Αρχική Blog Σελίδα 811

Επέστρεψαν στην Ελλάδα τα «χρυσά» κορίτσια της Εθνικής Πόλο -Χαμόγελα και πανηγυρισμοί στο «Ελ. Βενιζέλος»

Από
anixneuseis
-
0

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: INTIMENEWS / ΜΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
21/04/2025  09:58
Επέστρεψαν στην Ελλάδα τα «χρυσά» κορίτσια της Εθνικής Ομάδας Πόλο γυναικών που κατέκτησαν τον το Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας κόντρα στην Ουγγαρία.

Συγγενείς και φίλοι, αλλά και απλός κόσμος έσπευσε σήμερα το πρωί στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» προκειμένου να υποδεχθούν τα κορίτσια του Χάρη Παυλίδη, που έπαιξαν εκπληκτικά κόντρα στην Ουγγαρία -στον τελικό της διοργάνωσης- και κατάφεραν με σκορ 13-9 να κερδίσουν το χρυσό μετάλλιο.

«Στόχος το Παγκόσμιο πρωτάθλημα»
«Είμαστε πανευτυχείς. Είναι κάτι που γενικά αγωνιζόμασταν πολλά χρόνια. Τελευταία φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο πήραμε μετάλλιο το 2012 που ήταν και η πρώτη μου διοργάνωση, οπότε είναι πολλά χρόνια που η διαφορά τώρα είναι το χρυσό. Φυσικά είναι διαφορετικό, το λέω και ανατριχιάζω. Είμαστε πανευτυχείς» δήλωσε η αρχηγός της ομάδας, Ελευθερία Πλευρίτου. Όπως τόνισε «ο μεγάλος στόχος είναι το Παγκόσμιο πρωτάθλημα, οπότε αναμένουμε για το καλοκαίρι για την Σιγκαπούρη».

Μιλώντας για την εκπληκτική εμφάνιση της ομάδας η διεθνής πολίστρια δήλωσε: «Προσπαθήσαμε και μέσα από την κούραση και μέσα από την ελάχιστο χρόνο προετοιμασίας που είχαμε να αποδείξουμε κάποια πράγματα τα οποία θέλουμε να δουλέψουμε και να εξελίξουμε για το κάτι καλύτερο, για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα».

Εικόνες από την υποδοχή της ελληνικής αποστολής

Υπενθυμίζεται ότι αυτό είναι το τέταρτο χρυσό για την Ελλάδα σε μεγάλη διοργάνωση αφού είχαν προηγηθεί οι κορυφές στο World League του 2005, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2011 και στο Europa Cup του 2018.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: INTIMENEWS / ΜΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

iefimerida.gr

 

 

 

 

 

Πέθανε ο Πάπας Φραγκίσκος

Από
anixneuseis
-
1

 

Πάπας Φραγκίσκος / Φωτογραφία: Shutterstock
21/04/2025  10:57  UPD: 21/04/2025  11:18
Ο πάπας Φραγκίσκος απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών, ανακοινώθηκε από το Βατικανό.

«Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, με βαθιά θλίψη πρέπει να ανακοινώσω τον θάνατο του Αγίου Πατέρα μας, Φραγκίσκου», αναφέρει η ανακοίνωση από τον Καρδινάλιο Κέβιν Φάρελ.

«Στις 7:35 το πρωί, ο Επίσκοπος της Ρώμης, Φραγκίσκος, επέστρεψε στην οικία του Πατέρα. Όλη του η ζωή ήταν αφιερωμένη στην υπηρεσία του Κυρίου και της Εκκλησίας Του. Μας δίδαξε να ζούμε τις αξίες του Ευαγγελίου με πίστη, θάρρος και καθολική αγάπη, ιδιαίτερα προς τους φτωχότερους και τους περιθωριοποιημένους. Με απέραντη ευγνωμοσύνη για το παράδειγμά του ως αληθινού μαθητή του Κυρίου Ιησού, εμπιστευόμαστε την ψυχή του Πάπα Φραγκίσκου στην άπειρη ελεήμονα αγάπη του Τριαδικού Θεού».

Η απώλεια του Πάπα Φραγκίσκου σηματοδοτεί το τέλος μιας σημαντικής εποχής για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ενώ αναμένονται περαιτέρω ανακοινώσεις από το Βατικανό σχετικά με την κηδεία και τη διαδικασία εκλογής του διαδόχου του.​

Τα τελευταία χρόνια ο πάπας Φραγκίσκος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας και άλλων αναπνευστικών παθήσεων. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να εκπληρώνει τα καθήκοντά του με αφοσίωση. Μάλιστα μόλις χθες είχε μια σύντονη συνάντηση στον Βατικανό με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο, Τζέι Ντι Βανς.

Ο πάπας Φραγκίσκος, γεννημένος ως Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, εξελέγη Πάπας το 2013, καθιστάμενος ο πρώτος μη Ευρωπαίος Ποντίφικας εδώ και 1.300 χρόνια και ο πρώτος από τη Λατινική Αμερική.

 

Το θαύμα ενός συγχρόνου Αγίου! Αφύπνιση των Ελλήνων μέσω μίας τηλεοπτικής σειράς

Από
XAK
-
0

Γράφει η Μαρία Γιαλαμά

Η Κυριακή των Βαϊων του 2025, σηματοδότησε την εκκίνηση μίας νέας Άνοιξης στις ψυχές των Νεοελλήνων, μίας Άνοιξης φωτός. Μία ολοζώντανη μεταστροφή των βυθισμένων στον ύπνο της θλίψεως Ελλήνων που στα πολυπληθή Μέσα Κοινωνικής Δικτυώσεως, εκδηλώνουν την ευγνωμοσύνη τους και τον θαυμασμό τους για την εξαιρετικού περιεχομένου τηλεοπτική σειρά με τίτλο, «Άγιος Παϊσιος, από τα Φάρασα στον ουρανό». Μία τηλεοπτική παραγωγή, που ξεκίνησε με περιορισμένες προσδοκίες και ολοκληρώθηκε με ύμνους και διθυράμβους από τους τηλεθεατές, που σε κάθε επεισόδιό της ανεγνώριζαν εικόνες από τις οικογενειακές και πνευματικές τους μνήμες. Μία αναδρομή, σ’ έναν ακόμη ξεριζωμό των Ελλήνων από την πατρώα γή της Καππαδοκίας με καταγραφή των μεγάλων ταλαιπωριών που υπέστησαν, μέχρι να βρεθεί τόπος φιλόξενος γι αυτούς στην ελεύθερη πατρίδα, για να εγκατασταθούν. Μία σειρά εικόνων πόνου, θλίψεως του αποχωρισμού της πατρώας γής και καταγραφή της μεγάλης, δύσβατης πορείας και διαδοχικής εγκαταστάσεως σε μέρη αφιλόξενα, όλων των Ελλήνων προσφύγων των αδούλωτων Πατρίδων. Μέχρι τον τελικό προορισμό, στα φιλόξενα βουνά της Ηπείρου και δή στην περιοχή της πολύπαθης Κόνιτσας. Σ’όλη αυτή την διαδρομή, πολύτιμα κειμήλια είχαν λίγα ρούχα, πολλή πίστη στους αγίους τις εικόνες των οποίων πήραν μαζί τους και εμπιστοσύνη στη βοήθεια της μάνας Παναγιάς και στις ικανότητές τους. Τα ελάχιστα φερόμενα αγαθά, ήταν αυτά που ένωσαν πνευματικά τον τόπο γεννήτορα με την νέα πατρίδα.

Εικοσιτέσσερα επεισόδια μίας σειράς, που απεικόνισαν την πορεία του διωχθέντος Ελληνισμού στον εικοστό αιώνα
Τον διαρκή του Γολγοθά και την αναμενόμενη Ανάσταση. Τον δρόμο της τελειώσεως που οφείλει να ακολουθεί ο κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός, μέσα από δύσβατες πνευματικές διαδρομές .Το αίσιο κι ευλογημένο τέλος ,μετά από τις τεράστιες δυσκολίες. Την αγιότητα, που αναδύθηκε μέσα από την απεριόριστη αγάπη για τον άνθρωπο, τον πλησίον, τον άγνωστο και γνωστό, την ταπεινότητα μπροστά στο Θείο των δωρεών του Υψίστου και το φιλότιμο. Αυτό το τόσο Ελληνικό σύνθετο χαρακτηριστικό, ταυτόσημο με την Ελληνικότητά μας, που στην πορεία του Έθνους, πολλοί το εγκατέλειψαν, το απαρνήθηκαν, ακολουθώντας τον ατομισμό. Ήταν η εποχή της «πτώσεως». Έφθασε αυτή η σύντομη σειρά ολιγόωρων επεισοδίων, να θέσει για εκατομμύρια τηλεθεατές τον δάκτυλον επί των τύπων των ήλων και να αφυπνίσει συνειδήσεις, κοιμισμένες ευαισθησίες, ψήγματα πίστεως στον τριαδικό θεό και το φιλότιμο, αυτό το ξεχασμένο Ελληνικό χαρακτηριστικό, που δεν μεταφράζεται σε άλλη γλώσσα και που περικλείει, όλη την αγάπη, την ανθρωπιά, την ψυχική δύναμη και την διάθεση αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο και όχι μόνον. Το φιλότιμο που ανεβάζει την δημιουργική διάθεση και αποτελεσματικότητα κάθε ομάδος μέσω της προσφοράς ενός εκάστου και δείχνει τον δρόμο πνευματικής ενηλικιώσεως. Τί άλλο θα μπορούσε να είναι αυτή η πολύτιμη λέξη με τις σπουδαίες έννοιες που κουβαλά στην σύνθεσή της; Διαρκής εκδήλωση αγάπης από τον φέροντα αυτήν ως χαρακτηριστικό, στον άνθρωπο, στο γένος. Αγάπης άδολης, πηγαίας, που αναβλύζει από την ψυχή και δίδεται απλόχερα σ’ όποιον έχει ανάγκη να δροσισθεί απ’αυτήν, με την ταπεινότητα δίπλα της, να φωτίζει το ιερό της καθαρότητος της σκέψης και της καρδιάς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ GEOPOLITICO.GR

ΗΠΑ – Ιράν: πορεία προς τον πόλεμο – ή παρασκηνιακή συμφωνία;

Από
anixneuseis
-
0

thecradle.co

Στρατιωτικός Ανταποκριτής του The Cradle
14 Απριλίου 2025
Καθώς η κυβέρνηση Τραμπ αυξάνει την πίεση στο Ιράν, η πιθανότητα ενός περιφερειακού πολέμου εξαρτάται λιγότερο από τη στρατιωτική επίδειξη ισχύος και περισσότερο από το αν η Ουάσιγκτον θα επιλέξει στρατηγική αποκλιμάκωση ή θα επιχειρήσει να ανατρέψει πλήρως την περιφερειακή ισορροπία.

Η ρητορική γύρω από ένα ενδεχόμενο χτύπημα ΗΠΑ–Ισραήλ στο Ιράν έχει οξυνθεί, τροφοδοτούμενη από συγκαλυμμένες απειλές, διαρροές στα μέσα ενημέρωσης και αυτό που έμοιαζε με ανεπίσημο τελεσίγραφο της κυβέρνησης Τραμπ προς την Τεχεράνη. Αν και δεν προσδιορίστηκαν συγκεκριμένες συνέπειες, το ενδεχόμενο άμεσης στρατιωτικής δράσης παραμένει απειλητικά παρόν.

Από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 – και ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο Ιράν–Ιράκ – το Ιράν ζει υπό τη διαρκή απειλή στρατιωτικής επέμβασης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Οι απειλές αυτές κυμαίνονται ανάλογα με τις περιφερειακές εξελίξεις και τις μεταβαλλόμενες προτεραιότητες της Ουάσιγκτον.

Μετά την παράνομη εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003, το Ιράν και η Συρία εμφανίστηκαν ως οι επόμενοι στόχοι της αμερικανικής στρατηγικής αλλαγής καθεστώτος. Όμως η παρατεταμένη εξέγερση στο Ιράκ και το κόστος της κατοχής αποθάρρυναν περαιτέρω στρατιωτικές περιπέτειες – ειδικά ενάντια σε ένα “κράτος-πολιτισμό” όπως το Ιράν, του οποίου το μέγεθος και η γεωγραφία αποτελούν σημαντικές προκλήσεις.

