











Στο νοσοκομείο τρείς Σέρβοι μαθητές
Τον τελευταίο καιρό, στην πόλη του Σαράγεβο, έχει παρατηρηθεί μία ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων βίας κατά οτιδήποτε έχει σχέση με Σερβία.
Στα μέσα Φεβρουαρίου, Σέρβοι δέχθηκαν απρόκλητη επίθεση από οργανωμένη ομάδα Βοσνιακών φανατικών ισλαμιστών, ενώ προσέρχονταν στην εργασία τους.
Στα τέλη όμως του ίδιου μήνα, συνέβη ένα εξόχως ανησυχητικό περιστατικό. Στο κέντρο της πόλης, κοντά στο Θέατρο, παρέα Σέρβων μαθητών ιδιωτικού γυμνασίου του Νόβι Σάντ (Βοϊβοντίνα Σερβία) δέχθηκαν επίθεση από πλήθος αγνώστων ατόμων νεαρής ηλικίας. Οι άγνωστοι νεαροί κραδαίνοντας ρόπαλα του μπέιζμπολ, ξύλα και σιδερογροθιές τραυμάτισαν δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Οι νεαροί Σέρβοι μαθητές μεταφέρθηκαν στο Σερβικό Νοσοκομείο του Ανατολικού Σαράγεβο, όπου μετά τη φροντίδα του ιατρικού προσωπικού τα αγόρια αποχώρησαν άμεσα, ενώ το κορίτσι έχοντας υποστεί σοβαρά χτυπήματα σε όλο της το σώμα παρέμεινε για ολιγοήμερη νοσηλεία.
Η Αστυνομία συνέλαβε 3 νεαρούς , ένας εκ των οποίων είναι γιος Βοσνιακού διπλωμάτη που εργάζεται στο Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας.
Σα να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, την 1η Μαρτίου, την Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Β&Ε, ομάδες μουσουλμάνων Βοσνιακών προκάλεσαν αναταραχή στο κέντρο της πόλης, φωνάζοντας συνθήματα κατά της Σερβίας και της Ρεπούμπλικα Σέρπσκα και προκάλεσαν ζημιές σε περιουσίες Σέρβων.
Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι και δυστυχώς η κεντρική εξουσία της Β&Ε με άλλα ασχολείται…
Η φετινή άσκηση Iniochos 2025, που έλαβε χώρα στην αεροπορική βάση της Ανδραβίδας, δεν ήταν απλώς μια πολυεθνική στρατιωτική συνεργασία. Ήταν μια επίδειξη ισχύος και μια διπλωματική δήλωση — όχι μόνο για το τι σχεδιάζουν οι σύμμαχοι, αλλά κυρίως για το ποιον αφήνουν εκτός.
Ανάμεσα στις 11 συμμετέχουσες χώρες —ΗΠΑ, Ινδία, Ισραήλ, Ελλάδα, Κύπρος, Ηνωμένο Βασίλειο— ξεχώρισαν οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου: Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Μπαχρέιν. Και αν η παρουσία του Ισραήλ θεωρείται πλέον αναμενόμενη, η πτήση καταριανών και εμιρατινών μαχητικών δίπλα σε ισραηλινά αεροσκάφη δεν πέρασε απαρατήρητη — ιδίως από μια Τουρκία που έλαμψε διά της απουσίας της.
Το Κατάρ, που η τουρκική ηγεσία επανειλημμένα έχει αποκαλέσει “σύμμαχο στις δύσκολες μέρες”, όχι μόνο συμμετείχε στην άσκηση, αλλά —σύμφωνα με ισραηλινές πηγές— προσπάθησε να αποκρύψει τη συμμετοχή του. Η Ελλάδα όμως δεν έκανε τη χάρη της σιωπής. Αντιθέτως, την αποκάλυψε, στέλνοντας μήνυμα προς πολλαπλούς αποδέκτες: οι σχέσεις στη Μεσόγειο δεν είναι πια μονοσήμαντες — είναι καιροσκοπικές.
Δεν είναι τυχαίο πως το Κατάρ έχει επενδύσει στην Τουρκία πάνω από 33 δισ. δολάρια, σε στρατηγικούς τομείς όπως ΜΜΕ, τραπεζικό σύστημα, ακίνητα και αμυντική βιομηχανία. Παρόμοια, τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν έχουν πραγματοποιήσει κινήσεις “επαναπροσέγγισης” με την Άγκυρα. Κι όμως, όλα αυτά τα κράτη συμμετείχαν στην άσκηση χωρίς την Τουρκία, σε κοινό αεροπορικό σενάριο με το Ισραήλ και την Κύπρο — δύο χώρες με τις οποίες η Άγκυρα διατηρεί παγωμένες ή εχθρικές σχέσεις.
Το Iniochos 2025 παρουσιάστηκε ως “επιχείρηση σταθερότητας” για την Ανατολική Μεσόγειο και τις διασυνδέσεις εμπορίου Ινδίας-Ευρώπης. Ωστόσο, το πιο αξιοσημείωτο γεγονός είναι η απουσία της Τουρκίας από αυτό το νέο πλέγμα “ασφάλειας χωρίς την Τουρκία”, ένα πλέγμα που διαμορφώνεται από την Ελλάδα με την ανοχή (και συμμετοχή) της Δύσης και των Αράβων.
Η Τουρκία δεν αντέδρασε δημόσια στη συμμετοχή του Κατάρ, παρότι η παρουσία του δίπλα σε ισραηλινά αεροσκάφη δύσκολα μπορεί να χωνευτεί από ένα καθεστώς που επενδύει επικοινωνιακά στην υπεράσπιση της Παλαιστίνης. Πίσω από τη σιωπή της Άγκυρας, ωστόσο, κρύβεται η πραγματικότητα της περιορισμένης της επιρροής στο νέο αμυντικό τόξο που σχηματίζεται από Κρήτη έως Ινδία.
Η στρατηγική αξία της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας ενισχύεται, όχι μόνο μέσω των διμερών συμφωνιών με ΗΠΑ και Γαλλία, αλλά και μέσω αυτών των πολυεθνικών ασκήσεων. Η Κύπρος, με την επίσης παρούσα συμμετοχή της, επανατοποθετείται σταθερά στον χάρτη της ευρωπαϊκής και μεσανατολικής ασφάλειας, πέρα από το στενό της ρόλο ως κράτος-μέλος της Ε.Ε.
