Αρχική Blog Σελίδα 877

«Αυτός ο τύπος δεν θέλει την ειρήνη»: Νέα επίθεση Τραμπ κατά Ζελένσκι και γρίφος για το τέλος του

Από
pcuser
-
0
epaselect epa11930694 US President Donald Trump (R) meets with Ukrainian President Volodymyr Zelensky (L) in the Oval Office of the White House in Washington, DC, USA, 28 February 2025. Zelensky is in Washington to sign the framework of a deal, pushed by President Trump, to share Ukraines’s mineral wealth with the US. EPA/JIM LO SCALZO / POOL

Παρά τις προσπάθειες των Ευρωπαίων, ο Ντόναλντ Τραμπ προαναγγέλλει το τέλος του Ζελένσκι.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εξαπέλυσε νέα σφοδρή επίθεση κατά του Ουκρανού προέδρου, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, μέσω ανάρτησης στην πλατφόρμα Truth Social, κατηγορώντας τον ότι δεν επιθυμεί πραγματικά την ειρήνη στην Ουκρανία.

Αφορμή στάθηκε άρθρο του Associated Press, το οποίο αναπαρήγαγε ο Τραμπ, όπου ο Ζελένσκι δηλώνει πως το τέλος του πολέμου με τη Ρωσία είναι «πολύ, πολύ μακριά».

Ο Τραμπ σχολίασε την τοποθέτηση του Ουκρανού προέδρου χαρακτηρίζοντάς τη «τη χειρότερη δήλωση που θα μπορούσε να κάνει».

Στην ανάρτησή του, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Αυτή είναι η χειρότερη δήλωση που θα μπορούσε να κάνει ο Ζελένσκι και η Αμερική δεν πρόκειται να το ανεχτεί για πολύ ακόμα!

Το λέω εδώ και καιρό: αυτός ο τύπος δεν θέλει την ειρήνη όσο έχει την αμερικανική υποστήριξη.

Η Ευρώπη, στη συνάντηση που είχε με τον Ζελένσκι, ξεκαθάρισε πως δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ.

Ίσως όχι και η εξυπνότερη δήλωση αν θέλει να δείξει ισχύ απέναντι στη Ρωσία. Τι σκέφτονται άραγε;»

Η τοποθέτηση Τραμπ έρχεται σε μια περίοδο όπου η στήριξη της Ουκρανίας από τις ΗΠΑ βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσινγκτον.

Ο ίδιος έχει επανειλημμένα εκφράσει τη δυσφορία του για τη συνέχιση της βοήθειας των ΗΠΑ προς το Κίεβο.

Τι θα γίνει αν οι ΗΠΑ φύγουν από την Ουκρανία: Η ΕΕ και το κενό ασφαλείας

Βρετανία και Γαλλία, σε συνεννόηση με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, προσπαθούν να καταρτίσουν ένα ειρηνευτικό σχέδιο για τον τερματισμό των εχθροπραξιών στη χώρα του, στον απόηχο της συνάντησης Ζελένσκι – Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

Ωστόσο, η πρωτοβουλία που ανακοίνωσε την Κυριακή ο Κιρ Στάρμερ γεννά σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο είναι εφικτή η ειρήνη, αλλά και με ποιους όρους, δεδομένης της συνεχιζόμενης ρωσικής επιθετικότητας και της αβέβαιης στάσης των ΗΠΑ.

Αν και τόσο η Ουκρανία όσο και η Ρωσία δηλώνουν πως επιθυμούν τον τερματισμό του πολέμου, οι δύο πλευρές απέχουν πολύ από την επίτευξη μιας συμφωνίας.

Το Κρεμλίνο εξακολουθεί να θέλει να ελέγχει την Ουκρανία, να προσαρτήσει μεγάλα τμήματα της επικράτειάς της και να διασφαλίσει πως το Κίεβο δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ.

Από την πλευρά της, η Ουκρανία μάχεται για την ίδια της την επιβίωση και την κατοχύρωση ενός ασφαλούς, ανεξάρτητου μέλλοντος εντός της δυτικής σφαίρας επιρροής.

«Η άποψή μου είναι ότι αυτό που θέλει η Ρωσία, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να το εγγυηθούν και οι Ουκρανοί δεν πρόκειται να το δεχτούν», σχολιάζει ο Sir Lawrence Freedman, ομότιμος καθηγητής στο King’s College του Λονδίνου.

Παρότι η Ουκρανία έχει αφήσει να εννοηθεί ότι ίσως αποδεχθεί μια de facto διαίρεση κατά μήκος της τωρινής γραμμής του μετώπου, δύσκολα θα συναινέσει σε πιο επαχθείς όρους.

Η πλειονότητα των Ουκρανών παραμένει αντίθετη σε οποιαδήποτε επιστροφή στη ρωσική σφαίρα επιρροής, ενώ η διάθεση αντίστασης στη ρωσική κυριαρχία παραμένει ισχυρή σε όλη την ουκρανική κοινωνία.

Το διπλωματικό φιάσκο της Παρασκευής στον Λευκό Οίκο έχει διαλύσει τις σχέσεις ΗΠΑ-Ουκρανίας, εγείροντας ερωτήματα για το αν η Ουάσινγκτον σκοπεύει να διακόψει κάθε μελλοντική στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο – το βασικότερο χαρτί πίεσης των ΗΠΑ βραχυπρόθεσμα.

Παρότι υπάρχει ακόμη ένα «μαξιλάρι» 4 δισ. δολαρίων σε στρατιωτική βοήθεια από τις εγκρίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης Μπάιντεν, την Παρασκευή υπήρξαν ενδείξεις πως ακόμη και αυτά τα κονδύλια μπορεί να κοπούν άμεσα.

Η διακοπή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας θα επιδεινώσει τη θέση της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης, αν και οι επιπτώσεις δεν θα είναι άμεσες. Ουκρανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι περίπου το 20% του στρατιωτικού εξοπλισμού που χρησιμοποιείται στον πόλεμο προέρχεται από τις ΗΠΑ (με το 55% να προέρχεται από την ίδια την Ουκρανία και το 25% από την Ευρώπη), όμως το αμερικανικό υλικό θεωρείται το πιο προηγμένο και το δυσκολότερο να αντικατασταθεί από την Ευρώπη ή άλλες πηγές.

Παρ’ όλα αυτά, ενώ η Ουκρανία βρίσκεται σε αμυντική στάση, οι ρωσικές προελάσεις εντός του 2024 ήταν αργές και συνοδεύτηκαν από τεράστιες απώλειες – συχνά πάνω από 1.000 νεκροί και τραυματίες την ημέρα.

Δεν καταλήφθηκε καμία σημαντική πόλη και, σύμφωνα με το Institute for the Study of War, με τον ρυθμό προέλασης του 2024, η Μόσχα θα χρειαστεί δύο χρόνια για να κατακτήσει πλήρως την περιφέρεια του Ντονέτσκ.

Μπορεί η Ευρώπη να καλύψει το κενό και να εγγυηθεί την ειρήνη στην Ουκρανία χωρίς τις ΗΠΑ;

Δύσκολα μπορεί η Ευρώπη να υποκαταστήσει πλήρως τη στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ, κάτι που σημαίνει ότι η στρατιωτική κατάσταση της Ουκρανίας θα παραμείνει δύσκολη. Η Rachel Ellehuus, γενική διευθύντρια του Royal United Services Institute, σημειώνει ότι η συνεισφορά των ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα κρίσιμη σε τρεις τομείς:

  • Στην αντιαεροπορική άμυνα, όπου οι ευρωπαϊκές εναλλακτικές των συστημάτων Patriot είναι ελάχιστες.
  • Στους βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλης εμβέλειας, με τη Γερμανία να αρνείται να στείλει πυραύλους Taurus και τα γαλλοβρετανικά Storm Shadow να είναι σε περιορισμένο απόθεμα.
  • Στις δορυφορικές επικοινωνίες, όπου το Starlink του Elon Musk παραμένει ζωτικής σημασίας στο μέτωπο.

Υπάρχει και το θέμα του κόστους. Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν δώσει 33,8 δισ. δολάρια σε όπλα και πυρομαχικά και επιπλέον 33,2 δισ. δολάρια για την αγορά αμερικανικών όπλων από το Κίεβο.

Η ευρωπαϊκή στρατιωτική βοήθεια είναι αντίστοιχου ύψους – περίπου 62 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Για να καλυφθεί το κενό, οι ευρωπαϊκές συνεισφορές θα έπρεπε να διπλασιαστούν, κάτι εξαιρετικά δύσκολο.

Γι’ αυτό επανέρχεται η συζήτηση να χρησιμοποιηθούν τα 300 δισ. δολάρια των δεσμευμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, αν και το νομικό πλαίσιο είναι ακόμα ασαφές.

Υπάρχουν σκέψεις για μια ευρωπαϊκή «δύναμη εγγύησης» που θα αναλάβει την ασφάλεια της Ουκρανίας, αλλά αυτό προϋποθέτει τουλάχιστον κατάπαυση του πυρός.

Η Ρωσία έχει ήδη ξεκαθαρίσει πως απορρίπτει την παρουσία ειρηνευτικών δυνάμεων από χώρες του ΝΑΤΟ. Ακόμη κι αν δεν μπορεί να ασκήσει βέτο σε εδάφη που δεν ελέγχει, η αντίθεσή της θα καθιστούσε την παρουσία ευρωπαϊκών στρατευμάτων ιδιαίτερα επισφαλή.

Το Λονδίνο είχε πιέσει ώστε οι ΗΠΑ να λειτουργήσουν ως «εγγυητής» αυτής της δύναμης, κυρίως μέσω αεροπορικής υποστήριξης, αλλά ο Στάρμερ δεν εξασφάλισε καμία δέσμευση από τον Τραμπ. Μετά τη σύγκρουση της Παρασκευής, αυτό μοιάζει πλέον απίθανο.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/435240/nea-epithesi-tramp-se-zelenski-i-ameriki-den-tha-ton-anechtei-gia-poly-akomi/

Ἐπέλεξαν τόν ἐξευτελισμό τῆς ἀγνοίας γιά νά γλυτώσουν τίς ποινικές εὐθῦνες!

Από
pcuser
-
1

Σωσίβιο στό πόρισμα γιά νά ἀποφύγει τήν παραπομπή στό εἰδικό δικαστήριο ὁ Τριαντόπουλος καί τήν κλήση στήν προανακριτική ὁ Πρωθυπουργός – Ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος ὑποστηρίζει (ἐπικαλούμενος τό) ὅτι δέν ἐδόθησαν ἐντολές καί ὅτι γενικοί γραμματεῖς πού ἦταν στό πεδίο, ἦταν …παρατηρητές!!! – Τόν διαψεύδει ἡ ὑπουργική ἀπόφασις Τσακίρη, πού ἀπεκάλυψε ἡ «Ἑστία», σύμφωνα μέ τήν ὁποία γιά τό μπάζωμα «ἐδόθησαν ἐντολές στήν περιφερειακή ἑνότητα Λαρίσης»

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ τῆς Κυβερνήσεως, διά τοῦ ἐκπροσώπου της κ. Παύλου Μαρινάκη, στό πόρισμα τοῦ ΕΟΔΑΣΑΑΜ, πού ἀνεκοινώθη χθές γιά τά Τέμπη, εἶναι χαρακτηριστική. Τό μόνο πού τούς ἐνδιαφέρει εἶναι νά ἀποφύγουν τήν παραπομπή στό Εἰδικό Δικαστήριο καί τόν καταλογισμό ποινικῶν εὐθυνῶν. Πρός τοῦτο προτιμοῦν νά υἱοθετήσουν τήν στάση τοῦ …«παρατηρητοῦ» ὑποστηρίζοντας κάτι ἀνάλογο τῆς τραγικῆς φράσεως «ἐγώ ἁπλῶς προήδρευα» παρά νά συμπεριφερθοῦν σάν ὑπεύθυνοι πολιτικοί ἄνδρες………..