Οι Ρεπουμπλικανοί ηγέτες, και ειδικά ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, τείνουν να προτιμούν ανοιχτές απειλές και πολιτικές οικονομικής ασφυξίας κατά των αντιπάλων των ΗΠΑ, αντί της ήσυχης διπλωματίας. Σήμερα, διακρίνουν μια μοναδική ευκαιρία να πλήξουν καίρια την Τεχεράνη, δεδομένης της πρόσφατης αποδυνάμωσης των συμμάχων του Ιράν, κυρίως της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και του συριακού κράτους, που έχουν υποστεί στρατιωτικές ήττες και πολιτική απομόνωση υπό δυτική πίεση και την υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ ισραηλινή επιθετικότητα.

Η Χεζμπολάχ, που επί μακρόν θεωρείται προκεχωρημένη γραμμή άμυνας του Ιράν, αντιμετωπίζει πλέον εσωτερικούς περιορισμούς στον Λίβανο και συνεχείς επιθέσεις από το Ισραήλ, γεγονός που περιορίζει την ικανότητά της να δράσει προληπτικά σε περίπτωση επίθεσης στο Ιράν. Παράλληλα, η Συρία έχει χάσει τη στρατηγική της αξία για τον Άξονα Αντίστασης, λόγω των κυρώσεων, της στρατιωτικής εξάντλησης και της ανατροπής του πρώην προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ από ξένους υποκινούμενους εξτρεμιστές υπό την αυτοανακηρυχθείσα Αλ Κάιντα-συνδεόμενη ηγεσία του Αχμάντ αλ-Σαράα.

Εκμετάλλευση της περιφερειακής συγκυρίας

Με τον Άξονα της Αντίστασης σε θέση άμυνας, η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ βλέπουν μια εφήμερη ευκαιρία να εδραιώσουν τα κέρδη τους. Παρά την επιθετική τους ρητορική, το Ιράν διατηρεί σημαντικές αποτρεπτικές δυνατότητες και φαίνεται έτοιμο να ανταποδώσει αν προκληθεί.

Η στρατηγική Τραμπ ξεπερνά το Ιράν και το εγχώριο πυρηνικό του πρόγραμμα. Πρόκειται για ένα ευρύτερο σχέδιο απομόνωσης της Κίνας, αναδιάταξης των περιφερειακών συγκρούσεων, απομάκρυνσης του Πεκίνου από τη Μόσχα και επαναπροσανατολισμού των παγκόσμιων ροών ενέργειας και τιμών, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται το Ισραήλ ως περιφερειακός “εκτελεστής” των αμερικανικών συμφερόντων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Δυτική Ασία γίνεται τόσο πεδίο δοκιμής όσο και πιθανή παγίδα. Ο Τραμπ επιδιώκει να ολοκληρώσει τη λεγόμενη διαδικασία “εξομάλυνσης” μεταξύ Ισραήλ και αραβικών κρατών, να εξουδετερώσει την παλαιστινιακή αντίσταση και να πιέσει το Ιράν να παραιτηθεί από τον περιφερειακό του ρόλο.

Αν και παρουσιάζεται ως πραγματιστής ανοικτός σε συμφωνίες, η στάση του εξυπηρετεί διπλό σκοπό: την ενίσχυση της εσωτερικής πολιτικής του θέσης και τη δημιουργία μιας περιφερειακής συμμαχίας εξαρτημένης από τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, για να υλοποιηθεί μια τέτοια συμφωνία, το Ιράν θα έπρεπε να εγκαταλείψει βασικούς ιδεολογικούς και στρατηγικούς του πυλώνες – δηλαδή τις περιφερειακές του συμμαχίες και την πυραυλική του αποτροπή. Κάτι τέτοιο φαντάζει απίθανο. Το Ιράν γνωρίζει ότι η εγκατάλειψη αυτών των στοιχείων θα του στερούσε όχι μόνο την ιδεολογική του ταυτότητα, αλλά και την ουσιαστική του επιρροή στην περιοχή.

Η πολυεπίπεδη αποτροπή του Ιράν

Η ιρανική στρατηγική άμυνας βασίζεται σε πολλούς πυλώνες. Πρώτον, στο δίκτυο συμμαχιών του από το Ιράκ έως την Υεμένη και τον Λίβανο, το οποίο λειτουργεί ως ανάχωμα στη δυτική ηγεμονία. Δεύτερον, στο αυξανόμενο οπλοστάσιο προηγμένων πυραύλων ακριβείας, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και εγχώριων συστημάτων αεράμυνας. Τρίτον, στη γεωγραφία: ο έλεγχος στρατηγικών σημείων του Περσικού Κόλπου και η ικανότητά του να διαταράξει την παγκόσμια πετρελαϊκή ροή του προσδίδουν σημαντική επιρροή.

Η τελευταία γραμμή άμυνας παραμένει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Αν και επισήμως ειρηνικό, έχουν υπάρξει ενδείξεις ότι η Τεχεράνη ενδέχεται να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της σε περίπτωση άμεσης επίθεσης. Οι υποδομές του προγράμματος, ιδιαίτερα στο Φορντόου – μια οχυρωμένη εγκατάσταση βαθιά μέσα σε βουνό – αναδεικνύουν το στρατηγικό βάθος της χώρας.

Παρά τα πρόσφατα πλήγματα, η Χεζμπολάχ δύσκολα θα παραμείνει αδρανής αν το Ιράν απειληθεί υπαρξιακά. Το ίδιο ισχύει για τα αμερικανικά συμφέροντα στο Ιράκ και τις βάσεις στην περιοχή, ιδιαίτερα στο Τζιμπουτί, που θα μπορούσαν να στοχοποιηθούν από την Ανσαραλλάχ της Υεμένης.

Το ιρανικό εξοπλιστικό πρόγραμμα έχει κάνει τεράστια άλματα μετά το 2011, με σειρά βαλλιστικών πυραύλων όπως οι Khyber Shakan και Fattah, καθώς και απλούστερα αλλά μαζικής παραγωγής συστήματα όπως οι Imad και Radwan.

Ταυτόχρονα, τα ιρανικά drones έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά από την Ουκρανία έως την Ερυθρά Θάλασσα, ενώ τα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας – Khordad, Power-373 και Majid – καθιστούν κάθε παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία εξαιρετικά δαπανηρή για τους αντιπάλους. Η ναυτική του στρατηγική βασίζεται σε ασύμμετρο πόλεμο και στον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια ενέργεια.

Οι αμερικανικές επιλογές – και περιορισμοί

Οι ΗΠΑ διατηρούν περίπου 60.000 στρατιώτες στη Δυτική Ασία, κυρίως σε βάσεις στον Περσικό Κόλπο, ενώ έχουν μετακινήσει μέσα – συμπεριλαμβανομένων αεροπλανοφόρων και συστημάτων Patriot – από τον Ειρηνικό στην περιοχή. Μπορούν σίγουρα να εξαπολύσουν μια επίθεση για να πλήξουν τις ιρανικές υποδομές, αλλά η διατήρηση της εκστρατείας θα είναι δύσκολη.

Όλες οι περιφερειακές αμερικανικές βάσεις βρίσκονται εντός εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων, πράγμα που σημαίνει ότι οποιαδήποτε εμπλοκή θα μπορούσε να εξελιχθεί στην πρώτη συμβατική σύγκρουση των ΗΠΑ με πραγματικά αντίποινα εδώ και δεκαετίες.

Αναμένεται η Ουάσιγκτον να στηριχτεί σε κυβερνοπόλεμο και μυστικές επιχειρήσεις που θα στοχεύουν τόσο σε πολιτικές όσο και στρατιωτικές υποδομές, για να προκαλέσουν χάος στο εσωτερικό του Ιράν. Όμως ένα περιορισμένο χτύπημα ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει παρατεταμένη σύγκρουση – για την οποία το Ιράν είναι ενδεχομένως πιο έτοιμο.

Η ιρανική στρατηγική φθοράς ευνοεί τις ασύμμετρες δυνατότητες και εκμεταλλεύεται την ευαλωτότητα των αμερικανικών εφοδιαστικών αλυσίδων για πυραύλους όπως οι Patriots, SM και πύραυλοι cruise.

Η συνεχιζόμενη εμπλοκή στην Ερυθρά Θάλασσα έχει ήδη επιβαρύνει τους αμερικανικούς πόρους. Τα αεροπλανοφόρα επιχειρούν από αποστάσεις πέραν της αποτελεσματικής εμβέλειας, ενώ τα αποθέματα πυραύλων ακριβείας μειώνονται – πολλά από τα οποία προορίζονται για μελλοντική σύγκρουση με την Κίνα.

Ο πραγματικός περιορισμός δεν είναι το κόστος, αλλά οι δυνατότητες παραγωγής. Παρ’ όλα αυτά, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρές αρχικές ζημιές. Όμως η διατήρηση μιας τέτοιας επιχείρησης, ιδιαίτερα ενόψει περιφερειακών αντιποίνων, θα είχε βαρύ πολιτικό και οικονομικό κόστος.

Ανάμεσα στην αντιπαράθεση και τη διαπραγμάτευση

Και οι δύο πλευρές έχουν πολλά να χάσουν – αλλά και πολλά να διαπραγματευτούν. Για την Ουάσιγκτον, μια περιορισμένη σύγκρουση θα μπορούσε να εξυπηρετήσει άμεσα στρατηγικούς στόχους. Για την Τεχεράνη, η εμπλοκή των ΗΠΑ σε έναν παρατεταμένο πόλεμο θα μπορούσε να μεταφέρει την πίεση πίσω στους Αμερικανούς ιθύνοντες, οι οποίοι ήδη αντιμετωπίζουν εσωτερικές οικονομικές αναταράξεις.

Παρά τη ρητορική του πολέμου, η οδός προς την άμεση σύγκρουση παραμένει αβέβαιη. Πολλά θα εξαρτηθούν από την έκβαση των έμμεσων διαπραγματεύσεων, ιδίως του πρόσφατου γύρου συνομιλιών στο Μουσκάτ του Ομάν.

Τα θεατρικά του Τραμπ – απειλές, στρατιωτική κινητοποίηση και ασυνεπείς δηλώσεις – ερμηνεύονται καλύτερα ως διαπραγματευτικές τακτικές παρά ως ευθεία πορεία προς τον πόλεμο. Αξιοσημείωτο είναι ότι η επιμονή του Τραμπ να αναλάβει το Ισραήλ τον πρώτο ρόλο σε οποιονδήποτε πόλεμο κατά του Ιράν φανερώνει την απροθυμία του να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε μια νέα ασιατική παγίδα.

Η προτίμησή του παραμένει μια συμφωνία, με τους δικούς του όρους, που θα του επιτρέψει να παρουσιάσει μια “επιτυχία” στην εξωτερική πολιτική χωρίς αιματοχυσία. Συνοπτικά, ο πόλεμος δεν είναι ούτε αναπόφευκτος ούτε αναγκαστικά αποφασιστικός. Οι ΗΠΑ χρειάζονται μια στρατηγική παύση στη Δυτική Ασία για να εστιάσουν σε άλλες παγκόσμιες προτεραιότητες.

Το Ιράν, από την πλευρά του, επιδιώκει χρόνο για εσωτερική ανασυγκρότηση και παρεμπόδιση της ισραηλινής εκμετάλλευσης της τρέχουσας δυναμικής. Οι επόμενες εβδομάδες ενδέχεται να κρίνουν αν η αντιπαράθεση θα καταλήξει σε σύγκρουση ή σε συμβιβασμό.

 

Ντιέγκο Γκαρσία: Εθνοκάθαρση για τους αιώνιους πολέμους των ΗΠΑ

thecradle.co

Καθώς ο Τραμπ απειλεί με πόλεμο το Ιράν, η Ουάσιγκτον αξιοποιεί στρατιωτικά το Ντιέγκο Γκαρσία – ένα νησί των Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό που οικοδομήθηκε πάνω στην εθνοκάθαρση, τη βρετανική αποικιοκρατία και τον στρατιωτικό επεκτατισμό.

Aidan J. Simardone
18 Απριλίου 2025
Φωτογραφία: The Cradle

Η πρόσφατη απειλή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για επίθεση στο Ιράν εφόσον δεν σταματήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για ένα παλιό στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο των ΗΠΑ: το Ντιέγκο Γκαρσία. Στο νησί – που είναι βρετανικό μόνο κατ’ όνομα, αλλά στην πράξη αμερικανικό στρατόπεδο – έχουν ήδη αναπτυχθεί βομβαρδιστικά B-2 stealth, δείχνοντας ότι η Ουάσιγκτον είτε προετοιμάζεται για πόλεμο είτε ανεβάζει τα διαπραγματευτικά διακυβεύματα με μια επιθετική μπλόφα.

