Αρχική Blog Σελίδα 841

Αφού έζησαν 35 χρόνια στις ΗΠΑ και μεγάλωσαν 3 κόρες, Αμερικανές, απελάθηκαν στην Κολομβία -Τα παιδιά τους έμειναν πίσω

0

 

Το ζευγάρι από την Κολομβία που απελάθηκε από τις ΗΠΑ
27/03/2025  08:18
Μία απίστευτη περιπέτεια περνά μια οικογένεια που μετά από 35 χρόνια στις ΗΠΑ απελάθηκε στην Κολομβία.

Η Γκλάντις και ο Νέλσον Γκονζάλες ζούσαν στη Καλιφόρνια από το 1989 όπου απέκτησαν 3 κόρες, οι οποίες έχουν και την Αμερικανική υπηκοότητα. Ομως απελάθηκαν μαζί με τους γονείς τους, οι οποίοι όπως αποδείχθηκε, δεν είχαν νόμιμη άδεια παραμονής.

Το ζευγάρι διοργάνωνε μαθήματα Βίβλου στην εκκλησία τους στη νότια Καλιφόρνια και προσέφερε εθελοντική εργασία σε συσσίτια κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19.

«Για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, έχτισαν μια ζωή εδώ: ανέθρεψαν τρεις κόρες, συνέβαλαν στην κοινότητά τους και πρόσφατα καλωσόρισαν το πρώτο τους εγγόνι», έγραψε η κόρη τους, Στέφανι Γκονζάλες, σε μια σελίδα GoFundMe για την οικογένεια. «Τώρα, τους αντιμετωπίζουν σαν εγκληματίες».

Τον περασμένο μήνα, οι γονείς εμφανίστηκαν στο δικαστήριο μετανάστευσης στη Σάντα Άνα, όπως έκαναν από το 2000, ανέφερε η ίδια στο CNN.

«Η παρουσία τους κάθε χρόνο ήταν υποχρεωτική και μετά έμεναν ελεύθεροι. Ωστόσο τον προηγούμενο μήνα, τους πέρασαν χειροπέδες και τέθηκαν υπό κράτηση. Τρεις εβδομάδες μετά απελάθηκαν στην Κολομβία.

«Δεν περιμέναμε να συλληφθούν και να κρατηθούν. Και πάλι, αυτό δεν είναι πλέον μοναδικό για αυτούς. Συμβαίνει σε όλη τη χώρα», ανέφερε μία εκ των παιδιών τους στο CNN.Οι Γκονζάλες πέρασαν πολλά χρόνια αναζητώντας έναν νόμιμο δρόμο για την απόκτηση υπηκοότητας, πλήρωναν τους φόρους τους και δεν είχαν ποτέ προβλήματα με τον νόμο.

ΗΠΑ: Επεσαν θύμα απάτης στην προσπάθεια για άσυλο
Δεν τους άφησαν καν να αποχαιρετήσουν τα παιδιά τους.

«Έπρεπε να πάμε να παραλάβουμε το αυτοκίνητό τους από το πάρκινγκ και δεν μπορέσαμε καν να τους αποχαιρετήσουμε», είπε η Στέφανι.

«Έψαχναν έναν τρόπο να νομιμοποιήσουν την κατάστασή τους με τις επιλογές που υπήρχαν τη δεκαετία του ’90. Δυστυχώς, έπεσαν θύματα εκμετάλλευσης από επιτήδειους της μετανάστευσης».

Για πάνω από δύο δεκαετίες, το ζευγάρι ήταν υπό καθεστώς εποπτείας και έπρεπε να παρουσιάζεται στις αρχές τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.

Το ζευγάρι φτάνοντας στις ΗΠΑ είχε κάνει αίτηση ασύλου, ωστόσο έπεσε θύμα απάτης από τον αρχικό του δικηγόρο.

«Ο νόμος περί μετανάστευσης ήταν γεμάτος απάτες στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές της δεκαετίας του ’90, και οι επόμενοι δικηγόροι των γονιών μου αποδείχθηκαν ανίκανοι. Το πρόβλημα είναι το σύστημα μετανάστευσης, όχι οι γονείς μου» πρόσθεσε η Στέφανι που είπε πως δεν θέλει να εγκαταλείψει τις ΗΠΑ, όπως και οι αδελφές της.

«Οι γονείς μου αγαπούσαν αυτή τη χώρα, θυσίασαν όλα τα χρήματά τους για να αποκτήσουν υπηκοότητα, αλλά το σύστημα τους πρόδωσε. Το λιγότερο που θα μπορούσαν να έχουν, ήταν η αξιοπρέπεια να κανονίσουν τις υποθέσεις τους και να φύγουν με δική τους πρωτοβουλία, αντί να καταλήξουν σε ένα κέντρο κράτησης που δεν είναι τίποτα άλλο από φυλακή» πρόσθεσε η κόρη τους.

Να σημειωθεί πως σύμφωνα με το CNN, η κράτησή τους διήρκεσε περίπου τρεις εβδομάδες σε διάφορα κέντρα κράτησης στις πολιτείες Καλιφόρνια, Αριζόνα και Λουιζιάνα από… κυβερνητικό λάθος και συγκεκριμένα γιατί το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας έχασε τα διαβατήριά τους…

Προς το παρόν ζουν στη Κολομβία όπου τα παιδιά τους μέσω εράνου κατάφεραν να μαζέψουν 65.000 δολάρια για να τους βοηθήσουν να χτίσουν εκεί τη ζωή τους, ελπίζοντας μια μέρα να επιστρέψουν στις ΗΠΑ.

Το ζευγάρι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες για τουλάχιστον 10 χρόνια, λόγω ενός νόμου του 1996 που ορίζει ότι οποιοσδήποτε έχει παραμείνει παράνομα στη χώρα για έναν χρόνο ή περισσότερο και δεν συμμορφώθηκε με εντολή εθελοντικής αποχώρησης, υπόκειται σε απαγόρευση εισόδου.

Οι Τουρκικές Αγορές Σταθεροποιούνται με τη Στήριξη Τραμπ και τη Σκληρή Ρητορική της Κεντρικής Τράπεζας

0

 

Ρεπορτάζ: Kerim Karakaya, Tugce Ozsoy, Asli Kandemir και Beril Akman – Bloomberg

Φωτογραφία: Mehmet Simsek

Οι τουρκικές χρηματοπιστωτικές αγορές έδειξαν σημάδια σταθεροποίησης, μετά τη δημόσια στήριξη του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, προς τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και τη δέσμευση της κεντρικής τράπεζας να προχωρήσει σε περαιτέρω σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής, εφόσον κριθεί απαραίτητο.

Την Τετάρτη, η λίρα κατέγραψε οριακή μεταβολή έναντι του δολαρίου, ενώ το χρηματιστήριο και τα κρατικά ομόλογα υποχώρησαν μετά την πρόσφατη ανοδική αντίδραση. Παρότι η αγορά δείχνει να ηρεμεί έπειτα από τη μαζική έξοδο ξένων κεφαλαίων της προηγούμενης εβδομάδας, που προκλήθηκε από τις διώξεις της αντιπολίτευσης, οι επενδυτές παραμένουν επιφυλακτικοί απέναντι στο κόστος της προσπάθειας επαναφοράς της σταθερότητας.

«Το αρχικό σοκ μοιάζει να έχει ξεπεραστεί», δήλωσε ο Mehmet Gerz, διευθύνων σύμβουλος της Ata Portfoy στην Κωνσταντινούπολη. «Ωστόσο, η πολιτική αβεβαιότητα επέστρεψε στο επενδυτικό κλίμα της Τουρκίας. Ίσως χρειαστεί να επαναξιολογήσουμε τη στρατηγική και τις προσδοκίες μας για το 2025».

Σύμφωνα με υπολογισμούς της Bloomberg Economics, οι παρεμβάσεις κατά το τριήμερο 19–21 Μαρτίου κόστισαν στην Τουρκία 26,6 δισ. δολάρια σε συναλλαγματικά αποθέματα. Τα καθαρά αποθέματα της κεντρικής τράπεζας μειώθηκαν στα 32,4 δισ. δολάρια.

Ο διοικητής Φατίχ Καραχάν δήλωσε σε εκδήλωση στην Κωνσταντινούπολη ότι η τράπεζα «θα αυστηροποιήσει περαιτέρω τη στάση της αν επιδεινωθούν οι πληθωριστικές προσδοκίες» και πως θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί «όλα τα εργαλεία πολιτικής εντός των κανόνων της αγοράς».

Στήριξη Τραμπ: «Καλός ηγέτης»

Ο Τραμπ εξήρε τον Ερντογάν σε εκδήλωση με πρέσβεις, ενισχύοντας τις προσδοκίες των επενδυτών ότι η Άγκυρα δεν θα δεχθεί έντονες εξωτερικές πιέσεις, παρά τη φυλάκιση του Εκρέμ Ιμάμογλου — δημάρχου Κωνσταντινούπολης και βασικού πολιτικού αντιπάλου του Ερντογάν.

«Καλό μέρος, καλός ηγέτης επίσης», σχολίασε ο Τραμπ. Τα λόγια του ακολούθησαν σύντομη εισαγωγή από τον φίλο του και υποψήφιο πρέσβη στην Τουρκία, Tom Barrack.

Ο Ερντογάν εξακολούθησε να ασκεί πίεση στην αντιπολίτευση, λέγοντας ότι όσοι «σαμποτάρουν» την οικονομία θα λογοδοτήσουν.

Την Τρίτη, ο Υπουργός Οικονομικών Μεχμέτ Σιμσέκ διαβεβαίωσε χιλιάδες ξένους επενδυτές σε τηλεδιάσκεψη — οργανωμένη από Citigroup και Deutsche Bank — ότι θα πράξει «ό,τι χρειάζεται» για να σταθεροποιήσει τις αγορές.

Η λίρα στο επίκεντρο

Στη συνάντηση, ο Σιμσέκ και ο Καραχάν παρουσίασαν συνολικά την κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη νομισματική πολιτική. Ο δείκτης BIST 100 υποχώρησε έως 1,5% και έκλεισε με πτώση 0,7%, ενώ οι αποδόσεις των διετών και δεκαετών ομολόγων αυξήθηκαν κατά 155 και 108 μονάδες βάσης αντίστοιχα. Η λίρα διολίσθησε 0,1%, φτάνοντας στις 38,0079 ανά δολάριο.

Παρά τις πιέσεις, η ισοτιμία παρέμεινε σε στενό εύρος γύρω από το 38, για έξι συνεχόμενες συνεδριάσεις, από τη στιγμή της σύλληψης του Ιμάμογλου, που είχε προκαλέσει προσωρινή πτώση έως και τις 40 λίρες ανά δολάριο.

Σύμφωνα με την Baziki της Bloomberg Economics, η σταθερότητα της ισοτιμίας υποδηλώνει πως η κεντρική τράπεζα συνέχισε τις παρεμβάσεις υπέρ της λίρας και μετά την Παρασκευή, εξαντλώντας περαιτέρω τα αποθέματα.

Το carry trade υπέρ της λίρας το 2024 απέφερε πάνω από 30% αποδόσεις — από τις υψηλότερες παγκοσμίως. Όμως, η ραγδαία υποχώρηση της λίρας μετά τη σύλληψη Ιμάμογλου έθεσε σε κίνδυνο το επενδυτικό αφήγημα.

Ο Σιμσέκ και ο Καραχάν επανέλαβαν τη δέσμευση του Ερντογάν σε παραδοσιακές πολιτικές και άφησαν να εννοηθεί ότι ενδέχεται να διατηρηθούν τα επιτόκια αμετάβλητα στη συνεδρίαση της 17ης Απριλίου.

Ο Σιμσέκ αποκάλυψε ότι το 60% της ζήτησης για δολάρια προήλθε από ξένους επενδυτές, το 30% από τουρκικές επιχειρήσεις και μόλις το 10% από ιδιώτες.

«Οι περισσότερες εκροές προήλθαν από το εξωτερικό», σχολίασε ο Timothy Ash της RBC Bluebay. «Δεν υπάρχουν ενδείξεις δολαριοποίησης των ντόπιων, κάτι που θα άλλαζε εντελώς τα δεδομένα».

bloomberg.com

Ολόκληρο το δημοσίευμα του αρχισυντάκτη του The Atlantic. Τι συζητήθηκε στο signal. “Η κυβέρνηση Τραμπ μου έστειλε κατά λάθος μήνυμα με τα σχέδιά της για τον για τον πόλεμο”

1

Του Jeffrey Goldberg

Φωτογραφία Andrew Harnik / Getty

Η Διοίκηση Τραμπ μου έστειλε κατά λάθος τα σχέδια πολέμου της. Οι ηγέτες της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ με συμπεριέλαβαν σε μια ομαδική συνομιλία σχετικά με επικείμενες στρατιωτικές επιθέσεις στην Υεμένη. Δεν πίστευα ότι ήταν αληθινό. Ώσπου άρχισαν να πέφτουν οι βόμβες.

Ο κόσμος έμαθε λίγο πριν τις 2 μ.μ. (ώρα Ανατολικών ΗΠΑ) στις 15 Μαρτίου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδιζαν στόχους των Χούθι σε ολόκληρη την Υεμένη. Εγώ, ωστόσο, γνώριζα δύο ώρες πριν από την πρώτη έκρηξη ότι η επίθεση ίσως ερχόταν. Ο λόγος που το ήξερα αυτό είναι ότι ο Πιτ Χέγκσεθ, ο υπουργός Άμυνας, μου είχε στείλει με μήνυμα το πολεμικό σχέδιο στις 11:44 π.μ. Το σχέδιο περιλάμβανε ακριβείς πληροφορίες για πακέτα όπλων, στόχους και χρονοδιάγραμμα. Αυτό απαιτεί κάποια εξήγηση.

Η ιστορία ξεκινά τεχνικά λίγο μετά την εισβολή της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ, τον Οκτώβριο του 2023. Οι Χούθι—μια τρομοκρατική οργάνωση υποστηριζόμενη από το Ιράν, με σύνθημα «Ο Θεός είναι μεγάλος, θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ, κατάρα στους Εβραίους, νίκη στο Ισλάμ»—σύντομα ξεκίνησαν επιθέσεις στο Ισραήλ και στη διεθνή ναυτιλία, προκαλώντας χάος στο παγκόσμιο εμπόριο. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2024, η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν ήταν αποτελεσματική στην αντιμετώπιση αυτών των επιθέσεων των Χούθι· η εισερχόμενη κυβέρνηση Τραμπ υποσχέθηκε σκληρότερη απάντηση. Εδώ μπαίνουν στο προσκήνιο ο Πιτ Χέγκσεθ και εγώ.

Την Τρίτη 11 Μαρτίου, έλαβα ένα αίτημα σύνδεσης στο Signal από έναν χρήστη που ταυτοποιούταν ως Μάικλ Ουόλτζ. Το Signal είναι μια ανοιχτού κώδικα, κρυπτογραφημένη υπηρεσία μηνυμάτων, δημοφιλής σε δημοσιογράφους και άλλους που αναζητούν μεγαλύτερη ιδιωτικότητα απ’ ό,τι προσφέρουν άλλες υπηρεσίες μηνυμάτων. Υπέθεσα ότι ο Μάικλ Ουόλτζ εν προκειμένω ήταν ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Δεν υπέθεσα, ωστόσο, ότι το αίτημα προερχόταν από τον πραγματικό Μάικλ Ουόλτζ. Τον έχω γνωρίσει στο παρελθόν, και παρόλο που δεν το βρήκα ιδιαίτερα περίεργο το να απευθυνθεί σε μένα, το βρήκα κάπως ασυνήθιστο, δεδομένης της συγκρουσιακής σχέσης της κυβέρνησης Τραμπ με τους δημοσιογράφους—και της περιοδικής εμμονής του Τραμπ ειδικά με μένα. Αμέσως μου πέρασε από το μυαλό ότι κάποιος θα μπορούσε να παριστάνει τον Ουόλτζ με σκοπό να με παγιδεύσει. Δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο στις μέρες μας κακόβουλοι παράγοντες να προσπαθούν να πείσουν δημοσιογράφους να μοιραστούν πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.

Αποδέχτηκα το αίτημα σύνδεσης, ελπίζοντας ότι επρόκειτο για τον πραγματικό σύμβουλο εθνικής ασφάλειας και ότι ήθελε να συζητήσει για την Ουκρανία, ή το Ιράν, ή κάποιο άλλο σημαντικό ζήτημα.

Δύο μέρες αργότερα—την Πέμπτη—στις 4:28 μ.μ., έλαβα ειδοποίηση ότι πρόκειται να προστεθώ σε μια ομαδική συνομιλία στο Signal. Ονομάζονταν «Houthi PC small group».

Ένα μήνυμα προς την ομάδα, από τον «Michael Waltz», ανέφερε τα εξής: «Ομάδα – δημιουργούμε μια ομάδα αρχών για τον συντονισμό σχετικά με τους Χούθι, ιδιαίτερα για τις επόμενες 72 ώρες. Ο αναπληρωτής μου, Άλεξ Γουόνγκ, συγκροτεί μια ομάδα-τίγρη σε επίπεδο αναπληρωτών/διευθυντών επιτελείων υπηρεσιών, στο πλαίσιο της πρωινής συνάντησης στην Αίθουσα Καταστάσεων, για τις ενέργειες που προκύπτουν και θα το στείλει αργότερα απόψε.»

Το μήνυμα συνέχιζε: «Παρακαλώ δώστε το καλύτερο πρόσωπο επαφής από την ομάδα σας για να συντονιστούμε τις επόμενες ημέρες και το Σαββατοκύριακο. Ευχαριστώ.»

Ο όρος «principals committee» αναφέρεται γενικά σε μια ομάδα κορυφαίων αξιωματούχων εθνικής ασφάλειας, περιλαμβανομένων των υπουργών Άμυνας, Εξωτερικών και Οικονομικών, καθώς και του διευθυντή της CIA. Είναι αυτονόητο—αλλά θα το πω έτσι κι αλλιώς—ότι δεν έχω ποτέ προσκληθεί σε συνεδρίαση της επιτροπής αρχών του Λευκού Οίκου, και ότι, στα πολλά μου χρόνια ρεπορτάζ για θέματα εθνικής ασφάλειας, δεν είχα ξανακούσει ποτέ να συγκαλείται τέτοια συνάντηση μέσω μιας εμπορικής εφαρμογής ανταλλαγής μηνυμάτων.

