Αρχική Blog Σελίδα 833

Ποιος έκαψε το «Χόλιγουντ» στη Θεσσαλονίκη; Το πρότζεκτ για τη δημιουργία μεγάλου στούντιο στη συμπρωτεύουσα ξεκίνησε, αλλά πάγωσε χωρίς ποτέ να δοθούν εξηγήσεις…

Από
pcuser
-
0

Σε όνειρο θερινής νυκτός κινδυνεύει να μετατραπεί το σχέδιο να αποκτήσει η Θεσσαλονίκη στούντιο εφάμιλλο του Χόλιγουντ, γράφει ο συνάδελφος Κωνσταντίνος Καϊμάκης στην εφημερίδα Documento.

Μέχρι και πριν από μερικές εβδομάδες πολλά κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν με ύφος… χιλίων καρδιναλίων για τη μετατροπή περιοχής στη Θεσσαλονίκη σε χώρο ιδανικό για την κατασκευή στούντιο αλά Χόλιγουντ.

  • Ολα ξεκίνησαν το 2018, όταν στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης κοινοποιούνταν στον Τύπο η είδηση της δημιουργίας των ιδανικών συνθηκών στην πόλη ώστε να φιλοξενηθούν τα γυρίσματα διεθνούς παραγωγής με τίτλο «Barracuda».

H ταινία θα ήταν η πρώτη που θα είχε οφέλη από τα κίνητρα του αναπτυξιακού νόμου περί ενίσχυσης των οπτικοακουστικών παραγωγών (Greek cash rebate) που επιμελήθηκε και διαμόρφωσε ο τότε υφυπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης Λευτέρης Κρέτσος.

Το πρότζεκτ που πάγωσε

Το φιλμ θα περνούσε τελικά από μύρια κύματα μέχρι να ολοκληρωθεί και να βγει στις αίθουσες με τον τίτλο «The enforcer».

Τους επόμενους μήνες οι τοπικοί άρχοντες της Θεσσαλονίκης αλλά και της βόρειας Ελλάδας περηφανεύονταν για το γεγονός ότι «η νύμφη του Βορρά είναι πλέον συνώνυμο του Χόλιγουντ» (αμέτρητες οι φωτογραφίες του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα και άλλων θεσμικών δίπλα σε διάσημους σταρ) καθώς, εκτός της προσέλκυσης πανάκριβων κινηματογραφικών πρότζεκτ, δόθηκε η αίσθηση πως η δημιουργία στούντιο χολιγουντιανών προδιαγραφών στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης είναι όχι απλώς εφικτή αλλά πιο δυνατή από ποτέ.

Το 2019 οι Αβι και Γιαρίβ Λέρνερ, επικεφαλής και ιδρυτές της Νu Boyana Studios, σε συνεργασία με την εταιρεία York Studios του Ελληνοαμερικανού Τζον Καλαφάτη, ανακοίνωσαν την επισημοποίηση του δεσμού μεταξύ των εταιρειών τους και του Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας (ΕΚΟΜΕ), με στόχο την κατασκευή κινηματογραφικού στούντιο στη Θέρμη Θεσσαλονίκης.

Η είδηση χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από πολιτικούς και τοπικούς φορείς, αλλά η πανδημία φρέναρε το πρότζεκτ.

  • Τελικά ξεκίνησε να υλοποιείται το 2021, με τις ανακοινώσεις στη Θεσσαλονίκη από τον υπουργό Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκο Πιερρακάκη, τον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολο Τζιτζικώστα και τον τότε πρόεδρο του ΕΚΟΜΕ Πάνο Κουάνη να ξεχειλίζουν από αισιοδοξία και μεγαλοστομίες.

Πριν από λίγους μήνες όμως το σχέδιο πάγωσε αιφνιδίως για αδιευκρίνιστους λόγους.

Ο πρώην πρόεδρος του ΕΚΟΜΕ Πάνος Κουάνης στον οποίο απευθυνθήκαμε μας δήλωσε αναρμόδιος πλέον για το θέμα.

Ο νυν πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ, ο νέος φορέας που προέκυψε από την ενοποίηση του ΕΚΟΜΕ και του ΕΚΚ) Λεωνίδας Χριστόπουλος μέσω της υπεύθυνης του γραφείου Τύπου του οργανισμού Σοφίας Μπερετάνου μάς ενημέρωσε ότι:

«το ΕΚΚΟΜΕΔ δεν έχει καμία εμπλοκή με τα στούντιο στη Θεσσαλονίκη, όπως δεν έχει και κανένα χρηματοδοτικό εργαλείο στο πρόγραμμά του για οικονομική υποστήριξη τέτοιων επενδύσεων».

Στη συνέχεια μιλήσαμε με τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τζον Καλαφάτη και ιδιοκτήτη της York Studios που μας ανέλυσε με ακριβείς λεπτομέρειες το επιχειρηματικό πλάνο το οποίο «στόχευε στη δημιουργία στούντιο υψηλών προδιαγραφών 50 εκ. ευρώ με υλοποίηση σε βάθος πενταετίας».

Ο φάκελος στο ΕΚΚΟΜΕΔ

Η πρώτη φάση αφορούσε τον εντοπισμό του χώρου και την κατασκευή των κατάλληλων κτιρίων ή ακόμη και την ανακατασκευή των ήδη υπαρχόντων, όπως κι έγινε.

Το σχέδιο που προσκομίστηκε στην ιδιωτική εταιρεία δημόσιου συμφέροντος Enterprise Greece, που έχει δημιουργηθεί γι’ αυτό τον σκοπό (η ευθύνη της μελέτης τέτοιων στρατηγικών επιχειρηματικών), «μας κόστισε γύρω στις 200.000 ευρώ για την εύρεση των κατάλληλων αρχιτεκτόνων και συμβούλων (από τη Θεσσαλονίκη φυσικά για ευνόητους λόγους) που έφτιαξαν μια πλήρη μελέτη με τον εντοπισμό των ιδανικών χώρων, την εκπαίδευση των Ελλήνων τεχνικών κ.λπ.» μας είπε ο κ. Καλαφάτης και συνέχισε:

«Οταν ολοκληρώθηκαν όλα τα σχέδια, καταθέσαμε τον φάκελο στο enterprise Greece προκειμένου να ενταχθεί στο πρόγραμμα στον επενδυτικό νόμο και να περιμένουμε το πόρισμα της διυπουργικής επιτροπής που θα είχε την τελική απόφαση. Αυτό συνέβη πριν από σχεδόν δύο χρόνια και ακόμη περιμένουμε κάποια ειδοποίηση.

Μαθαίνω πως τώρα, ύστερα από σχεδόν δυόμιση χρόνια καθυστέρησης, θα συσταθεί η εν λόγω επιτροπή για να αποφασίσει για την επένδυση τη δική μας αλλά και κάποιες άλλες που χρονίζουν εδώ και καιρό».

Η καταγγελία του Τζον Καλαφάτη

Το ζουμί της υπόθεσης βρίσκεται αλλού, σύμφωνα με τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία, κι έχει να κάνει με τον πραγματικό λόγο που δεν προχωρούν οι επενδύσεις.

«Το καλοκαίρι των εκλογών του 2023 κι ενώ ήμασταν ήδη σε οκτάμηνη αναμονή για την οριστική απόφαση, η υπεύθυνη σύμβουλος του έργου μού είπε ότι έχουμε πρόταση να γίνει παράλληλη χρηματοδότηση. Στην αρχή δεν κατάλαβα τι εννοούσε και όταν ρώτησα από πού έρχεται αυτή η πρόταση μου είπε από πολύ υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια.

Μου ανέφερε λοιπόν ότι υπάρχουν 2 δισ. ευρώ για επενδυτικά προγράμματα -όχι ΕΣΠΑ- που τα διαχειρίζονται κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης», όπως είπε.

Οταν τον ρωτήσαμε αν έχει αποδείξεις, ο κ. Καλαφάτης απάντησε: «Φυσικά και δεν αποδεικνύεται κάτι τέτοιο, αλλά οφείλω να το πω όπως ακριβώς μου αναφέρθηκε. Οταν μάλιστα ρώτησα πόσα χρήματα της επένδυσης σκοπεύουν να μας δώσουν, μου απάντησε “όλα”. Αλλά θα πρέπει πρώτα να βάλουμε 100 εκατ. ευρώ για να μπορέσουν με τις διάφορες αλχημείες να μας δοθούν πίσω και να πάρουν εκείνοι τις μίζες τους».

FILE PHOTO: Στιγμιοτυπο από τη συνέντευξη Τύπου όταν ανακοινώθηκε η δημιουργία των στούντιο παρουσία του τότε υπουργού Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκου Πιερρακάκη. Στο κέντρο ο κ. Τζον Καλαφάτης. 8 Νοεμβρίου 2019. Φωτογραφία ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: Κωνσταντίνος Καϊμάκης στην εφημερίδα Documento

https://hellasjournal.com/2025/03/poios-ekapse-to-choligount-sti-thessaloniki-to-protzekt-gia-ti-dimiourgia-megalou-stountio-sti-sybrotevousa-xekinise-alla-pagose-choris-pote-na-dothoun-exigiseis/

Μία σύγκρουση του Ισραήλ με την Τουρκία στο έδαφος της Συρίας δεν είναι πλέον ένα φανταστικό σενάριο: Η Ελλάδα και η Κύπρος στο επίκεντρο των εξελίξεων μεταξύ των Ιεροσολύμων και της Άγκυρας

Από
pcuser
-
0

Ένα τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος που διεισδύει στον ισραηλινό εναέριο χώρο δεν είναι πλέον φανταστικό σενάριο. Το 2025, έχει γίνει ρεαλιστική απειλή.

Η άνευ προηγουμένου δήλωση του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 30 Μαρτίου, που κάλεσε ανοιχτά τον Αλλάχ να φέρει «την καταστροφή στο Σιωνιστικό Ισραήλ», υπογραμμίζει ότι μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Η Τουρκία είναι ήδη βαθιά ριζωμένη κοντά στα σύνορα του Ισραήλ, απίθανο να φύγει οικειοθελώς.

Μετά το υποστηριζόμενο από την Τουρκία πραξικόπημα του Δεκεμβρίου του 2024 στη Δαμασκό, η Άγκυρα έχει γίνει ο κύριος ισχυρός μεσίτης της Συρίας, ελέγχοντας άμεσα ή έμμεσα περίπου 8.000 τ.χλμ. από το Idlib στο Ras al-Ayn, επικίνδυνα κοντά στο ισραηλινό έδαφος.

Αυτή η ισλαμιστική συριακή κυβέρνηση, τώρα ανοιχτά συμμαχική με την Άγκυρα, διαπραγματεύεται ενεργά ένα επίσημο αμυντικό σύμφωνο για να φιλοξενεί μόνιμα τουρκικά στρατεύματα και προηγμένα συστήματα αεράμυνας στο συριακό έδαφος, μια κίνηση που θα άλλαζε θεμελιωδώς τη στρατηγική ισορροπία.

Τον κώδωνα του κινδύνου για ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας κρούει ο αναλυτής SHAY GAL στην ισραηλινή εφημερίδα Jerusalem Post, μάλιστα στο ίδιο δημοσίευμα περιλαμβάνει και την Ελλάδα, καθώς και την Κύπρο στην εξίσωση για τη Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο

Η Ελλάδα και η Κύπρος στο επίκεντρο των εξελίξεων

Η Jerusalem Post δεν αφήνει έξω από την ανάλυσή της την Ελλάδα και την Κύπρο σημειώνοντας ότι η Τουρκία δεν απειλεί μόνο το Ισραήλ, αλλά και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα και η Κύπρος παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς μια τουρκική κλιμάκωση θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα τα συμφέροντά τους.

Κάνει αναφορά και στα εξοπλιστικά προγράμματα αναφέροντας ότι η Ελλάδα και η Κύπρος ενισχύουν τις ένοπλες δυνάμεις τους με τη βοήθεια του Ισραήλ.

Η Ελλάδα έχει προμηθευτεί εκτοξευτές πυραύλων Elbit PULS και αντιαρματικούς πυραύλους Spike της Rafael, ενώ η Κύπρος αναπτύσσει το προηγμένο σύστημα αεράμυνας Barak MX της Ισραηλινής Αεροπορικής Βιομηχανίας. Η στρατιωτική αναβάθμιση αυτών των χωρών, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη απομόνωση της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή, μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στην περιοχή.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι μια αποδυναμωμένη Τουρκία θα μπορούσε να χάσει τον έλεγχο στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο, δημιουργώντας ευκαιρίες για την ΕΕ και τον ΟΗΕ να πιέσουν για τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής στο νησί.

Σε επικίνδυνα επίπεδα οι εντάσεις Ιεροσολύμων και Άγκυρας

Σε εκτεταμένη ανάλυσή του SHAY GAL η ισραηλινή εφημερίδα, σημειώνει ότι οι εντάσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχουν φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα, με την Άγκυρα να αυξάνει τη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή και το Τελ Αβίβ να εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα.

Το ίδιο δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι οι πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περί στρατιωτικής εμπλοκής στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την αυξημένη τουρκική δραστηριότητα στη θάλασσα και τον εναέριο χώρο, έχουν εντείνει τις ανησυχίες στο Ισραήλ.

  • Παράλληλα, η ισραηλινή κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις κινήσεις της Άγκυρας, ειδικά μετά τις επιθέσεις της Χαμάς και την αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών στην περιοχή.