Η Ελλάδα δεν δείχνει απλώς να “απομονώνει την Τουρκία” — αυτό είναι πολύ πιο ρευστό και προσωρινό. Εκείνο που κερδίζει σταθερά είναι η αξιοπιστία ως εταίρος, με προβλέψιμη συμπεριφορά, σε αντίθεση με την τακτική και συχνά αντιφατική στρατηγική της Άγκυρας.
Η Iniochos 2025 είναι λιγότερο μια στρατιωτική άσκηση και περισσότερο μια φωτογραφία της νέας γεωπολιτικής ισορροπίας. Η Τουρκία δεν λείπει απλώς από τον ουρανό του Αιγαίου — λείπει από το δωμάτιο όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για την Ανατολική Μεσόγειο. Και οι “φίλοι” της, απλώς παραμένουν φίλοι μόνο όταν αυτό τους συμφέρει.

Ο “φίλος” της Τουρκίας στο αντίπαλο μπλοκ
Μια νέα συμμαχία σχηματίστηκε στη στρατιωτική άσκηση Iniochos που διεξήχθη στο Αιγαίο. Η άσκηση, με σκοπό την προετοιμασία για ενδεχόμενες απειλές στην Ανατολική Μεσόγειο, τελούσε υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και τη φιλοξενία της Ελλάδας. Στην άσκηση συμμετείχαν η Κυπριακή Δημοκρατία, η Ινδία, η Μεγάλη Βρετανία, αλλά και χώρες που θεωρούνται “φίλες” της Άγκυρας, όπως το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, με κοινή παρουσία στον αέρα μαζί με το Ισραήλ. Όλοι ήταν εκεί, εκτός από την Τουρκία.
Η πολυεθνική άσκηση “Iniochos 2025” πραγματοποιείται στην αεροπορική βάση της Ανδραβίδας, από 31 Μαρτίου έως 11 Απριλίου, και εξελίχθηκε από στρατιωτική άσκηση σε διπλωματική επίδειξη ισχύος. Ανάμεσα στις 11 συμμετέχουσες χώρες περιλαμβάνονται το Ισραήλ, το Κατάρ, η Κυπριακή Δημοκρατία, τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν, ενώ η Τουρκία αποκλείστηκε. Ενδεικτικά, στον ουρανό πέταξαν μαζί το ισραηλινό αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης G550 Nachshon, τα μαχητικά F-15QA του Κατάρ, τα Mirage 2000-9 των Εμιράτων και τα F-16 του Μπαχρέιν.

Μυστική πρόσκληση στο Κατάρ
Η πιο αξιοσημείωτη συμμετοχή ήταν αυτή του Κατάρ. Παρά τη γνωστή οικονομική στήριξη του προς τη Χαμάς και τον ρόλο του ως διαμεσολαβητή στον πόλεμο της Γάζας, το Κατάρ συνεργάστηκε με το Ισραήλ στη διάρκεια της άσκησης. Μάλιστα, σύμφωνα με ισραηλινά δημοσιεύματα, η Ντόχα επιδίωξε η συμμετοχή της να μείνει κρυφή, κάτι που η ελληνική πλευρά δεν σεβάστηκε, αποκαλύπτοντας την παρουσία του Κατάρ. Μέσα στον διπλωματικό λαβύρινθο της Μέσης Ανατολής, Κατάρ και Ισραήλ βρέθηκαν στην ίδια αίθουσα ενημέρωσης, σχεδιάζοντας από κοινού ασκήσεις έναντι υποθετικών κοινών απειλών.

Ζώνη ασφάλειας χωρίς την Τουρκία
Η άσκηση παρουσιάστηκε ως μέσο προώθησης της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και διασφάλισης των εμπορικών οδών από την Ινδία προς την Ευρώπη. Ωστόσο, σε αυτήν τη νέα περιφερειακή ασπίδα ασφαλείας, η Τουρκία απουσιάζει πλήρως. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η συμμετοχή του Κατάρ, το οποίο διατηρεί στην Τουρκία πάνω από 220 εταιρείες, με επενδύσεις που ξεπερνούν τα 33 δισεκατομμύρια δολάρια στους τομείς των ΜΜΕ, των τραπεζών, των ακινήτων και της αμυντικής βιομηχανίας. Παρ’ όλα αυτά, η Άγκυρα δεν αντέδρασε δημόσια στη συμμετοχή του “φίλου” Κατάρ στον αντίπαλο συνασπισμό.
Φίλος στις δύσκολες μέρες
Ο Ερντογάν είχε δηλώσει μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016: «Το Κατάρ αποδείχθηκε φίλος στις δύσκολες μέρες». Κατά την επίσκεψή του στη Ντόχα τον Δεκέμβριο του 2021, είχε επίσης τονίσει πως «η ασφάλεια και η σταθερότητα του Κατάρ δεν διαχωρίζονται από εκείνες της Τουρκίας».
Κατηγορίες για δωροδοκία
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, κατηγορείται στη χώρα του για αποδοχή χρημάτων από το Κατάρ: 15 εκατομμύρια δολάρια το 2012 και 50 εκατομμύρια το 2018, με σκοπό την επανεκλογή του. Η συμμετοχή του Ισραήλ στην άσκηση Iniochos είχε ανασταλεί το 2023 λόγω εντάσεων με την Τουρκία, ενώ το 2024 εν μέσω του πολέμου στη Γάζα, επανήλθε στο προσκήνιο, εντείνοντας τις περιφερειακές ζυμώσεις.
O Nτόναλντ Τραμπ με πριόνι στο εξώφυλλο του Economist
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
04/04/2025 14:12
Καταιγιστικός ο Economist, τα βάζει με τον Ντόναλντ Τραμπ, για τους δασμούς που ανακοίνωσε.
«Οι ανόητοι δασμοί του προέδρου Τραμπ θα προκαλέσουν οικονομικό όλεθρο», είναι ο τίτλος στη διαδικτυακή έκδοση του οικονομικού περιοδικού, που βέβαια σταθερά έχει μέτωπο με τις πολιτικές του Αμερικανού προέδρου. Ο «σκληρός» τίτλος συνοδεύεται από ένα εξίσου «χτυπητό» σκίτσο, με τον Τραμπ να «κόβει» περιμετρικά τον χάρτη των ΗΠΑ με ένα πριόνι, συμβολίζοντας την οικονομική απομόνωση της χώρας του από τον υπόλοιπο κόσμο. Αλλά και κατά κάποιο τρόπο σκάβει το λάκο του.