Ένα λεπτό αργότερα, ένα πρόσωπο ταυτοποιημένο μόνο ως «MAR»—ο υπουργός Εξωτερικών είναι ο Μάρκο Αντόνιο Ρούμπιο—έγραψε, «Mike Needham για το ΥΠΕΞ», προφανώς ορίζοντας τον τωρινό σύμβουλο του υπουργείου ως εκπρόσωπό του. Την ίδια στιγμή, ένας χρήστης του Signal με το όνομα «JD Vance» έγραψε, «Andy Baker για την Αντιπροεδρία». Ένα λεπτό μετά, η «TG» (πιθανώς η Τάλσι Γκάμπαρντ, διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ή κάποιος που την προσποιούνταν) έγραψε, «Joe Kent για την ΕΥΠ». Εννέα λεπτά αργότερα, ο «Scott B»—προφανώς ο Υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, ή κάποιος που προσποιούνταν ότι ήταν αυτός—έγραψε, «Dan Katz για το Οικονομικών». Στις 4:53 μ.μ., ένας χρήστης με το όνομα «Pete Hegseth» έγραψε, «Dan Caldwell για το Υπουργείο Άμυνας». Και στις 6:34 μ.μ., ο «Brian» έγραψε «Brian McCormack για το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας». Ένα ακόμη άτομο απάντησε: ο «John Ratcliffe» έγραψε στις 5:24 μ.μ. το όνομα ενός αξιωματούχου της CIA που θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στην ομάδα. Δεν δημοσιεύω αυτό το όνομα, γιατί πρόκειται για ενεργό αξιωματούχο της υπηρεσίας πληροφοριών.

Οι αρχές φαίνεται να είχαν συγκεντρωθεί. Συνολικά, 18 άτομα αναγράφονταν ως μέλη αυτής της ομάδας, μεταξύ των οποίων διάφοροι αξιωματούχοι του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Στιβ Γουίτκοφ, διαπραγματευτής του Προέδρου Τραμπ για τη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, η Susie Wiles, διευθύντρια προσωπικού του Λευκού Οίκου, και κάποιος ταυτοποιημένος μόνο ως «S M», που θεώρησα ότι αντιστοιχεί στον Στίβεν Μίλερ. Εγώ εμφανιζόμουν στην οθόνη μου μόνο ως «JG».

Αυτό ήταν το τέλος της αλυσίδας μηνυμάτων της Πέμπτης.

Αφού έλαβα το μήνυμα του Waltz σχετικά με την «ομάδα Houthi PC», συμβουλεύτηκα αρκετούς συναδέλφους. Συζητήσαμε την πιθανότητα αυτά τα μηνύματα να αποτελούν μέρος μιας εκστρατείας παραπληροφόρησης, που ξεκίνησε είτε από κάποια ξένη υπηρεσία πληροφοριών είτε, πιθανότερα, από μια οργανωμένη ομάδα που επιδιώκει να παγιδεύει δημοσιογράφους σε ενοχλητικές καταστάσεις — και κάποιες φορές το καταφέρνει.

Είχα σοβαρές αμφιβολίες ότι αυτή η ομάδα ανταλλαγής μηνυμάτων ήταν αληθινή, διότι δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η ηγεσία εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών θα επικοινωνούσε μέσω Signal για σχέδια επικείμενου πολέμου. Ούτε μπορούσα να πιστέψω ότι ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του προέδρου θα ήταν τόσο απερίσκεπτος ώστε να συμπεριλάβει τον αρχισυντάκτη του The Atlantic σε τέτοιες συζητήσεις με ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους, μέχρι και τον αντιπρόεδρο.

Την επόμενη μέρα, τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο παράξενα.

Στις 8:05 π.μ. της Παρασκευής 14 Μαρτίου, ο «Michael Waltz» έστειλε μήνυμα στην ομάδα: «Ομάδα, θα έπρεπε να έχετε μια δήλωση συμπερασμάτων με εντολές σύμφωνα με τις οδηγίες του Προέδρου από σήμερα το πρωί στα εισερχόμενά σας στην “high side”.» («High side», στην ορολογία της κυβέρνησης, αναφέρεται σε διαβαθμισμένα υπολογιστικά και επικοινωνιακά συστήματα.) «State και DOD, έχουμε ετοιμάσει προτεινόμενους καταλόγους ενημέρωσης για περιφερειακούς Συμμάχους και εταίρους. Το Γενικό Επιτελείο θα στείλει σήμερα το πρωί μια πιο συγκεκριμένη ακολουθία γεγονότων για τις επόμενες ημέρες και θα συνεργαστούμε με το DOD για να διασφαλίσουμε ότι οι COS, OVP και POTUS έχουν ενημερωθεί.»

Σε αυτό το σημείο, ξεκίνησε μια ενδιαφέρουσα πολιτική συζήτηση. Ο λογαριασμός με την ετικέτα «JD Vance» απάντησε στις 8:16: «Ομάδα, σήμερα απουσιάζω λόγω εκδήλωσης για την οικονομία στο Μίσιγκαν. Αλλά πιστεύω ότι κάνουμε λάθος.» (Ο Vance όντως βρισκόταν στο Μίσιγκαν εκείνη την ημέρα.) Ο λογαριασμός συνεχίζει: «Το 3% του εμπορίου των ΗΠΑ περνά από το Σουέζ. Το 40% του ευρωπαϊκού εμπορίου επίσης. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος το κοινό να μην κατανοεί αυτό ή γιατί είναι αναγκαίο. Ο πιο ισχυρός λόγος για να το κάνουμε είναι, όπως είπε ο POTUS, για να στείλουμε ένα μήνυμα.»

 

Ο ίδιος λογαριασμός κάνει στη συνέχεια μια αξιοσημείωτη δήλωση, δεδομένου ότι ο αντιπρόεδρος δεν έχει δημοσίως αποκλίνει από τη θέση του Τραμπ σχεδόν σε κανένα ζήτημα: «Δεν είμαι σίγουρος ότι ο πρόεδρος έχει αντιληφθεί πόσο ασυνεπές είναι αυτό με το μήνυμά του για την Ευρώπη αυτή τη στιγμή. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος να δούμε μέτρια έως σοβαρή αύξηση στις τιμές του πετρελαίου. Είμαι πρόθυμος να στηρίξω τη συναίνεση της ομάδας και να κρατήσω αυτές τις ανησυχίες για τον εαυτό μου. Αλλά υπάρχει ένα σοβαρό επιχείρημα υπέρ της αναβολής για ένα μήνα, ώστε να γίνει δουλειά στην επικοινωνία για το γιατί αυτό έχει σημασία, να δούμε πού βρίσκεται η οικονομία κ.λπ.»

Ένα άτομο που ταυτοποιείται στο Signal ως «Joe Kent» (ο υποψήφιος του Τραμπ για τη διεύθυνση του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας) έγραψε στις 8:22: «Δεν υπάρχει κάτι χρονικά πιεστικό που να καθορίζει το χρονοδιάγραμμα. Θα έχουμε τις ίδιες ακριβώς επιλογές και σε ένα μήνα.»

Στις 8:26 π.μ., έλαβα μήνυμα στο Signal από τον χρήστη «John Ratcliffe». Το μήνυμα περιείχε πληροφορίες που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως σχετικές με πραγματικές και τρέχουσες επιχειρήσεις πληροφοριών.

Στις 8:27, έφτασε ένα μήνυμα από τον λογαριασμό «Pete Hegseth»: «VP: Κατανοώ τις ανησυχίες σας – και στηρίζω πλήρως την ιδέα να τις θέσετε στον POTUS. Είναι σημαντικές σκέψεις, οι περισσότερες από τις οποίες είναι δύσκολο να προβλεφθεί πώς θα εξελιχθούν (οικονομία, ειρήνη στην Ουκρανία, Γάζα κ.λπ.). Νομίζω πως το επικοινωνιακό κομμάτι θα είναι δύσκολο έτσι κι αλλιώς – κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι οι Χούθι – γι’ αυτό πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι σε: 1) Ο Μπάιντεν απέτυχε και 2) Το Ιράν τους χρηματοδοτεί.»

Το μήνυμα συνεχίζει: «Η αναμονή μερικών εβδομάδων ή ενός μήνα δεν αλλάζει ουσιαστικά τους υπολογισμούς. Δύο άμεσοι κίνδυνοι από την καθυστέρηση: 1) Θα διαρρεύσει και θα φαινόμαστε αναποφάσιστοι· 2) Το Ισραήλ μπορεί να ενεργήσει πρώτο – ή η κατάπαυση πυρός στη Γάζα να καταρρεύσει – και δεν θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε υπό τους δικούς μας όρους. Μπορούμε να διαχειριστούμε και τα δύο. Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε και, αν είχα την τελική ψήφο, θα έλεγα να προχωρήσουμε. Αυτό δεν έχει να κάνει με τους Χούθι. Το βλέπω ως δύο πράγματα: 1) Αποκατάσταση της Ελευθερίας της Ναυσιπλοΐας, βασικό εθνικό συμφέρον· και 2) Επανασύσταση της αποτροπής, η οποία κατέρρευσε επι Μπάιντεν. Αλλά μπορούμε εύκολα να κάνουμε παύση. Κι αν το κάνουμε, θα κάνω ό,τι μπορώ για να διασφαλίσω 100% OPSEC (ασφάλεια επιχειρήσεων). Περιμένω και άλλες σκέψεις.»

Λίγα λεπτά αργότερα, ο λογαριασμός «Michael Waltz» δημοσίευσε ένα εκτενές σημείωμα σχετικά με τα εμπορικά δεδομένα και τις περιορισμένες δυνατότητες των ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων:

«Είτε τώρα είτε σε μερικές εβδομάδες, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι αυτές που θα ξανανοίξουν αυτές τις θαλάσσιες οδούς. Σύμφωνα με αίτημα του προέδρου, συνεργαζόμαστε με το DOD και το State για να καθορίσουμε πώς θα υπολογίσουμε το κόστος και πώς θα το επιβαρύνουμε στους Ευρωπαίους.»

Ο λογαριασμός «JD Vance» απηύθυνε μήνυμα στις 8:45 στον @Pete Hegseth: «Αν πιστεύεις ότι πρέπει να το κάνουμε, πάμε. Απλώς μισώ να σώζουμε πάλι την Ευρώπη.» (Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Αμερικής επωφελούνται οικονομικά από την προστασία των διεθνών θαλάσσιων οδών από το Αμερικανικό Ναυτικό.)

Ο Hegseth απάντησε τρία λεπτά αργότερα: «VP: Συμφωνώ πλήρως με την απέχθειά σου για τους Ευρωπαίους που δεν πληρώνουν. Είναι ΑΘΛΙΟ. Αλλά ο Mike έχει δίκιο, είμαστε οι μόνοι στον πλανήτη (από τη δική μας πλευρά) που μπορούμε να το κάνουμε. Κανείς άλλος δεν πλησιάζει καν. Το ερώτημα είναι το timing. Νιώθω ότι τώρα είναι όσο καλή στιγμή γίνεται, δεδομένης της εντολής του POTUS να ξανανοίξουμε τις θαλάσσιες οδούς. Πιστεύω ότι πρέπει να προχωρήσουμε· αλλά ο POTUS έχει ακόμη 24 ώρες περιθώριο απόφασης.»

Σε αυτό το σημείο, ο μέχρι πρότινος σιωπηλός “S M” μπήκε στη συζήτηση.
«Απ’ όσο άκουσα, ο πρόεδρος ήταν ξεκάθαρος: πράσινο φως, αλλά σύντομα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στην Αίγυπτο και την Ευρώπη τι περιμένουμε σε αντάλλαγμα. Πρέπει επίσης να βρούμε πώς να επιβάλουμε τέτοια απαίτηση. Π.χ., αν η Ευρώπη δεν αποζημιώσει, τότε τι; Αν οι ΗΠΑ αποκαταστήσουν με επιτυχία την ελευθερία της ναυσιπλοΐας με τεράστιο κόστος, πρέπει να υπάρξει και κάποιο περαιτέρω οικονομικό όφελος σε αντάλλαγμα.»

Αυτό το μήνυμα από τον “S M” — πιθανότατα τον έμπιστο του προέδρου Τραμπ, Στίβεν Μίλερ, αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, ή κάποιον που παρίστανε τον Στίβεν Μίλερ — ουσιαστικά έβαλε τέλος στη συζήτηση. Το τελευταίο μήνυμα της ημέρας ήρθε από τον “Pete Hegseth”, ο οποίος έγραψε στις 9:46 π.μ., «Συμφωνώ».

Αφού διάβασα αυτή την αλυσίδα, αναγνώρισα ότι η συνομιλία είχε υψηλό βαθμό ρεαλισμού. Τα μηνύματα, τόσο ως προς τη γλώσσα όσο και ως προς τα επιχειρήματα, έμοιαζαν να έχουν γραφτεί από τα άτομα που φέρονταν να τα έχουν στείλει — ή από μια εξαιρετικά ικανή γεννήτρια τεχνητής νοημοσύνης. Παρόλα αυτά, παρέμενα ανήσυχος ότι μπορεί να ήταν επιχείρηση παραπληροφόρησης ή κάποια μορφή προσομοίωσης.

Εξακολουθούσα να μην καταλαβαίνω γιατί κανείς στην ομάδα δεν είχε παρατηρήσει την παρουσία μου. Αν όμως επρόκειτο για φάρσα, η ποιότητα της μίμησης και το επίπεδο των γεωπολιτικών γνώσεων ήταν εντυπωσιακά.

Ήταν το επόμενο πρωί, Σάββατο 15 Μαρτίου, όταν η ιστορία έγινε πραγματικά αλλόκοτη.

Στις 11:44 π.μ., ο λογαριασμός με το όνομα “Pete Hegseth” δημοσίευσε στο Signal μια «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΜΑΔΑΣ».

Δεν θα παραθέσω αποσπάσματα από αυτή την ενημέρωση, ούτε από ορισμένα άλλα επόμενα μηνύματα.

Οι πληροφορίες που περιέχονταν σε αυτά, αν διαβάζονταν από αντίπαλο των Ηνωμένων Πολιτειών, ενδέχεται να μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να βλάψουν προσωπικό των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων ή των υπηρεσιών πληροφοριών, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης.

Αυτό που μπορώ να πω, για να δείξω το σοκαριστικό επίπεδο απερισκεψίας αυτής της συνομιλίας, είναι ότι η ανάρτηση του Hegseth περιείχε λειτουργικές λεπτομέρειες επικείμενων επιθέσεων στην Υεμένη, όπως πληροφορίες για τους στόχους, τα όπλα που θα χρησιμοποιούσαν οι ΗΠΑ και τη σειρά των επιθέσεων.

Ο μόνος που απάντησε στην ενημέρωση του Hegseth ήταν το άτομο που εμφανιζόταν ως αντιπρόεδρος. «Θα προσευχηθώ για νίκη», έγραψε ο Vance. (Δύο ακόμη χρήστες προσέθεσαν εικονίδια προσευχής.)

Σύμφωνα με το εκτενές μήνυμα του Hegseth, οι πρώτες εκρήξεις στην Υεμένη θα γίνονταν αισθητές σε δύο ώρες, στις 1:45 μ.μ. ώρα Ανατολικών ΗΠΑ. Έτσι περίμενα στο αυτοκίνητό μου, σε πάρκινγκ σούπερ μάρκετ. Αν η συνομιλία στο Signal ήταν αληθινή, σκέφτηκα, σύντομα θα βομβαρδίζονταν στόχοι των Χούθι. Περίπου στις 1:55, έλεγξα το X και αναζήτησα “Yemen”.

Ακούγονταν τότε εκρήξεις σε όλη τη Σαναά, την πρωτεύουσα πόλη.

Ξαναμπήκα στο Signal. Στις 1:48, ο “Michael Waltz” είχε ενημερώσει την ομάδα. Και πάλι, δεν θα παραθέσω αποσπάσματα, εκτός από το ότι περιέγραψε την επιχείρηση ως «καταπληκτική δουλειά». Λίγα λεπτά αργότερα, ο “John Ratcliffe” έγραψε: «Καλή αρχή». Σύντομα, ο Waltz απάντησε με τρία emoji: μια γροθιά, μια αμερικανική σημαία και φωτιά. Άλλοι συμμετείχαν σύντομα, όπως ο “MAR”, που έγραψε: «Μπράβο Pete και η ομάδα σου!!» και η “Susie Wiles”, που έστειλε: «Συγχαρητήρια σε όλους – κυρίως σε όσους βρίσκονται επί τόπου και στην CENTCOM! Πραγματικά εξαιρετικό. Ο Θεός να σας ευλογεί.» Ο “Steve Witkoff” απάντησε με πέντε emoji: δύο χέρια που προσεύχονται, έναν λυγισμένο δικέφαλο και δύο αμερικανικές σημαίες. Ο “TG” απάντησε: «Εξαιρετική δουλειά και αποτελέσματα!» Η συζήτηση μετά τη δράση περιλάμβανε εκτιμήσεις για τις ζημιές που προκλήθηκαν, συμπεριλαμβανομένου του πιθανού θανάτου ενός συγκεκριμένου ατόμου.

Το υπουργείο Υγείας της Υεμένης που διοικείται από τους Χούθι ανέφερε ότι τουλάχιστον 53 άνθρωποι σκοτώθηκαν στους βομβαρδισμούς, αριθμός που δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Ένα στιγμιότυπο από την ομάδα στο Signal δείχνει τις αντιδράσεις στους βομβαρδισμούς.

Την Κυριακή, ο Waltz εμφανίστηκε στην εκπομπή This Week του ABC και συνέκρινε τα χτυπήματα με την πιο διστακτική προσέγγιση της κυβέρνησης Μπάιντεν. «Δεν ήταν κάτι σαν συμβολικά χτυπήματα, μπρος-πίσω — που τελικά αποδείχθηκαν ατελέσφορα», είπε. «Ήταν μια συντριπτική απάντηση που στόχευσε πολλούς ηγέτες των Χούθι και τους εξουδετέρωσε.»

Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η συνομιλία στο Signal ήταν σχεδόν σίγουρα αληθινή.

Αφού κατέληξα σε αυτή τη διαπίστωση — που λίγες ώρες νωρίτερα φαινόταν σχεδόν αδύνατη — αποχώρησα από την ομάδα του Signal, γνωρίζοντας ότι αυτό θα ενεργοποιούσε αυτόματη ειδοποίηση προς τον δημιουργό της ομάδας, τον “Michael Waltz”, πως έφυγα. Κανείς στη συνομιλία δεν έδειξε να έχει παρατηρήσει ότι ήμουν εκεί. Και δεν έλαβα καμία ερώτηση σχετικά με το γιατί έφυγα — ή, κυρίως, ποιος ήμουν.

