλείο”. Επίσης, χρειάζονται εγγυήσεις ασφαλείας με ευρωπαϊκή παρουσία και τέλος οι ΗΠΑ να παίξουν έναν ρόλο backstop, δηλαδή μια λύση τελευταίας ανάγκης για την διασφάλιση της ειρηνευτικής συμφωνίας, με άλλα λόγια μια ακόμα δικλείδα ασφαλείας με την απαιτούμενη αποτρεπτική ισχύ απέναντι στην Ρωσία.

Έπειτα από τις συνομιλίες που είχε ο Στάρμερ με Τραμπ, Ζελένσκι, και Μακρόν δήλωσε: «Συμφωνήσαμε η Βρετανία μαζί με τη Γαλλία και ίσως μία ή δύο άλλες χώρες να συνεργαστούν με την Ουκρανία πάνω σε ένα σχέδιο για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Στη συνέχεια θα συζητήσουμε το σχέδιο αυτό με τις ΗΠΑ… Πάντα ήμουν ξεκάθαρος ότι θα χρειαστούμε την αμερικανική κάλυψη, διότι δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν εγγυήσεις (σ.σ. για την ειρήνη) χωρίς αυτή», εκτίμησε μιλώντας στο BBC. Εξάλλου, ο Στάρμερ δήλωσε ότι είναι πεπεισμένος πως ο Τραμπ θέλει να επιτευχθεί ειρήνη που θα διαρκέσει στην Ουκρανία, παρά την έντονη αντιπαράθεση που είχε την Παρασκευή με τον Ζελένσκι.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός σχολίασε ότι ένιωσε άβολα καθώς παρακολουθούσε τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Ουκρανό ομόλογό του στον Λευκό Οίκο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τραμπ ζήτησε από τον Ζελένσκι να αποχωρήσει αφού τον κατηγόρησε ότι είναι αγνώμων προς τις ΗΠΑ για τη βοήθεια που έχουν προσφέρει στη χώρα του. Την ίδια στιγμή, η Πολωνία υποστηρίζει την πρόταση της πρωθυπουργού της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι για την οργάνωση μιας διάσκεψης ΗΠΑ-Ευρώπης, δήλωσε σήμερα ο Τουσκ, πριν από τη διάσκεψη των Ευρωπαίων ηγετών που θα συζητήσουν ένα σχέδιο ειρήνευσης για την Ουκρανία. Η Μελόνι δήλωσε την Παρασκευή ότι η Ιταλία θα μπορούσε να προτείνει στους εταίρους της την άμεση διεξαγωγή μιας διάσκεψης με τη συμμετοχή των ΗΠΑ και ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και συμμάχων για να συζητήσουν το «πως θα αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις του σήμερα, αρχής γινομένης από την Ουκρανία».

Δηλώσεις Λαβρόφ

Ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σχολίασε σήμερα θετικά τον ρεαλιστικό στόχο του Αμερικανού προέδρου για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, επιπλήττοντας ωστόσο, την Ευρώπη που επιδιώκει τη συνέχιση της πολεμικής διαμάχης, μετέδωσαν τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων. «Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πραγματιστής. Το σύνθημά του είναι η κοινή λογική. Αυτό, είναι πλέον εμφανές σε όλους, σημαίνει μετάβαση σε έναν διαφορετικό τρόπο διακυβέρνησης. Ωστόσο, ο στόχος παραμένει ο ίδιος: MAGA (Make America Great Again). Τώρα έχει ένα νέο καπέλο με το σύνθημα: “Ό,τι υποσχέθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, το έκανε”. Αυτό προσδίδει μια ζωντανή, ανθρώπινη διάσταση στην πολιτική. Γι’ αυτό είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση πολιτικού», δήλωσε ο Ρώσος υπουργός σε συνέντευξή του στον όμιλο μέσων ενημέρωσης “Krasnaya Zvezda”.

slpress.gr

Οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν την επαναλειτουργία του Nord Stream 2!

Από
anixneuseis
-
0

02/03/2025

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των Financial Times, το οποίο εφόσον ισχύει θα αλλάξει εκ νέου το ενεργειακό παιχνίδι στην Ευρώπη, δείχνει πως Ουάσιγκτον και Μόσχα σχεδιάζουν την επανεκκίνηση του αγωγού Nord Stream 2 με τη στήριξη Αμερικανών επενδυτών.

Τη συμφωνία αυτή, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, «τρέχει» ένας πρώην κατάσκοπος της Στάζι και στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ματίας Βάρνιγκ, ο οποίος μέχρι το 2023 διηύθυνε τη μητρική εταιρεία του Nord Stream 2 για τον ελεγχόμενο από το Κρεμλίνο γίγαντα φυσικού αερίου Gazprom.

Το σχέδιο αυτό άρχισε να υλοποιείται την επομένη της επανεκλογής Τραμπ και περιελάμβανε την προσέγγιση της ομάδας του Αμερικανού προέδρου μέσω επιχειρηματιών των ΗΠΑ. Δεν είναι μόνο η μεσολάβηση των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και η θέληση της νέας κυβέρνησης για εμβάθυνση των οικονομικών δεσμών μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Σύμφωνα με αξιωματούχους στην Ουάσινγκτον που επικαλούνται οι Financial Times, ορισμένα εξέχοντα στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ γνωρίζουν την πρωτοβουλία για την προσέλκυση Αμερικανών επενδυτών και τη βλέπουν ως μέρος της προσπάθειας για την ανοικοδόμηση των σχέσεων με τη Μόσχα.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, επικαλούμενη ένα πρόσωπο με άμεση γνώση των συνομιλιών, μια κοινοπραξία επενδυτών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ έχει καταρτίσει ήδη το περίγραμμα της συμφωνίας.

Ανώτεροι αξιωματούχοι της ΕΕ έλαβαν γνώση των ρωσοαμερικανικών συζητήσεων για τον Nord Stream 2 τις τελευταίες εβδομάδες και δεν κρύβουν την έντονη ανησυχία τους. Όπως είναι γνωστό, ένας από τους δύο αγωγούς του Nord Stream 2 ανατινάχθηκε σε επιθέσεις δολιοφθοράς τον Σεπτέμβριο του 2022, οι οποίες κατέστρεψαν και τους δύο αγωγούς του παλαιότερου αδελφού έργου Nord Stream 1. Ο άλλος αγωγός Nord Stream 2, ο οποίος έχει ετήσια χωρητικότητα 27,5 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου, είναι άθικτος αλλά δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ.

Το σχέδιο για την επανεκκίνηση του αγωγού Nord Streem 2 θα έδινε θεωρητικά στις ΗΠΑ μια τεράστια επιρροή στον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης, ανέφεραν στην εφημερίδα Ευρωπαίοι αξιωματούχοι καθώς οι χώρες της ΕΕ προχώρησαν στον τερματισμό της εξάρτησής τους από το ρωσικό φυσικό αέριο μετά την εισβολή.

Σε κάθε περίπτωση πάντως τα εμπόδια για την υλοποίησή του είναι ακόμη πολλά και σημαντικά. Θα απαιτούσε από τις ΗΠΑ να άρουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, από τη Ρωσία να συμφωνήσει να συνεχίσει τις πωλήσεις που διέκοψε κατά τη διάρκεια του πολέμου και από τη Γερμανία να επιτρέψει τη ροή του φυσικού αερίου προς κάθε πιθανό αγοραστή στην Ευρώπη.

«Οι ΗΠΑ θα έλεγαν: «Λοιπόν, τώρα η Ρωσία θα είναι αξιόπιστη, επειδή οι αξιόπιστοι Αμερικανοί είναι στη μέση»», δήλωσε στην εφημερίδα ένας πρώην ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος γνώριζε κάποιες από τις προσπάθειες σύναψης συμφωνίας. Οι Αμερικανοί επενδυτές θα εισέπρατταν «χρήματα για το τίποτα», πρόσθεσε.

Πρόσφατα, ο πρόεδρος της Ρωσίας, είχε μιλήσει για τα οικονομικά οφέλη που, θα μπορούσαν να αποκομίσουν οι ΗΠΑ με το Κρεμλίνο σε περίπτωση διευθέτησης στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι «αρκετές εταιρείες» βρίσκονται ήδη σε επαφή για πιθανές συμφωνίες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Nord Stream 2 AG, η μητρική εταιρεία του αγωγού με έδρα την Ελβετία, ανέστειλε τον Ιανουάριο την διαδικασία πτώχευσης κατά τουλάχιστον τέσσερις μήνες.

Σύμφωνα με δικαστικό έγγραφο που επικαλούνται οι FT, ο μέτοχος του Nord Stream 2 – η Gazprom – υποστήριξε ότι η νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ καθώς και οι γερμανικές εκλογές τον Φεβρουάριο του 2025, «πιθανώς μπορούν να έχουν σημαντικές συνέπειες στις συνθήκες του Nord Stream 2» ώστε να δικαιολογείται η καθυστέρηση. Η εισήγηση επεσήμανε τις «πολύπλοκες γεωπολιτικές υποθέσεις» και το καθεστώς κυρώσεων.

Ο ίδιος ο Ματίας Βάρνιγκ μιλώντας στους Financial Times αρνήθηκε ότι «συμμετείχε σε συζητήσεις με Αμερικανούς πολιτικούς ή εκπροσώπους επιχειρήσεων» ενώ ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Πούτιν, δήλωσε ότι δεν έχει καμία πληροφορία για συνομιλίες σχετικά με τον αγωγό. Σιγή ιχθύος τήρησε και η Gazprom η οποία αρνήθηκε να κάνει το οποιοδήποτε σχόλιο για την υπόθεση.

Ο Βάρνιγκ, 69 ετών, έχει πει ότι έγινε στενός φίλος του Πούτιν τη δεκαετία του 1990 μετά το άνοιγμα των γραφείων της Dresdner Bank στην Αγία Πετρούπολη. Ο Πούτιν, ο οποίος μιλάει άπταιστα γερμανικά, δίδαξε στα παιδιά του Βάρνιγκ να κάνουν σκι στο Νταβός και τον προσκάλεσε στην κηδεία του πατέρα του, σύμφωνα με συνέντευξη του πρώην αξιωματικού της Στάζι στην εφημερίδα Die Zeit το 2023.