Donald Trump has committed the most profound, harmful and unnecessary economic error in the modern era. Almost everything he said—on history, economics and the technicalities of trade—was utterly deluded https://t.co/AU4XjT1mpT pic.twitter.com/2a8G4JP3Et
— The Economist (@TheEconomist) April 3, 2025
«Ο Τραμπ διέπραξε το πιο επιβλαβές και περιττό οικονομικό λάθος της σύγχρονης εποχής»
«Είναι δύσκολο να ξέρει κανείς τι είναι πιο ανησυχητικό: ότι ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου μπορεί να εκστομίζει πλήρεις ανοησίες για την πιο επιτυχημένη και θαυμαστή οικονομία του. Ή το ότι στις 2 Απριλίου, παρακινούμενος από τις αυταπάτες του, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη μεγαλύτερη ρήξη στην εμπορική πολιτική της Αμερικής εδώ και πάνω από έναν αιώνα -και διέπραξε το πιο βαθύ, επιζήμιο και περιττό οικονομικό λάθος της σύγχρονης εποχής».
Με αυτά τα χαρακτηριστικά λόγια το βρετανικό ενημερωτικό μέσο που ειδικεύεται στις διεθνείς εξελίξεις, την βρετανική και αμερικανική πολιτική καθώς και την παγκόσμια οικονομία, σχολιάζει τις χθεσινές ανακοινώσεις του Αμερικανού προέδρου, που προκάλεσαν παγκόσμιο σοκ.
Ο Τραμπ ανακοίνωσε νέους δασμούς σε σχεδόν όλους τους εμπορικούς εταίρους της Αμερικής. 34% στην Κίνα, 27% στην Ινδία, 24% στην Ιαπωνία και 20% στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γράφει ο Economist. Συμπεριλαμβανομένων των υφιστάμενων δασμών, η συνολική δασμολογική πολιτική απέναντι στην Κίνα θα αγγίζει πλέον το 65%. Το Πεκίνο βρίσκεται στο επίκεντρο της εμπορικής επίθεσης της Ουάσιγκτον. Ο Καναδάς και το Μεξικό γλίτωσαν από πρόσθετους δασμούς, καθώς και τα εισαγόμενα αυτοκίνητα για τα οποία έχει ήδη ανακοινωθεί δασμός 25%.
Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο δημοσίευμα, ο συνολικός δασμολογικός συντελεστής της Αμερικής θα εκτοξευθεί πάνω από το επίπεδο της εποχής της ύφεσης, πίσω στον 19ο αιώνα.
«Ο Τραμπ έκανε λόγο για μια από τις πιο σημαντικές ημέρες στην Αμερικανική Ιστορία. Έχει σχεδόν δίκιο. Η “Ημέρα Απελευθέρωσης” του προαναγγέλλει την πλήρη εγκατάλειψη της παγκόσμιας εμπορικής τάξης και τον εναγκαλισμό με τον προστατευτισμό στην Αμερική. Το ερώτημα για τις χώρες που παραπαίουν από τον ανεγκέφαλο βανδαλισμό του προέδρου είναι πώς να περιορίσουν τη ζημιά».
Ο Τραμπ αντιστρέφει την πραγματικότητα και παραπλανεί
Ο Economist μάλιστα κατηγορεί τον Αμερικανό πρόεδρο για παραπλάνηση, σχετικά με όσα δήλωσε.
Ο Τραμπ εξυμνεί την εποχή των υψηλών δασμών και χαμηλής φορολογίας στο τέλος του 19ου αιώνα, παραβλέποντας το γεγονός ότι οι δασμοί τότε εμπόδιζαν την ανάπτυξη. Ισχυρίζεται μάλιστα πως η κατάργηση των δασμών προκάλεσε τη Μεγάλη Ύφεση, ενώ η ιστορία αποδεικνύει ότι οι δασμοί την επιδείνωσαν σημαντικά, προσθέτει το δημοσίευμα.
Συνεχίζει δε αναφέροντας ότι στο πεδίο της οικονομίας, ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι δασμοί είναι αναγκαίοι για την εξάλειψη του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ, το οποίο θεωρεί μεταφορά πλούτου σε ξένους. Στην πραγματικότητα, το έλλειμμα οφείλεται στο χαμηλό ποσοστό αποταμίευσης των Αμερικανών σε σχέση με τις επενδύσεις τους, ένα διαχρονικό φαινόμενο που δεν έχει εμποδίσει την οικονομία των ΗΠΑ να ξεπερνά τις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες για δεκαετίες. Επιπλέον, η επιμονή σε ισοσκελισμένο εμπόριο με κάθε χώρα ξεχωριστά είναι οικονομικά αβάσιμη και πρακτικά αδύνατη, επισημαίνει το βρετανικό ΜΜΕ.
Η τεχνική προσέγγιση του Τραμπ στην επιβολή δασμών είναι επίσης προβληματική. Οι δασμοί φαίνεται να βασίζονται σε αυθαίρετους υπολογισμούς, γεγονός που επιβαρύνει τους Αμερικανούς καταναλωτές και μειώνει την ανταγωνιστικότητα των αμερικανικών επιχειρήσεων. Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Nike, που υπέστη πτώση της μετοχής της λόγω αυξημένων δασμών σε εργοστάσιά της στο Βιετνάμ.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι εμπορικές εντάσεις που προκαλεί ο Τραμπ απειλούν να διαταράξουν τις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού. Αντί να απαντήσουν με αντίποινα, οι κυβερνήσεις καλούνται να εμβαθύνουν τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους, ιδιαίτερα στον τομέα των υπηρεσιών. Η συνεργασία με την Κίνα είναι επιθυμητή, αλλά απαιτεί μεταρρυθμίσεις από την πλευρά της. Η ΕΕ πρέπει να αναβαθμίσει τους κανόνες επενδύσεων και να στηρίξει μεγάλα εμπορικά συμφωνητικά, όπως το CPTPP (Συνολική και Προοδευτική Συμφωνία για τη Διασυνοριακή Εταιρική Σχέση στην Περιοχή του Ειρηνικού).

