Αρχική Blog Σελίδα 840

Δύο τριτοετείς, ο διοικητής της ΣΜΥΝ και ίσως ένας Υποναύαρχος θα «χρεωθούν» τα συνθήματα αλλά το «χρέος» είναι άλλων

1

28/03/2025 | 05:29 

Εκνευρισμός μεγάλος στο ΥΠΕΘΑ με την υπόθεση των συνθημάτων της ΣΜΥΝ καθώς…χαλάνε και το κλίμα των εγκαινίων για το νέο μνημείο στον περιβάλλοντα χώρο του υπουργείου. Τα νέα που φθάνουν στο ΥΠΕΘΑ δεν είναι καλά, αφού διαπιστώνουν ότι συνθήματα ίδιου ή ανάλογου περιεχομένου δεν φώναξαν μόνο οι σπουδαστές της ΣΜΥΝ, αλλά σχεδόν όλων των Σχολών!
Το τραγούδι το ξεκίνησε η ΣΝΔ και μετά το έπιασε κι η ΣΜΥΝ. Η δεύτερη έχει μπει στο στόχαστρο και λόγω της Ατζέντας 2030, που τις σχολές Υπαξιωματικών τις πάει για λουκέτο. Χρησιμοποιείται η ίδια μέθοδος με τα στρατιωτικά νοσοκομεία. Τα στραβά κι ανάποδα του 424 ΓΣΝ στη Θεσσαλονίκη «αξιοποιήθηκαν» για να «ξηλωθεί» το Υγειονομικό Σώμα. Αυτό γίνεται τώρα και με τα συνθήματα της ΣΜΥΝ.
Διέταξαν ΕΔΕ για βγάλουν ένα πόρισμα όπως τους βολεύει, ώστε να διώξουν ως υποκινητές δύο τριτοετείς Δοκίμους, με εξαιρετικό χαρακτήρα, πολύ καλοί μαθητές και να μεταθέσουν σε άλλες υπηρεσίες έναν εξαίρετο Αξιωματικό  που έκανε προσωρινά τον Διοικητή και τον επικεφαλής  Αξιωματικό στους δύο ουλαμούς παρελάσεως της ΣΜΥΝ.
Ο Διοικητής ΔΝΕ Υποναύαρχος Σπύρος Τσιαφούτης  ένας άκρως επιχειρησιακός αξιωματικός που παρέλαβε τα καθήκοντα του μόλις δύο μήνες πριν έχει “εγκλωβιστεί” ως το υψηλόβαθμο εξιλαστήριο θύμα για άμεση αποστρατεία, ώστε να εξευμενίσουν τους Τούρκους.
Ενέργειες και πρακτικές που δίνουν το χείριστο παράδειγμα για το ηθικό και το φρόνημα στα φυτώρια των παραγωγικών Σχολών των ΕΔ.
Η εξήγηση που πρέπει να δώσει ο Α/ΓΕΝ Δ.Κατάρας στον ΥΕΘΑ Ν.Δένδια, είναι για την  κατάπτωση (διοικητικά, οικονομικά, κτιριακά, στελεχιακά κλπ) της ΣΜΥΝ. Μιας σχολής που παράγει για χρόνια στελέχη όπου κρατούν την σημαία του Ναυτικού ψηλά, συντηρώντας τα υπέργηρα πλοία του Στόλου και επιχειρώντας μ’ αυτά εντός και εκτός συνόρων, υπερασπίζοντας τα συμφέροντα της χώρας με μεγάλη επιτυχία σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.
Για ποιο λόγο κ. Αρχηγέ του ΓΕΝ πέρυσι το καλοκαίρι αποδεκατήσατε την ΣΜΥΝ μεταθέτοντας όλους τους Μαχίμους Αξιωματικούς της Σχολής; Μήπως ήταν κι αυτή σας ή ενέργεια στο πλαίσιο της απαξίωσης των Σχολών Υπαξιωματικών όπως φαίνεται να προβλέπει η ατζέντα 2030 του κ. Δένδια μετά και τη βίαιη και παράνομη αποστρατεία όλων των ΕΟΘ Αξιωματικών εξ Υπαξιωματικών;
Πληροφορίες αναφέρουν ότι σε όλα τα δοκιμαστικά της χθεσινής παρέλασης λέγονταν  αυτά τα  συνθήματα από όλες τις Σχολές (ουδεμίας εξαιρουμένης) όπως  και κατά την διάρκεια της παρέλασης,. Αυτό δείχνει περίτρανα ότι όλοι οι μαθητές ενήργησαν με πλήρη συνείδηση και γνώση των συνεπειών….
Συνεπώς τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά και δεν είναι απλά θέμα πειθαρχίας ούτε της υποτιθέμενης δυσαρέσκειας της Τουρκίας ….
Γι’ αυτό πρέπει να διερευνηθούν τα βαθύτερα αίτια και όχι τα αιτιατά. Μεγάλη η ευθύνη της Πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας τα τελευταία χρόνια γι’ αυτή την εξέλιξη.
Δεν ήταν ποτέ στραβός ο γιαλός, αλλά στραβά αρμενίζουν οι έχοντες και κατέχοντες κάθε φορά την εξουσία.

Γιατί στην ΕΕ πληρώνουμε πανάκριβα την ηλεκτρική ενέργεια;

2

Συνομιλία του Atlantico με τον  S. Furfari*

Φωτογραφία: η Πρόεδρος της ΕΕ Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν «συνεργάζεται» με ένα 16χρονο κορίτσι, την Γκρέτα Θούμπεργκ, η οποία εγκατέλειψε το σχολείο για να γίνει η «σημαία» του οικολογισμού. Ο λογαριασμός της «ενεργειακής μετάβασης», όπως πάντα, σε μας!

Atlantico: Ποιοι είναι κατά τη γνώμη σας οι κύριοι παράγοντες που οδήγησαν την ΕΕ να υιοθετήσει μια ενεργειακή πολιτική που χαρακτηρίζετε παράλογη;

Samuel Furfari: Το 1955, στη Διάσκεψη της Μεσσήνης, οι ιδρυτές της ΕΕ δήλωσαν ότι δεν υπάρχει μέλλον για την Κοινότητα χωρίς άφθονη και φθηνή ενέργεια. Αυτό το όραμα καθοδηγούσε την ενεργειακή πολιτική για 60 χρόνια, έως ότου εγκαταλείφθηκε πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια. Αυτή την εξέλιξη περιγράφω στο πρώτο μέρος του έργου μου.

Με την πτώση του κομμουνισμού, το μίσος για την οικονομία της αγοράς μεταξύ ορισμένων δεν έχει εξαφανιστεί. Πήρε μια νέα μορφή: ο περιβαλλοντισμός αρνήθηκε αυτό που είχε επιτρέψει την οικονομική και κοινωνική επιτυχία της Δύσης, δηλαδή τα ορυκτά καύσιμα και την πυρηνική ενέργεια.

Η σαγηνευτική, πράσινη ιδεολογία έχει προσελκύσει αδιάφορα και αφελή μυαλά. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι σύγχρονες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν είναι ανταγωνιστικές – διαφορετικά δεν θα ήταν απαραίτητο να επιβληθούν μέσω των ευρωπαϊκών οδηγιών που ισχύουν ακόμη – η ανάπτυξή τους έπρεπε να υποστηριχθεί από επιδοτήσεις. Δυστυχώς, όπου υπάρχει δημόσια βοήθεια, υπάρχουν και κερδοσκόποι. Οι τελευταίοι εξακολουθούν να εργάζονται για να διαιωνίσουν το κερδοφόρο σύστημα τους.

Μετά τη διεύρυνση της ΕΕ, η τελευταία βρέθηκε σε αναζήτηση ενός νέου λόγου ύπαρξης. Η αειφόρος ανάπτυξη θα ήταν η νέα «μεταφορά». Ωστόσο, οι περιβαλλοντολόγοι έχουν μετατρέψει την «αειφόρο ανάπτυξη» σε «αειφορία» για να εγκαταλείψουν την οικονομική ανάπτυξη, την ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής που είχαν ωστόσο αποτελέσει τη βάση της ΕΕ.

ΜΚΟ και «χρήσιμοι ηλίθιοι»

Πώς εξηγείτε την αυξανόμενη επιρροή των περιβαλλοντικών ΜΚΟ στις ενεργειακές αποφάσεις της ΕΕ;

Όταν η ΕΕ παρουσίασε το νέο δόγμα, οι περιβαλλοντικές ΜΚΟ ήταν σε ισχυρή θέση. Ήδη από τη δεκαετία του 1960, στοχαστές της πολιτικής οικολογίας, όπως ο Hans Jonas ή η Lynn White Jr., είχαν ήδη αναπτύξει έναν δομημένο και προγραμματισμένο προβληματισμό για αυτά τα ζητήματα. Αυτοί οι θεωρητικοί που υποσχέθηκαν ένα λαμπρό, καθαρό και φτηνό μέλλον παρέσυραν πολλά αφελή μυαλά.

Ο Samuel Furfari εξηγεί στο νέο του βιβλίο πως οι οικολόγοι εξώθησαν την ΕΕ να θυσιάσει την οικονομική ανάπτυξη των κρατών-μελών στο βωμό των «καθαρών ενεργειών».

Μπόρεσαν έτσι να επιβάλουν τις ιδέες τους, υποστηριζόμενοι από «χρήσιμους ηλίθιους» που διευκόλυναν το έργο τους. Η βιομηχανία, σπάνια από πεποίθηση, συχνά από φόβο της κριτικής από έναν Τύπο που ήταν σε μεγάλο βαθμό αφοσιωμένος στον οικολογικό σκοπό, έσπευσε να παρουσιαστεί ως πράσινη. Σκεφτείτε την BP, η οποία εφηύρε ακόμη και το σύνθημα Beyond Petroleum [Πέρα από το Πετρέλαιο] και που μόλις κορόιδεψε τον εαυτό της παραδεχόμενη ότι το μέλλον της βρίσκεται στα ορυκτά καύσιμα.

Για χρόνια υπενθυμίζω στους βιομήχανους ότι ήταν συνένοχοι στην «οργανωμένη καταστροφή της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας». Αυτός είναι και ο υπότιτλος του βιβλίου μου.