slpress.gr

Ελ. Τζιόλας: ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

Από
anixneuseis
-
8
  • Μετά την 28η Φεβρουαρίου: γιατί ο μόνος βιώσιμος δρόμος είναι οι εθνικές εκλογές;
του Ελευθερίου Τζιόλα (*)
  • Το ιστορικό γεγονός
Αυτό που συνέβη στις 28 Φεβρουαρίου 2025 ήταν, πράγματι, για την 50ετία της μεταπολιτευτικής περιόδου, ανεπανάληπτο στην μαζικότητα, την πυκνότητά του και την ταυτόχρονη γεωγραφική εξακτίνωσή του! Πρωτοφανές στην γεωγραφική του έκταση σε πόλεις της Ελλάδας και του Εξωτερικού! Το αριθμητικό πλήθος των συγκεντρώσεων -με λαϊκή συμμετοχή κάθε συγκέντρωσης σε κάθε πόλη πληθυσμιακά ανάλογη προς εκείνη των δύο μεγαλύτερων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη -ήταν πρωτοφανής: 340 στην Ελλάδα και το Εξωτερικό! Πρόκειται για ένα γεγονός, που αποκτά διαστάσεις ιστορικού χαρακτήρα!
  • Ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνηση μπροστά στις ευθύνες τoυς και ενώπιον μιας χωρίς προηγούμενο κατάστασης
Τέτοια γεγονότα, ξεκινώντας από μια συνταρακτική τραγωδία (τα Τέμπη), που έχουν στον πυρήνα τους μια διαρκή, αδυσώπητη κριτική απέναντι στην κυβέρνηση της συγκάλυψης και των σκοπιμοτήτων επιβίωσης της, με πολλές, εμφανείς και ωμές συνδέσεις με το σύνολο της κυβερνητικής της πολιτικής, είναι από τη φύσης τους, γεγονότα καταλυτικής πολιτικής σημασίας. Με εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών στους δρόμους σε όλη την Ελλάδα και το Εξωτερικό δύο φορές μέσα σ΄ένα μήνα, με τη συμμετοχή να ξεπερνά κάθε όριο και την οργή να ανεβαίνει! Με ποσοστά τεράστια, στις δυναμικές ηλικίες (από 18 έως 40 ετών) ύψους 75% (!), να απορρίπτουν την κυβέρνηση! Με αρνητική τοποθέτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας (της τάξεως του 70+%) όχι μόνο για τα καυτά ζητήματα που την συνθλίβουν (ακρίβεια, εγκληματικότητα, ενέργεια κλπ) αλλά και απέναντι σε όλους τους θεσμούς (συμπεριλαμβανομένης πλέον και της Δικαιοσύνης).
Για τη σημασία του γεγονότος, θα σημειώσω κάτι που θεωρώ κρίσιμο για το προφίλ και το κύρος του κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του, όπως αυτά πλέον αποτυπώνονται και καταγράφονται στη νέα φάση –όχι μόνο στην Ελλάδα- αλλά στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Κόσμο. Πολύ ψηλά στις ειδήσεις τους, και με την ανάλογη κριτική, πρόβαλλαν με θαυμασμό σε όλον τον κόσμο τα τεράστια αντικυβερνητικά συλλαλητήρια: το Reuters, το BBC, το Associated Press, το CNN, το ANSA, η Deutsche Welle,το Bloomberg, το Al Jazeera, η Τhe New York Times, η The Washington Post, ο Guardian, η Le Mond, η Liberation!
Δεν μπορεί κανείς -κανείς στοιχειωδώς πολιτικά σκεπτόμενος- να μην αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για μια κοινωνικοπολιτική κατάσταση που παρήγαγε η κυβέρνηση με ότι έπραξε, με ό,τι πράττει και ό,τι δεν έπραξε όχι μόνο για τα Τέμπη, αλλά σχεδόν σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα σε εκείνους που επηρεάζουν άμεσα και βαθιά την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Μια κατάσταση που επιζητά εκ βάθρων λύσεις και ότι η καθυστέρηση πολιτικής λύσης-διεξόδου θα την μεταβάλλει σε καταιγίδα.
Ο Ελληνικός Λαός στάθηκε με τον κ. Μητσοτάκη και τη ‘’Ν.Δ.’’ μεγαλόθυμος. Παρά τον βαρύ πόνο και το πένθος του και τους απροκάλυπτους χειρισμούς συγκάλυψης για την τραγωδία της 28ηςΦεβρουαρίου 2023, τον Ιούνιο του ίδιου έτους (2023) του έδωσε εκλογικό ποσοστό 40,8% και τον έφερε πάλι στην κυβέρνηση. Κι εκείνος και οι κυβερνητικοί ακολούθησαν το δικό τους δρόμο, τις δικές τους γραμμές που δεν ανταμώνονταν πραγματικά, σχεδόν πουθενά με τον Λαό και τις ανάγκες του. Οι υποσχέσεις της Άνοιξης 2023 ήταν «τακτικές εκτόνωσης». Στην πραγματικότητα πίστευαν ότι τα Τέμπη θα ξεχαστούν. Μερικοί μάλιστα έκαναν ασυγχώρητους παράλληλους συνειρμούς ότι όλα θα υποχωρούσαν όπως και για το Μάτι, ενώ θρασύτεροι μίλησαν και για δικαίωση στις Σέρρες με την εκλογή του Κ. Καραμανλή!…
Τώρα, αφού έπαιξαν χωρίς αποτέλεσμα και το εκφοβιστικό χαρτί της αποσταθεροποίησης (φέρνοντας μάλιστα με τη μαζικότητα και αποφασιστικότητα των συγκεντρώσεων τα αντίθετα αποτελέσματα), η μόνη εναπομείνασα, τελευταία οπισθοφυλακή τους είναι ο κοινοβουλευτικός συσχετισμός των 155-156 εδρών χωρίς όμως κοινωνική-εκλογική αντιστοίχιση και, κυρίως, χωρίς κοινωνική αποδοχή!
Ορισμένοι -κυβερνητικοί, αλλά και οι «κυβερνητικά στρατευμένοι» δημοσιολογούντες και τα αργυρώνητα ΜΜΕ- καθώς προετοιμάζεται το κοινοβουλευτικό σκηνικό της πρότασης μομφής, μιλούν για επανεκκίνηση! Τώρα, μετά απ΄όλα αυτά, σ΄αυτό το κοινωνικοπολιτικό τοπίο! Ποια επανεκκίνηση και με ποιο περιεχόμενο, με ποια αποθέματα εμπιστοσύνης, με ποια ουσιαστική και πραγματική νομιμοποίηση, με ποια κυβερνητικά στελέχη κύρους και αναστήματος; Άς είμαστε ειλικρινείς και αντικειμενικοί -πράγματι, τίποτε από όλα αυτά – δεν διαθέτει πλέον ο κ. Μητσοτάκης και η ‘’Ν.Δ’’. Ούτε εμπιστοσύνη, ούτε νομιμοποίηση, ούτε άφθαρτα στελέχη αναστήματος και κύρους, ούτε χρονικά περιθώρια. Ή, αν όχι τίποτα, σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχουν τα στοιχεία αυτά στην απαραίτητη κρίσιμη ποιότητα και ποσότητα ώστε να υπάρξει και να δράσει κυβέρνηση Μητσοτάκη μετά από όλα αυτά και μέσα στο υπεραπαιτητικό και σκληρό νέο περιβάλλον (εσωτερικό, ευρωπαϊκό και διεθνές). Η ‘’Ν.Δ’’, ταυτόχρονα, έχασε και την ευκαιρία (το momentum) να αλλάξει ηγεσία εν πλω, όπως το αδελφό της κόμμα, των Συντηρητικών, στη Μ. Βρετανία. Ενώ η δυνατότητα στήριξης της, με δάνεια από την Ακροδεξιά, μπορεί να συμβεί ως πιθανότητα μόνο μετά από νέες βουλευτικές εκλογές (οπότε ανάλογα μπορεί να τεθεί και το θέμα της κυβερνητικής συνεργασίας).
Ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της ‘’Ν.Δ.’’ έχουν το τέλος που προετοίμαζαν!
Οφείλω να υπογραμμίσω με αντικειμενικότητα και σαφήνεια τα παρακάτω, ώστε να μην υπάρχει οποιαδήποτε αυταπάτη ή οποιοδήποτε σημείο διαφυγής. Τα καρτέλ της ενέργειας, το καρτέλ των τραπεζών, το καρτέλ των τροφίμων, η χαοτική διεύρυνση των ανισοτήτων (οικονομική, κοινωνική, περιφερειών, εξουσίας), η ασθενική παραγωγή, η επενδυτική αδυναμία, η αποσύνθεση των περιφερειών και τα ελλείμματα (δημόσιο και νέο ιδιωτικό), η απίσχναση της αγοραστικής δύναμης της κοινωνικής πλειοψηφίας, η καταρράκωση των θεσμών (δικαιοσύνης, ανεξάρτητων αρχών), η θεαματική αποδυνάμωση των εισοδημάτων (μισθών, συντάξεων, αμοιβών), η αστεγία και η στεγαστική κρίση, η υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας, της υγείας και των δομών κοινωνικής συνοχής -όλα αυτά!- καταδείχνουν τα καταγεγραμμένα, με νούμερα και στοιχεία, αρνητικά αποτελέσματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Το Μαξίμου για την αρνητική εξέλιξη σ΄ όλους αυτούς τους τομείς αποτέλεσε κέντρο διοίκησης και συντονισμού! Τίποτα δεν μπορεί τώρα να αλλάξει, τίποτα δεν έχουν σκοπό να αλλάξουν… Η κοινωνία, πλέον, το γνωρίζει! Και οι ίδιοι στην πραγματικότητα δεν εννοούν καμία επανεκκίνηση, την εξουσία τους θέλουν να διασώσουν.
  • Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων και το ανάχωμα
Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, τουλάχιστο, μέχρι προχθές, δημιουργούσαν μέσα από τα ευρήματα των ποσοστών για τα κόμματα κυρίως της μείζονος αντιπολίτευσης ένα ανάχωμα που άκουγε στο ερώτημα: «και ποιος θα έρθει;». Εννοώντας υπόγεια και έμμεσα, πλην όμως, ξεκάθαρα ότι ο Μητσοτάκης είναι η μόνη βιώσιμη λύση!…
Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων -ας υπενθυμίσω- στις τελευταίες εκλογές (ευρωεκλογές) είχαν και πάλι μια αστοχία στις προβλέψεις τους της τάξεως του 7 -9 %! Με ξεκάθαρη την πριμοδότηση της ‘’Ν.Δ’’! Μολονότι στην μέση συνείδηση είναι καταγεγραμμένο το γεγονός αυτό -των μεγάλων αστοχιών των εταιρειών δημοσκόπησης- ωστόσο με τα ποσοστά που παρουσιάζουν για τα κόμματα, συνεπικουρούμενες κι από το χρηματοδοτούμενο φιλοκυβερνητικό τηλεοπτικό περιβάλλον, διαμορφώνουν από μήνα σε μήνα την «κοινή γνώμη» για την αποδοχή του κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησης του, καθώς και της ‘’ΝΔ’’. Στην πράξη, δηλαδή, ενώ ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του χάνουν με θεαματικό τρόπο την εμπιστοσύνη της κοινωνίας (μην ξεχνούμε ότι και με το 40,8% του Ιουνίου 2023 στην πραγματικότητα είχε το 17% του εκλογικού σώματος), οι εταιρείες δημοσκοπήσεων με τα προβαλλόμενα ποσοστά -που έχουν πολλαπλώς κριτικαρισθεί για ανακρίβεια- κατασκευάζουν ένα ανάχωμα διάσωσης του κ. Μητσοτάκη, της κυβέρνησής του και της ‘’Ν.Δ’’. Και μην ξεχνούμε, στο σημείο αυτό, ότι ακόμα και με το 40,8% του Ιουνίου 2023, στην πραγματικότητα η ‘’ΝΔ’’ είχε το 17% του εκλογικού σώματος, διότι υπήρξε περίπου η τεράστια αποχή του 57%!
Είναι σαφές ότι οι επόμενες δημοσκοπήσεις -και λόγω των θυελλωδών εξελίξεων μετά την 28η/2., και για να είναι πιο αληθοφανείς ώστε να μπορούν να διατηρούν την επαφή με το κοινωνικό ακροατήριο -θα δώσουν μια άλλη εικόνα…
Το κύριο συμπέρασμα πάντως, για μια ακόμα φορά, είναι ότι: οι εξελίξεις, τα διακυβεύματα και προτάγματα είναι πολιτικές υποθέσεις και ζητούμενα, κι όχι δημοσκοπικά ή επικοινωνιακά.
  • Η Αντιπολίτευση
Αυτή την κατάσταση, όμως, έχει πολλά και βαθιά μηνύματα και για τις πολιτικές δυνάμεις που συμπαρατάσσονται με αυτό το συγκλονιστικό Κίνημα Δικαιοσύνης. Διευκρινίζοντας ότι η συμπυκνωμένη και απλωμένη αυτή δύναμη μέσα στην κοινωνία και γεωγραφικά δεν μπορεί -και δεν πρέπει- ούτε να υποτιμηθεί, ούτε να πλαστογραφηθεί, ούτε να φαλκιδευτεί. Τα μηνύματα της είναι καθοριστικής πολιτικής αξίας. Σχετίζονται με την ανατροπή των τρεχουσών, συμβατικών, συμπληρωματικών, ενσωματώσιμων πολιτικών. Και υποδεικνύουν την αντικατάστασή τους, μέσω ενός ριζοσπαστικού μετασχηματισμού, στην υιοθέτηση μιας στρατηγικής δομικής (κι όχι μιας οριακής-συνδικαλιστικής αντιπολίτευσης) και ενός νέου σχεδίου για την Πατρίδα και την Κοινωνία. Σχεδίου συνολικής Αναγέννησης της Χώρας, Ανάταξης και Αναμόρφωσης της οικονομίας της, Ανόρθωσης της κοινωνίας, Συμμετοχικής δημοκρατίας, Περιφερειακής-Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Εθνικής κυριαρχίας και Πατριωτικής αξιοπρέπειας. Δηλαδή, ενός Εθνικού Σχεδίου, Πολιτικής & Κοινωνικής Αλλαγής. Οι έννοιες που χρησιμοποιήθηκαν, εδώ πιο πριν, δεν είναι συνθήματα -πέρα από το γεγονός ότι και τα συνθήματα είναι χρήσιμα και αναγκαία στους Αγώνες- αλλά καθεμία περιέχει και σε συνδυασμό, όλες μαζί, δομούν έναν ενιαίο, συγκροτημένο, αναγκαίο και ρεαλιστικό Εθνικό Σχέδιο, ένα Πρόγραμμα Αλλαγής. Ένα Σχέδιο που στηρίζεται, εκφράζει και εκπροσωπεί τον νέο μεγάλο πλειοψηφικό κοινωνικό συσχετισμό της Χώρας, τελικό εγγυητή και συμμετοχικό πρωταγωνιστή.
Μέσα από μια τέτοια ευρεία και ελπιδοφόρα οπτική, και με το βάθος αυτής της προοπτικής, μπορούν να μετασχηματισθούν θετικά και αντιλήψεις με οριακές πρακτικές διαμαρτυρίας και μόνον, εντάσσοντας κάθε αγωνιζόμενο ατομικά ή/και συλλογικά στην προοπτική συνολικότερης δικαίωσης αυτού του Κινήματος.
  • Κυβέρνηση Εθνικής Ανάγκης (Σωτηρίας);
Υπάρχουν και ορισμένες απόψεις που μιλούν και εισηγούνται μεταβατική Κυβέρνηση Εθνικής Ανάγκης (Σωτηρίας), κυβέρνηση, π.χ., διετούς θητείας. Αν μιλάμε για κυβέρνηση πολιτική και όχι τεχνοκρατών. Και δεν μπορεί, εν όψει των ανοιχτών καυτών ζητημάτων και των μεγάλων διακυβευμάτων, να μιλάμε για πολιτική κυβέρνηση, τότε το πράγμα είναι μάλλον αδύνατον να συμβεί στις συγκεκριμένες παρούσες συνθήκες. Η διαδικασία για να προκύψει μια τέτοια κυβέρνηση είναι αρκετά περίπλοκη, και προϋποθέτει παραίτηση κάθε κόμματος από τη διεκδίκηση της κυβέρνησης και αρχηγού κόμματος από την πρωθυπουργία, ξεκινώντας από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη. Η επόμενη φάση αποτελεί επίσης σύνθετο και δύσκολο πρόβλημα: το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού και η σύνθεση της κυβέρνησης, καθώς και το κυβερνητικό πρόγραμμα. Η δε αμφισβήτηση εύκολα και γρήγορα μπορεί να ενσκήψει, με αφορμή πολιτικές που η κυβέρνηση εθνικής ανάγκης χωρίς λαϊκή εντολή και νομιμοποίηση θα ασκεί.
Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος από τη σημερινή ασφυκτική και ζοφερή κατάσταση, δεν μπορεί παρά να είναι μία και μόνη: προσφυγή στο Λαό. Μόνον ο Λαός μπορεί να δώσει λύση, που θα γίνει σεβαστή και μπορεί να διαμορφώσει όρους ετυμηγορίας για νέα πορεία. Αυτή πρέπει να είναι και η καθαρή, άμεση κατεύθυνση της Αντιπολίτευσης, καθώς και κάθε υγιώς σκεπτόμενου και θετικά δρώντος συμπολίτη μας: προσφυγή στη βούληση του Λαού.
  • Εκλογές, τώρα! Αλλαγή!
Σ΄αυτό το πλαίσιο, το Κίνημα Δικαιοσύνης, που απλώθηκε σε όλη τη Χώρα και έξω απ΄αυτήν, ανέβασε στο φως της νέας μέρας, στο προσκήνιο, τον στόχο, που οφείλει να δει, να διαβάσει και να προβάλλει αποφασιστικά η Αντιπολίτευση και ο κάθε συμπολίτης μας: Αλλαγή!
Εκλογές, τώρα!
Θεσσαλονίκη, 2 Μαρτίου 2025
(*) Ελευθέριος Τζιόλας,
π. υφυπουργός, π. αναπ. Νομάρχης Θεσσαλονίκης,
εκδότης & διευθυντής τoυ περιοδικού “e-Δίαυλος”,
συγγραφέας