Η Jerusalem Post τονίζει ότι η κατάσταση επιδεινώνεται λόγω των στρατηγικών συμμαχιών που διαμορφώνονται. Η Τουρκία ενισχύει τις σχέσεις της με το Ιράν και το Κατάρ, ενώ το Ισραήλ λαμβάνει στήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και περιφερειακούς συμμάχους όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.

Τα σενάρια στρατιωτικής σύγκρουσης δεν θεωρούνται πλέον ακραία, με αναλυτές να προειδοποιούν για τον κίνδυνο απρόβλεπτων εξελίξεων που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν ολόκληρη την περιοχή.

Οι επόμενες κινήσεις των δύο πλευρών θα είναι καθοριστικές. Το Ισραήλ ενισχύει την άμυνά του και προχωρά σε στρατηγικές κινήσεις αποτροπής, ενώ η Τουρκία διαμηνύει πως δεν θα διστάσει να αναλάβει δράση εάν το θεωρήσει απαραίτητο. Οι εξελίξεις αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς το ενδεχόμενο σύγκρουσης μοιάζει πλέον πιο ρεαλιστικό από ποτέ.

Η Τουρκία παγιώνει την επιρροή της στη Συρία

Ο αναλυτής SHAY GAL σημειώνει ότι μετά το υποστηριζόμενο από την Τουρκία πραξικόπημα του Δεκεμβρίου 2024 στη Δαμασκό, η Άγκυρα ελέγχει άμεσα ή έμμεσα περίπου 8.000 τ.χλμ. συριακού εδάφους.

Η νέα συριακή κυβέρνηση, ευθυγραμμισμένη πλήρως με την Τουρκία, διαπραγματεύεται ένα αμυντικό σύμφωνο που θα φιλοξενήσει μόνιμα τουρκικά στρατεύματα και εξελιγμένα αντιαεροπορικά συστήματα. Παράλληλα, η Τουρκία προετοιμάζει αεροπορικές βάσεις στη βόρεια Συρία, αυξάνοντας την ικανότητά της για επιθέσεις με drones, που μπορούν να απειλήσουν άμεσα το Ισραήλ.

Η έκθεση της Επιτροπής Nagel τον Ιανουάριο του 2025 προσδιόρισε τη στρατιωτική περιχαράκωση της Τουρκίας ως δυνητικά «ακόμη πιο επικίνδυνη από την ιρανική απειλή». Ο πρώην επικεφαλής του Κέντρου Dado του IDF, ταξίαρχος Eran Ortal, τόνισε ότι οι εξελιγμένες ικανότητες της Τουρκίας σε drone και ηλεκτρονικό πόλεμο αποτελούν κρίσιμους κινδύνους για την ασφάλεια του Ισραήλ.

Η Τουρκία και η τρομοκρατική Χαμάς είναι ένας επικίνδυνος δεσμός

Ένας επιπλέον παράγοντας ανησυχίας είναι η ανοιχτή υποστήριξη της Τουρκίας προς τη Χαμάς, η οποία έχει αυξήσει την παρουσία της σε τουρκικό έδαφος, συντονίζοντας επιθέσεις από την Κωνσταντινούπολη.

Σύμφωνα με πληροφορίες των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, η Χαμάς επεκτείνει πλέον τη δράση της και στην κατεχόμενη από τους Τούρκους Βόρεια Κύπρο. Αυτό ενισχύει τις ανησυχίες ότι η Τουρκία μπορεί να χρησιμοποιήσει τους πληρεξούσιους της εναντίον του Ισραήλ μέσω νέων στρατιωτικών βάσεων.

Η τουρκική υποστήριξη στη Χαμάς και η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία δημιουργούν έναν επικίνδυνο άξονα, που περιορίζει την ελευθερία κινήσεων του Ισραήλ και αλλάζει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.

* Ο συγγραφέας είναι ειδικός στις στρατηγικές επικοινωνίες και την εθνική ασφάλεια, με εξειδίκευση στη διαχείριση κρίσεων και την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης. Προηγουμένως διετέλεσε Αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων στην Ισραηλινή Αεροδιαστημική Industries και έχει συμβουλέψει ανώτερους ισραηλινούς αξιωματούχους για αμυντική και διπλωματική στρατηγική κατά τη διάρκεια εθνικών έκτακτων αναγκών.

* The writer (SHAY GAL) is an expert in strategic communications and national security, specializing in crisis management and countering disinformation. He previously served as Vice President of External Relations at Israel Aerospace Industries and has advised senior Israeli officials on defense and diplomatic strategy during national emergencies.

photo: Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου θεωρείτην Τουρκία ως τον μεγαλύτερο εχθρό της χώρας του. Φωτογραφία via Nenjamin Netanyahu

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα Jerusalem Post – Ανάλυση του SHAY GAL

https://hellasjournal.com/2025/04/mia-sygkrousi-tou-israil-me-tin-tourkia-sto-edafos-tis-syrias-den-einai-pleon-ena-fantastiko-senario-i-ellada-kai-i-kypros-sto-epikentro-ton-exelixeon-metaxy-ton-ierosolymon-kai-tis-agkyras/

Ποιες αυξήσεις; Παίρνουν πίσω μέσω εφορίας 5 μισθούς από τα πληρώματα φρεγατών που πήγαν στην Ερυθρά Θάλασσα

Από
pcuser
-
0

Όλα τα μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν ρεπορτάζ για τις «αυξήσεις που δίνει η κυβέρνηση στους στρατιωτικούς»! Είναι τόσο μαζική η μετάδοση του μηνύματος «αυξήσεις στους στρατιωτικούς», ώστε ιδιοκτήτες σπιτιών που τα νοικιάζουν σε στρατιωτικούς έκαναν ήδη κρούση για …αύξηση ενοικίου! Στο militaire.gr έχουν φθάσει ήδη τέτοιες αναφορές από στρατιωτικούς που υπηρετούν σε ακριτικές περιοχές της χώρας.

Όσοι γράφουμε και λέμε ότι πρόκειται για επικοινωνιακό τέχνασμα βρσικόμαστε αντιμέτωποι με το επιχείρημα «μα είναι δυνατόν να κάνουν δημόσιες ανακοινώσεις οι κυβερνητικοί και να μην ισχύουν»;

Η απάντηση έρχεται από το Πολεμικό Ναυτικό και από τα στελέχη που συμμετείχαν σε αποστολές στην Ερυθρά Θάλασσα. Κι αυτοί είχαν λάβει διαβεβαιώσεις για την αποζημίωση που θα έπαιρναν . Οι διαβεβαιώσεις είχαν γίνει κι αυτές «μεγάλη είδηση» από τα κανάλια.

Κύριε Δένδια
Πριν βγει το ΦΕΚ το καλοκαίρι που προβλέπει την αποζημίωση της πλευσιμης για το Πολεμικό Ναυτικό δευσμευτήκατε δημοσίως και σε κατ΄ιδιαν επίσκεψη σας στα πολεμικά πλοία που έλαβαν μέρος στις αποστολές, ότι τα πλεύσιμα θα μπουν σε καθεστώς “αυτοτελούς φορολόγησης” για μην επηρεάσουν το φορολογικό εισόδημα μας ,μιας και τα παίρνουμε ήδη φορολογημένα, όπως και με το προηγούμενο ΦΕΚ που επηρεάστηκαν αρνητικά οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί μας κάνοντας μας να ζούμε στα όρια της φτώχειας.

Μετά την έκδοση του νέου ΦΕΚ και μετά την υπόσχεση σας παρατηρήθηκε ότι στο ΦΕΚ δεν υπήρχε η ανωτέρω διόρθωση ώστε να λυθεί το πρόβλημα αυτό.

Η πολυσυζητημένη αποστολή του ΠΝ στην Ερυθρά Θάλασσα λοιπόν:

Όσοι πήγαμε την αποστολή ανεβήκαμε φορολογική κλίμακα και η εφορία τώρα μας αδειάζει τις τσέπες. Ένα παράδειγμα θα σας πω που αφορά την δική μου περίπτωση για να έχετε ένα μπούσουλα.
Πήγα δύο αποστολές και πολέμησα όπως πολύ καλά γνωρίζετε τιμώντας τη σημαία μας και  προβάλοντας άριστα την εικόνα της πατρίδος μας μέσα στο 2024. Η εφορία τώρα μου ήρθε 7000 παρακαλώ! 6 μήνες ταξίδι και μου ζητάνε 5 μισθούς πίσω!!!! Ειμαι διαζευγμένος με 2 παιδιά ελάτε στη θέση μου και απαντήστε τι θα κάνετε για να λυθεί άμεσα αυτό το πρόβλημα παρακαλώ.

Ανδρώνης Βασίλειος

https://www.militaire.gr/ayxiseis-stratiotikon-polemiko-naurtiko-erythra-thalassa/

Ἰδεολογικός καί θεσμικός ἐκτροχιασμός

Από
pcuser
-
2

Κάποτε δίωκαν τήν Ἀριστερά γιά σχέσεις μέ τήν Μόσχα, τώρα διώκουν τήν …Δεξιά! – Ἡ Δικαιοσύνη ὡς ἐργαλεῖο ὑπονομεύσεως τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν

ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ! Γιά αὐτό πού καταδικάστηκε σέ στέρηση πολιτικῶν δικαιωμάτων ἡ Λέ Πέν καί ἀποκλείεται κατ’ ἀρχάς ἀπό τίς Προεδρικές Ἐκλογές τῆς Γαλλίας «ἀθωώθηκαν» στήν Ἑλλάδα Ἕλληνες εὐρωβουλευτές καί περιελήφθησαν ἐκ νέου στά εὐρω-ψηφοδέλτια τῶν κομμάτων τους. Ἡ διαφορά τῆς Λέ Πέν ἀπό τούς δικούς μας εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι ἦταν πιό ἔξυπνοι ὅταν κατηγορήθηκαν ὅτι «ὑπεξαιροῦσαν» τούς μισθούς τῶν συνεργατῶν τους. Προσέφυγαν «μιλημένοι» σέ ἕνα τοπικό δικαστήριο τῶν Βρυξελλῶν, τό ὁποῖο κήρυξε ἑαυτό ἀναρμόδιο, σταμάτησε ἡ ἔρευνα τῆς OLAF καί δέν ἀσκήθηκε ἐναντίον τους κἄν δίωξη.

Ἀλλά ἀνεμίζοντας τήν ἀπόφαση τοῦ «ἀναρμοδίου» δικαστηρίου ἐπέστρεψαν στήν Ἑλλάδα «δικαιωμένοι», ζήτησαν μέ θράσος τόν λόγο σάν «θιγέντες» καί μέ ἀπόφαση τῶν κομμάτων τους πολιτεύτηκαν ἐκ νέου.

Ἔχει ἐνδιαφέρον ἐπίσης τό ἑξῆς: ἡ Λέ Πέν καταδικάστηκε ἀπό τήν Γαλλική Δικαιοσύνη γιά «ὑπεξαίρεση κοινοτικοῦ χρήματος». Μάλιστα! Ὅλως τυχαίως αὐτή εἶναι ἡ κατηγορία πού ἀπηύθυνε ἡ Εὐρωπαία εἰσαγγελέας Λάουρα Κοβέσι κατά Ἑλλήνων ἀξιωματούχων γιά τήν σύμβαση 717. Ὅτι ἔδιναν μέ παρατάσεις κοινοτικό χρῆμα σέ δύο ἑταιρεῖες, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία ἦταν ἡ Γαλλική Alstom, ἀλλά τό ἔργο πού θά εἶχε ἀποσοβήσει τό μοιραῖο δυστύχημα τῶν Τεμπῶν εἶχε γίνει τό γιοφύρι τῆς Ἄρτας. Ὅσο πιό πολλά ἔπαιρναν ἀπό τίς Βρυξέλλες τόσο πιό πολύ καθυστεροῦσαν. Καί ὅταν ἡ Εὐρωπαία εἰσαγγελέας ζήτησε τήν ποινική δίωξη μελῶν τῆς κυβερνήσεως γιά διασπάθιση κοινοτικοῦ χρήματος, οἱ «Μένουμε Εὐρώπη» τῆς φιλελεύθερής μας ΝΔ ἔβαλαν τίς δικογραφίες της στό… συρτάρι τῆς Βουλῆς. Καί ἀντί νά ὑπερασπιστοῦν τό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο (ὅπως ἔκαναν γιά νά ἀκυρώσουν τόν βασικό μέτοχο) ὑπερασπίστηκαν τό Σύνταγμα. Δηλαδή: Οἱ Ἕλληνες «κοσμοπολῖτες» φιλελεύθεροι «πούλησαν» στήν κοινή γνώμη αὐτό πού συνήθως πολεμοῦν: Συνταγματικό πατριωτισμό! Ἡ Κοβέσι ζητοῦσε ἀπό τό Κοινοβούλιο ὅ,τι ὑπέστη ἀπό τήν γαλλική δικαιοσύνη ἡ Λέ Πέν: κρίση πολιτικῶν προσώπων ἀπ’ εὐθείας ἀπό τήν ἑλληνική τακτική δικαιοσύνη. Ἀλλά ἐκεῖνο εἶπε «ὄχι». Τίς «μονές» μέρες τοῦ χρόνου ἐφαρμόζει τό ἄρθρο 28 τοῦ Συντάγματος, πού ἀναγνωρίζει τό κοινοτικό δίκαιο ὡς ἐκχώρηση κυριαρχίας, καί τίς «ζυγές» ὄχι.

