Είναι γνωστό ότι ένας από τους λόγους που οδήγησαν στην ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, ήταν η επιμονή του στην κατασκευή αγωγού που θα μετέφερε φυσικό αέριο από το Ιράν – Ιράκ στις ακτές της Συρίας και εκείθεν στις διεθνείς αγορές και η άρνηση του να δεχτεί τον αγωγό που θα μετέφερε το φυσικό αέριο από το Κατάρ στη Συρία και εκείθεν στην ενεργοβόρο αγορά της Ευρώπης.
Πρωταγωνιστές στην δεκατετραετή επιχείρηση ανατροπής του Άσαντ, σε πολιτικό επίπεδο ήταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, σε επιχειρησιακό επίπεδο ως υπεργολάβος η Τουρκία και χρηματοδότες το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία.
Ο Άσαντ έχει ανατραπεί και τώρα στο έδαφος της Συρίας διεξάγεται ένας αγώνας άσκησης επιρροής μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας-Ισραήλ-Τουρκίας.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας δεν έχει συγκρουσιακά χαρακτηριστικά, ενώ οι ανταγωνισμός μεταξύ Ισραήλ-Τουρκίας έφθασε, μέχρι στιγμής, στο σημείο να βομβαρδίσει η ισραηλινή αεροπορία δύο αεροπορικές βάσεις, στην Παλμύρα και τη Χάμα, που, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες το καθεστώς της Δαμασκού πρόκειται να παραχωρήσει στην Τουρκία.
Αυτός ο συγκρουσιακός χαρακτήρας του ανταγωνισμού Ισραήλ-Τουρκίας στη συριακή επικράτεια, ήταν πιθανόν ένας από τους λόγους που ο Τραμπ κάλεσε τον Νερτανιάχου για τη δεύτερη συνάντησή τους στο Λευκό Οίκο, μετά τις 20 Ιανουαρίου, που ανέλαβε την εξουσία, συνάντηση στην οποία προσφέρθηκε να μεσολαβήσει για να λυθούν τα προβλήματα μεταξύ Ισραήλ-Τουρκίας.
Για το ζήτημα αυτό, ο αντιπρόεδρος του CHP, Özgür Karabat, εκ Νεοκαισαρείας του Πόντου καταγόμενος, έκανε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση, οι βασικές γραμμές της οποίας είναι οι εξής:
Ο Καραμπάτ υποστήριξε ότι διεξάγονται μυστικές διαπραγματεύσεις σχετικά με το έργο της δημιουργίας αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο την Κύπρο, έργο το οποίο υποστηρίζεται επίσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο Καραμπάτ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο Ερντογάν είναι έτοιμος να αποκηρύξει το καθεστώς της εγγυήτριας δύναμης της Τουρκίας στην Κύπρο, επισήμανε ότι «γίνονται σχέδια να μετατραπεί η Τουρκία σε αυταρχικό καθεστώς για γεωπολιτικά οφέλη».
Συνεχίζοντας ο Τούρκος πολιτικός είπε: «Οι αγωγοί φυσικού αερίου και τα λιμάνια που θα κατασκευαστούν στην περιοχή θα δημιουργήσουν μια νέα αρχιτεκτονική στην περιοχή και στην οικονομία. Ο Τραμπ και το Ισραήλ είναι οι δυνάμεις που καθορίζουν τις αλλαγές του παιχνιδιού στην περιοχή. Υπάρχει ανάγκη να κατασκευαστούν αγωγοί μεταφοράς του φυσικού αερίου της ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη. Η Μεσόγειος και το Αιγαίο απορρίπτονται, λόγω βάθους, γεωλογικών προβλημάτων και υψηλού κόστους, γι’ αυτό ο αγωγός πρέπει να περάσει από την ξηρά, δηλαδή μέσω της Τουρκίας. Το εκτιμώμενο μέγεθος των υποθαλάσσιων ενεργειακών αποθεμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αξίας περίπου 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο με ανακαλύψεις νέων κοιτασμάτων. Ο συνολικός υπόγειος ενεργειακός πλούτος του Κατάρ, του Ιράκ και της Συρίας ξεπερνά τα 12 τρισεκατομμύρια δολάρια.»
Ο Καραμπάτ προχώρησε σε μια ενδιαφέρουσα εκτίμηση-αποκάλυψη. Είπε ότι σύμφωνα με το σχέδιο, «όλο το φυσικό αέριο που θα εξορύσσεται στην περιοχή θα συλλέγεται στο νησί της Κύπρου και από εκεί θα μεταφέρεται στην Τουρκία μέσω αγωγού. Σχεδιάζεται να κατασκευαστεί αγωγός που θα συνδέει το Μπανιάς της Συρίας με το Ακρωτήριο του Αγίου Ανδρέα, στην Κύπρο και από εκεί άλλος αγωγός θα μεταφέρει το φυσικό αέριο στο Γιουμουρταλίκ, στον κόλπο των Αδάνων».
Όμως, για να προχωρήσει αυτό το σχέδιο, θα πρέπει να «διευθετηθεί» το Κυπριακό. Γι’ αυτό, σύμφωνα με τον Καραμπάτ ισχυρίζεται ότι «ο Ερντογάν χρησιμοποιεί ως διαπραγματευτικό χαρτί το γεγονός ότι η Τουρκία είναι εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο, ένα χαρτί που σχεδιάζει να το «κάψει» για να προχωρήσει το εν λόγω σχέδιο. Θυμηθείτε, τον περασμένο Νοέμβριο, οι Ερντογάν και Χακάν Φιντάν συναντήθηκαν στην Ουγγαρία με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Μητσοτάκη, τον ηγέτη της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Αλβανό πρωθυπουργό, Έντι Ράμα. Το ΑΚΡ, για να παρατείνει τη ζωή του και την παραμονή του στην εξουσία, μπορεί να κάνει τα πάντα για να υποστηρίξει αυτά τα σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένου του τερματισμού του καθεστώτος του εγγυητή της Τουρκίας στην Κύπρο.»
Πρόσωπο-κλειδί στο σχέδιο αυτό, σύμφωνα με τον Καραμπάτ, είναι ένας στενός φίλος του Τραμπ, ο δισεκατομμυριούχος Χάρολντ Χαμ, ένας από τους κορυφαίους επενδυτές πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα είπε για το θέμα:
«Έχει υπογραφεί συμφωνία κοινής δράσης μεταξύ της εταιρείας του Χαμ, Continental Resources, της TransAtlantic Petroleum με έδρα το Τέξας και της κρατικής εταιρείας της Τουρκίας TPAO. Οι τρεις εταιρείες θα κάνουν έρευνες για εντοπισμό και εξόρυξη σχιστολιθικού πετρελαίου στο Ντιγιαρμπακίρ και την Ανατολική Θράκη. Σύμπτωση, αυτή είναι η πρώτη δραστηριότητα του Χαμ εκτός της Βόρειας Αμερικής. Μια άλλη σύμπτωση είναι ότι η συμφωνία αυτή, που αφορά κοιτάσματα που υπολογίζονται σε 350 δισεκατομμύρια δολάρια, ανακοινώθηκε μόλις 5 ημέρες πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος της 19ης Μαρτίου, ημέρα σύλληψης του Ιμάμογλου. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν αποθέματα πετρελαίου και στον κόλπο της Αλεξανδρέττας, που κι αυτά θα δοθούν στον Χάμ».
Υπογραμμίζοντας ότι ο Χάρολντ Χαμ έχει πολύ στενές σχέσεις με το Ισραήλ, ο Καραμπάτ είπε: «Ο Χαμ, ο οποίος επιπροσθέτως είναι και ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες στο έργο των αγωγών φυσικού αερίου που θα κατασκευαστούν στην περιοχή, έχει ήδη αρχίσει να συνεργάζεται με το AKP εδώ και καιρό. Ζητείται μερίδιο δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων από το φυσικό αέριο που θα εξορυχθεί από την Ανατολική Μεσόγειο και από το εμπόριο στα λιμάνια».
Τέλος, ο Καραμπάτ διασυνδέει όλο το σχέδιο των αγωγών και της συνεργασίας του στενού φίλου του Τραμπ με το ΑΚΡ, με την «έγκριση» που φέρονται να έδωσαν οι ΗΠΑ στη σύλληψη Ιμάμογλου και στην μετατροπή της Τουρκίας σε ένα αυταρχικό κράτος.
Συγκεκριμένα αναφέρει τα εξής: «Η κυβέρνηση Ερντογάν έδωσε μήνυμα στον Τραμπ, την ΕΕ, την Αγγλία και τη Ρωσία ότι θα κάνει ό,τι της ζητήσουν. Γι’ αυτό ξεκίνησαν την επιχείρηση κατά της αντιπολίτευσης, δίνοντας στους παραπάνω το μήνυμα ότι «Δεν μπορείς να κάνεις σχέδια με κανέναν άλλον εκτός από εμένα». Το ΑΚΡ επείγεται να κλείσει ραντεβού με τον Τραμπ μέχρι τον Μάιο. Γι’ αυτό έδρασαν γρήγορα και πάτησαν το κουμπί για τον Ιμάμογλου τον Μάρτιο. Ξεσπεπάζουμε αυτά τα σχέδια του ΑΚΡ και δηλώνουμε ότι θα μείνουν στην ιστορία ως σελίδα ντροπής και ότι όποιος εμπλέκεται στα σχέδια αυτά, θα δώσει λογαριασμό μπροστά στη δικαιοσύνη και στο λαό μας όταν έρθει η μέρα».
Η Ελληνίδα Μόνα Λίζα απέκτησε τη θέση της στην Εθνική Πινακοθήκη.
Σάλο έχει προκαλέσει το πορτρέτο της Άννας Παναγιωταρέα δια χειρός Παναγιώτη Τέτση στην Εθνική Πινακοθήκη, μεταξύ των έργων της μεγάλης αναδρομικής έκθεσης του σπουδαίου ζωγράφου με τίτλο «Η εμμονή του βλέμματος», η οποία εγκαινιάστηκε χθες.
Στην αρχή φαινόταν απίστευτο, σχεδόν σαν ψέμα. Μόλις έγινε κατανοητό ότι είναι αληθινό –με αφιέρωση μάλιστα του ζωγράφου– άρχισαν τα όργανα. Μα είναι δυνατόν η Άννα Παναγιωταρέα, άμισθη σύμβουλος της υπουργού Πολιτισμού, να έχει το δικό της πορτρέτο σε μια τόσο σημαντική έκθεση του Τέτση με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του;
Κι όμως. Το «Πορτρέτο Α.Π.» (2005) είναι εκεί, στην εκθεσιακή ενότητα «Οι Φίλοι» και μας κοιτάζει κλείνοντάς μας νοερά το μάτι. Σας την έσκασα, σαν να μας λέει, πέρασα στην ιστορία είτε σας αρέσει είτε όχι.
Είναι εξίσου απίστευτο ότι η υπερβολική αυτή προβολή προσωπικής ματαιοδοξίας γίνεται με χρήματα του ΕΣΠΑ σε ένα δημόσιο μουσείο επειδή κάποια που βρίσκεται τόσο κοντά στην εξουσία εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο Τέτσης κάποτε τη ζωγράφισε. Και επειδή δεν βρέθηκε κανένας να το αποτρέψει. Ούτε στο ΥΠΠΟ, ούτε στη διοίκηση της Εθνικής Πινακοθήκης, η οποία μόλις πέρασε μια μεγάλη περιπέτεια με τον βανδαλισμό των έργων της έκθεσης «Η σαγήνη του αλλόκοτου» και προσπαθεί να συνέλθει.
Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτα δεν θα πάθαινε η έκθεση του Παναγιώτη Τέτση αν έλειπε η κυρία Παναγιωταρέα από τα εκθέματα. Το γιατί δεν το αντιλήφθηκε η Εθνική Πινακοθήκη υποκύπτοντας στις προσωπικές φιλοδοξίες κολλητών της εξουσίας και συμβούλων της διοικητικής προϊσταμένης του μουσείου αξιολογείται, όπως όλα σε αυτή τη ζωή.
Στο διαδίκτυο πάντως τα σχόλια δίνουν και παίρνουν: «Ντα Βίτσιο», «Ο ύμνος της αυτοκρατορικής αυλής», «Η γυναίκα του Καίσαρα», «Να πάτε να το δείτε με τα μάτια σας». «Η τέχνη δεν πρέπει να δίνει εξηγήσεις αλλά καιγόμαστε να μάθουμε γιατί;», «Κράτος-λάφυρο», «Απίστευτο κι όμως αληθινό», «Ας ετοιμαστούμε να δούμε πορτρέτα όλης της οικογένειας Μητσοτάκη». «Τεράστια προσφορά στην ανθρωπότητα» και άλλα πολλά.
Είναι δυνατόν να μην ήξεραν τι θα ακολουθούσε; Να μην πρόβλεψαν τις αντιδράσεις για την πρωτοφανή προβολή της κυρίας Παναγιωταρέα στην Εθνική Πινακοθήκη; Προφανώς και το είχαν προβλέψει. Αλλά δεν τους νοιάζει. Το έκαναν γιατί μπορούσαν. Και γιατί ήταν σίγουροι ότι δεν θα βρισκόταν κανείς να τους εμποδίσει.
Σε νέο φιάσκο για την χώρα μας εξελίσσεται η υπόθεση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, με την Κυβέρνηση να παγώνει την συνέχιση του έργου για την τελική πόντιση του καλωδίου, μετά τις απειλητικές αναφορές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας οτι θα αντιδράσει δυναμικά σε οποιαδήποτε ενέργεια δεν έχει την δική της άδεια, αναφέρει το κίνημα ΝΙΚΗ σε ανακοίνωσή του και συνεχίζει:
Ο υπόλογος υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, υπηρέτης του δόγματος «ήρεμα νερά στο Αιγαίο και ας με πούνε μειοδότη» κάνει καθημερινά πράξη
την ανικανότητά του ιδίου και της Κυβέρνησής του να προστατεύσουν τα συμφέροντα της χώρας, προχωρώντας σθεναρά και αποφασιστικά στην ολοκλήρωση ενός έργου ενεργειακής «πνοής» για την Μεγαλόνησο, αλλά και στρατηγικής σημασίας και για τις τρεις χώρες που θα διασυνδεθούν.
Μιλάμε για την Κυβέρνηση που «δεν γνωρίζει η δεξιά της, τί ποιείν η αριστερά της»! Την μία ημέρα διαρρέει στον Τύπο ότι επανεκκινεί το έργο και επίκειται η
έκδοση σχετικής NAVTEX, την άλλη μέρα σε μυστική συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ αποφασίζει να παγώσει κάθε εργασία στη θάλασσα και την τρίτη μέρα ο υπουργός των Εξωτερικών «κάνει μαγκιές» στο φόρουμ των Δελφών δηλώνοντας οτι το έργο είναι «δύσκολη άσκηση» και «θα προσχωρήσει στον χρόνο που πρέπει».
Μεσολάβησαν οι νέες προκλητικές απειλές της Τουρκίας ότι ουδεμία αλλαγή έχει υπάρξει στην στάση της Τουρκίας και η πεισματάρα Ελλάδα θα πρέπει να
το ξανασκεφτεί. Και όλα αυτά μόλις λίγες ημέρες μετά την πρόσφατη συνάντηση του Γ. Γεραπετρίτη με τον Χακάν Φιντάν στις Βρυξέλλες και η επίσκεψη του Κυρ. Μητσοτάκη στο Ισραήλ.
Το φιάσκο «Κάσος Νο ΙΙ» έρχεται να καταδείξει ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός σχεδιασμός στα εθνικά ζητήματα υψίστης σημασίας και το μόνο δόγμα με το οποίο πορεύεται η Κυβέρνηση είναι το «πάμε και όπου βγει». Όπως στα Τέμπη.
Η ΝΙΚΗ κρούει για μία ακόμα φορά τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας ότι συνέχιση της πολιτικής του ενδοτισμού και των υποχωρήσεων θα καταστήσει την Ελλάδα χώρα που δεν μπορεί να ασκήσει κυριαρχία ούτε να προασπίσει τις επιλογές της. Χώρα έρμαιο των κυμάτων που δεν μπορούν να πάρουν στα σοβαρά ούτε οι σύμμαχοί της.
Επιβάλλεται εδώ και τώρα ενημέρωση της Βουλής για τις παλινωδίες στην Εξωτερική πολιτική. Η ΝΙΚΗ είναι εδώ για να υπερασπίζεται τα εθνικά μας δίκαια, πριν η παρακμή καταστεί μη αναστρέψιμη.
Οι δασμοί Τράμπ, πέρα από τον ναρκισσιστικό πρωτογονισμό του ιδίου, είναι η κορύφωση της αναδίπλωσης και του προστατευτισμού.
Η σύγκρουση είναι οικονομική και στο βάθος
γεωπολιτική.