Νωρίτερα σήμερα, έστειλα email στον Waltz και του έστειλα μήνυμα στον λογαριασμό του στο Signal. Έγραψα επίσης στους Pete Hegseth, John Ratcliffe, Tulsi Gabbard και άλλους αξιωματούχους. Στο email μου, παρέθεσα ορισμένα από τα ερωτήματά μου: Είναι η «ομάδα Houthi PC small group» μια αυθεντική συνομιλία στο Signal; Ήξεραν ότι ήμουν μέλος της ομάδας; Ήμουν (τυχόν) επίτηδες προσκεκλημένος; Αν όχι, ποιος νόμιζαν ότι ήμουν; Κατάλαβε κανείς ποιος ήμουν όταν προστέθηκα ή όταν αποχώρησα; Χρησιμοποιούν ανώτεροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ συστηματικά το Signal για ευαίσθητες συζητήσεις; Πιστεύουν οι αξιωματούχοι ότι η χρήση μιας τέτοιας πλατφόρμας μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το αμερικανικό προσωπικό;

Ο Μπράιαν Χιουζ, εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, απάντησε δύο ώρες αργότερα, επιβεβαιώνοντας την αυθεντικότητα της συνομιλίας στο Signal.

«Αυτή φαίνεται να είναι μια αυθεντική αλυσίδα μηνυμάτων και εξετάζουμε πώς προστέθηκε κατά λάθος ένας αριθμός στην ομάδα», έγραψε ο Χιουζ. «Το νήμα είναι απόδειξη του βάθους και της σοβαρής πολιτικής συνεννόησης μεταξύ ανώτατων αξιωματούχων. Η συνεχιζόμενη επιτυχία της επιχείρησης κατά των Χούθι δείχνει ότι δεν υπήρξαν απειλές για τα στρατεύματα ή την εθνική ασφάλεια.»

Ο Γουίλιαμ Μάρτιν, εκπρόσωπος του Vance, δήλωσε ότι, παρά την εντύπωση που δημιουργούν τα μηνύματα, ο αντιπρόεδρος στηρίζει πλήρως τον πρόεδρο. «Πρώτη προτεραιότητα του Αντιπροέδρου είναι πάντα να διασφαλίζει ότι οι σύμβουλοι του Προέδρου τον ενημερώνουν επαρκώς για την ουσία των εσωτερικών συζητήσεών τους», είπε. «Ο Αντιπρόεδρος Vance στηρίζει ανεπιφύλακτα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος έχουν ήδη μιλήσει για το ζήτημα και είναι σε πλήρη συμφωνία.»

Ποτέ δεν έχω δει παραβίαση σαν αυτή. Δεν είναι σπάνιο για αξιωματούχους εθνικής ασφάλειας να επικοινωνούν μέσω του Signal. Αλλά η εφαρμογή χρησιμοποιείται κυρίως για τον προγραμματισμό συναντήσεων και άλλα οργανωτικά ζητήματα — όχι για λεπτομερείς και άκρως απόρρητες συζητήσεις σχετικά με επικείμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Και, φυσικά, δεν έχω ξανακούσει ποτέ για περίπτωση όπου δημοσιογράφος έχει προσκληθεί σε τέτοια συζήτηση.

Πιθανώς, ο Waltz, συντονίζοντας μια ενέργεια σχετική με την εθνική ασφάλεια μέσω του Signal, μπορεί να παραβίασε διάφορα άρθρα του Νόμου περί Κατασκοπείας, ο οποίος ρυθμίζει τη διαχείριση πληροφοριών που σχετίζονται με την «εθνική άμυνα», σύμφωνα με αρκετούς νομικούς ειδικούς σε θέματα εθνικής ασφάλειας που μίλησαν με τον συνάδελφό μου Shane Harris για το θέμα. Ο Harris τους ζήτησε να εξετάσουν ένα υποθετικό σενάριο, στο οποίο ένας ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος δημιουργεί συνομιλία στο Signal με σκοπό να μοιραστεί πληροφορίες με μέλη του υπουργικού συμβουλίου για μια ενεργή στρατιωτική επιχείρηση. Δεν τους έδειξε τα πραγματικά μηνύματα ούτε τους είπε ακριβώς τι είχε συμβεί.

Όλοι αυτοί οι νομικοί δήλωσαν ότι ένας Αμερικανός αξιωματούχος δεν θα έπρεπε καν να δημιουργήσει συνομιλία στο Signal εξ αρχής. Οι πληροφορίες για μια ενεργή στρατιωτική επιχείρηση εντάσσονται, όπως φαίνεται, στον ορισμό του νόμου για τις «πληροφορίες εθνικής άμυνας». Η εφαρμογή Signal δεν είναι εγκεκριμένη από την κυβέρνηση για τον διαμοιρασμό διαβαθμισμένων πληροφοριών. Η κυβέρνηση διαθέτει τα δικά της συστήματα γι’ αυτόν τον σκοπό.

Αν οι αξιωματούχοι θέλουν να συζητήσουν στρατιωτική δραστηριότητα, θα πρέπει να εισέλθουν σε έναν ειδικά σχεδιασμένο χώρο που ονομάζεται SCIF (Sensitive Compartmented Information Facility – Ευαίσθητος Διαχωρισμένος Χώρος Πληροφοριών) — οι περισσότεροι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι εθνικής ασφάλειας έχουν έναν τέτοιο εγκατεστημένο στην οικία τους — ή να επικοινωνούν μόνο μέσω εγκεκριμένου κυβερνητικού εξοπλισμού, όπως είπαν οι νομικοί.

Κανονικά, δεν επιτρέπεται η είσοδος κινητών τηλεφώνων σε SCIF, κάτι που υποδηλώνει ότι, καθώς οι αξιωματούχοι αντάλλασσαν πληροφορίες για ενεργή στρατιωτική επιχείρηση, μπορεί να κυκλοφορούσαν σε δημόσιους χώρους. Αν έχαναν τα τηλέφωνά τους ή αν τους τα έκλεβαν, ο πιθανός κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια θα ήταν τεράστιος.

Ο Hegseth, ο Ratcliffe και άλλοι αξιωματούχοι επιπέδου Υπουργικού Συμβουλίου έχουν, θεωρητικά, την εξουσία να αποχαρακτηρίσουν πληροφορίες, και αρκετοί από τους νομικούς σημείωσαν ότι οι υποθετικοί αξιωματούχοι στην ομάδα Signal ίσως ισχυρίζονταν πως είχαν ήδη αποχαρακτηρίσει τις πληροφορίες που μοιράστηκαν. Όμως αυτό το επιχείρημα δεν ευσταθεί, προειδοποίησαν, διότι το Signal δεν είναι εξουσιοδοτημένο μέσο για την ανταλλαγή πληροφοριών τέτοιας ευαισθησίας — ανεξαρτήτως του αν αυτές φέρουν σφραγίδα «άκρως απόρρητο» ή όχι.

Υπήρχε και άλλο ένα πιθανό πρόβλημα: Ο Waltz είχε ρυθμίσει ορισμένα από τα μηνύματα στην ομάδα του Signal να εξαφανίζονται μετά από μία εβδομάδα, και κάποια άλλα μετά από τέσσερις. Αυτό εγείρει ερωτήματα σχετικά με το αν οι αξιωματούχοι παραβίασαν τη νομοθεσία περί ομοσπονδιακών αρχείων: Τα μηνύματα κειμένου που αφορούν επίσημες πράξεις θεωρούνται αρχεία τα οποία πρέπει να διατηρούνται.

«Σύμφωνα με τους νόμους περί αρχείων που ισχύουν στον Λευκό Οίκο και τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες, όλοι οι κυβερνητικοί υπάλληλοι απαγορεύεται να χρησιμοποιούν εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων όπως το Signal για επίσημη εργασία, εκτός κι αν τα εν λόγω μηνύματα διαβιβάζονται άμεσα ή αντιγράφονται σε επίσημο κυβερνητικό λογαριασμό», δήλωσε στον Harris ο Τζέισον Ρ. Μπάρον, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και πρώην διευθυντής νομικών υποθέσεων στην Εθνική Υπηρεσία Αρχείων και Αρχείων των ΗΠΑ.

«Η εσκεμμένη παραβίαση αυτών των απαιτήσεων συνιστά λόγο πειθαρχικής τιμωρίας. Επιπλέον, υπηρεσίες όπως το Υπουργείο Άμυνας περιορίζουν την ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων που περιέχουν διαβαθμισμένες πληροφορίες σε δίκτυα της κυβέρνησης με ειδική κρυπτογράφηση ή σε πλήρως διαβαθμισμένα κυβερνητικά δίκτυα», πρόσθεσε ο Μπάρον.

Αρκετοί πρώην Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στον Harris και σε εμένα ότι είχαν χρησιμοποιήσει το Signal για να ανταλλάξουν μη διαβαθμισμένες πληροφορίες ή να συζητήσουν καθημερινά ζητήματα, ιδιαίτερα όταν ταξίδευαν στο εξωτερικό χωρίς πρόσβαση στα συστήματα της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ωστόσο, ήξεραν πολύ καλά ότι δεν έπρεπε ποτέ να ανταλλάσσουν διαβαθμισμένες ή ευαίσθητες πληροφορίες στην εφαρμογή, καθώς τα τηλέφωνά τους θα μπορούσαν να είχαν χακαριστεί από ξένη υπηρεσία πληροφοριών, η οποία τότε θα είχε πρόσβαση στα μηνύματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ως υποψήφιος πρόεδρος (και αργότερα ως πρόεδρος), απαιτούσε επανειλημμένα και με οξύ τόνο τη φυλάκιση της Χίλαρι Κλίντον επειδή είχε χρησιμοποιήσει ιδιωτικό server email για επίσημη αλληλογραφία όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών. (Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Τραμπ κατηγορήθηκε το 2023 για κακοδιαχείριση διαβαθμισμένων εγγράφων, αλλά οι κατηγορίες αποσύρθηκαν μετά την εκλογή του.)

Ο Waltz και οι άλλοι αξιωματούχοι του Υπουργικού Συμβουλίου ενδέχεται ήδη να παραβίαζαν κυβερνητικούς κανονισμούς και τη νομοθεσία απλώς και μόνο με το να ανταλλάσσουν μηνύματα για τη στρατιωτική επιχείρηση.

Όταν όμως ο Waltz πρόσθεσε έναν δημοσιογράφο —προφανώς κατά λάθος— στην επιτροπή υψηλού επιπέδου, δημιούργησε νέα ζητήματα ασφαλείας και νομικής φύσεως. Πλέον, η ομάδα μετέδιδε πληροφορίες σε ένα άτομο που δεν είχε άδεια να τις λάβει. Αυτό είναι ο κλασικός ορισμός της διαρροής, ακόμη κι αν ήταν ακούσια και ακόμη κι αν ο παραλήπτης της διαρροής δεν αντιλήφθηκε αμέσως πως πρόκειται για διαρροή — μέχρι που ξεκίνησαν οι επιθέσεις στην Υεμένη από τις ΗΠΑ.

Καθ’ όλη τη διάρκεια, τα μέλη της ομάδας στο Signal γνώριζαν την ανάγκη για μυστικότητα και επιχειρησιακή ασφάλεια. Στο μήνυμά του με λεπτομέρειες για την επικείμενη επίθεση σε στόχους των Χούθι, ο Hegseth έγραψε προς την ομάδα — η οποία εκείνη τη στιγμή με περιλάμβανε —: «Επί του παρόντος είμαστε καθαροί όσον αφορά την OPSEC [Operational Security, επιχειρησιακή ασφάλεια].»

Το ρεπορτάζ συνέβαλε και ο Shane Harris.

Τζέφρι Γκόλντμπεργκ
Ο Jeffrey Goldberg είναι ο αρχισυντάκτης του The Atlantic και ο συντονιστής του Washington Week With The Atlantic.

[pdf-embedder url=”http://www.anixneuseis.gr/wp-content/uploads/2025/03/The-Trump-Administration-Accidentally-Texted-Me-Its-War-Plans.pdf” title=”The Trump Administration Accidentally Texted Me Its War Plans”]

Στράτος Σιμιτζής: « Ενδυματολογικό αλαλούμ και εποχές»

0

Του Στράτου Σιμιτζή

Κάποτε οι εποχές του έτους ήταν διακριτές. Αυτό συνηγορούσε, ώστε το ανάλογο ένδυμα να είναι ανάλογο και αντίστοιχο. Παλαιότερα υπήρχε ύφασμα ντεμί – σεζόν, ώστε το ένδυμα να ταιριάζει με την εποχή. Στην περίπτωση μας την Άνοιξη και το Φθινόπωρο.

Στην εποχή μας οι τέσσερις εποχές συγχωνεύτηκαν σε δύο, Χειμώνας και Καλοκαίρι. Μάλιστα ο Χειμώνας απαλλαγμένος από βαριά ενδύματα, γιατί δεν είναι απαραίτητα. Όμως η πραγματικότητα αυτή συνέβαλε ώστε το άκοσμο και αντιαισθητικό πολλές φορές ντύσιμο της εποχής μας να εξελιχθεί σε ενδυματολογικό αλαλούμ, με αποτέλεσμα ο καθένας να ντύνεται όπως του κατέβει προφασιζόμενος άνεση, ευκολία και προσωπική ελευθερία.

Κάποια παλιά εποχή για τους μαθητές και τις μαθήτριες ήταν υποχρεωτικά τα πηλίκια και οι μπλε ποδιές αντίστοιχα. Επρόκειτο για αισθητική αρμονία και ενιαία εμφάνιση. Κάτω από αυτούς τους κανονισμούς διαγράφονταν μία κοινωνική ισότητα και δεν ξεχώριζαν οι εύποροι από τους οικονομικά ασθενείς.

Όταν αργότερα καταργήθηκε αυτός ο κανονισμός, οι μεν εύποροι έκαναν  εντυπωσιακή ενδυματολογική εμφάνιση, οι δε ασθενείς οικονομικά δέχονταν κάτι σαν αθέμιτο ανταγωνισμό και επίδειξη πλούτου από τους πρώτους.

Στο βρετανικό εκπαιδευτικό σύστημα τόσο στο Νησί όσο και τις πρώην αποικίες – Κύπρος, Κένυα, Τανζανία κλπ – οι μαθητές φορούν ενιαίες στολές ή έχουν ενδυματολογική εμφάνιση που καταργεί την κοινωνική θέση αλλά προσδίδει και ομοιόμορφη αισθητική εμφάνιση. Αυτοί ξέρουν περισσότερο από μας. Είναι βέβαιον!

Ως προς το ενδυματολογικό αλαλούμ που επικρατεί στους δρόμους των πόλεων αυτό λίγο πολύ δεν μας ξενίζει, γιατί το έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

« Χωρίς καπηλεία και τυμβωρυχία αλλά με σεμνότητα και σεβασμό»

Του Στράτου Σιμιτζή

Χωρίς κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια και κοινωνική αναταραχή συγκεντρώθηκαν στο Εφετείο της οδού Ευελπίδων συγγενείς των 104 θυμάτων , που κάηκαν ή πνίγηκαν στην τραγωδία του Μάτι, με 4 – 5 πλακάτ να απαιτήσουν δικαιοσύνη για τους ανθρώπους που έχασαν.

Ούτε κομματική καπηλεία ούτε τυμβωρυχία, όπως αρμόζει σε περιπτώσεις πένθους και απόδοσης μνήμης. Οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν την μνήμη των ανθρώπων τους και όχι για να ρίξουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αυτή είναι και η ειδοποιός διαφορά της μεγάλης φιλελεύθερης οικογένειας που την συγκροτούν οικογενειάρχες άνθρωποι που επιζητούν την πρόοδο, την ανάπτυξη, την κοινωνική ηρεμία και προκοπή, από τους άλλους που κάθε μέρα είναι στους δρόμους και παριστάνουν τους « επαναστάτες χωρίς αιτία».

Και αν διέθεταν κρίση και μυαλό θα συνειδητοποιούσαν πως άθελά τους ρίχνουν «νερό στον μύλο» του Μητσοτάκη!

« Το απολυτίκιον του Αγίου Δημητρίου»

Του Στράτου Σιμιτζή

Οι Θεσσαλονικείς, όπως συμβαίνει και με άλλους κατοίκους στη χώρα μας, σέβονται ιδιαίτερα τον πολιούχο άγιο τους Δημήτριο τον Μυροβλήτη και έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε ό,τι σχετίζεται με τον Άγιο.

Για παράδειγμα ένα από τα πολλά προσωνύμια της Θεσσαλονίκης είναι το «πόλις του Αγίου Δημητρίου» . Με τον σεβασμό και την αγάπη των Θεσσαλονικέων δεδομένα αυτοί θα ήθελαν στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής, στους ιερούς ναούς της δικαιοδοσίας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης να ψάλλεται και το Απολυτίκιον του πολιούχου τους.

Κάπως έτσι θα σκέπτεται και ο Πατρινός για τον Άγιο Ανδρέα και ο Κερκυραίος για τον Άγιο Σπυρίδωνα. Όμως για ποιο λόγο δεν συμβαίνει αυτό σε σταθερή και τακτική βάση; Οι Θεσσαλονικείς θα το επιθυμούσαν πολύ, χωρίς να θέλουν να επέμβουν στα ζητήματα εκκλησιαστικής λειτουργικής και Θείας Λειτουργίας, κάτι που δεν είναι επιτρεπτό.

Γιάννης Μαγκριώτης: η χώρα δεν μπορεί να προχωράει με μισές αλήθειες

0
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην Υφυπουργού

Μπροστά μας εξελίσσεται μια περίοδος διεθνών και περιφερειακών συγκρούσεων, που θα ματαιώνουν κάθε προσπάθεια παγίωσης μιας διεθνούς τάξης, κάτι που είναι απολύτως αναγκαία για την ασφαλή πορεία της χώρας μας.
Οι βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, θα συντήκονται όλο και περισσότερο με τις μεσομακροπρόθεσμες οικολογικές και πληθυσμιακές πιέσεις, γεννώντας συνεχώς κρίσεις και συγκρούσεις.

Σε αυτό το περιβάλλον, οι ανακοινώσεις της κυβέρνησης για την πορεία της οικονομίας μπορεί να είναι πανηγυρικές, όμως μας λένε την μισή αλήθεια.
Για να βρούμε και την άλλη μισή, δηλαδή την πραγματική αλήθεια, θα πρέπει να δούμε όλα τα δεδομένα της και την προβολή τους στα επόμενα χρόνια.
Ο πιο αντιπροσωπευτικός δείκτης, σύμφωνα με τις οικονομικές αρχές της κυβέρνησης, είναι ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ, όπως η ίδια τον αποτύπωσε στο τετραετές μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα 2025-2028, που κατέθεσε, όπως όφειλε από τους νέους κανόνες της ΕΕ, το 2024.