Ἔχει ἐπίσης ἐνδιαφέρον: Ἡ «φιλελεύθερη» Κριστίν Λαγκάρντ κατέλαβε ἰσχυρή εὐρωπαϊκή θέση, Πρόεδρος στήν Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παρά τό γεγονός ὅτι φέρει στήν πλάτη της καταδίκη ἀπό ποινικό δικαστήριο τῆς Γαλλίας. Ἀλλά ἡ «ὑπερσυντηρητική» Λέ Πέν πού ἔλαβε 10 ἑκατομμύρια ψήφους στίς πρόσφατες βουλευτικές ἐκλογές δέν μπορεῖ νά διεκδικήσει ἀξίωμα. Ἄλλο Κριστίν καί ἄλλο Μαρίν.

Ἔχει ἐνδιαφέρον, τέλος. Ἡ Οὔρσουλα πού ἔχει διορίσει στίς Βρυξέλλες ὅλο της τό σόι καί τό «σιτίζει» ἀπό τόν κοινοτικό προϋπολογισμό, ἡ Οὔρσουλα πού ἀρνεῖται νά δώσει στοιχεῖα στόν Εὐρωπαῖο Συνήγορο τοῦ Πολίτη γιά τήν ἀνάρμοστη φιλοξενία της στήν οἰκία τοῦ Πρωθυπουργοῦ στήν Κρήτη, παραδίδει ἰδιωτικῶς καί μαθήματα γιά τόν σεβασμό στό κοινοτικό χρῆμα.

Οἱ ἑλληνικές καί οἱ λοιπές παλινωδίες Βρυξελλῶν ὡστόσο εἶναι τό ὀλιγώτερον. Τό ζήτημα δέν εἶναι τοπικό. Εἶναι κάτι πολύ παραπάνω. Ἀξιακό, θεσμικό καί γεωπολιτικό.

Ἄν ἀφιερώσαμε τίς πρῶτες γραμμές αὐτοῦ τοῦ σημειώματος γιά νά ἐπιχειρηματολογήσουμε «παραδειγματικά» αὐτό πού συμβαίνει, γιατί δέν ἀντέχουμε τήν ὑποκρισία αὐτῶν πού κρατοῦν μονοπωλιακά τήν σημαία τῆς τάχα ὑπερασπίσεως τοῦ κράτους δικαίου, τῆς δημοκρατίας καί τοῦ φιλοευρωπαϊσμοῦ στήν πατρίδα μας. Μεγαλύτεροι ὑποκριτές ἀπό αὐτούς δέν ὑπάρχουν. Εἴτε ἡ δημοκρατία βιάζεται στό Παρίσι, εἴτε στήν Ἄγκυρα, εἴτε στήν Σαουδική Ἀραβία, ἄν πρόκειται νά διακινδυνεύσουν τίς μπίζνες τους μέ τόν Μακρόν, τόν Ἐρντογάν καί τόν πρίγκηπα, στό καλό καί ἡ …δημοκρατία στό καλό καί ἡ …Εὐρώπη, στό καλό καί τό …κράτος δικαίου.

Πᾶμε λοιπόν στά μεγάλα θέματα, τά ἑξῆς τρία: τόν νέο ἀντικομμουνισμό τῆς Δύσης πού ὀνομάζεται «Ρωσσοφοβία», τήν ἐργαλειοποίηση τῆς δικαιοσύνης σέ Δύση καί Ἀνατολή γιά τήν μετατροπή τῆς δημοκρατίας σέ κεκαλυμμένη δικτατορία, τήν ἀλλαγή ἐν τέλει τοῦ ἀξιακοῦ πυρῆνα τῆς Δύσεως πού διώκει, δέν ἀντέχει, τήν διαφορετική ἄποψη. Εἶναι πρωτότυπο: Κάποτε ἡ Δύση κήρυσσε παράνομα τά κομμουνιστικά κόμματα καί τά ἀπέκλειε ἀπό τίς ἐκλογές μέ τήν κατηγορία τῆς συνεργασίας μέ τήν Μόσχα. Ἡ ἴδια αὐτή Δύση, ὀγδόντα χρόνια μετά, καταδιώκει τίς πολιτικές ἡγεσίες τῆς ὑπερδεξιᾶς στήν Ἀμερική καί στήν Εὐρώπη μέ τήν ἴδια ἀκριβῶς κατηγορία: τῆς συνεργασίας μέ τήν Μόσχα! Τό ἔκαναν στόν Πρόεδρο Τράμπ ἐναντίον τοῦ ὁποίου κίνησαν ἀνεπιτυχῶς ἔρευνα γιά ρωσσική ἀνάμειξη στίς ἀμερικανικές ἐκλογές τοῦ 2016. Τό ἔκαναν μέ τόν Πρωθυπουργό τῆς Σλοβακίας τόν ὁποῖο ἐπιχείρησαν νά δολοφονήσουν. Τό ἔκαναν μέ τόν ἀνεξάρτητο ὑποψήφιο Πρόεδρο τῆς Ρουμανίας Γκεοργκέσκου τόν ὁποῖο πέταξαν ἔξω ἀπό τόν δεύτερο γῦρο τῶν ἐκλογῶν τῆς Ρουμανίας μέ τήν γνωστή κατηγορία τῆς λειτουργίας τῶν ρωσσικῶν λογαριασμῶν bots ὑπέρ του. (Σᾶς θυμίζει κάτι αὐτό; Καί ἄλλος ἔχει τόν πειρασμό περιστολῆς τῶν ἐλευθεριῶν!) Τό ἔκαναν μέ τήν Λέ Πέν στήν Γαλλία, τήν ὁποία ἀρχικῶς ἐπιχείρησαν νά διώξουν μέ τό ἐπιχείρημα τῆς χρηματοδοτήσεως ἀπό τήν Ρωσσία, καί ὅταν δέν τούς βγῆκε ἀνακάλυψαν τήν ὑπεξαίρεση κοινοτικοῦ χρήματος.

Καί τί σύμπτωση: ἡ ἀπόπειρα ἀποκλεισμοῦ ὑποψηφίων ἡγετῶν ἀπό ἐκλογές πού διεξάγονται μέ «δημοκρατικές διαδικασίες» ἔγινε σέ ὅλες τίς περιπτώσεις μέ ἐμπροσθοφυλακή τήν ἀνεξάρτητη δικαιοσύνη. Τό Συνταγματικό Δικαστήριο στήν Ρουμανία, τό Συνταγματικό στήν Γερμανία (ἀπόπειρα κατά τοῦ AfD), τήν τακτική δικαιοσύνη στήν Γαλλία.

Μόνο στήν Ἑλλάδα πρωτοτυπήσαμε καί πρωτοπορήσαμε ὡς πρός αὐτό. Ψηφίσαμε ἰδιώνυμο νόμο (Ἀλιβιζάτου) γιά νά παρακάμψουμε τό Σύνταγμα πού λέει πώς καθείς ὅ,τι καί νά πρεσβεύει, μπορεῖ νά εἶναι ὑποψήφιος βουλευτής ἄν δέν ἔχει καταδικαστεῖ ἀμετακλήτως.

Πέραν τοῦ ἰδεολογικοῦ καί θεσμικοῦ ἐκτροχιασμοῦ τοῦ πανικόβλητου εὐρωπαϊκοῦ κατεστημένου, πού ἐγκαθιδρύει δικτατορίες μέ τήν εὐγενική σύμπραξη τῆς δικαιοσύνης, τίθεται ἕνα ἀκόμη ζήτημα. Γιατί τά συστημικά κόμματα ὀνομάζουν «λαϊκισμό» τά πολιτικά ρεύματα πού τά σαρώνουν; ¨Ενας Ἀμερικανός καθηγητής ἔχει ἀποφανθεῖ ὅτι «λαϊκισμό ὀνομάζει ἡ ἐλίτ τά ἀποτελέσματα τῆς δημοκρατίας ὅταν αὐτά δέν τῆς ἀρέσουν!».

Ἐδῶ ἔχουμε κάτι παραπάνω. Ὄχι ἁπλῶς τόν ἀποκλεισμό ἑνός ὑποψηφίου ἀπό τίς ἐκλογές ἀλλά τήν ἀπαγόρευση τῆς διαφορετικῆς ἀπόψεως. Καί κατ’ ἐπέκτασιν, τήν συρρίκνωση τῆς ἐλευθερίας τῶν ἐπιλογῶν τῶν πολιτῶν. Ἡ Δύση μοιάζει ὅλο καί πιό πολύ μέ τήν ἀπολυταρχική Ρωσσία, μέ τήν Τουρκία, μέ τό Ἰράν, μέ τήν Κίνα καί μέ τήν Βόρεια Κορέα. Χάνει τήν ταυτότητά της. Τήν ὑπεραξία της στόν κόσμο. Καί αὐτό εἶναι κάτι πού πρέπει νά ἀποτελεῖ πλέον τό βασικό διακύβευμα τῶν ἐκλογῶν. Δημοκρατία!

Ἐλεύθερη οἰκονομία χωρίς ἀποτελεσματική δημοκρατία δέν ὑπάρχει. Ἐκτός καί ἄν «γοητευόμαστε» ἀπό τόν πειθαρχημένο καπιταλισμό τοῦ Πεκίνου καί τῆς Μόσχας.

estianews.gr

Ὀπισθοχώρησις γιά τά ὁμόφυλα: Ἀπαγορεύεται ἡ «παρένθετος» τεκνοθεσία

Από
pcuser
-
1

Τί ἀνεκοίνωσε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης κ. Γιῶργος Φλωρίδης ὁλοκληρώνοντας τήν στροφή τῆς Κυβερνήσεως γιά τήν woke ἀτζέντα

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ στήν Κυβέρνηση κατάλαβαν ὅτι ἡ προοπτική τεκνοθεσίας ἀπό ὁμόφυλα ζευγάρια ἀποτελεῖ νάρκη γιά τήν κοινωνία, καί ἀπεφάσισε ἄμεση ὀπισθοχώρηση. Μέ νομοθετική διάταξη τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἀποκλείεται κάθε δυνατότης, ὅπως ὁμόφυλα ζευγάρια ἀνδρῶν νά ἀποκτοῦν παιδιά μέσῳ παρένθετης μητέρας. Ἔπρεπε βεβαίως νά ἐκλεγεῖ ὁ Ντόναλντ Τράμπ καί νά ἐπανέλθει ἡ λογική στίς ΗΠΑ, γιά νά ἀρχίσει καί διεθνῶς ἡ ὑποχώρησις τῆς woke ἀτζέντας, ὁπότε καί ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις ἀνακρούει πρύμναν στούς σχεδιασμούς της. Εἶναι γεγονός ὅτι ὑπῆρχε ἔντονη ἀντίδρασις τῆς ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης καί κυρίως τῶν παραδοσιακῶν ψηφοφόρων τῆς ΝΔ γιά τά ζητήματα αὐτά, ἀλλά μέχρι τώρα ἡ Κυβέρνησις ἐπέλεγε νά τήν ἀγνοεῖ. Μήν ξεχνᾶμε τήν ἀσφυκτική πίεση πού ἤσκησε ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός ἀπευθυνόμενος στούς βουλευτές του, ἕναν πρός ἕναν, προκειμένου νά ἐξασφαλίσει τήν ψήφιση τοῦ νόμου γιά τόν γάμο τῶν ὁμοφύλων ζευγαριῶν. Ἀπό τότε ὅμως τό παγκόσμιο στερέωμα ἄλλαξε. Εὐτυχῶς πού αὐτό τό ἀντελήφθη καί ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις, καί πλέον ἡ νομοθεσία τῆς χώρας προσαρμόζεται.

Ὑπενθυμίζεται ὅτι τό ζήτημα τῆς ἀπαξιώσεως τοῦ γυναικείου φύλου στό ὁποῖο ὁδηγεῖ ἡ κατάχρησις τῆς παρένθετης μητρότητος εἶχε θέσει ἡ «Ἑστία» στό φύλλο τῆς 9ης Ὀκτωβρίου 2023, ἐξ ἀφορμῆς δηλώσεων τοῦ τότε Προέδρου τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Στέφανου Κασσελάκη. Ἔγραφε τότε ἡ «Ἑστία»:

»Ὅταν ὅμως ὁ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀναφέρεται κατά τέτοιον ἀπαξιωτικό τρόπο στόν ρόλο τῆς γυναίκας, τό ζήτημα γίνεται πιεστικά σοβαρό. Αὐτός εἶναι δηλαδή γιά τόν κ. Κασσελάκη ὁ ρόλος τῆς γυναίκας στήν κοινωνία; Νά κυοφορεῖ γιά τούς –ἀνήμπορους πρός ἀναπαραγωγήν– ΛΟΑΤΚΙ; Καί νά ἔρχονται αὐτοί μετά νά τήν ἐξοβελίσουν ἀπό τόν ρόλο τῆς μητρότητος; Ποιά εἶναι δηλαδή ἡ κοινωνία τήν ὁποία ὁραματίζονται γιά τό αὔριο αὐτοί οἱ ἄνθρωποι; Μέ ποιές ἐφιαλτικές φαντασιώσεις, τίς ὁποῖες κρύπτουν πίσω ἀπό τά ἐπιτηδευμένα τους χαμόγελα, θέλουν νά διαμορφώσουν τήν ἑπομένη ἡμέρα τῆς χώρας μας;».

Ἀλλάζουν ὅμως τά πράγματα μέ τήν νέα ρύθμιση, ἡ ὁποία ἐνσωματώνεται στό νομοσχέδιο γιά «Εἰσαγωγή τῆς Δικαστικῆς Μέριμνας καί τῆς Ὑποστηριζόμενης Λήψης Ἀποφάσεων» καί ἐπέρχονται ἀλλαγές «ὅσον ἀφορᾶ τήν ἰατρικῶς ὑποβοηθούμενη ἀναπαραγωγή μέ μεταφορά ὠαρίων στό σῶμα ἄλλης γυναίκας.»