Ἀντιλαμβάνονται ἆρά γε πόσο ἐξευτελιστικό μπορεῖ νά εἶναι αὐτό γιά μιά κυβέρνηση;

Πράγματι, ὁ κ. Μαρινάκης, σχολιάζοντας τό πόρισμα, ἄρχισε μέ τό τετριμμένο ὅτι «θά τό ἀξιολογήσει ἡ Δικαιοσύνη» γιά νά σπεύσει νά διατυπώσει τό «πολιτικό του συμπέρασμα»: «Σίγουρα, πάντως, θά σᾶς πῶ ἕνα πρῶτο πολιτικό συμπέρασμα: Τό πόρισμα ἀπαντᾶ κατηγορηματικά μέ ἕνα “ὄχι στή συγκάλυψη”». Καί συνέχισε: «Κατηγορία πού θέλουμε νά ἀπορρίψουμε, πού τό κάνουμε μέ μεγάλη ἔνταση, εἶναι ἡ κατηγορία τῆς συγκάλυψης. Μιά κυβέρνηση πού θέλει νά συγκαλύψει δέν συστήνει καί στελεχώνει ἕναν ὀργανισμό, δέν τοῦ δίνει τόση δύναμη. Πέρα ἀπό συμπεράσματα, ἔκανε καί ὑποδείξεις. Γιατί τό “ποτέ ξανά”, γιά νά ἔχει νόημα, πρέπει νά ἔχει συγκεκριμένες συστάσεις. Εἶναι μιά σοβαρή δουλειά πού, πέραν τῶν αἰτιῶν, δίνει καί συστάσεις».

Παρακάτω ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ὁμολογεῖ ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε ρόλο «παρατηρητοῦ» στόν τόπο τοῦ δυστυχήματος. Λέγει συγκεκριμένως:

«Στήν 116 σελίδα (τό πόρισμα) ἀπαντᾶ στίς αἰτιάσεις τῆς ἀντιπολίτευσης γιά τό μπάζωμα μέ δόλο.

Ἡ κυβέρνηση ἦταν παροῦσα στόν τόπο τοῦ δυστυχήματος, λειτουργοῦσα μέ ρόλο παρατηρητῆ, ὄχι δίνοντας ἐντολές. Γιά νά προλάβουν ὅσους συγχέουν πράγματα, εἶναι δεδομένο ὅτι τό πόρισμα ἐντοπίζει ἀστοχίες στό πεδίο πού δείχνουν κακό συντονισμό καί δείχνουν ἄλλα πράγματα ἐπιχειρησιακά. Τά λάθη καί τά σωστά στό πεδίο τά διερευνᾶ ἡ Δικαιοσύνη.

Ἡ κατηγορία τῆς ἀντιπολίτευσης εἶναι ὅτι δόθηκαν ἐντολές νά γίνουν οἱ ἐνέργειες. Μένει νά τό ἀξιολογήσει ἡ Δικαιοσύνη. Καμία ἐντολή ἀπό κανένα κυβερνητικό στέλεχος».

Θά πρέπει ὅμως στό σημεῖο αὐτό νά θυμίσουμε στόν κ. Μαρινάκη τίς ἀποκαλύψεις τῆς «Ἑστίας» τῆς 8ης Φεβρουαρίου, ὁπότε θέταμε ἐρωτήματα, ἀλλά ἐπισημαίναμε καί τήν ἐντολή ἐκταμιεύσεως 682.000 εὐρώ (ἀπόφασις τοῦ κ. Τσακίρη ἀναρτηθεῖσα στήν Διαύγεια) γιά τό περίφημο «μπάζωμα». Παραθέτουμε ἀποσπάσματα ἀπό ὅσα ἔχουμε γράψει σχετικῶς:

«Στήν ἐπίπονη διαδικασία πού ἀρχίζει, ὁ κύριος Τριαντόπουλος πρέπει νά ἀπαντήσει σέ δύο κρίσιμα ἐρωτήματα, πού τοῦ ἔχει θέσει ἡ ἐφημερίδα μας, ἐδῶ καί ἕναν χρόνο, καί παραμένουν ἀναπάντητα!!!

»Τό πρῶτο ἐρώτημα τό ἀπευθύναμε στίς 3 Μαρτίου 2024 καί ἦταν, ἄν ἔστειλε, ὅπως ἐφέρετο, γραπτό μήνυμα sms στόν Περιφερειάρχη Κώστα Ἀγοραστό γιά τό μπάζωμα. Ἐδῶ καί ἕναν χρόνο οὐδέποτε μᾶς ἀπάντησε. Θεωροῦμε τήν σιωπή παραδοχή. Τό δεύτερο ἀφορᾶ τήν ὑπουργική ἀπόφαση Τσακίρη γιά τήν ἐκταμίευση 682.000 εὐρώ γιά τό μπάζωμα, ἡ ὁποία δημοσιεύτηκε στήν “Διαύγεια”. Ἐκεῖ ἀναφερόταν ρητά ὅτι ὅσο ἦταν στά Τέμπη ὁ κύριος Τριαντόπουλος ὡς πολιτική παρουσία κατά δήλωσή του, “δόθηκαν ἐντολές στήν Διεύθυνση Τεχνικῶν Ἔργων τῆς ΠΕ Λάρισας” γιά τό μπάζωμα. Ἀπό τήν Κυβέρνηση προφανῶς.

»Κύριε Τριαντόπουλε, ὀφείλετε, ἔστω καί τώρα, νά δώσετε ἀπαντήσεις. “Δόθηκαν” ἐντολές στόν Περιφερειάρχη καί ἀπό ποιόν, ἄν ὄχι ἀπό ἐσᾶς, μέ τίς διαταγές ποίου; Ἐπιβεβαιώνετε ὅτι ἐστάλη γραπτό μήνυμα sms στήν Περιφέρεια; Ἡ ἄρση τοῦ τηλεφωνικοῦ ἀπορρήτου ὅλων τῶν κινητῶν τηλεφώνων, ὑπηρεσιακῶν καί προσωπικῶν, τίθεται στό τραπέζι. Ἄς μιλήσουν τά “σύρματα”.»

Ἐνωρίτερα, στίς 3 Μαρτίου 2024, γράφαμε:

«Ἡ “Ἑστία τῆς Κυριακῆς” ἀποκαλύπτει σήμερα ὅτι ἡ ἐντολή πού καταγγέλλεται ὅτι ἔδωσε ὁ ὑφυπουργός Πολιτικῆς Προστασίας Χρῆστος Τριαντόπουλος στόν Περιφερειάρχη Κώστα Ἀγοραστό, γιά νά “μπαζώσει” τόν χῶρο τοῦ δυστυχήματος εἰκοσιτετράωρα μετά τήν πραγματοποίησή του, ἐδόθη μετά τήν ἔρευνα πού ἔκανε ἡ Μονάδα τοῦ Χημικοῦ Βιολογικοῦ Ραδιολογικοῦ Πολέμου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἄμυνας, ἡ ὁποία ἔσπευσε στό σημεῖο. (…) Ἡ ἐντολή αὐτή φέρεται ὅτι ἐδόθη μέ γραπτό μήνυμα, πού ἐστάλη σέ ἕνα ἀπό τά δύο κινητά πού εἶχε ὁ Περιφερειάρχης Κώστας Ἀγοραστός ἀπό τό ὑπηρεσιακό κινητό τοῦ ὑφυπουργοῦ, τό ὁποῖο –ὅπως συμβαίνει μέ ὅλα τά μέλη τῆς κυβέρνησης– δέν εἶναι στό ὄνομά του».

Στίς 5 Μαρτίου 2024 ἡ ἐφημερίδα μας ἀπεκάλυψε τήν ὑπουργική ἀπόφαση τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐπενδύσεων Τσακίρη γιά τό ἔνταλμα πληρωμῆς στούς ἰδιοκτῆτες τῶν γερανῶν τοῦ μπαζώματος.

Γράφαμε τότε: «Στήν παράγραφο τῆς ἀπόφασης Τσακίρη “Φυσικό Ἀντικείμενο τῆς πράξης” (ἡ ὁποία ἐξεδόθη ὅταν τό μπάζωμα δέν εἶχε γίνει κεντρικό πολιτικό θέμα πρίν τίς καταγγελίες Καρυστιανοῦ περί Τριαντόπουλου καί πρίν πληροφορηθοῦμε τήν ὕπαρξη ξυλόλιου), ἡ περιγραφή ἦταν τέτοια, ὥστε δέν κατελείπετο καμμία ἀμφιβολία: ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τήν ἆρον ἆρον ἐντολή γιά τό μπάζωμα».

Εὐθῦνες λοιπόν ὑπάρχουν.

Κυβερνητικές ἐντολές ἔχουν δοθεῖ.

Καί δέν ἀρκεῖ νά ἐξευτελίζεται ἡ Κυβέρνησις ἐθελοτυφλοῦσα γιά νά τίς ἀποσείσει………

estianews.gr

Ο Τ.Πόλσον πούλησε «αθόρυβα» το 4,6% της Τράπεζας Πειραιώς

Από
pcuser
-
0

Πολύ πονηρός αποδεικνύεται ο Τ.Πόλσον, καθώς είχε πουλήσει μετοχές της Τράπεζας Πειραιώς και πριν το πρόσφατο placement που διέθεσε το 2,8%.

Σύμφωνα με το site της Τράπεζας Πειραιώς, τον Δεκέμβριο 2024 κατείχε το 19%.

Άλλες πηγές αναφέρουν πως, σύμφωνα με την τελευταία του γνωστοποίηση, στις αρχές του 2024 κατείχε το 18,62%.

Πουλώντας τώρα μέσω της Goldman Sachs το 2,80% η συμμετοχή του υποχώρησε στο 14%.

Προφανώς ποσοστό περίπου 1,83% είχε πουληθεί από τον Πόλσον το προηγούμενο διάστημα, χωρίς να γίνει κάποια ανακοίνωση γιατί η υποχρέωση δημοσιοποίησης υπάρχει αν το ποσοστό υποχωρήσει κάτω από το όριο του 15%., όπως και έγινε με την πώληση του 2,8%.

Όσον αφορά την ημέρα των αποτελεσμάτων της τράπεζας που επελέγη για το placement προτιμήθηκε επειδή υπάρχει απαγόρευση πώλησης την λεγόμενη κλειστή περίοδο πριν τα αποτελέσματα και ταυτόχρονα κρίθηκε πως αν γινόταν π.χ. 10 ή και 20 ημέρες μετά τα αποτελέσματα θα μπορούσε να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις δυσαρέσκειας.

https://www.pronews.gr/kykloi/o-t-polson-poulise-athoryva-to-46-tis-trapezas-peiraios/

Προκλητική Σ.Βούλτεψη για συγκεντρώσεις: «Δεν είχαν κυβερνητικό χαρακτήρα – Αφού όσοι πήγαν θα ξαναψηφίσουν ΝΔ»

Από
pcuser
-
2

«Πήγαν άνθρωποι από τη ΝΔ, δηλαδή δεν θα ψηφίσουν ΝΔ αυτοί που πήγαν; Έλα τώρα» λέει η υφυπουργός Μετανάστευσης

«Εγώ το μήνυμα που πήρα είναι ότι ο λαός ανεξαρτήτως πολιτικής και κομματικής τοποθέτησης βρέθηκε ενωμένος ζητώντας και δικαιοσύνη και αλήθεια αλλά και να σταματήσει αυτή η κατάσταση στην πατρίδα μας» ήταν η απάντηση της υφυπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Σοφίας Βούλτεψη σχετικά με το περιεχόμενο του «μηνύματος που ελήφθη» από την πλευρά της κυβέρνησης για τα  ιστορικά συλλαλητήρια της Παρασκευής για το έγκλημα των Τεμπών.