Τρία ψέματα

Ποια ήταν τα κύρια κρατικά ψέματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής της ΕΕ που οδήγησαν στην οργανωμένη καταστροφή της ανταγωνιστικότητας των χωρών της ΕΕ; Ποιες είναι οι συγκεκριμένες επιπτώσεις αυτής της πολιτικής στην ευρωπαϊκή βιομηχανική ανταγωνιστικότητα σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα;

Το πιο ανησυχητικό θέμα, που έχει ήδη αναπτύξει το Atlantico, είναι η καταστροφή της πυρηνικής μας βιομηχανίας, που ενορχηστρώθηκε από τη Γερμανία, με την υποστήριξη του Φρανσουά Ολάντ και του Εμανουέλ Μακρόν. Ταυτόχρονα, έκαναν τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι οι σύγχρονες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ήταν μια καθολική λύση που κατέστησε δυνατή την παραγωγή φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό το ψέμα είναι προφανές, γιατί η εξέλιξη των λογαριασμών ρεύματος αρκεί για να αποδείξει ότι είναι εσφαλμένο.

Ένας άλλος μύθος είναι να κάνουμε τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε χωρίς τα ορυκτά καύσιμα, τα οποία εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το 75% της ενεργειακής μας κατανάλωσης και το 83% παγκοσμίως. Αυτή η ψευδαίσθηση έχει ενισχυθεί από τη σύγχυση μεταξύ ενέργειας και ηλεκτρικής ενέργειας, παρόλο που η τελευταία αποτελεί μόνο το 22% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας. Οι υπόλοιπες στηρίζονται σε χρήσεις που απαιτούν φλόγες, για τις οποίες τα ορυκτά καύσιμα παραμένουν απαραίτητα.

Η δήλωση «η καλύτερη ενέργεια είναι αυτή που δεν χρησιμοποιούμε» είναι μια ακραία απλοποίηση. Η ενέργεια είναι ζωή, και είναι απατηλό να πιστεύουμε ότι η ανθρωπότητα θα μπορέσει να τα καταφέρει χωρίς αυτήν, εκτός αν θέλει να ζήσει σε παρακμή, δηλαδή να επιστρέψει στον τρόπο ζωής του παρελθόντος. Η παρουσίαση της εξοικονόμησης ενέργειας ως οικονομική λύση είναι επίσης λανθασμένη: τίποτα δεν είναι δωρεάν, γιατί κάθε δραστηριότητα απαιτεί κατανάλωση ενέργειας, ακόμη και η μόνωση. Επιπλέον, από τη δεκαετία του 1970, έγινε ό,τι ήταν εύκολο· υπάρχει πλέον ελάχιστος χώρος για σημαντική εξοικονόμηση πόρων. Αυτό το έδειξα με δεδομένα για την έννοια της ενεργειακής έντασης.

Το αποκορύφωμα είναι η απανθρακοποίηση. Υπό την ηγεσία του Φρανσουά Ολάντ, η ΕΕ πέτυχε την έγκριση της Συμφωνίας του Παρισιού στο COP21. Έτσι, η Ένωση έχει ξεκινήσει έναν ξέφρενο και μη ρεαλιστικό αγώνα, ισχυριζόμενη ότι θα επιτύχει πλήρη απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές έως το 2050. Σε αυτή τη λογική, η Επιτροπή ετοιμάζεται να προτείνει μείωση κατά 90% των εκπομπών CO₂ έως το 2040 σε σύγκριση με το 1990. Αυτός ο στόχος θα οδηγήσει στη θυσία όσων ελάχιστα απομένουν από την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Πολλά κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, έχουν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους σε αυτήν την καταστροφική τροχιά οικονομικής ευημερίας, αλλά η Επιτροπή παραμένει σταθερή στις θέσεις της.

Παρά τις φιλόδοξες ομιλίες, είναι σαφές ότι παρά τις 29 COPs, οι παγκόσμιες εκπομπές CO₂ έχουν αυξηθεί κατά 65%. Τα τελευταία τρία χρόνια, όπως εξήγησε το Atlantico, οι COPs κατέληξαν σε αποτυχία, καθώς πολλές χώρες εκτός ΕΕ αρνούνται πλέον μέτρα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την οικονομική τους ευημερία. Η ΕΕ πρέπει να συνέλθει για να αποφύγει την περιθωριοποίηση.

Κρίση: δεν φταίει η Ρωσία

Σε ποιο βαθμό ο πόλεμος στην Ουκρανία αποκάλυψε τα ελαττώματα στην ευρωπαϊκή ενεργειακή στρατηγική;

Οι τιμές της ενέργειας άρχισαν να αυξάνονται το 2010 λόγω της απαίτησης να παραχθεί ακριβή ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και όχι λόγω της Ρωσίας ή της Ουκρανίας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέδειξε πάνω απ’ όλα το στρατηγικό λάθος της Γερμανίας. Κλείνοντας τους πυρηνικούς σταθμούς της και βασιζόμενη υπερβολικά στο ρωσικό αέριο, η Γερμανία αγνόησε μια θεμελιώδη αρχή της ενεργειακής ασφάλειας: τη διαφοροποίηση των πόρων. Έσυρε έτσι ολόκληρη την ΕΕ στην κρίση.

Ακόμη και χωρίς την ουκρανική σύγκρουση, η τρέχουσα κατάσταση θα ήταν παρόμοια, επειδή τα διαρθρωτικά προβλήματα στα οποία βασίζεται αυτή η κρίση δεν φταίει η Ρωσία. Προκύπτουν από τη λεγόμενη ενεργειακή μετάβαση.

Η πυρηνική ενέργεια αποτελεί εδώ και πολύ καιρό βασικό συστατικό της ενέργειας στην Ευρώπη. Γιατί, κατά τη γνώμη σας, περιθωριοποιήθηκε σταδιακά;

Πρώτα απ ‘όλα, η πυρηνική ηλεκτρική ενέργεια αναπτύχθηκε, όπως λέει το άρθρο 1 της Συνθήκης Ευρατόμ, για να διασφαλίσει «μια αύξηση του βιοτικού επιπέδου στα κράτη μέλη». Σήμερα, υπερασπίζομαι αυτή την ενέργεια για τον ίδιο λόγο. Μιλούμε για 50 χρόνια πριν, πριν μιλήσουμε για την κλιματική αλλαγή.

«Η πράσινη μετάβαση βρίσκεται στον πυρήνα του μεταρρυθμιστικού προγράμματος της κυβέρνησής μου», έλεγε από το βήμα του ΟΗΕ το 2022 ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης. Τώρα – στερνή μου γνώση…- τρέχουμε για πετρέλαιο!

Η εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας στη Γερμανία έχει τις ρίζες της στην επιρροή των ειρηνευτικών κινημάτων, τα οποία χειραγωγούσαν επιδέξια την κοινή γνώμη δημιουργώντας μια λανθασμένη σύγχυση μεταξύ της ατομικής βόμβας και των πυρηνικών σταθμών. Σε αυτό προστέθηκε η αντίθεση από περιβαλλοντολόγους, με κίνητρο την κατανόηση του σχεδόν απεριόριστου δυναμικού της πυρηνικής ενέργειας. Γνώριζαν ότι αυτή η πηγή ενέργειας θα υποστήριζε με βιώσιμο τρόπο την οικονομική ανάπτυξη, μια προοπτική που θεωρούσαν απαράδεκτη γιατί συνεπαγόταν τη συνέχιση της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων.

Επιπλέον, αυτοί οι ίδιοι οικολόγοι επινόησαν την ουτοπία σύμφωνα με την οποία οι ανεμογεννήτριες και οι ηλιακοί συλλέκτες θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τους πυρηνικούς σταθμούς.

Η φενάκη του υδρογόνου

Το υδρογόνο παρουσιάζεται ως βασική εναλλακτική για το μέλλον. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα όρια αυτής της τεχνολογίας;

Η μεγαλύτερη ενεργειακή εξαπάτηση έγκειται στην ιδέα ότι θα ήταν δυνατή η παραγωγή υδρογόνου βιομηχανικά και οικονομικά από το νερό με ηλεκτρόλυση. Όταν μπήκα στην Επιτροπή το 1982, συμμετείχα στην έρευνα για την παραγωγή υδρογόνου, μια περιοχή που είχε εξερευνηθεί από τη δεκαετία του 1960. Εκείνη την εποχή, η Συνθήκη Ευρατόμ είχε οδηγήσει τους ερευνητές της Επιτροπής να οραματιστούν ένα μέλλον όπου η πυρηνική ηλεκτρική ενέργεια θα ήταν τόσο άφθονη που θα υπερέβαινε τις ενεργειακές ανάγκες. Από αυτή την άποψη, φαινόταν λογικό να χρησιμοποιηθεί αυτό το πλεόνασμα για την παραγωγή υδρογόνου με ηλεκτρόλυση νερού.

Ωστόσο, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό το όραμα ήταν πολύ πιο περίπλοκο και δαπανηρό απ’ ό,τι αναμενόταν. Η χημική θερμοδυναμική δείχνει ότι αυτή η μέθοδος καταναλώνει περίπου επτά φορές περισσότερη ενέργεια από τη συμβατική παραγωγή υδρογόνου με βάση το φυσικό αέριο. Οι επιδοτήσεις και οι πολιτικές δεν θα αλλάξουν ποτέ αυτή τη σχέση.

Η ιδέα δεν ήταν καινούργια. Ήδη από το 1923, ο John Haldane, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, πρότεινε την παραγωγή υδρογόνου από ανεμογεννήτριες. Στη δεκαετία του 1930, το ναζιστικό καθεστώς προσπάθησε να εφαρμόσει αυτή την ιδέα για την παραγωγή καυσίμων, επειδή δεν υπήρχε στη Γερμανία. Ωστόσο, συνειδητοποίησαν επίσης ότι αυτή η προσέγγιση ήταν μη ρεαλιστική και οικονομικά μη βιώσιμη. Αυτές οι αποτυχίες αποκαλύπτουν ότι το υδρογόνο ως ενέργεια, όποια και αν είναι η μέθοδος κατασκευής, είναι μια τεχνολογική και οικονομική ουτοπία που αγνοεί τους περιορισμούς της φυσικής και του ενεργειακού κόστους.

Επιπλέον, δεν καίμε ένα μόριο που αποτελεί τη βάση ολόκληρης της χημικής βιομηχανίας όπως θα κάναμε με τη συνηθισμένη ενέργεια. Η καύση υδρογόνου είναι σαν να καίμε μια τσάντα Louis Vuitton για ζεστασιά. Τα εξηγώ όλα αυτά λεπτομερώς στο βιβλίο μου L’utopie hydrogène.