Γιατί όμως, το μεγάλο αυτό θέμα, που θα καθορίσει τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, όπως και τους πολλούς κινδύνους, ακόμη και για την δημοκρατία που περιέχει, δεν συζητείται στα κόμματα, ούτε φυσικά στον δημόσιο διάλογο;
Μια μικρή ιστορική αναδρομή στην οικονομική ιστορία των ΗΠΑ, θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα τι επιλογές του Τράμπ και τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.
Οι ΗΠΑ, αναδεικνύονται μεγάλη οικονομική δύναμη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο και μετά τον Δεύτερο, όπου, οι πάλαι ποτέ Ευρωπαϊκές Αυτοκρατορίες αλληλοκαταστρέφονται οριστικά, αναδεικνύονται, σε παγκόσμια οικονομική δύναμη και ηγέτιδα του Δυτικού κόσμου. Την δεκαετία του 1990, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πιστεύει ότι είναι η μόνη και κυρίαρχη, από κάθε πλευρά, δύναμη στον πλανήτη, είναι η εποχή των Δημοκρατικών και της προεδρίας Κλίντον. Πρωταγωνιστούν στην επιτάχυνση της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, με μοχλό τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών(ΤΠΕ), δημιουργώντας τις προϋποθέσεις μεγάλης ανάπτυξης, αλλά και ταυτόχρονα τις μεγάλες φούσκες, τόσο του Χρηματιστηρίου, όσο και του Real Estate.
Μπορεί, από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και μέχρι σήμερα ο πλανήτης να έχει ζήσει δραματικά και καταστροφικά γεγονότα, ήταν όμως και η περίοδος της πιο μεγάλης ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας και της ευημερίας της μεγάλης πλειοψηφίας των χωρών και των κοινωνιών τους. Σε αυτή την δραματική και ταυτόχρονα δημιουργική περίοδο, οι ΗΠΑ, με τον ένα ή άλλο τρόπο ήταν οι πρωταγωνίστριες. Έχτισαν την κυριαρχία τους, άλλοτε μέσα από διεθνείς συνεργασίες και άλλοτε μέσα από αναδιπλώσεις και απομονωτισμούς.
Λόγω της συγκυρίας, θα επιλέξουμε τις πιο σημαντικές επιλογές αναδίπλωσης, δηλαδή τις εποχές που επέλεξαν να προστατέψουν την εγχώρια παραγωγή και την απασχόληση με την επιβολή υψηλών δασμών.
Τρείς κατά την εκτίμησή μου είναι οι πιο σημαντικές. Το 1930 με Πρόεδρο τον Χούβερ, που οδήγησε στην μεγάλη ύφεση, συμπαρασύροντας και την Ευρώπη, τα αποτελέσματα γνωστά, το 1970 με τον Νίξον, που ενίσχυσε τον στασιμοπληθωρισμό, το 2002 με τον Μπους τον νεότερο.
Καθόλου τυχαίο, πάντα Ρεπουμπλικανοί πρόεδροι.
Από τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα αλλάζουν τα δεδομένα, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση λειτουργεί πλέον αντίστροφα.
Οι αναπτυσσόμενες χώρες, με κυρίαρχη την Κίνα, είναι οι ευνοημένες και οι χώρες της ανεπτυγμένης Δύσης οι χαμένες, οι λόγοι γνωστοί. Κορύφωση των εξελίξεων η χρηματοπιστωτική κρίση του Φθινοπώρου του 2007 στις ΗΠΑ, που μετατρέπεται και σε κρίση χρέους στην ΕΕ, σε βαθιά και πολύπλευρη κρίση στον Νότο της ΕΕ, με τις γνωστές οδυνηρές συνέπειες για την χώρα μας.
Το Brexit, η πρώτη εκλογή Τράμπ, η υποχώρηση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και αντίστοιχα η ενίσχυση των κεντροδεξιών και ακροδεξιών κομμάτων, είναι η πολιτική αποτύπωση των οικονομικών, κοινωνικών και αξιακών εξελίξεων.
Ο κύκλος της αναδίπλωσης στην ανεπτυγμένη Δύση δεν έκλεισε.
Οι τελευταίες εκλογές σε χώρες της ΕΕ και η επανεκλογή Τράμπ, είναι η πολιτική προέκτασή τους.
Ο νέος κόσμος σύντομα δεν θα μοιάζει με αυτόν που ξέρουμε, από την πρώτη βιομηχανική επανάσταση, από τα μέσα του 18ο αιώνα, μέχρι σήμερα.
Ημέρα Απελευθέρωσης των ΗΠΑ, ονόμασε την ημέρα που ανακοίνωσε τους δασμούς ο Τράμπ, θέλοντας να φορτίσει συναισθηματικά τους οπαδούς του και τους ομοϊδεάτες του σε Ανατολή και Δύση.
Θέλει να θυμίζει την εξέγερση των Βρετανικών αποικιών στην Βόρεια Αμερική, τις μετέπειτα ΗΠΑ, κατά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, το 1773-1783 και την “Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας” το 1776. Πόλεμος για την κατάργηση των δασμών του τσαγιού, που επέβαλε η Βρετανική Αυτοκρατορία στις Ολλανδικές εταιρείες που εισήγαγαν τσάι στις Βρετανικές αποικίες της βόρειας Αμερικής, για να ευνοηθούν οι Βρετανικές.
Το βασικό πρόβλημα των ΗΠΑ όμως, είναι αλλού. Η οικονομία των ΗΠΑ έχει χάσει την ανταγωνιστικότητα σε πολλούς κλάδους παραγωγής προϊόντων, τόσο διαρκών, όπως αυτοκίνητα, όσο και καταναλωτικών αγαθών.
Η παραγωγή των διαρκών καταναλωτικών αγαθών έχει μεταφερθεί κυρίως στην Ανατολική Ασία. Ο Παγκόσμιος Νότος υπερέχει, λόγω πολύ χαμηλού κόστους παραγωγής και τα τελευταία χρόνια λόγω και της τεχνολογικής ανάπτυξής του. Από την άλλη, οι ισχυρές οικονομικά χώρες της ΕΕ υπερέχουν κυρίως λόγω τεχνολογικής υπεροχής στην παραγωγή καταναλωτικών αγαθών.
Αντιθέτως οι ΗΠΑ έχουν πλεονάσματα στις υπηρεσίες, που συνεχώς αυξάνουν, ειδικά στις κάθε είδους τεχνολογικές πλατφόρμες.
Αυτοί είναι οι λόγοι που έχουν καταστραφεί οικονομικά οι Μεσοδυτικές Πολιτείες των ΗΠΑ με την ανεργία, κυρίως των λευκών εργαζομένων να έχει εκτοξευτεί, με αποτέλεσμα από σταθεροί υποστηρικτές του Δημοκρατικού κόμματος, να γίνουν οπαδοί του ακατάσχετου λαϊκισμού του Τράμπ, δίνοντάς τον και πάλι την νίκη και την εξουσία.
Οι αυθαίρετοι δασμοί του Τραμπ, έφεραν και θα φέρουν ανάλογα μέτρα από τις περισσότερες θιγόμενες χώρες, με αποτέλεσμα τον δραστικό περιορισμό του παγκόσμιου εμπορίου και της ανάπτυξης, δηλαδή θα φέρουν ύφεση, πληθωρισμό και ανεργία σε όλο τον κόσμο.
Ήδη το χρηματιστήριο στην Νέα Υόρκη, αλλά και τα χρηματιστήρια σε όλο τον κόσμο υποχωρούν συνεχώς, προεξοφλώντας την ύφεση και οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι, οι ΗΠΑ θα χάσουν περισσότερα.
Η παγκόσμια οικονομία λειτουργούσε, με πολλά προβλήματα οικονομικά και κοινωνικά, μέσα από κοινά αποδεκτούς κανόνες. Ο επιθετικός δασμολογικός προστατευτισμός και η αποδόμηση όλων σχεδόν των Διεθνών και Περιφερειακών δομών και συμφωνιών, μόνο μεγάλες ζημιές και προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει στην παγκόσμια οικονομία, δημιουργώντας και επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις.
Ο Τράμπ, θεωρεί ότι οι ΗΠΑ μόνες τους, χωρίς τα «βάρη» των συμμάχων και των διεθνών οργανισμών, μπορούν να έχουν την τελευταία ευκαιρία να διαπραγματευτούν, από θέση ισχύος, με τους μεγάλους ανταγωνιστές τους, είτε στο οικονομικό είτε και στο γεωπολιτικό πεδίο.
Η Κίνα απάντησε άμεσα στον Τράμπ, η ΕΕ τι απάντηση μπορεί να δώσει;
Η ΕΕ, τι επιλογές έχει στην πολλαπλή τυχοδιωκτική επίθεση του Τράμπ;
Μπορεί να ανοίξει νέες αγορές στις χώρες της Λατινικής Αμερικής επικυρώνοντας την συμφωνία Mercosure, που υπέγραψε πριν λίγους μήνες η Ούρσουλα Φον Ντε Λάιεν, ξεσηκώνοντας τους ευρωπαίους αγρότες και κτηνοτρόφους, οδηγώντας μερικές χώρες, με πρώτη την Γαλλία, με τον Μακρόν να δηλώνει: Δεν θα επικυρώσω ποτέ αυτήν την συμφωνία; Μπορεί να εμβαθύνει τις συνεργασίες με την Κίνα και την Ινδία ή φοβάται ότι θα πλημυρίσει με τα προϊόντα αυτών των χωρών, κάτι που ήδη συμβαίνει; Μπορεί να υπογράψει συμφωνίες με τις χώρες της Αφρικής, και τι σημαίνει αυτό και πάλι για τον πρωτογενή τομέα της και ακόμη περισσότερο με τους μετανάστες, από τις χώρες αυτές; Τι προβλήματα παραγωγικά, κοινωνικά και πολιτικά θα την δημιουργήσουν αυτές οι συνεργασίες;
Η χώρα μας βρίσκεται σε ακόμη πιο δυσμενή θέση, γιατί μέχρι τώρα η εθνική στρατηγική της στηριζόταν στο Διεθνές Δίκαιο και τους ευρωατλαντικούς θεσμούς και, η οικονομία της, στην ΕΕ και τις συμφωνίες που αυτή μπορούσε, με το μέγεθος και την ισχύ της, να υπογράφει.
Ποιες οι επιλογές της κυβέρνησης και ποιες οι προτάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης;
Με μισές αλήθειες για την οικονομία, δεν μπορούμε να πάμε μακριά.
Η αύξηση του ΑΕΠ για το 2025, από 2,5% του ΑΕΠ, όπως εκτιμά η κυβέρνηση στον προϋπολογισμό, σύμφωνα με τον Γιάννη Στουρνάρα, θα είναι 0,3%, χαμηλότερη, λόγω των επιλογών του Τράμπ. Πόσο θα μειωθεί η αύξηση του ΑΕΠ, τα επόμενα χρόνια, που ούτως ή άλλως θα ήταν πολύ χαμηλότερη, όπως το καταγράφει η κυβέρνηση στο τετραετές δημοσιονομικό πρόγραμμα που κατέθεσε στη ΕΕ, λόγω ολοκλήρωσης της χρηματοδότησης από το ΤΑΑ και την συρρρικνούμενη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, αν υλοποιηθούν οι επιλογές του.
Δυστυχώς, τα μεγάλα αυτά θέματα, που θα καθορίσουν τις οικονομικές, κοινωνικές, αλλά και πολιτικές εξελίξεις και τους πολλούς κινδύνους ακόμη και για την δημοκρατία που περιέχουν, δεν συζητιούνται στα κόμματα, ούτε φυσικά στον δημόσιο διάλογο.
Κόλαφος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη υπήρξε η συνέντευξη Τύπου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 2023, παρουσία εμπειρογνωμόνων, νομικών και επιστημόνων από τις θετικές επιστήμες, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην ΕΣΗΕΑ. Ήταν μια από τις καλύτερες συνεντεύξεις Τύπου με αμείωτο ενδιαφέρον, παρότι κράτησε τρεισήμισι ολόκληρες ώρες..
Η Ελίζα Τριανταφύλλου και ο Θανάσης Κουκάκης συνυπογράφουν ένα ρεπορτάζ για την εταιρεία Blue Skies που απασχολεί από το 2018 τους διαχειριστές της «Ομάδας Αλήθειας», πρακτικά δηλαδή το σημαντικότερο μέρος του μηχανισμού προπαγάνδας της ΝΔ και της κυβέρνησης.
Ποια είναι η εταιρεία;
Γιατί είναι σημαντικό το θέμα;
Γιατί είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται ότι κεντρικά στελέχη ενός μηχανισμού κομματικής επικοινωνίας απασχολούνται από μια ιδιωτική εταιρεία, που συνδέεται με πρόσωπα τα οποία διατηρούν στενούς δεσμούς με το κόμμα – εν προκειμένω τη ΝΔ.
Δημοσίευση του χρήστη Nikos Sverkos
Μια σπουδαία μέρα για την αλήθεια.
Αλλά μάλλον δεν θα την πάρετε είδηση.
Δυόμισι χρόνια πριν…
Συγχωρήστε μου το αυτοαναφορικό ξεκίνημα. Τον Σεπτέμβριο του 2022 ξεκινήσαμε για λογαριασμό της «Αυγής» μια μεγάλη έρευνα για τον μηχανισμό προπαγάνδας της ΝΔ. Το ενδιαφέρον μας ήταν πολιτικό, αλλά και προσωπικό, κακά τα ψέματα. Εκείνη την εποχή η ακροδεξιά τοξικότητα της ΝΔ είχε κατακλύσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι φορείς της εξαπέλυαν επιθέσεις, κάποιες από τις οποίες δεχόμουν και εγώ. Με τον καιρό είχε αρχίσει να σχηματίζεται, όμως, ένα μοτίβο, που παρουσίαζε εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Μαζί με τον Σπύρος Ραπανάκης και πολύτιμους φίλους και τότε συναδέλφους, που ταπεινά επιμένουν να μην θέλουν να βγουν «μπροστά», ξεκινήσαμε να ψάχνουμε πώς συντονίζονταν τα τρολ της ΝΔ και ποιά σχέση είχαν με το κυβερνών κόμμα.
Μετά από μέρες αναζήτησης και διασταύρωσης καταφέραμε να οριοθετήσουμε τον μηχανισμό, να βρούμε τα βασικά του μέλη και να επιβεβαιώσουμε πως δραστηριοποιούνται. (https://www.avgi.gr/…/426293_ta-diktya-mayris…).
Η έρευνά μας επεκτάθηκε αυτόματα στην Ομάδα Αλήθειας και το ellada24, καθώς το περιεχόμενό τους αναπαρήγαγε ο συγκεκριμένος μηχανισμός στα social media. Μερικές φορές, μάλιστα, τα αχόρταγα τρολ δημοσιεύαν υλικό, προτού καν μπει το σήμα της Ομάδας Αλήθειας, καρφώνοντας τον σύνδεσμό τους με τη ΝΔ.
Καταλήξαμε να ερευνούμε τους δύο βασικούς επικεφαλής της, τους Κίμωνα Μπένο και Κωνσταντίνο Δογάνη(οι εικονιζόμενοι). Βρήκαμε πολλά στοιχεία για την στενή σχέση τους με την ηγεσία της ΝΔ, τα οποία φυσικά δημοσιεύσαμε.
Η έρευνά μας, όμως, κάποια στιγμή χτύπησε σε «τοίχο». Διάφορα στοιχεία που είχαμε συλλέξει ήταν αδύνατον να δημοσιευτούν χωρίς να πληγεί η ίδια η έρευνά μας. Δεν μας πτόησαν φυσικά κάτι λιγοστά εξώδικα ή κάτι αστείες ανακοινώσεις των εμπλεκομένων. Βλέπαμε μπροστά μας την απάντηση στο μείζον, την πηγή χρηματοδότησης της Ομάδας Αλήθειας και μισθοδοσίας των στελεχών της, αλλά αδυνατούσαμε να ανοίξουμε τις τελευταίες «πόρτες», γιατί στόματα στον πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο παρέμεναν ερμητικά κλειστά.
Η αποκάλυψη του Inside Story
Δεν το κρύβω, εξεπλάγην πολύ ευχάριστα σήμερα με το αναλυτικότατο και αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Thanasis Koukakis και της Eliza Triantafyllou στο InsideStory. Πίστευα ότι η παλιότερη έρευνά μας είχε αφήσει μεν αποτύπωμα (ευχαριστούμε πολύ τον Θανάση και την Ελίζα για την αναφορά σε δημοσίευμά μας), αλλά και πως το θέμα είχε ατονήσει καθώς η ύπαρξη της Ομάδας Αλήθειας δεν προκαλεί πλέον έκπληξη ή οργή,έχουμε συνηθίσει το «τέρας» που τη μία εκτοξεύει ρατσισμό και ψέματα και την άλλη ύμνους για το μητσοτακικό σύστημα.