Σε ερώτηση εάν οι συγκεντρώσεις είχαν αντικυβερνητικό χαρακτήρα είπε ότι «δεν είχαν κυβερνητικό χαρακτήρα. Πήγαν άνθρωποι από τη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή δεν θα ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία αυτοί που πήγαν; Έλα τώρα»

«Εμείς από τη πρώτη στιγμή είπαμε συγκεκριμένα πράγματα. Είπαμε ότι τα μοιραία ανθρώπινα λάθη συναντήθηκαν με τις παθογένειες. Διαχωρίσουμε γονείς συγγενείς και λαό που συμπάσχει από την κομματική καπηλεία και είπαμε ότι άλλο οι επιχειρησιακές αστοχίες και άλλο οι κατηγορίες για συγκάλυψη με ενορχηστρωτή τον Μητσοτάκη».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/s-voultepsi-gia-sygkentroseis-den-eixan-kyvernitiko-xaraktira-afou-osoi-pigan-tha-ksanapsifisoun-nd/

Κ. Κυριακόπουλος: κρίσιμες ώρες με την κοινωνία να βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού

Από
anixneuseis
-
5

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η κριτική που ασκείται για τα έργα και τις ημέρες αυτής της κυβέρνησης, για την κατάφορη ανικανότητά της, για την έκδηλη πολιτική της ανεπάρκεια και εν τέλει για την απόλυτη επικινδυνότητά της καλά κρατεί…

Ένας απέραντος πλούτος επιχειρημάτων διατυπώνεται καθημερινά, γεγονός που έχει αναβαθμίσει ιδιαίτερα το επίπεδο της πολιτικής σκέψης στην χώρα, ενώ η ατελείωτη λίστα μικρών και μεγαλύτερων αφορμών που παρατίθενται, συνθέτουν ένα απολύτως δικαιολογημένο κοινωνικό ανάθεμα, με έκδηλη πάντα την ανησυχία όλων μας, για το που οδηγείται ο τόπος…

Θα πρέπει να συμφωνήσουμε πάντως, ότι παρά την ευστοχία της, την ποικιλομορφία των τρόπων με τους οποίους αποτυπώνεται, αλλά και την σοβαρότητα των επιχειρημάτων με τα οποία στοιχειοθετείται αυτή η κριτική, από μόνη της ΔΕΝ αρκεί και ως εκ τούτου ΔΕΝ είναι δυνατόν να παράξει κανένα συγκεκριμένο πολιτικό αποτέλεσμα, εάν παράλληλα δεν αποφασίσουμε όλοι εμείς να κάνουμε το επόμενο βήμα, μετουσιώνοντας την αναβαθμισμένη πολιτική σκέψη που είναι διάχυτη, σε πρωτοβουλία εξόχως πολιτική.

Πρώτον γιατί η κοινωνία εξοικειώνεται με την γενική πολιτική καταγγελία, την ενσωματώνει στην καθημερινότητά της, την αναπαράγει, ενίοτε μάλιστα και με τρόπο ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Αλλά αυτό αργά ή γρήγορα θα καταστεί απλώς μια συνήθεια, γεγονός που από μόνο του δεν μπορεί να οδηγήσει σε μια διαφορετική επόμενη μέρα.

Δεύτερον διότι η ίδια η κυβέρνηση, δεν έχει αντικειμενικά την δυνατότητα να αλλάξει ρότα, ακόμη και αν είχε πάρει ειλικρινά το μήνυμα (όπως ψευδώς ισχυρίζεται αγοράζοντας πολιτικό χρόνο), ακόμη και αν αντιμετώπιζε την κριτική που της ασκείται, με υπευθυνότητα, με συστολή και με ειλικρινή διάθεση να αφήσει πίσω τον κακό – καταστροφικό της εαυτό. Δεν μπορεί να αλλάξει ρότα, διότι δεν της το επιτρέπει η ίδια η φυσιογνωμία της. Τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά των στελεχών της. Οι απαράδεκτες δεσμεύσεις της που την έχουν εγκλωβίσει αμετάκλητα σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή και ανατροφοδοτούν το γαϊτανάκι της καταστροφής. Μα πάνω απ’ όλα δεν της το επιτρέπει το ίδιο το σύστημα που την εξέθρεψε και το οποίο προσανατολίζεται ήδη στην δημιουργία διαχειρίσιμων πολιτικών υποκατάστατων προκειμένου να εκτονώσει ελεγχόμενα την συσσωρευμένη οργή. Και φυσικά…

 

Τρίτον, επειδή η πολιτική ανατροπή, δηλαδή η ριζική μεταβολή των εφαρμοζόμενων πολιτικών, των κυρίαρχων αντιλήψεων, αλλά και τρόπου διαχείρισης των προκλήσεων της καθημερινότητας και των κρίσιμων εθνικών ζητημάτων, ΔΕΝ συντελείται στον παραμυθένιο πλην σαγηνευτικό κόσμο του διαδικτύου και δεν αποτυπώνεται στα likes των περιπατητών…

Καμία κυβέρνηση δεν κλονίζεται από τα πολυάριθμα likes στις αναρτήσεις αυτών που την επικρίνουν, όπως και κανένα συστημικό εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης δεν ακυρώνεται, με τα πολυάριθμα «διαδώστε» στο διαδίκτυο.

 

Η ανατροπή που επιζητούν οι πάντες, είναι μια ευρύτερη πολιτική διεργασία και για να συντελεστεί, προϋποθέτει μια άλλη πολιτική τάξη που θα φέρει μια άλλη ομάδα πρωταγωνιστών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Μια ομάδα «κατασκευασμένη» από διαφορετικής ποιότητας υλικό, που θα διακατέχεται από άλλη λογική, άλλη νοοτροπία, άλλη αντίληψη για την πολιτική και για τον ρόλο τον δικό της και φυσικά θα κυριαρχείται από ένα διαφορετικό αίσθημα ευθύνης απέναντι στους πολίτες και στην ίδια την πατρίδα μας σε τελευταία ανάλυση.

Ο συναγωνισμός στην πολιτική κριτική υπήρξε εξαιρετικά παραγωγικός ιδιαίτερα κατά την τελευταία περίοδο. Ανέδειξε ζητήματα. Κατέδειξε λύσεις. Έφερε στο προσκήνιο εξαιρετικά πολιτικά μυαλά, τα οποία έδωσαν με αξιοθαύμαστο τρόπο πραγματικό περιεχόμενο σε αυτό το «διαφορετικό» που έχει ανάγκη ο τόπος μας. Τώρα όμως ήρθε ο  καιρός να υπάρξουν αποφάσεις. Ήρθε η ώρα να αναληφθούν πρωτοβουλίες πολιτικές που θα μετατρέψουν όλον αυτόν τον πλούτο των ιδεών που έχουν διατυπωθεί, σε πολιτικό καύσιμο ικανό να βάλει τον τόπο σε μια άλλη πορεία.

Ουδείς άλλος μπορεί να αναβαθμίσει τον πλούτο αυτών των πολιτικών ιδεών και να τον μετουσιώσει σε εργαλείο που θα διαμορφώσει μια διαφορετική πολιτική πραγματικότητα στην χώρα. Είναι ένα καθήκον που δεν μπορεί, δια της αδρανείας των υπολοίπων, να επαφίεται σε μια κυβέρνηση που έχει ήδη οδηγηθεί αμετάκλητα στην πολιτική της χρεοκοπία, ούτε βεβαίως στους υπερφίαλους πατριδοκάπηλους και λοιπούς πολιτικούς καιροσκόπους, οι οποίοι εποφθαλμιούν απλώς ένα μεγαλύτερο κομμάτι από την κοινοβουλευτική πίτα, προσβλέποντας πάντα στην ίδια την νομή της εξουσίας.

Οι μοναδικοί οι οποίοι μπορούν να φέρουν σε πέρας αυτήν την υπόθεση, είναι όλοι αυτοί που έδωσαν συστηματικά και με επιμονή την μάχη ( ο καθένας από το δικό του μετερίζι και στο μέτρο των προσωπικών του δυνατοτήτων)  για να μετατρέψουν σταδιακά την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών, σε πάνδημο αίτημα για ουσιαστική στροφή στην διακυβέρνησης της χώρας και αναπρογραμματισμό της στον δρόμο της αξιοπρέπειας, της σοβαρότητας και της ευθύνης.

Οι τελευταίες συγκεντρώσεις, επιβεβαίωσαν την εκρηκτική συσσώρευση ενός καθ’ όλα νόμιμου φορτίου οργής που αρνείται να χαλιναγωγηθεί, στις συνειδήσεις μιας κοινωνίας που αναζητεί εναγωνίως ηγέτες που ΔΕΝ θα εκτονώσουν ανώδυνα και σε αυτοκαταστροφική διέξοδο, αυτήν την συσσωρευμένη οργή της. 

 

Παράλληλα όμως με αυτό, επιβεβαίωσαν ότι το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, έχει περιπέσει σε απόλυτη πολιτική ανυποληψία και βρίσκεται σε αποδρομή με καθ’ όλα αβέβαιο το τελικό αποτέλεσμα. Η υποτιθέμενη ενίσχυση την οποία απολαμβάνουν οι τυχοδιωκτικές – καιροσκοπικές συνιστώσες του, είναι προσωρινή, συνιστά καραμπινάτη εκδήλωση αποστροφής στα ισχύοντα και είναι πραγματικά ελάχιστοι οι απερίσκεπτοι που επενδύουν σε αυτές, με προοπτική και οράματα επόμενης μέρας. 

Για αυτό επιμένουμε να τονίζουμε ότι είναι η ώρα των αποφάσεων… Η ώρα που θα πρέπει όλοι αυτοί που κέρδισαν το μυαλό και την καρδιά των απλών καθημερινών ανθρώπων με τον λόγο τους, να πάρουν την πρωτοβουλία και να βγουν μπροστά. Διότι οι μυριάδες που είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να τους ακολουθήσουν, έχουν ανάγκη από ηγέτες που θα καταδείξουν ότι η κριτική που άσκησαν, ΔΕΝ ήταν ανέξοδη και ΔΕΝ διατυπώθηκε εκ του ασφαλούς. Ότι αυτή η κριτική συνιστά την πεμπτουσία ενός άκρως επικαιροποιημένου και «επιθετικού» πολιτικού ρεαλισμού, που επείγει να καταστεί κυρίαρχος στην διαχείριση των κρίσιμων εθνικών υποθέσεων και εν τέλει στην ίδια την καθημερινότητά μας.

Καλό θα είναι να θυμίσουμε πάντως, ότι η πίστωση χρόνου την οποία εξασφαλίζει η ζωή, δεν είναι ούτε άπειρη ούτε ανεξάντλητη… Τα πράγματα δείχνουν να έχουν φτάσει σε ένα σημείο οριακό, σε έναν κόσμο που ουδείς έχει την πολυτέλεια να αισθανθεί ότι απολαμβάνει μόνος του, ανενόχλητος και χωρίς την παρέμβαση κανενός το πολιτικό παιγνίδι. Απέναντί του υπάρχει ένα πανίσχυρο σύστημα πολλαπλών μηχανισμών εκβιασμού και άλλων, έτοιμο να καλύψει το κενό, κατασκευάζοντας τα δικά του υποκατάστατα προκειμένου να κάνει και πάλι restart στην κλεψύδρα.

Η συσσωρευμένη οργή των πολιτών, θα πρέπει να καταστεί ΤΩΡΑ καταλύτης ανατροπών σε διαφορετική περίπτωση ο κίνδυνος να μετεξελιχτεί σε θερμοκοιτίδα που θα ανατροφοδοτήσει την απογοήτευση και την μαζική αποστράτευση, είναι υπαρκτός και ΔΕΝ είναι μακριά η μέρα που θα τον βρούμε μπροστά μας. Ο καθένας λοιπόν ας αναλάβει τις ευθύνες του…

Η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα

Από
anixneuseis
-
1
του Μάικλ Ρούμπιν

O διευθυντής του Middle East Forum Michael Rubin κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και αναφέρει ένα καθολικό πλάνο ανατροπής των τουρκικών τετελεσμένων..