1. Το τετραετές πρόγραμμα δημοσιονομικής πολιτικής που κατέθεσε στην ΕΕ η κυβέρνηση προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,3% για το 2025, 2% για το 2026, 1,5% για το 2027 και 1,3% για το 2028.
Συγκρίνοντας την αύξηση του ΑΕΠ για τα δύο πρώτα χρόνια, με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, πρέπει να νιώθουμε ικανοποίηση, είναι όμως σωστό αυτό.
Όχι φυσικά, γιατί πρέπει για αξιολογήσουμε τρεις τουλάχιστον παράγοντες, για να έχουμε ασφαλή συμπεράσματα:

α). Από πόσο χαμηλά ξεκίνησε η αύξηση του ΑΕΠ, το 2017 και πόση ήταν η ύφεση των δύο χρόνων των lockdown, 2020-2021. Απλώς δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με καμιά άλλη χώρα.

β). Τους βασικούς παράγοντες που δημιουργούν την αύξηση του ΑΕΠ, δηλαδή την
ακρίβεια, τους Κοινοτικούς Πόρους(ΕΣΠΑ- ΤΑΑ), το Real Estate, τα πολλά ΣΔΙΤ, το ποσοστό από την πώληση δημόσιας περιουσίας, την έκρηξη του τουρισμού μετά την πανδημία.
Ειδικά, για τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, οι οποίοι είναι χαμηλότοκα δάνεια, όπως και τα ΣΔΙΤ, τα οποία, όπως και η ίδια η κυβέρνηση δηλώνει προσφέρουν πάνω από το 50% της αύξησης του ΑΕΠ, πρέπει: Πρώτον, να πληρωθούν τα επόμενα χρόνια. Δεύτερον, οι μεν πόροι του ΤΑΑ, τελειώνουν το 2026, τα δε δεύτερα, που είναι πανάκριβα, έχουν ταβάνι.

Η ακρίβεια, μπορεί να προσφέρει πρόσθετα φορολογικά έσοδα στο κράτος, γιαυτό η κυβέρνηση δεν θέλει να ακούει για μείωση των έμμεσων φόρων, έχει βαθιά αντικοινωνικό και αντιαναπτυξιακό αντίκτυπο, γιατί μειώνει δραματικά την αγοραστική δύναμη της πλειοψηφίας των πολιτών, όπως και το διαθέσιμο εισόδημα για την ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών, σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια.

γ). Την επίδραση της πολιτικής Τράμπ, στην ασφάλεια, την οικονομία, το περιβάλλον, αλλά και την ποιότητα της δημοκρατίας στην ΕΕ και στην χώρα μας.
Ήδη ο διοικητής της ΤτΕ, εκτίμησε ότι τουλάχιστον το 2025 θα πρέπει να περιμένουμε, με τα μέχρι τώρα δεδομένα, μια μείωση της αύξησης του ΑΕΠ, κατά 0,3%, τα επόμενα χρόνια, αν ενταθεί ο οικονομικός πόλεμος, πόσο αρνητικά θα μας επηρεάσει;

2. Η κυβέρνηση πανηγυρίζοντας νέες επιτυχίες στις Βρυξέλλες, μιλάει για αύξηση του ορίου της ρήτρας διαφυγής για τις αμυντικές δαπάνες για το 2025, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο, ένα δις ευρώ περίπου για να βελτιώσει την φορολογική κλίμακα στην φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων, η οποία όμως, λίγο θα βελτιώσει τα ονομαστικά εισοδήματα, που πλήττονται διπλά, από ακρίβεια και πληθωρισμό. Οι πόροι όμως αυτοί προκύπτουν λογιστικά στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού η δαπάνη θα γίνει, απλώς δεν θα εγγραφούν στο έλλειμμα του 2015, στο δημόσιο χρέος όμως θα προστεθούν.

3. Τα πιο προβληματικά όμως μέρη της οικονομίας μας, πέρα από την αγοραστική δύναμη της πλειοψηφίας των πολιτών, το κοινωνικό κράτος, τις μορφές της απασχόλησης, είναι η παραγωγικότητα και η εξωστρέφειά της.

Δηλαδή, οι βασικοί στόχοι της χώρας μας, μετά την βίαιη δημοσιονομική εξυγίανση των μνημονίων. Οι βασικοί στόχοι της ΕΕ και της χώρας μας, που δημιούργησαν το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Από τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη βελτίωση και βρίσκεται μακριά του Κοινοτικού μέσου όρου, η δε εξωστρέφεια, που βελτιώθηκε μετά το 2011, κυρίως λόγω της μείωσης του κόστους εργασίας, της κινητοποίησης των επιχειρήσεων, λόγω της συρρίκνωσης της εσωτερικής αγοράς και του τουρισμού, χάνει την θετική πορεία και το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου και για τον λόγο αυτό, πάλι αυξάνεται.

Η οικονομία της χώρας μας είναι σε αδιέξοδο, η κυβέρνηση σε αποδρομή.

Η χώρα χρειάζεται επειγόντως μια άλλη πολιτική. Οι εκλογές μπορούν να δώσουν λύση;