Ποια θα ήταν η ιδανική στρατηγική για την εξασφάλιση άφθονης και ανταγωνιστικής ενέργειας στην Ευρώπη, ανταποκρινόμενη παράλληλα στις περιβαλλοντικές προκλήσεις;

Θα ήταν αρκετό να επιστρέψουμε στην ενεργειακή πολιτική πριν από την έλευση της οικολογίας. Τότε, ανατέθηκε σε δημόσιους υπαλλήλους που ήταν ειδικοί στον τομέα της ενέργειας, των οποίων οι επιλογές καθοδηγούνταν από τεχνικούς και οικονομικούς λόγους για το καλό όλων. Σήμερα βρίσκεται στα χέρια ιδεοληπτικών πολιτικών, και μάλιστα συμβούλων.

Όπως και ο υπόλοιπος κόσμος, θα πρέπει να χρησιμοποιούμε ορυκτά καύσιμα και πυρηνική ηλεκτρική ενέργεια. Δεδομένου ότι η ΕΕ δεν διαθέτει επαρκείς φυσικούς πόρους για να καλύψει τις ανάγκες της, είναι επιτακτική ανάγκη να αποκατασταθεί η στρατηγική για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού που ανέπτυξε η Επιτροπή το 2000 με την Πράσινη Βίβλο, αφιερωμένη σε αυτό το θέμα. Βασίστηκε σε τρεις αρχές: διαφοροποίηση των τύπων ενέργειας αποδεχόμενοι όλους χωρίς ταμπού· διαφοροποίηση των χωρών προμήθειας για να αποφευχθεί η υπερβολική εξάρτηση από έναν μόνο προμηθευτή, όπως η Ρωσία· και διαφοροποίηση των διαδρομών και των μεθόδων ανεφοδιασμού, συμφωνώντας να κατασκευάσουν την απαραίτητη υποδομή.

Η τρέχουσα μετατόπιση καταδεικνύεται από παράλογες αποφάσεις, όπως αυτή που έλαβε το πρώην Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την απαγόρευση της ολοκλήρωσης του διασυνδεδεμένου δικτύου φυσικού αερίου. Ομοίως, στην έκθεσή του, ο Mario Draghi ισχυρίζεται ανόητα ότι το 2030 σχεδόν δεν θα χρησιμοποιούμε πλέον φυσικό αέριο. Αυτές οι υπερβολές δείχνουν το βαθμό στον οποίο οι ιδεολογικές προτεραιότητες έχουν υπερισχύσει της οικονομικής και στρατηγικής λογικής και ακόμη και της απλής κοινής λογικής.

Η επιστροφή σε μια ορθολογική και ισορροπημένη ενεργειακή πολιτική όχι μόνο θα ενίσχυε την ασφάλεια του εφοδιασμού, αλλά και θα αποκαταστήσει την οικονομική ανταγωνιστικότητα της ΕΕ, καλύπτοντας παράλληλα τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και των βιομηχανιών. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν επινόησε τίποτα από άποψη ενέργειας, αλλά κατάλαβε ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να λειτουργεί χάρις στα ορυκτά καύσιμα· τους έδωσε πάλι περηφάνια. Ένας αναγνώστης μου είπε άλλωστε, με τη μορφή αστείου, ότι ο Τραμπ διάβασε το βιβλίο μου…

*Ο Samuel Furfari, Ph.D., είναι καθηγητής γεωπολιτικής ενέργειας σε διάφορα πανεπιστήμια. Σήμερα διδάσκει στο ESCP του Λονδίνου και είναι επίτιμος καθηγητής στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης. Δίδαξε ενεργειακή πολιτική και γεωπολιτική στο Université Libre de Bruxelles από το 2003 έως το 2021. Υπήρξε ανώτερος Ευρωπαίος δημόσιος υπάλληλος στη Γενική Διεύθυνση Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για 36 χρόνια. Από το 2019 έως το 2022 ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μηχανικών και Βιομηχάνων. Τελευταίο του βιβλίο: «Eνέργεια, κρατικά ψέματα. Η οργανωμένη καταστροφή της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ».

Πηγή:atlantico.fr

 

 

 

 

Chevron: Πήρε το “πράσινο φως” για έρευνες υδρογονανθράκων στην Κρήτη

3

Σε κίνηση υψηλού γεωστρατηγικού και ενεργειακού ενδιαφέροντος προχωρά η Chevron, εκδηλώνοντας επίσημα ενδιαφέρον για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης. Η αποδοχή από το Υπουργείο Ενέργειας έρχεται μαζί με την δρομολόγηση διεθνούς διαγωνισμού σχετικά με τα οικόπεδα ενδιαφέροντος.

H Chevron, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ενέργειας στον κόσμο, εκδήλωσε ανοιχτά το ενδιαφέρον της να διεξάγει έρευνες για κοιτάσματα υδρογονανθράκων σε δύο νέες θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης. Το ενδιαφέρον της επιβεβαίωσε και το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το οποίο αποδέχτηκε το ενδιαφέρον και ανακοίνωσε επιπλέον πως θα ξεκινήσει τις διαδικασίες για διεθνή διαγωνισμό, ώστε να ανατεθούν οι αναγκαίες άδειες έρευνας.

Η εξέλιξη έρχεται σε συνέχεια αντίστοιχου ενδιαφέροντος που εκδήλωσε πρόσφατα -και επανεπιβεβαίωσε σήμερα- η εταιρεία Chevron για τη θαλάσσια περιοχή Νότια της Πελοποννήσου, το οποίο και είχε γίνει αποδεκτό από τον τ. Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Θεόδωρο Σκυλακάκη.

Η εξέλιξη αυτή με την Chevron αλλάζει τα δεδομένα, καθώς πλέον η Ελλάδα θα βγει στις διεθνείς αγορές με τέσσερις νέες περιοχές προς παραχώρηση. Πρόκειται για τις περιοχές «Μπλοκ Α2», «Νότια της Πελοποννήσου», «Νότια της Κρήτης 1» και «Νότια της Κρήτης 2», συνολικής έκτασης 47 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, που ουσιαστικά διπλασιάζουν την έκταση των ενεργών θαλάσσιων περιοχών προς έρευνα. Η αύξηση των διαθέσιμων προς εξερεύνηση οικοπέδων ενισχύει και πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες εντοπισμού εμπορικά αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων.

Καθοριστική ήταν η συμβολή της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων και του Διευθύνοντος Συμβούλου της, κ. Αριστοφάνη Στεφάτου.

Δήλωση ΥΠΕΝ για συμφωνία με Chevron

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρος Παπασταύρου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Σήμερα έχουμε μια σημαντική και ευχάριστη εξέλιξη. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας αποδέχεται το ενδιαφέρον που εκδήλωσε η Chevron για τα θαλάσσια οικόπεδα Νότια της Κρήτης Ι και ΙΙ. Η Chevron, 2η μεγαλύτερη παγκοσμίως ιδιωτική αμερικανική εταιρεία που δραστηριοποιείται στον κλάδο των υδρογονανθράκων, εκδηλώνει συνεχές και εντεινόμενο ενδιαφέρον για έρευνες στην Πατρίδα μας.

Το γεγονός αυτό είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στην Ελλάδα. Αποδεικνύει ότι η χώρα μας συνεχίζει να αποτελεί έναν ελκυστικό επενδυτικό προορισμό, με αξιόπιστη κυβέρνηση που εγγυάται τη σταθερότητα. Ταυτόχρονα, αποτελεί ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη σημαντικών φυσικών ενεργειακών πόρων, κρίσιμων για τη χώρα μας, την Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη. Πόροι που θα αξιοποιηθούν προς όφελος όλων των Ελλήνων.

Οι νέες περιοχές στις οποίες ενδιαφέρεται να διενεργήσει έρευνες γειτνιάζουν με τις παραχωρήσεις όπου εργάζεται ήδη με εντατικούς ρυθμούς η ExxonMobil, αναδεικνύοντας το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες αναβαθμίζουν το ενδιαφέρον και τη στρατηγική τους -και, συνακόλουθα, τις επενδύσεις τους- στην ανατολική Μεσόγειο.

To ΠΑΣΟΚ

«Λόγω της ανυπαρξίας οποιουδήποτε άλλου έργου της Κυβέρνησης, κατανοούμε την αγωνία της να πανηγυρίσει τη δήθεν ψήφο εμπιστοσύνης από τη Chevron στην Ελλάδα, λόγω της εκδήλωσης ενδιαφέροντος της εταιρείας για κοιτάσματα υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης», σχολιάζει το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής σε ανακοίνωση του. Σε αυτή «υπενθυμίζει», όπως αναφέρει, «3 απλές αλήθειες». Συγκεκριμένα:

«1. Η κυβέρνηση δεν έκανε απολύτως τίποτα, για να προσελκύσει τον κορυφαίο αυτό επενδυτή, ο οποίος για την εκδήλωση ενδιαφέροντός του στηρίχθηκε στα σεισμικά δεδομένα που είχε συλλέξει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 2011-12, καθώς και στο σχετικό διαγωνισμό του 2014. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όλα αυτά τα χρόνια ούτε καν προκήρυξε έναν διεθνή διαγωνισμό για να προσελκύσει επενδυτές.

2. Με βάση το Ν.4001/2011 («Νόμος Μανιάτη») η κυβέρνηση είναι ουσιαστικά υποχρεωμένη να αποδεχθεί την εκδήλωση ενδιαφέροντος για έρευνες, όταν αυτή προέρχεται από αξιόπιστο ενδιαφερόμενο, πολύ περισσότερο όταν προέρχεται από τη 2η μεγαλύτερη εταιρεία του κόσμου.

3. Ας φροντίσει η κυβέρνηση, τουλάχιστον με τις προηγούμενες ολιγωρίες και τις καθυστερήσεις της, να μην διώξει και αυτούς τους κορυφαίους επενδυτές, ExxonMobil και Chevron, από τη χώρα, όπως δυστυχώς με αποκλειστική ευθύνη της έπραξε με δύο άλλους ενεργειακούς κολοσσούς, τη γαλλική Total και την ισπανική Repsol».

Επιπλέον το ΠΑΣΟΚ υπενθυμίζει ότι «στον πρόσφατο διαγωνισμό της για θαλάσσια πάρκα η Λιβύη για πρώτη φορά αναγνωρίζει τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ έτσι όπως αυτά προσδιορίστηκαν από το ΠΑΣΟΚ το 2011» και τονίζει καταληκτικά: «Ελπίζουμε η κυβέρνηση να αξιοποιήσει και αυτή την ευκαιρία που της παρέχεται για υπεράσπιση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων».

slpress.gr

 

Ευρωπαϊκή Επιτροπή: ανάληψη δράσης για την άμυνα και την προστασία των Ευρωπαίων

1

Γιατί πρέπει να δράσουμε σήμερα

Σε μια εποχή ταχύτατων γεωπολιτικών μεταβολών, η Ευρωπαϊκή Ένωση εντείνει τις προσπάθειές της για την προστασία των πολιτών της και την ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων.

