Σοβαρές καταγγελίες για διασυνδέσεις μεταξύ Τούρκων αξιωματούχων, του περιβάλλοντος του Χακάν Φιντάν και κυκλωμάτων ξεπλύματος χρήματος και εκβιασμού έρχονται στο φως με φόντο τα Κατεχόμενα στην Κύπρο. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο πρώην πρέσβης της Άγκυρας στη Λευκωσία, Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, ο οποίος φέρεται να στάλθηκε για να ανακτήσει 45 κασέτες με ενοχοποιητικό υλικό που είχε στην κατοχή του ο μαφιόζος Χαλίλ Φαλιαλί, δολοφονημένος το 2022. Οι καταγγελίες συνδέουν το περιεχόμενο των κασετών με κορυφαία στελέχη του ΑΚΡ, ενώ η τουρκική κυβέρνηση φέρεται να προσπάθησε να αποσιωπήσει το σκάνδαλο, προχωρώντας αθόρυβα σε απομακρύνσεις αξιωματούχων.
Κύπρος, κασέτες και παρασκήνιο: Η μαφία επιστρέφει στο προσκήνιο
Η νέα αποκάλυψη έχει στο επίκεντρο τον Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, πρώην πρεσβευτή της Τουρκίας στο ψευδοκράτος, ο οποίος φέρεται να είχε προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις με τον Χαλίλ Φαλιαλί, διαβόητο ιδιοκτήτη καζίνο που είχε βαρύ φάκελο στις ΗΠΑ για παράνομο τζόγο, ναρκωτικά και ξέπλυμα χρήματος. Οι φήμες για κοινή εταιρεία μεταξύ των οικογενειών Φαλιαλί και Σερίμ είχαν αναφερθεί ήδη πριν από τη δολοφονία του πρώτου, και είχαν φτάσει στο τουρκικό κοινοβούλιο από τον πρόεδρο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Οζγκιούρ Οζέλ.
«Ο διορισμός του Σερίμ ως Πρέσβη στη Βόρεια Κύπρο ήταν, στην πραγματικότητα, ένα σοβαρό λάθος, καθώς είχε μια βαθιά σύνδεση με την Κύπρο. Είχε σπουδάσει στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Κερύνειας και φέρεται να έχει επιχειρηματικούς δεσμούς με την οικογένεια Φαλιαλί» γράφει ο Τούρκος σχολιαστής Μουράτ Γετκίν.
Ο Χακάν Φιντάν στο στόχαστρο
Σύμφωνα με καταγγελίες του Τζεμίλ Ονάλ, πρώην διαχειριστή των οικονομικών του Φαλιαλί, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν φέρεται να έστειλε προσωπικά τον Σερίμ στη Λευκωσία για να ανακτήσει ένα αρχείο με 45 βιντεοκασέτες που περιείχαν ενοχοποιητικό υλικό για κορυφαία στελέχη του ΑΚΡ. Ο Σερίμ φέρεται να πέτυχε την αποστολή, αλλά κράτησε πέντε από τις κασέτες,παραδίδοντας μόνο τις υπόλοιπες στον επικεφαλής της MIT, Ιμπραήμ Καλίν.
«Ο Σερίμ δεν φαίνεται να είναι ο πνευματικός γιος του Φιντάν. Αντίθετα, φαίνεται να είναι κάποιος από τον οποίο ο Φιντάν θα ήθελε να αποστασιοποιηθεί. Η Κύπρος είναι ένας από τους τομείς όπου η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών είναι πιο ισχυρή. Η Τουρκία πιθανότατα δεν θα χρειαζόταν να στείλει έναν πρεσβευτή με τόσο εκτεθειμένο κυπριακό υπόβαθρο για να κυνηγήσει τις κασέτες» τονίζει ο Γετκίν, εκφράζοντας σκεπτικισμό για τη λογική της υπόθεσης.
Την Κυριακή, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε γραπτή δήλωση αντικρούοντας τους ισχυρισμούς που απευθύνονται τόσο στο υπουργείο όσο και στον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.
Άφαντος ο Φιντάν, αθόρυβες απολύσεις
Η αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης ήταν εξαιρετικά προσεκτική, σχεδόν ύποπτα σιωπηλή. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αρμόδιο τομεάρχη για την εξωτερική πολιτική, πρέσβη Ναμίκ Ταν, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε πίσω στην Άγκυρα τον Σερίμ και απέλυσε διακριτικά τόσο αυτόν όσο και τον πατέρα του, Μακσούτ Σερίμ, ο οποίος για χρόνια φέρεται να διαχειριζόταν τις οικονομικές υποθέσεις του Ερντογάν από την εποχή του δήμου Κωνσταντινούπολης.
«Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δεν έχει αρθρώσει ούτε μια λέξη για το σκάνδαλο που εξερράγη σαν υπόνομος» σχολιάζει καυστικά ο Ταν.
Τα Κατεχόμενα η “μαύρη τρύπα” της Τουρκίας;
Το ψευδοκράτος –σύμφωνα με τους Τούρκους αναλυτές που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση– έχει εξελιχθεί σε «κόμβο εγκλήματος και ξεπλύματος χρήματος», υπό την ανοχή ή και συνενοχή της Άγκυρας.
«Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης ΑΚΡ-MHP, η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου έχει πρακτικά μετατραπεί σε κόμβο εγκλήματος και ξεπλύματος χρήματος, πόσο μάλλον να κερδίσει αναγνώριση» σημειώνει ο Ταν.
Αμείλικτα ερωτήματα
Η σοβαρότητα των αποκαλύψεων αποτυπώνεται στο γεγονός ότι ο Τζεμίλ Ονάλ τέθηκε υπό προστασία από τις ολλανδικές αρχές, μετά από συμφωνία που υπέγραψε. Παράλληλα, τίθενται εύλογα ερωτήματα για την αντίδραση – ή την απουσία αντίδρασης – της τουρκικής κυβέρνησης.
«Έχει ζητήσει η τουρκική κυβέρνηση δικαστική συνεργασία από τις αρμόδιες αρχές των Κάτω Χωρών και των ΗΠΑ; Αν ναι, γιατί η κυβέρνηση σιωπά επί του θέματος;», αναρωτιέται ο πρέσβης Ναμίκ Ταν, σχολιάζοντας ότι «ακόμη και με τα πρότυπα του ΑΚΡ, οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είναι ακατανόητες».
«Εσείς σκέφτεστε την Ευρώπη ως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Εγώ όχι, θεωρώ πως αυτή είναι η παλιά Ευρώπη. Αν κοιτάξετε τη σημερινή Ευρώπη του ΝΑΤΟ, το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς τα ανατολικά και υπάρχουν πολλά νέα μέλη…»
— Ντόναλντ Χ. Ράμσφελντ, Ιανουάριος 2003
Μία από τις πιο ανησυχητικές ειρωνείες της πρόσφατης ιστορίας είναι πως, ογδόντα χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (η 80ή επέτειος της Συμμαχικής Νίκης είναι στις 8 Μαΐου), η συλλογική Δύση τάσσεται πλέον στο πλευρό των υποστηρικτών του Τρίτου Ράιχ και εναντίον της Ρωσίας — της χώρας που συνέβαλε μακράν περισσότερο στη νίκη στην Ευρώπη.
Η κοσμοθεωρία Ευρωπαίων ηγετών όπως η Κάγια Κάλας, ο Κιρ Στάρμερ, ο Ντόναλντ Τουσκ, ο Φρίντριχ Μερτς, ο Εμανουέλ Μακρόν και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είναι εν μέρει προϊόν μιας εσκεμμένης ιστορικής αμνησίας. Οι ηγέτες αυτοί παίρνουν το παράδειγμά τους από απογόνους εθνικιστών της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής, για τους οποίους το Τρίτο Ράιχ ήταν ευπρόσδεκτος σύμμαχος· για εκείνους τους εθνικιστές, η Ρωσία ήταν — και παραμένει — ο υπέρτατος εχθρός. Μαζί με Αμερικανούς αξιωματούχους όπως ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Μάικλ Γουόλτζ, ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, οι γερουσιαστές Λίντσεϊ Γκρέιαμ, Τσακ Σούμερ, Μπέρνι Σάντερς και αμέτρητοι άλλοι, έχουν υιοθετήσει τη ρωσοφοβία αυτών των εθνικιστών.
Η αμνησία γεννά την αλαζονεία· και τι πιο αλαζονικό από την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να αναπτύξει στρατεύματα στη Λιθουανία; (Ας θυμηθούμε εδώ πως το 95% των Εβραίων της Λιθουανίας εξοντώθηκε στον πόλεμο — το υψηλότερο ποσοστό σε όλη την Ευρώπη. Και οι σφαγές ξεκίνησαν πριν φτάσουν οι Γερμανοί). Όπως παρατηρεί ο Βρετανός ιστορικός Ρίτσαρντ Σάκουα, «ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει “ανατολικοευρωποιηθεί”, με όλη την πικρία και το ιστορικό βάρος απέναντι στη Ρωσία».
Πώς φτάσαμε εδώ;
Υπάρχει η αντίληψη, εδραιωμένη εδώ και καιρό στον ατλαντικό πολιτικό χώρο, ότι τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής διαθέτουν μια μοναδική κατανόηση της Ρωσίας λόγω των εμπειριών τους υπό σοβιετική κυριαρχία. Πιο διορατικά πνεύματα δεν συμμερίζονταν αυτή την ιδέα. Μια αξιοσημείωτη αλληλογραφία ανάμεσα στον «πατέρα της ανάσχεσης» Τζορτζ Φ. Κέναν και τον ουγγροαμερικανό ιστορικό Τζον Λούκας, αποτυπώνει έναν έγκαιρο και διορατικό σκεπτικισμό απέναντι σε αυτή τη λογική.
Στις 28 Μαρτίου 1990, ο Κέναν έγραφε στον Λούκας:
«Η ρωσική επέκταση των περασμένων δεκαετιών και αιώνων ήταν έργο κυβερνήσεων, όχι του λαού—κυβερνήσεων υπερβολικά αγχωμένων και νευρικών εξαιτίας της ίδιας της αδυναμίας και της ευθραυστότητας του εσωτερικού τους ελέγχου… Όσο επαχθές και άδικο κι αν ήταν για τους λαούς που υπέστησαν αυτές τις αγωνίες (κυρίως αυτοί στα δυτικά σύνορα και όχι στην Ασία), το βασικό κίνητρο ήταν αμυντικό. Ας μην ξεχνάμε (όπως πολλοί σήμερα κάνουν) ότι ήταν ο Χίτλερ, όχι ο Στάλιν, που πρώτος διέλυσε την όποια σταθερότητα υπήρχε στην Ανατολική Ευρώπη ανάμεσα στους δύο πολέμους.»
Ο Λούκας απάντησε στις 5 Απριλίου 1990:
«Δεν θα μπορούσε η λύση στο “βαλτικό πρόβλημα” να ήταν μια δήλωση της Ρωσίας ότι οι ενσωματώσεις του 1940 ήταν παράνομες και άκυρες, αλλά όχι οι συμφωνίες του Οκτωβρίου 1939 με αυτά τα κράτη; Εκείνες υπογράφηκαν με τις νόμιμες κυβερνήσεις τους. Δεν κατάργησαν την κυριαρχία τους, πέρα από την ανάγκη συντονισμού της εξωτερικής πολιτικής με τις ρωσικές απαιτήσεις…»
Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, με τη Σοβιετική Ένωση να καταρρέει, ο Κέναν ανέφερε:
«Έχοντας ζήσει τρία χρόνια στις βαλτικές χώρες (όπου η Εσθονία ήταν η καλύτερη), δεν νιώθω καμία ανάγκη να τις εξιδανικεύσω. Οι κάποτε γερμανοβαλτικές ελίτ της τσαρικής εποχής, τις οποίες μεταχειρίστηκαν βάναυσα στα χρόνια της ανεξαρτησίας τους, υπερείχαν πολιτισμικά και υπήρξαν δάσκαλοι πολλών όσων εκείνοι έμαθαν. Υπήρχαν μέρες που ζώντας στη Λετονία, νοσταλγούσα την προηγούμενη και σχετικά μετριοπαθή τσαρική παρουσία.»
Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο Λούκας παρατήρησε «μια αυξανόμενη νοσταλγία και εκτίμηση για τις εθνικιστικές κυβερνήσεις της Ανατολικής Ευρώπης προ και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου». Στη Σλοβακία και την Κροατία, δρόμοι και σχολεία πήραν ονόματα συνεργατών των Ναζί· στη Ρουμανία, έγραφε, «ο δολοφονικός Σιδηρούς Φρουρός απολαμβάνει επαναλαμβανόμενα κύματα νοσταλγικής αποδοχής».
Τα ΜΜΕ έκαναν τα στραβά μάτια — όπως και στην Ουκρανία, με τις παρελάσεις με πυρσούς στην Εσθονία και την αποκατάσταση συνεργατών των Ναζί στη Λετονία και τη Λιθουανία — γιατί το μόνο που έχει σημασία είναι να δείχνει κανείς πως “στέκεται απέναντι στη Ρωσία”.
Το Τέταρτο Βαλτικό Κράτος
Μία από τις πιο αρνητικές επιρροές στην αμερικανική πολιτική έναντι της Ρωσίας και της Ουκρανίας υπήρξε το Ηνωμένο Βασίλειο. Η αρθρογράφος διεθνών σχέσεων της Independent, Μέρι Ντεζέφσκι, μου είπε πρόσφατα:
«Από την αρχή του πολέμου, ο Μπόρις Τζόνσον ταύτισε την κατάσταση με την παλιά αντίσταση της Βρετανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχει κόμπλεξ Τσώρτσιλ και έβλεπε τον Ζελένσκι ως ήρωα ενάντια στον εχθρό. Όλο αυτό αντιμετωπίστηκε σαν “Μόναχο 1938” — μια προδοσία. Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι τελείως λάθος αλλά έχει εξαπατήσει όλο το βρετανικό κατεστημένο.»
Ο Στάρμερ, χτυπώντας με δική του “τσωρτσιλική” ρητορική, είπε στη Βουλή τον Φεβρουάριο: «Η Ρωσία είναι απειλή στα ύδατά μας, στον εναέριο χώρο μας και στους δρόμους μας».
Ο Σάκουα, συγγραφέας του εξαιρετικού The Culture of the Second Cold War, τόνισε πόσο παράλογο είναι:
«…το γεγονός ότι στη Βρετανία η ειρήνη θεωρείται προδοσία. Το “Μόναχο” κυριαρχεί στη σκέψη τους. Είναι σημάδι πνευματικής στειρότητας — των ΜΜΕ, των think tanks, ακόμα και των πανεπιστημίων.»