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

0
(Καστοριά 22.03. 2025)
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
===========================================================
Ευχαριστώ θερμά τον πρόεδρο του Μορφωτικού Συλλόγου Ορεστίς, κ. Κωνσταντίνο Αδάμ, για την πρόσκληση του, να μιλήσω απόψε στο Μορφωτικό ΣΎΛΛΟΓΟ” Η ΟΡΕΣΤΙΣ”ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ στο Αφιέρωμα για την Επανάσταση του 1821, με θέμα: Η συνεισφορά των Κυπρίων και Βορειοηπειρωτών στην Επανάσταση του 1821.
Και με την ευκαιρία να συγχαρώ για τις σημαντικές δραστηριότητες του Πολιτιστικού Κέντρου Αργους Ορεστικό, αλλά και για την εξαιρετική επιλογή του θέματος της αποψινής μου ομιλίας. Που αναφέρεται στη συμβολή, στο 1821, των δύο πικραμένων θυγατέρων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου. Που είναι μακριά μας και που δεν μπορούν να κρυφτούν και να κλάψουν στην αγκαλιά της Μητέρας Ελλάδας.Αλλά, και που δεν πρέπει στιγμή να λησμονούνται η Κύπρος μας και η Β. Ήπειρός μας.
Να προσθέσω, ακόμη, πριν ασχοληθώ με το κύριο θέμα της αποψινής μου ομιλίας, το πόσο σπουδαίο θεωρώ το έργο των πολιτιστικών μας συλλόγων, για τη διατήρηση των παραδόσεών μας, την αγάπη για την πατρίδα, την ιστορία μας και το σεβασμό στον υπεράνθρωπο αγώνα του 21. Ειδικά στις μέρες μας, που θεωρείται προοδευτικότητα η άγνοια της ιστορίας, η υποβάθμιση του παρελθόντος με το σαθρό επιχείρημα ότι μετράει μόνο το παρόν και το μέλλον. Και να αναφέρω ότι και η παρωδία του τρόπου εορτασμού των 200 ετών από την Επανάσταση του 21, όπως δυστυχώς επιλέχθηκε από την επίσημη Επιτροπή Ελλάδα 21, αποδεικνύει το πόσο έχει υποβαθμιστεί το ένδοξο παρελθόν μας. Του οποίου η συνεχής επικαιροποίηση είναι τώρα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, απαραίτητη, για να μας καθησυχάζει ότι όλα μπορούν να διορθωθούν, όσο και αν τώρα φαίνονται απογοητευτικά και μαυρισμένα.
Ακριβώς, τα απαράδεκτα του επίσημου αυτού εορτασμού με ώθησαν, στην περίοδο των αποκλεισμών του Covid 21, να δημιουργήσω παράλληλη Επιτροπή εορτασμού, την Επιτροπή ΤΙΜΗΣΤΟ’21. Και να κυκλοφορήσω πρόσφατα ένα βιβλίο, που συγκεντρώνει τις δραστηριότητες αυτής της παράλληλης Επιτροπής. Που, αν και διέθετε ελάχιστα μέσα, θέλω να πιστεύω ότι κατάφερε ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Το βιβλιαράκι αυτό θέτει ένα αγωνιώδες ερώτημα: το αν, δηλαδή, στα 300 χρόνια από το 1821, δηλαδή σε περίπου 100 χρόνια από σήμερα, θα έχουν επικρατήσει ο εθνομηδενισμός και η υποτέλεια, που τώρα κατατρώνε τις σάρκες της πατρίδας μας, ή αντιθέτως, θα έχει και πάλι ανατείλει το άστρο της Ελλάδας.
Δυστυχώς, τα θανάσιμα χτυπήματα εναντίον των βασικών αξιών ζωή συνεχίζονται και εντατικοποιούνται, με το προς το παρόν τελευταίο και αποκρουστικό συμβάν στην Εθνική Πινακοθήκη, όπου έγινε προσβολή στα ιερά και στα όσια. Ακάθεκτη παρακμή!.
Περνώ, τώρα, στο αποψινό μας θέμα, για να παρατηρήσω εισαγωγικά ότι σε πείσμα των εμποδίων, για την ένωση των δύο αδελφών μας, με την Ελλάδα, που δυστυχώς πληθαίνουν και εντείνονται τον τελευταίο καιρό, η ελπίδα πρέπει να παραμένει ζωντανή, ότι θα τις έχουμε σύντομα κοντά μας: την Βόρειο Ήπειρο και την Κύπρο. Θα ήθελα, ωστόσο, να προσθέσω ότι και η κυρίως Ελλάδα, δεν θα πρέπει να επαναπαύεται και να αφήνει ανεκμετάλλευτες τις ευκαιρίες, αλλά αντιθέτως και στο μέτρο του δυνατού, το θέμα αυτό οφείλει να βρίσκεται μόνιμα στις προτεραιότητες μας.
Να παρατηρήσω ότι το καθεστώς, όταν άρχισε το έπος του 1821, δεν ήταν ακριβώς το ίδιο για τις δύο ξενιτεμένες, τώρα, κόρες της Ελλάδας. Και τούτο, επειδή η Βόρειος Ήπειρος, όταν άρχισε η Επανάσταση, δεν είχε ακόμη αποκοπεί από την Ελλάδα. Αυτή η εθνική τραγωδία συντελέστηκε το 1913, οπότε με προτροπή της Τριπλής Συμμαχίας και με βάση το κείμενο του πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας της 17ης Δεκεμβρίου του 1913, οι πόλεις της Κορυτσάς, του Αργυροκάστρου, του Δελβίνου, του Λεσκοβικίου, των Αγίων Σαράντα, της Χιμάρας και του Πωγωνίου αποτέλεσαν μέρος της αλβανικής επικράτειας. Λίγο, όμως, μετά την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Οκτώβριο του 1914, το Βασίλειο της Ελλάδας ανακατέλαβε την περιοχή της Βορείου Ηπείρου. Δυστυχώς, όμως, η μόνιμα διφορούμενη στάση των Μεγάλων Δυνάμεων, απέναντι στα ελληνικά ζητήματα, έστρεψε τη Γαλλία και την Ιταλία στην από κοινού κατάληψη της Ηπείρου τον Σεπτέμβριο του 1916. Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όμως, η συμφωνία Τιτόνι – Βενιζέλου προέβλεπε την προσάρτηση της περιοχής στην Ελλάδα. Τελικά, η στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία του Μουσταφά Κεμάλ ευνόησε τα συμφέροντα της Αλβανίας, η οποία προσάρτησε οριστικά την περιοχή της Β. Ηπείρου, στις 9 Νοεμβρίου 1920.
Θα πρέπει, στο σημείο αυτό να υπογραμμιστεί ότι η προσάρτηση αυτή ουδόλως σημαίνει, ότι η Ελλάδα έπαψε να διεκδικεί τη Β. Ήπειρο, την οποία θεωρεί πάντα, ότι βρίσκεται υπό κατοχή, και ελπίζει ότι κάποτε, και όσο γίνεται συντομότερα, θα επανέλθει στην οικογένειά της. Συνεπώς, η Β. Ήπειρος, στις ένδοξες ημέρες της Επανάστασης του 1821 αποτελούσε τμήμα της κατεχόμενης, από τους Τούρκους, Ελλάδας.
Η περίπτωση της Κύπρου είναι, ελαφρώς, διαφορετική, παρότι και αυτή ήταν υπό τουρκική κατοχή. Από την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου η Κύπρος εξελληνίστηκε πλήρως, αλλά στη συνέχεια, και λόγω της εξαιρετικής γεωγραφικής της θέσης, δέχθηκε πολυάριθμες επιδρομές. Το 1570 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, που ως συνήθως επιδόθηκαν σε σφαγές. Τέλη του 19ου αιώνα η Κύπρος μεταβιβάστηκε στη Βρετανική Αυτοκρατορία, και στα μέσα του 20ου αιώνα ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο Κράτος. Δυστυχώς, η συνέχεια για την Κύπρο ήταν τραγική, καθώς οι ταραχές ανάμεσα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους κορυφώθηκαν το 1974 με το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Από τότε, και επί 50 χρόνια, όσο και αν ηχεί ως απίστευτο, ωστόσο δεν δόθηκε λύση. Και με την ευκαιρία να επαναλάβω την απορία μου για το πως και για το γιατί η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αναστάτωσε την υφήλιο, σε αντίθεση με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που όχι μόνο δεν συσχετίστηκε με αυτήν της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά και δεν φαίνεται να έχει συγκινήσει τη διεθνή κοινότητα. Οπωσδήποτε, το 1821 βρήκε την Κύπρο, υπό οθωμανική κατοχή, όπως και τη Μητέρα Ελλάδα.
Α.ΚΥΠΡΟΣ
Θα αρχίσω, λοιπόν, με τη συμβολή της Κύπρου στην Επανάσταση του 1821.
Οι Κύπριοι ήταν και είναι πάντα δίπλα στην Ελλάδα, σε πείσμα των συνεχών και τραγικών περιπετειών τους, και η προσφορά τους προς αυτήν είναι διαχρονική. Παρότι, η Μεγαλόνησος είναι συνεχώς υπό τη μπότα πολλών κατακτητών, οι Κύπριοι δεν παύουν στιγμή να αισθάνονται Ελληνορθόδοξοι, και να αγωνίζονται και να θυσιάζονται στο πλευρό της υπόλοιπης Ελλάδας.
Ειδικά, στην περίπτωση της εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821 οι θυσίες των Ελληνοκυπρίων άρχισαν να υλοποιούνται αιώνες πριν την έναρξη της Επανάστασης. Ειδικότερα, το έτος 1570, 100.000 τουρκικός στρατός με 360 πλοία εισβάλλουν στην Κύπρο και επιδίδονται σε σφαγές και λεηλασίες κάτω από τις διαταγές του αιμοσταγούς Μουσταφά πασά. Μητέρες σφάζουν με τα ίδια τους τα χέρια τα παιδιά τους, προκειμένου να μην τα αφήσουν σκλάβους στον βάρβαρο εχθρό. Πολλές Κύπριες, για να μην πέσουν στα χέρια αλλόθρησκων, οι ίδιες και οι κόρες τους, επιλέγουν να σκοτωθούν πηδώντας από γκρεμούς. Σε 20.000 υπολογίζονται τα θύματα και σε 2.000 οι απαχθέντες δούλοι κατά την τότε τουρκική θηριωδία, στην Κύπρο.
Όταν άρχισε η Επανάσταση, εξαιτίας της άμεσης γειτνίασης της Μεγαλονήσου με τα τουρκικά παράλια, δεν ήταν εύκολη η συμμετοχή της στην εξέγερση της κυρίως Ελλάδας. Το νησί, επιπλέον, δεν διέθετε επαρκή πολεμικό εξοπλισμό, αλλά ούτε και πολεμική εμπειρία. Για τον λόγο αυτό, αποφασίστηκε αρχικά η Κύπρος να μη λάβει μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά οι Κύπριοι να αρκεστούν στην προσφορά οικονομικής βοήθεια για τον αγώνα. Ωστόσο, από την πρώτη στιγμή, πολλοί Κύπριοι τάχθηκαν στο πλευρό των υπολοίπων Ελλήνων, για να πολεμήσουν εναντίον των Τούρκων.
Όταν ξέσπασε η Επανάσταση στη Μολδοβλαχία και στην κυρίως Ελλάδα, οι Τούρκοι φοβήθηκαν ότι θα ξεσηκώνονταν και οι Κύπριοι. Γι’ αυτό, και ο Τούρκος διοικητής της Κύπρου Κουτσιούκ Μεχμέτ έσπευσε να επιβάλλει προληπτικά μέτρα. Καταρχήν, διέταξε τον αφοπλισμό των Κυπρίων και παράλληλα ζήτησε ενισχύσεις. Δεν αρκέστηκε, ωστόσο, σε ήπια μέτρα, αλλά προχώρησε και σε συλλήψεις και εκτελεσεις προκρίτων και ανώτερων κληρικών, που άρχισαν στις 9 Ιουλίου του 1821, αφού προηγουμένως δήμευσε τις περιουσίες τους.
Στα πρώτα θύματα συγκαταλέγονται ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και οι Μητροπολίτες Πάφου Χρύσανθος, Κιτίου Μελέτιος και Κυρηνείας Λαυρέντιος. Για τις σφαγές, που έφθασαν τις 470, οι Τούρκοι ζήτησαν ενισχύσεις τις επόμενες μέρες. Έτσι, έφτασαν στο νησί 4.000 στρατιώτες από τη Συρία (ή από την Αίγυπτο), οι οποίοι προχώρησαν σε μαζικές εκτελέσεις Κυπρίων που θεωρήθηκαν ύποπτοι για υποκίνηση πατριωτικών αισθημάτων στον ελληνόφωνο πληθυσμό. Τα αντίποινα των Οθωμανών συνεχίστηκαν σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης και εκτιμάται ότι πάνω από 2.000 ήταν οι Έλληνες της Κύπρου που σφαγιάστηκαν συνολικά.
Η άμεση αντίδραση των Κυπρίων, εναντίον αυτών των βαρβαροτήτων, ήταν η συγκέντρωση, στη Ρώμη, λαϊκών και κληρικών, στις 6 Δεκεμβρίου του 1821, όπου εξέδωσαν προκήρυξη καταδίκης των τουρκικών βιαιοτήτων, αλλά και διακήρυξη της απόφασής τους να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της πατρίδας τους.
Στη συνέχεια, Έλληνες Κύπριοι, κληρικοί και λαϊκοί, έστειλαν επιστολές προς τον Καποδίστρια με τις οποίες ζητούσαν να περιληφθεί η Κύπρος στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
την τουρκική εισβολή. Έκτοτε, οι συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού
Παρότι, στο σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας για την οργάνωση της εξέγερσης των Ελλήνων κατά των Οθωμανών κατακτητών, η Κύπρος δεν περιλαμβάνεται, υπάρχει το «Σχέδιον Γενικόν» στο 15ο άρθρο του οποίου αναφέρεται η δέσμευση τού τότε αρχιεπισκόπου Κύπρου, Κυπριανού, για συνεισφορά στον απελευθερωτικό αγώνα με χρήματα και με προμήθειες.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από το 1818 και είχε αλληλογραφία με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Στο επίμαχο άρθρο 15 του Γενικού Σχεδίου της Φιλικής Εταιρείας καταγράφονται και οι όροι της Κυπριακής Συμμετοχής στην Επανάσταση.
Η υπόσχεση του Κυπριανού, για συνεισφορά στον απελευθερωτικό αγώνα, πραγματοποιήθηκε, με τον ναύαρχο Κανάρη, που έφτασε με τα καράβια του στην Κύπρο για να τα φορτώσει με προμήθειες για τους επαναστατημένους Έλληνες, με χρήματα, αλλά και με Κύπριους εθελοντές που ήθελαν να ενισχύσουν τον αγώνα για την απελευθέρωση.
Από έγγραφα και μαρτυρίες προκύπτει ότι περίπου 1000 Κύπριοι πολέμησαν, στη Φάλαγγα των Κυπρίων στρατιωτών, με επικεφαλής τον στρατηγό Χατζηπέτρο. Δεδομένου ότι ο πληθυσμός τη Κύπρου, ήταν τότε και μετά τις σφαγές, μόλις 80.000, η θυσία των Κυπρίων σε ανθρώπινες ζωές ήταν, αναλογικά, τεράστια.
Οι Τούρκοι είχαν εξοργιστεί, κυρίως εξαιτίας της άφιξης του Κανάρη στο νησί και γι’αυτό προσπάθησαν με πολλούς τρόπους να επιτύχουν εξισλαμισμό των Κυπρίων. Το φθινόπωρο του 1822 έγιναν πρόσθετες σφαγές στην Κύπρο, μετά από τις οποίες σταμάτησε κάθε επαναστατική κίνηση στο νησί. Στη συνέχεια, πολυάριθμοι Κύπριοι έφυγαν από την Κύπρο με προορισμό την επαναστατημένη Ελλάδα.
Ήταν πολυάριθμοι οι Κύπριοι, που διακρίθηκαν στην Ελληνική Επανάσταση ως εθελοντές και παρόντες σε όλα τα μέτωπα. Αναφέρονται, συχνά, από τους οπλαρχηγούς για τον ηρωισμό τους. Οι περισσότεροι νεκροί, 130, έπεσαν στη μάχη της Αθήνας το 1827.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι στους Ελληνοκυπρίους που συμμετείχαν στην Ιώνιο Φάλαγγα του Σμυρνιού Ιωάννη Καρόγλου, ανήκει το λάβαρο που βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Πρόκειται για λευκή τετράγωνη σημαία με γαλάζιο Σταυρό όπου στο άνω αριστερό τμήμα φέρει την ανορθόγραφη επιγραφή: «ΣΗΜΕΑ ΕΛΗΝHΚI ΠΑΤΡHΣ ΚHΠΡΟY».
Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για συγκεκριμένους Κύπριους αγωνιστές, που πήραν μέρος στις μάχες της Πελοποννήσου (στα Δερβενάκια, στους Μύλους, στην Τριπολιτσά, στον αποκλεισμό του Ναυαρίνου κ.λπ.), στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, στην Αττική και στις ναυτικές αναμετρήσεις. Ο δεσμός των Κυπρίων με τη Μητέρα Ελλάδα είναι ακατάλυτος, όπως και η προθυμία τους να είναι στο πλευρό της, οποτεδήποτε τους χρειαστεί. Είναι, συνεπώς, τραγική η μοίρα αυτού του ελληνικού νησιού, να μην μπορεί, επί αιώνες, να ενωθεί με την Ελλάδα.
Και, δυστυχώς, για την χρονίζουσα, επιδεινούμενη και πάντοτε άλυτη κατάσταση της Κύπρου,υπάρχουν βαρύτατες ευθύνες και από την πλευρά της Μητέρας Ελλάδας.
Β. ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ
Μια ακόμη αδελφή μας, που βασανίζεται επί χρόνια μακρυά από την Ελλάδα, χωρίς να διαγράφεται λύση, στον ορίζοντα, για το δράμα της.
Ως το 1913 υπήρχε μία και όχι δύο Ήπειροι, δηλαδή Νότια και Βόρεια.
Συνεπώς τ’αδέλφια μας οι Ηπειρώτες έλαβαν, κανονικά, μέρος με το σύνολο των Ελλήνων, στον αγώνα του 1821. Ωστόσο, μετά το 1913, με τη συνθήκη της Φλωρεντίας, η ειδική αναφορά στη Β. Ηπειρο, όχι μόνο δικαιολογείται, αλλά και επιβάλλεται, λόγω του ότι είναι υπόδουλη στη γειτονική μας Αλβανία, όπου οι συνθήκες διαβίωσης του ελληνικού πληθυσμού, αναφέρονται προβληματικές από πολλές απόψεις. Και, ακριβώς, κάτω από τις συνθήκες αυτές, δεν πρέπει να περιέρχεται στη λήθη, αυτή η τραγική πραγματικότητα, δηλαδή της ύπαρξης δύο Ηπείρων, όσο και αν ο όρος είναι αδόκιμος, αλλά αντιθέτως να υπενθυμίζεται συνεχώς. Ιδίως στην περίοδο των επετείων του 1821, ώστε να ενθαρρύνεται η κατάστρωση λήψης μέτρων, για την ομαλοποίηση της κατάστασης.
Ως αναπόσπαστο τμήμα της Ελλάδας η Ήπειρος ήταν, διαχρονικά, στις επάλξεις με τους Έλληνες, σε κάθε γωνιά της πατρίδας, όπου κινδύνευε, εξαιτίας έξωθεν απειλών, η εθνική μας κυριαρχία. Πηγαίνοντας τόσο πίσω, όσο στην αρχαιότητα, στο βυζάντιο, αλλά και στη σύγχρονη εποχή, η παρουσία των Ηπειρωτών είναι σημαντικότατη για την αντιμετώπιση εθνικών προβλημάτων ή και για τον εορτασμό εθνικών θριάμβων.
Ειδικότερα, και για να έρθουμε στο κύριο θέμα μας, που είναι η Επανάσταση του 1821, η συμβολή Βορειοηηπειρωτών στα προεπαναστατικά κινήματα αποτελεί αξιόλογο κεφάλαιο, για την προετοιμασία της Επανάστασης του 1821. Η αναφορά κάποιων ονομάτων, κρίνεται απαραίτητη, και γιατί επιβάλλεται να παραμένει ζωντανή η συμβολή και οι θυσίες τους, αλλά και γιατί μέσα από την αναφορά αυτών των ολίγων αναγκαστικά ονομάτων τιμούνται και όλοι οι αφανείς ήρωες, στους οποίους η πατρίδα οφείλει αιώνιο φόρο τιμής. Ήταν πάρα πολλοί οι Ηπειρώτες που πολέμησαν εντός και εκτός της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Στα πλαίσια της αποψινής μου ομιλίας, θα ανατρέξω σε ορισμένα ονόματα και σχετικά συμβάντα.
Μια εξέχουσα προεπαναστατικὴ προσωπικότητα της περιοχής του Αργυροκάστρου, είναι αυτή του επισκόπου Δρυϊνουπόλεως και Αργυροκάστρου Σοφιανοῦ. Παραιτήθηκε από Επίσκοπος και έγινε μοναχὸς στην Ιερὰ Μονὴ Αγίου Αθανασίου Πολύτσανης, για να είναι ελεύθερος και σε θέση να αναχαιτίσει τον εξισλαμισμό από τον οποίον κινδύνευαν η Ρίζη και η Ζαγορά.
Να αναφέρω και την περίπτωση του Παπα- Γιάννη Θέμελη, πατέρα τού μοναχοῦ Σαμουὴλ του Κουγκίου, από το χωριό Μαχαλά του Δελβίνου, που έκαψε το χωριό γύρω στα 1730-40, μαζί μέσα και συγχωριανούς, που είχαν αλλαξοπιστήσει, αλλά και μαζί και με τον μιναρὲ και το τζαμί του χωριού, προς εκφοβισμό.
Μετά την έναρξη της Επανάστασης, στις 13 Μαρτίου του 1822, με τη διακήρυξη, που έκανε ο πρόεδρος του Εκτελεστικού Σώματος Α. Μαυροκορδάτος, ορίζονται τα όρια των διεκδικήσεων μας στόν αγώνα για απελευθέρωση. Με την κήρυξη του ναυτικού αποκλεισμού όλων των παραλίων από τους επαναστάτες, τα όρια αυτά των διεκδικήσεων έφθασαν βόρεια στο Ιόνιο, μέχρι τον Αώο και το Δυρράχιο. Ακόμη σε επιστολὴ της Γερουσίας Δυτικής Ελλάδας, που απευθύνονταν προς τους προκρίτους της Χιμάρας στις 26 Απριλίου 1822, αποσαφηνίζονται και τα ακόλουθα: «Ημεῖς σᾶς λέγομεν ὅτι ἡ Διοίκησις φροντίζει διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐλευθερωμένων μερῶν, ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον εἰς τὸ νὰ ἐλευθερώση ὅσα μέρη στενάζουσιν ὑπὸ κάτω εἰς τὸν βάρβαρον ζυγὸν τῶν τυράννων».
Στὴ συνέχεια δικαιολογείται η μη αποστολὴ πλοίων στη Χιμάρα, εξαιτίας του οτι ο τουρκικός στόλος είχε βγεί στα Δαρδανέλια, αφού είχε προηγηθεί στις 30 Μαρτίου του 1822 η καταστροφή της Χίου. Αργότερα και ο Καποδίστριας στο υπόμνημά του, στις 30 Οκτωβρίου 1827, προς τις Μεγάλες Δυνάμεις, καθορίζει ως βόρεια γραμμὴ των συνόρων τον Αώο ποταμὸ (ή ποταμό της Βογκούσης).
Η Φιλικὴ Εταιρεία είχε, από νωρίς, ενδιαφερθεί για την ‘Ηπειρο καὶ κυρίως για τα Γιάννινα. Υπήρχε σχέδιο «νὰ σηκώσουν τὰ ἅρματα ὅλη ἡ δυτικὴ πλευρὰ τῆς Ἠπείρου, οἱ ὀνομαζόμενοι Παρακαλαμίτες, νὰ ἑνωθοῦν μὲ τοὺς Σουλιῶτες, χωριὰ τῆς Κόνιτσας καὶ νὰ φθάσουν ἕως τὸ Ἀργυροκάστρο, ἀφοῦ ἑνωθοῦν μὲ ἐκεῖνο τῆς Παλιᾶς Πωγωνιανῆς καὶ νὰ σύρουν στὸ μέρος τους, τοὺς ἐκεῖ χαύνους Ἀρβανίτες». Φιλικοὶ μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὴ Βόρειο Ἤπειρο καταγράφονται οἱ: Μιχαὴλ Λαζάρου, Ελευθεριάδης Βενιαμὶν απὸ την Σέλτση, Γούλας καὶ Κανούσης ἀπὸ τὸ Λεσκοβίκι κ.α.
Οι αγωνιστές πού έλαβαν μέρος στην Ἐπανάσταση του 1821 από τὴν περιοχὴ του Αργυροκάστρου ήταν πολυάριθμοι. Στη μνήμη όλων θα αναφερθούμε σε δύο από αυτούς, που είναι αντιπροσωπευτικοί και για όλους τους άλλους:
Ο πρώτος είναι ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης (1775 – 1828), έμπορος από το Αργυρόκαστρο στην Κωνσταντινούπολη και Φιλικός. Είναι τόσο σημαντική η συμβολή του ώστε το Αργυρόκαστρο, οι Βουλιαράτες, η Πρεμετή αλλὰ και το Δελβινάκι τον θέλουν δικό τους. Με δική του δαπάνη προμηθεύτηκε ολόκληρο φορτίο με όπλα καὶ πολεμοφόδια, συγκρότησε σώμα ιππικό καὶ έλαβε μέρος στους αγώνες εναντίον των Αιγυπτίων στα 1825. Κατὰ τὸ 1826, με προτροπή του Κωλέττη, μαζὶ με οκτακόσιους αντρες, βρέθηκε στὴ Συρία για να ενισχύσει τον Εμίρη του Λιβάνου κατά του Σουλτάνου. Δυστυχώς, η επιχείρηση αυτή απέτυχε και ο Νταλιάνης επέστρεψε στην Ελλάδα για να πάρει μέρος στις επιχειρήσεις του Καραϊσκάκη στην Δόμβραινα και στην Αττική. Το 1827 ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης διορίστηκε αρχηγός όλου του άτακτου Ελληνικού Ιππικου. Τὸ 1828 πηγαίνει στην Κρήτη όπου πολέμησε με ηρωισμό. Ως βάση του επέλεξε το ερημωμένο φρούριο στο Φραγκοκάστελο και παρόλο ότι οι δυνάμεις του Μουσταφά Πασά, ήταν κατά πολύ ανώτερες δεν υποχώρησε. Αλλά, και ούτε δέχθηκε τις προτάσεις που τού έκανε ο Πασάς, για παράδοση, θαυμάζοντας την παλικαριά του. Κατά την τελικὴ επίθεση των Τούρκων, οι πολεμιστές του Νταλιάνη ήταν δεμένοι μεταξύ τους με τα ζωνάρια τους, αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρι τελευταίας ρανίδας, χωρίς να ξεφύγει κανείς. Οι Τούρκοι έκοψαν το κεφάλι του Νταλιάνη μετά το θάνατό του. Η θυσία αυτή, από 385 Ηπειρώτες, προστέθηκε στις υπόλοιπες που ανήλθαν συνολικά σε 2730.
Η απήχηση της θυσίας του Νταλιάνη ήταν τόσο μεγάλη, ώστε πολύ αργότερα ο Όθων προσκάλεσε την κόρη του Δέσπω που έμενε στο Δελβινάκι κοντὰ στη Δελβινακιώτισσα μητέρα της και η οποία μέσω των Αγίων Σαράντα, πήγε στὸ Ναύπλιο. Εκεί ο βασιλιάς Όθων την προίκισε με εθνικὲς γαίες καὶ την πάντρεψε με τον αρχιτρίκλινό του Χρίστο Ανδρέου.
Στο σημείο αυτό να αναφέρω ένα συγκλονιστικό θρύλο που συνδέεται με τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη. Πρόκειται για τον γνωστό θρύλο των «Δροσουλιτῶν», με βάση τον οποίον κάθε χρόνο από τα μέσα Μαΐου μέχρι τα μέσα Ιουνίου, στο Φραγκοκάστελο, στο φρούριο από όπου πολέμησε ηρωικά και σκοτώθηκε ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης, με την πρωϊνὴ αχλὺ λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος, κάνουν την εμφάνισή τους στο κάστρο εκατοντάδες μορφὲς πολεμιστών, πεζών και ιππέων. Αυτή η λαϊκὴ παράδοση θέλει αυτές τις μορφές να αποδίδονται στις ψυχές των 385 Ηπειρωτῶν πολεμιστῶν του Χατζημιχάλη που έπεσαν εκεί ηρωικά τον Μάιο του 1828, για την ελευθερία της Κρήτης. Έτσι, ο λαός μας, αποθανατίζει τους ήρωές του.
Χαρακτηριστικὸ είναι το παρακάτω δίστιχο του Γεωργίου Ζαλοκώστα, για το θρύλο των «Δροσουλιτῶν»:
« Ἡ δὲ σκιά σου κλεινὲ Μιχάλη, περιπλανᾶται εἰς χώματα σεπτά,
Σεπτὰ πλὴν δούλα, ὅπου ἀνεμοζάλη, σοῦ διασπείρη τ’ ἀταφά σου ὀστᾶ!»
Ὁ δεύτερος Ηπειρώτης, σημαντικός για την Επανάσταση του 21, στον οποίον θα αναφερθώ απόψε, είναι ο κληρικός, Γρηγόριος Αργυροκαστρίτης, επίσκοπος Ευρίπου Ευβοίας. Θεωρείται τόσο σημαντικός για τὴν Εύβοια, όσο ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανὸς για την Κύπρο και ο Παλαιών Πατρών Γερμανὸς για την Αχαΐα. Εντάχθηκε από νωρὶς στη Φιλική Εταιρεία.
Ο Γρηγόριος Αργυροκαστρίτης ξεσήκωσε την επανάσταση στην Εύβοια, όπου διέπρεψαν οι Ηπειρώτες Κώτσιος Χασάπης, Ζαγορίσιος Ν. Τομαράς, Σταύρος Βασιλείου με τον αδερφὸ του Κώστα και ο Λιάκος που επεσε στα Βρυσάκια το 1823.
Ο Γρηγόριος αναγνωρίζεται ως πνευματικός αρχηγὸς του αγώνα στην Εύβοια, ποιμενάρχης αλλά και διπλωμάτης που ήξερε να φέρνει βόλτα τους μαινόμενους Τούρκους της Χαλκίδας, προκειμένου να σωθεί το πλήρωμα της Εκκλησίας. Τελικά, ωστόσο, η στάση του δημιούργησε υποψίες στους Τούρκους, που τον φυλάκισαν στη Χαλκίδα, όπου υπέστη δεινὰ βασανιστήρια. Τον είχαν δεμένο με βαριὲς σιδερένιες αλυσίδες στα πόδια, στα χέρια και στὸ λαιμό για περίπου 2 χρόνια. Τελικά, το 1823 δραπέτευσε και πήγε στην Κέρκυρα, όπου ανέλαβε την πρωτοβουλία μιας δίγλωσσης μετάφρασης της Καινής Διαθήκης, ελληνικά και αλβανικά. Τον Σεπτέμβριο του 1827 διορίστηκε επίσκοπος Αθηνών, αλλὰ δεν άντεξε από τις κακουχίες που είχε περάσει και πέθανε τὸ 1828.
Αυτά τα ολίγα για σήμερα, παραμονές της Παλιγγενεσίας. Που δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστούν οι θυσίες ζωής των ηρώων, από κάθε γωνιά της ελληνικής Γης, που μας εξασφάλισαν πατρίδα, για να ζούμε με αξιοπρέπεια μέσα σ’αυτήν. Η δολοφονία του Καποδίστρια δεν επέτρεψε την ολοκλήρωση του έπους του 21. Μας εξασφαλίστηκε κάποιας μορφής ελευθερία, αλλά όχι και ανεξαρτησία. Γι αυτήν, θα χρειαστεί μια δεύτερη Επανάσταση. Και στο μεταξύ, όσες δυσκολίες κι αν περνούμε, θα πρέπει να λέμε μέσα μας και να πείθουμε τον εαυτό μας για το ότι, Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και μετά προς τη δόξα τραβά.
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
Α)Για την Κύπρο
* Ιωσήφ Ιωσηφιδης, Η Κύπρος στον αγώνα του 1821, Κωδ. Πολιτείας: 5138-0045
*Ιωάννης Μιχαλακόπουλος, Η Κύπρος στον αγώνα του 1821, Αρδην-Ρήξη, 27.12.2020
* Ονήσιλος, Η άγνωστη συμβολή των Κυπρίων στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, 23.03.2019
*Ελένη Χατζηγεωργίου, Η συμβολή της Κύπρου στην Ελληνική Επανάσταση, Δρόμος της Αριστεράς, 07.04.2021
Β)Για τη Β.Ηπειρο
*Γ. Βαβαρέτος, Δροσουλίτες- Ἤπειρος- Κρήτη, Ἀθήνα 1967
*Φιλόθεος Κεμεντζετζίδης,Η συμμετοχή των Βοειοηπειρωτών στην Εθνική Παλιγγενεσία του 1821
* Ε., Κουρίλας, « Γρηγόριος Ἀργυροκαστρίτης» Ἀθήνα 1935,
*Φ. Μιχαλόπουλος, « Γρηγόριος Ἀργυροκαστρίτης καὶ ἡ ἐπανάσταση τῆς Εὐβοίας», Ἀρχεῖον Εὐβοϊκῶν Μελετῶν, τ. Γ΄,1954
* Ορφέας Μπέτσης , Η συμβολή των Βορειοηπειρωτών στην Εθνική Παλιγγενεσία, Slpress, 24.03.2023
* Α. Παπακώστας, «Ἀγῶνες καὶ θυσίες Βορειοηπειρωτῶν στὸ Εἰκοσιένα», Ἀθήνα 1945
*Κωνσταντίνος Χολέβας, Το 1821 και η ευθύνη μας για την Κύπρο και τη Βόρειο, Πεμπτουσία, 25.03.2024

Μετά τα πανηγύρια στο Λευκό Οίκο… Πολύ περίεργη η “φρέσκια” απάντηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Τουρκία: Φαίνεται ότι ξεκίνησε η κουβέντα για τις κυρώσεις και τα F-35

1

Ο ισλαμιστής υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν βρίσκεται ακόμα στην Ουάσιγκτον μαζί με άλλους Τούρκους αξιωματούχους και παλεύει να πείσει τους συνομιλητές του για την ανάγκη να αρθούν οι κυρώσεις ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την αγορά από την Τουρκία των αμερικανικών μαχητικών F-35.