Τοποθετημένο στην καρδιά του Ινδικού Ωκεανού, το Ντιέγκο Γκαρσία παρέχει στις Ηνωμένες Πολιτείες αξεπέραστη πρόσβαση στη Δυτική Ασία, την Ανατολική Αφρική και τη Νότια Ασία. Υπήρξε σημείο εκκίνησης για κάθε μεγάλο πόλεμο των ΗΠΑ στην περιοχή – από το Ιράκ ως το Αφγανιστάν. Τώρα, ενδέχεται να αποτελέσει το κλειδί για μια ενδεχόμενη επίθεση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Ωστόσο, αυτό το απομακρυσμένο και φαινομενικά αδιάφορο νησί είναι βαθιά βυθισμένο σε μια αποικιοκρατική αδικία. Οι αρχικοί του κάτοικοι, οι Τσάγκος, εκδιώχθηκαν βίαια για να δημιουργηθεί η βάση. Το Ηνωμένο Βασίλειο, υπό πίεση από την Ουάσιγκτον, αποσύνδεσε το αρχιπέλαγος από το Μαυρίκιο και προχώρησε σε εθνοκάθαρση.

Το 2024, η Βρετανία συμφώνησε τελικά να επιστρέψει τα νησιά στον Μαυρίκιο, αλλά η αμερικανική μίσθωση παραμένει σε ισχύ. Προς το παρόν, το Ντιέγκο Γκαρσία βρίσκεται με ασφάλεια στα χέρια των ΗΠΑ – έτοιμο να χρησιμοποιηθεί ξανά ως ορμητήριο για πολεμικές επιχειρήσεις της αυτοκρατορίας.

Από παράδεισος σε γενοκτονία

Αποικιοκρατούμενα πρώτα από τη Γαλλία και κατόπιν από τη Βρετανία, τα νησιά Τσάγκος φιλοξενούσαν έναν μοναδικό κρεολικό πληθυσμό, απόγονο Αφρικανών σκλάβων και Ινδών εργατών. Για γενιές, οι Τσαγκόσιοι ζούσαν ειρηνικά στα νησιά, αναπτύσσοντας μια ξεχωριστή ταυτότητα με δική τους γλώσσα και έθιμα.

Καθώς τα αντι-αποικιακά κινήματα σάρωναν την Αφρική και την Ασία τις δεκαετίες του 1950 και 1960, οι ΗΠΑ αναζητούσαν νέες βάσεις για να διατηρήσουν την επιρροή τους στον Ινδικό Ωκεανό. Η βάση Camp Badaber στο Πακιστάν έκλεισε τελικά το 1970, καθώς η χώρα πλησίαζε την Κίνα. Ο Πόλεμος Ανεξαρτησίας της Ερυθραίας απειλούσε τη βάση Kagnew στην Αιθιοπία. Η απώλεια και των δύο θα ήταν σοβαρό πλήγμα για τη δυνατότητα των ΗΠΑ να παρακολουθούν τις σοβιετικές δραστηριότητες.

Το Ντιέγκο Γκαρσία μπορούσε να καλύψει αυτό το κενό – αλλά υπήρχαν δύο εμπόδια: τα νησιά ανήκαν στον Μαυρίκιο και είχαν κατοίκους.

Κατά παράβαση των διεθνών νομικών κανόνων, η Βρετανία πίεσε τον Μαυρίκιο να παραχωρήσει το Αρχιπέλαγος των Τσάγκος.

Και τότε ξεκίνησε η εθνοκάθαρση. Για να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους, σκότωσαν μαζικά τα αγαπημένα τους σκυλιά με πυροβολισμούς και δηλητηρίαση. Η μεγαλύτερη φυτεία έκλεισε, στερώντας τους από εργασία.

Τρόφιμα και φάρμακα περιορίστηκαν για να οδηγήσουν τον πληθυσμό είτε στον θάνατο είτε στην αποχώρηση. Μέχρι το 1971, όσοι απέμεναν ενημερώθηκαν ότι χρειάζονταν ειδική άδεια για να παραμείνουν – κάτι που κανείς δεν έλαβε. Με ελάχιστη προειδοποίηση, πολλοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Θυμίζοντας τα πλοία των σκλάβων που έφεραν τους προγόνους τους, οι Τσαγκόσιοι στοιβάχτηκαν στα αμπάρια των καραβιών για να φύγουν από τα νησιά.

Ορμητήριο για ατελείωτους πολέμους

Με το νησί άδειο και τον διάδρομο προσγείωσης επεκτεταμένο, το Ντιέγκο Γκαρσία έγινε γρήγορα κεντρικό κομμάτι της στρατηγικής πολέμου των ΗΠΑ. Διαδραμάτισε βασικό ρόλο στην αποτυχημένη επιχείρηση διάσωσης ομήρων στο Ιράν το 1980 (“Operation Eagle Claw”) και αργότερα κατά του Ιράν στον πόλεμο Ιράν–Ιράκ.

Το 1987, ο διάδρομος βελτιώθηκε ώστε να φιλοξενεί βομβαρδιστικά B-52, ικανά να μεταφέρουν τεράστια φορτία και κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας. Αυτά τα βομβαρδιστικά ήταν κρίσιμα κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου για την καταστροφή των ιρακινών κέντρων διοίκησης, καθώς και κατά τις εισβολές και κατοχές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Καθώς οι ΗΠΑ επεκτείνονταν στον Περσικό Κόλπο, οι βάσεις στο Κατάρ και το Μπαχρέιν απέκτησαν μεγαλύτερη σημασία – φιλοξενώντας βομβαρδιστικά, την έδρα της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM) και τον 5ο Στόλο του Πολεμικού Ναυτικού. Αυτές οι δύο βάσεις ήταν καθοριστικές: τα αεροπλάνα του Κατάρ και τα πολεμικά πλοία του Μπαχρέιν συνέβαλαν στις επιθέσεις κατά των Ταλιμπάν και στον βομβαρδισμό της Βαγδάτης στην επιχείρηση “Σοκ και Δέος”.

Αλλά η εγγύτητα στο πεδίο μάχης έχει αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι. Το πυραυλικό οπλοστάσιο του Ιράν – συμπεριλαμβανομένων υπερηχητικών πυραύλων – που παρουσιάστηκε κατά την επίθεση αντιποίνων στο Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2024, καθιστά τις βάσεις στον Περσικό Κόλπο ευάλωτες.

Η εγγύτητα αποτελεί πρόβλημα και για τα B-2 stealth, τα οποία μπορούν να εντοπιστούν κατά την απογείωση. Με μόνο 20 τέτοια αεροσκάφη σε υπηρεσία, και κόστος 2 δισ. δολάρια το καθένα, το ρίσκο είναι τεράστιο. Αν ξεσπάσει πόλεμος, η Τεχεράνη δύσκολα θα αφήσει ανέπαφη την οικονομική υποδομή των γειτόνων της.

Είναι αμφίβολο αν το Μπαχρέιν ή το Κατάρ θα ήθελαν να πληρώσουν το τίμημα μιας ιρανικής επίθεσης. Το Ιράν δεν θα στόχευε μόνο βάσεις των ΗΠΑ, αλλά και εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου – γεγονός που θα κατέστρεφε τις οικονομίες τους. Οι δύο χώρες έχουν επίσης έρθει πιο κοντά στο Ιράν: η Τεχεράνη ήταν από τις λίγες που στήριξαν το Κατάρ κατά την κρίση με τη Σαουδική Αραβία, ενώ και το Μπαχρέιν έχει αρχίσει να αποκαθιστά σχέσεις με το Ιράν.

Το Ντιέγκο Γκαρσία, αντίθετα, βρίσκεται εκτός εμβέλειας των περισσότερων ιρανικών πυραύλων – τουλάχιστον προς το παρόν. Επιτρέπει την αθέατη απογείωση stealth βομβαρδιστικών, και η περιορισμένη δυνατότητα του Ιράν να στοχοποιήσει τους Βρετανούς “ιδιοκτήτες” του το καθιστά ιδανική βάση για τα σχέδια πολέμου της Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, ο πύραυλος Khorramshahr-4 του Ιράν έχει εμβέλεια περίπου 2.000 χλμ., ενώ η βάση στο Ντιέγκο Γκαρσία απέχει σχεδόν 4.000 χλμ. από τις νότιες ακτές του Ιράν. Αν και δεν υπάρχουν επίσημες ενδείξεις ότι το Ιράν διαθέτει σήμερα τη δυνατότητα να πλήξει τόσο μακρινό στόχο, η ύπαρξη μη δημοσιοποιημένων δυνατοτήτων δεν μπορεί να αποκλειστεί πλήρως.

Επιπλέον, η αποδεδειγμένη ικανότητα του Khorramshahr-4 να διαπερνά την ισραηλινή αεράμυνα, προκαλεί ανησυχία και για την άμυνα της βάσης του Ντιέγκο Γκαρσία – ιδιαίτερα αν το Ιράν διαθέτει πυραύλους με εμβέλεια ικανή να τη φτάσουν.

Κάθε επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, με αντίποινα κατά αμερικανικών στόχων και συμμάχων σε όλη τη Δυτική Ασία – από το Τελ Αβίβ ως το Ριάντ. Η δολοφονία μερικών Ιρανών ηγετών ίσως προσφέρει συμβολικές νίκες, αλλά η διοικητική δομή της Τεχεράνης έχει χτιστεί πάνω στην ανθεκτικότητα. Οι κίνδυνοι υπερβαίνουν κατά πολύ τα τακτικά οφέλη.

 

Από πατρίδα – σε φρούριο

Παρά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου το 2019 που απαιτούσε από τη Βρετανία να “τερματίσει τη διοίκηση των νησιών Τσάγκος το συντομότερο δυνατό”, η δικαιοσύνη για τους Τσαγκόσιους παραμένει άπιαστη. Αν και το Λονδίνο συμφώνησε τον Οκτώβριο του 2024 να ξεκινήσει τη διαδικασία επιστροφής του αρχιπελάγους στον Μαυρίκιο, η βάση των ΗΠΑ παραμένει.

Ο Μαυρίκιος προσέφερε μίσθωση 99 ετών – χωρίς, ωστόσο, να εξασφαλίσει δικαίωμα επιστροφής για τους εξόριστους Τσαγκόσιους.

Αυτό ίσως γίνει σύντομα οριστικό. Αν ξεσπάσει πόλεμος, το Ντιέγκο Γκαρσία μπορεί να επεκταθεί ξανά, να στρατιωτικοποιηθεί περαιτέρω και να καταστεί μη κατοικήσιμο. Ένα τσιμεντένιο φρούριο θα είναι ό,τι απομείνει από μια ειρηνική πατρίδα.

Στο τέλος, είτε μέσω στρατιωτικού πλήγματος είτε μέσω της αδράνειας της αυτοκρατορίας, οι Τσαγκόσιοι κινδυνεύουν να χάσουν τα νησιά τους για πάντα – όχι στην Ιστορία, αλλά στους πολέμους της Αμερικής.

Αριάδνη Χατζηγιώργη: ΜΙΚΡΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ

Από
anixneuseis
-
0

της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Η ενορία μου έχει μια εκκλησία τσιμεντένια με ηλεκτρικές καμπάνες και εκκωφαντικά μεγάφωνα. Όσο καλά και να ψάλλουν οι ψαλτάδες, η ένταση των μεγαφώνων ισοπεδώνει τον ήχο. Χριστός Ανέστη δεν φχαριστιέσαι. Ο κόσμος συγκεντρώνεται στην πλατειά αυλή της εκκλησίας, περιμένοντας κυρίως το πολεμικό κήρυγμα, εναντίον άλλου εχθρού κάθε χρονιά, που ακολουθεί τον μακρύ χαιρετισμό σε όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς άνδρες και γυναίκες, όσο ασήμαντη κι αν είναι η θέση τους, ιδίως αν η χρονιά είναι χρονιά εκλογών, που κάνουν την τιμή στο εκκλησίασμα να παρίστανται. Φέτος είπα να χάσουμε αυτή την τιμή και να πάμε στον Άη Δημήτρη, όπου με τράβαγε και μένα η μάνα μου με κάθε ευκαιρία, όταν βρισκόμασταν στο κέντρο, σαν επίσκεψη σε βαρετή θεία. Πόσα περιθώρια έχω κι εγώ να καταπιέσω το μπουμπουκάκι μου;

Για ό,τι και να κατεβαίναμε στην αγορά, ανηφορίζαμε και στον Άη Δημήτρη για κεράκι. Μη και νομίσει ότι τον ξεχάσαμε. Όταν ήμουν στο Δημοτικό νόμιζα ότι μπορούσε πράγματι να μας κρατήσει μούτρα, ότι τάχα πήγαμε ως εκεί και βαρεθήκαμε να ανεβούμε για να χαιρετίσουμε. Οι θείες και οι Άγιοι κρατάνε μούτρα για κάτι τέτοια. Όταν μεγάλωσα μου έκανε εντύπωση πως στεκόταν ανάμεσα σε προύχοντες στα ψηφιδωτά. Εσύ είσαι που αγαπάς όλο τον λαό; Για καλοπιάνεις την πλουτοκρατία; Kι ενός πλουσίου δέχθηκε και το μνήμα του να κοτσάρει ψηλά σε κεντρικότατο σημείο, πιο μπροστά κι από το δικό του το κιβούρι. Αλλά αυτά είναι παλιά. Ας αγκαλιάζει όποιον θέλει κι είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν μου κρατάει μούτρα.