Έτσι, η Βρετανία γίνεται φυσικός σύμμαχος της “Νέας Ευρώπης” — ένα είδος 4ου βαλτικού κράτους. Γι’ αυτό η Ουάσιγκτον οφείλει να επαναπροσδιορίσει επειγόντως τις ευρωπαϊκές της σχέσεις. Το υπεύθυνο ευρωπαϊκό κέντρο — η Γαλλία και η Ιταλία, χώρες χωρίς παραδοσιακές ρωσοφοβικές πολιτικές κουλτούρες — πρέπει να αποτελέσει το στήριγμα κάθε μελλοντικής αμερικανικής πολιτικής στην Ευρώπη.
Όπως σημειώνει ο Ανατόλ Λίβεν από το Quincy Institute:
«Για να σκεφτείς σοβαρά τις ιστορικές εξελίξεις στην Ευρώπη, πρέπει να ξεκινήσεις από τη Γαλλία. Καμία ευρωπαϊκή ένωση ή συμμαχία δεν είναι νοητή χωρίς αυτή. Τα ζωτικά της συμφέροντα για ασφάλεια και σταθερότητα στις γειτονιές της συνάδουν με εκείνα της Δυτικής Ευρώπης γενικά.»
Ευτυχώς, ο Μακρόν σύντομα θα αποχωρήσει. Μια Γαλλία υπό τη National Rally και μια Ιταλία υπό την Τζόρτζια Μελόνι μπορούν να διαμορφώσουν έναν ευρωπαϊκό πυρήνα με τον οποίο μπορούν να συνεργαστούν τόσο η Ουάσιγκτον όσο και η Μόσχα. Ο φλογερός εθνικισμός της περιφέρειας της Ανατολικής Ευρώπης πρέπει να παραγκωνιστεί.
Αλλά αυτό δεν θα γίνει, αν δεν αντιμετωπίσουμε και τις εγχώριες αμερικανικές δυνάμεις που τον στηρίζουν. Είναι από τις πιο παράδοξες πτυχές της ιστορίας πως οι νεοσυντηρητικοί της Ουάσιγκτον έχουν συμμαχήσει με τους ίδιους εθνικιστές που, εντός ζωντανής μνήμης, κυνήγησαν τους προγόνους τους.
Ο διπλωμάτης Γουέιν Μέρι, πρώην επικεφαλής του πολιτικού τμήματος της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Μόσχα (1990–1994), το έθεσε εύστοχα:
«Υπάρχει τεράστιο κομμάτι της διανόησης στην Ουάσιγκτον που είναι θεμελιωδώς εχθρικό προς τη Ρωσία. Προέρχεται από την πολιτισμική τους ταυτότητα, από το πού μετανάστευσαν. Συνάντησα Πολωνούς και Εβραίους που έχουν υποφέρει αφάνταστα από τους Γερμανούς — και όμως τρέφουν μίσος για τους Ρώσους πολύ περισσότερο.»
Η προσωπική μου υπόθεση είναι πως το φαινόμενο αυτό ριζώνει στις πρώτες μέρες του Ψυχρού Πολέμου. Ο Τρούμαν, ο Αϊζενχάουερ και η ομάδα των “ψυχροπολεμιστών” (ιδίως ο Άλεν Ντάλες της CIA, με σχέσεις με τους Ναζί) έσπευσαν να συγχωρέσουν την Αυστρία και τη Γερμανία για λόγους γεωπολιτικής σκοπιμότητας.
Και τώρα, μετά από αλλεπάλληλους και περιττούς γύρους διεύρυνσης του ΝΑΤΟ, έχουμε παγιδευτεί. Η Ευρώπη προσπαθεί να “κουμαντάρει” την Αμερική προκαλώντας μείζονα πόλεμο με τη Ρωσία.
Όπως είπε η Ντεζέφσκι:
«Η παράδοξη πραγματικότητα είναι ότι η Ευρώπη ετοιμάζεται να συνεχίσει έναν πόλεμο που οι ΗΠΑ προσπαθούν να τερματίσουν.»
Σταθερές, προβλέψιμες σχέσεις ανάμεσα σε Αμερική, Ευρώπη και Ρωσία είναι προϋπόθεση για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ — και η πολιτική της Δύσης δεν μπορεί πλέον να καθορίζεται από τη Νέα Ευρώπη και τους συμμάχους της σε Λονδίνο και Βερολίνο.
Ο James W. Carden είναι αρχισυντάκτης του TRR.
Σημείωση: οι Ανιχνεύσεις δημοσιεύουν κείμενα για την σφαιρική ενημέρωση των αναγνωστών τους χωρίς, κατ ανάγκην, να συμμερίζονται το περιεχόμενό τους.
Τα κρίσιμα σημεία της θαλάσσιας χωροταξίας και τα νομικά τους θεμέλια έναντι των τουρκικών θέσεων
ΑΓΓΕΛΟΣ Μ. ΣΥΡΙΓΟΣ
Ο χάρτης με τις θαλάσσιες χωρικές ενότητες που δημοσιεύτηκε στις 16 Απριλίου είναι μείζονος σημασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Η βασική λειτουργία του είναι να αποτυπώσει τις περιοχές στις οποίες θα ορισθούν και περιγραφούν οι λεπτομερείς χρήσεις για όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες που αφορούν τη θάλασσα. Αποτελεί συμμόρφωση προς την ευρωπαϊκή οδηγία 2014/89/Ε.Ε. Μετά την κατάθεσή του στην Ε.Ε. οι περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ θα αποτελούν πλέον και επισήμως τμήμα των αντίστοιχων ευρωπαϊκών θαλασσίων ζωνών. Σε περίπτωση που παραβιασθούν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, η Ελλάδα θα μπορεί να ζητήσει αμέσως την επιβολή κυρώσεων στον δράστη της παραβιάσεως.
Πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι ο χάρτης καταδεικνύει με σαφήνεια όλες τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες που η Ελλάδα ασκεί κυριαρχία (εσωτερικά ύδατα και αιγιαλίτιδα ζώνη) και κυριαρχικά δικαιώματα (υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ). Πρόκειται για μια έκταση 494.605 τετ. χλμ., δηλαδή περίπου τέσσερις φορές την επιφάνεια της χερσαίας Ελλάδας. Η αποτύπωση συμβαίνει για πρώτη φορά και έχει σημασία για τις διαφορές της Ελλάδας τόσο με την Τουρκία όσο και με την Αλβανία και με τη Λιβύη, με τις οποίες υπάρχουν εκκρεμείς οριοθετήσεις. Αρκετές από τις θαλάσσιες περιοχές που περιλαμβάνονται στον δημοσιευθέντα ελληνικό χάρτη, έχουν αποτελέσει αντικείμενο διεκδικήσεως σε διαφορετικές χρονικές περιόδους από την Τουρκία. Ως προς το Αιγαίο, η ελληνική απάντηση στην Τουρκία έχει δοθεί ήδη από το 1975 και είχε περιληφθεί σε χάρτη κατά την ελληνική προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο το 1976. Ως προς την Ανατολική Μεσόγειο, οι τουρκικές διεκδικήσεις άρχισαν να ξεδιπλώνονται μετά το 2011. Υπήρχαν κατά καιρούς ελληνικές επιστολές προς τον ΟΗΕ και ρηματικές διακοινώσεις, αλλά έλειπε ο χάρτης. Η απάντηση πλέον δόθηκε και είναι συνολική, διότι περιλαμβάνει και Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
Μετά την κατάθεση του χάρτη στην Ε.Ε., σε περίπτωση που παραβιασθούν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, η Ελλάδα θα μπορεί να ζητήσει αμέσως την επιβολή κυρώσεων στον δράστη της παραβιάσεως.
Από εκεί και πέρα, ο χάρτης αποτυπώνει την υπάρχουσα κατάσταση στις θαλάσσιες ζώνες, όπως προκύπτει από την εθνική και τη διεθνή νομοθεσία. Δεν θεσπίζει νέες ζώνες, ούτε τροποποιεί υπάρχουσες. Αυτό εξηγεί για ποιο λόγο αναφέρεται η ΑΟΖ μόνο σε δύο περιοχές και όχι σε όλη την έκταση που καλύπτει και η υφαλοκρηπίδα. Πρόκειται για τις δύο περιοχές που έχουμε ρητώς κηρύξει ΑΟΖ. Επίσης εξηγεί για ποιο λόγο η Ελλάδα έχει χωρικά ύδατα 12 ν. μιλίων μόνο στο Ιόνιο Πέλαγος. Μέχρι στιγμής, έχουμε προχωρήσει σε επέκταση μόνο στη συγκεκριμένη περιοχή. Στο υπόμνημα του χάρτη, όμως, υπάρχει η επιφύλαξη της «εν γένει επέκτασης του εύρους έως 12 ναυτικά μίλια σύμφωνα με τη σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας που αντανακλά εθιμικό διεθνές δίκαιο». Oποτε στο μέλλον αλλάξουν οι συγκεκριμένες θαλάσσιες ζώνες, θα ενημερωθεί και ο χάρτης. Τέλος, ο χάρτης αποτελεί ουσιαστικό βήμα για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Στις 23 Μαρτίου 2020 η Τουρκία είχε καταθέσει στον ΟΗΕ χάρτη με τα όρια των περιοχών της Ανατολικής Μεσογείου που θεωρεί ότι της ανήκουν. Δεδομένου ότι οι διμερείς διαπραγματεύσεις δεν έχουν ευδοκιμήσει μέχρι τώρα, οι δύο χώρες μπορούν να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο με κύριο όπλο τους δύο χάρτες τους και να ζητήσουν οριοθέτηση. Χρήσιμο είναι να κατατεθεί ο συγκεκριμένος χάρτης και στην ειδική βάση δεδομένων της Διευθύνσεως Θαλασσίων Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας (UN Division on Oceans Affairs and Law of the Sea-DOALOS). Πρόκειται για τη βάση όπου τα κράτη-μέλη της συμβάσεως για το Δίκαιο της Θάλασσας καταθέτουν, μεταξύ άλλων, την εθνική τους νομοθεσία ως προς τις θαλάσσιες οριοθετήσεις. Eχουμε δεσμευθεί ότι θα καταθέσουμε τον σχετικό χάρτη από το 2011.
Χωρική ενότητα 4: Η μέση γραμμή με την Αλβανία
Στο βορειοδυτικό σημείο του χάρτη αποτυπώνεται το όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με την Αλβανία. Το 2009 υπεγράφη μεταξύ Ελλάδος – Αλβανίας συμφωνία για οριοθέτηση των υφιστάμενων θαλασσίων ζωνών (αιγιαλίτιδα ζώνη, υφαλοκρηπίδα), όσο και θαλασσίων ζωνών που θα μπορούσαν να θεσπισθούν στο μέλλον (ΑΟΖ ή συνορεύουσα ζώνη). Το συμφωνηθέν θαλάσσιο «όριο πολλαπλών χρήσεων» ακολουθούσε πιστά τη μέση γραμμή και κατά την οριοθέτηση ελήφθησαν πλήρως υπ’ όψιν όλα τα νησιά της περιοχής. Η συμφωνία ακολούθησε υποδειγματικά τις σχετικές διατάξεις της συμβάσεως για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) και αποτελούσε πρότυπο θαλάσσιας οριοθετήσεως με ισοβαρές αποτέλεσμα για τις δύο χώρες. Επειτα από προσφυγή της αλβανικής αντιπολιτεύσεως υπό τον Eντι Ράμα, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας έκρινε ότι η συμφωνία ήταν αντισυνταγματική… Eκτοτε το θέμα έχει βαλτώσει. Επειδή στο παρελθόν είχαν ακουστεί κάποιες σκέψεις «περί τεχνικών διορθώσεων» στη συμφωνία του 2009, είναι απολύτως ικανοποιητικό ότι η ελληνική θέση περί μέσης γραμμής αποτυπώνεται ορθώς στον χωροταξικό χάρτη.
Χωρική ενότητα 1: Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο
Η αποτύπωση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σε Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο ακολουθεί την επίσημη ελληνική θέση, όπως διατυπώθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 1976. Η Ελλάδα είχε τότε ζητήσει η οριοθέτηση να πραγματοποιηθεί ανάμεσα στα μικρασιατικά παράλια και στις ανατολικές ακτές των ελληνικών νησιών που βρίσκονται κατά μήκος των συγκεκριμένων παραλίων. Oπως ανέφερε και η ελληνική αίτηση προς το Διεθνές Δικαστήριο, το σημείο οριοθετήσεως «μπορεί να είναι μόνον η μέση γραμμή μεταξύ των εν λόγω νησιών και των γραμμών βάσεως που έχουν νομίμως θεσπισθεί για την οριοθέτηση των τουρκικών χωρικών υδάτων, ούτως ώστε να επιτευχθεί η ίση διαίρεση της συγκεκριμένης περιοχής». Είναι εξαιρετικά θετικό που ύστερα από 49 έτη η ελληνική πλευρά παραμένει αμετακίνητη σε αυτή τη θέση, η οποία έχει σημαντικά ενδυναμωθεί από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (συμβατικό και εθιμικό) και τη σχετική διεθνή νομολογία.
Οριοθετημένη ΑΟΖ: Οι δύο περιοχές με την ΑΟΖ
Στον χάρτη αποτυπώνονται οι δύο περιοχές που η Ελλάδα έχει προς το παρόν ανακηρύξει ΑΟΖ. Η πρώτη περιοχή βρίσκεται στο νότιο τμήμα και αφορά την ΑΟΖ που δημιουργείται από την επήρεια Κρήτης, Κάσου, Καρπάθου και Ρόδου, όπως έχει αποτυπωθεί στην οριοθέτηση με την Αίγυπτο το 2020. Κυρώθηκε με τον νόμο 4717. Η δεύτερη περιοχή ΑΟΖ αφορά την οριοθέτηση με την Ιταλία, που έχει γίνει σε δύο φάσεις. Το 1977 οριοθετήθηκε μόνον η υφαλοκρηπίδα και το 2020 οι θαλάσσιες ζώνες. Κατά το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα πρόκειται να εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα (είναι υπό επεξεργασία στο Συμβούλιο της Επικρατείας) με το οποίο θα κηρύσσεται ΑΟΖ και στο Ιόνιο μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο.