Ντόναλντ Τραμπ / Φωτογραφία AP
Economist: «Η τρέλα του βασιλιά Ντόναλντ»
Καταλήγοντας, ο Economist επισημαίνει ότι η διεθνής κοινότητα μπορεί να κινηθεί προς βαθύτερη οικονομική ενσωμάτωση. «Αν αυτό φαίνεται εξαντλητικό και αργό, είναι επειδή η ενσωμάτωση είναι πάντοτε έτσι. Το να υψώνεις εμπόδια είναι ευκολότερο και ταχύτερο. Δεν υπάρχει τρόπος να αποφύγουμε την καταστροφή που προκάλεσε ο Τραμπ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ανοησία του είναι καταδικασμένη να θριαμβεύσει».
Για τις επενδύσεις που σχεδιάζει η ελληνική κυβέρνηση στην άμυνα γράφει ο γερμανικός Τύπος, κάνοντας επίσης ειδική μνεία στη σχετική ομιλία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο κοινοβούλιο.
«Η Ελλάδα θέλει να βελτιώσει σημαντικά τον στρατιωτικό εξοπλισμό της», αναφέρει η ZEIT Online. Μέσα στα επόμενα χρόνια «πρόκειται να επενδυθούν 25 δισεκατομμύρια ευρώ στον εκσυγχρονισμό του στρατού, με τον Μητσοτάκη να κάνει λόγο για τον “πιο δραστικό μετασχηματισμό των ενόπλων δυνάμεων στη σύγχρονη ιστορία της χώρας”. […] Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ θα επενδυθούν μεταξύ άλλων και σε έναν νέο αντιαεροπορικό θόλο. Η δε αναβάθμιση της πολεμικής αεροπορίας έχει ήδη ξεκινήσει με την παραγγελία 20 μαχητικών αεροσκαφών F-35».

Στόχος είναι να γίνει η Ελλάδα «ένας από τους πιο προηγμένους στρατούς» στην ΕΕ και με αυτόν τον τρόπο να καταστεί η χώρα «παράγοντας-κλειδί» για την άμυνα της Ένωσης, όπως εξήγησε ο Μητσοτάκης. «Ως σήμερα η Ελλάδα είναι μαζί με την Πολωνία, την Εσθονία και τη Λιθουανία ένα από τα λίγα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ που δαπανά ήδη περισσότερο από το 3% του ΑΕΠ του στην άμυνα», παρατηρεί τέλος η ZEIT Online.
Ο πρωθυπουργός πάντως «δεν αναφέρθηκε στο χρονικό πλαίσιο που θα γίνουν οι επενδύσεις. Σύμφωνα πάντως με ρεπορτάζ των ελληνικών μέσων αυτές θα πραγματοποιηθούν μέσα σε μία περίοδο δέκα ετών», προσθέτει από την πλευρά του το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND). Όπως εξηγεί ακόμη το γερμανικό μέσο, «ο λόγος που τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα επενδύει πάνω από το 2% του ΑΕΠ στην άμυνα είναι οι εντάσεις με τη γειτονική Τουρκία, καθώς υπάρχει διαμάχη μεταξύ των δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ μεταξύ άλλων για τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο».
Το Stern δημοσιεύει αφιέρωμα στη δημοσιονομική διαχείριση της Ελλάδας, αναλύοντας ιδίως τον τρόπο με τον οποίο η χώρα έχει καταφέρει να μειώσει αισθητά το δημόσιο χρέος της.
Έχουν περάσει λίγα χρόνια από το 2015 και την κορύφωση της οικονομικής κρίσης όταν η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν την έξοδο από το ευρώ, «έπειτα από χρόνια κατά τα οποία η χώρα ζούσε πέραν των δυνατοτήτων της», γράφει το περιοδικό. Τότε «η Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες χρειάστηκε να επέμβουν με πακέτα διάσωσης ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ. Ένα ακριβό στοίχημα με αβέβαιο αποτέλεσμα και σε κάθε περίπτωση με υψηλό πολιτικό κόστος. Ορισμένοι μάλιστα εντοπίζουν σε αυτή τη συνθήκη και έναν από τους λόγους που οδήγησαν στην άνοδο της AfD στη Γερμανία και άλλων δεξιών κομμάτων στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Πλέον όμως φαίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρα πως οι μεταρρυθμίσεις έχουν αποτέλεσμα. Για τέταρτο συναπτό έτος η Ελλάδα μείωσε το επίπεδο χρέους της – από 209,4% επί του ΑΕΠ το 2020 στο 154% σήμερα. […] Η μείωση της τάξεως του 55% εντός μίας τετραετίας αποτελεί επίδοση ρεκόρ ανάμεσα στα κράτη της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα είναι επομένως de facto πρωταθλήτρια Ευρώπης στη μείωση του δημόσιου χρέους.
Κατά το γερμανικό μέσο, καταλυτικό ρόλο στη μείωση του χρέους διαδραμάτισε η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, «κάτι που προσπαθούσαν διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες. […] Ο Μητσοτάκης υποσχέθηκε το 2019 να θέσει σε προτεραιότητα την πάταξη της φοροδιαφυγής και εν αντιθέσει με πολλούς προκατόχους του το έκανε πραγματικότητα ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τις ομάδες lobbying», σχολιάζει το γερμανικό μέσο. Στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης συνέβαλε και η ψηφιοποίηση, η οποία αφορούσε ουσιαστικά «ολόκληρη την οικονομική διοίκηση και τη φορολογία». Η στρατηγική της κυβέρνησης απέδωσε καρπούς «και υπερέβη αισθητά τους στόχους που είχαν τεθεί», δημιουργώντας μεγαλύτερα πλεονάσματα από τα αναμενόμενα.
Οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης όμως έχουν ως αποτέλεσμα «και κοινωνικές δυσκολίες για τους Έλληνες. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Μητσοτάκης δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο δημοφιλής όσο θα περίμενε κανείς βάσει των επιτυχιών του. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται επί του παρόντος γύρω στο 23%. […] Η αρνητική διάθεση του κόσμου προς το πρόσωπό του αποδίδεται πρωτίστως στην οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλές Ελληνίδες και Έλληνες. […] Πολλοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τίποτα από την ανάπτυξη στην καθημερινότητά τους».
Ανταπόκριση από Κωνσταντινούπολη
Χθες ισραηλινά αεροσκάφη εξαπέλυσαν περισσότερες από 14 αεροπορικές επιδρομές στο αεροδρόμιο της Χάμα και τις γύρω περιοχές. Επίσης έγιναν αεροπορικές επιδρομές στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Τ4 στην επαρχία Χομς και επιθέσεις με όλμους και πυροβολικό στα δυτικά της επαρχίας Νταράα.
