Αρχική Blog Σελίδα 834

Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι ο Μασκ θα αποχωρήσει σύντομα από επικεφαλής της υπηρεσίας DOGE

Από
pcuser
-
0

ΟΠρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ενημέρωσε στενούς του συνεργάτες αλλά και μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, ότι ο Ίλον Μασκ θα αποχωρήσει τις επόμενες εβδομάδες από επικεφαλής της υπηρεσίας DOGE, σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο Αμερικανός πρόεδρος παραμένει ικανοποιημένος με την πρωτοβουλία του Μασκ και του υπουργείου Διακυβέρνησης, αλλά τις τελευταίες ημέρες και οι δύο άνδρες αποφάσισαν ότι σύντομα θα είναι η ώρα για τον Αμερικανό δισεκατομμυριούχο να επιστρέψει στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και να αναλάβει έναν πιο υποστηρικτικό ρόλο, σύμφωνα με τρεις πηγές κοντά στον Τραμπ, οι οποίες ζήτησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους για να περιγράψουν την εξελισσόμενη σχέση.

Η επικείμενη αποχώρηση του Μασκ συμπίπτει με την αυξανόμενη δυσαρέσκεια ορισμένων μελών της κυβέρνησης Τραμπ και πολλών συμμάχων του, οι οποίοι απογοητεύτηκαν από την απρόβλεπτη στάση του. Πολλοί θεωρούν πλέον τον δισεκατομμυριούχο ως πολιτική επιβάρυνση, μια αίσθηση που ενισχύθηκε την Τρίτη, όταν ένας συντηρητικός δικαστής, τον οποίο είχε στηρίξει ο Μασκ, ηττήθηκε στις εκλογές για μια έδρα στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ουισκόνσιν με διαφορά 10 ποσοστιαίων μονάδων.

Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί επίσης μια σημαντική στροφή στη σχέση Τραμπ-Μασκ σε σχέση με έναν μήνα πριν, όταν αξιωματούχοι και σύμμαχοι του Λευκού Οίκου διαβεβαίωναν ότι ο Μασκ «ήρθε για να μείνει» και ότι ο Τραμπ θα έβρισκε τρόπο να παρατείνει το χρονικό όριο των 130 ημερών της θητείας του ως «ειδικού κυβερνητικού υπαλλήλου».

Ένας ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος ανέφερε ότι ο Μασκ είναι πιθανό να διατηρήσει έναν άτυπο ρόλο ως σύμβουλος και να συνεχίσει να εμφανίζεται περιστασιακά στον Λευκό Οίκο. Ένας άλλος αξιωματούχος προειδοποίησε ότι όποιος πιστεύει πως ο Μασκ θα εξαφανιστεί εντελώς από τον κύκλο επιρροής του Τραμπ «αυταπατάται».

Σύμφωνα με πηγές, η αποχώρηση του Μασκ πιθανότατα θα συμπέσει με το τέλος της θητείας του ως «ειδικού κυβερνητικού υπαλλήλου», ενός ειδικού καθεστώτος που του επέτρεψε προσωρινά να εξαιρείται από ορισμένους κανονισμούς ηθικής και σύγκρουσης συμφερόντων. Η 130ήμερη αυτή περίοδος αναμένεται να λήξει στα τέλη Μαΐου ή στις αρχές Ιουνίου.

Οι υποστηρικτές του Μασκ εντός της κυβέρνησης πιστεύουν ότι η χρονική στιγμή είναι κατάλληλη για μια μετάβαση, καθώς εκτιμούν ότι οι παρεμβάσεις του έχουν ήδη μειώσει σημαντικά τη γραφειοκρατία χωρίς να προκαλέσουν ακραίες περικοπές.

Ωστόσο, πολλοί άλλοι θεωρούν ότι ο Μασκ ήταν μια απρόβλεπτη και δύσκολα διαχειρίσιμη δύναμη, που δυσκολεύτηκε να επικοινωνήσει τα σχέδιά του στους υπουργούς και μέσω της ιεραρχίας του Λευκού Οίκου, υπό την καθοδήγηση της προσωπάρχη Σούζι Γουάιλς. Συχνά προκαλούσε αναστάτωση με ξαφνικές και απροσδόκητες αναρτήσεις στην πλατφόρμα X, καθώς και με ακατάλληλες και εσφαλμένες δημόσιες τοποθετήσεις.

Η πολιτική απειλή που αντιπροσωπεύει ο Μασκ έγινε ιδιαίτερα εμφανής την Τρίτη, όταν οι Δημοκρατικοί έστρεψαν την προσοχή τους στην επένδυση περίπου 20 εκατομμυρίων δολαρίων του Μασκ στην εκλογική μάχη του Ουισκόνσιν, χαρακτηρίζοντάς την ως ένα άτυπο δημοψήφισμα για τον πολωτικό μεγιστάνα.

Ο Τραμπ, ωστόσο, είχε ήδη αρχίσει να προετοιμάζει την απομάκρυνση του Μασκ περισσότερο από μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές – συμπεριλαμβανομένης της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου στις 24 Μαρτίου, όπου ανέφερε στους παρευρισκομένους ότι ο Μασκ θα αποχωρούσε από την κυβέρνηση.

Σύμφωνα με έναν από τους γνώστες της κατάστασης, που δεν παρευρέθηκε στη συνάντηση αλλά ενημερώθηκε σχετικά, ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος επιβεβαίωσε ότι ο Τραμπ συζήτησε τη μετάβαση του Μασκ στη συνεδρίαση, σημειώνει το Politico.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση, ο Τραμπ προσκάλεσε δημοσιογράφους και τηλεοπτικά συνεργεία στο τέλος της συνάντησης, όπου εξήρε τον Μασκ, ο οποίος παρευρέθηκε φορώντας ένα κόκκινο καπέλο MAGA. Οι υπουργοί – πολλοί εκ των οποίων είχαν συγκρουστεί με τον Μασκ τις προηγούμενες εβδομάδες για τις προτάσεις του περί δραστικών περικοπών – έσπευσαν να εγκωμιάσουν την προσπάθειά του κατά της γραφειοκρατίας.

«Ίλον, θέλω να σε ευχαριστήσω – ξέρω ότι έχεις περάσει πολλά», είπε ο Τραμπ, αναφερόμενος σε απειλές κατά της ζωής του και σε βανδαλισμούς εναντίον οχημάτων της Tesla, πριν τον χαρακτηρίσει «πατριώτη» και «φίλο μου».

Και οι δύο άνδρες υπαινίχθηκαν στη συνέχεια δημόσια τη μετάβαση. Όταν ο δημοσιογράφος Μπρετ Μπάιερ του Fox News ρώτησε τον Μασκ την Πέμπτη αν θα ήταν έτοιμος να αποχωρήσει μόλις λήξει η θητεία του ως ειδικού κυβερνητικού υπαλλήλου, εκείνος ουσιαστικά επιβεβαίωσε το αναπόφευκτο: «Πιστεύω ότι θα έχουμε ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς που απαιτείται για να μειώσουμε το έλλειμμα κατά 1 τρισεκατομμύριο δολάρια εντός αυτού του χρονικού πλαισίου».

Το βράδυ της Δευτέρας, ο Τραμπ είπε στους δημοσιογράφους ότι «κάποια στιγμή, ο Ίλον θα θελήσει να επιστρέψει στις επιχειρήσεις του», προσθέτοντας: «Το επιθυμεί. Θα τον κρατούσα όσο περισσότερο μπορούσα».

«Όπως είπε ο Πρόεδρος, ο Λευκός Οίκος θα ήθελε πολύ να κρατήσει τον Ίλον όσο το δυνατόν περισσότερο», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Χάρισον Φιλντς την Τρίτη, καθώς τα αποτελέσματα των εκλογών στο Ουισκόνσιν άρχισαν να καταφθάνουν.

Ωστόσο, πολλοί από τους στενούς συνεργάτες του Τραμπ εκφράζουν πλέον ανακούφιση, καθώς ο Μασκ αναμένεται να απομακρυνθεί από το επίκεντρο της κυβερνητικής εξουσίας, ενώ οι αιφνιδιαστικές του ενέργειες – από απαιτήσεις για αξιολόγηση των ομοσπονδιακών υπαλλήλων έως αιφνίδιες περικοπές σε προγράμματα πρόληψης του Έμπολα – φαίνεται πως φτάνουν στο τέλος τους.

Παρόλα αυτά, οι ανησυχίες για τον Μασκ, ως πολιτικό παράγοντα παραμένουν, καθώς έχει μετατραπεί σε σημείο συσπείρωσης για τους διχασμένους Δημοκρατικούς.

https://www.liberal.gr/diethni-themata/o-tramp-anefere-oti-o-mask-tha-apohorisei-syntoma-apo-epikefalis-tis-ypiresias-doge

Τι ΔΕΝ είπε ο κ.Μητσοτάκης για τη «ρήτρα διαφυγής» στους εξοπλισμούς!

Από
pcuser
-
1

Ο πρωθυπουργός επιχείρησε να απαντήσει στη δευτερολογία του στη Βουλή για τη «ρήτρα διαφυγής» στους εξοπλισμούς.  Αφού εξέφρασε ξανά τις αγωνίες του για την «ευρωπαϊκή άμυνα»

«Η Ρήτρα Διαφυγής είναι μια επιτυχία γιατί δίνει τη δυνατότητα για μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία» είπε.

«Ο τελικός κριτής δεν είναι μόνο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι οι αγορές και η βιωσιμότητα του χρέους μας. Η ευελιξία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί με φειδώ γιατί σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την συνολική δημοσιονομική σταθερότητα» προσέθεσε ο πρωθυπουργός.

Να θυμηθούμε τι πραγματικά είναι η ρήτρα διαφυγής όπως εξήγησε στο militaire channel ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης.

Θα ανακουφίσει την ελληνική οικονομία η «ρήτρα διαφυγής» εξοπλισμών; Γιάνης Βαρουφάκης

«Η κυβέρνηση το 2020-21 πήρε κάποιες δύσκολες αποφάσεις, που αφορούσαν την προώθηση με μεγάλη ταχύτητα και πάντα με διακρατική συμφωνία, την κύρωση δύο πολύ σημαντικών αμυντικών προγραμμάτων. Τα Rafale και τις φρεγάτες Belharra. Το κάναμε γιατί η κατάσταση που παραλάβαμε το 2019, δεν θέλω να μιλήσω δημόσια με περισσότερες λεπτομέρειες, θα πω μόνο ότι εκμεταλλευτήκαμε σε ένα βαθμό και τη γενική ευρωπαϊκή ρήτρα διαφυγής για να κάνουμε κάποιες σημαντικές αμυντικές επενδύσεις με μεγάλη ταχύτητα» είπε ο πρωθυπουργός.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι καταφέραμε και πήραμε 24 αεροπλάνα Rafale με πυραύλους meteor και 3 υπερσύγχρονες φρεγάτες οι οποίες θα είναι ενταγμένες στον ελληνικό στόλο το 2026. Καλύψαμε δηλαδή με πολύ μεγάλη ταχύτητα ένα μεγάλο επιχειρησιακό κενό το οποίο είχαμε. Αλλά γνωρίζουμε τα όρια της ρήτρας διαφυγής. Αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να επιτρέψει αυτή η δημοσιονομική ευελιξία να οδηγήσει σε τέτοια κατάχρηση που να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα» ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης.

«Στο ζήτημα που τέθηκε από διαφορετικά κόμματα και αφορά την έννοια ευρωπαϊκής αλληλεγγύης: ποια είναι η ευρωπαϊκή υποχρέωση σε περίπτωση που ένα κράτος-μέλος δεχθεί επίθεση. Στο ΝΑΤΟ είναι το άρθρο 5, είναι ξεκάθαρο και λέει ότι η επίθεση σε ένα κράτος του ΝΑΤΟ είναι επίθεση σε όλο το ΝΑΤΟ, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο τι γίνεται αν η επίθεση γίνει από κράτος μέλος του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό η έννοια της ευρωπαϊκής στρατιωτικής αυτονομίας, η ένταση δηλαδή με την οποία η Ευρώπη θα μπορέσει να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους μέλους αποκτά ξεχωριστή σημασία» είπε ο πρωθυπουργός.