Η Λιβύη έχει «κλείσει» από το 1973 με ευθεία γραμμή βάσεως τον κόλπο της Σύρτης, κατά παράβαση των σχετικών κανόνων του διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα (όπως και η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ) έχει διαμαρτυρηθεί από το 1974 για τη συγκεκριμένη ενέργεια, που επηρεάζει εν μέρει την οριοθέτηση μεταξύ των δύο χωρών. Στον χωροταξικό χάρτη, η οριοθέτηση (ορθώς) δεν δέχεται το κλείσιμο του κόλπου της Σύρτης και υπολογίζει τη μέση γραμμή από τις λιβυκές ακτογραμμές. Η επήρεια όλων των νησιών της περιοχής, από τις μεσσηνιακές Οινούσσες, τα Κύθηρα και Αντικύθηρα, τη Γαύδο και τη Γαυδοπούλα και προφανώς την Κρήτη, αποτυπώνονται στη μέση γραμμή του χάρτη. Μεγάλο τμήμα αυτής της περιοχής έχει ήδη αποδοθεί για έρευνα και εκμετάλλευση στην Exxon Mobil και στη HELLENiQ ENERGY και για το υπόλοιπο ενδιαφέρεται η Chevron.
Χωρική ενότητα 2: Περιοχή Καστελλόριζου
Το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης (δηλαδή το Καστελλόριζο, η Ρω, η Στρογγύλη και κάποια μικρότερα νησάκια και βράχοι) εμφανίζεται στον χάρτη με πλήρη επήρεια επί της υφαλοκρηπίδας. Η οριοθετική γραμμή βασίζεται στη μέση γραμμή βάσει του νόμου 4001/2011. Η Κύπρος έχει καταθέσει χάρτη με τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ στον ΟΗΕ από τις 4 Μαΐου 2019. Η σύγκριση του χωροταξικού χάρτη της Ελλάδας με αυτόν της Κύπρου δείχνει ότι τα ανατολικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ταυτίζονται με τα δυτικά όρια της κυπριακής ΑΟΖ. Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει για τη νήσο Στρογγύλη. Αποτελεί το ανατολικότερο ελληνικό έδαφος. Στο πρόσφατο παρελθόν ήταν κατοικημένη από κτηνοτρόφους, ενώ τώρα έχει εγκατεστημένη στρατιωτική φρουρά. Ελλάδα και Κύπρος έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ λόγω ακριβώς του συγκεκριμένου νησιού. Είναι επίσης σημαντικό ότι διά του χάρτη η Ελλάδα επιβεβαιώνει τη διεκδίκησή της ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, όπου είχε σταματήσει η μερική οριοθέτηση Ελλάδας – Αιγύπτου το 2020.
Χωρική ενότητα 2: Τα Δωδεκάνησα
Στο υπόμνημα που συνοδεύει τον χωροταξικό χάρτη αναφέρεται ότι το όριο της αιγιαλίτιδας ζώνης βασίζεται μεταξύ άλλων στην ιταλοτουρκική συμφωνία και στο πρωτόκολλο του 1932. Το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης (1923) αναφερόταν ρητώς σε δεκατέσσερα νησιά από το σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων και στις «εξαρτώμενες» από αυτά νησίδες, που εκχωρήθηκαν στην Ιταλία. Λόγω διαφωνίας Ιταλίας – Τουρκίας για τις εξαρτώμενες νησίδες, υπεγράφη μεταξύ τους τον Ιανουάριο του 1932 συνθήκη που οριοθετούσε την περιοχή του συμπλέγματος της Μεγίστης. Ακολούθησε τον Δεκέμβριο του 1932 πρωτόκολλο δι’ ανταλλαγής επιστολών για την υπόλοιπη περιοχή μεταξύ Δωδεκανήσων και μικρασιατικών ακτών. Με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (1947) η Ελλάδα υπεισήλθε ως καθολικός διάδοχος της Ιταλίας στα Δωδεκάνησα. Συνεπώς, ανέλαβε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ιταλίας αναφορικά με την ιταλοτουρκική συνθήκη και το πρακτικό του 1932. Επομένως, ειδικώς στην περιοχή των Δωδεκανήσων το όριο ανάμεσα στα δύο κράτη δεν είναι η εθιμική μέση γραμμή, αλλά τα δύο διεθνή κείμενα του 1932. Με αυτά τα κείμενα λύνεται και η διαφωνία γύρω από το νομικό καθεστώς των Ιμίων.
Χωρική ενότητα 1: Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο
Η αποτύπωση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σε Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο ακολουθεί την επίσημη ελληνική θέση, όπως διατυπώθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το 1976. Η Ελλάδα είχε τότε ζητήσει η οριοθέτηση να πραγματοποιηθεί ανάμεσα στα μικρασιατικά παράλια και στις ανατολικές ακτές των ελληνικών νησιών που βρίσκονται κατά μήκος των συγκεκριμένων παραλίων. Oπως ανέφερε και η ελληνική αίτηση προς το Διεθνές Δικαστήριο, το σημείο οριοθετήσεως «μπορεί να είναι μόνον η μέση γραμμή μεταξύ των εν λόγω νησιών και των γραμμών βάσεως που έχουν νομίμως θεσπισθεί για την οριοθέτηση των τουρκικών χωρικών υδάτων, ούτως ώστε να επιτευχθεί η ίση διαίρεση της συγκεκριμένης περιοχής». Είναι εξαιρετικά θετικό που ύστερα από 49 έτη η ελληνική πλευρά παραμένει αμετακίνητη σε αυτή τη θέση, η οποία έχει σημαντικά ενδυναμωθεί από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (συμβατικό και εθιμικό) και τη σχετική διεθνή νομολογία.
O κ. Aγγελος Μ. Συρίγος είναι καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο – βουλευτής Ν.Δ. στην Α΄ Αθηνών.
Η συγκεκριμένη απόφαση έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στην ομογένεια που κατοικεί στην Αυστραλία
H κυβέρνηση της Αυστραλίας δια της Μονίμου Αντιπροσώπου της στην UNESCO αρνήθηκε να ψηφίσει υπέρ της καθιέρωσης Διεθνούς Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας.
Η Αυστραλία δια της εκπροσώπου της, αρνήθηκε να συναινέσει με τις υπόλοιπες χώρες που αποτελούσαν την εκτελεστική επιτροπή της UNESCO να καθιερωθεί η 9η Φεβρουαρίου ως η «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας».
Αυτά υποστηρίζει με δηλώσεις του στην εφημερίδα της Μελβούρνης neoskosmos ο καθηγητής Αναστάσιος Τάμης. Όπως αναφέρει ο ομογενής καθηγητής παρά τις τεράστιες προσπάθειες του Έλληνα Μόνιμου Πρέσβη της Ελλάδος στην UNESCO, κ. Κουμουτσάκου και της ελληνικής διπλωματίας η κυβέρνηση της Αυστραλίας αρνήθηκε να συνυπογράψει μαζί με τις 87 (ρεκόρ) προτείνουσες χώρες, καθώς επίσης και οι ΗΠΑ.
Μάλιστα, η συγκεκριμένη απόφαση έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στην ομογένεια που κατοικεί στην Αυστραλία, με τον πρόεδρο του Αυστραλιανού Ελληνικού Συμβουλίου, Πέτρο Στεφανίδη, να στέλνει επιστολή διαμαρτυρίας στην αντιπρόσωπο της χώρας στην Unesco, κ. Greer Alblas.
Στις δηλώσεις του στην ομογενειακή εφημερίδα ο κ. Τάμης αναφέρει: «Ο κ. Κουμουτσάκος, είμαι σε θέση να γνωρίζω καλώς, ότι έθεσε της Μονίμου Αντιπροσώπου της Αυστραλίας, κυρίας Πρέσβεως, πολύ ευαίσθητα επιχειρήματα για την ίδια την Αυστραλία. Η απόφαση της Αυστραλίας να μη δεχθεί να υπερψηφίσει την αναγνώριση Διεθνούς Ημέρας για την Ελληνική Γλώσσα αποτελεί όνειδος και προσβολή για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας, ο οποίος προεξάρχει των οικονομικών και πολιτιστικών δρώμενων της χώρας μας.
Η αρνητική στάση της επίσημης Αυστραλίας να μην υπερψηφίσει την πρόταση που άμεσα αφορά στην ελληνική εθνοτική μειονότητα με τεράστια συμβολή στην Αυστραλία κι όταν μάλιστα η Ελληνική αναγνωρίζεται από το 1987, ως μία από τις 10 Γλώσσες Προτεραιότητας στην Αυστραλία, αποτελεί πρόκληση και μομφή κατά του Ελληνισμού, την στιγμή μάλιστα που ήδη 87 χώρες UNESC0 είχαν αποδεχτεί.
Δέχτηκε η Αυστραλή Μόνιμη Αντιπρόσωπος, ύστερα από πιέσεις που της ασκήθηκαν, τουλάχιστον να μην καταψηφίσει, όπως και μερικοί άλλοι για διάφορους λόγους, και έτσι η απόφαση βγήκε ομόφωνα.
Είναι άθλος και πρέπει να καταλάβουν όλοι την ιστορική σημασία της απόφασης αυτής. Εκτός των άλλων αφορά ιδιαίτερα την Ελληνική Διασπορά και τη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας, της οποίας αμεσότερο και οικονομικότερο συστατικό είναι η γλώσσα της.
Ούτε όμως πρόκειται για μια ακόμη γλώσσα που υπερψηφίστηκε. Πρόκειται για τη μοναδικότητα της Ελληνικής και την πολιτισμική προσφορά της στην Ανθρωπότητα, την οποία η Αυστραλία αρνήθηκε να αποδεχθεί. Πρόκειται για την αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας που ομόφωνα θα αποδεχτούν να συμμαρτυρήσουν όλες οι 195 χώρες του ΟΗΕ, δηλαδή όλες οι χώρες του πλανήτη.
Δυστυχώς, ο Ελληνισμός δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει τη σημασία της Αναγνώρισης αυτής από όλες της Χώρες του Κόσμου. Η Ελληνική Γλώσσα η οποία αποτελούσε αντικείμενο σπουδής και μάθησης σε χώρες με ακμαία ομογενειακή παρουσία και φιλελληνισμό, από το 2026 θα εορτάζεται με εκδηλώσεις και πολιτιστικές δραστηριότητες και σχετικούς αγώνες για τη γλώσσα μας σε όλες τις χώρες της υφηλίου, ώστε να καταστούν οι αλλογενείς και αλλόγλωσσοι μύστες και κοινωνοί της»διευκρίνισε ο καθηγητής Αναστάσιος Τάμης.
ΧΡIΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ..!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ..!!! ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΙΔΡΥΘΕΙ ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ? Οι περισσοτεροι θα πουν δεν γινεται..,και οσοι πουν Ναι! το πιο πιθανο να πουν αν ιδρυθει θα γινει στην περιοχη Magna Grecia οπου υπαρχει αυτονομιστικο κινημα, η στην περιοχη Rum Pontou.
Ομως βλεπουμε οι Ρουμ του Λεβαντε και οι Αλαουιτες θελουν να ανεξαρτοποιηθουν απο την Συρια, αν γινοταν υποθετικα δημοψηφισμα για ενωση των περιοχων της ακτης και της Χομς με Κυπρο η Ελλαδα η πλειοψηφια θα ψηφιζε ΝΑΙ!!
Τωρα βλεπουμε οτι το πιο πιθανο να γινουν μια αυτονομη περιοχη σε μια συνομοσπονδια που στο τελος θα διαλυθει…,αρα ολα ειναι ανοιχτα παρα την παντελως απουσα ελληνικη κυβερνηση απο την περιοχη.
-Syria-Rum : Η ελληνικη μειονοτητα στην πρωτευουσα Δαμασκο υψωσε στον ουρανο την <<βυζαντινη>> ( το ορθον ειναι σημαια της Ρωμανιας) και ειπαν το Χριστος Ανεστη..!! –
Israel – Rum: Το ισραηλινό χριστιανικό τάγμα διέρρηξε τα σύνορα της Συρίας στο όρος Ερμών για να φέρει την ιερή φωτιά στις εκκλησίες μας. Έδωσαν επίσης ένα ιδιαίτερο μήνυμα στον τρομοκρατη Jolani. «Αν πληγώσεις τη χριστιανική κοινότητα, την επόμενη φορά θα έρθουμε με όλο το τάγμα»
-Druze-Rum: Η κοινότητα των Δρούζων στη Jaramana γιορτάζει το Πάσχα μαζί με τους χριστιανούς γείτονές τους.
-Alawite-Rum: Νωρίς σήμερα το πρωί, δυνάμεις της αντίστασης επιτέθηκαν ταυτόχρονα σε πολλά σημεία ελέγχου τρομοκρατών του HTS στη Λαττάκεια, στο Tartus και στην Qardaha χρησιμοποιώντας φορητά όπλα και RPG.
-Turkey: O George Aslan Αναπληρωτής του Κόμματος DEM Mardin: Συγχαίρω τον χριστιανικό κόσμο για την εορτή του Πάσχα (Ανάσταση). Είθε να φέρει ειρήνη, αγάπη και ελευθερία σε όλη την ανθρωπότητα. Πάσχα! Καλό Πάσχα!
-Syria-AANES:Το Σπίτι των Γιαζίντι του Καντονίου Cizîr δέχθηκε δύο νεαρούς Γιαζίντι, τον Diyar Elî Refo και τον Osman Xêro Xudeda, οι οποίοι διασώθηκαν από τις συμμορίες του ISIS από τις SDF. Οι δύο νεαροί Γιαζίντι απήχθησαν κατά τη διάρκεια των γενοκτονικών επιθέσεων που πραγματοποιήθηκαν από συμμορίες του ISIS στη Σενγκάλ το 2014.
-Syria: Τουρκικη αυτοκινητοπομπη εθεαθη να πηγαινει προς το στρατιωτικο αεροδρομιο Menagh με υλικοτεχνικο εξοπλισμο…
-Syria:Ο Κούρδος Σεΐχης Δρ Murshid Mashuq Al-Khaznawi επισκέπτεται τις συριακές και αρμενικές εκκλησίες στο Καμισλό με την ευκαιρία του Πάσχα.
-Syria: Στο Deir ez zor τρομοκράτες του ISIS επιτέθηκαν στον υδάτινο σταθμό Diban, έχει αναφερθεί πρόσκρουση ρουκετών. Μια επίθεση με IED σε όχημα των SDF αναφέρθηκε στην περιοχή Jardhi. Το ISIS επιτίθεται μόνο στους SDF!! Δεν επιτίθενται ποτέ στο HTS-SNA
-Αlawite: Ο Alaa Jbeili, από τη Λατάκια, εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού λαχανικών, μεταφέροντας προϊόντα μεταξύ ακτών και Δαμασκού. Στις 21 Απριλίου 2025, τρομοκράτες του HTS τον σταμάτησαν σε ένα ασημί SUV στον αυτοκινητόδρομο #Homs -Damascus, συγκεκριμένα στην περιοχή Deir Atiyah. Τον σκότωσαν εν ψυχρώ.