Η απάντηση του Ισραήλ ήταν ότι η Άγκυρα ετοιμάζεται να δημιουργήσει μια βάση αεράμυνας στο στρατιωτικό αεροδρόμιο «Τ4» κοντά στην Παλμύρα στην περιοχή Χομς. Η είδηση για τα τουρκικά στρατιωτικά σχέδια προήλθε από την γνωστή ιστοσελίδα Middle East Eye που έχει έδρα το Λονδίνο . Μάλιστα το σχετικό άρθρο ανέφερε ότι η βάση θα έχει στόχο τις δυνάμεις του ISIS και θα χρησιμεύει για να αποτρέπει επίσης τις ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις στη Συρία.
Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές το μήνυμα του Ισραήλ προς την Τουρκία ήταν σαφές: να μην δημιουργήσει στρατιωτική βάση στη Συρία και μην παρεμβαίνει στην δραστηριότητα του Ισραήλ στον εναέριο χώρο της Συρίας. Το συριακό υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε τις ισραηλινές επιθέσεις στο συριακό έδαφος και κάλεσε τα Ηνωμένα Έθνη να λάβουν επείγοντα μέτρα για να αποτρέψουν την επανάληψη των παραβιάσεων της κυβέρνησης του Τελ Αβίβ.
Το Ισραήλ δείχνει να κάνει ό,τι μπορεί για να εμποδίσει μια μόνιμη παρουσία της Τουρκίας στη Συρία. Οι σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ βρίσκονται σε οριακό σημείο, με την Άγκυρα να θέλει να εμπεδώσει την παρουσία της στη Συρία. Το αν το Ισραήλ θα περιοριστεί σε απειλητικές κινήσεις ή αν θα διακινδυνεύσει μια στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία είναι κάτι που απασχολεί πολλούς αναλυτές.
Σε ένα σοβαρό ατόπημα υπέπεσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, δημοσιεύοντας ανακοίνωση του σφετεριστή ελληνοκυπριακών περιουσιών, Aykout, ο οποίος δικάζεται στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Η ανακοίνωση, που συνιστά εν πολλοίς μια επίθεση κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του ΑΠΕ ως ξένη καταχώρηση, κι όχι είδηση.
Είναι γνωστό ότι τα πρακτορεία ειδήσεων δημοσιεύουν ανακοινώσεις ενώ όσες είναι επί πληρωμή αναφέρονται ως ξένη δημοσίευση. Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, λοιπόν, στις 2 Απριλίου, δημοσίευσε ανακοίνωση για τον Τούρκο-Εβραίο σφετεριστή Ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα, ο οποίος είναι υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές, στη Λευκωσία, μέχρι να ολοκληρωθεί η δίκη του.
Ο άνθρωπος αυτός έχει σφετεριστή ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα και τις έχει αξιοποιήσει οικονομικά. Ο τίτλος της σχετικής ανακοίνωσης, ήταν «ο Yaakov (Jack) Aykout Afik, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ακινήτων στην Κύπρο, υποβάλλει αγωγή κατά του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη και της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Η προέλευση της ανακοίνωσης αναφερόταν το Λονδίνο (02/04/2025 08:05, PRN Λονδίνο, United Kingdom 332 Greek Item Number: 30095263).
Η είδηση για τον σφετεριστή των κατεχομένων στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Η ανακοίνωση αναφέρεται σε αγωγή κατά του Προέδρου Χριστοδουλίδη και του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, ζητώντας χρηματικές αποζημιώσεις ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, «σχετικά με τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον του και των επιχειρήσεών του στη Βόρεια Κύπρο».
Επιπλέον, με μελοδραματικό τρόπο, αναφέρεται ότι «διεκδικούν αποζημιώσεις ύψους εκατομμυρίων για την άδικη και συνεχιζόμενη φυλάκιση του κ. Aykout, ενός 75χρονου καρκινοπαθούς, ο οποίος κρατείται χωρίς δίκη επί εννέα μήνες σε φυλακή γενικού πληθυσμού με την κατηγορία ότι προέβη σε παράνομη εμπορία γαιών που κάποτε ανήκαν σε Ελληνοκυπρίους πρόσφυγες οι οποίοι εγκατέλειψαν την τουρκική πλευρά της Κύπρου πριν από 50 χρόνια, όταν η Τουρκία εισέβαλε στο νησί…»
Η ανάρτηση παρέμεινε μερικές ώρες στην ιστοσελίδα του ΑΠΕ, την Τετάρτη 2 Απριλίου και στη συνέχεια «κατέβηκε». Υπήρξαν προφανώς αντιδράσεις, ενδεχομένως και πολιτικές παρεμβάσεις. Πάλι καλά που εντοπίσθηκε το λάθος και «σβήστηκε».
Ο συγκεκριμένος σφετεριστής, που επικαλείται την ισραηλινή του υπηκοότητα, αντιμετωπίζει πολλές κατηγορίες, με πιο σοβαρή αυτή της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ο όμιλος του σφετεριστή, έχει σχεδιάσει και εκτελέσει μεγάλα έργα στην κατεχόμενη Κύπρο, δικάζεται για τις πράξεις του, όπως κι άλλοι, που έχουν εντοπιστεί από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ εξαπέλυσαν χθες Πέμπτη νέα αεροπορικά πλήγματα εναντίον στρατιωτικών στόχων κοντά στη Δαμασκό, ανακοίνωσε ΜΚΟ, παρά την προειδοποίηση ειδικού επιτετραμμένου του ΟΗΕ, που κατηγόρησε την ισραηλινή ηγεσία πως επιδιώκει να «αποσταθεροποιηθεί» η Συρία.
Εντατικοί ισραηλινοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί προχθές Τετάρτη το βράδυ στην κεντρική Συρία και στην περιοχή της Δαμασκού ακολουθήθηκαν από χερσαία επιδρομή στο νότιο τμήμα της συριακής επικράτειας.
Συνολικά σκοτώθηκαν δεκατρείς άνθρωποι, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στην Ουάσιγκτον η ανησυχία έχει φτάσει στο ζενίθ παρά το γεγονός ότι στην ουσία το Ισραήλ κάνει τη “δουλειά” και για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ μοιράζεται τις ανησυχίες των Ιεροσολύμων ότι στη Συρία δημιουργείται ένα τζιχαντιστικό τρομοκρατικό καθεστώς, που αποτελεί κίνδυνο για το Ισραήλ.