Η ετοιμότητα είναι το κλειδί – η ανάληψη ευθύνης για την ίδια μας την ασφάλεια προϋποθέτει επενδύσεις σε ισχυρή άμυνα, προστασία των ανθρώπων μας και διασφάλιση επαρκών πόρων ώστε να μπορούμε να αντιδράσουμε όταν χρειαστεί.

Η Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Άμυνα – Ετοιμότητα 2030 καθορίζει ένα όραμα για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης μέσω:

  • της ενίσχυσης της ικανότητας της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας να παράγει στον απαιτούμενο ρυθμό και όγκο,

  • της διευκόλυνσης ταχείας μετακίνησης στρατευμάτων και μέσων εντός της ΕΕ.

Η αύξηση των αμυντικών δαπανών θα έχει ευρωπαϊκή σφραγίδα – διασφαλίζοντας τόσο τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια όσο και οικονομικά οφέλη για όλα τα κράτη μέλη. Παράλληλα, η προσπάθεια αυτή θα ενισχύσει την άμεση στήριξη προς την Ουκρανία.


Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Άμυνα – Ετοιμότητα 2030

Η Λευκή Βίβλος ανοίγει τον δρόμο για μια πραγματική Ευρωπαϊκή Αμυντική Ένωση, στην οποία τα κράτη μέλη διατηρούν την ηγεσία στις εθνικές τους άμυνες, ενώ επωφελούνται από την προστιθέμενη αξία της ΕΕ.

Προτείνει λύσεις για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας μέσω της κάλυψης κρίσιμων ελλείψεων και της διασφάλισης μακροπρόθεσμης ετοιμότητας. Παράλληλα, ενθαρρύνει τις κρατικές επενδύσεις σε εξοπλισμό και υποστήριξη της βιομηχανικής ανάπτυξης.

Καθορίζει τρεις βασικούς άξονες δράσης:

  1. Κάλυψη επιχειρησιακών κενών και υποστήριξη της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, μέσω απλούστευσης κανονισμών και εξορθολογισμού των βιομηχανικών προγραμμάτων.

  2. Εμβάθυνση της ενιαίας αμυντικής αγοράς και επιτάχυνση του τεχνολογικού μετασχηματισμού με τη βοήθεια καινοτομιών όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η κβαντική τεχνολογία.

  3. Ενίσχυση της ευρωπαϊκής ετοιμότητας για κρίσεις, μέσω της βελτίωσης της στρατιωτικής κινητικότητας, της δημιουργίας αποθεμάτων και της ενίσχυσης της διαλειτουργικότητας.

Η επένδυση στην ευρωπαϊκή άμυνα σημαίνει επένδυση στην ειρήνη και τη σταθερότητα, όχι μόνο για το παρόν αλλά και για τις μελλοντικές γενιές. Επιπλέον, ενισχύει την τεχνολογική καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, την περιφερειακή ανάπτυξη και την οικονομική πρόοδο.

Ωστόσο, δεν αρκεί απλώς να ξοδεύονται περισσότερα – απαιτείται έξυπνη και συντονισμένη δαπάνη, με προτεραιότητα σε ευρωπαϊκές εταιρείες. Η ΕΕ μπορεί να βοηθήσει τα κράτη μέλη να συγχρονίσουν τις επενδύσεις τους και να αναπτύξουν κοινό αμυντικό εξοπλισμό.

Καθώς οι προκλήσεις ασφάλειας είναι παγκόσμιες, μόνο μέσω στενής συνεργασίας με τους συμμάχους μας μπορούμε να διατηρήσουμε την ασφάλεια ως συλλογική μας δέσμευση.


Σχέδιο ReArm Europe / Ετοιμότητα 2030: Χρηματοδοτώντας την Άμυνα της ΕΕ

800 δισ. ευρώ – το ποσό που στοχεύουν να κινητοποιήσουν τα κράτη μέλη για την ενίσχυση των αμυντικών δαπανών στο πλαίσιο του σχεδίου ReArm Europe.

Το σχέδιο θα αυξήσει τη χρηματοδότηση της άμυνας προσφέροντας μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία:

  • Ενεργοποιώντας τη ρήτρα διαφυγής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, επιτρέποντας αύξηση των αμυντικών δαπανών. Μια αύξηση της τάξης του 1,5% του ΑΕΠ θα μπορούσε να δημιουργήσει 650 δισ. ευρώ σε δημοσιονομικό περιθώριο σε τέσσερα χρόνια.

  • Εγκαινιάζοντας ένα χρηματοδοτικό εργαλείο ύψους 150 δισ. ευρώ με την ονομασία SAFE (Security Action for Europe), το οποίο θα χρηματοδοτεί επενδύσεις σε τομείς όπως η αντιπυραυλική άμυνα, τα drones και η κυβερνοασφάλεια. Τα κονδύλια θα αντλούνται από τις αγορές κεφαλαίου και θα διατίθενται βάσει εθνικών σχεδίων.

  • Υποστηρίζοντας τον Όμιλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) για τη διεύρυνση της χρηματοδότησης σε έργα άμυνας και ασφάλειας και την επιτάχυνση της Ένωσης Επενδύσεων και Αποταμιεύσεων, ώστε να κινητοποιηθεί και ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η πλήρης αξιοποίηση αυτών των χρηματοδοτικών εργαλείων θα έχει θετικές επιπτώσεις στην οικονομία και την ανταγωνιστικότητα – συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας νέων εργοστασίων και θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης.


Ιστορικό

Οι πολιτικές κατευθύνσεις της Προέδρου φον ντερ Λάιεν εισήγαγαν μια νέα προσέγγιση για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της ΕΕ. Η Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Άμυνα – Ετοιμότητα 2030 διαμορφώνει αυτή την προσέγγιση, προσδιορίζοντας τις επενδυτικές ανάγκες και προωθώντας έξυπνες, συντονισμένες δαπάνες για την οικοδόμηση ισχυρών αμυντικών ικανοτήτων.

Το έγγραφο συμπληρώνει βασικές εκθέσεις όπως:

  • η Έκθεση Νιινίστο για την ενίσχυση της πολιτικής και στρατιωτικής ετοιμότητας της ΕΕ,

  • η Έκθεση Ντράγκι, και

  • η επικείμενη Στρατηγική για την Ένωση Ετοιμότητας.

“ΝΕΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

1

Πώς προετοιμάζεται η Ευρώπη για μια ζωή χωρίς τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ

1

 Ellie Cook

Αν και τα μέλη του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη εκφράζουν δημόσια εμπιστοσύνη στη σχέση τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες, πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες προβληματίζονται έντονα σχετικά με το πώς θα ενισχύσουν άμεσα τις αμυντικές τους δυνατότητες, επιδιώκοντας έναν επαναπροσδιορισμό —όχι εγκατάλειψη— των διαχρονικών δεσμών με την Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times την Πέμπτη, που επικαλείται ανώνυμους αξιωματούχους, οι σημαντικότερες στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης ετοιμάζουν σχέδια για να αναλάβουν μεγάλο μέρος της ευθύνης για την άμυνα της ηπείρου, απεξαρτώντας την από τις ΗΠΑ. Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για πρόταση προς τον Λευκό Οίκο ώστε η Ευρώπη να αναλάβει τα ηνία εντός της επόμενης δεκαετίας.

Η ήπειρος καλείται πλέον να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα των δεσμεύσεων για ανάληψη ευθύνης ως προς την ίδια της την ασφάλεια. Δεκαετίες υποβάθμισης των αμυντικών δαπανών μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου επέτρεψαν την ενίσχυση των κοινωνικών πολιτικών, αλλά άφησαν βαθιά κενά στις στρατιωτικές ικανότητες και μια ανησυχητική εξάρτηση από τις ΗΠΑ — κάτι που προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερη δυσφορία στον Λευκό Οίκο.

«Αυτή είναι κρίση», δήλωσε χαρακτηριστικά Αμερικανός στρατιωτικός αξιωματούχος στο Newsweek. Οι αμυντικές δαπάνες στην Ευρώπη αυξήθηκαν κατά σχεδόν 12% σε πραγματικούς όρους το 2024, για δέκατη συνεχόμενη χρονιά, σύμφωνα με το International Institute for Strategic Studies (IISS). Ωστόσο, το ευρωπαϊκό σκέλος εξακολουθεί να αντιστοιχεί σε λιγότερο από το ένα τρίτο των συνολικών δαπανών του ΝΑΤΟ.

«Είστε τρομακτικά ευάλωτοι», πρόσθεσε ο ίδιος αξιωματούχος. «Ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής εξαρτάται αυτή τη στιγμή βασικά από τη Φινλανδία και την Πολωνία».

Ορισμένες χώρες έχουν ήδη επιταχύνει ραγδαία τις κινήσεις τους. Τα κράτη της Βαλτικής και η Πολωνία, που γειτονεύουν με τη Ρωσία, έχουν δεσμευτεί να δαπανούν πάνω από το 3% του ΑΕΠ για την άμυνα. Άλλες χώρες, κυρίως στη Δυτική Ευρώπη όπως η Ιταλία και η Ισπανία, δεν έχουν καν φτάσει το όριο του 2% που προβλέπει το ΝΑΤΟ. Παρ’ όλα αυτά, αρκετά κράτη έχουν αρχίσει να αυξάνουν σημαντικά τους προϋπολογισμούς τους. Η Δανία έχει δηλώσει πως θα ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ στις αμυντικές δαπάνες για το 2025 και 2026 λόγω της «κρισιμότητας της κατάστασης».

«Το μήνυμα προς τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων είναι σαφές: Αγοράστε, αγοράστε, αγοράστε», δήλωσε η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντερίκσεν. «Αν δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τον καλύτερο εξοπλισμό, ας πάρουμε τον αμέσως καλύτερο. Αυτό που μετράει τώρα είναι η ταχύτητα».

Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία και τα σκανδιναβικά κράτη συμμετέχουν σε συνομιλίες για να παρουσιάσουν στον Λευκό Οίκο μια πρόταση σταδιακής ανάληψης της άμυνας της Ευρώπης, σύμφωνα με το FT.