Καθώς στάθηκα για λίγα λεπτά μετά την Ανάσταση στο εσωτερικό για να ακούσω τα λόγια -το μπουμπούκι κάθισε σ΄ ένα πεζουλάκι στην πλατειά αυλή με τις λαμπάδες γιατί βαριόταν να ξαναμπεί μέσα- κατάλαβα πρώτη φορά ό,τι έλειπε από το κτίριο και τα ψηφιδωτά και τις σβησμένες τοιχογραφίες, που για ένα διάστημα τα είχα μάθει απ’ έξω. Ήταν ο λαός της πόλης, ο άνω της Εγνατίας, ούτε επιδεικτικά ντυμένος, ούτε πρόχειρα, με καρότσια μωρών, με ηλικιωμένους σε αμαξίδια, οικογένειες, ζευγάρια, γείτονες. Ο κόσμος έψαλλε, το κτίριο έθαλπε από μια συλλογική ψυχή. Ο Άγιος αγκάλιαζε στον αριστερό πεσσό τα δυό καλοντυμένα αδελφάκια, το αγοράκι στρουμπουλός μπόμπιρας, το κοριτσάκι λιγνό σαν να μην τρώει το φαΐ του. Θα το φάει και θα μεγαλώσει.

Αντίθετα με τις άλλες εκκλησίες, που εικονίζονται Άγιοι και πάλι Άγιοι και όσιοι και ασκητές και μας κοιτάνε εκείνοι από εκεί πάνω, εμάς εδώ κάτω, ο Άγιος Δημήτριος σχεδίασε τα πράγματα αλλιώς. Τράβηξε τους εκλεκτούς του και τους κάθισε πλάι του ή στάθηκε ανάμεσά τους. Ο Άγιος και οι άνθρωποί του, κανονικοί, πολίτες. Θα μου πεις, δεν ήταν τυχαίοι αυτοί. Θα ήταν ας πούμε εφοπλιστάδες, μεγαλέμποροι, στρατηγοί και διοικητές. Και τα παιδάκια αυτών. Ο μόνος που ξέφυγε, ένας απλός διάκονος που τράβηξε όλους τους κόπους για την ανακαίνιση της εκκλησίας κάποτε παλιά που κάηκε. Όμως, πολίτες. Απάνω στους τοίχους της εκκλησίας και κάτω, στο εκκλησίασμα, ο Άγιος μπήκε ανάμεσά τους. Ακούει, δέχεται αιτήματα, ακόμη και αισθηματικής φύσεως (γιατί σβήσανε εκείνα τα Κ+Μ=love από την παλιά τοιχογραφία του τάφου απορώ), παρηγορεί, εμψυχώνει. Άγιος και ήρωας και μέγας πολιτικός.

Έξω έπεφταν πυροτεχνήματα. Τους δρόμους διέσχιζαν οι τελευταίοι με τις λαμπάδες. Η ψυχή της πόλης άρχισε να νυστάζει. Να βρισκότανε λέει ένας αρχηγός, να τον πιστέψει ο κόσμος! Με πόση ελπίδα θα ξημέρωνε η άλλη μέρα! Το μπουμπουκάκι παραδέχθηκε ότι ήταν ωραία που πήγαμε. Το “ωραία” νομίζω το καταλαβαίναμε και οι δύο με τον ίδιο τρόπο.

 

Ο Ερντογάν, ο Νετανιάχου και τα μυστικά του Μπακού

Από
anixneuseis
-
0

 

Ξενάκη Κίττυ

Πρώτη Δημοσίευση18/04/2025 01:00

Ισραηλινοί και Τούρκοι φέρονται στις συναντήσεις τους στο Αζερμπαϊτζάν να σημειώνουν τα συμφέροντα και τις κόκκινες γραμμές τους πάνω στον χάρτη της Συρίας, ενώ η καυτή ατζέντα περιλαμβάνει και τις συνομιλίες που διεξάγει η Αγκυραμε τη νέα ηγεσία στη Δαμασκό για τον καθορισμό τουρκοσυριακής ΑΟΖ

Τον περασμένο μήνα, το Αζερμπαϊτζάν εξασφάλισε μια άδεια αναζήτησης φυσικού αερίου ανοιχτά των ακτών του Ισραήλ. Παράλληλα, η χώρα αυτή του Καυκάσου έχει επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια στην τουρκική οικονομία. Η πρωτεύουσά της, λοιπόν, το Μπακού, αποτελεί πρόσφορο έδαφος για τις διμερείς συνομιλίες που ξεκίνησαν στις 9 Απριλίου, σε τεχνικό επίπεδο, η Τουρκία και το Ισραήλ. Επισήμως, σκοπός των συνομιλιών αυτών είναι να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός αποτροπής συγκρούσεων ανάμεσα στις δύο χώρες στη Συρία – γιατί ως γνωστόν, μετά την κατάρρευση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Ασαντ και τη συγκρότηση μεταβατικής κυβέρνησης υπό τον (πρώην) ισλαμιστή Αχμέντ αλ-Σαράα, η ένταση την οποία τροφοδοτούσε ούτως ή άλλως ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ ο πόλεμος στη Γάζα υπερχειλίζει με όλο και πιο επικίνδυνο τρόπο στη Συρία.

Οπως σημειώνει η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz», το πιθανότερο είναι ότι στο πλαίσιο των συζητήσεων, κάθε πλευρά σημειώνει τα συμφέροντα και τις κόκκινες γραμμές της πάνω στον χάρτη της Συρίας. Σύμφωνα, όμως, με πληροφορίες, η ατζέντα του Μπακού περιλαμβάνει επίσης ένα θέμα που αφορά άμεσα και την Ελλάδα και την Κύπρο: τις συνομιλίες που διεξάγει η Αγκυρα με τη νέα ηγεσία στη Δαμασκό για τον καθορισμό τουρκοσυριακής ΑΟΖ, στη λογική του ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου.

Οι πρώτες φήμες για την πρόθεση της Τουρκίας να πιέσει τον Αλ-Σαράα προς αυτή την κατεύθυνση είχαν κυκλοφορήσει στα μέσα Δεκεμβρίου, μόλις λίγες ημέρες μετά την πτώση του Ασαντ: όπως είχαν γράψει τότε «ΤΑ ΝΕΑ», φιλοκυβερνητικά τουρκικά ΜΜΕ πρόβαλαν το σενάριο ενός τουρκοσυριακού μνημονίου, που φυσικά θα παραγνώριζε εντελώς την ύπαρξη της Κύπρου, ως την πιο ενδιαφέρουσα προοπτική για την Τουρκία προκειμένου να κερδίσει «έδαφος» στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας νέα τετελεσμένα. Με δηλώσεις που έκανε λίγο πριν εκπνεύσει η χρονιά, ο τούρκος υπουργός Μεταφορών, Αμπντουλκαντίρ Ουράλογλου, επαλήθευσε τις φήμες: «Θα συνάψουμε συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας με τη συριακή διοίκηση», διαβεβαίωσε, σημαίνοντας συναγερμό στην Αθήνα και την Κύπρο. Διπλωματικές πηγές του ΥΠΕΞ υπογράμμιζαν τότε, μιλώντας στη Μαρία Μουρελάτου, τη «μεταβατική κατάσταση» στην οποία βρίσκεται η Συρία, η οποία «δεν νομιμοποιεί οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία», και τόνιζαν πως τα θαλάσσια σύνορα τα οποία απειλεί το παράνομο τουρκοσυριακό σύμφωνο είναι «ευρωπαϊκά». Κυπριακές πηγές, από την πλευρά τους, σημείωναν ότι «χρειάζεται προσοχή» ως προς το να μην «κινείται το θέμα από Ελλάδα και Κύπρο περισσότερο από ό,τι κινείται από τους Τούρκους».

Εκτοτε, η ένταση ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ βαίνει κλιμακούμενη. Η κατάρρευση του καθεστώτος του Ασαντ άλλαξε ριζικά την ισορροπία των δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, καταφέρνοντας ένα καίριο πλήγμα στη Ρωσία και το Ιράν και διευρύνοντας την επιρροή της Τουρκίας, η οποία στήριζε από χρόνια την εξέγερση που ξεκίνησε το 2011 εναντίον του πρώην καθεστώτος. Το Ισραήλ, που διάκειται εχθρικά προς τη νέα ηγεσία της Δαμασκού και ανησυχεί για την επιρροή της Τουρκίας, έχει πλήξει εκατοντάδες φορές, τους τελευταίους τέσσερις μήνες, στρατιωτικούς στόχους στη Συρία. Σύμφωνα μάλιστα με το Reuters, τον Μάρτιο, επιτέθηκε σε τρεις αεροπορικές βάσεις στη Συρία όπου η Τουρκία εξέταζε το ενδεχόμενο να αναπτύξει δυνάμεις στο πλαίσιο ενός αμυντικού συμφώνου με τη νέα κυβέρνηση της Δαμασκού. Η ίδια πηγή ανέφερε επίσης ότι μια δεύτερη προγραμματισμένη επίσκεψη τουρκικών στρατιωτικών ομάδων στις αεροπορικές βάσεις Τ4 και Παλμύρα, στις 25 Μαρτίου, ακυρώθηκε αφού το Ισραήλ έπληξε και τις δύο τοποθεσίες λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη άφιξή τους.

Από καιρό σε καιρό, τούρκοι αξιωματούχοι, ή και ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προειδοποιούν πως όποιος «σταθεί εμπόδιο στην προσπάθεια της Συρίας να επιτύχει ειρήνη και σταθερότητα» θα βρει την Τουρκία «απέναντί του», καταγγέλλοντας παράλληλα το Ισραήλ για «επεκτατικές φιλοδοξίες» στην περιοχή. Από την πλευρά του, το Ισραήλ καταγγέλλει την Αγκυρα ότι επιχειρεί να μετατρέψει τη Συρία σε τουρκικό προτεκτοράτο. Φυσικό είναι λοιπόν να ανησυχεί και αυτό για το τουρκοσυριακό μνημόνιο που προωθεί ο Ερντογάν – μαζί με το αμυντικό σύμφωνο που θα περιλαμβάνει, σύμφωνα με τις πληροφορίες, όχι μόνο την προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού, τεχνολογίας και πληροφοριών, αλλά και την εκπαίδευση του νέου συριακού στρατού, την ανάπτυξη ενός δόγματος μάχης, τον εκσυγχρονισμό των διαδικασιών μάχης και, το πιο σημαντικό, τη δημιουργία ενός κοινού τουρκο-συριακού στρατού.

Πιστεύεται ότι τα χωρικά ύδατα της Συρίας διαθέτουν σημαντικά ανεκμετάλλευτα αποθέματα φυσικού αερίου, συγκρίσιμα με τα πλούσια κοιτάσματα που απαντούν στα ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου, του Ισραήλ και της Κύπρου: σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, η Ζώνη Πτυχών και Επωθήσεων Ζαγκρός – πάνω στην οποία βρίσκεται η Συρία – περιέχει δυνητικά 3,3 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και 2,27 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Και είναι δεδομένο πως η Τουρκία προσπαθεί από χρόνια να αμφισβητήσει την αναδυόμενη ενεργειακή συμμαχία ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Τόσο το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο όσο και η προωθούμενη τουρκοσυριακή ΑΟΖ μπορεί να θεωρηθούν ως απαντήσεις στον αποκλεισμό της από το Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου, τον αγωγό EastMed αλλά και, πιο πρόσφατα, το πρότζεκτ  Great Sea Interconnector (GSI, Ευρασιατικός διασυνδετήριος αγωγός) που σχεδιάζεται μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας (Κρήτη) και Ισραήλ, και θα συνδέσει τελικά την ηπειρωτική Ευρώπη με την Ανατολική Μεσόγειο. Οπως σχολίαζε χαρακτηριστικά η «Daily Sabah» τον Ιανουάριο, προσθέτοντας μια ακόμα διάσταση στο θέμα, αν το ψευδοκράτος «μπορεί να συμπεριληφθεί στη συμφωνία θαλάσσιων συνόρων Τουρκίας – Συρίας, αυτό όχι μόνο θα αποτρέψει τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της ελληνοκυπριακής διοίκησης και τον σφετερισμό των δικαιωμάτων» του, «αλλά θα ανοίξει επίσης τον δρόμο για την αναγνώρισή» του «από τη Συρία, τουλάχιστον de facto».