-Αlawite: Γυναίκα Alwaite Nour Kamal Khodr, 26, απήχθη από τρομοκράτες του HTS με τις δύο κόρες της Naya Maher Qaidban, 5 ετών Masa Maher Qaidban, 3 ετών Τη Δευτέρα, 21 Απριλίου, η κυρία Khodr έφυγε από το σπίτι της στο χωριό Al-Mashrafa.
-Iran Ο Hamid Hüseyin Nejad Heydaranlu, ο οποίος συνελήφθη στο Ιράν με το πρόσχημα ότι είναι μέλος του PKK, εκτελέστηκε.
-Irak-Kurdistan: Τα τουρκικά κατοχικά αεροσκάφη έριξαν φυλλάδια στην περιοχή Zibari του Dohuk.
-Irak-Kurdistan: Μονάδα Martyr Axin Muş – Περιοχή Αντίστασης Sergelê – 18 Απριλίου 2025. 1 Tουρκικο πυροβολο HOWITZER καταστράφηκε στη βάση του τουρκικού κράτους που χτυπήθηκε απο καμικαζι ντροουν που εστειλε το ΗPG!! (Να τα βλεπει αυτα το ΓΕΕΘΑ). Ειναι η 4 επιθεση του HPG και η τριτη χρησιμοποιοντας καμικαζι ντροουν απ την καταπαυση του πυρος.
-Rum Pontos: To απογευμα ειναι ο πανυγηρικος εσπερινος της εορτης του Αγιου Γεωργιου! Η Ιερα Μονη Περιστερεωτα που εορταζει παραμενει ερειπωμενη στην περιοχη της Τραπεζουντας.. , θα δειτε οτι σε λιγο καιρο θα λειτουργηθει ξανα ,και πολυ αργοτερα θα επανδρωθει..εχετε πιστη στο θεο!!
-HELLAS:Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΟΥ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ ΕΔΩΣΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΕΙΡΕΣ ΠΟΥ ΕΔΕΙΧΝΑΝ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ, ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΟΣ ΜΕΘΥΣΟΥΣ, Η ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΓΚΟΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΤΑΝΕ ΤΑ ΡΑΣΑ… αν και η σειρα απεφυγε (να πει για το 666 για τα σημεια των καιρων που το συνεγραψε ιδιοχειρως ο τοτε Γεροντας Παισιος για το σφραγισμα) και την Κωνσταντινουπολη (για να μην δυσαρεστηθουν τα κομματα..) οπως και πολλα θαυματα και προφητείες που ειπε ,πρεπει να πουμε παρ ολα αυτα ενα μεγαλο ΕΥΓΕ!! στους συντελεστες της σειρας!! και μακαρι να γινει και ενας 3 κυκλος και να τα δειξει αυτα , ελπιζουμε και ο ιδιοκτητης του Mega κυριος Μαρινακης να συμβαλει σε εναν 3ο κυκλο της σειρας ,με αυτα που προαναφεραμε αλλα και θαυματα μετα την κοιμηση του Οσιου Παισιου.
ΚΩΣΤΑΣ ΟΝΙΣΕΝΚΟ
Όταν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν εξήγγειλε πασχαλινή εκεχειρία το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου και καθ’ όλη τη διάρκεια της Κυριακής του Πάσχα ορισμένοι αναλυτές εξέφρασαν ελπίδες ότι ενδεχομένως να πρόκειται για προετοιμασία κατάπαυσης πυρός, η οποία ίσως να αποφασιστεί στο τέλος της τρέχουσας εβδομάδας στη συνάντηση που αναμένεται να έχουν στο Λονδίνο εκπρόσωποι ΗΠΑ – Ευρωπαίων και Ουκρανίας.
Η Ουκρανία ήθελε αυτή η πασχαλινή εκεχειρία να παραταθεί για 30 μέρες, όπως είπε ο πρόεδρος Ζελένσκι. Ωστόσο επίσημα οι Ρώσοι δήλωσαν ότι η εκεχειρία τελείωσε, ενώ οι Ουκρανοί κατήγγειλαν ότι κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ημερών οι Ρώσοι παραβίασαν την εκεχειρία που οι ίδιοι εξήγγειλαν σχεδόν 3.000 φορές, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτό δεν αφορούσε χτυπήματα από μεγάλη απόσταση, με άλλα λόγια σε περιοχές όπου δεν διεξάγονται εχθροπραξίες. Άρα μπορούμε να πούμε ότι εν μέρει η εκεχειρία δούλεψε.
Η συνάντηση που αναμένεται να γίνει στο Λονδίνο είναι στην ουσία η συνέχιση της αντίστοιχης συνάντησης στο Παρίσι που έγινε την περασμένη εβδομάδα. Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν γίνει γνωστές πολλές λεπτομέρειες, δημοσιεύματα κάνουν λόγο για πρόταση του Τραμπ όσον αφορά μια παρατεταμένη εκεχειρία. Νωρίτερα αμερικανικές πηγές έκαναν λόγο για ενδεχόμενη αποχώρηση των ΗΠΑ από τη διαπραγματευτική διαδικασία σε περίπτωση που δεν υπάρξει ουσιαστική πρόοδος. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλει ούτε η Ουκρανία αλλά ούτε η Ευρώπη
Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, στις 17 Απριλίου στο Παρίσι, οι ΗΠΑ παρουσίασαν στους Ευρωπαίους «το περίγραμμα μιας διαρκούς και ανθεκτικής ειρήνης» στην Ουκρανία. Η συμφωνία προϋποθέτει μεταξύ άλλων ότι η Ρωσία θα διατηρήσει τον έλεγχο των ήδη καταληφθέντων εδαφών της Ουκρανίας και η Αμερική θα άρει σταδιακά τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας σε περίπτωση παρατεταμένης εκεχειρίας. Η New York Post έγραψε ότι η τελική εκδοχή της μακροπρόθεσμης ειρηνευτικής συμφωνίας πρόκειται να παρουσιαστεί στο Λονδίνο αυτή την εβδομάδα.
Πηγές στο Κίεβο ανέφεραν ότι οι προτάσεις Τραμπ είναι εξαιρετικά δυσάρεστες για την Ουκρανία αλλά όχι «εξωφρενικές» και μπορούν να αποτελέσουν βάση συζήτησης.
Για τον Ντόναλντ Τραμπ είναι εξαιρετικά σημαντικό να δείξει αποτέλεσμα των προσπαθειών του, ειδικά όταν θα συμπληρωθούν 100 μέρες θητείας του (29 Απριλίου) και με δεδομένο ότι ο ίδιος έχει υποσχεθεί στους ψηφοφόρους του να βάλει τέλος σε αυτό τον πόλεμο. Οι Ουκρανοί έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες και φθορές λόγω του πολέμου και περιμένουν πως και πως να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης ενώ και η Ε.Ε. θέλει μια λύση, ιδιαίτερα πριν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να απομακρυνθούν από αυτό το θέμα.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η ρωσική πλευρά είναι έτοιμη να σταματήσει τον πόλεμο. Αφενός οι στόχοι του Κρεμλίνου δεν φαίνεται να έχουν μεταβληθεί εδώ και τρία χρόνια και αυτοί είναι η ολοκληρωτική καταστροφή της κρατικής οντότητας της Ουκρανίας και η αρπαγή των εδαφών της. Ωστόσο κατά την περίοδο που διανύουμε, όπως υποστηρίζουν αναλυτές, έχουν αρχίσει να πιάνουν τόπο για τα καλά οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Και αυτό μπορεί να την ωθήσει σε υποχωρήσεις.
Η πτώση στις τιμές του πετρελαίου αναμένεται να επιδεινώσει περαιτέρω την κακή εικόνα της ρωσικής οικονομίας. Η κατάσταση σε ορισμένους τομείς, όπως για παράδειγμα οι ρωσικές αερομεταφορές, είναι πολύ κοντά στην κατάρρευση και γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι οι Ρώσοι φαίνεται να προτάσσουν πλέον το θέμα των κυρώσεων στις συζητήσεις που κάνουν με τους Αμερικανούς.
Ωστόσο αρκετοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η διάλυση της ρωσικής οικονομίας και τα τεράστια προβλήματα που συσσωρεύονται δεν απασχολούν τον Πούτιν και πως η πασχαλινή εκεχειρία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια «πάσα» προς τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ήθελε να τελειώσει ο πόλεμος πριν το Πάσχα. Ή ακόμα και μια έμμεση «συγγνώμη» προς τους Αμερικανούς «εταίρους» για τις πολύνεκρες επιθέσεις σε αμάχους στο Κριβίι Ριγ και στο Σούμι και τον επικοινωνιακό αντίκτυπο που είχαν κατά του ίδιου του Τραμπ.
Το τι ακριβώς συμβαίνει θα το μάθουμε τις επόμενες ημέρες. Πάντως, από όλες τις «πιο κρίσιμες εβδομάδες του πολέμου» που έχουμε ζήσει τα τελευταία τρία χρόνια ενδέχεται η τρέχουσα εβδομάδα να είναι όντως η πιο κρίσιμη.
Η Άγκυρα ετοιμάζεται να υπογράψει νέες συμφωνίες για έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου με τη Λιβύη, σύμφωνα με τον Τούρκο Υπουργό Ενέργειας, Αλπασλάν Μπαϊρακτάρ. Η συμφωνία αναμένεται να ανακοινωθεί σύντομα, καθώς η Τουρκία διευρύνει το ενεργειακό της αποτύπωμα στη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των Bloomberg και Energy News, ο Μπαϊρακτάρ ανέφερε πως η Τουρκία σχεδιάζει να προχωρήσει σε ερευνητικές αποστολές στη Λιβύη, το Ιράκ και τη Βουλγαρία, μετά από τις πρόσφατες συμφωνίες με τη Σομαλία. Η κίνηση αυτή αντανακλά το αυξανόμενο ενδιαφέρον της Άγκυρας για περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία.
Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης (GNU), υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού Αμπντουλχαμίντ Ντμπάιμπα, είχε υπογράψει ναυτική συμφωνία με την Τουρκία τον Οκτώβριο του 2022. Η συμφωνία εκείνη επέτρεπε σε τουρκικές εταιρείες να διεξάγουν έρευνες για υδρογονάνθρακες στα λιβυκά ύδατα. Ωστόσο, η επερχόμενη συμφωνία υποδηλώνει ευρύτερη πολιτική και στρατηγική ευθυγράμμιση, ειδικά μετά τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τις αρχές της Ανατολικής Λιβύης.
Στις 4 Απριλίου, ο Αντιστράτηγος Σαντάμ Χάφταρ, Αρχηγός του Επιτελείου των Χερσαίων Δυνάμεων του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA), επισκέφθηκε την Άγκυρα σε μία σπάνια επίσημη συνάντηση. Παρατηρητές ερμήνευσαν την επίσκεψη ως ένδειξη της μεταβαλλόμενης στάσης της Τουρκίας έναντι της ανατολικής Λιβύης και της ηγεσίας της.
Σύμφωνα με το αμερικανικό στρατιωτικό μέσο Defense News, η προσέγγιση της Άγκυρας προς τον LNA ενδέχεται να αποτελεί στρατηγική απάντηση στις κινήσεις της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η επίσκεψη έλαβε χώρα μετά από αναφορές ότι η αμερικανική ενεργειακή εταιρεία Chevron εξετάζει το ενδεχόμενο ερευνών σε θαλάσσια περιοχή 47.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων νότια της Κρήτης — περιοχή που επικαλύπτεται με τη διεκδικούμενη ΑΟΖ της Λιβύης.
Έλληνες αξιωματούχοι χαρακτήρισαν αυτή την εξέλιξη «αλλαγή παιχνιδιού», ερμηνεύοντάς την ως σιωπηρή υποστήριξη της Ουάσιγκτον στις ελληνικές θαλάσσιες διεκδικήσεις.
Η ενδεχόμενη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, εφόσον επιβεβαιωθεί, θα εμβαθύνει την παρουσία της Τουρκίας σε αμφισβητούμενα ύδατα και θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις ενεργειακές και γεωπολιτικές συμμαχίες στην περιοχή.
Ο ταμίας του μαφιόζου στα κατεχόμενα που δολοφονήθηκε πριν 3 χρόνια και έκανε χρυσές δουλειές με τα καζίνο κατέφυγε στην Ολλανδία και μίλησε στις Ολλανδικές αρχές. Εξέθεσε όλη την τουρκική ηγεσία περιλαβανομένων των Ερντογάν και Φιντάν. Οι δυτικές και οι αμερικανικές μυ στικές υπηρεσίες τους κρατούν στο χέρι. Οι ημέρες της τουρκικής ηγεσίας μπορεί να είναι μετρημένες.
Το Υπουργείο Εξωτερικών τάχθηκε τελικά κατά των καταγγελιών για την Κύπρο, αλλά η ταλαιπωρία συνεχίζεται
Συγγραφέας: Murat Yetkin / 21 Απριλίου 2025, Δευτέρα
Το Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε στις καταγγελίες για διασυνδέσεις της Κύπρου σε εγκλήματα παράνομου στοιχήματος και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, καθώς και στην εμπλοκή του Υπουργείου και του ονόματος του Υπουργού Φιντάν σε αυτούς τους ισχυρισμούς. Αλλά το πρόβλημα συνεχίζεται, θα ήταν ωφέλιμο να αποκαλυφθούν οι ισχυρισμοί.
Το Υπουργείο Εξωτερικών διέψευσε τις κατηγορίες κατά του Υπουργείου και του Υπουργού Χακάν Φιντάν με γραπτή δήλωση στις 20 Απριλίου. Ανακοινώθηκε ότι οι ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι και ότι θα κινηθούν νομικά εναντίον τους, αλλά δεν διευκρινίστηκε ποιες ήταν – φυσικά, οι καταγγελίες στην Κύπρο.
Οι κατηγορίες βασίζονται σε υποτιθέμενες οικονομικές σχέσεις μεταξύ του ιδιοκτήτη καζίνο Χαλίλ Φαλυάλι, ο οποίος σκοτώθηκε στην Κερύνεια στις 8 Φεβρουαρίου 2022, ενώ καταζητείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες για παράνομο στοίχημα, ξέπλυμα χρήματος και διακίνηση ναρκωτικών, και του προηγούμενου πρεσβευτή της Τουρκίας στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, όπως αναφέρεται στο άρθρο, Yasin Ekrem Serim.