Υπάρχουν αντιδράσεις και μέσα στην αμερικανική κυβέρνηση αλλά για το θέμα αυτό θα αποφασίσει ο ίδιος ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Και αυτό είναι μέγα πρόβλημα, παρά το γεγονός ότι η συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο με τον Τούρκο ομόλογό του, δεν πήγε καλά. Το είδαμε και στις δημόσιες ανακοινώσεις. Άλλα ο ένας άλλα ο άλλος.

Θέσαμε ξανά σήμερα ένα βασικό ερώτημα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η απάντηση είναι θα έλεγα περίεργη και ύποπτη, καθώς μας προετοιμάζει για εξελίξεις:

Ρωτήσαμε αν η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξετάζει το ενδεχόμενο άρσης των κυρώσεων CAATSA -που αφορά τις αγορές πολεμικού υλικού από τη Ρωσία- στην Τουρκία, η οποία έχει αγοράσει το ρωσικό σύστημα S-400 παραβιάζοντας τον αμερικανικό νόμο.

Και είπαμε επίσης τα εξής: Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Τουρκία εξακολουθεί να παραβιάζει το νόμο CAATSA – και αφότου επιβάλατε κυρώσεις στην Τουρκία, οι Τούρκοι έχουν γίνει χορηγοί τρομοκρατικών ομάδων όπως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ – γιατί να το σκεφτεί η αμερικανική κυβέρνηση αυτή τη στιγμή; Εννοούμε την άρση των κυρώσεων.

Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μας απάντησε, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, τα εξής ανησυχητικά:

  • «Δεν πρόκειται να σχολιάσουμε τις ιδιαιτερότητες των συζητήσεών μας με την Τουρκία για αυτό το θέμα.
  • Η Τουρκία είναι ένας σημαντικός σύμμαχος και συνεχίζουμε να δεσμευόμαστε για πιθανές ευκαιρίες για την ενίσχυση της σχέσης μας σε μια σειρά τομέων».

Γιατί είναι περίεργη η δήλωση; Επειδή μέχρι τώρα μας απαντούσαν ότι η γνωστή θέση δεν αλλάζει; Ποια είναι η γνωστή θέση; Ότι όσο η Τουρκία έχει στην κατοχή της το ρωσικό σύστημα S-400 οι κυρώσεις θα παραμείνουν. Και δεν θα δικαιούται να αγοράσει τα μαχητικά F-35.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η Τουρκία και οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν τεχνικές συνομιλίες για τα F-15 και το πρόβλημα που δημιουργεί η παρουσια των S-400 στο τουρκικό έδαφος.

ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΗΛΩΣΗ:

Οι απαιτήσεις για την αγορά των (αμερικανικών) F-35 από την Τουρκία είναι γνωστές και η πολιτική μας δεν έχει αλλάξει. Η συνεχιζόμενη διαλειτουργικότητα της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ παραμένει κρίσιμη προτεραιότητα των ΗΠΑ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να δεσμεύονται να εφαρμόζουν σθεναρά τις κυρώσεις CAATSA για να αποτρέψουν τις εξαγωγές όπλων που φέρνουν στη Ρωσία έσοδα, πρόσβαση και επιρροή.

Προσβλέπουμε στην επίλυση αυτού του ζητήματος με την Τουρκία με παραγωγικό τρόπο.

Αναρωτήθηκα πραγματικά: Τι στο καλό είπε ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος στα πέντε λεπτά που του έδωσε ο Πρόεδρος Τραμπ; Μίλησε για τα εθνικά μας θέματα; Αναφέρθηκε στα F-35 και στην ανάγκη να ΜΗΝ δοθούν την Τουρκία; Ή πήγε μόνο για τα πανηγύρια;

Το πρόβλημα παίρνει μεγάλες διαστάσεις, καθώς διασταυρωμένες πληροφορίες της Hellas Journal, αναφέρουν ότι ο Φιντάν άλλα άκουσε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άλλα πληροφορήθηκε στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, ο Ακίφ Τσαγατάι Κιλίτς, ο προσωπικός σύμβουλος του Ερντογάν.

https://hellasjournal.com/2025/03/meta-ta-panigyria-sto-lefko-oiko-poly-periergi-i-freskia-apantisi-tou-steit-ntipartment-gia-tin-tourkia-fainetai-oti-xekinise-i-kouventa-gia-tis-kyroseis-kai-ta-f-35/

Τό ΣτΕ ἀπαγορεύει τήν ἀπέλαση χιλιάδων μεταναστῶν στήν Τουρκία!

1

Μονιμοποιεῖ τήν παραμονή τους στήν Ἑλλάδα – Διευκολύνει τήν Κυβέρνηση νά ἀποδεχθεῖ τήν ἐπιστροφή 40.000 «προσφύγων» ἀπό τήν Γερμανία στούς ὁποίους εἶχε δοθεῖ πολιτικό ἄσυλο – Μέ ποιά γνώση καί ποιά κριτήρια ἔκριναν οἱ δικαστές τήν γείτονα «μή ἀσφαλῆ χώρα» γιά μετανάστες καί ἀκύρωσαν ὑπουργική ἀπόφαση; – Ποιός ζήτησε τήν ἀκύρωσή της; – Θεσμικό «σκέτς» – Ἐν γνώσει τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου ἡ ἀπόφασις, γιά αὐτό καί ὁ κ. Βορίδης ὑπεδύετο τόν Ἕλληνα …Τράμπ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ σέ συνεδρίαση ἡ ὁποία ἔγινε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, καταργῶντας τήν ἀρχή τῆς δημοσιότητας, ἀκύρωσε κοινή ὑπουργική ἀπόφαση τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καί Μεταναστεύσεως κυρίων Γεραπετρίτη καί Καιρίδη, τῆς 12ης Δεκεμβρίου 2023, μέ βάση τήν ὁποία ἡ Τουρκία χαρακτηριζόταν «ἀσφαλής χώρα». Καί χάρη σέ αὐτή διευκολυνόταν ἡ μεταναστευτική πολιτική τῆς χώρας, ὥστε νά «ἐπιστρέφει» στήν γείτονα, μέ βάση διμερεῖς συμφωνίες, πρόσφυγες καί μετανάστες πού εἶχαν παραβιάσει τά ἑλληνικά σύνορα καί εἶχαν «εἰσβάλει» παρανόμως στήν ἐπικράτειά μας.

Ἡ Κυβέρνηση δέν ἀντέδρασε ὅταν ἐνημερώθηκε τό Σάββατο γιά τήν ἀπόφαση αὐτή τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τό ὁποῖο στήν πραγματικότητα, ἄγνωστο μέ ποιά κριτήρια καί μέ ποιές γνώσεις, ἔλαβε ἀπόφαση γιά εὐρύτερα ζητήματα πού ἐκφεύγουν ἀπό τήν σφαῖρα τῶν ἁρμοδιοτήτων του. Εἶναι μιά ἁπλή διοικητική πράξη, μιά ὑπουργική ἀπόφαση, ἀπό τήν ὁποία ἐξαρτᾶται ἡ κοινωνική συνοχή καί ὁ σεβασμός τῶν συνόρων μας. Μπορεῖ ἆρά γε ἕνα δικαστήριο νά κρίνει ἄν εἶναι ἀσφαλής ἤ δέν εἶναι ἀσφαλής μιά ξένη χώρα γιά νά δέχεται μετανάστες πού ἔχουν παραβιάσει τά σύνορα; Μέ ποιά δεδομένα; Μπορεῖ ἕνα δικαστήριο νά ἀποφασίζει γιά θέματα ἐθνικῆς ἀσφάλειας καί κατ’ ἐπέκταση ἐξωτερικῆς πολιτικῆς; Λογικά, ὄχι. Ἐάν βεβαίως ἔχει τήν κάλυψη τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θέλει νά ἀποδράσει ἀπό τίς εὐθῦνες της γιά τό μεταναστευτικό καί σιωπᾶ, προφανῶς ἀπό ὅ,τι φαίνεται καί μπορεῖ. Αὐτό δέν σημαίνει ὅμως πώς κάνει καί τό σωστό.

Ἔτσι πάντως ἐξηγεῖται καί ἡ ἀπότομη ἄνοδος τῶν τόνων τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί τοῦ ὑπουργοῦ Μεταναστεύσεως Μάκη Βορίδη στό μέσο τῆς περασμένης ἑβδομάδος, οἱ ὁποῖοι μέ δηλώσεις τους ἔδωσαν τήν ἐντύπωση, ὅτι ἡ Κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας θά ἀκολουθήσει περίπου τήν στρατηγική τῶν ἀπελάσεων τοῦ Προέδρου Τράμπ. Οὐδέν ἀναληθέστερον. Ρητορεία ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς. Στάχτη στά μάτια. Ἁπλῶς ἡ Κυβέρνηση δέν εἶχε τήν τόλμη νά ὁμολογήσει στούς Ἕλληνες ὅτι θά ἀποδεχθεῖ στό ἐγγύς μέλλον τήν ἐπιστροφή 40.000 προσφύγων καί μεταναστῶν στό ἔδαφός της ἀπό τήν Γερμανία, κάτι πού εἶναι ἀπαίτηση καί τῆς νέας ἡγεσίας της, καί ἔτσι φρόντισε νά ὀχυρωθεῖ πίσω ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τήν ὁποία, ἄν δέν προκάλεσε ἡ ἴδια τεχνηέντως, προφανῶς καί γνώριζε νωρίτερα ἀπό τήν δημοσιοποίησή της.

Στήν Ἑλλάδα γιά αὐτές τίς περιπτώσεις ἔχουμε μία λέξη γιά νά περιγράψουμε αὐτό πού συμβαίνει: «Δούλεμα». Ὁ Πρωθυπουργός καί ὁ ὑπουργός Μεταναστεύσεως, δεδομένου ὅτι ἡ Διάσκεψη γιά τήν ἀπόφαση εἶχε προηγηθεῖ, γνώριζαν ὅτι θά ἔρθει τό Συμβούλιο Ἐπικρατείας α) νά καλύψει τίς εὐθῦνες τους γιά τήν ἀπεριόριστη χορήγηση πολιτικοῦ ἀσύλου σέ παράνομους μετανάστες τά προηγούμενα χρόνια καί β) νά ἀπαιτήσει ἐκεῖνο τήν παραμονή τους στήν πατρίδα μας τώρα πού θά ἐπιστρέψουν ἀπό τήν Γερμανία μέ φύλλο πορείας ἀπό τόν Καγκελλάριο Μέρτς. Γιά αὐτό καί ἐπιχείρησε νά κάνει …ἐπίδειξη νεοσυντηρητισμοῦ. Ψευδῶς.

Στήν πραγματικότητα, γιά ὅ,τι συνέβη, εὐθύνεται ἐκείνη καί θά τό περιγράψουμε εὐθύς ἀμέσως ἀφοῦ παραθέσουμε τήν δήλωση πού ἔκανε ὁ κύριος Πρωθυπουργός κατά τήν εἴσοδό του στό Εὐρωπαϊκό Συμβούλιο κορυφῆς. Δήλωσε ὁ κύριος Μητσοτάκης:

«Ἐξ οὗ καί ἀναμένουμε μέ μεγάλη ἀνυπομονησία, θά ἔλεγα, τόν νέο κατάλογο τῶν ἀσφαλῶν χωρῶν προέλευσης, ἔτσι ὥστε καί ἡ χώρα μας νά μπορεῖ νά κινηθεῖ πιό γρήγορα σέ αὐτή τήν κατεύθυνση. Καί ἡ σαφής ὁδηγία πού ἔχω δώσει στήν καινούργια ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Μετανάστευσης ἀκριβῶς κινεῖται στή λογική ὅτι ὅποιος εἰσέρχεται στή χώρα μας παράνομα καί δέν ἔχει λάβει ἄσυλο, δέν τυγχάνει δηλαδή διεθνοῦς προστασίας, θά πρέπει νά ἐπιστρέφεται στή χώρα ἀπό τήν ὁποία ἦρθε. Καί εἶναι πολύ σημαντικό πιά νά ἔχουμε καί εὐρωπαϊκά κανονιστικά ἐργαλεῖα, τά ὁποῖα θά μᾶς διευκολύνουν νά ὑλοποιήσουμε αὐτή τήν πολιτική».

Ἀπό τήν δήλωση αὐτή τί προκύπτει: ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἀναμένει μέ «ἀνυπομονησία» τόν νέο κατάλογο τῶν «ἀσφαλῶν χωρῶν». Καί τί συνέβη εἰκοσιτετράωρα μετά ἀπό τήν δήλωση αὐτή τοῦ Πρωθυπουργοῦ; Ἔρχεται τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, προφανῶς σέ γνώση τῆς Κυβερνήσεως γιατί ἡ διάσκεψη γιά τήν ἀπόφαση αὐτή ἔχει γίνει πολύ νωρίτερα, καί χωρίς νά περιμένει τί θά πεῖ Εὐρώπη, ὁρίζει ὅτι ἡ Τουρκία «δέν εἶναι ἀσφαλής χώρα γιά πρόσφυγες καί μετανάστες.»

Καί ὅτι χιλιάδες πρόσφυγες καί μετανάστες, πού εἴτε βρίσκονται στό ἔδαφός μας καί ἔχει ἀπορριφθεῖ ἡ αἴτηση ἀσύλου τους, εἴτε βρίσκονται στήν Ἑλλάδα μέ ἄσυλο, εἴτε βρίσκονται στήν Γερμανία μέ ἄσυλο καί θά πάρουν τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς γιά τήν Ἑλλάδα ὡς χώρα πρώτης ὑποδοχῆς, …δεν μποροῦν νά ἐπιστραφοῦν στήν Τουρκία!

Παρέλκει νά μαντέψουμε ὅτι καί ἡ Εὐρώπη θά ὀχυρωθεῖ πίσω ἀπό τήν ἀπόφαση τῆς ἑλληνικῆς δικαιοσύνης καί θά χαρακτηρίσει τήν Τουρκία «μή ἀσφαλῆ χώρα» γιά νά γίνει ἡ Ἑλλάδα ἀποθήκη προσφύγων καί μεταναστῶν!

Ἀπό τήν ὥρα πού ἐξεδόθη αὐτή ἡ ἀπόφαση, ἡ Κυβέρνηση σιωπᾶ καί βεβαίως σέβεται τήν …ἀνεξάρτητη δικαιοσύνη, ἡ ὁποία λαμβάνει ἀποφάσεις γιά θέματα διεθνοῦς ἀσφαλείας μεταναστευτικῆς πολιτικῆς καί ἐξωτερικῆς πολιτικῆς «κεκλεισμένων τῶν θυρῶν».

Καί ἔπειτα διερωτῶνται κάποιοι γιατί καταρρακώνεται ἡ ἐμπιστοσύνη πρός τούς θεσμούς, τό πολιτικό σύστημα ἀλλά καί τήν δικαιοσύνη. Διότι δίδεται στούς πολῖτες ἡ ἐντύπωση ὅτι σέ τεράστια θέματα πού ἀφοροῦν τήν καθημερινότητά τους, τήν ζωή τους καί τίς εὐαισθησίες τους ἡ Κυβέρνηση μέ τήν Δικαιοσύνη παίζουν ἕνα «θεσμικό σκέτς» στό ὁποῖο ὁ ἕνας παριστάνει τόν «καλό» καί ὁ ἄλλος τόν «κακό»!

Γιά τήν ἱστορία πρέπει νά ἀναφέρουμε γιατί φτάσαμε ὥς ἐδῶ. Φτάσαμε ὥς ἐδῶ γιατί μία προηγούμενη ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Μεταναστεύσεως τῆς περιόδου 2019-2023, προκειμένου νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τίς κατά τόπους διαμαρτυρίες κατοίκων γιά τήν δημιουργία νέων δομῶν, ἔλαβε τήν ἀπόφαση νά δίδει ἀφειδῶς πολιτικό ἄσυλο καί σέ χιλιάδες παράνομους οἰκονομικούς μετανάστες, οἱ ὁποῖοι «δασκαλεμένοι» ἀπό τήν Διεθνῆ Ἀμνηστία καί τίς ΜΚΟ ἔλεγαν στίς ἁρμόδιες Ἐπιτροπές Χορηγήσεως Ἀσύλου ἀπίθανες δικαιολογίες γιά δῆθεν δίωξή τους. Ἀκόμη καί ὅτι διώκονται στίς χῶρες τους γιά τόν …ΛΟΑΤΚΙ σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Φτάσαμε ὥς ἐδῶ, ἐπίσης, γιατί ὅλοι αὐτοί μόλις ἐλάμβαναν τό ἑλληνικό διαβατήριο πού συνεπάγεται ἡ χορήγηση πολιτικοῦ ἀσύλου, ἀναχωροῦσαν ἀμέσως σάν κύριοι γιά τήν Γερμανία. Ὅταν οἱ Γερμανοί τό πῆραν εἴδηση, ἄρχισαν νά ξαναθέτουν ζήτημα ἐπιστροφῆς τους στήν πρώτη χώρα ὑποδοχῆς. Γιά αὐτούς ἦταν «δευτερογενεῖς ροές».