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κιρ Στάρμερ και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ηγούνται των προσπαθειών για τη συγκρότηση μιας «συμμαχίας των προθύμων» που θα αναλάβει την παροχή εγγυήσεων ασφαλείας υπό μια πιθανή συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στην Ουκρανία. Θα χρειαστούν 5 έως 10 χρόνια αυξημένων αμυντικών δαπανών για να αποκτήσει η Ευρώπη ένα αυτόνομο στρατιωτικό δυναμικό αντίστοιχο με αυτό που παρέχουν σήμερα οι ΗΠΑ — με εξαίρεση τα πυρηνικά όπλα.

«Η αύξηση των δαπανών είναι η μόνη επιλογή: επιμερισμός βαρών και μείωση της εξάρτησης από τις ΗΠΑ», δήλωσε Ευρωπαίος αξιωματούχος. «Έχουμε ξεκινήσει τις συζητήσεις, αλλά το μέγεθος του εγχειρήματος είναι τέτοιο που πολλοί νιώθουν συντριβή».


Διόγκωση Ενόπλων Δυνάμεων

Ο ολλανδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός NOS ανέφερε στις 21 Μαρτίου ότι η Ολλανδία σκοπεύει να υπερδιπλασιάσει τον αριθμό του στρατιωτικού προσωπικού της — από 74.000 σε περίπου 200.000, συμπεριλαμβανομένων εφέδρων και πολιτικών υπαλλήλων.

Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, δήλωσε ότι η χώρα σκοπεύει να εκπαιδεύει ετησίως 100.000 εθελοντές από το 2027 και στοχεύει σε ένοπλες δυνάμεις 500.000 ατόμων, αριθμός υπερδιπλάσιος του σημερινού.


Ευρωπαϊκός Στρατός και Ε.Ε.

Η αόριστη ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού υπήρχε εδώ και χρόνια, αλλά θεωρούνταν ανέφικτη όσο το ΝΑΤΟ παραμένει ισχυρό.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, σε ομιλία του στο Μόναχο τον Φεβρουάριο, υποστήριξε την ανάγκη για τη δημιουργία καθαρά ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων.

«Πιστεύω ακράδαντα ότι έχει έρθει η ώρα να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός στρατός», δήλωσε. «Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε πλέον το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να πουν “όχι” στην Ευρώπη».

Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, παρουσίασε νέο σχέδιο με τίτλο «ReArm Europe», το οποίο προβλέπει επενδύσεις άνω των 870 δισ. δολαρίων στην αμυντική ικανότητα της Ε.Ε.


Αμυντική Γραμμή Βαλτικής

Τα τρία κράτη της Βαλτικής —Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία— υπέγραψαν συμφωνία τον Ιανουάριο του 2024 για την ενίσχυση των χερσαίων τους συνόρων με Ρωσία και Λευκορωσία.

Η Λευκορωσία, στενός σύμμαχος της Ρωσίας, χρησιμοποιήθηκε το 2022 ως ορμητήριο για την εισβολή στην Ουκρανία. Παράλληλα, λειτουργεί ως διάδρομος σύνδεσης της Ρωσίας με τον θύλακα του Καλίνινγκραντ.

Η Εσθονία ανακοίνωσε τη δημιουργία «δικτύου οχυρών, σημείων υποστήριξης και γραμμών διανομής» κατά μήκος των συνόρων. Η Λιθουανία τοποθέτησε ναρκοπέδια και εμπόδια τύπου “δόντια δράκου” κατά των αρμάτων. Η Λετονία επενδύει 303 εκατ. ευρώ για την κατασκευή χαρακωμάτων, αποθηκών και οχυρών. Στο νότο, η Πολωνία προχωρά στη δημιουργία του “Ανατολικού Θώρακα” — ενός τεράστιου προγράμματος άμυνας ύψους 2,5 δισ. δολαρίων.


Πολιτική Προετοιμασία & Εκκένωση Πληθυσμού

Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτική προετοιμασία. Σουηδία, Νορβηγία και Φινλανδία έχουν εκδώσει φυλλάδια επιβίωσης για τον πληθυσμό σε περίπτωση κρίσης ή πολέμου. «Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για το χειρότερο δυνατό σενάριο – ένοπλη επίθεση στη Σουηδία», αναφέρει το σουηδικό φυλλάδιο.


Πυρηνικά Όπλα

Η προστασία μέσω του αμερικανικού πυρηνικού οπλοστασίου επανεξετάζεται. Αν και Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία διαθέτουν δικές τους πυρηνικές κεφαλές (κάτω από 300 η κάθε χώρα), παραμένουν αμφιβολίες για το αν αρκούν ως αποτρεπτικός παράγοντας χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ.

Ο πρόεδρος Μακρόν πρότεινε την επέκταση της γαλλικής «πυρηνικής ομπρέλας» και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες — πρόταση που η Πολωνία και οι Βαλτικές χώρες υποδέχθηκαν θετικά, αλλά η Ρωσία χαρακτήρισε «εξαιρετικά προκλητική».

Ο επικρατέστερος επόμενος καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, σημείωσε πως «το μοίρασμα της πυρηνικής προστασίας είναι ένα θέμα που πρέπει να συζητήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο», χωρίς όμως να χαθεί η κάλυψη από τις ΗΠΑ.

www.msn.com

Σοκ στο Ιράν: Αποκαλύφθηκε γιγάντια υπόγεια πόλη με εκατοντάδες βαλλιστικούς πυραύλους

0
Το ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Tasnim ανέφερε ότι «μια εκπληκτική και γιγαντιαία υπόγεια πυραυλική πόλη αποκαλύφθηκε», προσθέτοντας ότι «αυτές οι εικόνες προέρχονται από τις ατελείωτες σήραγγες της νέας πόλης των διαστημικών πυραύλων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης- Ένοπλες Δυνάμεις- IRGC».

Η Αεροδιαστημική Δύναμη των IRGC εξήγησε ότι η πυραυλική πόλη, βαθιά μέσα στη γη, φιλοξενεί βαλλιστικούς πυραύλους στερεού και υγρού καυσίμου των «μοντέλων Khaybar Shekan, Ghadr, Sejjil, Emad και Haj Qassem».

 

 

Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν παρουσίασαν πρόσφατα ένα πολεμικό πλοίο στο Μπαντάρ Αμπάς, επιβεβαιώνοντας ότι είναι ικανό να εκτοξεύσει πυραύλους κρουζ κατά πλοίων.

Σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης, το μαχητικό πλοίο Shahid Raisi Ali Delvari έχει τελική ταχύτητα 110 κόμβων και δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων με βεληνεκές 750 χιλιομέτρων. Τα αποκαλυπτήρια του έγιναν από τον Ανώτατο Διοικητή του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, Υποστράτηγο Χοσεΐν Σαλαμί και τον Διοικητή του Ναυτικού, Ναύαρχο Αλιρέζα Τανγκσίρι.

Ο διοικητής του Πολεμικού Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι οι υπερηχητικοί πύραυλοι, που σχεδιάστηκαν και παράγονται έξυπνα με χρήση τεχνητής νοημοσύνης, θα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια του επόμενου ιρανικού έτους.

Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Mehr μετέδωσε το βράδυ της Κυριακής ότι ο διοικητής του Πολεμικού Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, ναύαρχος Αλιρέζα Τανγκσίρι, δήλωσε ότι θα παρουσιαστούν υπερηχητικοί πύραυλοι κρουζ με βεληνεκές 2.000 χιλιομέτρων.

Defense Arabia

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ιταλική επαρχία προσφέρει 100.000 ευρώ σε όποιον δεχτεί να εγκατασταθεί σε ένα από τα χωριά της

0

Βρίσκεται στη βόρεια Ιταλία, η επαρχία του Τρέντο δρομολογεί αυτήν την πρόταση σε μια προσπάθεια να επανακατοικήσει τα ερημωμένα χωριουδάκια της.

Η επαρχία του Trento ή Trentino είναι μια όμορφη αγροτική περιοχή που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Ιταλίας, συνορεύει με τις Άλπεις και τους Δολομίτες, αλλά ερημωμένη και όπου σχεδόν τα πάντα έχουν κλείσει.

Για να προσελκύσουν νέους κατοίκους, λαμβάνουν οικονομική βοήθεια 100.000 ευρώ για την ανακαίνιση εγκαταλελειμμένων σπιτιών.

Ένα πρόγραμμα που αποτελεί μέρος ενός νόμου για τον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε το 2024 και το οποίο δημιούργησε ένα ταμείο 30 εκατομμυρίων ευρώ για τη στήριξη χωριών με λιγότερους από 5.000 κατοίκους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Υποχρέωση διαμονής ή ενοικίασης για 10 χρόνια

Αν δεχτείς τις 100.000 ευρώ, θα λάβεις 20.000 ευρώ για να αγοράσεις το σπίτι σου και μετά 80.000 για να το ανακαινίσεις. Αλλά μετά θα πρέπει να ζήσετε σε αυτό το σπίτι για 10 χρόνια ή να το νοικιάσετε. Αλλά πραγματικά αξιοποιήστε το. Μακροχρόνια μίσθωση δηλαδή. Δεν τίθεται θέμα να το ενοικιάσεις σε τουριστική πλατφόρμα. Αυτός ο τύπος πλατφόρμας ανεβάζει τις τιμές των ακινήτων ενώ ταυτόχρονα κλείνει επιχειρήσεις και αδειάζει τις αγροτικές περιοχές από τους κατοίκους τους.

Η επαρχία του Τρέντο δεν θέλει να προσελκύει τουρίστες, αλλά ανθρώπους που εγκαθίστανται, που πηγαίνουν στο σχολείο, στην αγορά, που κατασκευάζουν.

Θέλουν αρτοποιούς, συλλόγους, φοιτητές και γονείς μαθητών, αγρότες, με λίγα λόγια, ζωή. Και τότε θα δείτε, αυτή η επαρχία είναι υπέροχη με τα εντυπωσιακά βουνά Δολομιτών, τις οδοντωτές κορυφές και τα καθαρά τείχη, τις λίμνες, τα ελάφια και τα ζαρκάδια της. Με λίγα λόγια, η ζωή. Λοιπόν, τι πιστεύετε;

radiofrance.fr

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Ο Εκτουρκισμός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (2017!)

0

Στέφαν Ρίχτερ
Εκδότης και «Αρχισυντάκτης του The Globalist, και Διευθυντής του Global Ideas Center, ενός παγκόσμιου δικτύου συγγραφέων και αναλυτών.