Τι αποκαλύπτει όμως σήμερα το InsideStory;
Ότι «κομβικά μέλη της γαλάζιας “ομάδας κρούσης” μισθοδοτούνται τα τελευταία επτά χρόνια από μια συγκεκριμένη εταιρεία. Πρόκειται για την Blue Skies Μονοπρόσωπη ΑΕ των Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιου,που είναι ιδρυτικά στελέχη μιας από τις πιο γνωστές και καθιερωμένες εταιρείες στρατηγικής επικοινωνίας στην Ελλάδα».
Αν δεν είστε εξοικειωμένοι με τα πρόσωπα και τις εταιρίες, θα το θέσω απλά. Η ηγεσία της Ομάδας Αλήθειας πληρώνεται από ένα «παραμάγαζο» μιας από τις μεγαλύτερες διαφημιστικές εταιρίες της χώρας, την οποία όποια κυβερνητική πέτρα κι αν σηκώσεις θα την βρεις από κάτω.
Το ενδιαφέρον είναι πως στην Blue Skiesαπασχολούνται παράλληλα και διορισμένοι στην κυβέρνηση και το Μαξίμου, συμπεραίνοντας πως παίρνουν και κατιτίς παραπάνω για τις υπηρεσίες τους στον Μητσοτάκη και το Μαξίμου. Α, από εκεί μισθοδοτείται και μια Ελιά Ζερβού, που ρίχνει με τον κουβά εμέσματα κατά πάντων.
Η σημασία των αποκαλύψεων
Το ρεπορτάζ είναι εξαιρετικά σημαντικό για τους εξής λόγους:
➞ Λύνει το «μυστήριο» της χρηματοδότησης της Ομάδας Αλήθειας και των παραφυάδων της. Το υλικό, που παράγεται για χρόνια από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό, απαιτεί σημαντικούς πόρους και επαγγελματισμό. Τα τρολ της ΝΔ, που πίσω τους κρύβονται κάποιοι καημένοι εθελοντές, πώς να νιώθουν σήμερα;
➞ Τεκμηριώνει κάτι για το οποίο η «πιάτσα» βουίζει εδώ και χρόνια. Πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η ΝΔ φροντίζουν για να συμπληρωθεί το εισόδημα κρίσιμων συνεργατών της και εργαζομένων της με έναν μισθό σε εταιρία του ιδιωτικού τομέα.
➞ Περιγράφει την σχέση οικονομικού και πολιτικού συμφέροντος που έχει οικοδομήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με μια ισχυρή εταιρία επικοινωνίας και διαφημίσεων. Διαφαίνεται πως το Μαξίμου και το υπουργείο «σπρώχνει» δουλειές σε εταιρίες συμφερόντων των Βαρβιτσιώτη και Ολύμπιου, και εκείνοι για αντάλλαγμα μισθοδοτούν τους ιθύνοντες της προπαγάνδας της ΝΔ. Τα κέρδη των επιχειρήσεων αυτών προέρχονται μεταξύ άλλων από δουλειές με το δημόσιο.
➞ Σκιαγραφείται καθαρά ένα ακόμα τρίγωνο.«Κυβέρνηση – Διαφημιστικές – ΜΜΕ» λειτουργούν με αμοιβαία επωφελή τρόπο και συμβαδίζουν με «μαστίγιο και καρότο». Η κυβέρνηση δίνει σε μια εταιρία επικοινωνίας δουλειές και χρήμα. Σε αντάλλαγμα η εταιρία της πληρώνει στελέχη και συνεργάτες. Η ίδια εταιρία μοιράζει διαφημίσεις σε μέσα ενημέρωσης. Και τα μέσα ενημέρωσης πριμοδοτούν την ατζέντα της κυβέρνησης, ώστε να μην χάσουν διαφημίσεις, τις οποίες μοιράζει η εταιρία επικοινωνίας.
Το επιμύθιο του τριγώνου
Το τρίγωνο αυτό λειτουργεί με εξαιρετικά αποτελέσματα εδώ και χρόνια, Τους στόχους του, την επικοινωνιακή υπεροπλία ή ασυλία του Μητσοτάκη και το οικονομικό κέρδος των εμπλεκομένων, τους έχει πετύχει και με το παραπάνω.
Γι αυτό και μάλλον δεν θα ακούσετε σε κάποιο από τα μεγάλα -προσδεδεμένα στο κυβερνητικό άρμα- μέσα ενημέρωσης την αποκάλυψη του InsideStory.
(Ένα «κερασάκι» για το τέλος: Οι Βαρβιτσιώτης και Ολύμπιος, καθώς και ένα ιδιαίτερα προβεβλημένο στέλεχος της ΝΔ και εργαζόμενη στην Blue Skies, παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ και το κέντρο του Predator).
ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ
Νέα θεσμική εκτροπή της ΝΔ – Αποκαλύφθηκε ο μηχανισμός με όχημα την Blue Skies των Βαρβιτσιώτη και Ολύμπιου σε απευθείας σύνδεση με Μαξίμου για προπαγάνδα και δολοφονία χαρακτήρα αντιπάλων
11.04.202514:18
Η Blue Skies των Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιου απασχολεί από το 2018 τους διαχειριστές της «Ομάδας Αλήθειας», καθώς και εργαζόμενους στην επικοινωνία και στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του Μαξίμου.
Αποκαλύψεις για την Ομάδα Αλήθειας, την ιδιωτική εταιρεία που στεγάζει κεντρικά πρόσωπα του μηχανισμού προπαγάνδας της ΝΔ, καθώς και εργαζόμενους στην επικοινωνία και στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του Μαξίμου κάνει σήμερα το Inside Story.
Το δημοσίευμα τονίζει ότι: «Η Blue Skies των Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιου απασχολεί από το 2018 τους διαχειριστές της «Ομάδας Αλήθειας», καθώς και εργαζόμενους στην επικοινωνία και στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και του Μαξίμου».
Στην έρευνα αναφέρεται ότι ο μηχανισμός αυτός έχει εξαιρετικά συντεταγμένη δράση και ταχύτατα αντανακλαστικά ενώ επισημαίνεται ότι είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται ότι κεντρικά στελέχη ενός μηχανισμού κομματικής επικοινωνίας απασχολούνται από μια ιδιωτική εταιρεία, που συνδέεται με πρόσωπα τα οποία διατηρούν στενούς δεσμούς με το κόμμα – εν προκειμένω τη ΝΔ.
Νέα θεσμική εκτροπή της ΝΔ – Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Inside Story Αναλυτικά το Inside Story αναφέρει:
«Τα τελευταία χρόνια οικοδομήθηκε από ικανότατους content creators και ειδικούς στα social media ένας μηχανισμός προπαγάνδας, «πολιτικής τεκμηρίωσης» και επικοινωνίας, με αιχμή τη γνωστή σε όλους «Ομάδα Αλήθειας», για να υποστηρίξει τη Νέα Δημοκρατία και προσωπικά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η δράση του είναι εξαιρετικά συντεταγμένη, τα αντανακλαστικά του ταχύτατα και η στόχευσή του απόλυτα σαφής: η υπεράσπιση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού ειδικά σε στιγμές πολιτικής κρίσης. Από την τραγωδία στα Τέμπη μέχρι το σκάνδαλο των υποκλοπών και από την μεταναστευτική κρίση στον Έβρο έως το ναυάγιο της Πύλου, η ψηφιακή αυτή φρουρά δίνει το πρόσταγμα – όχι απλώς απαντώντας, αλλά διαμορφώνοντας το αφήγημα προτού καν διατυπωθεί το ερώτημα.
Δεν πρόκειται για κάποια πρωτοτυπία· ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν, αλλά και αρκετά πρόσφατα από τον Χρήστο Σπίρτζη, για κάτι αντίστοιχο και πιο συγκεκριμένα για τη στρατολόγηση δεκάδων τρολς (ανώνυμων λογαριασμών στα social media) που διαδίδουν το αφήγημα του κόμματος, διασπείρουν ψεύδη και εξαπολύουν επιθέσεις κατά των πολιτικών τους αντιπάλων.
Ωστόσο είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται ότι κεντρικά στελέχη ενός μηχανισμού κομματικής επικοινωνίας απασχολούνται από μια ιδιωτική εταιρεία, που συνδέεται με πρόσωπα τα οποία διατηρούν στενούς δεσμούς με το κόμμα – εν προκειμένω τη ΝΔ.
Ο κοινός εργοδότης
Το inside story αποκαλύπτει σήμερα ότι κομβικά μέλη της γαλάζιας «ομάδας κρούσης» μισθοδοτούνται τα τελευταία επτά χρόνια από μια συγκεκριμένη εταιρεία.
Πρόκειται για την Blue Skies Μονοπρόσωπη ΑΕ των Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιου, που είναι ιδρυτικά στελέχη μιας από τις πιο γνωστές και καθιερωμένες εταιρείες στρατηγικής επικοινωνίας στην Ελλάδα, της V+O, η οποία λειτουργεί από το 2000. Σύμφωνα με τις τελευταίες διαθέσιμες οικονομικές καταστάσεις για τη χρήση του 2023, η V+O απασχολούσε 110 άτομα και η χρονιά έκλεισε με καθαρό κύκλο εργασιών άνω των 14 εκατ. ευρώ και κέρδη κοντά στο 1,5 εκατ. ευρώ. Πλέον οι Βαρβιτσιώτης – Ολύμπιος κατέχουν το 30% της V+O και το υπόλοιπο 70% πέρασε στις αρχές του 2024 στα χέρια της ιταλικών συμφερόντων SEC Newgate.
Ο managing director στη V+O Θωμάς Βαρβιτσιώτης, γιος του ιστορικού στελέχους της ΝΔ Γιάννη Βαρβιτσιώτη και αδερφός του πρώην βουλευτή και υπουργού Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος και πλέον μετρά πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας στον χώρο της διαφήμισης και της επικοινωνίας. Είναι ο άνθρωπος που έτρεξε τις προεκλογικές εκστρατείες της ΝΔ τόσο το 2018-2019 όσο και το 2023, με τα γνωστά επιτυχή αποτελέσματα. Πρόσφατα δημοσιεύματα σε προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ αναφέρουν ότι ο Θωμάς Βαρβιτσιώτης σκοπεύει να πολιτευτεί με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ κατά καιρούς κυκλοφορούν φήμες για ενδεχόμενη αξιοποίησή του στην κυβέρνηση.
Ο επίσης managing director και αντιπρόεδρος της V+O Γιάννης Ολύμπιος έχει πολυετή εμπειρία στον χώρο της στρατηγικής επικοινωνίας, των δημοσίων σχέσεων και της διαχείρισης κρίσεων, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ως εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών.
Ποια είναι η Blue Skies
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2003 και τον Οκτώβριο του 2004 ως μέτοχος εμφανίζεται η V+O και στο ΔΣ μπαίνουν ως μέλη οι Θωμάς Βαρβιτσιώτης και Γιάννης Ολύμπιος.
Tον Ιούνιο του 2010 πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας εκλέγεται ο Γιάννης Ολύμπιος και τον Ιούνιο του 2015 ο Θωμάς Βαρβιτσιώτης εκλέγεται στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου, με τον Γιάννη Ολύμπιο να διατηρεί τη θέση του προέδρου. Στις θέσεις αυτές παραμένουν έως και τον Ιανουάριο του 2024, με τη Γενική Συνέλευση μετόχων να εκλέγει νέο Σύμβουλο Διαχείρισης τον χρηματοοικονομικό σύμβουλο Ευάγγελο Δήμα. Είχε προηγηθεί στις 29 Δεκεμβρίου 2023 απόφαση του ΔΣ για μεταφορά έδρας της εταιρείας από τη διεύθυνση όπου στεγάζεται η V+O σε νέα διεύθυνση, την οποία χρησιμοποιεί ως έδρα και άλλη μία εταιρεία των Ολύμπιου-Βαρβιτσιώτη, που παρέχει επιχειρηματικές συμβουλές και άλλες συμβουλές διαχείρισης.
Από το καταστατικό της Blue Skies προκύπτει ότι δραστηριοποιείται στη διοργάνωση και εκμετάλλευση αθλητικών, ψυχαγωγικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, εκπονεί οικονομοτεχνικές μελέτες για την αξιοποίηση υπαίθριων χώρων, ασχολείται με τη διαχείριση και εμπορία διαφημιστικού υλικού, καθώς και με τη διαχείριση και εκμετάλλευση βάσεων προσωπικών μη ευαίσθητων δεδομένων, σχεδιάζει και υλοποιεί προγράμματα που αναδεικνύουν τη φύση και τον πολιτισμό, παρέχει υπηρεσίες πρακτόρευσης και επαγγελματικής προώθησης σε καλλιτέχνες και αθλητές, προσφέροντας στρατηγική διαχείριση της καριέρας τους, δραστηριοποιείται στον τομέα της επικοινωνίας παρέχοντας συμβουλευτικές υπηρεσίες και εκπονεί μελέτες για διάφορα ζητήματα, πραγματοποιώντας έρευνες αγοράς.
Η «Ομάδα Αλήθειας» στο μισθολόγιο
Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες του inside story, η εταιρεία Blue Skies το 2018 και το 2019 προσέλαβε στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και άτομα φίλα προσκείμενα στο κόμμα με γνώση της επικοινωνίας και των social media.
Μεταξύ των 15 εργαζομένων της Blue Skies συγκαταλέγονται οι Κίμωνας Μπένος και Κώστας Δογάνης, οι βασικοί πυλώνες της «Ομάδας Αλήθειας», της πλατφόρμας που έχει εξελιχθεί σε κομβικό όργανο προώθησης της κυβερνητικής γραμμής, παρουσιάζοντας τα μηνύματα της ΝΔ με επιδραστικό τρόπο – συχνά πριν αυτά καν φτάσουν στα παραδοσιακά ΜΜΕ.
Την παραίτησή του από τη θέση του γραμματέα της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ Νοτίας Δωδεκανήσου, κατέθεσε ο κος Νίκος Μουτσάκης, δίνοντας στη δημοσιότητα σχετική επιστολή.
Ο ίδιος αναφέρει ότι δέχθηκε συστηματική υπονόμευση στη διάρκεια της θητείας του, τόσο σε κεντρικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.
Ο κ. Μουτσάκης, βάλλει ευθέως κατά της ηγεσίας του κόμματος και για απώλεια ιδεολογικής ταυτότητας!
Αναφέρει συγκεκριμένα:
“Τρία χρόνια τώρα, από το 2022, πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις να κρατήσω ζωντανό ένα όραμα που μας καθοδηγεί από την 3η Σεπτέμβρη 1974 υπηρετώντας το ΠΑΣΟΚ από τη θέση του εκλεγμένου Γραμματέα της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ ν. Δωδεκανήσων. Τρία χρόνια αγώνα, συχνά μοναχικού, ενάντια σε ένα κύμα που όλο και περισσότερο με πνίγει. Ήρθε πια η στιγμή να παραδεχτώ αυτό που η καρδιά μου αρνείται εδώ και καιρό: το Κίνημα που υπηρέτησα δεν υπάρχει πια.Στα χρόνια αυτά υπηρέτησα με αυταπάρνηση το Κίνημα λειτουργώντας με ακεραιότητα και με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον της παράταξης και των νησιών μας.
Η θητεία μου χαρακτηρίστηκε από πολλές θετικές στιγμές για το Κίνημα, από νίκες αλλά και ήττες, από επιτυχίες αλλά και λάθη. Κλείνοντας έναν κύκλο γεμάτο εμπειρίες, κατακτήσεις και συγκινήσεις κρατώ το θετικό αποτύπωμα της προσπάθειας μου και μερικών συντρόφων στις τοπικές μας κοινωνίες, γιατί επί των ημερών μας η Δημοκρατική Παράταξη απέκτησε ξανά μετά από χρόνια φωνή στα Δωδεκάνησα αναδεικνύοντας ζητήματα που αφορούν τον τόπο μας και βρεθήκαμε παρόντες στην πρώτη γραμμή. Παρ’ όλα αυτά, έσωθεν παρεμβάσεις και διαφωνίες μου με την πολιτική που έχει χαράξει το ΠΑΣΟΚ δεν μου επιτρέπουν να παραμείνω.Κατά τη διάρκεια της θητείας μου αντιμετώπισα προσωπικά και πολιτικά συστηματική υπονόμευση από εσωκομματικούς κύκλους που ενδιαφέρονται περισσότερο για τη νομή της εξουσίας παρά για την υπηρέτηση των αρχών μας. Ταυτόχρονα επικράτησε μια λογική «ημετέρων» που ακόμα προωθείται από το κέντρο και δημιουργεί ένα κλίμα εσωστρέφειας και διχασμού, μακριά από τον ενωτικό χαρακτήρα που θα έπρεπε να διασφαλίζει ο Πρόεδρος.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που θα έπρεπε να αποτελεί εγγύηση της ενότητας και της δημοκρατίας, έχει μετατρέψει το κόμμα σε φέουδο μιας μικρής ομάδας. Δημιούργησε οφίτσια και θέσεις για «ημετέρους» που απέρριψε η κοινωνία για να ικανοποιηθούν τα δικά της παιδιά, προκαλώντας την οργή και τη δυσαρέσκεια σε όσους με προσωπικό κόπο και μόχθο επανάφεραν το ΠΑΣΟΚ – έστω και πρόσκαιρα – στην συλλογική συνείδηση. Προχώρησε και προχωράει σε αντιθεσμικές παρεμβάσεις της οργανωτικής λειτουργίας του Κόμματος δημιουργώντας διορισμένα όργανα για να καπελώσει τα δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα. Καλλιέργησε ένα κλίμα ρεβανσισμού σε μια μεταεσωκομματική περίοδο, απειλώντας με διαγραφές, «κόβοντας» εκλεγμένα στελέχη και παρεμβαίνοντας στις κατά τόπους οργανώσεις.