Συγκεκριμένα, σύμφωνα μέ τόν ὑπό ψήφισιν νόμο, «δέν συνιστᾶ ἰατρική ἀδυναμία κυοφορίας κατά τήν ἔννοια τοῦ παρόντος ἡ ἀδυναμία κυοφορίας λόγῳ φύλου.» Ἔτσι κλείνει ἕνα «παράθυρο» στήν μέχρι σήμερα νομοθεσία. Ναί μέν ὁ ἰσχύων νόμος δέν προβλέπει τήν δυνατότητα τά ὁμόφυλα ζευγάρια νά υἱοθετοῦν μέ μεθόδους ἰατρικῶς ὑποβοηθούμενης ἀναπαραγωγῆς (παρένθετη μητρότης), ἀλλά παρ’ ὅλα ταῦτα, ὑπῆρξαν δικαστήρια πού ἐξέδωσαν ἀντίθετες ἀποφάσεις ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ.

Ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἀκόμη σοβαρό ζήτημα πού ἐπιβάλλει τήν ἀλλαγή τῆς νομοθεσίας ἐπί τοῦ προκειμένου ζητήματος. Ἕνα τράφφικινγκ βρεφῶν πού τείνει νά πάρει μεγάλες διαστάσεις. Ἀλλοδαπές ἔρχονται στήν Ἑλλάδα, δηλώνουν ὅτι εἶναι μόνιμοι κάτοικοι καί μέσῳ τῆς παρένθετης μητρότητος ἀποκτοῦν παιδιά γιά λογαριασμό τρίτων προσώπων ἔναντι ὑψηλῆς ἀμοιβῆς. Ὅπως τόνισε σχετικῶς ὁ κ. Φλωρίδης, ἡ προωθουμένη ρύθμισις ἔχει «βαθύτατο ἀνθρωπιστικό χαρακτῆρα», καθώς «ἡ Ἑλλάδα κινδυνεύει νά γίνει χώρα τράφφικιγκ μέ παρένθετες μητέρες μέ τήν προηγούμενη ἑρμηνεία.»

estianews.gr

Από την Ούρσουλα ως τη Μελόνι: Σφοδρές αντιδράσεις από την ΕΕ στον Οικονομικό Πόλεμο που κήρυξε ο Τραμπ

Από
pcuser
-
1
President Donald Trump holds a signed executive order during an event to announce new tariffs in the Rose Garden of the White House, Wednesday, April 2, 2025, in Washington. (AP Photo/Evan Vucci)

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντέδρασαν με απογοήτευση στους νέους δασμούς του Τραμπ, δεσμευόμενοι να απαντήσουν συλλογικά.

Επίθεση κολοσσιαίων διαστάσεων στο πεδίο του εμπορίου εξαπέλυσε το βράδυ της Τετάρτης ο Ντόναλντ Τραμπ, ανακοινώνοντας βαρύτατους δασμούς, ιδίως σε βάρος της Ασίας και της ΕΕ, με κίνδυνο να προκληθεί ασφυξία στην παγκόσμια οικονομία, αλλά και στην αμερικανική.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντέδρασαν με απογοήτευση στους νέους δασμούς, δεσμευόμενοι να απαντήσουν συλλογικά.

Ο Τραμπ, στο πλαίσιο της δήλωσής του για την «Ημέρα Απελευθέρωσης», ανακοίνωσε δασμό 20% σε όλες τις εισαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 κρατών.

«Μας εκμεταλλεύονται. Είναι λυπηρό να το βλέπει κανείς. Είναι αξιοθρήνητο», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, δικαιολογώντας την απόφασή του.

Η απάντηση από τις Βρυξέλλες και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήταν άμεση, καθώς η ΕΕ είχε προετοιμαστεί για ένα τέτοιο οικονομικό πλήγμα.

«Οι Ευρωπαίοι αισθάνονται προδομένοι από τον παλαιότερο σύμμαχό τους», τόνισε η φον ντερ Λάιεν σε δήλωσή της από το Ουζμπεκιστάν, όπου συμμετέχει στη σύνοδο κορυφής ΕΕ – Κεντρικής Ασίας.

Οι δασμοί του Τραμπ είναι «ένα σοβαρό πλήγμα», που θα οδηγήσει σε αυξημένους λογαριασμούς και άνοδο του πληθωρισμού παγκοσμίως, προειδοποίησε η πρόεδρος της Κομισιόν.

«Η ΕΕ είναι έτοιμη να απαντήσει», δήλωσε, σημειώνοντας ότι η Επιτροπή ολοκληρώνει ήδη το πρώτο πακέτο αντιμέτρων σε απάντηση στους δασμούς του Τραμπ στον χάλυβα. Επιπλέον, προετοιμάζονται και νέες αντίποινες για τους τελευταίους δασμούς.

Ωστόσο, η πρόεδρος της Κομισιόν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων, τονίζοντας ότι «δεν είναι αργά για να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες μέσω διαλόγου».

 

Ο γενικός δασμός 10% τίθεται σε εφαρμογή το Σάββατο 5η Απριλίου στις 07:01 (ώρα Ελλάδας) και οι υψηλότεροι την Τετάρτη 9η Απριλίου.

Σκληρή κριτική από Ευρωπαίους ηγέτες

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, μία από τις πιο στενές συμμάχους του Τραμπ στην Ευρώπη, πήρε αποστάσεις από την απόφασή του, χαρακτηρίζοντας την «λανθασμένη και αντίθετη προς τα συμφέροντα και των δύο πλευρών».

«Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καταλήξουμε σε συμφωνία με τις ΗΠΑ, με στόχο να αποφύγουμε έναν εμπορικό πόλεμο που θα αποδυναμώσει αναπόφευκτα τη Δύση προς όφελος άλλων παγκόσμιων δυνάμεων», δήλωσε η Μελόνι.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα τόνισε ότι «η ΕΕ παραμένει υπέρμαχος του ελεύθερου και δίκαιου εμπορίου», προσθέτοντας ότι τώρα είναι η στιγμή για τα κράτη-μέλη να επικυρώσουν τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου με τη Mercosur και το Μεξικό, καθώς και να προωθήσουν διαπραγματεύσεις με την Ινδία και άλλες χώρες.

Ο Ιρλανδός πρωθυπουργός Μίχελ Μάρτιν χαρακτήρισε τους δασμούς «καταστροφικούς για την παγκόσμια οικονομία», προειδοποιώντας ότι θα πλήξουν σοβαρά τις διατλαντικές σχέσεις.

«Δεν βλέπουμε καμία δικαιολογία γι’ αυτό», δήλωσε ο Μάρτιν, προσθέτοντας ότι «περισσότερα από 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ σε αγαθά και υπηρεσίες ανταλλάσσονται καθημερινά μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. Η διατάραξη αυτής της στενά συνδεδεμένης σχέσης δεν ωφελεί κανέναν».

Παρόμοια τοποθέτηση έκανε και ο Σουηδός πρωθυπουργός Ουλφ Κρίστερσον, ο οποίος υποστήριξε ότι οι δασμοί «αντιβαίνουν στην ελεύθερη αγορά και τον ανταγωνισμό» που αποτέλεσαν τη βάση της δυτικής επιτυχίας.

«Γι’ αυτό οι Αμερικανοί μπορούν να ακούν μουσική στο σουηδικό Spotify και εμείς οι Σουηδοί να ακούμε την ίδια μουσική στα αμερικανικά iPhones», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ ζήτησε «αμοιβαίους δασμούς μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ», υποστηρίζοντας ότι πρέπει να ληφθούν «κατάλληλες αποφάσεις».

Ο Δανός υπουργός Εξωτερικών Λαρς Λέκε Ράσμουσεν, ο οποίος πρόσφατα καταδίκασε τη ρητορική της Ουάσινγκτον για την κατάληψη της Γροιλανδίας, δήλωσε:

«Σε έναν εμπορικό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, όλοι χάνουν. Αντί να υψώνουμε τείχη, πρέπει να γκρεμίζουμε εμπόδια».

Η Νορβηγία, που δεν είναι μέλος της ΕΕ, αλλά διατηρεί στενές εμπορικές σχέσεις με την Ένωση, επηρεάζεται επίσης. Η Νορβηγίδα υπουργός Εμπορίου Σεσίλιε Μίρσετ προειδοποίησε ότι οι δασμοί 15% θα έχουν «κρίσιμο» αντίκτυπο στην οικονομία της χώρας.

Αντίστοιχα, η Ελβετία, που επίσης δεν είναι μέλος της ΕΕ, αντέδρασε έντονα στην απόφαση του Τραμπ να επιβάλει 31% δασμούς στα προϊόντα της, ζητώντας «σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και το ελεύθερο εμπόριο».

Η πρόεδρος της χώρας Κάριν Κέλερ-Σούτερ δήλωσε ότι η Ελβετία «θα καθορίσει γρήγορα τα επόμενα βήματα».

Η Βρετανία και άλλες χώρες ετοιμάζουν απάντηση

Το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο επηρεάζεται από δασμούς 10%, αντέδρασε μέσω του υπουργού Επιχειρήσεων Τζόναθαν Ρέινολντς, ο οποίος δήλωσε ότι «τίποτα δεν είναι εκτός τραπεζιού» και ότι το Λονδίνο «δεν θα διστάσει να δράσει».

«Κανείς δεν θέλει έναν εμπορικό πόλεμο, και η πρόθεσή μας παραμένει να εξασφαλίσουμε μια καλύτερη συμφωνία», πρόσθεσε.

Η Κίνα, η οποία αντιμετωπίζει τους υψηλότερους δασμούς, ύψους 54%, δεσμεύτηκε ότι θα απαντήσει δυναμικά.

Αναλυτικά οι δασμοί:

  • (20%) στις εισαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ένωση
  • Κίνα (34%),
  • Ινδία (26%),
  • Νότια Κορέα (25%),
  • Ιαπωνία (24%),
  • Ηνωμένο Βασίλειο (10%),
  • Βιετνάμ (46%),
  • Ελβετία (31%),
  • Καμπότζη (49%),
  • Νότια Αφρική (30%),
  • Ινδονησία (32%),
  • Βραζιλία (10%),
  • Σιγκαπούρη (10%).
  • Για τις εισαγωγές από την Ταϊβάν, οι δασμοί θα είναι ύψους 32%.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/460147/apo-tin-oyrsoyla-os-ti-meloni-sfodres-antidraseis-apo-tin-ee-ston-oikonomiko-polemo-poy-kiryxe-o-tramp/

Περί εξοπλισμών και «Θόλων»

Από
pcuser
-
1

Χωρίς την ευρεία κατασκευαστική εμπλοκή μας οποιαδήποτε λύση θα αποτελέσει ανακουφιστικό προσωρινό ημίμετρο καταδικασμένο να υπερκεραστεί

Ήταν αμέσως μετά τα γεγονότα των Ιμίων που το ελληνικό κράτος αντιλαμβανόμενο την αμυντική υστέρηση έναντι της Τουρκίας, ανέλαβε μια σημαντικότατη εξοπλιστική προσπάθεια. Η πολυδάπανη αυτή προσπάθεια, όχι αδίκως, συγκέντρωσε εκ των υστέρων σφοδρή κριτική ως αναποτελεσματική, ασυνεχής, αποσπασματική, υπερβολικά δαπανηρή, εμπλεκόμενη σε περιπτώσεις διαφθοράς και χωρίς να δημιουργεί μακροχρόνιες βιομηχανικές συνέργειες.

Επιπρόσθετα, πολιτικές αντιπαλότητες που ακολούθησαν οδήγησαν στην απαξίωση ή στη μη ολοκλήρωση ορισμένων προμηθειών με αποτέλεσμα την ατελή εξέλιξη της εξοπλιστικής προσπάθειας. Σε αυτό συνέτεινε και μια αδικαιολόγητη ευφορία περί «εξημερώσεως» της Τουρκίας και φημολογούμενης δρομολόγησης των διαδικασιών επίλυσης των διαφορών. Η δε οικονομική κρίση που ακολούθησε έθεσε την ταφόπλακα, όχι μόνο σε κάθε αμυντική αναβάθμιση ή προμήθεια, αλλά και στις λειτουργικές πιστώσεις των ενόπλων δυνάμεων. Στο χώρο του αντιπάλου μας έλαβαν χώρα ακριβώς οι αντίθετες ενέργειες με αποτέλεσμα την περαιτέρω ενδυνάμωση της ισχύος του στρατεύματος του και τη δημιουργία μιας ισχυράς αμυντικής βιομηχανίας που οδήγησε σε σημαντική απεξάρτηση από πηγές προμηθειών του εξωτερικού.

Παρά όμως τη αποσπασματική και μη ολοκληρωθείσα εξοπλιστική προσπάθεια είναι γεγονός ότι η σημερινή ισχύς των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων βασίζεται εν πολλοίς στις προμήθειες της εποχής εκείνης. Αν μάλιστα τα αγορασθέντα τότε οπλικά συστήματα, συνοδεύονταν από τις προβλεπόμενες συμβάσεις «εν συνεχεία υποστηρίξεως» (follow on support) η σημερινή εικόνα θα ήταν πολύ καλύτερη.

Σήμερα, έχοντας συνειδητοποιήσει τις συνεχώς αυξανόμενες επεκτατικές διαθέσεις της Άγκυρας έχουμε αποδυθεί σε μια νέα εξοπλιστική προσπάθεια και πάλι εκ μειονεκτικής θέσεως, υπό την πίεση του χρόνου και με σημαντικούς οικονομικούς περιορισμούς. Αναπόφευκτα εμφανίζεται το ερώτημα αν τα παθήματα της προηγούμενης περιόδου έχουν γίνει αντιληπτά και αν θα αποφευχθούν. Βέβαια η υστέρηση μας δημιουργεί πιεστικές ανάγκες κάλυψης κρισίμων τομέων με συνέπεια ο παράγων χρόνος να επηρεάζει τις επιλογές και τις διαδικασίες προμηθειών.