Εάν η Ελλάδα συνεχίσει να ακολουθεί την εσφαλμένη πολιτική της υποταγής, θα χάσει το μισό Αιγαίο όπως ακριβώς έχασε – προσωρινά- το 38% της Κύπρου. Άλλωστε, υπάρχει μια επικίνδυνη τάση τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και μεταξύ πολλών μεγαλύτερων ευρωπαϊκών κρατών να απαιτούν από τις μικρές δημοκρατίες να κάνουν παραχωρήσεις για να κατευνάσουν τους μεγαλύτερους νταήδες. Σε τέτοια δυναμική, η ασφάλεια Ελλάδας και Κύπρου δεν θα βρεθεί ποτέ ως πρώτη προτεραιότητα.
Κι όμως, με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο πρόθυμο να κλονίσει το διπλωματικό προηγούμενο, την τριμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, την αδύναμη οικονομία της Τουρκίας, την εκτεταμένη επιδείνωση των γελοιοτήτων του Ερντογάν και την Ελλάδα να βρίσκεται στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, είναι η ώρα να προχωρήσει [η Ελλάδα] στη διπλωματική επίθεση.
Οι ομοϊδεάτες σύμμαχοι της Ελλάδας θα πρέπει να απαιτήσουν έρευνες τόσο σε συμμαχικά κράτη όσο και στα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και το ξέπλυμα χρημάτων της Τουρκίας.

Θα πρέπει να κινητοποιθούν για την ένταξη της Τουρκίας στη μαύρη λίστα Financial Action Task Force, μαζί με το Ιράν, τη Μιανμάρ και τη Βόρεια Κορέα.

Εάν κάποιος διπλωμάτης  ρωτήσει αν η Τουρκία αξίζει, πραγματικά, τέτοια παρέα, δεν θα πρέπει να εκπροσωπεί πλέον την Ελλάδα σε κανένα διεθνές φόρουμ.

Όπως οι Αρμένιοι απαιτούν διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, έτσι θα έπρεπε και η Ελληνική κυβέρνηση και οι ομάδες της Διασποράς να απαιτήσουν από τις χώρες να αναγνωρίσουν την Γενοκτονία των Ελλήνων στην Ανατολία που κορυφώθηκε με το κάψιμο της Σμύρνης.

Οι Έλληνες αξιωματούχοι δεν πρέπει να βλέπουν αυτές τις εκδηλώσεις ως εορτασμούς του παρελθόντος, αλλά μάλλον ως απαραίτητη εκπαίδευση για να κατανοήσουν την εθνοτική και πολιτιστική κάθαρση που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη στην Κύπρο και αλλού. Αυτή η εκπαίδευση έχει καθυστερήσει επειδή ο Ερντογάν επιτίθεται για να αποσπάσει την προσοχή του πληθυσμού του καθώς η οικονομία της Τουρκίας συνεχίζει να επιδεινώνεται.
Καθώς η Τουρκία μετονομάζει πόλεις από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και το Συριακό Κουρδιστάν ως την κατεχόμενη Κύπρο, ήρθε η ώρα να απαιτήσουμε από τα Ηνωμένα Έθνη να αναφέρονται στις πόλεις και τις κωμοπόλεις της Ανατολίας με τα ελληνικά τους ονόματα εκτός από τα ονόματα που επέβαλαν οι Τούρκοι κατακτητές.

Υπάρχει κάτι πολύ λάθος όταν οι μη Έλληνες Αμερικανοί είναι πιο πρόθυμοι να απαιτήσουν «Ελεύθερη Κωνσταντινούπολη» από τους Έλληνες αξιωματούχους.

Η Ελλάδα θα πρέπει επίσης να απαιτήσει περαιτέρω έρευνα για το περιστατικό στην Πύλα και να ζητήσει τη δημόσια κατάθεση των παρατηρητών του ΟΗΕ που τραυματίστηκαν από τουρκικές μπουλντόζες. Θα πρέπει να απαιτήσει απο τα Ηνωμένα Έθνη τον προσδιορισμό των βασικών Τούρκων χρηματιστών για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.
Η Αθήνα πρέπει επίσης να απαιτήσει από Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες να θέσουν σε μαύρη λίστα την Άγκυρα για παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας. Η Τουρκία δεν πρέπει να πάρει ελευθέρας μετά την βεβήλωση εκκλησιών από την Αγία Σοφία ως στον Ιερό Ναό του Αγίου Σωτήρος στη Χώρα, τώρα θα πρέπει πλέον να γίνονται ανεκτές η κατάσχεση των θρησκευτικών κληροδοτημάτων και η παρέμβασή της στη θρησκευτική εκπαίδευση.
Η Τουρκία επιτίθεται στο Αιγαίο, μόνο και μόνο επειδή η Ελλάδα της παραχωρεί το πάνω χέρι. Καθώς ο Ερντογάν επιδιώκει να θρησκειοποιεί την ιστορία και να αναθεωρεί τα μακροχρόνια σύνορα, η Ελλάδα έχει δύο επιλογές: Να κάνει τη συζητήσει μόνο για το Αιγαίο ή να ρίξει το Χατάι -ένα έδαφος που προσάρτησε η Τουρκία μετά από ένα ψεύτικο δημοψήφισμα – στο τραπέζι.
Η Ελλάδα έχει πολλά πολιτικά και διπλωματικά βέλη στη φαρέτρα της, και ο Ερντογάν είναι γυμνός. Το ερώτημα για τους Έλληνες υπεύθυνους χάραξης πολιτικής είναι εάν το status quo είναι βιώσιμο και εάν οι διπλωματικές στρατηγικές που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μεταξύ των συμμάχων στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη είναι σχετικές με την πρόκληση που θέτει σήμερα η Τουρκία. Ειλικρινά, η απάντηση πρέπει να είναι προφανής.

Δ. Κόντης: Δίκαιο της Θάλασσας: οι πέντε επιλογές της Ελλάδας

Από
anixneuseis
-
2

του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη*

Το 1976, ο τότε υπουργός των Εξωτερικών της Τουρκίας İhsan Sabri Çağlayangil είχε αναφερθεί στα 3.054 νησιά του Αιγαίου, τα οποία και έδιναν το στρατηγικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα έναντι της Τουρκίας στο ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Ο τούρκος υπουργός είχε δηλώσει κατηγορηματικά στον τότε υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ Henry Kissinger, ότι η Άγκυρα δεν θα αποδεχόταν μια τουρκική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο, που θα περιοριζόταν σε μια στενή λωρίδα θάλασσας μεταξύ των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των μικρασιατικών ακτών.

Η λύση που είχε προτείνει ο Çağlayangil ήταν Ελλάδα και Τουρκία να αγνοήσουν τις διατάξεις του Δικαίου της Θάλασσας (ΔτΘ) του 1958 και να ξεκινήσουν πολιτικό διάλογο για τον διαμερισμό της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Επίσης ο Τούρκος υπουργός των εξωτερικών έθιξε το ζήτημα μιας πιθανής συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου με την Ελλάδα, γεγονός που χαροποίησε ιδιαίτερα τον Kissinger.[1]

Ένας παράγοντας που θα περιόριζε δραστικά τις τουρκικές βλέψεις στο Αιγαίο ήταν οι επερχόμενες μεταβολές στο ΔτΘ, που θα οδηγούσαν κάθε νησιωτικό σχηματισμό να δικαιούται δυνητικά έως 12 ν.μ.  Αιγιαλίτιδας Ζώνης, και έως 200 ν.μ. Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), μια καινοτόμα έννοια στο ΔτΘ, που εν τέλει θα επισκίαζε σε σπουδαιότητα την προϋπάρχουσα έννοια της υφαλοκρηπίδας.[2] Η ολοκλήρωση των διεργασιών του UNCLOS III το 1982 οδήγησε στην πανηγυρική δικαίωση των ελληνικών θέσεων, όπως αποτυπώθηκε στο άρθρο 121.2 αναφορικά με το νομικό καθεστώς των νησιών, το οποίο εξομοιώνει τις θαλάσσιες ζώνες των νησιών με αυτές των ηπειρωτικών ακτών.[3]

Η Ελλάδα κύρωσε το UNCLOS III με το Νόμο 2321/1995,[4] πράξη που οδήγησε στην τουρκική απειλή για πόλεμο (casus belli) στη περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει μονομερώς τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. Οι Τούρκοι κατανοούν από το 1974 ότι εφόσον η Ελλάδα διατηρεί στην κυριαρχία της τις αναρίθμητες νησίδες και βραχονησίδες, που βρίσκονται διάσπαρτες στο Αιγαίο, μπορεί να αποκτήσει ipso jure και το συντριπτικό ποσοστό των θαλασσίων ζωνών του Αρχιπελάγους, χωρίς να χρειαστεί να έρθει πρώτα σε μια συνεννόηση με την Άγκυρα ή να προσφύγει σε διεθνή διαιτησία. Ενδεικτικά, με μια επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο μέγιστο επιτρεπτό όριο των 12 ναυτικών μιλίων, η Ελλάδα αποκτά αυτομάτως την κυριαρχία του 71,5% του Αιγαίου ως χωρική θάλασσα.[5]

Ως αποτέλεσμα του δυσμενούς νομικού πλαισίου, που δημιουργήθηκε με την κύρωση του UNCLOS III  από τη συντριπτική πλειοψηφία των κρατών-μελών του ΟΗΕ, η προσπάθεια της Τουρκίας στράφηκε στο να εφεύρει τρόπους, ώστε να ακυρώσει την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου.

Το καινοφανές αυτό τουρκικό δόγμα αποτελείται από δύο συνιστώσες:

    1. Νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, των οποίων η κυριότητα δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες
    2. Σύνδεση Κυριαρχίας-Αποστρατιωτικοποίησης

Η ελληνική κυβέρνηση από το 2015 έχει δηλώσει στο Διεθνές Δικαστήριο να εξαιρεθούν τα ζητήματα κυριαρχίας,  αποστρατιωτικοποίησης και εύρους των χωρικών υδάτων/εναέριου χώρου από τη δικαιοδοσία του.[6]

Ως αποτέλεσμα, η διέξοδος της Χάγης πρακτικά παραμένει κλειστή, καθώς η Ελλάδα αναγνωρίζει μία και μοναδική διαφορά με την Τουρκία, τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ.

Ποιος είναι σήμερα ο στόχος της Άγκυρας; Ο Murat Sümer (Σουμέρ), πρώην επικεφαλής του ναυτικού τομέα του τουρκικού υπουργείου των Εξωτερικών, είναι κατηγορηματικός. Από τη στιγμή που το ζήτημα του καθορισμού της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου δεν έχει επιλυθεί από το 1974, η μόνη λύση είναι η συνεκμετάλλευση (Joint Development).[7]

Η άποψη αυτή είχε εκφραστεί αρχικά από τον αμερικανό καθηγητή του ΔτΘ Van Dyke το 2005:

Η καθυστέρηση στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, θα μπορούσε επίσης να επιτρέψει στην Τουρκία να προωθήσει  την ιδέα ότι οι περιοχές ανοικτής θάλασσας του Αιγαίου (high seas) είναι πλέον de facto ζώνες κοινής δικαιοδοσίας και ότι η Τουρκία έχει ιστορικά δικαιώματα σε αυτά τα ύδατα, που δεν μπορούν να αγνοηθούν σε μια μελλοντική οριοθέτηση.