Με λύπη διαπιστώνω πως η ηγεσία δεν ανοίγει το κόμμα, το κλείνει. Δεν ενώνει, διχάζει. Δεν εμπνέει, επιβάλλεται. Το Κίνημα συρρικνώνεται. Και όσο δηλώνετε πως το ΠΑΣΟΚ αποτελεί κυβερνητική λύση, ξεχνάτε πως ο δρόμος προς την κορυφή είναι μακρύς και δύσβατος αλλά καθίσταται απροσπέλαστος όταν έχει χαθεί η ιδεολογική ταυτότητα μας. Μέρα με τη μέρα το Κίνημα βυθίζεται στη φενάκη του μάρκετινγκ αντί να παράγει πολιτικές για τους πολλούς, να παρεμβαίνει ουσιωδώς στα ζητήματα της κοινωνίας και να ασκεί αντιπολίτευση για την υγεία, τη στέγαση, την οικονομία, την ασφάλεια.Το πρόσφατο συνέδριο στη Ρόδο αποτελεί την κορύφωση αυτής της ιδεολογικής εκτροπής. Ένα συνέδριο που θα έπρεπε να αποτελεί βήμα διαλόγου για τις ανάγκες των νησιωτικών κοινοτήτων, μετατράπηκε σε μια στείρα διαδικασία επικύρωσης προειλημμένων αποφάσεων. Η περιφρόνηση προς τα τοπικά στελέχη και τα εκλεγμένα όργανα, που γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες των νησιωτικών περιοχών, ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Στον τόπο μας, στα νησιά μας, αποφασίσατε να μιλήσετε για εμάς χωρίς εμάς. Αθηναίοι τεχνοκράτες να μας πουν πώς πρέπει να ζήσουμε, την ώρα που η φωνή των νησιωτών φιμώνεται.Μετά από δεκάδες καταγγελίες μου, τρικλοποδιές και ανίερες δημόσιες επιθέσεις που δέχτηκα από τους «συντρόφους» και τη διαρκή απαξίωση της Χαριλάου Τρικούπη, παραιτούμαι από τη θέση του Γραμματέα και μέλους της Νομαρχιακής Επιτροπής, αλλά όχι από τις αρχές που με έκαναν να αγαπήσω αυτό το Κίνημα. Φεύγω με πίκρα, αλλά και με την αξιοπρέπεια εκείνου που αρνείται να γίνει συνένοχος στον αφανισμό της ιστορίας μας. Αποχωρώ από στέλεχος αλλά όχι και μέλος του ΠΑΣΟΚ γιατί δεν απεμπολώ τις αξίες και τα ιδανικά του Κινήματος, δεν σας χαρίζω ούτε τη σιωπή μου ούτε όμως και τις αξίες μας. Φεύγω ελεύθερος από τα δεσμά της υποκρισίας, αλλά δεμένος για πάντα με το αληθινό ΠΑΣΟΚ – εκείνο που υπηρετεί το λαό και όχι το σύστημα, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την πρόοδο και όχι το βόλεμα, τον αριβισμό και την απαξίωση.Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω τα στελέχη που παρά τις διαφωνίες και τις διαφορετικές απόψεις μας, στήριξαν την προσπάθεια της Νομαρχιακής Επιτροπής τα τελευταία χρόνια. Που σεβάστηκαν τους θεσμούς και όχι τα πρόσωπα. Που με θάρρος υπερασπίστηκαν τις αξίες μας, συμμετείχαν στις διαδικασίες και υπηρέτησαν τα πιστεύω τους. Τέλος τους ψηφοφόρους-μέλη του ΠΑΣΟΚ που με εμπιστεύτηκαν αναδεικνύοντας με μέλος της Ν.Ε. και έδωσαν την ευκαιρία και την τιμή να τους εκπροσωπήσω.Η ιστορία είναι που θα κρίνει ποιοι υπηρέτησαν με συνέπεια τα ιδανικά της Δημοκρατικής Παράταξης και ποιοι προτίμησαν τον ασεβή και άχαρο δρόμο του συμβιβασμού και της ιδεολογικής αποστασιοποίησης. Και όσο και να προσπαθούν, δεν μπορούν να φιμώσουν την ιστορία.
Με το κεφάλι ψηλά,Ρόδος, 11/4/2025Νίκος Μουτσάκηςπρ. Γραμματέας ΠΑΣΟΚ Νοτίων Δωδεκανήσων”
Το δίδυμο Πάιατ – Τσάφος με το βεβαρυμμένο παρελθόν (1, 2, 3, 4, 5), συνεχίζει να προπαγανδίζει ανοιχτά την ελληνοτουρκική συνεργασία στην ενέργεια και όχι μόνο…
Για τις “ευκαιρίες” αυτές μίλησε ο πρώην πρέσβης στην Αθήνα και πρώην υφυπουργός Ενέργειας, Τζέφρι Πάιατ στο πλαίσιο του 10ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών (9 – 12 Απριλίου 2025), παρουσία του -εκλεκτού των ΗΠΑ (1, 2, 3, 4)- υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκου Τσάφου.
“Ως το πρόσωπο που ήταν ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2020, όταν συνέβη η κρίση του Oruc Reis, θεωρώ ότι είναι ένα μεγάλο επίτευγμα ότι αυτή η σχέση σήμερα διαχειρίζεται αποτελεσματικά και άμεσα μεταξύ των δύο κυβερνήσεων. Και νομίζω ότι αυτό είναι ένα από τα πράγματα που συμβάλλει στο ενδιαφέρον μιας εταιρείας όπως η Chevron“, τόνισε ο Τζ. Πάιατ αφήνοντας να εννοηθεί ότι η παρουσία της Chevron θα λειτουργήσει ως καταλύτης στην επίλυση των διαφορών μας με την Τουρκία, όπως το παρόν βήμα έγραφε στις 31/03/25.
Ο τέως Πρέσβης υπογράμμισε ακόμη ότι το γεωπολιτικό κέντρο βάρους της Ευρώπης μετατοπίζεται προς την Ελλάδα και την Τουρκία. Ενώ την σκυτάλη πήρε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος αναφέροντας ότι: “Βλέπουμε ευκαιρίες συνεργασίας με τους γείτονές μας σε όλους τους τομείς. Έχουμε ακόμη πολλή δουλειά να κάνουμε στο φυσικό αέριο, εξετάζουμε την ενίσχυση του κάθετου διαδρόμου, όπου υπάρχουν ακόμη κάποια εμπόδια προκειμένου το φυσικό αέριο να ρέει ελεύθερα προς τα βόρεια και προς την Κεντρική Ευρώπη”.
Είναι πρόδηλο ότι ο Ν. Τσάφος επιβεβαιώνει την από τις 21/03/25 αποκάλυψη ότι έρχεται “συνεκμετάλλευση υπό αμερικανική υψηλή επιστασία“. Η δήλωση όμως περί ευκαιριών “συνεργασίας με τους γείτονές μας σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς” υποκρύπτει και άλλες πτυχές του ζητήματος που ενδεχομένως να αφορούν και στην παρατηρούμενη επιθετική οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στην Ελλάδα (1 και 2).
Ο Ν. Τσάφος χαρακτήρισε ως σημαντική εξέλιξη το ενδιαφέρον της Chevron για τις έρευνες υδρογονανθράκων: “Η Ελλάδα και η ΕΕ χρειάζονται φυσικό αέριο και η χώρα μας μπορεί να το παράγει”, ανέφερε χαρακτηριστικά και εκτίμησε ότι “μπορούμε να είμαστε διαμετακομιστικός κόμβος για το φυσικό αέριο για την ευρύτερη περιοχή.” Άξιον απορίας βέβαια γιατί ο ρόλος της Ελλάδας θα παραμείνει διαμετακομιστικός, εφόσον ευελπιστούμε ότι θα ανακαλυφθούν υδρογονάνθρακες από τη Chevron…
Σημειώνεται επίσης ότι το πάνελ στο οποίο συμμετείχαν οι Τζ. Πάιατ και Ν. Τσάφος, συντόνισε η Defne Arsian, Ανώτερη Διευθύντρια, του -τουρκοκρατούμενο- τμήματος του Atlantic Council το οποίο ασχολείται αποκλειστικά με την Τουρκία (Turkey Programs & AC IN TURKEY). Έχει και αυτό τη σημειολογία του για όσους βλέπουν λίγο βαθύτερα από την επιφάνεια…
Υπογράφηκε σήμερα από τον υφυπουργό Παιδείας, αρμόδιο για τα ΑΕΙ, Ν. Παπαϊωάννου το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, με το οποίο ιδρύεται, στη Σχολή Επιστημών Υγείας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Τμήμα Κτηνιατρικής, με έδρα την Ορεστιάδα.
Το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος θα διαβιβαστεί άμεσα προς υπογραφή στα συναρμόδια υπουργεία Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Το νέο τμήμα ιδρύεται κατόπιν γνώμης της Συγκλήτου του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης και έχει ως αποστολή την παροχή υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης και έρευνας στον τομέα της κτηνιατρικής επιστήμης.
Προβλέπεται πενταετές πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών (10 ακαδημαϊκά εξάμηνα), διασφαλίζοντας την άρτια κατάρτιση των φοιτητών για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία και εξέλιξη.
Το πτυχίο θα αντιστοιχεί σε επίπεδο 6 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και θα παρέχει το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος του κτηνιάτρου σε όλες τις χώρες της ΕΕ.
Τέλος, στο Τμήμα Κτηνιατρικής Ορεστιάδας συνιστώνται 35 θέσεις μελών Διδακτικού – Ερευνητικού Προσωπικού (Δ.Ε.Π.), 15 θέσεις μελών Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.ΔΙ.Π.) και 10 θέσεις Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού (Ε.Τ.Ε.Π.).
Η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σ. Ζαχαράκη δήλωσε σχετικά: « Η δέσμευση της Κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, για τη στήριξη, την ενίσχυση και την ανάπτυξη ειδικά του Βορείου και Κεντρικού Έβρου, τηρείται στο ακέραιο μέσα από την υλοποίηση των επιμέρους δράσεων του ολοκληρωμένου σχεδίου που εκπονήθηκε σε συνεργασία με τους φορείς και την κοινωνία. Παράλληλα η ίδρυση της Κτηνιατρικής Σχολής στην Ορεστιάδα – στη βάση εισήγησης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου – δίνει ένα ακόμη ξεκάθαρο στίγμα της πολιτικής μας στην Παιδεία. Θεωρούμε πολύτιμη για τη χώρα τη δημόσια εκπαίδευση, και για αυτό φροντίζουμε διαρκώς για την αναβάθμιση του ελληνικού δημοσίου Πανεπιστημίου. Ενισχύουμε τα περιφερειακά τμήματα και τις σχολές έχοντας πλήρη επίγνωση της συμβολής τους, και στον περιορισμό των περιφερειακών ανισοτήτων, την ενδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών μέσα από τη ζωντάνια της γνώσης αλλά και της νεότητας »
Ο υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Ν. Παπαϊωάννου δήλωσε: «Προχωράμε τη διαδικασία ίδρυσης Τμήματος Κτηνιατρικής στην Ορεστιάδα στηρίζοντας την ευρύτερη περιοχή του βορείου Έβρου. Στην Ορεστιάδα εδρεύει, ήδη, η Σχολή Επιστημών Γεωπονίας και Δασολογίας. Επομένως, με το νέο τμήμα Κτηνιατρικής, δημιουργείται ένας ισχυρός κόμβος για τον αγροτοδιατροφικό τομέα, με στόχο την ανάπτυξη ποιοτικής κτηνοτροφίας, την ενίσχυση της αγροτικής οικονομίας και τη σύνδεση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και έρευνας με τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.»
Τον ξεκίνησε ο Ρίγκαν, τον ανέστειλε ο Κλίντον. Τι θα γίνει αν τον ανανεώσει το δίδυμο Τραμπ-Μασκ;
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 10 Απριλίου 2025
Δύο βασικοί λόγοι που ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τις εκλογές (με μικρή πλειοψηφία, καθώς η αμερικανική κοινωνία μοιάζει πολωμένη όσο ποτέ άλλοτε ανάμεσα σε δύο μεγάλα μπλοκ), ήταν το ότι εμφανίστηκε αντίθετος προς τον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ, από την άλλη, οι Δημοκρατικοί απομάκρυναν μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων τους και με τον πόλεμο στην Ουκρανία και, λόγω της μη αντίθεσής τους στη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Το τελευταίο γεγονός υπήρξε εντελώς καθοριστικό για την έκβαση των εκλογών στις Πολιτείες που κρίνουν το αποτέλεσμα.
Το ζήτημα της Ουκρανίας ασφαλώς είναι εξαιρετικά σημαντικό. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος το μόνο που κάνει είναι να καταστρέφει αυτή τη χώρα, να προκαλεί μείζονες οικολογικές καταστροφές και να διατηρεί αυξημένο τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου. Κάθε λογικός άνθρωπος ελπίζει να φανεί συνεπής ο Τραμπ στο ζήτημα αυτό. Και είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι η διάσπαση της «συλλογικής Δύσης» ανάμεσα σε μια πιο φιλειρηνική (αμερικανική) και σε μια πιο φιλοπόλεμη (ευρωπαϊκή) τάση, ειδικά στο Ουκρανικό, κάπως περιορίζει τις καταστροφικές δυνατότητες αυτού του μπλοκ, οι μικρόνοες ηγέτες του οποίου μοιάζουν ικανοί ακόμα και να τινάξουν στον αέρα τον πλανήτη για να μη χάσουν την ηγεμονία επ’ αυτού.
Ως προς την Ουκρανία βέβαια, πρέπει να περιμένουμε για να δούμε αν ο νέος Πρόεδρος θα φανεί αντάξιος των προσδοκιών που δημιούργησε. Στα άλλα ζητήματα όμως, ο Ντόναλντ Τραμπ μόνο φιλειρηνικός δεν μπορεί να θεωρηθεί. Μεταξύ άλλων απειλεί με πόλεμο το Ιράν, θέλει εκδίωξη των Παλαιστινίων από την Παλαιστίνη, παρείχε στο Ισραήλ βόμβες ακόμα πιο φονικές από αυτές που χρησιμοποίησε ήδη, θέλει αύξηση στρατιωτικών δαπανών, ζητά από τους Ευρωπαίους να αυξήσουν τις δικές τους στο εξωφρενικό 5% (κάτι που είναι έτοιμοι να κάνουν επικαλούμενοι κατά τρόπο οξύμωρο την ανάγκη αυτονομίας από τους Αμερικανούς), ο υποψήφιός του για αρχηγός του Επιτελείου κάνει λόγο για αύξηση του αριθμού των κρατών όπου θα σταθμεύουν αμερικανικά πυρηνικά όπλα, ενώ ο ίδιος απειλεί με προσάρτηση της Γροιλανδίας και του Καναδά.
Ένας από τους τομείς που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τον νέο Πρόεδρο είναι τα εξόχως επικίνδυνα και αποσταθεροποιητικά σχέδια για αντιβαλλιστικά και διαστημικά όπλα. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να καθίσει στην προεδρική καρέκλα και ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε ένα εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο θα δημιουργηθεί, με τη βοήθεια του Ίλον Μασκ, ένας γιγαντιαίος «Σιδερένιος Θόλος» για την Αμερική, που θα περιλάβει αναχαιτιστές στο διάστημα και δομές διαστημικού εντοπισμού και παρακολούθησης υπερηχητικών και βαλλιστικών πυραύλων.
Πρόκειται για ανανέωση της Στρατηγικής Αμυντικής Πρωτοβουλίας (SDI, Strategic Defense Initiative) που είχε ξεκινήσει ο πρόεδρος Ρίγκαν και ανέστειλε ο πρόεδρος Κλίντον. Αν ένα τέτοιο σύστημα πετύχαινε, θα έκανε άτρωτες τις ΗΠΑ από ενδεχόμενη πυρηνική επίθεση της Ρωσίας ή της Κίνας, κι αν είναι άτρωτες μπορούν να επιτεθούν χωρίς φόβο ανταπόδοσης.