Ως παραμέτρους της κάθε εξοπλιστικής προσπάθειας θα μπορούσαμε επιγραμματικά να αναφέρουμε -χωρίς να αποτελεί σειρά αξιολογήσεως- τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του συστήματος (αποτελεσματικότητα-αναγκαιότητα-διασύνδεση κλπ), τους χρόνους παράδοσης, την υποστήριξη του σε συνάρτηση με την εμπλοκή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, τα κόστη προμήθειας- υποστήριξης- λειτουργίας και ενίοτε την προσδοκώμενη στήριξη μας εκ μέρους του προμηθευτή. Η ορθή επιλογή αποτελεί δύσκολο έργο καθώς δεν αρκεί η αντιπαράθεση των παραπάνω παραμέτρων των ανταγωνιστικών οπλικών συστημάτων αλλά απαιτείται και η συνεξέταση τους με το σύνολο των υλικών που έχουμε ή σχεδιάζουμε να παραλάβουμε, ώστε να συνεξεταστούν και τυχόν άλλες εναλλακτικές λύσεις.

Στις προμήθειες των αρχών της χιλιετίας, υπήρξε και μια αμφιλεγόμενη προσπάθεια διαμοιρασμού των προμηθειών ώστε να ικανοποιηθούν οι ισχυροί προμηθευτές που φυσικά εκπροσωπούσαν τις ισχυρές χώρες. Η «λογική» αυτή δεν στερείται επιχειρημάτων αλλά προσθέτει περαιτέρω δυσκολίες σ το ήδη δύσκολο έργο της αξιολόγησης και απόφασης. Αναμφίβολα, η κατάτμηση της προμήθειας ομοειδών υλικών επιφέρει δυσκολίες στην ένταξη τους, εκπαίδευση, υποστήριξη, τιμές ενώ απομακρύνει τις πιθανότητες συμπαραγωγής. Από πολιτική όμως άποψη είναι αναπόφευκτη για τα κράτη μεγέθους της Ελλάδος με την προϋπόθεση ότι η κατανομή θα γίνει με προεξέχων το κριτήριο της επιχειρησιακής καταλληλότητας των υπό παραγγελία συστημάτων και τη βαρύτητα τυχόν προσφερομένων εγγυήσεων.

Για παράδειγμα η «Συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Γαλλικής Δημοκρατίας για την εγκαθίδρυση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για τη συνεργασία στην Άμυνα και την Ασφάλεια» ενδεχομένως αποτέλεσε -και ορθώς- το ενισχυτικό «υλικό» της προμήθειας των αεροσκαφών Rafale και των φρεγατών Belharra. Αντίθετα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη χαμηλή αντισταθμιστική αξία της συμμετοχής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε δύο τόσο πολυδάπανα προγράμματα. Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό ότι κάθε προσπάθεια επιτάχυνσης των χρόνων παράδοσης επιφέρει ανάλογη (ή και δυσανάλογη) επιβάρυνση στις προαναφερθείσες λοιπές παραμέτρους.

Ίσως η σημερινή ανάπτυξη του επικαλούμενου «αντιαεροπορικού-antidrone θόλου» να αποτελεί το βέλτιστο παράδειγμα των πραγματικών και πολυσύνθετων διλημμάτων που αντιμετωπίζει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία σχετικά με τις επιλογές των κατάλληλων οπλικών συστημάτων (και φυσικά των κοινοπραξιών-χωρών προέλευσης τους).

Οι επιλογές σήμερα φαίνεται να εκτείνονται μεταξύ της European Sky Shield Initiative (ESSI), των αμερικανικών, των ισραηλινών και των γαλλικών συστημάτων (τα τελευταία κυρίως ένεκα της προμήθειας των φρεγατών FDI). Σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζονται συνεργασίες και συμπράξεις των κορυφαίων κατασκευαστικών εταιρειών ακόμη και σε διάφορα ανταγωνιστικά προγράμματα, ενώ ενίοτε πλευρίζουν και τις ίδιες ελληνικές εταιρείες ως υποκατασκευαστές.

Αναμφίβολα το Ο/Σ Patriot θα εξακολουθήσει να αποτελεί την ραχοκοκαλιά της αντιαεροπορικής μας ικανότητας με τις αναγκαίες αναβαθμίσεις συστημάτων και βλημάτων να κρίνονται απαραίτητες. Γενικά, καθώς μιλάμε για υποψήφια Ο/Σ υψηλών και εγγυημένων αποδόσεων εκτιμώ ότι η ευρύτητα του υποκατασκευαστικού έργου, οι επιτόπιες δυνατότητες υποστηρίξεως και το κόστος απόκτησης-χρήσης θα έχουν τον κύριο λόγο για την επιλογή.

Γεγονός είναι ότι τα ισραηλινά οπλικά συστήματα (προωθούνται από τις εταιρείες IAI και Rafael) φαίνονται ελκυστικά για τις επιχειρησιακές μας ανάγκες, αλλά και για τιμές και χρόνους παράδοσης (αν αληθεύουν τα σχετικά δημοσιεύματα). Επιπρόσθετα υφίσταται το δέλεαρ ενίσχυσης της Ελληνικο-Κυπριακής-Ισραηλινής αμυντικής συνεργασίας. Τα ισραηλινά προϊόντα αν μπορούσαν να συνδυαστούν και με υψηλά ποσοστά ελληνικού υποκατασκευαστικού έργου και συμπαραγωγές θα συγκέντρωναν σημαντικά πλεονεκτήματα. Σήμερα η ισραηλινή εταιρεία ΙΑΙ προσφέρει την οικογένεια του βλήματος Barak-Χ, σε 3 διαμορφώσεις (Barak-ER, Barak-LR, Barak-MR) για κάλυψη όλων των βεληνεκών και με μεγάλη ομοιοτυπία των συστημάτων ενώ από δημοσιεύματα φαίνεται ότι η ήδη η Κύπρος προχώρησε στην απόκτηση του Barak-MR.

Τα ισραηλινά συστήματα, λόγω και της μακροχρόνιας συνεργασίας με αμερικανικές εταιρείες είναι συμβατά με τα αμερικανικά Patriot (Raython), τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής αεράμυνας και μάλιστα φέρεται ότι υπάρχει και δυνατότητα χρήσης ορισμένων κοινών διαμορφώσεων (configurations) των βλημάτων (Κ/Β Stunner που χρησιμοποιείται και στο Ο/Σ David’s Sling της εταιρείας Rafael).

Βέβαια, η συμμετοχή μας στο European Sky Shield Initiative και όλες οι πρόσφατες ευρωπαϊκές προσπάθειες ενίσχυσης της κοινής άμυνας, θεωρητικά ωθούν τη χώρα στην ευρωπαϊκή αγορά. Επιλογή που συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες είναι το σύστημα IRIS-T SLM της εταιρείας Diehl Defence για τα μεσαία βεληνεκή. Βέβαια το βεληνεκές των 40 χλμ του IRIS-T SLM οριακά καλύπτει το βεληνεκές του πεπαλαιωμένου Ο/Σ Hawk. Το σύστημα, με αξιόλογες επιδόσεις στην Ουκρανία, βασίζεται στο επιτυχημένο βλήμα αέρος-αέρος IRIS-T με υπάρχουσα εμπλοκή και της ελληνικής βιομηχανίας (Intracom Defence -και όχι μόνο- που εξαγοράστηκε από την Ιsrael Aerospace Industries-IAI) στην κατασκευή του. Αν τελικά υλοποιηθεί η ευνοϊκή χρηματοπιστωτική πρόνοια υπέρ της προμήθειας ευρωπαϊκών συστημάτων συνοδευόμενη και από σημαντικό υποκατασκευαστικό έργο, η λύση αυτή αποκτά σημαντικές πιθανότητες επιλογής. Το σύστημα IRIS-T SLM είναι συμβατό με το Patriot καθώς και τα δύο περιγράφονται ως τα βασικά συστήματα για την κάλυψη των μεσαίων (medium range) και μεγάλων αντίστοιχα βεληνεκών (long range) στο πλαίσιο της ESSI.

Σήμερα, φαίνεται αρκετά πιθανόν να οδηγηθούμε σε ένα συνδυασμό συστημάτων Patriot, Barak-MR, IRIS-T SLM και κάποιου ισραηλινής κατασκευής συστήματος αντιμετώπισης drones. Σε θεωρητικό επίπεδο, όλα αυτά τα παραπάνω συστήματα, με μεγαλύτερη ή μικρότερη προσπάθεια, μπορούν να διασυνδεθούν ώστε να επιτευχθεί η πολυπόθητη ανάγκη ενός ενοποιημένου συστήματος που αναλόγως του είδους της κάθε απειλής θα επιλέγει τη βέλτιστη λύση. Βέβαια θα απαιτηθεί και η ανανέωση των radars και λοιπών αισθητήρων του Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου καθώς τα υπάρχοντα έχουν αρχίσει να δείχνουν σημάδια γήρανσης.

Ευελπιστούμε ότι οι σημερινές συνθήκες, οι εμπειρίες μας και η προμήθεια ικανών αριθμών συστημάτων (αναγκαστικά κλιμακούμενων σε βάθος χρόνου) θα επιτρέψουν την υψηλής αξίας εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Χωρίς την ευρεία κατασκευαστική εμπλοκή μας (επιθυμητή λύση η συμπαραγωγή), οποιαδήποτε λύση θα αποτελέσει ανακουφιστικό προσωρινό ημίμετρο καταδικασμένο να υπερκεραστεί, ποσοτικά και ποιοτικά, σύντομα από την χαμηλότερου κόστους και υψηλότερου ρυθμού απόκτησης οπλικών συστημάτων εγχώριας παραγωγής του αντιπάλου. Ο πόλεμος πάντα ήταν και θα είναι και οικονομικός.

photo: 05 Σεπτεμβρίου 2023, Schleswig-Holstein, Panker: Ένα εκτοξευτής του συστήματος αεράμυνας IRIS-T SLM της Diehl Defence στέκεται πάνω σε μια πλάκα κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Αεράμυνας στους στρατώνες Todendorf. Μέσα σε οκτώ μήνες κατασκευάστηκε το πιο σύγχρονο κέντρο εκπαίδευσης για την αεράμυνα μικρού και μεσαίου βεληνεκούς στην Ευρώπη. Η επέκταση της αεράμυνας θα συμπληρωθεί από το σύστημα IRIS-T SLM και την εισαγωγή του ισραηλινού πυραυλικού συστήματος αεράμυνας Arrow 3 από το 2024.

picture alliance via Getty Images

Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Αντιστράτηγος (εα) – Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο – Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)

https://www.huffingtonpost.gr/entry/peri-exoplismon-kai-tholon_gr_

Ευρωπαϊκή Ένωση Α λα Τούρκα

Από
pcuser
-
0

 

«Το ερώτημα, φεύ, δι ημάς τους Έλληνες είναι πόσο πρόβατα μας θεωρεί ο πολυχρονεμένος

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξανέστη με την καταδίκη της Μαρίν Λεπέν από γαλλικό δικαστήριο, πλην όμως έκανε το κουνέλι όταν ο «δημοκράτης» Ταγίπ Ερντογάν προφυλάκισε τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου. Το κουνέλι όμως έκανε και η κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος γαρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και στον μεν Ντόναλντ αρέσουν οι «μάτσο» απολυτάρχες. Όμως η κ. Λάιεν – που την άφησε να ξεροσταλιάζει μπροστά στην πολυθρόνα του ο Τούρκος νταής – είναι κατά το κοινώς λεγόμενο «φιλελέ» και απεχθάνεται τους δικτάτορες, με ή χωρίς δημοκρατική προβιά. Εκτός αν είναι καλοί πελάτες της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας, όπως μου επεσήμανε εξέχον στέλεχος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τότε πάει πάσο κι όχι μόνον…

Θέλει τον αγαπητό Ερντογάν – που διακαώς επιθυμεί να γίνει ο παγκόσμιος ηγέτης του πολιτικού Ισλάμ – αδελφοποιτό της χριστιανικής συμμαχίας των «προθύμων» που στήνουν οι Στάρμερ και Μακρόν. Δηλαδή να βάλει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Άλλωστε έχει αποδείξει ποσό ικανός είναι για τέτοιου είδους πονήματα. Ας θυμηθεί η κ. Λάιεν πως ο Τούρκος πρόεδρος έστησε την λεγόμενη «Συνομωσία Εργκενεγκόν» (βαριοπούλα στα ελληνικά) και τύλιξε σε μια κόλλα χαρτί τους Τούρκους στρατηγούς, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα έκαναν επίθεση στην …Ελλάδα. Χρησιμοποιώντας μυστικούς μάρτυρες, οι οποίοι απεδείχθη στο δικαστήριο ότι ήσαν τρόφιμοι των φυλακών. Όμως η δουλειά έγινε. Αθωώθηκαν οι στρατηγοί αλλά αποστρατεύθηκαν…

Το ίδιο θα γίνει και με τον Ιμάμογλου. Θα αθωωθεί κατόπιν εορτής, αλλά αντίπαλος του σουλτάνου δεν θα είναι. Όπως έκανε και με την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους. Κόμπασε για να κάνει σύμμαχο τον αρχηγό των γκρίζων λύκων Μπαχτσελί και κατόπιν είπε ότι υπεύθυνος ήταν ο κακός Γκιουλέν, μακαρίτης πλέον.