Η Αμερική μπορεί να βρεθεί ενώπιον του δυσάρεστου γεγονότος να βρεθεί αντιμέτωποι οι στρατοί του Ισραήλ και της Τουρκίας στο έδαφος της Συρίας.
Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ Γκάιρ Πέντερσεν κάλεσε χθες το Ισραήλ «να σταματήσει τις επιθέσεις αυτές (…) οι οποίες υπονομεύουν τις προσπάθειες να οικοδομηθεί νέα Συρία, σε ειρήνη με τον εαυτό της και την περιφέρεια, κι αποσταθεροποιούν τη Συρία σε ευαίσθητη στιγμή».
Χθες βράδυ, ισραηλινά αεροσκάφη διεξήγαγαν νέα πλήγματα εναντίον στρατιωτικών στόχων στην περιφέρεια της Δαμασκού, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Μετά την πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ και την κατάληψη της εξουσίας από συμμαχία ισλαμιστικών ένοπλων οργανώσεων την 8η Δεκεμβρίου, οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ έχουν προχωρήσει σε εκατοντάδες πλήγματα εναντίον στρατιωτικών στόχων στη συριακή επικράτεια, σχεδόν όλα από αέρος.
Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας, ο Ισραέλ Κατς, διεμήνυσε χθες στον νέο de facto ηγέτη της Συρίας, τον Άχμαντ αλ Σάρα, πως θα πληρώσει «βαρύ τίμημα» αν απειληθεί η ασφάλεια του Ισραήλ.
Προχθές το βράδυ, η ισραηλινή αεροπορία προχώρησε σε σειρά βομβαρδισμών, εναντίον κέντρου στρατιωτικής έρευνας στη Δαμασκό, στρατιωτικού αεροδρομίου στη Χάμα και της αεροπορικής βάσης T4 στην επαρχία Χομς — οι δυο τελευταίες εγκαταστάσεις βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα της Συρίας.
Το συριακό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι το αεροδρόμιο «καταστράφηκε σχεδόν εντελώς» και κατήγγειλε «προσπάθεια εκ προμελέτης για την αποσταθεροποίηση της Συρίας».
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τέσσερις στρατιωτικοί σκοτώθηκαν και άλλοι 12 τραυματίστηκαν στα πλήγματα στο αεροδρόμιο στη Χάμα.
Ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου είδε τουλάχιστον ένα στρατιωτικό αεροσκάφος απανθρακωμένο και στρατιωτικά οχήματα, ανάμεσά τους ένα με εγκατεστημένο σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, να έχουν υποστεί εκτεταμένες ζημιές.
Κτίριο του κέντρου επιστημονικής έρευνας στο Μπαρζέ, προάστιο της Δαμασκού, επίσης καταστράφηκε, μετέδωσε ανταποκριτής του AFP.
Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις επιβεβαίωσαν ότι έπληξαν «στρατιωτικές δυνατότητες στις συριακές βάσεις στη Χάμα και T4», καθώς και «άλλες στρατιωτικές υποδομές στην περιοχή της Δαμασκού».
Πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου στον στρατό των νέων de facto αρχών ανέφερε πως η ΄Τουρκία προσπαθεί να εγκαταστήσει «στρατιωτικές θέσεις» στη Συρία, ανάμεσά τους μια «στο εσωτερικό της βάσης T4».
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, ο Γεδεών Σάαρ, κατηγόρησε την Τουρκία ότι διαδραματίζει «αρνητικό ρόλο στη Συρία», όπως και «στον Λίβανο». «Δεν νομίζουμε πως η Συρία πρέπει να γίνει τουρκικό προτεκτοράτο», πέταξε.
Στη Ντεράα, εξοργισμένο πλήθος πήγε χθες στις κηδείες εννιά ανθρώπων οι οποίοι σκοτώθηκαν στην ισραηλινή χερσαία εισβολή.
«Πρόκειται για αγροτική περιοχή (…) όπου κανένας δεν απειλεί τις ισραηλινές δυνάμεις. Θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά, αλλά δεν αποδεχόμαστε να μας επιτίθενται», είπε ο 48χρονος Χάλεντ αλ Άουντατ.
Οι επαρχιακές αρχές ανακοίνωσαν τον θάνατο εννιά ανθρώπων κοντά στην πόλη Νάουα, έπειτα από βομβαρδισμό που ακολουθήθηκε από χερσαία επιδρομή. Η επιχείρηση αυτή διεξήχθη πιο βαθιά στο συριακό έδαφος από οποιαδήποτε προηγουμένη.
Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα θύματα ήταν κάτοικοι που πήραν τα όπλα έπειτα από εκκλήσεις σε τζαμιά να αποκρουστεί η ισραηλινή προέλαση.
Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε πως ανταπέδωσε πυρά στη νότια Συρία και «εξάλειψε ένοπλους τρομοκράτες» με πλήγματα που εξαπέλυσε από εδάφους και από αέρος.
«Η παρουσία όπλων στη νότια Συρία αποτελεί απειλή για το κράτος του Ισραήλ», ανέφερε εκπρόσωπος του στρατού.
Μετά την πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ, το Ισραήλ έστειλε μονάδες πέρα από την λεγόμενη αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη στο υψίπεδο του Γκολάν, στη νοτιοδυτική Συρία.
Και προχώρησε σε εκατοντάδες αεροπορικές επιδρομές εναντίον εγκαταστάσεων του πρότερου καθεστώτος, επιχειρηματολογώντας πως σκοπός του είναι να αποτραπεί το ενδεχόμενο το οπλοστάσιο του Άσαντ να πέσει στα χέρια των νέων αρχών, που η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου χαρακτηρίζει «τζιχαντιστές».
Στα τέλη του Φεβρουαρίου ο πρωθυπουργός Νετανιάχου απαίτησε την «πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της νότιας Συρίας».
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κατηγόρησε χθες βράδυ την Κυριακή το Ισραήλ πως «έχει μετατραπεί στη μεγαλύτερη απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια» και «αποσταθεροποιεί» τη Συρία «προκαλώντας χάος και τροφοδοτώντας την τρομοκρατία».
Η τουρκική διπλωματία έκρινε πως το Ισραήλ πρέπει «να εγκαταλείψει» τις «επεκτατικές πολιτικές του, να αποσυρθεί από τα εδάφη που κατέχει και να σταματήσει να υπονομεύει τις προσπάθειες για την αποκατάσταση της σταθερότητας στη Συρία».