Στην πόρτα της εξόδου ο Κυριάκος

Από
anixneuseis
-
0
Τα πιο μαζικά συλλαλητήρια στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία κόβουν το πολιτικό οξυγόνο στον ανάλγητο Μητσοτάκη

Το πολιτικό τέλος του Κ. Μητσοτάκη έχει έρθει πιο κοντά ύστερα και από τις συγκεντρώσεις της Παρασκευής για τα Τέμπη, που χαρακτηρίζονται οι μεγαλύτερες των τελευταίων δεκαετιών.

  • Του Ανδρέα Καψαμπέλη – κυριακάτικη «δημοκρατία»

Παρά τα τερτίπια που σχεδιάζει για να αντλήσει κοινοβουλευτικό «οξυγόνο», το άστρο του έχει δύσει, η κοινωνία τού έχει γυρίσει για τα καλά την πλάτη, η κυβέρνησή του έχει σαπίσει, τα ερείσματα και οι συμμαχίες του εντός και εκτός Ελλάδας έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο και τα παρασκήνια έχουν πάρει φωτιά για το πότε θα γίνουν οι εκλογές που δείχνουν αναπόφευκτες όσο ποτέ!

Εκτός από την πολιτική και κοινωνική απομόνωση, ο κ. Μητσοτάκης απειλείται και με εσωκομματική αποκαθήλωση, καθώς στους κόλπους της Ν.Δ. εντείνεται η κινητικότητα μπροστά στον ορατό κίνδυνο να βρεθεί, υπό την ηγεσία του, η άλλοτε κραταιά κεντροδεξιά παράταξη σε πρωτοφανή ιστορική συρρίκνωση. Ηδη σε όλες τις μετρήσεις, φανερές και κρυφές, καταγράφεται ως μόνιμη η μεταστροφή της κοινής γνώμης, και μάλιστα με αυξητικό ρυθμό.

Εκτός από τη διαρκή πτώση των ποσοστών της, η Ν.Δ. δεν διαθέτει πλέον εφεδρικές δεξαμενές, οι οποίες να επιτρέπουν την αισιοδοξία ότι θα μπορέσει να ανακάμψει στο επόμενο διάστημα. Αντιθέτως, διαπιστώνεται καθαρά ότι η πορεία που επισφραγίστηκε με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών παραμένει αρνητική, δημιουργώντας μια καμπύλη που προοιωνίζεται νέα βουτιά. Παρά τις ενέσεις και τα κατά διαστήματα επικοινωνιακά σοβαντίσματα, το κυβερνών κόμμα δεν έχει σηκώσει κεφάλι από την περίοδο που ψηφίστηκε, πέρυσι τέτοιες ημέρες, ο νόμος για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Αυτό σηματοδότησε την αποκοπή ενός τεράστιου τμήματος της εκλογικής και κοινωνικής βάσης της Ν.Δ., ενώ στη συνέχεια τα προβλήματα στην οικονομία με την ακρίβεια και τους φόρους -με αποκορύφωμα τα εξοντωτικά τεκμήρια στους ελεύθερους επαγγελματίες- έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για να παγιωθεί αυτή η τάση. Το 28,31% του περασμένου Ιουνίου φαίνεται ότι δεν ήταν παρά ένας σταθμός της καθοδικής τροχιάς κι όχι ένα συγκυριακό σημείο από το οποίο θα μπορούσε να τιναχτούν ξανά προς τα πάνω τα «γαλάζια» ποσοστά.

Η τραγωδία των Τεμπών επέδρασε ως καταλύτης στις βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες, λειτουργώντας ως «απρόβλεπτος παράγων» για το Μέγαρο Μαξίμου. Με την αλαζονεία και την αυταρέσκεια που έχει και επιδεινώθηκε όλα αυτά τα χρόνια λόγω της ανυπαρξίας αντιπολίτευσης, ο κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ θεωρούσαν ότι έχουν πετύχει το «μπάζωμα» της υπόθεσης, αλλά έπεσαν εντελώς έξω. Ολες οι σπασμωδικές κινήσεις ύστερα από τις προηγούμενες πολύ μεγάλες κινητοποιήσεις απλώς επιβεβαίωσαν το αδιέξοδο της κυβερνητικής ηγεσίας. Η απεγνωσμένη επιχείρηση αντεπίθεσης με τις εμπρηστικές δηλώσεις κορυφαίων υπουργών, πρωτοστατούντος του Αδ. Γεωργιάδη, έκαναν τα πράγματα χειρότερα και τον θυμό του κόσμου μεγαλύτερο. Οταν μπήκαν στο παιχνίδι άλλοι υπουργοί, με πιο μετριοπαθή λόγο, όπως ο Βασ. Κικίλιας που δήλωσε ότι «η κυβέρνηση δεν έχει να φοβάται τίποτα από ένα ειρηνικό συλλαλητήριο», ήταν αργά πια. Το φιτίλι της κοινωνικής οργής είχε ανάψει και δεν μπορούσε να σβήσει, ενώ στο μεταξύ τα στοιχεία και οι αποκαλύψεις για τη συγκάλυψη που δρομολογήθηκε από την επομένη κιόλας της τραγωδίας έγιναν η ταφόπλακα της κυβέρνησης.

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που συνέβη με το πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών (ΕΟΔΑΣΑΑΜ) που παρουσιάστηκε την Πέμπτη. Παρά την απέλπιδα προσπάθεια, με τη συνδρομή των επικεφαλής του, να ερμηνευτεί το περιεχόμενό του ως απαλλακτικό για το Μέγαρο Μαξίμου, η επιβεβαίωση της ύπαρξης παράνομου φορτίου που προκάλεσε -και όχι η σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών αυτή καθαυτή- την πυρόσφαιρα και την απώλεια τουλάχιστον πέντε έως επτά ζωών, ο εντοπισμός ξυλολίου και η πιστοποίηση του μπαζώματος που επέτρεψε την εξαφάνιση πολύτιμων στοιχείων αποτέλεσαν πραγματικό κόλαφο, δημιουργώντας υποχρεωτικώς νέα δεδομένα για την έρευνα σχετικά με τις συνθήκες του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος.

Προσδοκίες

Μέχρι πρότινος ο κ. Μητσοτάκης είχε να ελπίζει για την πολιτική του επιβίωση σε δύο στοιχεία. Το ένα είναι ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης, ένθεν κακείθεν, και το δεύτερο η συγκράτηση των ποσοστών της Ν.Δ. στα επίπεδα του 25% που, παρά την μεγάλη υποχώρηση σε σχέση με το 2023, του επέτρεπαν να διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτή τη στιγμή όμως το κυβερνών κόμμα οδεύει ολοταχώς για να σπάσει και το φράγμα του 20%, αν και υπάρχουν πληροφορίες ότι σε εσωτερικές κυλιόμενες δημοσκοπήσεις αυτό έχει συμβεί ήδη. Ετσι εξηγείται πάντως και η μεγάλη αποσταθεροποίηση που επικρατεί στα ανώτερα κλιμάκια της Ν.Δ., καθώς συνειδητοποιούν ότι με την παραμονή του κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία το κόμμα κινδυνεύει να καταγράψει στις επόμενες εκλογές ακόμη πιο ιστορικό χαμηλό ποσοστό μεταπολιτευτικά, ακόμη και σε σχέση με το 18,85% του Μαΐου του 2012 επί των ημερών του Αντ. Σαμαρά. Μια τέτοια ορατή εξέλιξη σχετικοποιεί τα χάλια της αντιπολίτευσης, αφού μετατρέπεται και η Ν.Δ. από πολιτικά κυρίαρχη σε τμήμα ενός ολόκληρου κομματικού συστήματος που αποσυντίθεται, ο δε κ. Μητσοτάκης συμπαρασύρει κατ’ αυτόν τον τρόπο τους πάντες στον βυθό μαζί του.