Το ερώτημα, φεύ, δι ημάς τους Έλληνες είναι πόσο πρόβατα μας θεωρεί ο πολυχρονεμένος. Και τι του απαντάμε, αν του απαντάμε. Με ένα πολιτικό σύστημα εν μέσω δημοσκοπικής παραζάλης και κορυφαία στο χορό του Ζαλόγγου την επι παντός επιστητού φωνασκούσα Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ίσως ο Αλλάχ μπορεί να μας σώσει, όταν αποφασίσει να αποσύρει τον επί της γης εκπρόσωπο του. Οποίος διαβλέπει άλλη διέξοδο ας τηλεφωνήσει στον νεότευκτο πρόεδρο της Δημοκρατίας.

https://www.huffingtonpost.gr/entry/eeropaike-enose-a-la-toerka_gr_

Τι είναι οι δασμοί του Τραμπ: Όλες οι απαντήσεις

Από
pcuser
-
0

 

Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστηρίζει ότι θα επιτρέψουν στις ΗΠΑ να «ανθίσουν» οικονομικά

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε μια μεγάλη σειρά δασμών την Τετάρτη, υποστηρίζοντας ότι θα επιτρέψουν στις ΗΠΑ να ανθίσουν οικονομικά. Οι νέοι αυτοί φόροι στις εισαγωγές, που επέβαλε μέσω εκτελεστικού διατάγματος, αναμένεται να φέρουν «σεισμούς» στην παγκόσμια οικονομία, μα ο Τραμπ θεωρεί πως είναι απαραίτητοι για την αντιμετώπιση ανισορροπιών στο εμπόριο και την προστασία αμερικανικών θέσεων εργασίας.

Ακολουθούν τα βασικά στοιχεία του σχεδίου του Τραμπ.

Τι είναι οι δασμοί του Τραμπ

Ανακοινώνοντας τους αποκαλούμενους ανταποδοτικούς δασμούς, ο Τραμπ εκπληρώνει μια προεκλογική υπόσχεση αύξησης των αμερικανικών φόρων στις εισαγωγές ξένων αγαθών για να μειωθεί το χάσμα με τους δασμούς που ο Λευκός Οίκος λέει πως άλλες χώρες επιβάλλουν άδικα στα αμερικανικά προϊόντα. Οι δασμοί αυτοί θα πλήξουν ξένες χώρες και οντότητες που πωλούν περισσότερα αγαθά στις ΗΠΑ από αυτά που αγοράζουν από αυτές.

Τι επιδιώκει

Όπως προαναφέρθηκε, ο Τραμπ θεωρεί πως είναι απαραίτητοι για την αντιμετώπιση ανισορροπιών στο εμπόριο και την προστασία/ επιστροφή αμερικανικών θέσεων εργασίας. Αρκετοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι πρόκειται για έναν φόρο στους εισαγωγείς ο οποίος συνήθως μετακυλίεται στους καταναλωτές. Ωστόσο, από την άλλη, οι δασμοί θα μπορούσαν να φέρουν άλλες χώρες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να χαμηλώσουν τους δικούς τους φόρους στις εισαγωγές.

Βάση δασμών 10%

Πριν την ομιλία του Τραμπ αξιωματούχος του Λευκού Οίκου είπε σε δημοσιογράφους ότι ο πρόεδρος θα ανακοίνωνε έναν δασμό «βάσης» (baseline) σε όλες τις εισαγωγές στις ΗΠΑ, Η βάση αυτή είναι στο 10%. Οι εταιρείες που φέρνουν στις ΗΠΑ τα ξένα αγαθά θα πρέπει να πληρώνουν τον φόρο στην κυβέρνηση και αυτό θεωρείται ότι θα μετακυλιστεί στους καταναλωτές. Κάποιες χώρες θα έχουν μόνο αυτό το 10%. Μεταξύ αυτών είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σιγκαπούρη, η Αυστραλία, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Επιπλέον δασμοί για όσους «αδικούν» τις ΗΠΑ περισσότερο

Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου είπαν ότι θα επιβάλλονταν συγκεκριμένοι ανταποδοτικοί δασμοί σε κάποιες από τις χώρες που «αδικούσαν» τις ΗΠΑ περισσότερο. Κατά τους αξιωματούχους του Τραμπ αυτές έχουν υψηλότερους δασμούς στα αμερικανικά αγαθά και εμπόδια «μη δασμών» (non tariff) στο αμερικανικό εμπόριο- ή ενεργούν με άλλους τρόπους που θεωρείται ότι υπονομεύουν τους αμερικανικούς οικονομικούς στόχους. Μεταξύ αυτών είναι η ΕΕ, η Κίνα, το Βιετνάμ, η Ταϊλάνδη, η Ιαπωνία, η Καμπότζη, η Νότια Αφρική και η Ταϊβάν.

Εξαιρέσεις

Σημειώνεται πως στη λίστα των δασμών δεν περιλαμβανόταν η Ρωσία, ενώ η Ουκρανία δέχτηκε 10%. Επίσης, η «βάση» του 10% δεν ισχύει για τον Καναδά και το Μεξικό, που έχουν στοχευθεί ήδη κατά την προεδρία Τραμπ. Ο Λευκός Οίκος λέει πως θα αντιμετωπίσει τις χώρες με ένα πλαίσιο που έχει συμπεριληφθεί σε προηγούμενα εκτελεστικά διατάγματα για δασμούς στις δύο χώρες στο πλαίσιο των προσπαθειών αντιμετώπισης της εισόδου φαιντανύλης στις ΗΠΑ και θεμάτων στα σύνορα. Ο Τραμπ είχε θέσει τους δασμούς στο 25% για τα αγαθά από αυτές τις χώρες, πριν ανακοινώσει κάποιες εξαιρέσεις και καθυστερήσεις.

Εισαγωγές αυτοκινήτων

Επιπλέον ο Αμερικανός πρόεδρος επιβεβαίωσε την επιβολή ενός νέου δασμού 25% σε όλα τα αυτοκίνητα ξένης παραγωγής. Ο δασμός αυτός τέθηκε σε ισχύ άμεσα (μεσάνυχτα τοπική ώρα).

Πού πάνε τα χρήματα από τους δασμούς

Οι δασμοί- φόροι στις εισαγωγές- συλλέγονται από τη υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας Συνόρων των ΗΠΑ όταν τα ξένα αγαθά περνούν τα σύνορα. Τα χρήματα (περίπου 80 δισ. δολάρια πέρυσι) πάνε στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών και βοηθούν στην κάλυψη των εξόδων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το Κογκρέσο έχει τη δικαιοδοσία να λέει πώς θα ξοδεύονται αυτά τα χρήματα. Ο Τραμπ, έχοντας σε μεγάλο βαθμό τη στήριξη των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, θέλει να χρησιμοποιήσει τα αυξημένα έσοδα από τους δασμούς για να χρηματοδοτήσει περικοπές φόρων που, σύμφωνα με αναλυτές, θα ευνοήσουν πολύ τους πλούσιους- ειδικότερα επιδιώκεται η συνέχιση περικοπών φόρων που έγιναν κατά την πρώτη θητεία Τραμπ και αναμένεται να λάβουν τέλος στα τέλη του 2025. Το Tax Foundation, think tank στην Ουάσινγκτον, έχει πει ότι η συνέχισή τους θα μειώσει τα ομοσπονδιακά έσοδα κατά 4,5 τρισ. δολάρια από το 2025 ως το 2034. Ο Τραμπ θέλει υψηλότερους δασμούς για να αντισταθμίσει τα μικρότερα έσοδα από τους φόρους. Το Tax Policy Center, ένα άλλο think tank, έχει πει πως η παράταση των περικοπών φόρων του 2017 θα ανακουφίσει τους Αμερικανούς σε όλα τα επίπεδα εισοδημάτων, μα «τα νοικοκυριά υψηλότερων εισοδημάτων θα έχουν μεγαλύτερο όφελος».

Πόσο γρήγορα θα αυξηθούν οι τιμές λόγω δασμών

Εξαρτάται από το πώς θα αντιδράσουν οι επιχειρήσεις στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό, μα οι καταναλωτές θα μπορούσαν να δουν τις τιμές να αυξάνονται μέσα σε έναν ή δύο μήνες. Για κάποια προϊόντα, όπως αυτά από το Μεξικό, θα μπορούσαν να αυξηθούν πολύ ταχύτερα. Κάποιες επιχειρήσεις/ εισαγωγείς ίσως απορροφήσουν μέρος του κόστους, ωστόσο για πολλές επιχειρήσεις οι δασμοί θα είναι υπερβολικά υψηλοί για να το κάνουν (όπως πχ σε περιπτώσεις σαν το 20% στις εισαγωγές από την ΕΕ). Άλλες επιχειρήσεις ίσως τους χρησιμοποιήσουν ως πρόσχημα για να ανεβάσουν τιμές- όταν ο Τραμπ επέβαλε φόρους στα πλυντήρια το 2018, μελέτες αργότερα έδειξαν πως στη λιανική αυξήθηκαν οι τιμές και στα στεγνωτήρια, αν και δεν υπήρχαν νέοι φόροι σε αυτά. Το πώς θα αντιδράσουν οι καταναλωτές είναι ερώτημα: Κάποιοι οικονομολόγοι θεωρούν ότι πλέον είναι πιο συνηθισμένοι στις αυξήσεις τιμών σε σχέση με πριν την πανδημία, ωστόσο υπάρχουν ενδείξεις ότι αντιμέτωποι με την αύξηση του κόστους ζωής απλώς θα μειώσουν τις αγορές τους.

Τι δασμούς χρεώνουν στις ΗΠΑ άλλες χώρες

Οι αμερικανικοί δασμοί, ωστόσο, σε γενικές γραμμές είναι χαμηλότεροι από αυτούς που χρεώνουν άλλες χώρες: Ο μέσος δασμός των ΗΠΑ, ρυθμισμένος έτσι ώστε να αντιπροσωπεύει αγαθά εμπορίου, είναι 2,2%, ενώ της ΕΕ είναι 2,7%, της Κίνας 3% και της Ινδίας 12%, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Άλλες χώρες επίσης τείνουν να κάνουν περισσότερα από τις ΗΠΑ για να προστατέψουν τους αγρότες τους μέσω δασμών: Ο αμερικανός τροποποιημένος δασμός για τα αγροτικά προϊόντα, για παράδειγμα, είναι 4%, ενώ της ΕΕ είναι 8.4%, της Ιαπωνίας 12,6%, της Κίνας 13,1% και της Ινδίας 65% (ωστόσο οι αριθμοί του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου δεν λαμβάνουν υπόψιν το μπαράζ φόρων/ δασμών από τον Τραμπ μεταξύ χωρών με τις δικές τους συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου, όπως η US-Mexico-Canada Agreement, που επιτρέπει σε πολλά αγαθά να περνούν αφορολόγητα τα σύνορα της Βόρειας Αμερικής).

Η κυβέρνηση Τραμπ, πάντως, έκανε τους δικούς της υπολογισμούς και κατέληξε σε μεγαλύτερους αριθμούς για τους δασμούς: Για παράδειγμα ο Λευκός Οίκος είπε την Τετάρτη ότι οι πρακτικοί δασμοί της ΕΕ στις εισαγωγές από τις ΗΠΑ αντιστοιχούν σε 39% και της Κίνας 67%. Προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις είχαν συμφωνήσει στους δασμούς που ο Τραμπ χαρακτηρίζει άδικους: Ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς διαπραγμάτευσης το 1986-1994 (Uruguay Round) που κατέληξε σε ένα εμπορικό σύμφωνο μεταξύ 123 χωρών, το οποίο αποτέλεσε τη βάση του συστήματος παγκοσμίου εμπορίου για περίπου τέσσερις δεκαετίες.

Με πληροφορίες από Associated Press, BBC

https://www.huffingtonpost.gr/entry/ti-einai-oi-dasmoi-toe-tramp-oles-oi-apanteseis_gr_

Απο ποιόν κινδυνεύουμε;

Από
anixneuseis
-
20

 

Του Παντελή Σαββίδη

Η αναταραχή στην Τουρκία διχάζει τους Έλληνες. Ορισμένοι βλέπουν με ικανοποίηση μια εσωτερική σύγκρουση ευελπιστώντας, με μια μεταφυσική διάθεση, σε ένα απροσδιόριστο θετικό αποτέλεσμα και άλλοι ανησυχούν μήπως η εσωτερική κρίση εξαχθεί με προκλητικές ενέργειες σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.

Το πεδίο είναι ρευστό και οτιδήποτε προκλητικό εκδηλωθεί δεν υπάρχουν δυνάμεις να παρέμβουν με αποφασιστικότητα προς την Άγκυρα. Ό,τι κάνει η Ελλάδα θα το κάνει μόνη της.

Η Ευρώπη δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και οι ΗΠΑ αδιαφορούν παντελώς. Ίσως δεν ενδιαφέρονται καν για το ΝΑΤΟ αν και ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν πως δεν θα το εγκαταλείψουν. Τίποτε δεν είναι σίγουρο όπως απέδειξε και η διαρροή μιας απόρρητης συνομιλίας της αμερικανικής ηγεσίας. Η απαξία της προς την Ευρώπη είναι αδιανόητα εντυπωσιακή.