Γίνονται οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία ολοένα και πιο όμοιες; Μέχρι την άφιξη του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, μια τέτοια πρόταση θεωρούνταν εντελώς παράλογη. Όχι πια.

Μέχρι τον Ιανουάριο του 2017, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανέλαβε την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, οποιαδήποτε υπόνοια ότι οι ΗΠΑ και η Τουρκία θα πλησίαζαν πολιτικά θεωρούνταν καθαρή τρέλα.

Κι όμως, υπάρχουν πολλά ενδεικτικά σημάδια ότι Τούρκοι και Αμερικανοί βρίσκονται ολοένα και περισσότερο σε παρόμοια θέση.

Ο αγροτικός κόσμος και ο σωτήρας του

Οι «άνθρωποι της υπαίθρου» – είτε πρόκειται για την κεντρική Ανατολία είτε για την λεγόμενη «ενδοχώρα» των ΗΠΑ – πιστεύουν ότι επιτέλους ήρθε η ώρα τους. Νιώθουν ότι εμφανίστηκε ένας αληθινός σωτήρας.

Αρκεί να σκεφτεί κανείς τα λόγια του Ντόναλντ Τραμπ στην εναρκτήρια ομιλία του στις 20 Ιανουαρίου 2017:
«Οι ξεχασμένοι άνδρες και γυναίκες της χώρας μας δεν θα είναι πια ξεχασμένοι.»

Αυτό θυμίζει έντονα τη βασική αρχή που εφάρμοσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία από τότε που ανέλαβε την εξουσία το 2003.

Ο Ερντογάν απέδωσε – για καιρό

Σε αντίθεση με τον Τραμπ, ο οποίος βασίστηκε κυρίως στη ρητορική, ο Ερντογάν κατά την πρώτη δεκαετία του στην εξουσία υλοποίησε ουσιαστικά την υπόσχεσή του για κοινωνική και οικονομική ενσωμάτωση.

Για παράδειγμα, οι πολίτες της υπαίθρου στην Τουρκία απολαμβάνουν πλέον πολύ καλύτερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση. Η υποδομή έχει επίσης βελτιωθεί αισθητά σε σχέση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αυτή η απόδοση απέφερε στον Ερντογάν ισχυρή πολιτική αφοσίωση από τους υποστηρικτές του. Και εξηγεί γιατί η εξουσία του παρέμεινε σταθερή για καιρό, παρά την όλο και πιο αυταρχική του στροφή.

Ένας εύθραυστος συμβιβασμός με τη νεωτερικότητα

Παρά τις διαφορετικές οικονομικές συνθήκες, τόσο οι φιλελεύθεροι Τούρκοι όσο και οι φιλελεύθεροι Αμερικανοί γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι η κοινωνική συναίνεση γύρω από τη νεωτερικότητα είναι εύθραυστη.

Παρά τις δυσοίωνες πολιτικές ενδείξεις, και στις δύο χώρες επικρατούσε η πεποίθηση ότι η πρόοδος – έστω με παρακάμψεις – θα συνεχιζόταν.

Ωστόσο, η προηγούμενη περιφρόνηση των ελίτ προς τους πολίτες με χαμηλά εισοδήματα και δυσοίωνες προοπτικές, τώρα στοιχειώνει τα φιλοπροοδευτικά στρατόπεδα και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Παράλληλες πορείες

Ο βαθμός στον οποίο Ηνωμένες Πολιτείες και Τουρκία λειτουργούν πλέον με παράλληλες πολιτικές δομές προκαλεί κατάπληξη – ιδιαίτερα στην αμερικανική πλευρά. Παρά τις ανησυχίες του αστικού πληθυσμού για τον Τραμπ κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2016, υπήρχε η βεβαιότητα ότι οι ΗΠΑ παραμένουν αμετάβλητος φάρος νεωτερικότητας.

Μία από τις πιο εντυπωσιακές ομοιότητες είναι η επιθυμία του Ερντογάν να μιμηθεί το αμερικανικό προεδρικό σύστημα. Αυτό υπήρξε για χρόνια βασικό του κίνητρο.
(Ενημέρωση: Τον Ιούλιο του 2018, έπειτα από δημοψήφισμα, ο Ερντογάν πέτυχε την υιοθέτηση προεδρικού συστήματος στην Τουρκία.)

Δεν είναι η επιθυμία του Ερντογάν να μιμηθεί το αμερικανικό σύστημα που προκαλεί έκπληξη. Η πραγματική έκπληξη είναι το πώς ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ ανταπέδωσε τον «θαυμασμό».

Ηγεσίες τύπου λατρείας

Όσο σοκαριστικό κι αν ακούγεται αρχικά, είναι αδιαμφισβήτητο ότι από τον Ιανουάριο του 2017 και εξής, οι Ηνωμένες Πολιτείες – υπό τον Τραμπ – υιοθετούν και μάλιστα προωθούν πολλά αυταρχικά χαρακτηριστικά της διακυβέρνησης Ερντογάν εντός των δικών τους συνόρων.

Από την πρώτη του μέρα στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ προσπάθησε να αντιγράψει τη μανιώδη επιθυμία του Ερντογάν για κατεδάφιση των βασικών δημοκρατικών προτύπων.

Δεν είναι μόνο ο δημαγωγικός τρόπος ηγεσίας και η απαίτηση για προσωπική λατρεία από ολόκληρη τη χώρα. Και οι δύο ηγέτες προχωρούν ακόμα πιο πέρα.

Έντονη εχθρότητα προς τα ΜΜΕ

Ο Τραμπ, όπως και ο Ερντογάν, επιδεικνύει βαθιά περιφρόνηση προς τα μέσα ενημέρωσης. Πριν καν αναλάβει την προεδρία, φαινόταν να ζηλεύει το αυταρχικό μοντέλο «διαχείρισης» των ΜΜΕ από τον Τούρκο πρόεδρο.

Ο Ερντογάν πέτυχε τον έλεγχο των ΜΜΕ με ενορχηστρωμένες εφόδους, στημένες κατηγορίες, κατασκευασμένα φορολογικά σκάνδαλα, νεποτισμό, εκφοβισμό και νομικά τεχνάσματα.

Λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά την ανάληψη της προεδρίας, ο Τραμπ έγραψε στο Twitter:
«Κάποιος με ικανότητα και αποφασιστικότητα θα πρέπει να αγοράσει τα FAKE NEWS και καταρρέοντα @nytimes και είτε να τα διαχειριστεί σωστά είτε να τα αφήσει να κλείσουν με αξιοπρέπεια!»

Ο Τραμπ ζηλεύει τον Ερντογάν

Βαθιά μέσα του, ο Τραμπ θαυμάζει τον «Μεγάλο Ηγέτη» της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για την αδιάκοπη επιμονή του και – όπως θα το έβλεπε ο Τραμπ – την οραματική του φύση.

Με δεδομένη τη στρατηγική του Ερντογάν να καταπατήσει κάθε έννοια κράτους δικαίου, διαχωρισμού εξουσιών και πολιτικής παράδοσης, με μοναδικό στόχο την ενίσχυση της προσωπικής του εξουσίας, δεν είναι περίεργο που ο Τραμπ δηλώνει κατά καιρούς θαυμαστής του.

Το όνειρο του Τραμπ είναι ήδη ζωντανό στην Τουρκία

Ο Ερντογάν έχει καταφέρει ό,τι ακριβώς ονειρεύεται ο Τραμπ – μια χώρα στην οποία όχι μόνο η εκτελεστική, αλλά και η νομοθετική και η δικαστική εξουσία έχουν μετατραπεί σε παραρτήματα του ίδιου.

Οι εισαγγελείς και οι δικαστές στην Τουρκία πλέον λειτουργούν υπό τον πλήρη έλεγχο του προέδρου. Όταν ο Τραμπ παρατηρεί τον Τούρκο ομόλογό του, μάλλον συγκινείται. Ο Ερντογάν έχει αυτό που εκείνος επιθυμεί.

Συμπέρασμα

Αν δεν υπάρξει ουσιαστική αλλαγή πορείας, μπορούμε να αναμένουμε από τον Τραμπ να συνεχίσει την «τουρκοποίηση» των Ηνωμένων Πολιτειών — όσο ανατριχιαστικό, αποκρουστικό και απρόσμενο κι αν είναι αυτό.

theglobalist.com

«Κωνσταντινούπολις» καί «Ἐν τούτῳ Νίκα» ἤχησαν μέσα στόν Λευκό Οἶκο

3
epaselect epa11985970 Archbishop Elpidophoros Lambriniadis of America (L) presents a cross to US President Donald Trump (R) during a Greek Independence Day celebration event at the White House in Washington, DC, USA, 24 March 2025. EPA/WILL OLIVER
 Ὁ Ντόναλντ Τράμπ παραλαμβάνει τόν Σταυρό πού τοῦ προσέφερε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἐλπιδοφόρος – Ἡ Κίμπερλυ Γκιλφόυλ κατά τήν ἐκδήλωση στόν Λευκό Οἶκο.