Τέτοιου είδος προγράμματα δημιουργίας αμυντικών συστημάτων κατά πυρηνικής επίθεσης, έστω και αν μοιάζουν πολύ δύσκολα πραγματοποιήσιμα, δημιουργούν στον αντίπαλο την ανάγκη να απαντήσει αυξάνοντας το πυρηνικό του οπλοστάσιο, ενώ μπορεί να αποτελούν το πρώτο βήμα για την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στο διάστημα. Η Ρωσία ενδέχεται να άρει ποσοτικούς περιορισμούς στα όπλα της αν οι ΗΠΑ προχωρήσουν με τέτοια προγράμματα που θα καταστήσουν αδιανόητη κάθε έννοια στρατηγικής σταθερότητας, υπογραμμίζει σε άρθρο του στην επιθεώρηση «Διεθνείς Υποθέσεις» ο ειδικός πρέσβης της Ρωσίας Γκριγκόρι Μασκόφ που τονίζει:
“Ένας πυραυλικός ανταγωνισμός εξοπλισμών είναι ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Το ίδιο είναι και ο μεγάλης κλίμακας εκσυγχρονισμός των πυρηνικών οπλοστασίων και των οχημάτων μεταφοράς όπλων μαζικής καταστροφής. Η στρατιωτικοποίηση του διαστήματος είναι ένας άλλος τομέας που αναπτύσσεται και στο εγγύς μέλλον μπορεί να γίνει ένα ακόμα θέατρο στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Νέες τεχνολογίες (τεχνητή νοημοσύνη, κβαντικοί υπολογιστές κλπ.) που μπορούν να πολλαπλασιάσουν το δυναμικό του εχθρού σε στρατηγικές περιοχές, περιλαμβανομένης της αντιπυραυλικής άμυνας, αρχίσουν να αποκτούν ρόλο εδώ.”
O Mασκ, πιθανότατα προϊόν των πιο εξτρεμιστικών κύκλων στην ίδια τη CIA σημειωτέον έχει ένα θεοπάλαβο σχέδιο να βομβαρδίσει με πυρηνικά όπλα τον Άρη. Πρόκειται για «κάλυμμα» για την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στο διάστημα, πιστεύει ο Ντιμίτρι Ραγκόζιν, πρώην επικεφαλής της Διαστημικής Υπηρεσίας της Ρωσίας, Roscosmos.
Έχει κανείς την εντύπωση ότι η «συμμορία των δισεκατομμυριούχων» περί τον Τραμπ είναι κάπως ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις, άτομα που πάσχουν από σύνδρομο παντοδυναμίας και μεγαλείου, περισσότερα αποκομμένα από κάθε κοινωνική αναφορά από οποιαδήποτε άρχουσα τάξη στην ιστορία. Η μοναδική πατρίδα που έχουν μοιάζει να είναι το τεραστίων διαστάσεων «Εγώ» τους.
Συνδέονται στενά με μεγάλες τράπεζες όπως η Goldman Sachs, το αμερικανικό στρατιωτικο-βιομηχανικό και στρατιωτικο-τεχνολογικό σύμπλεγμα, η CIA και το Ισραήλ, που συνέδραμαν άλλωστε με τα προϊόντα των εταιρειών τους στη σφαγή των Παλαιστινίων, ενώ ο Μασκ βοήθησε και την Ουκρανία στην πολεμική της προσπάθεια. Αντιμετωπίζουν τον πλανήτη ως οικόπεδο προς αξιοποίηση και τους κατοίκους του ως ενοχλητικά μυρμήγκια. Τρομοκρατημένοι από την ιδέα ότι θα πεθάνουν φτιάχνουν τεράστια υπόγεια καταφύγια, σκέπτονται να μεταναστεύσουν στον Άρη ή επενδύουν μαζικά σε έρευνες για την… αθανασία (!) Βεβαίως οι πιθανότητές τους να πετύχουν την αθανασία είναι μάλλον περιορισμένες, όμως οι πιθανότητές τους να προκαλέσουν τον συλλογικό θάνατο της ανθρωπότητας, με τα μυαλά που έχουν, είναι ασφαλώς περισσότερες.
Βέβαια, παράλληλα με όλα αυτά, ο κ. Τραμπ λέει ότι θέλει να συζητήσει με τη Ρωσία και την Κίνα τη μείωση των αμυντικών προϋπολογισμών και των πυρηνικών οπλοστασίων. Απομένει να δούμε πως θα συνδυαστούν όλα αυτά, τι συνιστά ρητορεία και τι σοβαρή πολιτική.
Τα τελευταία χρόνια, μάθαμε όλοι τη Golden Visa, ένα πρόγραμμα που επιτρέπει σε ξένους από χώρες που δεν είναι στην Ε.Ε. ή δεν έχουν συναφή σχέση με την Ένωση, να αγοράζουν ακίνητα σε χώρες της Ε.Ε. για να αποκτούν δικαίωμα ευκολότερης πρόσβασης. Είναι ένα πρόγραμμα που φέρνει επενδύσεις και μετατρέπει τα ακίνητα σε μια μικρή (ή και μεγάλη) βιομηχανία. Και η Ελλάδα, λόγω των πολύ ανταγωνιστικών της τιμών σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρωπή, είναι ο πιο ελκυστικός προορισμός. Αυτό βέβαια φέρνει αλυσιδωτά προβλήματα στους ανθρώπους που ζουν εδώ.
Η ελληνική αγορά στα ακίνητα έχει γνωρίσει ραγδαία ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, με βασικό μοχλό το πρόγραμμα Golden Visa. Η αύξηση της ζήτησης από ξένους επενδυτές, ιδιαίτερα από χώρες όπως η Κίνα, η Τουρκία, ο Λίβανος, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ιράν, έχει οδηγήσει σε έντονη κινητικότητα στον κλάδο των ακινήτων.
Πλέον, στο πρόγραμμα αυτό, το ελάχιστο όριο επένδυσης έχει ανέβει στις 800.000 ευρώ για την Αττική, τη Θεσσαλονίκη, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη και περιοχές με τέτοια δυναμική αγοράς, ενώ για άλλες περιοχές διαμορφώνεται στις 400.000 ευρώ.
Οι εθνικότητες που επενδύουν σε ακίνητα στην Ελλάδα
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από τοΥπουργείο Μετανάστευσης, οι περισσότερες άδειες Golden Visa έχουν εκδοθεί σε Κινέζους επενδυτές, με περισσότερες από 6.520 άδειες να έχουν χορηγηθεί έως τον Φεβρουάριο του 2025. Ακολουθούν οι Τούρκοι επενδυτές, με πάνω από 1.400 άδειες, και οι Λιβανέζοι με σχεδόν 800 άδειες. Οι Βρετανοί, λόγω του Brexit, στρέφονται επίσης προς την ελληνική αγορά ακινήτων, με περισσότερες από 500 άδειες, ενώ το Ιράν συμπληρώνει την πεντάδα με πάνω από 300 άδειες.
Οι επενδυτές από αυτές τις χώρες βλέπουν τα ακίνητα στη χώρα μας ως ευκαιρία για σταθερή απόδοση, είτε μέσω της ενοικίασης είτε μέσω μελλοντικής υπεραξίας. Η προσιτή τιμή σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και η στρατηγική θέση της Ελλάδας αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την επιλογή τους. Είναι δε χαρακτηριστικό πως μόνο το 6% χρησιμοποιεί τα ακίνητα για προσωπική χρήση, ενώ το 94% τα νοικιάζει, κυρίως σε μακροχρόνιες μισθώσεις. Είναι μάλιστα άξιο αναφοράς πως οι τιμές ενοικίων που έχουν άκίνητα που έχουν αγοραστεί από ξένους, είναι πιο λογικές από αντίστοιχες Ελλήνων ιδιοκτητών.
Αυτό συμβαίνει διότι πρόκειται για εύπορους που δεν αγοράζουν ακίνητα για να βγάλουν κάποιο κέρδος, αλλά για να διαθέτουν ένα ισχυρό πάτημα για τις μετακινήσεις τους στην αγορά της Ευρώπης και για τις βασικές τους δραστηριότητες.
Οι επιπτώσεις στις τιμές των ακίνητα
Η αυξημένη ζήτηση έχει οδηγήσει σε ανοδικές πιέσεις στις τιμές των ακινήτων, ιδίως σε περιοχές όπου υπάρχει έντονη τουριστική ανάπτυξη. Σύμφωνα με τα δεδομένα της αγοράς, οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ειδικά στο κέντρο της Αθήνας και στα δημοφιλή νησιά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται δυσκολότερη η αγορά ακίνητα για τους Έλληνες πολίτες, καθώς οι τιμές ανεβαίνουν σε επίπεδα που δεν είναι πάντα προσιτά. Στα περιγράψαμε αναλυτικά εδώ κι εδώ.
Από την άλλη, η αναβάθμιση περιοχών που στο παρελθόν δεν είχαν ζήτηση συμβάλλει στη συνολική βελτίωση της αγοράς. Παράλληλα, η ανάπτυξη της αγοράς ακινήτων έχει οδηγήσει στην αύξηση της κατασκευαστικής δραστηριότητας, με νέα έργα να υλοποιούνται για να καλύψουν τη ζήτηση.
Προφανώς, εδώ προκύπτει το μείζον θέμα, της παραχώρησης δηλαδή τόσων κατοικιών σε ξένους, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι που ζουν εδώ, να μη βρίσκουν προσιτές τιμές σε ενοίκια και να μειώνεται η δεξαμενή μέσα από την οποία μπορούν να επιλέξουν την κατοικία τους.
Αντί προλόγου, θα προβώ εις δύο βασικάς επισημάνσεις:
Ο προαιώνιος εχθρός του Έθνους των Ελλήνων είναι η διχόνοια. Οσάκις οι Έλληνες υπήρξαν ενωμένοι εις κοινόν αγώνα, υπήρξαν αήττητοι. Τούτο μάς διδάσκει η μακραίων ιστορία των Ελλήνων.
Ομοίως, όταν αι εφαρμοζόμεναι ενέργειαι της εξωτερικής μας πολιτικής ήσαν κατευθυνόμεναι υπό ξένων κέντρων εξουσίας και δεν υπαγόρευαν το εθνικόν συμφέρον, εδέχθημεν βαρείας ήττας. Μόνον το εθνικόν είναι καλόν. «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν, ό,τι είναι αληθινόν» (Δ.Σωλομός).
Συνεπώς, είναι συνετόν οι πολιτικοί του παρόντος και του προσεχούς μέλλοντος, κατά τας κρισίμους στιγμάς τας οποίας διέρχεται σήμερον το Έθνος των Ελλήνων, να ενστερνιστούν βαθέως τας δύο ανωτέρω μεγάλας αληθείας και να πράξουν παν το δυνατόν, προκειμένου να τας καταστήσουν συνείδησιν όλων των Ελλήνων, ώστε εις το μέλλον, να μην αντιμετωπίσωμεν πολεμικήν απειλήν, διηρημένοι ιδεολογικώς και πολιτικώς ως Έθνος.
Αναφέρω επιλεκτικώς, δύο ματαίας θυσίας του Ελληνισμού, από τας πολλάς που υπάρχουν, αι οποίαι έλαβον χώραν προ ενός αιώνος, εξυπηρετούσαι αποκλειστικώς τα συμφέροντα και τας αξιώσεις των μεγάλων δυνάμεων, αι οποίαι εστοίχισαν εις την μικράν, αλλά γενναίαν Ελλάδα, την θυσίαν εκατομμυρίων τέκνων του απανταχού Ελληνισμού, μεγίστας καταστροφάς εις τας υποδομάς και τα μέσα, την επάρατον ανταλλαγήν των πληθυσμών με ανυπολογίστους συνεπείας και τέλος την κατακόρυφον πτώσιν του ηθικού του Ελληνικού λαού. Αναφέρομαι, πρώτον, εις την αποστολήν ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων εις την μεσημβρινήν Ρωσίαν αρχάς του 1919 και δεύτερον, εις την ανεπιτυχή εκστρατείαν της Ελλάδος εις Μικράν Ασίαν το 1919. Οι Μπολσεβίκοι, ουδέποτε ελησμόνησαν την ατυχή συμμετοχήν των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων εις την καταστολήν του ενόπλου αγώνος των εις την μεσημβρινήν Ρωσίαν. Αυτό θα το “πληρώσουν” οι Έλληνες με την τεραστίαν οικονομικήν βοήθειαν των Μπολσεβίκων προς τον Μουσταφά Κεμάλ, μόλις ένα χρόνον αργότερα. Επ’ αυτού, αναφέρω λεπτομέρειες κατωτέρω.
Αμφότερα τα γεγονότα, αποτελούν ατυχή παραδείγματα λανθασμένης ελληνικής πολιτικής, υπογορευομένης υπό οικονομικών αποκλειστικώς συμφερόντων των συμμάχων μας την περίοδον εκείνην, τα οποία εξυπηρέτουν πρωτίστως τα γαλλικά και αγγλικά συμφέροντα.
Επειδή όμως η Ιστορία λένε επαναλαμβάνεται, σήμερον εις την Ελλάδα, συμβαίνουν ακριβώς τα ίδια λάθη, με ανάλογα των προαναφερθέντων ιστορικά γεγονότα.
Ευθύς εξ αρχής δηλώνω, με βάσιν την ακλόνητον ιστορικήν αλήθειαν, απηλλαγμένην από κομματικάς και πολιτικάς κακοηθείας και κακοδαιμονίας, ότι η υπόθεσις της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ωφείλετο εις την εξυπηρέτησιν των αγγλικών συμφερόντων. Είναι ιστορικώς αληθές, ότι μόλις εδέχθημεν την εντολήν υπό της Αγγλίας δια την κατοχήν την Σμύρνης, η Γαλλία και η Ιταλία εστράφησαν καθ’ ημών και σταθερώς υπέρ των Τούρκων. Διευκρινίζω δε, ότι υπέρ ημών ετάχθη ουχί σύσσωμος η Αγγλία ή έστω η Αγγλική Κυβέρνησης, αλλά προσωπικώς ο τότε Πρωθυπουργός της Λόϋντ Τζώρτζ, και μόνον διπλωματικώς, άνευ ουσιαστικής αναμείξεως.
Ο πρωθυπουργός της χώρας Ελευθέριος Βενιζέλος, κατά την προσωπικήν μου κρίσιν, πεποιθώς εις την στρατιωτικήν ισχύν του ελληνικού στρατού, δεν εζήτησεν ούτε την παραμικράν στρατιωτικήν στήριξιν και βοήθειαν από την Αγγλίαν, αλλά ηθέλησεν να επιβάλει την εκ γενετής θνησιγενήνΣυνθήκην των Σεβρών εις την Τουρκίαν και την εξασφάλισιν των εξ αυτής απορρεόντων συμφερόντων. Δυστυχώς, η μικρά, αλλά έντιμος Ελλάς, ουδέν θετικόν προσεπορίσθη από την ατελέσφορον αυτήν εκστρατείαν, παρά μόνον ασκόπους θυσίας, εκατόμβας αίματος και τελικώς τον ξεριζωμόν από τας προαιωνίους εστίας των του Ελληνισμού της καθ’ ημάς Ανατολής.
Αντλώ μίαν σχετικήν πληροφορίαν από το εξαίρετο βιβλίο του Χάρη Τσιρκινίδη “Συνοπτική Ιστορία της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής (Ντοκουμέντα ξένων διπλωματικών αρχείων)”, Έκδοση Δεύτερη, Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη α.ε., σελ. 111. “Οι πάντες (Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί) εδήλωσαν ρητώς εις τον Βενιζέλον, ότι δεν επρόκειτο να τον βοηθήσουν στρατιωτικώς. Ακόμη και ο φίλος του, ο Άγγλος πρωθυπουργός Λόυντ Τζώρτζ τον ερώτησε, τον Ιούνιο 1920, κατά την Διάσκεψη της Βουλώνης “αν η Ελλάς ηδύνατο διά των ιδίων αυτής δυνάμεων και μόνον να εξαναγκάσει τους Τούρκους εις αποδοχήν των όρων (της υπό ψήφισιν) Συνθήκης των Σεβρών”. Ο Ε. Βενιζέλος απήντησε καταφατικώς. Έτσι υπεγράφη η περίφημος Συνθήκη, η οποία έμελλε να έχει άδοξον κατάληξιν”.
Τα γεγονότα τα οποία επηρέασαν την εθνικήν καταστροφήν
Την περίοδον εις την οποίαν αναφερόμεθα, συνέβησαν ταυτοχρόνως τέσσερα εξαιρετικής σημασίας ιστορικά γεγονότα, τα οποία διεδραμάτισαν με την σοβαρότητα και την έντασίν των, έκαστον ένα εξ αυτών με τον ιδικόν του τρόπον, την τελικήν διαμόρφωσιν της συγχρόνου Ελληνικής Ιστορίας και την τύχην της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
Τα αναφέρω εν περιλήψει.