Το όνομα του Halil Falyalı ακούστηκε για πρώτη φορά από το τουρκικό κοινό όταν ο Sedat Peker, ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης που είναι γνωστό ότι ζει ακόμα στο Ντουμπάι, ισχυρίστηκε ότι ήταν «στο επίκεντρο της διακίνησης μαύρου χρήματος με επίκεντρο την Κύπρο».
Ο Γιασίν Εκρέμ Σερίμ απολύθηκε βιαστικά από τη θέση του πρέσβη στην ΤΔΒΚ από τον Υπουργό Εξωτερικών Φιντάν, μετά από 7 μήνες. Ο Σερίμ ήταν προηγουμένως αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Στη θέση αυτή διορίστηκε από τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, για τον οποίο είχε διατελέσει στο παρελθόν σύμβουλος και ιδιωτικός γραμματέας.
Ταχέως ανερχόμενοι γραφειοκράτες του AK
Ο Σερίμ ήταν ένας από τους νεαρούς, ταχέως ανερχόμενους γραφειοκράτες του ΑΚ, όπως ακριβώς ο Γιουσούφ Γιέρκελ, που κλώτσησε τον διαδηλωτή εργάτη μετά την καταστροφή του ορυχείου Σόμα, ή ο Γιαβούζ Σελίμ Κιράν, ο οποίος ήταν επίσης αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών.
Με την άφιξη του Φιντάν, ο Κιράν μετατέθηκε από την Πρεσβεία του Ζάγκρεμπ (όπου καθυστερούσε γιατί ήθελε το Λονδίνο αλλά δεν μπορούσε) στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικογένειας και ο Γιέρκελ μετατέθηκε από τη θέση του Εμπορικού Ακόλουθου της Φρανκφούρτης στην οποία διορίστηκε το 2002 το 2024 και άρχισε να εργάζεται στην Τουρκική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.
Φημολογήθηκε στους διπλωματικούς κύκλους της Άγκυρας εκείνη την εποχή ότι ο Φιντάν είχε λάβει την ευθύνη για τις υποθέσεις προσωπικού από τον αναπληρωτή υπουργό Σερίμ πριν διοριστεί στην πρεσβεία της Λευκωσίας και ότι ο Σερίμ φέρεται να ασκούσε πιέσεις στον Μπεσττεπέ για την πρεσβεία της ΤΔΒΚ μέσω του πατέρα του.
Ο πατέρας του Σερίμ ήταν ο Μαξούτ Σερίμ, στον οποίο ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν έδωσε στρατηγικές ευθύνες όπως κρυφές δαπάνες ιδιοποίησης από την εποχή που ήταν πρωθυπουργός.
Η πρεσβεία του Σερίμ στην ΤΔΒΚ ήταν ένα λάθος
Ο διορισμός του Σερίμ ως Πρέσβης στην ΤΔΒΚ ήταν στην πραγματικότητα ένα σοβαρό λάθος, επειδή είχε ένα σε βάθος κυπριακό υπόβαθρο. Όπως ο Ekrem İmamoğlu, σπούδασε επίσης στο Girne American University στην ΤΔΒΚ.
Όπως αναφέρει αναλυτικά ο δημοσιογράφος Timur Soykan στην εφημερίδα Birgün, υπήρχαν ισχυρισμοί ότι είχε δημιουργήσει επιχειρηματικές σχέσεις με την οικογένεια Falyalı εκείνη την εποχή. Ο Soykan, με βάση τους ισχυρισμούς στην εφημερίδα Bugün Kıbrıs, υποστήριξε ότι οι εταιρείες Bankpozitif και Payfix ιδρύθηκαν μέσω νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες στο σκέλος του Türkiye του συστήματος που δημιούργησε ο Falyalı.
Το ένα άκρο του οδηγούσε στην Hapoalim Bank, η οποία βρίσκεται υπό έρευνα στο Ισραήλ για παράνομο στοίχημα και ξέπλυμα χρήματος, και το άλλο άκρο οδηγούσε στον Erkan Kork, του οποίου το Flash TV εξαγοράστηκε βιαστικά για να μην το αγοράσει η Halk TV.
Ο διορισμός του Σερίμ ως Πρέσβης της ΤΔΒΚ ήταν λάθος, επειδή υποστηρίχθηκε ότι η οικογένειά του είχε επιχειρηματικές σχέσεις με την οικογένεια Φαλιάλι.
Ο αρχηγός του CHP, Özgür Özel, έφερε τον ισχυρισμό ότι είχαν ιδρύσει μια κοινή εταιρεία στο κοινοβουλευτικό βήμα δύο χρόνια πριν σκοτωθεί ο Falyalı.
Επιπλέον… έπρεπε να γίνουν μια σειρά στρατηγικών βημάτων σε σχέση με έργα υποδομής στην ΤΔΒΚ, και η στάση του Σερίμ ως επιχειρηματία δεν ταίριαζε με την επιφυλακτική στάση του Αντιπροέδρου Cevdet Yılmaz, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τα Κυπριακά.
«Δύο κράτη, μια μαφία»
Ως αποτέλεσμα, ο Σερίμ απομακρύνθηκε από την κυπριακή του θέση, στην οποία διορίστηκε πριν από 7 μήνες με την υπογραφή του Προέδρου, την 1η Μαρτίου 2025, και πάλι με την υπογραφή του Προέδρου. (Εν τω μεταξύ, κυκλοφόρησε η είδηση ότι ο Maksut Serim είχε επίσης συνταξιοδοτηθεί.) Ο Ali Murat Başçeri, ένας έμπειρος διπλωμάτης καριέρας που υπηρέτησε ως πρεσβευτής της ΤΔΒΚ μεταξύ 2018 και 2022, δηλαδή πριν από τον Metin Feyzioğlu, διορίστηκε στη θέση του Oğul Serim. Μπορούμε επίσης να το δούμε ως μια προσπάθεια ανάκαμψης από ένα λάθος.
Στο μεταξύ, όμως, βγαίνουν στην επιφάνεια και άλλες καταγγελίες. Δηλαδή τις επιχειρηματικές του σχέσεις με τον Αντώνη Φανιέρο και την οικογένειά του, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αντανάκλαση του Φαλυάλι στη Νότια Κύπρο και που διαχειρίζονται καζίνο συνυφασμένα με τον τομέα της πορνείας στην Κύπρο και την Ελλάδα. Υπάρχει, επίσης, μια αλυσίδα σχέσεων που εκτείνεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έως τον ισραηλινό τομέα ακινήτων και τους Ρώσους ολιγάρχες. Λεπτομέρειες υπάρχουν στο άρθρο του δημοσιογράφου Cengiz Erdinc
Προσωπικά δεν μπορώ να σκεφτώ ότι αυτό το σύστημα, στο οποίο μεγάλα χρηματικά ποσά αλλάζουν χέρια γρήγορα και από τα βιβλία, θα λειτουργήσει υπέρ της λύσης του Κυπριακού – με οποιονδήποτε τρόπο. γιατί η ασάφεια στη μέση τους επιτρέπει να συνεχίσουν την πλοκή.
Σε αυτό το προπέτασμα καπνού, μας εκπλήσσει η απόφαση του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν και του Τουρκμενιστάν να διορίσουν πρεσβευτές στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση, την οποία είχαν ήδη αναγνωρίσει όταν κέρδισαν την ανεξαρτησία τους από τους Σοβιετικούς, όπως έγραψε το μέλος του CHP Namık Tan.
Το θέμα των κασετών που λείπουν
Μεταξύ των καταγγελιών είναι το γεγονός ότι οι σχέσεις Falyalı-Serim επεκτείνονται και σε άλλα μέρη στην Τουρκία.
Στην Κύπρο Ρωγμές στο Τείχος του Εγκλήματος
Η σειρά άρθρων «Ο Halil Falyalı Ζει» προκάλεσε τεράστιο αντίκτυπο σε Τουρκία και Κύπρο — και τώρα επιχειρείται να επισκιαστεί με οργανωμένες επιθέσεις. Όμως εμείς είμαστε αποφασισμένοι να γκρεμίσουμε το τείχος εγκλήματος που έχει υψωθεί στην Κύπρο. Θα συνεχίσουμε να γράφουμε την αλήθεια, να φωτίζουμε το σκοτάδι. Το «Ο Halil Falyalı Ζει» δεν είναι απλώς μια δημοσιογραφική σειρά — είναι το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε κατάματα το σκοτάδι!
ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ
Οι λογαριασμοί στο Facebook της Διευθύντριας Σύνταξης της εφημερίδας μας, Ayşemden Akın, και της Συντονίστριας Έκδοσης Emine Yüksel, έκλεισαν έπειτα από σφοδρές κυβερνοεπιθέσεις. Η διαδικασία ένστασης στη σχετική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ η απόπειρα λογοκρισίας προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις στην κοινή γνώμη.
Όσοι ενοχλούνται από την αποκάλυψη των βρόμικων διασυνδέσεων, δεν θα καταφέρουν να μας φιμώσουν!
ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΟΪΛΟΥ
Ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας και νυν βουλευτής του AKP, Σουλεϊμάν Σοϊλού, εξαπέλυσε φραστική επίθεση σε όσους συνέταξαν ή αναπαρήγαγαν τη σειρά άρθρων, αποκαλώντας τους «ανήθικους και άτιμους». Οι δηλώσεις του Σοϊλού καταγράφηκαν ως μαύρη κηλίδα στην ιστορία της ελευθερίας του Τύπου και της έκφρασης. Η κοινή γνώμη σε Κύπρο και Τουρκία ξεσηκώθηκε. Οι χαρακτηρισμοί του καταδικάστηκαν σθεναρά.
ΤΟ ΚΥΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο Γενικός Γραμματέας του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (CTP), Erkut Şahali, σχολίασε πως «αυτή η ρητορική απειλών είναι προϊόν αντιδημοκρατικής νοοτροπίας». Ο Πρόεδρος του Κόμματος Κοινωνικής Δημοκρατίας (TDP), Zeki Çeler, δήλωσε: «Είναι καθήκον του κράτους να προστατεύει τους δημοσιογράφους».
Ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος του Λαού (HP), Turgut Alas, πρόσθεσε: «Αυτοί δεν μπορούν να φιμωθούν — δεν θα συνηθίσουμε στο σκοτάδι».
Ο Γενικός Γραμματέας της Τουρκοκυπριακής Ένωσης Δασκάλων (KTÖS), Burak Maviş, επεσήμανε πως πρόκειται για σκάνδαλο μεγαλύτερο και από το Susurluk, και ξεκαθάρισε: «Δεν είστε μόνοι σε αυτόν τον αγώνα — είμαστε στο πλευρό σας!»
**Ο Χαλίλ Φαλιαλί ζει – Μέρος 1ο | Τα 5 χαμένα βίντεο που αναζητά η ΜΙΤ: Ένα δίκτυο σκοτεινών σχέσεων που φτάνει στα ανώτατα κλιμάκια του κράτους…** **Σκάνδαλα στην κορυφή της εξουσίας: Διαφθορά, δωροδοκίες, πόλεμος βίντεο – Η κληρονομιά του Φαλιαλί συνεχίζει να ζει.**
Τα πέντε χαμένα βίντεο που καταζητεί η ΜΙΤ: Ένα δίκτυο σκοτεινών σχέσεων που φτάνει στα ανώτατα κλιμάκια του κράτους… Σκάνδαλα στην κορυφή του κράτους: Διαφθορά, δωροδοκίες, πόλεμος βίντεο – Η κληρονομιά του Φαλιαλί συνεχίζει να ζει.
Ένα σκοτεινό σκηνικό υφασμένο με διαφθορά, δωροδοκίες, εκτελέσεις και χαμένα βίντεο. Η κληρονομιά που άφησε πίσω του ο Χαλίλ Φαλιαλί μετά τη δολοφονία του δεν περιορίζεται στα χρήματα· περιλαμβάνει μια αυτοκρατορία του οργανωμένου εγκλήματος, τα ίχνη ενός πολέμου πληροφοριών και ένα σύστημα που έχει διεισδύσει στα βαθύτερα στρώματα του κράτους.
Κι αυτό το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί.
Η αυτοκρατορία των παράνομων διαδικτυακών στοιχημάτων που είχε εγκαθιδρύσει στην Κύπρο συνεχίζει να μεταφέρει βρώμικο χρήμα στην Τουρκία, την Αγγλία, το Ντουμπάι και άλλες χώρες. Ο πιο έμπιστος συνεργάτης του Φαλιαλί, ο οικονομολόγος Τζεμίλ Ονάλ, μίλησε για πρώτη φορά μετά από 16 μήνες κράτησης στην Ολλανδία — και μάλιστα με κάθε λεπτομέρεια:
Πώς ξέπλεναν το βρώμικο χρήμα; Σε ποιους δόθηκαν δωροδοκίες; Ποιοι πολιτικοί ήταν μέρος του διεφθαρμένου αυτού δικτύου; Πώς στήνονται προσχηματικές δίκες στην Τουρκία και πώς αδειάζουν οι φάκελοι;
Σε συνεντεύξεις που διήρκεσαν τρεις ημέρες και έγιναν υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας στην Ολλανδία, ο Ονάλ δεν αποκάλυψε μόνο τα μυστικά της οικογένειας Φαλιαλί, αλλά και άλλων βαρόνων, πολιτικών και δομών εντός του κράτους.
Ο Ονάλ, ο οποίος πλέον προστατεύεται από τις αμερικανικές και ολλανδικές μυστικές υπηρεσίες χάρη στα έγγραφα που τους παρέδωσε, δηλώνει πως αν εκδοθεί στην Τουρκία, δεν θα επιβιώσει. Οι πληροφορίες και τα έγγραφα που κατέχει τον καθιστούν στόχο για πολλούς.
Σ’ αυτό το ντοσιέ δεν θα εστιάσουμε μόνο στον Φαλιαλί, αλλά και στο σύστημα που οικοδομήθηκε πίσω του· στις διαπλοκές μεταξύ μαφίας και κράτους· στο δηλητηριώδες χρήμα που ρέει και δηλητηριάζει την κοινωνία. Θα φέρουμε στο φως το σύστημα που επέβαλαν στην Κύπρο εκείνοι που προωθούν τον πολιτικό ισλαμισμό και οι συνεργάτες τους, κι ένα καθεστώς που κανείς από αυτούς δεν θέλει να αλλάξει.
Και σήμερα: Για πρώτη φορά, θα διαβάσετε γιατί ο πρώην Πρέσβης της Τουρκίας στη Λευκωσία, Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, εστάλη στην Κύπρο και γιατί απομακρύνθηκε από το αξίωμά του μέσα σε μόλις επτά μήνες.