Το αίτημα για παραίτηση του κ. Μητσοτάκη έχει γίνει από την Παρασκευή ακόμη πιο καθολικό, αν και ο ίδιος το μόνο που κάνει είναι να απεργάζεται σχέδια και μεθοδεύσεις για να παραμείνει κολλημένος στην πρωθυπουργική καρέκλα. Με εξαίρεση έναν διαρκώς συρρικνούμενο πυρήνα υποστηρικτών του, όλοι είναι πλέον εναντίον του και πολύ περισσότερο σε επίπεδο κοινωνίας, όπου διαμορφώνεται καθημερινά ολοένα και πιο ισχυρό «αντιμητσοτακικό» ρεύμα, το οποίο εκτιμάται μάλιστα ότι προϊόντος του χρόνου μπορεί να αποδειχθεί και μεγαλύτερο, εάν συμπορευτούν με αυτό και πολίτες που στις προηγούμενες εκλογές αναμετρήσεις είχαν επιλέξει την αποχή και την αδράνεια.

Η «μάχη» μεταφέρεται πλέον στη Βουλή

Επί του παρόντος, η μάχη αναμένεται να μεταφερθεί από τις πλατείες και τους δρόμους ολόκληρης της χώρας στη Βουλή, όπου αυτή την εβδομάδα πρόκειται να κατατεθεί η πρόταση μομφής από την αντιπολίτευση. Ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ενδέχεται ο κ. Μητσοτάκης να τη μετατρέψει σε πρόταση παροχής ψήφου εμπιστοσύνης, επιδιώκοντας έτσι να εκβιάσει και να δεσμεύσει σε μια θετική ψήφο προς το πρόσωπό του ολόκληρη την (ευρισκόμενη σε αναβρασμό και απόγνωση) Κοινοβουλευτική Ομάδα του και να ανακόψει, όπως νομίζει, τις εντεινόμενες διεργασίες αμφισβήτησής του.

Είναι όμως ενδεικτικό ότι ακόμη και ο συζητούμενος ανασχηματισμός, εκτός από τις εμπλοκές που παρουσιάζει, δεν φαίνεται ικανός να λύσει παρά προσωρινά τα προβλήματα του κ. Μητσοτάκη, τα οποία είναι τέτοια που ολοένα και περισσότεροι, από προχθές, υποστηρίζουν ότι αργά ή γρήγορα θα καταστήσουν αναπόδραστη την προσφυγή στις κάλπες. Η αποστροφή που χρησιμοποίησε ο ίδιος αυτές τις ημέρες, ότι «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», διατυπώθηκε βέβαια πρωτίστως ως απειλή προς εκείνους που θεωρεί ότι «επιχειρούν να τον ρίξουν», αλλά περισσότερο από την ανατροπή ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει είναι μέρα με τη μέρα να σαπίζει ολοένα και πιο πολύ.

newsbreak.gr

Θα καλέσει ο Μερτς τον Νετανιάχου στη Γερμανία;

Από
anixneuseis
-
0
Γιένς Τούραου 

Ως καγκελάριος, ο αρχηγός της CDU, θέλει να βρει «τρόπους και μέσα» ώστε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ να επισκεφθεί τη Γερμανία, παρά το γεγονός ότι το ΔΠΔ εξέδωσε ένταλμα σύλληψης του.

Ο Μερτς είχε επισκεφτεί το 2024 τον ΝετανιάχουΕικόνα: Kobi Gideon/GPO/dpa/picture alliance

Την περασμένη Δευτέρα, αμέσως μετά την εκλογική του νίκη, ο πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης CDU , Φρίντριχ Μερτς εμφανίστηκε στους δημοσιογράφους στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στο Βερολίνο με ανεβασμένη διάθεση. Ο Μερτς είναι πιθανό να γίνει ο νέος ομοσπονδιακός καγκελάριος, με εταίρο το σοσιαλδημοκρατικό SPD. Ο 69χρονος δέχτηκε λοιπόν πολλά συγχαρητήρια το βράδυ της Κυριακής και κατά τη διάρκεια της νύχτας, όπως ανέφερε.

Ένας από τους πρώτους που τον συνεχάρησαν ήταν και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου. Ο Φρίντριχ Μερτς ανέφερε ότι ο Νετανιάχου του τηλεφώνησε και ακολούθησε μια μακρά συνομιλία. Στη συνέχεια ο Μερτς είπε μια φράση που έκτοτε έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στη γερμανική πολιτική.

Σε περίπτωση που ο Νετανιάχου σχεδιάζει επίσκεψη στη Γερμανία «… του υποσχέθηκα επίσης ότι θα βρούμε τρόπους και μέσα για να επισκεφθεί τη Γερμανία και να φύγει ξανά χωρίς να συλληφθεί στη Γερμανία». Και ο Μερτς συνέχισε: «Θεωρώ ότι είναι εντελώς παράλογη η ιδέα ότι ένας Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν μπορεί να επισκεφθεί την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας».

Πρέπει να εφαρμοστούν τα εντάλματα σύλληψης

Οι εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων που εκπροσωπούνται στην Μπούντεσταγκ εξοργίστηκαν. Τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, στην Ολλανδία, εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον Νετανιάχου και τον πρώην υπουργό Άμυνας του Ισραήλ Γιοάβ Γκαλάντ.

Ερείπια στη Λωρίδα της Γάζας
Το ΔΠΔ εκτιμά ότι στη Γάζα έχουν συντελεστεί εγκλήματα πολέμουΕικόνα: Majdi Fathi/NurPhoto/IMAGO

Η κατηγορία εναντίον και των δύο ήταν ότι υπήρχαν επαρκείς λόγοι για να θεωρείται ότι συμμετείχαν σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας. Η Χάγη είχε επίσης εκδώσει ένταλμα σύλληψης για τον στρατιωτικό επικεφαλής της παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς, Μοχάμεντ Ντέιφ, ο οποίος αργότερα σκοτώθηκε σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή.

Για το SPD, το οποίο προετοιμάζεται για συνασπισμό με τα κόμματα CDU/ CSU υπό την ηγεσία του Μερτς, ο ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Νιλς Σμιτ δήλωσε σχετικά με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: «Σεβόμαστε τις διαδικασίες του και τις αποφάσεις των οργάνων του. Αυτό ισχύει χωρίς καμία εξαίρεση».

Ωστόσο ο Σμιντ δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ότι η έξυπνη διπλωματία απαιτεί από την κυβέρνηση να «βρει τους κατάλληλους τρόπους και τα μέσα για να διατηρήσει στενές σχέσεις με την ισραηλινή κυβέρνηση στο μέλλον». Με άλλα λόγια, οι συναντήσεις με τον Νετανιάχου θα πρέπει να γίνονται αλλού και όχι στη Γερμανία.

Η Γερμανία ένα από τα 125 υπογράφοντα κράτη

Η Γερμανία είναι ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου ή εν συντομία ΔΠΔ, το οποίο ξεκίνησε τις δραστηριότητές του τον Ιούλιο του 2002 και έχει 125 κράτη μέλη. Ωστόσο, παγκοσμίως σημαντικά κράτη, όπως οι ΗΠΑ ή η Ρωσία, δεν συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών. Ούτε και το Ισραήλ.

Σημαντικό στην προκειμένη περίπτωση: το δικαστήριο δεν έχει τη δυνατότητα να εκτελέσει το ίδιο τα εντάλματα σύλληψης. Ωστόσο, τα κράτη-μέλη του – συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας – είναι επίσημα υποχρεωμένα να συλλάβουν τους καταζητούμενους, εάν βρίσκονται στο έδαφός τους. Έτσι, αν ο Νετανιάχου ερχόταν στη Γερμανία, θα έπρεπε να συλληφθεί. Ο Μερτς άφησε ανοιχτό το τι «τρόποι και μέσα» θα μπορούσαν να υπάρξουν για να αποφευχθεί μια τέτοια σύλληψη.

Ισραηλινή κυβέρνηση: «Σκανδαλώδης απόφαση»

Ο Νετανιάχου αξιοποίησε για άλλη μια φορά τη συνομιλία με τον Μερτς για να ξεκαθαρίσει την άποψή του για την κατάσταση. Η ισραηλινή κυβέρνηση δήλωσε ότι η πρόσκληση του Μερτς έγινε «σε ανοιχτή περιφρόνηση της σκανδαλώδους απόφασης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου να κατηγοριοποιήσει τον πρωθυπουργό ως εγκληματία πολέμου».

Τους τελευταίους μήνες, η γερμανική κυβέρνηση, η οποία εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά της, προσπάθησε να παρακάμψει κομψά το ευαίσθητο θέμα. Μετά την ανακοίνωση των ενταλμάτων σύλληψης τον Νοέμβριο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Χέμπενστράιτ, για παράδειγμα, αναφέρθηκε ανοιχτά στο γερμανικό δίλημμα: «Από τη μία πλευρά, υπάρχει η σημασία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, το οποίο υποστηρίζουμε πολύ. Και από την άλλη πλευρά, υπάρχει η ιστορική ευθύνη. Θα μπορούσα να μπω στον πειρασμό να πω ότι δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι θα προβούμε σε συλλήψεις στη Γερμανία σε αυτή τη βάση».

Ο Σολτς με τον Νετανιάχου στο Βερολίνο
Ο Σολτς είχε υποδεχτεί τον Νετανιάχου στο Βερολίνο τον Μάρτιο του 2023Εικόνα: Kay Nietfeld/picture alliance/dpa

Η κυβέρνηση υπό τον Όλαφ Σολτς ήταν σαφώς ευχαριστημένη που μια επίσκεψη του Νετανιάχου στη Γερμανία δεν ήταν προγραμματισμένη τους τελευταίους μήνες. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επισκέφθηκε για τελευταία φορά το Βερολίνο για πολιτικές συνομιλίες τον Μάρτιο του 2023, έξι μήνες πριν από τη δολοφονική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου.

Όπως και με περίπου δέκα άλλες χώρες, η Γερμανία πραγματοποιεί τις λεγόμενες κοινές κυβερνητικές διαβουλεύσεις με το Ισραήλ, δηλαδή συναντήσεις μεταξύ ολόκληρων των υπουργικών συμβουλίων των δύο πλευρών. Αυτό αποσκοπεί στην ανάδειξη των ιδιαίτερων διμερών σχέσεων. Η πρώτη τέτοια συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 2008 υπό την τότε καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ (CDU) και η τελευταία τον Οκτώβριο του 2018.

Αρμοδιότητα της δικαιοσύνης

Στο ιστολόγιό του, ο γνωστός ειδικός σε θέματα διεθνούς δικαίου Κάι Άμπος από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν εξηγεί ότι η κυβέρνηση δεν έχει περιθώρια ελιγμών αν ο Νετανιάχου έρθει στη Γερμανία. Η γερμανική δικαιοσύνη και οι γερμανικές αρχές είναι υποχρεωμένες να συλλάβουν και να εκδώσουν ένα άτομο που καταζητείται με ένταλμα, για παράδειγμα. Αυτό είναι θέμα της δικαιοσύνης και όχι της πολιτικής.

Ο Άμπος συνέχισε: «Εάν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου επισκεπτόταν πράγματι τη Γερμανία, αυτό όχι μόνο θα προκαλούσε μια – εντελώς αχρείαστη – σύγκρουση με το ΔΠΔ, αλλά θα έθετε επίσης υπό αμφισβήτηση την εγχώρια διάκριση των εξουσιών. Και τούτο διότι για να αποτραπεί η σύλληψη του Νετανιάχου, η εκτελεστική εξουσία -τόσο σε ομοσπονδιακό όσο και σε κρατικό επίπεδο- θα έπρεπε να παρέμβει μαζικά στη διαδικασία σύλληψης και μεταφοράς και συνεπώς στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης».

Ο Όρμπαν κάλεσε επιδεικτικά τον Νετανιάχου

Μήπως ο Μερτς είπε ίσως τη φράση του ελαφρά τη καρδία μέσα στη χαρά της εκλογικής του επιτυχίας; Ακόμη και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας που προηγήθηκε, ο Μερτς είχε επανειλημμένα τονίσει ότι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του Ισραήλ δεν θα συλλαμβανόταν στη Γερμανία, αν γινόταν καγκελάριος.

Παρόμοια δήλωση έκανε και ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος προσκάλεσε επιδεικτικά τον Νετανιάχου στη Βουδαπέστη μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψης τον περασμένο Νοέμβριο.