Φτάσαμε ἐπίσης ὥς ἐδῶ γιατί ἡ τότε ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Μεταναστεύσεως ἔδινε χαρτιά σέ παράνομους μετανάστες καί τούς ἐπέτρεπε νά μένουν μέσα στόν ἀστικό ἱστό ὡς ἰδιῶτες ἐπιδοτῶντας τό ἐνοίκιό τους, καί ὄχι σέ δομές, γιά νά περιοριστοῦν οἱ τοπικές ἀντιδράσεις. Τό πρόβλημα γιά ἕνα διάστημα ἐξαφανίστηκε, γι’ αὐτό καί ἡ Κυβέρνηση κομπορρημονοῦσε ὅτι ἔλυσε τό μεταναστευτικό, ὅμως οἱ λύσεις πού δέν πατοῦν πάνω σέ στέρεες βάσεις, καταρρέουν πάρα πολύ εὔκολα. Ἔτσι σήμερα ἔρχεται τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας νά κάνει μεταναστευτική πολιτική γιά λογαριασμό τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δέν μπορεῖ νά ἐξηγήσει τά ἀνεξήγητα στούς πολῖτες. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια.

Ἄν δέν εἶχαν νά κρύψουν τίποτα, ἡ συνεδρίαση πού ἀκύρωσε τήν ὑπουργική ἀπόφαση περί Τουρκίας ὡς ἀσφαλοῦς χώρας ἐπιστροφῆς μεταναστῶν θά γινόταν δημοσίως.

Ἔτσι ξεχωρίζουν οἱ δημοκρατίες καί οἱ προηγμένες δυτικές χῶρες ἀπό τίς ἀνατολικές χῶρες πού φυλακίζουν πολιτικούς ἡγέτες. Ἀλλά ἀπό ὅ,τι φαίνεται, δέν θέλουμε νά ξεχωρίσουμε.

Ὅσο περνάει ὁ καιρός, δείχνει ὅτι θέλουμε νά μοιάσουμε.

estianews.gr

Οι πρώτες «καμπάνες» για τους χουλιγκανισμούς στην παρέλαση – Αποτάχθηκαν δύο δόκιμοι της Σχολής Υπαξιωματικών

5

Σπουδαστές Ναυτικοί Δόκιμοι τελούν υπό κράτηση για να ομολογήσουν ποιοι ξεκίνησαν τα συνθήματα.

Στην απόταξη δύο Δοκίμων της Σχολής Υπαξιωματικών του Ναυτικού προχώρησε το βράδυ η κυβέρνηση μετά από τις πρώτες καταθέσεις της ΕΔΕ που ξεκίνησε το πρωί.

Ωστόσο, το πρόβλημα φαίνεται ότι είναι μεγαλύτερο καθ’ ότι από άλλα βίντεο που περιήλθαν στην κατοχή των αξιωματικών που διενεργούν την ΕΔΕ προκύπτει ότι τα συνθήματα με τις βωμολοχίες κατά της Τουρκίας και του Λαού της ξεκίνησαν από το προπορευόμενο άγημα της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων.

 

Με εντολή της Διοίκησης της ΣΝΔ από το πρωί οι σπουδαστές Ναυτικοί Δόκιμοι τελούν υπό κράτηση στο πλαίσιο άσκησης πίεσης για να ομολογήσουν ποιοι ξεκίνησαν τα συνθήματα και ποιοι άλλοι τους ακολούθησαν.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/454417/oi-protes-kampanes-gia-toys-choyligkanismoys-sti-parelasi-apotachthikan-dyo-dokimoi-tis-scholis-ypaxiomatikon/

Ντ. Τραμπ: Η Ρωσία θέλει να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, όμως ίσως κωλυσιεργεί

0

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο Newsmax χθες Τρίτη πως η Ρωσία θέλει να τελειώσει ο πόλεμος με την Ουκρανία, ωστόσο αναγνώρισε πως η Μόσχα πιθανόν κωλυσιεργεί.

«Νομίζω πως η Ρωσία θέλει να δει να τελειώνει αυτό, αλλά θα μπορούσε επίσης (να αληθεύει) πως σέρνει τα πόδια της», είπε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος.

Μή τά βάζης μέ τήν «Αρκούδα» διότι απ’ εσένα είναι δυνατότερη,τρέ-χει γρηγορότερα,αναβαίνει και στα δένδρα ενώ εσύ δέν ημπορείς.

20

 

(Βορειο-Καναδική παροιμία)

(Και όμως αφρόνως και ανοήτως εκηρύξαμεν τον πόλεμον και συνεχίζομεν κατά τής ομοδόξου «ΑΡΚΟΥΔΑΣ (ΡΩΣΙΑΣ)» !!!)

Γράφει ο Επίλαρχος ε.α ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ Τάξεως 1966 Σ.Σ.Ε

Κατά καιρούς έχω καταγράψει λεπτομερέστατα τό τί προσέφερεν η Ρωσία αμέσως τέ και εμμέσως εις τον αγώνα τής Ανεξάρτησίας μας από το 1770 μέ τά Ορλωφικά μέχρι τής Συνθήκης τής Αδριανουπόλεως 1829 πού είναι και η πρώτη επίσημος Συνθήκη τής Ανεξάρτησίας μας χάρις εις τον νικηφόρον πόλεμον τής Ρωσίας κατά τών Οθωμανών και ουχί κάποιας Αγγλίας ή Γαλλίας τότε.Αι Αγγλία (όχι ενθέρμως) και Γαλλία ενεπλάκησαν εις την ναυμαχίαν τού Ναυαρίνου έκ τυχαίου γεγονότος κι’ απέβλεπον κυρίως η Αγγλία περισσότερον εις την απειλήν χρήσεως βίας παρά εις ναυμαχίαν κατά τού Ιμπραήμ διό και μετά την ναυμαχίαν ο Αγγλος Ναύαρχος Κόδριγκτον ελογοδότησεν εις την Κυβέρνησίν του διότι έθεσεν εις κίνδυνον τάς καλάς σχέσεις τής Αγγλίας μετά τού Σουλτάνου.Αρα η Αγγλία δέν ήθελεν την ναυμαχίαν.Ούτω λοιπόν αι Αγγλία-Γαλλία,Αυστρία ώς κράτη επισήμως ποτέ δέν μάς υπεστήριξαν κατά την διάρκειαν τού αγώνος εί μή μόνον αριθμός ρομαντικών Φιλελλήνων ενίσχυσεν διά τής πάρουσίας των την όλην προσπάθειάν μας.Οθεν λοιπόν εις τό ανά χείρας άρθρον μου θ’ αποπειραθώ ν’ αντιπαραβάλω τί η λεγομένη Δύσις έχει πράξει κατά τής Ελλάδος από 1821 κι’ εντεύθεν εν σχέσει μέ την Ρωσίαν πού ουδέν επιζήμιον διά την Ελλάδα έπραξεν.

     1.Το 1856 διά τής Συνθήκης τών Παρισίων αι τρείς Δυτικαί Μεγάλαι Δυνάμεις Αγγλία,Γαλλία,Αυστρία μέ τήν δικαιολογίαν ότι δήθεν ηπειλείτο η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπό τής Ρωσίας διεκήρυξαν ότι εγγυώνται την ασφάλειαν και ακεραιότητα τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ότι ουδόλως εδικαιούντο να υπεισέρχωνται εις τάς σχέσεις τού Σουλτάνου και υπηκόων του δηλονότι συνεφώνησαν νά επιτρέψωσιν εις τον Σουλτάνον πράττειν ό,τι έκείνος ήθελεν κατά των Χριστιανικών λαών τής Ν.Α Ευρώπης.Καί επ’ αυτού ο Αγγλος Εδουάρδος Φρήντμαν μέ τήν Πράγματείαν του «Οι Τουρκοι έν Ευρώπη» (1883) καταγράφει «Η Αγγλία έπραξεν μέχρις εσχάτων πάν το εφικτόν όπως διατηρήσωσιν υπό τον Τουρκικόν ζυγόν τά διάφορα υπό την Τουρκίαν Χριστιανικά Εθνη της Ν.Α Ευρώπης».

    2.Τό 1866 επαναστατεί η Κρήτη και ενώ ο λαός ηγωνίζετο υπέρ τής ελεύθερίας του η Αγγλία υπεδέχετο εις το Λονδίνον μετά τών μεγίστων τιμών τον Σουλτάνον.

Καί όταν οι Αγγλοι Πρόξενοι ή Αξιωματικοί τού Αγγλικού Ναυτικού απεπει-ράθησαν να διασώσωσιν γέροντας,γυναίκας και παιδία έκ της μανίας και σφαγάς τών Τούρκων το τότε Αγγλικόν Υπουργείον Εξωτερικών δι’ εγγράφου του επέπληξεν αυτούς και δή ρητώς ενετέλετο να μή επαναληφθή τοιαύτη πράξις τω μέλλοντι.

3.Τό 1878 λαμβανει χώραν Ρωσοτουρκικός πόλεμος κατά τον οποίον η Ρωσία εξέρχεται νικήτρια και υπογράφεται μεταξύ Ρωσίας–Σουλτάνου η διμερής περιβό-ητος Συνθήκη τού Αγ.Στεφάνου 19 Φεβ-3 Μαρτ.1878.Ειναι η πλέον βραχύβιος ισχύσασα ποτέ Συνθήκη καθό αρχήθεν εδημιούργησε ισχυροτάτας αντιδράσεις από τάς Μεγ.Δυνάμεις τής Δύσεως καθό καταφώρως εθήγοντο τά συμφέροντά των και καταδήλως μ’ αυτών και τά Ελληνικά αφού εδημιουργείτο η Μεγ.Βουλγαρία επί αλλοεθνών (Ελλήνων-Σέρβων-Βοσνίων-Αλβανών κ.α ) φθάνουσα από τού Ευξείνου Πόντου μέχρις ολίγων χιλιομέτρων από τής Αδριατικής.Κύριος υποστηρικτής τού Πανσλαβισμού και δημιουργίας τής Μεγ.Βουλγαρίας ήτο ο τότε ανθέλλην Ρώσος Πρεσβευτής εις την Πόλιν Ν.Ιγκνάντεφ ο οποίος ενεργών πολλάς φοράς εν αγνοία τού Τσάρου Αλεξανδρου Β’ ήγαγεν την Ρωσίαν εις το Συνέδριον τού Βερολίνου ένθα η Ρωσία καίτοι νικήτρια τού πολέμου εν τέλει εκέρδισεν πολύ ολιγότερα τών όσων ωραματίζετο διό και ο Ιγκνάντεφ ετέθη υπό τού Τσάρου Αλεξάνδρου Β’ εις δυσμένειαν.Τότε εδόθη εις την Αγγλίαν υπό τού Σουλτάνου και η Κύπρος με την κρυφήν υποχρέωσιν η Αγγλία να υποστηρίξη εις άλλα θέματα τον Σουλτάνον.Είναι η μοναδική φορά πού η Ρωσία ένεκεν ενός φανατικού Πανσλαβιστή και ανθέλληνος Πρέσβευτού της εις την ΚΠόλιν τού Ιγκνάντεφ εστράφη εμμέσως αφ’ ενός κατά τής Ελλάδος εντάσσοντας σχεδόν το σύνολον τής Ελληνικής Μακεδονίας εις τούς Βουλγάρους κι’ αφ’ ετέρου τής Δύσεως εις πλείστα όσα έτερα κατά των συμφερόν-των της μ’ αποτέλεσμα ή Δύσις επειδή εθήγοντο τά ιδικά της συμφέροντα υπεστήριξεν και τά Ελληνικά ακυρούσασα εις το Βερολινον την διμερή Συμφωνία του Αγ.Στεφάνου.

4.Κατά τον Α’ Παγκόσμιον πόλεμον επειδή η Ελλάς ήθελεν να τηρήση ουδετε-ρότητα και οι Αγγλογάλλοι (ΑΝΤΑΝΤ) ήθελον ν’ ανοίξουν το Μακεδονικόν μέτωπον κατά τών Γερμανών την 5ην Οκτωβρίου 1915 αποβιβάζονται βιαίως εις την Θεσ-σαλονίκην καταργούντες την πλήρη κυριαρχίαν τής Ελλάδος διά τελεσιγράφου επιδοθέντος υπό στόλου τών Αγγλογάλλων πλεύσαντος εις τον Πειραιά.Επέρχεται ο Διχασμός και έν τέλει εκδιωχθέντος τού Βασιλέως η Ελλάς διά τού Βενιζέλου κινητοποιείται και λαμβάνει μέρος μέ 300.000 άνδρας ομού με τάς Συμμαχικάς Δυνάμεις τής ΑΝΤΑΝΤ.Ως έκ τούτου μετά την λήξιν τού πολέμου ευλόγως θ’ ανέμενεν κανείς ότι η Ελλάς θα ελάμβανεν πλείστα όσα ανταλλάγματα υπό τών Συμμάχων κατά την Συνδιάσκεψιν τών Παρισίων.Ομως ηπατήθημεν και ουδέν απολύτως ελάβομεν τών συμμάχων συνεχώς κωλισιεργούντων εξεπίτηδες μέ καταρτίσεις διαφόρων δήθεν Επιτροπών πρός εξέτασιν τών αίτημάτων μας παρά τά έντονα διαβήματα Βενιζέλου.Αυτή ήτο η πρώτη κοροϊδία κι’ ευτέλισμός μας υπό τής Δύσεως.Βιαία κατάληψις ουσιαστικώς τής Ελλάδος,εξαναγκασμός συμμετοχής εις τον πόλεμον μέ 300.000 ανδρες και αντίκρυσμα μηδέν.(Όμως δι’ αυτά σήμερον παραφρόνως ανήκομεν εις την Δύσιν)

5.Και δέν έφθανεν μόνον αυτή η κοροϊδία οι Γάλλοι μέ τόν Κλεμανσώ μάς ζητούν  την 3 Ιανουαρίου 1919 ν’ αποστείλωμεν το Α’.Σ.Στρατού έκ τριών Μεραρχιών Ι,ΙΙ,ΧΙΙΙ δυνάμεως 35.500 ανδρών εις την Ουκρανίαν-Κριμαίαν κατά των Μπολσεβίκων μ’ αντάλλαγμα να προωθήσουν απαιτήσεις μας εις την Θράκην και Σμύρνην.

Αι συμμαχικαί Δυνάμεις και φυσικά και αι τρείς ίδικαί μας Μεραρχίαι εξοντώνονται κυριολεκτικώς και οι Σύμμαχοι μάς «δίδουν την άδειαν» έν είδει ανταλλάγματος τής εξοντώσεώς μας ν’ αποβιβασθώμεν εις την περιοχήν τής Σμύρνης υπό την μοφήν οικονομικής επιρροής και υπό τύπον προσωρινότητος χωρίς να προδικάζηται η μέλλουσα τύχης τής Σμύρνης!!!!Προσέτι εχάραξαν πέριξ τής περιοχής τής Σμύρνης ολίγων χιλιομέτρων μίαν ερυθράν γραμμήν πέραν τής οποίας δέν επετρέπετο να εξερχώμεθα κατά των Τούρκων ακόμη και εάν αυτοί μάς επετίθεντο καταδρομικώς εις την περίμετρον και προεκάλουν απωλείας εις τάς Ελλην.Δυναμεις!!!

.Ιδού τί εδήλωσεν ο τότε πρωθυπουργός της Αγγλίας Λόυδ Τζώρτζ.

«..ουδέποτε εδώσαμεν έξη πεντάρες στούς Ελληνες,Ουδέποτε τούς εδόσαμεν βοήθειαν.Ημείς τούς είπαμεν πηγαίνετε στήν Σμυρνην προσωρινά αλλά δεν μπορύυμε να σάς δώσωμεν καμιά υποστήριξιν και πάρετε τίς ευθύνες σας…».

Δηλ.σάς στέλλω Ελληνας στή Σμύρνη προσωρινά,σ’ απαγορεύω να περνάς την κόκκινη γραμμή ν’ ανταποδίδης τά κτυπήματα τών Τούρκων και δέν σού δίδω καμίαν βοήθειαν.Αυτό και εάν δέν είναι δολιότης και κοροϊδία όταν η Ελλάς διέθεσεν πρό ολίγου 300.000 στρατιώτας εις το Μακεδονικόν μέτωπον και 35.500 εξοντωμένοι εις την Ουκρανίαν.Αυτό είναι ο δεύτερος ευτέλισμός μας έκ της Δύσεως.(Όμως δι’ αυτά σήμερον παραφρόνως ανήκομεν εις την Δύσιν)

6.Το 1920 υπογράφεται από τον Σουλτάνον καί Συμμάχους η Συνθήκη τών Σεβρών ευνοϊκη διά την Ελλάδα τών τριών Ηπείρων και πέντε θαλασσών.Ομως την συνθήκην αυτήν δέν την ανεγνώριζεν ο Κεμάλ ο οποίος είχεν ανεξαρτοποιηθή απο τον Σουλτάνον και συνεπώς κάποιος θα έπρεπε νά τον αναγκάση εις το νά την αποδεχθή.Ποίος όμως θα ήτο ο χρήσιμος ηλίθιος;Μά ημείς.Ευκαιρίας δοθείσης πάλιν οι «Σύμμαχοί μας Δυτικοί» εκμεταλευόμενοι το πόθον των Ελληνων δι’ απελευθέρωσιν τών ομόεθνών μας εις την Μ.Ασίαν δίδουν το δικαίωμα εις την Ελλάδα να κυνηγήση τον Κεμάλ πέραν από την «κοκκίνην γραμμήν» τής Σμύρνης δηλ.να βγάλη το φίδι από την τρύπα μ’ αποτέλεσμα ν’ αχθώμεν ιδίαις ευθύναις και λάθοις πλέον εις την Μικρασιατικήν καταστροφήν την οποίαν και σήμερον ακόμη ένας πλήρως οργανωμένος Στρατός δεν θα ηδύνατο να κυνηγήση τον Κεμάλ όπως δέν ημπόρεσαν αι ΗΠΑ εις το Βιετνάμ,Αφγανιστάν ή οι Ρώσοι πάλιν στο Αφγανισ-τάν.

Εάν τότε εισηκούετο ο Ιωάννης Μεταξάς θα είχομεν αποφύγει την καταστροφήν.