ΤΑ ΝΕΑ

Απολύσεις διπλωματών, κλείσιμο γραφείων και προξενείων: «Τρελό» σχέδιο του Τραμπ για αλλαγές στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ

Από
pcuser
-
0

Περικοπές «μνημονίου» με σχέδια για δραστική κατάργηση υπηρεσιών και της διπλωματικής παρουσίας των ΗΠΑ στον κόσμο.

Φουρτούνες για τους Αμερικανούς διπλωμάτες μετά τις πληροφορίες που διέρρευσαν για ριζικές αλλαγές στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το έγγραφο φέρεται να είναι ένα προσχέδιο εκτελεστικού διατάγματος που θα αναμόρφωσε ριζικά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, πυροδοτώντας ανησυχίες για μαζικές περικοπές θέσεων εργασίας.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο απέρριψε τις αναφορές του εγγράφου, κάνοντας λόγο για fake news («ψευδείς ειδήσεις»), αλλά οι αντιδράσεις δείχνουν τη μεγάλη ανησυχία πολλών για τις επερχόμενες αλλαγές που σχεδιάζει η κυβέρνηση Τραμπ για να αναδιαμορφώσει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως μέρος της λεγόμενης προσπάθειας για αποτελεσματικότητα στη διακυβέρνηση.

Στο έγγραφο αναφέρεται η εξάλειψη πολλών παραδοσιακών προξενείων και υπηρεσιών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και την αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι αποσπάσεις. Μεταξύ άλλων αλλαγών, αναφέρεται το κλείσιμο του περιφερειακού γραφείου που είναι αφιερωμένο στην Αφρική και δραστική συρρίκνωση της διπλωματικής παρουσίας των ΗΠΑ στον Καναδά.

Η αντίδραση από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ

Σύμφωνα με το POLITICO, που έχει γνώση του εγγράφου και δύο νυν και έναν πρώην αξιωματούχο που γνωρίζουν το θέμα, επιβεβαιώνεται ότι η πρόταση κυκλοφόρησε εντός του υπουργείου. Ωστόσο, δεν επιβεβαιώνεται πότε συντάχθηκε, από ποιον ή πώς αφορά στο τελικό σχέδιο αναδιοργάνωσης της κυβέρνησης Τραμπ.

Ένας εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ χαρακτήρισε το προσχέδιο «πλαστό έγγραφο», όπως σημειώνει το POLITICO.

Η κυβέρνηση σχεδιάζει να ανακοινώσει τα σχέδια αναδιοργάνωσής της το συντομότερο την Τρίτη 22/4, τα οποία θα μπορούσαν να δοθούν με τη μορφή ανακοινώσεων στο υπουργείο, όπως δήλωσαν δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι.

Η ταχύτητα με την οποία κυκλοφόρησε το έγγραφο μεταξύ των διπλωματών το Σαββατοκύριακο – αληθινή ή όχι – είναι ενδεικτική πώς αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αντιμετωπίζουν τη μοίρα της υπηρεσίας τους εν μέσω της προσπάθειας της κυβέρνησης Τραμπ να περικόψει δραστικά την κυβερνητική γραφειοκρατία.

«Άκρως τρελό…»

Διπλωμάτες που είδαν το προσχέδιο, δήλωσαν ότι ήταν μπερδεμένοι από τη λογική που διατρέχει το έγγραφο. Ένας Αμερικανός διπλωμάτης περιέγραψε το προσχέδιο στο POLITICO ως «τρελό»!

Ο ίδιος διπλωμάτης πρόσθεσε: «Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσαν να μεταρρυθμιστούν, αλλά θα μπορούσατε να δώσετε σε άπειρους πιθήκους άπειρες γραφομηχανές και θα έβρισκαν κάτι καλύτερο από αυτό», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι το έγγραφο δεν είναι το τελικό σχέδιο για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Δεν ακολουθεί την τυπική μορφή εκτελεστικού διατάγματος, ακόμη και από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Πολλές αναφορές του, θα παραβίαζαν ή θα υπονόμευαν νόμους που εξουσιοδοτούν τις επιχειρήσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και επίσης δεν είναι υλικοτεχνικά συνεπής με άλλες ανακοινώσεις που αποστέλλονται στο Κογκρέσο από τη διοίκηση που περιγράφουν λεπτομερώς άλλες ανανεώσεις, όπως το τι σχεδιάζει να κάνει με τα τμήματα της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ και η κυβέρνησή του έχουν καταστήσει σαφείς τις προθέσεις τους για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το POLITICO ανέφερε την περασμένη εβδομάδα ότι η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να ζητήσει από το Κογκρέσο να μειώσει τους προϋπολογισμούς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και της USAID σχεδόν στο μισό, στα 28,4 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το έγγραφο ζητά κλείσιμο των περιφερειακών γραφείων (πρεσβείες, προξενεία κλπ) και την αντικατάστασή τους με τέσσερα νέα διπλωματικά «σώματα» στην Ευρασία, τη Μέση Ανατολή, τη Λατινική Αμερική και τον Ινδο-Ειρηνικό.

Μερικές από τις αλλαγές που περιγράφονται στην υποτιθέμενη αναφορά, έχουν να κάνουν με τον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ προσεγγίζουν την Αφρική. Σύμφωνα με τις αλλαγές που προτείνονται, μεγάλο μέρος του έργου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την περιοχή θα μεταφερθεί στον Λευκό Οίκο και όλες οι «μη βασικές πρεσβείες και προξενεία στην υποσαχάρια Αφρική» θα κλείσουν έως την 1η Οκτωβρίου 2025. Ένας Ειδικός Απεσταλμένος για Αφρικανικές Υποθέσεις που θα αναφέρεται απευθείας στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας θα αντικαταστήσει το γραφείο Αφρικανικών Υποθέσεων.

Δραστική μείωση διπλωματών

Το σχέδιο θα προβλέπει επίσης α μειώσουν σημαντικά τον αριθμό των διπλωματών που είναι αφοσιωμένοι στη διαχείριση των σχέσεων των ΗΠΑ με τον Καναδά, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της κλίμακας των εργασιών της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Οτάβα με μια εξειδικευμένη ομάδα, λιγότερο από 20 άτομα, για να συνεργαστεί με τον κορυφαίο διπλωμάτη εκεί.

Και οι δύο κινήσεις έχουν τη δυνατότητα να ανατρέψουν τις υπηρεσίες ρουτίνας για τους Αμερικανούς στο εξωτερικό σε αυτά τα μέρη, όπως τη βοήθεια ταξιδιωτών με χαμένα διαβατήρια ή την εγγραφή γεννήσεων, αλλά το σχέδιο δεν αναφέρει πώς θα τα αντιμετωπίσει.

Η υποτιθέμενη διαταγή περιλαμβάνει λουκέτο στο Γραφείο Πολιτικού Σχεδιασμού, που είναι παραδοσιακά το κέντρο εξουσίας στα Υπουργεία Εξωτερικών τόσο των Ρεπουμπλικανών όσο και των Δημοκρατικών, καθώς και το γραφείο επιχειρήσεων σταθερότητας συγκρούσεων και το γραφείο δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εργασίας.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/472764/apolyseis-diplomaton-kleisimo-grafeion-kai-proxeneion-trelo-schedio-toy-tramp-gia-allages-sto-steit-ntipartment/

Ένταση στις σχέσεις Ινδίας-Τουρκίας: «Μπορεί να εξελιχθεί σε απειλή για την εθνική μας ασφάλεια», λέει το Νέο Δελχί

Από
pcuser
-
0
Πάνος Σπαγόπουλος
Πώς η δωρεά μιας ΤΠΚ από την Τουρκία στις Μαλβίδες πυροδότησε την ένταση

Η δωρεά μιας ΤΠΚ του τουρκικού Ναυτικού στις Μαλβίδες, έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στην Ινδία με τα ΜΜΕ της χώρας να αναφέρουν τι δουλειά έχει η Τουρκία να αναμιγνύεται στο γεωστρατηγικό περίγυρο της χώρας, λέγοντας πως τέτοιες κινη΄σεις αποτελούν απειλή την εθνική ασφάλεια της Ινδίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ινδικού αλλά και του τουρκικού Τύπου, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε τη δωρεά του σκάφους TCG Volkan (P-343), μια πυραυλάκατο κλάσης Dogan, στην Ακτοφυλακή του Εθνικού Αμυντικού Σώματος των Μαλδίβων (MNDF).

Η επίσημη παράδοση του σκάφους έχει προγραμματιστεί για τον Ιούνιο του 2025, ενώ η ένταξή του στις ναυτικές δυνάμεις των Μαλδίβων αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Η κίνηση αυτή της Τουρκίας έχει προκαλέσει όμως έντονες αντιδράσεις στην Ινδία ως μια στρατηγική προσπάθεια της Άγκυρας να ενισχύσει την επιρροή της στον Ινδικό Ωκεανό, μια περιοχή που η Ινδία θεωρεί -και δικαίως- κρίσιμη για την δική της ασφάλειά.

Οι Μαλδίβες, ως γειτονική χώρα της Ινδίας, αποτελούν σημαντικό στρατηγικό σημείο, και η παρουσία ξένων δυνάμεων, όπως η Τουρκία, στην περιοχή προκαλεί ανησυχία.

Ινδοί αξιωματούχοι  θεωρούν ότι η δωρεά αυτή αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου της Τουρκίας να εδραιωθεί ως ηγετική δύναμη στον μουσουλμανικό κόσμο, ενδεχομένως σε βάρος των ινδικών συμφερόντων.

«Η Τουρκία απειλεί την εθνική μας ασφάλεια με τέτοιες ενέργειες. Πρέπει να παρακολουθούμε στενά τις προθέσεις της», δήλωσε ανώτερος Ινδός αξιωματούχος, σύμφωνα με το India.com.

Η ένταση αυτή προστίθεται στις ήδη υπάρχουσες διπλωματικές τριβές μεταξύ Ινδίας και Τουρκίας, οι οποίες έχουν επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της υποστήριξης της Τουρκίας στο Πακιστάν και της στάσης της σε ζητήματα όπως το Κασμίρ.

Η Ινδία, από την πλευρά της, έχει εκφράσει τη δυσαρέσκειά της για τέτοιες κινήσεις και αναμένεται να λάβει διπλωματικά μέτρα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

 

 

Η Τουρκία δεν έχει ακόμη απαντήσει επίσημα στις αντιδράσεις της Ινδίας, αλλά η υπόθεση αυτή φαίνεται να ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο επιδείνωσης στις σχέσεις των δύο χωρών, με πιθανές επιπτώσεις για την ευρύτερη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή του Ινδικού Ωκεανού.

Πρόκειται για μια εξέλιξη βέβαια που οφείλει να εκμεταλλευτεί η Ελλάδα ενισχύοντας περισσότερο  τις αμυντικές σχέσεις με την Ινδία οι οποίες πρέπει να επεκταθούν πέραν των συμμετοχών ινδικών μαχητικών σε ασκήσεις, όπως αυτή που έγινε πρόσφατα στον «Ηνίοχο 2025»

Θα το πράξει όμως η Αθήνα, καθώς τα φοβικά σύνδρομα έναντι της Τουρκίας είναι βαθιά ριζωμένα.

Αν και το σκάφος ως οπλικό σύστημα δεν παρουσιάζει κάτι το ιδιαίτερο καθώς (σε τουρκική υπηρεσία) είναι εξοπλισμένο με ένα πυροβόλο Oto Melara των 76 χλστ., δύο εκτοξευτές πυραύλων  επιφανείας-επιφανείας Harpoon (θα περιλαμβάνονται στην δωρεά), ένα διπλό πυροβόλο των 35 χλστ. και ένα μονό των 7,82 χλστ. εντούτοις η Ινδία δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι το μπλέξιμο της Τουρκίας στον αυλόγυρό της.

Οι σχέσεις Ινδίας-Μαλδίβων είναι ιστορικά στενές, με την Ινδία να είναι από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία των Μαλδίβων το 1966. Οι δύο χώρες συνεργάζονται σε στρατηγικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο, ενώ είναι μέλη του SAARC.