Στις ευρωπαϊκές συνθήκες υπάρχει το άρθρο 42 παράγραφος 7 το οποίο λέει ότι σε περίπτωση που κράτος μέλος δεχθεί επίθεση στο έδαφός του τα άλλα κράτη μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους» σημείωσε ο πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας ότι έχουμε κάθε λόγο το άρθρο 42 παράγραφος 7 να το αναδεικνύουμε ως την κορωνίδα της ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας, διότι αφορά πρωτίστως εμάς.

https://www.militaire.gr/ti-den-eipe-o-k-mitsotakis-gia-ti-ritra-diafygis-stoys-exoplismoys/

Ο κ.Μητσοτάκης θεωρεί απειλή για τη χώρα τη Ρωσία αλλά δεν μας είπε τίποτα για την Τουρκία!

Από
pcuser
-
4

Συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, κατόπιν αιτήματος του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, με αντικείμενο την ενημέρωση του Σώματος για τον προγραμματισμό των αμυντικών εξοπλισμών και την αμυντική πολιτική της χώρας, Τετάρτη 2 Απριλίου 2025.

Είναι η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός ,από το βήμα της Βουλής, μιλά για τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και «δείχνει» ως βασική απειλή της χώρας τη Ρωσία και όχι την Τουρκία!!! Αυτό προκύπτει απ΄ όσα το κρατικό Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων μεταδίδει! Ούτε λέξη για την πραγματική, διαχρονική και μεγάλη απειλή που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Τουρκία!

Το κείμενο από το ΑΠΕ:

«Δεν υπάρχει καμία προκοπή χωρίς ασφάλεια», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την πρωτολογία του στη Βουλή με αντικείμενο την ενημέρωση του Σώματος για τον προγραμματισμό των αμυντικών εξοπλισμών και την αμυντική πολιτική της χώρας.

«Αντικείμενο της σημερινής συζήτησης είναι ο μακροπρόθεσμος προγραμματισμός αμυντικών δαπανών, κατ’ ουσίαν δρομολογείται ο δραστικότερος μετασχηματισμός στη σύγχρονη ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν εννοούμε μόνο δαπάνες και επενδύσεις στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, η πάγια επένδυση στην άμυνα αποσκοπεί, ώστε η πατρίδα μας να μένει ισχυρή, σταθερή και ανεξάρτητη σε έναν κόσμο» τόνισε ο πρωθυπουργός και συνέχισε λέγοντας: «η σημασία των Ενόπλων Δυνάμεων μας είναι κάτι παραπάνω από εμφανής, χάρη σε αυτές η χώρα μας απέτρεψε κινδύνους, υπερασπίστηκε τα δίκαια της σε κάθε κρίση στο Αιγαίο, ενώ συνήψε στρατηγικές συμφωνίες, όπως αυτές με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, συμμαχίες, που προσφέρουν εγγυήσεις ασφαλείας σε ένα ασφαλές περιβάλλον».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι το παλαιότερο δίλημμα, που επιστράτευε συχνά πυκνά η Αριστερά «κανόνια ή βούτυρο» καθίσταται σήμερα σαθρό και επικίνδυνο. «Η Άμυνα είναι πυλώνας ευημερίας, χωρίς τη δική της ασφάλεια δεν υπάρχουν προϋποθέσεις ανάπτυξης της οικονομίας, δεν μπορεί να σφυρηλατηθεί η κοινωνική συνοχή. Η χρηματοδότηση της πρέπει να γίνεται από ανθεκτικά δημοσιονομικά ταμεία, ως εκ τούτου η δημοσιονομική ευρωστία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο για την αμυντική μας θωράκιση», είπε ο πρωθυπουργός.

«Ο τουρισμός και η ανάπτυξη απαιτούν ένα σταθερό περιβάλλον, ποιος θα έβαζε τα χρήματα του σε μία χώρα, που δε μπορεί να υπερασπιστεί τα σύνορα της;» διερωτήθηκε ο κ. Μητσοτάκης. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην απειλή, που ενσαρκώνει η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, για την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, την επανάκαμψη της βίας στη Μέση Ανατολή, αλλά και στους δασμούς, που αναμένεται να ανακοινώσει απόψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, κάνοντας λόγο για ένα παγκόσμιο χάρτη γεωπολιτικών συμφερόντων, που αναδιατάσσεται με τρόπο δραματικό.

Ο πρωθυπουργός επαναβεβαίωσε ότι οι φιλοδοξίες της χώρας μας είναι αποτρεπτικές και όχι επιθετικές και επεσήμανε ότι η εσωτερική μας σταθερότητα εδραιώνεται στην εθνική μας κυριαρχία, αλλά και ότι η αμυντική μας πολιτική προσλαμβάνει υπαρξιακά και αναπτυξιακά χαρακτηριστικά.

«Οι στρατηγικές επιλογές της πατρίδας μας καθίστανται απολύτως κρίσιμες» συνέχισε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι φαίνεται πως «η αμυντική αντίληψη της ηγεσίας των ΗΠΑ διαφοροποιείται σε σχέση με το ρόλο του ΝΑΤΟ, ενώ οι οικονομικές της επιλογές αποκλίνουν από τα μέχρι σήμερα δεδομένα. Ως εκ τούτου η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση της. Η Ελλάδα και προσωπικά εγώ έχουμε μιλήσει εδώ και χρόνια για την ανάγκη της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τους τελευταίους μήνες έχουν γίνει σοβαρά βήματα μπροστά, μεταξύ των οποίων και η ενεργοποίηση για την επόμενη 4ετία της ρήτρας διαφυγής, που επιτρέπει και στη χώρα μας να υπάρξει πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος, προκειμένου να ενισχύσει τις επενδύσεις της στην Άμυνα».

Πάντως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διευκρίνισε με νόημα ότι «ανεξαρτήτως των δημοσιονομικών μας δυνατοτήτων, αυτή η δημοσιονομική ευελιξία δεν θα γίνει αφορμή για υπερβολές, γιατί μεταξύ άλλων οι αγορές μάς παρακολουθούν και μας κρίνουν συνεχώς».

Επιπλέον, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο ταμείο safe, ύψους 150 δισ. ευρώ, επέμεινε ωστόσο ότι η ΕΕ οφείλει να εξετάσει τη δημιουργία ενός ταμείου για τη χρηματοδότηση έργων κοινής αμυντικής ωφέλειας και στο σημείο αυτό αφού επικαλέστηκε τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο πρόγραμμα Rearm Europe διερωτήθηκε χαρακτηριστικά

Εν συνεχεία ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι η σημερινή εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων δεν έχει καμία σχέση με αυτή, που παραλάβαμε το 2019 αναφερόμενος μεταξύ άλλων στην προμήθεια των 24 μαχητικών αεροσκαφών, τύπου Rafale και τις 3 φρεγάτες Belharra, η πρώτη εκ των οποίων θα φθάσει στη χώρα μας εντός του τρέχοντος έτους.

Παρεμβαίνοντας, δε και στην πρόσφατη συζήτηση για τις αυξήσεις στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και τη δυνητική τους επέκταση στους υπόλοιπους ενστόλους ο πρωθυπουργός σημείωσε με νόημα ότι «για πρώτη φορά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων μας είδαν αυξήσεις στο μισθό και τα επιδόματα τους. Αυτό, που παρουσιάστηκε προσφάτως είναι κατ’ ουσίαν μία διαφορετική φιλοσοφία, καθώς αποσυνδέεται το βαθμολόγιο από το μισθολόγιο, ώστε μεταξύ άλλων να προσελκύσουμε νέα στελέχη στις ΕΔ, για αυτό και έγιναν τώρα οι συγκεκριμένες ανακοινώσεις, ώστε να προλάβουμε τη συμπλήρωση των μηχανογραφικών».

Μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε πως αυτές οι αυξήσεις δίδονται σε τρεις φάσεις και διεμήνυσε ότι «σε όσους εξέφρασαν δικαιολογημένο προβληματισμό τονίζω ότι αυτή η κυβέρνηση έχει αποδείξει τη διαχρονική μας στήριξη όχι μόνο στα σώματα ασφαλείας, αλλά συνολικά στην κοινωνία και σε κάθε ξεχωριστή κατηγορία, κάτι που θα φανεί με βεβαιότητα και στις οικονομικές επιλογές που θα αναπτύξουμε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Πάντως, θα παραμείνουμε υπεύθυνοι, αυτή η κυβέρνηση δεν θα υποταχθεί σε ένα καταστροφικό σπιράλ παροχολογίας. Η δημοσιονομική υπευθυνότητα δεν θα τεθεί σε αμφισβήτηση, θα κάνουμε τα δέοντα τη σωστή ώρα και με την υπευθυνότητα που μας διακρίνει».

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε τρεις βασικές παραμέτρους ως προς το νέο αμυντικό δόγμα, την τεχνολογική υπεροχή, την εγχώρια προστιθέμενη αξία και τη διαρκή υποστήριξη των οπλικών συστημάτων, που έχουμε ήδη προμηθευθεί, ενώ γνωστοποίησε ότι ο θεσμός του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας αναβαθμίζεται σε Γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας, υπό την άμεση εποπτεία του πρωθυπουργού.

Τέλος διεμήνυσε ότι ο μακροπρόθεσμος αμυντικός προγραμματισμός απαιτεί «εθνική συνεννόηση, ώστε να καταλήξουμε σε συνθέσεις εθνικά επωφελείς».

https://www.militaire.gr/o-k-mitsotakis-theorei-apeili-gia-ti-chora-ti-rosia-alla-den-mas-eipe-tipota-gia-tin-toyrkia/

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιμένει ότι το ελικόπτερο στα Ίμια καταρρίφθηκε και ζητά εξεταστική επιτροπή

Από
pcuser
-
2

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, στη δευτερολογία της στη Βουλή για τους εξοπλισμούς, επανέλαβε τη πεποίθηση της ότι το ελικόπτερο του ΠΝ που εκτέλεσε την αποστολή στα Ίμια, καταρρίφθηκε από τους Τούρκους και πως όλες οι κυβερνήσεις έχουν συγκαλύψει το γεγονός.

Ζήτησε εξεταστική επιτροπή και για τους εξοπλισμούς και για το ελικόπτερο στα Ίμια.

«Είναι βέβαιο ότι προερχόμαστε και υπερασπιζόμαστε δύο διαφορετικούς κόσμους. Εμείς μιλάμε για τους ανθρώπους. Εσείς μιλάτε για τα λεφτά. Εμείς μιλάμε για την πατρίδα που αποτελείται πρώτα από όλα από τους ανθρώπους, τον λαό, τους πολίτες, εσείς μιλάτε για την άμυνα που την οραματίζεστε σαν εξοπλισμούς, όπλα, χρήματα, συμβάσεις διαφθοράς… χρήματα, χρήματα, χρήματα από αυτά που πηγαίνουν συνήθως σε μίζες, σίγουρα σε τσέπες και ποτέ στους πολίτες», δήλωσε απευθυνόμενη στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλώντας στη Βουλή, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, για τον προγραμματισμό αμυντικών εξοπλισμών και την αμυντική πολιτική της χώρας.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας τόνισε ότι «η άμυνα, η πατρίδα και η υπεράσπισή της, προϋποθέτει πρώτα από όλα λαό περήφανο, πολίτες ευτυχισμένους, φρόνημα στις ψυχές των ανθρώπων και όχι μια κοινωνία εξαθλιωμένη, απομονωμένη, περιθωριοποιημένη, όπως τη θέλετε εσείς. Η κοινωνία όλο το τελευταίο διάστημα δείχνει τον δρόμο και φωτίζει το μέλλον γιατί δεν δέχεται να συζητά μαζί σας αυτά που θέλετε εσείς».