Οικονομικός Διευθυντής Τζεμίλ Ονάλ, εκ των στενότερων συνεργατών του Χαλίλ Φαλιαλί μεταξύ 2014-2021, αφηγείται:
«Ο αδερφός του Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, Ιμπραήμ Σερίμ, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” (ψευδοκράτος). Τον γνώρισα από τότε, στα φοιτητικά μας χρόνια. Η οικογένειά τους είχε ισχυρές πολιτικές και επιχειρηματικές διασυνδέσεις. Ο πατέρας τους, Μαξούτ Σερίμ, ήταν γνωστός ως στενός συνεργάτης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εδώ και χρόνια, ήδη από την εποχή που ο Ερντογάν ήταν δήμαρχος Κωνσταντινούπολης. Κατά την ίδρυση του ΑΚΡ, ο Μαξούτ Σερίμ ήταν από τους πρώτους που τον στήριξαν. Όπως ο Μουτζαχίτ Αρσλάν από το Ντιγιάρμπακιρ ή η οικογένεια Ντογάν, έτσι και ο Σερίμ ήταν από τους “κρυφούς χρηματοδότες” της εποχής.
Ο Ιμπραήμ, χάρη στην επιρροή του πατέρα του, απέκτησε σύντομα την υπηκοότητα του ψευδοκράτους, γεγονός που του επέτρεψε να συνδεθεί απευθείας με το κράτος. Ιδίως στον τομέα της πολεοδόμησης είχε μεγάλα οφέλη. Για παράδειγμα, μπορούσε να μετατρέψει οικόπεδα με περιορισμούς δόμησης σε περιοχές με υψηλούς συντελεστές, ακόμα και σε ζώνες στρατιωτικής σημασίας. Αγόραζε γη από ιδιώτες ή από το κράτος σε χαμηλές τιμές, κι έπειτα έπαιρνε άδειες από υπουργεία και δήμους για μεγάλα έργα.
Το εμβληματικό “κτήριο-αυγό” στην περιοχή Ντερεμπόγιου ή το Crown Plaza στην Κερύνεια, είναι παραδείγματα αυτών των έργων. Όλα χτίστηκαν σε περιοχές που αρχικά ήταν αδόμητες ή υπό περιορισμούς. Η οικογένεια Σερίμ αποκόμισε σημαντικά κέρδη.
Εγώ είχα στενή φιλία με τον Ιμπραήμ, και μέσω εμού γνώρισε τον Χαλίλ Φαλιαλί. Η σχέση τους εξελίχθηκε γρήγορα. Εκείνη την περίοδο, ο Εκρέμ Σερίμ ήταν κρατικός λειτουργός στην Άγκυρα, όχι ακόμα Υφυπουργός Εξωτερικών, αλλά ήδη εξέχουσα προσωπικότητα χάρη στον πατέρα του.
Ο Ιμπραήμ ήταν επίσης κοντά στον τότε “Πρέσβη” στην Κύπρο, Αλί Μουράτ Μπαστσέρι. Αυτή η προσέγγιση δεν οφειλόταν τόσο στον ίδιο τον Ιμπραήμ, όσο στη δύναμη του πατέρα του. Μέσω αυτών των διασυνδέσεων, η οικογένεια Φαλιαλί απέκτησε ένα “δίχτυ προστασίας”. Στην Κύπρο, οι πρέσβεις έχουν ενίοτε μεγαλύτερη επιρροή και από τον “Πρόεδρο”.
Ακολούθησαν κοινές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες των δύο οικογενειών. Σε μία περίπτωση, υποσχέθηκαν την πώληση ενός κτιρίου στον Φαλιαλί, έλαβαν προκαταβολή, αλλά μετά άλλαξαν γνώμη και πρότειναν μίσθωση. Τελικά, το πούλησαν σε υπερτιμημένη τιμή. Ο Φαλιαλί το γνώριζε, αλλά δεν διαμαρτυρήθηκε, διότι η σχέση του με την οικογένεια του εξασφάλιζε πολιτική και γραφειοκρατική προστασία.
Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, και ο Εκρέμ Σερίμ ενεπλάκη. Ήταν συνιδιοκτήτης στο ακίνητο, άρα γνώριζε τις κινήσεις. Μετά τις εκλογές, όταν έγινε Υφυπουργός Εξωτερικών, οι σχέσεις του με την οικογένεια Φαλιαλί έγιναν στρατηγικής σημασίας. Ο Χουσνού Φαλιαλί και η σύζυγός του, Οζγκέ, έγιναν στενοί του φίλοι. Τα κέρδη από τις πωλήσεις ακινήτων στην Κύπρο διοχετεύονταν σε εταιρεία του Εκρέμ Σερίμ στην Αγγλία.
Ο Εκρέμ Σερίμ είχε στενή σχέση με τον Χακάν Φιντάν, σχεδόν σαν βοηθός του. Ο Φιντάν τον προστάτευε και του είχε μεγάλη εμπιστοσύνη. Οι σχέσεις με την οικογένεια Φαλιαλί εξελίσσονταν στο ίδιο πλαίσιο. Ο ίδιος ο γιος του Φιντάν, Χαλίτ, γνώριζε τον Χουσνού Φαλιαλί.
Όταν έφτασαν στα αυτιά του Φιντάν οι φήμες για βίντεο που υποτίθεται κρατούσε ο Φαλιαλί, έδωσε εντολή να τα φέρουν στο κράτος. Έστειλε τον Εκρέμ Σερίμ ως πρέσβη στην Κύπρο με την αποστολή: “Φέρε τα βίντεο. Αν τα καταφέρεις, θα ανέβεις στην ιεραρχία”. Ο Εκρέμ το αποδέχτηκε, ήρθε στην Κύπρο, και ήρθε κοντά με την Οζγκέ Φαλιαλί. Οι συναντήσεις γίνονταν στο σπίτι του πατέρα της Οζγκέ, όχι σε ξενοδοχεία. Συναντούσε και τον Μεχμέτ Τασκέρ ιδιωτικά.
Πρώτο του μέλημα ήταν να αλλάξει όλο το προσωπικό ασφαλείας. Έφερε δική του ομάδα. Έδωσε μεγάλη μάχη για να πάρει τα βίντεο. Φημολογείται πως υπήρχαν 45 ή 46 κασέτες συνολικά. Ο Εκρέμ παρέδωσε μόνο τις 40 στην Άγκυρα. Οι άλλες 5 έμειναν στα χέρια του. Η ΜΙΤ το αντιλήφθηκε, γιατί γνώριζε τον ακριβή αριθμό.
Ο Φιντάν μετέφερε τις κασέτες στον Ιμπραήμ Καλίν. Ο Καλίν, ως επικεφαλής της ΜΙΤ, τις παρουσίασε στον Πρόεδρο Ερντογάν. Δεν είναι γνωστό ποιοι ακριβώς εμφανίζονται στα πέντε χαμένα βίντεο, αλλά φημολογείται πως εμπλέκονται ο γιος του Μπιναλί Γιλντιρίμ και ο γιος του Φιντάν.
Όταν αυτά έφτασαν στ’ αυτιά του Ερντογάν, αντέδρασε: “Τι είναι αυτά τα λεφτά; Είναι αλήθεια όσα λέγονται για τις κασέτες;” Κάλεσε τον Εκρέμ στην Άγκυρα. Ο Μαξούτ Σερίμ επενέβη, λέγοντας ότι όλες οι κασέτες έχουν παραδοθεί. Όμως ο Ερντογάν απάντησε: “Σε εμπιστεύομαι επειδή είσαι γιος του πατέρα σου. Αν υπάρχουν χαμένες κασέτες, φέρε τες. Αλλά εσένα σε απομακρύνω απ’ την πρεσβεία και τον πατέρα σου απ’ το πόστο του.”
Ο Χαλίλ Φαλιαλί ζει – Μέρος 1ο | “Το μεγαλύτερο σκάνδαλο βρίσκεται στην Κύπρο”: Οι βρώμικες διασυνδέσεις του Φαλιαλί με την Άγκυρα στα πρωτοσέλιδα της Κύπρου
Ο πρόεδρος του CHP, Οζγκιούρ Οζέλ, ανέδειξε σε ομιλία του τη φράση «Το μεγαλύτερο τουρμπάνι είναι στην Κύπρο», αναφερόμενος στο σκάνδαλο που σχετίζεται με τις σκοτεινές διασυνδέσεις του δολοφονημένου βαρόνου των παράνομων στοιχημάτων Χαλίλ Φαλιαλί με κύκλους εξουσίας στην Άγκυρα. Τα χαμένα βίντεο του Φαλιαλί βρίσκονται πλέον στην κορυφή της επικαιρότητας στον κυπριακό Τύπο.
Ο Οζέλ, στην ομιλία του στη Βουλή στις 16 Απριλίου 2025, χαρακτήρισε τις κατηγορίες κατά του Εκρέμ Ιμάμογλου αβάσιμες και τις εξελίξεις ως θεσμικό πραξικόπημα. Στρέφοντας το βλέμμα στην Κύπρο, υπονόησε ότι ο μεγαλύτερος όγκος των σκανδάλων σχετίζεται με τις βιντεοκασέτες του Φαλιαλί και τις πολιτικές διασυνδέσεις τους.
“Ρώτησα τον Ερντογάν για τη σχέση του πρέσβη στην Κύπρο, Γιασίν Εκρέμ Σερίμ, με τον αρχηγό του οργανωμένου εγκλήματος Φαλιαλί. Δεν απάντησε. Σιωπά ακόμη. Ο Σερίμ είναι γιος του Μαξούτ Σερίμ, στενού συνεργάτη του Ερντογάν από την εποχή που ήταν δήμαρχος Κωνσταντινούπολης. Έγινε αναπληρωτής ΥΠΕΞ και μετά πρέσβης στην Κύπρο. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, απομακρύνθηκε αμέσως. Ο Φιντάν, ο Μπιναλί Γιλντιρίμ, ακόμη και τα παιδιά τους εμπλέκονται. Υπάρχουν 45 κασέτες, 40 βρίσκονται στα χέρια του κράτους, αλλά 5 λείπουν.”
Η εφημερίδα “Σήμερα Κύπρος” παρουσίασε σε κύριο άρθρο της τα αποσπάσματα από τη σειρά ρεπορτάζ της Αϊσέμντεν Ακίν με τίτλο «Τα 5 χαμένα βίντεο που ψάχνει η ΜΙΤ: Δίκτυο διαφθοράς που φτάνει στην κορυφή του κράτους».
Το ρεπορτάζ περιγράφει ένα σκοτεινό σύστημα που συνεχίζει να λειτουργεί και μετά τη δολοφονία του Φαλιαλί: «Η αυτοκρατορία παράνομων στοιχημάτων στην Κύπρο συνεχίζει τη ροή μαύρου χρήματος σε Τουρκία, Αγγλία, Ντουμπάι και αλλού», αναφέρεται.
Κεντρικός μάρτυρας στο ρεπορτάζ είναι ο Τζεμίλ Ονάλ, πρώην οικονομικός διευθυντής του Φαλιαλί (2014-2021), που έδωσε συνεντεύξεις από την Ολλανδία αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες για τις σχέσεις της οικογένειας Φαλιαλί με κρατικούς και πολιτικούς παράγοντες, όπως οι Εκρέμ και Μαξούτ Σερίμ, Χακάν Φιντάν και Μπιναλί Γιλντιρίμ. Σύμφωνα με τον Ονάλ, οι 5 χαμένες κασέτες περιέχουν υλικό με πρόσωπα της κορυφής της εξουσίας, κάτι που προκάλεσε παρέμβαση του Ερντογάν.
Το σκάνδαλο παίρνει νέες διαστάσεις και η κυπριακή κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις επιπτώσεις ενός δικτύου διαπλοκής που ξεπερνά τα όρια της νήσου.
Ο καθηγητής Γενετικής Ζ. Σκούρας για τον άνθρωπο και τα σενάρια για τον μετάνθρωπο
Εκεί που τα χρόνια της ανθρωπότητας κυλούσαν αργά, τώρα τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες. Η πληροφορία αυξάνεται εκθετικά, δεν ακολουθείται όμως από τη σοφία. Τι πάθαμε; Τι μάθαμε; Πώς θα πορευτούμε; Η «Ανθρωπόκαινος Εποχή» θα οδηγήσει σε μια νέα εποχή προόδου ή σε μια «Ανθρωπόκενο», όπου η ανθρώπινη υπόσταση θα χαθεί; «Είναι στο χέρι μας», απαντά ο καθηγητής ΓενετικήςΖαχαρίας Σκούρας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Ταξιδεύοντας στην εποχή του ανθρώπου. Η ζωή στην Ανθρωπόκαινο» (Εκδόσεις Γερμανός, δεύτερη έκδοση βελτιωμένη και επαυξημένη).
«Πού οδηγείται η ανθρωπότητα; Μπορεί να προχωρήσει με αυτόν τον τρόπο η ζωή μας; Η εξέλιξή μας θα ακολουθήσει τη φυσική της πορεία ή θα ενταχθεί σε μετα-ανθρώπινη διαδικασία, σε μία εποχή χωρίς τις γνώριμες γήινες μορφές ζωής στον γνώριμο και συμβιωτικό μας πλανήτη; Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, το περιβάλλον αλλάζει -κοινωνικό και φυσικό-, και σύμφωνα με τους αέναους νόμους της ζωής απαιτούνται προσαρμογές και επιλογές σε τέτοιον βαθμό, ώστε να μην τρωθεί η ποικιλία της ζωής, η βιοποικιλότητα των ειδών και ο πολυμορφισμός των ατόμων», επισημαίνει ο καθηγητής.
Η παρέμβαση του ανθρώπου στο μέλλον του θα είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς, όπως λέει χαρακτηριστικά: «Θλιβερή θα είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη στην κοινωνία που δε σκέφτεται. Θλιβερή θα είναι η Βιοτεχνολογία στην κοινωνία που δε σκέφτεται. Μ’ ένα μαχαίρι μπορείς να κόψεις ψωμί, μπορείς όμως να πάρεις μια ζωή».