Η Ινδία έχει προσφέρει στρατιωτική και οικονομική βοήθεια, όπως στην Επιχείρηση Κάκτος το 1988.

Ωστόσο, οι σχέσεις επιδεινώθηκαν πρόσφατα λόγω της φιλοκινεζικής στάσης του Προέδρου των Μαλδίβων, Μοχάμεντ Μουίζου, με την Ινδία να ανησυχεί για την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας στον Ινδικό Ωκεανό. Τώρα έχει να ανησυχεί και για την επιρροή της Τουρκίας.

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/entasi-stis-sxeseis-indias-tourkias-einai-apeili-gia-tin-ethniki-mas-asfaleia-leei-to-neo-delxi/

Να τους χαίρονται οι σύμμαχοι τους οι Αμερικάνοι, μήνυμα στο Ισραήλ: Ο Χακάν Φιντάν και ο Ιμπραήλ Καλίν συναντήθηκαν στην Άγκυρα -για καθοδήγηση- με την ηγεσία της Χαμάς

Από
pcuser
-
0

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, είχε χθες Σάββατο 19 Απριλίου συνάντηση στην ‘Αγκυρα με τον επικεφαλής του Πολιτικού Συμβουλίου της Χαμάς, Μοχάμαντ Νταρουίς, και μέλη του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς.

Πρόκειται για ευθεία απειλή στο Ισραήλ, αν και οι Τούρκοι θα παρουσιάσουν τις συναντήσεις -και αυτή με τον Ιμπραήμ Καλίν- στους Αμερικανούς …”συμμάχους” τους ως ειρηνική …παρέμβαση στην ηγεσία της Χαμάς.

Πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφεραν ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν οι προσπάθειες για την επίτευξη εκεχειρίας στη Γάζα και επισημάνθηκε ότι:

«Το Ισραήλ θέλει να καταδικάσει τον παλαιστινιακό λαό στην πείνα εμποδίζοντας την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα και σημειώθηκε ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να καταβάλει εντατικότερες προσπάθειες για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στην περιοχή».

Οι δύο πλευρές τόνισαν ότι οι προσπάθειες εκδίωξης των Παλαιστινίων από την πατρίδα τους είναι απαράδεκτες.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης αξιολογήθηκε επίσης η κατάσταση στη Δυτική Όχθη και επισημάνθηκε ότι τα μέτρα που λαμβάνει το Ισραήλ για να καταστήσει την κατοχή μόνιμη έχουν λάβει διαστάσεις που απειλούν την περιφερειακή ειρήνη, ανέφεραν οι ίδιες πηγές του τουρκικού ΥΠΕΞ.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν επίσης οι προσπάθειες για τη συμφιλίωση μεταξύ των παλαιστινιακών ομάδων με την τουρκική πλευρά να δηλώνει ότι η ‘Αγκυρα είναι έτοιμη να παράσχει κάθε είδους συμβολή στις προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Καλίν συναντήθηκε με την ηγεσία της Χαμάς

Εξάλλου, ο επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών Ιμπραήμ Καλίν συναντήθηκε χθες με την ηγεσία της Χαμάς προκειμένου να συζητήσει τρόπους αποστολής βοήθειας στη Λωρίδα της Γάζας, όπου το Ισραήλ ξανάρχισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του.

Ο Καλίν συζήτησε το θέμα με τον Μοχάμαντ Νταρουίς, τον επικεφαλής του πολιτικού συμβουλίου της Χαμάς που διοικεί τη Γάζα και τη συνοδεία του, μετέδωσε το τουρκικό πρακτορείο Anadolu, χωρίς να διευκρινίσει το πού έγινε αυτή η συνάντηση. Άλλα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι έγινε στην Τουρκία.

Το θέμα της συζήτησης ήταν οι τρόποι μεταφοράς της ανθρωπιστικής βοήθειας, οι πρωτοβουλίες για τη διασφάλιση μόνιμης κατάπαυσης του πυρός και τα μέσα με τα οποία θα μπορούσαν να ακυρωθούν τα ισραηλινά σχέδια για την εκτόπιση του πληθυσμού της Γάζας, πρόσθεσε το Anadolu, επικαλούμενο πηγές προσκείμενες στις υπηρεσίες ασφαλείας.

  • Ο Καλίν διαβεβαίωσε τον Νταρουίς για τη σταθερή στήριξη της Τουρκίας και είπε ότι η Άγκυρα θα αντιταχθεί σθεναρά σε κάθε νέα προσπάθεια κατοχής ή προσάρτησης παλαιστινιακών εδαφών.

Έπειτα από 18 μηνες πολέμου και το μπλοκάρισμα της ανθρωπιστικής βοήθειας από το Ισραήλ, από τις 2 Μαρτίου, τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι η Λωρίδα της Γάζας είναι αντιμέτωπη με το σοβαρότερη ανθρωπιστική κρίση μετά την έναρξη των συγκρούσεων, τον Οκτώβριο του 2023.

Την Πέμπτη, η Χαμάς κατηγόρησε το Ισραήλ ότι χρησιμοποιεί «την πείνα ως όπλο». Το Ισραήλ από την πλευρά του επιμένει ότι θα συνεχίσει να μπλοκάρει την είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας γιατί θεωρεί ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να αναγκάσει τη Χαμάς να απελευθερώσει τους 58 ομήρους που κρατά ακόμη στον θύλακα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ του ανταποκριτή μας Γ. Μανδαλίδη
Κωνσταντινούπολη, Turkey
ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP-Anadolu
Κωνσταντινούπολη, Turkey

https://hellasjournal.com/2025/04/na-tous-chairontai-oi-symmachoi-tous-oi-amerikanoi-minyma-sto-israil-o-chakan-fintan-kai-o-ibrail-kalin-synantithikan-stin-agkyra-gia-kathodigisi-me-tin-igesia-tis-chamas/

Η τριετής διάρκεια του «Αιώνα της Τουρκίας», η Ελλάδα και η Κύπρος

Από
pcuser
-
0

ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗΣ

Αντιστράτηγος ε.α

Η διάσκεψη Ε.Ε. – Τουρκόφωνων χωρών στην Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν στις 4 Απριλίου, έφερε στο προσκήνιο μία νέα εφιαλτική προοπτική για το Σχέδιο «Αιώνας της Τουρκίας», το οποίο αποτελεί τον πυρήνα της φιλόδοξης υψηλής στρατηγικής του Ρ. Τ. Ερντογάν.

Μετά την διάσκεψη ακολούθησε, η κοινή δήλωση των χωρών, Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν Τουρκμενιστάν και Κιργιστάν με την οποία επικαλούμενες αποφάσεις του ΟΗΕ επέκριναν την Τουρκία ως κατοχική δύναμη στην Κύπρο, καθώς και η απόφαση ανοίγματος πρεσβειών από τις τρεις πρώτες στη Λευκωσία. Η Ε.Ε. σε αντάλλαγμα, υποσχέθηκε κονδύλιο 12 δις ευρώ για αναπτυξιακές υποδομές και εκμετάλλευση των πολύ πλούσιων φυσικών πόρων των τουρκόφωνων χωρών της Κεντρικής Ασίας.

Τα πέντε τουρκογενή κράτη, δηλαδή, το Κιργιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν, από το 2018 ενεργούν από κοινού σε θέματα που έχουν σχέση με την ανάπτυξη των υποδομών τους. Το ενδιαφέρον της Ε.Ε. για την περιοχή αυτή, εκδηλώθηκε το 2019. Την ίδια περίοδο, η Τουρκία του Ερντογάν αναζητούσε ένα νέο όραμα μιας και το «Όραμα 2023» της κυβέρνησής του έβαινε σε λήξη. Τον Σεπτέμβριο του 2022, ο Ερντογάν ανακοίνωσε για πρώτη φορά το νέο όραμα του, το Σχέδιο «Αιώνας της Τουρκίας».

Αυτό προέβλεπε, την ενοποίηση των τουρκογενών χωρών της Κεντρικής Ασίας, χρησιμοποιώντας τον Οργανισμό Τουρκογενών Κρατών ο οποίος αποτελούσε τον απόγονο του πρώην Συμβουλίου Συνεργασίας Τουρκόφωνων Κρατών. Η Τουρκία σε εφαρμογή του Σχεδίου αυτού, επιδιώκει να αποτελεί τον ενεργειακό και εμπορικό κόμβο από την Κεντρική Ασία προς την Ευρώπη. Στην πραγματικότητα η Τουρκία  επιδιώκει να αποτελεί τον κεντρικό οικονομικό – ενεργειακό – εμπορικό κόμβο μεταξύ Ασίας – Μέσης Ανατολής – Αφρικής και Ευρώπης.

Το Σχέδιο «Αιώνας της Τουρκίας», παρουσιάσθηκε επίσημα από τον ίδιο τον Ερντογάν κατά τον εορτασμό της «Ημέρας Δημοκρατίας» της Τουρκίας στις 29 Οκτωβρίου 2022. Από τότε έγιναν πολλά βήματα προς μία πολιτισμική, πολιτική, οικονομική και αμυντική ενοποίηση των χωρών αυτών ενώ απέβησαν άκαρπες οι προσπάθειες της Τουρκίας να επιβάλλει την αναγνώριση του ψευδοκράτους της βόρειας Κύπρου από τις χώρες μέλη του Οργανισμού. Τουρκικές πηγές είχαν αποδώσει μάλιστα την επίσκεψη του Εμίρη του Κατάρ στις τουρκόφωνες χώρες της Κεντρικής Ασίας αμέσως μετά την επανεκλογή του Ερντογάν στις εκλογές της 28 Μαίου 2023, στην πρόθεση του Κατάρ να χρηματοδοτήσει το Σχέδιο «Αιώνας της Τουρκίας».

Γιατί ο Ερντογάν αλλάζει στάση;

Το θέμα της αλλαγής στάσης των τουργενών κρατών έναντι της Κύπρου, δεν προκάλεσε καμία αντίδραση από πλευράς Ερντογάν για την εμπλοκή της Ε.Ε.. Αυτό, αν και αποτέλεσε πρώτη είδηση για τα κεμαλικά ΜΜΕ στην Τουρκία τα οποία έκαναν λόγο για πλήρη αποτυχία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, τα ερντογανικά ΜΜΕ υποβάθμισαν ή καλύτερα «έπνιξαν» το θέμα.

Ο Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι, μπορεί να προσβλέψει στην υποστήριξη της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση τριών πολύ σοβαρών θεμάτων τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την Τουρκία αλλά και για τον ίδιο προσωπικά. Μάλιστα θεωρούνται τόσο ζωτικά τα θέματα αυτά, που ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος δείχνει αδύναμος μπροστά στην Ε.Ε. την οποία λίγο πριν υποτιμούσε και τις κουνούσε το δάχτυλο, απειλώντας με αποστολή κυμάτων προσφύγων ενώ ταυτόχρονα προέβαλλε αλαζονικά τις τουρκικές δυνατότητες παροχής ασφάλειας στην Ευρώπη.

Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη του Ερντογάν προς την Ευρώπη, που δέχεται να κλείσει τα μάτια και το στόμα του ακόμη και σε μία διαφαινόμενη ευρωπαϊκή διεμβόλιση των τουρκικών συμφερόντων στην Κεντρική Ασία, απειλώντας ακόμη και το μεγαλεπήβολο Σχέδιο του Ερντογάν, «Αιώνας της Τουρκίας». Έτσι εξηγείται και η πλήρης αφωνία της Άγκυρας στην στάση των τουρκόφωνων χωρών έναντι της  Κύπρου και του ψευδοκράτους. Πιθανότατα έτσι να εξηγείται και η προβληματική ή καλύτερα ασθενική αντίδραση της Άγκυρας στην ανακοίνωση από την Ελλάδα του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ).

Το πρώτο θέμα, είναι η ευρωπαϊκή άμυνα και η πίτα της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, μέρος της οποίας διεκδικεί η Άγκυρα.

Το δεύτερο σημαντικό θέμα, είναι η βοήθεια που προσβλέπει η Άγκυρα από την Ε.Ε. για να βγει αλώβητη από το τέλμα της Συρίας το οποίο έχει δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά την στήριξη της Ε.Ε. για την άρση της οικονομικής απομόνωσης του καθεστώτος Τζολάνι, αφού τα συμφέροντα της Τουρκίας περνάνε μέσα από την τουρκική δορυφοροποίηση της Συρίας. Το δεύτερο σκέλος, αφορά μία στήριξη της Ε.Ε. προς την Τουρκία έναντι των σχεδίων του Ισραήλ στην περιοχή τα οποία απειλούν την τουρκική στρατηγική, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που δημιουργούνται δυναμικές μια τουρκο-ισραηλινής στρατιωτικής σύγκρουσης στο έδαφος της Συρίας.