Η ευρωπαϊκή φοβική στάση απέναντι στην τουρκική ηγεσία και η αμερικανική ενθάρρυνση στον Ερντογάν οδηγούν στην εκτίμηση ότι ο τούρκος πρόεδρος θα ελέγξει τις εξελίξεις. Έχει αναπτυχθεί, όμως, μια ασυνήθιστη δυναμική στην τουρκική κοινωνία, έχει αλλάξει η σύνθεσή της τα είκοσι χρόνια διακυβέρνησης του Ερντογάν που οποιαδήποτε βεβαιότητα είναι επισφαλής. Ούτε και τα ανοικτά μέτωπα που έχει η Άγκυρα είναι ευκόλως διαχειρήσιμα.

Η Ευρώπη θεωρεί την Ρωσία ως εχθρό και επιδιώκει να διαμορφώσει την νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της με βάση αυτήν την υποτιθέμενη απειλή αλλά στον προηγούμενο αιώνα ήταν ευρωπαϊκές δυνάμεις που επιτέθηκαν κατά της Ρωσίας στην πρώτη περίπτωση και της Σοβιετικής Ένωσης στην δεύτερη και έφεραν τον κόκκινο στρατό στο κέντρο του Βερολίνου.

Αυτά θα είχε υπόψη του ο Ρούσβελτ όταν προς το τέλος του Β’ΠΠ ο νέος στόχος του έγινε η περιθωριοποίηση της Ευρώπης, την οποία εκλάμβανε ως τον κυριότερο παράγοντα αποσταθεροποίησης του, τότε, κόσμου.

Ο όρος Ψυχρός Πόλεμος, του οποίου οι ρίζες εντοπίζονται βαθιά στη διαμάχη μεταξύ της μεσαιωνικής χριστιανοσύνης και του ισλάμ, επινοήθηκε εκ νέου από τον Ουώλτερ Λίπμαν λίγο μετά το τέλος του Β! Π.Π. και χρησιμοποιήθηκε ευρέως για να καλύψει ιδεολογικά τον καθοδηγούμενο από τις ΗΠΑ νέο διεθνισμό.  Η φιλελεύθερη δημοκρατία και το alter ego της, ο κομμουνισμός, κινητοποίησαν τεράστιους μηχανισμούς καταπίεσης και ηγεμόνευσης που άγγιξαν όλες τις πτυχές της κοινωνίας και διαμόρφωσαν τον πολιτικό λόγο για δεκαετίες.

ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση διαμόρφωσαν τις σταθερές, ερήμην της Ευρώπης, ενός κόσμου που διατηρήθηκε ως το 1990.

Η μεταβατική περίοδος από το 1990 ως τον σύγχρονο πόλεμο στην Ουκρανία λήγει με την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα να διαμορφώνουν, και πάλι ερήμην της Ευρώπης, τις νέες σταθερές. Την περιφρόνηση που δείχνει σήμερα ο Τράμπ προς την Ευρώπη την εκδήλωσε η αμερικανική ηγεσία και μετά την λήξη του Β’ΠΠ. Δεν πρωτοτυπεί ο Τράμπ. Είναι μια συνήθης πρακτική ισχυρών δυνάμεων  που μικρές και κατακερματισμένες χώρες, όπως οι ευρωπαϊκές δεν τις λαμβάνουν υπόψη.

Το ευρωπαϊκό ενοποιητικό εγχείρημα δεν προχώρησε όσο υπήρχε χρόνος και σήμερα η Ευρώπη, ενωμένη τυπικά αλλά κατακερματισμένη ουσιαστικά, αναζητά σανίδα σωτηρίας σε μια χώρα, την Τουρκία, απέναντι στην οποία ετεροπροσδιορίσθηκε αρκετές φορές στην μακρά ιστορία της.

Οποιαδήποτε προσπάθεια διαμόρφωσης ευρωπαϊκής συνείδησης στάθηκε αδύνατη ως προς τον αυτοπροσδιορισμός της. Δεν βρέθηκε, δηλαδή, κοινός τόπος του τι είναι Ευρώπη. Άλλοτε η αναφορά γινόταν ως προς τον χριστιανισμό, άλλοτε ως προς την Δύση. Πάντοτε, όμως, και αυτό ήταν ευκολότερο, η Ευρώπη ετεροπροσδιοριζόταν. Και σίγουρα ετεροπροσδιορίσθηκε ως προς το ισλάμ και την Τουρκία συγκεκριμένα.

Αυτά, όμως, ιστορικά. Σήμερα δεν είναι σίγουρο ότι οι δυνάμεις που την καθοδηγούν αποδέχονται έναν τέτοιο ετεροπροσδιορισμό. Για αυτοπροσδιορισμό ας μην γίνεται λόγος.

Ενώ η Αμερική μπορεί να ανιχνευθεί ως τρόπος ζωής, η Ευρώπη δεν μπορεί.

Για τον Τζώρτζ Στάϊνερ  η ευρωπαϊκή ταυτότητα θα μπορούσε να διακριθεί μέσα από  το θεσμό των café. Προσδιορίζουν έναν ιστορικό χώρο που εκτείνεται περίπου από τη δυτική Πορτογαλία ως τη νοητή γραμμή που ενώνει την Αγία Πετρούπολη με το Κίεβο και την Οδησσό αλλά που σίγουρα αποκλείει τη Μόσχα.

Τα καφέ συνιστούν τόπους για κρυφές συναντήσεις και συνομωσίες, για διανοητικές συζητήσεις αλλά και για κουτσομπολιά

Ο θεσμός των café, όμως, είναι αραβικός και εντοπίζεται σε όλες τις πόλεις της βόρειας Αφρικής, από την Ταγγέρη ως την Αλεξάνδρεια και μπορεί όντως να είναι άγνωστος στη Μόσχα, όμως είναι απών και από την καθημερινή κουλτούρα των Βρετανικών Νήσων.

Για τον Χάιντεγκερ η ευρωπαϊκή κουλτούρα εντοπίζεται στη φιλοσοφική παράδοση της μεταφυσικής σκέψης που εγκαινίασε ο Πλάτων.

Είτε η μια, είτε η άλλη Ευρώπη δεν έχει διαμορφώσει μια συλλογική ταυτότητα και σήμερα, κινδυνεύει να απωλέσει και τα λίγα χαρακτηριστικά στοιχεία που την διέκριναν.

Η σιωπή της είναι εκκωφαντική σε ό,τι αφορά την καταπάτηση των ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων στην Τουρκία, στην απουσία κράτους δικαίου, ακόμη και μεταξύ μελών της, στα εγκλήματα που διαπράττονται αυτήν την στιγμή στη Συρία.

Ο βρετανός πρωθυπουργός Κίρ Στάρμερ την ωθεί σε έναν πόλεμο στην Ουκρανία ώστε μετά την λήξη του να καθίσει για την διανομή και η χώρα του που αυτήν την στιγμή είναι απούσα από οτιδήποτε σοβαρό μπορεί να επηρεάσει την ήπειρο. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν αναζητώντας, επίσης, παλαιά μεγαλεία, θέλει να την υπαγάγει υπό την πυρηνική του ομπρέλα, με το αζημίωτο βέβαια, ο Γερμανός Καγκελάριος αναζητά νέα μεγαλεία στην αναβίωση του γερμανικού μιλιταρισμού ο οποίος τον 20ο αιώνα οδήγησε την ήπειρο σε δύο αιματηρούς πολέμους.

Σε αυτήν τους την στόχευση θεωρούν εχθρό την Ρωσία και φιλική δύναμη, με την οποία μπορούν να συνεργαστούν, την Τουρκία!

Θα είναι μια τραγική εξέλιξη μιας Ευρώπης που δεν γνωρίζει από που να πιαστεί και μεταλλάσσει τα χαρακτηριστικά της.

Αυτή η Ευρώπη των φοβικών και ιδεοληπτικών ηγεσιών της θα είναι επικίνδυνη, πρωτίστως, για τους λαούς της.

Είναι η Ευρώπη που συνιστά στους πολίτες της να έχουν προμήθειες επιβίωσης για 72 ώρες επειδή οι πυλώνες της ΕΕ της ειρήνης και της σταθερότητας δεν είναι πλέον εγγυημένοι.

Το ευρωπαϊκό  πείραμα αν δεν απέτυχε, δεν πάει καλά.

Πηγή: Εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” 29.03.25

 

 

 

 

Η κατάρρευση του φιλελευθερισμού

Από
anixneuseis
-
0

JOSHUA SPERBER

Πηγή φωτογραφίας: Φωτογραφία του Υπουργείου Εξωτερικών από τον Sgt. Marianique Santos – Public Domain

Παρακολούθησα το μάθημα του Rashid Khalidi, «Ιστορία της Σύγχρονης Μέσης Ανατολής», πριν από είκοσι χρόνια και ακόμη το σκέφτομαι. Ανάμεσα σε έναν ωκεανό λαμπρών και κορυφαίων ακαδημαϊκών στο Columbia, ο Khalidi ξεχώριζε για τη διαύγεια και τη γοητεία των διαλέξεών του. Όμως, πέρα από το ταλέντο του ως διδάσκοντα, εκείνο που προκαλούσε εντύπωση ήταν η μετριοπάθεια, η νηφαλιότητα, και κατά στιγμές ακόμη και η φαινομενική του επιφυλακτικότητα. Ο ίδιος και τα υπόλοιπα μέλη του τμήματος MEALAC του Columbia δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την καρικατούρα που προβάλλει η Δεξιά για αυτούς. Στον βαθμό που η διδασκαλία τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αμφιλεγόμενη», αυτό δεν οφειλόταν σε κάποια ιδεολογική προκατάληψη ή ρητορική, πόσο μάλλον στην κακόβουλη και συκοφαντική κατηγορία του αντισημιτισμού, αλλά στο γεγονός ότι κατέγραφαν με ακρίβεια μια ιστορική πραγματικότητα που είχε διαμορφωθεί από μαζικές και συνεχιζόμενες θηριωδίες των κυρίαρχων δυνάμεων.

Αυτό κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή τη δημόσια καταγγελία του Khalidi σχετικά με την υποταγή του Columbia στις πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ, που στόχευαν τους φοιτητές, τους εργαζόμενους και την ίδια την ακαδημαϊκή ελευθερία και την ελευθερία του λόγου. Το Columbia, γράφει ο Khalidi, είναι η Βισύ του Χάντσον, [σημείωση σύνταξης:Το Πανεπιστήμιο Columbia (ή γενικότερα οι φιλελεύθεροι θεσμοί της Νέας Υόρκης/ΗΠΑ) κατηγορούνται ότι φέρονται σαν μια Βισύ-τύπου κυβέρνηση — δηλαδή, συνεργάζονται ή υποκύπτουν σε αυταρχικές πιέσεις, εδώ συγκεκριμένα αναφερόμενες στην κυβέρνηση Τραμπ και τις επιθέσεις της στην ακαδημαϊκή ελευθερία, στην ελευθερία λόγου και στους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων] ένας συνεργάτης συμβιβασμένος μέχρι το κόκαλο, ένα πανεπιστήμιο μόνο κατ’ όνομα. Αν και προφανώς η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της καταιγιστικής αυταρχικής οπισθοδρόμησης, αξίζει να θυμόμαστε ότι οι επιθέσεις στο τμήμα και σε όσους ασκούν κριτική στο Ισραήλ είχαν πάντοτε διακομματικό χαρακτήρα. Και είναι αυτή η αμοιβαία συνενοχή του δικομματισμού, που αποκαλύπτει το κενό πίσω από την κραυγαλέα αλλά επιφανειακή «Αντίσταση» απέναντι στον Τραμπ, που αποδυναμώνει σήμερα τη δυνατότητα των φιλελεύθερων θεσμών να του ασκήσουν ουσιαστική κριτική.

Η φύση αυτής της διστακτικής στάσης των Δημοκρατικών αποκαλύπτεται ξεκάθαρα μέσα από την τρέχουσα αναστάτωση σχετικά με τη διαχείριση από την κυβέρνηση Τραμπ των διαβαθμισμένων επικοινωνιών πριν από την επίθεση στην Υεμένη. Οι Δημοκρατικοί και τα φιλικά προς αυτούς ΜΜΕ δεν μπορούν να θέσουν το ζήτημα στον πυρήνα του: τον βομβαρδισμό μιας ξένης χώρας και τη δολοφονία αθώων. Άλλωστε, ήταν οι Δημοκρατικοί υπό τον Μπαράκ Ομπάμα που διευκόλυναν τον πόλεμο στην Υεμένη τόσο άμεσα όσο και μέσω του σαουδαραβικού τους εντολοδόχου. Ομοίως, οι Δημοκρατικοί δεν μπορούν με πειστικότητα να καταγγείλουν ότι η επίθεση δεν πέρασε από τα «προβλεπόμενα θεσμικά κανάλια» ή ότι δεν έλαβε έγκριση από το Κογκρέσο, καθώς ήταν ο Ομπάμα που υπονόμευσε το ίδιο το Ψήφισμα για τις Πολεμικές Αρμοδιότητες, υπερασπιζόμενος την απόφασή του να μην ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για την επίθεσή του στη Λιβύη, ισχυριζόμενος πως δεν επρόκειτο στην πραγματικότητα για «πόλεμο» — μια ρητορική ακροβασία, πολύ πιο περιφρονητική και φονική, ακόμη κι από τη διαβόητη φράση του Μπιλ Κλίντον περί του «τι σημαίνει η λέξη ‘είναι’». Και φυσικά, ο Μπάιντεν, παρά τις κενές υποσχέσεις του, συνέχισε την επίθεση στην Υεμένη. Κατά συνέπεια, το μόνο που μπορούν να κάνουν οι Δημοκρατικοί είναι να επιχειρήσουν να στρέψουν την κριτική προς τον Τραμπ ως προς το πόσο «αναξιόπιστα» διαχειρίζεται την αμερικανική αυτοκρατορία — δηλαδή το παλιό σενάριο τύπου John Kerry, «παρών στην υπηρεσία», πιο πατριώτης από σένα, όσο γελοία αυτάρεσκο κι αν ακούγεται, τόσο αναποτελεσματικό είναι.