Ως αποτέλεσμα ο Van Dyke είχε προτείνει συνεκμετάλλευση, ακόμα και αν αυτή θα ήταν αρχικά άτυπη.[8]

Ποιες είναι σήμερα οι επιλογές για την πολιτική της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία στο ζήτημα του Αιγαίου:

Αδράνεια: Με τη σημερινή επιλογή η Ελλάδα δεν θα καρπωθεί ποτέ αυτά που δικαιούται σύμφωνα με το ΔτΘ. Το αποτέλεσμα είναι μια άτυπη συνεκμετάλλευση- συνδιαχείριση του Αιγαίου με την Τουρκία, στην οποία η Άγκυρα θα έχει λόγο για οτιδήποτε συμβαίνει πέρα από τα έξι μίλια των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Σχόλιο: Μονιμοποίηση του μορατόριουμ του πρακτικού της Βέρνης, κάτι που πρακτικά συμβαίνει σήμερα και αποδεικνύεται καθημερινά από τα πρόσφατα περιστατικά (βλέπε θαλάσσια πάρκα και καλώδιο Κάσσου).

Πόλεμος: Από τη στιγμή που η Τουρκία δεν αποδέχεται τις ελληνικές θέσεις και το ΔτΘ, τις επιβάλουμε δια της βίας στην Άγκυρα.

Σχόλιο: Η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα, που σέβεται τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, δεν απειλεί τις γείτονες χώρες με casus belli, δεν εισβάλει σε τρίτες χώρες, με λίγα λόγια δεν είναι Τουρκία.

Πολιτικός Διάλογος: Πάγια τουρκική επιδίωξη από το 1974, ώστε το ζήτημα του Αιγαίου να μην διευθετηθεί βάσει του ΔτΘ. Επίσης, πάγια επιδίωξη της Ουάσιγκτον, στη λογική ότι όσο Ελλάδα και Τουρκία «συζητούν», δεν υφίσταται το ενδεχόμενο μιας ξαφνικής εμπλοκής στο Αιγαίο.

Σχόλιο: Εάν βρεθεί ελληνική κυβέρνηση που θα ενδώσει στις πιέσεις, οι Τούρκοι θα πάρουν στο Αιγαίο (και στην Ανατολική Μεσόγειο) περισσότερα από αυτά που θα έπαιρναν μέσω μιας Διεθνούς Διαιτησίας βάσει του ΔτΘ, του οποίου οι βασικές διατάξεις έχουν καταστεί εθιμικό δίκαιο.

Επέκταση στα 12 μίλια: Η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. λύνει μονομερώς το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, όχι όμως και της Ανατολικής Μεσογείου. Θεωρείται απίθανο ελληνική κυβέρνηση να προβεί σε μια τέτοια κίνηση χωρίς ισχυρές εγγυήσεις από τις ΗΠΑ, χωρίς τη συναίνεση της Ρωσίας, των χωρών του Ευξείνου Πόντου, αλλά και των χωρών-μελών της ΕΕ.

Σχόλιο: Η επέκταση στα 12 μίλια έχει συζητηθεί από το 1974. Θα πρέπει να εξεταστεί εάν η τότε αρνητική στάση της Διεθνούς Κοινότητας οφειλόταν στην στρατιωτική κυβέρνηση και στον δικτάτορα Ιωαννίδη και αν σήμερα η στάση της μπορεί ή έχει σε έναν βαθμό μεταβληθεί. Παραμένει ένα νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας, που απορρέει από το ΔτΘ, η εφαρμογή του όμως στην πράξη εμπεριέχει πολλές δυσκολίες, καθώς επίσης συνδέεται με το ζήτημα των Διεθνών Στενών, που θα προκύψουν στο Αιγαίο, στο οποίο οι ΗΠΑ δίνουν τεράστια έμφαση από το 1973. Το πρόβλημα που ανακύπτει είναι πώς θα εφαρμοστούν οι σχετικές διατάξεις του ΔτΘ περί «πλου διέλευσης» (transit passage).

Προσφυγή στη Χάγη: Η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο ήταν εξαρχής η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα και η επιλογή της κυβέρνησης Κωσταντίνου Καραμανλή. Σήμερα η Τουρκία αποδέχεται τη λύση της Χάγης, μόνο εάν η Ελλάδα αποδεχτεί να συζητήσει ζητήματα κυριαρχίας και αποστρατιωτικοποίησης.

Σχόλιο: Δεν υπάρχει ελληνική κυβέρνηση, που να αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας κίνησης, παρόλο που οι τουρκικές θέσεις είναι εξαιρετικά αδύνατες και ως προς το ζήτημα της κυριαρχίας των νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου, και ως προς τη σύνδεση κυριαρχίας-αποστρατιωτικοποίησης.

Συμπέρασμα: Όλες οι επιλογές είναι εξίσου δυσοίωνες. Στη λογική του «το μη χείρον βέλτιστον», η τελευταία επιλογή ίσως να είναι και η λιγότερο οδυνηρή, καθώς θα οδηγούσε σε πλήρη αιφνιδιασμό της Τουρκίας, ενώ ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ του Αιγαίου θα μετατρεπόταν και πάλι από πολιτικό σε καθαρά νομικό/ιστορικό ζήτημα.

*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι υποψήφιος διδάκτορας διπλωματικής ιστορίας της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ

[1] E. C. Keefer and L.W. Van Hook (επιμ.), 2007, Foreign Relations of the United States, 1969–1976, Volume XXX, Greece; Cyprus; Turkey, 1973–1976, Washington: United States Government Printing Office, Document 245. Memorandum of Conversation, New York, August 14, 1976, 10 a.m.

[2] Για τη σημασία της ΑΟΖ στο νέο ΔτΘ βλέπε Βενιαμίν Καρακωστάνογλου,1998, Η αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στο νέο Δίκαιο της Θάλασσας, Το νομικό καθεστώς με έμφαση στην αλιεία, Θεσσαλονίκη: ΑΠΘ, διδακτορική διατριβή (ελεύθερη πρόσβαση από το Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών)

[3] Καρακωστάνογλου 1998, σελ.378

[4] Νόμος 2321/1995 – ΦΕΚ 136/Α/23-6-1995, Κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της θάλασσας και της Συμφωνίας που αφορά την εφαρμογή του μέρους XI της Σύμβασης,

https://www.e-nomothesia.gr/diethneis-sunthekes/nomos-2321-1995-phek-136-a-23-6-1995.html

[5] Aggelos M. Syrigos and Thanos Dokos, 2020, Atlas of Greek-Turkish Relations, Athens: Kathimerini, σελ. 16

[6] ICJ, “Declarations recognizing the jurisdiction of the Court as compulsory”

https://www.icj-cij.org/declarations/gr

[7] Murat Sümer,2023, “Circumnavigating the Aegean question: Joint Development of the Aegean Sea by Greece and Türkiye”, PEACE & SECURITY – PAIX ET SÉCURITÉ INTERNATIONALES, EuroMediterranean Journal of International Law and International Relations (11)

[8] Van Dyke, J.M. 2005. “An Analysis of the Aegean Disputes under International Law,” Ocean Development & International Law 36 (1): 63-117, σελ. 101

Αποκαλύψεις από τον πρώην πρέσβη της Ελλάδας στο Κίεβο – Ο ΟΑΣΕ βοήθησε τους Ουκρανούς για επιθέσεις κατά Ρώσων

Από
anixneuseis
-
1
Σύμφωνα με τον Β. Μπορνόβα, ο ΟΑΣΕ «κάρφωσε» στους Ουκρανούς απόρρητες πληροφορίες  για τις θέσεις του ρωσικού στρατου.

Ο Βασίλειος Μπορνόβας, πρώην πρέσβης και μέλος της αποστολής του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), προχώρησε σε μια σοβαρή αποκάλυψη για τη δράση του Οργανισμού στην Ουκρανία.

Συγκεκριμένα, όπως είπε σε συνέντευξή του σύμφωνα με το Tass την Κυριακή 2 Μαρτίου 2024, παρατηρητές από τη διεθνή αποστολή του ΟΑΣΕ μετέδωσαν κρυφά απόρρητες πληροφορίες σχετικά με τη θέση των στρατιωτικών ρωσικών μονάδων στο Ντονμπάς και το Λουγκάνσκ στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (AFU).

Στη συνέχεια οι θέσεις των ρωσικών δυνάμεων δέχθηκαν αμέσως βομβαρδισμούς από την ουκρανική πλευρά. «Το θέμα που τράβηξε την προσοχή μου ήταν η χρήση απόρρητων πληροφοριών που εστάλησαν από παρατηρητές του ΟΑΣΕ σχετικά με θέσεις όπου βρίσκονταν όπλα στη ρωσική πλευρά της γραμμής επαφής στην ανατολική Ουκρανία.

Δεδομένου ότι αυτές οι θέσεις βομβαρδίστηκαν αμέσως από την ουκρανική πλευρά, ήταν προφανές ότι οι εκθέσεις των παρατηρητών διαβιβάστηκαν πρώτα στις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες», ανέφερε ο Μπορνόβας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, λόγω αυτών των επιθέσεων και της αντίδρασης σε αυτές από τους στρατιώτες του Λουγκάνσκ και του Ντονμπάς, χωριά στη γραμμή επαφής, όπου ζούσαν πολλοί Έλληνες, ερήμωσαν σχεδόν.

«Υπήρχαν επίσης πολύ σοβαρά προβλήματα με τους ουκρανούς στρατιωτικούς, που έφτασαν από τη Δυτική Ουκρανία και τους οποίους αντιμετώπισαν με μεγάλη προκατάληψη οι ντόπιοι ρωσόφωνοι Έλληνες», σημείωσε ο πρώην πρέσβης.

Τα προβλήματα, όπως είπε, «σχετίζονταν επίσης με την υποχρεωτική εκπαίδευση και χρήση της ουκρανικής γλώσσας και την παρεμπόδιση της εκπαίδευσης στα ρωσικά σε περιοχές που ήταν εξ ολοκλήρου ρωσόφωνες». «Δεν νομίζω ότι η Ουκρανία ενδιαφερόταν ποτέ να λύσει αυτό το πρόβλημα αθόρυβα», εξήγησε ο Μπορνόβας.

«Και πάλι, το πιο σοβαρό ζήτημα που πάντα ανησυχούσε τους Ρώσους ήταν η πιθανότητα να ενταχθεί η Ουκρανία στους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ και το 2021 έγινε περισσότερο από προφανές ότι εκεί πήγαιναν όλα, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις της Ρωσίας», είπε ο πρώην πρέσβης, εφιστώντας την προσοχή στις απαιτήσεις της Ρωσίας για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ να σταματήσουν να ενισχύουν τη δική τους ασφάλεια σε βάρος άλλων κρατών.

Αντίδραση από Ρωσία: «Διεθνής έρευνα τώρα για τη συνεργασία ΟΑΣΕ – Ουκρανών»

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, σημείωσε πως τα όσα αποκάλυψε ο Βασίλειος Μπορνόβας απαιτούν σοβαρή διερεύνηση.

«Αυτό δεν απαιτεί απλώς πολιτικές δηλώσεις, αλλά μια σοβαρή έρευνα! Η διαμαρτυρία για το πώς συνέβη αυτό υπό την προηγούμενη ηγεσία της Γραμματείας του ΟΑΣΕ δεν μετράει. Ο ΟΑΣΕ είναι υποχρεωμένος να απαντήσει αποτελεσματικά στις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν», τόνισε η Ζαχάροβα.

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: παρατηρήσεις και απορίες σχετικά με τη συνάντηση Τραμπ και Ζελένσκι

Από
anixneuseis
-
0
Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Θα μπορούσε ασφαλώς ο Τραμπ να είναι κάπως περισσότερο κόσμιος και κάπως λιγότερο απαράδεκτων διπλωματικών τρόπων. Αλλά, μάλλον δεν μπορούσε…..ή ορθότερα δεν ήθελε.

Τα είπαμε… η προϊούσα παρακμή της Δύσης δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει αξιόλογους υποψήφιους πλανητάρχες. Και μεταξύ των υποψηφίων ο Τραμπ υπερείχε αδιαμφισβήτητα. Και διότι ήταν εναντίον τού, χωρίς λόγο, πολέμου στην Ουκρανία, αλλά βέβαια και γιατί απήλλαξε την υφήλιο από μια μορφή καταστρεπτικής παγκοσμιοποίησης, ειδικά για την περίπτωση της Ελλάδας.