Η κυρία Κωνσταντοπούλου έκανε εκτενή αναφορά στο πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, το οποίο χαρακτήρισε «έγκλημα» ενώ  είπε ότι ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι «έχει και προσωπική ποινική ευθύνη». Προσέθεσε ότι «το πολιτικό προσωπικό προσπαθεί να αποσείσει τον έλεγχο και να ελέγξει τη Δικαιοσύνη. Μεθαύριο η ΚΟ της ΝΔ θα προσπαθήσει να στοιχειοθετήσει τους λόγους για να μην ελεγχτεί ο κ. Τριαντόπουλος και ο κ. Μητσοτάκης από την προανακριτική επιτροπή που συστήθηκε». Υποστήριξε ότι «ο τόπος του εγκλήματος στα Τέμπη αλλοιώθηκε, με τρόπο δόλιο, εγκληματικό και εσείς αυτές τις ημέρες προσπαθείτε να το συγκαλύψετε και προσπαθείτε να αποφύγετε τον έλεγχο» ενώ σημείωσε ότι «το υλικό που προκάλεσε την έκρηξη… ήταν παράνομο, εύφλεκτο, μένει να προσδιοριστεί αν ήταν στρατιωτικό και αν σχετιζόταν με παράνομες επιχειρήσεις στρατιωτικές». Δήλωσε ότι το κόμμα της θα συνεχίσει να μιλά «τη γλώσσα της αλήθειας» και να φέρνει στη Βουλή «αυτά που δεν θέλει ο κ. Μητσοτάκης να συζητήσουμε».

Στη συνέχεια η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κάλεσε τον πρωθυπουργό «να απαντήσει τι θα κάνει για τις συνεχόμενες γυναικοκτονίες» στη χώρα ενώ υπενθύμισε ότι του έχει καταθέσει  «45 επίκαιρες ερωτήσεις για το θέμα».

Για το πρόσφατο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ και τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, η κυρία Κωνσταντοπούλου διερωτήθηκε «με ποιο δικαίωμα πήγε να επισκεφτεί και να ”αγκαλιάσει” έναν καταζητούμενο από το διεθνές ποινικό δικαστήριο, εγκληματία πολέμου, που ελέγχεται και για εγκλήματα και κατά της ανθρωπότητας». «Είναι ωραίες οι κορώνες περί πατριωτισμού αλλά… η πατρίδα είναι εγγεγραμμένη στο Σύνταγμα μας και συνυφασμένη με τη δημοκρατία και τον λαό, με την ελευθερία ως κοινωνικό δικαίωμα και αγαθό», συμπλήρωσε, λέγοντας ότι «η Πλεύση Ελευθερίας συγκροτήθηκε για την εγγύηση συνθηκών ελευθερίας και σεβασμού των δικαιωμάτων όλων των πολιτών».

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας δήλωσε ότι η ΝΔ είναι ένα κόμμα με χρέος 500 εκατ. ευρώ «που μας κάνει μαθήματα δια στόματος Μητσοτάκη, περί υπευθυνότητας». «Μα ποια υπευθυνότητα όταν χρωστάτε 500 εκατ. στις τράπεζες;», διερωτήθηκε.

Για τις «εξοπλιστικές συμβάσεις» τόνισε ότι «είναι πηγή διαφθοράς και ιστορικά έχουν συντελέσει στην υπερχρέωση της χώρας μας». Επισήμανε ότι «την άμυνα της χώρας την εγγυήθηκε αυτός ο πολύ μεγάλος αν και μικρός λαός… και αντιστάθηκε και στα τανκς». «Την άμυνα της χώρας θα την εγγυηθεί ο λαός αυτής της χώρας που έχει υψηλό αίσθημα αγάπης για την Ελλάδα, τη χώρα που αξίζουμε και όχι τη χώρα του ”πάμε και όπου βγει”».

https://www.militaire.gr/i-zoi-konstantopoyloy-epimenei-oti-to-elikoptero-sta-imia-katarrifthike-kai-zita-exetastiki-epitropi/

Μακρόν ὅπως Ἐρντογάν Λέ Πέν ὅπως Ἰμάμογλου!

Από
pcuser
-
3

Μετά τούς Φίτσο στήν Σλοβακία, Γκεοργκέσκου στήν Ρουμανία, στό στόχαστρο τῶν «σταγονιδίων Μπάιντεν» ἡ ἀρχηγός τῆς πλειοψηφίας στήν Γαλλία

ΑΥΤΗ εἶναι ἡ «δημοκρατική» Εὐρώπη πρός τήν ὁποία συγκλίνει τό καθεστώς Ἐρντογάν. Ὅταν ἕνας ὑποψήφιος ἀποτελεῖ ἐν δυνάμει ἀπειλή πρός τό σύστημα, τόν ἀποκλείουν μέ δόλιες μεθοδεύσεις. Ὅταν οἱ λεγόμενοι «φιλελεύθεροι» (πού στήν οὐσία εἶναι σοβιετικοῦ τύπου γραφειοκράτες) βλέπουν τήν κοινή γνώμη, τούς ψηφοφόρους, αὐτούς τούς ὁποίους ὀνομάζουν «κυρίαρχο λαό» νά τούς γυρίζουν τήν πλάτη, τότε στρέφονται πρός ἀκραῖα μέτρα. Ἐργαλειοποιοῦν τήν δικαιοσύνη καί θέτουν ὑποχρεωτικῶς τούς ἀντιπάλους τους ἐκτός πολιτικῆς.

Κατηγοροῦν κάποιοι «ἀφελεῖς» τόν Ἐρντογάν, ἐπειδή διώκει καί φυλακίζει τόν δήμαρχο Κωνσταντινουπόλεως Ἐκρέμ Ἰμάμογλου. Μέ τίς «εὔκολες» κατηγορίες τῆς διαφθορᾶς. Ἀλλά ὁ Ἐρντογάν εἶναι αὐταρχικός ἡγέτης. Ἀσκεῖ μιά δικτατορία μέ δημοκρατικό μανδύα, ὅπως τήν διαμόρφωσε ὁ ἀλήστου μνήμης Μουσταφᾶ Κεμάλ. Ἐνῷ ὁ Μακρόν εἶναι δημοκρατικός ἡγέτης. Κυβερνᾶ τήν χώρα πού οἰκοδομήθηκε πάνω στίς ἀρχές μιᾶς ἐπαναστάσεως μέ πρῶτο πρόταγμα τήν ἐλευθερία.

Ὅπως ὅμως ὁ Ἐρντογάν ἐξουδετερώνει τήν «ἀπειλή» πού λέγεται Ἰμάμογλου μέ δικαστικά μέτρα, ἔτσι καί ὁ Μακρόν θέλει νά ἐξουδετερώσει τήν Μαρίν Λέ Πέν μέ δικαστική ἀπαγόρευση τῆς ὑποψηφιότητός της. Ἀφοῦ ἐπί 20 ἔτη ὁ Μακρόν καί οἱ ὅμοιοί του δίδουν μάχη ὀπισθοφυλακῶν μέ ἀνίερες συμμαχίες καί μεθοδεύσεις διαστροφῆς τῆς λαϊκῆς βουλήσεως, τώρα ἐπιστρατεύει μιά «δικαιοσύνη», τήν ὁποία ὀνομάζει «ἀνεξάρτητη» γιά νά μήν ἐπιτρέψει στήν βεβαία νικήτρια τῶν προσεχῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν νά εἶναι ὑποψηφία. Ποιά ἡ διαφορά; Ποιός ὁ δικτάτωρ καί ποιός ὁ φιλελεύθερος δημοκράτης; Μήν μᾶς διαφεύγει ὅτι ὁ δημοκράτης Μακρόν συμμάχησε μέ τήν ἀριστερά, προκειμένου νά καταστήσει τό πρῶτο σέ ψήφους κόμμα τοῦ Ἐθνικοῦ Συναγερμοῦ τρίτο σέ κοινοβουλευτική δύναμη.

Ἀλλά ἔχουν προηγηθεῖ ἄλλοι στήν «δημοκρατική» Εὐρώπη, οἱ ὁποῖοι ἐφήρμοσαν ἀποκλεισμούς κατά τά σχέδια τῶν Δημοκρατικῶν τῶν ΗΠΑ. Καί τά συνεχίζουν ἀκόμη καί τώρα πού ὁ Μπάιντεν ἔπεσε καί ἔμειναν τά «σταγονίδια» τῆς διακυβερνήσεώς του. Στήν Ἑλλάδα κάποιοι ἀνεκάλυψαν τήν θεωρία τοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου» καί μέ νομοθετικές ἀκροβασίες ἀπέκλεισαν κόμματα ἀπό ἐκλογικές διαδικασίες. Ἀλλά οὐδείς διενοήθη νά κατηγορήσει τά συστημικά κόμματα γιά διασπάθιση δημοσίου χρήματος, ἐνῷ ὅλοι γνωρίζουν ὅτι εἶναι καταχρεωμένα μέ τίς προεισπράξεις κρατικῶν ἐπιχορηγήσεων.

Στήν Ρουμανία ἡ βεβαία νίκη τοῦ Καλίν Γκεοργκέσκου κινητοποίησε τήν ἐκεῖ ἀνεξάρτητη δικαιοσύνη νά τόν ἀποκλείσει ἀπό τίς ἐπερχόμενες ἐκλογές. Ἀλλοῦ ἔγιναν χειρότερα. Στήν Σλοβακία ὁ Πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο ἐδέχθη τά πυρά μιᾶς ἀποπείρας δολοφονίας, ἀφοῦ στήν δική του περίπτωση τό σύστημα ἐκινήθη ἀργά καί δέν μπόρεσε νά προλάβει τήν ἐκλογή του.

Ὑπάρχει καί ἡ περίπτωσις τοῦ Βίκτωρ Ὀρμπάν τῆς Οὑγγαρίας, ὁ ὁποῖος ὅμως εἶναι σταθερά ἑδραιωμένος ἐδῶ καί χρόνια καί τό μόνο πού μπόρεσαν νά κάνουν ἦταν νά τοῦ κόψουν κάποιες εὐρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Ἦταν διότι τόν κατηγοροῦσαν γιά κατάλυση τοῦ «κράτους δικαίου» ἐπειδή ἐπέμενε νά παραμείνει ἡ δικαιοσύνη στήν χώρα του ἀνεπηρέαστη ἀπό τά κελεύσματα κάποιων γραφειοκρατῶν στίς Βρυξέλλες. Καί τώρα αὐτοί οἱ γραφειοκράτες, αὐτοί οἱ ψευδοφιλελεύθεροι δυσανασχετοῦν πού θέσεις ὑπέρ τῆς Λέ Πέν παίρνουν ὁ Ὀρμπάν, ὁ Ματτέο Σαλβίνι καί ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κρεμλίνου! Φρικιοῦν πού ὁμιλεῖ ἡ Ρωσσία καί δέν καταλαβαίνουν ὅτι ἔχουν γίνει περίγελως. Κατηγοροῦν τήν Μόσχα γιά αὐταρχισμό, ἐξανίστανται γιά τίς διώξεις πού ὑπέστη ὁ Ἀλεξέι Ναβάλνι, καί τώρα τῆς ἔχουν δώσει τό δικαίωμα νά ἐπιχαίρει ἀναδεικνύοντας τήν δική τους σκοταδιστική πολιτική πρακτική.

Αὐτή εἶναι ἡ Εὐρώπη τήν ὁποία ὁραματίσθηκαν ὁ Κόνραντ Ἀντενάουερ καί ὁ Σάρλ ντέ Γκώλλ; Αὐτός εἶναι ὁ διαφωτισμός τόν ὁποῖο ἐδίδαξε ὁ Βολταῖρος; Αὐτός εἶναι ὁ κόσμος πού κάποτε ὀνομαζόταν «ἐλεύθερος»;

estianews.gr

FAQ: Is Turkey the Next Nuclear Proliferant State?