Ομως βλέπομεν σαφώς την Δύσιν δολίως να μάς ωθή εις το να βγάλωμεν τά κάστανα από την φωτιά διά λογαριασμόν των χωρίς κάποιον αντάλλαγμα.Καί ημείς ανοήτως το απεδέχθημεν παρασυρθέντες να κυνηγώμεν τόν Κεμάλ 600 χλμ.μακράν από την Σμύρνην φθάσαντες πρό τής Αγκύρας χωρίς να σπεύσουν οι υποτιθέμενοι Σύμμαχοί μας Αγγλογάλλοι να μάς δώσουν και την ελαχίστην βοήθειαν ενώ εάν εξοντώνομεν τον Κεμάλ θα προσέτρεχον να διαμοιράσουν τά ιμάτιά του.Αιδώς Δυτικοί σύμμαχοί μας.Η «Αρκούδα-Ρωσία» ποτέ δέν μάς εξέθεσε εις τοιούτους κινδύνους και ούτε ποτέ μάς εζήτησεν κάτι ώς αντάλλαγμα ενώ τόσα πολλά μάς προσέφερεν.(Όμως δι’ αυτά σήμερον παραφρόνως ανήκομεν εις την Δύσιν)

7.Και συνεχίζεται η προδοσία τής Δύσεως και εις το Β’ Παγκόσμιον πόλεμον.Ενώ είμεθα η πρώτη Δύναμις πού επιτυχώς αντεμετωπίσαμεν Ιταλία-Γερμανία,μετέβη-μεν εις την Αφρικήν και Ρίμινι Ιταλία εις το πλευρόν των Δυτικών Συμμάχων μας αλλά μέ το πέρας τού πολέμου ούτε την Κύπρον μάς έδωκαν,ούτε την Βόρειον Ηπειρον,ούτε την διαρύθμισιν τών πρός Βουλγαρίαν συνόρων.Μέ μεγάλην πίεσιν και την υπογραφήν και συναίνεσιν πάλιν τού Σοβιετικού ΥΠΕΞ Μολότωφ μάς παρεχώρησαν τά Δωδεκάνησα τά οποία είχον οι ηττημένοι αφ’ ημάς Ιταλοί.Καί συνεχίζεται το γαϊτανάκι προστιθεμένων τώρα εις την Δύσιν και των ΗΠΑ μέ την εξόντωσιν τού Ελληνισμού τής ΚΠόλεως,Ιμβρου και Τενέδου με τά Σεπτεμβριανά τού 1955,τάς σφαγάς στα Κόκκινα τής Κύπρου το 1964 και τέλος την εισβολήν τών Τούρκων εις την Κύπρον το 1974.Καί δυστυχώς συνεχίζεται η προδοτική συμπε-ρίφορά των ευνοώντας συνεχώς την Τουρκίαν εις τάς μεταξύ μας διαφοράς ασκούσα και κραδαίνουσα το CASUS BELLI.Αυτοί έκαμον τά ΙΜΙΑ το 1996 ώστε να μάς εξαναγκάσουν να υπογράψη ο Σημίτης τό κατάπτυστον Πρωτόκολλον τής Μαδρίτης (1997) παρουσία τής ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Ολμπράϊτ ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα εις το Αιγαίον,πάλιν ο Σημίτης τή απαιτήσει τής Ε.Ε να υπογράψη το κατάπτυστον Ελσίνκι (1999) ότι υπάρχουν διαφοραί μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος πού πρέπει να επιλυθούν και πάλιν αυταί ΗΠΑ (Μπλίνκεν) να υπογράψωμεν τό κν «πατσαβούρι»-Διακήρυξιν τών Αθηνών (2023) ώστε να λάβουν οι Τούρκοι τά F-16 και αυτοί μάς εξώθησαν να κηρύξωμεν τον πόλεμον κατά τής ομοδόξου Ρωσίας και αυτοί εξηνάγκασαν προηγουμενως τον Τσίπρα να υπογράψη τάς Πρέσπας εις το Σκοπιανόν και πλήθος άλλων εις βάρος μας.

Εάν όλα αυτά δέν είναι εγκληματικαί και ανθελληνικαί πράξεις τής Δύσεως τότε τί περισσότερον θα ηδύνατο να χαρακτηρίση μίαν ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΔΥΣΙΝ;

Είδετε ποτέ κάποια Εθνική ενέργεια τής Ρωσίας κατά τού Ορθοδόξου Ελληνισμού;

Και μή είπητε διά το 1946-9.Τό 1946 είναι δημιούργημα τής αθέου,αντιχριστιανικής  Σοβιετικής Ενώσεως,ενός αθέου αιμοσταγούς Γεωργιανού και ουχί Ρώσου δικτάτορος τού Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγασβίλι κν.Στάλιν.

Ουδέποτε υπεστήριξα ότι θα έδει ν’ αποκοπώμεν τελείως από την λεγομένην Δύσιν.Τουναντίον υπεστήριξα ότι πρέπει να πράττωμεν ό,τι πράττει σήμερον η Τουρκία μέ Ανατολίτικην μαεστρίαν και ό,τι εγένετο το 1968-73 όπου τότε εν μέσω Ψυχρού πολέμου η Ελλάς δέν εδίστασεν μέ την τότε Σοβιετικήν Ενωσιν και λοιπάς Χώρας τού Ανατ.Μπλοκ ν’ αναπτύξη τάς καλυτέρας οικονομικάς σχέσεις από τής Παλιγγενεσίας μέχρις σήμερον.

Όμως εις την ιστορίαν των οι Τούρκοι δέν έχουν να επιδείξουν ούτε προδότας ούτε ήρωας ενώ η Ελλάς από τής Αρχαιότητος γέμει και προδοτών,μειοδοτών αλλά και ηρώων.Καί το εκπληκτικόν.«Η ΕΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΧΩΡΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΑ ΕΠΙΔΕΊΞΗ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΗΡΩΑΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΧΩΡΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΤΟΣΟΝ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΡΩΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΑΣ» (Συνέντευξις ενός μεγάλου Ελληνος ποιητού Νομπελίστα…..)

Υ.Γ.Κύριε Πρωθυπουργέ ημπορείτε να μάς είπητε:

.1.Τί εκερδίσαμεν μέ το ότι εκηρύξατε τον πόλεμον κατά τής ομοδόξου Χριστιανικής Ρωσίας χωρίς μάλιστα τήν έγκρισιν τής ΒΟΥΛΗΣ αποσύρων έκ τών ευαλώτων νήσων τά ΤΟΡ-1 και Τ/Θ οχήματα ΒΤΡ-1 τά οποία δέν έχουσιν αντικατασταθή εισέτι από άλλα ισάξια αλλά και πλήθος οπλισμού,πυρομαχικών,Β’ και Γ’ Γραμμής;

2.Τί εκερδίσαμεν μέ τό «ανήκομεν εις την Δύσιν» και «είμεθα εις την σωστήν πλευράν τής ιστορίας» δίδοντες τόσας πολεμικάς βάσεις εις τάς ΗΠΑ διά τον πόλεμον κατά τής Ρωσίας;

Τήν απάντησιν δυστυχώς δι’ εσάς και την Ελλάδα έδωκαν τόσον ο φίλος και υποστήρικτής σας Δημοσιογράφος τής εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Αλέξης Παπαχελάς εις το SKY.TV.GR ότι ΟΥΔΕΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΛΑΒΟΜΕΝ ΚΑΙΤΟΙ ΕΠΑΙΞΑΜΕΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑΝ ΚΑΙ ΕΚΑΜΑΜΕΝ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΕΙΠΕΝ Ο ΜΠΛΙΚΝΕΝ αλλά και ο ΥΠΕΘΑ κ.Δένδιας απαντών εις ερώτησιν βουλευτού είπεν «ΟΤΙ Ο ΜΠΛΙΝΚΕΝ ΜΑΣ ΕΞΗΠΑΤΗΣΕΝ ΚΑΙ ΟΥΔΕΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΕΛΑΒΟΜΕΝ ΑΦ’ ΟΤΙ ΜΑΣ ΕΙΧΕΝ ΥΠΟΣΧΕΘΗ».

(Πληροφορίαι φέρουν ότι μάς απέστελον κάποια σαπάκια τεθωρακισμένα οχήματα μή αξιοποιήσιμα.Εάν δέν ήσαν βαρέα ίσως να τά είχον «αξιοποιήση» οι Ρομά!!!)

Τέλος κ.Πρωθυπουργέ:

1.ΕΝΘΥΜΟΥ ότι σάς αναμένει η Ρωσία εις το Συμβούλιον Ασφαλείας τού ΟΗΕ όπου είναι ΜΟΝΙΜΟΝ ΜΕΛΟΣ έχουσα δικαίωμα ΒΕΤΟ και όταν αχθή εις το Σ.Α τού ΟΗΕ κάποιον θέμα τής Κύπρου ή ίδικόν μας επιλύσεως διαφοράς μέ την Τουρκίαν επόμενον είναι να ταχθή εναντίον μας.Τί θα είπητε τότε εις το Εθνος;

2.ΕΝΘΥΜΟΥ επίσης ότι η Ρωσία πάντοτε εις το Κυπριακόν ετάσσετο υπέρ ημών ενώ αι Δυτικαί Χώραι πολλάκις ήγειρον ΒΕΤΟ εναντίον μας δι’ό κι’ ευρίσκονται επί 50 έτη τά Τουρκικά στρατεύματα εκεί.Τώρα όμως πού τούς εκηρύξατε πόλεμον τί νομίζετε ότι θα πράξη ο « βλάξ» και «αφελής» ΠΟΥΤΙΝ;

3.ΕΝΘΥΜΟΥ ότι δέν αντελήφθητε ότι η Ρωσία εκέρδισε τον πόλεμον διό συνεχίζετε κ.Πρωθυπουργέ μόνος τον πόλεμον κατά της Ρωσίας αφού ΑΚΟΥΣΟΝ-ΑΚΟΥΣΟΝ εις τόν εορτασμόν τής 25ης Μαρτίου απηγορεύσατε αί ανά τον κόσμον Ελληνικαί Προξενικαί Αρχαί και φυσικά εν Ελλαδι να προσκαλέσουν την Ρωσίαν!!!Μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσει δι’ εσάς .Διά την Ελλάδα όμως τί ήθελεν συμβή;

4.ΕΝΘΥΜΟΥ τί θα είπητε κ.Πρωθυπουργέ εις το Εθνος εάν οι Τούρκοι επιχειρήσουν απόβασιν εις τάς νήσους και επιτύχουν να καταλάβουν νησιά αφού δέν θα έχουν τά ΤΟΡ-1 και ΒΤΡ-1 πού εσείς απεστείλατε εις την Ουκρανίαν κατά της Ρωσίας;

 

Δ. Μακροδημόπουλος: ο Ερντογάν, η Τουρκία και εμείς 

0

          του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Σύμφωνα με τον “σιδηρού νόμο της ολιγαρχίας” που διακήρυξε ο Ρόμπερτ Μίχελς η λογική που διέπει τις ολιγαρχίες, και στην πράξη όλες τις ιεραρχικές οργανώσεις, είναι η αναπαραγωγή του εαυτού τους όχι μόνον όταν η ίδια ομάδα παραμένει στην εξουσία, αλλά ακόμα και όταν μια εντελώς διαφορετική ομάδα θέτει την εξουσία υπό τον έλεγχό της. Η ουσία του έγκειται στο γεγονός ότι οι νέοι ηγέτες ανατρέπουν τους παλιούς υποσχόμενοι ριζοσπαστικές αλλαγές αλλά κάνουν τα ίδια. Ας μη ξεχνάμε ότι στην Τουρκία των Κεμαλιστών, όπου ανήκει ο Εκρέμ Ιμάμογλου, μέχρι το 1950  υπήρχε μονοκομματικό κράτος, ότι ακολούθησαν τρία στρατιωτικά πραξικοπήματα ανά δεκαετία, αρχής γενομένης το 1960 για να ακολουθήσει και το μεταμοντέρνο του 1997 όταν η ηγεσία του στρατού με τελεσίγραφο ανάγκασε τον Ερμπακάν να παραιτηθεί. Η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο ακριβώς. Και ο Ερντογάν ως δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης είχε φυλακιστεί διότι σε ομιλία του είχε απαγγείλει “απαγορευμένους” στίχους. Ακολούθως έγινε πρωθυπουργός και πρόεδρος για να εφαρμόσει τα ίδια με δικαστικά πραξικοπήματα.

Πώς φθάσαμε ιστορικά στο κομβικό σημείο επιλογής του τουρκικού λαού μεταξύ Ερντογάν ή Ιμάμογλου; Ο Michel Bozdemir το 1999 έγραφε: «Μετά τις μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ (1839) σχηματίσθηκαν δύο ελίτ στην οθωμανική και στη συνέχεια στην τουρκική κοινωνία. Την πρώτη αποτελούσαν οι απόφοιτοι Idadi (κολεγίων) και των Sultani (λυκείων) που είχαν εκπαιδευτεί στη βάση δυτικών προτύπων και τη δεύτερη οι απόφοιτοι των medrese που είχαν εκπαιδευτεί στην παράδοση. Αυτή η νέα αντίληψη εφαρμόστηκε χωρίς ανταγωνισμό στις νέες γενιές, μέχρι το πέρασμα στη δημοκρατία». Η Ellen Kay Trimberg χαρακτηρίζει το έργο του κεμαλικού εκσυγχρονισμού που ακολούθησε ως τη δημιουργία «δύο εθνών» στη ίδια χώρα: «Ένα από τα αποτελέσματα του κεμαλικού προγράμματος, γράφει, ήταν η δημιουργία των δύο εθνών: το ένα αγροτικό, παραδοσιακό και υπανάπτυκτο και το άλλο αστικό, μοντέρνο και αναπτυγμένο». Η πολιτική ζωή της Τουρκίας διαμορφώθηκε στα όρια των παραπάνω διαχωρισμών Οι Κεμαλιστές πίστευαν στον εκσυγχρονισμό από τα πάνω, δηλαδή σκέπτονταν να πραγματοποιήσουν τον κοινωνικό μετασχηματισμό με νομοθετικά μέτρα και γενικότερα με μεθόδους «κοινωνικής μηχανικής». Όσες φορές η επαναστατική δυναμική ξεπρόβαλε τα ταξικά της χαρακτηριστικά τα απανωτά στρατιωτικά πραξικοπήματα αποκαθιστούσαν την επιθυμητή τάξη.  Παρόλο που  από την πρώτη μέρα ο Κεμαλισμός εμφανίσθηκε ως φορέας εκδυτικισμού με πρότυπο αόριστα μια αφηρημένη Δύση, όταν τη θέση της  «αφηρημένης Δύσης» πήρε ένας συγκεκριμένος θεσμός με συγκεκριμένες αξίες, δηλαδή η ΕΕ, που απαιτούσε τον εκδημοκρατισμό της χώρας, το κεμαλικό κατεστημένο ανέδειξε για άλλη μια φορά τη συντηρητικότητα του. Γιαυτό θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι τέτοιας έκτασης αναταραχές θα είχαν οδηγήσει το κεμαλικό καθεστώς στην επιβολή ενός ακόμη στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Όταν ανέλαβε το ΑΚΡ, η ανάδειξη της θρησκείας ως ενός από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της πολιτικής του, ομογενοποίησε ταξικά την κοινωνία προτάσσοντας τα θρησκευτικά χαρακτηριστικά έναντι των ταξικών διαφοροποιήσεων. Δεδομένου ότι η κάθε κοινωνία είναι νομοτελειακά ταξική, η υπέρβαση του ταξικού χαρακτήρα της μπορεί να επιβιώσει μόνον όταν οι ανταγωνισμοί και οι συγκρούσεις βρίσκουν διέξοδο σε ανταγωνισμούς ανάμεσα σε προσωπικότητες που θεωρούνται χαρισματικές, όπως συμβαίνει σήμερα στη Τουρκία. Ο Ρόμπερτ Μίχελς μας λέει ότι έτσι θα συνεχίσει να πορεύεται η Τουρκία

Όλα όσα συμβαίνουν στην Τουρκία δεν θα πρέπει να μας δημιουργούν ψευδαισθήσεις για το δικό μας πολιτικό σύστημα το οποίο διαφεντεύει αποκλειστικά και χωρίς κανέναν έλεγχο ένας και μόνον πολιτικός: Ο εκάστοτε πρωθυπουργός που αποφασίζει για τα πάντα, παρά τις αναφορές στον “κυρίαρχο λαό” που αποκλείεται από την πολιτική «ντε φάκτο, αν όχι ντε γιούρε» , όπως σημειώνει ο Τζόρτζο Άγκαμπεν. Το είδαμε και σε χώρες που θεωρούνται προηγμένες πολιτικά όπως η Γαλλία. Την πρώτη Κυριακή των εκλογών καταγράφηκε η βούληση του γαλλικού λαού, τη δεύτερη αλλοιώθηκε με τη βοήθεια του Συντάγματος και μετά ο Μακρόν έκανε ότι ήθελε σαν να μην έχουν γίνει εκλογές. Δεν χρειάστηκε πραξικόπημα.  Το είδαμε στα ευρωπαϊκά δημοψηφίσματα που δεν ήταν αρεστά για το αποτέλεσμά τους και ούτε καν επαναλήφθηκαν (Γαλλία, Ολλανδία) ή επαναλαμβάνονταν μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα (Δανία, Ιρλανδία). Το βλέπουμε στον μακαρθισμό που πλανάται πάνω από την Ευρώπη, την ΕΕ της μιας άποψης Κάθε άλλη άποψη, όχι κατ’ ανάγκη η αντίθετη, σε αποβάλλει. Πρόκειται για άλλες εκφάνσεις της ίδιας παθογένειας με πολύ ηπιότερα συμπτώματα.

Εκείνο που δημιουργεί προβληματισμό είναι ότι η χώρα μας ζει στη σκιά της Τουρκίας Και το πολιτικό σύστημα κάνει τα πάντα για να αναδεικνύει αυτή την πτυχή επισείοντας καθημερινά τον κίνδυνο εξ ανατολών που έχει μεταβληθεί σε ψύχωση, για να επικαλύπτει την ανικανότητά του να ανταποκριθεί στις αναπτυξιακές ανάγκες της χώρας.. Αν δεν απαλλαγούμε από τη “σκιά της Τουρκίας” ποτέ δεν θα μπορέσουμε να ατενίσουμε ως έθνος το μέλλον. Η Τουρκία παρά τις παθογένειές του πολιτικού της συστήματος έχει αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη και συμμετέχει στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Εμείς ως “δεδομένοι’ αναζητούμε σε ποιά δύναμη θα πρέπει να προσκολληθούμε

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947 – 771412

25/3/2025