Επιμέλεια: Κώστας Αργυρός

DW

Σε εξέλιξη η σύνοδος του Λονδίνου για την Ουκρανία -«Είμαστε όλοι μαζί σας», είπε ο Στάρμερ στον Ζελένσκι

Από
anixneuseis
-
1

 

Σύνοδος στο Λονδίνο για την Ουκρανία / Φωτογραφία: ΑΡ
02/03/2025  15:31  UPD: 02/03/2025  17:10
Ξεκίνησε στις 4 μ.μ. ώρα Ελλάδας, στο Λάνκαστερ Χάουζ, η κρίσιμη σύνοδος του Λονδίνου για την Ουκρανία με τη συμμετοχή 15 ηγετών.

Πρώτος έφτασε ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, ακολουθούμενος από τον πρωθυπουργό της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ. Τον Μακρόν υποδέχθηκε ο οικοδεσπότης της συνόδου, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ. Ακολούθως, έφτασαν στο Λάνκαστερ Χάουζ ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, οι πρωθυπουργοί Σουηδίας και Νορβηγίας, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν, ο πρόεδρος της Τσεχίας, οι πρωθυπουργοί της Δανίας και της Ολλανδίας, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολόντιμιρ Ζελένσκι, αλλά και o Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ.

 

Σημειώνεται ότι η σύνοδος διεξάγεται στη σκιά του καβγά Ντόναλντ Τραμπ με τον Ουκρανό πρόεδρο, Βολόντιμιρ Ζελένσκι, στον Λευκό Οίκο.

Στάρμερ: Είμαστε όλοι μαζί σας

Ανοίγοντας τη σύνοδο κορυφής, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ -πλαισιωμένος από τον Μακρόν και τον Ζελένσκι- είπε απευθυνόμενος στον Ουκρανό πρόεδρο: «Είμαστε όλοι μαζί σας, με την Ουκρανία, για όσο χρόνο χρειαστεί».

Ωστόσο, προειδοποίησε ότι «το να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα για την Ουκρανία δεν είναι απλώς θέμα σωστού ή λάθους. Είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια κάθε έθνους εδώ και πολλών άλλων επίσης».

Ο Στάρμερ είπε, επίσης, ότι σκοπεύει να εργαστεί σε ένα σχέδιο για την Ουκρανία και «να το συζητήσει στη συνέχεια με τις ΗΠΑ».

Οι σημερινές συνομιλίες θα επικεντρωθούν στο «πώς μπορούμε να επιτύχουμε δίκαιη, διαρκή ειρήνη μαζί», πρόσθεσε.

Ποιοι συμμετέχουν στη σύνοδο

Πρώτη σειρά από αριστερά, ο πρόεδρος της Φινλανδίας Alexander Stubb, ο πρόεδρος της Γαλλίας Emmanuel Macron, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Keir Starmer, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelenskyy και ο πρωθυπουργός της Πολωνίας Donald Tusk. Κεντρική σειρά από αριστερά, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ, η πρωθυπουργός της Δανίας Mette Frederiksen, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό και ο μεταβατικός πρόεδρος της Ρουμανίας Ilie Bolojan. Πάνω σειρά από αριστερά, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Mark Rutte, ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Dick Schoof, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Ulf Kristersson, ο καγκελάριος της Γερμανίας Olaf Scholz, ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας Jonas Gahr Store, ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Petr Fiala, η πρωθυπουργός της Ιταλίας Giorgia Meloni και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Hakan Fidan. Φωτογραφία: Justin Tallis/AP

Οι συμμετέχοντες θα συζητήσουν «την ανάγκη η Ευρώπη να αναλάβει τον ρόλο της στον τομέα της άμυνας», μπροστά στον κίνδυνο να αρθεί η στρατιωτική και πυρηνική αμερικανική ομπρέλα.

Δείτε τις αφίξεις για τη σύνοδο για την Ουκρανία

 

Νωρίτερα, Βρετανία, Γαλλία και Ουκρανία κατέληξαν σε συμφωνία για την εκπόνηση σχεδίου εκεχειρίας, το οποίο προτίθενται να παρουσιάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός σημείωσε ότι το σχέδιο προέκυψε μετά από συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των τεσσάρων χωρών, μετά και το θερμό επεισόδιο στο Λευκό Οίκο ανάμεσα στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολόντιμιρ Ζελένσκι και τον Ντόναλντ Τραμπ.
Έπειτα από συνομιλίες που είχε ο Στάρμερ με τους προέδρους των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι και της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν «συμφωνήσαμε η Βρετανία μαζί με τη Γαλλία και ίσως μία ή δύο άλλες χώρες να συνεργαστούν με την Ουκρανία πάνω σε ένα σχέδιο για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Στη συνέχεια θα συζητήσουμε το σχέδιο αυτό με τις ΗΠΑ», επεσήμανε ο Βρετανός πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο BBC.

Οι 3 όροι για βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία
Ο ίδιος εκτίμησε ότι θα πρέπει να πληρούνται τρεις όροι προκειμένου να επιτευχθεί «βιώσιμη ειρήνη» στην Ουκρανία. Αρχικά μια Ουκρανία «σε ισχυρή θέση για να διαπραγματευθεί», στη συνέχεια «ένα ευρωπαϊκό στοιχείο που θα αφορά τις εγγυήσεις ασφαλείας» καθώς και η «αμερικανική κάλυψη». «Αυτά τα τρία στοιχεία θα πρέπει να υπάρχουν», υπογράμμισε ο Στάρμερ.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός επέμεινε στη σημασία των εγγυήσεων ασφαλείας προκειμένου να αποφευχθεί «ο κίνδυνος» η Ρωσία να επιτεθεί ξανά στην Ουκρανία, αν ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν «έχει την ευκαιρία». «Πιστεύω ότι πρέπει να αποκλείσουμε αυτή την πιθανότητα και για τον λόγο αυτό δίνω τόσο μεγάλη σημασία στις εγγυήσεις. Πώς θα υπερασπιστούμε τη γραμμή (διαχωρισμού μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας), αν οριστεί μια τέτοια γραμμή» σε τυχόν μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία, πρόσθεσε ο ίδιος.

Μάνος Καραγιάννης: Η ΗΘΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Από
anixneuseis
-
6
Μάνος Καραγιάννης
Πολλοί πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που θεραπεύουν την πολιτική επιστήμη δεν κουράζονται να περιγράφουν στους φοιτητές τους μια σκληρή πραγματικότητα. Στο εξελισσόμενο διεθνές σύστημα η ηθική δεν παίζει σημαντικό ρόλο, αφού πρυτανεύει συνήθως το εθνικό συμφέρον. Το διεθνές δίκαιο συχνά καταπατείται και τα ανθρώπινα δικαιώματα εργαλειοποιούνται ή αγνοούνται κατάφωρα. Αν κάτι επιβεβαιώνουμε από την εξωτερική πολιτική του νέου προέδρου των ΗΠΑ είναι η σημασία της σκληρής ισχύος. Η διαχρονική φύση της διεθνούς πολιτικής ορίζεται από μια ανηλεή προσπάθεια επιβολής των εκάστοτε ισχυρών έναντι των ανίσχυρων. Πάντα έτσι ήταν και πάντα έτσι θα είναι.
Οι ίδιοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι φαινομενικά, όμως, πέφτουν σε μια αντίφαση στα μάτια των φοιτητών τους. Ενώ υποβαθμίζουν τα ηθικά ζητήματα στη διαμόρφωση της διεθνούς πολιτικής, ταυτόχρονα προτάσσουν την ηθική ως μια απαραίτητη συνθήκη για την ευημερία μιας κοινωνίας. Μέσα στα πλαίσια ενός ανεξάρτητου κράτους, ο συγκεκριμένος όρος αναφέρεται στις αρχές και αξίες που καθοδηγούν -ή θα έπρεπε να καθοδηγούν- τις αποφάσεις των πολιτικών ηγεσιών.
Κάθε χώρα έχει προφανώς το δικό της ηθικό πλαίσιο, το οποίο έχει διαμορφωθεί από την πολιτική της ιστορία και κουλτούρα. Υπάρχει όμως ένα κοινός παρονομαστής στην Ευρώπη που μας διακρίνει, φέρ’ ειπείν, από την Κίνα και τη Ρωσία. Καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν μπορεί να εμπνεύσει τους πολίτες χωρίς ενσυναίσθηση, διαφάνεια και λογοδοσία. Αυτές οι αξίες και αρχές προάγουν την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στην εκτελεστική εξουσία. Προσδίδουν μεγαλύτερη νομιμοποίηση σε μια ηγεσία, πέρα από την αυτονόητη που διαθέτει με βάση την αρχή της δεδηλωμένης. Μια ηγεσία που βασίζεται σε ακλόνητες ηθικές αξίες και αρχές μπορεί να αντιληφθεί ευκολότερα το συλλογικό καλό. Αν όχι, τότε επικρατούν αναπόφευκτα η φαυλότητα και ο εγωκεντρισμός.
Η μαζική κινητοποίηση για την υπόθεση των Τεμπών δεν συνιστά απόρροια κάποιου «υβριδικού πολέμου» εναντίον της κυβέρνησης. Έχει κάποιο σοβαρό λόγο, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, μια ξένη δύναμη να υπονομεύσει την πολιτική ηγεσία; Αν αυτό ευσταθούσε, τότε οι σχετικές υπηρεσίες ασφαλείας θα είχαν αποτύχει οικτρά στην αποστολή τους και κάποιος θα έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη άμεσα. Η επίκληση εξωτερικών απειλών είναι μια επικίνδυνη ατραπός που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά ολισθήματα. Ειδικά σε μια χώρα που έχει υποφέρει τόσο από τέτοιου είδους επικλήσεις.
Η απαίτηση της κοινωνίας για απονομή δικαιοσύνης καταδεικνύει την επιστροφή της ηθικής στο επίκεντρο της πολιτικής. Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Η κάθε ανθρώπινη ζωή πρέπει να έχει την ίδια αξία σε αυτή τη χώρα, ασχέτως κοινωνικής καταγωγής. Δυστυχώς σήμερα δεν έχει. Ο δημόσιος βίος χρειάζεται κάθαρση από τη συστημική διαφθορά και τον άκρατο νεποτισμό που επικρατεί. Η χώρα δεν έχει ανάγκη έναν επίπλαστο «πολυδιάστατο εκσυγχρονισμό», αλλά μια ηθική επανάσταση που θα επανανοηματοδοτήσει την πολιτική ζωή.
Σωστά ελέχθη πρόσφατα από τον πρωθυπουργό ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν έτσι και αλλιώς, διότι το Σύνταγμα αναφέρει λέει ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον κυρίαρχο λαό. Να προστεθεί επίσης ότι σε μια ευρωπαϊκή χώρα, με μακρά παράδοση κοινοβουλευτισμού και αρκετούς άξιους ανθρώπους, ουδείς είναι αναντικατάστατος.
Δημοσιεύτηκε 2/3/25 στο Κ Report

ΔΙΑΙΡΕΜΕΝΗ Η ΕΥΡΩΠΗ

Από
anixneuseis
-
0
Με επιστολή του προς τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα ο  Βίκτορ Όρμπαν Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, αναφέρεται στην Σύνοδο Κορυφής της 6ης Μαρτίου για την Ευρωπαϊκή Αφάλεια και το Ουκρανικό και του λέει ότι οι προσπάθειες ως σήμερα να υπάρξει κοινά αποδεκτό σχέδιο απόφασης έχουν αποτύχει.
Εκφράζει την άποψή του ότι η ΕΕ ακολουθώντας το παράδειγμα των ΗΠΑ θα πρέπει να μπει σε απευθείας συνομιλίες με τη Ρωσία για την κατάπαυση πυρός και μια βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία και ότι αυτή η θέση δεν αντανακλάται στο σχέδιο συμπερασμάτων.
Προτείνει, λοιπόν, ως συμπεράσματα την επίκληση της απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της 24ης Φεβρουαρίου που σηματοδοτεί μια νέα φάση στην διαμάχη που δεν έχει σχέση με τη γλώσσα που χρησιμοποίησε ως σήμερα το Ευρωπαίκό Συμβούλιο.
Μια προπάθεια για γραπτά συμπεράσματα θα αναδείκνυε την διαίρεση της Ευρώπης λέει ο Όρμμπαν. Μπορείτε να διαβάσετε την επιστολή του στα αγγλικά παρακάτω.