Από
pcuser
-
0

Q. Has Turkey taken any steps to acquire nuclear weapons?

Ankara appears to be taking quiet but deliberate steps toward producing enriched uranium fuel, which has dual purposes in fueling nuclear reactors and nuclear weapons. In October 2024, Turkish Foreign Minister Hakan Fidan and National Intelligence Chief Ibrahim Kalin visited Niger, securing a provisional mining agreement with the country’s junta government. The most plausible explanation for this deal is Turkey’s intent to secure access to uranium, potentially laying the groundwork for developing the fuel cycle to produce enriched uranium.

Turkey is a signatory to the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons (NPT). It has long suggested all countries retain a “right to enrich” uranium, even though such a right is not explicitly delineated in the NPT. Moreover, in 2019, President Recep Tayyip Erdogan criticized the notion that “countries like the United States, Russia, China, France, and the United Kingdom could possess nuclear weapons while others, including Turkey, could not.” Until now, Erdogan’s rhetoric was not complemented with noteworthy actions to potentially procure such capabilities.

Q. What might drive new Turkish nuclear ambitions?

Erdogan’s recent efforts to strengthen Turkey’s influence in the region, particularly in Syria, increase the possibility that Ankara will seek nuclear weapons. In December 2024, jihadist rebels overthrew the government of Bashar al-Assad, likely with Ankara’s support. Assad’s downfall exposed the vulnerability of Iran, already weakened by heavy military losses against Israel, particularly through Israeli strikes on Tehran’s proxies Hezbollah and Hamas. Tehran is both resentful and afraid of Ankara’s actions in Syria, as it suspects Erdogan is moving to position Turkey as the dominant power in the region. Fearing further Israeli attacks and Turkish ambitions for regional hegemony, (which could occur with support from the Trump administration,) Tehran may escalate its uranium enrichment to weapons-grade levels as a deterrent. Ankara — keen to continue to dominate Syria’s future and capitalize on Iran’s regional decline — may seek its own independent nuclear deterrent to bolster its power.

As a party to the NPT, Turkey must permit the UN nuclear watchdog, the International Atomic Energy Agency (IAEA), to implement comprehensive safeguards at sites where it produces nuclear material, such as nuclear reactors, in order to prevent diversion to an atomic weapons program. Comprehensive safeguards also cover sites like plants that convert or enrich uranium and plutonium separation facilities, which Turkey does not possess but may acquire in the future.

Ankara also signed an enhanced IAEA inspection agreement known as the Additional Protocol (AP), which endows the IAEA with the authority to visit, on short notice, sites where Turkey does not produce nuclear material but that could support a clandestine nuclear weapons program. Such sites could include gas centrifuge manufacturing facilities — plants designed to produce enriched uranium — as well as uranium mines and mills, none of which Turkey is known to possess. The AP also requires Turkey to provide information about sensitive foreign nuclear procurements. In essence, by signing the AP, Turkey better positioned the IAEA to detect activities that it might, in the future, try to hide.

Q. What are Turkey’s current capabilities regarding nuclear energy production?

For nuclear reactors, Ankara has relied primarily on Russian assistance. It has sent officials for nuclear training in Russia and relies on Russia’s Rosatom Corporation for cradle-to-grave construction, financing, and ownership of its four nuclear power plants, located in Akkuyu, a suburb of Turkey’s Mersin province. The Akkuyu plants are expected to start operating between 2025 and 2028. South Korea or Russia may build four additional units in the Black Sea province of Sinop, and China may build yet other reactors at Igneada, near Istanbul. U.S. nuclear power plant manufacturer Westinghouse is also considering contending for reactor projects to move Turkey away from Russian and Chinese nuclear supply.

Q. Does Turkey’s acquisition of a nuclear energy program lay a future basis for acquiring nuclear weapons?

Possibly. Turkey has been developing a vast nuclear energy production program that, if misused, could assist a nuclear weapons effort. Nuclear-electrical power production provides a means for Ankara to acquire basic nuclear infrastructure, know-how, and training. Nuclear energy programs have helpfully served as covers for states like Iran to import needed equipment for nuclear weapons. As a member of the Nuclear Suppliers Group (NSG), Turkey is required to inform the NSG of direct nuclear-use imports and exports but could covertly shirk its obligations.

Yet Turkey would require time to acquire and develop key nuclear weapons capabilities, such as a source of fuel, via uranium enrichment or plutonium separation; needed expertise and know-how to actually construct nuclear weapons, a process known as weaponization; and a means to integrate a nuclear warhead on a deliverable missile in order to enhance future nuclear weapons’ offensive and deterrent power.

Q. What is known about Turkey’s uranium fuel cycle, and what indicators might suggest intentions to acquire this capability illicitly?

While Ankara has not informed the IAEA about any uranium enrichment capacity, it could seek gas centrifuge enrichment technology — the most common means to produce enriched uranium — from abroad. An indicator that Turkey is seeking uranium enrichment could include the suspicious deal to acquire, via Niger, uranium ore needed for enrichment. Turkey and Niger, while they are AP adherents, are not legally obligated to declare imports and exports of uranium ore.

Ankara may also import raw materials and equipment for a gas centrifuge plant — for example, from state or private companies in China. Turkey may seek relevant foreign training and assistance from former nuclear weapons program scientists, activity that intelligence agencies or the IAEA may not detect.

Turkey’s Akkuyu agreement with Russia also reportedly provides for future help in building a nuclear fuel fabrication plant, which would use enriched uranium to produce fuel rods for nuclear reactors.

Q. What is known about Turkey’s plutonium fuel cycle, and what indicators might suggest intentions to acquire this capability illicitly?

Turkey has small research reactors that remain shuttered, and they are not of the size or type that states have previously repurposed to produce plutonium for nuclear weapons. Reactor-grade plutonium also requires reprocessing, and Ankara possesses no known plutonium separation facility. Such acquisition attempts would set off alarm bells among key Western and Asian suppliers. Yet Turkey could also bring in unofficial foreign assistance to build a plant in-country and try to illicitly buy or domestically manufacture many needed goods.

Q. Why would Turkey seek nuclear weapons if America already stations atomic bombs on Turkish soil?

U.S. and Turkish security goals are increasingly at odds. Historically, Turkey has relied on the presence of some 50 U.S. B-61 nuclear missiles stationed on its soil as part of NATO’s nuclear-sharing arrangement, ensuring protection under Washington’s nuclear umbrella. However, the United States began reconsidering this policy after the failed 2016 coup attempt against Erdogan and the subsequent deterioration of Turkish-American relations. In 2019, a U.S. official told The New York Times, in a paraphrased comment, that the United States might ultimately opt to leave American nuclear weapons inside Turkey in case removing them could “mark the de facto end of the Turkish-American alliance.”

Erdogan has grown increasingly hostile toward the United States, mistakenly suspecting that Washington played a significant part in trying to topple him. In addition, the United States imposed sanctions in 2019 over Turkey’s purchase of Russian military equipment — leading to Ankara’s expulsion from Washington’s F-35 fighter jet program. Erdogan has also strengthened ties with groups designated as terrorist organizations by the United States, such as Hamas, while also targeting America’s Kurdish partners in Syria under the pretext of combating terrorism.

Q. What else is Ankara doing to bolster its security — or its potential to commit aggression?

Ankara is committed to advancing what it calls “strategic autonomy.” Turkey prioritizes developing a national defense industry to reduce, if not eliminate, reliance on foreign military acquisitions — particularly from the United States. To achieve this, it has invested in high-end domestic capabilities, including tanks, submarines, and drones. In 2024, Turkey successfully test-flew its indigenously produced fifth-generation fighter jet, the “Kaan,” placing it among the select few nations capable of developing stealth fighter aircraft. Ankara likely has a short-term interest in ensuring it has nuclear capabilities to offset Iran’s emerging capabilities, but the longer-term goal is to become an independent nuclear power.

Erdogan aspires to elevate Turkey as a great power. Given his emphasis on strengthening conventional military capabilities, he may also seek to expand the country’s unconventional weapons arsenal to reinforce this ambition.

Sinan Ciddi

Non-Resident Senior Fellow

Andrea Stricker

Nonproliferation and Biodefense Program Deputy Director and Research Fellow

Sinan Ciddi is a non-resident senior fellow at the Foundation for Defense of Democracies, where he contributes to FDD’s Turkey Program and Center on Economic and Financial Power (CEFP). Andrea Stricker is a research fellow and deputy director of FDD’s Nonproliferation and Biodefense Program. For more analysis from the authors and FDD please subscribe HERE. Follow Sinan and Andrea on X @SinanCiddi and @StrickerNonpro. Follow FDD on X @FDD. FDD is a Washington, DC-based, nonpartisan research institute focusing on national security and foreign policy.

https://www.fdd.org/in_the_news/2025/02/05/faq-is-turkey-the-next-nuclear-proliferant-state/

Δ. Τσαϊλάς: ποια είναι η Εθνική Στρατηγική για το ΜΠΑΕ που παρουσιάστηκε;

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι μια διαρκής διαδικασία, που περιλαμβάνει συνεχή ενημέρωση των πολεμικών σχεδίων και ενίσχυση στρατιωτικών συνεργασιών και συμμαχιών.

Ενώ οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν επιδείξει τη μαχητική τους ετοιμότητα και αποτελεσματικότητα μέσω επιτυχημένων αποστολών, η πρωταρχική πρόκληση παραμένει: η διατήρηση της αποτροπής και η διασφάλιση ευνοϊκής έκβασης σε οποιαδήποτε πιθανή σύγκρουση.

Η έννοια της αποτροπής και της άμυνας είναι εγγενώς μια διακλαδική επιχείρηση συνδυασμένων όπλων, με τον θαλάσσιο τομέα να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο. Οι αεροναυτικές δυνάμεις, με την υποστήριξη του Στρατού, πρέπει να είναι έτοιμες να αρνηθούν την πρόσβαση του εχθρού στην ελληνική κυριαρχία. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, η Ελλάδα πρέπει να στρέψει την προσοχή της ιδιαίτερα στη θάλασσα.

Η ανάγκη για μια σύγχρονη εθνική στρατηγική

Η Εθνική Στρατηγική παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ωστόσο, με τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων -συμπεριλαμβανομένης της απόκτησης νέων μάχιμων μονάδων κρούσεως, της αναζωογόνησης των ελληνικών ναυπηγείων, και της εφαρμογής του 12ετούς Μακροπρόθεσμου Προγραμματισμού Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ)- είναι πλέον η ιδανική στιγμή για να αναπτυχθεί μια εθνική στρατηγική που αντιμετωπίζει τις σύγχρονες απειλές. Η νέα προσέγγιση της κυβέρνησης δίνει έμφαση στις επενδύσεις σε drones, τις προηγμένες τεχνολογίες και τη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε εξοπλιστικά προγράμματα. Ένα κρίσιμο στοιχείο αυτής της προσπάθειας εκσυγχρονισμού είναι η ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας που ενσωματώνει αντι-drone, αντιπυραυλικές, αντιαεροπορικές, αντιπλοϊκές και ανθυποβρυχιακές δυνατότητες. Ωστόσο η εθνική στρατηγική πρέπει να προηγείται οποιασδήποτε στρατιωτικής στρατηγικής, ενσωματώνοντας ευρύτερα ζητήματα αποτροπής και άμυνας. Η στρατηγική αυτή θα πρέπει να διαμορφωθεί με περιφερειακή προοπτική, λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια του νησιωτικού χώρου και του ευρύτερου θαλάσσιου χώρου του Ελληνισμού.  Πρέπει επίσης να ελέγξει το Αιγαίο, τις θαλάσσιες ζώνες νότια της Κρήτης και την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ θα αντιμετωπίσει επιθετικές ενέργειες από εχθρικές δυνάμεις. Για να υποστηριχθούν αυτές οι προσπάθειες, η Εθνική Στρατηγική πρέπει να ενημερωθεί για την αντιμετώπιση των αναδυόμενων απειλών και τη διατήρηση της διαλειτουργικότητας με τους συμμάχους μέσω τυποποιημένων διαδικασιών και συμβατών αμυντικών συστημάτων.