–Πρώτον, την 27ην Νοεμβρίου 1919, υπογράφεται η Συνθήκη του Νεϊγύ εις την κωμόπολιν Νεϊγύ-συρ-Σεν, μεταξύ της Βουλγαρίας και των νικητριών δυνάμεων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δι’ αυτής, η Θράκη θα εκχωρείτο υπό των Βουλγάρων εις τους Συμμάχους, τα στρατεύματα των οποίων, ομού μετά των Ελληνικών, θα κατελάμβανον τας συγκεκριμένας περιοχάς. Το ζήτημα της Ανατολικής Θράκης θα διηυθετείτο ομού με εκείνο της ειρήνης με την Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν. Την 2αν Σεπτεμβρίου η Κεντρική Επιτροπή Εδαφικών Υποθέσεων υπέβαλε εις το Ανώτατον Συμβούλιον σχετικήν έκθειν, διά της οποίας ωριζοντο τα νότια σύνορα της Βουλγαρίας. Το τεθέν ζήτημα της οικονομικής διεξόδου της εις το Αιγαίο Πέλαγος, θα ερυθμίζετο υπό άλλης Επιτροπής, αρμοδίας δια ανάλογα ζητήματα. Τον Οκτώβριον, κατόπιν εντολής της Συνδιασκέψεως, Συμμαχικά στρατεύματα έφθαναν εις την Δυτικήν Θράκην. Δεν θα αναφερθώ περαιτέρω εις την συνθήκην αυτήν, η οποία άλλωστε εκφεύγει από τους σκοπούς του παρόντος άρθρου.
Η Συνθήκη Ειρήνης του Νεϊγύ
–Δεύτερον, το 1919, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος Ελευθέριος Βενιζέλος και η κυβέρνησίς του, έχοντες την αρχικήν υποστήριξιν των νικητών Άγγλων και Γάλλων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εδέχθησαν την εκχώρησιν σχετικής άδειας, δια την απόβασιν Ελληνικού Στρατού εις Σμύρνην. Τούτο εγένετο, παρά τας σοβαράς αμφιβολίας των στρατιωτικών των Επιτελείων. Αναφέρω, ότι ο στρατάρχης Χένρι Ουίλσον, είπε εις τον Ελευθέριον Βενιζέλον: “κατέστρεψες την χώραν σου”. Εις τας εκτιμήσεις των Επιτελείων (Τσώρτσιλ, υπόμνημα Φος), υπελόγιζον, ότι ο έλεγχος της Μικράς Ασίας από τους Έλληνες, θα απήτει στρατόν περί τους 600.000 άνδρας, τους οποίους η μικρά Ελλάς δεν διέθετε τότε!
Αναφέρεται εις το σημείον αυτό, προς χάριν της ιστορικής αληθείας, η στρατιωτική ετυμηγορία (εκτίμηση) του αειμνήστου Ιωάννη Μεταξά περί της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Από το ημερολόγιο του μεγάλου ανδρός, προκύπτει ότι προσκληθείς από τον πρωθυπουργόν Δημήτριον Γούναρην εις τις δύο κρισίμους συναντήσεις της 25ης και 29ης Μαρτίου 1921, δήλωσε ευθαρσώς την ήδη ειλημμένην απόφασίν του, να μην συμμετάσχει εις την Μικρασιατικήν Εκστρατείαν ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, δεν αρνήθηκε όμως να στρατευθεί και να μετάσχει ως απλός Αξιωματικός, ο οποίος θα εκτελούσε το στρατιωτικόν του καθήκον, αν και ήτο τότε Αντιστράτηγος ε.α.
Ιωάννης Μεταξάς
Επιπλέον έδωσε την γνώμην του δια το τι ακριβώς έπρεπε να γίνει. Εις τας συναντήσεις της 25ης και 29ης Μαρτίου με τον πρωθυπουργόν Δημήτριον Γούναρην, παρίσταντο επίσης ο Υπουργός των Στρατιωτικών Ν. Θεοτόκης και Οικονομικών Π. Πρωτοπαπαδάκης. Οι λόγοι διά τους οποίους ο Ιωάννης Μεταξάς αρνήθηκε είναι πολύ σοβαροί, ακόμα και αν παραβλέψει κανείς ότι εξ’ αρχής ήταν αντίθετος με την πραγματοποίησιν της εκστρατείας, πράγμα που είχε καταθέσει με γραπτό Υπόμνημα προς τον Ελευθέριον Βενιζέλον, πολύ πριν εξοριστεί το 1917. Είχε καταθέσει τότε και σχετική μελέτη, αποδεικνύοντας τα τρωτά σημεία και την λανθασμένην από στρατηγικής και πολιτικής σκοπιάς σκέψιν του Ελευθερίου Βενιζέλου περί της αποβάσεως. Δυστυχώς δεν εισακούσθη! Με την εντολήν του Ελευθερίου Βενιζέλου, στις 2/15 Μαΐου1919, τα Ελληνικά στρατεύματα της 1ης Μεραρχίας με Διοικητή τον Στρατηγόν Ζαφειρίου απεβιβάσθησαν εις την Σμύρνην και κατέλαβον την πόλιν και τας πέριξ περιοχάς, με την κάλυψιν του Ελληνικού, Γαλλικού, Βρετανικού και Ιταλικού ναυτικού, ενώ οι Γάλλοι ήδη είχαν καταλάβει μέρος της Κιλικίας και οι Ιταλοί (από το Μάρτιο του 1919) τα νότια παράλια της Μικράς Ασίας. Η “εντολή” της αποστολής Ελληνικών στρατευμάτων εις την Μικράν Ασίαν ήτο “η αποκατάστασης της ειρήνης και της τάξεως, καθώς και η προστασία όλου του χριστιανικού (και όχι μόνον) πληθυσμού της περιοχής, από τας αυθαιρεσίας των Οθωμανών”. Αργότερον, τον Ιούλιον του 1920, ο Ελληνικός Στρατός θα καταλάβει και την Ανατολικήν Θράκην εξουδετερώνων το κίνημα του Τζαφέρ Ταχιάρ. Η Ελλάς εις την ουσίαν προσεδόκει την επικειμένην υπογραφήν της Συνθήκης ειρήνης επί των ηττημένων Τούρκων. Και ημπορεί μεν ο τελικός στόχος των Ελλήνων να ήτο η προσάρτησις περιοχών της Μικράς Ασίας εις το πλαίσιον της Μεγάλης Ιδέας, κυρίως των παραλίων, όπου το ελληνικόν στοιχείο, είτε ως πλειοψηφία, είτε όχι, ζούσε και εδραστηριοποιείτο εντόνως, πρωταρχική όμως μέριμνα της κυβερνήσεως Βενιζέλου ήταν, όντως, η προστασία των ελληνικών πληθυσμών από την τουρκικήν αυθαιρεσίαν.
-Τρίτον, η Συνθήκη των Σεβρών, ήτις υπεγράφη στις 28 Ιουλίου/10 Αυγούστου 1920 εις την πόλιν Σεβρ (Sèvres) της Γαλλίας, φέρουσα την ειρήνην μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Συμμαχικών Δυνάμεων μετά τον Α΄ Παγκόσμιον Πόλεμον.
Εκ μέρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έγινεν αποδεκτή, -από τον σουλτάνο Μεχμέτ ΣΤ΄, ο οποίος προσεπάθει να σώσει τον θρόνο του-, αλλά απερρίφθη από το ανεξάρτητον κίνημα των Νεοτούρκων. Το κίνημα υπό την ηγεσίαν του Μουσταφά Κεμάλ, εχρησιμοποίησεν αυτήν την διένεξιν προκειμένου να αυτοανακηρυχθεί κυβέρνησις και να καταργήσει το Χαλιφάτο.
Η συνθήκη όριζεν εν ολίγοις τα εξής: η Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέδιδε την κυριαρχίαν της Μεσοποταμίας (Ιράκ), της Παλαιστίνης και της Υπεριορδανίας εις την Βρετανίαν ως προτεκτοράτων της Κοινωνίας των Εθνών, την Συρίαν και τον Λίβανον εις την Γαλλίαν, και την υπαγωγήν της Ανατολίας εις την σφαίραν επιρροής της Ιταλίας. Η Χετζάζ (μέρος της σημερινής Σαουδικής Αραβίας), το Κουρδιστάν και η Αρμενία θα ανακηρύσσοντο ανεξάρτητα κράτη.
Διά την Ελλάδα η Συνθήκη προέβλεπε, την παραχώρησιν εις αυτήν των νήσων Ίμβρου και Τενέδου και της Ανατολικής Θράκης, μέχρι την γραμμήν της Τσατάλτζας, πλησίον της Κωνσταντινουπόλεως.
Η περιοχή της Σμύρνης έμενε υπό την ονομαστικήν επικυριαρχίαν του Σουλτάνου, αλλά θα εδιοικείτο υπό Έλληνος Αρμοστού ως εντολοδόχον των Συμμάχων, και θα ηδύνατο να προσαρτηθεί εις την Ελλάδα μετά από πέντε έτη διά δημοψηφίσματος. Το άρθρο 26 της Συνθήκης ώριζεν σαφώς, ότι, εάν αι Οθωμανικαί Αρχαί δε συναινούσαν εις την εφαρμογήν της, θα εξέπιπταν από την κυριαρχίαν τους εις την Κωνσταντινούπολιν, την οποίαν θα ηδύνατο να καταλάβει η Ελλάς, κάτι το οποίον εντέχνως είχεν προωθήσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Παραλλήλως, η Βόρειος Ήπειρος ενσωματωνόταν εις την Ελλάδα με το Σύμφωνο Βενιζέλου-Τιττόνι. Η Ιταλία συνεφώνησεν ακόμη να παραχωρήσει τα Δωδεκάνησα (εκτός από την Ρόδον και το Καστελλόριζον) εις την Ελλάδα, και, όταν η Βρετανία θα έδιδεν εις το μέλλον την Κύπρον εις την Ελλάδα, τότε, κατόπιν δημοψηφίσματος, θα παρεχωρούντο και αυταί αι νήσοι εις την Ελλάδα. Η συμφωνία αυτή ηκυρώθη αργότερον από την Ιταλίαν το 1922.
-Τέταρτον, αι Εκλογαί αι οποίαι διεξήχθησαν την 1η Νοεμβρίου 1920, κατά τη διάρκειαν των πολεμικών επιχειρήσεων εις την Μικράν Ασίαν. Την ακατονόητον απόφασιν της διεξαγωγής των, έλαβε αυτοπροσώπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, κατόπιν συνεχών αιτημάτων της αντιπολιτεύσεως και αφού είχεν ολοκληρωθεί η διαδικασία υπογραφής της συνθήκης των Σεβρών. Αποτελεί συνήθη διεθνή πρακτικήν να μη διεξάγονται εκλογαί μεσούσης της πολεμικής περιόδου εις την χώραν. Εις τας εκλογάς αυτάς, λόγω των εντόνων πολιτικών παθών, ο Βενιζέλος δεν εξελέγη ούτε βουλευτής! Αι εκλογαί κατά την κρίσιν μου, έκριναν κατά μέγα μέρος την τύχην της Μικράς Ασίας! Παρά την μεγάλην ευφορίαν των Φιλελεύθερων από την ήδη υπογραφείσαν Συνθήκην των Σεβρών, διά της οποίας η Ελλάς εγένετο χώρα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, η αντιβενιζελική παράταξη κατήγαγε σαρωτικήν νίκην εις τας εκλογάς, με κύριο σύνθημα των ψηφοφόρων της αντιπολιτεύσεως: “Δεν τα θέλομε”!
Οι σώφρονες ηγέτες των Κρατών, οφείλουν να έχουν, πέραν των άλλων προσόντων τους, πλήρη αυτογνωσίαν, και συγκρατημένην αυτοπεποίθησην. Δανείζομαι πάλιν από το βιβλίο του Χάρη Τσιρκινίδη, “Συνοπτική Ιστορία της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής (Ντοκουμέντα ξένων διπλωματικών αρχείων)”, Έκδοση Δεύτερη, Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη, 2010, τας σχετικάς αναφοράς με την περιγραφήν της προσωπικότητος του Ε.Βενιζέλου. “Ο Πρωθυπουργός, ήτο μεθυσμένος από τας πολιτικάς και στρατιωτικάς επιτυχίας από το καλοκαίρι του 1917 έως το τέλος του Μεγάλου Πολέμου. Προσήλθε εις την Συνδιάσκεψιν των Παρισίων με το ύφος του νικητού, ο οποίος αψηφά πλέον τα διορατικά διπλωματικά γυαλιά. Επίστευε μόνον εις την μεγαλοφυΐαν του, όσον και εις τας υποσχέσεις των φίλων και συμμάχων του. Χαρακτηριστική της ψυχολογίας του, είναι η φράση προς τον σύμβουλον του άγγλου πρωθυπουργού Λόυντ, τον δραστήριο διπλωμάτη Χάρολντ Νίκολσον, ο οποίος τον άκουσε ατάραχος να του λέει: “Aucumhommepolitiquen‘aleprestigequemoijepossède” (“Κανένας πολιτικός άνδρας δεν έχει το γόητρο το οποίο έχω εγώ”). Σε αντιδιαστολή με τον Βενιζέλο και τον εγωκεντρισμό του, ο γέρος και σοφός Κιαμίλ πασάς, όταν η τουρκική Τριανδρία αποφάσισε να τον εξορίσει εις την Κύπρον, εψιθύρισεν: “Είχα την δύναμιν να προβλέψω το μέλλον. Μού χρειαζόταν όμως γυαλιά, να δω τον εαυτό μου…!“[Ο Μεχμέτ Κιαμήλ Πασάς (Mehmet Kâmil Paşa, 1833 – 14 Νοεμβρίου 1913), ήταν Οθωμανός πολιτικός τουρκοκυπριακής καταγωγής. Ήταν μεγάλος Βεζίρης της Αυτοκρατορίας για τέσσερις διαφορετικές περιόδους]. Αναμφισβήτητα, ο Ε.Βενιζέλος είχε μεγάλα πολιτικά και ηγετικά προσόντα. Ήταν ένας μεγάλος Έλληνας πολιτικός. Είχε όμως την φλογερήν Κρητικήν ιδιοσυγκρασίαν, την άκρατον αυτοπεποίθησιν και κυρίως την μεγάλην εμπιστοσύνην εις τους φίλους του πρωθυπουργούς της Αγγλίας Λόυντ και Γαλλίας Κλεμανσώ, στοιχεία, τα οποία αποτέλεσαν σοβαρούς παράγοντας αδυναμίας δια την ψυχραιμοτέραν ανάλυσην των ενδεχομένων παγίδων και κινδύνων αι οποίαι ελλόχευον. Αναφέρω επίσης και τον διαπρεπή φίλον του επιχειρηματία Βαζίλ Ζαχάρωφ, οποίος ήτο ο χρηματοδότης και των τριών μεγάλων προαναφερομένων ανδρών. Ο Ε.Βενιζέλος επίστευεν, ότι έχει ένα ισχυρότατο μέσον πίεσης, όταν θα το χρειάζεται. Επίσης, όλα τα ανωτέρω, ομού με τις τεράστιες συγκρούσεις συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων, τον συνεπαρέσυραν εις την λήψην δυσβαστάχτων δια την μικράν και φτωχήν Ελλάδα αποφάσεων και υποχρεώσεων τας οποίας είχεν αναλάβει.
Τα αίτια της μεγάλης καταστροφής εις την Μικράν Ασίαν
Αφού αναφέρθημεν εις τα σημαντικά αυτά γεγονότα τα οποία επηρέασαν το ιστορικό γίγνεσθαι της ταραγμένης εκείνης εποχής, θα συνεχίσω με λεπτομερείς αναφοράς περί των αιτίων της μεγάλης καταστροφής εις την Μικράν Ασίαν, ακολουθών τας ιστορικάς μαρτυρίας του αειμνήστου Περικλέους Ιακ. Αργυροπούλου, Υποναυάρχου, π.Υπουργού-Βουλευτού, διατελέσαντος και Πρεσβευτού, αι οποίαι παραδίδονται εις το εξαίρετον πόνημά του “Αι Αξιώσεις της Ελλάδος, Εσωτερικαί και Εξωτερικαί Κατευθύνσεις, Αθήναι, Εκδ. Ν.ΣΙΔΕΡΗ, 1945.