Οι δηλώσεις φρίκης και αγανάκτησης των φιλελεύθερων δεν είναι εντελώς ανειλικρινείς – πώς θα μπορούσαν να είναι, δεδομένης της απόλυτης αλλοφροσύνης και της σχεδόν σουρεαλιστικής αλαζονείας της κυβέρνησης Τραμπ και της καταιγίδας τεμπέλικης ανοησίας που την συνοδεύει; Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει μια ανεξίτηλη νότα υπερβολής στην οργή τους, σαν έναν άντρα που ουρλιάζει στη γυναίκα του επειδή άφησε το ρύζι έξω, ενώ στην πραγματικότητα δεν μπορεί να εκφράσει τον πραγματικό του θυμό: ότι εκείνη κοιμάται με τον συνάδελφό της, επειδή ο ίδιος κοιμάται με τη φίλη της.

Οι Δημοκρατικοί, το Columbia και γενικότερα όλοι οι φιλελεύθεροι θεσμοί είναι συμμέτοχοι σε αυτό το θέατρο, και –αυτονόητο σχεδόν– δεν πρόκειται να έρθουν να μας σώσουν. Είμαστε μόνοι μας απέναντι σε ένα αποφασισμένο αυταρχικό κίνημα, που, παρά τις αδυναμίες του, είναι πρόθυμο να φτάσει όσο μακριά μπορεί στην καταστροφή της ανθρώπινης ασφάλειας, της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας.

Αυτό δεν είναι καθόλου κάλεσμα σε υποταγή ή σιωπή. Αντίθετα, το να χαμηλώσουμε το κεφάλι θα ήταν πολιτική και ψυχολογική αυτοκτονία — ένα σημείο που εκφράστηκε με εντυπωσιακή ευγλωττία από τον Bruno Bettelheim στο δοκίμιό του στο Harper’s Magazine το 1960, με τίτλο «Το αγνοημένο μάθημα της Άννας Φρανκ». Το δοκίμιο υπήρξε αμφιλεγόμενο, καθώς η Άννα Φρανκ είχε ήδη καταστεί σύμβολο της ηθικής του πολέμου, και η φαινομενική κριτική απέναντι στις επιλογές της οικογένειάς της θεωρήθηκε σκληρή, αν όχι ιερόσυλη. Όμως, στοχεύοντας στη «γενικευμένη αποθέωση του τρόπου με τον οποίο αντιμετώπισαν –ή, καλύτερα, δεν αντιμετώπισαν– την κατάσταση», ο Bettelheim εντόπισε μια βαθιά ειρωνεία: εκείνοι που, όπως η οικογένεια Φρανκ, πίστευαν πως έκαναν το ασφαλές βήμα κρυπτόμενοι για να περιμένουν να περάσει ο εφιάλτης, ήταν στην πραγματικότητα πιο πιθανό να εντοπιστούν και να συλληφθούν. Ιδιαίτερη σημασία για τον Bettelheim είχαν οι ψυχολογικές συνέπειες των επιλογών των επιζώντων κατά τον πόλεμο. Περιγράφοντας την εμπειρία ανθρώπων που παρέλυσαν από τις φρικαλεότητες του πολέμου, ο Bettelheim γράφει:

Καθώς η απελπισία τους μεγάλωνε, προσκολλούνταν όλο και πιο αποφασιστικά στις παλιές τους συνήθειες και στους ανθρώπους τους, αδυνατώντας να σκεφτούν την εγκατάλειψη των αποκτημάτων που είχαν κερδίσει με μόχθο σε μια ολόκληρη ζωή. Όσο περισσότερο περιοριζόταν η ελευθερία τους να δράσουν και όσο περισσότερο οι λίγες επιτρεπόμενες πράξεις τους υπάγονταν σε παράλογες και εξευτελιστικές ναζιστικές ρυθμίσεις, τόσο περισσότερο αδυνατούσαν να σκεφτούν αυτόνομες ενέργειες. Η ζωτική τους ενέργεια εξαντλούνταν, διαβρωμένη από την αυξανόμενη αγωνία τους. Όσο λιγότερη δύναμη έβρισκαν μέσα τους, τόσο περισσότερο κρατιούνταν απεγνωσμένα από τα λίγα που είχαν απομείνει από όσα τους προσέφεραν κάποτε αίσθηση ασφάλειας – τα οικεία περιβάλλοντά τους, τον καθημερινό τρόπο ζωής τους, τις ιδιοκτησίες τους. Όλα αυτά τους έδιναν την ψευδαίσθηση μιας συνέχειας, αποτελούσαν συμβολικά στηρίγματα στα οποία μπορούσαν να ακουμπήσουν. Μόνο που εκείνα τα σύμβολα της ασφάλειας είχαν πλέον μετατραπεί σε κίνδυνο για τη ζωή, καθώς λειτουργούσαν ως προσχήματα για να αποφύγουν την αλλαγή. Σε κάθε του επίσκεψη, ο νεαρός άνδρας έβρισκε τους συγγενείς του όλο και πιο ανήμπορους, λιγότερο διατεθειμένους ή ικανούς να ακούσουν τις συμβουλές του, όλο και πιο «παγωμένους» μέσα στην αδράνεια — και, έτσι, όλο και πιο κοντά στον δρόμο που οδηγούσε στα κρεματόρια, όπου τελικά όλοι τους πέθαναν.

Το δίδαγμα που άντλησε ο κόσμος από την ιστορία της Άννας Φρανκ — «η εξύμνηση της ικανότητας να αποσύρεται κανείς σε έναν εξαιρετικά προσωπικό, ήπιο, ευαίσθητο κόσμο» — υπήρξε τόσο βολικό όσο και εσφαλμένο. Ήταν μια επιλογή άρνησης, μια απόρριψη της ανάγκης να αντιμετωπιστεί κατά πρόσωπο ένα σύστημα που, ακόμη και με την παραμικρή αφορμή, μπορεί να μετατραπεί σε καταστροφικά καταπιεστικό. Αντιθέτως, εκείνοι που διάλεξαν να αγωνιστούν βάσει αρχών, που ρίσκαραν εκθέτοντας τους εαυτούς τους, ή που άντεξαν τις θυσίες της διαφυγής – επιλογές που τότε φάνταζαν πολύ πιο επικίνδυνες – ήταν στην πραγματικότητα αυτοί που είχαν περισσότερες πιθανότητες όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να διατηρήσουν την ψυχική τους ακεραιότητα.

*Ο Joshua Sperber διδάσκει πολιτικές επιστήμες και ιστορία. Είναι συγγραφέας του Consumer Management in the Internet Age. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο [email protected]

counterpunch.org

Δ. Κωνσταντακόπουλος: οι όλο και πιο καταστροφικές, επικίνδυνες και επαληθεύσιμες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής

Από
anixneuseis
-
1

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
31 Μαρτίου 2025

Η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Μετεωρολογίας (WMO) για το 2024, το θερμότερο έτος από τότε που αρχίσαμε να μετράμε τη θερμοκρασία της Γης, συγκλονίζει με την περιγραφή των πολυάριθμων, χωρίς προηγούμενο καυσώνων, πλημμυρών και καταιγίδων που έπληξαν τον πλανήτη, σκοτώνοντας ανθρώπους, γκρεμίζοντας κτίρια και καταστρέφοντας σοδειές. Περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι μετακινήθηκαν και έμειναν άστεγοι εξαιτίας αυτών των φαινομένων, ο υψηλότερος αριθμός από τότε που άρχισαν να γίνονται τέτοιες στατιστικές.

Η έκθεση του WMO αναφέρει 151 ακραία καιρικά φαινόμενα που σημειώθηκαν το 2024 και που χαρακτηρίζονται «χωρίς προηγούμενο». Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει φαινόμενα που είναι χειρότερα από οτιδήποτε έχει συμβεί στις ίδιες περιοχές στο παρελθόν.

Καύσωνες στην Ιαπωνία προκάλεσαν θερμοπληξία σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Στο Carnarvon της Δυτικής Αυστραλίας η θερμοκρασία έφτασε τους 49,.9 βαθμούς Κελσίου, στην πόλη Tabas του Ιράν τους 49,7 και στο Μαλί, σε καύσωνα που έπληξε ολόκληρη τη χώρα, τους 48,5 βαθμούς.

Σημειώθηκαν ρεκόρ βροχοπτώσεων στην Ιταλία που προκάλεσαν πλημμύρες, κατολισθήσεις και διακοπές ηλεκτρικού. Χείμαρροι κατέστρεψαν χιλιάδες σπίτια στη Σενεγάλη και απότομες μεγάλες πλημμύρες στο Πακιστάν και τη Βραζιλία κατέστρεψαν μεγάλες σοδειές.

Το 2024 προκλήθηκε επίσης ένας αριθμός ρεκόρ από πολύ ισχυρές καταιγίδες, όπως στις Φιλιππίνες που επλήγησαν από έξι διαδοχικούς τυφώνες σε διάστημα ενός μηνός. O τυφώνας Ελένη ήταν ο ισχυρότερος που έπληξε ποτέ την περιοχή Big Bend της Φλόριδα στις ΗΠΑ, ενώ 3,6 εκατομμύρια άνθρωποι επλήγησαν από τον «υπερτυφώνα Yagi» στο Βιετνάμ.

Τα τελευταία δέκα χρόνια ήταν, σύμφωνα με τον WMO, τα θερμότερα από τότε που άρχισαν να γίνονται μετρήσεις. Οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου συνέχιζαν στο μεταξύ να αυξάνουν γεγονός που θα οδηγήσει σε ακόμα χειρότερες συνέπειες. Οι ηγέτες πρέπει να παρέμβουν, να στραφούν προς καθαρές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να επεξεργασθούν νέα εθνικά κλιματικά σχέδια φέτος, δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, απομένει όμως να δούμε αν θα τον ακούσει κανένας. Το πολιτικό ενδιαφέρον για το κλίμα της Γης είναι στο χαμηλότερο σημείο του από τότε που άρχισαν οι σχετικές συζητήσεις και διαπραγματεύσεις.

«Η παγκόσμια υπερθέρμανση συνεχίζεται αχαλίνωτη, ακριβώς όπως ορθώς προβλέφθηκε ήδη από τη δεκαετία του 1980 και εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από τις συνέπειες», λέει στον βρετανικό Γκάρντιαν ο καθηγητής Stefan Rahmstorf, του Ινστιτούτου για το Κλίμα στο Πότσνταμ της Γερμανίας, που προσθέτει:

«Ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε την υπερθέρμανση είναι να φύγουμε γρήγορα από τα ορυκτά καύσιμα. Έχουμε τις λύσεις. Αλλά μας σταματάνε οι καμπάνιες παραπληροφόρησης και η δύναμη των λόμπι της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων. Η αγνόηση της πραγματικότητας, η άρνηση των νόμων της Φυσικής και η φίμωση των επιστημόνων μόνο ζημιά μπορεί να κάνει».

Από την πλευρά του, ο Δρ. Luke Parsons, της Nature Conservancy, λέει: «Κάθε χρόνο πάμε όλο και περισσότερο σε αχαρτογράφητα εδάφη. Το 2024 ήταν ήδη το θερμότερο έτος στη νεώτερη ιστορία. Αλλά η επόμενη δεκαετία αναμένεται να είναι ακόμα πιο ζεστή σπρώχνοντάς μας πιο βαθιά σε ένα κλίμα χωρίς προηγούμενο».

Πρέπει άλλωστε να θυμόμαστε ότι υπάρχουν και τα σημεία καμπής, σημεία δηλαδή όπου ολόκληρα κλιματικά συστήματα (π.χ. οι πάγοι της Γροιλανδίας ή η κυκλοφορία των θαλάσσιων ρευμάτων στον Βόρειο Ατλαντικό) μπορούν να καταρρεύσουν. Ένα σημείο καμπής είναι το σημείο που μια αντίδραση γίνεται αλυσιδωτή, δηλαδή η αλλαγή που έχει ήδη σημειωθεί προκαλεί η ίδια την περαιτέρω απομάκρυνση από το σημείο ισορροπίας. Αυτό που είναι δυνατό πριν περάσουμε το σημείο καμπής δεν είναι δυνατό μετά, η μεταβολή γίνεται ανεπίστρεπτη. Τα σημεία καμπής έχουν εισαχθεί στην κλιματική επιστήμη στη δεκαετία του 2000, είναι γνωστά όμως και από προηγουμένως σε διάφορες επιστήμες όπως η θερμοδυναμική αλλά και στη φιλοσοφία (μετατροπή της ποσότητας σε ποιότητα).

Με άλλα λόγια δεν ξέρουμε πότε θα πάμε από την άθροιση επί μέρους προβλημάτων στην κατάρρευση ολόκληρων κλιματικών συστημάτων, είτε, πολύ περισσότερο, του γενικού κλίματος της Γης. Με δεδομένο εξάλλου τον χαοτικό χαρακτήρα του γήινου κλιματικού συστήματος, η επιστήμη αδυνατεί να υπολογίσει τον ακριβή χρόνο που θα χρειαστούμε για να φτάσουμε σε τέτοια σημεία.

Το καλύτερο επομένως που έχουμε να κάνουμε είναι να πάρουμε όσο το δυνατό πιο ριζικά μέτρα, όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Πηγή:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

1...832833834...3,038Σελίδα 833 από 3,038