Στρατηγικά θεμέλια: Στόχοι, μέθοδοι και μέσα

Η ανάπτυξη μιας νέας στρατηγικής ξεκινά με τον εντοπισμό των βασικών απειλών του Ελληνισμού. Ο σύγχρονος πόλεμος απαιτεί ολοένα και περισσότερο στρατηγική υπεροχή, με μια στροφή προς επιχειρήσεις πολλαπλών τομέων. Ενόψει ενός σχεδόν ομοτίμου αντιπάλου που λειτουργεί σε ένα περιβάλλον κατά της πρόσβασης/άρνησης περιοχής (A2/AD), η επίλυση τακτικών προκλήσεων είναι συχνά ευκολότερη από την αντιμετώπιση στρατηγικών και επιχειρησιακών διλημμάτων. Ωστόσο, η Ελλάδα πρέπει να διαπρέψει στο δεύτερο.

Ενώ οι προηγούμενες κρίσεις έχουν δείξει ελληνική τακτική και επιχειρησιακή επιτυχία, έχουν επίσης αποκαλύψει δαπανηρά στρατηγικά λάθη. Μια λανθασμένη στρατηγική σε μια σύγκρουση σχεδόν ομοτίμων θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες. Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση πρέπει να αναγνωρίζει και τους έξι επιχειρησιακούς τομείς του σύγχρονου πολέμου -κυβερνοχώρο, διάστημα, χερσαίο, ναυτικό, αεροπορικό και ανθρώπινο πεδίο- ο καθένας παρουσιάζει ευπάθειες και ευκαιρίες, ιδιαίτερα ο ανθρώπινος παράγοντας που είναι παραμελημένος. Ενώ οι τεχνολογικές εξελίξεις έχουν αυξήσει την πολυπλοκότητα του πολέμου, καθιστώντας τα παραδοσιακά συνδυασμένα όπλα και τις κοινές επιχειρήσεις ανεπαρκείς από μόνες τους. Η στρατηγική προοπτική είναι απαραίτητη.

Το όραμα για σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις

Το μελλοντικό πεδίο μάχης εξελίσσεται ταχέως, αλλά ένας εξαιρετικά διασυνδεδεμένος στρατός με δυνατότητες πολλαπλών τομέων μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας καλά εκτελεσμένης εθνικής στρατηγικής. Ωστόσο, η επιτυχία σε τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο δεν έχει νόημα χωρίς ευθυγράμμιση με τους εθνικούς στρατηγικούς στόχους. Προτεραιότητα πρέπει να είναι η θέσπιση μιας ξεκάθαρης στρατηγικής πριν από τον καθορισμό του τρόπου καταπολέμησης σε ένα περιβάλλον πολλών τομέων.

Κατά τις νικηφόρες ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου το 1912-13, ο ναύαρχος Κουντουριώτης τόνισε την αναγκαιότητα ολοκληρωτικού ελέγχου της θάλασσας για την επίτευξη στρατηγικών στόχων. Η σύγχρονη ναυτική σκέψη στην Ελλάδα έκτοτε αναγνώρισε ότι διαφορετικά ναυτικά θέατρα -κλειστές και ανοιχτές θάλασσες- απαιτούν ξεχωριστές ναυτικές στρατηγικές.

Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν αποφασιστικές δεσμεύσεις στόλου, τοπικό έλεγχο της θάλασσας, θαλάσσιους αποκλεισμούς, εμπορικές επιδρομές και λαϊκή θαλάσσια άμυνα, όλα υπαγορευμένα από την εθνική στρατηγική.

Από την άμυνα στην αποτροπή: Η εξελισσόμενη εθνική στρατηγική της Ελλάδας

Για το μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου, η Ελλάδα ακολούθησε μια στρατηγική γεωπολιτικού περιορισμού, επικεντρωμένη στην υπεράσπιση της ηπειρωτικής χώρας και των νησιών. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό εξελίχθηκε σε μια στρατηγική αποτροπής με επίκεντρο τη διατήρηση μιας ισορροπίας δυνάμεων. Η σύγχρονη εθνική στρατηγική έχει τρία καθοριστικά στοιχεία:

Διασφάλιση της κυριαρχίας: Διεκδίκηση της θαλάσσιας κυριαρχίας της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων που εκτείνονται σε 12 ναυτικά μίλια, και άρνηση στην Τουρκία της ικανότητας να απειλήσει τον ελληνισμό.

Περιφερειακή κυριαρχία: Διασφάλιση της ελληνικής στρατηγικής υπεροχής σε περιοχές που γειτνιάζουν με την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας της Κύπρου και των ευρύτερων θαλάσσιων ζωνών του Ελληνισμού.

Στρατηγική Ισορροπία Δυνάμεων: Διατήρηση ευνοϊκής ισορροπίας τόσο στη Μεσόγειο όσο και στο Αιγαίο για να αποτραπεί η κυριαρχία της Τουρκίας.  Αυτή η εθνική στρατηγική απαιτεί μια αντίστοιχη ναυτική στρατηγική, που συνδέει τη ναυτική ισχύ με τον ευρύτερο πολιτικό στόχο της αποτροπής δυσμενών αλλαγών στην περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων.

Στόχοι της Εθνικής Στρατηγικής της Ελλάδας

Μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική πρέπει να επιτύχει τους ακόλουθους στόχους: Αποτροπή, καθυστέρηση και, εάν χρειαστεί, υποβάθμιση πιθανών τουρκικών στρατιωτικών επεμβάσεων, ιδιαίτερα σε διαφορές που αφορούν την Κύπρο και τη θαλάσσια κυριαρχία. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αρνηθούμε τον έλεγχο της Τουρκίας σε βασικές θαλάσσιες ζώνες και στρατηγικά σημεία ελέγχου διατηρώντας μια επίμονη ναυτική παρουσία στα αμφισβητούμενα ύδατα. Δημιουργία ζώνης A2/AD στο Αιγαίο με την ανάπτυξη ευέλικτων ναυτικών δυνάμεων, εναέριων μέσων, πυραυλικών συστημάτων και υποβρυχίων για την αποτροπή των τουρκικών θαλάσσιων ελιγμών. Εξασφάλιση κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω δικτυοκεντρικών δυνατοτήτων ναυτικού και αεροπορίας, που υποστηρίζονται από προηγμένα συστήματα βαλλιστικών πυραύλων ικανών να απειλούν στρατηγικούς τουρκικούς στόχους. Αντιμετώπιση του δόγματος της γαλάζιας πατρίδας της Τουρκίας Η Τουρκία έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιδιώκοντας την περιφερειακή θαλάσσια κυριαρχία. Η απάντηση της Ελλάδας πρέπει να είναι σταθερή και στρατηγική. Πρώτον, η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει τους μη ρεαλιστικούς ναυπηγικούς στόχους και τα στατικά πολεμικά σχέδια που δεν αντιμετωπίζουν δυναμικές απειλές. Αντίθετα, η εθνική στρατηγική πρέπει να είναι ευέλικτη και προσαρμόσιμη στις εξελισσόμενες συνθήκες. Αυτό απαιτεί: Μια ρεαλιστική αξιολόγηση των αντιπάλων και των ευθυνών. Μια εθνική συναίνεση για την εθνική στρατηγική, που διασφαλίζει μακροπρόθεσμη πολιτική και οικονομική δέσμευση. Ένα Ναυτικό ικανό να διατηρήσει τη θαλάσσια υπεροχή και να εξασφαλίσει την ελευθερία ναυσιπλοΐας για την Ελλάδα. Έμφαση στην εκμετάλλευση των τρωτών σημείων της Τουρκίας, όπως η εξάρτησή της από το θαλάσσιο εμπόριο και τους ενεργειακούς δρόμους. Η ικανότητα στόχευσης κρίσιμων εχθρικών υποδομών και ελέγχου στρατηγικών θαλάσσιων σημείων ελέγχου, ασκώντας οικονομική και στρατιωτική πίεση. Μια ευκίνητη, απρόβλεπτη δύναμη που αξιοποιεί την ελληνική γεωγραφία για κινητικό πλεονέκτημα σε λειτουργίες πολλαπλών τομέων.

Η πορεία προς τα εμπρός δείχνει Ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων μέσω Δράσης

Πέρα από τον στρατηγικό σχεδιασμό, η Ελλάδα πρέπει να επιδεικνύει καθημερινά τη στρατιωτική ισχύ της μέσω: Συνεχούς ναυτικής παρουσίας σε κρίσιμα νερά. Κοινές ασκήσεις με τις συμμαχικές ένοπλες δυνάμεις για τη βελτίωση των επιχειρησιακών αντιλήψεων. Τακτικές επαναξιολογήσεις στρατηγικής για να διασφαλιστεί η προσαρμοστικότητα. Ένας ισχυρός, ικανός Στρατός απαιτεί επενδύσεις. Μια ενημερωμένη δομή δύναμης θα προκύψει από αυτό το στρατηγικό όραμα, αναγκάζοντας τους Έλληνες νομοθέτες και το κοινό να αναγνωρίσουν την επείγουσα ανάγκη για αμυντική επέκταση. Η αποτυχία να ενεργήσει αποφασιστικά κινδυνεύει να εκχωρήσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στην Τουρκία – κάτι που η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά. Η ώρα για μια τολμηρή εθνική στρατηγική είναι τώρα.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security (INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

HAARETZ: η Δεξιά του Ισραήλ προετοιμάζεται για εμφύλιο πόλεμο

Από
anixneuseis
-
0

Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ την περασμένη εβδομάδα. Credit: Olivier Fitoussi

Nehemia Shtrasler

HAARETZ

24 Μαρτίου 2025

Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου μας οδηγεί σε εμφύλιο πόλεμο. Αυτό θέλει. Θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς του. Η φωτιά στους δρόμους θα τον ενισχύσει και θα αυξήσει το μέγεθος του «εθνικού στρατοπέδου», που θα συσπειρωθεί γύρω του.

Ένας εμφύλιος πόλεμος θα του επιτρέψει να κάνει τους ανθρώπους να ξεχάσουν όλες τις τρομερές του αποτυχίες: τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου , την εγκατάλειψη των ομήρων και το Qatargate . Η αναρχία στους δρόμους θα χρησιμεύσει επίσης ως καλή δικαιολογία για την ακύρωση των εκλογών το 2026 – εάν οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι θα χάσει ο Νετανιάχου.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ενοχλήθηκε τόσο πολύ από όσα είπε ο πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Aharon Barak όταν προειδοποίησε για εμφύλιο πόλεμο. Γι’ αυτό ο Νετανιάχου έσπευσε να απαντήσει: «Δεν θα γίνει εμφύλιος πόλεμος». Ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών Bezalel Smotrich έσπευσε επίσης να απαντήσει γιατί κι αυτός έχει λόγους να φοβάται. Άλλωστε, ο Smotrich είχε συλληφθεί στο παρελθόν από την υπηρεσία ασφαλείας Shin Bet ως ύποπτος για επικίνδυνες ενέργειες. Είπε ότι είναι πεπεισμένος ότι «πρόκειται για μια μικρή και μη αντιπροσωπευτική μειοψηφία» και η πλειοψηφία στο κεντροαριστερό στρατόπεδο. «δεν σκέφτεται καν έναν εμφύλιο πόλεμο, Θεός φυλάξει».

Ναι, είναι αλήθεια ότι η κεντροαριστερά δεν προετοιμάζεται για εμφύλιο, αλλά η δεξιά του Ισραήλ ετοιμάζεται γι αυτόν. Ταυτόχρονα θέλουν να αποκοιμίσουν το αντίπαλο στρατόπεδο.