Το Ισραήλ κατά πληροφορίες έχει καλέσει τον βασικό του σύμμαχο, τις ΗΠΑ, να φροντίσουν το κράτος της Συρίας να είναι αδύναμο.
Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε σήμερα το πρωί ότι εξαπέλυσε νέα χερσαία επιχείρηση στην Σουτζαΐγια, ανατολική συνοικία της Πόλης της Γάζας, στον παλαιστινιακό θύλακα της Λωρίδας της Γάζας.
“Στη διάρκεια των τελευταίων ωρών, οι (ισραηλινές δυνάμεις) άρχισαν να διεξάγουν χερσαίες επιχειρήσεις στην περιοχή της Σουτζαΐγια (…) προκειμένου να επεκτείνουν τη ζώνη ασφαλείας”, αναφέρει ο ισραηλινός στρατός σε ανακοίνωσή του, αναφερόμενος στην ουδέτερη ζώνη που εγκαθίδρυσε ο ισραηλινός στρατός στο εσωτερικό της Λωρίδας της Γάζας κατά μήκος των συνόρων με το Ισραήλ και την Αίγυπτο.
Φωτογραφία από βίντεο δείχνει το αποτέλεσμα των ισραηλινών βομβαρδισμω΄ν σε στρατιωτική βάση στη Συρία. Μέσω βίντεο από το Sky News Australia
Με πληροφορίες από AFP-Reuters μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
https://hellasjournal.com/2025/04/sok-kai-deos-apo-to-israil-sti-syria-sarotikoi-vomvardismoi-den-tha-afisoume-na-ginei-protektorato-tis-tourkias-diaminyei-vinteo/
By SHAY GAL
APRIL 2, 2025 03:42
Following the Turkish-backed December 2024 coup in Damascus, Ankara has become Syria’s principal powerbroker, directly or indirectly controlling around 8,000 sq.km. from Idlib to Ras al-Ayn, dangerously close to Israeli territory.
This Islamist-oriented Syrian government, now openly allied with Ankara, is actively negotiating a formal defense pact to host Turkish troops and advanced air-defense systems permanently on Syrian soil, a move that would fundamentally alter the strategic balance.
Israel’s strategic community, as indicated clearly in the Nagel Committee’s report released in January 2025, has identified Turkey’s deepening military entrenchment in Syria as potentially “even more dangerous than the Iranian threat.”
Brig.-Gen. (res.) Eran Ortal, former head of the IDF’s Dado Center, echoes this concern, emphasizing Turkey’s advanced drone capabilities, sophisticated electronic warfare, and NATO-standard military training as critical risks to Israel’s national security.
Further compounding Israel’s challenge is Turkey’s overt support for Hamas, increasingly operating freely within Turkish territory. Senior Hamas operatives, including Saleh al-Arouri, have been coordinating terrorist operations from Istanbul – a reality confirmed by Israeli intelligence and reported widely in international media.
Notably, Turkey’s pro-government media, including Yeni Safak and Sabah, have reported intensified military cooperation with Syria’s new Islamist-oriented government, citing diplomatic and security sources discussing permanent air bases and drone deployments.
Senior Erdogan advisers have also publicly promoted inflammatory claims of alleged Israeli aggression, even urging readiness through activation of Russian-made S-400 missile systems, underscoring Ankara’s confrontational posture toward Israel.
Recent events significantly reinforce this threat perception. Erdogan himself escalated the rhetoric dramatically on March 30, explicitly calling upon Allah to bring “destruction upon Zionist Israel,” a statement described by Foreign Minister Gideon Sa’ar as explicitly antisemitic and dangerous to regional stability.
Such inflammatory rhetoric, unprecedented even by Erdogan’s own standards, reveals a clear intent to mobilize nationalist sentiment at home, diverting attention from internal crises and potentially laying the groundwork for military escalation.
Erdogan’s aggressive posture in Syria poses significant diplomatic and operational challenges for NATO. Turkey’s membership places the alliance in an impossible predicament should a conflict erupt with Israel.
Erdogan faces mounting domestic turmoil, including soaring inflation above 44% and recent political upheaval, notably the arrest of Istanbul’s Mayor Ekrem Imamoglu. Historically, leaders under similar pressures have resorted to external conflicts as distractions. Israeli analysts fear Erdogan may exploit nationalist sentiment through increased tensions with Israel.
Given Erdogan’s ongoing struggle to contain massive internal unrest, exemplified by unprecedented mass protests following Imamoglu’s arrest, a calculated escalation against Israel appears increasingly plausible.
Turkey’s internal crisis reached a boiling point in late March 2025, following the politically charged arrest of Ekrem Imamoglu, Erdogan’s main rival. Hundreds of thousands took to the streets in the largest anti-government protests in over a decade, accusing Erdogan of dismantling democracy.
Imamoglu, jailed under questionable charges and stripped of his academic credentials to bar his candidacy, continues rallying the opposition from prison, branding Erdogan a “tyrant.”
Beyond domestic political distraction, Erdogan’s strategic motives include consolidating influence in the Eastern Mediterranean, expanding Turkey’s geopolitical leverage in NATO and vis-à-vis Russia, and asserting dominance in the Sunni Arab world.
Yet, Erdogan risks losing more than political capital. A reckless military adventure against Israel could endanger Turkey’s already tenuous hold over Northern Cyprus, occupied since 1974.
With Greece and Cyprus rapidly modernizing their armed forces through substantial Israeli defense exports – including Greece’s acquisition of Elbit’s PULS rocket launchers and Rafael’s Spike anti-tank missiles, and Cyprus deploying the advanced Barak MX air-defense system produced by Israel Aerospace Industries – any Turkish aggression could prompt decisive retaliation, potentially rolling back decades of Turkish military entrenchment on the island.
Such a scenario offers Greece and Cyprus historic opportunities. A weakened and distracted Turkey might lose control over Northern Cyprus, enabling diplomatic efforts by the EU and UN to end the occupation and significantly reshape regional geopolitics.
Erdogan’s Turkey faces growing isolation. Egypt, Saudi Arabia, and the United Arab Emirates distrust his ties to Hamas and the Muslim Brotherhood, while Greece, Cyprus, and Israel’s strong alliance leaves Ankara with minimal regional support.
Russia currently acts as a reluctant stabilizer. Israel, despite longstanding tensions, quietly supports Moscow’s continued presence at Tartus and Khmeimim bases to counterbalance Turkey’s ambitions.