Ἐθνικό μάθημα γιά τόν Μέγαν Κωνσταντῖνο μέ τόν Σταυρό ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἐλπιδοφόρο πού ἔδωσε ρεσιτάλ ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Τράμπ – Στήν ἴδια γραμμή καί ἡ πρέσβυς Γκιλφόυλ – Αὐτά πού διώκονται στήν Ἑλλάδα, τιμῶνται στίς ΗΠΑ

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ἐλπιδοφόρος εἶναι ὁ ἐπί κεφαλῆς στίς ΗΠΑ ἑνός θεσμοῦ πού λέγεται Ἑλληνορθόδοξη Ἐκκλησία. Ἑνός θεσμοῦ πού τόν σέβονται ὅλοι οἱ Ἀμερικανοί Πρόεδροι καί ἰδιαίτερα ὁ Ντόναλντ Τράμπ, ὁ ὁποῖος ἀποκαθιστᾶ ἤδη τίς χριστιανικές ἀξίες στόν Λευκό Οἶκο. Καί στόν Λευκό Οἶκο, ὅπου μαζί ἑορτάσθηκε πανηγυρικῶς ἡ 25η Μαρτίου ἀπό τόν Πρόεδρο μαζί μέ τήν νέα πρέσβυ τῶν ΗΠΑ στήν Ἑλλάδα Κίμπερλυ Γκιλφόυλ. Ἐκεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἐλπιδοφόρος θύμισε τήν ἱστορία. Μίλησε γιά τήν Κωνσταντινούπολη. Θύμισε τό «Ἐν Τούτῳ Νίκα» προσφέροντας ταυτοχρόνως στόν Ντόναλτ Τράμπ ἕναν Σταυρό. Εἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος:

«Μέσῳ τῆς ἡγεσίας σας, ἐνσωματώνετε τίς ἀξίες τῆς χριστιανικῆς μας πίστης καί τήν ἀγάπη γιά τό Εὐαγγέλιο. Μοῦ θυμίζετε τόν μεγάλο Ρωμαῖο Αὐτοκράτορα Κωνσταντῖνο, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε καί ἔχτισε τήν ὑπέροχη πόλη τῆς Κωνσταντινούπολης –τή γενέτειρά μου, γνωστή σήμερα ὡς Ἰστανμπούλ. Εἶναι μεγάλη μου τιμή νά σᾶς παρουσιάσω αὐτόν τόν Τίμιο Σταυρό, τό ἴδιο τό σύμβολο πού ὁδήγησε τόν Αὐτοκράτορα Κωνσταντῖνο στή νίκη. Ὅπως τοῦ ἀποκάλυψε ὁ Χριστός σέ ἕνα ὅραμα, “Ἐν Tούτῳ νίκα” –«Πήγαινε μέ αὐτό καί γίνε νικητής.» Αὐτός ὁ σταυρός εἶναι ἕνα αἰώνιο σύμβολο εἰρήνης καί ἕνα ἀνίκητο τρόπαιο, ἕνα σημάδι θεϊκῆς δύναμης καί καθοδήγησης. Μέ αὐτόν τόν σταυρό, προσεύχομαι νά φέρετε εἰρήνη στόν κόσμο καί νά κάνετε τήν Ἀμερική ἀνίκητη».

Καί ἡ κ. Γκιλφόυλ, ἀμέσως μετά, ἔκανε τόν σταυρό της κατά τόν ὀρθόδοξο τρόπο. Ὅλα αὐτά εἶναι μηνύματα. Εἶναι ἡ ἐπάνοδος στίς παραδοσιακές ἀξίες πού ἔκαναν τά ἔθνη νά μεγαλουργοῦν. Εἶναι ἡ ἐπιστροφή στίς ἀξίες πάνω στίς ὁποῖες θεμελιώθηκε ὁ ἀγών τῆς ἐλευθερίας, τόν ὁποῖο σημειολογικά ἑορτάζουμε στίς 25 Μαρτίου. Εἶναι μήνυμα γιά αὐτούς πού προσπάθησαν νά μᾶς πείσουν πώς οἱ ἀναφορές στόν Σταυρό καί στήν Σημαία εἶναι «παλιομοδίτικες» καί «ξεπερασμένες». Ἐν τέλει αὐτοί ἀπεδείχθησαν ξεπερασμένοι. Γιά αὐτό ἦσαν ἀπόντες ἀπό τήν μεγάλη ἡμέρα στόν Λευκό Οἶκο. Δέν εἶχαν θέση ἐκεῖ ἀνάμεσα στούς Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς πού τιμοῦν καί τίς δύο πατρίδες τους μέ τίς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες νά εἶναι ὁ πυρῆνας τῶν κοινοτήτων τους.

Αὐτόν τόν ἑλληνισμό βλέπει ὁ Ντόναλντ Τράμπ νά συμμερίζεται τίς ἴδιες ἀξίες τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί τοῦ πατριωτισμοῦ, στίς ὁποῖες καί ὁ ἴδιος βασίζει τήν πολιτική του. Καί χάρη σέ αὐτόν τόν ἑλληνισμό προσβλέπει στήν ἐμβάθυνση τῆς συνεργασίας τῶν ΗΠΑ μέ τήν Ἑλλάδα, στήν ὁποία ἀνεφέρθη ἐπιστάμενα στήν διακήρυξη πού ἔδωσε γιά τήν Ἡμέρα τῆς ἑλληνικῆς ἀνεξαρτησίας. Ἡ στρατιωτική συνεργασία τῆς Οὐάσιγκτων μέ τήν Ἀθήνα ἀποτελεῖ ἀκρογωνιαῖο λίθο γιά τήν ἀσφάλεια καί τήν σταθερότητα στήν Εὐρώπη, σημειώνει ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, στήν διακήρυξη αὐτή τήν ὁποία ὑπέγραψε κατά τήν διάρκεια τῆς ἐκδηλώσεως ὑπό τίς ἐπευφημίες τῶν Ἑλληνοαμερικανῶν ἐπιφανῶν παραγόντων τῆς ὁμογενείας. Ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων ὁ Ντόναλντ Τράμπ:

«Στίς 25 Μαρτίου 1821, ἐμπνευσμένοι ἀπό τό “Ἐλευθερία ἤ Θάνατος”, οἱ Ἕλληνες ἐπαναστάτες ξεκίνησαν τόν πόλεμο τῆς ἀνεξαρτησίας ἐναντίον τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ὁ σκληρός νικηφόρος ἀγῶνας ὁδήγησε στήν ἵδρυση ἑνός κυρίαρχου ἑλληνικοῦ κράτους καί μιᾶς ἐθνικῆς πατρίδας γιά τήν Ἑλλάδα. Στήν 204η ἐπέτειο γιά τήν Ἡμέρα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀνεξαρτησίας, τιμᾶμε τόν ἡρωικό ἀγῶνα γιά τήν ἐλευθερία καί τά διαρκῆ δημοκρατικά ἰδεώδη πού συνεχίζουν νά ἐμπνέουν τόν κόσμο.

»Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἕνας ἀπό τούς παλαιότερους φίλους καί στρατηγικούς ἑταίρους τοῦ ἔθνους μας, καθώς καί ἕνας πολύτιμος σύμμαχος στό ΝΑΤΟ. Ἐκτιμᾶμε τήν ὑποστήριξη τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στήν οἰκονομική καί διπλωματική συνεργασία μας, καθώς δημιουργοῦμε εὐκαιρίες γιά συνεργασία σέ βασικούς τομεῖς, ὅπως ἡ ἐνέργεια, ἡ ἐπιστήμη, ἡ τεχνολογία, ἡ ναυτιλία, ἡ ἐφοδιαστική ἁλυσίδα καί ἡ ἄμυνα. Ἡ μόνιμη παρουσία ναυτικῶν δυνάμεων στόν κόλπο τῆς Σούδας καί οἱ διμερεῖς ἐκπαιδευτικές ἀσκήσεις ἐνισχύουν τίς πολεμικές ἱκανότητες καί ἀντικατοπτρίζουν τήν ἀμοιβαία δέσμευσή μας γιά κοινή στρατιωτική συνεργασία ὡς ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς ἀσφάλειας καί τῆς σταθερότητας στήν Εὐρώπη».

estianews.gr

Γιατί δεν πήγε ο Μητσοτάκης στο Πεντάγωνο

1
Συνάντηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με εκπροσώπους της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία στο Μέγαρο Μαξίμου. Τρίτη 5 Σεπτεμβριου 2023 (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Τι έσπευσαν να διευκρινίσουν πηγές από το Μαξίμου…

Σε άλλες, κραταιές εποχές για την κυβέρνηση, το Μέγαρο Μαξίμου ούτε που θα σκεφτόταν να τοποθετηθεί σε ανάλογες ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

Χθες, όμως, κυβερνητικές πηγές, έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δεν παρέστη στα αποκαλυπτήρια της Κιβωτού Μνήμης στο υπουργείο Άμυνας, στο οποίο παραβρέθηκαν πολλοί και διάφοροι και κυρίως οι δύο πρώην πρωθυπουργοί Σαμαράς και Καραμανλής, γιατί εκείνη την ώρα είχε συνάντηση με τον Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ευημερία και τη Βιομηχανική Στρατηγική, Stéphane Séjourné.

Α.Ο.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/454532/giati-den-pige-o-mitsotakis-sto-pentagono/

Ο «Συνασπισμός των Προθύμων» στο Παρίσι – Τα τέσσερα καυτά σημεία της ατζέντας για την Ουκρανία

1
French President Emmanuel Macron, center, speaks with European Commission President Ursula von der Leyen during arrivals for a summit on Ukraine at the Elysee Palace in Paris, Thursday, March 27, 2025 . (AP Photo/Thibault Camus)

Τριάντα χώρες συμμετέχουν στη σύνοδο στο Παρίσι. Η απογοήτευση Ζελένσκι και η αινιγματική δήλωση για τον Πούτιν.

Η σύνοδος, που συγκλήθηκε από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, επικεντρώνεται τόσο στο μελλοντικό πλαίσιο ασφαλείας που μπορεί να προσφέρει η Δύση στην Ουκρανία, όσο και σε επείγοντα ζητήματα των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται υπό αμερικανική ηγεσία – όπως η ρωσική απαίτηση για χαλάρωση των κυρώσεων.

Τα τέσσερα βασικά θέματα στην ατζέντα

Σύμφωνα με γαλλικές διπλωματικές πηγές, η Σύνοδος θα επικεντρωθεί σε τέσσερα σημεία επιχειρησιακού χαρακτήρα.

► Το πρώτο σημείο θα αφορά τη συνέχιση της άμεσης βοήθειας προς την Ουκρανία επί τη βάσει των αναγκών που η ίδια έχει προσδιορίσει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι εκπρόσωποι των χωρών που θα λάβουν μέρος στη διάσκεψη θα κληθούν να αποσαφηνίσουν το είδος της βοήθειας που επιθυμούν και είναι σε θέση να παράσχουν, καθώς και τις διαδικασίες με τις οποίες η βοήθεια αυτή θα υλοποιηθεί.

► Το δεύτερο σημείο θα αφορά την πιθανολογούμενη κατάπαυση πυρός, η οποία σύμφωνα με τη γαλλική πλευρά θα πρέπει να είναι «πλήρης και επαληθεύσιμη». Καθοριστικής σημασίας ζήτημα είναι εν προκειμένω η αποσαφήνιση των διαθέσεων της Μόσχας και ειδικότερα εάν και κατά πόσο ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είναι διατεθειμένος να αναλάβει δεσμεύσεις που δεν θα είναι μόνο «επί της αρχής», σημειώνουν εκπρόσωποι της γαλλικής διπλωματίας.

► Το τρίτο σημείο θα αφορά τη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Ουκρανίας, κατά τρόπο που δεν θα αφήνει περιθώρια εκδήλωσης νέων ρωσικών επιθετικών ενεργειών.