Η τρελή βία προέρχεται πάντα από τη δεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος. Οι δολοφόνοι του Emil Grunzweig και του Yitzhak Rabin προέρχονταν και οι δύο από τα στρατόπεδα του Netanyahu και του Smotrich. Οι δεξιές ελίτ είναι αυτές που οργάνωσαν το εβραϊκό underground στη δεκαετία του 1980. Οι άποικοι είναι αυτοί που ξυλοκοπούν και τραυματίζουν στρατιώτες του Ισραηλινού Στρατού, πυρπολούν οχήματα του στρατού και επιτίθενται σε Εβραίους και Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη.

Ο Aharon Barak είπε απλώς την τρομακτική αλήθεια:

«Είμαστε πολύ κοντά σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Σήμερα, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε έναν διαδηλωτή στην Ιερουσαλήμ, αύριο θα υπάρξουν πυροβολισμοί και σε δύο μέρες θα χυθεί αίμα. Η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει πολλές κόκκινες γραμμές. Το πρόβλημα είναι το τεράστιο ρήγμα που προκάλεσε στην ισραηλινή κοινωνία, ένα ρήγμα που επιδεινώνεται διαρκώς και θα τελειώσει σαν ένα τρένο που εκτροχιάζεται και πέφτει στην άβυσσο: ένας εμφύλιος πόλεμος».

Ο πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Aharon Barak τον περασμένο μήνα. Πίστωση: Sraya Diamant

Ο Νετανιάχου δημιούργησε αυτή την τεράστια ρήξη στην κοινωνία καλλιεργώντας το μίσος ανάμεσα στα δύο μισά του ισραηλινού λαού. Πίσω το 1997, ψιθύρισε στον Ραβίνο Καντουρί: «Οι αριστεροί έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι Εβραίος». Από τότε, έγινε πιο εξελιγμένος, έφτιαξε μια δηλητηριώδη μηχανή και μετέτρεψε το μίσος στην κύρια στρατηγική του.

Μόλις πριν από μια εβδομάδα, σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου για την επιστροφή του ακροδεξιού Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ στη θέση του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας, ο Νετανιάχου στράφηκε στη Γενική Εισαγγελέα Γκαλί Μπαχαράβ-Μιάρα και έσταξε περισσότερο δηλητήριο: «Εσείς οι διαφωτισμένοι, λέτε στον εαυτό σας, τι θα αφήσουμε τους μπαμπουίνους να ψηφίσουν;» Έτσι ρίχνεις περισσότερη βενζίνη στη φωτιά.

Αυτή η στρατηγική μίσους περιγράφηκε πριν από λίγα χρόνια από τον τότε επικεφαλής του προσωπικού του Νετανιάχου, Νέιθαν Έσελ: «Το μίσος είναι αυτό που ενώνει το στρατόπεδό μας… Καταφέραμε να πυροδοτήσουμε αυτό το μίσος, και αυτό είναι που ενώνει το στρατόπεδό μας». Πρόκειται για δηλώσεις ενός άνδρα που χρησιμοποίησε το τηλέφωνό του για να τραβήξει φωτογραφίες κάτω από τη φούστα μιας γυναίκας που εργαζόταν στο γραφείο του πρωθυπουργού – και αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

Πριν από λίγες μέρες, ο Yoram Cohen, πρώην επικεφαλής της Shin Bet [Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας], έδωσε μια συνέντευξη στην Ilana Dayan στο κανάλι 12 News του Ισραήλ, στην οποία είπε ότι «ο Νετανιάχου έχει προβλήματα ικανότητας». Είναι τρομακτικό. Σχετικά με τις επιθέσεις του Νετανιάχου στον πρώην αρχηγό του επιτελείου του Ισραηλινού Στρατού Χερζλ Χαλέβι και τον αρχηγό της Shin Bet, Ρόνεν Μπαρ , ο Cohen είπε ότι «θα οδηγήσουν σε μεγάλο διχασμό και βία μέσα στην κοινωνία». Σχόλια, πολύ παρόμοια με αυτά του Aharon Barak.

Πριν από λίγους μήνες, η αστυνομία συνέλαβε έναν 43χρονο από τη Χάιφα που είχε δημοσιεύσει ένα βίντεο στο οποίο έλεγε: «Πρέπει να εξαλείψουμε ολόκληρη την αριστερή κοινότητα, νόμιμα ή μη, με τσεκούρια στο κεφάλι και μαχαιρώματα… Κάθε διαδηλωτής θα καταστεί ανάπηρος… Θα τους κάψουμε αυτούς και τα παιδιά τους».

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αξίζει να είμαστε καχύποπτοι για την παράνομη μαζική διανομή όπλων που ενορχηστρώνει ο ακροδεξιός υπουργός αστυνομίας Ben-Gvir. Αυτά τα όπλα έχουν παραδοθεί σε περισσότερους από 100.000 πολίτες, πολλοί από τους οποίους είναι έποικοι. Το προσωπικό του γραφείου του Ben-Gvir, διέθεσε παρανόμως επιπλέον όπλα σε περίπου 13.000 άτομα, πολλά από τα οποία ήταν από το περιβάλλον του.

Η κεντροαριστερά πρέπει να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει αυτήν την αληθινή απειλή, δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτή. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί με γυμνά χέρια αν του επιτεθούν. Ο Aharon Barak και ο Yoram Cohen ξέρουν πολύ καλά για τι πράγμα μιλάνε.

Τα ΜΜΕ του Ισραήλ εξακολουθούν να έχουν το θράσος να κρύβουν τη φρίκη της Γάζας, δείχνοντας ότι δεν θα σταματήσει ο πόλεμος

 Gideon Levy

20 Μαρτίου 2025

haaretz.com

 

Παλαιστίνιοι μεταφέρουν ένα πτώμα που ανασύρθηκε από τα ερείπια του σπιτιού μιας οικογένειας, που καταστράφηκε από τα ισραηλινά πλήγματα τα ξημερώματα στην πόλη της Γάζας τη Δευτέρα, 17/3. Πίστωση: Omar al-Qattaa/AFP

Στη λίστα των εγκλημάτων, πρέπει τώρα να προστεθούν –περισσότερο από ποτέ– εκείνα των ισραηλινών ΜΜΕ. Το Ισραήλ συνειδητά και κακόβουλα παραβιάζει μια υπογεγραμμένη διεθνή συμφωνία και εξαπολύει μια ασυγκράτητη, άγρια ​​επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας. Στην πρώτη του κίνηση, το Ισραήλ σκότωσε περισσότερους από 400 Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων 174 παιδιών.

Το Ισραήλ αναγνωρίζει ότι αυτή τη φορά, οι στόχοι δεν είναι τρομοκράτες αλλά άμαχοι – ένα ρητό έγκλημα πολέμου. Σκοτώνει για χάρη της δολοφονίας, με στόχο την αναζωπύρωση του πολέμου και τη διατήρηση του συνασπισμού του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, πολύ μετά την εκπλήρωση της ποσόστωσης της εκδίκησης και της τιμωρίας για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Τίποτα από αυτά δεν θα καλυφθεί από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης: ακρωτηριασμένα πτώματα φορτωμένα σε καροτσάκια που σέρνονται από γαϊδούρια, φορτηγά και ιδιωτικά αυτοκίνητα ή μεταφέρονται με γυμνά χέρια. Έφηβοι που σκάβουν ερείπια με σφυριά και γυμνά χέρια, χωρίς άλλο εξοπλισμό, προσπαθώντας απεγνωσμένα να διασώσουν επιζώντες και να περισυλλέξουν τα λείψανα των νεκρών. Τραυματίες που κείτονταν αιμορραγώντας στα βρώμικα πατώματα κτιρίων που ήταν κάποτε νοσοκομεία. Παιδιά με κουρελιασμένα ρούχα που αναζητούν τους γονείς τους. Γονείς με κουρελιασμένα κουρέλια που κουβαλούσαν τα σώματα των παιδιών τους.

Δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεκινούν και πάλι το ταξίδι της ζωής τους – ανθρώπινες παλίρροιες σέρνουν τα απομεινάρια του κόσμου τους στις πλάτες τους, φεύγοντας στο πουθενά. Αυτοκίνητα και καροτσάκια που καταρρέουν στενάζουν κάτω από το βάρος των εκτοπισμένων και των λίγων υπαρχόντων τους. Δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, που δραπετεύουν για δεύτερη, τρίτη φορά, χωρίς να έχουν να πάνε πουθενά.

Οι Παλαιστίνιοι εγκαταλείπουν το Beit Hanun στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας με τα υπάρχοντά τους, κατευθυνόμενοι προς την πόλη της Γάζας μετά από ισραηλινές εντολές εκκένωσης την Τρίτη. Πηγή: Bashar Taleb/AFP

Ακρωτηριασμένοι σε αυτοσχέδια αναπηρικά καροτσάκια σέρνονται στην άμμο, ενώ ηλικιωμένοι κείτονται πάνω από κουκούλες αυτοκινήτων. Τα απομεινάρια των οικογενειών που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα στον πρώτο γύρο των μαχών χάνουν τώρα όποιον απέμεινε. Ο τρόμος των βομβαρδισμών και ο φόβος του θανάτου κρέμεται πάνω από όλους.

Τίποτα από αυτά δεν εμφανίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της κάλυψης των ισραηλινών μέσων ενημέρωσης τις τελευταίες δύο ημέρες. Μόνο οι όμηροι και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν στη Γάζα. Η ανησυχία για αυτούς είναι κατανοητή και δικαιολογημένη, αλλά πάνω από δύο εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι ζουν στη Γάζα. Τι γίνεται με αυτούς; Είναι αναλώσιμες οι ζωές τους απλώς και μόνο επειδή δεν είναι Ισραηλινοί; Είναι όλοι τρομοκράτες, ακόμα και τα αγέννητα παιδιά εγκύων γυναικών που φεύγουν για να σώσουν τη ζωή τους; Δεν πρέπει να αναφέρεται η ταλαιπωρία τους; Δεν πρέπει να γίνει γνωστή η τύχη τους;

Αυτή η παράλειψη καθήκοντος, αυτή η εγκληματική προδοσία από τα μέσα ενημέρωσης, δεν μπορεί πλέον να συγχωρεθεί. Μετά τις 7 Οκτωβρίου, όταν τα συναισθήματα ήταν ακατέργαστα, ίσως ήταν αναμενόμενο – αν και ακόμη και τότε, η πραγματική δημοσιογραφία είχε καθήκον να αναφέρει την πλήρη αλήθεια.

Παλαιστίνιοι μεταφέρουν θύματα μετά από ισραηλινό πλήγμα, στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας την Τετάρτη. Πηγή: Abd Elhkeem Khaled/Reuters

Τι γίνεται όμως τώρα, όταν τα περισσότερα ΜΜΕ κινητοποιούνται στον αγώνα κατά της κυβέρνησης προκειμένου για την υποστήριξη των ομήρων, και όταν ακόμη και οι πιο καθιερωμένοι και συντηρητικοί σχολιαστές παραδέχονται ότι η ανανέωση του πολέμου θα είναι καταστροφική – γιατί δεν αναφέρονται τα εγκλήματα πολέμου στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης; Πρέπει να σβήσει η Γάζα από τα μάτια; Πρέπει αυτό που συμβαίνει εκεί να το αποκρύπτουν, να το αρνούνται και να το καταπιέζουν; Όλα μόνο για να ικανοποιήσουν, ή να διασκεδάσουν, και να αποφύγουν την αναστάτωση του κοινού, Θεός φυλάξοι;

Αν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης είχαν εκπληρώσει τον βασικό τους ρόλο και έδειχναν την πραγματικότητα στη Γάζα τις τελευταίες δύο ημέρες, είναι απίθανο ότι θα είχε πέσει ο ουρανός ή ότι θα είχαν αλλάξει οι απόψεις. Το παλαιστίνιο παιδί, το ορφανό, το ακρωτηριασμένο, αυτό που δεν έχει ακόμη γεννηθεί που θα μπορούσε να αγγίξει την καρδιά του ισραηλινού mainstream, που βρίσκει δικαιολόγηση και νομιμότητα για κάθε αδικία.