¨ΝΕΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…¨

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Ευθύμιος

-Turkey/Kurdistan: Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) εξέδωσε μια ιστορική δήλωση: “Κηρύσσουμε κατάπαυση του πυρός, που ισχύει από σήμερα, για να ανοίξει ο δρόμος για την υλοποίηση της έκκλησης του Οτσαλάν για ειρήνη και δημοκρατική κοινωνία.” “Καμία από τις δυνάμεις μας δεν θα αναλάβει ένοπλη δράση εκτός εάν δεχθεί επίθεση.” .( Πρακτικά αυτο σημενει ανακωχη εαν δεν επιτεθουν οι τουρκοι…,αλλα σε καμια περιπτωση δεν αφοπλιζεται το HPG,YJA STAR,YPS,YPS JIN .Oι μοναδες ΜΑΚ που δεν ελενχονται απ το PKK δεν ειναι σιγουρο οτι θα δεχθουν την ανακωχη… , ενω οι μοναδες ΗΒΔΗ μαλλον θα δεχθουν.Στην Συρια το SDF ανακοινωσε οτι δεν εχει σχεση με το PKK αρα δεν τους αφορα) Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) εξέδωσε μια ιστορική δήλωση: 📌 “Κηρύσσουμε κατάπαυση του πυρός, που ισχύει από σήμερα, για να ανοίξει ο δρόμος για την υλοποίηση της έκκλησης του Οτσαλάν για ειρήνη και δημοκρατική κοινωνία.” 📌

“Καμία από τις δυνάμεις μας δεν θα αναλάβει ένοπλη δράση εκτός εάν δεχθεί επίθεση. –

Syria/Tishreen:Οι SDF δυναμεις κατέρριψαν 4 τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη μετά την είσοδο στον εναέριο χώρο του φράγματος Tishreen και της γέφυρας Qaraqozak.

– SDF: Οι μονάδες ντροουν Μπρουσκ “Martyr Harun” κατέστρεψαν ένα όχημα εκτόξευσης ρουκετών που ανήκε στους Τούρκους SNA τρομοκρατες στη νότια ύπαιθρο της Manbij. Ενώ οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους και των συμμοριών SNA του συνεχίζονται, οι SDF απαντούν αποτελεσματικά.

-Syria/Ain Issa:ο τουρκικός στρατός και οι SNA τρομοκρατες του βομβαρδίζουν με πυροβολικό και βαρύ οπλισμό το χωριό Al-Abd Al-Cuma, το οποίο βρίσκεται στα ανατολικά του χωριού Ain Issa.

-Syria/Κobani:, το τουρκικό κράτος και οι SNA τρομοκρατες του βομβαρδίζουν σφοδρά το χωριό Ashme στο Κομπάνι και τα περίχωρά του.

-Syria/Israel:Ο ισραηλινός στρατός προχώρησε στην πόλη Μασάρα και έκοψε τον δρόμο από τη Μασάρα προς τη Ναμπ ως Σακχρ στην ύπαιθρο της Κουνέιτρα. Συγκρούσεις Iσραηλινου στρατου και τρομοκρατων HTS στη Μασάρα.

-Syria/Druze:Το “Habran Youth Gathering” ανακοινώνει την ένταξη στο Στρατιωτικό Συμβούλιο της Suweida Οι Δρούζοι δυναμώνουν μέρα με τη μέρα.

Στρατιωτικό Συμβούλιο Suweida: Σε απάντηση σε μεγάλα αιτήματα για ένταξη στο Στρατιωτικό Συμβούλιο της Suweida, θα ανοίξουμε γραφεία για συμμετοχή και αποδοχή εθελοντικών αιτήσεων εντός σύντομης περιόδοu.

-Syria/Sirin: Το τουρκικό κράτος επιτέθηκε στην Sirin με πολεμικά αεροσκάφη και drones. Η επίθεση είχε στόχο την αποθήκη σιτηρών στο Sirin. Στην επίθεση καταστράφηκαν 500 τόνοι σίτου.

-Iraq/Kurdistan:Σκληρες μαχες τουρκικου στρατου με μοναδες HPG στην πειοχη Dohuk. –

Rum Pontos:Ενώ οι χιονοπτώσεις φέρνουν ελπίδα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας , ο κίνδυνος ξηρασίας συνεχίζεται σε άλλες περιοχές. Prof. Ο Δρ. Ο Γιουσούφ Ντεμίρ δήλωσε ότι η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας γνώρισε τη μεγαλύτερη χιονόπτωση τα τελευταία 8-10 χρόνια. Κάνοντας μια προειδοποίηση για άλλες περιοχές, ο Ντεμίρ συνέστησε στους αγρότες να λαμβάνουν προφυλάξεις.

-ELLAS: Ευγε στον κοσμο που συμετειχε μαζικα στα συλλατηρια για την συγκαλυψη και το εγκλημα των Τεμπων.(υπηρχαν και μερικοι οπαδοι που πηγαν για επεισοδια ..) Τα βιντεο και οι φοτο με τους <<τυπους>> να μεταμφιεζονται αποκριες γαρ,με ασπρα σημαδακια στην πλατη,ενω ειχαν και σταυρους.. υποτιθεται αναρχικοι…,να σπανε μαρμαρα παρουσια καμερας.. κλπ.. για να διαλυσουν το συλλατηριο χωρις να κρυβουν τα προσωπα τους οι περισοτεροι ,αρα ευκολο να συληφθουν..(ποσο ερασιτεχνες ηταν .ακομα και τα γαντια ηταν τα ιδια που βαζουν καθε μερα..) ,και μετα απο την αποτυχημενη τους προβοκατσια, να επιτίθενται οι αυρες με νερο,ΜΑΤ κλπ, ολα συνοψιζονται ολα αυτα σε μια φραση του Ντοστογιεφσκη ¨Χωρις θεο ολα επιτρεπονται..¨

Εξελίξεις: Βρετανία, Γαλλία και Ουκρανία καταρτίζουν ειρηνευτικό σχέδιο για να το παρουσιάσουν στις ΗΠΑ

Από
anixneuseis
-
0

 

Ο Ουκρανός πρόεδρος με τον Βρετανό πρωθυπουργό / Φωτογραφία: AP
02/03/2025  11:23
Η Βρετανία, η Γαλλία και η Ουκρανία κατέληξαν σε συμφωνία για την εκπόνηση σχεδίου εκεχειρίας, το οποίο προτίθενται να παρουσιάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός σημείωσε ότι το σχέδιο προέκυψε μετά από συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των τεσσάρων χωρών, μετά και το θερμό επεισόδιο στο Λευκό Οίκο ανάμεσα στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολόντιμιρ Ζελένσκι και τον Ντόναλντ Τραμπ.

Έπειτα από συνομιλίες που είχε ο Στάρμερ με τους προέδρους των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι και της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν «συμφωνήσαμε η Βρετανία μαζί με τη Γαλλία και ίσως μία ή δύο άλλες χώρες να συνεργαστούν με την Ουκρανία πάνω σε ένα σχέδιο για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Στη συνέχεια θα συζητήσουμε το σχέδιο αυτό με τις ΗΠΑ», επεσήμανε ο Βρετανός πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στο BBC.

Παράλληλα ο Στάρμερ εκτίμησε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ανάγκη εγγυήσεων ασφαλείας από τις ΗΠΑ προκειμένου να εμποδιστεί ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμιρ Πούτιν να εισβάλει και πάλι στην Ουκρανία, εφόσον συναφθεί ειρηνευτική συμφωνία.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός δηλώνει εδώ και καιρό ότι μια ευρωπαϊκή ειρηνευτική δύναμη, που θα αναπτυχθεί στην Ουκρανία για να διασφαλίσει την εφαρμογή τυχόν ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Κιέβου και Μόσχας, θα χρειαστεί να λάβει εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ.

«Πάντα ήμουν ξεκάθαρος ότι θα χρειαστούμε την αμερικανική κάλυψη, διότι δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν εγγυήσεις (σ.σ. για την ειρήνη) χωρίς αυτή», εκτίμησε μιλώντας στο BBC.

Εξάλλου ο Στάρμερ δήλωσε ότι είναι πεπεισμένος πως ο Τραμπ θέλει να επιτευχθεί ειρήνη που θα διαρκέσει στην Ουκρανία, παρά την έντονη αντιπαράθεση που είχε την Παρασκευή με τον Ζελένσκι.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός σχολίασε ότι ένιωσε άβολα καθώς παρακολουθούσε τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Ουκρανό ομόλογό του στον Λευκό Οίκο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τραμπ ζήτησε από τον Ζελένσκι να αποχωρήσει αφού τον κατηγόρησε ότι είναι αγνώμων προς τις ΗΠΑ για τη βοήθεια που έχουν προσφέρει στη χώρα του.

«Ναι, ένιωσα άβολα. Κανείς δεν θέλει να το δει αυτό», είπε στο BBC και πρόσθεσε: «Το σημαντικό είναι πώς να αντιδράσουμε σε αυτό. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές διαδρομές που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν οι άνθρωποι. Η μία είναι να αυξήσουμε τη ρητορική ως προς το πόσο αγανακτισμένοι είμαστε όλοι ή όχι.

»Το άλλο είναι να κάνω αυτό που έκανα, που είναι να σηκώσω τα μανίκια, να σηκώσω το τηλέφωνο, να μιλήσω με τον Πρόεδρο Τραμπ, να μιλήσω με τον Πρόεδρο Ζελένσκι, μετά να προσκαλέσω τον Πρόεδρο Ζελένσκι για μια εκτενή συνάντηση χθες, ένα θερμό καλωσόρισμα και μετά να σηκώσω το τηλέφωνο στον Πρόεδρο Μακρόν και στον Πρόεδρο Τραμπ στη συνέχεια.

»Επειδή η αντίδρασή μου ήταν ότι πρέπει να το γεφυρώσουμε. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο που να μπορούμε να εργαστούμε όλοι μαζί. Γιατί, στο τέλος, είχαμε τρία χρόνια αιματηρής σύγκρουσης. Τώρα πρέπει να φτάσουμε σε αυτή τη διαρκή ειρήνη».

«Πρέπει να το πω: μίλησα με τον πρόεδρο Τραμπ αρκετές φορές. Τον έχω συναντήσει δύο φορές (…) Στο μυαλό μου είναι ξεκάθαρο ότι όντως επιθυμεί ειρήνη που θα διαρκέσει. Θέλει όντως να τερματιστούν οι μάχες στην Ουκρανία», τόνισε επίσης ο Στάρμερ.

Κρίσιμη σύνοδος σήμερα στο Λονδίνο για την Ουκρανία

Η συγκεκριμένη εξέλιξη έρχεται την ώρα που περίπου 15 ηγέτες-σύμμαχοι της Ουκρανίας θα συνεδριάσουν σήμερα (2/3) στο Λονδίνο σε μια κρίσιμης σημασίας σύνοδο στη διάρκεια της οποίας θα συζητήσουν τις νέες εγγυήσεις ασφαλείας της Ευρώπης μπροστά στον φόβο απεμπλοκής της Ουάσινγκτον, ο οποίος ενισχύθηκε μετά τη σύγκρουση Τραμπ-Ζελένσκι.

Ο Ουκρανός πρόεδρος, τον οποίο χειροκρότησαν δεκάδες άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από τη Ντάουνινγκ Στριτ, είχε χθες στο Λονδίνο θερμή συνομιλία με τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, ο οποίος τον διαβεβαίωσε για την «απόλυτη αποφασιστικότητα» της Βρετανίας να στηρίξει το Κίεβο έναντι της ρωσικής εισβολής.

Στη σύνοδο αυτή θα συμμετάσχουν, μεταξύ άλλων, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς, ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό, της Πολωνίας Ντόναλντ Τουσκ, της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε και οι πρόεδροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ούρσουλα φον ντερ Λάινεν και Αντόνιο Κόστα.

Στις 6 Μαρτίου είναι προγραμματισμένη εξάλλου έκτακτη ευρωπαϊκής σύνοδος κορυφής για την Ουκρανία.

Σύμφωνα με τη Ντάουνινγκ Στριτ, η σημερινή σύνοδος θα επικεντρωθεί «στην ενίσχυση της θέσης της Ουκρανίας σήμερα, περιλαμβανομένης της συνεχιζόμενης στρατιωτικής υποστήριξης (προς της χώρα) και της άσκησης αυξημένης οικονομικής πίεσης στη Ρωσία»

Οι συμμετέχοντες θα συζητήσουν επίσης «την ανάγκη η Ευρώπη να αναλάβει τον ρόλο της στον τομέα της άμυνας», μπροστά στον κίνδυνο να αρθεί η στρατιωτική και πυρηνική αμερικανική ομπρέλα.

ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ  

Από
anixneuseis
-
6
του Παντελή Σαββίδη
Υπάρχουν δύο επίπεδα ανάγνωσης των εξελίξεων που αφορούν το Ουκρανικό.
Το ένα είναι το διεθνοδικαιϊκό και συναισθηματικό που υπαγορεύει υποστήριξη της Ουκρανίας και το άλλο είναι το εθνικό συμφέρον που χρειάζεται αναζήτηση.
Οι Αμερικανοί εγκαταλείπουν την Ευρώπη και αποσύρουν την ομπρέλα ασφαλείας που της παρείχαν.
Οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων ηγετών θυμίζουν απατημένες κορασίδες με τους καουμπόϋδες να αδιαφορούν για τις παρακλήσεις τους.
Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες βρίσκονται, ακόμη, στο στάδιο των λυγμών αλλά σιγά σιγά αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι κάτι πρέπει να κάνουν.
Μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας βρίσκεται στα σκαριά.
Στην αρχιτεκτονική αυτή φαίνεται να συμμετέχει ο θεωρούμενος, ιστορικά, βασικός πυρήνας της Ένωσης ενδεχομένως με κάποια άλλα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης.
Το πολύ ενδιαφέρον για την ελληνική περίπτωση είναι ότι ξαναμπαίνει στο παιχνίδι η Βρετανία (επιστρέφει στην Ευρώπη από άλλη πλευρά) αλλά και η Τουρκία. Θα βάλουν με κάποιον τρόπο και την Ουκρανία και αυτό θα είναι το δέλεαρ να πείσουν τον Ζελένσκι να παραδώσει εδάφη.
Το πολύ αρνητικό είναι ότι για άλλη μια φορά η Ελλάδα μένει εκτός.
Θα έχουμε, δηλαδή, μια νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας με την Βρετανία,την Τουρκία και την Ουκρανία στον πυρήνα της και την Ελλάδα εκτός.
Το αθηναϊκό σύστημα έχει δορυφοροποιηθεί και έχει παραδοθεί. Έχει συμπαρασύρει και όλους μας στον πυθμένα του.
Επείγει μια πολιτική αλλαγή που θα αναζητήσει στηρίγματα στην Ευρώπη (συμμετοχής στον κεντρικό πυρήνα ασφαλείας της) και αν δεν της παρασχεθούν να έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί στις ΗΠΑ.
Φαντάζεστε η Ελλάδα να ζητά συνδρομή από την Ευρώπη και για την παροχή της να πρέπει να αποφανθεί και η Τουρκία;

Ρούντι Ρινάλντι: ο βηματισμός μιας νέας συνείδησης

Από
anixneuseis
-
1

(τι προσφέρει έως σήμερα το κίνημα των Τεμπών;)