Ας μείνουμε λοιπόν, στα όσα είπε, αλλά και σε αυτά που δεν είπε, και πιθανότατα υπονοούσε ο πλανητάρχης. Ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία πρέπει να τελειώσει αν είναι δυνατόν αύριο, νομίζω ότι είναι σαφές και αποδεκτό για κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Έχουν δαπανηθεί αλύπητα 350 δισ. $ μόνο από πλευράς ΗΠΑ και όχι λιγότερα και από την απαράδεκτα αφελή και ξενοκίνητη ΕΕ, ενόσω ο ανεκδιήγητος Ζελένσκι απαιτεί και άλλα!!!!. Θεωρώ αστειότητα, όπως υποθέτω ότι έτσι εκλαμβάνεται και από κάθε σκεπτόμενο άτομο, η συχνά επαναλαμβανόμενη δήλωση Ζελένσκι, αλλά και ΕΕ ότι «πρέπει αυτός ο πόλεμος να κερδηθεί»! Προς Θεού, δηλαδή, πόσο κόκκο λογικής μπορεί να περιέχει μια τέτοια δήλωση;

Έχει, επιπλέον, απόλυτο δίκαιο (ανεξαρτήτως των μη παραδεκτών τρόπων του) ο Τραμπ, επιμένοντας ότι ο πόλεμος αυτός πρέπει «αύριο να τελειώσει»; Για να σταματήσει η αιμορραγία νεκρών και από τις δύο πλευρές, η συνέχιση της καταστροφής της Ουκρανίας, αλλά και το εξευτελιστικό τέλος της ΕΕ. Και, βέβαια, και για να μην προκληθεί ο Γ’ Παγκόσμιος, που με τις αλόγιστες κινήσεις ΕΕ και Ζελένσκι είναι προ των πυλών. Της ΕΕ, που αυτοπυρπολήθηκε, χάριν της «δημοκρατικής» Ουκρανίας. Χάριν της συνεχώς επικαλούμενης (αλλά στην πραγματικότητα ανύπαρκτης) δημοκρατίας, που ωστόσο δεν κατάφερε να φτάσει μέχρι την Κύπρο, που επί 50 χρόνια βρίσκεται κάτω από τουρκική εισβολή. Προφανώς, έχει, όπως φαίνεται, προτιμήσεις η δημοκρατία της ΕΕ. Να δούμε και τι θα κάνει η Ευρώπη στην προσεχή της σύσκεψη, αλλά και ο κ. Μητσοτάκης, που σίγουρα έλαβε το μήνυμα, για το ότι 80% και πλέον των Ελλήνων πιστεύει ότι η Κυβέρνηση συγκαλύπτει έγκλημα. Ίδωμεν, τι άλλο μας μέλλει να ζήσουμε.

Ωστόσο, θέλω να αναφερθώ σε ένα μεγάλο ερωτηματικό, σχετικά με το πώς και το γιατί ο Τραμπ χαϊδεύει τα αυτιά της Ρωσίας. Θα πρέπει να είναι σαφές ότι, εκτός του ότι ο Τραμπ προφανώς αναγνωρίζει, με τον τρόπο του, κάποιο δίκαιο στην αντίδραση της Ρωσίας αναφορικά με την αθέτηση των υποσχέσεων της Δύσης προς αυτήν, μετά τον Β΄Παγκόσμιο, σηματοδοτεί ίσως και κάτι ακόμη, πολύ σημαντικό, το χάδι προς τη Ρωσία. Συγκεκριμένα, την προετοιμασία μιας νέας παγκόσμιας τάξης, με τη Ρωσία εντός και την ΕΕ στην αποθήκη.

Το ερώτημά μου, ωστόσο, για το οποίο δεν έχω ακόμη ικανοποιητική απάντηση, αφορά την Κίνα και τους BRICS που το χάιδεμα της Ρωσίας απειλεί την παραμονή τους εκτός του νυμφώνα. Διερωτώμαι, αν η ικανοποίηση της Ρωσίας, από τη λύση της Ουκρανίας (που θα την είχε οπωσδήποτε, μετά όμως από χιλιάδες επιπλέον νεκρούς) θα είναι αρκετή για να εγκαταλείψει τους BRICS και κυρίως την Κίνα. Προς την οποίαν είχε δώσει όρκους αιώνιας φιλίας και απύθμενου μίσους εναντίον της Δύσης. Αυτό, κατά την άποψή μου είναι το κύριο θέμα, δεδομένου ότι από την έκβασή του θα εξαρτηθεί το μέλλον της υφηλίου, αλλά και της Ελλαδίτσας. Η μορφή, δηλαδή, που θα λάβει η νέα παγκόσμια τάξη!

newsbreak.gr

Η ΑΦΩΝΙΑ που έχει ονομαστεί «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ»

Από
anixneuseis
-
0

Λάμπρος Τζούμης 

Θέμα «τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη και τα Δωδεκάνησα», τα δικαιώματα των μελών της οποίας καταπατώνται από την Ελλάδα όπως ισχυρίστηκε στον ΟΗΕ, έθεσε ο Τούρκος υφυπουργός Εξωτερικών, Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι. Κάλεσε επίσης το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ να αναλάβει δράση για να διασφαλίσει ότι η «εθνοτική ταυτότητα» και τα δικαιώματα των «Τούρκων» εκεί γίνονται σεβαστά από την Ελλάδα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία διαστρεβλώνει τα καθοριζόμενα από συμφωνίες που η ίδια έχει υπογράψει αλλά το εντυπωσιακό είναι ότι δεν υπάρχει καμία αντίδραση από την Ελλάδα. Η αφωνία αυτή και η πολιτική του στρουθοκαμηλισμού απέναντι στην Τουρκία έχει ονομαστεί «στρατηγική ψυχραιμία».
Για το θέμα της μειονότητας να επισημάνουμε τα εξής :
– Σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης η μειονότητα στην Ελλάδα αναγνωρίζεται ως θρησκευτική (μουσουλμανική) και όχι ως εθνοτική (τουρκική). Προβλέπεται επίσης ότι το καθεστώς των Ελλήνων στην Τουρκία ήταν συμβατικά συνδεδεμένο με το αντίστοιχο της μειονότητας της Δ. Θράκης.
– Άρθρον 45 Συνθήκη Λωζάνης: «Τα αναγνωρισθέντα δια των διατάξεων του παρόντος Τμήματος δικαιώματα εις τας εν Τουρκία μη μουσουλμανικάς μειονότητας, αναγνωρίζονται επίσης υπό της Ελλάδος εις τας εν τω εδάφει αυτής ευρισκομένας μουσουλμανικάς μειονότητας».
– Η επιβολή του κεφαλικού φόρου από τις τουρκικές αρχές στους Έλληνες της Πόλης το 1943, η υποχρεωτική στρατολόγηση σε λόχους καταναγκαστικής εργασίας όλων των ανδρών από 18 έως 40 ετών, αλλά κυρίως τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου 1955 και το οργανωμένο πογκρόμ κατά του ελληνισμού, οδήγησαν στην εξαφάνιση της ελληνικής μειονότητας της Πόλης.
– Η ελληνική πλευρά ποτέ δεν ακολούθησε στο πλαίσιο μιας αυστηρής ερμηνευτικής νομικής επιχειρηματολογίας της συνθήκης της Λωζάνης και με συγκεκριμένες ενέργειες να φροντίσει για την προστασία των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
– Το 1930 στο πλαίσιο της επιδιωκόμενης φιλίας μεταξύ των δυο κρατών, ο Ε. Βενιζέλος υιοθέτησε μια αμφιλεγόμενη θέση και πρότεινε για νόμπελ ειρήνης το Μουσταφά Κεμάλ. Επίσης υπογράφηκε συμφωνία για ίδρυση του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, απόφαση που αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στις μετέπειτα εξελίξεις στο θέμα της μειονότητας και στη διευκόλυνση της πολιτικής διείσδυσης της Τουρκίας στην περιοχή. Μέχρι τότε στη Θράκη λειτουργούσε απλό διπλωματικό γραφείο, υπό την εποπτεία του τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη. Με την εγκατάστασή του, η Τουρκία ανέλαβε το ρόλο της Μητέρας Πατρίδας για τους μουσουλμάνους της περιοχής.
– Στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος», ο Αχμέτ Νταβούτογλου αναφέρει : «Οι βραχυπρόθεσμοι και μεσοπρόθεσμοι στόχοι της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στα Βαλκάνια είναι η ενίσχυση χωρών που διαβιούν μουσουλμανικές μειονότητες και η διαμόρφωση πλαισίου διεθνούς δικαίου για την ασφάλεια των εθνοτικών μειονοτήτων στην περιοχή. Στο νομικό αυτό πλαίσιο, η Τουρκία πρέπει να έχει συνεχώς για στόχο να εξασφαλίσει εγγυήσεις, οι οποίες θα της δώσουν τη δυνατότητα επέμβασης σε υποθέσεις που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες στα Βαλκάνια. Ως ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή, η επέμβαση στην Κύπρο, κατέστη δυνατόν να νομιμοποιηθεί, εντός ενός τέτοιου νομικού πλαισίου».
– Οι συνεχείς αναφορές Τούρκων αξιωματούχων περί τουρκικής μειονότητας στη Δ. Θράκη κατά παράβαση της συνθήκης της Λωζάνης με την οποία αναγνωρίζεται θρησκευτική και όχι εθνοτική μειονότητα εντάσσονται στο παραπάνω πλαίσιο παρέμβασης της Τουρκίας
– Τέλος να μην ξεχνάμε τα αναφερόμενα στη Διακήρυξη του Μουσταφά Κεμάλ, που περιλαμβάνεται στον εθνικό όρκο του 1920 : «Σκοπός μας είναι η Δυτική Θράκη να παραμείνει στα τουρκικά χέρια σαν ενιαίο σύνολο και σε κατάλληλο χρόνο και ευκαιρία να ενωθεί με την Μητέρα Πατρίδα. Εμείς δεν μπορούμε να δεχθούμε την απαλλοτρίωση του τουρκικού αυτού τμήματος. Οι δυτικοθρακιώτες αδελφοί μας, σε πρώτο βήμα, πρέπει να αγωνιστούν για να κερδίσουν την ανεξαρτησία και αυτονομία της Δυτικής Θράκης».
*Απο την σελίδα του κ. Λάμπρου Τσούμη στο fb

Ουκρανία: Συμμαχία των προθύμων ανακοίνωσε το Λονδίνο – Να φύγει ο Ζελένσκι λένε Αμερικανοί

Από
anixneuseis
-
3
epa11932879 Britain's Prime Minister Kier Starmer (L) greets the President of Ukraine Volodymyr Zelensky (R) ahead of a bilateral meeting, outside 10 Downing Street in London, Britain, 01 March 2025. EPA/NEIL HALL

02/03/2025

EPA/NEIL HALL
Την άμεση ανάγκη να επανεξοπλιστεί η Ευρώπη εξέφρασε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μετά το τέλος της Συνόδου του Λονδίνου για την Ουκρανία, η οποία κράτησε πάνω από δυο ώρες. Στη Σύνοδο του Λονδίνου για την Ουκρανία συζητήθηκε η στρατηγική που θα ακολουθηθεί απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ αλλά και στη Ρωσία, με την ντερ Λάιεν να ζητά άμεσα επανεξοπλισμό της Ευρώπης.

Η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να επανεξοπλιστεί και πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη δημοσιονομικός χώρος για να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες, δήλωσε σήμερα η πρόεδρος της Κομισιόν μετά τη σύνοδο του Λονδίνου για τη στήριξη της Ουκρανίας. Η ντερ Λάιεν είπε ότι η Ευρώπη πρέπει να δείξει στις ΗΠΑ ότι είναι έτοιμη να υπερασπιστεί τη δημοκρατία. «Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ανεπαρκών επενδύσεων, είναι πλέον υψίστης σημασίας να αυξηθούν οι αμυντικές επενδύσεις για παρατεταμένο χρονικό διάστημα», είπε σε δημοσιογράφους μετά τη σύνοδο συμμάχων του Κιέβου στο Λονδίνο. «Τα κράτη μέλη χρειάζονται περισσότερο δημοσιονομικό χώρο για να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες», συμπλήρωσε. Τόνισε ότι θα παρουσιάσει «ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης» στην έκτακτη σύνοδο κορυφής της ΕΕ για την άμυνα την ερχόμενη Πέμπτη.