Οι Ισραηλινοί παρατηρούν τη Γάζα από μια θέση κοντά στα σύνορα Ισραήλ-Γάζας, καθώς ο Ισραηλινός Στρατός ξαναρχίζει τα χτυπήματα στη Γάζα. Πηγή: Amir Cohen/ Reuters

Πολλοί Ισραηλινοί πιστεύουν ότι η Γάζα τα αξίζει όλα αυτά, ότι κανείς εκεί δεν είναι πραγματικά αθώος, ότι οι κάτοικοι της Γάζας φταίνε για τη μοίρα τους. Αλλά το προνόμιο του να κοιτάω μακριά -και κυρίως να αρνούμαι να δείξω αυτό που βλέπω- δεν γίνεται πλέον ανεκτό. Σκότωσες, κατέστρεψες, εκδίωξες, ισοπέδωσες – τουλάχιστον, δείξε το. Από πού πηγάζει αυτό το θράσος της απόκρυψης; Αυτή η θρασύτατη άρνηση να κοιτάξουμε;

Προχωρήστε και γιορτάστε στο πρόσωπο κάθε τραυματισμένου ορφανού παιδιού από τη Γάζα, χαρείτε για κάθε κατεστραμμένο σπίτι, γελάστε με κάθε πατέρα που φιλάει το σώμα του νεκρού παιδιού του, απολαύστε κάθε ακρωτηριασμένο σε αναπηρικό καροτσάκι, τραγουδήστε τα τραγούδια της νίκης σας. Αλλά τουλάχιστον δείξτε – και δείτε – τι τους κάναμε και τι συνεχίζουμε να τους κάνουμε. 

 

Όμηρος Ταχματζίδης: περί του τέλους ή του θανάτου του κράτους

Από
anixneuseis
-
0

 

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Η μαρξιστική λενινιστική βία είναι γνωστό δεδομένο στην ιστορία των επιγόνων των ιδρυτών του λεγόμενου “επιστημονικού σοσιαλισμού”. Οι απαρχές της ωστόσο εντοπίζονται και σε πρακτικές αποκλεισμού, τις οποίες εφάρμοσαν και οι ίδιοι οι ιδρυτές του συγκεκριμένου τρόπου σκέψης, ο οποίος “πολιτογραφήθηκε” στην συνέχεια ως “μαρξισμός”.

Εάν θέλει κάποιος ή κάποια να κατανοήσει την βιαιότητα στην υπεράσπιση “ιδεών”, “αντιλήψεων”, “δογμάτων” από διάφορους τύπους μαρξισμού θα πρέπει να εκκινήσει από την αποδοχή που επεφύλαξαν οι Διόσκουροι Μαρξ-Ένγκελς στο εσωτερικό αντίπαλο δέος του σοσιαλιστικού εργατικού  χώρου: στον Μιχαήλ Μπακούνιν και στον αναρχισμό του.

Τα πράγματα, μέσες άκρες, είναι γνωστά στους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ της σοσιαλίζουσας φιλολογίας. Εκείνο ωστόσο το οποίο αγνοούν οι περισσότεροι είναι ότι και ο αναρχισμός και ο ίδιος ο Μιχαήλ Μπακούνιν εμφορούνταν από παραπλήσιες νοοτροπίες πολιτικού και ηθικού αποκλεισμού των ενδοσοσιαλιστικών αντιπάλων του.

Η κριτική του κατά του Καρλ Μαρξ (Karl Marx) – ευστοχότατη σε κάποιες κρίσιμες προβλέψεις της – εμφανίζει παραπλήσια χαρακτηριστικά με εκείνη της διαχρονικής μαρξιστικής πλευράς, η οποία έβλεπε στο πρόσωπό του τον “πράκτορα”, ακόμη και στις διαβόητες δίκες της Μόσχας. Η μπακουνική κριτική στον Καρλ Μαρξ ως “Γερμανού και Εβραίου” κινείται στην ίδια τροχιά συκοφάντησης και αποκλεισμού, την οποία ακολουθούσαν οι αντίμαχοι “σύντροφοί” του, εκφραστές, κατά τον ίδιο, ενός επερχόμενου δεσποτισμού. Τούτο το φαινόμενο συκοφάντησης δεν είναι τυχαίο στην αναρχική πολιτική παράδοση, όπως και η αντίστοιχη εκδοχή του στην μαρξιστική-λενινιστική.

Ως παράδειγμα αναφέρω εδώ την χρήση του μεταφορικού σχήματος από την βιολογία και την ιατρική, το οποίο χρησιμοποίησε ο Αμερικανός αναρχικός οικολόγος Μάρεϊ Μπούκτσιν (Murray Bookchin} για να χαρακτηρίσει τους μαρξιστές-λενινιστές κάθε κοπής του καιρού του: “βακτηρίδια σύφιλης”. Τούτη η πραγματικότητα στην χρήση του δημόσιου λόγου δεν απέχει πολύ από κάποιες εκφάνσεις του και στην δική μας σημερινή πραγματικότητα του λεγόμενου ευρύτερου προοδευτικού χώρου.

Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, ακτιβιστής και πολιτικός του χώρου της βορειοελλαδικής οικολογίας, είχε δώσει κάποτε στην δημοσιότητα, νομίζω για προεκλογικούς λόγους, μια φωτογραφία του με τον Μάρεϊ Μπούκτσιν με το ανάλογο κείμενο αυτοπροβολής του σε συνάρτηση με τον αναρχικό θεωρητικό (ο τελευταίος σε προχωρημένη ηλικία). Η αναφορά τούτη γίνεται για να υποψιαστούμε παραγωγικά ότι πολλά πράγματα δεν είναι τόσο μακρινά, χωρικά και χρονικά, από όσο νομίζουμε. [Η μετάφραση του βιβλίου του Μ. Μπούκτσιν, “Η οικολογία της ελευθερίας”, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά το 1982, εποχή εμφάνισης των εισαγόμενων από το εξωτερικό οικολογικών ανησυχιών και στα καθ΄ ημάς. Τελευταία είδα ότι το βιβλίο επανακυκλοφόρησε].

Το μεταφορικό σχήμα των “βακτηρίων σύφιλης” κλιμακώνει την διαδικασία του στιγματισμού του αντιπάλου και την οδηγεί, υπό κάποια έννοια, ακόμη και πιο πέρα από την διαδικασία απανθρώπισης των Εβραίων από τους Ναζί.

Οι κάποιες ομοιότητες και εκλεκτικές συγγένειες στην πολιτική εκκοινώνηση της νέας γενιάς των δύο ακραίων πόλων φασισμού-αναρχισμού έγινε ήδη ορατή στον ευρύτερο δυτικοευρωπαϊκό χώρο από την δεκαετία του 1970 και αναζητήθηκαν τα στοιχεία επαφής στην διαλεκτική μετάβασης από την  μία μορφή εκκοινώνησης στην άλλη. Παρόμοια φαινόμενα παρατηρούνται σήμερα στην σφαίρα της πολιτικής εκκοινώνησης στις κερκίδες των ποδοσφαιρικών γηπέδων, όπου τα κοινά σημεία επαφής αναρχισμού-φασισμού είναι περισσότερα από όσα διαβλέπουν ή θέλουν να παραδεχτούν διάφορες αναρχοειδείς θεωρήσεις. Επίσης μια ματιά σε κάποια κείμενα της Χρυσής Αυγής – για παράδειγμα αναφορικά με την “αρχή του αρχηγού” και την άμεση δημοκρατία – θα αποδείκνυαν ότι κάποια όρια είναι εντελώς ρευστά και ρευστοποιούνται ακόμη περισσότερο από τους φασίστες για λόγους αποτελεσματικότερης διείσδυσης στους χώρους της αναρχίας, οι οποίοι δεν φημίζονται για την στεγανότητά τους.

Οι αναφορές μου αυτές δεν μειώνουν στο ελάχιστο την πρόβλεψη του Μιχαήλ Μπακούνιν για τον αριστερό εγελιανό τύπο δεσποτισμού της κοινωνίας της “δικτατορίας του προλεταριάτου” και της σταδιακής “αποθανάτωσης”, “απόσβεσης” του κράτους. Ούτε φυσικά ακυρώνονται οι διάφορες μορφές ελευθεριακού αναρχισμού στον πολιτικό εκκοινωνισμό τμημάτων των νέων γενιών. Κρίνονται και αυτά όπως και οι φορείς τους κρίνουν τους άλλους και τα άλλα της κοινωνικής και πολιτικής συμβίωσης μας.

Με την ευκαιρία να υπενθυμίσω ότι ούτε ο Μιχαήλ Μπακούνιν, ούτε οι Κάρλ Μαρξ και Φρήντριχ Ένγκελς είναι ο πρώτοι οι οποίοι διέβλεψαν το τέλος του κράτους και το ενέταξαν στο πολιτικό σχέδιο τους για το μέλλον. Στο πλαίσιο του γερμανικού ιδεαλισμού, στην φάση της κορύφωσης και ολοκλήρωσής του, δέσποζε η φυσιογνωμία του Φρήντριχ Σέλλινγκ (Friedrich Schelling), ο οποίος μεταξύ άλλων υπήρξε διαπρύσιος κήρυκας της κατάργησης του κράτους.

Στις περίφημες παραδόσεις του στο Βερολίνο, τις οποίες παρακολουθούσαν οι τότε επίλεκτοι του πρωσικού κράτους, παραβρίσκονταν και μερικά γνωστά αργότερα ονόματα της παγκόσμιας φιλοσοφίας και πολιτικής: ο Δανός Σέρεν Κίργκεργκαρντ (Soeren Kiergekaard) , ο Ρώσος Μιχαήλ Μπακούνιν και ο γόνος γερμανών βιομηχάνων Φρήντριχ Ένγκελς (Friedrich Engels).

Τούτος ο Φρήντριχ Σέλλινγκ  (Σελλίγγιος) κινούνταν διανοητικά στον αντίποδα εκείνου που πρέσβευε ο παλαιός φίλος και μετέπειτα “αντίπαλός” του Έγελος (G.W.J. Hegel). Ο τελευταίος αντιμετώπιζε το κράτος ως “πραγματικότητα της ηθικής ιδέας”. Αντιθέτως ο Σέλλινγκ σε πάμπολλα σημεία του έργου του περιέγραφε και καταφερόταν κατά του βίαιου και ανελεύθερου χαρακτήρα του κράτους, μερικές φορές μάλιστα χρησιμοποιούσε μεταφορικά σχήματα που προκαταλαμβάνουν εικόνες από την “Σωφρονιστική αποικία” (Strafkolonie) του Φραντς Κάφκα (Franz Kafka).

Αλλά ο “αναρχισμός: του Φρήντριχ Σέλλινγκ ελάχιστη σχέση έχει ως προς τους σκοπούς και τις επιδιώξεις του με τα προγράμματα των αναρχικών ομάδων και κινημάτων. Ο σελλιγγιανός “αναρχισμός” καταλήγει στην “εσωτερικοποίηση”, το ”ενορατικό”, στην στόχαση της αιωνιότητας, στην εσωτερική ενόραση και την “μακαριότητα της θεωρητικής ενατένισης” (Seligkeit der Contemplation).

Η άλλη εμφατική άρνηση του εγελιανισμού και του κράτους, έρχεται από έναν “αντιδραστικό” φιλόσοφο – o Ούγγρος φιλόσοφος Γκέοργκ(ι) Λούκατς (Georg Lukacs) τον συμπεριλαμβάνει  στην περίφημη ανίχνευσή του της διανοητικής διαδρομής “Καταστροφής του λόγου” και την κατάληξή της στον παραλογισμό του ναζισμού – η σκέψη του οποίου οφείλει πολλά και στην σκέψη του Σελλιγίου (και του Εγέλου): του Αρθούρου Σόπενχάουερ (Arthur Schopenhauer).