Μετάνθρωπος, ένα σύμπλεγμα ανθρώπου και μηχανής;
Ποιο είναι, όμως, το μέλλον της ανθρώπινης υπόστασης; Κινδυνεύει ο άνθρωπος να χαθεί στις ίδιες του τις κατασκευές; Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, όπως το ChatGPT εξελίσσονται ραγδαία και η νοημοσύνη τους αυξάνεται, καθώς εκατομμύρια άνθρωποι τα χρησιμοποιούν καθημερινά. «Η ανθρώπινη νοημοσύνη, η ατομική και η συλλογική, αυξάνεται; Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε και ποιοι θα διαχειριστούν την καλπάζουσα τεχνητή νοημοσύνη και όλες τις άλλες ολιστικές τεχνολογίες», διερωτάται ο καθηγητής, παρατηρώντας ότι όλες αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν σε ένα τοπίο όπου «αυξάνεται ακόμα περισσότερο η ανισότητα, όπου οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι». «Μερικές δεκάδες είναι οι πιο πλούσιοι άνθρωποι και μαζί με κάποιες χιλιάδες ακόμη, διαθέτουν τόσο πλούτο όσο ο μισός πληθυσμός του πλανήτη μας, δηλαδή 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι», λέει, σημειώνοντας ότι εκεί ελλοχεύει ο κίνδυνος «να ενταχθούμε σε μία μετα-ανθρώπινη διαδικασία».
Μέσα από ποιες διαδικασίες, όμως, κινδυνεύει ο άνθρωπος να εξελιχθεί σε μετάνθρωπο; «Πολλοί λένε πως μετά την ολοκλήρωση των αναλύσεων του γενετικού υλικού και άλλων μεγάλων μακρομορίων και μηχανισμών, που προσφέρονται από την ομική, τη βιοτεχνολογία και άλλες παρόμοιες τεχνολογίες, το φαινόμενο της ζωής θα έχει διαλευκανθεί. Δε θα χρειάζονται λέξεις “αρχαίες” να ορίζουν τις έννοιες. Θα εφευρεθούν νέες που θα αποτυπώνουν καλύτερα τις νέες συνθήκες που θα προκύπτουν από τη “νέα σύνθεση Ρομποτικής και Τεχνητής Νοημοσύνης”, ένα πλέγμα τεχνολογίας και αλγοριθμικών ρυθμίσεων, που θα κατευθύνουν την ανάπτυξη και την εξέλιξη του ανθρώπου και των άλλων μορφών ζωής. Και διερωτώνται: Ποιοι και πώς θα διαχειρίζονται μιας τέτοιας τεράστιας διάστασης εξέλιξη; Είναι ορατός ο κίνδυνος ελέγχου της λογικής, της συνείδησης και των αισθήσεων, μετατρέποντας το ανθρώπινο είδος σε μετάνθρωπο: Ένα σύμπλεγμα ανθρώπου και μηχανής, μία μίξη ανθρώπου και υπολογιστή;», απαντά ο κ. Σκούρας.
«Οι καιροί ου μενετοί και ο παραλογισμός μεγάλος. Το οικονομικό παράδειγμα που υιοθετήσαμε και οι κοινωνίες που ζούμε δε φαίνεται να μας οδηγούν μακρόχρονα σε ασφαλείς λειμώνες. Όμως, ο λόγος για τη ζωή αφήνει ως παρακαταθήκη την αλλαγή, την εξέλιξη, τη συμβίωση, τη νέα πρόταση για τη ζωή. Ας αφήσουμε το μυαλό μας να ξεφύγει από τους φόβους και τις αγκυλώσεις. Η ζωή και ο πλανήτης μας καλούν, αρκεί να μπορούμε ακόμη να συνειδητοποιήσουμε το κάλεσμά τους», επισημαίνει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη οι άνθρωποι να αφυπνιστούν, ώστε να διαμορφώσουν το μέλλον τους με επίγνωση και υπευθυνότητα.
Η σημασία της συνύπαρξης και της πολιτικής συνείδησης
Εστιάζοντας στη διαρκή πάλη μεταξύ ανταγωνισμού και συμβίωσης στη φύση και την κοινωνία, ο καθηγητής αναλύει το πώς η επιδίωξη της μοναδικότητας και η προσαρμογή στις εξελισσόμενες συνθήκες καθορίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη.
«Ο ανταγωνισμός υπάρχει στη φύση. Το ένα είδος ανταγωνίζεται με το άλλο. Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται μεταξύ τους, προβάλλοντας τις ιδιαιτερότητές τους σε σχέση με τα κοινά τους. Αν όμως δούμε τα πιο σημαντικά βήματα στην εξέλιξή της ζωής, από τότε που έκανε την εμφάνισή της, 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, θα αντιληφθούμε ότι η συμβίωση ήταν η κυρίαρχη συνθήκη. Συμβίωση μας διδάσκει η ζωή. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, πρέπει να βρούμε τρόπο να συμβιώνουμε, να συνυπάρχουμε, ζώντας με την εκπληκτική διαφορετικότητα που η ίδια η φύση δημιουργεί, με τη βιοποικιλότητα των ειδών και τον πολυμορφισμό των ατόμων», λέει και εξηγεί: «Το κάθε άτομο, ο κάθε οργανισμός είναι ιδιαίτερος, διαφορετικός από τον άλλο, αλλά η ζωή απαιτεί όλοι μαζί να συνυπάρξουμε αρμονικά. Ο ίδιος ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένα παράδειγμα συμβίωσης. Αποτελείται από 10 φορές περισσότερα μικροβιακού τύπου κύτταρα από ό,τι τα ανθρώπινά του κύτταρα, που χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε να ζήσει. Να συμβιώσουμε, ευδαιμονικά κήρυττε ο Αριστοτέλης και ο Επίκουρος, και κηρύττει κάθε ηθική που σέβεται τη συνύπαρξη».
Διερευνώντας, τέλος, τη σημασία της πολιτικής συνείδησης ο καθηγητής αντιπαραθέτει τις έννοιες του πολίτη και του υπηκόου, αναδεικνύοντας την ανάγκη της ενεργής συμμετοχής, έναντι της παθητικότητας: «Ας σταθούμε σε δύο λέξεις, που αν και φαίνεται να έχουν την ίδια σημασία, διαφέρουν ουσιαστικά και χαρακτηρίζουν την εκάστοτε κοινωνία: Οι έννοιες “πολίτης” και “υπήκοος”. Πολίτης σήμαινε στα αρχαία ελληνικά ο ελεύθερος άνθρωπος που ήταν μέλος της πόλης και του τρόπου διακυβέρνησης, με ενεργή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και δικαίωμα συμμετοχής στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Η ενεργητική αυτή έννοια διέφερε κατά πολύ από την παθητικότητα που εκφράζει η έννοια υπήκοος που στην αρχαιότητα σήμαινε αυτός που ακούσει και κατ’ επέκταση ο ευπειθής, ο υποτασσόμενος στον ηγεμόνα ή τη χώρα».
«Σε μας επαφίεται η Ανθρωπόκαινος Εποχή να μην καταντήσει Ανθρωπόκενος, μία εποχή χωρίς ανθρώπους και χωρίς τις γνώριμες γήινες μορφές ζωής στον γνώριμο και συμβιωτικό μας πλανήτη. Να προλάβουμε…», καταλήγει ο κ. Σκούρας.
Του ανταποκριτή μας στην Κωνσταντινούπολη, Μανώλη Κωστίδη. Μπορεί η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας για τα βήματα της Ελλάδας για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό να θεωρήθηκε ψύχραιμη, παρά την απόρριψη των ελληνικών θέσεων, και να ερμηνεύθηκε ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για συνεργασίες με την Αθήνα στο Αιγαίο, όμως η σκληρή απάντηση της Aγκυρας έρχεται με τη διαρροή του πιθανού επίσημου χάρτη των σχεδίων της Τουρκίας για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό.
Στα σχέδια που ανακοίνωσε η Αθήνα και κοινοποιεί στην Ε.Ε., ήρθε τώρα η απάντηση της Τουρκίας με την επισημοποίηση πια του χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας», μας αναφέρουν οι τουρκικές πηγές. Πλέον, το σημείο εκκίνησης για οποιαδήποτε διαβούλευση είναι η «Γαλάζια Πατρίδα» και όχι οι παλαιότερες –πιο μετριοπαθείς– θέσεις της Αγκυρας.
Συνομιλητές μας που έχουν μεγάλη εμπειρία στα ζητήματα των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο υπογραμμίζουν στην «Κ» πως η Aγκυρα μέχρι και την περασμένη εβδομάδα είχε δημοσιοποιήσει την επίσημη θέση της για την υφαλοκρηπίδα της στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά όχι για το Αιγαίο. Από τη στιγμή που θα δημοσιοποιήσει τον επίσημο χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της, που θα περιλαμβάνει το μισό Αιγαίο, θα ορίζει τη βάση των εξωτερικών ορίων των τουρκικών θέσεων για την υφαλοκρηπίδα της.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας απέρριψε τις θέσεις της Ελλάδας και διεμήνυσε ότι «ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός που έχει ετοιμάσει η Τουρκία διαβιβάζεται στην UNESCO και στα αρμόδια όργανα των Ηνωμένων Εθνών». Αυτός ο χάρτης της Τουρκίας δημοσιοποιήθηκε από το κρατικό πρακτορείο «Ανατολή» και έχει σχεδιαστεί στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών για τη Θάλασσα και το Ναυτικό Δίκαιο του Πανεπιστημίου της Aγκυρας (DEHUKAM / Deniz Hukuku Ulusal Arastirma Merkezi).
Στην πλατφόρμα Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού καταγράφονται οι θέσεις της Τουρκίας, που αμφισβητεί πολλές θέσεις της Ελλάδας, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε πολλά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο. «Οι περιοχές υλοποίησης έργου στον χάρτη θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού (ΘΧΣ) δεν απεικονίζουν ευθέως περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας. Η παράγραφος 28 της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου του 1976 για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου αναφέρει ότι “τα όρια υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος είναι αμφισβητούμενα” και τονίζει πως “και η Τουρκία διεκδικεί δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης πόρων στις περιοχές αυτές”. Ως εκ τούτου, έως ότου επιτευχθεί μια συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας, οι περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας στο Αιγαίο, πέραν των χωρικών υδάτων, απεικονίζονται στον χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού με τη χάραξη της μέσης γραμμής μεταξύ των ηπειρωτικών περιοχών των δύο χωρών», αναφέρει το κείμενο στο παράρτημα της μελέτης για τον σχεδιασμό του χάρτη.
Στα ανώτατα όρια του τουρκικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού όλες οι περιοχές κοντά στα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων εμφανίζονται εντός των περιοχών ενδιαφέροντος της Τουρκίας.
Αυτό που υπονοούν στην Aγκυρα είναι ότι στον χάρτη της Τουρκίας με επίσημο πια τρόπο διχοτομείται το Αιγαίο, καθώς στα ανώτατα όρια του τουρκικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού όλες οι περιοχές κοντά στα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων εμφανίζονται εντός των περιοχών ενδιαφέροντος της Τουρκίας.
Aλλωστε όλες οι θέσεις της Τουρκίας καταγράφονται στον συγκεκριμένο χάρτη όπου το DEHUKAΜ αναφέρει ότι «η συμφωνία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας που υπεγράφη μεταξύ της Τουρκίας και της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου” (“ΤΔΒΚ”) το 2011 καθόρισε τα όρια της υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δύο μερών στην Ανατολική Μεσόγειο και ενίσχυσε την υποστήριξη της Τουρκίας στις θαλάσσιες δικαιοδοσίες και τις δραστηριότητες εξερεύνησης πόρων της “ΤΔΒΚ”.
Το 2019 η Τουρκία και η Λιβύη υπέγραψαν συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιας δικαιοδοσίας βάσει των αρχών του διεθνούς δικαίου, προκειμένου να καθορίσουν τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα εξωτερικά σύνορα της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο κοινοποιήθηκαν επίσημα με επιστολή (A/74/757) στα Ηνωμένα Eθνη (ΟΗΕ) στις 18 Μαρτίου 2020 σύμφωνα με δικαιώματα “ab initio” και “ipso facto” της Τουρκίας βάσει του διεθνούς δικαίου». Επίσης σημειώνεται ότι «στο Αιγαίο Πέλαγος, οι θαλάσσιες περιοχές δεν έχουν οριοθετηθεί με την Ελλάδα. Ως εκ τούτου, το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί μια συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας λόγω της έλλειψης συμφωνίας οριοθέτησης. Σύμφωνα με το Πρακτικό της Βέρνης του 1976, η Τουρκία και η Ελλάδα δεσμεύτηκαν να απέχουν από κάθε πρωτοβουλία ή δραστηριότητα που θα μπορούσε να περιπλέξει τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, η οποία αποτελεί ένα από συναφή ζητήματα στο Αιγαίο Πέλαγος».
Το DEHUKAM αναφέρει ότι «στο Αιγαίο Πέλαγος υπάρχουν πολλά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα με διεθνείς συνθήκες. Στην πλειονότητά τους αυτοί οι γεωγραφικοί σχηματισμοί είναι ακατάλληλοι για ανθρώπινη εγκατάσταση και δεν έχουν οικονομική ζωή. Οι θαλάσσιες περιοχές των εν λόγω νησιών, νησίδων και βραχονησίδων ορίζονται μόνο από τα χωρικά τους ύδατα και δεν αποτυπώνονται ακριβή όρια δικαιοδοσίας τους. Αυτά τα όρια στον χάρτη δεν αποτελούν τη βάση, ούτε υποδηλώνουν συναίνεση για την ανάπτυξη οποιασδήποτε αξίωσης δικαιοδοσίας. Επιπλέον, τα θαλάσσια πλευρικά όρια μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας δεν έχουν καθοριστεί επακριβώς παρά τις διάφορες προσπάθειες στο παρελθόν. Για τον λόγο αυτό, θαλάσσια πλευρικά όρια μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας δεν απεικονίζονται στον χάρτη».
Ο διευθυντής του DEHUKAM Μουσταφά Μπάσκαρα σε δηλώσεις του στον τουρκικό Τύπο επισημαίνει ότι «αυτή η μελέτη είναι ένας συγκεκριμένος δείκτης των προσπαθειών της Τουρκίας να οικοδομήσει ένα επιστημονικό όραμα για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, έχοντας παράλληλα επίγνωση των οικονομικών δυνατοτήτων, των περιβαλλοντικών αξιών και της γεωπολιτικής σημασίας των θαλασσών που περιβάλλουν την Τουρκία από τρεις πλευρές».
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πηγές του υπ. Αμυνας της Τουρκίας τονίζουν ότι «οι μονομερείς ενέργειες, αξιώσεις και δηλώσεις της Ελλάδας, που αγνοούν τις υφιστάμενες διαφορές και παραβιάζουν τα δικαιώματα της τουρκικής πλευράς, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Οι δηλώσεις αυτές δεν επιφέρουν καμία νομική συνέπεια για τη χώρα μας».