Συμμαχία των προθύμων, προκειμένου να υπάρξει ειρήνευση στην Ουκρανία ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, στις επίσημες ανακοινώσεις μετά τη σύνοδο του Λονδίνου. Όπως είπε «Βρετανία, Γαλλία, Ουκρανία και άλλες χώρες θα καταρτίσουν σχέδιο για ειρήνευση και θα το συζητήσουν με τις ΗΠΑ». Παράλληλα ανακοίνωσε συμφωνία για δάνειο 1,6 δισ. λιρών στην Ουκρανία προκειμένου το Κίεβο να αποκτήσει 5.000 αντιαεροπορικούς πυραύλους. Στόχος μας, είπε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, είναι «να βάλουμε την Ουκρανία σε ισχυρή θέση, ώστε να μπορεί να διαπραγματευτεί από τη θέση του δυνατού».

Σύμφωνα με τον Στάρμερ στη Σύνοδο του Λονδίνου αποφασίστηκαν τέσσερα βήματα:

  • Να συνεχιστεί η ροή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία για όσο είναι σε εξέλιξη ο πόλεμος και η αύξηση της οικονομικής πίεσης στη Ρωσία.
  • Οποιαδήποτε βιώσιμη ειρήνη θα πρέπει να διασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και την ασφάλειά της, και η Ουκρανία πρέπει να είναι σε κάθε διαπραγμάτευση για συμφωνία ειρήνευσης.
  • Αν υπάρξει συμφωνία για ειρήνη, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα διασφαλίσουν ότι θα αποτρέψουν κάθε μελλοντική εισβολή από τη Ρωσία.
  • Θα υπάρξει συμμαχία των προθύμων για την προστασία της Ουκρανίας και τη διασφάλιση της ειρήνης στη χώρα.

Όπως είπε, επίσης, υπήρξε συμφωνία για νέα συνάντηση των 15 ηγετών «πολύ σύντομα» για την πρόοδο των αποφάσεων αυτών. «Είμαστε σε σταυροδρόμι της ιστορίας σήμερα. Αυτή δεν είναι ώρα για συζητήσεις αλλά ώρα για πράξεις». «Ελπίζω να ξέρετε ότι όλοι όσοι είμαστε εδώ είμαστε στο πλευρό σας και στο πλευρό του ουκρανικού λαού για όσο χρειαστεί» είπε ο Στάρμερ στον παρόντα στη σύνοδο, Ζελένσκι, στην έναρξη της. Η Ευρώπη βιώνει μια «μοναδική στιγμή» για την ασφάλειά της, δήλωσε σήμερα ο Βρετανός πρωθυπουργός, ανοίγοντας τη σύνοδο.

«Συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα γιατί αυτή είναι μια μοναδική στιγμή για την ασφάλεια της Ευρώπης και πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε», δήλωσε ο Στάρμερ, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι η Ευρώπη καλείται να ανταποκριθεί σε μια πρόκληση που κάθε γενιά συναντά μια φορά. Η εξεύρεση μιας σωστής λύσης για την Ουκρανία «είναι καθοριστικής σημασίας για την ασφάλεια κάθε χώρας εδώ και πολλών άλλων επίσης», πρόσθεσε ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Βαρύ το κλίμα για τον Ζελένσκι στις ΗΠΑ

Ανώτατοι αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης, μαζί με τον Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων δήλωσαν σήμερα ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν Ουκρανό πρόεδρο που είναι πρόθυμος να εξασφαλίσει μια διαρκή ειρήνη με τη Ρωσία, λέγοντας ότι δεν είναι σαφές ότι ο Ζελένσκι ως πρόεδρος είναι έτοιμος για αυτό. Ο Αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο τόνισε πως ο Ζελένσκι έχει βλάψει τις διαπραγματεύσεις για τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία. Μάλιστα ο Ρούμπιο μιλώντας στην εκπομπή “This Week” του τηλεοπτικού δικτύου ABC, αποκάλυψε πως δεν έχει καμία επικοινωνία με τον Ζελένσκι μετά την επεισοδιακή συνάντηση του Ουκρανού προέδρου με τον Τραμπ.

Ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε την Κυριακή ότι ο πρόεδρος Τραμπ και η κυβέρνησή του θα συνεργαστούν εκ νέου με τους Ουκρανούς αξιωματούχους «όταν είναι έτοιμοι να κάνουν ειρήνη». Ακόμη είπε πως στόχος του Τραμπ είναι να δει αν υπάρχει τρόπος να τερματιστεί το «αιματηρό αδιέξοδο» μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας και αυτό περιλαμβάνει συνεργασία με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και όχι να τον προσβάλει ή να είναι ανταγωνιστικός.

«Προσπαθεί να φέρει τη Ρωσία στο τραπέζι για να δει αν υπάρχει τρόπος να τερματιστεί αυτή η σύγκρουση», δήλωσε ο Ρούμπιο για τον Τραμπ. «Αυτή είναι η κεντρική του εστίαση». «Ο μόνος τρόπος για να τελειώσει είναι αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν έρθει σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων και αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος Τραμπ είναι το μόνο πρόσωπο στη γη που έχει οποιαδήποτε πιθανότητα να τον φέρει σε ένα τραπέζι για να δει τι είναι αυτό για το οποίο θα ήταν πρόθυμος να τερματίσει τον πόλεμο», δήλωσε ο κ. Ρούμπιο. «Τώρα, ίσως οι αξιώσεις τους ή αυτό που θέλουν, οι απαιτήσεις τους να είναι παράλογες. Δεν ξέρουμε».

Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου Μάικλ Γουόλτς τόνισε ότι η Ουάσινγκτον θέλει να εξασφαλίσει μια μόνιμη ειρήνη μεταξύ Μόσχας και Κιέβου που περιλαμβάνει εδαφικές παραχωρήσεις, με αντάλλαγμα εγγυήσεις ασφαλείας υπό την ηγεσία της Ευρώπης. Σε ερώτηση που δέχθηκε, μιλώντας στην εκπομπή “State of the Union” του CNN, αν ο Τραμπ θέλει ο Ζελένσκι να παραιτηθεί από πρόεδρος της Ουκρανίας, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας απάντησε: «Χρειαζόμαστε έναν ηγέτη με τον οποίο μπορούμε να διαπραγματευτούμε, να διαπραγματευτεί στο τέλος με τους Ρώσους και να τερματίσει αυτόν τον πόλεμο». «Αν γίνει σαφές ότι προσωπικά ή πολιτικά κίνητρα του προέδρου Ζελένσκι διαφέρουν από τον τερματισμό των μαχών στη χώρα του, τότε νομίζω ότι έχουμε πραγματικό πρόβλημα… Δεν ήταν σαφές για μας ότι ο πρόεδρος Ζελένσκι ήταν έτοιμος να διαπραγματευτεί και με καλή πίστη για το τέλος αυτού του πολέμου», είπε ο Γουόλτς.

Παράλληλα διέψευσε κάθε έννοια ενέδρας που στήθηκε εναντίον του Ουκρανού προέδρου στο επεισόδιο της Παρασκευής στο Οβάλ Γραφείο και επανέλαβε ότι ο τερματισμός του πολέμου θα απαιτήσει «εδαφικές παραχωρήσεις» από την Ουκρανία. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάικ Τζόνσον πρότεινε ότι ένας διαφορετικός ηγέτης μπορεί να είναι απαραίτητος για την Ουκρανία αν ο Ζελένσκι δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των ΗΠΑ.

«Κάτι πρέπει να αλλάξει. Είτε πρέπει να συνέλθει και να επιστρέψει στο τραπέζι δείχνοντας ευγνωμοσύνη, είτε κάποιος άλλος πρέπει να ηγηθεί της χώρας να το κάνει αυτό», τόνισε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος της Βουλής στην εκπομπή “Meet the Press” του NBC. Αποτέλεσμα της έντονης αντιπαράθεσης την Παρασκευή στο Οβάλ Γραφείο, μια συμφωνία μεταξύ Κιέβου και Ουάσινγκτον για την αμερικανική πρόσβαση στα ουκρανικά ορυκτά δεν υπεγράφη και οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία αυτή πάγωσαν.

Αμέσως μετά τον καυγά στον Λευκό Οίκο, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ δήλωσε: «Ο Ζελένσκι είτε πρέπει να αλλάξει ριζικά τη στάση του ή να φύγει». Η Δημοκρατική γερουσιαστής Έιμι Κλόμπουτσαρ δήλωσε στο “This Week” “συγκλονισμένη” από τη σύγκρουση στο Οβάλ Γραφείο, τονίζοντας ότι η ίδια συναντήθηκε με τον Ζελένσκι πριν πάει στον Λευκό Οίκο την Παρασκευή και ότι εκείνος ήταν ενθουσιασμένος που θα υπογράψει τη συμφωνία για τα ορυκτά. «Υπάρχει ακόμα ένα άνοιγμα εδώ», για μια ειρηνευτική συμφωνία, είπε.

Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι ο Έλον Μασκ συμφωνεί με την άποψη να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ! «Συμφωνώ», ήταν το σχόλιο που έκανε ο μεγιστάνας σε ανάρτηση του χρήστη Gunther Eagleman που έγραφε: «Είναι ώρα να φύγουμε από το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ» παραθέτοντας μία εικόνα του γερουσιαστή Μάικ Λι ο οποίος τάχθηκε υπέρ της αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με το FoxNews, ο Λι έχει ασκήσει κριτική στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, χαρακτηρίζοντάς την ως «μια εξαιρετική συμφωνία για την Ευρώπη», αλλά «μια κακή συμφωνία για την Αμερική». Ο Gunther Eagleman είναι ένθερμος υποστηρικτής του MAGA (Make America Great Again), ο οποίος είναι γνωστός για τη σταθερή προσήλωσή του στον Τραμπ. Σε άλλη του ανάρτηση, ο Μασκ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Ζελένσκι.

Ποιοι μετείχαν στην Σύνοδο

Από την πλευρά του ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, σε ανάρτησή του λίγο πριν την έναρξη της συνόδου επισήμανε τρία σημεία στα οποία θα πρέπει να επικεντρωθούν οι συνομιλίες:

  • Να στηρίξουμε σήμερα την Ουκρανία. Όλη η Ευρώπη πρέπει να δώσει περισσότερα.
  • Όλοι θέλουμε μια συμφωνία ειρήνευσης και αυτή πρέπει να είναι βιώσιμη. Η Ευρώπη κάνει βήματα μπροστά γι’ αυτό.
  • Για να διατηρήσουμε το ΝΑΤΟ δυνατό, η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες».

Υπενθυμίζεται ότι ο Ουκρανός πρόεδρος, τον οποίο χειροκρότησαν δεκάδες άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από την Ντάουνινγκ Στριτ, είχε χθες στο Λονδίνο θερμή συνομιλία με τον Βρετανό πρωθυπουργό, ο οποίος τον διαβεβαίωσε για την «απόλυτη αποφασιστικότητα» της Βρετανίας να στηρίξει το Κίεβο έναντι της ρωσικής εισβολής. Στη συνέχεια Λονδίνο και Κίεβο υπέγραψαν συμφωνία για ένα δάνειο ύψους 2,26 δισ. λιρών (περίπου 2,74 δισεκ. ευρώ) προκειμένου να υποστηριχθούν οι αμυντικές ικανότητες της Ουκρανίας, το οποίο θα αποπληρωθεί μέσω των κερδών από τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία. «Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή όπλων στην Ουκρανία», δήλωσε ο Ζελένσκι σε ανάρτησή του στο Telegram στην οποία πρόσθεσε ότι «είναι ευγνώμων προς την κυβέρνηση και τον λαό της Βρετανίας».