Αναφέρω, προς επίρρωσιν της αποφάσεώς μου προς υιοθέτησιν και χρήσιν του ως άνω αναφερθέντος πονήματος, ότι ο συγγραφεύς Περικλής Ιακ. Αργυροπούλος, υπήρξε μέλος της Ελληνικής Επιτροπής υπό τον Πρωθυπουργόν Νικόλαον Καλογερόπουλον εις την Διάσκεψιν του Λονδίνου τον Φεβρουάριον και Μάρτιον 1921, είχε δε ιδίαν αντίληψιν επί όλων των λεπτομερειών και των θέσεων ημών έναντι των Συμμάχων, επί του Μικρασιατικού θέματος. Συμπερασματικώς, πρόκειται περί ενός από τους πλέον αξιολογοτέρους και αξιοπίστους μάρτυρας της αυτοκαταστροφικής πολιτικής την οποίαν ακολούθησεν η Ελληνική Κυβέρνησις, αναλαμβάνοντας την ευθύνην της καταλήψεως της Σμύρνης, και μάλιστα (ως προανεφέρθη), με απολύτως ιδίας δυνάμεις εξυπηρετούσα -δυστυχώς- τα εδαφικά, πετρελαιοπαραγωγικά και εμπορικά συμφέροντα της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας εις την Ανατολήν. Το γεγονός αυτό καθ’ εαυτό, λαμβάνει την μορφήν “εθνικής αυτοκτονίας”, εάν αναλογισθούμε και τους άφρονας έως μωρούς στρατιωτικούς και πολιτικούς περιορισμούς, τους οποίους οι λεγόμενοι “Σύμμαχοί μας” έθεσαν εις την Κυβέρνησιν του Ελευθερίου Βενιζέλου. Παρ’ όλα αυτά, ο Ελευθέριος Βενιζέλος υιοθέτησε και εφήρμοσε αυτήν την παντελώς μαξιμαλιστικήν και τυχοδιωκτικήν πολιτικήν αποστολής στρατευμάτων εις την Μικράν Ασίαν.
Συνθήκη Σεβρών
Ο Περικλής Αργυρόπουλος εξομολογείται, ότι κατά την Διάσκεψιν του Λονδίνου το 1921, διεφώνησε απολύτως επί της συνεχίσεως του “αρχικού σφάλματος” της εκστρατείας, και μάλιστα, η διαφωνία του αυτή, εδημοσιεύθη άμεσα εις την εφημερίδαν Αθηνών “ΕΣΤΙΑ”, διά τηλεγραφήματος του εν Λονδίνω ανταποκριτού της. “Ήμουν ανίσχυρος”, αναφέρει, “να επιβάλλω την γνώμην μου, και ούτως υπέκυψα, ίνα μη γίνω πρόξενος μεγάλης βλάβης”. Επανελθών εν Ελλάδι, κατά την πολιτικήν συζήτησιν εις την Βουλήν των Ελλήνων, εύρεν την ευκαιρίαν να αναφέρει εν συμπεράσματι: “Η Ελληνική εκστρατεία εν Μικρά Ασία δεν εξυπηρετεί ειμή μόνον τα εμπορικά και άλλα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων”.
Αναφορικώς με την θνησιγενή Συμφωνία των Σεβρών, αναφέρει : “Ο εισηγητής της Συμφωνίας των Σεβρών εν τη Γαλλική Βουλή κ.Αλμπέρ Μιλώ, εν μέσω παρατεταμένων χειροκροτημάτων απάντων των Βουλευτών, είπεν: “Υπεγράψαμεν την Συνθήκην των Σεβρών εξηναγκασμένοι, πιεζόμενοι και μετά λύπης”. Δικαιολογών δε ακολούθως την ανθελληνικήν πολιτικήν της Γαλλίας ανέφερε, ότι: “Αύτη, δεν στρέφεται κατά της Ελλάδος, αλλά η Γαλλία, λόγω των συμφερόντων της, δεν ήθελεν να χρησιμεύσει ως όργανον της Αγγλικής πολιτικής”. Επ’ αυτού, ο Γάλλος πρωθυπουργός κ.Λεγκ, εις την διάσκεψιν του Λονδίνου της 20ης Νοεμβρίου 1920, έθετε ζήτημα αναθεωρήσεως της Συνθήκης των Σεβρών, αναφέρων: “Εδήλωσα, ότι δεν θα επικυρώσω την Συνθήκη των Σεβρών, διότι και το Γαλλικόν Κοινοβούλιον δεν θα με ηκολούθει, εάν του εζήτουν την επικύρωσιν αυτού. Προσέθεσα δε, ότι η Ελλάς, δεν ηδύνατο πλέον να ανθέξει επί μακρόν, διότι ήτο εξηντλημένη καθ΄ό ούσα εν πολέμω από του 1912, οιαδήποτε και άν ήτο η ανδρεία της, μοιραίως θα ερρίπτετο υπό των Τούρκων εις την θάλασσαν”.
Εν συνεχεία, ο κ.Αλμπέρ Μιλώ, συνεπλήρωσε μεταξύ άλλων εις την Γαλλικήν Βουλήν: “Η Αγγλία, ούσα απησχολημένη εν Ιρλανδία, εν Αιγύπτω και εις τας Ινδίας, δεν ηδύνατο να αντιτάξει εις το προκληθέν Τουρκικόν εθνικιστικόν κίνημα επαρκή στρατεύματα. Έπρεπεν επομένως, να αποταθή εις ξένα κράτη, άτινα θα ανελάμβανον την διεξαγωγήν του αγώνος. Εν εκ των κρατών, όπερ έλαβεν την τοιαύτην άχαριν αποστολήν, ήτο η Ελλάς”.
“Τούτο, είναι απολύτως αληθές”, συνεχίζει ο Περικλής Αργυρόπουλος. “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, εμπλέκων την Ελλάδα τον Μάϊον 1919 εις την Μικρασιατικήν Εκστρατείαν, θα ηγνόει βεβαίως ότι ωθείται εις αυτήν, όπως εξασφαλίσει εις την Αγγλίαν τα πετρέλαια της Μοσούλης. Βλέπων ευθύς αμέσως ότι προκάλεσε την αντίδρασιν της Γαλλίας, θα ηγνόει και θα ηπόρει δια την στάσιν αυτήν της Δυνάμεως (Γαλλίας), ήν επί τοσούτον προσωπικώς εξυπηρέτησεν. Το ότι ηγνόει τον λόγον, αποδεικνύεται εξ επισήμου αυτού τηλεγραφήματος, αποδίδοντος την στάσιν ταύτην της Γαλλίας εις χρηματιστικούς κύκλους, ενώ ο κύριος λόγος ήτο η αθέτησις της αγγλικής υποσχέσεως της παραχωρήσεως της Μοσούλης εις την Γαλλίαν”.
Τα αληθή ελατήρια της Μικρασιατικής καταστροφής, περιγράφονται πλήρως και αληθώς σε δύο περισπούδαστα πονήματα της εποχής, αμέσως μετά την καταστροφήν. Πρόκειται περί του βιβλίου του Τούρκου EssatBay υπό τον τίτλον “L‘ èpopèeduPètrol” και το σύγγραμμα του Ξενοφώντος Στρατηγού “Η Ελλάς εν Μικρά Ασία”, όπου, επί τη βάσει επισήμων εγγράφων, αποδεικνύεται η εξ αρχής προδομένη και οδηγημένη εις καταστροφήν επιχείρησις της Μικράς Ασίας.
Η μάχη του Βερντέν
Αναφέρω ακροθιγώς τα προηγηθέντα γεγονότα, τα αρρήκτως συνδεδεμένα με την καταστροφήν.
Τον Μάρτιον 1916, οι Γερμανοί προσβάλλουν το Βερντέν. Το ηθικό των Γάλλων μειωμένον. Οι πανούργοι Άγγλοι διά να τους ενθαρρύνουν, τούς υπόσχονται παραχώρησιν της Συρίας, της Κιλικίας καθώς και της Μοσούλης με τα πετρέλαιά της (Μυστική Σύμβαση της 16ης Μαΐου 1916). Όμως την Μοσούλην κατέχουν οι Τούρκοι και Γερμανοί. Πρωτεύει η εκδίωξις αυτών από την περιοχήν. Η Αγγλία υποκινεί τότε τους Άραβες εις επανάστασιν με τον Χασεμίτην Σεϊχην Χουσεϊν μπιν Αλή με τους τρεις γιούς του, εις τους οποίους υπόσχεται τα βασίλεια της Συρίας, της Μοσούλης και της Βαγδάτης. Με την βοήθειαν Άγγλων Αξιωματικών εκρήγνυται η επανάστασις και την 3ην Νοεμβρίου 1918 ο Αγγλικός στρατός εισέρχεται εις την Μοσούλην. Τότε οι Γάλλοι, κρίνουν ότι έφθασε η κατάλληλος στιγμή να υπενθυμίσουν εις τους Άγγλους τους όρους της Μυστικής Συμφωνίας των του 1916. Οι πονηροί Άγγλοι αδιαφορούν σκοπίμως και επιμελώς, περιμένοντας νέαν κατάλληλον περίστασιν δια νέας διαπραγματεύσεις. Η κατάλληλος αυτή περίστασης ενεφανίσθη, όταν οι Γάλλοι απεφάσισαν την κατάληψιν της Ρηνανίας. Τότε η συνδρομή των Άγγλων ήτο σχεδόν επιβεβλημένη. Οι Άγγλοι, ως ήτο φυσικόν θέτουν όρους. Συνέρχεται η διάσκεψη του Σάν Ρέμο της 25ης Απριλίου 1920, όπου λαμβάνει μέρος η διανομή της Ανατολής. Η Γαλλία λαμβάνει εντολή επί της Συρίας και το μερίδιον 25% επί των πετρελαίων της Μοσούλης,την οποίαν όμως θα διατηρεί η Αγγλία, καθώς η ιδία, λαμβάνει εντολή επί της Μεσοποταμίας. Υπάρχει όμως ένα σοβαρό θέμα. Την Συρίαν πρέπει να την κατακτήσει η Γαλλία, διότι επ’ αυτής βασιλεύει ο Φεϋζάλ, ένας από τους γιούς του Σεϊχη Χουσείν, ο οποίος ήτο όργανον της Αγγλίας. Αποστέλλεται ο Γάλλος στρατηγός Γκουρώ ο μονόχειρ, όπως καταβάλει την επανάστασιν των Δρούζων. Τηλεγραφεί άμεσα εις Παρισίους: “Η επανάστασης υποστηρίζεται υπό της Αγγλίας. Αποστείλατε ενισχύσεις”. Οι ενισχύσεις απεστάλησαν. Ο Φεϋζάλ ηττάται και εγκαθίσταται υπό των Άγγλων ως βασιλεύς εις το Ιράκ. Αλλά την ιδίαν στιγμήν, ο στρατός του Μουσταφά Κεμάλ απειλεί το Ιράκ και τα κατεχόμενα υπό των Άγγλων εδάφη. Είναι άμεσος ανάγκη να αποσπασθεί η προσοχή του Κεμάλ και να απασχοληθούν οι δυνάμεις του αλλαχού, προκειμένου να εξασφαλισθούν τα πετρέλαια της Μοσούλης διά την Αγγλίαν. Η Αγγλία, δεν σκοπεύει να αποστείλει στρατόν και ακόμη περισσότερον, να αναλάβει αγώνα εναντίον του Κεμάλ. Τότε ο πρωθυπουργός Λόϋντ Τζώρτζ ενεθυμήθη τας σταυροφορίας και ότι τον Χριστιανικόν κόσμον εις την Ανατολήν εκπροσωπούν οι Έλληνες! Και έτσι, προτείνεται εις την Ελλάδα να αναλάβει τον αγώνα εναντίον του Κεμάλ. Η Ελλάς, πάντοτε ενθουσιώδης ως παιδίον ανύποπτον και ανυστερόβουλον, ιδιαιτέρως όταν πρόκειται περί ελευθερώσεως αδελφών, αναλαμβάνει διά του ιδίου αυτής αίματος, να εξασφαλίσει τα πετρέλαια της Μοσούλης εις την Βρετανίαν. Αυτή είναι η πικρή, αλλά μεγάλη αλήθεια!”
Ο κόσμος που έφτιαξαν οι Σάικς και Πικό
Η Γαλλία δεν συνεχώρησεν ποτέ εις τους Άγγλους την παραβίασιν της Συμβάσεως της 16ης Μαϊου 1916 δια την Μοσούλην. Ούτος υπήρξεν ο σοβαρότερος λόγος της πολιτικής της κατά της Μικρασιατικής εκστρατείας των Ελλήνων, αλλά και διπλωματικώς κατά του Λ.Τζώρτζ. Τον Οκτώβριον του 1921 υπογράφεται η Γαλλο-Τουρκική σύμβαση μεταξύ του Φραγκλίνου Μπουγιών και του Κεμάλ, διά της οποίας η Γαλλία εξεκένωσεν την Κιλικίαν και παρέδωσεν όλο το στρατιωτικόν υλικόν εις τον Κεμάλ, όστις εύρεν την λαμπράν ευκαιρίαν να ρίψει το σύνολον των δυνάμεών του κατά της Ελληνικής Στρατιάς.
Η πράξις αυτή της Γαλλίας εναντίον της συμμάχου Ελλάδος, η οποία διά του αίματός της και του παραχωρηθέντος εδάφους της εβοήθησεν τα μέγιστα εις την επιτυχή έκβασιν του Μακεδονικού Μετώπου κατά των Γερμανών και των Βουλγάρων, θα παραμείνει αιώνιον μαύρον στίγμα εις την ιστορίαν αυτής. Αι επίσημαι δηλώσεις των πρωθυπουργών της Γαλλίας, ότι η πολιτική των δεν εστρέφετο κατά της Ελλάδος, αλλά εξ ανάγκης υπεστήριζον τα Γαλλικά συμφέροντα, ουδόλως μειώνουν την ανηθικότητα, το ανίερον και το αγενές της συμπεριφοράς έναντι του συμπολεμιστού και συμμάχου Ελληνικού λαού!
Η θρασύτης δε του Άγγλου πρωθυπουργού Λ.Τζώρτζ υπερέβη τα όρια, όταν ούτος, μετά την συντελεσθείσα καταστροφήν εν Μικρά Ασία, ετόλμησεν και είπεν: “Εστοιχηματίσαμεν εις κακόν άλογον (ίππον)”. Εμείς λέγομεν, ότι τούτο δεν είναι ακριβές. Ο “ίππος” δεν ήτο κακός, αφού μετά του αιματηρού και σκληρού αγώνος του εξησφάλισεν εις την Αγγλίαν την επικράτησήν της εν Μέση Ανατολή και τα πετρέλαια της Μοσούλης, αλλά “το άλογον” τούτο ήτο παντελώς άλογο χάριν των ιδίων αυτού συμφερόντων.
Υπενθυμίζεται εξ άλλου, ότι η εξόντωσις του χριστιανικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας υπήρξεν σχεδιασμένη και προγραμματισμένη από τους εθνικιστάς Νεότουρκους, ανεξαρτήτως από την Μικρασιατικήν εκστρατείαν. Γράφει ο ιστορικός Halil Berktay: «Η αλήθεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη, όμως μπορεί να διδαχθεί… οι Ενωτικοί, δηλαδή η ηγεσία της “Επιτροπής Ένωση και Πρόοδος”, κυρίως δε ο Ταλαάτ, είχαν ένα μαζικό σχέδιο για τον εκτουρκισμό της Ανατολίας. Και αυτόεφαρμόστηκε στους Αρμενίους, τους Ποντίους και τους Ασσυρίους. Προτιμώ να το βλέπω ως ένα ενιαίο σχέδιο, που το κάνει και πιο εύκολα συζητήσιμο και κατανοητό».
Η Σοβιετική βοήθεια προς τον Κεμάλ, ήτο καθοριστικής σημασίας. Προκειμένου να σχηματίσουμε μικράν ιδέαν επ΄αυτού, λαμβάνω τα σχετικά στοιχεία από το έγκριτο βιβλίο του Βλάση Αγτζίδη “Μικρά Ασία: ένας οδυνηρός μετασχηματισμός (1908-1923)”, εκδόσεις Παπαδόπουλος. “Στην Πλατεία Ταξίμ, στο Μνημείο της Πατρίδος, όπισθεν του Μουσταφά Κεμάλ και τυ Φεβζί Τσακμάκ, ευρίσκονται ο Μιχαήλ Φρούντζε (δεξιά) και ο Κλημέντιος Βοροσίλωφ (αριστερά). Και τούτο, γιατί: Η αρχική ανασυγκρότησις της τουρκικής αντιδράσεως κατά το 1920, και η δυνατότης να επιβιώσει κατά τας ελληνικάς επιχειρήσεις του 1921, καθώς και η δυνατότης της να αντεπιτεθεί με αποφασιστικάς επιχειρήσεις κατά το θέρος του 1922, ωφειλόταν κατά κύριο λόγο εις την σοβιετικήν υποστήριξιν και θα ήταν απολύτως αδύνατος χωρίς αυτήν. Η σοβιετική βοήθεια παρεσχέθη εις δύο βασικάς φάσεις. Η πρώτη ήρξατο με την μονογραφήν της τουρκο-σοβιετικής συμφωνίας του Αυγούστου 1920, η οποία ωδήγησεν εις την σύσφιξιν των σχέσεων αλλά όχι και εις την υπογραφήν συμφωνίας εξ αιτίας του θέματος της Αρμενίας. Παρ’ όλα αυτά, αι συνομιλίαι δια την οικονομικήν και στρατιωτικήν ενίσχυσιν των κεμαλικών, είχεν ως αποτέλεσμα την έναρξιν της βοηθείας. Τον Σεπτέμβριον 1920, ο σοβιετικός πρόξενος εις την Θεοδοσιούπολιν (Ερζερούμ) Ούπμαλ-Ανγκάρσκυ, μετεβίβασε εις τους “Κεμαλικούς” ένα (1) εκατομμύριο χρυσά ρούβλια και 200,6 κιλά χρυσού. Η πρώτη αυτή βοήθεια αναφέρεται και εις τα απομνημονεύματα τούρκων πολιτικών, πιθανόν χωρίς πρωτογενή γνώσιν της μεταβιβάσεως. Η συμφωνία δια την χρηματικήν και υλικήν βοήθειαν που θα παρεχώρει η Σοβιετική Ρωσία εις την Τουρκίαν, δεν συμπεριελήφθη εις την βασικήν «Συνθήκην Ειρήνης και Αδελφοσύνης» του Μαρτίου 1921, αλλά συνεφωνήθη να καθοριστεί εις τας συνομιλίας αίτινες ηκολούθησαν τη σύναψιν της συνθήκης, ώστε να παραμείνουν απόρρηται.