Το τρίτο και σοβαρότερο θέμα, έχει να κάνει με την πολιτική επιβίωση του Ερντογάν. Ο Τούρκος Πρόεδρος επιδιώκει πάση θυσία την ευρωπαϊκή στήριξη ή καλύτερα αφωνία σε κάθε αντιδημοκρατική μεθόδευση που έχει να κάνει με την πολιτική εξαφάνιση του Ε. Ιμάμογλου, ο οποίος απειλεί την επανεκλογή του Ερντογάν στις επόμενες εκλογές για τον προεδρικό θώκο της Τουρκίας.

Ελλάδα – Κυπριακή Δημοκρατία

Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να εκμεταλλευτούν την συγκυρία αυτή καθώς ο Ερντογάν δείχνει αδύναμος έναντι της Ε.Ε.. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ε.Ε. παρείχε και στο παρελθόν στήριξη προς τον Ερντογάν κάτι το οποί φαίνεται ότι έχει λησμονήσει ο Τούρκος Πρόεδρος. Μιλάμε για την ευρωπαϊκή στήριξη στην πρώτη δεκαετία διακυβέρνησης Ερντογάν και συγκεκριμένα όταν αυτός έδινε τη μάχη εξουσίας ενάντια στη στρατιωτική ιεραρχία.

Η Κύπρος έχει γευτεί την ευρωπαϊκή επίδειξη ισχύος έναντι του Ερντογάν με την προαναφερόμενη αλλαγή στάσης των τουρκογενών χωρών της Κεντρικής Ασίας.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να μείνει μόνο στο θέμα του ΘΧΣ αλλά πρέπει να αναζητήσει την ευρωπαϊκή υποστήριξη και για άλλα σημαντικά θέματα, όπως το πρόγραμμα καλωδιακής διασύνδεσης, η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου κ.α..

Όλα αυτά έχουν φυσικά ένα μελλοντικό σημείο αναφοράς και για το λόγο αυτό η Αθήνα θα πρέπει να δράσει με σύνεση αλλά και έγκαιρα. Αυτό, καθώς η στάση της Τουρκίας θα αλλάξει σε περίπτωση που ο Ερντογάν εξέλθει από το τέλμα της Συρίας και κυρίως, εάν ο Τούρκος Πρόεδρος πετύχει την επανεκλογή του στις επόμενες εκλογές του 2028.

Οι καιροί ευνοούν τους συνετούς, τους αποφασιστικούς και όσους διαθέτουν σχέδιο και εκμεταλλεύονται τις συμμαχίες. Αντιθέτως, δεν ευνοούν όσους θεωρούν ότι τα προβλήματα λύνονται θέτοντας σε λειτουργία «τον αυτόματο πιλότο», τηρώντας στάση ουδετερότητας και «όπου μας βγάλει». Η τελευταία επιλογή θα μας οδηγήσει στα βράχια.

https://www.militaire.gr/i-trietis-diarkeia-toy-aiona-tis-toyrkias-i-ellada-kai-i-kypros/

Κυπριακό: Ανησυχητική  Άγνοια  Κινδύνου απο τήν Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία

Από
pcuser
-
0

Του  Φοίβου Κλόκκαρη*

Μετά την Τουρκική εισβολή στη Κύπρο το 1974 και την κατάληψη του βορείου τμήματος της, η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) ακολούθησε πολιτική κατευνασμού τής Τουρκίας, που όχι μόνο δεν ανέκοψε την επιθετικότητα της αλλά την έχει αυξήσει.Υιοθετήθηκαν για το Κυπριακό ,οι ούτω καλούμενες διακοινοτικές συνομιλίες (ΔΣ) υπό την απειλή τών Τουρκικών Δυνάμεων Κατοχής (ΤΔΚ), με την παράνομη υποτελή διοίκηση τής Τουρκίας για λύση ΔΔΟ, που επέβαλαν η Τουρκία και Βρετανία.Οι χρονοβόρες ΔΣ μετέτρεψαν το διεθνές έγκλημα που διέπραξε η Τουρκία σε βάρος της Κύπρου, σε δικοινοτική διαφορά, απενοχοποιήθηκε η Τουρκία, παγίωσε τα τετελεσμένα τής κατοχής χωρίς κόστος, ισλαμοποίησε/ τουρκοποίησε πλήρως τα κατεχόμενα και πέτυχε συνεχείς υποχωρήσεις τής ΚΔ στήν τράπεζα τών διαπραγματεύσεων.

Με τις υποχωρήσεις μας (συγκλίσεις τών συνομιλιών) διαμορφώθηκε η ΔΔΟ σε συγκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών, η οποία δεν διαφέρει πολύ από τη λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών) που υποστηρίζει σήμερα η Τουρκία.Οδηγήθηκε το Κυπριακό στο στρατηγικό αδιέξοδο, να συζητούνται δύο λύσεις, που είναι τουρκικών όρων (ΔΔΟ, δύο κράτη).Σήμερα ο Ελληνισμός της Κύπρου, πέραν τού κινδύνου τής δημογραφικής αλλοίωσης, αντιμετωπίζει και τις θανατηφόρες απειλές, που προέρχονται από τις Τουρκικές δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ) και τον κίνδυνο εφαρμογής λύσης τουρκικών όρων στο Κυπριακό, όπως είναι η ΔΔΟ.

Απειλή τών ΤΔΚ: Είναι δυνάμεις επιπέδου Σώματος Στρατού με 40.000 άνδρες, εκατοντάδες άρματα μάχης, αυτοκινούμενα πυροβόλα και άλλα σύγχρονα επιθετικά οπλικά συστήματα, πλήρως επανδρωμένες και ανεπτυγμένες επιθετικά εντεύθεν τού Πενταδάκτυλου σε πεδινό έδαφος χωρίς σοβαρά κωλύματα, συγκροτημένες με μηχανοκίνητους και τεθωρακισμένους σχηματισμούς.Έχουν την δυνατότητα να επιτεθούν αιφνιδιαστικά κατά τών ελεύθερων περιοχών και να θέσουν σε μικρό χρονικό διάστημα υπό τον έλεγχό τους, προωθημένους ζωτικούς χώρους τής ΚΔ μεγάλης στρατηγικής σημασίας.Παραμένουν στήν Κύπρο επί μισό αιώνα, παρά τα ψηφίσματα τού ΣΑ/ΟΗΕ για απομάκρυνσή τους.Αποστολή τους, είναι η εξυπηρέτηση τής Τουρκικής στρατηγικής τού εξαναγκασμού, που συνίσταται στήν απειλή ή χρήση στρατιωτικής ισχύος, για να προωθήσει η Τουρκία τον αμετακίνητο πολιτικό στόχο της, να θέσει ΟΛΗ τή Κύπρο υπο τόν στρατηγικό έλεγχο της, με λύση τουρκικών όρων στο κυπριακό.

Απειλή τής λύσης ΔΔΟ:Η λύση ΔΔΟ για το Κυπριακό, η οποία υποστηρίζεται από την κυβέρνηση μας και τις ηγεσίες των περισσοτέρων πολιτικών κομμάτων, όχι μόνο δεν επιλύει το πρόβλημα τής ημικατοχής τής Κύπρου από την Τουρκία, αλλά επεκτείνει τον έλεγχο της σε όλη τή νήσο.Η ΔΔΟ με βάση τίς  συγκλίσεις τών συνομιλιών :  νομιμοποιεί τη διχοτόμηση , δεν κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα τής ατομικής ιδιοκτησίας, τού εκλέγειν και εκλέγεσθαι και τής ελεύθερης εγκατάστασης( επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών) , παραβιάζει τήν αρχή τής στρατιωτικής ασφάλειας(στέρηση  δικαιώματος τού κυπριακού κράτους να έχει ΕΔ /αδυναμία άσκησης κυριαρχίας, προστασίας τών πολιτών και τών συνόρων), δεν διασφαλίζει  τήν πολιτική βιωσιμότητα( αδυναμία λήψης αποφάσεων λόγω καταστρατήγησης τής αρχής τής πλειοψηφίας στή λήψη αποφάσεων/βέτο μειοψηφίας/αδικία/παράλυση κράτους) ούτε τήν λειτουργική ,δημογραφική  και οικονομική βιωσιμότητα(πολύπλοκο ,υπερμέγεθες διχοτομικό  κράτος με 3 κυβερνήσεις και 4 βουλές, παραμονή εποίκων ,δυαρχία αξιωματούχων ,εις διπλούν ημικρατικοί οργανισμοί,τελωνεία κ.α.).ΟΙ συγκλίσεις βρίσκονται σε μεγάλη αντίφαση με την λύση την οποία η πολιτική ηγεσία μας προβάλλει στο λαό ότι επιδιώκει .Συνοπτικά η ΔΔΟ δέν συγκροτεί κανονικό δημοκρατικό κράτος, γι’ αυτό και απορρίφθηκε από τον Ελληνισμό τής Κύπρου το 2004 με το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν.Η κυβέρνηση μας όπως και οι προηγούμενες, δεν έχουν ενημερώσει επίσημα τόν λαό  για τις συγκλίσεις των συνομιλιών με την αδικαιολόγητη επίκληση τού απορρήτου τών συνομιλιών, για θέματα γνωστά στά ΗΕ, τήν Βρετανία και Τουρκία, οπότε δεν τίθεται θέμα εθνικής ασφάλειας άν γνωστοποιηθούν στούς πολίτες, οι οποίοι θα υποστούν και τις συνέπειες μιάς κακής λύσης.Βρισκόμαστε στην τραγική κατάσταση η κυβέρνηση μας να επιδιώκει εναγωνίως την επανέναρξη τών ΔΣ για λύση ΔΔΟ, με τήν ψευδαίσθηση, που καλλιεργεί και στόν λαό, ότι αυτή αποτρέπει τη διχοτόμηση και «επανενώνει» τη Κύπρο, ενώ στή πραγματικότητα παραδίδει τήν Κύπρο στήν Τουρκία.Είναι άγνοια εθνικού κινδύνου, εξαιρετικά επικίνδυνη, αδικαιολόγητη και καταστροφική για τόν Ελληνισμό τής Κύπρου .Η ΔΔΟ λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος άλωσης τής Κύπρου, χωρίς να χρειασθεί να ρίξει άλλες σφαίρες ηΤουρκία για τήν επανάκτηση της.

  Η ηγεσία μας,  έχει  υποχρέωση να ενημερώσει τόν λαό για τις συγκλίσεις τών συνομιλιών.Ίσως ο λαός με την ενημέρωση/αφύπνιση, συνειδητοποιήσει τόν μεγάλο κίνδυνο και ασκήσει πίεση  στήν ηγεσία μας,  να  απορρίψει τήν ΔΔΟ  και να επανατοποθετήσει τό Κυπριακό στήν ορθή βάση του, ως θέμα εισβολής, κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης.Σε ότι αφορά τόν μεγάλο κίνδυνο τής απειλής τών ΤΔΚ, επιβάλλεται επείγουσα ενίσχυση τής στρατιωτικής ισχύος τής ΚΔ, που προϋποθέτει αύξηση τών προϋπολογισμών για τήν άμυνα και τού χρόνου τής στρατιωτικής θητείας, προς ενίσχυση τής  Εθνικής Φρουράς.Απαιτείται και η συνδρομή εξωτερικών συντελεστών ισχύος, με κυριότερους τήν αναβίωση τού ΔΕΑΧ Κύπρου-Ελλάδας και αναβάθμιση του σε αμυντική συμμαχία καθώς και τήν πλήρη αξιοποίηση των στρατηγικών συνεργασιών τής ΚΔ με ισχυρές φίλες χώρες.

*αντιστράτηγος ε.α.

https://www.militaire.gr/kypriako-anisychitiki-agnoia-kindynoy-apo-tin-dikoinotiki-dizoniki-omospondia/

Η δίωξη του Ερντογάν κατά του Ιμάμογλου προκαλεί απώλειες 45 δισ. δολαρίων στην Τουρκία

Από
pcuser
-
0

Οι επιθετικοί πολιτικοί ελιγμοί του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την απομάκρυνση του κύριου αντιπάλου του, του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, από την προεδρική κούρσα πυροδοτούν βαθιά πολιτική αναταραχή και προκαλούν σοβαρή ζημιά στην οικονομία της Τουρκίας, εκτιμούν αναλυτές και οικονομικά στοιχεία.