Αυτός ο φιλόσοφος του 19ου αιώνα αρνείται αφενός την “ιστορία”, αφετέρου όμως διαβλέπει  και το τέλος του κράτους. Και είναι αυτές οι αναφορές του για την εξαφάνιση του κράτους, οι οποίες προκάλεσαν, μεταξύ άλλων, το ενδιαφέρον του όψιμου Μάξ Χόρκχάιμερ (Max Horkheimer), πατέρα της λεγόμενης Σχολής της Φρανκφούρτης, για την στοχασμό του. Ο Χόρκχάιμερ δεν θα διστάσει να διαπιστώσει ότι ο 20ος αιώνας και όσα τρομακτικά συνέβησαν κατά τη διάρκειά του δικαιώνουν τον Σόπενχάουερ. Σήμερα ομιλούμε για “αιώνα των άκρων”.

Η άρση του κράτους μέσω μιας διαδικασίας αργού “σβησίματος”, ενός “αποθνήσκειν” των λειτουργιών του, σε ένα μεταβατικό διάστημα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του μαρξιστικού-λενινιστικού μελλοντολογικού οικοδομήματος. Από την άλλη η περίφημη εγελιανή “πρόοδος στην συνείδηση της ελευθερίας” και η στάση απέναντί της δίχασε το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό σε “Δεξιά” και “Αριστερά”.

Πρόκειται για ιστορική παρανόηση, η οποία ωστόσο σταδιοδρόμησε με μεγάλη επιτυχία στην πολιτική ιστορία, ότι ο τρόπος με τον οποίο κάθισαν οι βουλευτές στα έδρανα της πρώτης Γαλλικής Εθνοσυνελεύσεως ήταν η απαρχή της συγκεκριμένης διάκρισης σε “Δεξιούς” και “Αριστερούς”. Η πραγματική αφετηρία του πολιτικού διαχωρισμού και διχασμού του πολιτικού σκηνικού βρίσκεται στις δύο βασικές κατευθύνσεις στην ερμηνεία του εγελιανού συστήματος σκέψης και των απορρεόντων πολιτικών συμπερασμάτων του από την μία ή την άλλη ερμηνευτική κατεύθυνση της περίφημης “προόδου στην συνείδηση της ελευθερίας”.

Και σε τούτο δεν έχουν αλλάξει καθόλου τα πράγματα έως στις μέρες μας.

*Ο Όμηρος Ταχμαζίδης κατέχει τον τίτλο του Magister Artium της Φιλοσοφίας και Ιστορίας του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης (Heidelberg) της Γερμανίας. Απέκτησε τον συγκεκριμένο τίτλο με την εργασία “Η έννοια του χρόνου στην φιλοσοφία του F.W. Schelling”. Δημοσιογράφος, μεταφραστής, κριτικός, πολιτικός και κοινωνικός ακτιβιστής, ιδρυτής του πρώτου Café Philo στην Ελλάδα (Θεσσαλονίκη) από το 2011 έως σήμερα υπό τον τίτλο “Φιλοσοφικές νυκτηγορίες”.

Ουκρανία: γιατί η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει σε δύναμη διατήρησης της ειρήνης.

Από
anixneuseis
-
11
του Παντελή Σαββίδη
ΕΙΔΗΣΗ: ο Α.Συρίγος συνεχίζει να λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει στην ειρηνευτική δύναμη που θα πάει στην Ουκρανία.
ΣΧΟΛΙΟ: γίνεται μια επίθεση στον Συρίγο λανθασμένη, νομίζω. Απο ό,τι διάβασα ο Συρίγος προτείνει την συμμετοχή της Ελλάδας σε δύναμη διατήρησης της ειρήνης, όχι επιβολής της ειρήνης.
Είναι πολύ διαφορετικά πράγματα.
Η δύναμη επιβολής της ειρήνης πολεμά για να την επιβάλλει. Συμμετέχει στις εχθροπραξίες.
Η δύναμη διατήρησης της ειρήνης επιβλέπει το πάγωμα του πολέμου ή την ερηνευτική συμφωνία
Δεν πολεμά.
Για να υπάρξει δύναμη διατήρησης της ειρήνης πρέπει να συμφωνήσουν τα μέρη και να υπάρξει σχετική απόφαση του Σ.Α. του ΟΗΕ, που σημαίνει ότι θα συμφωνήσει και η Ρωσία.
Αναρωτιέμαι σε μια τέτοια περίπτωση ποιες είναι οι επιφυλάξεις;
Ο Συρίγος επικαλείται την ύπαρξη, στην Ουκρανία, Ελλήνων οι οποίοι θα δούν θετικά, αυτήν την έμμεση σχέση με την Ελλάδα. Για την αδιαφορία της πολιτείας προς αυτούς τους Έλληνες έχουμε γράψει πολλά. Τώρα, που δίνεται η δυνατότητα μιας επαφής αναρωτιέμαι γιατί δεν πρέπει να την αποκτήσουν.
Η παρουσία ελληνικού στρατού σε μια ζώνη στην οποία διεξήχθησαν πολεμικές επιχειρήσεις, μόνο, θετικά μπορεί να προσφέρει στην εκπαίδευσή του.
Προφανή είναι και τα διπλωματικά οφέλη.
Δύναμη διατήρησης της ειρήνης είναι και η KFOR στο Κοσυφοπέδιο.
Παρακολούθησα την παρουσία της τα πρώτα χρόνια της αποστολής της και σας διαβεβαιώ πως οι Σέρβοι την είδαν πολύ θετικά. Και η ελληνική δύαμη προσέφερε στην διατήρηση της παρουσίας των Σέρβων, ιδιαιτέρως της πολιτισμικής.
Μάλιστα, σημαντικό μέρος της ελληνικής δύναμης είχε εγκατασταθεί στην Μητροβίτσα όπου πλειοψηφούν οι Σέρβοι. Και η επιλογή δεν έγινε τυχαία.
Εν κατακλείδι, η δύναμη διατήρησης της ειρήνης δεν θα πολεμήσει. Θα φροντίζει να μην γίνονται επεισόδια και για να εγκατασταθεί θα πρέπει να υπάρξει απόφαση του ΟΗΕ.
Και εγώ είμαι υπερ της ελληνικής συμμετοχής σε μια τέτοια δύναμη.
Τους λόγους σας τους εξήγησα.

Η Γερμανία αναπτύσσει στρατό εκτός χώρας για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Από
pcuser
-
0

Θωρακισμένη ταξιαρχία 5.000 ανδρών θα στρατοπεδεύσει στη Λιθουανία, τερματίζοντας το αμυντικό δόγμα δεκαετιών της Γερμανίας.

Η Γερμανία ανακοίνωσε επίσημα για πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τη μόνιμη ανάπτυξη στρατευμάτων σε ξένο έδαφος. Συγκεκριμένα μια θωρακισμένη ταξιαρχία 5.000 ανδρών θα στρατοπεδεύσει στη Λιθουανία, καθώς το Βερολίνο κινείται για την ενίσχυση της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ.

Η νεοσυσταθείσα 45η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία ενεργοποιήθηκε επίσημα κατά τη διάρκεια τελετής έξω από το Βίλνιους. Όπως ανέφεραν πηγές από τον γερμανικό στρατό, στην περιοχή δημιουργήθηκε ένα προσωρινό αρχηγείο, με το έμβλημα της ταξιαρχίας, η οποία θα βρίσκεται υπό τη διοίκηση του ταξίαρχου Κρίστοφ Χούμπερ.

«Έχουμε μια σαφή αποστολή: να διασφαλίσουμε την προστασία, την ελευθερία και την ασφάλεια των Λιθουανών συμμάχων μας στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ», δήλωσε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων και πρόσθεσε: «Με αυτόν τον τρόπο προστατεύουμε επίσης το έδαφος του ΝΑΤΟ και την ίδια τη Γερμανία».

Τέλος στο αμυντικό δόγμα δεκαετιών

Το Βερολίνο, αλλάζοντας το δόγμα της γερμανικής αμυντικής πολιτικής που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, είχε ανακοινώσει πως θα προχωρήσει σε ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στο εξωτερικό.

Η μονάδα πρόκειται να είναι πλήρως επιχειρησιακή έως το 2027 και η βάση της θα είναι στο Ρούντνινκαϊ, περίπου 30 χιλιόμετρα νότια του Βίλνιους. Μέχρι τότε, τα στρατεύματα θα επιχειρούν από προσωρινές λιθουανικές βάσεις.

Το σχέδιο περιλαμβάνει όχι μόνο δυνάμεις πρώτης γραμμής αλλά και μονάδες υποστήριξης – όπως ιατρικό κέντρο, εταιρεία σημάτων και ομάδες υποστήριξης διοίκησης – σε πολλές τοποθεσίες. Σε πρώτη φάση, στη Λιθουανία έχουν αποσταλεί 150 Γερμανοί στρατιώτες, οι οποίοι μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να φτάσουν στους 500.

Η στροφή του ΝΑΤΟ στην… πρώτη γραμμή

Όπως σχολιάζει το Politico, για το ΝΑΤΟ, η ανάπτυξη γερμανικού στρατού αντανακλά τη στροφή της συμμαχίας στην αποτροπή μέσω της άμυνας στην πρώτη γραμμή. Ταυτόχρονα το Βερολίνο, με αυτόν τον τρόπο, απαντάει στην κριτική περί απροθυμίας να συμμετάσχει ενεργά στη νατοϊκή δύναμη.

Η Λιθουανία, η οποία συνορεύει με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ και τη στενή σύμμαχο του Κρεμλίνου, τη Λευκορωσία, αναγνωρίζει την κίνηση ως ζωτικής σημασίας για την εθνική της ασφάλεια. Εξάλλου, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μετατρέψει την περιοχή της Βαλτικής σε ζώνη πρώτης γραμμής — και η παρουσία του Βερολίνου σηματοδοτεί της μακροπρόθεσμη δέσμευση του ΝΑΤΟ.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/458551/i-germania-anaptyssei-strato-ektos-choras-gia-proti-fora-meta-ton-v-pagkosmio-polemo/

Ο Α.Συρίγος συνεχίζει να λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει στην ειρηνευτική δύναμη που θα πάει στην Ουκρανία

Από
pcuser
-
2

Αναλυτικά όσα είπε ο πρώην Υπουργό

Ο πρώην υπουργός και καθηγητής Άγγελος Συρίγος φαίνεται πως επιμένει στις δηλώσεις του περί αποστολής ειρηνευτικής δύναμης στην Ουκρανία, παρά το γεγονός ότι προ ολίγων ημερών ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αποκλείσει κάθε τέτοιο σενάριο.

Μάλιστα, δικαιολόγησε αυτή τη θέση που εξακολουθεί να διατηρεί, λέγοντας πως η Ρωσία δεν έχει διάθεση για… ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, μην βλέποντας ωστόσο την ολοένα και μεγαλύτερη οικονομική και εξοπλιστική συνδρομή της Δύσης προς την Ουκρανία.

«Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει στην ειρηνευτική δύναμη που θα πάει στην Ουκρανία», είπε απόψε (01/04) ο Άγγελος Συρίγος, σημειώνοντας πως η περιοχή όπου διεξάγονται οι συγκρούσεις έχει ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον λόγω της μειονότητάς μας.

«Θεωρώ ότι εφόσον υπάρξει διεθνής ειρηνευτική δύναμη, με την μορφή επιτηρήσεως της ειρήνης, δηλαδή θα παρακολουθούν τους όρους της εκεχειρίας και θα χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους μόνο αν δεχτούν επίθεση, η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει λόγω της μειονότητας», είπε χαρακτηριστικά.

«Αν υποθέσουμε ότι η Τουρκία στείλει στρατό, είναι προτιμότερο να επιτηρούν την ειρήνη στα ελληνικά χωριά Τούρκοι στρατιώτες;», αναρωτήθηκε

Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι η Ρωσία δεν είναι διατεθειμένη να μπει σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με τα όσα διεξάγονται στο διεθνές και γεωστρατηγικό περιβάλλον.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/o-aggelos-syrigos-leei-oti-i-ellada-prepei-na-symmetasxei-stin-eirineytiki-dynami-pou-tha-paei-stin-oukrania/

1...833834835...3,038Σελίδα 834 από 3,038