του Ρούντι Ρινάλντι
Οι σκέψεις που ακολουθούν γράφονται λίγες ώρες μετά το συγκλονιστικό συλλαλητήριο για τα Τέμπη, που αγκάλιασε πάνω από 340 πόλεις σε Ελλάδα και εξωτερικό και συσπείρωσε εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτά που ζούμε τον τελευταίο μήνα (26/1-28/2), ο όγκος και το βάθος, ο παλμός και η ζωντάνια, θα πρόσθετα και η ωριμότητα που επιδεικνύεται, είναι μεγάλα, τεράστια σκιρτήματα ενός λαϊκού ριζοσπαστισμού μετά από απανωτές ήττες και μέσα σε ένα πολύ καταθλιπτικό διεθνές και εσωτερικό περιβάλλον. Χωρίς υπερβολή, η ανατολή αυτής της πλατιάς διαθεσιμότητας και κινητοποίησης είναι ό,τι πιο θετικό μπορούσε να φανταστεί κανείς στους ζοφερούς καιρούς που ζούμε. Είναι σημάδι βαθύτερων διεργασιών και αναγκών που υπάρχουν και ψάχνουν ΤΡΟΠΟ για να εκφραστούν.
Αυτό που ζούμε τον τελευταίο μήνα είναι μια συμπύκνωση πρόσφατης πείρας (πολιτικής, οικονομικής, πολιτιστικής), και εννοώ ό,τι έφερε η Χρεοκοπία και τα Μνημονιακά καθεστώτα, διότι τώρα ζούμε τις συνέπειές τους. Ο σιδηρόδρομος συμβολικά (αλλά και τραγικά) αποτυπώνει όλα τα σημάδια των πολιτικών αυτών, του ξεπουλήματος, της διάλυσης των υποδομών, της απόλυσης έμπειρου και ικανού προσωπικού, της ιδιωτικοποίησης, της αλαζονείας των πολιτικών που κρύβονται πίσω από το ντροπιαστικό άρθρο 86 περί ασυλίας υπουργών και βουλευτών, της διάβρωσης όλων των θεσμών – και ιδιαίτερα της δικαιοσύνης. Για δύο χρόνια όλο το πολιτικό σύστημα έκανε τα πάντα για να μην υπάρξουν συνέπειες για τους ενόχους, δηλαδή για τους ίδιους…
Αλλά αυτό που ζούμε, το ζούμε με έναν διαφορετικό τρόπο: με την ανάδυση μιας άλλης διαθεσιμότητας, κινητοποίησης, ευαισθητοποίησης, συνειδητοποίησης. Η υπόθεση των Τεμπών, και ιδιαίτερα η παραδειγματική στάση μιας ομάδας συγγενών που έκανε υπόθεση ζωής το να τιμωρηθούν οι ένοχοι του εγκλήματος, λειτούργησε καταλυτικά για μια μεγάλη αφύπνιση και εγρήγορση μέσα στη νεολαία και ολόκληρο τον πληθυσμό. Αν αφαιρέσουμε αυτόν τον καταλυτικό παράγοντα, δηλαδή την παρουσία μιας ομάδας με σθένος που αναλαμβάνει την ευθύνη και τα βάζει με ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ζητώντας την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τίποτα από όσα συμβαίνουν σήμερα στη χώρα. Επειδή σήμερα αυτός ο νέος παράγοντας, η κινητοποίηση του λαού γύρω από την υπόθεση των Τεμπών, αλλάζει το πολιτικό τοπίο και παράγει αποτελέσματα.
Πραγματικό υποκείμενο
Αυτός ο παράγοντας εκφράζει υποκειμενικά ένα νέο συσχετισμό μέσα στην κοινωνία, τον επηρεάζει και τον διαμορφώνει, του δίνει υπόσταση και φωνή, τον συσπειρώνει, του αλλάζει τις κλίμακες του εφικτού, τον καθιστά ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ. Κι αυτό είναι ένα σημαντικότατο νέο δεδομένο στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας. Πραγματικό υποκείμενο, όχι αυτό που φαντάζεται ο καθένας, αλλά υπαρκτό, ζωντανό, που προχωρά και δυναμώνει, που αντιλαμβάνεται διαφορετικά, που ιεραρχεί με άλλο τρόπο από αυτόν που αντιλαμβάνονται και ιεραρχούν τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, που δημιουργεί μια άλλη κατάσταση μέσα στην κοινωνία και στη χώρα. Ναι, δεν έχει φτάσει εκεί που θα ήθελε κανείς, να αγκαλιάζει όλα τα κεντρικά και κρίσιμα ζητήματα του υπαρξιακού προβλήματος της χώρας. Όμως –και αυτό έχει τεράστια σημασία– ακουμπά και αγγίζει κρίσιμα ζητήματα, που ανοίγουν δρόμους και ξεκλειδώνουν σφαλισμένες πόρτες: το ζήτημα της Δικαιοσύνης· το ζήτημα του σεβασμού της ζωής και των άταφων νεκρών· τη στάση της κυβέρνησης και όλων των θεσμών απέναντι στους γονείς και τα αιτήματά τους· την ολοφάνερη προσπάθεια συγκάλυψης και μπαζώματος του εγκλήματος· την εγκληματική αδιαφορία επί 2 χρόνια όλων των κομμάτων και ΜΜΕ, που νοιάζονταν μόνο για τις δικές ιεραρχήσεις (εκλογές, ποσοστά, μικροπολιτική, «μεταγραφές», εσωκομματικές διενέξεις κ.λπ.).
Μετά τις 26/1, πριν ένα μήνα, πήραν χαμπάρι ότι δεν μπορούν να το αγνοούν. Ναι, αλλά τι είχε προηγηθεί; 1.500.000 υπογραφές που αγνοήθηκαν επιδεικτικά από όλους· μια διαδικασία με πολλούς τραμπουκισμούς μέσα στη Βουλή, με πρωταγωνιστές τον εξαφανισμένο κ. Μαρκόπουλο και τον κ. Τασούλα (που πήρε προαγωγή και έγινε πρόεδρος Δημοκρατίας μιας ισχνής μειοψηφίας, εντελώς απονομιμοποιημένος στη συνείδηση του λαού)· μια συναυλία στο τέλος του καλοκαιριού· πολλές εκπομπές σε ανεξάρτητα ΜΜΕ, και εργασία εμπειρογνωμόνων που έβαλαν οι γονείς και αποκάλυψαν πλήθος από στοιχεία· συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις με ομιλητές τους γονείς. Έτσι φθάσαμε στις 26/1, που ήταν ένα σοκ για όλο το καθεστώς και το πολιτικό σύστημα.
Αυτός ο βηματισμός έφερε αποτελέσματα, διαμόρφωσε συνειδήσεις, πρόσφερε γνώση και στοιχεία, έδειξε ενόχους και συνενόχους, αποκάλυψε την πραγματική φύση των ανώτερων δικαστικών αρχών, την έλλειψη Δικαιοσύνης και τη διάλυση όλων των υποδομών. Ξανάφερε στην επιφάνεια αξίες που συνδέονται βαθιά και αρχετυπικά με τον πολιτισμό του ελληνισμού: η μάνα και ο ρόλος της όταν χάνει το παιδί της, το πένθος, ο σεβασμός στους νεκρούς· η ιεροσυλία του άταφου νεκρού ή του μπαζώματος κομματιών του σώματος σε άγνωστα χωράφια· η οργή που φέρνει η κυνική και αλαζονική στάση της εξουσίας απέναντι σε αυτά τα πολύ βαθιά ριζωμένα αισθήματα· το ήθος απέναντι στην ανηθικότητα και τον άκρατο κυνισμό-χειρισμό. Δηλαδή το κίνημα των Τεμπών έθεσε πολιτικά θέματα (Δικαιοσύνη – Μπάζωμα – Συγκάλυψη – Ατιμωρησία) και βαθιά αξιακά ζητήματα που αγγίζουν την ψυχή και την ηθική της κοινωνίας.
Ύβρις, Άτις, Νέμεσις, Τίσις
Αυτά τα δύο στοιχεία δημιούργησαν μια συσπείρωση μέσα στην κοινωνία, δημιούργησαν μια ενότητα που αγκαλιάζει διαφορετικές ηλικίες και στρώματα σε κάθε γωνιά της χώρας. Θα λέγαμε σε άλλη γλώσσα ότι λειτουργεί ως πραγματικός υποκειμενοποιητικός παράγοντας: δημιουργεί νέα συνείδηση και προάγει αξίες· ενώνει και δεν διαχωρίζει· οδηγεί σε συμπεράσματα όταν χρησιμοποιεί στον λόγο του το αρχαίο τραγικό σχήμα «ύβρις, άτις, νέμεσις, τίσις», που έχει και σήμερα μια ιδιαίτερη σημασία. Διότι η εξουσία (των λίγων, του κέρδους, των ελίτ, του πολιτικού συστήματος κ.λπ.), υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή της (πολιτική, στρατιωτική και οικονομική), συμπεριφέρεται με βίαιο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους πολίτες και στους νόμους (ηθικούς, γραπτούς, άγραφους), και φτάνει στην «ύβριν». Αυτή οδηγεί στην «άτιν», δηλαδή στο θόλωμα, στην τύφλωση του νου, ωθώντας τον υβριστή σε νέες ύβρεις, ώσπου να διαπράξει μια πολύ μεγάλη α-νοησία, δηλαδή να ξεπεράσει πολλά όρια. Τότε επέρχεται η «νέμεσις» με την οργή και την εκδίκηση, που θα οδηγήσει στην «τίσιν», δηλαδή την τιμωρία του.
Ο σύλλογος των γονιών των θυμάτων των Τεμπών μπόρεσε να λειτουργήσει σαν καταλύτης επειδή έκφρασε όλα αυτά τα πράγματα, επειδή ζητά να διορθωθούν όλα τα «στραβά» που δημιουργεί η ιδιοτέλεια και η αρπαγή-λεηλασία της δημόσιας περιουσίας, επειδή αναμετριέται με την αλαζονεία και την άτιν της εξουσίας και των εκφραστών της. Ο αριστερός θα αναρωτηθεί: μα πού είναι το κέρδος, πού είναι το κράτος και το κεφάλαιο που δολοφονούν; Αν δεν υπάρχει η λέξει «κέρδος», ή καλύτερα «τα κέρδη», ωραιοποιείται ο καπιταλισμός, αναφύεται «δεξιά παρέκκλιση». Χάνει όμως κι αυτός το νου του μπροστά σε ένα πραγματικό (κι όχι φανταστικό) υποκείμενο που γεννιέται, μπροστά σε πραγματικά βήματα μιας νέας συνείδησης που επωάζεται.
Ο αριστερός νομίζει ότι έχει όλες τις απαντήσεις. Δεν νοιάζεται για την ενότητα· δεν εμπιστεύεται την κοινωνία· δεν επενδύει σ’ αυτήν, αλλά φαντασιώνεται τον εαυτό του (το κόμμα ή την οργάνωσή του) σαν «πρωτοπορία». Ξεχνά ότι πρέπει να υπηρετεί το λαό, επειδή ο λαός και η κοινωνία σε κίνηση είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής μεγάλων βημάτων προς τα εμπρός.
Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι ο αριστερός δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα ακηδεμόνευτο κίνημα, ή ακόμα και η απλή διαισθητική συμπεριφορά του απλού ανθρώπου, μπορεί να είναι πολύ πιο μπροστά από τον ίδιο, που αρέσκεται να δείχνει με το δάκτυλο τη σωστή γραμμή και τι πρέπει να κάνουν όλοι οι άλλοι… Και μάλιστα σε μια ιστορική στιγμή που δεν θέλει καθόλου να αναστοχαστεί την πορεία του και το γιατί έχει βρεθεί στη θέση που βρίσκεται, ούτε μπορεί να συναισθανθεί τη σχετικότητα της ύπαρξής του μέσα στο δοσμένο συσχετισμό δύναμης.
Νέα συνείδηση
Μια νέα συνείδηση δεν μπορεί να οικοδομηθεί σύμφωνα με τα γούστα του καθενός. Ο βηματισμός της είναι σύνθετη διαδικασία. Τα πατήματα που κάνει, κάθε βήμα μπροστά, συνδυάζεται με υποκειμενοποιητικές διαδικασίες και απαιτεί πραγματική κίνηση. Η υπόθεση των Τεμπών πρόσφερε και τα δύο. Όχι σε μορφή φαστ φουντ ή καταναλωτικού προϊόντος. Ο σεβασμός του άλλου και ο σεβασμός του μαζικού κινήματος είναι όρος για να γίνουν πραγματικά βήματα μπροστά. Η χωρητικότητα ενός εγχειρήματος ή κινήματος είναι άλλος ένας όρος. Ο διάλογος και όχι το «πέσιμο» είναι ένας ακόμα ουσιαστικός παράγοντας.
Το κίνημα που γεννιέται με την υπόθεση των Τεμπών παράγει και πολιτικά αποτελέσματα. Κι ας το πω χωρίς να παρεξηγηθώ: Παρήγαγε εξαιρετικά περισσότερα και πιο ποιοτικά πράγματα μέσα σε δύο χρόνια, τέτοια που υπογραμμίζουν την απουσία ή και τη γύμνια άλλων παραγόντων της πολιτικής ζωής (κόμματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, φορείς κ.λπ.), που λένε μεγάλα λόγια αλλά νοιάζονται μόνο για τη θέση τους στον καταμερισμό του πολιτικού συστήματος, όχι για την αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών. Δείτε τον λόγο όλων των κομμάτων και θα το διαπιστώσετε. Δείτε με τι ασχολήθηκαν και τι έκαναν τα δύο χρόνια που πέρασαν. Αναλογιστείτε τι (δεν) έκαναν για την υπόθεση των Τεμπών, παρόλο που είχαν τα μέσα (χρήματα, επιστήμονες, ινστιτούτα, επαφές). Και τι στοιχεία (δεν) αποκάλυψαν. Ξέρουν για ολιγάρχες, κομπίνες, βρώμικες δουλειές, παρακράτος κ.λπ., αλλά περιορίζονται σε γενικολογίες.
Δεν μπορούσαν να βρούνε τι κουβαλούσε το τρένο, ποιος και τι φόρτωσε στην εμπορική, ποιος ήταν ο παραλήπτης; Δεν ξέρουν τίποτα; Δεν άκουσαν τίποτα; Απλά μας κοροϊδεύουν. Επειδή έχουν κάποιο ρόλο στον καταμερισμό του υπάρχοντος καταμερισμού ΜΕΣΑ στο πολιτικό σύστημα. Η μικρή ομάδα των γονιών των θυμάτων –παρά τις τυχόν διαφορετικές απόψεις και παρά την οδύνη της απώλειας– κατόρθωσαν να κάνουν ΠΟΛΥ περισσότερα σε όλους τους τομείς από όλα τα κόμματα και όλα τα συνδικάτα. Δεν είναι αυτό απορίας άξιον;
Επομένως η νέα συνείδηση προχωρά μαζί με την πραγματική αντίσταση στο υπάρχον σύστημα. Αλλά εδώ χρειάζεται μια διευκρίνιση: είναι μια άλλη διάσταση της Πολιτικής, που προϋποθέτει τον Πολίτη και την ενεργή του στάση· όχι την ανάθεση ή γενικά την αντιπροσώπευση, και μάλιστα αυτήν που έχουμε, η οποία είναι χείριστης ποιότητας και αποβλέπει στον χειρισμό κι όχι στην πραγματική έκφραση. Πολιτική που λειτουργεί ως πραγματική διαμεσολάβηση Πολίτη-Κοινωνίας και Εξουσίας-Συμφερόντων και δημιουργεί γεγονότα, θέτει στόχους, αλλάζει συσχετισμούς, τιμωρεί, εξοστρακίζει, αναβλύζει δυνατότητες, ανθρωποποιεί τον άνθρωπο και δεν τον κάνει κτήνος και ιδιοτελές υποκείμενο. Πολιτική που καλλιεργεί την υπευθυνότητα, που φτιάχνει Πολιτισμό. Διαφορετικά ειπωμένο, Πολιτική που δεν αντιστρατεύεται τον Πολιτισμό και τον Πολίτη, αλλά οφείλει να τα προάγει. Στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα βασιλεύει το ιδιωτικό άτομο, το ιδιοτελές άτομο, το άτομο που αρνείται την κοινωνία και τους δεσμούς της, το εγωιστικό άτομο. Κι όλοι οι θεσμοί έχουν υπαχθεί στην αναπαραγωγή αυτού του μοντέλου ανθρώπου. Το πολιτικό σύστημα αναπαράγει μόνο αυτές τις «αξίες» από κάθε πόρο του και με κάθε θεσμό του.
Πόρισμα στα αγγλικά…
Όταν κάνουμε λόγο για νέα μεταπολίτευση και για κοινωνική αλλαγή βεβαίως και θίγουμε τέτοια κεντρικά ζητήματα. Όπως και άλλα. Για παράδειγμα ο σιδηρόδρομος πουλήθηκε στην ιταλική (κρατική) εταιρεία για 45 εκατομμύρια επί ΣΥΡΙΖΑ διότι αυτό πρόβλεπαν οι μνημονιακές διατάξεις, και επειδή δεν έπρεπε να τον πάρουν οι Κινέζοι. Όλα τα μνημόνια και οι μνημονιακές ρήτρες που ακόμα ισχύουν (θυμηθείτε, 99 χρόνια) υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο, όχι τυχαία. Το δε ευρωενωσιακό δίκαιο θεωρείται ότι υπερτερεί ακόμα και του ελληνικού Συντάγματος. Μέχρι και το πόρισμα για το έγκλημα των Τεμπών συντάχθηκε στην αγγλική γλώσσα! Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα αποδέχεται αυτούς τους εξαρτησιακούς όρους. Οι πολιτικοί μας πρώτα μπαίνουν στη θέση των Μεγάλων και Προστατών, και μετά ίσως να σκέφτονται λίγο και την ελληνική πραγματικότητα. Υπερβολή; Ο μεν Μητσοτάκης πριν λίγες μέρες δήλωνε ότι «η χώρα έχει πληρώσει ακριβά τις πάνω και τις κάτω πλατείες», ο δε βουλευτής της Ν.Δ. Συρίγος έλεγε ότι «η Ελλάδα είναι πολύ μικρό μέγεθος για να ασχοληθεί η Αμερική μαζί της». Σε διπλανές χώρες, π.χ. στη Ρουμανία ακυρώνονται εκλογές (και χθες συνελήφθη ο νικητής!).
Κάποιοι νομίζουν ότι αυτά –και άλλα σημαντικά ζητήματα– θα τα καλύψει ένα κίνημα σαν αυτό των Τεμπών με ένα μαγικό τρόπο. Οι πιο πονηροί θα θελήσουν τάχα να το «προσανατολίσουν σωστά» ή να το προσαρμόσουν σε δικούς τους πολιτικάντικους σχεδιασμούς. Αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι να αποκληθεί ακηδεμόνευτο το κίνημα.
Τι θα πει, λένε, ακηδεμόνευτο; Να κάνει ό,τι θέλει; Δεν θέλει να καπελωθεί; Δεν θέλει να το χρησιμοποιήσουν τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα; Δεν θέλει να ενσωματωθεί στο παιχνίδι που κάνουν χρόνια τώρα όλοι μαζί; Και τι θέλει δηλαδή; Ακηδεμόνευτο σημαίνει να ακούγεται η φωνή του καθαρά, χωρίς πονηρές προσμίξεις και κόλπα, να ξεδιπλώσει ό,τι μπορεί να δώσει, να του ανοιχθεί ο δρόμος για να συναντηθεί, να εκφραστεί και να εκφράσει. Να μην υπάρχει σκέτα για τον εαυτό του και μόνο για την αναπαραγωγή του.
Σύνοψη
Ένα μεγάλο και μαζικό κίνημα σαν αυτό των Τεμπών είναι σήμερα ό,τι καλύτερο υπάρχει στη χώρα. Είναι στην κυριολεξία ΟΞΥΓΟΝΟ σε ένα άκρως τοξικό περιβάλλον. Ο σεβασμός αυτού του κινήματος περνά μέσα από την ανιδιοτελή συμβολή του καθένα για το προχώρημά του. Η νέα συνείδηση απαιτεί στοιχεία σύνθεσης πολλών σκόρπιων, ασύνδετων αντιστάσεων και γνώσεων, όπως απαιτεί και μια πιο συνολική ματιά. Αλλά αυτά δεν υπάρχουν έτοιμα και συσκευασμένα προς κατανάλωση για όποιον θελήσει να αντισταθεί. Ούτε τα κατέχει κάποια «πρωτοπορία» για να κάνει υποδείξεις, π.χ. να διορθώνει ως λαθεμένο τάχα το σύνθημα «είναι κακιά η (χ)ώρα».
Ο μήνας που διανύσαμε έχει ένα φορτίο που πρέπει να αξιολογηθεί για τα επόμενα βήματα και στροφές που υπάρχουν στον δρόμο μας. Αυτά που ζούμε έναν μήνα τώρα θυμίζουν τους στίχους του ποιητή:
Την άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις.
Ναι την φτιάχνεις.
Κάθε φορά από την αρχή.
Όλο και πιο ζωντανή.
Όλο και πιο ποτισμένη.
Ναι την φτιάχνεις.
ΥΓ: Σε επόμενο σημείωμα θα αναπτυχθεί το ζήτημα της νέας μεταπολίτευσης και της κοινωνικής αλλαγής.
(Δρόμος, φύλλο 720, 1/3/25, καλό μήνα!)
1...877878879...3,038Σελίδα 878 από 3,038