Nevertheless, Israel cannot rely solely on external actors. Immediate strategic adjustments are vital: defining clear red lines against Turkish incursions and bolstering air defense, electronic warfare, and deterrence.
Erdogan’s antisemitic statements, overt threats, and support for Hamas must be swiftly exposed to global audiences. A proactive diplomatic and media campaign emphasizing these dangers and Turkey’s NATO breaches is crucial to ensure international legitimacy for any Israeli response.
Ultimately, preparedness remains Israel’s strongest deterrent. History shows that the best way to avoid war is visible and resolute preparation. Analysts increasingly recognize that Erdogan’s posture toward Israel aims at reshaping regional strategic dynamics rather than seeking short-term tactical gains. Israel must publicly expose and proactively challenge Erdogan’s strategic ambitions.
The Nagel Committee rightly urges an urgent increase in Israel’s defense budget – up to an additional NIS 15 billion annually over five years – to adequately prepare the IDF for these emergent Turkish threats.
Erdogan’s regime has never been closer to conflict with Israel. With domestic legitimacy collapsing amid mass protests, Erdogan’s threats have become immediate and increasingly militarized. While open to dialogue, Israel must recognize that military confrontation is no longer a question of “if,” but “when.” Visible military preparedness, strengthened air defenses, advanced intelligence, and proactive diplomacy are Israel’s strongest deterrents.
The writer is an expert in strategic communications and national security, specializing in crisis management and countering disinformation. He previously served as Vice President of External Relations at Israel Aerospace Industries and has advised senior Israeli officials on defense and diplomatic strategy during national emergencies.
Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στον Κήπο των Ρόδων του Λευκού Οίκου την Τετάρτη, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την επιβολή καθολικού δασμού 10% στις εισαγωγές των ΗΠΑ, με υψηλότερα ποσοστά για χώρες που διατηρούν μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών – φτάνοντας το 20% για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 54% για την Κίνα και το 46% για το Βιετνάμ, μεταξύ των χωρών που πλήττονται περισσότερο. Ο Τραμπ επιβεβαίωσε επίσης ότι θα επιβάλει επιπλέον δασμούς 25% σε αυτοκίνητα και εξαρτήματα που κατασκευάζονται στο εξωτερικό.
Υπάρχουν ωστόσο εξαιρέσεις: Ούτε ο Καναδάς ούτε το Μεξικό περιλαμβάνονται στους «ανταποδοτικούς» δασμούς. Αν και υπόκεινται σε δασμούς για αυτοκίνητα και χάλυβα, τα προϊόντα που συμμορφώνονται με τη συμφωνία USMCA – περίπου το 38% των εισαγωγών από τον Καναδά και το 50% από το Μεξικό – δεν θα υπόκεινται σε κανέναν δασμό. Εντυπωσιακά, και η Ρωσία εξαιρείται, καθώς η γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, δήλωσε πως οι ισχύουσες κυρώσεις «καθιστούν αδύνατο κάθε ουσιαστικό εμπόριο».
Πώς αντιδρούν οι χώρες;
Οι δασμοί του 10% τίθενται σε ισχύ στις 5 Απριλίου, ενώ οι πρόσθετοι «ανταποδοτικοί» στις 9 Απριλίου. Αυτό το χρονοδιάγραμμα δίνει στις χώρες χρόνο να απαντήσουν, και πολλές δεσμεύτηκαν να το πράξουν με εξίσου υψηλούς δασμούς στις αμερικανικές εισαγωγές. Η ΕΕ ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι θα προχωρήσει σε αντίμετρα εάν οι διαπραγματεύσεις με τον Λευκό Οίκο αποτύχουν. Η Κίνα υιοθέτησε παρόμοια στάση, απειλώντας με αντίποινα αν οι ΗΠΑ δεν κάνουν πίσω. Άλλες χώρες ήταν πιο συγκρατημένες: Η Ινδία δήλωσε ότι θα αντιδράσει «μετρημένα», ενώ η Αυστραλία δεν σκοπεύει να προβεί σε καμία ενέργεια.
Η κυβέρνηση Τραμπ ποντάρει στο ενδεχόμενο κάποιες χώρες να επιλέξουν τη διαπραγμάτευση – είτε μειώνοντας τους δικούς τους δασμούς είτε αυξάνοντας τις επενδύσεις τους στις ΗΠΑ. «Η συμβουλή μου προς κάθε χώρα αυτή τη στιγμή είναι: μην προβείτε σε αντίποινα», προειδοποίησε ο υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, στο Fox News. «Αν το κάνετε, θα υπάρξει κλιμάκωση. Αν όχι, αυτό είναι το υψηλότερο σημείο πίεσης.»
Αντιδράσεις των αγορών
Τα προθεσμιακά συμβόλαια των S&P και NASDAQ σημείωσαν πτώση 3,5% και 4,5% αντίστοιχα. Παράλληλα, οι τιμές του χαλκού στη Νέα Υόρκη καταγράφουν τη μεγαλύτερη πτώση, με πτώση έως και 4%, ενώ το αργό πετρέλαιο υποχώρησε πάνω από 3%.
Υποσχέσεις που τηρούνται
Από τους εργαζόμενους με μπλε περιλαίμια που είχαν συγκεντρωθεί στον Κήπο των Ρόδων μέχρι τις αναφορές προς το συνδικάτο Teamsters, το μήνυμα των δασμών ήταν ξεκάθαρο: Ο Τραμπ θέλει να επαναφέρει τη βιομηχανική παραγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ελπίζει επίσης ότι τα έσοδα από τους δασμούς θα χρηματοδοτήσουν τις φοροαπαλλαγές που προωθούνται στο Κογκρέσο.
Ο Τραμπ παίζει ένα πολιτικό χαρτί: ότι ο βραχυπρόθεσμος πόνος από τους δασμούς –όπως ο πληθωρισμός και ενδεχομένως μια ύφεση– θα αντισταθμιστεί από τα οικονομικά οφέλη των φοροελαφρύνσεων, της απορρύθμισης και της ενισχυμένης εγχώριας παραγωγής. Ποντάρει ότι αυτά τα οφέλη θα φανούν πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026. (Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές δεν συμφωνούν πλήρως, όπως φάνηκε από την ψηφοφορία της Τετάρτης για την ακύρωση των δασμών στις εισαγωγές από τον Καναδά.) Αν ο Τραμπ κάνει λάθος, το κόμμα του είναι πιθανό να πληρώσει βαρύ πολιτικό τίμημα.