Είναι χαρακτηριστικόν, ότι εξ αρχής, ρητώς και από τας δύο πλευράς, η παροχή της βοηθείας προς την Τουρκίαν είχεν ως σκοπόν την συνέχισιν, του πολέμου κατά της Ελλάδος. Το αρχικόν αίτημα της τουρκικής αντιπροσωπείας αφεώρα εις την παροχήν 150 εκατομμυρίων χρυσών ρουβλίων ως χρηματικήν ενίσχυσιν. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Σοβιετικής Ρωσίας (δια την ακρίβειαν, η «Λαϊκή Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων» όπως ήτο η επίσημος ονομασία, η γνωστή «Ναρκομιντέλ»), εχαρακτήρισε (σε εσωτερικό της έγγραφο) το αίτημα ως «καθαρήν υπερβολήν ανατολιτικής νοοτροπίας». Το ποσόν το οποίον εσυμφωνήθη ήτο ύψους 10 εκ. χρυσών ρουβλίων. Συμφώνως προς τα σοβιετικά αρχεία, η βοήθεια αυτή φαίνεται, άρχισε να παρέχεται αμέσως. Τα 5,4 εκ. χρυσά ρούβλια μετεφέρθησαν εις τρείς δόσεις τον Απρίλιον, τον Μάιον και τον Ιούνιον του 1921, ενώ προς το τέλος του 1921 μετεφέρθησαν ακόμη 1,1 εκ. χρυσά ρούβλια. Εις τας 3 Μαΐου του 1922 μετεφέρθησαν ακόμη 3,5 εκ. χρυσά ρούβλια, τα οποία, συμφώνως προς τας πλέον αξιοπίστους σοβιετικάς πηγάς, φαίνεται να ολοκλήρωναν την συμπεφωνημένην χρηματικήν βοήθειαν. Ο υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ρωσίας Γεώργιος Τσιτσέριν (δια την ακρίβειαν ο Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων), εις έγγραφόν του προς τον Στάλιν αναφέρει, ότι εις τας 20 Σεπτεμβρίου 1921 οι Τούρκοι επέμειναν να τους παρασχεθεί ποσόν 50 εκ. χρυσών ρουβλίων επιπλέον των 10 εκ. συμπεφωνημένων, αίτημα το οποίον δε φαίνεται να έγινε ποτέ αποδεκτόν.
‘Όλοι αντιλαμβανόμεθα ότι η τεραστία αυτή οικονομική βοήθεια προς τους Κεμαλιστάς, υπήρξε καθοριστική διά την χρηματοδότησιν των μεγάλων αναγκών του επαναστατικού Κεμαλικού στρατού, εναντίον των Ελλήνων. Και είναι προφανές, τι επροκάλεσεν την συμφωνίαν των Μπολσεβίκων με τους Κεμαλιστάς. Ασφαλώς, η παντελώς άφρων συμμετοχή της Ελλάδος κατά τας στρατιωτικάς επιχειρήσεις εις την Μεσημβρινήν Ρωσίαν το 1919!
Μελετώντας το έγκριτο βιβλίον του Εδουάρδου Ντριώ με τίτλο “Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος (Θρύλος και Ιστορία)” Αθήναι, Τύποις “ΠΡΩΪΑΣ” – 1930, εις την σελίδα 190 και επέκεινα, αναφέρει τα εξής αξιόλογα δια το υπό εξέτασιν θέμα:
“Ποίος επροκάλεσεν την “ολεθρίαν περιπέτειαν της Σμύρνης; Ποίαι περιστάσεις και ποίαι καταχθόνιαι ενέργειαι; Ποίοι απόκοτοι συνδυασμοί; Η Ρωσία είναι εκτός λογαριασμού, προσωρινώς. Δεν θα έλθει εις Κωνσταντινούπολιν, ούτε εις την Μεσόγειον. Η Ιταλία θέλει να είναι μία εκ των Μεγάλων Δυνάμεων της Μεσογείου. Η ιστορία και η φύσις των πραγμάτων τής παρέχουν το δικαίωμα. Η Αγγλία και Γαλλία έχουν εις την Μεσόγειον παλαιόθεν θέσιν, την οποίαν δεν επεθύμουν να εγκαταλείψουν, καί μάλιστα, θα επεθύμουν να επεκτείνουν. Η διεκδίκησις λοιπόν της Μεσογείου! Επίφοβος άμιλλα, καθ’ ήν η εν όπλοις και εν τη νίκη αδελφότης, καίτοι ψυχρανθείσα, ακόμη παραχωρεί της θέσιν της εις οξυτάτας αντιζηλείας! Η μικρά ελληνική βάρκα ολισθαίνει μεταξύ τεραστίων ευρωπαϊκών σκαφών με κίνδυνον να συντριβεί.
Τον Μάϊον 1919, ενώ αι συζητήσεις εχρόνιζον εν τη ασυναρτησία, αναγγέλλεται αίφνης, ότι μουσουλμανικαί προκηρύξεις, διασκορπισθείσαι εις διάφορα μέρη της Μικράς Ασίας, καλούν τους πληθυσμούς εις τα όπλα και την γενικήν σφαγήν των Χριστιανών, Ελλήνων και Αρμενίων. Η προέλευσις των προκηρύξεων παρέμεινεν ύποπτος. Την ώραν εκείνην, επροκάλεσαν εξαιρετικήν συγκίνησιν, ανακαλούσαι εις την φαντασίαν όλων τας φρικαλαιότητας, αι οποίαι από είκοσιν ετών και πλέον μετέβαλλον την Μικράν Ασίαν εις σφαγείον. Ο Ε.Βενιζέλος, σπεύδει εις το Ανώτατον Συμμαχικόν Συμβούλιον και προσφέρει την συνδρομήν των Ελληνικών Στρατευμάτων διά να επέμβουν εν Μικρά Ασία και να σώσουν τους απειλουμένους δι’ εξοντώσεως δυστυχείς πληθυσμούς. Το Ανώτατον Συμμαχικόν Συμβούλιον εμπιστεύεται εις την μικράν και γενναίαν Ελλάδα την εντολήν ταύτην και της αναθέτει την εκτέλεσιν υπό την ανωτέραν διοίκησιν του Άγγλου Στρατηγού Μιλν. Την 2/15 Μαίου 1919, τα Ελληνικά Στρατεύματα, μεταφερθέντα υπό της Αγγλικής Μοίρας του Ναυάρχου Κάλθροπ, απεβιβάστησαν εις Σμύρνην”.
Συμπεράσματα
Ο προαιώνιος εχθρός του Έθνους των Ελλήνων είναι η διχόνοια. Οσάκις οι Έλληνες υπήρξαν ενωμένοι εις κοινόν αγώνα, υπήρξαν αήττητοι. Το μειονέκτημα, κατάρα της Ελληνικής Φυλής, συνεχίζει μέχρι σήμερον να βασανίζει τον βίον της χώρας εις όλας τας εκφάνσεις του. Επιτέλους, πρέπει να δοθεί μία οριστική λύσις και αυτή είναι η ομόνοια και η συνδιαλλαγή, η οποία θα επιφέρει και την μεγαλουργίαν του Γένους των Ελλήνων.
Η Ελλάς οφείλει εις την εξωτερικήν της πολιτικήν να παύσει επιτέλους να ευρίσκεται μεταξύ των “συμπληγάδων” των αντιμαχομένων συμφερόντων και αντιζηλιών των μεγάλων δυνάμεων.
Η εκστρατεία της Ελλάδος εν Μικρά Ασία, υπήρξε μέγιστον πολιτικόν σφάλμα και μία παράτολμος έως άφρων στρατιωτική επίχείρησις, διότι δεν είχε τας οικονομικάς, στρατιωτικάς και διπλωματικάς εκείνας δυνάμεις, αίτινες θα τής επέτρεπον να επικρατήσει πολεμικώς επί της Μικράς Ασίας, παρά τον επιδειχθέντα ζήλον, το ακμαιότατον φρόνημα και ηθικό του στρατού της και τας εκατόμβας του Ελληνικού αίματος που έχυσεν επί των πεδίων των μαχών αλλά και τας σφαγάς του Χριστιανικού πληθυσμού.
Η Τουρκία, βαρύτατα τραυματισμένη από τους προηγηθέντας πολέμους, έχουσα απολέσει τεραστία έκταση των εδαφών, τα οποία επί πολλούς αιώνες ως Οθωμανική Αυτοκρατορία κατείχε, είχε το δικαίωμα να ζήσει και να αναπτυχθεί εν ειρήνη εις ένα σύγχρονον κράτος. Η εν Μικρά Ασία εκστρατεία δεν υπήρξε αποτέλεσμα πολιτικής σκέψεως. Ήταν απόφαση αμφιλεγόμενη των “συμμάχων” μας, την οποίαν η Ελλάς υπό όρους απεδέχθη, οι οποίοι όμως ακυρώθησαν. Ολίγα έτη αργότερον, ο ελληνικός λαός εσκέφθη ωριμότερον, και συνήψε σύμφωνον φιλιας με την πρότερον εχθρόν του Τουρκίαν. Το Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας, Ουδετερότητας, Συνδιαλλαγής και Διαιτησίας, όπως είναι η επίσημος ονομασία του, αποκατέστησεν στις 30 Οκτωβρίου 1930 την προσέγγισιν των πρωθυπουργών των δύο χωρών. Τον Ιούνιο του ιδίου έτους είχεν προηγηθεί η Συμφωνία της Αγκύρας, με την οποίαν αντιμετωπίζοντο οι εκκρεμότητες μεταξύ των δύο χωρών και παρεχωρούντο οριστικώς αι περιουσίαι των προσφύγων εις το νέον τουρκικόν κράτος. Όσο και αν φαίνεται αδιανόητος μια τοιαύτη κίνησις, ιδίως, όταν έχουν προηγηθεί τα εγκλήματα σε βάρος του ελληνικού στοιχείου εις την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και η Μικρασιατική Καταστροφή, ο σκοπός της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να συντείνει εις την διατήρησιν της Ειρήνης και της Σταθερότητος εις την περιοχήν προς ώφελος της ευημερίας και της ειρηνικής συνυπάρξεως των δύο λαών, χωρίς όμως περαιτέρω παραχωρήσεις επί εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Γνωρίζομεν καλώς εξ επισήμων ξένων ανακοινώσεων, ότι εάν η Ελλάς δεν ανελάμβανε την εντολήν αποβάσεως εις Μικράν Ασίαν, θα την ανελάμβανε η Ιταλία, η οποία την περίοδον εκείνην επεθύμει σφόδρα την εξάπλωσίν της εις Μικράν Ασίαν. Εμείς θα ηυχόμεθα να συμβιβαστώμεν φιλικώς με την Τουρκίαν την περίοδο εκείνην, όπως ακριβώς έπραξεν η Ιταλία και να προτείναμε εις την Ιταλίαν να “βγάλει τα κάστανα από την θράκα”. Είναι ιστορικώς βέβαιον, ότι έτσι θα διεσώζαμεν υπέρ υμών την Ανατολικήν Θράκην. Η Ιταλία ενδεχομένως, θα υφίστατο ήτταν κατά πολύ μείζονα αυτής την οποίαν εμείς υπέστημεν εν Μικρά Ασία, αλλά τούτο δεν ανήκει εις την Ιστορίαν.
Αποτελεί συνήθη διεθνή πρακτικήν, να μην διεξάγονται εκλογαί μεσούσης της πολεμικής περιόδου. Τον κανόνα τούτον δεν έπρεπε να παραβεί ο Ε. Βενιζέλος επ’ ουδενί. Υπέκυψε όμως από καταστάσεις αμφιλεγόμενας και αδιευκρινίστους, αλλά τα γενόμενα ουκ απογίγνονται.
Οι σώφρονες ηγέτες των Κρατών, οφείλουν να έχουν, πέραν των λοιπών προσόντων τους, πλήρη αυτογνωσίαν, και συγκρατημένην αυτοπεποίθησιν. Να μην πιστεύουν εις την μεγαλοφυΐαν τους και εις τα σπάνια πνευματικά τους προσόντα αλλά μόνον στο Εθνικόν συμφέρον και εις την ευημερίαν του λαού τους. Δηλαδή εις το συμφέρον της Πατρίδος απηλλαγμένον από όλας τας νοσηράς φαντασιώσεις ξένων συμφερόντων, αλλά και με σύνεσιν εις τας υποσχέσεις των φίλων και συμμάχων. Εγωκεντρισμός, προσωπική ιδιοτέλεια και φιλοδοξίαι των Κυβερνώντων δεν έχουν ουδεμίαν θέσιν την ώραν της συνδιαλλαγής και του προβληματισμού δια την λήψιν αποφάσεως επί εθνικών θεμάτων.
Η Ιστορία δεν είναι όπως τα μαθηματικά. Προς τούτο, δεν επιδέχεται ακριβείς κανόνες, θεωρήματα και ασφαλείς λύσεις. Είναι μία εμπειρία γεμάτη απρόοπτα και εκπλήξεις! Οι σημερινοί πολιτικοί οίτινες ομιλούν διά την είσοδον της Τουρκίας εις την Ενωμένην Ευρώπην, πρέπει να γνωρίζουν καλώς, ότι οι τούρκοι δεν άλλαξαν ποτέ επί αιώνες τώρα. Επίσης, ότι δεν παρουσιάζουν εκπλήξεις σε ένα πράγμα: Προθύμως υπογράφουν, αλλά σπανίως ή καθόλου εκτελούν τα συμφωνηθέντα. Οι Έλληνες δεν θα πρέπει να τα λησμονούμε ποτέ αυτά.
Θεσσαλονίκη, 6η Απριλίου 2025
Βιβλιογραφία
-Περικλέους Ιακ. Αργυροπούλου, “Αι Αξιώσεις της Ελλάδος, Εσωτερικαί και Εξωτερικαί Κατευθύνσεις, Αθήναι, Εκδ. Ν.ΣΙΔΕΡΗ, 1945.
– Α.Κόκορη, Στρατιωτική Ιστορία της ΣΣΕ, 1975,
–Χάρη Τσιρκινίδη, “Συνοπτική Ιστορία της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής (Ντοκουμέντα ξένων διπλωματικών αρχείων), Έκδοση Δεύτερη, Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη, 2010.
-Βλάση Αγτζίδη, «Μικρά Ασία: Ένας οδυνηρός μετασχηματισμός (1908-1923)», Εκδόσεις Παπαδόπουλος.
-Επιλεγμένα άρθρα από το ελεύθερο Διαδίκτυο, προς επιβεβαίωση και τεκμηρίωση συγκεκριμένων στοιχείων του άρθρου από τρίτες πηγές.
–Wikipedia, προς επιβεβαίωσιν και τεκμηρίωσιν συγκεκριμένων στοιχείων του άρθρου από τρίτες πηγές.
(*)
Πτυχιούχος Τμήματος Οικονομικών Σπουδών ΑΠΘ
Πτυχιούχος Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας ΔΠΘ
Πτυχιούχος Ανωτάτης Σχολής Πολέμου
Πτυχιούχος Ανωτάτης Στρατιωτικής Ακαδημίας του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας
*Σημείωση: Συνέγραψα το παρόν άρθρον εις την καθαρεύουσαν, δυστυχώς εις το μονοτονικόν σύστημα λόγω τεχνικού προβλήματος, διότι η καθαρεύουσα παρέχει την δυνατότητα εκφράσεως πυκνού, συνοπτικού και πλέον συγκροτημένου γραπτού λόγου, ο οποίος συνεδιάζετο αρρήκτως με τας βιβλιογραφικάς μου πηγάς.
Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Κόντης, Υποστράτηγος ε.α.(*)