Ενώ τα επίσημα θεσμικά όργανα της ΕΕ προβάλουν την Ελλάδα με 12 νμ χωρικά ύδατα (γεωγραφικοί και νομικοί όροι που χρησιμοποιούνται από την ΕΕ όπως ο EMODnet – European Marine Observation and Data Network, Μarine, Region maps, ο Χάρτης της Σεβίλλης, η επίσημη οδηγία της ΕΕ του Νοεμβρίου 2024), δυστυχώς δεν μπορούν να πείσουν την χώρα μας να πραγματοποιήσει επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ, συντηρώντας συμφέροντα και συντεχνίες για την διαρκή νομή της εξουσίας.
1. Κατά συνέπεια η 1998/392 απόφαση του Συμβουλίου της ΕΕ υποχρέωσε την Ελλάδα να υποβάλει εσπευσμένα με καθυστέρηση 4 χρόνων τον Εθνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΕΘΧΣ) με κωλυσιεργία, λόγω του φοβικού συνδρόμου του πολέμου της Τουρκίας, με αποτέλεσμα η χώρα μας να χάσει μια μοναδική ευκαιρία να υποβάλει δικαιωματικά χωρικά ύδατα 12 νμ ως κράτος μέλος της ΕΕ
2. Ο Χωροταξικός Σχεδιασμός Σχεδιασμού Θαλάσσιων Χώρων (Maritime Spatial Plan) που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Νοέμβριο του 2024 για την Ελλάδα, βασίζεται στην πρόβλεψη των 12 νμ ως χωρικά ύδατα, σύμφωνα με την UNCLOS και την έγκριση της ΕΕ.
Η χώρα μας όμως αόριστα σημείωσε στον ΕΘΧΣ ότι διατηρεί μελλοντικά το δικαίωμα αυτό των 12 νμ χωρικών υδάτων, ενώ η ευκαιρία ήταν μοναδική με την οδηγία της ΕΕ
3. Η χαρτογράφηση – ενδεικτική οδηγία της ΕΕ τον Νοέμβριο του 2024 αναγνώριζε στην Ελλάδα το δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 νμ παντού συμπεριλαμβανομένου και του Αιγαίου και της ΝΑ Μεσογείου όπου υπάρχουν νησιά, άρθρο 121 UNCLOS.
Με αυτόν τον τρόπο οι τουρκικές μονομερείς αξιώσεις της Τουρκίας θα εκμηδενιζόταν εντελώς περί δήθεν γκρίζες ζώνες, γαλάζιας πατρίδας, αξιώσεις έρευνας διάσωσης διότι τα διεθνή ύδατα θα είχαν μειωθεί εντελώς και το Αιγαίο θα γινόταν εθνική κυριαρχία με την σφραγίδα της ΕΕ
4. Ακόμα και σε περίπτωση αντίδρασης της Τουρκίας για την επέκταση των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στα 12 νμ, η ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ κατισχύει υπέρ του κράτους της ΕΕ που αποτελεί μέλος της και όχι τρίτου κράτους
5. Σύμφωνα με το άρθρο 309 της UNCLOS δεν επιτρέπεται να υπάρχουν επιφυλάξεις ή εξαιρέσεις στην παρούσα Σύμβαση, εκτός εάν επιτρέπεται ρητά από άλλα άρθρα αυτής της Σύμβασης.
Επομένως η χώρα μας θα μπορούσε άμεσα να επεκτείνει τα Χωρικά της Ύδατα από τώρα ως 12 νμ, μονομερώς υπερασπιζόμενη το άρθρο 3 της UNCLOS
6. Εάν η χώρα μας είχε υποβάλει με τον ΕΘΧΣ της 16ης Απριλίου 2025 χωρικά ύδατα 12 νμ, θα είχε ένα τεράστιο πλεονέκτημα στην δικαιοδοσία μεγαλύτερης ΑΟΖ που θα άρχιζε πέρα των 12 νμ, είτε για ανακήρυξη είτε για οριοθέτηση ή ακόμα και για διαμεσολάβηση ή Διεθνές Δικαστήριο
7. Το άρθρο 309 της UNCLOS δεν εμποδίζει ένα κράτος, όταν υπογράφει, επικυρώνει ή προσχωρεί σε αυτήν τη Σύμβαση, να κάνει διακηρύξεις ή δηλώσεις για την εναρμόνιση των νόμων και κανονισμών της UNCLOS.
Επομένως η χώρα μας είχε όλο το δικαίωμα να επικαλεστεί το δίκαιο της ΕΕ για 12 νμ
8.Η χώρα μας θα μπορούσε να σταματήσει την παράνομη αλιεία των τούρκων ψαράδων έξω από τα 6 νμ, που έχει γίνει καθεστώς πλέον, διότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 νμ θα περιφρουρούσε τα δικαιώματα των Ελλήνων αλιέων σε όλη την συνοριακή γραμμή των νησιών του Αιγαίου και της ΝΑ Μεσογείου
9. Η μεγιστοποίηση της στρατιωτικής ισχύος της Ελλάδας δεν λαμβάνεται υπόψη από την πολιτική ηγεσία με τα 60 νέα αεροσκάφη 4,5ης γενιάς, που δεν έχει κανένα η Τουρκία. Η στρατιωτική ισχύς δεν λειτουργεί μόνο αποτρεπτικά αλλά αποτελεί βασικό πυλώνα υποστήριξης της εθνικής μας κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων
10. Η Ελλάδα λόγω του φοβικού συνδρόμου δεν έχει προβεί ούτε καν στο πρώτο στάδιο επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 νμ όπου προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας UNCLOS, άρθρο 7, ότι κάθε κράτος μπορεί να χαράξει ευθείες γραμμές βάσης οι οποίες θα κλείσουν τους κόλπους της ακτογραμμής του.
Η διπλωματική αναβάθμιση των σχέσεων τεσσάρων κρατών μελών του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα ζήτημα που φαίνεται δεν μπορούν εύκολα να το ξεπεράσουν στην Άγκυρα κααι στα κατεχόμενα. Θέλοντας να διασκεδάσουν τις αρνητικές εντυπώσεις Τουρκία και ψευδοκράτος σπεύδουν να κουβαλούν στα κατεχόμενα συνεδρία του συμβουλίου πρεσβυτέρων του ΟΤΚ.
Όπως γράφει σήμερα ο Φιλελεύθερος, η Άγκυρα μέσω διαρροών σε μέσα ενημέρωσης προσπαθεί την ίδια ώρα να πείσει πως ακολουθεί τακτική «σιωπηλής διπλωματίας» και ότι δήθεν ο λόγος της αποφυγής δημόσιου σχολίου είναι για να μην δοθεί «πλεονέκτημα στην ελληνοκυπριακή πλευρά». Εν ολίγοις, μια δημόσια αποδοχή ότι δημιουργήθηκε πρόβλημα σημαίνει ταυτόχρονα αποδοχή δικής τους αποτυχίας.
Σπεύδουν την ερχόμενη εβδομάδα
Η Άγκυρα φαίνεται επέλεξε μια οργάνωση στην οποία η ίδια ασκεί έλεγχο προκειμένου να στήσει απάντηση για μια – γενικά αποδεκτή – επιτυχία της κυπριακής διπλωματίας. Της οργάνωσης πρεσβυτέρων του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών ηγείται αυτή την περίοδο ο Μπιναλί Γιλντιρίμ, γνωστός από τη θητεία του ως ο τελευταίο πρωθυπουργός της Τουρκίας.
Η σύνοδος αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί την ερχόμενη εβδομάδα στα κατεχόμενα, πιο συγκεκριμένα την 1η και 2α Μαΐου.
Η επιλογή της ημερομηνίας, μάλλον δεν είναι τυχαία καθώς στις 3 Μαΐου προγραμματίζεται να βρίσκεται στα κατεχόμενα ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να εγκαινιάσει το νέο «προεδρικό».
Η πρώτη μετά το κάζο
Δημοσιεύματα στον τουρκικό Τύπο αναφέρουν πως αυτή θα είναι η πρώτη δια ζώσης συνάντηση αξιωματούχων του ΟΤΚ μετά την απόφαση των τεσσάρων κρατών-μελών του (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιζία και Τουρκμενιστάν) να εγκαινιάσουν διπλωματικές αποστολές στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Κεντρικό θέμα στην ημερήσια διάταξη, αναφέρουν, θα είναι η πρόσφατη εγκαθίδρυση πρεσβειών από τα εν λόγω τουρκικά κράτη στην Κυπριακή Δημοκρατία, μια κίνηση που αποδίδεται σε «οικονομικές πιέσεις» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα μασάει με τις αντιδράσεις
Η Τουρκία, σύμφωνα πάντα με τα δημοσιεύματα, εξέφρασε αρχικά τη δυσαρέσκειά της για την εξέλιξη αυτή παρασκηνιακά, θεωρώντας ότι μια δημόσια αντίδραση θα έδινε πλεονέκτημα στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Η επικείμενη συνάντηση στα κατεχόμενα, αναφέρεται, στοχεύει στην εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα που ανέκυψε μέσω “σιωπηλής διπλωματίας”.
Πάντως η προϊστορία, τουλάχιστον επί παντοκρατορίας Ερντογάν, έδειξε πως δεν το συνηθίζει με την «σιωπηλή διπλωματία» ιδιαίτερα σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με έμμεση ή άμεση αμφισβήτησης του παντουρκισμού.
Ποιο είναι το «Ακσακαλάρ Κονεγί»
Το Συμβούλιο Πρεσβυτέρων ή «Ακσακαλάρ Κονσεγί» είναι γνωστό και ως η Συνέλευση των Σοφών και είναι ένα από τα βασικά συμβουλευτικά όργανα που ιδρύθηκε από τον Οργανισμό Τουρκογενών Κρατών για την προώθηση της διακοινοβουλευτικής διαβούλευσης.
Το συμβούλιο πήρε το όνομά του από την απεικόνιση του πρεσβυτέρου και ως σοφού, καθώς «ακσακάλ» σημαίνει και «άσπρη γενειάδα» στην κοινή κουλτούρα των τουρκογενών λαών.
Το συμβούλιο αποτελείται από εκπροσώπους, «ακσαλάλ» ή σεβαστούς πρεσβύτερους, που επιλέγονται από τα βασικά κράτη μέλη του ΟΤΚ που είναι: Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τουρκία και Ουζμπεκιστάν.
Κάποιοι βλέπουν διεθνή μηδενισμό
Πολύ μακριά από μια λύση, σε σύγκριση με την περίοδο του Σχεδίου Ανάν, βρίσκεται σήμερα το Κυπριακό, με τους Τουρκοκύπριους να βιώνουν εντεινόμενη διεθνή απομόνωση, δήλωσε ο πρώην Τουρκοκύπριος ηγέτης, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.
«Βιώνουμε έναν μηδενισμό στον κόσμο», ανέφερε ο κ. Ταλάτ σε συνέντευξη του στην «Γενί Ντουζέν», επισημαίνοντας πως η τουρκοκυπριακή κοινότητα έχει μετατραπεί από έναν λαό που το 2004 δεχόταν επαίνους από τον ΓΓ του ΟΗΕ και βρισκόταν στο επίκεντρο των εκκλήσεων για άρση της απομόνωσης, σε μια κοινότητα της οποίας «το όνομα δεν ακούγεται».
Ο κ. Ταλάτ άσκησε κριτική στον νυν Τουρκοκύπριο ηγέτη, Ερσίν Τατάρ, κατηγορώντας τον ότι με τον «παράλογο ισχυρισμό» πως η ομοσπονδία θα μετέτρεπε τους Τουρκοκύπριους σε μειονότητα, έχει εκμηδενίσει το ενδιαφέρον του κόσμου, χωρίς παράλληλα να είναι σαφές τι επιδιώκει η τουρκοκυπριακή πλευρά. «Με λίγα λόγια, δεν ξέρουμε τι λέμε και δυστυχώς η Τουρκία συμβάλλει σε αυτή την κωμωδία», σχολίασε.
Οι πραγματικότητες για Τουρκοκυπρίους
Μπορεί σε επίπεδο ηγεσιών η έγνοια τους να είναι πως θα δείξουν ότι έχουν «πραγματικό κράτος» στα κατεχόμενα, αλλά επί του εδάφους αυτό που βιώνουν οι Τουρκοκύπριοι είναι η πραγματικότητα του τουρκικού ελέγχου.
Οι τουρκοκυπριακές συντεχνίες εκπαιδευτικών KTÖS (δασκάλων) και KTOEÖS (καθηγητών μέσης εκπαίδευσης) ανακοίνωσαν ότι θα προσφύγουν σήμερα στο «συνταγματικό δικαστήριο» στα κατεχόμενα, ζητώντας την ακύρωση των πρόσφατων τροποποιήσεων στον «πειθαρχικό κανονισμό» των τ/κ σχολείων.
Προϊόν αντιδημοκρατικής αντίληψης
Σύμφωνα με τα τ/κ ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, σε κοινή τους ανακοίνωση, οι συντεχνίες αναφέρουν ότι οι αλλαγές που προωθήθηκαν από το λεγόμενο «υπουργικό συμβούλιο» επιχειρούν να κατευθύνουν το «εκπαιδευτικό σύστημα» με θρησκευτικές αναφορές. Υποστηρίζουν ότι οι τροποποιήσεις αυτές αποτελούν «προϊόν μιας αντιδημοκρατικής αντίληψης που στοχεύει στη διαμόρφωση του τρόπου ζωής των μαθητών και στον έλεγχο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων».
Οι συνδικαλιστές σημειώνουν ότι η προσφυγή τους δεν είναι μόνο νομική κίνηση, αλλά και «κοινωνικός αγώνας για ένα μέλλον όπου τα παιδιά μας θα μπορούν να σκέφτονται ελεύθερα, να αμφισβητούν και να λαμβάνουν εκπαίδευση υπό ίσους όρους».
FILE PHOTO (L-R) Organization of Turkic States Secretary-General Kubanychbek Omuraliev, Azerbaijan’s President Ilham Aliyev, Kazakhstan’s President Kassym-Jomart Tokayev, Turkish President Recep Tayyip Erdogan, Kyrgyz President Sadyr Japarov, Uzbekistan’s President Shavkat Mirziyoyev, Hungarian Prime Minister Viktor Orban, Ambassador of Turkmenistan to Kyrgyzstan Nury Golliev, and Northern Cyprus President Ersin Tatar pose for a family photo during the 11th Summit of the Heads of State of the Organization of Turkic States (OTS), in Bishkek, Kyrgyzstan, 06 November 2024. EPA/IGOR KOVALENKO
Ayşemden Akın