Το τέταρτο σημείο θα αφορά τη μελλοντική δημιουργία μίας «δύναμης εξασφάλισης» της ειρήνης η οποία θα αφορά όχι μόνο την Ουκρανία, αλλά και την Ευρώπη συνολικά. Η γαλλική πλευρά θεωρεί πως η Ουάσινγκτον δεν είναι αντίθετη έναντι αυτής της προοπτικής και πως μπορεί να κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση στις εξελισσόμενες διαβουλεύσεις της με τη Μόσχα.

Σχολιάζοντας εξάλλου τις τελευταίες εξελίξεις στις διαβουλεύσεις των ΗΠΑ με τη Ρωσία, πηγή προσκείμενη στον Γάλλο πρόεδρο χαρακτήρισε θετικές τις συμφωνίες που υπήρξαν αναφορικά με το μορατόριουμ των επιθέσεων κατά ενεργειακών υποδομών, την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στη Μαύρη Θάλασσα και την προστασία των λιμανιών, υπογραμμίζοντας ωστόσο πως δεν επαρκούν για την επίτευξη μίας συνολικής συμφωνίας για την πλήρη κατάπαυση του πυρός.

Η ίδια πηγή, αναφερόμενη στην Τουρκία, η οποία θα εκπροσωπηθεί αύριο στο Παρίσι, όχι όμως από τον πρόεδρο Ερντογάν, ανέφερε πως η παρουσία της στη διεθνή διάσκεψη είναι χρήσιμη, αλλά και ότι η θέση της Γαλλίας σε σχέση με τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία είναι σαφής: «Ζητάμε την άμεση απελευθέρωση του Ιμάμογλου και θέλουμε να διαβουλευόμαστε με μια Τουρκία δημοκρατική που σέβεται τις ευρωπαϊκές αξίες» είπε.

AP PhotoThibault Camus

Μακρόν: «Η Ρωσία δεν μπορεί να θέτει όρους»

Μιλώντας δίπλα στον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Μακρόν τόνισε πως η Ρωσία δεν έχει κανένα δικαίωμα να επιβάλει όρους στην ευρωπαϊκή στρατιωτική και οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι εξετάζεται η ανάπτυξη ευρωπαϊκών δυνάμεων σε στρατηγικά σημεία της χώρας, προειδοποιώντας ότι σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης, θα υπάρξει άμεση αντίδραση.

Απορρίπτοντας κατηγορηματικά το ενδεχόμενο άρσης κυρώσεων, ο Μακρόν δήλωσε πως είναι «πολύ νωρίς» για μια τέτοια συζήτηση και τόνισε:

«Οι κυρώσεις εξαρτώνται αποκλειστικά από τη ρωσική επιθετικότητα και η άρση τους θα εξαρτηθεί μόνο από τη συμμόρφωση της Ρωσίας με το διεθνές δίκαιο».

Ευρωπαϊκή συσπείρωση – Αποστάσεις από τις ΗΠΑ

Από τις σημερινές συνομιλίες απουσιάζουν οι ΗΠΑ. Ο ειδικός απεσταλμένος του Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, είχε απορρίψει την πρωτοβουλία της Γαλλίας και της Βρετανίας, χαρακτηρίζοντάς την ως «επιφανειακή και απλοϊκή». Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, από την πλευρά του, τόνισε πως η Ρωσία συνεχίζει να παίζει παιχνίδια, υπονομεύοντας ακόμα και τη ναυτική εκεχειρία στη Μαύρη Θάλασσα. Δήλωσε χαρακτηριστικά:

«Η Ουκρανία δείχνει συνεχώς τη δέσμευσή της στην ειρήνη. Η Ευρώπη ενισχύει τον ρόλο της για να υπερασπιστεί το μέλλον της Ουκρανίας. Τώρα είναι η ώρα η Ρωσία να αποδείξει ότι είναι έτοιμη να συμμορφωθεί».

Οι ηγέτες στο Ελιζέ

Οι συνομιλίες διεξάγονται στο Ελιζέ. Πρώτος έφτασε ο Βέλγος πρωθυπουργός, Μπαρτ Ντε Βέβερ, ενώ ξεχωρίζει η παρουσία του Φινλανδού Άλεξ Στουμπ, ο οποίος θεωρείται ιδιαίτερα επιδραστικός στις διαπραγματεύσεις. Λίγο αργότερα έφτασε Πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ και ο Γερμανός Καγκελάριος, Όλαφ Σολτς. Στο Ελιζέ έφτασε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος είχε θερμό εναγκαλισμό με τον Εμανουέλ Μακρόν.

AP Photo/Thibault Camus

Η σύνοδος αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον δύο ώρες, με πιθανή παράταση, ενώ στο τέλος θα ακολουθήσουν κοινές δηλώσεις των ηγετών.

Απογοήτευση Ζελένσκι για τη φιλορωσική ρητορική της Ουάσινγκτον

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Εμανουέλ Μακρόν, δήλωσε ότι ελπίζει οι ΗΠΑ και οι άλλοι Δυτικοί σύμμαχοι του Κιέβου να παραμείνουν δυνατοί μπροστά στα αιτήματα και τη ρητορική της Ρωσίας. Ωστόσο εκτίμησε ότι τα φιλορωσικά σχόλια της Ουάσινγκτον αποδυναμώνουν την πίεση των ΗΠΑ στη Ρωσία και δεν φέρνουν πιο κοντά την ειρήνη.

Ο Ζελένσκι παραχώρησε την Τετάρτη συνέντευξη σε Ευρωπαίους δημοσιογράφους στο Παρίσι, μία ημέρα πριν τη διεξαγωγή διεθνούς διάσκεψης με τη συμμετοχή 31 χωρών που έχουν δηλώσει διατεθειμένες να συνδράμουν την Ουκρανία στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.

Όπως εξήγησε ο Ουκρανός πρόεδρος, δέχθηκε να προχωρήσουν οι συνομιλίες για μια εκεχειρία προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι ΗΠΑ θα αρχίσουν και πάλι να παρέχουν στο Κίεβο βοήθεια και πληροφορίες. Όμως η Ρωσία έθεσε περισσότερους όρους προκειμένου να δεχθεί να τηρήσει τη συμφωνία εκεχειρίας στη Μαύρη Θάλασσα και εναντίον ενεργειακών υποδομών και επικεντρώθηκε κυρίως στη χαλάρωση των εις βάρος της κυρώσεων, σημείωσε ο Ζελένσκι.

«Θέτουν όρους για τις κυρώσεις στην αμερικανική πλευρά. Αν η Αμερική σταθεί δυνατή, (…) εμείς στεκόμαστε στη γη μας και υπερασπιζόμαστε τους εαυτούς μας», δήλωσε. «Έχουμε δείξει την ανθεκτικότητά μας και τώρα είναι πολύ σημαντικό οι εταίροι μας να είναι τουλάχιστον τόσο ανθεκτικοί όσο εμείς, αν και έχουν περισσότερες δυνατότητες», επεσήμανε.

Όταν ρωτήθηκε αν πιστεύει πως οι ΗΠΑ θα αντισταθούν στη ρωσική πίεση, ο Ουκρανός πρόεδρος απάντησε στα αγγλικά: «Το ελπίζω, με την ευλογία του Θεού θα το κάνουν. Αλλά θα δούμε».

Εξάλλου ο Ζελένσκι εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την αμερικανική βοήθεια προς τη χώρα του, όμως πρόσθεσε ότι η Ουάσινγκτον «έχει επηρεαστεί» από τη ρωσική ρητορική για τον πόλεμο. «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με αυτή τη ρητορική. Πολεμάμε για τον εαυτό μας και θα πολεμάμε εναντίον αυτής της ρητορικής όπου κι αν εμφανίζεται διότι απλώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος», υπογράμμισε. «Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποκαλύπτουμε κι άλλη αλήθεια», πρόσθεσε ο Ζελένσκι.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Αμερικανός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ «συχνά επαναλαμβάνει τη ρητορική του Κρεμλίνου», αναφερόμενος στις θετικές δηλώσεις του για τις προθέσεις του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Η Ουάσινγκτον έχει απαλύνει τη στάση της έναντι της Ρωσίας τις τελευταίες ημέρες, με τον Γουίτκοφ να δηλώνει ότι «δεν θεωρεί τον Πούτιν κακό τύπο», ένα σχόλιο που προκάλεσε την ανησυχία των Ευρωπαίων.

Εξάλλου ο Αμερικανός απεσταλμένος έχει απορρίψει τις προσπάθειες των Ευρωπαίων να συστήσουν «έναν συνασπισμό προθύμων» για να στηρίξουν την Ουκρανία. «Δεν πιστεύω ότι αυτό μας φέρνει πιο κοντά στην ειρήνη. Δυστυχώς, πιστεύω ότι απλώς αποδυναμώνει την πίεση των Αμερικανών στη Ρωσία», σχολίασε ο Ζελένσκι.

«Έχω μιλήσει με τον πρόεδρο Τραμπ πολλές φορές και εργαζόμαστε (…) για να ανταλλάσσουμε πραγματικές, ειλικρινείς πληροφορίες. Διότι οι δηλώσεις του Γουίτκοφ αποτελούν μεγάλο εμπόδιο για εμάς», συνέχισε.

Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία συμφώνησε στην πρόταση των ΗΠΑ για εκεχειρία 30 ημερών σε προηγούμενες συζητήσεις με Αμερικανούς αξιωματούχους, όμως «είπα στην αμερικανική πλευρά ότι οι Ρώσοι δεν θα συμφωνήσουν διότι θα επιβάλουν κάποιους όρους».

Η αινιγματική δήλωση Ζελένσκι για τον θάνατο του Πούτιν

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας προχώρησε και σε μια αινιγματική δήλωση σχετικά με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.  «Είναι πολύ σημαντικό η Αμερική να μην βοηθήσει τον Πούτιν να βγει από αυτή την παγκόσμια απομόνωση τώρα, καθώς αυτό είναι επικίνδυνο», δήλωσε ο Ζελένσκι.

Και πρόσθεσε: «ο Πούτιν ελπίζει να παραμείνει στην εξουσία μέχρι τον θάνατό του και οι φιλοδοξίες του δεν περιορίζονται στην Ουκρανία, αλλά θα πεθάνει σύντομα, αυτό είναι γεγονός, και όλα θα τελειώσουν».

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/454752/o-synaspismos-ton-prothymon-sto-parisi-xekinisan-oi-syzitiseis-gia-tin-oykrania/