Ο Ιμάμογλου, ο πρόσφατα ανακηρυχθείς υποψήφιος πρόεδρος του κύριου αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), συνελήφθη σε μια ενέργεια που οι ηγέτες της αντιπολίτευσης και οι οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων θεωρούν ευρέως ως πολιτικά υποκινούμενη. Παραμένει προφυλακισμένος, με τους κυβερνητικούς εισαγγελείς να επικαλούνται κατηγορίες για διαφθορά και τρομοκρατία – ισχυρισμούς που ο Ιμάμογλου και το κόμμα του έχουν αρνηθεί.

Η κίνηση αυτή θεωρείται από τους παρατηρητές ως ένα κρίσιμο βήμα στην κλιμακούμενη στρατηγική του Ερντογάν για την καταστολή των διαφωνιών και την εξουδετέρωση βιώσιμων αντιπάλων ενόψει των εκλογών. Όμως μπορεί να έχει μεγάλο οικονομικό κόστος.

Σύμφωνα με την οικονομολόγο Σέλβα Μπαζίκι του Bloomberg Economics, η Κεντρική Τράπεζα της Δημοκρατίας της Τουρκίας (CBRT ή MB στα τουρκικά) παρενέβη επιθετικά στις αγορές συναλλάγματος τις εβδομάδες που ακολούθησαν τη σύλληψη του Ιμάμογλου. Μεταξύ 19 Μαρτίου και 10 Απριλίου, τα καθαρά αποθέματα της κεντρικής τράπεζας μειώθηκαν κατά 42,2 δισ. δολάρια, ενώ τα κέρδη από την άνοδο της τιμής του χρυσού και τα έσοδα από τις εξαγωγές προσέθεσαν περίπου 6,5 δισ. δολάρια. Αυτό υποδηλώνει ότι η CBRT μπορεί να ξόδεψε έως και 49 δισεκατομμύρια δολάρια προσπαθώντας να σταθεροποιήσει την τουρκική λίρα.

«Η επιθετική παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη χρηματοπιστωτική αστάθεια, η οποία εν μέρει προκλήθηκε από πολιτικές ενέργειες εναντίον στελεχών της αντιπολίτευσης», έγραψε η Μπαζίκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τα κυβερνητικά στοιχεία υποστηρίζουν την ανάλυση της Μπαζίκι. Τα ακαθάριστα αποθέματα μειώθηκαν από 154,3 δισ. δολάρια σε 147,5 δισ. δολάρια την εβδομάδα που έληξε στις 11 Απριλίου, δηλαδή κατά 6,8 δισ. δολάρια. Τα καθαρά αποθέματα συρρικνώθηκαν επίσης από 48,7 δισ. δολάρια σε 38,9 δισ. δολάρια κατά την ίδια περίοδο.

Όταν εξαιρούνται οι συμφωνίες swap, τα καθαρά αποθέματα μειώθηκαν σε μόλις 20,8 δισ. δολάρια, γεγονός που εγείρει ανησυχία για την ικανότητα της CBRT να αντιμετωπίσει περαιτέρω εξωτερικούς κλυδωνισμούς.

Η πολιτική αναταραχή έχει επίσης κλονίσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Στις 16 Απριλίου ο Ρασίμ Οζάν Κουταχιάλι, ένας φιλοκυβερνητικός σχολιαστής με υποτιθέμενες διασυνδέσεις με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, ισχυρίστηκε σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση ότι η κυβέρνηση σκόπευε να διορίσει έναν διαχειριστή για να αναλάβει το κυριότερο αντιπολιτευόμενο κόμμα CHP, με βάση αυτό που περιέγραψε ως κρατικές πληροφορίες. Ισχυρίστηκε ότι η κίνηση αυτή συνδέεται με διαδικαστικές παρατυπίες κατά τη διάρκεια του γενικού συνεδρίου του κόμματος τον Νοέμβριο του 2023, στο οποίο εξελέγη πρόεδρος ο Οζγκιούρ Οζέλ. Η φήμη προκάλεσε άμεση αναταραχή στην αγορά, προκαλώντας απότομη κατάρρευση της προθεσμιακής αγοράς του Borsa Istanbul.

Ο Κουταχιάλι συνελήφθη ώρες αργότερα, κατηγορούμενος για διάδοση ψευδών πληροφοριών, μια σπάνια δημόσια επίπληξη εναντίον ενός πιστού. Ακόμη και ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτης του εταίρου του Ερντογάν, του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP), επέκρινε δημοσίως την πρόταση του διαχειριστή, αποκαλώντας τον Κουταχιάλι έναν από τους «δαίμονες ανάμεσά μας».

Μετά τον διορισμό του Μεχμέτ Σιμσέκ στη θέση του υπουργού Οικονομικών τον Μάιο του 2023, η Τουρκία είχε γίνει ελκυστική για τους ξένους επενδυτές. Πολλοί είχαν επωφεληθεί από το περιβάλλον υψηλών επιτοκίων της Τουρκίας μέσω μιας στρατηγικής γνωστής ως carry trade.

Έφερναν κεφάλαια στη χώρα, τα μετέτρεπαν σε τουρκικές λίρες και τα κατέθεταν σε μέσα υψηλής απόδοσης. Μετά τη λήξη τους, μετέτρεπαν τις αποδόσεις τους πίσω σε ξένο νόμισμα, αποκομίζοντας συχνά σημαντικά κέρδη λόγω των ευνοϊκών διαφορών των επιτοκίων.

Καθώς τα ξένα κεφάλαια εισέρρεαν, οι θέσεις του carry trade κορυφώθηκαν στα 36,5 δισεκατομμύρια δολάρια στα μέσα Μαρτίου. Αλλά μετά τη σύλληψη του Ιμάμογλου, οι ξένοι επενδυτές αποσύρονται. Τα στοιχεία από τον Οργανισμό Τραπεζικής Ρύθμισης και Εποπτείας (BDDK) και την CBRT δείχνουν ότι 13,2 δισεκατομμύρια δολάρια εξήλθαν από τις θέσεις carry trade μέσα σε τέσσερις εβδομάδες, με αποτέλεσμα το σύνολο να ανέλθει σε 23,3 δισεκατομμύρια δολάρια έως τις 11 Απριλίου.

Μόνο οι τοποθετήσεις σε ξένα swap μειώθηκαν κατά 2,1 δισ. δολάρια την πιο πρόσφατη εβδομάδα, αντανακλώντας τους αυξανόμενους φόβους για πολιτική αστάθεια και κρατική παρέμβαση στις αγορές.

Ωστόσο, ο υπουργός Οικονομικών Σιμσέκ υπερασπίστηκε τις μειώσεις των αποθεματικών σε δημόσιες δηλώσεις του, υποστηρίζοντας ότι τα αποθεματικά είναι «ένα μαξιλάρι έναντι εσωτερικών και εξωτερικών κραδασμών … προορίζονται να χρησιμοποιούνται σε τέτοιες περιόδους».

Οι επικριτές, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του CHP Οζέλ, κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι οπλοποιεί τα κρατικά κεφάλαια για την πολιτική επιβίωση. «Τα αποθεματικά της κεντρικής τράπεζας ανήκουν σε 85 εκατομμύρια ανθρώπους, όχι μόνο στις πολιτικές φιλοδοξίες του Ερντογάν», δήλωσε ο Οζέλ σε συνέντευξη Τύπου στις 11 Απριλίου.

Σε μια προσπάθεια να ανακόψει την πτώση του νομίσματος και να ελέγξει τον πληθωρισμό, η CBRT στις 17 Απριλίου αύξησε το επιτόκιο αναφοράς της από 42,5% σε 46% – η τρίτη σημαντική αύξηση φέτος. Τα επιτόκια δανεισμού και δανεισμού μίας ημέρας αυξήθηκαν επίσης σε 44,5% και 49%, αντίστοιχα.

Παρά τα αυξανόμενα οικονομικά προειδοποιητικά σημάδια, ο πρόεδρος Ερντογάν δεν έχει δείξει καμία ένδειξη αλλαγής της στάσης του απέναντι στην αξιωματική αντιπολίτευση CHP. Μιλώντας σε πρόσφατη συνεδρίαση του κόμματος, ο Ερντογάν παρέμεινε προκλητικός και άφησε να εννοηθεί ότι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν περαιτέρω νομικές και πολιτικές ενέργειες κατά του CHP. «Δεν θα μπορέσουν να δείξουν τα πρόσωπά τους όταν έρθουν οι μεγάλες αποκαλύψεις», είπε.

Ο πρόεδρος επανέλαβε το επιχείρημά του ότι ολόκληρη η δικαστική διαδικασία κατά των μουσειακών ιδρυμάτων που διοικεί το CHP ήταν αποτέλεσμα εσωτερικών αντιπαραθέσεων εντός του κόμματος και όχι κυβερνητικής παρέμβασης. «Γιατί μας κατηγορείτε για μια δικαστική διαδικασία που ξεκίνησε εξαιτίας των δικών σας εσωτερικών συγκρούσεων;» ρώτησε. «Γιατί μας εμπλέκετε στην κούρσα για να καταγγείλουμε ο ένας τον άλλον στο εσωτερικό του κόμματός σας;»

Ο Ερντογάν κατηγόρησε την ηγεσία του CHP ότι δεν απάντησε στις κατηγορίες των εισαγγελέων και ότι προσπάθησε να καλύψει εσωτερικά σκάνδαλα «υποκινώντας ταραχές» και «βυθίζοντας τη χώρα στο χάος». Ισχυρίστηκε ότι το κόμμα υπερασπίζεται άτομα που εμπλέκονται σε διαφθορά και μεταθέτει το πολιτικό κόστος των κυκλωμάτων δωροδοκίας στους ψηφοφόρους.

«Είναι θυμωμένοι, όχι με αυτούς που έκλεψαν, αλλά με αυτούς που τους έπιασαν», υποστήριξε ο Ερντογάν. «Υπερασπίζονται άτομα που εμπλέκονται σε διαφθορά. Τώρα προσπαθούν να κάνουν το κοινό, το οποίο έχουν σύρει στους δρόμους, να πληρώσει το τίμημα για τα δίκτυα εκβιασμών και δωροδοκιών που δημιούργησαν οι δήμαρχοί τους».

Τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν καθημερινά τις τελευταίες εβδομάδες κατηγορίες για διαφθορά με στόχο τον Ιμάμογλου και τους δήμους που διοικούνται από το CHP. Η διαρκής εκστρατεία των μέσων ενημέρωσης έχει ενταθεί μετά τη σύλληψη του Ιμάμογλου, με πρωτοσέλιδα που συχνά κατηγορούν τον ίδιο και τους πολιτικούς του συμμάχους για δωροδοκία, κατάχρηση αξιωμάτων και οικονομικές ατασθαλίες.

Ωστόσο, η κοινή γνώμη εμφανίζεται όλο και πιο επιφυλακτική απέναντι στην επίσημη αφήγηση. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, μια σημαντική πλειοψηφία των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο Ιμάμογλου βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα για πολιτικούς λόγους και όχι λόγω αξιόπιστων ποινικών κατηγοριών. Οι αναλυτές ερμηνεύουν αυτή την αντίληψη ως μια αυξανόμενη αποσύνδεση μεταξύ των μηνυμάτων της κυβέρνησης και του συναισθήματος των ψηφοφόρων.

Ο Μπαχτσελί του MHP φάνηκε επίσης να παίρνει αποστάσεις από την τρέχουσα πορεία δράσης. Σε δήλωσή του, ζήτησε ταχεία και διαφανή επίλυση της νομικής διαδικασίας γύρω από τον Ιμάμογλου. Τόνισε ότι οποιαδήποτε δικαστική ενέργεια πρέπει να υποστηρίζεται από γνήσια και πειστικά στοιχεία και κάλεσε τις αρχές να διασφαλίσουν ότι το κοινό θα πεισθεί πέραν πάσης αμφιβολίας.

Εκτός από τον Ιμάμογλου, πέντε άλλοι δήμαρχοι που πρόσκεινται στο CHP βρίσκονται υπό κράτηση. Οι διαχειριστές έχουν διοριστεί για να επιβλέπουν δήμους σε διάφορες πυκνοκατοικημένες περιοχές της Κωνσταντινούπολης – Σισλί και Εσενγιούρτ – και οι δύο είναι προπύργια υποστήριξης του CHP και κατοικούν εκατομμύρια κάτοικοι.

Πηγή: Nordic Monitor 

https://nordicmonitor.com/2025/04/erdogans-crackdown-on-presidential-rival-fuels-45-billion-economic-fallout-in-turkey/

https://www.militaire.gr/i-katadioxi-toy-erntogan-kata-toy-imamogloy-prokalei-apoleies-45-dis-dolarion/

1...810811812...3,038Σελίδα 811 από 3,038