Nα καταρτίσουν σχέδιο εκεχειρίας για να το παρουσιάσουν στις ΗΠΑ συμφώνησαν Βρετανία, Γαλλία και Ουκρανία. Τη σχετική απόφαση ανακοίνωσε προηγουμένως ο Βρετανός πρωθυπουργός. Ο Στάρμερ σημείωσε ότι το σχέδιο προέκυψε μετά από συνομιλίες μεταξύ των ηγετών των τεσσάρων χωρών, μετά το θερμό επεισόδιο στο Λευκό Οίκο ανάμεσα στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο Στάρμερ δήλωσε στο BBC ότι πιστεύει πως ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί μια διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία, ενώ επανέλαβε ότι θα χρειαστούν αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας για να τη διατηρήσουν.

Αρχικά, ο Στάρμερ τόνισε τις τρεις βασικές προϋποθέσεις για μια διαρκή και βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία, που περιλαμβάνουν αρχικά ισχυρές ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις για να πολεμήσουν σε περίπτωση που «σπάσει» μελλοντικά μια δυνητική εκεχειρία και που θα προσφέρουν στο Κίεβο ένα ισχυρό διαπραγματευτικό “εργαλείο”. Επίσης, χρειάζονται εγγυήσεις ασφαλείας με ευρωπαϊκή παρουσία και τέλος οι ΗΠΑ να παίξουν έναν ρόλο backstop, δηλαδή μια λύση τελευταίας ανάγκης για την διασφάλιση της ειρηνευτικής συμφωνίας, με άλλα λόγια μια ακόμα δικλείδα ασφαλείας με την απαιτούμενη αποτρεπτική ισχύ απέναντι στην Ρωσία.

Έπειτα από τις συνομιλίες που είχε ο Στάρμερ με Τραμπ, Ζελένσκι, και Μακρόν δήλωσε: «Συμφωνήσαμε η Βρετανία μαζί με τη Γαλλία και ίσως μία ή δύο άλλες χώρες να συνεργαστούν με την Ουκρανία πάνω σε ένα σχέδιο για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Στη συνέχεια θα συζητήσουμε το σχέδιο αυτό με τις ΗΠΑ… Πάντα ήμουν ξεκάθαρος ότι θα χρειαστούμε την αμερικανική κάλυψη, διότι δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν εγγυήσεις (σ.σ. για την ειρήνη) χωρίς αυτή», εκτίμησε μιλώντας στο BBC. Εξάλλου, ο Στάρμερ δήλωσε ότι είναι πεπεισμένος πως ο Τραμπ θέλει να επιτευχθεί ειρήνη που θα διαρκέσει στην Ουκρανία, παρά την έντονη αντιπαράθεση που είχε την Παρασκευή με τον Ζελένσκι.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός σχολίασε ότι ένιωσε άβολα καθώς παρακολουθούσε τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου με τον Ουκρανό ομόλογό του στον Λευκό Οίκο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τραμπ ζήτησε από τον Ζελένσκι να αποχωρήσει αφού τον κατηγόρησε ότι είναι αγνώμων προς τις ΗΠΑ για τη βοήθεια που έχουν προσφέρει στη χώρα του. Την ίδια στιγμή, η Πολωνία υποστηρίζει την πρόταση της πρωθυπουργού της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι για την οργάνωση μιας διάσκεψης ΗΠΑ-Ευρώπης, δήλωσε σήμερα ο Τουσκ, πριν από τη διάσκεψη των Ευρωπαίων ηγετών που θα συζητήσουν ένα σχέδιο ειρήνευσης για την Ουκρανία. Η Μελόνι δήλωσε την Παρασκευή ότι η Ιταλία θα μπορούσε να προτείνει στους εταίρους της την άμεση διεξαγωγή μιας διάσκεψης με τη συμμετοχή των ΗΠΑ και ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και συμμάχων για να συζητήσουν το «πως θα αντιμετωπίσουν τις μεγάλες προκλήσεις του σήμερα, αρχής γινομένης από την Ουκρανία».

Δηλώσεις Λαβρόφ

Ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σχολίασε σήμερα θετικά τον ρεαλιστικό στόχο του Αμερικανού προέδρου για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, επιπλήττοντας ωστόσο, την Ευρώπη που επιδιώκει τη συνέχιση της πολεμικής διαμάχης, μετέδωσαν τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων. «Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πραγματιστής. Το σύνθημά του είναι η κοινή λογική. Αυτό, είναι πλέον εμφανές σε όλους, σημαίνει μετάβαση σε έναν διαφορετικό τρόπο διακυβέρνησης. Ωστόσο, ο στόχος παραμένει ο ίδιος: MAGA (Make America Great Again). Τώρα έχει ένα νέο καπέλο με το σύνθημα: “Ό,τι υποσχέθηκε ο Ντόναλντ Τραμπ, το έκανε”. Αυτό προσδίδει μια ζωντανή, ανθρώπινη διάσταση στην πολιτική. Γι’ αυτό είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση πολιτικού», δήλωσε ο Ρώσος υπουργός σε συνέντευξή του στον όμιλο μέσων ενημέρωσης “Krasnaya Zvezda”.

slpress.gr

Οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν την επαναλειτουργία του Nord Stream 2!

Από
anixneuseis
-
0

02/03/2025

Ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των Financial Times, το οποίο εφόσον ισχύει θα αλλάξει εκ νέου το ενεργειακό παιχνίδι στην Ευρώπη, δείχνει πως Ουάσιγκτον και Μόσχα σχεδιάζουν την επανεκκίνηση του αγωγού Nord Stream 2 με τη στήριξη Αμερικανών επενδυτών.

Τη συμφωνία αυτή, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, «τρέχει» ένας πρώην κατάσκοπος της Στάζι και στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ματίας Βάρνιγκ, ο οποίος μέχρι το 2023 διηύθυνε τη μητρική εταιρεία του Nord Stream 2 για τον ελεγχόμενο από το Κρεμλίνο γίγαντα φυσικού αερίου Gazprom.

Το σχέδιο αυτό άρχισε να υλοποιείται την επομένη της επανεκλογής Τραμπ και περιελάμβανε την προσέγγιση της ομάδας του Αμερικανού προέδρου μέσω επιχειρηματιών των ΗΠΑ. Δεν είναι μόνο η μεσολάβηση των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και η θέληση της νέας κυβέρνησης για εμβάθυνση των οικονομικών δεσμών μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Σύμφωνα με αξιωματούχους στην Ουάσινγκτον που επικαλούνται οι Financial Times, ορισμένα εξέχοντα στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ γνωρίζουν την πρωτοβουλία για την προσέλκυση Αμερικανών επενδυτών και τη βλέπουν ως μέρος της προσπάθειας για την ανοικοδόμηση των σχέσεων με τη Μόσχα.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, επικαλούμενη ένα πρόσωπο με άμεση γνώση των συνομιλιών, μια κοινοπραξία επενδυτών υπό την ηγεσία των ΗΠΑ έχει καταρτίσει ήδη το περίγραμμα της συμφωνίας.

Ανώτεροι αξιωματούχοι της ΕΕ έλαβαν γνώση των ρωσοαμερικανικών συζητήσεων για τον Nord Stream 2 τις τελευταίες εβδομάδες και δεν κρύβουν την έντονη ανησυχία τους. Όπως είναι γνωστό, ένας από τους δύο αγωγούς του Nord Stream 2 ανατινάχθηκε σε επιθέσεις δολιοφθοράς τον Σεπτέμβριο του 2022, οι οποίες κατέστρεψαν και τους δύο αγωγούς του παλαιότερου αδελφού έργου Nord Stream 1. Ο άλλος αγωγός Nord Stream 2, ο οποίος έχει ετήσια χωρητικότητα 27,5 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου, είναι άθικτος αλλά δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ.

Το σχέδιο για την επανεκκίνηση του αγωγού Nord Streem 2 θα έδινε θεωρητικά στις ΗΠΑ μια τεράστια επιρροή στον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης, ανέφεραν στην εφημερίδα Ευρωπαίοι αξιωματούχοι καθώς οι χώρες της ΕΕ προχώρησαν στον τερματισμό της εξάρτησής τους από το ρωσικό φυσικό αέριο μετά την εισβολή.

Σε κάθε περίπτωση πάντως τα εμπόδια για την υλοποίησή του είναι ακόμη πολλά και σημαντικά. Θα απαιτούσε από τις ΗΠΑ να άρουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, από τη Ρωσία να συμφωνήσει να συνεχίσει τις πωλήσεις που διέκοψε κατά τη διάρκεια του πολέμου και από τη Γερμανία να επιτρέψει τη ροή του φυσικού αερίου προς κάθε πιθανό αγοραστή στην Ευρώπη.

«Οι ΗΠΑ θα έλεγαν: «Λοιπόν, τώρα η Ρωσία θα είναι αξιόπιστη, επειδή οι αξιόπιστοι Αμερικανοί είναι στη μέση»», δήλωσε στην εφημερίδα ένας πρώην ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος γνώριζε κάποιες από τις προσπάθειες σύναψης συμφωνίας. Οι Αμερικανοί επενδυτές θα εισέπρατταν «χρήματα για το τίποτα», πρόσθεσε.

Πρόσφατα, ο πρόεδρος της Ρωσίας, είχε μιλήσει για τα οικονομικά οφέλη που, θα μπορούσαν να αποκομίσουν οι ΗΠΑ με το Κρεμλίνο σε περίπτωση διευθέτησης στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι «αρκετές εταιρείες» βρίσκονται ήδη σε επαφή για πιθανές συμφωνίες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Nord Stream 2 AG, η μητρική εταιρεία του αγωγού με έδρα την Ελβετία, ανέστειλε τον Ιανουάριο την διαδικασία πτώχευσης κατά τουλάχιστον τέσσερις μήνες.

Σύμφωνα με δικαστικό έγγραφο που επικαλούνται οι FT, ο μέτοχος του Nord Stream 2 – η Gazprom – υποστήριξε ότι η νέα κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ καθώς και οι γερμανικές εκλογές τον Φεβρουάριο του 2025, «πιθανώς μπορούν να έχουν σημαντικές συνέπειες στις συνθήκες του Nord Stream 2» ώστε να δικαιολογείται η καθυστέρηση. Η εισήγηση επεσήμανε τις «πολύπλοκες γεωπολιτικές υποθέσεις» και το καθεστώς κυρώσεων.

Ο ίδιος ο Ματίας Βάρνιγκ μιλώντας στους Financial Times αρνήθηκε ότι «συμμετείχε σε συζητήσεις με Αμερικανούς πολιτικούς ή εκπροσώπους επιχειρήσεων» ενώ ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Πούτιν, δήλωσε ότι δεν έχει καμία πληροφορία για συνομιλίες σχετικά με τον αγωγό. Σιγή ιχθύος τήρησε και η Gazprom η οποία αρνήθηκε να κάνει το οποιοδήποτε σχόλιο για την υπόθεση.

Ο Βάρνιγκ, 69 ετών, έχει πει ότι έγινε στενός φίλος του Πούτιν τη δεκαετία του 1990 μετά το άνοιγμα των γραφείων της Dresdner Bank στην Αγία Πετρούπολη. Ο Πούτιν, ο οποίος μιλάει άπταιστα γερμανικά, δίδαξε στα παιδιά του Βάρνιγκ να κάνουν σκι στο Νταβός και τον προσκάλεσε στην κηδεία του πατέρα του, σύμφωνα με συνέντευξη του πρώην αξιωματικού της Στάζι στην εφημερίδα Die Zeit το 2023.

slpress.gr

1...876877878...3,038Σελίδα 877 από 3,038